Skip to main content

Pashto - The Book of 2nd Samuel the Prophet

Page 1

‫دوهم سموئيل‬ ‫لومړی فصل‬ ‫صالج کښې پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۱‬د ساؤل د مرګ نه پس‪ ،‬کله چې داؤد د عماليايانو د وژلو نه راستون شو‪ ،‬او داؤد دوه ورځې په ق‬ ‫‪۲‬په دريمه ورځ هم داسې وشول چې يو سړے د ساؤل د لښکر نه راووتلو چې جامې يې شلېدلې وې او په سر يې خاورې وه ‪.‬کله چې هغه‬ ‫داؤد ته راغلو نو په زمکه پرېوتو او سجده يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬داود هغه ته وويل” ‪:‬ته له کوم ځای څخه راغلې يې؟ “هغه ورته وويل” ‪:‬زه د اسراييلو له کمپ څخه تښتېدلی يم“‪.‬‬ ‫‪۴‬داود ورته وويل" ‪:‬څنګه خبره وشوه؟ مهرباني وکړه‪ ،‬راته ووايه "‪.‬هغه ځواب ورکړ" ‪:‬خلک له جګړې څخه تښتېدلي دي‪ ،‬ډېر خلک‬ ‫وژل شوي او وژل شوي دي‪ ،‬او شائول او د هغه زوی يوناتان هم مړه شوي دي"‪.‬‬ ‫‪۵‬داود هغه ځوان ته چې هغه ته يې خبر ورکړی و وويل” ‪:‬ته څنګه پوهېږې چې شائول او د هغه زوی يوناتان مړه دي؟“‬ ‫‪۶‬هغه ځوان چې هغه ته يې خبر ورکړ وويل" ‪:‬کله چې زه په اتفاق سره د جلبوع په غره کې وم‪ ،‬نو وليدل چې ساول په خپل نېزه تکيه‬ ‫کړې وه‪ ،‬او ګاډۍ او اسونه يې په سختۍ سره تعايب کړل"‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې هغه شاته وکتل‪ ،‬نو زه يې وليدم او غږ يې راته وکړ‪ ،‬ما ځواب ورکړ‪ ،‬زه دلته يم‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه راته وويل" ‪:‬ته څوک يې؟ "ما ورته وويل" ‪:‬زه عمالياي يم"‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه بيا ما ته وويل" ‪:‬زه دعا کوم‪ ،‬زما په سر ودرېږه او ما ووژنه‪ ،‬ځکه چې په ما باندې سخت درد راغلی دی‪ ،‬ځکه چې زما ژوند ل تر‬ ‫اوسه په ما کې بشپړ دی"‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو زه په هغه باندې ودريدم او هغه مې ووژلو‪ ،‬ځکه چې زه ډاډه وم چې د هغه له غورځېدو وروسته به ژوندی پاتې نشي ‪.‬او ما د هغه‬ ‫تاج چې په سر و او هغه بنګړی چې په لس و‪ ،‬واخيست او دلته مې خپل بادار ته راوړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو داود خپل کالي وشلول او هغه يې وشلول‪ ،‬او همدارنګه ټولو نفرو چې د هغه سره وو‪،‬‬ ‫‪۱۲‬هغوئ د ساؤل‪ ،‬د هغۀ د زوئ يونتن‪ ،‬د ما قلک خخدائ د خلاو او د بنى اقسرائيلو د کورنۍ په خاطر غمجن شول‪ ،‬ژړل او تر ماښامه پورې‬ ‫يې روژه ونيوله‪ ،‬ځکه چې هغوئ په تخوره ووژلے شول‪.‬‬ ‫‪۱۳‬داود هغه ځوان ته چې هغه ته يې خبر ورکړی و‪ ،‬وويل" ‪:‬ته له کوم ځای څخه يې؟ "هغه ځواب ورکړ" ‪:‬زه د يو پردي عماليق زوی‬ ‫يم"‪.‬‬ ‫‪۱۴‬داود هغه ته وويل” ‪:‬ته ولې د څښتن د غوره شوي پاچا د وژلو لپاره د لس اوږدولو څخه ونه وېرېدې؟“‬ ‫‪۱۵‬نو داؤد يو ځوان ته غږ وکړو او ورته يې ووئيل‪” ،‬ورشه او په هغه حمله وکړه “‪.‬نو هغۀ هغه وواهه او مړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬داود هغه ته وويل” ‪:‬ستا خون ستا په سر وي‪ ،‬ځکه چې ستا خولې ستا په ضد ګواهي ورکړې ده او ويلي يې دي چې ما د څښتن غوره‬ ‫شوی سړی وژلی دی“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬داود د شائول او د هغه د زوی يوناتان لپاره د غم سندره وويله‪:‬‬ ‫‪( ۱۸‬همدارنګه هغه هغوی ته امر وکړ چې د يهودا اولد ته د کمان کارول ورزده کړي ‪:‬وګورئ‪ ،‬دا د ياشر په کتاب کې ليکل شوی دی)‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د بنى اقسرائيلو ښائست ستا په لوړو ځايونو کښې ووژلے شو ‪:‬څنګه زورور راپرېوتل!‬ ‫‪۲۰‬دا په جات کې مه وايئ‪ ،‬د اسالون په کوڅو کې يې مه خپروئ‪ ،‬که نه نو د فلسطينيانو لوڼې به خوشحاله شي‪ ،‬که نه نو د ناسنته شويو‬ ‫لوڼو به خوشحالي وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬اے د قجلبوع غرونو‪ ،‬په تاسو دې شبنم او باران نه ورېږي‪ ،‬او نه دې د نذرانو پټي وي‪ ،‬ځکه چې هلته د زورورو ډال په بېعزتۍ سره‬ ‫غورځول شوی دی‪ ،‬د ساؤل ډال‪ ،‬لکه څنګه چې هغه په تېلو مسح شوی نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د وژل شويو کسانو د وينې څخه‪ ،‬د زړورو کسانو د غوړ څخه‪ ،‬د يوناتان کمان بيرته نه شو ګرځېدلی‪ ،‬او د شائول توره تشه نه شوه‬ ‫راستنه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ساول او يونتن په خپل ژوند کې ښکلي او خوشحاله وو‪ ،‬او په خپل مرګ کې هم سره جل نه شول ‪:‬دوی د عاابانو څخه ګړندي وو‪ ،‬دوی‬ ‫د زمريانو څخه قوي وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬اے د بنى اقسرائيلو لوڼو‪ ،‬د ساؤل دپاره ژړا وکړئ‪ ،‬چا چې تاسو ته په سرو زرو جامې اغوستې وې او په نورو ښکلو جامو يې اغوستې‬ ‫وې‪ ،‬چا چې ستاسو جامې د سرو زرو ګاڼې اغوستې وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬څنګه په جنګ کې تکړه کسان ووژل شول !اې يونتنه‪ ،‬ته په خپلو لوړو ځايونو کې ووژل شوې؟‬ ‫‪۲۶‬زما وروره يونتن‪ ،‬زه ستا لپاره ډېر غمجن يم !ته زما سره ډېره خوښه وې ‪:‬ستا مينه زما سره ډېره ښکلې وه‪ ،‬د ښځو د مينې څخه ډېره‬ ‫زياته وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬څنګه زورور ووژل شول‪ ،‬او د جګړې وسلې له منځه لړې!‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬د دې نه پس‪ ،‬داؤد د ما قلک خخدائ نه تپوس وکړو‪” ،‬آيا زۀ د يهوداه کوم يو ښار ته لړ شم؟ “ما قلک خخدائ ورته ووئيل‪” ،‬وخېژه “‪.‬داؤد‬ ‫ووئيل‪” ،‬چېرته لړ شم؟ “هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬حبرون ته“‪.‬‬ ‫‪۲‬نو داود د خپلو دوو ښځو سره‪ ،‬د يزرعيلی اخينوعم او د نابال د کارمل ښځه ابيجايل سره هلته لړ‪.‬‬ ‫‪۳‬او داؤد خپل سړى د خپلو خاندانونو سره بوتلل او د حبرون په ښارونو کښې اوسېدل‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۴‬نو د يهوداه سړى راغلل او هلته يې داؤد د يهوداه د بادشاه په توګه مارر کړو او هغوئ داود ته خبر ورکړو چې د يبيس قجلعاد خلاو ساؤل‬ ‫ښخ کړو‪.‬‬ ‫وړونکى ولېږل او ورته يې ووئيل‪” ،‬ما قلک خخدائ دې تاسو ته برکت درکړى چې تاسو د خپل بادشاه‬ ‫پېغام‬ ‫ته‬ ‫سړو‬ ‫لعاد‬ ‫ج‬ ‫يبيش‬ ‫د‬ ‫‪۵‬نو داؤد‬ ‫خ‬ ‫ق‬ ‫ساؤل سره دا مهرباني وکړه او هغه مو ښخ کړ“‪.‬‬ ‫‪۶‬نو اوس دې څښتن تاسو سره مهرباني او صداقت وکړي ‪.‬او زه به هم تاسو ته د دې مهربانۍ بدله درکړم‪ ،‬ځکه چې تاسو دا کار کړی دی‪.‬‬ ‫‪۷‬نو اوس خپل لسونه قوي کړئ او زړور اوسئ‪ ،‬ځکه چې ستاسو بادار شائول مړ شوی دی او د يهودا کورنۍ زه د خپل پاچا په توګه‬ ‫ټاکلی يم‪.‬‬ ‫‪۸‬خو د نير زوی ابنير چې د شائول د لښکر مشر و‪ ،‬د شائول زوی اشبوست يې ونيو او محنايم ته يې راوست‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه يې د قجلعاد‪ ،‬آشوريانو‪ ،‬يزرعيل‪ ،‬اقفرائيم‪ ،‬بنيامين او په ټول بنى اقسرائيلو باندې بادشاه جوړ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د ساؤل زوئ اشبوست څلوېښت کاله وو کله چې هغه په بنى اقسرائيلو بادشاه شو او دوه کاله يې بادشاهي وکړه‪ ،‬خو د يهوداه کورنۍ د‬ ‫داؤد تابعداره شوه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغه موده چې داود په حبرون کې د يهودا په کورنۍ باندې اووه کاله او شپږ مياشتې پاچاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د نير زوی ابنير او د شائول زوی اشبوست نوکران د محنايم څخه جبعون ته لړل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د ضروياه زوئ يوآب او د داؤد آفسران بهر لړل او د جبعون د ډنډ سره يو ځائ شول ‪.‬هغوئ کښېناستل‪ ،‬يو د ډنډ په يو اړخ او بل د ډنډ‬ ‫په بل اړخ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ابنير يوآب ته ووئيل‪” ،‬ځوانان دې راپاڅى او زمونږ په وړاندې دې لوبې وکړى “‪.‬يوآب ورته ووئيل‪” ،‬هغوئ دې راپاڅى“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو بيا هغوئ پورته شول او د بنيامين د دولسو کسانو په شمېر سره لړل‪ ،‬کوم چې د ساؤل د زوئ اشبوست سره تعلق لرى او د داؤد د‬ ‫نوکرانو دولس کسان وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغوی هر يو د خپل ملګري سر ونيو او خپله توره يې د هغه په اړخ کې دننه کړه‪ ،‬نو دوی يوځای وغورځېدل ‪:‬له همدې امله هغه ځای‬ ‫د جبعون په ښار کې د "حلاات هزوريم "په نوم ياد شو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬په هغه ورځ ډېره سخته جګړه وشوه او ابنير او د اسراييلو سړي د داود د عسکرو له خوا له ماتې سره مخ شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هلته د زرويه درې زامن وو‪ ،‬يوآب‪ ،‬ابيشے او عساهيل ‪.‬عساهيل د ځنګلي هوسۍ په شان تکړه وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬عساهيل په ابنير پسې روان شو او د ابنير د تعايبولو نه يې ښي يا چپ لس ته مخه نه کړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا ابنير شاته وکتل او ويې ويل” ‪:‬ته عساهيل يې؟ “هغه ځواب ورکړ” ‪:‬زه يم“‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ابنير عساهيل ته ووئيل‪” ،‬خپل ښى يا چپ لس ته وګرځه او د يو ځوان سړى نه لس واخله او د هغۀ زغره ترې واخله “‪.‬خو عساهيل د‬ ‫هغه د تعايبولو نه لس وانه خيست‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ابنير بيا عساهيل ته وويل” ‪:‬زما پسې مه ګرځه ‪.‬ولې زه تا په ځمکه ووژنم؟ نو څنګه به ستا ورور يوآب ته مخ ښکاره کړم؟“‬ ‫‪۲۳‬خو هغه د دې نه انکار وکړ چې له مخې وګرځي‪ ،‬نو ابنير د خپلې نېزې د شا له سر څخه د هغه د ګېډې لندې وواهه او نېزه يې د هغه‬ ‫له شا څخه ووته‪ ،‬او هغه هلته ولوېد او په هماغه ځای کې مړ شو ‪.‬او هر څوک چې هغه ځای ته راغلل چې عساهيل پرې ولوېد او مړ شو‬ ‫نو ودرېدل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬يوآب او ابيشای هم په ابنير پسې روان شول ‪.‬لمر پرېووت کله چې دوی د امه غره ته ورسېدل‪ ،‬چې د جبعون دښتې په لره کې د جياح‬ ‫مخې ته ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د بنيامين قبيلې د ابنير پسې راټولې شوې او يوه ډله جوړه شوه او د يوې غونډۍ په سر ودرېدل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو ابنير يوآب ته آواز وکړو او ورته يې ووئيل‪” ،‬آيا تخوره به د تل دپاره ووژنى؟ آيا ته نه پوهېږې چې په آخر کښې به دا ډېره ترخه‬ ‫وى؟ نو دا به څومره وخت وى‪ ،‬مخکې لدې چې ته خلاو ته د خپلو وروڼو د تعاقب نه راوګرځوې؟“‬ ‫‪۲۷‬يوآب ووئيل‪” ،‬د ژوندى خخدائ پاک په قسم‪ ،‬کۀ تا دا خبرې نۀ وے کړې‪ ،‬نو سبا به خلاو د خپل ورور د پسې کېدو نه تللى خوو“‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو يوآب سرنی وغږاوه او ټول خلک ودرېدل او نور يې په اسراييليانو پسې تعايب نه کړ او نه يې نور جګړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ابنير او د هغه سړي ټوله شپه په مېدان کې مزل وکړ او د اردن څخه تېر شول او د بيترون په ټوله سيمه کې تېر شول او محنايم ته‬ ‫ورسېدل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬يوآب د ابنير د تعايبولو څخه راستون شو او کله چې هغه ټول خلک راټول کړل‪ ،‬نو معلومه شوه چې د داود د نولس عسکرو څخه او د‬ ‫عساهيل څخه ورک وو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬خو د داؤد سړو د بنيامين او د ابنير سړو نه درې سوه شپېته سړى ووژل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬نو هغوئ عساهيل پورته کړو او د هغۀ د پلر په قبر کښې يې ښخ کړو‪ ،‬چې په بيت لحم کښې وو ‪.‬يوآب او د هغۀ سړى ټوله شپه مزل‬ ‫وکړ او د سحر په وخت حبرون ته ورسېدل‪.‬‬ ‫دریم فصل‬ ‫‪۱‬د ساؤل د کورنۍ او د داؤد د کورنۍ ترمنځ اوږده جګړه وشوه‪ ،‬خو داؤد نور هم قوي کېده او د ساؤل کورنۍ نور هم کمزورې کېده‪.‬‬ ‫‪۲‬د داؤد زامن په حبرون کې پېدا شول ‪:‬د هغۀ مشر زوئ امنون وو‪ ،‬چې د يزرعيل د اخينوعم نه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د هغه دوهم زوی‪ ،‬قکلب‪ ،‬د کرملي نابال د ښځې ابيجايل څخه وو‪ ،‬او دريم زوی‪ ،‬ابشالوم‪ ،‬د جسور د پاچا تلمي د لور معکه زوی‪.‬‬ ‫‪۴‬څلورم يې‪ ،‬ادونيا د حجيت زوی‪ ،‬پنځم يې‪ ،‬سفطيا د ابيطال زوی‪،‬‬ ‫‪ ۵‬شپږم زوی يې‪ ،‬يترم‪ ،‬چې د داود د ښځې عجله څخه وو ‪.‬دا ټول په حبرون کې د داود څخه پيدا شوي وو‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې د ساؤل او د داؤد د کورنۍ ترمنځ جګړه روانه وه‪ ،‬ابنير د ساؤل د کورنۍ لپاره ځان مضبوط کړو‪.‬‬ ‫‪۷‬د ساؤل يوه وينځه وه چې نوم يې قرصفه وو‪ ،‬چې د عياه لور وه ‪.‬اشبوست ابنير ته ووئيل‪” ،‬ولې تۀ زما د پلر د وينځې سره څملې؟“‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۸‬ابنير د ايشبوشت په خبرو ډېر غصه شو او ويې ويل” ‪:‬آيا زه د سپي سر يم؟ زه نن د يهوداه په وړاندې ستا د پلر ساؤل د کورنۍ‪ ،‬د هغه‬ ‫د وروڼو او د هغه د ملګرو سره مهربانه يم او تا مې داؤد ته نه دی سپارلی‪ ،‬نو نن ته ما د دې ښځې په جرم تورنوې؟“‬ ‫‪۹‬خدای دې ابنير سره همداسې وکړي او له دې څخه هم زيات‪ ،‬که چېرې زه هغه څه ونه کړم چې څښتن د داود سره وعده کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د ساؤل د کورنۍ څخه بادشاهي بدلول او د داؤد تخت په اسراييلو او يهودا باندې‪ ،‬د دان څخه تر بيرسبع پورې نصبول‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او هغه بيا ابنير ته يو لفظ هم ځواب نه شو ورکولی‪ ،‬ځکه چې هغه ترې وېرېده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ابنير د خپل طرف نه داود ته استازي واستول او ورته يې وويل” ‪:‬دا ځمکه د چا ده؟ “دا هم ورته وويل ‪:‬زما سره تړون وکړه او‬ ‫وګوره‪ ،‬زه به ستا سره مل يم چې ټول اسراييليان ستا خوا ته راوبلم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ ووئيل‪” ،‬ښه‪ ،‬زۀ به ستا سره تړون وکړم‪ ،‬خو يوه خبره چې زۀ ستا نه غواړم‪ ،‬هغه دا ده چې تۀ به زما مخ نۀ وينې‪ ،‬تر څو چې د‬ ‫ساؤل لور ميکل زما د ليدلو دپاره راشې“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو داود د شائول زوی اشبوشت ته استازي واستول او ورته يې وويل” ‪:‬زما ښځه ميکال ماته راکړه‪ ،‬هغه ښځه چې ما د فلسطينيانو د‬ ‫سلو سنتو په بدل کې واده کړې وه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو اشبوست هغه د هغې د ميړه فلطی ايل څخه چې د ليش زوی وو‪ ،‬ولېږله او هغه يې راوغوښته‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د هغې خاوند د هغې سره د هغې پسې د بحوريم پورې ژړل او ابنير ورته وويل” ‪:‬لړ شه‪ ،‬بېرته لړ شه “‪.‬او هغه بېرته راغی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ابنير د اسراييلو مشرانو ته خبر ورکړ او ورته يې وويل” ‪:‬تاسو په تيرو وختونو کې غوښتل چې داود ستاسو پادشاه شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو اوس دا کار وکړه‪ ،‬ځکه چې څښتن د داود په اړه ويلي دي چې زه به د خپل خدمتګار داود په وسيله خپل قوم اسراييل د فلسطينيانو او‬ ‫د هغوی د ټولو دښمنانو څخه وژغورم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ابنير د بنيامينيانو غوږونو ته هم خبرې وکړې ‪.‬او ابنير هم په حبرون کې د داود غوږونو ته هغه څه وويل چې اسراييليانو او د بنيامين د‬ ‫ټولې کورنۍ په نظر کې ښه وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو ابنير د شلو سړو سره حبرون ته داؤد له راغلو او داؤد د ابنير او د هغه سړو دپاره مېلمستيا وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ابنير داؤد ته ووئيل‪” ،‬زه به لړ شم او ټول بنى اقسرائيليان به زما بادشاه ته راغونډ کړم‪ ،‬چې ستا سره تړون وکړى او تۀ به په هغه ټول‬ ‫خملک باندې بادشاهى وکړې چې ستا زړۀ يې غواړې “‪.‬نو داؤد ابنير ولېږلو او هغه په سلمتۍ سره لړو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او ګورئ‪ ،‬د داؤد آفسران او يوآب د لښکر د تعاقب کولو نه راغلل او ډېر لوټ يې ورسره راوړو‪ ،‬خو ابنير په حبرون کې د داؤد سره‬ ‫نه وو‪ ،‬ځکه چې هغۀ هغه لېږلے وو او هغه په سلمتۍ سره لړو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې يوآب او ټول لښکر چې د هغه سره وو راغلل‪ ،‬نو هغوئ يوآب ته خبر ورکړ چې‪” ،‬د نير زوئ ابنير بادشاه ته راغلے وو او‬ ‫هغۀ هغه په سلمتۍ سره رخصت کړے دے“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بيا يوآب بادشاه ته راغلو او ورته يې ووئيل‪” ،‬تا څه کړى دى؟ ګوره‪ ،‬ابنير تا ته راغے ‪.‬تا ولې هغه ولېږلو او هغه لړو؟‬ ‫‪ ۲۵‬ته د نير زوی ابنير پېژنې چې هغه ستا دوکه کولو او ستا د وتلو او راتلو او ستا د کارونو د معلومولو لپاره راغلی و‪.‬‬ ‫وړونکى ولېږل او هغوئ هغه د سيره د کوهي نه واپس راوستو‪ ،‬خو داؤد د‬ ‫‪۲۶‬کله چې يوآب د داؤد نه راووتلو‪ ،‬نو هغۀ په ابنير پسې پېغام خ‬ ‫دې نه خبر نۀ وو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬کله چې ابنير حبرون ته راستون شو‪ ،‬يوآب هغه د دروازې مخې ته يوړ چې ورسره په پټه خبرې وکړي او هلته يې د خپل ورور‬ ‫عساهيل د وينې په بدل کې د هغه د خېټې لندې ووهلو او مړ شو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬وروسته له دې چې داود دا واورېدل‪ ،‬هغه وويل” ‪:‬زه او زما سلطنت د نير د زوی ابنير د وينې له امله د څښتن په وړاندې د تل لپاره بې‬ ‫ګناه يو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دا دې د يوآب په سر او د هغه د پلر په ټوله کورنۍ وي‪ ،‬او د يوآب په کورنۍ کې دې داسې څوک پاتې نشي چې ويده شي‪ ،‬يا جذام‬ ‫ولري‪ ،‬يا په امسا تکيه وکړي‪ ،‬يا په توره وخوري‪ ،‬يا د ډوډۍ نه محروم شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو يوآب او د هغه ورور ابيشای ابنير ووژل ځکه چې هغه د جبعون په جګړه کې د دوی ورور عساهيل وژلی وو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو داود يوآب او ټولو هغو خلکو ته چې د هغه سره وو وويل" ‪:‬خپل کالي وشلوئ‪ ،‬د ټاټ جامې واغوندئ او د ابنير په مخکې غمجن‬ ‫شئ "‪.