Issuu

‫هجرت‬ ‫لومړی فصل‬ ‫‪ ۱‬دا د هغو اسرائيليانو نومونه دي چې مصر ته راغلل؛ هر سړی د خپلې کورنۍ سره د حضرت يعقوب سره راغی‪.‬‬ ‫‪ ۲‬روبين‪ ،‬شمعون‪ ،‬لوي او يهودا‪،‬‬ ‫‪۳‬يساکار‪ ،‬زبولون او بنيامين‪،‬‬ ‫‪۴‬دان‪ ،‬نفتالي‪ ،‬جاد او آشر‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د حضرت يعقوب د اولد څخه ټول اويا تنه پيدا شول‪ ،‬ځکه چې يوسف ل دمخه په مصر کې و‪.‬‬ ‫‪۶‬بيا يوسف‪ ،‬د هغه ټول وروڼه او د هغه نسل ټول خلک مړه شول‪.‬‬ ‫‪۷‬نو بنى ااسرائيل ډېر زيات شول‪ ،‬ډېر زيات شول او ډېر طاقتور شول او زمکه د هغوئ نه ډکه شوه‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا په مصر کې يو نوی پاچا راغی چې يوسف يې نه پېژنده‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او هغه خپلو خلکو ته وويل ‪:‬وګورئ‪ ،‬د اسراييلو خلک زموږ په پرتله ډير او قوي دي‪:‬‬ ‫‪۱۰‬راځئ چې د هغوی سره په هوښيارۍ سره چلند وکړو‪ ،‬هسې نه چې هغوی ډېر شي او کله چې جګړه وشي‪ ،‬نو هغوی هم زموږ له‬ ‫دښمنانو سره يوځای شي او زموږ په وړاندې وجنګيږي او له دې لرې له هېواد څخه ووځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو هغوی په هغوی باندې د کار مسؤلين وټاکل چې د هغوی د سختو کارونو سره هغوی ته تکليف ورکړي او هغوی د فرعون لپاره د‬ ‫خزانې ښارونه‪ ،‬پتوم او رعمسيس جوړ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬خو هر څومره چې هغوی په هغوی باندې ظلم کاوه‪ ،‬هغومره هغوی زياتېدل او زياتېدل‪ ،‬او هغوی د اسرائيليانو په خاطر غمجن کېدل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬مصريانو د اسرائيليانو څخه په ډېر سختۍ سره کار واخيست‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغوی د هغوی ژوند په سختو غلمۍ‪ ،‬د خښتو جوړولو‪ ،‬د خښتو جوړولو او په پټيو کې د هر ډول کار په کولو سره تريخ کړ ‪.‬د هغوی‬ ‫ټول کار چې هغوی يې په کې کاوه‪ ،‬په سختۍ سره ترسره شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د مصر پاچا د عبراني دايګانو سره خبرې وکړې‪ ،‬چې د يوې نوم يې شفره او د بلې نوم يې فوعه وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او هغه وويل ‪:‬کله چې تاسو د عبراني ښځو سره د قابلې دنده ترسره کوئ او هغوی په فرش باندې وګورئ‪ ،‬که زوی وي‪ ،‬نو هغه‬ ‫ووژنئ‪ ،‬خو که لور وي‪ ،‬نو هغه به ژوندۍ پاتې شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬خو دايې له خدايه وېرېدلې او د مصر د پاچا امر يې ونه مانه‪ ،‬بلکې نارينه ماشومان يې ژوندي وساتل‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬نو د مصر پاچا د قابلوګانې راوغوښتې او ورته ويې ويل" ‪:‬تاسو ولې دا کار وکړ او نارينه ماشومان مو ژوندي پريښودل؟"‬ ‫‪ ۱۹‬دائې د فارعون ته ووئيل‪” ،‬عبراني ښځې د امصريانو ښځو په شان نۀ دي‪ ،‬ځکه چې هغوئ زړې دي او د دائې د راتلو نه مخکښې بچى‬ ‫پېدا کيږى“‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬نو خدای پاک د قابلو سره ښه چلند وکړ ‪:‬او خلک ډېر شول او ډېر قوي شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او داسې وشول‪ ،‬ځکه چې قابلې له خدايه وېرېدلې‪ ،‬نو هغه د هغوی کورونه جوړ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬فرعون خپلو ټولو خلکو ته امر وکړ چې هر زوی چې پيدا شي هغه په سيند کې وغورځوئ او هره لور ژوندۍ پرېږدئ‪.‬‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬يو سړے د ليوى د قبيلې نه لړو او د ليوى د قبيلې يوه لور يې واده کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه ښځه اميدواره شوه او زوی يې وزېږاوه ‪.‬کله چې هغې وليدل چې ماشوم ډېر ښکلی دی‪ ،‬نو هغه يې درې مياشتې پټ وساته‪.‬‬ ‫‪ ۳‬کله چې هغې نور نشو کولی چې هغه پټ کړي‪ ،‬نو هغې د لرګيو يوه صندوق واخيسته‪ ،‬په ليمو او رال يې پوښ کړ او ماشوم يې په کې‬ ‫واچاوه او د سيند په غاړه يې په بيرغونو کې کېښود‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د هغه خور لرې ولړه وه ترڅو وګوري چې د هغه سره څه کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د فرعون لور د سيند غاړې ته د غسل کولو لپاره راغله او د هغې وينځې د سيند په غاړه ګرځېدلې ‪.‬کله چې هغې د بيرغونو په منځ کې‬ ‫صندوق وليد‪ ،‬نو هغې خپله وينځه د راوړلو لپاره واستوله‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې هغې هغه پرانيستله‪ ،‬هغې ماشوم وليد ‪:‬او ماشوم يې ژړل‪ ،‬او په هغه يې رحم وکړ او ويې ويل ‪:‬دا د عبرانيانو د ماشومانو څخه يو‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بيا د ماشوم خور د فرعون لور ته وويل” ‪:‬آيا زه لړ شم او د عبراني ښځو څخه يوه دايي راوغواړم چې ستا لپاره ماشوم ته شيدې‬ ‫ورکړي؟“‬ ‫‪ ۸‬د فرعون لور هغې ته وويل" ‪:‬ځه "!نو وينځه لړه او د ماشوم مور يې راوغوښته‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د فرعون لور هغې ته وويل” ‪:‬دا ماشوم واخله او زما لپاره يې پالنه وکړه‪ ،‬زه به ستا مزدوري درکړم “‪.‬ښځې ماشوم واخيست او پالنه يې‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬ماشوم لوی شو‪ ،‬او هغې هغه د فرعون لور ته راوړ او هغه د هغې زوی شو ‪.‬هغې د هغه نوم موسی کېښود او ويې ويل" ‪:‬ځکه چې ما‬ ‫هغه له اوبو څخه راوويست"‪.‬‬ ‫موسی لوی شو‪ ،‬هغه خپلو ورونو ته لړ او د هغوی دروند بار يې وليد ‪.‬هغه يو مصری وليد چې د هغه‬ ‫‪ ۱۱‬په هغو ورځو کې چې حضرت‬ ‫ی‬ ‫يو عبراني ورور يې وهه‪.‬‬