‬او داود پاچا پخپله د جنازې پسې روان شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغوی ابنير په حبرون کې ښخ کړ ‪:‬او پاچا په لوړ غږ د ابنير په قبر وژړل او ټول خلک يې وژړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬بادشاه د ابنير په مرګ غمجن شو او وې وئيل‪” ،‬آيا ابنير د يو کم عال په شان مړ شو؟‬ ‫‪ ۳۴‬ستا لسونه نه وو تړل شوي او نه ستا پښې په زنځيرونو کې تړل شوي وې‪ ،‬لکه څنګه چې يو سړی د بدکارانو په لس کې‬ ‫وغورځېږي‪ ،‬ته هماغسې ووژل شوې “‪.‬او ټولو خلکو يو ځل بيا د هغه لپاره ژړل‪.‬‬ ‫‪۳۵‬کله چې ټول خلک راغلل او د ورځې په تېرېدو سره يې داؤد غوښه وخوړله‪ ،‬نو داؤد قسم وخوړ او ويې ويل” ‪:‬که زه تر لمر لوېدو‬ ‫پورې ډوډۍ يا بل څه وخورم‪ ،‬نو خدای دې ما سره همداسې وکړي او له دې څخه به ډېر څه وکړي“‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬ټولو خلکو دا وليدل او دا د هغوی څخه خوښ شو ‪:‬لکه څنګه چې پاچا څه کول‪ ،‬ټول خلک يې خوښول‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬ځکه چې ټول خلک او ټول اسراييليان په هغه ورځ پوه شول چې دا د پادشاه له خوا نه وه چې د نير زوی ابنير ووژني‪.‬‬ ‫‪۳۸‬نو بادشاه خپلو نوکرانو ته ووئيل‪” ،‬آيا تاسو نه پوهېږئ چې نن په بنى اقسرائيل کښې يو مشر او يو لوئ سړے مړ شوے دے؟‬ ‫‪۳۹‬خو زه نن کمزوری يم‪ ،‬که څه هم زه غوره شوی پاچا يم‪ ،‬او دا سړي د زرويه زامن زما لپاره ډير سخت دي ‪.‬څښتن به بدکار ته د هغه د‬ ‫بدۍ سره سم سزا ورکړي‪.‬‬ ‫څلورم فصل‬ ‫‪۱‬کله چې د ساؤل زوی واورېدل چې ابنير په حبرون کې مړ شو‪ ،‬نو د هغه لسونه کمزوري شول او ټول بنى اقسرائيليان وارخطا شول‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۲‬د ساؤل د زوی دوه سړي وو چې د ډلو مشران وو ‪:‬د يو نوم بعنه او د بل نوم ريکاب وو‪ ،‬د بنيامين د قبيلې څخه د بيروتي رمون زامن‬ ‫وو( ‪.‬ځکه چې بيروت هم د بنيامينيانو لپاره ګڼل کېده)‪.‬‬ ‫‪۳‬او د بيروتيانو خلک جيتايم ته وتښتېدل او تر نن ورځې پورې هلته مسافر دي)‪.‬‬ ‫‪۴‬د ساؤل د زوئ يونتن يو زوئ وو چې د پښو نه شل وو ‪.‬هغه پنځه کلن وو چې د يزرعيل نه د ساؤل او يونتن د مرګ خبر راغلو‪ ،‬او د‬ ‫هغه دايه هغه پورته کړو او وتښتېده ‪.‬خو کله چې هغې د تېښتې لپاره بيړه وکړه‪ ،‬نو هغه ولوېد او ګوډ شو ‪.‬او د هغه نوم مفيبوش وو‪.‬‬ ‫‪۵‬د بيروتي قرمون زامن‪ ،‬ريکاب او بعنه‪ ،‬لړل او د ورځې په ګرمۍ کې د اشبوست کور ته راغلل‪ ،‬هغه د غرمې په وخت په بستر کې‬ ‫پروت و‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغوئ د کور په مينځ کښې داسې ننوتل لکه چې غنم راوړى وى‪ ،‬او هغوئ هغه د پنځمې پښتۍ لندې ووهلو او ريکاب او د هغه‬ ‫ورور بعنه وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې هغوی کور ته ننوتل‪ ،‬نو هغه په خپله د خوب کوټه کې په خپل بستر کې پروت و‪ ،‬هغوی هغه وواهه او ويې وژلو‪ ،‬سر يې پرې‬ ‫کړ او سر يې ترې واخيست او ټوله شپه يې په ميدان کې تېر کړل‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوی د اشبوست سر په حبرون کې داود ته راوړ او پاچا ته يې وويل” ‪:‬دا ستا د دښمن شائول د زوی اشبوست سر دی‪ ،‬هغه ستا د ژوند‬ ‫په لټه کې و ‪.‬څښتن نن زما بادار پاچا ته د شائول او د هغه د اولدې څخه بدله ورکړې ده“‪.‬‬ ‫‪۹‬نو داؤد ريکاب او د هغۀ ورور بعنه ته چې د بيروتي قرمون زامن وو‪ ،‬ځواب ورکړ او ورته يې وويل” ‪:‬د ژوندي څښتن په نوم قسم چې‬ ‫زما روح يې د ټولو مصيبتونو څخه خلص کړ‪،‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې يو چا ما ته وويل‪ ،‬ګوره‪ ،‬ساول مړ دی‪ ،‬او فکر يې کاوه چې ښه خبر يې راوړی دی‪ ،‬ما هغه ونيو او په صالج کې يې وواژه‪،‬‬ ‫چا فکر کاوه چې زه به هغه ته د هغه د خبر په بدل کې انعام ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬خو‪ ،‬کله چې بدکارانو يو صادق سړی په خپل کور کې په خپل بستر کې وژلی وي‪ ،‬نو اوس به زه ستاسو له لس څخه د هغه د وينې‬ ‫بدله وانخلم او تاسو به له ځمکې څخه لرې نه کړم؟‬ ‫‪۱۲‬نو داؤد خپلو ځوانانو ته خحکم ورکړو‪ ،‬او هغوئ ووژل‪ ،‬د هغوئ لسونه او پښې يې پرې کړې او د حبرون په ډنډ باندې يې ځړولى خوو‪،‬‬ ‫خو هغوئ د ايشبوشت سر واخستو او په حبرون کښې يې د ابنير په قبر کښې ښخ کړو‪.‬‬ ‫پنځم فصل‬ ‫‪۱‬بيا د بنى اقسرائيلو ټولې قبيلې په حبرون کښې داؤد ته راغلې او ورته يې ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬مونږ ستا هډوکي او ستا غوښه يخو“‪.‬‬ ‫‪۲‬په تېرو وختونو کې‪ ،‬کله چې ساؤل زمونږ بادشاه وو‪ ،‬نو تۀ به بنى اقسرائيليان بهر راوستل او بهر به يې راوستل ‪.‬ما قلک خخدائ تا ته‬ ‫وفرمائيل چې‪ ،‬تۀ به زما د خلاو بنى اقسرائيلو پالنه کوې او تۀ به د بنى اقسرائيلو مشر يې‪.‬‬ ‫‪۳‬نو د اسراييلو ټول مشران حبرون ته د پاچا سره راغلل‪ ،‬او داؤد پاچا په حبرون کې د څښتن په حضور کې د هغوی سره تړون وکړ او‬ ‫هغوی داود د اسراييلو د پاچا په توګه غوره کړ‪.‬‬ ‫‪۴‬داؤد دېرش کلن وو کله چې هغه بادشاهي شروع کړه او څلوېښت کاله يې بادشاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪۵‬په حبرون کې هغه په يهودا باندې اووه کاله او شپږ مياشتې حکومت وکړ او په اورشليم کې يې په ټول اسراييل او يهودا باندې درې‬ ‫دېرش کاله حکومت وکړ‪.‬‬ ‫‪۶‬نو بادشاه او د هغۀ سړى يروشلم ته لړل‪ ،‬يبوسيانو ته‪ ،‬چې د هغه خملک اوسېدونکى وو ‪.‬هغوئ داؤد ته ووئيل‪” ،‬تر څو چې ړانده او شل‬ ‫کسان نۀ لرې کوې‪ ،‬ته به دلته دننه نۀ شې “‪.‬هغوئ فکر کولو چې داؤد دلته دننه نۀ شى راتلے‪.‬‬ ‫‪۷‬خو بيا هم داؤد د صيون مضبوطه کل ونيوله ‪:‬دا د داؤد ښار دے‪.‬‬ ‫‪۸‬په هغه ورځ داؤد ووئيل‪” ،‬هر څوک چې يبوسيان او ګوډ او ړانده ووژني‪ ،‬چې د داؤد د روح نه نفرت کيږى‪ ،‬هغه به مشر او کپتان‬ ‫وي “‪.‬نو ځکه هغوئ وئيل چې‪” ،‬ړانده او ګوډ به کور ته نۀ ننوځي“‪.‬‬ ‫‪۹‬نو داؤد په قلعه کې اوسېدو او هغه يې د داؤد ښار نومولو ‪.‬او داؤد د قملو نه تر دننه پورې شاوخوا او دننه جوړونه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬داود مخ په وړاندې روان شو او ډېر مشهور شو‪ ،‬او د لښکرو څښتن خدای د هغه سره مل و‪.‬‬ ‫وړونکى‪ ،‬د دقيار ونې‪ ،‬ترکاڼان او ګنډکاران ولېږل او هغوئ د داؤد لپاره کور جوړ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬د صور بادشاه حيرام داؤد ته پېغام خ‬ ‫‪۱۲‬نو داؤد پوه شو چې ما قلک خخدائ هغه په بنى اقسرائيلو باندې بادشاه مارر کړے دے او د هغۀ بادشاهى يې د خپلو خلاو بنى اقسرائيلو د‬ ‫خاطره لوړه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د حبرون څخه د راستنېدو څخه وروسته‪ ،‬داود د اورشليم څخه نورې ميرمنې او وينځې واخيستې او نور زامن او لورګانې يې هم پيدا‬ ‫شوې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او دا د هغو کسانو نومونه دي چې په يروشلم کې زېږېدلي وو ‪:‬سموع‪ ،‬سوباب‪ ،‬ناتن او سليمان‪،‬‬ ‫‪۱۵‬همدارنګه اقبحار‪ ،‬الي خ‬ ‫شوع‪ ،‬نفج‪ ،‬يفيع‪،‬‬ ‫‪ ۱۶‬اليشمع‪ ،‬اليدع او اليفلط‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو کله چې فلستيانو واورېدل چې داؤد يې د بنى اقسرائيلو بادشاه جوړ کړے دے‪ ،‬نو ټول فلستيان د داؤد د لټولو دپاره راغلل‪ ،‬او داؤد دا‬ ‫واورېدل او قلعه ته لړو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬فلستيان هم راغلل او د رفائيم په دره کې يې ځانونه خپاره کړل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬داؤد د ما قلک خخدائ نه تپوس وکړو‪” ،‬آيا زۀ فلستيانو ته لړ شم؟ ته به يې ما ته وسپارې؟ “ما قلک خخدائ داؤد ته وفرمائيل‪” ،‬لړ شه‪،‬‬ ‫ځکه چې زۀ به بېشکه فلستيان ستا په لس کښې درکړم“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو داؤد بعل پراضيم ته راغلو او هلته يې هغوئ له ماتې ورکړه او وې وئيل‪” ،‬ما قلک خخدائ زما په وړاندې زما دشمنان داسې مات کړل‬ ‫لکه څنګه چې اوبه د اوبو د ښويېدو په وخت کې ماتي وخوري “‪.‬نو ځکه يې هغه ځائ د بعل پراضيم په نوم کېښودو‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۲۱‬او هلته يې خپل بختونه پرېښودل او داؤد او د هغۀ سړو هغه وسوزول‪.‬‬ ‫‪۲۲‬فلستيان يو ځل بيا راغلل او د رفائيم په دره کې يې ځانونه خپاره کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کله چې داؤد د ما قلک خخدائ نه تپوس وکړو‪ ،‬نو هغۀ ورته وفرمائيل‪” ،‬هلته مۀ ځه‪ ،‬خو د هغوئ شاته ګرځه او د توتانو د ونو په‬ ‫مخکښې پرې حمله وکړه“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې ته د توتانو د ونو په سرونو کې د الوتنې غږ واورې‪ ،‬نو ځان وځئ‪ ،‬ځکه چې بيا به څښتن ستا په مخکې لړ شي او د فلستيانو‬ ‫لښکر به ووژني‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو داؤد هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې ما قلک خخدائ خحکم ورکړے وو‪ ،‬او فلستيان يې د جبعې نه تر جازر پورې ووژل‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫‪۱‬داود يو ځل بيا د اسراييلو ټول غوره شوي سړي چې شمېر يې دېرش زره وو‪ ،‬راټول کړل‪.‬‬ ‫رب الفواج په نوم‬ ‫‪۲‬نو داؤد د خپلو ټولو خلاو سره د يهوداه د بعل نه لړو چې د خخدائ پاک د صندوق صندوق راوړى‪ ،‬چې نوم يې د خ‬ ‫يادېږي او د کروبيانو په مينځ کښې ناست دے‪.‬‬ ‫‪۳‬هغوی د خدای د صندوق صندوق په يوه نوې ګاډۍ کې کېښود او د ابينداب له کور څخه يې چې په جبعه کې و‪ ،‬راوويست ‪.‬او د ابينداب‬ ‫عزه او اخيو نوې ګاډۍ چلوله‪.‬‬ ‫زامنو خ‬ ‫‪۴‬هغوی دا د ابينداب له کور څخه چې په جبعه کې وو‪ ،‬راوويستل‪ ،‬د خدای د صندوق سره يې يوځای کړ ‪:‬او اخيو د صندوق څخه مخکې‬ ‫روان و‪.‬‬ ‫‪۵‬داؤد او د بنى اقسرائيلو ټول قوم د ما قلک خخدائ په حضور کښې د صنوبر د لرګي نه جوړ شوى هر قسم سازونه‪ ،‬په بينجو‪ ،‬قستار‪ ،‬ددمبل‪،‬‬ ‫ددبخر او چمټو سره سازونه غږول‪.‬‬ ‫عزه خپل لس د خدای د صندوق خوا ته اوږد کړ او هغه يې ونيوه‪ ،‬ځکه چې غوايانو هغه‬ ‫‪۶‬کله چې هغوی د ناخون درمند ته ورسېدل‪ ،‬نو خ‬ ‫ښوروله‪.‬‬ ‫عزه باندې نازله شوه‪ ،‬او خخدائ پاک هغه هلته د خپلې غلطۍ په وجه وواژه‪ ،‬او هغه هلته د خخدائ پاک د‬ ‫‪۷‬نو د ما قلک خخدائ غصه په خ‬ ‫صندوق سره نزدې مړ شو‪.‬‬ ‫عزه باندې حمله کړې وه ‪.‬او هغه ځای يې تر نن ورځې پورې د "پرضخزه "په نوم ياد کړ‪.‬‬ ‫‪۸‬داود په دې باندې خفه شو‪ ،‬ځکه چې څښتن په خ‬ ‫‪۹‬داود په هغه ورځ د څښتن څخه ووېرېد او ويې ويل” ‪:‬د څښتن د صندوق صندوق به څنګه راته راشي؟“‬ ‫‪۱۰‬نو داود ونه غوښتل چې د څښتن د صندوق صندوق د داود ښار ته يوسي‪ ،‬بلکې داود يې د جېتي عوبيد ادوم کور ته يوړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د څښتن د صندوق صندوق د جېتي عوبيد ادوم په کور کې درې مياشتې پاتې شو ‪:‬او څښتن عوبيد ادوم او د هغه ټولې کورنۍ ته برکت‬ ‫ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو داؤد بادشاه ته خبر ورکړے شو چې‪” ،‬ما قلک خخدائ د عوبيد ادوم کورنۍ او د هغه هر څۀ ته د خخدائ پاک د صندوق له امله برکت‬ ‫ورکړے دے “‪.‬نو داؤد لړو او د خخدائ پاک صندوق يې د عوبيد ادوم د کور څخه د خوشحالۍ سره د داؤد ښار ته راوړو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او داسې وشول چې کله هغه کسان چې د څښتن د لوظ صندوق يې لېږداوه شپږ قدمه لړل‪ ،‬نو هغه غوايان او چاغ غوايان قرباني کړل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او داؤد د خپل ټول طاقت سره د ما قلک خخدائ په وړاندې نڅا وکړه‪ ،‬او داؤد د کتان ايفود اغوستی وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو داؤد او د بنى اقسرائيلو ټول قوم د ما قلک خخدائ د صندوق سره د چغې وهلو او د بيګل په غږولو سره بوتلل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې د ما قلک خخدائ د صندوق صندوق د داؤد ښار ته ورسېدو‪ ،‬نو د ساؤل لور ميکل د کړکۍ نه وکتل او د داؤد بادشاه يې وليدلو چې‬ ‫د ما قلک خخدائ په مخکښې ټوپونه وهل او نڅېدل‪ ،‬نو هغې په خپل زړه کښې د هغۀ سپکاوے وکړو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغوئ د ما قلک خخدائ صندوق راوړو او په خپل ځائ يې کېښودو‪ ،‬د هغه خېمې په مينځ کښې چې داؤد د دې لپاره جوړه کړې وه ‪.‬او‬ ‫داؤد د ما قلک خخدائ په حضور کښې سوزېدونکې نذرانې او د سلمتۍ نذرانې پېش کړې‪.‬‬ ‫رب الفواج په نوم خلاو ته برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې داؤد سوزېدونکې نذرانې او د سلمتۍ نذرانې وړاندې کول ختم کړل‪ ،‬نو هغۀ د خ‬ ‫‪۱۹‬او هغۀ ټولو خلاو ته‪ ،‬د بنى اقسرائيلو د ټولو خلاو نه‪ ،‬ښځو او سړو ته‪ ،‬هر يو ته يوه يوه ډوډۍ‪ ،‬يوه ښه ټوټه غوښه او يوه قوطۍ د شرابو‬ ‫ورکړه‪ ،‬نو ټول خلق خپلو کورونو ته لړل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا داؤد د خپل خاندان د برکت ورکولو دپاره واپس راغلو ‪.‬د ساؤل لور ميکل د داؤد سره د قملوېدو دپاره راووتله او وې وئيل‪” ،‬نن د‬ ‫بنى اقسرائيلو بادشاه څومره شاندار وو‪ ،‬چا چې نن د خپلو نوکرانو د وينځو په وړاندې ځان بربنډ کړو‪ ،‬لکه څنګه چې يو بېشرمه سړے په‬ ‫بېشرمۍ سره ځان بربنډ کوى“!‬ ‫‪۲۱‬داود ميکال ته وويل” ‪:‬دا د څښتن په حضور کې وه‪ ،‬هغه چې ستا د پلر او د هغه د ټولې کورنۍ څخه مخکې يې زه غوره کړې وم چې‬ ‫د څښتن د خلکو او اسراييلو مشر وټاکم ‪.‬نو زه به د څښتن په حضور کې سندرې ووايم“‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او زه به نور هم سپک شم‪ ،‬او په خپل نظر کې به سپک شم ‪.‬او د هغو وينځو څخه چې تا خبرې کړې دي‪ ،‬زه به د هغوی څخه په عزت‬ ‫کې شم‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو د شائول لور ميکال د خپل مرګ تر ورځې پورې اولد ونه موند‪.‬‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪۱‬کله چې بادشاه په خپل کور کښې ناست وو‪ ،‬او ما قلک خخدائ هغه ته د هغۀ د ټولو دشمنانو نه آرام ورکړے وو‪ ،‬نو هغه په خپل کور کښې‬ ‫کښېناستو‪.‬‬ ‫‪۲‬پادشاه ناتان پېغمبر ته وويل ‪:‬اوس وګوره‪ ،‬زه د ديودار په کور کې اوسېږم‪ ،‬خو د خدای صندوق په پردو کې دی‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۳‬ناتان پادشاه ته وويل” ‪:‬لړ شه‪ ،‬هر څه چې ستا په زړه کې وي هغه وکړه‪ ،‬ځکه چې څښتن ستا سره دی“‪.‬‬ ‫‪۴‬او په هغه شپه د څښتن کلم ناتان ته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۵‬لړ شه او زما خدمتګار داؤد ته ووايه چې څښتن داسې فرمايي ‪:‬آيا ته به زما لپاره کور جوړ کړې چې زه په کې واوسم؟‬ ‫‪۶‬په داسې حال کې چې له هغه وخت راهيسې چې ما اسراييليان له مصر څخه راوويستل‪ ،‬تر نن ورځې پورې زه په هيڅ کور کې نه يم‬ ‫اوسېدلی‪ ،‬بلکې په خېمه او خېمه کې ګرځېدلی يم‪.‬‬ ‫‪۷‬په ټولو هغو ځايونو کې چې زه د ټولو اسراييليانو سره ګرځېدلی يم‪ ،‬ايا ما د اسراييلو کومې قبيلې ته چې ما امر کړی و چې زما د قوم‬ ‫اسراييلو پالنه وکړي‪ ،‬وويل ‪:‬ولې تاسو زما لپاره د ديودار کور نه جوړوئ؟‬ ‫رب الفواج داسې فرمايي‪ ،‬ما تۀ د پسونو د څړځای څخه‪ ،‬د رمو د ساتلو څخه‬ ‫‪۸‬نو اوس زما خدمتګار داؤد ته داسې ووايه چې‪ ،‬خ‬ ‫راوويستې‪ ،‬چې زما د قوم‪ ،‬بنى اقسرائيلو مشر شې‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او هر ځای چې ته لړې‪ ،‬زه ستا سره وم‪ ،‬او ستا ټول دښمنان مې ستا له نظره لرې کړل‪ ،‬او تا مې د ځمکې د لويو خلکو د نوم په څېر‬ ‫لوی نوم کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬برسېره پردې‪ ،‬زه به د خپلو خلکو اسراييلو لپاره يو ځای وټاکم او هغوی به وکرل شم‪ ،‬ترڅو دوی په خپل ځای کې واوسيږي او نور‬ ‫حرکت ونه کړي؛ او نه به د شرارت اولد نور دوی ته د پخوا په څير تکليف ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او لکه څنګه چې له هغه وخت راهيسې ما قاضيانو ته زما د قوم اسراييلو د مشرانو په توګه امر کړی او تاسو ته مې د خپلو ټولو‬ ‫دښمنانو څخه آرام درکړی دی‪ ،‬څښتن تاسو ته دا هم وايي چې هغه به ستاسو کورنۍ جوړه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او کله چې ستا ورځې پوره شي او ته د خپلو نيکونو سره مړ شې‪ ،‬نو زه به ستا اولد ستا نه وروسته وټاکم‪ ،‬چې ستا له زامنو څخه به‬ ‫راووځي او د هغه بادشاهي به ټينګه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه به زما د نوم دپاره کور جوړ کړي‪ ،‬او زه به د هغه د سلطنت تخت د تل لپاره ټينګ کړم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬زه به د هغه پلر شم او هغه به زما زوی وي ‪.‬که هغه ګناه وکړي‪ ،‬زه به هغه د انسانانو په لکۍ او د انسانانو د زامنو په وهلو سره سزا‬ ‫ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو زما رحم به د هغه څخه نه ځي‪ ،‬لکه څنګه چې ما د ساول څخه اخيستی و‪ ،‬چې ما ستا په مخ کې لرې کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬ستا کورنۍ او ستا بادشاهي به ستا په وړاندې د تل لپاره قائمه وي‪ ،‬ستا تخت به د تل لپاره قائم وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د دې ټولو خبرو او د دې ټولې رويا په مطابق‪ ،‬ناتان داؤد سره خبرې وکړې‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا داؤد بادشاه دننه لړو او د ما قلک خخدائ په حضور کښې کښېناستو او وې وئيل‪” ،‬اے ما قلکه خخدايه‪ ،‬زۀ څوک يم؟ او زما خاندان څۀ‬ ‫دے چې تا ما تر دې حده راوستے دے؟“‬ ‫‪۱۹‬خو دا خو ستا په نظر کې وړه خبره وه‪ ،‬اے ما قلکه خخدايه‪ ،‬خو تا د خپل بنده د کورنۍ په حاله هم د ډېر وخت دپاره خبرې وکړې ‪.‬او اے‬ ‫ما قلکه خخدايه‪ ،‬دا د انسان طرياه ده؟‬ ‫‪۲۰‬او داؤد تاته نور څه ويلی شي؟ ځکه چې ته‪ ،‬ما قلکه خخدايه‪ ،‬خپل بنده پېژنې‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د خپل کلم په خاطر او د خپل زړه په مطابق‪ ،‬تا دا ټول لوی کارونه کړي دي‪ ،‬ترڅو خپل بنده په دې پوه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نو ځکه‪ ،‬اے ما قلکه خخدايه‪ ،‬تۀ ډېر لوئ يې !ځکه چې ستا په شان بل څوک نشته‪ ،‬او ستا نه علوه بل خخدائ نشته‪ ،‬لکه څنګه چې مونږ‬ ‫په خپلو غوږونو اورېدلى دى‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او په ځمکه کې ستا د قوم په څېر کوم قوم شته‪ ،‬لکه اسراييل‪ ،‬چې خدای هغوی ته د خپل قوم په توګه د خلصون ورکولو او د هغوی د‬ ‫نوم د زياتولو او ستا د خاورې لپاره د لويو او وحشتناکو کارونو کولو لپاره لړ‪ ،‬ستا د هغو خلکو په مخکې چې تا د مصر‪ ،‬نورو قومونو او‬ ‫د هغوی د خدايانو څخه آزاد کړل؟‬ ‫‪ ۲۴‬ځکه چې تا خپل قوم بنى اقسرائيليان د تل دپاره ستا قوم جوړ کړي دي او تۀ‪ ،‬ما قلکه خخدايه‪ ،‬د هغوئ خخدائ پاک شوې يې‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو اوس‪ ،‬اے ما قلکه خخدايه پاکه‪ ،‬هغه خبره چې تا د خپل قخدمتګار او د هغۀ د کورنۍ په حاله کړې ده‪ ،‬هغه د تل دپاره قائمه کړه او لکه‬ ‫څنګه چې تا فرمائيلى دى هغه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬ستا نوم دې د تل لپاره لوئ شي او ووايي چې‪ ،‬رب الفواج د اسرائيلو خدای دی ‪.‬او ستا د خدمتګار داؤد کورنۍ دې ستا په حضور کې‬ ‫ټينګه شي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ځکه چې تا‪ ،‬اے رب الفواج‪ ،‬د بنى اقسرائيلو خخدايه‪ ،‬خپل قخدمتګار ته دا وښودله چې زۀ به ستا خاندان جوړ کړم ‪.‬نو ستا قخدمتګار په‬ ‫زړۀ کښې دا دعا وموندله چې تا ته دا دعا وکړى‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او اوس‪ ،‬اے ما قلکه خخدايه‪ ،‬تۀ هغه خخدائ يې‪ ،‬او ستا خبرې رښتيا دي‪ ،‬او تا د خپل بنده سره د دې ښېګړې وعده کړې ده‪:‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو اوس ته په خپله خوښه د خپل خدمتګار کورنۍ ته برکت ورکړه‪ ،‬ترڅو هغه تل ستا په مخکې پاتې شي‪ ،‬ځکه چې تا‪ ،‬ای څښتن‬ ‫خدايه‪ ،‬دا خبرې کړې دي ‪:‬او ستا د برکت سره دې ستا د خدمتګار کورنۍ د تل لپاره برکتمنه شي‪.‬‬ ‫فصل ‪۸‬‬ ‫‪۱‬د دې نه پس‪ ،‬داؤد فلستيانو ته ماتې ورکړه او هغوئ يې لندې کړل ‪:‬او داؤد د فلستيانو نه متقګامه واخسته‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه موآبيان ووژنل او په يوې رسۍ يې اندازه کړل او په ځمکه يې وغورځول ‪.‬هغه د وژلو لپاره دوه رسۍ اندازه کړې او د ژوندي ساتلو‬ ‫لپاره يوه پوره رسۍ يې اندازه کړه ‪.‬نو موآبيان د داؤد غلمان شول او تحفې يې راوړې‪.‬‬ ‫‪۳‬داؤد د ضوباه بادشاه د رحوب زوئ هددعزر هم ووژلو‪ ،‬کله چې هغه د فرات سيند سره د خپلې علقې د بيرته نيولو دپاره روان وو‪.‬‬ ‫‪۴‬داود د هغه څخه زر ګاډۍ‪ ،‬اووه سوه اس سواران او شل زره پياده عسکر ونيول ‪.‬داود د ټولو ګاډيو اسونه وويشتل‪ ،‬مګر له هغوی څخه‬ ‫يې سل ګاډۍ وساتلې‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې د دمشق اراميان د ضوباه د پاچا هددعزر د مرستې لپاره راغلل‪ ،‬داود د هغو دوه ويشت زره اراميانو څخه ووژل‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۶‬بيا داؤد په دمشق کښې په شام کښې پوځي چوکۍ جوړې کړې ‪:‬او شاميان د داؤد غلمان شول او تخحفې يې راوړې ‪.‬او ما قلک خخدائ داؤد‬ ‫هر چرته چې تللو نو هغه يې بچ کولو‪.‬‬ ‫‪۷‬داود د هددعزر د عسکرو د سرو زرو ډالونه واخيستل او هغه يې اورشليم ته راوړل‪.‬‬ ‫‪۸‬داؤد بادشاه د بته او بيروتای نه ډېر زيات زېړ واخستل‪ ،‬چې د هددعزر ښارونه وو‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې د حمات پاچا توعي واورېدل چې داود د هددعزر ټوله لښکره ماته کړې ده‪،‬‬ ‫‪۱۰‬نو توعي خپل زوی يورام د داؤد بادشاه ته ولېږه چې د هغه سلم وکړي او برکت ورکړي ځکه چې هغه د هددعزر سره جنګ کړی و‬ ‫او هغه يې وژلی و‪ ،‬ځکه چې هددعزر د توعي سره جنګ کړی و ‪.‬يورام د ځان سره د سپينو زرو‪ ،‬سرو زرو او زېړو لوښي راوړل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬داود بادشاه دا هم ما قلک خخدائ ته وقف کړل‪ ،‬د هغه سپينو زرو او سرو زرو سره چې هغه د هغه ټولو قومونو نه وقف کړي وو کوم چې‬ ‫هغۀ فتح کړي وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د شام‪ ،‬موآب‪ ،‬عمون‪ ،‬فلستيانو‪ ،‬عماليايانو او د ضوباه د بادشاه رحوب د زوئ هدد عزر د غنيمت نه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او کله چې داؤد د مالګې په دره کې د اتلس زره شاميانو د وژلو څخه راستون شو نو هغه ډېر مشهور شو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ په ادوم کښې لښکرې جوړې کړې‪ ،‬او په ټول ادوم کښې يې لښکرې جوړې کړې‪ ،‬او د ادوم ټول خلق د داؤد قخدمتګاران شول ‪.‬او‬ ‫ما قلک خخدائ داؤد هر چرته چې تللو هلته يې مدد کولو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬داود په ټول اسراييلو باندې حکومت کاوه او د خپلو ټولو خلکو سره يې عدالت او انصاف کاوه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د ضروياه زوئ يوآب د لښکر مشر وو‪ ،‬او د اخيلود زوئ يهوسفط د تاريخ ليکونکی وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د اخيطوب زوئ صدوق او د ابياتار زوئ اخيملک کاهنان وو ‪.‬او سراياه ليکوال و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د يهويدع زوئ بناياه د کريتيانو او فليتيانو دواړو مشر وو‪ ،‬او د داؤد زامن مشران وو‪.‬‬ ‫فصل ‪۹‬‬ ‫‪۱‬داود وويل” ‪:‬آيا د شائول د کورنۍ څخه څوک پاتې دی چې زه د يوناتان په خاطر ورسره مهرباني وکړم؟“‬ ‫‪۲‬د ساؤل د کورنۍ يو نوکر وو چې نوم يې صيبا وو ‪.‬کله چې هغوئ هغه داؤد ته راوغوښتو‪ ،‬نو بادشاه ورته ووئيل‪” ،‬آيا تۀ صيبا‬ ‫يې؟ “هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬ستا نوکر هغه دے“‪.‬‬ ‫‪۳‬بادشاه ووئيل‪” ،‬آيا د ساؤل د کورنۍ نه ل څوک نشته چې زۀ د خخدائ پاک مهرباني ورسره وکړم؟ “ضيبا بادشاه ته ووئيل‪” ،‬يخونتن ل يو‬ ‫زوئ هم لري چې په پښو شل دے“‪.‬‬ ‫‪۴‬پادشاه هغه ته وويل” ‪:‬هغه چېرته دی؟ “ضيبا پاچا ته وويل” ‪:‬وګوره‪ ،‬هغه د لودبار په ښار کې د عميئيل د زوی مکير په کور کې دی“‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا داود پاچا يو کس ولېږه او هغه يې د لودبار څخه د عميئيل د زوی مکير له کور څخه راوغوښت‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې مفيبوشت‪ ،‬د يونتن زوی او د ساول زوی‪ ،‬داود ته راغی‪ ،‬هغه په مخ پرېوت او درناوۍ يې وکړه ‪.‬داود وويل ‪:‬مفيبوشت ‪.‬هغه‬ ‫ځواب ورکړ" ‪:‬دا ستا خدمتګار دی"!‬ ‫‪۷‬داود هغه ته وويل” ‪:‬مه وېرېږه‪ ،‬ځکه چې زه به ستا د پلر يوناتان په خاطر په تا باندې مهربان شم او ستا د پلر شائول ټوله ځمکه به‬ ‫تاته بيرته درکړم او ته به تل زما په دسترخوان ډوډۍ خورې“‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه په سجده شو او ويې ويل ‪:‬ستا غلم څه شی دی چې ته زما په څېر داسې مړه سپي ته ګورې؟‬ ‫‪۹‬بيا بادشاه د ساؤل نوکر صيبا راوغوښتو او ورته يې ووئيل‪” ،‬ما ستا د بادار زوئ ته هر څۀ ورکړل چې د ساؤل او د هغه د ټولې کورنۍ‬ ‫خوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو ته‪ ،‬ستا زامن او ستا نوکران به د هغه لپاره ځمکه وکري او حاصلت به يې راوړې ترڅو ستا د بادار زوی ته خواړه ورکړل شي‪،‬‬ ‫مګر ستا د بادار زوی مفيبوشت به تل زما په دسترخوان ډوډۍ خوري ‪.‬اوس صيبا پنځلس زامن او شل نوکران درلودل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا ضيبا بادشاه ته ووئيل‪” ،‬هر څۀ چې زما ما قلک بادشاه خپل نوکر ته خحکم ورکړے دے‪ ،‬ستا نوکر به هم هغه شان وى “‪.‬بادشاه‬ ‫ووئيل‪” ،‬مفيبوشت به زما په مېز باندې د بادشاه د زامنو په شان خوراک وکړى“‪.‬‬ ‫‪۱۲‬مفيبوشت يو وړوکے زوئ وو چې نوم يې ميکا وو او د ضيبا په کور کښې ټول اوسېدونکى د مفيبوشت نوکران وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو مفيبوشت په يروشلم کښې اوسېدو‪ ،‬ځکه چې هغه به هر وخت د بادشاه په مېز خوراک کولو‪ ،‬او په دواړو پښو شل وو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫‪۱‬له دې وروسته‪ ،‬د عمونيانو پاچا مړ شو او د هغه زوی حنون د هغه پر ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا داؤد ووئيل‪” ،‬زۀ به د ناحس زوئ حنون سره هم داسې قمهربتيا وکړم لکه څنګه چې د هغۀ پلر ما سره قمهربتيا کړې وه “‪.‬نو داؤد د‬ ‫خپلو نوکرانو په لس د هغۀ د پلر په حق کښې تسليت واستولو ‪.‬او د داؤد نوکران د عمونيانو خملک ته راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د عمونيانو مشرانو خپل بادار حنون ته وويل" ‪:‬آيا ته فکر کوې چې داود ستا د پلر عزت کوي چې تاته تسلي ورکوونکي رالېږلي دي؟‬ ‫آيا داود ستا لپاره خپل نوکران نه دي رالېږلي چې ښار ولټوي‪ ،‬جاسوسي يې وکړي او هغه له منځه يوسي؟"‬ ‫‪۴‬نو حنون د داؤد نوکران ونيول‪ ،‬د هغوئ نيمه ږيره يې وخريله‪ ،‬د هغوئ جامې يې د هغوئ د نيمايي نه تر کونډو پورې پرې کړې او‬ ‫هغوئ يې ولېږل‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغوی دا خبره داؤد ته وکړه‪ ،‬نو هغه د هغوی سره د ليدو لپاره ولېږه‪ ،‬ځکه چې سړي ډېر شرمېدلي وو ‪.‬او پاچا وويل" ‪:‬په اريحا‬ ‫کې پاتې شئ تر هغه چې ستاسو ږيرې لويې شي‪ ،‬او بيا راشئ"‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې عمونيانو وليدل چې د داؤد په نظر کې د هغوئ سپکاوے شو‪ ،‬نو عمونيانو د بيت رحوب او ضوبا څخه شل زره شاميان‪ ،‬د معکه‬ ‫د بادشاه څخه زر سړى او د اقشتوب څخه دولس زره سړى په مزدورۍ ولګول‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۷‬کله چې داؤد دا واورېدل‪ ،‬نو هغۀ يوآب او د هغۀ ټول فوجيان ولېږل‪.‬‬ ‫‪۸‬عمونيان راووتل او د دروازې په دروازه کې يې د جګړې لپاره صفونه جوړ کړل ‪.‬د ضوبا‪ ،‬رحوب‪ ،‬استوب او معکه شاميان په ميدان‬ ‫کې يوازې وو‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې يوآب وليدل چې د جګړې لومړۍ کرښه د هغه په وړاندې او وروسته ده‪ ،‬نو هغه د اسراييلو له ټولو غوره شويو سړيو څخه غوره‬ ‫کړل او هغوی يې د سوريې د لښکرو په ماابل کې ودرول‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او پاتې خلک يې خپل ورور ابيشای ته وسپارل‪ ،‬ترڅو هغوی د عمونيانو په ماابل کې ودروي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه وويل” ‪:‬که چېرې شاميان زما په وړاندې ډېر قوي شي‪ ،‬نو ته به زما مرسته وکړې‪ ،‬خو که چېرې عمونيان ستا په وړاندې ډېر‬ ‫قوي شي‪ ،‬نو زه به راشم او ستا سره به مرسته وکړم“‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬زړور اوسئ‪ ،‬راځئ چې د خپلو خلکو او د خپل خدای د ښارونو لپاره وجنګېږو ‪.‬او څښتن به هغه څه وکړي چې هغه ته ښه ښکاري‪.‬‬ ‫‪۱۳‬يوآب او د هغه لښکر د سوريې د لښکرو سره د جګړې لپاره ورنژدې شول او هغوی د هغه څخه وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې عمونيانو وليدل چې شاميان تښتېدلي دي‪ ،‬نو هغوئ هم د ابيشى نه وتښتېدل او ښار ته ننوتل ‪.‬نو يوآب د عمونيانو نه واپس‬ ‫يروشلم ته راغلو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې شاميانو وليدل چې بنى اقسرائيلو هغوئ له شکست ورکړو‪ ،‬نو هغوئ سره راټول شول‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو هددعزر ولېږل او هغه اراميان يې راوغوښتل چې د فرات سيند نه پورې غاړه وو او هغوی حلم ته راغلل او د هددعزر د لښکر‬ ‫مشر سوباخ د هغوی په مشرۍ روان و‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې داود خبر شو‪ ،‬نو هغه ټول اسراييليان سره راټول کړل‪ ،‬د اردن سيند څخه تېر شو او حلم ته راغی ‪.‬اراميانو د داود په ماابل کې‬ ‫صفونه جوړ کړل او د هغه سره يې جګړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او شاميان د بنى اقسرائيلو نه وتښتېدل‪ ،‬او داؤد د اوو سوو جنګي ګاډو سړى او څلوېښت زره اس سواران ووژل او د هغوئ د لښکر‬ ‫مشر سوبخ يې هم وواژه او هلته مړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬کله چې هغه ټولو بادشاهانو چې د هددعزر قخدمتګاران وو وليدل چې بنى اقسرائيلو شکست خوړلے دے‪ ،‬نو هغوئ د بنى اقسرائيلو سره‬ ‫صلح وکړه او د هغوئ قخدمت يې وکړو‪ ،‬نو شاميان د عمونيانو سره د مرستې کولو نه وېرېدل‪.‬‬ ‫خ‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫‪۱‬د کال په تېرېدو سره‪ ،‬کله چې بادشاهان جنګ ته ځي‪ ،‬نو داؤد يوآب‪ ،‬د هغۀ نوکران او ټول بنى اقسرائيليان ولېږل‪ ،‬او هغوئ عمونيان تباه‬ ‫کړل او ربه يې محاصره کړه ‪.‬خو داؤد ل هم په يروشلم کې پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۲‬او د ماښام په وخت کې‪ ،‬داود له خپل بستر څخه راويښ شو او د پاچا د ماڼۍ په بام باندې ګرځېد‪ ،‬او له بام څخه يې يوه ښځه وليده چې‬ ‫ځان يې غسل کاوه؛ او هغه ښځه په ليدلو کې ډيره ښکلې وه‪.‬‬ ‫‪۳‬نو داود د هغې ښځې په اړه پوښتنې ته ورغی او يو چا وويل” ‪:‬دا بتشبع نه ده‪ ،‬د اليعام لور او د حيتي اوريا ښځه ده؟“‬ ‫وړونکى ولېږل او هغه يې راوستله‪ ،‬هغه د هغۀ سره څملسته‪ ،‬ځکه چې هغه د خپلې ناپاکۍ څخه پاکه شوې وه‪ ،‬او هغه‬ ‫‪۴‬نو داؤد پېغام خ‬ ‫خپل کور ته واپس شوه‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه ښځه اميدواره شوه او داود ته يې خبر ولېږه او ورته ويې ويل” ‪:‬زه اميدواره يم“‪.‬‬ ‫‪۶‬نو داود يوآب ته پيغام ولېږه چې حيتي اوريا ماته راوليږه ‪.‬نو يوآب اوريا داود ته واستاوه‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې اوريا ورغی‪ ،‬داود ترې پوښتنه وکړه چې يوآب څنګه و‪ ،‬خلک څنګه وو او جګړه څنګه وشوه‪.‬‬ ‫‪۸‬نو داود اوريا ته وويل” ‪:‬خپل کور ته لړ شه او خپلې پښې ومينځه “‪.‬او اوريا د پاچا له ماڼۍ څخه ووت او د پاچا له خوا د خوړو يوه ټوټه‬ ‫ورسره راغله‪.‬‬ ‫‪۹‬خو اوريا د خپل بادشاه د ټولو نوکرانو سره د بادشاه د ماڼۍ په دروازه کې ويده شو او خپل کور ته لړ نه شو‪.‬‬ ‫اورياه نه تپوس وکړو‪” ،‬ته د خپل سفر نه نۀ يې‬ ‫اورياه خپل کور ته نۀ دے تلے‪ ،‬نو داؤد د ق‬ ‫‪۱۰‬کله چې هغوئ داؤد ته خبر ورکړو چې ق‬ ‫راغلے؟ نو ولې خپل کور ته نۀ ځې؟“‬ ‫‪ ۱۱‬او اوريا داود ته وويل" ‪:‬د صندوق‪ ،‬اسراييل او يهودا سرتيري په خيمو کې دي‪ ،‬او زما بادار يوآب او د زما د بادار نوکران په خلصو‬ ‫ميدانونو کې خيمې وهي ‪.‬نو آيا زه خپل کور ته لړ شم چې وخورم‪ ،‬وڅښم او د خپلې ښځې سره څملم؟ ستا په قسم او ستا په قسم چې زه به‬ ‫دا کار ونه کړم"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو داود اوريا ته وويل” ‪:‬نن هم دلته پاتې شه او سبا به تا پرېږدم چې لړ شي “‪.‬نو اوريا په هغه ورځ او سبا په اورشليم کې پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې داؤد هغه راوغوښتو‪ ،‬نو هغۀ د هغۀ په مخکښې خوراک څښاک وکړو او هغۀ ته يې نشه ورکړه او ماښام لړو چې د خپل‬ ‫بادشاه د نوکرانو سره په خپل بستر کښې څملي‪ ،‬خو کور ته لړ نۀ شو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬سهار وختي داود يوآب ته يو ليک وليکه او د اوريا په لس يې واستاوه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او په خط کې يې وليکل چې‪” ،‬اورياه د سختې جګړې په لومړۍ کرښه کې وټاکه او له هغه څخه لرې شه‪ ،‬ترڅو هغه ووژني او مړ‬ ‫شي“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې يوآب ښار وڅېړ‪ ،‬نو هغه اوريا ته هغه ځای وټاکه چې هغه پوهېده چې زړور سړي هلته دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو د ښار سړى راووتل او د يوآب سره يې جګړه وکړه‪ ،‬او د داؤد د سړو ځينې کسان ووژل شول او قحتي اوريا هم ووژل شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا يوآب داود ته د جګړې په اړه هرڅه خبر ورولېږل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او پېغام وړونکي ته يې امر وکړ چې‪” ،‬کله چې ته د جګړې په اړه د پاچا سره خبرې کول ختم کړې‪،‬‬ ‫‪۲۰‬او کۀ داسې وى چې بادشاه په غصه کښې راشى او تاسو ته ووائى چې تاسو د جنګ په وخت ولې ښار ته دومره نږدې راغلل؟ تاسو ته‬ ‫پته نه وه چې هغوئ به د دېوال نه ډزې وکړى؟‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪ ۲۱‬د يربشت زوی ابي ملک چا وواژه؟ آيا يوې ښځې د ژرندې ډبره پرې د دېوال څخه نه وه ويشتلې چې هغه په تيبص کې مړ شو؟ تاسو‬ ‫ولې دېوال ته نږدې لړل؟ نو ووايه چې ستا غلم حيتى اوريا هم مړ شوی دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو پېغام وړونکے لړو‪ ،‬راغلو او هغه هر څۀ يې داؤد ته بيان کړل چې يوآب ورته رالېږلى وو‪.‬‬ ‫وړونکى داؤد ته ووئيل‪” ،‬ياينا ا سړى په مونږ غالب شول او په پټى کښې زمونږ په لور راغلل‪ ،‬او مونږ د دروازې تر‬ ‫‪ ۲۳‬هغه پېغام خ‬ ‫دروازې پورې په هغوئ حمله وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو د دېوال څخه تېزاب ويشتونکو ستا په خدمتګارانو ډزې وکړې او د پاچا ځينې خدمتګاران ووژل شول او ستا خدمتګار قحتي اوريا هم‬ ‫ووژل شو‪.‬‬ ‫وړونکى ته ووئيل‪” ،‬يوآب ته ووايه چې دا خبره دې خفه نۀ کړى‪ ،‬ځکه چې توره يو د بل سره ښه وخوري ‪.‬د ښار په‬ ‫‪۲۵‬نو داؤد پېغام خ‬ ‫وړاندې خپله جګړه نوره هم مضبوطه کړه او هغه تباه کړه‪ ،‬او هغه ته حوصله ورکړه“‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬کله چې د اورياه ښځې واورېدل چې د هغې مېړه اورياه مړ شوی دی‪ ،‬نو هغې د خپل مېړه لپاره غمجنه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬کله چې د غم موده تېره شوه‪ ،‬نو داؤد هغه خپل کور ته ولېږله او هغه يې خپل کور ته راوستله‪ ،‬هغه د هغۀ ښځه شوه او زوئ يې پېدا‬ ‫شو ‪.‬خو دا کار چې داؤد کړے وو‪ ،‬ما قلک خخدائ پرې خفه شو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫‪۱‬نو ما قلک خخدائ ناتان داؤد ته ولېږلو‪ ،‬نو هغه داؤد له راغلو او ورته يې ووئيل‪” ،‬په يو ښار کې دوه سړى خوو‪ ،‬يو مالدار وو او بل غريب‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬شتمن سړي ډېرې رمې او غواګانې درلودې‪.‬‬ ‫‪۳‬خو غريب سړي هيڅ نه درلودل‪ ،‬پرته له يوې کوچنۍ مېږې څخه‪ ،‬چې هغه يې اخيستې وه او پالنه يې کړې وه ‪:‬او دا د هغه او د هغه د‬ ‫ماشومانو سره يوځای لويه شوه؛ دا د هغه له خپلې غوښې څخه خوړله‪ ،‬د هغه له خپلې پيالې څخه يې څښله‪ ،‬او د هغه په غېږ کې يې‬ ‫څملوله‪ ،‬او د هغه لپاره د لور په څير وه‪.‬‬ ‫‪۴‬يو مسافر د هغه شتمن سړي کور ته راغی‪ ،‬او هغه د خپلې رمې او رمې څخه د هغه مسافر لپاره د خوړولو لپاره چې هغه ته راغلی و‪،‬‬ ‫ډډه وکړه‪ ،‬خو د غريب سړي پسه يې واخيسته او د هغه سړي لپاره يې پخه کړه چې هغه ته راغلی و‪.‬‬ ‫‪۵‬نو داؤد په هغه سړي ډېر غصه شو او ناتان ته يې وويل” ‪:‬د ژوندي څښتن په نوم قسم چې هغه سړی چې دا کار يې کړی دی‪ ،‬خامخا به‬ ‫مړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه به د پسه څلور چنده واپس ورکړي‪ ،‬ځکه چې هغه دا کار کړی دی او رحم يې نه دی کړی‪.‬‬ ‫‪۷‬ناتان داود ته وويل” ‪:‬ته هغه سړی يې ‪.‬د اسراييلو څښتن خدای داسې فرمايي ‪:‬ما ته د اسراييلو پاچا وټاکلې او د شائول له لسه مې خلص‬ ‫کړې‪.‬‬ ‫‪۸‬ما ستا د بادار کور تاته درکړ او ستا د بادار ښځې مې ستا په غېږ کې درکړې او د اسراييلو او يهودا کورنۍ مې تاته درکړې ‪.‬که دا ډېر‬ ‫لږ وای‪ ،‬نو ما به تاته دومره او داسې نور شيان درکړي وای‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ولې تا د څښتن د حکم سپکاوی وکړ او د هغه په نظر کې دې بد کار وکړ؟ تا قحتي اوريا په توره ووژلو او د هغه ښځه دې خپله ښځه کړه‬ ‫او هغه دې د عمونيانو په توره ووژلو؟‬ ‫‪۱۰‬نو اوس به ستا د کور نه توره هيڅکله لړه نشي‪ ،‬ځکه چې تا زما سپکاوی کړی دی او د قحتي اوريا ښځه دې خپله ښځه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ما قلک خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬زۀ به ستا د خپل کور نه ستا په خلف بدى راولم‪ ،‬ستا ښځې به ستا د سترګو په وړاندې واخلم او‬ ‫ستا ګاونډي ته به يې ورکړم‪ ،‬او هغه به ستا د ښځو سره د دې لمر په وړاندې څملي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې تا دا په پټه وکړل‪ ،‬خو زه به دا کار د ټولو اسرائيلو په مخکې او د لمر په وړاندې وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬داود ناتان ته وويل” ‪:‬ما د څښتن په وړاندې ګناه کړې ده “‪.‬ناتان داود ته وويل” ‪:‬څښتن ستا ګناه هم بخښلې ده‪ ،‬ته به مړ نه شې“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو‪ ،‬ځکه چې تا د دې کار په کولو سره د څښتن دښمنانو ته د سپکاوي کولو ښه موقع ورکړې ده‪ ،‬نو هغه ماشوم چې ستا څخه زېږېدلی‬ ‫دی‪ ،‬خامخا به مړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو ناتان خپل کور ته لړو او ما قلک خخدائ هغه ماشوم وواهه چې د اوريا ښځې د داود نه پېدا کړے وو او ډېر بيمار شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو داود د ماشوم لپاره خدای ته سوال وکړ او داود روژه ونيوله‪ ،‬دننه لړ او ټوله شپه يې په ځمکه کې پروت و‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو د هغه د کورنۍ مشران پاڅېدل او د هغه سره د ځمکې څخه د راپورته کولو لپاره ورغلل‪ ،‬مګر هغه ونه غوښتل او د هغوی سره يې‬ ‫ډوډۍ ونه خوړله‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او په اوومه ورځ ماشوم مړ شو ‪.‬د داؤد نوکران وېرېدل چې هغه ته ووايي چې ماشوم مړ دی‪ ،‬ځکه چې هغوی وويل" ‪:‬ګوره‪ ،‬کله چې‬ ‫ماشوم ل ژوندی و‪ ،‬موږ ورسره خبرې وکړې‪ ،‬او هغه زموږ خبره ونه منله ‪.‬نو که موږ هغه ته ووايو چې ماشوم مړ دی‪ ،‬نو هغه به څنګه‬ ‫ځان ځوروي؟"‬ ‫‪۱۹‬خو کله چې داؤد وليدل چې د هغۀ نوکران په پټو سترګو خبرې کوى‪ ،‬نو هغه پوه شو چې ماشوم مړ دے‪ ،‬نو داؤد خپلو نوکرانو ته‬ ‫ووئيل‪” ،‬آيا ماشوم مړ دے؟ “هغوئ جواب ورکړو‪” ،‬هغه مړ دے“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا داؤد د زمکې نه پاڅېدو‪ ،‬غسل يې وکړو‪ ،‬په تېلو يې غوړ وکړو‪ ،‬جامې يې بدلې کړې‪ ،‬د ما قلک خخدائ کور ته لړو او عبادت يې‬ ‫وکړو‪ ،‬بيا هغه خپل کور ته راغلو او کله چې هغۀ غوښته وکړه نو هغوئ د هغۀ په مخکښې ډوډۍ کېښوده او هغۀ وخوړله‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو د هغه نوکرانو هغه ته وويل" ‪:‬دا څه کار دی چې تا کړی دی؟ کله چې ماشوم ژوندی و‪ ،‬تا روژه ونيوله او ژړل‪ ،‬خو کله چې ماشوم‬ ‫مړ شو‪ ،‬نو ته پاڅېدې او ډوډۍ دې وخوړله"‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه وويل" ‪:‬تر هغه چې ماشوم ل ژوندی و‪ ،‬ما روژه ونيوله او ژړل ‪:‬ځکه چې ما فکر کاوه‪ ،‬څوک پوهېږي چې خدای پاک به پر ما‬ ‫مهربان شي او ماشوم به ژوندی پاتې شي؟"‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪ ۲۳‬خو اوس هغه مړ دی‪ ،‬ولې بايد روژه ونيسم؟ ايا زه هغه بيرته راوستلی شم؟ زه به هغه ته ورشم‪ ،‬خو هغه به بيرته ما ته نه راځي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬داود خپلې ښځې بتشبع ته تسليت ورکړ‪ ،‬د هغې سره يو ځای شو او ورسره څملست‪ ،‬او د هغې زوی پيدا شو او هغه د هغه نوم سليمان‬ ‫کېښود ‪.‬او څښتن هغه سره مينه درلوده‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو هغۀ د ناتان پېغمبر په ذريعه پېغام ولېږلو او د هغۀ نوم يې د ما قلک خخدائ په خاطر يددياه کېښودو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬يوآب د عمونيانو د ربه په وړاندې جګړه وکړه او شاهي ښار يې ونيوه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو يوآب داود ته استازي ولېږل او ورته يې وويل” ‪:‬ما د ربه په وړاندې جګړه کړې ده او د اوبو ښار مې نيولی دی“‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو اوس نور ټول خلک سره راټول کړئ او د ښار په ماابل کې خېمې ودروئ او هغه ونيسئ‪ ،‬که نه نو زه به ښار ونيسم او زما په نوم‬ ‫به ياد شي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو داؤد ټول خلق راغونډ کړل او ربه ته لړو‪ ،‬د هغه سره يې جګړه وکړه او هغه يې ونيوه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او د داؤد د سر نه يې د بادشاه تاج واخستو‪ ،‬چې وزن يې يو کيلوګرامه د سرو زرو وو او د قيمتي کاڼو سره يې ولګولو او دا د داؤد په‬ ‫سر ولګول شو او هغه د ښار نه ډېر لوټ مال راوويست‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو هغۀ هغه خلق راوويستل چې په کښې خوو‪ ،‬او د ارو‪ ،‬د اوسپنې د زرې او د اوسپنې د تبرونو لندې يې واچول او د خښتو په جوړولو‬ ‫يې مجبور کړل ‪.‬او د عمونيانو د ټولو ښارونو سره يې هم داسې وکړل ‪.‬نو داؤد او ټول خلق يروشلم ته راستانه شول‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۳‬‬ ‫‪۱‬د دې نه پس‪ ،‬د داؤد زوئ ابىسلوم يوه ښائسته خور درلوده چې نوم يې تمر وو‪ ،‬او د داؤد زوئ امنون د هغې سره مينه کوله‪.‬‬ ‫‪۲‬امنون دومره ډېر خفه شو چې د خپلې خور تامار په خاطر ناروغه شو‪ ،‬ځکه چې هغه پېغله وه‪ ،‬او امنون ته دا ګرانه وه چې د هغې سره‬ ‫څه وکړي‪.‬‬ ‫‪۳‬خو د امنون يو ملګرے وو چې نوم يې يوناداب وو‪ ،‬هغه د داؤد د ورور شمع زوی وو ‪:‬او يوناداب ډېر چالک سړے وو‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ هغه ورته ووئيل‪” ،‬تۀ دد بادشاه زوئے يئے‪ ،‬ولې ورځ په ورځ کمزورے کيږې؟ تۀ به ما ته نۀ وائې؟ “امنون ورته ووئيل‪” ،‬زۀ دد خپل‬ ‫ورور ابىسلوم خور‪ ،‬تمر سره مينه لرم“‪.‬‬ ‫‪۵‬يوناداب ورته وويل” ‪:‬په خپل بستره کې څمله او ځان ناروغ ښکاره کړه ‪.‬کله چې ستا پلر ستا ليدلو ته راشي‪ ،‬نو ورته ووايه ‪:‬زما خور‬ ‫تامار پرېږده چې راشي او ماته خواړه راکړي او زما په مخ کې يې پخه کړي‪ ،‬ترڅو زه يې وګورم او د هغې په لس يې وخورم“‪.‬‬ ‫‪۶‬نو امنون څملستو او ځان يې ناروغه ښکاره کړو ‪.‬کله چې بادشاه د هغه ليدو ته راغلو‪ ،‬امنون بادشاه ته وويل” ‪:‬زما خور تامار پرېږده‬ ‫چې راشي او زما په وړاندې زما لپاره يو دوه کيکۍ جوړې کړي چې زه د هغې په لس وخورم“‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا داؤد تامار ته کور ته واستاوه او ورته يې وويل” ‪:‬اوس د خپل ورور امنون کور ته لړ شه او د هغه لپاره ډوډۍ تياره کړه“‪.‬‬ ‫‪۸‬نو تامار د خپل ورور امنون کور ته لړه او هغه په خېټه کې پروت و ‪.‬هغې اوړه راواخيستل‪ ،‬هغه يې سره کړل او د هغه په مخکې يې‬ ‫کيکونه جوړ کړل او کيکونه يې پخ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغې يوه لوښی راواخيسته او هغه يې د هغه په مخکې واچولې‪ ،‬خو هغه د خوړلو څخه انکار وکړ ‪.‬امنون وويل" ‪:‬ټول سړي له ما څخه‬ ‫وباسئ "‪.‬او هغوی ټول له هغه څخه ووتل‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬امنون تامار ته وويل” ‪:‬غوښه کوټې ته راوړه چې زه ستا په لس وخورم “‪.‬تامار هغه ډوډۍ چې هغې جوړې کړې وې واخيستلې او‬ ‫خپل ورور امنون ته يې کوټې ته راوړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او کله چې هغې هغه د خوړلو لپاره هغه ته راوړل‪ ،‬هغه هغه ونيوله او ورته يې وويل" ‪:‬زما خور‪ ،‬راشه او زما سره څمله"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغې ورته وويل" ‪:‬نه‪ ،‬زما وروره‪ ،‬ما مه مجبوروه‪ ،‬ځکه چې داسې کار په اسرائيلو کې بايد ونه شي ‪.‬دا احماانه کار مه کوه"‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو زۀ‪ ،‬خپل شرم چرته پرېږدم؟ او ستا خبره به داسې وي لکه چې په بنى اقسرائيلو کښې يو کم عال کس يې ‪.‬نو اوس زۀ تا ته سوال کوم‬ ‫چې بادشاه سره خبرې وکړه‪ ،‬ځکه چې هغه به ما ستا نه منع نه کړى“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو هغه د هغې خبرې ته غوږ ونه نيوه ‪.‬هغه د هغې څخه قوي وه‪ ،‬هغه يې په زور راوستله او ورسره يې څملوله‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا امنون د هغې نه ډېر نفرت کولو‪ ،‬دومره چې هغه نفرت چې هغه ورسره کاوه د هغې د مينې نه ډېر وو ‪.‬امنون هغې ته وويل” ‪:‬پاڅه‪،‬‬ ‫لړه شه“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغې ورته وويل" ‪:‬هېڅ دليل نشته‪ ،‬زما په شړلو کې دا بد کار د هغه بل کار څخه ډېر لوی دی چې تا زما سره کړی دی "‪.‬خو هغه د‬ ‫هغې خبره ونه منله‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا هغه خپل نوکر چې د هغه خدمتګار وو راوغوښت او ويې ويل” ‪:‬اوس دا ښځه زما له مخې څخه وباسه او دروازه يې پسې وتړه“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغې د رنګارنګ جامو اغوستې وه‪ ،‬ځکه چې د پاچا لوڼو چې پېغلې وې‪ ،‬داسې جامې اغوستې وې ‪.‬بيا د هغه نوکر هغه بهر‬ ‫راوويستله او دروازه يې ورپسې وتړله‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬تامار په خپل سر ايرې واچولې او خپل رنګارنګ کالي يې چې اغوستي وو وشلول‪ ،‬بيا يې په سر لس کېښود او ژړل يې‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د هغې ورور ابشالوم هغې ته وويل" ‪:‬آيا ستا ورور امنون ستا سره و؟ خو زما خور‪ ،‬اوس غلی شه‪ ،‬هغه ستا ورور دی ‪.‬دې خبرې ته‬ ‫پام مه کوه "‪.‬نو تامار د خپل ورور ابشالوم په کور کې تشه پاتې شوه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خو کله چې داؤد بادشاه دا ټولې خبرې واورېدې‪ ،‬نو ډېر غصه شو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ابشالوم د خپل ورور امنون سره ښه يا بد خبرې نه کولې‪ ،‬ځکه چې ابشالوم د امنون څخه کرکه کوله ځکه چې هغه د هغه خور تامار‬ ‫سره زور کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬پوره دوه کاله وروسته‪ ،‬ابشالوم د افرايم په څنګ کې په بعل حصور کې د پسونو د وړيو د وړلو لپاره خلک درلودل ‪.‬ابشالوم د پاچا‬ ‫ټولو زامنو ته بلنه ورکړه‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۲۴‬ابشالوم پادشاه ته راغی او ورته ويې ويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ستا غلم د پسونو وړۍ وړي کوي‪ ،‬زه تاته سوال کوم چې پاچا او د هغه درباريان‬ ‫دې ستا د خادم سره لړ شي“‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بادشاه ابىسلوم ته ووئيل‪” ،‬نه‪ ،‬زما زويه‪ ،‬مونږ ټول اوس نۀ ځو‪ ،‬ګنې مونږ به ستا په غاړه بار شو “‪.‬هغه هغه ته ډېر زور ورکړ‪ ،‬خو‬ ‫هغه لړ نۀ شو‪ ،‬بلکې برکت يې ورکړ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا ابىسلوم ووئيل‪” ،‬که نه‪ ،‬نو زۀ تا ته سوال کوم‪ ،‬زما ورور امنون زمونږ سره لړ شه “‪.‬بادشاه ورته ووئيل‪” ،‬ولې هغه ستا سره لړ‬ ‫شى؟“‬ ‫‪۲۷‬خو ابشالوم هغه ته ډېر ټينګار وکړ او هغه امنون او د پاچا ټول زامن د هغه سره لړل‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ابشالوم خپلو نوکرانو ته امر کړی وو چې‪” ،‬اوس وګورئ کله چې امنون د شرابو څخه ډک شي او زه تاسو ته ووايم چې امنون ووژنئ‪،‬‬ ‫نو مه وېرېږئ ‪.‬ايا ما تاسو ته امر نه دی کړی؟ زړور اوسئ او زړور اوسئ“‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د ابشالوم نوکرانو د امنون سره هماغسې وکړل لکه څنګه چې ابشالوم امر کړی و ‪.‬بيا د پاچا ټول زامن راووتل او هر يو يې په خپلو‬ ‫قچرو سپور شو او وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬کله چې هغوئ په لره روان وو‪ ،‬نو داؤد ته خبر راغلو چې ابىسلوم د بادشاه ټول زامن وژلى دى او يو هم ترې پاتې نۀ دے‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو بادشاه پاڅېدو‪ ،‬خپلې جامې يې وشلولې او په ځمکه پرېوتو‪ ،‬او د هغۀ ټول نوکران د خپلو جامو سره ولړ وو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬خو د داؤد د ورور شمعه زوئ يوندب جواب ورکړو‪” ،‬زما بادشاه دا خيال مه کوه چې هغوئ د بادشاه ټول زامن وژلي دي‪ ،‬ځکه چې‬ ‫صرف امنون مړ شوے دے‪ ،‬ځکه چې د ابىسلوم په خحکم سره دا خبره د هغې ورځې نه شوې وه کله چې هغۀ د هغۀ خور تامار سره زنا‬ ‫وکړه“‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو اوس زما باداره‪ ،‬بادشاه دې دا خبره په زړه کې ونه نيسي او فکر دې نه کوي چې د بادشاه ټول زامن مړه شوي دي‪ ،‬ځکه چې يوازې‬ ‫امنون مړ شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬خو ابشالوم وتښتېد او هغه ځوان چې د ساتونکي په توګه يې کار کاوه خپلې سترګې پورته کړې او ويې ليدل چې ډېر خلک د غره په‬ ‫غاړه کې د هغه شاته راروان دي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬نو يوناداب بادشاه ته ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬د بادشاه زامن راروان دي‪ ،‬لکه څنګه چې ستا نوکر وويل‪ ،‬همداسې ده“‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬څنګه چې هغه خبرې پای ته ورسولې‪ ،‬نو د پاچا زامن راغلل‪ ،‬او خپل غږ يې پورته کړ او ژړل يې ‪:‬او پاچا او د هغه ټول خدمتګاران‬ ‫هم ډېر وژړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬خو ابشالوم وتښتېد او د جشور پاچا عميهود زوی تلمي ته لړ او داود هره ورځ د خپل زوی لپاره غمجن کېده‪.‬‬ ‫‪۳۸‬نو ابشالوم وتښتېد او جشور ته لړ او هلته درې کاله پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۳۹‬د داؤد بادشاه زړه د ابىسلوم سره د ليدو ډېر خواهشمند وو‪ ،‬ځکه چې هغه د امنون په حاله تسلى ترلسه کړه ځکه چې هغه مړ شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫‪۱‬يوآب د زرويه زوی پوه شو چې د پاچا زړه ابشالوم ته وفادار دی‪.‬‬ ‫‪۲‬نو يوآب تاوع ته ولېږلو او هلته يې يوه هوښياره ښځه راوغوښته او ورته يې وويل” ‪:‬زه تاته د غمجنې ښځې په څېر ښکاره کړه‪ ،‬اوس د‬ ‫غم جامې واغونده او ځان ته تېل مه غوړوه‪ ،‬بلکې د يوې ښځې په څېر اوسه چې ډېر وخت يې د مړو لپاره غمجنه وه‪.‬‬ ‫‪۳‬بيا بادشاه ته ورشه او داسې خبرې ورسره وکړه “‪.‬نو يوآب خبرې هغې ته وکړې‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې د تاوه ښځې د بادشاه سره خبرې وکړې‪ ،‬نو هغه په ځمکه باندې پړمخې پرېوته‪ ،‬سجده يې وکړه او ويې ويل” ‪:‬بادشاه سلمت‪،‬‬ ‫مرسته وکړه“‪.‬‬ ‫‪۵‬پادشاه هغې ته وويل” ‪:‬ته څه ناروغي لرې؟ “هغې ځواب ورکړ” ‪:‬زه په رښتيا کونډه يم او زما مېړه مړ دی“‪.‬‬ ‫‪۶‬ستا د وينځې دوه زامن وو‪ ،‬او دواړه په پټي کې سره په شخړه شول‪ ،‬او څوک نه وو چې هغوی سره بېل کړي‪ ،‬خو يو بل يې وواهه او‬ ‫هغه يې وواژه‪.‬‬ ‫‪۷‬خو ګوره‪ ،‬ټوله کورنۍ ستا د وينځې په خلف راپورته شوې ده او هغوی وويل ‪:‬هغه څوک چې خپل ورور يې وژلی دی‪ ،‬هغه موږ ته‬ ‫وسپاره چې د هغه د ورور په بدل کې يې ووژنو چې هغه وژلی دی ‪.‬او موږ به وارث هم له منځه يوسو ‪.‬نو هغوی به زما پاتې سکاره‬ ‫ووژني او زما د مېړه نوم او نوم به په ځمکه کې پاتې نه کړي‪.‬‬ ‫‪۸‬نو بادشاه هغې ښځې ته ووئيل‪” ،‬خپلې کور ته لړه شه‪ ،‬او زۀ به ستا په حق کښې خحکم درکړم“‪.‬‬ ‫‪۹‬نو د تاوه ښځې بادشاه ته ووئيل‪” ،‬اے بادشاه‪ ،‬زما بادشاه‪ ،‬ګناه دې زما په سر او زما د پلر په خاندان وى‪ ،‬او بادشاه او د هغۀ تخت دې‬ ‫بې ګناه وى“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬پادشاه وويل ‪:‬هرڅوک چې تاته څه ووايي‪ ،‬هغه ماته راوله‪ ،‬او هغه به نور تاته لس ورنکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا هغې وويل" ‪:‬زه تاته دعا کوم چې بادشاه ته د خپل څښتن خدای ياد راکړه چې ته به د وينې بدل اخيستونکي نور نه پرېږدې چې له‬ ‫منځه يوسي‪ ،‬که نه نو زما زوی به هم له منځه يوسي "‪.‬هغه وويل" ‪:‬د ژوندي څښتن په نوم قسم‪ ،‬ستا د زوی يو ويښته به هم په ځمکه ونه‬ ‫غورځېږي"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو هغې ښځې وويل" ‪:‬زه ستا وينځه پرېږده چې زما بادار‪ ،‬بادشاه ته يوه خبره وکړم "‪.‬هغه وويل" ‪:‬ووايه"‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ښځې وويل" ‪:‬نو ولې دې د خدای د خلکو په وړاندې داسې فکر کړی دی؟ ځکه چې پاچا دا خبره غلطه بولي‪ ،‬ځکه چې پاچا خپل‬ ‫جلوطن شوی کس بيرته کور ته نه راوړي"‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې مونږ ضرور مړه کېږو‪ ،‬او د هغو اوبو په څېر يو چې په ځمکه توی شوي وي‪ ،‬چې بيا راټولېدای نشي؛ او نه خدای د چا‬ ‫درناوی کوي‪ ،‬خو بيا هم هغه لرې چارې جوړوي چې د هغه جلوطن شوی کس له هغه څخه ونه ايستل شي‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۱۵‬نو اوس چې زه راغلې يم چې خپل بادار‪ ،‬بادشاه ته دا خبره وکړم‪ ،‬دا ځکه چې خلکو زه وېرولې يم ‪:‬او ستا وينځې وويل‪ ،‬زه به اوس د‬ ‫بادشاه سره خبرې وکړم‪ ،‬کېدی شي چې بادشاه به د خپلې وينځې غوښتنه پوره کړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې بادشاه به زما خبره واوري او خپله وينځه به د هغه سړي له لسه وژغوري چې غواړي ما او زما زوی د خدای له ميراث‬ ‫څخه وباسي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو ستا وينځې وويل‪ ،‬زما د باداره بادشاه خبره به اوس آرامه وي‪ ،‬ځکه چې زما باداره بادشاه د خدای د فرښتې په څېر دی چې ښه او بد‬ ‫پېژني‪ ،‬نو ځکه ستا څښتن خدای به ستا سره وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو بادشاه هغې ښځې ته ووئيل‪” ،‬مهرباني وکړه‪ ،‬هغه خبره چې زۀ يې ستا نه غواړم‪ ،‬زما نه مه پټوه “‪.‬ښځې وويل‪” ،‬زما باداره‪ ،‬بادشاه‬ ‫اوس خبرې وکړه“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬بادشاه ورته ووئيل‪” ،‬آيا په دې ټولو کښې د يوآب لس ستا سره نۀ دے؟ “ښځې جواب ورکړو‪” ،‬زما بادشاه‪ ،‬ستا په ژوندۍ قدسم‪ ،‬زما‬ ‫بادشاه‪ ،‬هيڅوک هم د هغه څۀ نه شى بدلولے چې زما بادشاه فرمائيلى دى ‪.‬ځکه چې ستا نوکر يوآب ما ته خحکم راکړے وو او دا ټولې‬ ‫خبرې يې ستا د وينځې په خوله کښې واچولې‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ستا خدمتګار يوآب دا کار د دې لپاره کړی دی چې دا ډول خبرې بيرته راولي ‪.‬او زما بادار د خدای د فرښتې په څير هوښيار دی چې‬ ‫په ځمکه کې هر څه وپيژني‪.‬‬ ‫‪۲۱‬نو بادشاه يوآب ته ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬ما دا کار کړے دے ‪.‬نو لړ شه او ځوان ابىسلوم واپس راوله“‪.‬‬ ‫‪۲۲‬يوآب په زمکه پړمخې پرېوت‪ ،‬په سجده شو او د بادشاه شکر يې ادا کړ ‪.‬او يوآب ووئيل‪” ،‬نن ستا غلم پوه شو چې زما بادشاه‪ ،‬ستا په‬ ‫نظر کښې مهرباني شوې ده‪ ،‬ځکه چې بادشاه د خپل غلم غوښتنه پوره کړې ده“‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو يوآب پورته شو او جسور ته لړ او ابشالوم يې اورشليم ته راوست‪.‬‬ ‫‪۲۴‬پادشاه وويل” ‪:‬هغه دې خپل کور ته لړ شي او زما مخ دې ونه ويني “‪.‬نو ابشالوم خپل کور ته راستون شو‪ ،‬او د پاچا مخ يې ونه ليد‪.‬‬ ‫‪۲۵‬خو په ټول بنى اقسرائيلو کښې د ابىسلوم په شان د ښکل د ستاينې وړ څوک نۀ وو ‪:‬د هغۀ د پښو د تلو نه تر سر پورې په هغۀ کښې هيڅ‬ ‫عيب نۀ وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او کله چې به هغه د خپل سر ويښتان د کال په پای کې غوڅول‪ ،‬ځکه چې ويښتان يې دروند وو‪ ،‬نو هغه به يې غوڅول ‪:‬د خپل سر‬ ‫ويښتان به يې د پاچا د وزن سره سم دوه سوه مثااله وزن کول‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د ابشالوم درې زامن او يوه لور پيدا شوه چې نوم يې تامار وو ‪.‬هغه يوه ښکلې څېره لرونکې ښځه وه‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ابشالوم پوره دوه کاله په يروشلم کې پاتې شو‪ ،‬او د بادشاه مخ يې ونۀ ليد‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو ابشالوم يوآب راوغوښت چې هغه پادشاه ته ولېږي‪ ،‬خو هغه ونه غوښتل چې ورشي او کله چې هغه بيا دوهم ځل ورولېږه‪ ،‬نو هغه‬ ‫رانغی‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو ابشالوم خپلو نوکرانو ته وويل" ‪:‬وګورئ‪ ،‬د يوآب پټی زما پټي ته نږدې دی او هلته يې اوربشې کرلي دي‪ ،‬لړ شئ او اور ورته‬ ‫واچوئ "‪.‬نو د ابشالوم نوکرانو پټي ته اور واچاوه‪.‬‬ ‫‪۳۱‬نو يوآب پاڅېد او ابشالوم ته د هغه کور ته ورغی او ورته يې وويل” ‪:‬ستا نوکرانو زما پټي ته ولې اور اچولی دی؟“‬ ‫‪۳۲‬ابشالوم يوآب ته ځواب ورکړ” ‪:‬ګوره‪ ،‬ما تاته پيغام ولېږه چې دلته راشه چې زه تا پاچا ته ولېږم او ووايم چې ولې زه د جسور څخه‬ ‫راغلی يم؟ دا زما لپاره ښه وه چې هلته پاتې شم ‪.‬نو اوس اجازه راکړه چې د پاچا مخ وګورم ‪.‬که زما په لس کې کومه ګناه وي‪ ،‬نو هغه دې‬ ‫ما ووژني“‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو يوآب پادشاه ته ورغی او هغه ته يې خبر ورکړ ‪:‬او کله چې هغه ابشالوم راوغوښت‪ ،‬هغه پادشاه ته ورغی او د پادشاه په مخکې په‬ ‫ځمکه باندې پړمخې پرېوت او پادشاه ابشالوم ښکل کړ‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫‪۱‬له دې وروسته‪ ،‬ابشالوم ځان ته جنګي ګاډۍ او اسونه او پنځوس سړي چمتو کړل چې د هغه په مخ کې منډې ووهي‪.‬‬ ‫‪۲‬ابشالوم به سهار وختي پاڅېد او د دروازې په غاړه ودرېد ‪.‬هر کله چې به کوم سړی د خپلې دعوې د فيصلې لپاره پاچا ته ورغی‪ ،‬نو‬ ‫ابشالوم به هغه ته غږ وکړ او پوښتنه به يې کوله‪” ،‬ته د کوم ښار يې؟ “هغه ځواب ورکړ” ‪:‬ستا غلم د اسراييلو د يوې قبيلې څخه دی“‪.‬‬ ‫‪۳‬ابشالوم هغه ته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ستا خبرې ښې او صحيح دي‪ ،‬خو د پاچا له خوا څوک نه دی ټاکل شوی چې ستا خبره واوري“‪.‬‬ ‫‪۴‬ابشالوم دا هم وويل” ‪:‬کاشکې زه په دې خاوره کې قاضي ټاکل شوی وای‪ ،‬نو هر سړی چې کومه دعوه يا دعوی ولري ماته راتلی‬ ‫شوای او زه به يې انصاف وکړم“!‬ ‫‪ ۵‬او داسې وشول چې هر څوک به چې هغه ته نږدې راغی چې هغه ته سجده وکړي‪ ،‬هغه به خپل لس پورته کړ‪ ،‬هغه به يې ونيوه او‬ ‫ښکل به يې کړ‪.‬‬ ‫‪۶‬ابشالوم د ټولو اسراييليانو سره چې د پادشاه څخه د قضاوت لپاره راتلل‪ ،‬دا ډول چلند کاوه ‪.‬نو ابشالوم د اسراييليانو زړونه په لس راوړل‪.‬‬ ‫‪ ۷‬څلوېښت کاله وروسته ابشالوم پادشاه ته وويل” ‪:‬مهرباني وکړه‪ ،‬ما پرېږده چې لړ شم او خپله نذر چې ما څښتن ته منلې ده‪ ،‬په حبرون‬ ‫کې پوره کړم“‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې کله زه د سوريې په جسور کې اوسېدم‪ ،‬ستا خدمتګار يوه نذر منلی و‪ ،‬چې ويل يې‪ ،‬که چېرې څښتن ما بيرته اورشليم ته راولي‪،‬‬ ‫نو زه به د څښتن عبادت وکړم‪.‬‬ ‫‪۹‬پادشاه هغه ته وويل” ‪:‬په سلمتۍ سره لړ شه “‪.‬نو هغه پورته شو او حبرون ته لړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو ابىسلوم د بنى اقسرائيلو ټولو قبيلو ته جاسوسان ولېږل او ورته يې وويل‪” ،‬کله چې تاسو د بيګل غږ واورئ نو تاسو به ووايئ چې‬ ‫ابىسلوم په حبرون کښې بادشاهى کوى“‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۱۱‬او د ابىسلوم سره د يروشلم نه دوه سوه سړى لړل‪ ،‬کوم چې ورته بلل شوى خوو‪ ،‬او هغوئ په خپله ساده ګۍ سره لړل‪ ،‬او هغوئ ته هيڅ‬ ‫هم نۀ معلومه شوه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو ابشالوم د قربانۍ وړاندې کولو په وخت کې اخيتوفل د جيلون ښار څخه راوغوښت چې د داود مشاور و ‪.‬د سازش ډېر قوي و ځکه‬ ‫چې خلک د ابشالوم سره په دوامداره توګه زياتېدل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬يو استازی داود ته راغی او ويې ويل” ‪:‬د اسراييلو د خلکو زړونه د ابشالوم په لور دي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو داؤد خپلو ټولو نوکرانو ته چې په يروشلم کې ورسره وو وفرمائيل‪” ،‬پاڅېږئ او وتښتئ‪ ،‬کۀ داسې نۀ وى نو مونږ به د ابىسلوم نه‬ ‫وتښتخو ‪.‬ژر لړ شئ‪ ،‬هسې نه چې هغه ناڅاپه مونږ ونيسې او په مونږ باندې آفت راولى او ښار به د تخورې په غاړه ووژنى“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د بادشاه نوکرانو بادشاه ته ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬ستا نوکران تيار دي چې هر هغه څۀ وکړي چې زما ما قلک بادشاه يې خحکم وکړى“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو بادشاه لړو او د هغۀ ټوله کورنۍ ورپسې وه‪ ،‬او بادشاه لس ښځې پرېښودلې چې د کور ساتنه وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو بادشاه لړو او ټول خلق يې ورپسې وو او په يو لرې ځائ کښې ايسار شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د هغۀ ټول آفسران د هغۀ سره نزدې تېر شول او ټول کريتيان‪ ،‬ټول فليتيان او ټول جتيان‪ ،‬شپږ سوه سړى چې د جات نه د هغۀ پسې‬ ‫راغلل‪ ،‬د بادشاه په مخکښې تېر شول‪.‬‬ ‫‪۱۹‬بيا بادشاه د ګيتي اقتى ته ووئيل‪” ،‬تۀ هم ولې زمونږ سره ځې؟ خپل ځائ ته واپس شه او د بادشاه سره پاتې شه‪ ،‬ځکه چې تۀ مسافر يې او‬ ‫جلوطن هم يې“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬په داسې حال کې چې ته يوازې پرون راغلی يې‪ ،‬آيا نن زه تا مجبور کړم چې له موږ سره پورته او ښکته لړ شې؟ ځکه چې زه هر‬ ‫ځای ته ځم‪ ،‬ته بيرته راشه او خپل وروڼه بيرته راوله ‪.‬رحمت او صداقت دې ستا سره وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬اقتى بادشاه ته په جواب کښې ووئيل‪” ،‬زما په ژوندى ما قلک خخدائ او زما د ما قلک بادشاه په قسم‪ ،‬ستا قخدمت کوونکے به خامخا په هر‬ ‫ځائ کښې وى‪ ،‬کۀ په مرګ کښې وى يا ژوندى‪ ،‬نو هلته به هم وى“‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا داؤد اقتى ته ووئيل‪” ،‬لړ شه او تېر شه “‪.‬نو ګيتي اقتى‪ ،‬د هغۀ ټول سړى او ټول کوچنيان چې ورسره وو‪ ،‬تېر شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ټول خملک په لوړ آواز سره وژړل‪ ،‬او ټول خلق تېر شول ‪.‬بادشاه په خپله د ققدرون د سيند نه تېر شو او ټول خلق د صحرا په لره روان‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او صادوق هم او ټول ليويان د هغه سره وو‪ ،‬چې د خدای د لوظ صندوق يې وړل‪ ،‬او هغوی د خدای د لوظ صندوق کېښود او ابياتار‬ ‫پورته لړ تر هغه چې ټول خلک له ښار څخه ووتل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬بيا بادشاه صدوق ته وفرمائيل‪” ،‬د خخدائ پاک صندوق ښار ته واپس يوسه ‪.‬کۀ چرې زۀ د ما قلک خخدائ په نظر کښې فضل ومومم‪ ،‬نو‬ ‫هغه به ما واپس راولى او هغه به او خپل کور به هم راته وښائى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو که هغه داسې ووايي چې زه ستا څخه خوشحاله نه يم‪ ،‬نو ګوره‪ ،‬زه دلته يم‪ ،‬هغه دې زما سره هغه څه وکړي چې هغه ته ښه‬ ‫ښکاري‪.‬‬ ‫‪۲۷‬پادشاه صدوق کاهن ته هم وويل” ‪:‬آيا ته غيب ويونکی نه يې؟ ښار ته په سلمتۍ سره راستون شه او ستا دوه زامن‪ ،‬ستا زوی اخيمعص‬ ‫او د ابياتار زوی يونتن‪ ،‬ستا سره دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ګوره‪ ،‬زه به د دښتې په دښته کې پاتې شم‪ ،‬تر هغه چې ستا له خوا زما د تصديق لپاره خبر رانه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو صدوق او ابياتار د خدای د صندوق صندوق بيرته بيت المادس ته يوړ او هلته پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو داؤد د زيتون غره ته پورته شو او ژړل يې او سر يې پټ وو او لوڅ پښې يې هم روانې وې ‪.‬د هغه ټولو خلکو چې د هغۀ سره وو‪،‬‬ ‫هر يو خپل سر پټ کړ او د ژړا په وخت کې پورته لړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬يو چا داود ته خبر ورکړ چې اخيتوفل د ابشالوم سره د دسيسې جوړونکو سره دی ‪.‬داود وويل" ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬زه تاته دعا کوم چې د‬ ‫اخيتوفل مشوره په حماقت بدله کړه"‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې داؤد د غره سر ته ورسېدو‪ ،‬چرته چې هغه د خخدائ پاک عبادت کولو‪ ،‬نو د ارکي حوشے د هغه سره د قملوېدو دپاره راغلو چې‬ ‫د هغۀ جامې يې شلېدلې وې او په سر يې خاورې وې‪.‬‬ ‫‪۳۳‬داود ورته وويل” ‪:‬که ته زما سره لړ شې‪ ،‬نو زما لپاره به يو بار يې‪.‬‬ ‫‪۳۴‬خو کۀ تۀ ښار ته واپس لړ شې او ابىسلوم ته ووايې چې‪ ،‬اے بادشاه‪ ،‬زۀ به ستا قخدمتګار يم‪ ،‬لکه څنګه چې زۀ تر اوسه پورې ستا د‬ ‫پلر قخدمتګار وم‪ ،‬نو اوس به هم ستا قخدمتګار يم‪ ،‬نو بيا تۀ زما په خاطر د اخيتوفل مشوره ناکامه کړې“‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬او آيا ستا سره صدوق او ابياتار کاهنان نشته؟ نو هر څه چې ته د پاچا له ماڼۍ څخه واورې‪ ،‬هغه به صدوق او ابياتار کاهنانو ته ووايه‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬وګورئ‪ ،‬هلته د هغوی سره د هغوی دوه زامن دي‪ ،‬د صدوق زوی اخيمعص او د ابياتار زوی يوناتان‪ ،‬او تاسو به د هغوی په وسيله‬ ‫هرڅه چې اورئ ماته راوليږئ‪.‬‬ ‫‪۳۷‬نو د داود ملګری حوشای ښار ته راغی او ابشالوم اورشليم ته راغی‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫‪۱‬کله چې داؤد د غونډۍ د سر نه لږ وړاندې لړو‪ ،‬نو د مفيبوشت نوکر ضيبا ورسره قملو شو‪ ،‬او دوه خرونه يې په زينه اچولى خوو‪ ،‬او په‬ ‫هغوئ باندې دوه سوه ډوډۍ‪ ،‬سل د کشمش‪ ،‬سل د اوړي مېوې او د شرابو بوتل وو‪.‬‬ ‫‪۲‬بادشاه صيبا ته ووئيل‪” ،‬دا ستا د دې څۀ مطلب دے؟ “صيبا ورته ووئيل‪” ،‬خره د بادشاه د خاندان د سورلۍ دپاره دي‪ ،‬ډوډۍ او د اوړي‬ ‫مېوې د ځوانانو د خوړلو دپاره دي‪ ،‬او شراب د دې دپاره دي چې هغه څوک وڅښي څوک چې په صحرا کې ستړي شوي وي“‪.‬‬ ‫‪۳‬بادشاه تپوس وکړو‪” ،‬ستا د بادار زوئ چرته دے؟ “ضيبا بادشاه ته ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬هغه په يروشلم کښې اوسيږى‪ ،‬ځکه چې هغۀ‬ ‫وئيل‪” ،‬نن به د بنى اقسرائيلو کورنۍ زما د پلر بادشاهى ما ته واپس راکړى“‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۴‬بيا بادشاه صيبا ته ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬هر څۀ چې د مفيبوشت سره خوو هغه ستا دى “‪.‬صيبا ووئيل‪” ،‬زما بادشاه‪ ،‬زۀ په عاجزۍ سره ستا نه‬ ‫زارۍ کوم چې ستا په نظر کښې فضل ومومم“‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې داؤد بادشاه بحوريم ته ورسېدو‪ ،‬نو هلته د ساؤل د کورنۍ يو سړے راووتلو‪ ،‬چې نوم يې شمعي وو‪ ،‬او د جيرا زوئ وو ‪.‬هغه بهر‬ ‫راووت او لعنت يې ويلو او په راتلو سره يې ل زيات لعنتونه ويل‪.‬‬ ‫‪۶‬هغه په داؤد او د داؤد بادشاه په ټولو نوکرانو کاڼى وويشتل ‪:‬ټول خلق او ټول طاقتور سړى د هغۀ ښى او ګس لس ته خوو‪.‬‬ ‫‪۷‬او کله چې شمعي لعنت ووايه نو ويې ويل ‪:‬راوځه‪ ،‬راوځه‪ ،‬ای خونخواره او ظالمه سړيه!‬ ‫‪۸‬ما قلک خخدائ ستا په سر د ساؤل د کورنۍ د ټولو وينو سزا راګرځولې ده‪ ،‬د چا په ځائ چې تۀ بادشاه شوې يې‪ ،‬او ما قلک خخدائ ستا زوئ‬ ‫ابىسلوم ته بادشاهي ورکړې ده ‪.‬او ګوره‪ ،‬تۀ په خپله شرارت کښې راګېر يې ځکه چې تۀ يو خونخوار سړے يې‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا د زرويه زوئ ابيشے بادشاه ته ووئيل‪” ،‬دا مړ سپے ولې زما بادشاه ته لعنت ووائى؟ زۀ تا ته خواست کوم چې ما له لړ شم او د هغۀ‬ ‫سر پرې کړم“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بادشاه ورته ووئيل‪” ،‬اے د ضروياه زامنو‪ ،‬زما ستاسو سره څۀ کار دے؟ نو هغه دې لعنت ووائى ځکه چې ما قلک خخدائ ورته وئيلى دى‬ ‫چې په داؤد لعنت ووايه ‪.‬نو څوک به ووائى چې ولې دې داسې کړى دى؟“‬ ‫‪۱۱‬نو داؤد ابيشى او خپلو ټولو نوکرانو ته ووئيل‪” ،‬ګورئ‪ ،‬زما زوئ چې زما د زوئ نه پيدا شوے دے‪ ،‬زما د مرګ په لټه کښې دے ‪.‬نو دا‬ ‫بنيامينى به نور څومره نور هم دا کار وکړى؟ پرېږده چې هغه پرېږده او لعنت ووائى‪ ،‬ځکه چې ما قلک خخدائ هغه ته خحکم ورکړے دے“‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کېدای شي چې څښتن زما مصيبت وويني او نن ورځ د هغه د لعنت په بدل کې ماته نيکي راکړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې داؤد او د هغۀ سړى په لره روان خوو‪ ،‬نو شمعي د غونډۍ په غاړه باندې د هغۀ سره مخامخ روان وو‪ ،‬او په لره تګ سره يې‬ ‫لعنت ويلو‪ ،‬په هغۀ يې تيږې ويشتلې او خاورې يې اچولې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بادشاه او ټول هغه خلق چې د هغۀ سره وو‪ ،‬ستړى ستومانه راغلل او هلته يې ځان تازه کړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ابشالوم او ټول اسراييليان اورشليم ته راغلل او اخيتوفل هم ورسره وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې د داؤد ملګرے ارکي حوشے ابىسلوم ته راغلو‪ ،‬نو حوشے ابىسلوم ته ووئيل‪” ،‬بادشاه سلمت‪ ،‬بادشاه سلمت“!‬ ‫‪۱۷‬ابشالوم حوسى ته وويل” ‪:‬آيا دا ستا مهربانى ده چې ستا ملګري سره يې؟ ولې ته د خپل ملګري سره لړ نه شوې؟“‬ ‫‪۱۸‬حوشای ابشالوم ته وويل” ‪:‬نه‪ ،‬بلکې هغه څوک چې څښتن‪ ،‬دا قوم او د اسراييلو ټول خلک يې غوره کړي‪ ،‬زه د هغه يم او د هغه سره‬ ‫به يم“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او بيا‪ ،‬زه د چا خدمت وکړم؟ ايا زه بايد د هغه د زوی په حضور کې خدمت ونه کړم؟ لکه څنګه چې ما ستاسو د پلر په حضور کې‬ ‫خدمت کړی دی‪ ،‬نو زه به ستاسو په حضور کې يم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا ابشالوم اخيتوفل ته وويل” ‪:‬تاسو سره مشوره وکړئ چې موږ څه وکړو“‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬اخيتوفل ابشالوم ته وويل” ‪:‬د خپل پلر د وينځو سره چې هغه يې د کور د ساتنې لپاره پريښې دي‪ ،‬يو ځای شه ‪.‬نو ټول اسراييليان به‬ ‫واوري چې ستا پلر ستا څخه کرکه کوي‪ ،‬نو د ټولو هغو کسانو لسونه به قوي شي چې ستا سره دي“‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو هغوی د ابشالوم لپاره د کور په بام باندې خېمه ودروله او ابشالوم د ټولو اسراييليانو په مخکې د خپل پلر د وينځو سره يو ځای شو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او د اخيتوفل مشوره‪ ،‬چې هغه په هغه ورځو کې ورکوله‪ ،‬داسې وه لکه څنګه چې يو سړي د خدای له کلم څخه پوښتنه کړې وي ‪.‬د‬ ‫اخيتوفل ټوله مشوره د داود او ابشالوم دواړو سره همداسې وه‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۷‬‬ ‫‪۱‬اخيتوفل ابشالوم ته وويل” ‪:‬اجازه راکړئ چې اوس دولس زره سړي غوره کړم او نن شپه به په داود پسې لړ شم‪.‬‬ ‫‪۲‬او زه به په هغه وخت کې چې هغه ستړی او کمزوری وي‪ ،‬پرې حمله وکړم او هغه به ووېروم ‪:‬او ټول خلک چې د هغه سره دي‬ ‫وتښتي؛ او زه به يوازې پادشاه ووژنم‪:‬‬ ‫‪۳‬او زه به ټول خلک بيرته تاته راولم ‪:‬هغه سړی چې ته يې لټوې داسې دی لکه ټول بيرته راستانه شوي وي ‪:‬نو ټول خلک به په امن کې‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪۴‬دا خبره ابشالوم او د اسراييلو ټولو مشرانو ته ډېره خوښه شوه‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا ابىسلوم ووئيل‪” ،‬اوس د ارکي حوسى هم راوغواړه او چې هغه څۀ وائى نو هغه به هم واورو“‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې حوسى ابىسلوم ته راغلو‪ ،‬ابىسلوم هغه ته ووئيل‪” ،‬اخيتخفل داسې وئيلى دى ‪.‬آيا مونږ د هغۀ د وينا سره سم عمل وکړو؟ که نه‪ ،‬نو‬ ‫تۀ ووايه“‪.‬‬ ‫‪۷‬حوشای ابشالوم ته وويل” ‪:‬هغه مشوره چې اخيتوفل ورکړې ده په دې وخت کې ښه نه ده“‪.‬‬ ‫‪۸‬حوشای وويل ‪:‬ته ستا پلر او د هغه سړي پېژنې چې هغوی ډېر قوي سړي دي او په خپلو زړونو کې داسې دي لکه د ريږې بچيان چې‬ ‫په ميدان کې ترې غل شوي وي ‪.‬ستا پلر يو جنګي سړی دی او د خلکو سره به نه شپې تېروي‪.‬‬ ‫‪۹‬وګوره‪ ،‬هغه اوس په کوم کنده يا بل ځای کې پټ دی ‪.‬او کله چې په لومړي سر کې ځينې له منځه لړ شي‪ ،‬نو هرڅوک چې دا واوري نو‬ ‫وايي به چې د ابشالوم په خلکو کې قتل عام روان دی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغه څوک چې زړور وي او د زمري زړه يې وي‪ ،‬هغه به په بشپړ ډول ووهي‪ ،‬ځکه چې ټول اسرائيليان پوهيږي چې ستا پلر يو‬ ‫قوي سړی دی او هغه کسان چې د هغه سره دي ډېر زړور سړي دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو زه مشوره درکوم چې ټول اسراييليان دې ستا سره راټول شي‪ ،‬د دان څخه تر بئرشبع پورې‪ ،‬لکه د سمندر په غاړه شګې چې ډېرې‬ ‫دي‪ ،‬او ته په خپله جګړه ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬نو مونږ به په هغه ځای کې چې هغه وموندل شي پرې حمله وکړو‪ ،‬او موږ به په هغه باندې داسې ورېږو لکه څنګه چې پر ځمکه‬ ‫پريوځي ‪.‬او د هغه او د هغه د ټولو نفرو څخه به يو هم پاتې نه شي‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪ ۱۳‬سربېره پردې‪ ،‬که هغه يو ښار ته ننوځي‪ ،‬نو ټول اسراييليان به هغه ښار ته رسۍ راوړي او موږ به يې سيند ته کش کړو‪ ،‬تر هغه چې‬ ‫هلته يو کوچنی ډبره هم ونه موندل شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ابشالوم او ټولو اسراييليانو وويل” ‪:‬د حوشای ارکی مشوره د اخيتوفل د مشورې څخه غوره ده “‪.‬ځکه چې څښتن د اخيتوفل د ښې‬ ‫مشورې د ناکامولو لپاره ټاکلې وه‪ ،‬ترڅو څښتن په ابشالوم باندې بدي راولي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا حوشى صدوق او ابياتار اقمامانو ته ووئيل‪” ،‬اخيطوفل ابىسلوم او د بنى اقسرائيلو مشرانو ته داسې او داسې مشوره ورکړې ده‪ ،‬او ما‬ ‫هم داسې مشوره ورکړې ده“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو اوس ژر داود ته خبر ولېږه چې نن شپه د صحرا په مېدانونو کې مه تېروه‪ ،‬بلکې ژر تېر شه‪ ،‬که نه نو پاچا او د هغه ټول خلک به‬ ‫غرق شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬يوناتان او اخيمعض د عنروجيل سره پاتې شول‪ ،‬ځکه چې دوی ښار ته د ننوتلو لپاره نه ليدل کېدل ‪:‬او يوه انجلۍ لړه او هغوی ته يې‬ ‫خبر ورکړ؛ او هغوی لړې او داؤد پاچا ته يې خبر ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬خو يو هلک هغوئ وليدل او ابىسلوم ته يې خبر ورکړ‪ ،‬خو هغوئ دواړه په چټکۍ سره لړل او په بحوريم کښې د يو سړى کور ته‬ ‫ورسېدل‪ ،‬چې په خپله انګړ کښې يې کوهى وه‪ ،‬هلته لړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬ښځې د کوهي په خوله باندې يو پوښ وغځاوه او په هغه باندې يې غله واچوله‪ ،‬او دا خبره چا ته څرګنده نه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې د ابشالوم نوکران کور ته هغې ښځې ته راغلل او پوښتنه يې وکړه‪” ،‬اخيمعض او يوناتان چيرته دي؟ “ښځې هغوی ته‬ ‫وويل” ‪:‬دوی د سيند څخه تير شوي دي “‪.‬کله چې هغوی ولټول او ونه موندل‪ ،‬نو هغوی بيت المادس ته راستانه شول‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغوئ لړل‪ ،‬نو هغوئ د کوهي نه راووتل‪ ،‬لړل او بادشاه داؤد ته يې خبر ورکړو او داؤد ته يې ووئيل‪” ،‬پاڅېږه او ژر د اوبو‬ ‫نه تېر شه‪ ،‬ځکه چې اخيتوفل ستا په خلف دا مشوره ورکړې ده“‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا داؤد او د هغۀ ټول سړى راووتل او د اخردن نه پورې وتل ‪.‬د سحر رڼا کېدو پورې يو هم داسې نۀ وو چې د اخردن نه تېر شوے وى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې اخيتوفل وليدل چې د هغه مشوره نه منل کيږي‪ ،‬نو هغه په خپل خره باندې زين واچاوه‪ ،‬پاڅېد او خپل ښار ته کور ته لړ‪ ،‬خپل‬ ‫کور يې جوړ کړ او ځان يې په دار وځړاوه او مړ شو او د خپل پلر په هديره کې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بيا داود محنايم ته ورسېد او ابشالوم د اسراييلو ټولو خلکو سره د اردن له سيند څخه تېر شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ابشالوم د يوآب په ځای عماسا د لښکر مشر وټاکه ‪.‬عماسا د يو سړي زوی وو چې نوم يې يترا وو او اسراييلی وو ‪.‬هغه د ناحش لور‬ ‫ابيجايل سره چې د يوآب د مور زرويه خور وه‪ ،‬واده وکړ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو اسراييل او ابشالوم د جلعاد په خاوره کې خېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬کله چې داؤد محنايم ته ورسېدو‪ ،‬نو د عمونيانو د ربه د ناحش زوی شوبي‪ ،‬د عميل زوی ماخير چې د لودبار څخه وو او د جلعادي‬ ‫برزلی چې د روجليم څخه وو‪،‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغوی بسترې‪ ،‬تشتونه‪ ،‬د خټو لوښي‪ ،‬غنم‪ ،‬اوربشې‪ ،‬اوړه‪ ،‬وچ شوي جوار‪ ،‬لوبيا‪ ،‬مسور او وچ شوي دال راوړل‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او د داؤد او د هغه د خلاو د خوړلو دپاره شات‪ ،‬مکهن‪ ،‬پسونه او د غواګانو پنير هم راوړو‪ ،‬ځکه چې هغوئ ويل‪” ،‬خلک په صحرا‬ ‫کښې وږي‪ ،‬ستړي او تږي دي“‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۸‬‬ ‫‪۱‬نو داؤد د خپلو لښکرو شمېر وشمېرلو او په هغوی باندې يې د زرګونو او سلګونو قوماندانانو مشران وټاکل‪.‬‬ ‫‪۲‬نو داؤد د خلاو درېيمه برخه د يوآب په لس‪ ،‬د ابيشى په لس‪ ،‬د يوآب د ورور زرويه د زوئ په لس او د ګيتي اقتى په لس ولېږله ‪.‬‬ ‫بادشاه خلاو ته ووئيل‪” ،‬زه به خامخا تاسو سره لړ شم“‪.‬‬ ‫‪۳‬خو خلاو جواب ورکړو‪” ،‬ته به بهر نۀ ځې‪ ،‬ځکه چې کۀ مونږ وتښتخو‪ ،‬نو هغوئ به زمونږ پروا ونۀ کړى‪ ،‬او کۀ زمونږ نيم کسان هم مړه‬ ‫شى‪ ،‬نو هغوئ به زمونږ پروا ونۀ کړى‪ ،‬خو اوس تۀ زمونږ د لسو زرو نه زيات يې‪ ،‬نو اوس دا غوره ده چې د ښار نه بهر زمونږ مدد‬ ‫وکړې“‪.‬‬ ‫‪۴‬بادشاه هغوئ ته ووئيل‪” ،‬څۀ چې تاسو ته ښۀ ښکارى نو زۀ به يې وکړم “‪.‬او بادشاه د دروازې په غاړه ودرېدو او ټول خلق په سلګونو او‬ ‫زرګونو کسانو سره راووتل‪.‬‬ ‫‪۵‬نو بادشاه يوآب‪ ،‬ابيشے او اقتى ته خحکم ورکړو چې زما په خاطر د هغه ځوان سره نرم چلند وکړئ‪ ،‬يعنې ابشالوم سره “‪.‬او ټولو خلاو‬ ‫واورېدل کله چې بادشاه ټولو مشرانو ته د ابشالوم په حق کې خحکم ورکړو‪.‬‬ ‫‪۶‬نو خلق د بنى اقسرائيلو په ماابل کښې ميدان ته لړل ‪.‬جګړه د اقفرائيم په ځنګل کښې وه‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هلته چې د اسراييلو خلک د داؤد د عسکرو په مخکې ووژل شول او په هغه ورځ د شلو زرو سړيو لويه وژنه وشوه‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې جګړه په ټول خملک کښې خپره شوه ‪:‬او په هغه ورځ ځنګل د هغه نه زيات خلق ووژل چې توره يې ووژله‪.‬‬ ‫‪۹‬ابشالوم د داؤد د نوکرانو سره مخامخ شو‪ ،‬او ابشالوم په قچر باندې سپور شو‪ ،‬او قچر د يوې لويې څېړۍ د غټو څانګو لندې لړو‪ ،‬د هغه‬ ‫سر د څېړۍ په ونې ونښتو‪ ،‬او هغه د اسمان او ځمکې په منځ کې پورته شو‪ ،‬او هغه قچر چې د هغه لندې و‪ ،‬لړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬يو سړي دا وليدل او يوآب ته يې خبر ورکړ او ويې ويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ما ابشالوم وليد چې د څېړۍ په ونې کې ځوړند شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬يوآب هغه سړي ته چې هغه ته يې خبر ورکړی و وويل" ‪:‬ته هغه وليد‪ ،‬نو ولې دې هغه هلته په ځمکه ونه غورځاوه؟ که زه به تاته لس‬ ‫مثااله سپين زر او يوه کمربند درکړم"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغه سړى يوآب ته ووئيل‪” ،‬کۀ ما زر مثاال سپين زر هم راکړى وے‪ ،‬خو بيا به هم زۀ د بادشاه د زوئ په خلف لس نۀ پورته کوم‪،‬‬ ‫ځکه چې بادشاه زمونږ په اورېدو تا‪ ،‬ابيشى او اقتى ته خحکم ورکړے وو چې پام کوه چې څوک هم ځوان ابشالوم ته لس ورنۀ وړى“‪.‬‬ ‫‪۱۳‬که نه نو ما به د خپل ژوند په وړاندې دروغ ويلي وای ‪:‬ځکه چې د پاچا څخه هيڅ خبره پټه نه وه‪ ،‬او تاسو به پخپله زما په وړاندې‬ ‫ودرېدلي وای‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۱۴‬يوآب وويل” ‪:‬زه ستا سره نور پاتې کېدای نشم “‪.‬هغه په خپل لس کې درې تيرونه واخيستل او هغه يې د ابشالوم په زړه کې ووهل‪ ،‬کله‬ ‫چې هغه ل ژوندی و او د څېړۍ په ونې کې و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او لسو ځوانانو چې د يوآب زغره يې وړله‪ ،‬ابشالوم يې محاصره کړ او ويې وژلو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو يوآب سرنی وغږاوه او خلک د اسراييليانو د تعايبولو څخه راوګرځېدل‪ ،‬ځکه چې يوآب خلک شاته پريښودل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو هغوئ ابىسلوم ونيوو او په ځنګل کښې يې په يوه لويه کنده کښې وغورزولو او د تيږو يوه لويه ډېرۍ يې پرې کېښوده ‪.‬او ټول بنى‬ ‫اقسرائيليان خپلو خېمو ته وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ابشالوم د خپل ژوند په دوران کې د ځان لپاره يوه ستنه جوړه کړې وه چې د پاچا په دره کې ده‪ ،‬ځکه چې هغه ويل" ‪:‬زه زوی نلرم چې‬ ‫زما نوم په ياد وساتي "‪.‬نو هغه هغه ستنه د خپل نوم په نوم يادوله او تر نن ورځې پورې د ابشالوم ځای بلل کيږي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬بيا د صدوق زوئ اخيمعص ووئيل‪” ،‬اوس ما پرېږده چې منډه کړم او بادشاه ته دا خبر ورکړم چې ما قلک خخدائ د هغۀ د دشمنانو نه بدل‬ ‫اخستے دے“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬يوآب هغه ته وويل” ‪:‬نن به خبر نه وړې‪ ،‬بله ورځ به خبر راوړې‪ ،‬خو نن به هيڅ خبر نه وړې‪ ،‬ځکه چې د پاچا زوی مړ شوی دی“‪.‬‬ ‫‪۲۱‬بيا يوآب خکوشى ته ووئيل‪” ،‬لړ شه او بادشاه ته هغه څۀ ووايه چې تا ليدلي دي “‪.‬نو خکوشى يوآب ته سجده وکړه او منډه يې کړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا د صدوق زوئ اخيمعص يوآب ته بيا ووئيل‪” ،‬هر څۀ چې وى‪ ،‬خو زۀ تا ته سوال کوم‪ ،‬ما ته هم اجازه راکړه چې په کوشى پسې‬ ‫منډې ووهم “‪.‬يوآب ورته ووئيل‪” ،‬زما زويه‪ ،‬ولې منډې وهې‪ ،‬حال دا چې تا سره هيڅ خبر نشته؟“‬ ‫‪ ۲۳‬خو هغه وويل‪ ،‬هر څه چې وي‪ ،‬اجازه راکړئ چې منډه کړم ‪.‬هغه ورته وويل ‪:‬منډه کړه ‪.‬بيا اخيمعص د درې په لره منډه کړه او د‬ ‫کوشي څخه تېر شو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬داود د دواړو دروازو په منځ کې ناست وو او چوکيدار د دروازې د پاسه د ديوال سره چت ته پورته شو او خپلې سترګې يې پورته کړې‬ ‫او ويې ليدل چې يو سړی يوازې منډه وهي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو ساتونکي غږ وکړ او پاچا ته يې خبر ورکړ ‪.‬پاچا وويل" ‪:‬که هغه يوازې وي‪ ،‬نو د هغه په خوله کې خبر دی "‪.‬هغه ګړندی راغی او‬ ‫نږدې شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او چوکيدار يو بل سړی وليد چې منډه وهي‪ ،‬او چوکيدار دروازېدار ته غږ وکړ او ويې ويل" ‪:‬ګوره يو بل سړی يوازې منډه وهي "‪.‬او‬ ‫پاچا وويل" ‪:‬هغه هم خبر راوړي"‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬چوکيدار وويل” ‪:‬زما په خيال د مخکښ سړي منډه د صدوق د زوی اخيمعص د منډه په څېر ده “‪.‬پاچا وويل” ‪:‬هغه ښه سړی دی او ښه‬ ‫خبر راوړي“‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬اخيمعض غږ وکړ او پاچا ته يې وويل” ‪:‬هرڅه ښه دي “‪.‬هغه د پاچا په مخکې په ځمکه باندې پړمخې پرېوت او ويې ويل” ‪:‬ستاسو د‬ ‫څښتن خدای ثناه دې وي چې هغه سړي يې په لس کې ورکړي دي چې زما بادار او پاچا يې په وړاندې پورته کړي وو“‪.‬‬ ‫‪۲۹‬پادشاه پوښتنه وکړه‪” ،‬آيا ځوان ابشالوم روغ دی؟ “اخيمعض ځواب ورکړ” ‪:‬کله چې يوآب د پاچا نوکر او زه ستا نوکر ولېږلم‪ ،‬ما يوه‬ ‫لويه ګډوډي وليده‪ ،‬مګر زه نه پوهېدم چې دا څه وه“‪.‬‬ ‫‪۳۰‬پادشاه هغه ته وويل” ‪:‬يو طرف ته لړ شه او دلته ودروه “‪.‬هغه يو طرف ته لړ او ودرېد‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو ګوره‪ ،‬کوشي راغی او کوشي وويل” ‪:‬زما باداره‪ ،‬خبر راکړه !ځکه چې څښتن نن ستا څخه د هغو ټولو خلکو څخه چې ستا په‬ ‫وړاندې راپورته شوي وو‪ ،‬بدله واخيسته“‪.‬‬ ‫‪۳۲‬پادشاه کوشي ته وويل" ‪:‬آيا ځوان ابشالوم روغ دی؟ "کوشي ځواب ورکړ" ‪:‬زما د بادار او پاچا دښمنان او ټول هغه کسان چې ستا د‬ ‫زيان رسولو لپاره ستا په وړاندې راپورته کېږي‪ ،‬د هغه ځوان په څېر شه"‪.‬‬ ‫‪۳۳‬بادشاه ډېر خفه شو او د دروازې د پاسه کوټې ته لړو او ژړل يې ‪.‬او د تګ په وخت کې يې داسې وويل" ‪:‬اے زما زويه ابىسلوم‪ ،‬زما‬ ‫زويه‪ ،‬زما زويه ابىسلوم !کاش چې زه ستا لپاره مړ شوی وای‪ ،‬اے ابىسلوم‪ ،‬زما زويه‪ ،‬زما زويه"!‬ ‫فصل ‪۱۹‬‬ ‫‪۱‬يوآب ته خبر ورکړے شو چې‪” ،‬ګوره‪ ،‬بادشاه د ابشالوم دپاره ژاړي او غمژن دے“‪.‬‬ ‫‪۲‬او په هغه ورځ فتح د ټولو خلکو لپاره په غم بدله شوه ‪:‬ځکه چې خلکو په هغه ورځ واورېدل چې پاچا د خپل زوی لپاره څنګه غمجن و‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او خلک په هغه ورځ په پټه ښار ته ننوتل‪ ،‬لکه څنګه چې خلک د جګړې څخه د تښتېدو په وخت کې شرمېږي او غل کوي‪.‬‬ ‫‪۴‬خو بادشاه خپل مخ پټ کړو او بادشاه په لوړ آواز سره چغه کړه‪” ،‬اے زما زويه ابىسلوم‪ ،‬اے ابىسلوم‪ ،‬زما زويه‪ ،‬زما زويه“!‬ ‫‪۵‬يوآب کور ته ننوت او بادشاه ته يې ووئيل‪” ،‬تا نن د خپلو ټولو نوکرانو شرمنده کړې ده‪ ،‬چا چې ستا ژوند‪ ،‬ستا د زامنو او لورګانو ژوند‪،‬‬ ‫ستا د ښځو او ستا د وينځو ژوند بچ کړے دے‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې ته د خپلو دښمنانو سره مينه کوې او له خپلو ملګرو څخه کرکه کوې ‪.‬ځکه چې تا نن اعلن کړی دی چې ته د شهزادګانو او‬ ‫نوکرانو پروا نه کوې ‪.‬ځکه چې نن زه پوهېږم چې که ابشالوم ژوندی وای او موږ ټول نن مړه شوي وای‪ ،‬نو ستا رضا به وه‪.‬‬ ‫‪۷‬نو اوس پاڅېږه‪ ،‬بهر لړ شه او خپلو نوکرانو سره تسلي ورکړه ‪.‬ځکه چې زه په څښتن قسم خورم چې که ته لړ نه شې‪ ،‬نو نن شپه به ستا‬ ‫سره يو هم پاتې نشي ‪.‬او دا به ستا لپاره د ټولو هغو بدو څخه بدتر وي چې ستا د ځوانۍ څخه تر اوسه پورې په تا راغلي دي‪.‬‬ ‫‪۸‬نو بادشاه پاڅېدو او په دروازه کښې کښېناستو ‪.‬هغوئ ټولو خلاو ته ووئيل‪” ،‬وګورئ‪ ،‬بادشاه په دروازه کښې ناست دے “‪.‬او ټول خلق د‬ ‫بادشاه مخې ته راغلل‪ ،‬ځکه چې بنى اقسرائيليان هر يو خپلې خېمې ته تښتېدلى خوو‪.‬‬ ‫‪۹‬د بنى اقسرائيلو په ټولو قبيلو کښې ټول خلق په يو بل پسې جنګېدل او ويل يې‪” ،‬بادشاه مونږ د خپلو دشمنانو او د فلستيانو د لس نه بچ‬ ‫کړلو‪ ،‬او اوس هغه د ابىسلوم د خاطره د خملک نه تښتېدلے دے“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ابىسلوم چې مونږ د خپل بادشاه په توګه غوره کړے وو‪ ،‬هغه په جنګ کښې مړ شوے دے‪ ،‬نو اوس ولې تاسو د بادشاه د واپس‬ ‫راوستلو خبره نه کوئ؟‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۱۱‬نو داؤد بادشاه صدوق او ابياتار اقمامانو ته دا پېغام ولېږلو چې د يهوداه مشرانو ته ووايئ چې تاسو ولې د بادشاه د واپس راوستلو لپاره‬ ‫حتی د هغۀ کور ته رسېدلې دي‪.‬‬ ‫وروستى يئ؟ ځکه چې د ټولو بنى اقسرائيلو خبرې د بادشاه پورې‪ ،‬ی‬ ‫‪۱۲‬تاسو زما وروڼه يئ‪ ،‬زما هډوکي او غوښه يئ ‪.‬نو ولې تاسو د پاچا د بېرته راوستلو لپاره وروستي يئ؟‬ ‫‪۱۳‬او عماسا ته ووايه چې‪ ،‬آيا ته زما د هډوکو او غوښې نه يې؟ که چېرې ته د يوآب په ځای زما په حضور کې د لښکر مشر نه يې‪ ،‬نو‬ ‫خدای دې ما سره همداسې وکړي او له دې څخه هم زيات‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ د يهوداه د ټولو سړو زړونه د يو سړى د زړه په شان مات کړل‪ ،‬نو هغوئ بادشاه ته دا پېغام ولېږلو چې‪” ،‬ته او ستا ټول نوکران‬ ‫واپس راشئ“‪.‬‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫‪۱۵‬نو بادشاه واپس راغلو او اردن ته راغلو ‪.‬او يهوداه قجلجال ته راغلو چې د بادشاه سره قملو شى او بادشاه د اردن نه پورې بوځى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د بحوريم د جيرا زوی شمعي په بيړه د يهوداه د سړو سره د داود د ليدلو لپاره راغی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د بنيامين قبيلې زر سړى ورسره وو‪ ،‬د ساؤل د کورنۍ نوکر صيبا‪ ،‬د هغۀ پنځلس زامن او شل نوکران هم ورسره وو‪ ،‬او هغوئ د‬ ‫بادشاه په مخکښې د اخردن سيند نه پورې وتل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو د بادشاه د کورنۍ د وړلو او هغه څه کولو لپاره چې هغه ته ښه ښکارېدل‪ ،‬د بېړۍ نه پورې وتل او د جيرا زوئ شمعي د بادشاه په‬ ‫وړاندې په ځمکه وغورځېد کله چې هغه د اخردن نه پورې وتلو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او بادشاه ته يې ووئيل‪” ،‬زما بادشاه دې زما ګناه مۀ ګڼه‪ ،‬او ستا هغه کار مه يادوه چې ستا بنده په هغه ورځ غلط کار کړے وو کله چې‬ ‫زما بادشاه د يروشلم نه لړو‪ ،‬نو بادشاه دې دا په خپل زړه کښې واخلي“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې ستا غلم پوهېږم چې ما ګناه کړې ده ‪.‬نو ګوره‪ ،‬نن ورځ زه د يوسف د ټولې کورنۍ څخه لومړی راغلی يم چې د خپل بادار‬ ‫بادشاه سره د ليدلو لپاره ځم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬خو د زرويه زوئ ابيشے جواب ورکړو‪” ،‬شمعي به د دې دپاره ووژل نۀ شى ځکه چې هغۀ د ما قلک خخدائ په غوره کړے شوى بادشاه‬ ‫لعنت وئيلے دے؟‬ ‫‪۲۲‬داود وويل" ‪:‬ای د ضروياه زامنو‪ ،‬زما سره ستاسو څه کار دی چې تاسو نن زما دښمنان ياست؟ ايا نن په اسراييلو کې څوک وژل کيدی‬ ‫شي؟ ځکه چې زه نه پوهيږم چې زه نن د اسراييلو پاچا يم؟"‬ ‫‪ ۲۳‬نو بادشاه شمعي ته ووئيل‪” ،‬ته به مړ نۀ شې “‪.‬او بادشاه ورسره قسم وخوړ‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د ساؤل زوئ مفيبوش د بادشاه سره د قملوېدو دپاره راغلو‪ ،‬او د هغې ورځې نه چې بادشاه لړو تر هغه ورځې پورې چې هغه په‬ ‫سلمتۍ سره واپس راغے‪ ،‬هغۀ نه خپلې پښې‪ ،‬نه ږيره او نه خپلې جامې وينځلې وې‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې هغه د پادشاه سره د ليدو لپاره يروشلم ته راغی‪ ،‬نو پادشاه ورته وويل” ‪:‬مفيبوشته‪ ،‬ولې ته زما سره نه وې تللی؟“‬ ‫‪ ۲۶‬هغه ځواب ورکړ” ‪:‬ای زما باداره‪ ،‬زما غلم ما سره دوکه وکړه‪ ،‬ځکه چې ستا غلم وويل ‪:‬زه به په خره زين وغوړوم چې سپور شم‬ ‫او پاچا ته لړ شم‪ ،‬ځکه چې ستا غلم ګوډ دی“‪.‬‬ ‫‪۲۷‬هغه ستا غلم زما باداره بادشاه ته بدنام کړے دے‪ ،‬خو زما باداره بادشاه د خخدائ پاک د فرښتې په شان دے‪ ،‬نو هغه څۀ وکړه چې ستا‬ ‫په نظر کښې ښۀ وى‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې زما د پلر ټوله کورنۍ زما باداره بادشاه په نظر کښې مړۀ وه‪ ،‬خو تا خپل نوکر د هغو کسانو په مينځ کښې شامل کړو چې ستا‬ ‫په مېز يې خوراک کاوه ‪.‬نو بيا ما ته څۀ حق شته چې نور بادشاه ته فرياد وکړم؟‬ ‫‪ ۲۹‬بادشاه ورته ووئيل‪” ،‬تۀ ولې د خپلو مسئلو په اړه نورې خبرې کوې؟ ما وئيلي دي چې تۀ او صيبا زمکه تاسيم کړئ“‪.‬‬ ‫‪۳۰‬مفيبوشت بادشاه ته ووئيل‪” ،‬هو‪ ،‬پرېږده چې هغه ټول واخلي‪ ،‬ځکه چې زما باداره بادشاه په سلمتۍ سره خپل کور ته راستون شوے‬ ‫دے“‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او برزلی د جلعاد څخه راغی او د راجليم څخه راغی او د پاچا سره د اردن سيند څخه تير شو ترڅو هغه د اردن څخه تير کړي‪.‬‬ ‫حتی چې د اتيا کالو وو ‪:‬او کله چې هغه په محنايم کې پروت وو‪ ،‬نو هغه د پاچا لپاره خوراک برابر کړ‪،‬‬ ‫‪ ۳۲‬برزلى ډېر بوډا سړی وو‪ ،‬ی‬ ‫ځکه چې هغه ډېر لوی سړی وو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬پادشاه برزلی ته وويل ‪:‬زما سره د باندې لړ شه او زه به تاته په اورشليم کې له ځان سره خواړه درکړم‪.‬‬ ‫‪۳۴‬برزلی پادشاه ته وويل” ‪:‬زما ژوند څومره اوږد دی چې زه د پادشاه سره اورشليم ته لړ شم؟“‬ ‫‪ ۳۵‬زه نن د اتيا کالو يم ‪.‬او زه د ښو او بدو ترمنځ توپير کولے شم؟ ستا غلم هغه څه خوند کولے شي چې زه يې خورم يا هغه څه چې زه‬ ‫يې څښم؟ ايا زه نور د سندرغاړو سړو او سندرغاړو غږ اورم؟ نو ولې ستا غلم زما بادار بادشاه ته بيا هم بار وي؟‬ ‫‪۳۶‬ستا غلم به د اردن له سيند څخه لږ څه د پادشاه سره لړ شي ‪.‬او ولې به پاچا ماته دومره اجر راکړي؟‬ ‫‪ ۳۷‬زۀ تا ته سوال کوم چې ستا غلم واپس لړ شه‪ ،‬چې زۀ په خپل ښار کښې مړ شم او د خپل پلر او مور د قبر سره ښخ شم ‪.‬خو ستا‬ ‫غلم کمهام دې زما د بادشاه سره لړ شى او چې څۀ ستا خوښه وى نو هغه ورسره وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۸‬پادشاه ځواب ورکړ” ‪ :‬قکمهام به زما سره لړ شي‪ ،‬او زه به هغه څه ورسره وکړم چې تاته ښه ښکاري‪ ،‬او هر هغه څه چې ته زما څخه‬ ‫وغواړې‪ ،‬زه به ستا لپاره هغه وکړم“‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ټول خلق د اخردن نه پورې وتل او کله چې بادشاه د اخردن نه پورې ووتلو‪ ،‬نو بادشاه برزلى ښکل کړو او برکت يې ورکړو او هغه خپل‬ ‫کور ته واپس لړو‪.‬‬ ‫‪۴۰‬بيا بادشاه قجلجال ته لړو‪ ،‬او قکمهام هم ورسره لړو ‪.‬د يهوداه ټول خلق او د بنى اقسرائيلو نيم خلق هم بادشاه بوتلل‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬نو ټول بنى اقسرائيليان بادشاه ته راغلل او ورته يې ووئيل‪” ،‬زمونږ وروڼه يعنې د يهوداه سړى تا ولې تښتولى دى او بادشاه‪ ،‬د هغۀ‬ ‫کورنۍ او د داؤد ټول سړى يې د اخردن سيند نه پورې وهلى دى؟“‬ ‫‪ ۴۲‬د يهوداه ټولو سړو بنى اقسرائيلو ته جواب ورکړو‪” ،‬ځکه چې بادشاه زمونږ ډېر نزدې خپلوان دے‪ ،‬نو بيا تاسو ولې په دې خبره غصه‬ ‫يئ؟ آيا مونږ د بادشاه د خرچې نه خوراک کړے دے؟ يا هغۀ مونږ ته کومه تحفه راکړې ده؟“‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪ ۴۳‬د اسراييلو خلکو د يهودا خلکو ته په ځواب کې وويل” ‪:‬مونږ په پاچا کې لس برخې لرو او موږ په داود باندې ستاسو څخه ډير حق‬ ‫لرو ‪.‬نو بيا تاسو ولې زموږ سپکاوی وکړ چې د خپل پاچا د بيرته راوستلو لپاره بايد لومړی زموږ مشوره ونه منل شي؟ “د يهودا د خلکو‬ ‫خبرې د اسراييلو د خلکو د خبرو په پرتله ډيرې سختې وې‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۰‬‬ ‫‪۱‬په هغه ځای کې يو بدمعاش سړی وو چې نوم يې شيبا وو او د قبکري زوی وو او د بنيامين قبيلې څخه وو ‪.‬هغه سرنی وغږاوه او ويې‬ ‫ويل" ‪:‬موږ په داؤد کې هيڅ برخه نه لرو او نه د يدسۍ په زوی کې زموږ ميراث شته ‪.‬ای اسراييلو‪ ،‬هر يو خپلو خېمو ته لړ شه"‪.‬‬ ‫‪۲‬نو د اسراييلو ټول سړي د داود د پيروۍ څخه لړل او د قبکري زوی شيبا پسې روان شول ‪.‬مګر د يهودا خلک د اردن څخه تر بيت‬ ‫المادس پورې د خپل پاچا سره يوځای شول‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې داؤد په يروشلم کې خپل کور ته راغلو‪ ،‬نو بادشاه خپلې لس وينځې چې د کور د ساتنې لپاره يې پرېښې وې‪ ،‬بوتلې او په قېدخانه‬ ‫کې يې واچولې او خوراک يې ورکړ‪ ،‬خو ورسره يې زنا ونکړه ‪.‬نو هغوئ د خپل مرګ تر ورځې پورې بندې وې او د کونډې په حالت کې‬ ‫ژوند يې کولو‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا بادشاه عماسا ته ووئيل‪” ،‬د يهوداه سړى په دريو ورځو کښې راغونډ کړه او دلته حاضر شه“‪.‬‬ ‫‪۵‬نو عماسا د يهودا د خلکو د راټولولو لپاره لړ‪ ،‬مګر هغه د هغه وخت څخه زيات وځنډېد چې هغه ورته ټاکلی و‪.‬‬ ‫‪۶‬داود ابيشای ته وويل” ‪:‬اوس به د قبکري زوی شيبا مونږ ته د ابشالوم څخه ډير زيان ورسوي ‪.‬د خپل بادار نوکران واخلئ او په هغه پسې‬ ‫لړ شئ‪ ،‬هسې نه چې هغه د ديوال لرونکو ښارونو ته ورسيږي او زمونږ څخه وتښتي“‪.‬‬ ‫‪۷‬نو د يوآب سړى‪ ،‬کريتيان‪ ،‬فليتيان او ټول تکړه سړى د هغۀ پسې راووتل او د قبکرى د زوئ شيبا پسې د يروشلم نه راووتل‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې هغوئ په جبعون کښې د لوئ کاڼى سره ورسېدل‪ ،‬نو عماسا د هغوئ نه مخکښې روان وو ‪.‬د يوآب جامې چې هغۀ اغوستې وې‬ ‫هغه يې په کمر پورې تړلې وې او په هغې باندې يوه توره وه چې په کيش کښې يې په مل پورې تړلې وه‪ ،‬او څنګه چې هغه روان شو نو‬ ‫هغه راوغورځېده‪.‬‬ ‫‪۹‬يوآب عماسا ته وويل” ‪:‬زما وروره‪ ،‬ته روغ رمټ يې؟ “او يوآب د عماسا ږيره په ښي لس ونيوله چې ښکل يې کړي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو عماسا د يوآب په لس کښې د تخورې خيال ونۀ ساتو‪ ،‬نو هغه يې په پينځم پښتۍ ووهلو او کولمې يې په زمکه وغورزولې او بيا يې‬ ‫پرې ونه وهلې‪ ،‬او هغه مړ شو ‪.‬نو يوآب او د هغۀ ورور ابيشے د بقکرى د زوئ شيبا پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۱۱‬د يوآب يو سړے د هغۀ سره ولړ وو او وې وئيل‪” ،‬څوک چې د يوآب سره مينه لرى او څوک چې د داؤد ملګرے وى‪ ،‬هغه دې په‬ ‫يوآب پسې لړ شى“‪.‬‬ ‫‪۱۲‬عماسا د لرې په منځ کې په وينو کې لت پت پروت و او کله چې هغه سړي وليدل چې ټول خلک ولړ دي‪ ،‬نو هغه عماسا د لرې څخه‬ ‫پټي ته راوويست او په هغه يې يو کپړه واچوله‪ ،‬کله چې هغه وليدل چې هر څوک د هغه له لرې راتلل‪ ،‬ولړ و‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې هغه د لرې څخه لرې کړای شو‪ ،‬نو ټول خلک د يوآب پسې لړل‪ ،‬ترڅو د قبکري زوی شيبا تعايب کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬او هغه د اسراييلو د ټولو قبيلو له لرې هابيل او بيت معکه ته او د ټولو بريتانو خلکو ته لړ ‪.‬هغوی راټول شول او د هغه پسې روان‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغوئ راغلل او د بيت معکه په ابيل کښې يې محاصره وکړه او د ښار په وړاندې يې يوه دره جوړه کړه او هغه په خندق کښې‬ ‫ودرېده ‪.‬او د يوآب ټولو خلاو د دېوال د ويجاړولو لپاره ماتې وخوړې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو د ښار څخه يوې هوښيارې ښځې چيغه کړه‪" ،‬واورئ‪ ،‬واورئ !يوآب ته ووايه چې دلته نږدې شه چې زه درسره خبرې وکړم"‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې هغه هغې ته ورنژدې شو‪ ،‬هغې ښځې وويل" ‪:‬ته يوآب يې؟ "هغه ځواب ورکړ" ‪:‬زه هغه يم "‪.‬هغې ورته وويل" ‪:‬د خپلې وينځې‬ ‫خبرې واوره "‪.‬هغه ځواب ورکړ" ‪:‬زه اورم"‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬بيا هغې وويل" ‪:‬دوی په پخوانيو وختونو کې دا خبرې کولې‪ ،‬ويل يې چې دوی به خامخا په هابيل کې مشوره وغواړي "‪.‬او په دې توګه‬ ‫دوی خبره پای ته ورسوله‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زه د هغو کسانو څخه يم چې په اسراييلو کې سوله خوښونکي او وفادار دي ‪.‬تاسو غواړئ چې په اسراييلو کې يو ښار او يوه مور‬ ‫ويجاړه کړئ ‪.‬ولې تاسو د څښتن ميراث له منځه وړئ؟‬ ‫‪۲۰‬يوآب په ځواب کې وويل” ‪:‬دا زما لپاره لرې نه ده‪ ،‬دا زما لپاره لرې نه ده چې زه يې تير کړم يا يې ويجاړ کړم“‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬خبره داسې نه ده‪ ،‬بلکې د افرايم د غرونو يو سړي‪ ،‬د شيبا په نوم د قبکري زوی‪ ،‬د پاچا‪ ،‬يعنې داؤد په وړاندې خپل لس پورته کړی‬ ‫دی ‪.‬يوازې هغه وسپاره‪ ،‬او زه به له ښار څخه لړ شم ‪.‬ښځې يوآب ته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬د هغه سر به تاته د ديوال څخه وغورځول شي“‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو هغه ښځه په خپله هوښيارۍ سره ټولو خلکو ته لړه ‪.‬هغوی د شيبا سر د بقکري زوی ته پرې کړ او يوآب ته يې وغورځاوه ‪.‬هغه‬ ‫سرنی وغږاوه او هغوی له ښار څخه ووتل‪ ،‬هر سړی خپلې خېمې ته لړ ‪.‬او يوآب بيت المادس ته د پاچا سره مخ شو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬يوآب د اسراييلو د ټول لښکر مشر و او د يهويادع زوی بناياه د کريتيانو او فليتيانو مشر و‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادورام د خراجونو مشر و او د اخيلود زوی يهوسفط د کتابونو ليکونکی و‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬شيوا د کاتب په توګه کار کاوه او صدوق او ابياتار کاهنان وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د يائير عرا هم د داؤد په خوا کې يو مشر حکمران وو‪.‬‬ ‫فصل ‪۲۱‬‬ ‫‪۱‬بيا د داؤد په وخت کښې درې کاله‪ ،‬يو کال په يو قحط وو‪ ،‬او داؤد د ما قلک خخدائ نه تپوس وکړو‪ ،‬او ما قلک خخدائ ورته ووئيل‪” ،‬دا د‬ ‫ساؤل او د هغۀ د وينو تويونکو د کورنۍ په خاطر ده‪ ،‬ځکه چې هغۀ جبعونيان ووژل“‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۲‬نو بادشاه جبعونيان راوغوښتل او ورته يې وويل( ‪:‬اوس جبعونيان د بنى اقسرائيلو نه وو‪ ،‬بلکې د اموريانو پاتې شوني وو ‪.‬او بنى اقسرائيلو‬ ‫ورسره قسم خوړلے وو ‪.‬او ساؤل د بنى اقسرائيلو او يهوداه د خلاو سره د خپلې غيرت له امله د هغوئ د وژلو هڅه کوله)‪.‬‬ ‫‪۳‬نو داؤد د جبعونيانو ته ووئيل‪” ،‬زۀ ستاسو دپاره څه وکړم؟ او څنګه به کفاره ادا کړم چې تاسو د ما قلک خخدائ ميراث ته برکت ورکړئ؟“‬ ‫‪۴‬جبعونيانو ورته ووئيل‪” ،‬مونږ به د ساؤل او د هغه د کورنۍ نه سپين زر يا سره زر نۀ اخلو ‪.‬او نۀ به تاسو په بنى اقسرائيلو کښې هيڅ‬ ‫ق‬ ‫سړے وژنئ “‪.‬هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬څۀ چې تاسو وايئ‪ ،‬هغه به ستاسو دپاره وکړم“‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوی پادشاه ته په ځواب کې وويل ‪:‬هغه سړی چې موږ يې له منځه يوړل او زموږ په وړاندې يې دسيسه جوړه کړه چې موږ د اسراييلو‬ ‫په هيڅ يوه سيمه کې له منځه يوسو‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د هغه د زامنو څخه اووه سړي مونږ ته وسپارل شي او مونږ به يې د څښتن په حضور کې د شائول په جبعه کې چې څښتن غوره کړی‬ ‫دی‪ ،‬وځړوو ‪.‬پاچا وويل” ‪:‬زه به هغوی ورکړم“‪.‬‬ ‫‪۷‬خو بادشاه د ما قلک خخدائ د هغه لوظ په وجه چې د داؤد او د ساؤل د زوئ يونتن په مينځ کښې وو‪ ،‬د ساول د لمسي‪ ،‬د يونتن زوئ‬ ‫مفيبوشت بچ کړو‪.‬‬ ‫‪۸‬خو بادشاه د عياه د لور قرصفه دوه زامن‪ ،‬ارمونى او مفيبوشت‪ ،‬چې د ساول نه پېدا شوى خوو‪ ،‬او د ساول د لور ميکل پنځه زامن‪ ،‬چې‬ ‫هغې د محولتي برزلى زوئ عدري ايل ته لوئ کړل‪ ،‬واخيستل‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا يې هغوئ د جبعونيانو په لس کښې ورکړل او هغوئ يې د ما قلک خخدائ په مخکښې په غرۀ باندې ځوړند کړل ‪.‬او ټول اووه کسان يو‬ ‫ځائ ووژلے شول او د لدو په ورځو کښې‪ ،‬د اوربشو د لدو په شروع کښې ووژلے شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د عياه لور قرصفه ټاټ واخستلو او د فصل د شروع نه تر هغه وخته پورې يې په ګټ باندې وغوړوله چې د آسمان نه په هغوئ باندې‬ ‫اوبه وورېدلې‪ ،‬او د ورځې مرغانو او د شپې ځناورو ته يې پرې نه ښودل چې پرې کښېني‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او داود ته خبر ورکړل شو چې د اياه لور رضفاه چې د شائول وينځه وه څه کړي دي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو داؤد لړو او د ساؤل او د هغۀ د زوئ يونتن هډوکي يې د يبيش قجلعاد د خلاو نه واخيستل‪ ،‬چا چې دا هډوکي د بيت شان د کوڅې نه‬ ‫غل کړى خوو‪ ،‬چرته چې فلستيانو هغه ځړولى خوو کله چې فلستيانو ساؤل په قجلبوعه کښې وژلے وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا هغه د ساؤل او د هغه د زوئ يونتن هډوکي له هغه ځائ نه راوړل او د هغو کسانو هډوکي يې هم راټول کړل چې ځوړند شوي وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغوئ د ساؤل او د هغۀ د زوئ يونتن هډخوکۍ د بنيامين په خملک صيلح کښې د هغۀ د پلر قيس په قبر کښې ښخ کړې او هغوئ هغه هر‬ ‫څۀ وکړل چې بادشاه خحکم ورکړے وو او د هغې نه پس خخدائ پاک د خملک دپاره سوال وکړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬فلستيانو بيا د بنى اقسرائيلو سره جنګ وکړو‪ ،‬او داؤد او د هغۀ آفسران د هغۀ سره لړل او د فلستيانو سره يې جنګ وکړو‪ ،‬او داؤد ډېر‬ ‫ستومانه شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬اقشبي بنوب‪ ،‬چې د هغه ډېوانو د زامنو څخه وو‪ ،‬او د هغۀ نېزه درې سوه مثاال زېړ وه او هغه نوې توره په کمر بند کې وه‪ ،‬غوښتل يې‬ ‫چې داؤد ووژني‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو د زرويه زوئ ابيشے د هغۀ مدد وکړو‪ ،‬هغه فلستيان يې وواژه او هغه يې ووژلو ‪.‬بيا د داؤد سړو ورسره قسم وخوړ او وې‬ ‫وئيل‪” ،‬تۀ به نور زمونږ سره جنګ ته نۀ ځې‪ ،‬ترڅو د بنى اقسرائيلو رڼا مړ نۀ کړې“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬له دې وروسته‪ ،‬په جوب کې د فلستيانو سره يو ځل بيا جګړه وشوه ‪:‬بيا د حوساتي سبکايي سف ووژلو‪ ،‬چې د رياله زامنو څخه و‪.‬‬ ‫‪۱۹‬په جوب کې د فلستيانو سره يو ځل بيا جګړه وشوه‪ ،‬چې په هغه کې د بيت لحم د ياريورجيم زوی الهانان د ځيني جاليت ورور ووژلو‪ ،‬د‬ ‫هغه نېزه د اوبدونکي د تير په څېر وه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬په جت کې بيا جګړه وشوه‪ ،‬هلته يو ډېر لوړ قد لرونکی سړی وو‪ ،‬چې په هر لس او په هر پښو کې شپږ ګوتې وې‪ ،‬چې شمېر يې‬ ‫څلورويشت و‪ ،‬او هغه هم د دېوانو څخه پيدا شوی و‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغه بنى اقسرائيلو ته سپکاوے وکړو‪ ،‬نو د داؤد د ورور شمع زوی يونتن هغه ووژلو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬دا څلور واړه په جت کې د هغه لوی سړي څخه پيدا شوي وو‪ ،‬او د داود او د هغه د نوکرانو په لس ووژل شول‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۲‬‬ ‫‪۱‬او داود د دې سندرې خبرې څښتن ته په هغه ورځ وکړې کله چې څښتن هغه د هغه د ټولو دښمنانو او د شائول له لس څخه وژغوره‪:‬‬ ‫‪ ۲‬هغه وويل ‪:‬څښتن زما ګټ‪ ،‬زما قلعه او زما خلصون کوونکی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳‬زما د ډبرې خدای؛ زه به په هغه باور وکړم ‪:‬هغه زما ډال او زما د نجات سينګ دی‪ ،‬زما لوړ برج او زما پناه ځای‪ ،‬زما نجات‬ ‫ورکوونکی دی؛ ته ما د تاوتريخوالي څخه ژغورې‪.‬‬ ‫‪۴‬زه به څښتن ته غږ وکړم‪ ،‬څوک چې د ستاينې وړ دی ‪:‬نو زه به د خپلو دښمنانو څخه وژغورل شم‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې د مرګ څپې ما محاصره کړه‪ ،‬د بې دينه انسانانو سېلبونو ما وېرول؛‬ ‫‪۶‬د دوزخ سختو عذابونو ما شاوخوا راګېر کړ‪ ،‬د مرګ دامونو زما مخه ونيوله‪.‬‬ ‫‪۷‬په خپل مصيبت کې ما ما قلک خخدائ ته آواز وکړو‪ ،‬او خپل خخدائ پاک ته مې فرياد وکړو ‪:‬او هغۀ زما آواز د خپل کور نه واورېدو‪ ،‬او زما‬ ‫فرياد د هغۀ غوږونو ته ورسېدو‪.‬‬ ‫‪۸‬نو زمکه ولړزېده او ولړزېده‪ ،‬د آسمان بنيادونه ولړزېدل او ولړزېدل‪ ،‬ځکه چې هغه په قهر وو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د هغه د پوزې څخه لوګی پورته شو‪ ،‬او د هغه د خولې څخه اور وسوځېد ‪:‬د سکارو څخه اور بل شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه آسمانونه هم وځړول او راښکته شو؛ او د هغه د پښو لندې تياره وه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغه په کروبي باندې سپور شو او الوتنه يې وکړه ‪:‬او هغه د باد په وزرونو باندې ليدل کېده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغۀ د ځان شاوخوا تيارې‪ ،‬تيارې اوبه او د آسمان ګڼې وريځې جوړې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغه په وړاندې د رڼا له لرې د اور سکروټې بلې شوې‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫تعالى آواز راغے‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ما قلک خخدائ د آسمان نه د تندر غږ وکړو‪ ،‬او د خخدائ‬ ‫ی‬ ‫‪۱۵‬هغۀ غشى وويشتل او هغوئ يې خوارۀ وارۀ کړل‪ ،‬برېښنا يې وځلوله او هغوئ يې وځپل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د سمندر ويالې ښکاره شوې‪ ،‬د نړۍ بنسټونه راڅرګند شول‪ ،‬د څښتن په ملمتۍ او د هغه د پوزې د ساه په زور سره‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه له پورته څخه راوويست‪ ،‬هغه زه ونيولم‪ ،‬هغه زه د ډېرو اوبو څخه راوويستم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغۀ ما د خپل قوي دښمن او د هغه چا نه بچ کړم چې زما نه نفرت کوى‪ ،‬ځکه چې هغوئ زما لپاره ډېر قوي وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زما د مصيبت په ورځ هغوئ زما مخه ونيوله‪ ،‬خو ما قلک خخدائ زما مددګار وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغه ما يو لوی ځای ته هم راوويست ‪:‬هغه ما وژغوره‪ ،‬ځکه چې هغه زما څخه خوشحاله و‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬څښتن ماته زما د صداقت په مطابق اجر راکړ ‪:‬زما د لسونو د پاکوالي په مطابق يې ماته اجر راکړ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې ما د څښتن په لرو عمل کړی دی‪ ،‬او په بدۍ سره له خپل خدای څخه نه يم اوښتی‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ځکه چې د هغه ټول احکام زما په وړاندې وو ‪:‬او د هغه د قوانينو په اړه‪ ،‬زه له هغو څخه نه يم وتلی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬زه هم د هغه په وړاندې صادق وم‪ ،‬او له خپلې ګناه څخه مې ځان ساتلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو څښتن ماته زما د صداقت په مطابق او زما د پاکوالي په مطابق اجر راکړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د رحم کوونکي سره به تۀ خپل ځان مهربان ښکاره کړې‪ ،‬او د صادق سړي سره به تۀ خپل ځان صادق ښکاره کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د پاکو سره به ځان پاک ښکاره کړې‪ ،‬او د کږې وږې سره به ځان بد ښکاره کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬تۀ به مظلومان بچ کړې‪ ،‬خو ستا سترګې په مغرورو باندې دي‪ ،‬چې هغوئ لندې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ځکه چې ته زما رڼا يې‪ ،‬اے ما قلکه خخدايه‪ ،‬او ما قلک خخدائ به زما تيارې روښانه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬ځکه چې ستا په مرسته زه په لښکرو باندې منډه وهلې ده‪ ،‬زما د خدای په مرسته زه له ديوال څخه ټوپ وهلی يم‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د خدای په اړه‪ ،‬د هغه لره کامل ده؛ د څښتن کلم ازمايل شوی دی ‪:‬هغه د هغو ټولو لپاره ډال دی چې په هغه باور لري‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬ځکه چې د څښتن پرته بل خدای څوک دی؟ او زموږ د خدای پرته بل ګټ څوک دی؟‬ ‫‪ ۳۳‬خدای زما قوت او قوت دی ‪:‬او هغه زما لره بشپړه کوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬هغه زما پښې د هوسۍ د پښو په څېر کوي ‪:‬او ما په خپلو لوړو ځايونو کې ځای پر ځای کوي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬هغه زما لسونو ته د جنګ زده کړه راکوي‪ ،‬تر څو چې زما لسونه د فولدو کمان مات کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬تا ماته د خپلې خلصون ډال هم راکړی دی ‪:‬او ستا نرمۍ ما ته لوی کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬تا زما قدمونه زما لندې پراخ کړل‪ ،‬نو زما پښې ونه ښويېدلې‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ما خپل دښمنان تعايب کړي دي او له منځه يې وړي دي‪ ،‬او تر هغه وخته پورې بيرته نه يم راګرځېدلی ترڅو چې دوی له منځه نه وي‬ ‫وړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬ما هغوی تباه کړل او داسې مې ټپيان کړل چې بيا راپورته نشي ‪:‬هو‪ ،‬هغوی زما د پښو لندې شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬ځکه چې تا ما د جنګ لپاره په قوت سره کمربند کړ ‪:‬هغه کسان چې زما په وړاندې راپورته شوي دي تا زما لندې کړي دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬تا ما ته زما د دښمنانو غاړه هم راکړې ده‪ ،‬ترڅو زه هغه کسان له منځه يوسم چې زما څخه کرکه کوي‪.‬‬ ‫حتی چې ما قلک خخدائ ته هم لړل‪ ،‬خو هغۀ جواب ورنه کړو‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬هغوئ وکتل‪ ،‬خو څوک يې بچ نه کړ‪ ،‬ی‬ ‫‪ ۴۳‬بيا ما هغوی د ځمکې د دوړو په څير ټوټې ټوټې کړل‪ ،‬ما هغوی د سړک د خټو په څير وټکول او خپاره يې کړل‪.‬‬ ‫‪۴۴‬تا ما د خپلو خلاو د جګړو نه هم بچ کړے دے‪ ،‬تا ما د قومونو د مشر په توګه ساتلے دے ‪:‬هغه خلق چې ما نۀ پېژندل نو زما خدمت به‬ ‫وکړى‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬نا اشنا خلک به ځانونه زما تابع کړي ‪:‬څنګه چې دوی واوري‪ ،‬نو دوی به زما اطاعت وکړي‪.‬‬ ‫‪۴۶‬پردې به مړاوې شي‪ ،‬او هغوی به له خپلو پټو ځايونو څخه ووځي‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬څښتن ژوندی دی‪ ،‬او زما ډبره دې مبارکه وي‪ ،‬او زما د نجات د ډبرې خدای دې لوړ وي‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬دا خدای دی چې زما انتاام اخلي‪ ،‬او خلک زما لندې کوي‪،‬‬ ‫‪ ۴۹‬او هغه چې ما زما د دښمنانو څخه راوباسي ‪:‬تا ما د هغو کسانو څخه لوړ کړی دی چې زما په وړاندې راپورته شوي دي ‪.‬تا ما د ظالم‬ ‫سړي څخه ژغورلی دی‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬نو ځکه‪ ،‬اے ما قلکه خخدايه‪ ،‬زۀ به ستا شکر ادا کړم‪ ،‬او ستا د نوم ستاينه به وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬هغه د خپل پاچا لپاره د نجات برج دی ‪:‬او د خپل مسح شوي کس‪ ،‬داؤد او د هغه د اولدې سره د تل لپاره رحم کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬فصل‬ ‫‪۱‬دا د داؤد وروستۍ خبرې دي ‪:‬د يدسى زوئ داؤد او هغه سړے چې په لوړ ماام باندې پورته شو‪ ،‬د يعاوب د خخدائ پاک مسح کړے شوے‬ ‫او د بنى اقسرائيلو خوږ زبور ليکونکے‪ ،‬دا فرمائيلى دى‪:‬‬ ‫‪۲‬د څښتن روح زما په وسيله خبرې وکړې‪ ،‬او د هغه کلم زما په ژبه وو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د اسراييلو خدای وفرمايل‪ ،‬د اسراييلو ډبره ما ته وويل‪ ،‬هغه څوک چې په انسانانو حکومت کوي بايد عادل وي‪ ،‬د خدای په ويره کې‬ ‫حکومت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او هغه به د سهار د رڼا په څير وي کله چې لمر راختلی وي‪ ،‬حتی د ورېځو پرته سهار‪ ،‬د نرم واښو په څير چې د باران وروسته د‬ ‫روښانه چمکۍ له امله له ځمکې څخه راټوکيږي‪.‬‬ ‫‪۵‬که څه هم زما کور د خدای په نظر کې داسې نه دی‪ ،‬خو هغه زما سره يو تلپاتې تړون کړی دی‪ ،‬چې په ټولو شيانو کې منظم او ډاډمن‬ ‫دی ‪:‬ځکه چې دا زما ټول نجات او زما ټوله هيله ده‪ ،‬که څه هم هغه دا وده نه کوي‪.‬‬ ‫‪۶‬خو د بدمعاشانو زامن به ټول د اغزو په څېر وي چې لرې غورځول شوي وي‪ ،‬ځکه چې هغوی په لسونو سره نه نيول کېږي‪.‬‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۷‬خو هغه څوک چې هغوی ته لس وروړي‪ ،‬هغه به د اوسپنې او نېزې په امسا سره وتړل شي‪ ،‬او هغوی به په بشپړه توګه په هماغه ځای‬ ‫کې په اور کې وسوځول شي‪.‬‬ ‫‪۸‬دا د هغه زړورو سړو نومونه دي چې د داؤد سره وو ‪:‬هغه تامونی چې په څوکۍ ناست وو او د مشرانو مشر وو ‪.‬هغه عزني ادينو وو ‪:‬‬ ‫هغه خپله نېزه د اتو سوو په وړاندې پورته کړه او په يو وخت کې يې ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د هغه نه وروسته د اخوهي دودو زوی العازار راغی‪ ،‬هغه د هغو دريو زړورو نفرو څخه يو وو چې د داود سره وو‪ ،‬کله چې هغوی‬ ‫فلستيانو ته ماتې ورکړه چې هلته د جګړې لپاره راټول شوي وو او اسراييليان تللي وو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه پورته شو او فلستيانو ته يې تر هغه وخته پورې ماتې ورکړه چې لس يې ستړی شو او لس يې په توره پورې تړلی و ‪:‬او څښتن په‬ ‫هغه ورځ لويه بريا رامنځته کړه؛ او خلک د هغه پسې يوازې د لوټ کولو لپاره راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او د هغه نه وروسته د هراري اجي زوی شمه راغی ‪.‬فلستيان په يوه لښکر کې سره راټول شول‪ ،‬هلته د مسور څخه ډکه ځمکه وه ‪:‬او‬ ‫خلک د فلستيانو څخه وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خو هغه د ځمکې په منځ کې ودرېد‪ ،‬هغه يې دفاع وکړه او فلسطينيان يې ووژل ‪:‬او څښتن لويه بريا رامنځته کړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د دېرشو مشرانو څخه درې تنه لړل او د فصل په موسم کې د عدولم غار ته راغلل‪ ،‬هغه وخت چې د فلستيانو لښکر د رفائيم په دره‬ ‫کې خېمې وهلې وې‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغه وخت داؤد په قلعه کې وو او د فلستيانو لښکر په بيت لحم کې وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬داود ډېر زيات لېواله شو او ويې ويل" ‪:‬کاشکې څوک ماته د بيت لحم د کوهي اوبه راکړي‪ ،‬چې د دروازې سره نږدې ده"!‬ ‫‪۱۶‬او هغه درې تکړه سړى د فلستيانو لښکر ته ننوتل او د بيت لحم د دروازې سره نزدې د کوهي نه يې اوبه راوويستلې او داود ته يې‬ ‫راوړې‪ ،‬خو هغه ونه غوښتل چې هغه وڅښي‪ ،‬بلکې هغه يې څښتن ته تويولې‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او هغه وويل" ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬دا زما څخه لرې وي چې زه دا کار وکړم ‪.‬ايا دا د هغو کسانو وينه نه ده چې خپل ژوند يې په خطر کې‬ ‫واچاوه؟ نو هغه ونه غوښتل چې دا وڅښي "‪.‬دغو دريو زړورو سړيو دا کارونه وکړل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د ضروياه د زوئ‪ ،‬يوآب ورور ابيشے د دې درېو کسانو مشر وو ‪.‬هغۀ خپله نېزه د درې سوو سړو سره جنګوله او هغوئ يې ووژل او‬ ‫د دې درېو په شان يې شهرت وموند‪.‬‬ ‫‪۱۹‬آيا هغه د دريو څخه ډېر عزتمن نه وو؟ له همدې امله هغه د هغوی مشر شو‪ ،‬خو هغه د لومړيو دريو په کتار کې نه شو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او بناياه د يهويدع زوئ وو‪ ،‬چې د کبصئيل د يو بهادر سړى زوئ وو‪ ،‬چا چې ډېر کارنامې کړې وې‪ ،‬هغه د موآب دوه زمريان لکه‬ ‫سړى ووژل ‪.‬هغه هم د واورې په وخت کې د يوې کندې په مينځ کې يو زمرے ووژلو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه يو ښکلی مصری وواژه‪ ،‬هغه مصری په لس کې نېزه درلوده‪ ،‬خو هغه د امسا سره هغه ته ورغی‪ ،‬د هغه مصري له لس څخه‬ ‫يې نېزه واخيسته او په خپله نېزه يې ووژله‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د يهويدع زوئ بناياه دا کارونه وکړل او د درېو تکړه سړو په منځ کښې مشهور شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬هغه د هغه دېرشو سړو څخه ډېر عزتمن وو‪ ،‬خو هغه د هغو لومړيو درېو سړو په کتار کې نه وو راغلی ‪.‬او داؤد هغه د خپلو ساتونکو‬ ‫مشر وټاکه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د يوآب ورور عساهيل د دېرشو کسانو څخه يو وو‪ ،‬د بيت لحم د دودو زوی الحنان‪،‬‬ ‫‪ ۲۵‬هروديت شمه‪ ،‬ايليکا هروديت‪،‬‬ ‫‪۲۶‬هليز پالتي‪ ،‬ايرا د تکيه د اکيش زوئ‪،‬‬ ‫‪۲۷‬ابيزر عنيتوت‪ ،‬ميبونی هوشاتی‪،‬‬ ‫‪ ۲۸‬ظلمون اخويت‪ ،‬مهارى نطوفات‪،‬‬ ‫‪۲۹‬حلب د بعنه زوئ چې نطوفاتى وو‪ ،‬اقتى د ربى زوئ چې د بنيامين د جبعې نه وو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬بناياه پيراتونيت‪ ،‬د جاش د سيندونو هديه‪،‬‬ ‫‪ ۳۱‬ابيالبون ارباط‪ ،‬ازماوت برهوميت‪،‬‬ ‫‪ ۳۲‬د شعلبون الياهبا‪ ،‬د ياشين د زامنو څخه‪ ،‬يوناتان‪،‬‬ ‫‪ ۳۳‬شما حراري‪ ،‬اخيام د حراري شارار زوی‪،‬‬ ‫‪ ۳۴‬اليفلط د اخسبی زوی او د معکاتي زوی‪ ،‬اليعام د اخيتوفل زوی چې د جلون ښار وو‪،‬‬ ‫‪ ۳۵‬هزرای کرملی‪ ،‬پارای اربی‪،‬‬ ‫‪ ۳۶‬د صوبه د ناتان زوی يګال‪ ،‬د جادي باني‪،‬‬ ‫‪۳۷‬د عمونی زليک‪ ،‬بيروتين نهارای‪ ،‬د ضروياه زوی يوآب ته زغره غورځوونکی‪،‬‬ ‫‪۳۸‬ايرا او ايتری‪ ،‬ګريب او ايتری‪،‬‬ ‫‪ ۳۹‬اوريا قحتتی ‪:‬ټول اوه دېرش تنه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۴‬‬ ‫‪۱‬بيا د ما قلک خخدائ غصه په بنى اقسرائيلو باندې راوپارېده او داؤد يې د هغوئ قخلف راوپارولو او ورته يې ووئيل‪” ،‬لړ شه او د بنى‬ ‫اقسرائيلو او يهوداه شمېرنه وکړه“‪.‬‬ ‫‪۲‬ځکه چې بادشاه د لښکر مشر يوآب ته چې د هغۀ سره وو‪ ،‬وفرمائيل‪” ،‬د بنى اقسرائيلو په ټولو قبيلو کښې لړ شه‪ ،‬د دان نه تر بئرشبع‬ ‫پورې‪ ،‬او د خلاو شمېر وشمېره‪ ،‬نو ما ته به د خلاو شمېر معلوم شى“‪.‬‬ ‫‪۳‬يوآب بادشاه ته ووئيل‪” ،‬ستا ما قلک خخدائ دې خلق هر څومره ډېر وي‪ ،‬سل چنده زيات کړي‪ ،‬او زما بادشاه سترګې دې دا وويني ‪.‬خو زما‬ ‫بادشاه ولې په دې کار خوښ دے؟“‬


‫دوهم سموئيل‬

‫‪۴‬خو د بادشاه خبره په يوآب او د لښکر په مشرانو سخته شوه‪ ،‬او يوآب او د لښکر مشران د بادشاه د حضور څخه لړل چې د بنى اقسرائيلو‬ ‫شمېرنه وکړى‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوی د اردن سيند څخه تېر شول او په عروعير کې يې خېمې ودرولې‪ ،‬دا ښار د جاد سيند په منځ کې او د يعزير په لور ښي خوا ته‬ ‫پروت دی‪.‬‬ ‫‪۶‬بيا هغوئ قجلعاد او د تحتيم هودشي خملک ته راغلل‪ ،‬او بيا دان يان ته راغلل او صيدا ته ورسېدل‪،‬‬ ‫‪۷‬او د صور قلعه او د حويانو او کنعانيانو ټولو ښارونو ته ورسېدل ‪.‬او د يهوداه جنوب ته تر بيرسبع پورې لړل‪.‬‬ ‫‪۸‬نو کله چې هغوی په ټوله خاوره کې ګرځېدل‪ ،‬نو د نهو مياشتو او شلو ورځو په پای کې بيت المادس ته ورسېدل‪.‬‬ ‫‪۹‬يوآب د خلاو د شمېر شمېر بادشاه ته ورکړو ‪:‬په بنى اقسرائيلو کښې اته لکه تکړه سړى خوو چې تخوره يې وهلې وه او د يهوداه سړى پينځۀ‬ ‫لکه خوو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۰‬د داؤد زړۀ د خلاو د شمېرلو نه پس هغه خفه شو ‪.‬او داؤد ما قلک خدائ ته ووئيل‪” ،‬ما په دې کار کښې ډېره ګناه کړې ده ‪.‬او اوس‪ ،‬اے‬ ‫ما قلکه خخدايه‪ ،‬زۀ تا ته زارۍ کوم چې د خپل بنده ګناه معاف کړه‪ ،‬ځکه چې ما ډېر احماانه کار کړے دے“‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې کله داؤد سهار راويښ شو‪ ،‬نو د ما قلک خخدائ کلم د جاد پېغمبر ته‪ ،‬چې د داؤد پېغمبر وو‪ ،‬راغلو او وې فرمائيل‪،‬‬ ‫‪۱۲‬لړ شه او داؤد ته ووايه چې ما قلک خخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬زۀ تا ته درې څيزونه وړاندې کوم‪ ،‬د هغو نه يو غوره کړه چې زۀ يې ستا‬ ‫سره وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو جاد داؤد ته راغلو او ورته يې ووئيل‪” ،‬ستا په خملک کښې به اووه کاله قحط راشى؟ يا به ته د خپلو دشمنانو نه درې مياشتې وتښتې‪،‬‬ ‫په داسې حال کښې چې هغوئ ستا تعايب کوى؟ يا به ستا په خملک کښې درې ورځې وبا خپره شى؟ اوس مشوره ورکړه او وګوره چې زۀ‬ ‫هغه چا ته څۀ جواب ورکوم چې زۀ يې رالېږلے يم“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬داود جاد ته وويل” ‪:‬زه په ډېر سخت حالت کې يم ‪.‬راځئ چې اوس د څښتن په لس کې ولوېږو‪ ،‬ځکه چې د هغه رحمت ډېر لوی دی ‪.‬‬ ‫او پرېږده چې زه د انسانانو په لس کې ونه غورځېږم“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو څښتن په اسراييلو باندې وبا راولېږله چې د سهار څخه تر ټاکل شوي وخت پورې وه ‪.‬د دان څخه تر بئرشبع پورې اويا زره کسان‬ ‫مړه شول‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې فرښتې خپل لس د يروشلم د تباه کولو لپاره پورته کړ‪ ،‬نو ما قلک خخدائ د دې بدۍ نه پښيمانه شو او هغې فرښتې ته يې چې خلق‬ ‫يې تباه کول وفرمائيل‪” ،‬بس دے‪ ،‬اوس خپل لس ودروه “‪.‬او د ما قلک خخدائ فرښته د يبوسي اروناه د درمند په خوا کښې وه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې داؤد هغه فرښته وليده چې خلق يې وژل‪ ،‬نو ما قلک خخدائ ته يې وفرمائيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬ما ګناه کړې ده او ما ډېر بد کار کړے دے ‪.‬‬ ‫خو دې ګډو څۀ کړى دى؟ زۀ تا ته سوال کوم چې ستا لس زما او زما د پلر د کورنۍ په خلف وى“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬په هغه ورځ جاد داؤد ته راغلو او ورته يې ووئيل‪” ،‬د يبوسي اروناه په درمند کښې د ما قلک خخدائ د پاره يوه قربانګاه جوړه کړه“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو داؤد د جاد د وينا سره سم لکه څنګه چې ما قلک خخدائ خحکم ورکړے وو‪ ،‬لړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬اروناه وکتل او وليدل چې بادشاه او د هغه نوکران د هغه په لور راروان دي ‪.‬اروناه بهر ووت او د بادشاه په وړاندې په ځمکه باندې‬ ‫پړمخې پرېوت‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ارونه وويل” ‪:‬زما باداره‪ ،‬پاچا ولې خپل نوکر ته راغلی دی؟ “داود وويل” ‪:‬زه ستا درمند د اخيستلو لپاره يم او د څښتن لپاره د قربانۍ‬ ‫ځای جوړوم ترڅو له خلکو څخه وبا ودرول شي“‪.‬‬ ‫‪۲۲‬اروناه داؤد ته ووئيل‪” ،‬زما باداره‪ ،‬بادشاه‪ ،‬پرېږده چې هغه څۀ چې ورته ښۀ ښکارى هغه واخله او نذرانه يې کړې ‪.‬دلته د سوزېدونکې‬ ‫قربانۍ لپاره غوايان شته او د لرګيو لپاره د غوايان د مېخ وهلو او نورو سامانونو سامان شته“‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬اروناه دا ټول څيزونه بادشاه له ورکړل او اروناه بادشاه ته ووئيل‪” ،‬ستا ما قلک خخدائ پاک دې ستا رضا وکړى“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬پادشاه اروناه ته وويل" ‪:‬نه‪ ،‬خو زه به خامخا دا ستا څخه په بيه واخلم ‪.‬زه به خپل څښتن خدای ته د هغه شيانو سوزېدونکې نذرانې‬ ‫وړاندې نه کړم چې زما لپاره بې لګښته وي "‪.‬نو داود درمند او غوايان د پنځوسو مثااله سپينو زرو په بيه واخيستل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو داؤد هلته د ما قلک خخدائ د پاره يوه قربانګاه جوړه کړه او سوزېدونکې نذرانې او د سلمتۍ نذرانې يې پېش کړې‪ ،‬نو ما قلک خخدائ ته‬ ‫د خملک دپاره سوال وشو او وبا د بنى اقسرائيلو نه ودرول شوه‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook