Skip to main content

Pashto - The Book of 2nd Kings

Page 1

‫‪ ۲‬پاچاهان‬ ‫لومړی فصل‬ ‫‪۱‬بيا د اخىاب د مرګ نه پس موآب د بنى ااسرائيلو اخلف بغاوت وکړو‪.‬‬ ‫وُونکى ولېږل او ورته يې‬ ‫‪۲‬اخزياه په سامريه کښې د خپلې کوټې په بالخانه کښې د جالۍ نه راپرېوتو او بيمار شو ‪.‬هغۀ پېغام ړ‬ ‫ووئيل‪” ،‬لُ شئ او د عقرون د معبود بعل زبوب څخه پوښتنه وکړئ چې ايا زه به د دې بيمارۍ نه روغ شم“‪.‬‬ ‫‪۳‬خو د ما الک ړخدائ فرښتې الياس تشبي ته وفرمائيل‪” ،‬پاڅېږه‪ ،‬د سامريه د بادشاه د پېغام وُونکو سره املوېدو ته لُ شه او هغوئ ته‬ ‫ووايه‪ ،‬ولې په بنى ااسرائيلو کښې ړخدائ پاک نشته چې تاسو د عقرون د معبود بعل زبوب نه تپوس کولو ته ځئ؟“‬ ‫‪۴‬نو اوس ما الک ړخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬تۀ به د هغه بسترې نه نۀ ښکته کېږې په کومه چې تۀ پورته شوې يې‪ ،‬بلکې خامخا به مړ‬ ‫شې “‪.‬او الياس لُو‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې استازي بېرته هغه ته راغلل‪ ،‬هغه ورته وويل” ‪:‬اوس ولې بېرته ستانه شوي يئ؟“‬ ‫‪۶‬هغوئ ورته ووئيل‪” ،‬يو سړے زمونږ سره املوېدو ته راغلو او مونږ ته يې ووئيل چې واپس هغه بادشاه ته لُ شئ چې تاسو يې‬ ‫رالېږلى يئ او ورته ووايئ چې ما الک ړخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬تۀ د عقرون د معبود بعل زبوب نه تپوس کوې چې په بنى ااسرائيلو کښې‬ ‫ړخدائ پاک نشته‪ ،‬نو تۀ به د هغه بستر نه نه راکوز شې چې په هغې باندې تۀ پورته شوې يې‪ ،‬بلکې خامخا به مړ شې“‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه ورته وويل” ‪:‬هغه سړی څنګه وو چې ستاسو سره د ليدلو لپاره راغی او دا خبرې يې درته وکړې؟“‬ ‫‪۸‬هغوی ځواب ورکړ” ‪:‬هغه يو ويښتان سړی وو او د څرمنې کمربند يې په مل تړلی و “‪.‬هغه وويل” ‪:‬دا ايليا تشبي دی“‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا بادشاه د پنځوسو فوجيانو يو سردار د خپلو پنځوسو فوجيانو سره هغه ته ولېږلو ‪.‬هغه د هغۀ سره لُو او هغه د يوې غونډۍ په سر‬ ‫ناست وو ‪.‬هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬اے د ړخدائ پاک بنده‪ ،‬بادشاه فرمائيلى دى چې راښکته شه“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬الياس د پنځوسو سړو قوماندان ته په ځواب کې وويل” ‪:‬که زه د خدای نبي يم‪ ،‬نو له اسمان څخه دې اور رانازل شي او تا او ستا‬ ‫پنځوسو سړو ته دې اور واچوي “‪.‬نو له اسمان څخه اور رانازل شو او هغه او د هغه پنځوسو سړو ته يې اور واچاوه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا يې يو بل پنځوس سپاهيان د خپلو پنځوسو سپاهيانو سره هغه ته ولېږل او هغه ورته وويل” ‪:‬اے د ړخدائ پاک بنده‪ ،‬بادشاه داسې‬ ‫فرمائيلي دي چې ژر ښکته شه“‪.‬‬ ‫‪۱۲‬الياس ورته په جواب کښې ووئيل‪” ،‬که زۀ د ړخدائ پاک پېغمبر يم‪ ،‬نو د آسمان نه دې اور راښکته شى او تا او ستا پنځوس کسان دې‬ ‫وسوزوى “‪.‬نو د ړخدائ پاک اور د آسمان نه راښکته شو او هغه او د هغۀ پنځوس کسان يې وسوزول‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغه د دريم پنځوسو سپاهيانو يو مشر د خپلو پنځوسو سپاهيانو سره يو ځل بيا ولېږه ‪.‬دريم پنځوسو سپاهيانو سردار پورته لُو او د‬ ‫الياس په مخکښې په ګونډو شو او زارۍ يې ورته وکړې او ورته يې وويل” ‪:‬اے د ړخدائ پاک بنده‪ ،‬زما ژوند او ستا د دې پنځوسو خادمانو‬ ‫ژوند ستا په نظر کښې قيمتي وګڼه“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ګوره‪ ،‬له اسمانه اور رانازل شو او د پخوانيو پنځوسو کلونو دوه مشران يې د هغوی د پنځوسو سره وسوځول ‪.‬نو اوس زما ژوند ستا په‬ ‫نظر کې ګران شه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د ما الک ړخدائ فرښتې الياس ته ووئيل‪” ،‬د هغۀ سره ښکته لُ شه‪ ،‬د هغۀ نه مۀ وېرېږه “‪.‬نو الياس پاڅېدو او د هغۀ سره بادشاه ته لُو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه ورته وويل” ‪:‬څښتن داسې فرمايي چې تا د عقرون د معبود بعل زبوب څخه د پوښتنې کولو لپاره استازي لېږلي دي‪ ،‬نو دا ځکه نه‬ ‫ده چې په اسرائيلو کې خدای نشته چې د هغه د خبرو پوښتنه وکړي؟ نو ته به له هغه بستر څخه ونه کوزېږې چې په هغه باندې پورته شوی‬ ‫يې‪ ،‬بلکې خامخا به مړ شې“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو هغه د ما الک ړخدائ د کلم په مطابق مړ شو چې الياس فرمائيلى ړوو ‪.‬يهورام د يهوداه بادشاه يهوسفط د زوئ يهورام د بادشاهۍ په دويم‬ ‫کال د هغۀ په ځائ بادشاه شو‪ ،‬ځکه چې د هغۀ زوئ نۀ وو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د اخزياه د بادشاهۍ نورې ټولې پېښې او کارونه چې هغۀ وکړل‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې ليکلے شوى دى؟‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬او کله چې څښتن غوښتل چې ايليا په يوه طوفان کې اسمان ته پورته کړي‪ ،‬نو ايليا د اليشع سره د جلجال څخه لُ‪.‬‬ ‫‪۲‬الياس اليشع ته وويل” ‪:‬دلته پاتې شه‪ ،‬ځکه چې څښتن زه بيتاېل ته لېږلی يم “‪.‬اليشع ورته وويل” ‪:‬د ژوندي څښتن او ستا د ژوند په قسم‪،‬‬ ‫زه به تا نه پرېږدم “‪.‬نو هغوی بيتاېل ته لُل‪.‬‬ ‫‪۳‬نو د نبيانو زامن چې په بيتايل کې وو‪ ،‬اليشع ته راغلل او ورته يې وويل” ‪:‬آيا ته پوهېږې چې څښتن به نن ستا بادار ستا له سر څخه‬ ‫واخلي؟ “هغه وويل” ‪:‬هو‪ ،‬زه پوهېږم ‪.‬غلی شه“‪.‬‬ ‫‪۴‬الياس ورته ووئيل‪” ،‬اليشع‪ ،‬دلته پاتې شه‪ ،‬ځکه چې ما الک ړخدائ ما يريحو ته لېږلے دے “‪.‬هغۀ ووئيل‪” ،‬زما په ژوندى ما الک ړخدائ او‬ ‫ستا په ژوندى قسم‪ ،‬زۀ به تا نۀ پرېږدم “‪.‬نو هغوئ يريحو ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۵‬نو د نبيانو زامن چې په يريحو کې وو‪ ،‬اليشع ته راغلل او ورته يې وويل” ‪:‬آيا ته پوهېږې چې څښتن به نن ستا بادار ستا له سر څخه‬ ‫واخلي؟ “هغه ځواب ورکړ” ‪:‬هو‪ ،‬زه پوهېږم ‪.‬غلی شه“‪.‬‬ ‫ړ‬ ‫ړ‬ ‫ړ‬ ‫‪۶‬الياس ورته ووئيل‪” ،‬دلته ايسار شه‪ ،‬ځکه چې ما الک خدائ ما اردن ته لېږلے دے “‪.‬هغۀ ووئيل‪” ،‬زما په ژوندى ما الک خدائ او ستا په‬ ‫ژوندى قسم‪ ،‬زۀ به تا نۀ پرېږدم “‪.‬او هغوئ دواُه لُل‪.‬‬ ‫‪۷‬نو د نبيانو د زامنو څخه پنځوس کسان لُل او د لرې ليدلو لپاره ودرېدل‪ ،‬او هغوی دواُه د اردن په غاُه ولُ وو‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۸‬الياس خپله ړچوغه راواخيسته‪ ،‬يو بل سره يې وتړله او په اوبو يې ووهله‪ ،‬او اوبه يو بل سره ووېشل شوې‪ ،‬نو دواُه په وچه ځمکه تېر‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغوی د اوبو څخه تېر شول‪ ،‬نو الياس اليشع ته وويل” ‪:‬مخکې له دې چې زه ستا څخه بوتلل شم‪ ،‬پوښتنه وکړه چې زه ستا لپاره‬ ‫څه وکړم “‪.‬اليشع وويل” ‪:‬زه تاته دعا کوم چې ستا د روح دوه چنده برخه په ما باندې وي“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه وويل" ‪:‬تا يو سخت شی غوښتی دی ‪.‬خو که ته ما ووينې کله چې زه له تا څخه وُل کيږم‪ ،‬نو ستا لپاره به همداسې وي؛ خو که نه‪،‬‬ ‫نو دا به داسې نه وي"‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او داسې پېښ شول‪ ،‬لکه څنګه چې هغوی ل هم روان وو او خبرې يې کولې‪ ،‬نو ناڅاپه د اور ګاډۍ او د اور اسونه راڅرګند شول او‬ ‫دواُه يې سره جل کړل؛ او ايليا په طوفان کې اسمان ته پورته شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬اليشع دا وليدل او چيغه يې کړه‪” ،‬زما پلره‪ ،‬زما پلره‪ ،‬د اسرائيلو ګاډۍ او د هغې اسونه “‪.‬او هغه نور ونه ليدل شو ‪:‬هغه خپلې جامې‬ ‫ونيوې او دوه ټوټې يې کړې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه د الياس هغه ړچوغه هم واخسته چې د هغۀ نه پرېوتې وه‪ ،‬او واپس لُو او د اړردن سيند په غاُه ودرېدو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا هغۀ د الياس هغه ړچوغه راوويسته چې د هغۀ نه پرېوتې وه‪ ،‬او په اوبو يې ووهله او وې وئيل‪” ،‬د الياس ما الک ړخدائ ړخدائ پاک‬ ‫چرته دے؟ “او کله چې هغۀ هم اوبه ووهلې‪ ،‬نو هغه يو بل سره بېلې شوې او اليشع د اوبو نه پورې لُو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې د نبيانو زامنو چې په يريحو کې وو‪ ،‬هغه وليد‪ ،‬نو ويې ويل” ‪:‬د الياس روح په اليشع باندې نازل شو “‪.‬هغوی د هغه سره د ليدلو‬ ‫لپاره راغلل او د هغه په وُاندې په ځمکه پرېوتل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغوئ ورته ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬ستا د نوکرانو سره پنځوس تکړه سړى شته ‪.‬مونږ تا ته سوال کوو چې هغوئ لُ شى او ستا د ما الک لټون‬ ‫وکړى‪ ،‬کېدے شى چې د ما الک روح هغه پورته کړے وى او په کوم غر يا په کومه درې کښې يې وغورځوى “‪.‬هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬تاسو‬ ‫به نۀ لېږئ“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو کله چې هغوی هغه ته دومره ټينګار وکړ چې هغه شرمنده شو‪ ،‬نو هغه وويل" ‪:‬ولېږه "‪.‬نو هغوی پنځوس سړي ولېږل او درې‬ ‫ورځې يې ولټول‪ ،‬خو هغه يې ونه موند‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوی بېرته هغه ته راغلل (ځکه چې هغه په يريحو کې پاتې شو)‪ ،‬هغه هغوی ته وويل" ‪:‬آيا ما تاسو ته نه وو ويلي چې مه‬ ‫ځئ؟"‬ ‫‪۱۹‬د ښار سړو اليشع ته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬زۀ تا ته دعا کوم‪ ،‬د دې ښار حالت ډېر ښه دی‪ ،‬لکه څنګه چې زما بادار ويني‪ ،‬خو اوبه بې کاره دي‬ ‫او ځمکه شنډه ده“‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬هغه وويل" ‪:‬يو نوی لوښی راوُه او مالګه پکې واچوه "‪.‬نو هغوی هغه هغه ته راوُل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه د اوبو چينې ته لُ او مالګه يې هلته واچوله او ويې ويل” ‪:‬څښتن داسې فرمايي ‪:‬ما دا اوبه روغې کړې دي ‪.‬له هغه ځايه به نور‬ ‫مرګ او يا شاُه ځمکه نه وي“‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو د اليشع د وينا په مطابق اوبه تر نن ورځې پورې روغې شوې‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو هغه له هغه ځای څخه بيت ايل ته لُ ‪:‬او کله چې هغه په لره روان و‪ ،‬نو له ښار څخه کوچني ماشومان راووتل او هغه يې ملنډې‬ ‫وهلې او ورته يې وويل" ‪:‬ای ګنجۍ‪ ،‬پورته شه !پورته شه‪ ،‬ای ګنجۍ"‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه بېرته راوګرځېد او هغوی ته يې وکتل او د څښتن په نوم يې لعنت ووايه ‪.‬نو د ځنګل څخه دوه مېږې راووتلې او د هغوی دوه‬ ‫څلوېښت ماشومان يې ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغه له هغه ځای څخه د کرمل غره ته لُ او له هغه ځای څخه سامريه ته راستون شو‪.‬‬ ‫دریم فصل‬ ‫‪۱‬د اخاب زوی يهورام د يهوداه د بادشاه يهوسفط د بادشاهۍ په اتلسم کال په سامريه کې د بنى ااسرائيلو بادشاه شو او دولس کاله يې بادشاهي‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه د څښتن په نظر کې ګناه وکړه‪ ،‬خو د خپل پلر او مور په څېر نه‪ ،‬ځکه چې هغه د بعل هغه بتان لرې کړ چې د هغه پلر جوُ کړی‬ ‫و‪.‬‬ ‫‪۳‬خو هغه د نباط د زوی يربعام ګناهونو ته غاُه کېښوده‪ ،‬چې اسرائيليان يې ګناه ته اُ کړي وو‪ ،‬او له هغو څخه يې لس وانه خيست‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د موآب بادشاه ميسا د ګډو شپون وو او د بنى ااسرائيلو بادشاه ته به يې د وُۍ سره سل زره ګډورى او سل زره پسونه ورکول‪.‬‬ ‫‪۵‬خو کله چې اخىاب مړ شو‪ ،‬د موآب بادشاه د ااسرائيل د بادشاه اخلف بغاوت وکړو‪.‬‬ ‫‪۶‬په هماغه وخت کې يهورام بادشاه د سامريه څخه ووت او ټول بنى ااسرائيليان يې وشمېرل‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه لُو او د يهوداه بادشاه يهوسفط ته يې دا پېغام ولېږه چې‪” ،‬د موآب بادشاه زما اخلف بغاوت کړے دے‪ ،‬ايا تۀ زما سره د موآب په‬ ‫خلف جنګ ته لُ شې؟ “هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬زه به لُ شم ‪:‬زه ستا په شان يم‪ ،‬زما خلق ستا د خلقو په شان دي‪ ،‬او زما آسونه ستا د آسونو‬ ‫په شان دي“‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه پوښتنه وکړه‪” ،‬په کومه لره لُ شو؟ “هغه ځواب ورکړ‪” ،‬د ادوم د صحرا له لرې“‪.‬‬ ‫‪۹‬نو د ااسرائيل بادشاه‪ ،‬د يهوداه بادشاه او د ادوم بادشاه لُل ‪.‬هغوئ اووه ورځې سفر وکړو‪ ،‬خو د لښکر او څارويو دپاره چې د هغوئ سره‬ ‫روان وو‪ ،‬اوبه نۀ وې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د اسراييلو پاچا وويل” ‪:‬افسوس !څښتن دا درې پاچاهان د موآب په لس کې د ورکولو لپاره راټول کړي دي“!‬ ‫‪۱۱‬خو يهوسفط وويل” ‪:‬آيا دلته د څښتن نبي نشته چې موږ د هغه په وسيله له څښتن څخه پوښتنه وکړو؟ “د اسرائيلو د پاچا يو خدمتګار‬ ‫ځواب ورکړ” ‪:‬دلته د شافط زوی اليشع دی‪ ،‬چا چې د الياس په لسونو اوبه اچولې“‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بيا يهوسفط وويل” ‪:‬د څښتن کلم د هغه سره دی “‪.‬نو د اسرائيلو پاچا‪ ،‬يهوسفط او د ادوم پاچا هغه ته ورغلل‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۱۳‬اليشع د بنى ااسرائيلو بادشاه ته ووئيل‪” ،‬زما سره ستا څه کار دے؟ د خپل پلر او د خپلې مور د نبيانو سره لُ شه “‪.‬د بنى ااسرائيلو‬ ‫بادشاه ورته ووئيل‪” ،‬نه‪ ،‬ځکه چې ما الک ړخدائ دا درې بادشاهان د دې لپاره رابللى دى چې د موآب په لس کښې يې وسپاري“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬اليشع وويل” ‪:‬د رب الفواج په ژوندي قسم چې زه يې په وُاندې ولُ يم‪ ،‬که چېرې زه د يهوداه د پاچا يهوسفط حضور ته درناوی نه‬ ‫وای کړی‪ ،‬نو زه به ستا په لور نه وای کتلی او نه به مې تا ليدلی وای“‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬خو اوس ماته يو ساز غږوونکی راولئ “‪.‬او کله چې ساز غږاوه‪ ،‬نو د څښتن لس په هغه باندې نازل شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه وويل ‪:‬څښتن داسې فرمايي ‪:‬دا دره له کندو ډکه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې څښتن فرمايي چې تاسو به باد ونه وينئ او نه به باران ووينئ‪ ،‬خو هغه دره به د اوبو څخه ډکه شي‪ ،‬ترڅو تاسو‪ ،‬ستاسو‬ ‫څاروي او څاروي دواُه وڅښئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او دا د څښتن په نظر کې سپک کار دی ‪:‬هغه به موآبيان هم ستاسو په لس کې ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او تاسو به هر يو ښار چې دېوالونه يې تړلي وي او هر يو غوره ښار وينځئ‪ ،‬او هره ښه ونه به وغورځوئ‪ ،‬د اوبو ټولې چينې به بندې‬ ‫کړئ‪ ،‬او هره ښه ځمکه به په کاڼو سره خرابه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬سهار چې کله د غلې نذرانه وُاندې کېدله‪ ،‬نو د ادوم له لرې اوبه راغلې او ټوله خاوره له اوبو ډکه شوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬کله چې ټولو موآبيانو واورېدل چې پادشاهان د هغوی په وُاندې د جګړې لپاره راغلي دي‪ ،‬نو هغوی ټول هغه کسان راټول کړل چې‬ ‫وسلې يې اغوستې وې او په سرحد کې ودرېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬سهار وختي پاڅېدل‪ ،‬او لمر په اوبو باندې ځلېده‪ ،‬او موآبيانو د اوبو بلې غاُې ته د وينې په څېر سره وليدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او هغوی وويل" ‪:‬دا وينه ده !په يقين سره پادشاهان وژل شوي دي‪ ،‬او هغوی يو بل وهلي دي ‪.‬نو اوس‪ ،‬موآب‪ ،‬د غنيمت مال ته لُ‬ ‫شه"‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغوی د اسراييلو کمپ ته ورسېدل‪ ،‬نو اسراييليان راووتل او موآبيانو ته يې داسې حمله وکړه چې هغوی د هغوی څخه وتښتېدل ‪.‬‬ ‫خو هغوی مخکې لُل او په خپل هېواد کې يې هم موآبيانو ته ماتې ورکړه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغوی ښارونه وران کړل‪ ،‬او په هره ښه ځمکه باندې يې کاڼی واچاوه او ډک يې کړ؛ او د اوبو ټولې څاګانې يې بندې کړې او ټولې ښې‬ ‫ونې يې پرې کړې ‪:‬يوازې په قير حراسيت کې يې تيږې پريښودې؛ خو لنگر وهونکي يې شاوخوا ګرځېدل او هغه يې ووهله‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې د موآب بادشاه وليدل چې جګړه د هغۀ لپاره ډېره سخته وه‪ ،‬نو هغه اووه سوه سړى د ځان سره بوتلل چې تورې يې وې‪ ،‬ترڅو‬ ‫د ادوم بادشاه ته ورننوځي‪ ،‬خو هغوئ ونۀ توانېدل‪.‬‬ ‫‪۲۷‬بيا هغه خپل مشر زوئ چې د هغۀ په ځائ بادشاه کېدلو‪ ،‬ونيوو او په دېوال باندې يې د سوزېدونکې نذرانې په توګه پېش کړو ‪.‬نو د بنى‬ ‫ااسرائيلو په خلف لويه غصه راغله او هغوئ د هغۀ نه لُل او خپل ړملک ته واپس لُل‪.‬‬ ‫څلورم فصل‬ ‫‪۱‬نو د نبيانو د زامنو د ښځو څخه يوې ښځې اليشع ته چغه کړه او ويې ويل” ‪:‬ستا غلم زما مېړه مړ شوی دی‪ ،‬او ته پوهېږې چې ستا غلم‬ ‫د څښتن څخه وېرېده‪ ،‬او پور اخستونکی راغلی دی چې زما دوه زامن د غلمانو په توګه واخلي“‪.‬‬ ‫‪۲‬اليشع هغې ته وويل” ‪:‬زه ستا لپاره څه وکړم؟ راته ووايه چې ستا په کور کې څه دي؟ “هغې وويل” ‪:‬ستا وينځه په کور کې بل څه نه‬ ‫لري‪ ،‬پرته له يوې لوښي تېلو څخه“‪.‬‬ ‫حتی چې تش لوښي هم واخله ‪.‬يو څو لوښي هم په قرض‬ ‫واخله‪،‬‬ ‫قرض‬ ‫په‬ ‫لوښي‬ ‫نه‬ ‫ګاونډيانو‬ ‫ټولو‬ ‫خپلو‬ ‫‪۳‬بيا هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬لُ شه‪ ،‬د‬ ‫ی‬ ‫مه اخله“‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې ته دننه شې‪ ،‬دروازه په ځان او خپلو زامنو وتړه‪ ،‬او په ټولو لوښو کې يې توی کړه او کوم چې ډک وي هغه يې يوې خوا ته‬ ‫کېږده‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو هغه د هغه څخه لُه او دروازه يې په ځان او د هغې په زامنو باندې وتړله‪ ،‬چا چې لوښي راوُل او هغې اوبه توی کړې‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې لوښي ډک شول‪ ،‬نو هغې خپل زوی ته وويل" ‪:‬يو بل لوښی راوُه "‪.‬هغه ورته وويل" ‪:‬نور لوښی نشته "‪.‬او تېل پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه راغله او د ړخدائ پاک پېغمبر ته يې خبر ورکړ ‪.‬هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬لُ شه‪ ،‬تېل خرڅ کړه او خپل قرض ادا کړه او په پاتې شونو‬ ‫باندې تۀ او ستا اولدونه ژوند تېروه“‪.‬‬ ‫‪۸‬يوه ورځ داسې وشوه چې اليشع شونيم ته لُو‪ ،‬هلته يوه ډېره لويه ښځه وه‪ ،‬او هغې هغه ته ډوډۍ وخوُله ‪.‬نو هر کله چې به هغه له‬ ‫لرې تېرېده‪ ،‬نو هغه به هلته د ډوډۍ خوُلو لپاره ورګرځېده‪.‬‬ ‫‪۹‬هغې خپل ميړه ته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬زه اوس پوهېږم چې دا د خدای پاک سړی دی چې تل زموږ له لرې تېرېږي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬زه تاته خواست کوم‪ ،‬راځئ چې په دېوال باندې يوه کوچنۍ کوټه جوُه کړو او هلته د هغه لپاره يو کټ‪ ،‬مېز‪ ،‬چوکۍ او يو څراغ‬ ‫واچوو‪ ،‬او کله چې هغه زمونږ سره راشي‪ ،‬نو هغه به هلته دننه شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬يوه ورځ هغه هلته راغی او کوټې ته ننوت او هلته ويده شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬بيا هغه خپل نوکر جيحازي ته وويل” ‪:‬دا شونيمه ښځه راوغواُه “‪.‬کله چې هغه هغه راوغوښته‪ ،‬نو هغه د هغه په مخ کې ودرېده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬هغې ته ووايه چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬تا زمونږ دومره خيال ساتلے دے‪ ،‬ستا دپاره څۀ کول پکار دي؟ آيا ستا د پاره به بادشاه ته‬ ‫خبرې وشي يا د لښکر مشر ته؟ “هغې جواب ورکړو‪” ،‬زه د خپلو خلقو په مينځ کښې اوسېږم“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا هغۀ تپوس وکړو‪” ،‬نو د هغې دپاره څۀ کول پکار دي؟ “جيحازي جواب ورکړو‪” ،‬يقينا ا هغه بچى نۀ لرى او خاوند يې بوډا دے“‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬حضرت يوسف وويل" ‪:‬هغه راوغواُه "‪.‬کله چې هغه هغه راوغوښته‪ ،‬هغه په دروازه کې ودرېده‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه وويل" ‪:‬په دې موسم کې‪ ،‬د عمر د وخت په مطابق‪ ،‬ته به زوی په غېږ کې ونيسې "‪.‬هغې وويل" ‪:‬نه‪ ،‬زما باداره‪ ،‬د خدای بنده‪،‬‬ ‫خپلې وينځې ته دروغ مه وايه"‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه ښځه اميدواره شوه او په هغه موسم کې يې زوی پيدا شو لکه څنګه چې اليشع هغې ته ويلي وو‪ ،‬د ژوند د وخت سره سم‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۱۸‬کله چې هلک لوی شو‪ ،‬نو يوه ورځ هغه د خپل پلر سره د للوګرو په لور لُ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه خپل پلر ته وويل" ‪:‬زما سر‪ ،‬زما سر "‪.‬هغه هلک ته وويل" ‪:‬هغه خپلې مور ته يوسه"‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغه هغه بوتلو او خپلې مور ته يې راوستو‪ ،‬نو هغه تر غرمې پورې د هغې په زنګونونو کې ناست و او بيا مړ شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو هغه لُه‪ ،‬هغه يې د خدای د سړي په بستره کې واچاوه‪ ،‬دروازه يې پرې وتړله او بهر لُه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغې خپل ميړه ته غږ وکړ او ويې ويل" ‪:‬زه تاته دعا کوم‪ ،‬يو د ځوانانو او يو د خرو څخه راوليږه‪ ،‬ترڅو زه د خدای سړي ته منډه کړم‬ ‫او بيرته راشم"‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬هغه وويل" ‪:‬ولې نن ورځ هغه ته ځې؟ نن نه نوى سپوږمۍ ده او نه د سبت ورځ "‪.‬هغې وويل" ‪:‬ښه به وي"‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بيا هغې په خره زينه واچوله او خپل نوکر ته يې وويل" ‪:‬چلوه او مخکې لُ شه ‪.‬تر هغه چې زه درته امر ونه کړم‪ ،‬زما لپاره خپل‬ ‫سواری مه سستوه"‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو هغه لُه او د کرمل غره ته د خدای سړي ته راغله ‪.‬او کله چې د خدای سړي هغه له لرې وليده‪ ،‬نو هغه خپل نوکر جيحزي ته‬ ‫وويل" ‪:‬وګوره‪ ،‬هلته هغه شونيمي ده"‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬اوس منډه کړه او د هغې سره ووايه‪ ،‬ته ښه يې؟ ستا خاوند ښه دی؟ ماشوم ښه دی؟ هغې ځواب ورکړ‪ ،‬ښه ده‪.‬‬ ‫‪۲۷‬کله چې هغه د ړخدائ پاک پېغمبر ته غر ته راغله‪ ،‬نو هغې هغه د پښو نه ونيولو‪ ،‬خو جيحازي د هغې د لرې کولو لپاره نږدې شو ‪.‬د‬ ‫ړخدائ پاک پېغمبر وويل” ‪:‬هغه پرېږده‪ ،‬ځکه چې د هغې روح په هغې کښې خفه دے ‪.‬او ما الک ړخدائ دا زما نه پټ ساتلے دے او ما ته يې‬ ‫نۀ دى وئيلى“‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬بيا هغې وويل” ‪:‬آيا ما د خپل بادار څخه زوی غوښتی وو؟ آيا ما نه وو ويلي چې ما مه غولوه؟“‬ ‫‪۲۹‬بيا هغۀ جيحازي ته ووئيل‪” ،‬خپل کمر وتړه‪ ،‬زما امسا په لس کښې واخله او لُ شه ‪.‬که تۀ د چا سره املو شې نو سلم مه کوه‪ ،‬او که‬ ‫څوک تا ته سلم وکړى نو جواب مه ورکوه‪ ،‬او زما امسا د ماشوم په مخ کېږده“‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د ماشوم مور وويل” ‪:‬د ژوندي څښتن او ستا د روح په نوم قسم چې زه به تا نه پرېږدم “‪.‬هغه پاڅېد او د هغې پسې روان شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬جيحازي د هغوئ نه مخکښې لُو او امسا يې د ماشوم په مخ کېښوده‪ ،‬خو نه يې غږ وو او نه اورېدل کېدل ‪.‬نو هغه بيا د هغه سره د‬ ‫املوېدو دپاره لُو او ورته يې وويل چې ماشوم نه دی ويښ شوی‪.‬‬ ‫‪۳۲‬کله چې اليشع کور ته ننوت‪ ،‬نو ويې ليدل چې ماشوم مړ پروت و او په خپل بستر پروت و‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬نو هغه دننه لُ‪ ،‬دروازه يې په دواُو باندې وتړله او څښتن ته يې دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬هغه پورته لُ او په ماشوم باندې څملست‪ ،‬خپله خوله يې د هغه په خوله‪ ،‬سترګې يې د هغه په سترګو او لسونه يې د هغه په لسونو‬ ‫کېښودله او ځان يې په ماشوم باندې وغځاوه او د ماشوم غوښه ګرمه شوه‪.‬‬ ‫‪۳۵‬بيا هغه واپس راغلو او په کور کښې ګرځېدو‪ ،‬او پورته لُو او ځان يې په هغه باندې وخوځاوه‪ ،‬او ماشوم اووه ځله پرنجی وکړه او‬ ‫سترګې يې خلصې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬هغه جيحازي راوغوښت او ورته يې وويل” ‪:‬دې شونيمې ښځې ته بلنه ورکړه “‪.‬نو هغه هغه راوغوښته ‪.‬کله چې هغه دننه راغله‪ ،‬هغه‬ ‫ورته وويل” ‪:‬خپل زوی واخله“‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬بيا هغه دننه لُه‪ ،‬د هغه په پښو پرېوته‪ ،‬په ځمکه پرېوته‪ ،‬خپل زوی يې واخيست او بهر لُه‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بيا اليشع بيا اجلجال ته راغلو‪ ،‬او په ړملک کښې قحط وو‪ ،‬او د نبيانو زامن د هغۀ په وُاندې ناست وو‪ ،‬نو هغۀ خپل نوکر ته‬ ‫ووئيل‪” ،‬لويه دېګ واچوه او د نبيانو زامنو لپاره دېګ پخه کړه“‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬يو کس د بوټو د راټولولو لپاره پټي ته لُ‪ ،‬او يو ځنګلي انګور يې وموند‪ ،‬او د هغې ځنګلي کدوان يې په خپله غېږ کې راټول کړل‪ ،‬او‬ ‫راغی او هغه يې د لوښي په لوښي کې ټوټې ټوټې کړل‪ ،‬ځکه چې هغوی هغه نه پېژندل‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬نو هغوی د سړيو د خوُلو لپاره اوبه واچولې ‪.‬او کله چې هغوی د ديګ څخه خوُل‪ ،‬نو هغوی چيغه کړه او ويې ويل" ‪:‬ای د خدای‬ ‫بنده‪ ،‬په ديګ کې مرګ دی "‪.‬او هغوی ونه شوای کولی چې هغه وخوري"‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬خو هغه وويل" ‪:‬بيا اوُه راوُه "‪.‬هغه دا په لوښي کې واچول او ويې ويل" ‪:‬خلکو ته يې توی کړه چې وخوري "‪.‬او په لوښي کې هيڅ‬ ‫زيان نه و‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬د بعل شليشا څخه يو سړی راغی او د خدای سړي ته يې د لومړيو حاصلتو ډوډۍ‪ ،‬د اوربشو شل ډوډۍ او د جوارو ډک وږي په خپل‬ ‫پوست کې راوُل ‪.‬هغه وويل" ‪:‬خلکو ته ورکړئ چې وخوري"‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬د هغه نوکر وويل” ‪:‬څه؟ دا سل سړيو ته وُاندې کړم؟ “هغه بيا وويل” ‪:‬خلکو ته ورکړه چې وخوري‪ ،‬ځکه چې څښتن فرمايي ‪:‬هغوی‬ ‫به وخوري او پاتې به يې هم شي“‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬نو هغه دا د هغوی په مخکې کېښوده او هغوی وخوُل او لکه څنګه چې څښتن فرمايلي وو‪ ،‬له هغې څخه پاتې شول‪.‬‬ ‫پنځم فصل‬ ‫‪۱‬نعمان‪ ،‬چې د شام د بادشاه د لښکر مشر وو‪ ،‬د خپل بادار په نظر کې ډېر عزتمند او عزتمند سړی وو‪ ،‬ځکه چې د هغه په وسيله څښتن‬ ‫شام ته نجات ورکړى و ‪.‬هغه هم په زُورتيا کې يو تکړه سړی وو‪ ،‬خو هغه په جذام اخته وو‪.‬‬ ‫‪۲‬او شاميان ډلې ډلې راووتل او د بنى ااسرائيلو د ړملک نه يې يوه وُه جينۍ په قېديانو بوتله او د نعمان د ښځې اخدمت يې کوله‪.‬‬ ‫‪۳‬هغې خپلې معشوقې ته وويل” ‪:‬کاشکې زما بادار د سامريه نبي سره وای !هغه به د هغه د جذام څخه روغ کړی وای“‪.‬‬ ‫‪۴‬نو يو کس دننه لُ او خپل بادار ته يې وويل‪” ،‬هغه پېغله چې د اسرائيلو د خاورې څخه ده‪ ،‬داسې او داسې وويل“‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د سوريې پاچا وويل" ‪:‬لُ شه‪ ،‬لُ شه‪ ،‬زه به د اسراييلو پاچا ته يو ليک وليږم "‪.‬نو هغه لُ او لس ټنه سپين زر‪ ،‬شپږ زره د سرو زرو‬ ‫سکې او لس جوُې جامې يې له ځانه سره يوُې‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۶‬هغۀ د بنى ااسرائيلو بادشاه ته خط راوُو‪ ،‬چې پکې ليکلى ړوو‪” ،‬اوس چې دا خط تا ته راورسيږى‪ ،‬نو ګوره‪ ،‬ما خپل نوکر نعمان ستا سره‬ ‫درلېږلے دے چې تۀ هغه د جذام نه روغ کړې“‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې د اسراييلو پاچا ليک ولوست‪ ،‬نو خپلې جامې يې وشلولې او ويې ويل" ‪:‬ايا زه خدای يم چې ووژنم او ژوندی کړم‪ ،‬چې دا سړی‬ ‫ماته د يو سړي د جذام څخه د رغولو لپاره راوليږي؟ نو له همدې امله‪ ،‬زه تاسو ته دعا کوم‪ ،‬فکر وکړئ او وګورئ چې هغه زما په‬ ‫وُاندې څنګه شخړه غواُي"‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې د ړخدائ پاک سړے اليشع واورېدل چې د بنى ااسرائيلو بادشاه خپلې جامې شلولې دى‪ ،‬نو هغۀ بادشاه ته دا پېغام ولېږلو چې‪” ،‬تا‬ ‫خپلې جامې ولې شلولې؟ اوس هغه ما ته راشئ‪ ،‬نو هغه به پوه شي چې په بنى ااسرائيلو کښې يو پېغمبر شته“‪.‬‬ ‫‪۹‬نو نعمان د خپلو اسونو او ګاډيو سره راغی او د اليشع د کور په دروازه کې ودرېد‪.‬‬ ‫وُونکے ورولېږلو او ورته يې ووئيل‪” ،‬لُ شه او په اړردن سيند کښې اووه ځله ومينځه‪ ،‬ستا بدن به بيا راشي او ته به‬ ‫‪۱۰‬اليشع يو پېغام ړ‬ ‫پاک شې“‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو نعمان په قهر شو او لُو او ويې ويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ما فکر کاوه چې هغه به خامخا بهر راشي او ودرېږي او د خپل خدای څښتن په نوم‬ ‫به دعا وکړي او خپل لس به په هغه ځای ولګوي او جذام به روغ کړي“‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬آيا د دمشق سيندونه‪ ،‬ابانه او فارفر‪ ،‬د اسراييلو د ټولو اوبو څخه غوره نه دي؟ ايا زه په هغو کې غسل ونه کړم او پاک شم؟ نو هغه په‬ ‫غصه کې وګرځېد او لُ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو د هغه نوکران ورنژدې شول او هغه ته يې وويل" ‪:‬زما پلره‪ ،‬که چيرې نبي تاسو ته د يو لوی کار کولو امر کړی وای‪ ،‬نو تاسو به‬ ‫يې نه وای کړی؟ نو څومره به ښه وي کله چې هغه تاسو ته ووايي چې ومينځه او پاک شه؟"‬ ‫‪۱۴‬بيا هغه ښکته لُو او د ړخدائ پاک د پېغمبر د وينا سره سم يې په اردن کښې اوه ځله ځان غوټه کړو او د هغۀ غوښه د کوچني ماشوم‬ ‫غوښې ته واپس راغله او هغه پاک شو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغه د خپلې ټولې ډلې سره د ړخدائ پاک پېغمبر ته واپس راغلو او د هغۀ په مخکښې ودرېدو او وې وئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬اوس ما ته پته‬ ‫ولګېده چې په ټوله زمکه بل ړخدائ نشته‪ ،‬صرف په بنى ااسرائيلو کښې ‪.‬نو اوس زۀ تا ته سوال کوم چې د خپل بنده برکت واخله“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو هغه وويل‪" ،‬د ژوندي څښتن په نوم چې زه يې په وُاندې ولُ يم‪ ،‬زه به هيڅ ونه منم "‪.‬هغه هغه ته د اخيستلو لپاره وهڅول‪ ،‬خو‬ ‫هغه انکار وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نعمان وويل” ‪:‬نو‪ ،‬زه تاته دعا کوم چې ستا غلم ته دوه قچرې بار شوې خاوره نه ورکول کېږي؟ ځکه چې ستا غلم به نور نه‬ ‫سوزېدونکې نذرانه وُاندې کوي او نه قرباني‪ ،‬پرته له څښتن څخه نورو معبودانو ته“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬په دې خبره کې څښتن ستا بنده ته بخښنه وکړي‪ ،‬کله چې زما بادار د رمون په کور کې د عبادت لپاره لُ شي او زما په لس تکيه‬ ‫وکړي‪ ،‬او زه د رمون په کور کې سجده کوم ‪.‬کله چې زه د رمون په کور کې سجده کوم‪ ،‬څښتن دې ستا بنده ته په دې خبره کې بخښنه‬ ‫وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه ورته وويل ‪:‬په سلمتۍ سره لُ شه ‪.‬نو هغه د هغه څخه لږ لرې لُ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو د ړخدائ پاک د سړى اليشع نوکر جيحازى ووئيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬زما ما الک د دې شامى نعمان نه بچ شوے دے‪ ،‬چې هغه څۀ يې د هغۀ په‬ ‫لس کښې نۀ دى راوُى چې هغه راوُى وى ‪.‬خو د ژوندى ما الک ړخدائ په قسم‪ ،‬زۀ به د هغۀ پسې منډه کړم او يو څه به ترې واخلم“‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو جيحازي د نعمان پسې لُو او کله چې نعمان وليدل چې هغه پسې منډې وهي‪ ،‬نو هغه د ګاډۍ څخه ښکته شو چې د هغه سره‬ ‫مخامخ شي او ويې ويل” ‪:‬ښه ده؟“‬ ‫‪ ۲۲‬هغه وويل" ‪:‬هرڅه ښه دي ‪.‬زما بادار ما ته رالېږلی دی او ورته ويې ويل ‪:‬ګورئ‪ ،‬همدا اوس د نبيانو د زامنو دوه ځوانان د افرايم د‬ ‫غرونو څخه ماته راغلي دي ‪.‬زه تاسو ته دعا کوم‪ ،‬هغوی ته يو کيلو سپين زر او دوه جوُې جامې ورکړئ"‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نعمان وويل" ‪:‬قناعت وکړه‪ ،‬دوه کيلوګرامه واخله "‪.‬هغه ورته وهڅاوه او دوه کيلوګرامه سپين زر يې په دوو کڅوُو کې وتړل او دوه‬ ‫جوُې جامې يې ورسره وتړلې او هغه يې په خپلو دوو نوکرانو کې واچولې او هغوی هغه د هغه په مخکې يوُل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغه برج ته ورسېد‪ ،‬نو هغه يې د هغوی له لسه واخيستل او په کور کې يې کېښودل ‪.‬هغه سړي پرېښودل او هغوی لُل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬خو هغه دننه لُ او د خپل بادار په وُاندې ودرېد ‪.‬اليشع ترې پوښتنه وکړه‪” ،‬جيحازي‪ ،‬ته له کومه راغلې يې؟ “هغه وويل‪” ،‬ستا نوکر‬ ‫چرته هم نه دی تللی“‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه ورته وويل" ‪:‬کله چې هغه سړی ستا سره د ليدو لپاره له خپلې ګاډۍ څخه راوګرځېد‪ ،‬زما زُه ستا سره نه و؟ ايا دا د پيسو‪ ،‬جامو‪،‬‬ ‫زيتون باغونو‪ ،‬انګورو باغونو‪ ،‬پسونو‪ ،‬غواګانو‪ ،‬غلمانو او وينځو د ترلسه کولو وخت دی؟"‬ ‫‪ ۲۷‬نو د نعمان جذام به ستا او ستا اولدې ته د تل لپاره پاتې شي “‪.‬او هغه د هغه له حضور څخه د واورې په څېر سپين جذام په ناروغۍ‬ ‫اخته شو‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫‪۱‬د نبيانو زامنو اليشع ته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬هغه ځای چې مونږ ستا سره اوسېږو‪ ،‬زمونږ لپاره ډېر تنګه ده“‪.‬‬ ‫‪۲‬مهرباني وکړئ‪ ،‬راځئ چې اردن ته لُ شو او له هغه ځايه هر يو سړی يو لرګی واخلو او هلته د اوسېدو لپاره ځای جوُ کړو “‪.‬هغه‬ ‫ځواب ورکړ” ‪:‬لُ شئ“‪.‬‬ ‫‪ ۳‬يو کس وويل" ‪:‬مهرباني وکړه‪ ،‬قناعت وکړه او د خپلو نوکرانو سره لُ شه "‪.‬هغه ځواب ورکړ" ‪:‬زه به ځم"‪.‬‬ ‫‪ ۴‬نو هغه د هغوی سره لُ او کله چې هغوی د اردن سيند ته ورسېدل‪ ،‬نو لرګي يې پرې کړل‪.‬‬ ‫‪۵‬خو کله چې يو کس لرګي پرې کول‪ ،‬نو د تبر سر يې په اوبو کې ولوېد ‪:‬او هغه چيغه کړه" ‪:‬افسوس‪ ،‬مالکه !ځکه چې دا په پور اخيستل‬ ‫شوی و"‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪ ۶‬د خدای سړي پوښتنه وکړه‪” ،‬چېرته وغورځېده؟ “هغه ورته هغه ځای وښود ‪.‬هغه يوه لرګی پرې کړه او هلته يې واچوله‪ ،‬او اوسپنه‬ ‫لمبو وهله‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه وويل" ‪:‬دا پورته کړه "‪.‬هغه خپل لس اوږد کړ او هغه يې واخيست‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا د شام بادشاه د بنى ااسرائيلو په اخلف جنګ وکړو‪ ،‬او د خپلو نوکرانو سره يې مشوره وکړه او وې وئيل‪” ،‬زما خېمه به په فلن او‬ ‫فلن ځائ کښې وي“‪.‬‬ ‫‪۹‬نو د ړخدائ پاک سړى د بنى ااسرائيلو بادشاه ته دا پېغام ولېږلو چې‪” ،‬خبردار چې د داسې ځائ نه تېرېږې‪ ،‬ځکه چې شاميان هلته راښکته‬ ‫شوي دي“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو د اسراييلو پاچا هغه ځای ته چې د خدای سړي ورته ويلي وو او خبرداری يې ورکړی وو‪ ،‬ولېږه او هلته يې ځان وژغوره‪ ،‬نه يو يا‬ ‫دوه ځله‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو د شام بادشاه په دې خبره ډېر خفه شو‪ ،‬او هغۀ خپل نوکران راوغوښتل او ورته يې ووئيل‪” ،‬آيا تاسو به ما ته دا نه وښايئ چې زمونږ‬ ‫نه څوک د بنى ااسرائيلو د بادشاه طرفدار دے؟“‬ ‫‪۱۲‬د هغۀ يو نوکر ووئيل‪” ،‬اے بادشاه‪ ،‬هيڅ نشته‪ ،‬خو اليشع‪ ،‬هغه پېغمبر چې په ااسرائيل کښې دے‪ ،‬هغه د ااسرائيل بادشاه ته هغه خبرې‬ ‫بيانوي کومې چې تۀ په خپله د خوب کوټه کښې کوې“‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه وويل" ‪:‬لُ شه او وګوره چې هغه چېرته دی‪ ،‬ترڅو زه يې راولېږم او راولېږم "‪.‬هغه ته خبر ورکړل شو چې هغه په دوتان کې‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو هغه هلته اسونه‪ ،‬جنګي ګاډۍ او يو لوی لښکر واستاوه ‪:‬او هغوی د شپې راغلل او ښار يې شاوخوا وتاُه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې د ړخدائ پاک د سړى نوکر سهار وختي پاڅېدو او بهر ووتلو‪ ،‬نو ويې ليدل چې د ښار نه د اسونو او ګاډو سره لښکر راغلے وو ‪.‬‬ ‫نو د هغۀ نوکر ورته ووئيل‪” ،‬افسوس‪ ،‬زما ما الکه !څنګه به وکړو؟“‬ ‫‪۱۶‬هغه ځواب ورکړ ‪:‬مه وېرېږه‪ ،‬ځکه چې هغه کسان چې زموږ سره دي د هغو کسانو څخه ډېر دي چې د هغوی سره دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا اليشع دعا وکړه او ويې ويل” ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬زه تاته دعا کوم چې د هغه سترګې خلصې کړه چې هغه وويني “‪.‬څښتن د ځوان سړي‬ ‫سترګې پرانيستې او هغه وليدل او ويې ليدل چې د اليشع شاوخوا غر د اور د اسونو او جنګي ګاډيو څخه ډک و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوئ د هغۀ خوا ته راغلل‪ ،‬نو اليشع ما الک ړخدائ ته دعا وکړه او وې فرمائيل‪” ،‬زما په خيال‪ ،‬دا خلق ُانده کړه “‪.‬نو هغۀ د‬ ‫اليشع د وينا سره سم هغوئ ُانده کړل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬اليشع ورته وويل” ‪:‬دا لره نه ده او نه هم دا ښار دی ‪.‬زما پسې راځئ او زه به تاسو هغه سړي ته بوځم چې تاسو يې لټوئ “‪.‬خو هغه‬ ‫هغوی سامريه ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغوئ سامريه ته ورسېدل‪ ،‬نو اليشع ورته ووئيل‪” ،‬ما الکه ړخدايه‪ ،‬د دې سړو سترګې خلصې کړه چې هغوئ وويني “‪.‬نو ما الک‬ ‫ړخدائ د هغوئ سترګې خلصې کړې او هغوئ وليدل‪ ،‬او ويې ليدل چې هغوئ د سامريه په مينځ کښې دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د اسراييلو پاچا اليشع ته وويل" ‪:‬کله چې هغه هغوی وليدل‪ ،‬زما پلره‪ ،‬ايا زه هغوی ووژنم؟ ايا زه هغوی ووژنم؟"‬ ‫‪۲۲‬هغۀ جواب ورکړو‪” ،‬هغوئ مه وژنئ‪ ،‬ايا تاسو هغه کسان وژنئ چې تاسو په خپله توره او کمان سره نيولي دي؟ د هغوئ په وُاندې‬ ‫ډوډۍ او اوبه ورکړئ چې وخوري او وڅښي او خپل ما الک ته لُ شي“‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او هغه د هغوی لپاره ډېر خوراک تيار کړ ‪:‬او کله چې هغوی وخوُل او وڅښل‪ ،‬نو هغه هغوی ولېږل او هغوی خپل بادار ته لُل ‪.‬نو‬ ‫د سوريې لښکر نور د اسراييلو خاورې ته راننوتل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬له هغې وروسته‪ ،‬د سوريې پاچا بنهدد خپل ټول لښکر راټول کړ او سامريه ته لُ او محاصره يې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬په سامريه کې سخته قحطي راغله ‪.‬هغوی هغه کلبند کړ‪ ،‬تر دې چې د خره سر په اتيا سيکو سپينو زرو خرڅ شو او د کوترې د‬ ‫خوشايي څلورمه برخه په پنځو سيکو سپينو زرو خرڅ شوه‪.‬‬ ‫‪۲۶‬کله چې د اسراييلو پاچا د دېوال په اوږدو کې تېريده‪ ،‬نو يوې ښځې هغه ته چيغه کړه او ويې ويل" ‪:‬ای زما مالکه‪ ،‬مرسته وکړه‪ ،‬ای‬ ‫پاچاه"!‬ ‫‪ ۲۷‬هغه وويل” ‪:‬که څښتن ستا سره مرسته ونه کړي‪ ،‬نو زه به له کومه ځايه ستا سره مرسته وکړم؟ د ګودام څخه يا د انګورو د لنګر‬ ‫څخه؟“‬ ‫‪ ۲۸‬بادشاه هغې ته ووئيل‪” ،‬تۀ څۀ رنځ لرې؟ “هغې جواب ورکړو‪” ،‬دې ښځې ما ته ووئيل‪ ،‬خپل زوئ راکړه چې نن يې وخورو‪ ،‬او سبا‬ ‫به زما زوئ وخورو“‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو مونږ زما زوی پخ کړ او وخوُ ‪.‬او په بله ورځ ما هغې ته وويل‪ ،‬خپل زوی راکړه چې وخورو ‪.‬او هغې خپل زوی پټ کړ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬کله چې بادشاه د ښځې خبرې واورېدې‪ ،‬نو خپلې جامې يې وشلولې‪ ،‬او هغه د دېوال له پاسه تېر شو‪ ،‬او خلقو وليدل چې د هغۀ په بدن‬ ‫باندې ټاټ اغوستی وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بيا هغه وويل” ‪:‬که چېرې نن د اليشع د سر سر د شافاط د زوی سر په هغه باندې ودرېږي‪ ،‬خدای دې ما سره همداسې او له دې څخه‬ ‫ډېر څه وکړي“‪.‬‬ ‫‪۳۲‬خو اليشع په خپل کور کې ناست وو او مشران ورسره ناست وو ‪.‬او بادشاه د خپل ځان نه يو سړے ولېږلو‪ ،‬خو مخکې لدې چې پېغام‬ ‫وُونکے هغه ته راشي‪ ،‬هغه مشرانو ته وويل‪" ،‬تاسو ګورئ چې د قاتل زوئ زما د سر د پرې کولو لپاره څنګه رالېږلے دے؟ وګورئ‪،‬‬ ‫کله چې پېغام وُونکے راشي‪ ،‬دروازه وتړئ او په دروازه کې يې کلک ونيسئ ‪.‬د هغۀ د بادار د پښو غږ د هغۀ شاته نه دے؟"‬ ‫‪ ۳۳‬هغه ل د هغوی سره خبرې کولې‪ ،‬چې پېغام وُونکی هغه ته راغی او ويې ويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬دا بل د څښتن له خوا ده ‪.‬زه نور د څښتن‬ ‫انتظار څنګه وکړم؟“‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪۱‬بيا اليشع ووئيل‪” ،‬د ما الک ړخدائ کلم واورئ‪ ،‬ما الک ړخدائ داسې فرمائى چې سبا به په دې وخت کښې د سامريه په دروازه کښې يو‬ ‫پيمانه ښۀ اوُه په يو مثقال او دوه پيمانه اوربشې په يو مثقال خرڅېږى“‪.‬‬ ‫‪۲‬نو يو بادشاه چې په لس باندې يې پاچا تکيه کړې وه‪ ،‬د خدای سړي ته ځواب ورکړ او ويې ويل" ‪:‬ګوره‪ ،‬که څښتن په اسمان کې کړکۍ‬ ‫جوُې کړي‪ ،‬ايا دا کار کېدای شي؟ "هغه وويل" ‪:‬ګوره‪ ،‬ته به يې په خپلو سترګو ووينې‪ ،‬خو د هغې خوُل به ونه کړې"‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او د دروازې په دروازه کې څلور جذام لرونکي سړي وو ‪.‬هغوی يو بل ته وويل" ‪:‬موږ ولې دلته ناست يو تر څو چې مړه شو؟"‬ ‫‪۴‬که چېرې موږ ووايو چې ښار ته به ننوځو‪ ،‬نو په ښار کې قحط دی او هلته به مړه شو ‪:‬او که دلته ناست يو‪ ،‬نو هم مړه کيږو ‪.‬نو اوس‬ ‫راځئ چې د شاميانو لښکر ته ورشو ‪.‬که هغوی موږ ژوندي وژغوري‪ ،‬نو ژوندي به پاتې شو؛ او که هغوی مو ووژني‪ ،‬نو يوازې به مړه‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۵‬نو هغوی په ماښام کې پاڅېدل چې د سوريې کمپ ته لُ شي ‪:‬او کله چې هغوی د سوريې د کمپ وروستۍ برخې ته ورسېدل‪ ،‬نو هلته‬ ‫هيڅوک نه وو‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې څښتن د شاميانو لښکر ته د جنګي ګاډيو او اسونو او د يو لوى لښکر د شور غږ ورکړى و ‪.‬او هغوى يو بل ته وويل" ‪:‬ګوره‪ ،‬د‬ ‫اسرائيلو پاچا د حيتيانو او د مصريانو پاچاهان زموږ په وُاندې کرايه کړي دي چې پر موږ حمله وکړي"‪.‬‬ ‫‪۷‬نو له همدې امله هغوی پاڅېدل او په ماښام کې وتښتېدل‪ ،‬خپلې خېمې‪ ،‬اسونه‪ ،‬خره او کمپ يې همداسې پرېښود او د خپل ژوند لپاره‬ ‫وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۸‬کله چې دا جذام ناروغان د کمپ تر وروستۍ برخې پورې ورسېدل‪ ،‬نو هغوی يوې خېمې ته ننوتل‪ ،‬خوراک او څښاک يې وکړ‪ ،‬سپين‬ ‫زر‪ ،‬سره زر او جامې يې له ځانه سره يوُې او لُل او پټ يې کړل ‪.‬بيا راغلل او بلې خېمې ته ننوتل‪ ،‬او هلته يې هم يوُل او لُل او پټ‬ ‫يې کړل‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا هغوئ يو بل ته ووئيل‪” ،‬مونږ ښه کار نۀ کوو ‪.‬نن د ښه خبر ورکولو ورځ ده‪ ،‬او مونږ غلي يړو ‪.‬که چرې مونږ تر سحره پورې انتظار‬ ‫وکړو‪ ،‬نو په مونږ به څه بل راشي ‪.‬نو اوس راشئ چې لُ شو او د بادشاه خاندان ته خبر ورکړو“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو هغوی راغلل او د ښار دروازه وان ته يې غږ وکړ ‪:‬او هغوی ته يې وويل” ‪:‬موږ د شاميانو کمپ ته ورسېدو‪ ،‬او هلته هيڅ سړی نه‬ ‫وو‪ ،‬نه د انسان غږ‪ ،‬يوازې اسونه او خرونه تړل شوي وو او خيمې هماغسې وې“‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو هغه دروازې ساتونکي راوغوښتل او هغوی دا خبره د پاچا ماڼۍ ته دننه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو بادشاه د شپې پاڅېدو او خپلو نوکرانو ته يې وويل‪” ،‬زه به تاسو ته وښيم چې شاميانو زمونږ سره څه کړي دي ‪.‬هغوی پوهېږي چې‬ ‫مونږ وږي يو‪ ،‬نو له همدې امله هغوی له کمپ څخه وتلي دي چې ځانونه په پټو کې پټ کړي او وايي چې کله هغوی له ښار څخه‬ ‫راووځي‪ ،‬نو مونږ به يې ژوندي ونيسو او ښار ته به ننوځو“‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د هغه د نوکرانو څخه يو يې ځواب ورکړ" ‪:‬زه تاسو ته دعا کوم چې ځينې کسان د هغو پاتې شويو اسونو څخه پنځه واخلو چې په ښار‬ ‫کې پاتې دي‪( ،‬وګورئ‪ ،‬دوی د اسراييلو د ټولو پاتې شويو خلکو په څير دي ‪.‬زه وايم‪ ،‬دوی د اسراييلو د ټولو خلکو په څير دي چې له منځه‬ ‫تللي دي )او راځئ چې وګورو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو هغوی دوه جنګي ګاډۍ اسونه واخيستل او پاچا د سوريې لښکر پسې واستاوه او ورته ويې ويل ‪:‬لُ شئ او وګورئ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغوئ د اړردن پورې په هغوئ پسې لُل او ټوله لره د جامو او لوښو نه ډکه وه چې شاميانو په بيړه کښې غورځولي وو ‪.‬نو پېغام‬ ‫وُونکي واپس راغلل او بادشاه ته يې خبر ورکړ‪.‬‬ ‫ړ‬ ‫‪۱۶‬نو خلک لُل او د شاميانو خېمې يې لوټ کړې‪ ،‬نو د څښتن د فرمان سره سم‪ ،‬يوه پيمانه ښه اوُه په يوه پيمانه او دوه پيمانه اوربشې په‬ ‫يوه پيمانه خرڅېدې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو بادشاه هغه سردار چې په لس يې تکيه کوله د دروازې د ساتنې لپاره وټاکه ‪.‬خو خلقو په دروازه کې هغه تر پښو لندې کړو او هغه‬ ‫مړ شو‪ ،‬لکه څنګه چې د خدای نبي فرمايلي وو‪ ،‬چا چې هغه وخت خبرې کړې وې کله چې بادشاه د هغه سره راغی‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او داسې وشول لکه څنګه چې د خدای سړي پاچا ته ويلي وو‪ ،‬سبا به په همدې وخت کې د سامريه په دروازه کې دوه پيمانه اوربشې په‬ ‫يوه مثقال او يوه پيمانه ښه اوُه په يوه مثقال پلورل کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه ما الک د ړخدائ پاک سړى ته جواب ورکړو او وې وئيل‪” ،‬اوس‪ ،‬ګوره‪ ،‬که ما الک ړخدائ په آسمان کښې کړکۍ جوُې کړى‪ ،‬نو‬ ‫داسې کيدے شى؟ “هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬وګوره‪ ،‬ته به دا په خپلو سترګو ووينې‪ ،‬خو د هغې نه به خوراک ونۀ کړې“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو همداسې وشول ‪:‬ځکه چې خلکو په دروازه کې هغه تر پښو لندې کړ او هغه مړ شو‪.‬‬ ‫فصل ‪۸‬‬ ‫‪۱‬بيا اليشع هغه ښځې ته چې زوئ يې ژوندے کړے وو‪ ،‬ووئيل‪” ،‬پاڅه‪ ،‬او ستا کورنۍ سره لُ شه او هر چرته چې اوسېږې هلته اوسېږه‪،‬‬ ‫ځکه چې ما الک ړخدائ قحط مقرر کړے دے او دا به په دې ړملک باندې اووه کاله راشى“‪.‬‬ ‫‪۲‬نو هغه ښځه پاڅېده او د خدای د سړي په خبره يې عمل وکړ ‪:‬هغه د خپلې کورنۍ سره لُه او اووه کاله يې د فلسطينيانو په خاوره کې‬ ‫ژوند وکړ‪.‬‬ ‫‪۳‬او د اوو کالو په آخر کې‪ ،‬هغه ښځه د فلستيانو د ړملک څخه راستنه شوه‪ ،‬او د خپل کور او د خپلې ځمکې د واپسۍ لپاره د بادشاه سره د‬ ‫فرياد کولو لپاره لُه‪.‬‬ ‫‪۴‬بادشاه د ړخدائ پاک د سړى د نوکر جيحازى سره خبرې وکړې او وې وئيل‪” ،‬ما ته د اليشع د ټولو لويو کارونو په اُه ووايه“‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغه بادشاه ته د مړو د ژوند کولو خبره کوله‪ ،‬نو هغه ښځه چې زوے يې ژوندے کړے وو‪ ،‬د خپل کور او زمکې دپاره بادشاه ته‬ ‫فرياد وکړو ‪.‬جيحازي ووئيل‪” ،‬اے بادشاه‪ ،‬زما ما الکه‪ ،‬دا هغه ښځه ده او دا د هغې زوے دے چې اليشع راژوندے کړ“‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۶‬کله چې بادشاه د ښځې نه تپوس وکړو‪ ،‬نو هغې ورته ووئيل ‪.‬نو بادشاه هغې ته يو آفسر مقرر کړو او ورته يې ووئيل‪” ،‬هر څۀ چې د‬ ‫هغې وو او د هغې د پټو ټول حاصلت د هغې ورځې نه چې هغې دا ړملک پرېښودو‪ ،‬تر اوسه پورې واپس کړه“‪.‬‬ ‫‪۷‬اليشع دمشق ته راغے‪ ،‬او د شام بادشاه بنهدد بيمار وو‪ ،‬او ورته ووئيل شول چې‪” ،‬د ړخدائ پاک سړے دلته راغلے دے“‪.‬‬ ‫‪۸‬نو بادشاه حزائيل ته ووئيل‪” ،‬په خپل لس کښې تحفه واخله او لُ شه او د ړخدائ پاک د سړى سره املو شه او د هغۀ په وسيله د ما الک‬ ‫ړخدائ نه تپوس وکړه چې‪” ،‬آيا زۀ به د دې بيمارۍ نه روغ شم؟“‬ ‫‪۹‬نو حزائيل د هغۀ سره املوېدو ته لُو او د دمشق د هر ښۀ څلوېښتو اوښانو نه يې سوغاتونه د ځان سره بوتلل ‪.‬هغه د هغۀ په مخکښې‬ ‫ودرېدو او وې وئيل‪” ،‬ستا زوئ بنهدد د شام بادشاه زۀ تا ته رالېږلے يم او وايم چې زۀ به د دې بيمارۍ نه روغ شم؟“‬ ‫‪۱۰‬اليشع ورته ووئيل‪” ،‬لُ شه او ورته ووايه چې تۀ به خامخا روغ شې‪ ،‬خو ما الک ړخدائ ما ته ښودلې ده چې هغه به خامخا مړ شى“‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه خپل مخ په کلک ډول کاږه کړ‪ ،‬تر هغه چې شرمېده ‪:‬او د خدای سړي وژُل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬حزائيل وويل” ‪:‬زما باداره ولې ژاُې؟ “هغه ځواب ورکړ” ‪:‬ځکه چې زه پوهېږم چې ته به د اسرائيلو سره څه بدې کوې ‪:‬ته به د‬ ‫هغوی قوي کلګانې وسوځوې‪ ،‬د هغوی ځوانان به په توره ووژنې‪ ،‬د هغوی ماشومان به ووهې او د هغوی اميدوارې ښځې به ټوټې ټوټې‬ ‫کړې“‪.‬‬ ‫‪۱۳‬حزائيل ورته ووئيل‪” ،‬خو ستا نوکر خو سپے دے چې دا لوئ کار وکړى؟ “اليشع جواب ورکړو‪” ،‬ما الک ړخدائ ما ته ښودلى دى چې تۀ‬ ‫به د شام بادشاه شې“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو هغه د اليشع څخه لُ او خپل بادار ته ورغی ‪.‬هغه ورته وويل” ‪:‬اليشع تاته څه وويل؟ “هغه ځواب ورکړ” ‪:‬هغه راته وويل چې ته به‬ ‫خامخا روغ شې“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬په سبا ورځ‪ ،‬هغه يو غټ ټوکر واخيست‪ ،‬په اوبو کې يې ډوب کړ او په خپل مخ يې خپور کړ‪ ،‬نو هغه مړ شو او حزائيل د هغه په ځای‬ ‫پاچا شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د اسراييلو د پاچا اخاب د زوی يورام د پاچاهۍ په پنځم کال کې‪ ،‬کله چې يهوسفط د يهودا پاچا و‪ ،‬د يهوسفط زوی يهورام د يهودا پاچا‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه د دوه دېرشو کالو وو چې پاچاهي يې پيل کړه او اته کاله يې په اورشليم کې پاچاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغۀ د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو په لره روان وو‪ ،‬لکه څنګه چې د اخىاب کورنۍ کړې وه‪ ،‬ځکه چې د هغه ښځه د اخىاب لور وه او‬ ‫هغۀ د ما الک ړخدائ په نظر کښې بد کار وکړو‪.‬‬ ‫کوونکى داؤد په خاطر يهوداه تباه نۀ کړل‪ ،‬لکه څنګه چې هغۀ ورسره وعده کړې وه چې هغه ته او د‬ ‫‪۱۹‬خو ما الک ړخدائ د خپل اخدمت ړ‬ ‫هغۀ اولد ته به تل رڼا ورکوى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬د هغه په وخت کې ادوم د يهودا د واکمنۍ څخه بغاوت وکړ او په ځان يې يو پاچا وټاکه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬نو يورام د صعير ښار ته لُو او ټول ګاډۍ ورسره وې ‪.‬هغه د شپې پاڅېدو او ادوميانو او د ګاډۍ مشرانو ته يې ماتې ورکړه ‪.‬نو خلق‬ ‫خپلو خېمو ته وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو ادوم تر نن ورځې پورې د يهوداه د واکمنۍ نه بغاوت وکړ او په همدې وخت کې البناه هم بغاوت وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د يورام نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه دي؟‬ ‫‪۲۴‬يورام د خپلو نيکونو سره مړ شو او د داؤد په ښار کښې د خپلو نيکونو سره ښخ شو او د هغۀ زوئ اخزياه د هغۀ په ځائ بادشاه شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د اسراييلو د پاچا اخاب د زوی يورام د پاچاهۍ په دولسم کال‪ ،‬د يهودا د پاچاهۍ په وخت کې د يورام زوی اخزيا پاچاهي پيل کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬اخزيا دوه ويشت کلن وو چې پاچا شو او يو کال يې په اورشليم کې پاچاهي وکړه او د هغه مور عتليا نومېده چې د اسراييلو د پاچا‬ ‫عمري لور وه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬اړسحر د اخىاب د کورنۍ په لره روان شو او د ما الک ړخدائ په نظر کښې يې بد کارونه وکړل‪ ،‬لکه څنګه چې د اخىاب کورنۍ کړې‬ ‫وې‪ ،‬ځکه چې هغه د اخىاب د کورنۍ زوم وو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬هغه د اخاب د زوی يورام سره د سوريې د پاچا حزائيل په وُاندې په راموت جلعاد کې جګړې ته لُ او سوريې يورام ټپي کړ‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو يورام بادشاه واپس يزرعيل ته لُو چې د هغه زخمونو نه روغ شي کوم چې شاميانو په رامه کې د شام د بادشاه حزائيل سره په‬ ‫جنګېدو سره ترلسه کړي وو ‪.‬د يهوداه بادشاه يهورام زوئ اخزياه د اخاب د زوئ يورام د ليدلو لپاره يزرعيل ته لُو‪ ،‬ځکه چې هغه بيمار‬ ‫وو‪.‬‬ ‫فصل ‪۹‬‬ ‫‪۱‬بيا اليشع پېغمبر د پېغمبرانو د اولدونو څخه يو کس راوغوښت او ورته يې وويل” ‪:‬خپل کمر وتړه او د تېلو دا صندوق په لس کې واخله‬ ‫او راموت جلعاد ته لُ شه‪.‬‬ ‫‪۲‬کله چې ته هلته ورسېږې‪ ،‬نو هلته د يهوسفط زوی او د نمشي لمسی ياهو وګوره‪ ،‬او دننه لُ شه او هغه د خپلو وروڼو څخه پورته کړه او‬ ‫يوې داخلي کوټې ته يې بوځه‪.‬‬ ‫‪۳‬بيا د تېلو صندق واخله او د هغه په سر يې واچوه او ووايه چې څښتن فرمايي چې ما ته د اسرائيلو د پاچا په توګه غوره کړې يې ‪.‬بيا‬ ‫دروازه خلصه کړه او وتښته او ځنډ مه کوه‪.‬‬ ‫‪۴‬نو هغه ځوان سړی‪ ،‬حتی هغه ځوان سړی چې نبي وو‪ ،‬راموت جلعاد ته لُ‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغه راغی‪ ،‬نو د لښکر مشران ناست وو‪ ،‬او هغه وويل" ‪:‬ای قوماندانه‪ ،‬زه ستا لپاره يو پيغام لرم "‪.‬ياهو پوښتنه وکړه" ‪:‬زموږ‬ ‫ټولو څخه د چا لپاره؟ "هغه ځواب ورکړ" ‪:‬ای قوماندانه‪ ،‬ستا لپاره"‪.‬‬ ‫‪۶‬نو هغه پاڅېد او کور ته ننوت‪ ،‬د هغه په سر يې تېل واچول او ويې ويل” ‪:‬د اسرائيلو څښتن خدای داسې فرمايي ‪:‬ما ته د خپل قوم‪،‬‬ ‫اسرائيلو‪ ،‬د پاچا په توګه غوره کړې يې“‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۷‬ته به د خپل بادار اخىاب کورنۍ ووژنې‪ ،‬ترڅو زه د ايزبل څخه د خپلو خدمتګارانو‪ ،‬نبيانو او د څښتن د ټولو خدمتګارانو د وژنې بدله‬ ‫واخلم‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې د اخاب ټوله کورنۍ به له منځه لُه شي ‪:‬او زه به د اخاب له کورنۍ څخه هغه څوک چې په ديوال باندې زنا کوي او هغه‬ ‫څوک چې په اسراييلو کې بند او پاتې وي‪ ،‬له منځه يوسم‪.‬‬ ‫‪۹‬زه به د اخاب کورنۍ د نباط د زوی يروبعام د کورنۍ او د اخياه د زوی بعشا د کورنۍ په څېر کړم‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او سپي به د يزرعيل په سيمه کې ايزابل وخوري‪ ،‬او هيڅوک به يې د ښخولو لپاره نه وي »‪.‬هغه دروازه خلصه کړه او وتښتېد‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا ييهو د خپل بادار نوکرانو ته راووت او يو کس ورته وويل" ‪:‬ښه ده؟ دا لېونى سړے ولې ستا سره راغے؟ "هغه ورته وويل" ‪:‬تاسو‬ ‫هغه سړے او د هغه خبرې پېژنئ"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوی وويل" ‪:‬دا دروغ دي‪ ،‬اوس راته ووايه "‪.‬هغه وويل" ‪:‬هغه ماته داسې او داسې وويل ‪:‬څښتن فرمايي چې ما ته د اسراييلو د پاچا‬ ‫په توګه غوره کړې يې"‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغوی ژر لُل او هر يو سړي خپلې جامې واخيستې او د زينو په سر يې د هغه لندې کېښودې او سرنې يې وغږولې او ويل يې ‪:‬‬ ‫"ييهو پاچا دی"‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو د يهوسفط زوی ياهو د نمشي لمسي د يورام په وُاندې دسيسه جوُه کړه( ‪.‬يورام او ټول بنى ااسرائيليان د شام د بادشاه حزائيل د‬ ‫لسه د راموت اجلعاد ساتلى ړوو)‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو يورام بادشاه د يزرعيل ته د هغو زخمونو د روغېدو لپاره واپس راغلو چې شاميانو د شام د بادشاه حزائيل سره د جنګ په وخت‬ ‫کښې ورکړي وو )‪.‬او ياهو ووئيل‪” ،‬که دا ستاسو خوښه وي‪ ،‬نو هيڅوک دې د ښار نه بهر لُ نۀ شى او نۀ دې تښتېدلے چې يزرعيل ته د‬ ‫دې خبر ورکولو لپاره لُ شى“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو ياهو په ګاډۍ کې سپور شو او يزرعيل ته لُو‪ ،‬ځکه چې يورام هلته پروت وو ‪.‬د يهوداه بادشاه اخزياه د يورام ليدلو لپاره راغلے‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬په يزرعيل کې يو چوکيدار ولُ و او د ياهو ډله يې وليده چې راروان وه او ويې ويل" ‪:‬زه يوه ډله وينم "‪.‬يورام وويل" ‪:‬يو سواره واخله‬ ‫او د هغوی سره د مخامخ کيدو لپاره يې ولېږه او هغه ووايی چې آيا سوله ده؟"‬ ‫‪۱۸‬نو يو سپور سپور د هغۀ سره املوېدو ته لُو او وې وئيل‪” ،‬بادشاه داسې وائى‪ ،‬ايا امن دے؟ “ياهړو ووئيل‪” ،‬تۀ د امن سره څۀ کوې؟‬ ‫وُونکے هغوئ ته راغے‪ ،‬خو بيا نۀ دے راغلے“‪.‬‬ ‫زما شا ته وګرځه “‪.‬چوکيدار خبر ورکړ‪” ،‬پيغام ړ‬ ‫‪۱۹‬بيا يې په اس سپور دوهم سپور ولېږه‪ ،‬چې د هغوئ سره راغلو او وې وئيل‪” ،‬بادشاه داسې فرمائى چې امن دے؟ “ياهړو جواب‬ ‫ورکړو‪” ،‬ستا د امن سره څۀ کار دے؟ زما شا ته وګرځه“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬څارګر خبر ورکړ‪” ،‬هغه هم هغوی ته راغی‪ ،‬خو بيا نه دی راغلی ‪.‬او موټر چلول د نمشي د زوی ياهو په څېر دي‪ ،‬ځکه چې هغه په‬ ‫غوسه موټر چلوي“‪.‬‬ ‫‪۲۱‬يورام ووئيل‪” ،‬تيار شه “‪.‬او د هغۀ ګاډۍ تياره شوه ‪.‬د ااسرائيل بادشاه يورام او د يهوداه بادشاه اخزياه په خپلو ګاډيو کښې روان شول او‬ ‫د ياهو سره مخامخ شول او د يزرعيل د نبوت په علقه کښې ورسره مخامخ شول‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې يورام ياهو وليد‪ ،‬نو ويې ويل” ‪:‬ياهو‪ ،‬خېر دی؟ “هغه ځواب ورکړ” ‪:‬تر هغه چې ستا د مور ايزبل زناکارۍ او جادوګرۍ‬ ‫دومره ډېرې وي‪ ،‬نو څنګه خېر؟“‬ ‫‪۲۳‬نو يورام خپل لسونه وګرځول او وتښتېد او اخزياه ته يې وويل” ‪:‬ای اخزياه‪ ،‬خيانت دی“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ياهو په خپل ټول قوت سره لينده راوويسته او يهورام يې د هغه د لسونو په منځ کې وواهه‪ ،‬غشى يې د هغه زُه ته ووت او هغه په‬ ‫خپله ګاډۍ کې ولوېد‪.‬‬ ‫‪۲۵‬بيا ييهو خپل مشر بدقر ته وويل” ‪:‬هغه پورته کړه او د يزرعيلي نبوت په پټي کې يې وغورزوه ‪.‬ځکه چې ياد ساته کله چې زه او ته په‬ ‫ګډه د هغه د پلر اخاب پسې سپور وو‪ ،‬نو څښتن دا دروند بار په هغه باندې واچاوه‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ما الک ړخدائ فرمائى چې‪ ،‬يقينا ا ما پرون د نبوت او د هغۀ د زامنو وينه وليده‪ ،‬او زۀ به تا ته په دې پټي کښې بدله درکړم‪ ،‬ما الک ړخدائ‬ ‫فرمائى ‪.‬نو اوس هغه د ما الک ړخدائ د ړحکم په مطابق واخله او په دې پټي کښې يې وغورزوه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬خو کله چې د يهوداه بادشاه اخزياه دا وليدل‪ ،‬نو هغه د باغ د کور په لره وتښتېدو ‪.‬ياهو د هغه پسې لُو او وې وئيل‪” ،‬هغه هم په ګاډۍ‬ ‫کې ووهه “‪.‬او هغوئ د ګور ته د ختلو په وخت کې چې د اابليعام سره دے‪ ،‬دا کار وکړو ‪.‬او هغه مجدو ته وتښتېدو او هلته مړ شو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬د هغۀ نوکرانو هغه په ګاډۍ کې يروشلم ته يوُ او د داؤد په ښار کې يې د هغۀ د پلر نيکۀ سره په خپله هديره کې ښخ کړو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬د اخاب د زوی يورام د پاچاهۍ په يوولسم کال اخزيا د يهودا پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬کله چې ييهو يزرعيل ته راغی‪ ،‬ايزابل دا واورېدله‪ ،‬هغې خپل مخ رنګ کړ‪ ،‬خپل سر يې ومينځه او له کړکۍ څخه يې وکتل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬کله چې ييهو په دروازه کې دننه شو‪ ،‬هغې وويل” ‪:‬زمري دې خير وي‪ ،‬چا چې خپل بادار وواژه؟“‬ ‫‪ ۳۲‬هغه خپل مخ کړکۍ ته پورته کړ او ويې ويل" ‪:‬زما په خوا کې څوک دی؟ څوک؟ "او هلته دوه يا درې خصيانانو هغه ته وکتل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬حضرت يوسف وويل" ‪:‬هغه ښکته وغورځوئ "‪.‬نو هغوی هغه ښکته وغورځوله ‪:‬او د هغې وينه په دېوال او اسونو باندې وشيندله شوه‬ ‫او هغه يې تر پښو لندې کړه‪.‬‬ ‫‪۳۴‬کله چې هغه دننه راغی‪ ،‬هغه وخوُل او وڅښل‪ ،‬او ويې ويل ‪:‬لُ شئ‪ ،‬اوس دا لعنتي ښځه وګورئ او ښخ يې کړئ‪ ،‬ځکه چې هغه د‬ ‫پاچا لور ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬نو هغوی د هغې د ښخولو لپاره لُل‪ ،‬خو د هغې د کوپړۍ‪ ،‬پښو او د لسونو د کجورو څخه پرته يې نور څه ونه موندل‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو هغوئ بيا راغلل او هغۀ ته يې خبر ورکړ ‪.‬هغۀ ووئيل‪” ،‬دا د ما الک ړخدائ هغه کلم دے چې هغۀ د خپل اخدمت کوونکى الياس تشبي‬ ‫په ذريعه فرمائيلے وو‪ ،‬چې د يزرعيل په علقه کښې به سپى د ايزبل غوښه وخوري‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬او د ايزابل مړی به د يزرعيل په سيمه کې د پټي په مخ باندې د خوشايو په څير پراته وي‪ ،‬نو خلک به ونه وايي چې دا ايزابل ده‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫‪۱‬د اخاب اويا زامن په سامريه کښې وو ‪.‬ياهړو د يزرعيل مشرانو‪ ،‬مشرانو او هغه کسانو ته چې د اخاب اولدونه يې پالل‪ ،‬ليکونه وليکل او‬ ‫په سامريه کښې يې واستول‪.‬‬ ‫‪۲‬اوس چې څنګه دا ليک تاسو ته راورسيږى‪ ،‬نو ستاسو د بادار زامن ستاسو سره دي‪ ،‬ستاسو سره ګاډۍ او اسونه‪ ،‬يو ښار او زغره هم‬ ‫شته‪ ،‬نو تاسو به د ښار نه بهر لُ شئ‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د خپل بادار د زامنو څخه تر ټولو غوره او وُ کسان غوره کړه‪ ،‬هغه د هغه د پلر په تخت باندې کېږده‪ ،‬او د خپل بادار د کورنۍ لپاره‬ ‫وجنګيږه‪.‬‬ ‫‪۴‬خو هغوئ ډېر ووېرېدل او وې وئيل‪” ،‬وګورئ‪ ،‬دوه بادشاهان د هغۀ په وُاندې ودرېدل‪ ،‬نو بيا به مونږ څنګه ودرېدو؟“‬ ‫‪۵‬نو هغه کس چې د کور او ښار مشر و‪ ،‬مشرانو او د ماشومانو پالونکو يې ياهو ته دا پيغام ولېږه چې‪” ،‬مونږ ستا خدمتګاران يو او هر‬ ‫هغه څه به کوو چې ته يې راته وايې ‪.‬مونږ به هيڅوک بادشاه نه جوُوو ‪.‬هغه څه وکړه چې ستا په نظر کې ښه وي“‪.‬‬ ‫‪۶‬بيا هغۀ په دويم ځل هغوئ ته يو ليک وليکلو چې پکې وئيل شوى ړوو‪” ،‬که تاسو زما يئ او زما خبره اورئ‪ ،‬نو د خپل بادار د زامنو‬ ‫سرونه واخلئ او سبا په دې وخت کښې ما ته يزرعيل ته راشئ “‪.‬اوس د بادشاه زامن‪ ،‬چې اويا کسان وو‪ ،‬د ښار د هغو مشرانو سره وو‬ ‫چې د هغوئ پالنه يې کوله‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې خط ورته ورسېدو‪ ،‬نو هغوئ د بادشاه زامن ونيول او اويا کسان يې ووژل‪ ،‬د هغوئ سرونه يې په ټوکرۍ کښې واچول او‬ ‫يزرعيل ته يې واستول‪.‬‬ ‫‪۸‬نو يو پېغام وُونکے راغے او هغۀ ته يې خبر ورکړو چې هغوئ د بادشاه د زامنو سرونه راوُى دى ‪.‬هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬دا سرونه د‬ ‫دروازې په دروازه کښې په دوه ګڼه کښې تر سهاره پورې کېږدئ“‪.‬‬ ‫‪ ۹‬سهار چې هغه راووت‪ ،‬ولُ شو او ټولو خلکو ته يې وويل" ‪:‬تاسو صادق ياست ‪.‬وګورئ‪ ،‬ما د خپل بادار په وُاندې دسيسه جوُه کړه‬ ‫او هغه مې وواژه‪ ،‬مګر دا ټول چا ووژل؟"‬ ‫‪۱۰‬اوس پوه شئ چې د څښتن د هغه کلم څخه چې څښتن د اخاب د کورنۍ په اُه ويلي وو‪ ،‬هيڅ شی به په ځمکه کې راولويږي‪ ،‬ځکه چې‬ ‫څښتن هغه څه کړي دي چې هغه د خپل خدمتګار ايليا په وسيله ويلي وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو ياهړو د اخىاب د کورنۍ ټول کسان چې په يزرعيل کې پاتې وو‪ ،‬د هغه ټول مشران‪ ،‬خپلوان او اامامان يې ووژل‪ ،‬تر دې چې يو هم‬ ‫ژوندے پاتې نۀ شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو هغه پورته شو او روان شو او سامريه ته راغی ‪.‬کله چې هغه په لره کې د کږو کولو په کور کې و‪،‬‬ ‫‪۱۳‬ياهو د يهوداه بادشاه اخزياه د خپلوانو سره املو شو او تپوس يې وکړو‪” ،‬تاسو څوک يئ؟ “هغوئ جواب ورکړو‪” ،‬مونږ د اخزياه‬ ‫وروڼه يو‪ ،‬او مونږ د بادشاه د زامنو او د ملکې د زامنو سره د سلم کولو لپاره ځو“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا هغۀ ووئيل‪” ،‬هغوئ ژوندى ونيسئ “‪.‬نو هغوئ ژوندى ونيول او د کښ کولو د کوهي په غاُه يې ووژل‪ ،‬چې دوه څلوېښت کسان‬ ‫وو‪ ،‬او هغۀ يو هم پرې نۀ ښودو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې هغه له هغه ځايه لُ‪ ،‬نو هغه د ريکاب زوی يهوناداب وليد چې د هغه سره د ليدو لپاره راغی ‪.‬هغه ورته سلم وکړ او ويې‬ ‫ويل" ‪:‬ايا ستا زُه سم دی‪ ،‬لکه څنګه چې زما زُه ستا د زُه سره دی؟ "يهوناداب ځواب ورکړ" ‪:‬هو‪ ،‬که داسې وي‪ ،‬نو خپل لس راکړه "‪.‬‬ ‫هغه خپل لس ورکړ او هغه يې په ګاډۍ کې پورته کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه وويل” ‪:‬زما سره راشه او زما د څښتن دپاره څومره لېوالتيا ده‪ ،‬وګوره “‪.‬نو هغوی هغه په خپله ګاډۍ کې سپور کړ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې هغه سامريه ته ورسېدو‪ ،‬نو هغه ټول د اخاب پاتې کورنۍ ووژله چې په سامريه کې پاتې وه‪ ،‬تر هغه چې هغه يې له منځه يوُ‪،‬‬ ‫لکه څنګه چې څښتن د الياس سره ويلي وو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ياهو ټول خلق راغونډ کړل او ورته يې ووئيل‪” ،‬اخىاب د بعل لږ عبادت وکړو‪ ،‬خو ياهو به د هغۀ ډېر عبادت وکړى“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو اوس د بعل ټول پېغمبران‪ ،‬د هغه ټول خدمتګاران او ټول اامامان ما ته راوبلئ ‪.‬يو هم دې ورک نۀ شى‪ ،‬ځکه چې زه د بعل دپاره يوه‬ ‫لويه قربانۍ ورکوم ‪.‬څوک چې ورک شى هغه به ژوندے پاتې نۀ شى ‪.‬خو ياهړو دا کار په چل سره وکړو‪ ،‬د دې دپاره چې د بعل عبادت‬ ‫کوونکي تباه کړى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا ييهو وويل” ‪:‬د بعل د عبادت دپاره يوه لويه غونډه جوُه کړئ “‪.‬نو هغوی دا اعلن وکړ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬بيا ياهړو په ټول بنى ااسرائيلو کښې پيغام ولېږلو او د بعل ټول عبادت کوونکي راغلل‪ ،‬دومره چې يو سړے هم پاتې نۀ شو چې راغلے‬ ‫وى ‪.‬هغوئ د بعل عبادتخانې ته راغلل او د بعل عبادتخانه د يو سر نه تر بل سر پورې ډکه وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا هغه د جامو جوُونکي ته وويل ‪:‬د بعل د ټولو عبادت کوونکو لپاره جامې راوُه ‪.‬نو هغه هغوی ته جامې راوويستلې‪.‬‬ ‫‪۲۳‬بيا ياهو او د ريکاب زوئ يهوناداب د بعل عبادتخانې ته لُل او د بعل عبادت کوونکو ته يې وويل” ‪:‬وګورئ او وګورئ چې دلته‬ ‫ستاسو سره د څښتن يو بنده هم نه وي‪ ،‬يوازې د بعل عبادت کوونکي“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغوئ د قربانۍ او سوزېدونکې نذرانې پېش کولو لپاره دننه لُل‪ ،‬ياهړو اتيا سړى بهر مقرر کړل او وې فرمائيل‪” ،‬که د هغو‬ ‫سړو څخه چې ما ستاسو لس ته راوُي دي څوک وتښتي‪ ،‬نو څوک چې هغه پرېږدي‪ ،‬نو د هغه ژوند به د هغه د ژوند په بدل کې وي“‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې ييهو د سوزېدونکې نذرانې وُاندې کول ختم کړل‪ ،‬نو هغه ساتونکو او قوماندانانو ته وويل" ‪:‬دننه لُ شئ او هغوی ووژنئ ‪.‬‬ ‫هيڅوک دې بهر نه راوځي "‪.‬هغوی د تورې په څنډه ووهل ‪.‬ساتونکو او قوماندانانو هغوی بهر وغورځول او د بعل د کور ښار ته لُل‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغوی د بعل د کور څخه بتان راوويستل او وسوزول‪.‬‬ ‫‪۲۷‬هغوی د بعل بت مات کړ او د بعل عبادتځای يې وران کړ او هغه يې د خاورو کور جوُ کړ چې تر نن ورځې پورې دوام لري‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو ياهړو د بنى ااسرائيلو نه بعل تباه کړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬خو ياهړو د نباط د زوئ يربعام د ګناهونو نه‪ ،‬چې بنى ااسرائيليان يې ګناه ته اُ کړل‪ ،‬لس وانۀ خلو‪ ،‬يعنې د سرو زرو سخوے چې په‬ ‫بيتايل او دان کښې وو‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۳۰‬ما الک ړخدائ ياهړو ته وفرمائيل‪” ،‬ځکه چې تا ښه کار کړے دے او هغه څۀ دې وکړل چې زما په نظر کښې صحيح ړوو او د اخىاب د‬ ‫کورنۍ سره دې هغه څۀ وکړل چې زما په زُۀ کښې وو‪ ،‬نو ستا اولد به د څلورم نسل نه د بنى ااسرائيلو په تخت کښېني“‪.‬‬ ‫‪۳۱‬خو ياهړو د زُۀ له کومي د ما الک ړخدائ د بنى ااسرائيلو د ړخدائ پاک په شريعت عمل کولو ته پام ونۀ کړو‪ ،‬ځکه چې هغه د يربعام د‬ ‫ګناهونو نه لس وانۀ خلو‪ ،‬چې بنى ااسرائيليان يې ګناه ته اُ کړي وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬په هغه ورځو کې څښتن د اسراييلو محدودول پيل کړل ‪:‬او حزائيل هغوی د اسراييلو په ټولو سيمو کې ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د اردن له ختيځ څخه د جلعاد ټوله خاوره‪ ،‬د جاديانو‪ ،‬روبينيانو او منسيانو څخه نيولې تر عروعير پورې چې د ارنون سيند په غاُه‬ ‫دی‪ ،‬حتی جلعاد او بسن‪.‬‬ ‫‪۳۴‬د ياهړو نورې ټولې پېښې‪ ،‬هغه ټول کارونه چې هغۀ وکړل او د هغۀ ټول طاقت‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې‬ ‫ليکلے شوى نۀ دى؟‬ ‫‪۳۵‬ياهو د خپلو نيکونو سره مړ شو او په سامريه کې يې ښخ کړ او د هغه زوی يهوآخز د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬هغه موده چې ييهو په سامريه کې په اسراييلو باندې پاچاهي وکړه اته ويشت کاله وه‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫‪۱‬کله چې د اخزيا مور عتليا وليدل چې زوی يې مړ شوی دی‪ ،‬نو هغه پورته شوه او د پاچاهۍ ټوله کورنۍ يې ووژله‪.‬‬ ‫‪۲‬خو يهوشبع‪ ،‬د يورام بادشاه لور او د اخزياه خور‪ ،‬د اخزياه زوئ يوآش ونيوو او د بادشاه د زامنو نه يې پټ کړو کوم چې وژل شوي وو‪،‬‬ ‫او هغوئ هغه‪ ،‬حتی هغه او د هغه نرسه‪ ،‬د عتلياه نه د خوب په کوټه کې پټ کړل‪ ،‬ترڅو هغه ووژل نشي‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه د هغې سره د څښتن په کور کې شپږ کاله پټ وو او عتلياه په هغه هېواد باندې حکومت کاوه‪.‬‬ ‫‪۴‬په اووم کال‪ ،‬يهويدع د سلګونو مشرانو‪ ،‬قوماندانانو او ساتونکو سره يوځای هغوی راوغوښتل او هغوی يې د څښتن کور ته راوستل ‪.‬‬ ‫هغوی سره يې تړون وکړ او د څښتن په کور کې يې د هغوی سره قسم وخوُ او د پاچا زوی يې هغوی ته وښود‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغۀ هغوئ ته ړحکم ورکړو چې‪” ،‬دا هغه کار دے چې تاسو يې بايد وکړئ ‪:‬ستاسو دريمه برخه څوک چې د سبت په ورځ دننه راځى‬ ‫نو د بادشاه د ماڼۍ څوکيداران به وى‪.‬‬ ‫‪۶‬او دريمه برخه به د سور په دروازه کې وي او دريمه برخه به د ساتونکو شاته په دروازه کې وي ‪.‬نو تاسو به د کور ساتنه کوئ ترڅو‬ ‫هغه ونړېږي‪.‬‬ ‫‪۷‬او ستاسو د ټولو نه دوه برخې چې د سبت په ورځ بهر ځئ‪ ،‬هغوئ به د بادشاه په شاوخوا کې د ما الک ړخدائ د کور ساتنه کوى‪.‬‬ ‫‪۸‬تاسو به د بادشاه نه چاپېره ګرځئ‪ ،‬هر سړے به خپل وسله په لس کښې وى‪ ،‬او هر څوک چې د صفونو دننه راشى نو هغه به ووژلے‬ ‫شى ‪.‬او د بادشاه سره د راتلو او راتلو په وخت کښې اوسئ‪.‬‬ ‫‪۹‬او د سلګونو مشرانو هغه هر څه وکړل چې يهويدع کاهن امر کړی و ‪:‬او هر يو خپل سړى چې د سبت په ورځ دننه راتلل او هغه کسان‬ ‫چې د سبت په ورځ بهر تلل‪ ،‬بوتلل او يهويدع کاهن ته راغلل‪.‬‬ ‫ړ‬ ‫‪۱۰‬اامام د سل ګونو مشرانو ته د داؤد بادشاه نېزې او ډالونه ورکړل‪ ،‬کوم چې د ما الک خدائ په کور کښې وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او ساتونکي ولُ وو‪ ،‬هر يو کس خپلې وسلې په لسونو کې نيولې وې‪ ،‬د بادشاه په شاوخوا کې‪ ،‬د ړخدائ پاک د کور د ښى ګوټ نه تر‬ ‫چپ ګوټ پورې‪ ،‬د قربانګاه او د کور سره نږدې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو هغه د بادشاه زوی راوويست‪ ،‬تاج يې پرې کېښود او شهادتنامه يې ورته ورکړه؛ هغوی هغه پاچا کړ او مسح يې کړ؛ او لسونه يې‬ ‫وپړکول او ويې ويل ‪:‬خدای دې پاچا ژوندی وساتي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې عتلياه د ساتونکو او د خلکو شور واورېد‪ ،‬نو هغه د څښتن په کور کې خلکو ته راغله‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغې وکتل‪ ،‬نو بادشاه يې وليد چې د عادت په مطابق د ستنې سره ولُ و‪ ،‬او شهزادګان او سرني وهونکي د بادشاه سره ولُ‬ ‫وو‪ ،‬او د ړملک ټول خلق خوشحاله شول او سرني يې وغږولې ‪.‬او عتلياه خپلې جامې وشلولې او چغې يې وهلې‪" ،‬غداري‪ ،‬غداري"!‬ ‫‪۱۵‬خو يهويدع اامام د سلګونو لښکرو مشرانو ته چې د لښکر مشران وو‪ ،‬امر وکړو او ورته يې ووئيل‪” ،‬هغه د صفونو نه بهر وباسئ او‬ ‫هر څوک چې د هغې پسې راځي هغه دې په توره ووژنئ “‪.‬ځکه چې اامام وئيلي وو‪” ،‬هغه دې د ما الک ړخدائ په کور کښې نۀ وژل‬ ‫کېږي“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغوئ هغه ونيوله او هغه په هغه لره لُه چې آسونه د بادشاه په ماڼۍ کښې دننه راتلل او هلته ووژل شوه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬يهويدع د ما الک ړخدائ‪ ،‬بادشاه او خلقو ترمنځ تړون وکړو چې هغوئ به د ما الک ړخدائ خلق وي‪ ،‬د بادشاه او خلقو ترمنځ هم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو د ړملک ټول خلق د بعل عبادتخانې ته لُل او هغه يې وران کړ‪ ،‬د هغه قربانګاه او بړتونه يې په بشپړه توګه مات کړل او د بعل اامام‬ ‫متان يې د قربانګاه په مخکښې ووژلو ‪.‬او اامام د ما الک ړخدائ د کور د انتظام دپاره آفسران مقرر کړل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو هغۀ د سلګونو مشرانو‪ ،‬آفسرانو‪ ،‬ساتونکو او د ړملک ټول خلقو سره يوُل او هغوئ بادشاه د ما الک ړخدائ د کور نه راکوز کړو او د‬ ‫ساتونکو د دروازې په لره د بادشاه د کور ته راغلل او هغه د بادشاهانو په تخت کښېناست‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ټولو خلقو خوشحاله وو او ښار په امن وو ‪.‬او هغوئ عتلياه د بادشاه د ماڼۍ په خوا کښې په تړوره ووژله‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬يهوآش اووه کلن و کله چې هغه پاچاهي پيل کړه‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫ِبياه وه چې د بئرشبع نه‬ ‫‪۱‬د ياهو د بادشاهۍ په اووم کال‪ ،‬يهوآش بادشاه شو او څلوېښت کاله يې په يروشلم بادشاهي وکړه او د هغۀ مور ا‬ ‫وه‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۲‬او يهوآش په خپل ټول ژوند کې هغه څه وکړل چې د څښتن په نظر کې صحيح وو‪ ،‬په کوم وخت کې چې يهويدع کاهن هغه ته لرښوونه‬ ‫کوله‪.‬‬ ‫‪۳‬خو د لوُو ځايونو ځايونه ُنګ نه شول ‪:‬خلکو ل هم په لوُو ځايونو کې قربانۍ ورکولې او خوشبويي يې سوزوله‪.‬‬ ‫‪۴‬يوآش اامامانو ته ووئيل‪” ،‬د وقف شويو څيزونو ټولې پېسې چې د ما الک ړخدائ کور ته راوُلے شى‪ ،‬هغه پېسې چې حساب پرې کېږى‪،‬‬ ‫هغه پېسې چې هر سړى پرې مقررې کړې وى‪ ،‬او هغه ټولې پېسې چې د هر چا په زُۀ کښې راځى چې د ما الک ړخدائ کور ته يې‬ ‫راوُى‪،‬‬ ‫‪ ۵‬کاهنان دې دا هر يو کس چې خپل ځان سره پېژني‪ ،‬هغوی ته يوسي او د کور د ورانولو ځايونه دې بيا جوُ کړي‪ ،‬هر ځای چې کومه‬ ‫وراني وموندل شي‪.‬‬ ‫‪۶‬خو داسې وشول چې د يهوآش بادشاه په درويشتم کال کې کاهنانو د کور وران شوي ځايونه مرمت نه کړل‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا يهوآش بادشاه يهويدع اامام او نور اامامان راوغوښتل او ورته يې ووئيل‪” ،‬تاسو ولې د کور وران شوي برخې نه مرمت کوئ؟ نو اوس‬ ‫د خپلو ملګرو نه نور پېسې مه اخلئ‪ ،‬بلکې د کور د وران شوي برخې لپاره يې ورکړئ“‪.‬‬ ‫‪۸‬اامامانو موافقه وکړه چې نور د خلقو نه پېسې نه اخلي او نه به د کور د وران شويو ودانيو مرمت کوي‪.‬‬ ‫‪۹‬خو يهويدع اامام يوه صندوقچه واخسته‪ ،‬د هغې په سر يې سورے وکړو او د قربانګاه په ښى اُخ يې کېښودو‪ ،‬کله چې څوک د ما الک‬ ‫ړخدائ کور ته ننوتل ‪.‬او هغه اامامانو چې د دروازې ساتنه کوله هغه ټولې پېسې چې د ما الک ړخدائ کور ته راوُل کېدې‪ ،‬په هغې کښې‬ ‫واچولې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې هغوی وليدل چې په صندوق کې ډېرې پيسې دي‪ ،‬نو د پاچا منشی او مشر کاهن راغلل‪ ،‬هغوی هغه پيسې په کڅوُو کې‬ ‫واچولې او هغه يې بيان کړې چې د څښتن په کور کې موندل شوې وې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو هغوئ دا پېسې د هغو مزدورانو په لسونو کښې ورکړې چې د ما الک ړخدائ د کور د جوُولو ذمه وار وو ‪.‬او هغوئ دا پېسې‬ ‫ترکاڼانو او معمارانو ته ورکړې چې د ما الک ړخدائ د کور کار يې کولو‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬او د ګالګرانو او تيږو پرې کوونکو ته‪ ،‬او د ما الک ړخدائ د کور د ورانولو د مرمت لپاره د لرګيو او کاڼو د اخيستلو او د هغه ټولو‬ ‫څيزونو د خرڅولو لپاره چې د کور د مرمت لپاره لګول شوي وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو د هغو پيسو څخه چې د څښتن کور ته راوُل کېدلې‪ ،‬د څښتن د کور لپاره د سپينو زرو کاسې‪ ،‬د تورو لوښي‪ ،‬د جامونو‪ ،‬سرنيو‪ ،‬د‬ ‫سرو زرو لوښي يا د سپينو زرو لوښي نه وو جوُ شوي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو هغوئ دا کار کوونکو ته ورکړل او په هغې يې د ما الک ړخدائ کور مرمت کړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬همدارنګه هغوی د هغو کسانو حساب نه کاوه چې هغوی ته يې پيسې ورکړې وې چې کارګرانو ته ورکړل شي‪ ،‬ځکه چې هغوی په‬ ‫وفادارۍ سره کار کاوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د ګناه او ګناه د قربانۍ پيسې د څښتن کور ته نه راوُل کېدې‪ ،‬دا د کاهنانو وې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا د شام بادشاه حزائيل لُو او د جات په خلف يې جګړه وکړه او هغه يې ونيوو ‪.‬او حزائيل د يروشلم په لور د تګ اراده وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د يهوداه بادشاه يهوآش هغه ټول مقدس څيزونه واخستل چې د هغۀ پلر نيکۀ يهوسفط‪ ،‬يهورام او اخزياه د يهوداه بادشاهانو وقف کړى‬ ‫ړوو‪ ،‬او د هغۀ خپل مقدس څيزونه‪ ،‬او ټول سره زر چې د ما الک ړخدائ د کور او د بادشاه په خزانو کښې موندلے شوى ړوو‪ ،‬او د شام بادشاه‬ ‫حزائيل ته يې واستول‪ ،‬او هغه د يروشلم نه لُو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د يهوآش نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي دي؟‬ ‫‪۲۰‬نو د هغه آفسران راووتل او دسيسه يې جوُه کړه او يوآش يې د ملو په کور کې چې د سيل په لور روان دی ووژلو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬د هغه اخدمت کوونکو د شمعات زوئ يړوزاکار او د شومر زوئ يهوزباد هغه ووژلو او هغه مړ شو‪ ،‬او هغوئ هغه د داؤد په ښار کښې د‬ ‫خپلو پلر نيکۀ سره ښخ کړو او د هغه زوئ امصياه د هغه نه پس بادشاه جوُ شو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۳‬‬ ‫‪۱‬د يهوداه بادشاه د اخزياه د زوئ يوآش د بادشاهۍ په دري ويشتم کال‪ ،‬د ياهو زوئ يهوآخز په سامريه کښې د بنى ااسرائيلو بادشاه شو او‬ ‫اوولس کاله يې بادشاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه د څښتن په نظر کې بد کار وکړ او د نباط د زوی يروبعام د ګناهونو پيروي يې وکړه‪ ،‬چې اسراييل يې ګناه ته اُ ايستلي وو ‪.‬هغه له‬ ‫هغو څخه لس وانخيست‪.‬‬ ‫‪ ۳‬نو څښتن په اسراييلو باندې ډېر قهر شو او هغوی يې د سوريې پاچا حزائيل او د حزائيل زوی بنهدد ته وسپارل‪ ،‬تر څو چې هغوی‬ ‫ژوندي وو‪.‬‬ ‫‪۴‬نو يهوآخز ما الک ړخدائ ته سوال وکړو‪ ،‬او ما الک ړخدائ د هغۀ سوال واورېدو‪ ،‬ځکه چې هغۀ د بنى ااسرائيلو ظلم وليدلو‪ ،‬ځکه چې د شام‬ ‫بادشاه په هغوئ ظلم کولو‪.‬‬ ‫‪(۵‬او څښتن اسراييليانو ته يو نجات ورکوونکی ورکړ‪ ،‬نو هغوی د سوريې د لس لندې راووتل ‪:‬او اسراييليان د پخوا په څير په خپلو خيمو‬ ‫کې اوسېدل)‪.‬‬ ‫‪۶‬خو بيا هم هغوئ د يربعام د کورنۍ د ګناهونو نه لس وانۀ خلو‪ ،‬چا چې بنى ااسرائيليان ګناه ته اُ کړي وو‪ ،‬بلکې په هغې پسې روان‬ ‫شول ‪.‬او په سامريه کښې د اشيره بړت هم پاتې شو)‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه د يهوآخز د لښکر نه صرف پنځوس اس سواران‪ ،‬لس ګاډۍ او لس زره پياده عسکر پرېښودل‪ ،‬ځکه چې د شام بادشاه هغوئ تباه‬ ‫کړي وو او د غلې دانو په شان يې کړي وو‪.‬‬ ‫‪۸‬د يهوآخز نورې ټولې کارونه‪ ،‬هغه ټول کارونه چې هغه وکړل او د هغه قدرت‪ ،‬د اسرائيلو د پاچاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه‬ ‫دي؟‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۹‬يهوآخز د خپلو نيکونو سره مړ شو او هغوی هغه په سامريه کې ښخ کړ او د هغه زوی يوآش د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د يهوداه بادشاه يوآس د بادشاهۍ په اوه دېرشم کال‪ ،‬د يهوآخز زوئ يهوآس په سامريه کښې د بنى ااسرائيلو بادشاه شو او شپاُس کاله يې‬ ‫بادشاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او هغه هغه کار وکړ چې د څښتن په نظر کې بد وو ‪.‬هغه د نباط زوی يروبعام د ټولو ګناهونو څخه چې اسراييل يې ګناه ته اُ ايستلي‬ ‫وو‪ ،‬لس وانه خيست‪ ،‬بلکې په هغې باندې روان و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د يهوآش نورې ټولې پېښې‪ ،‬هغه ټول کارونه چې هغه وکړل او د هغه زور چې هغه د يهوداه بادشاه امصياه په ِد جنګېدو‪ ،‬هغه د بنى‬ ‫ااسرائيلو د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې ليکلے شوى دى؟‬ ‫‪۱۳‬يوآش د خپلو نيکونو سره مړ شو او يربعام په خپله تخت کښېناست او يوآش په سامريه کښې د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو سره ښخ شو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬اليشع د هغه ناروغۍ له امله ناروغ شو چې له امله يې هغه مړ شو ‪.‬د اسرائيلو پاچا يوآش د هغه سره مخ شو او د هغه په مخ يې ژُل او‬ ‫ويې ويل" ‪:‬ای زما پلره‪ ،‬زما پلره !د اسرائيلو جنګي ګاډۍ او د هغې اسونه"!‬ ‫‪۱۵‬اليشع ورته وويل” ‪:‬لينده او غشي واخله “‪.‬نو هغه کمان او غشي واخيستل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بيا هغه د بنى ااسرائيلو بادشاه ته ووئيل‪” ،‬خپل لس په کمان باندې کېږده “‪.‬هغۀ خپل لس په کمان باندې کېښودو او اليشع خپل لسونه د‬ ‫بادشاه په لسونو کېښودل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه وويل" ‪:‬د ختيځ لوري کړکۍ پرانيزه "‪.‬هغه هغه پرانيستله ‪.‬بيا اليشع وويل" ‪:‬ډزې وکړه "‪.‬هغه وويل" ‪:‬دا د څښتن د خلصون غشی‬ ‫دی‪ ،‬او د سوريې څخه د خلصون غشی دی ‪.‬ځکه چې ته به په افيق کې اراميانو ته ماتې ورکړې‪ ،‬تر هغه چې دوی له منځه يوسې"‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا يې وويل" ‪:‬غشي واخله "‪.‬او هغه هغه واخيستل ‪.‬او د اسرائيلو پاچا ته يې وويل" ‪:‬په ځمکه ووهه "‪.‬هغه درې ځله وواهه او پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو د خدای پاک سړی په هغه باندې په غوسه شو او ويې ويل” ‪:‬تا بايد پنځه يا شپږ ځله وهلی وای ‪.‬بيا به تا سوريې ته تر هغه وخته‬ ‫پورې ماتې ورکړې وای چې هغه دې له منځه وُې وای‪ ،‬خو اوس به ته يوازې درې ځله سوريې ته ماتې ورکړې“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬اليشع مړ شو او هغه يې ښخ کړو ‪.‬د کال په شروع کې د موآبيانو لښکرو په هغه ړملک حمله وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬کله چې هغوئ يو سړے ښخولو‪ ،‬نو هغوئ د سړو يوه ډله وليده‪ ،‬او هغه سړے يې د اليشع په قبر کښې وغورځولو‪ ،‬او کله چې هغه‬ ‫سړے راکوز شو او د اليشع هډوکو ته يې لس وروُ‪ ،‬نو هغه ژوندے شو او په خپلو پښو ودرېدو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو د يهوآخز د بادشاهۍ په ټوله موده کښې د شام بادشاه حزائيل په بنى ااسرائيلو ظلم کولو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬څښتن په هغوی باندې مهربان شو‪ ،‬په هغوی باندې رحم وکړ او د هغوی پاملرنه يې وکړه‪ ،‬ځکه چې هغه د ابراهيم‪ ،‬اسحاق او يعقوب‬ ‫سره تړون کړی و ‪.‬هغه نه غوښتل چې هغوی له منځه يوسي او نه يې تر اوسه پورې له خپل حضور څخه وشړي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو د سوريې پاچا حزائيل مړ شو او د هغه زوی بنهدد د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د يهوآخز زوئ يهوآش د حزائيل زوئ بنهدد د لس نه هغه ښارونه واپس واخستل کوم چې هغۀ د خپل پلر يهوآخز نه په جنګ کښې‬ ‫نيولي ړوو ‪.‬يهوآش درې ځله هغه له شکست ورکړو او د بنى ااسرائيلو ښارونه يې واپس واخستل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫‪۱‬د اسراييلو د پاچا يهوآخز زوی يوآش د پاچاهۍ په دوهم کال کې‪ ،‬د يهودا د پاچا يوآش زوی امصيا پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه پنځه ويشت کلن وو چې پاچاهي يې پيل کړه او په بيت المقدس کې يې نهه ويشت کاله پاچاهي وکړه او د هغه د مور نوم يهوعدان وو‬ ‫چې د بيت المقدس څخه وه‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه هغه کار وکړ چې د څښتن په نظر کې سم وو‪ ،‬خو د خپل پلر داؤد په څېر نه ‪.‬هغه د خپل پلر يوآش په څېر هر څه کول‪.‬‬ ‫‪۴‬خو بيا هم د غرونو لوُ ځايونه ُنګ نه شول ‪:‬خلکو ل تر اوسه په غرونو کې قربانۍ ورکولې او خوشبويي يې سوزوله‪.‬‬ ‫‪۵‬څنګه چې بادشاهي د هغۀ په لس کې شوه‪ ،‬نو هغۀ خپل هغه نوکران ووژل چې د هغۀ پلر بادشاه يې وژلے وو‪.‬‬ ‫موسى د شريعت په کتاب کې ليکل شوي وو‪ ،‬چې ما الک ړخدائ فرمائيلى ړوو‪” ،‬پلران‬ ‫‪۶‬خو هغه د قاتلنو زامن ونه وژل ‪:‬لکه څنګه چې د‬ ‫ی‬ ‫دې د اولدونو د ګناهونو په خاطر نه وژل کېږي او نه به اولدونه د پلرونو د ګناهونو په خاطر وژل کېږي‪ ،‬بلکې هر سړے به د خپلې‬ ‫ګناه په خاطر وژل کېږي“‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه د مالګې په دره کې لس زره ادوميان ووژل او د جګړې په واسطه يې سلح ونيوه او هغه يې د يقطيل په نوم ياد کړ چې تر نن ورځې‬ ‫پورې ياديږي‪.‬‬ ‫وُونکى ولېږل او ورته يې ووئيل‪” ،‬راځئ چې يو بل ته مخامخ وګورو“‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا امصياه د بنى ااسرائيلو بادشاه يهوآخز زوئ يهوآش ته پېغام ړ‬ ‫‪۹‬د اسراييلو پاچا يهوآش د يهودا پاچا امصيا ته دا پيغام ولېږه چې” ‪:‬د لبنان د اوښکو بوټي د لبنان د ديودار ونې ته پيغام واستوه چې ووايی ‪:‬‬ ‫خپله لور زما زوی ته واده کړه ‪.‬او يو وحشي ځناور چې په لبنان کې و‪ ،‬تېر شو او هغه اوښکو يې تر پښو لندې کړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬په رښتيا سره تا ادوم ته ماتې ورکړې ده‪ ،‬او ستا زُه تا لوُ کړی دی ‪.‬په دې باندې وياُ وکړه او په کور کې پاتې شه ‪.‬ولې ته په خپل‬ ‫زيان کې لسوهنه کوې چې ته او يهوداه ستا سره راولوېږي؟‬ ‫‪۱۱‬خو امصياه غوږ ونه نيوه‪ ،‬نو د ااسرائيل بادشاه يهوآش لُو‪ ،‬او هغه او د يهوداه بادشاه امصياه په بيت شمس کښې چې د يهوداه دے‪ ،‬يو‬ ‫بل ته مخامخ وکتل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو د يهوداه خلقو د بنى ااسرائيلو نه شکست وخوُو او هغوئ ټول خپلو خېمو ته وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د اسراييلو پاچا يهوآش د يهودا پاچا امصيا چې د اخزياه زوی او د يهوآش زوی وو‪ ،‬په بيت شمس کې ونيو او يروشلم ته راغی او د‬ ‫يروشلم ديوال يې د افرايم د دروازې څخه تر ګوټ دروازې پورې څلور سوه متره اوږد کړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ ټول سره زر‪ ،‬سپين زر او ټول لوښي چې د ما الک ړخدائ په کور او د شاهى محل په خزانو کښې وموندل شول‪ ،‬او يرغمل يې کړل‬ ‫او سامريه ته راستون شو‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۱۵‬د يهوآش نورې ټولې کارونه چې هغۀ وکړل‪ ،‬د هغۀ طاقت او څنګه يې د يهوداه بادشاه امصياه سره جنګ وکړو‪ ،‬هغه د بنى ااسرائيلو د‬ ‫بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې ليکلے شوى دى؟‬ ‫‪۱۶‬يهوآش د خپلو نيکونو سره مړ شو او په سامريه کې د اسرائيلو د پاچاهانو سره ښخ شو او د هغه زوی يربعام د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د يهوداه بادشاه يوآش زوئ امصياه د بنى ااسرائيلو د بادشاه يهوآخز د زوئ يهوآش د مرګ نه پس پنځلس کاله ژوندے وو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د امصياه نورې ټولې پېښې د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې ليکلے شوې نۀ دي؟‬ ‫‪۱۹‬نو هغوئ په يروشلم کښې د هغۀ اخلف دسيسه جوُه کړه او هغه لکيس ته وتښتېدو‪ ،‬خو هغوئ په لکيس پسې پېغام ولېږلو او هلته يې‬ ‫ووژلو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغوئ هغه په اسونو باندې بوتلو او هغه په يروشلم کښې د داؤد په ښار کښې د خپلو نيکونو سره ښخ شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د يهوداه ټولو خلقو عزرياه چې شپاُس کلن وو ونيو او د هغۀ د پلر امصياه پرځائ يې بادشاه جوُ کړو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬د هغه د پلر نيکۀ د مړينې نه پس‪ ،‬هغۀ ايلت ښار بيا جوُ کړو او يهوداه ته يې واپس ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬د يهوداه بادشاه يوآش زوئ امصياه د بادشاهۍ په پنځلسم کال‪ ،‬د بنى ااسرائيلو بادشاه يوآش زوئ يربعام په سامريه کښې بادشاهى شروع‬ ‫کړه او يو څلوېښت کاله يې بادشاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬او هغه د څښتن په نظر کې بد کار وکړ ‪.‬هغه د نباط زوی يروبعام د ټولو ګناهونو څخه لس وانخيست‪ ،‬چې اسراييليان يې ګناه ته اُ‬ ‫کړي وو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغۀ د بنى ااسرائيلو ساحل د حمات د دروازې نه واخله د ميدان سمندر پورې بيا بحال کړو‪ ،‬لکه څنګه چې ما الک ړخدائ د بنى ااسرائيلو‬ ‫ړخدائ پاک د خپل اخدمتګار نبي اامتى د زوئ يوناه په ذريعه فرمائيلى وو‪ ،‬چې د جات احفر نه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬ځکه چې څښتن د اسراييلو مصيبت وليد چې ډېر تريخ و‪ ،‬ځکه چې نه څوک بند وو‪ ،‬نه څوک پاتې وو‪ ،‬او نه د اسراييلو لپاره کوم‬ ‫مرسته کوونکی وو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ما الک ړخدائ دا نۀ وفرمائيل چې هغه به د بنى ااسرائيلو نوم د آسمان نه ختم کړى‪ ،‬بلکې هغۀ د يړربعام په ذريعه د يهوآس زوئ بچ کړو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬د يربعام د بادشاهۍ نورې ټولې پېښې‪ ،‬هغه ټول کارونه چې هغۀ وکړل‪ ،‬د هغۀ زور‪ ،‬څنګه يې جنګ وکړو او څنګه يې دمشق او حمات‬ ‫چې د يهوداه وو‪ ،‬د بنى ااسرائيلو لپاره واپس واخيستل‪ ،‬دا ټول د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې ليکلے شوى دى؟‬ ‫‪۲۹‬يربعام د خپلو نيکونو‪ ،‬د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو سره مړ شو او د هغۀ زوئ زکرياه د هغۀ په ځائ بادشاه شو‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫‪۱‬د اسراييلو د پاچا يربعام د پاچاهۍ په اووه ويشتم کال کې‪ ،‬د امصيا زوی عزريا د يهودا پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه شپاُس کلن وو چې پاچاهي يې پيل کړه او په بيت المقدس کې يې دوه پنځوس کاله پاچاهي وکړه او د هغه مور نوم يقولياه وه چې د‬ ‫بيت المقدس څخه وه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه د خپل پلر امصياه په څېر هغه څه وکړل چې د څښتن په نظر کې صحيح وو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬مګر دا چې د لوُو ځايونو لرې نه شول ‪:‬خلکو ل هم په لوُو ځايونو کې قربانۍ ورکولې او خوشبويي يې سوزوله‪.‬‬ ‫‪۵‬ما الک ړخدائ بادشاه دومره سخت کړو چې هغه د خپل مرګ تر ورځې پورې په جذام بيمار وو او په يو کور کښې اوسېدو ‪.‬د بادشاه زوئ‬ ‫يوتام د کور مشر وو او د ړملک د خلقو عدالت يې کولو‪.‬‬ ‫‪۶‬د عزرياه نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه دي؟‬ ‫‪۷‬نو عزرياه د خپلو نيکونو سره مړ شو او هغه يې د داؤد په ښار کې د خپلو نيکونو سره ښخ کړ او د هغه زوی يوتام د هغه په ځای پاچا‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۸‬د يهوداه بادشاه عزرياه د بادشاهۍ په اته دېرشم کال‪ ،‬د يربعام زوئ زکرياه په سامريه کښې په بنى ااسرائيلو باندې شپږ مياشتې بادشاهى‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه د خپلو نيکونو په څېر د څښتن په نظر کې بد کار وکړ ‪.‬هغه د نباط د زوی يربعام له ګناهونو څخه لس وانه خيست‪ ،‬چې اسرائيليان‬ ‫يې ګناه ته اُ کړي وو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د يبيس زوی شلوم د هغه پر ِد دسيسه جوُه کړه‪ ،‬هغه يې د خلکو په مخکې وواژه او ووژلو او د هغه په ځای يې پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د زکرياه نورې ټولې چارې‪ ،‬وګورئ‪ ،‬هغه د اسرائيلو د پاچاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوې دي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬دا د ما الک ړخدائ هغه کلم وو چې هغۀ ياهړو ته وفرمائيل‪ ،‬ستا زامن به تر څلورم نسله پورې د بنى ااسرائيلو په تخت ناست وى ‪.‬نو‬ ‫همداسې وشول‪.‬‬ ‫عزياه د بادشاهۍ په نهه دېرشم کال د يبيس زوئ سلوم بادشاه شو او هغۀ په سامريه کښې پوره يوه مياشت بادشاهي‬ ‫‪۱۳‬د يهوداه بادشاه ړ‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د جادي زوی مناحم د تارِاه څخه لُ او سامريه ته راغی‪ ،‬په سامريه کې يې د يابيش زوی شلوم وواژه او هغه يې وواژه او د هغه په‬ ‫ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د شلوم د بادشاهۍ نورې ټولې پېښې او د هغۀ د دسيسې په اُه چې هغۀ کړې وې‪ ،‬هغه د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې‬ ‫ليکلے شوې دى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بيا مناحم د تارِاه نه د تفساح او د هغې ټولو سيمو او د هغې د علقو نه فتح ترلسه کړه‪ ،‬ځکه چې هغوئ د هغۀ لپاره خلصې نه‬ ‫کړې‪ ،‬نو هغۀ هغه ووژلو او د هغې ټولې ښځې يې وڅښلې چې اميدوارې وې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د يهوداه بادشاه عزرياه د بادشاهۍ په نهه دېرشم کال‪ ،‬د جادي زوئ مناحم د بنى ااسرائيلو بادشاه شو او په سامريه کښې يې لس کاله‬ ‫بادشاهي وکړه‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۱۸‬او هغه د ما الک ړخدائ په نظر کښې بد کار وکړو ‪.‬هغه د خپل ټول ژوند په دوران کښې د نباط د زوئ يربعام د ګناهونو نه لس وانۀ‬ ‫خلو‪ ،‬چا چې بنى ااسرائيليان د ګناه طرف ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د اسور بادشاه پول په هغه ړملک حمله وکړه‪ ،‬او مناحم پول ته زر د سپينو زرو اسکې ورکړې‪ ،‬چې د هغۀ لس د هغۀ سره وى او‬ ‫بادشاهت يې مضبوط کړى‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او مناحم د اسراييلو څخه‪ ،‬حتی د ټولو شتمنو سړيو څخه‪ ،‬د هر سړي څخه پنځوس مثقاله سپين زر واخيستل ترڅو د اسور پاچا ته‬ ‫ورکړي ‪.‬نو د اسور پاچا بيرته راستون شو او هلته په هغه هيواد کې پاتې نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د مناحم نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬د اسراييلو د پاچاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي دي؟‬ ‫‪۲۲‬مناحم د خپلو نيکونو سره مړ شو او د هغه زوی فقحياه د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬د يهوداه بادشاه عزرياه د بادشاهۍ په پنځوسم کال‪ ،‬د مناحم زوئ فقحياه په سامريه کښې د بنى ااسرائيلو بادشاه شو او دوه کاله يې‬ ‫بادشاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬او هغه هغه کار وکړ چې د څښتن په نظر کې بد وو ‪.‬هغه د نباط د زوی يروبعام له ګناهونو څخه لس وانخيست‪ ،‬چې اسراييليان يې‬ ‫ګناه ته اُ کړي وو‪.‬‬ ‫‪۲۵‬خو د رملياه زوئ فقح‪ ،‬چې د هغۀ يو فوجي افسر وو‪ ،‬د هغۀ اخلف دسيسه جوُه کړه او په سامريه کښې يې د بادشاهۍ په محل کښې د‬ ‫ارجوب او اريح سره او د اجلعاد د پنځوسو سړو سره ووژلو ‪.‬هغۀ هغه ووژلو او د هغۀ په ځائ بادشاه شو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬د فقحياه نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬هغه د اسرائيلو د پاچاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د يهودا د پاچا عزرياه د پاچاهۍ په دوه پنځوسم کال کې‪ ،‬د رملياه زوی فقح په سامريه کې د اسراييلو پاچا شو او شل کاله يې پاچاهي‬ ‫وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬او هغه د څښتن په نظر کې بد کار وکړ ‪.‬هغه د نباط زوی يروبعام له ګناهونو څخه لس وانخيست‪ ،‬چې اسراييل يې ګناه ته اُ ايستلي‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د فقح د اسراييلو د پاچا په وخت کې‪ ،‬د اسور پاچا تګلت فيلسر راغی او ايون‪ ،‬ابيل بيت معکه‪ ،‬يانوح‪ ،‬قادش‪ ،‬حصور‪ ،‬جلعاد او ګيليل‬ ‫او د نفتالي ټوله خاوره يې ونيوله او اسور ته يې بنديان کړل‪.‬‬ ‫عزياه د زوی يوتام د پاچاهۍ په شلم‬ ‫‪۳۰‬د ايله زوی هوسيع د رملياه د زوی فقح په وُاندې دسيسه جوُه کړه‪ ،‬هغه يې وواژه او ووژلو او د ړ‬ ‫کال کې د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د فقح نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي وو‪ ،‬هغه د اسراييلو د پاچاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي دي‪.‬‬ ‫عزيا زوی يوتام پاچاهي پيل کړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د اسراييلو د پاچا رملياه زوی فقح د پاچاهۍ په دوهم کال کې‪ ،‬د يهودا د پاچا ړ‬ ‫‪ ۳۳‬هغه پنځه ويشت کلن وو چې پاچاهي يې پيل کړه او شپاُس کاله يې په بيت المقدس کې پاچاهي وکړه او د هغه د مور نوم يروشعه وو‬ ‫چې د صدوق لور وه‪.‬‬ ‫عزياه په څېر هر څه کول‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬هغه هغه څه وکړل چې د څښتن په نظر کې سم وو ‪:‬هغه د خپل پلر ړ‬ ‫‪ ۳۵‬خو د لوُو ځايونو ځايونه ُنګ نه شول ‪:‬خلکو ل هم په لوُو ځايونو کې قربانۍ ورکولې او خوشبويي يې سوزوله ‪.‬هغه د څښتن د‬ ‫کور پورته دروازه جوُه کړه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬د يوتام نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي وو‪ ،‬د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه دي؟‬ ‫‪۳۷‬په هغو ورځو کې څښتن د سوريې پاچا رِين او د رمليا زوی فقح د يهودا په وُاندې ليږل پيل کړل‪.‬‬ ‫‪۳۸‬يوتام د خپلو نيکونو سره مړ شو او د خپل پلر داؤد په ښار کښې د خپلو نيکونو سره ښخ شو او د هغۀ زوئ احاز د هغۀ په ځائ بادشاه‬ ‫شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫‪۱‬د رملياه د زوی فقح د پاچاهۍ په اوولسم کال‪ ،‬د يوتام زوی احاز د يهودا پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲‬احاز شل کلن وو چې پاچا شو او شپاُس کاله يې په اورشليم کې پاچاهي وکړه ‪.‬هغه د خپل پلر داؤد په څېر هغه څه ونه کړل چې د خپل‬ ‫څښتن خدای په نظر کې سم وو‪.‬‬ ‫‪۳‬خو هغه د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو په لره روان وو‪ ،‬او خپل زوئ يې د اور نه تېر کړو‪ ،‬د هغه قومونو د حرامو کارونو سره سم چې‬ ‫ما الک ړخدائ د بنى ااسرائيلو د مخې نه شړلي وو‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه په لوُو ځايونو‪ ،‬په غرونو او د هرې شنې ونې لندې قربانۍ ورکولې او خوشبويي يې سوزوله‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا د شام بادشاه رِين او د ااسرائيل بادشاه د رملياه زوئ فقح په يروشلم باندې د جنګ دپاره راغلل ‪:‬او هغوئ احاز محاصره کړو‪ ،‬خو‬ ‫هغه يې فتح نه کړو‪.‬‬ ‫‪۶‬په هغه وخت کې د سوريې پاچا رِين ايلت بيرته سوريې ته وسپاره او يهوديان يې د ايلت څخه وشړل ‪.‬بيا اراميان ايلت ته راغلل او‬ ‫تر نن ورځې پورې هلته اوسېږي‪.‬‬ ‫وُونکى ولېږل او ورته يې ووئيل‪” ،‬زه ستا نوکر او ستا زوئ يم‪ ،‬راشه او ما د شام د بادشاه‬ ‫‪۷‬نو احاز د اسور بادشاه تګلت پليسر ته پېغام ړ‬ ‫او د ااسرائيل د بادشاه د لس نه بچ کړه‪ ،‬څوک چې زما په خلف راپورته کيږى“‪.‬‬ ‫‪۸‬آحاز هغه سپين زر او سره زر چې د څښتن په کور او د شاهی ماڼۍ په خزانو کې موندل شوي وو‪ ،‬واخيستل او د اسور پاچا ته يې د‬ ‫سوغات په توګه واستول‪.‬‬ ‫‪۹‬د اسور بادشاه د هغۀ خبره ومنله‪ ،‬ځکه چې د اسور بادشاه په دمشق حمله وکړه‪ ،‬هغه يې ونيوه او د هغه خلق يې قير ته بوتلل او رِين‬ ‫يې ووژلو‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۱۰‬احاز بادشاه د اسور بادشاه تګلت پليسر سره د املوېدو لپاره دمشق ته لُو او هلته يې په دمشق کې يوه قربانګاه وليده ‪.‬او احاز بادشاه‬ ‫اورياه اامام ته د قربانګاه نقشه او د هغې نمونه د هغې د ټول کار سره سم واستوله‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او اورياه کاهن د قربانګاه د جوُولو لپاره د هغه ټولو شيانو سره سم چې احاز پاچا له دمشق څخه رالېږلي وو‪ ،‬يوه قربانګاه جوُه کړه ‪:‬‬ ‫نو اورياه کاهن دا د احاز پاچا د دمشق څخه د راتلو په وُاندې جوُه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې بادشاه د دمشق څخه راغلو‪ ،‬نو بادشاه قربانګاه وليده او بادشاه قربانګاه ته ورنژدې شو او په هغې باندې يې نذرانه وُاندې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه خپله سوزېدونکې نذرانه او د غلې نذرانه وسوزوله‪ ،‬د څښلو نذرانه يې توی کړه او د خپلې سلمتۍ د نذرانو وينه يې په قربانګاه‬ ‫باندې وشيندله‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬او هغه د برنجو قربانګاه هم راوويستله‪ ،‬کومه چې د څښتن په مخکې وه‪ ،‬د کور د مخې څخه‪ ،‬د قربانګاه او د څښتن د کور ترمنځ څخه‬ ‫او د قربانګاه په شمال لوري کې يې کېښوده‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او احز بادشاه اورياه اامام ته ړحکم ورکړو چې‪” ،‬په لويه قربانګاه باندې د سهار سوزېدونکې نذرانه او د ماښام د غلې نذرانه‪ ،‬د بادشاه‬ ‫سوزېدونکې نذرانه او د هغه د غلې نذرانه‪ ،‬د ړملک د ټولو خلقو د سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د هغوئ د غلې نذرانې او د څښلو نذرانې وسوزوئ ‪.‬‬ ‫او په هغې باندې د سوزېدونکې نذرانې او د قربانۍ ټوله وينه وشيندئ ‪.‬او د برنجو قربانګاه به زما د سوال کولو لپاره وي“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او اورياه کاهن هماغسې وکړل لکه څنګه چې احاز پاچا امر کړی و‪.‬‬ ‫‪۱۷‬آخز بادشاه د بنيادونو غاُې پرې کړې‪ ،‬د تشت نه يې لرې کړو‪ ،‬او سمندر يې د هغو برنجي غوايانو څخه چې د هغې لندې وو‪،‬‬ ‫راوويست او د تيږو په فرش باندې يې کېښودو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه پټ ځای چې د سبت د ورځې لپاره يې په کور کې جوُ کړی و او د پاچا دروازه يې بهر وه‪ ،‬هغه د اسور پاچا لپاره د څښتن د‬ ‫کور څخه واُوله‪.‬‬ ‫‪۱۹‬اوس د احاز نورې ټولې کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬هغه د يهودا د پاچاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه دي؟‬ ‫‪۲۰‬احاز د خپلو نيکونو سره مړ شو او د داؤد په ښار کې د خپلو نيکونو سره ښخ شو او د هغه زوی حزقياه د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۷‬‬ ‫‪۱‬د يهوداه بادشاه احاز د بادشاهۍ په دولسم کال‪ ،‬د ايله زوئ هوسيع په سامريه کښې په بنى ااسرائيلو باندې نهه کاله بادشاهى وکړه‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ هغه کارونه وکړل چې د ما الک ړخدائ په نظر کښې بد وو‪ ،‬خو د بنى ااسرائيلو د بادشاهانو په شان نه وو کوم چې د هغۀ نه مخکښې‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪۳‬د اسور بادشاه شلمنسر په هغۀ حمله وکړه‪ ،‬او هوسيع د هغۀ نوکر شو او هغه ته يې تحفې ورکړې‪.‬‬ ‫وُونکى لېږلى ړوو‪ ،‬او د اسور بادشاه ته‬ ‫‪۴‬او د اسور بادشاه په هوشع کښې د دسيسې خبر وموند‪ ،‬ځکه چې هغه د مصر بادشاه سو ته پېغام ړ‬ ‫يې هيڅ تحفه نۀ ورکوله‪ ،‬لکه څنګه چې هغه کال په کال ورکوله ‪.‬نو د اسور بادشاه هغه بند کړو او په زندان کې يې وتړلو‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا د اسور بادشاه په ټول ړملک حمله وکړه‪ ،‬سامريه ته لُو او درې کاله يې هغه محاصره کړو‪.‬‬ ‫‪۶‬د هوشع د بادشاهۍ په نهم کال‪ ،‬د اسور بادشاه سامريه ونيوه او بنى ااسرائيليان يې اسور ته بوتلل او هغوئ يې په حلح او د جوزان سيند په‬ ‫غاُه خابور او د ماديانو په ښارونو کې ځای پر ځای کړل‪.‬‬ ‫‪۷‬ځکه چې بنى ااسرائيلو د ما الک ړخدائ د خپل ړخدائ پاک اخلف ګناه کړې وه‪ ،‬چا چې هغوئ د امصر د ړملک نه راوويستل او د امصر د‬ ‫بادشاه فارعون د لس لندې يې راوويستل او د نورو معبودانو نه يې يره کوله‪.‬‬ ‫‪۸‬او د هغو قومونو د قوانينو او د هغو پاچاهانو د قوانينو پيروي يې وکړه چې څښتن د اسرائيليانو له راتګ څخه مخکې شړلي وو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بنى ااسرائيلو په پټه هغه کارونه کول چې د ما الک ړخدائ د خپل ړخدائ پاک اخلف غلط وو‪ ،‬او هغوئ په خپلو ټولو ښارونو کښې د خپلو‬ ‫ځانونو دپاره د اعبادت ځايونه جوُ کړل‪ ،‬د څوکيدارانو د برج نه واخله تر دېوالونو پورې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوی په هره لوُه غونډۍ او د هرې شنې ونې لندې مجسمې او اشيرې بتخانې جوُې کړې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هلته هغوی په ټولو لوُو ځايونو کې خوشبويي وسوځوله‪ ،‬لکه څنګه چې هغه قومونه چې څښتن د دوی له مخې شړلي وو‪ ،‬او د څښتن د‬ ‫قهر د راپارولو لپاره يې بد کارونه وکړل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې هغوی د بتانو عبادت کاوه‪ ،‬د کوم په اُه چې څښتن هغوی ته ويلي وو‪ ،‬تاسو به دا کار ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو ما الک ړخدائ د ټولو نبيانو او ټولو روياګانو په ذريعه د ااسرائيل او يهوداه خلف ګواهى ورکړه او ورته يې وفرمائيل‪” ،‬د خپلو بدو‬ ‫لرو نه راوګرځئ او زما ړحکمونه او قوانين د هغه ټول شريعت په مطابق ومنئ چې ما ستاسو پلر نيکۀ ته ورکړے وو او کوم چې ما د‬ ‫خپلو اخدمتګارانو پېغمبرانو په ذريعه تاسو ته لېږلے وو“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو هغوئ غوږ ونۀ نيولو او خپلې غاُې يې سختې کړې‪ ،‬لکه څنګه چې د خپلو پلرونو د غاُې وو‪ ،‬چا چې په خپل ما الک ړخدائ ړخدائ‬ ‫پاک ايمان نۀ وو راوُے‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغوئ د هغۀ هغه قانون او هغه لوظ رد کړو چې هغۀ د هغوئ د پلر نيکۀ سره کړے وو او هغه شهادتونه چې هغۀ د هغوئ په‬ ‫خلف ورکړے وو‪ ،‬او هغوئ د بېکارۍ پيروي وکړه او بېکاره شول او د هغو قومونو پسې لُل چې د هغوئ په شاوخوا کښې وو‪ ،‬د چا په‬ ‫حقله چې ما الک ړخدائ هغوئ ته ړحکم ورکړے وو چې د هغوئ په شان عمل ونکړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغوی د خپل څښتن خدای ټول حکمونه پريښودل او د ځان لپاره يې فلزي مجسمې جوُې کړې‪ ،‬يعنې دوه غوايان‪ ،‬د اشيره بت يې جوُ‬ ‫کړ‪ ،‬د ټولو آسماني ستورو عبادت يې وکړ او د بعل عبادت يې وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغوی خپل زامن او لورګانې په اور کې وسوځولې‪ ،‬فالونه او جادو يې وکارول او ځانونه يې د دې لپاره خرڅ کړل چې د څښتن په‬ ‫مقابل کې ګناه وکړي او هغه په قهر کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬نو څښتن په اسراييلو ډېر په قهر شو او هغوی يې له خپل نظره لرې کړل ‪.‬يوازې د يهودا قبيلې څخه پرته بل څوک پاتې نه شو‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۱۹‬همدارنګه د يهوداه خلقو د ما الک ړخدائ د خپل ړخدائ پاک ړحکمونه ونۀ منل‪ ،‬بلکې د بنى ااسرائيلو د قانونونو په مطابق يې روان وو کوم‬ ‫چې هغوئ جوُ کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬څښتن د اسراييلو ټول اولد رد کړ‪ ،‬هغوی يې په عذاب کې واچول او د لوټمارانو په لس کې يې ورکړل‪ ،‬تر دې چې هغه يې له خپل‬ ‫نظره لرې کړل‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې هغۀ بنى ااسرائيليان د داؤد د کورنۍ نه جدا کړل او هغوئ د نباط زوئ يربعام بادشاه جوُ کړو ‪.‬او يربعام بنى ااسرائيليان د‬ ‫ما الک ړخدائ د پيروۍ نه وشړل او دوئ يې لويه ګناه وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې بنى ااسرائيلو د يربعام په ټولو ګناهونو باندې روان وو او د هغې نه يې لس وانۀ خلو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬تر هغه چې څښتن اسراييل له خپل نظره لرې نه کړل‪ ،‬لکه څنګه چې هغه د خپلو ټولو خدمتګارانو نبيانو په وسيله ويلي وو‪ ،‬نو‬ ‫اسراييليان له خپل هيواد څخه اسور ته بوتلل شول او تر نن ورځې پورې هلته دي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د اسور بادشاه د بابل‪ ،‬ړکوته‪ ،‬او اوا‪ ،‬حمات او سفاروائم نه سړى راوستل او د بنى ااسرائيلو په ځائ يې د سامريه په ښارونو کښې ځای په‬ ‫ځای کړل ‪.‬هغوئ سامريه قبضه کړه او د هغې په ښارونو کښې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو کله چې هغوی هلته اوسېدل‪ ،‬نو د څښتن څخه ونه وېرېدل ‪.‬نو څښتن د هغوی په منځ کې زمريان راولېږل او ځينې يې ووژل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو ځکه هغوئ د اسور بادشاه ته ووئيل‪” ،‬هغه قومونه چې تا د سامريه په ښارونو کښې اچولي دي‪ ،‬هغه د هغه ړملک د ړخدائ پاک په‬ ‫طريقه نه پوهيږي ‪.‬نو ځکه هغۀ د هغوئ په مينځ کښې زمريان لېږلي دي او وګورئ چې هغوئ يې وژني‪ ،‬ځکه چې هغوئ د هغه ړملک د‬ ‫ړخدائ پاک طريقه نه پيژني“‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو د اسور بادشاه ړحکم ورکړو چې‪” ،‬د هغو اامامانو څخه چې تاسو له هغه ځای څخه راوستلي وو‪ ،‬يو هلته بوځئ‪ ،‬او پرېږدئ چې لُ‬ ‫شي او هلته واوسيږي او هغوی ته د هغه ړملک د ړخدائ پاک طريقه وښيي“‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو د هغو کاهنانو څخه يو چې هغوی د سامريه څخه بوتلل‪ ،‬بيت ايل ته راغی او هلته اوسېده او هغوی ته يې دا وښودله چې څنګه بايد د‬ ‫څښتن څخه ووېرېږي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬خو هر قوم خپل بړتان جوُ کړل او هغه يې د هغو لوُو ځايونو په کورونو کې کېښودل چې سامريانو جوُ کړي وو‪ ،‬هر قوم په خپلو‬ ‫ښارونو کې چې هلته اوسېدل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬د بابل سړو سوکات بنوت جوُ کړ‪ ،‬د کوت سړو نيرګل جوُ کړ او د حمات سړو اشيما جوُ کړ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او عويانو نباز او ترتاک جوُ کړل او د سفرويانو خپل ماشومان د سفروايم خدايانو ادرملک او عنامليک ته په اور کې وسوځول‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬نو هغوی د څښتن څخه ووېرېدل او د لوُو ځايونو لپاره يې له ټيټو کسانو څخه کاهنان وټاکل‪ ،‬چې د هغوی لپاره يې په لوُو ځايونو‬ ‫کې قربانۍ ورکولې‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغوی د څښتن څخه وېرېدل او د خپلو خدايانو عبادت يې کاوه‪ ،‬لکه څنګه چې هغوی د هغو قومونو عبادت کاوه چې له هغه ځای څخه‬ ‫يې شړلي وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬تر نن ورځې پورې هغوی د پخوانيو دودونو سره سم عمل کوي ‪.‬هغوی د څښتن څخه نه وېرېږي‪ ،‬نه د خپلو قوانينو‪ ،‬احکامو او د هغه‬ ‫شريعت او حکمونو پيروي کوي چې څښتن د يعقوب اولد ته ورکړي وو‪ ،‬چې نوم يې اسراييل وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬څښتن د هغوی سره تړون کړی وو او هغوی ته يې امر کړی وو چې د نورو خدايانو څخه مه وېرېږئ‪ ،‬نه هغوی ته سجده وکړئ‪ ،‬نه د‬ ‫هغوی عبادت وکړئ او نه ورته قرباني وُاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬مګر څښتن چې تاسو يې په خپل لوی قدرت او غځول شوي لس سره د مصر له خاورې څخه راوويستلئ‪ ،‬د هغه څخه وېرېږئ‪ ،‬د هغه‬ ‫عبادت وکړئ او د هغه لپاره قرباني وُاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬او هغه قوانين‪ ،‬احکام‪ ،‬شريعت او حکم چې هغه ستاسو لپاره ليکلي دي‪ ،‬د تل لپاره يې عملي کړئ او د نورو معبودانو څخه مه‬ ‫وېرېږئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬او هغه تړون چې ما ستاسو سره کړی دی‪ ،‬هغه مه هېروئ او د نورو معبودانو څخه مه وېرېږئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬مګر د خپل څښتن خدای څخه وېره کوئ‪ ،‬او هغه به تاسو د خپلو ټولو دښمنانو له لس څخه وژغوري‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬خو هغوی غوږ ونه نيوه‪ ،‬بلکې د خپل پخواني دود سره سم يې عمل وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬نو دې قومونو د څښتن څخه وېره لرله او د خپلو جوُو شويو بتانو عبادت يې کاوه‪ ،‬د هغوی اولدونه او د هغوی د اولدونو اولدونه‬ ‫هم‪ ،‬لکه څنګه چې د هغوی پلرونه کول‪ ،‬تر نن ورځې پورې همداسې کوي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۸‬‬ ‫‪۱‬د اسراييلو د پاچا ايله زوی هوشع د پاچاهۍ په دريم کال کې‪ ،‬د يهودا د پاچا احاز زوی حزقيا پاچاهي پيل کړه‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه پنځه ويشت کلن وو چې پاچاهي يې پيل کړه او په بيت المقدس کې يې نهه ويشت کاله پاچاهي وکړه ‪.‬د هغه د مور نوم ابی وو چې د‬ ‫زکريا لور وه‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ د خپل پلر داؤد په شان هغه څۀ وکړل چې د ما الک ړخدائ په نظر کښې صحيح ړوو‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ د لوُو ځايونو نه لرې کړل‪ ،‬مجسمې يې ماتې کړې‪ ،‬د اشيرې بړتونه يې پرې کړل او هغه پيتل مار يې ټوټې ټوټې کړ چې‬ ‫موسى‬ ‫ی‬ ‫جوُ کړے وو‪ ،‬ځکه چې تر هغه وخته پورې بنى ااسرائيلو ورته خوشبويۍ سوزولې‪ ،‬او هغۀ ورته نحوستان نوم ورکړو‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ د بنى ااسرائيلو په ما الک ړخدائ ړخدائ پاک باندې يقين ساتو‪ ،‬نو د هغۀ نه پس د يهوداه په ټولو بادشاهانو کښې د هغۀ په شان نۀ وو او‬ ‫نۀ د هغۀ نه مخکښې څوک ړوو‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې هغه څښتن ته نږدې و او د هغه د پيروي کولو څخه يې لس وانه خيست‪ ،‬بلکې د هغه حکمونه يې مراعات کړل چې څښتن‬ ‫موسی ته ورکړي وو‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫ی‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۷‬ما الک ړخدائ د هغۀ مل وو‪ ،‬او هغه هر چرته چې تللو نو کامياب شو‪ ،‬او هغه د اسور بادشاه اخلف بغاوت وکړو او د هغۀ اخدمت يې ونۀ‬ ‫کړو‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه فلستيان تر غزې او د هغه تر سرحدونو پورې‪ ،‬د چوکيدارانو د برج څخه تر ديوال لرونکي ښار پورې ووهل‪.‬‬ ‫‪۹‬د حزقياه بادشاه د بادشاهۍ په څلورم کال‪ ،‬چې د ااسرائيل د بادشاه ايله د زوئ هوشع د بادشاهۍ اووم کال وو‪ ،‬د اسور بادشاه شلمنسر په‬ ‫سامريه حمله وکړه او هغه يې محاصره کړو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د دريو کلونو په آخر کې يې سامريه ونيوله ‪:‬حزقياه د بادشاهۍ په شپږم کال کې‪ ،‬چې د بنى ااسرائيل د بادشاه هوشع د بادشاهۍ نهم‬ ‫کال وو‪ ،‬سامريه ونيول شوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د اسور پاچا اسراييليان اسور ته بوتلل او هغوی يې په حلح‪ ،‬د جوزان د سيند په غاُه هابور او د ماديانو په ښارونو کې ځای پرځای‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ځکه چې هغوی د خپل څښتن خدای خبره ونه منله‪ ،‬بلکې د هغه د لوظ او د هغه ټولو حکمونو څخه يې سرغړونه وکړه چې د څښتن‬ ‫موسی يې امر کړی وو‪ ،‬او نه يې غوږ ونيو او نه يې عمل وکړ‪.‬‬ ‫خدمتګار‬ ‫ی‬ ‫‪۱۳‬د حزقياه بادشاه د بادشاهۍ په څوارلسم کال‪ ،‬د اسور بادشاه سينحرب د يهوداه په ټولو دېوالونو باندې حمله وکړه او هغه يې ونيول‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو د يهوداه بادشاه حزقياه د اسور بادشاه ته لکيش ته ولېږلو او ورته يې وويل‪” ،‬ما ګناه کړې ده‪ ،‬زما نه لُ شه‪ ،‬هر هغه څه چې ته ما‬ ‫ته ورکوې زه به يې برداشت کړم “‪.‬او د اسور بادشاه د يهوداه بادشاه حزقياه ته درې سوه کيلوګرامه سپين زر او دېرش کيلوګرامه سره زر‬ ‫مقرر کړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬حزقياه هغۀ ته هغه ټولې سپين زر ورکړې چې د ما الک ړخدائ په کور او د شاهى محل په خزانو کښې وې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬په هغه وخت کې حزقياه د څښتن د کور د دروازو او هغو ستنو څخه سره زر راوويستل چې د يهودا پاچا حزقياه پوښلي وو او د اسور‬ ‫پاچا ته يې ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د اسور بادشاه د لکيش نه تارتان‪ ،‬ربصارس او ربشاقي د حزقياه بادشاه ته د يروشلم په خلف د يو لوئ لښکر سره ولېږل ‪.‬او هغوئ‬ ‫لُل او يروشلم ته راغلل ‪.‬او کله چې هغوئ پورته راغلل‪ ،‬نو راغلل او د پورتني حوض د ويالې په غاُه ودرېدل‪ ،‬کوم چې د ډکوونکو د‬ ‫پټي په لره کې دی‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې هغوی پادشاه ته غږ وکړ‪ ،‬نو د حلقيا زوی الياقيم‪ ،‬چې د کور مشر و‪ ،‬شبنا‪ ،‬منشاء او د آسف زوی يوآخ‪ ،‬چې د کتاب ليکوال و‪،‬‬ ‫هغوی ته راووتل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ربشاکيه هغوی ته وويل" ‪:‬اوس حزقياه ته وواياست‪ ،‬د اسور لوی پاچا داسې وايي ‪:‬دا په کوم باور دی چې ته پرې باور کوې؟"‬ ‫‪۲۰‬ته وايې‪( ،‬خو دا يوازې بې معنی خبرې دي‪) ،‬زه د جګړې لپاره مشوره او ځواک لرم ‪.‬اوس ته په چا باور کوې چې زما په وُاندې‬ ‫بغاوت کوې؟‬ ‫‪ ۲۱‬اوس‪ ،‬ګوره‪ ،‬ته د دې مات شوي سرې په امسا‪ ،‬يعنې په مصر باندې تکيه کوې‪ ،‬که څوک پرې تکيه وکړي‪ ،‬نو دا به د هغه لس ته‬ ‫ننوځي او هغه به سوری کړي ‪.‬د مصر پاچا فرعون د هغو ټولو خلکو لپاره همداسې دی چې په هغه باور لري‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو که تاسو ما ته ووايئ چې مونږ په خپل ما الک ړخدائ باندې باور لرو‪ ،‬نو دا هغه څوک نه دے چې حزقياه يې د لويو ځايونو او‬ ‫قربانګاهګانو نه لرې کړے دے او يهوداه او يروشلم ته يې فرمائيلى دى چې تاسو به په يروشلم کښې د دې قربانګاه په وُاندې عبادت‬ ‫کوئ؟‬ ‫‪۲۳‬نو اوس‪ ،‬زما د آشور بادشاه سره تړون وکړه‪ ،‬او زه به تاته دوه زره اسونه درکړم‪ ،‬که ته د ځان له خوا وکولی شې چې په هغو باندې‬ ‫سواران مقرر کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬نو بيا څنګه زما د بادار د نوکرانو د يو تر ټولو کوچني قوماندان مخ واُوې او په مصر باندې د جنګي ګاډيو او اس سوارانو باور‬ ‫وکړې؟‬ ‫‪ ۲۵‬آيا زه اوس د څښتن له مرستې پرته د دې ځای د ويجاُولو لپاره راغلی يم؟ څښتن ماته وويل ‪:‬په دې خاوره باندې حمله وکړه او هغه‬ ‫ويجاُ کړه‪.‬‬ ‫‪۲۶‬بيا د هلقياه زوئ االياقيم‪ ،‬شبنا او يوآح ربشاقيه ته وويل‪” ،‬زما مهرباني ده چې خپلو نوکرانو سره په شامي ژبه خبرې وکړه‪ ،‬ځکه چې‬ ‫مونږ يې پوهېږو ‪:‬او د هغو خلکو په غوږونو کې چې په دېوال باندې دي‪ ،‬زمونږ سره د يهوديانو په ژبه خبرې مه کوه“‪.‬‬ ‫‪۲۷‬خو ربشاقي هغوی ته وويل" ‪:‬آيا زما بادار زه ستا بادار او تاته د دې خبرو کولو لپاره رالېږلی يم؟ آيا هغه زه هغو خلکو ته نه يم لېږلی‬ ‫چې په دېوال ناست دي‪ ،‬چې خپل فضله وخوري او خپل ميتيازات ستاسو سره وڅښي؟"‬ ‫‪ ۲۸‬بيا ربشاکيه ولُ شو او د يهوديانو په ژبه يې په لوُ غږ چيغه کړه او ويې ويل ‪:‬د لوی پاچا‪ ،‬د اسور د پاچا خبرې واورئ‪:‬‬ ‫‪۲۹‬بادشاه داسې فرمائى چې‪ ،‬حزقياه تاسو دوکه نۀ کړى‪ ،‬ځکه چې هغه به تاسو د هغۀ د لس نه نۀ شى بچ کولے‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬حزقياه دې تاسو په ما الک ړخدائ باور ونۀ کړي او ووائى چې‪ ،‬ما الک ړخدائ به خامخا مونږ بچ کړى‪ ،‬او دا ښار به د اسور بادشاه ته نۀ‬ ‫ورکړے شى‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬حزقياه ته غوږ مه نيسئ‪ ،‬ځکه چې د اسور بادشاه فرمائى چې‪ ،‬زما سره د سوغات په توګه تړون وکړئ‪ ،‬او ما ته راشئ‪ ،‬او بيا تاسو‬ ‫هر يو د خپل انګورو او د خپلې انځر د ونې مېوه وخورئ‪ ،‬او د خپل کوهي اوبه وڅښئ‪.‬‬ ‫‪۳۲‬تر څو چې زه راشم او تاسو داسې وطن ته بوځم لکه ستاسو د خپل وطن په څېر‪ ،‬د غلې دانې او شرابو وطن‪ ،‬د ډوډۍ او انګورو‬ ‫باغونو وطن‪ ،‬د زيتون د تېلو او شاتو وطن‪ ،‬ترڅو تاسو ژوندي پاتې شئ او مړه نه شئ ‪.‬او حزقياه ته غوږ مه نيسئ کله چې هغه تاسو ته‬ ‫قناعت درکوي او وايي چې څښتن به موږ وژغوري‪.‬‬ ‫‪۳۳‬آيا د نورو قومونو کوم خدايانو خپل ټول وطن د اسور د پاچا له لسه خلص کړی دی؟‬ ‫‪ ۳۴‬د حمات او ارفاد خدايان چيرته دي؟ د سفروايم‪ ،‬هينع او عوه خدايان چيرته دي؟ ايا هغوی زما له لس څخه سامريه ژغورلې ده؟‬ ‫‪ ۳۵‬د نورو هېوادونو په ټولو خدايانو کې هغه څوک دي چې خپل وطن يې زما له لسه خلص کړی دی؟ څښتن به يروشلم زما له لسه‬ ‫خلص کړي؟‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۳۶‬خو خلق غلي پاتې شول او هغۀ ته يې يوه خبره هم جواب ورنه کړه‪ ،‬ځکه چې د بادشاه ړحکم دا وو چې‪” ،‬هغۀ ته جواب مه ورکوه“‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬بيا د هلقياه زوی الياقيم‪ ،‬چې د کور مشر و‪ ،‬شبنا منشی او د آسف زوی يوآح چې د کتاب ليکوال و‪ ،‬حزقيا ته راغلل او خپلې جامې يې‬ ‫څيرې کړې او د ربشاقی خبرې يې ورته وکړې‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۹‬‬ ‫‪۱‬کله چې حزقياه بادشاه دا واورېدل‪ ،‬نو خپلې جامې يې وشلولې‪ ،‬د ټاټ جامې يې واغوستې او د ما الک ړخدائ کور ته لُو‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ الياقيم‪ ،‬چې د کور مشر وو‪ ،‬شبنا‪ ،‬د کاهنانو مشران او د ټاټ جامې يې اغوستې وې‪ ،‬د آموص زوی اشعيا نبي ته ولېږل‪.‬‬ ‫‪۳‬هغوی ورته وويل" ‪:‬حزقياه داسې وايي ‪:‬دا ورځ د مصيبت‪ ،‬ملمتۍ او سپکاوي ورځ ده‪ ،‬ځکه چې ماشومان د زيږون وخت ته رسيدلي‬ ‫دي‪ ،‬او د زيږون توان نلري"‪.‬‬ ‫‪۴‬کېدے شى چې ما الک ړخدائ ستا ړخدائ پاک به د ربشاقي ټولې خبرې واوري‪ ،‬څوک چې د هغۀ ما الک د اسور بادشاه د ژوندي ړخدائ پاک د‬ ‫سپکاوي لپاره رالېږلے دے‪ ،‬او هغه خبرې به وغندي کومې چې ما الک ړخدائ ستا ړخدائ پاک اورېدلې دي ‪.‬نو د هغه پاتې شونو دپاره چې‬ ‫پاتې دي خپله دعا اوچته کړه‪.‬‬ ‫‪۵‬نو د حزقيا پاچا خدمتګاران اشعيا ته راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۶‬يسعياه هغوئ ته ووئيل‪” ،‬تاسو خپل ما الک ته داسې ووايئ‪ ،‬ما الک ړخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬د هغو خبرو نه مه وېرېږه چې تا اورېدلې‬ ‫دي‪ ،‬چې د اسور بادشاه نوکرانو زما سپکاوے کړے دے“‪.‬‬ ‫‪۷‬ګوره‪ ،‬زه به په هغه باندې يوه ساه واستوم‪ ،‬هغه به يوه اوازه واوري او خپل وطن ته به راستون شي‪ ،‬او زه به هغه په خپل وطن کې په‬ ‫توره ووژنم‪.‬‬ ‫‪۸‬نو ربشاقي واپس راغلو او د اسور بادشاه يې وليدلو چې د البناه په ِد جنګېدو‪ ،‬ځکه چې هغه اورېدلے وو چې هغه د لکيش نه تلے دے‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغه د ايتوپيا د پاچا ترهاقه په اُه واورېدل چې هغه ستا په وُاندې د جګړې لپاره راغلی دی‪ ،‬نو هغه بيا حزقياه ته پېغام‬ ‫وُونکي واستول او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۰‬تاسو به د يهوداه بادشاه حزقياه ته داسې ووايئ‪ ،‬چې ستا ړخدائ پاک چې تۀ پرې باور لرې‪ ،‬تا دوکه نۀ کړى او وائى چې يروشلم به د‬ ‫اسور بادشاه ته نۀ حواله کيږى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ګوره‪ ،‬تا اورېدلي دي چې د اسور پاچاهانو په ټولو هېوادونو څه کړي دي‪ ،‬او هغوی يې په بشپړه توګه له منځه وُي دي‪ ،‬نو آيا ته به‬ ‫وژغورل شې؟‬ ‫‪۱۲‬آيا د هغو قومونو خدايانو هغه خلک وژغورل چې زما پلر نيکونو له منځه وُي وو‪ ،‬لکه جوزان‪ ،‬حاران‪ ،‬رصف او د عدن اولدونه‬ ‫چې په تلسار کې وو؟‬ ‫‪ ۱۳‬د حمات بادشاه‪ ،‬د ارفاد بادشاه‪ ،‬د سفروائم ښار‪ ،‬د حنع او اعواح بادشاهان چرته دي؟‬ ‫‪۱۴‬حزقياه د پېغام وُونکو د لس خط ترلسه کړو او هغه يې ولوست‪ ،‬او حزقياه د ما الک ړخدائ کور ته لُو او د ما الک ړخدائ په وُاندې‬ ‫يې خپور کړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬حزقياه د ما الک ړخدائ په حضور کښې دعا وکړه او وې فرمائيل‪” ،‬اے د بنى ااسرائيلو ما الکه ړخدايه‪ ،‬چې د کروبيانو په مينځ کښې ناست‬ ‫يې‪ ،‬تۀ د زمکې د ټولو بادشاهتونو ړخدائ پاک يې‪ ،‬تا آسمان او زمکه جوُه کړې ده“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬اے ما الکه ړخدايه‪ ،‬خپل غوږونه ټيټ کړه او واوره ‪:‬اے ما الکه ړخدايه‪ ،‬خپلې سترګې خلصې کړه او وګوره‪ ،‬او د سنحرب خبرې واوره‪،‬‬ ‫چې هغه يې د ژوندي ړخدائ پاک د سپکاوي لپاره رالېږلے دے‪.‬‬ ‫‪۱۷‬اے ما الکه ړخدايه‪ ،‬په رښتيا سره د اسور بادشاهانو قومونه او د هغوئ ړملکونه تباه کړى دى‪،‬‬ ‫‪۱۸‬او د هغوی خدايان يې په اور کې واچول ‪:‬ځکه چې هغوی خدايان نه وو‪ ،‬بلکې د انسانانو د لسونو کار وو‪ ،‬لرګي او تيږې ‪.‬نو ځکه يې‬ ‫له منځه يوُل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو اوس‪ ،‬اے ما الکه ړخدايه‪ ،‬زمونږ ړخدايه پاکه‪ ،‬زۀ تا ته زارۍ کوم چې مونږ د هغۀ د لس نه بچ کړه‪ ،‬ترڅو د زمکې ټول بادشاهتونه پوه‬ ‫شي چې تۀ ما الک ړخدائ يې‪ ،‬يوازې تۀ يې‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا د آموص زوئ اشعيا حزقياه ته ولېږلو او وې وئيل‪” ،‬ما الک ړخدائ د بنى ااسرائيلو ړخدائ پاک داسې فرمائى‪ ،‬هغه دعا چې تا د اسور‬ ‫بادشاه سينحرب په حقله ما ته کړې ده‪ ،‬ما واورېدله‪.‬‬ ‫‪۲۱‬دا هغه کلم دی چې څښتن د هغه په اُه فرمايلي دی ‪:‬د صهيون پېغلې لور تا سپک ګڼلې ده او تا پورې يې خندا کړې ده‪ ،‬د يروشلم لور‬ ‫ستا په وُاندې خپل سر ښورولی دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬تا چا ته سپکاوی او سپکاوی کړی دی؟ چا ته دې خپل غږ پورته کړی دی او چا ته دې سترګې پورته کړې دي؟ حتی د اسراييلو د‬ ‫مقدس ذات په وُاندې؟‬ ‫‪۲۳‬تا د خپلو پېغمبرانو په وسيله د ما الک ړخدائ سپکاوے کړے دے‪ ،‬او تا وئيلى دى چې‪ ،‬زۀ د خپلو ګڼ شمېر ګاډو سره د غرونو لوُو ته‪،‬‬ ‫د لبنان په څنډو کښې راغلے يم‪ ،‬او د هغې لوُې دادار ونې او د هغې غوره صنوبر ونې به پرې کړم ‪.‬او زۀ به د هغۀ د سرحدونو او د هغۀ‬ ‫د کارمل ځنګلونو ته ننوځم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ما عجيبه اوبه کيندلې او څښلې دي‪ ،‬او د خپلو پښو په تلو سره مې د محاصره شويو سيمو ټولې سيندونه وچ کړي دي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬آيا تا ډېر پخوا نه دي اورېدلي چې ما دا څنګه وکړل‪ ،‬او له پخوا وختونو راهيسې مې دا جوُ کړی دی؟ اوس ما دا کار ترسره کړی‬ ‫دی‪ ،‬نو ته بايد د دېوالونو ښارونه په کنډوالو بدل کړې؟‬ ‫‪ ۲۶‬نو ځکه د هغوی اوسېدونکي کمزوري وو‪ ،‬هغوی وېرېدلي او شرمېدلي وو‪ ،‬هغوی د پټي د واښو او شنو بوټو په څېر وو‪ ،‬د کورونو په‬ ‫بامونو د واښو او د هغو غلو په څېر وو چې د لويېدو څخه مخکې وچ شوي وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬خو زه ستا د اوسېدو ځای‪ ،‬ستا د وتلو او دننه راتلو ځای او زما په وُاندې ستا قهر پېژنم‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۲۸‬ځکه چې ستا غصه زما په خلف ده او ستا شور ماشور زما غوږونو ته رسېدلی دی‪ ،‬نو زه به ستا په پوزه کې زنځير او ستا په شونډو‬ ‫کې خپل قيضه واچوم او تا به په هغه لره بيرته وګرځوم چې ته په کومه لره راغلی يې‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او دا به ستا لپاره يوه نښه وي‪ ،‬سږ کال به هغه څه وخورئ چې پخپله راټوکېږي او په دوهم کال کې هغه څه چې له هغې څخه‬ ‫راټوکېږي؛ او په دريم کال کې به تاسو وکرئ‪ ،‬ريبئ‪ ،‬د انګورو باغونه وکرو او د هغې مېوې وخورئ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او هغه پاتې شوي کسان چې د يهوداه د کورنۍ څخه ژغورل شوي دي‪ ،‬هغوی به بيا لندې ريښې ونيسي او پورته به مېوې ورکړي‪.‬‬ ‫رب الفواج جوش به دا کار وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬ځکه چې د يروشلم نه به يو پاتې شوے راووځي‪ ،‬او هغه څوک چې د صيون غره نه تښتي‪ ،‬د ړ‬ ‫‪ ۳۲‬نو ځکه ما الک ړخدائ د اسور بادشاه په حقله فرمائى چې‪ ،‬هغه به دې ښار ته نۀ ننوځى‪ ،‬نۀ به هلته غشے وولي‪ ،‬نۀ به د دې په وُاندې‬ ‫ډال سره راشي‪ ،‬او نۀ به د دې په وُاندې ډېورنډ ولګوي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ما الک ړخدائ فرمائى چې‪ ،‬په کومه لر چې هغه راغلے وو‪ ،‬په هغه لره به واپس راشى او دې ښار ته به نۀ راځى‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬ځکه چې زه به د دې ښار دفاع وکړم او دا به وژغورم‪ ،‬د ځان لپاره او د خپل خدمتګار داود لپاره‪.‬‬ ‫‪۳۵‬په هغه شپه د څښتن فرښته راووتله او د اسوريانو په کمپ کې يې يو لک پنځه اتيا زره کسان ووژل ‪.‬کله چې سهار وختي راويښ شول‪،‬‬ ‫نو ټول مړي يې وليدل‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو د اسور پاچا سنحرب لُ او لُ او بيرته راستون شو او په نينوا کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬او کله چې هغه د خپل معبود انسروک په کور کې عبادت کولو‪ ،‬نو د هغه زامنو ادر ړم الک او شراِر هغه په توره وواژه او د ارمنستان‬ ‫ړملک ته وتښتېدل او د هغه زوئ ااسرحدون د هغه په ځائ بادشاه شو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۰‬‬ ‫‪۱‬په هغو ورځو کې حزقياه د مرګ تر حده ناروغه شو ‪.‬د آموص زوی اشعيا نبي هغه ته راغی او ورته يې وويل ‪:‬څښتن داسې فرمايي ‪:‬‬ ‫خپل کور جوُ کړه‪ ،‬ځکه چې ته به مړ شې او ژوندی به نه يې‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا هغه خپل مخ ديوال ته وګرځاوه او څښتن ته يې دعا وکړه او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۳‬اے ما الکه ړخدايه‪ ،‬زۀ تا ته زارۍ کوم‪ ،‬اوس راياد کړه چې ما ستا په وُاندې په صداقت او کامل زُه سره ژوند کړے دے او هغه څه مې‬ ‫کړي دي چې ستا په نظر کښې ښۀ دي “‪.‬حزقياه په ژُا شو‪.‬‬ ‫‪۴‬او داسې وشول چې مخکې له دې چې اشعيا منځني انګړ ته لُ شي‪ ،‬د څښتن کلم هغه ته راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۵‬بيا راوګرځه او زما د قوم مشر حزقياه ته ووايه چې‪ ،‬ستا د پلر داؤد ړخدائ پاک ما الک ړخدائ فرمائى چې‪ ،‬ما ستا دعا واورېده او ستا‬ ‫اوښکې مې وليدې ‪.‬ګوره‪ ،‬زۀ به تا روغ کړم ‪.‬په درېمه ورځ به د ما الک ړخدائ کور ته لُ شې‪.‬‬ ‫‪۶‬زۀ به ستا عمر پنځلس کاله نور هم زيات کړم‪ ،‬او زۀ به تا او دا ښار د اسور بادشاه د لس نه بچ کړم‪ ،‬او زۀ به د خپل ځان او د خپل‬ ‫اخدمتګار داؤد د خاطر د دې ښار دفاع وکړم‪.‬‬ ‫‪۷‬بيا يشعياه وفرمايل ‪:‬د انځر يوه ټوټه راوُه ‪.‬هغوی دا واخيستل او په دانه باندې يې کېښود او هغه روغ شو‪.‬‬ ‫‪۸‬حزقياه يسعياه ته ووئيل‪” ،‬څۀ نښه به وي چې ما الک ړخدائ به ما روغ کړي او زۀ به په دريمه ورځ د ما الک ړخدائ کور ته لُ شم؟“‬ ‫‪ ۹‬او اشعيا وويل" ‪:‬ته به د څښتن له خوا دا نښه ولرې چې څښتن به هغه څه وکړي چې هغه ويلي دي ‪:‬ايا سيوری به لس درجې مخکې لُ‬ ‫شي يا لس درجې بيرته لُ شي؟"‬ ‫‪ ۱۰‬حزقياه په ځواب کې وويل ‪:‬دا د سيوري لپاره يوه اسانه خبره ده چې لس درجې ښکته شي ‪:‬نه‪ ،‬خو پرېږده چې سيوري لس درجې شاته‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او يسعياه نبي څښتن ته فرياد وکړ ‪:‬او هغه سيوری لس درجې شاته کړ‪ ،‬چې د احاز په ډيال کې ښکته تللی و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬په هغه وخت کې د بابل پاچا د بلدان زوی برودکبلدان حزقياه ته ليکونه او ډالۍ واستولې‪ ،‬ځکه چې هغه اوريدلي وو چې حزقياه ناروغه‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬حزقياه د هغوئ خبره واوروله او هغوئ ته يې د خپلو قيمتي شيانو ټول کور وښودل‪ ،‬سپين زر‪ ،‬سره زر‪ ،‬مصالحې‪ ،‬قيمتى عطر‪ ،‬خپل‬ ‫ټول زغره وال کور او هر هغه څه چې په خپلو خزانو کې موندل شوي وو ‪:‬په خپل کور او يا په خپله ټوله سلطنت کې داسې هيڅ شی نه و‬ ‫چې حزقياه ورته نه و ښودلی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا يسعياه نبي حزقياه بادشاه ته راغلو او ورته يې ووئيل‪” ،‬دا سړى څۀ ووئيل؟ او هغوئ له کوم ځائ نه تا ته راغلل؟ “حزقياه ورته‬ ‫ووئيل‪” ،‬دوئ د لرې ړملک نه‪ ،‬حتى د بابل نه راغلي دي“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ تپوس وکړو‪” ،‬هغوئ ستا په محل کښې څۀ ليدلى دى؟ “حزقياه جواب ورکړو‪” ،‬زما په محل کښې هر څيز چې دى هغوئ ليدلى‬ ‫دى ‪.‬زما په خزانو کښې داسې هيڅ څيز نشته چې ما هغوئ ته نۀ وى ښودلى“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بيا يسعياه حزقياه ته وويل” ‪:‬د څښتن کلم واوره“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ګوره‪ ،‬هغه ورځې راځي چې هر څه چې ستا په کور کې دي او هغه څه چې ستا پلر نيکونو تر نن ورځې پورې جمع کړي دي‪ ،‬بابل‬ ‫ته به يوُل شي ‪.‬هيڅ شی به پاتې نه شي‪ ،‬څښتن فرمايي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ستا زامن به چې ستا نه به پېدا شى او ستا نه به څوک پېدا شى‪ ،‬هغوئ به بوتلے شى او هغوئ به د بابل د بادشاه په محل کښې خصيان‬ ‫شى‪.‬‬ ‫ړ‬ ‫‪۱۹‬بيا حزقياه اشعيا ته ووئيل‪” ،‬د ما الک خدائ کلم چې تا کړے دے ښه دے “‪.‬هغۀ ووئيل‪” ،‬آيا دا ښه نۀ ده چې زما په ژوند کښې امن او‬ ‫صداقت وى؟“‬ ‫‪۲۰‬د حزقياه د بادشاهۍ نورې ټولې پېښې‪ ،‬د هغۀ ټول طاقت او څنګه يې يو حوض او يو نل جوُ کړو او ښار ته يې اوبه راوُې‪ ،‬دا ټول د‬ ‫يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي دي؟‬ ‫‪ ۲۱‬حزقياه د خپلو نيکونو سره مړ شو او د هغه زوی منسي د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫فصل ‪۲۱‬‬ ‫‪۱‬منسي دولس کلن وو چې پاچاهي يې پيل کړه او په بيت المقدس کې يې پنځه پنځوس کاله پاچاهي وکړه او د هغه د مور نوم حفصيبه وه‪.‬‬ ‫‪ ۲‬او هغه کارونه يې وکړل چې د څښتن په نظر کې بد وو‪ ،‬د هغو قومونو د ناوُه کارونو په تعقيب چې څښتن د اسراييليانو له مخې شړلي‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چې هغه لوُ ځايونه چې د هغه پلر حزقياه وران کړي وو‪ ،‬هغه بيا جوُ کړل‪ ،‬د بعل لپاره يې قربانګاه جوُې کړې او د اشيره بړت‬ ‫يې جوُ کړ‪ ،‬لکه څنګه چې د اسرائيلو پاچا اخاب کړی وو‪ ،‬او د آسمان ټولو ستورو ته يې سجده وکړه او د هغوی عبادت يې وکړ‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ د ما الک ړخدائ په کور کښې قربانګاه جوُې کړې‪ ،‬د کوم په اُه چې ما الک ړخدائ فرمائيلى ړوو چې‪” ،‬زۀ به خپل نوم په يروشلم کښې‬ ‫وساتم“‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او هغه د څښتن د کور په دواُو حويلۍ کې د ټولو ستورو لپاره قربانګاهګانې جوُې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه خپل زوی په اور کې تېر کړ‪ ،‬وختونه يې وليدل‪ ،‬جادو يې وکاراوه او د جادوګرانو او جادوګرو سره يې معامله وکړه ‪.‬هغه د څښتن‬ ‫په نظر کې ډېر بد کارونه وکړل او هغه يې په قهر کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ د اشيرې بړت يوه مجسمه جوُه کړه چې هغۀ جوُه کړې وه او په هغه کور کښې يې کېښوده چې ما الک ړخدائ داؤد او د هغۀ زوئ‬ ‫سليمان ته فرمائيلى ړوو‪” ،‬په دې کور او په يروشلم کښې چې ما د بنى ااسرائيلو د ټولو قبيلو نه غوره کړے دے‪ ،‬زۀ به خپل نوم د تل دپاره‬ ‫وساتم‪.‬‬ ‫‪۸‬زه به د اسراييلو پښې نور د هغه ځمکې څخه ونه باسم چې ما د دوی پلر او پلر ته ورکړې وه‪ ،‬يوازې په هغه صورت کې چې دوی د‬ ‫موسی ورته ورکړی دی‪.‬‬ ‫هغه ټولو شيانو سره سم عمل وکړي چې ما ورته امر کړی دی او د هغه ټول قانون سره سم چې زما خدمتګار‬ ‫ی‬ ‫‪۹‬خو هغوئ غوږ ونۀ نيولو او منسى هغوئ دې ته وهڅول چې د هغو قومونو په پرتله ډېر بد کارونه وکړي کوم چې ما الک ړخدائ د بنى‬ ‫ااسرائيلو نه مخکښې تباه کړى ړوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او څښتن د خپلو خدمتګارانو نبيانو په وسيله خبرې وکړې او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې د يهوداه بادشاه منسى دا حرام کارونه کړى دى او د هغو ټولو اموريانو نه هم زيات بد عملونه يې کړى دى چې د هغۀ نه‬ ‫مخکښې ړوو او د خپلو بړتانو سره يې يهوداه هم ګناه ته مجبوره کړے دے‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو ځکه ما الک ړخدائ د بنى ااسرائيلو ړخدائ پاک داسې فرمائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ په يروشلم او يهوداه باندې داسې آفت راولم چې هر څوک‬ ‫چې دا واورى نو د هغۀ دواُه غوږونه به وژاُى‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زۀ به په يروشلم باندې د سامريه د رسۍ او د اخىاب د کورنۍ د ساحر په شان تار وغځوم‪ ،‬او يروشلم به داسې پاک کړم لکه څنګه چې‬ ‫يو سړے لوښے پاکوي او بيا يې پورته کوي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او زه به د خپل ميراث پاتې شوي خلک پرېږدم او د هغوی دښمنانو ته به يې وسپارم‪ ،‬او هغوی به د خپلو ټولو دښمنانو لپاره لوټ او‬ ‫غنيمت شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬ځکه چې هغوی زما په نظر کې بد کار کړی دی او زما قهر يې راپارولی دی‪ ،‬له هغې ورځې راهيسې چې د هغوی نيکونه له مصر‬ ‫څخه راوتلي دي‪ ،‬تر نن ورځې پورې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬منسي ډېر بې ګناه خلک ووژل‪ ،‬تر دې چې د يروشلم د يو سر څخه تر بل سر پورې يې وينه تويه کړه‪ ،‬د هغه ګناه پرته چې هغه يې د‬ ‫يهوداه د ګناه کولو سبب کړه او هغه کارونه يې وکړل چې د څښتن په نظر کې بد وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو د منسى نورې ټولې کارونه‪ ،‬هغه ټول کارونه چې هغۀ وکړل او هغه ګناهونه چې هغۀ کړې وې‪ ،‬هغه د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ‬ ‫په کتاب کښې ليکلے شوى نۀ دى؟‬ ‫عزا په باغ کې ښخ شو او د هغه زوی امون د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬منسي د خپلو نيکونو سره مړ شو او د خپل کور په باغ‪ ،‬د ړ‬ ‫‪ ۱۹‬امون دوه ويشت کلن وو چې پاچاهي يې پيل کړه او دوه کاله يې په يروشلم کې پاچاهي وکړه او د هغه د مور نوم مشلمت وو‪ ،‬چې د‬ ‫يطبه د حروص لور وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬هغه د خپل پلر منسي په څېر د څښتن په نظر کې بد کار وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او هغه د خپل پلر په لره روان و او د هغو بتانو عبادت يې کاوه چې پلر يې عبادت کاوه او د هغوی عبادت يې کاوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه د خپلو نيکونو څښتن خدای پريښود او د څښتن په لره روان نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د امون نوکرانو د هغه په وُاندې دسيسه جوُه کړه او پاچا يې په خپل ماڼۍ کې وواژه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او د ړملک خلقو هغه ټول کسان ووژل چې د امون بادشاه په اخلف يې دسيسه جوُه کړې وه‪ ،‬او د ړملک خلقو د هغۀ زوئ يوسياه د هغۀ‬ ‫په ځائ بادشاه جوُ کړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د امون نورې ټولې کارونه چې هغه وکړل‪ ،‬هغه د يهودا د پاچاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه دي؟‬ ‫عزا په باغ کې په خپله هديره کې ښخ شو او د هغه زوی يوسياه د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه د ړ‬ ‫څپرکی ‪۲۲‬‬ ‫‪۱‬يوشياه د اتو کالو وو کله چې هغه بادشاهى شروع کړه او په يروشلم کښې يې يو دېرش کاله بادشاهى وکړه او د هغۀ مور يديده وه‪ ،‬چې د‬ ‫بوسکت د عداياه لور وه‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه هغه کار وکړ چې د څښتن په نظر کې سم وو‪ ،‬او د خپل پلر داؤد په ټوله لره روان و‪ ،‬او ښي يا چپ لس ته نه وګرځېد‪.‬‬ ‫‪۳‬او د يوسياه بادشاه په اتلسم کال‪ ،‬بادشاه د عزلياه زوئ او د مسلم لمسی شافان د منشى په توګه د ما الک ړخدائ کور ته ولېږلو او وې وئيل‪،‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۴‬مشر اامام اخلقياه ته لُ شه‪ ،‬چې هغه هغه پېسې راټولې کړي چې د ما الک ړخدائ کور ته راوُل شوې دي‪ ،‬کومې چې د دروازې ساتونکو‬ ‫د خلقو نه راټولې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغوی دې دا د کار کوونکو په لس کې ورکړي‪ ،‬چې د څښتن د کور څارنه کوي ‪.‬او هغوی دې دا د هغه کار کوونکو ته ورکړي چې‬ ‫د څښتن د کور کار کوي‪ ،‬ترڅو د کور د وران شويو ودانيو مرمت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د ترکاڼانو‪ ،‬معمارانو او خټګرو ته‪ ،‬او د کور د ترميم لپاره د لرګيو او تراشل شويو تيږو د اخيستلو لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۷‬خو هغه پيسې چې د هغوی لس ته ورکړل شوې وې‪ ،‬د هغوی سره حساب نه کېده‪ ،‬ځکه چې هغوی په وفادارۍ سره کار کاوه‪.‬‬ ‫“‪.‬خلقياه هغه کتاب شافان ته ورکړ او‬ ‫‪۸‬مشر اامام اخلقياه د شافان ړمشائار ته ووئيل‪” ،‬ما د ما الک ړخدائ په کور کښې د شريعت کتاب وموند ا‬ ‫هغه يې ولوست‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا شافان د منشى په توګه بادشاه ته راغلو او بادشاه ته يې خبر ورکړو او ورته يې ووئيل‪” ،‬ستا نوکرانو هغه پېسې راټولې کړې دي چې‬ ‫په کور کې موندل شوې وې او هغه يې د کار کوونکو او د ما الک ړخدائ د کور د څارنې د پاره ورکړې دي“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او شافان د منشى په توګه بادشاه ته خبر ورکړو او وې وئيل‪” ،‬حلقياه اامام ما ته يو کتاب راکړے دے “‪.‬او شافان هغه د بادشاه په‬ ‫وُاندې ولوست‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او کله چې پاچا د شريعت د کتاب خبرې واورېدې‪ ،‬نو خپلې جامې يې وشلولې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو بادشاه احلقياه اامام‪ ،‬د شافان زوئ اخيقام‪ ،‬د ميکاياه زوئ عکبور‪ ،‬د شافان منشى او د بادشاه نوکر عساهيا ته ړحکم ورکړو چې‪،‬‬ ‫‪۱۳‬لُ شئ او د دې کتاب د خبرو په اُه چې موندل شوې ده‪ ،‬زما‪ ،‬د خلکو او د يهودا د ټولو خلکو لپاره له څښتن څخه پوښتنه وکړئ ‪.‬ځکه‬ ‫چې د څښتن غضب زموږ په وُاندې ډېر سخت دی ځکه چې زموږ نيکونو د دې کتاب د خبرو ته غوږ نه دی نيولی او د هغه څه سره سم‬ ‫عمل نه دی کړی چې زموږ په اُه ليکل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو حلقياه اامام‪ ،‬اخيقام‪ ،‬عکبور‪ ،‬سافان او عساهياه د حلده پېغمبرې ته لُل‪ ،‬چې د شلوم ښځې وه‪ ،‬چې د تاکواه زوئ وو او د حرحاس‬ ‫زوئ وو‪ ،‬چې د جامو ساتونکې وه( ‪.‬اوس هغه په يروشلم کښې په کالج کښې اوسېده )او هغوئ د هغې سره خبرې اترې وکړې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغې هغوی ته وويل” ‪:‬د اسراييلو څښتن خدای داسې فرمايي ‪:‬هغه سړي ته چې تاسو يې ماته رالېږلي ياست ووايه‪:‬‬ ‫‪۱۶‬ما الک ړخدائ داسې فرمائى چې‪ ،‬ګورئ‪ ،‬زۀ به په دې ځائ او د هغې په اوسېدونکو آفت راولم‪ ،‬د هغه کتاب ټولې خبرې چې د يهوداه‬ ‫بادشاه لوستلې دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې هغوی زما څخه لس اخيستی دی او نورو خدايانو ته يې خوشبويي سوزولې ده‪ ،‬ترڅو د خپلو ټولو لسونو کارونو سره ما‬ ‫غصه کړي‪ ،‬نو زما غضب به د دې ځای په وُاندې راپاريږي او مړ به نشي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬خو د يهوداه بادشاه ته چې تاسو يې د ما الک ړخدائ نه د تپوس کولو دپاره رالېږلى يئ‪ ،‬تاسو ورته دا ووايئ‪ ،‬ما الک ړخدائ د بنى ااسرائيلو‬ ‫ړخدائ پاک داسې فرمائى‪ ،‬د هغو خبرو په باره کې چې تاسو اورېدلې دى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې ستا زُه نرم وو او تا د څښتن په وُاندې ځان عاجز کړ‪ ،‬کله چې تا هغه خبرې واورېدې چې ما د دې ځای او د هغې د‬ ‫اوسېدونکو په وُاندې وکړې چې هغوی به ويجاُ او لعنتي شي‪ ،‬او تا خپلې جامې وشلولې او زما په وُاندې دې ژُل‪ ،‬نو ما هم ستا دعا‬ ‫واورېده‪ ،‬څښتن فرمايي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو ګوره‪ ،‬زه به تا ستا د پلر نيکونو سره يوځای کړم‪ ،‬او ته به په سلمتۍ سره په خپلې قبر کې يوُل شې ‪.‬او ستا سترګې به هغه ټولې‬ ‫بدۍ ونه ويني چې زه به په دې ځای باندې راولم ‪.‬او هغوی پاچا ته خبر ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬فصل‬ ‫‪۱‬نو بادشاه د يهوداه او يروشلم ټول مشران ولېږل او هغه ته يې راغونډ کړل‪.‬‬ ‫‪۲‬نو بادشاه د ما الک ړخدائ کور ته لُو‪ ،‬د يهوداه ټول سړى او د يروشلم ټول اوسېدونکى د هغۀ سره‪ ،‬اامامان‪ ،‬پېغمبران او ټول واُه او لوئ‬ ‫ټول خلق د هغۀ سره وو ‪.‬هغۀ د لوظ د هغه کتاب ټولې خبرې چې د ما الک ړخدائ په کور کښې موندلے شوې وې‪ ،‬د هغوئ په غوږونو کښې‬ ‫ولوستلې‪.‬‬ ‫‪۳‬بيا بادشاه د ستنې سره ودرېدو او د ما الک ړخدائ په وُاندې يې لوظ وکړو چې د ما الک ړخدائ تابعدارى به کوى‪ ،‬د هغۀ ړحکمونه به کوى‪ ،‬د‬ ‫هغۀ ړحکمونه به کوى او د هغۀ قوانين به په ټول زُۀ او ټول روح سره منى‪ ،‬او د دې لوظ خبرې به کوى چې په دې کتاب کښې ليکلے‬ ‫شوې دى ‪.‬او ټول خلق په لوظ باندې ودرېدل‪.‬‬ ‫‪۴‬نو بادشاه مشر اامام خلقياه‪ ،‬د دويمې درجې اامامانو او د دروازې ساتونکو ته ړحکم ورکړو چې د ما الک ړخدائ د کور نه ټول هغه لوښي‬ ‫راوباسه چې د بعل‪ ،‬اشيرې بړت او د آسمان د ټولو ستورو د پاره جوُ شوى ړوو ‪.‬هغۀ هغه د يروشلم نه بهر د اقدرون په پټو کښې وسوزول‬ ‫او د هغې ايرې يې بيتاېل ته يوُې‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ هغه بړت پرست اامامان وغورځول‪ ،‬کوم چې د يهوداه بادشاهانو د يهوداه په ښارونو او د يروشلم په شاوخوا ځايونو کښې د خوشبويۍ‬ ‫سوزولو لپاره مقرر کړى ړوو‪ ،‬هغه کسان هم چې بعل‪ ،‬لمر‪ ،‬سپوږمۍ‪ ،‬سيارو او د آسمان ټولو ستورو ته خوشبويۍ سوزولې‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ د يشير بت د ما الک ړخدائ د کور نه د يروشلم نه بهر د قادرون وادۍ ته راوويست او د قادرون وادۍ ته يې وسوزولو‪ ،‬هغه يې ټوټه‬ ‫ټوټه کړ او د هغې پوډر يې د خلقو په قبرونو باندې واچولو‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او هغه د لواطت کوونکو کورونه چې د څښتن د کور سره نږدې وو‪ ،‬وران کړل‪ ،‬چېرته چې ښځو د اشيرې بت لپاره پردې جوُولې‪.‬‬ ‫‪۸‬نو هغه ټول اامامان د يهوداه د ښارونو نه راوويستل او د جبعې نه تر بئرشبع پورې يې هغه لوُ ځايونه ناپاک کړل چرته چې اامامانو‬ ‫يشوع د دروازې په دروازه کې وو‪ ،‬کوم چې د ښار‬ ‫خوشبويۍ سوزولې‪ ،‬او د هغه دروازو لوُ ځايونه يې ُنګ کړل چې د ښار د حکمران ل‬ ‫د دروازې په چپ لس کې وو‪.‬‬ ‫‪۹‬خو د لوُو ځايونو اامامان په يروشلم کښې د ما الک ړخدائ قربانګاه ته رانۀ غلل‪ ،‬خو هغوئ د خپلو وروڼو سره بې خميره روټۍ وخوُله‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪ ۱۰‬او هغه د توفت عبادتځای چې د هنوم د اولدې په دره کې دی ناپاک کړ‪ ،‬ترڅو هيڅوک خپل زوی يا لور د مولک بت ته د اور له‬ ‫لرې ونه سپاري‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او هغه آسونه چې د يهودا پاچاهانو د څښتن د کور د دروازې په خوله کې د نتن ملک د خصي د کوټې سره چې په څړځای کې وه‪ ،‬لمر‬ ‫ته ورکړل‪ ،‬هغه يې واخيستل او د لمر جنګي ګاډۍ يې په اور وسوځولې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغه قربانګاه چې د احاز د کوټې په سر وې‪ ،‬کومې چې د يهوداه بادشاهانو جوُې کړې وې او هغه قربانګاه چې منسى د ما الک ړخدائ د‬ ‫کور په دواُو دربارونو کې جوُې کړې وې‪ ،‬بادشاه هغه ورانې کړې‪ ،‬هغه يې ترې نه ماتې کړې او خاورې يې د قادرون په سيند کې‬ ‫واچولې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بادشاه هغه لوُ ځايونه ناپاک کړل چې د يروشلم په مخکښې وو‪ ،‬کوم چې د فنا د غره په ښى لس باندې وو‪ ،‬کوم چې د بنى ااسرائيلو‬ ‫بادشاه سليمان د صيدونيانو د کرکجن بړت عستارات‪ ،‬د موآبيانو د کرکجن بړت کموش او د عمونيانو د کرکجن بړت املکوم د پاره جوُ کړى‬ ‫ړوو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ مجسمې ماتې کړې‪ ،‬د اشيرې بړتونه يې راوغورزول او د هغې ځايونه يې د انسانانو د هډوکو څخه ډک کړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه قربانګاه چې په بيت ايل کې وه او هغه عبادت ځای چې د نباط زوی يروبعام جوُ کړی و‪ ،‬هغه يې وران کړ‪ ،‬هغه عبادت ځای يې‬ ‫هم وران کړ‪ ،‬هغه يې وسوځاوه او هغه يې ټوټه ټوټه کړ او د اشيره بت يې وسوزاوه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬کله چې يوسياه مخ واُاوه‪ ،‬نو هغه قبرونه يې وليدل چې هلته په غره کې وو ‪.‬هغۀ هډوکي د قبرونو نه راوويستل او په قربانګاه يې‬ ‫وسوزول او هغه يې ناپاکه کړه‪ ،‬لکه څنګه چې د ما الک ړخدائ د کلم سره سم وو چې د ړخدائ پاک سړى اعلن کړے وو او دا خبرې يې‬ ‫کړې وې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا هغه وويل” ‪:‬دا کوم لقب دی چې زه يې وينم؟ “د ښار خلکو ورته وويل” ‪:‬دا د خدای د هغه سړي قبر دی چې د يهودا څخه راغلی و‬ ‫او د بيت ايل د قربانګاه په وُاندې يې هغه کارونه اعلن کړي وو چې تا کړي دي“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا هغۀ ووئيل‪” ،‬هغه پرېږده‪ ،‬څوک دې د هغۀ هډوکي نۀ خوځوى “‪.‬نو هغوئ د هغۀ هډوکي او د هغه پېغمبر هډوکي پرېښودل چې د‬ ‫سامريه نه راغلے وو‪.‬‬ ‫ړ‬ ‫‪۱۹‬يوسياه د سامريه په ښارونو کښې د لوُو ځايونو ټول کورونه وران کړل‪ ،‬کوم چې د بنى ااسرائيلو بادشاهانو د ما الک خدائ د غصې د‬ ‫راوپارولو لپاره جوُ کړى ړوو او د هغوئ سره يې هم هغه شان سلوک وکړو لکه څنګه چې يې په بيتاېل کښې کړے وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او هغۀ د غرونو د لوُو ځايونو ټول اامامان په قربانګاه باندې ووژل او د انسانانو هډوکي يې پرې وسوزول او يروشلم ته راستون شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا بادشاه ټولو خلقو ته ړحکم ورکړو چې‪” ،‬د ما الک ړخدائ ستاسو ړخدائ پاک د درناوي دپاره د فسحې اختر وکړئ‪ ،‬لکه څنګه چې د دې‬ ‫لوظ په اکتاب کښې ليکلے شوى دى“‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د فسحې داسې اختر د هغو قاِيانو په وخت کې نه وو چې د اسرائيلو قاِيان وو‪ ،‬او نه د اسرائيلو او نه د يهوداه د پاچاهانو په ټولو‬ ‫وختونو کې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬مګر د يوسياه بادشاه په اتلسم کال کې‪ ،‬چې دا د فسح اختر په يروشلم کې د څښتن د درناوي لپاره ترسره شو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬يوسياه هغه ټول جادوګران‪ ،‬جادوګران‪ ،‬مجسمې‪ ،‬بړتان او ټول هغه حرام کارونه چې د يهوداه او يروشلم په ړملک کښې ليدلے شوى ړوو‪،‬‬ ‫لرې کړل‪ ،‬د دې دپاره چې هغه د شريعت هغه خبرې پوره کړى کوم چې په هغه کتاب کښې ليکلے شوې وې چې اخلقياه اامام د ما الک ړخدائ‬ ‫په کور کښې وموندلې‪.‬‬ ‫موسى د ټول شريعت سره‬ ‫‪ ۲۵‬او د هغه نه مخکښې داسې يو بادشاه هم نۀ وو چې د خپل ټول زُۀ‪ ،‬خپل ټول روح او خپل ټول طاقت سره د‬ ‫ی‬ ‫سم ما الک ړخدائ ته رجوع کړې وى‪ ،‬او د هغۀ نه پس هم د هغۀ په شان بل څوک نۀ وو پيدا شوے‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو بيا هم ما الک ړخدائ د خپل سخت غضب نه چې د يهوداه په خلف وو‪ ،‬نۀ راوګرځېدو‪ ،‬د دې ټولو قهرجنو کارونو له امله چې منسى‬ ‫يې په قهر کړے وو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ما الک ړخدائ وفرمائيل‪” ،‬زۀ به يهوداه هم د خپل نظر نه لرې کړم‪ ،‬لکه څنګه چې ما ااسرائيل لرې کړے وو‪ ،‬او دا ښار چې ما غوره‬ ‫کړے دے او هغه کور چې ما ورته ويلي وو چې زما نوم به هلته وي‪ ،‬به يې رد کړم“‪.‬‬ ‫‪۲۸‬د يوسياه نورې ټولې پېښې او هغه ټول کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه دي؟‬ ‫‪۲۹‬د هغه په زمانه کې د مصر پاچا فرعون نکوه د اسور پاچا په وُاندې د فرات سيند ته لُ‪ ،‬او يوسياه پاچا د هغه په وُاندې لُ او کله‬ ‫چې هغه يې وليد‪ ،‬نو هغه يې په مجدو کې ووژلو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬د هغۀ نوکرانو هغه مړ په ګاډۍ کښې د مجدو نه يوُلو او يروشلم ته يې يوُ او په خپله قبر کښې يې ښخ کړو ‪.‬د ړملک خلقو د يوسياه‬ ‫زوئ يهواخاز ونيوو‪ ،‬هغه يې مسح کړو او د هغۀ د پلر په ځائ يې بادشاه جوُ کړو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬يهوآخز د دري ويشتو کالو وو کله چې هغه بادشاه شو او په يروشلم کښې يې درې مياشتې بادشاهي وکړه او د هغۀ مور نوم حموطل‬ ‫وه‪ ،‬چې د البناه د يرمياه لور وه‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغه د خپلو نيکونو په څېر د څښتن په نظر کې بد کار وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬فرعون نکوه هغه د حمات په خاوره کې په ربله کې بندي کړ‪ ،‬ترڅو هغه په اورشليم کې پاچاهي ونه کړي او په هغه هېواد يې سل ټنه‬ ‫سپين زر او يو ټنه سره زر محصوالتو ته مجبور کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬فرعون نکوه د يوسياه زوی الياقيم د خپل پلر يوسياه په ځای پاچا کړ او د هغه نوم يې يهوياقيم ته واُوه او يهواخاز يې له ځانه سره‬ ‫بوتلو او هغه مصر ته لُ او هلته مړ شو‪.‬‬ ‫‪۳۵‬نو يهوياقيم فرعون ته سپين زر او سره زر ورکړل‪ ،‬خو هغه په ځمکه باندې ماليه ولګوله ترڅو د فرعون د امر سره سم پيسې ورکړي ‪.‬‬ ‫هغه د هغه هېواد د خلکو څخه سپين زر او سره زر واخيستل‪ ،‬د هر چا څخه د هغه د ماليې په مطابق‪ ،‬ترڅو فرعون نکوه ته يې ورکړي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬يهوياقيم پنځه ويشت کلن وو کله چې هغه بادشاهي شروع کړه او په يروشلم کښې يې يوولس کاله بادشاهي وکړه او د هغۀ مور زبوده‬ ‫نومېده چې د رومه د فداياه لور وه‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغه د خپلو نيکونو په څېر د څښتن په نظر کې بد کار وکړ‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫څپرکی ‪۲۴‬‬ ‫‪۱‬د هغۀ په زمانه کښې د بابل بادشاه نبوکدنضر حمله وکړه‪ ،‬او يهوياقيم درې کاله د هغۀ اخدمت کوونکے وو ‪:‬بيا هغه مخ واُاو او د هغۀ‬ ‫اخلف يې بغاوت وکړو‪.‬‬ ‫‪۲‬نو ما الک ړخدائ د هغۀ اخلف د بابليانو‪ ،‬شاميانو‪ ،‬موآبيانو او عمونيانو لښکرې ولېږلې او د يهوداه په خلف يې ولېږلې چې هغه تباه کړى‪،‬‬ ‫لکه څنګه چې ما الک ړخدائ د خپلو اخدمتګارانو نبيانو په ذريعه فرمائيلى ړوو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬دا ټول د څښتن په امر په يهوداه باندې راغلل‪ ،‬ترڅو هغوی د خپل نظر څخه لرې کړي‪ ،‬د منسي د ګناهونو په خاطر چې هغه وکړل‪.‬‬ ‫‪۴‬او د هغه بې ګناه وينې په خاطر هم چې هغه تويولې وه ‪:‬ځکه چې هغه يروشلم د بې ګناه وينې څخه ډک کړ‪ ،‬کوم چې څښتن به ونه‬ ‫بخښي‪.‬‬ ‫‪۵‬نو د يهوياقيم نورې ټولې کارونه او هغه ټول کارونه چې هغه کړي دي‪ ،‬د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کې ليکل شوي نه دي؟‬ ‫‪۶‬نو يهوياقيم د خپلو نيکونو سره مړ شو او د هغۀ زوئ يهوياکين د هغۀ په ځائ بادشاه شو‪.‬‬ ‫‪۷‬د امصر بادشاه بيا هيڅکله د خپل ړملک نه بهر نۀ ووتلو‪ ،‬ځکه چې د بابل بادشاه د امصر د سيند نه تر فرات سيند پورې هر څۀ قبضه کړى‬ ‫ړوو چې د امصر د بادشاه ړوو‪.‬‬ ‫‪۸‬يهوياکين اتلس کلن وو چې بادشاه شو او درې مياشتې يې په يروشلم بادشاهي وکړه او د هغۀ مور نحوشتا وه‪ ،‬چې د يروشلم د الناتن لور‬ ‫وه‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه د خپل پلر په څېر د څښتن په نظر کې بد کار وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬په هغه وخت کې د بابل د پاچا نبوکدنضر نوکران په يروشلم باندې حمله وکړه او ښار يې محاصره کړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د بابل بادشاه نبوکدنضر ښار ته راغلو او د هغۀ آفسرانو هغه محاصره کړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د يهوداه بادشاه يهوياکين د بابل بادشاه ته لُو‪ ،‬هغه‪ ،‬د هغه مور‪ ،‬د هغه آفسران‪ ،‬د هغه شهزادګان او د هغه آفسران‪ ،‬او د هغه سره‬ ‫وو او د بابل بادشاه هغه د خپلې بادشاهۍ په اتم کال ونيوو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغۀ د ما الک ړخدائ د کور او د شاهى محل ټولې خزانې هلته يوُې او د سرو زرو ټول لوښي يې ټوټې ټوټې کړل چې د بنى ااسرائيلو‬ ‫بادشاه د ما الک ړخدائ په کور کښې جوُ کړى ړوو‪ ،‬لکه څنګه چې ما الک ړخدائ فرمائيلى ړوو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه ټول يروشلم‪ ،‬ټول مشران او ټول زُور سړى‪ ،‬لس زره اسيران او ټول کسبګر او لوهاران هم بوتلل ‪:‬هيڅوک پاتې نه شول‪ ،‬پرته‬ ‫له دې چې د هغه ړملک تر ټولو غريب خلک وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نبوکزى يهوياکين بابل ته بوتلو‪ ،‬د بادشاه مور‪ ،‬د بادشاه ښځې‪ ،‬د هغۀ آفسران او د ړملک مشران يې هم بوتلل‪ ،‬او هغوئ ټول يې د يروشلم‬ ‫ی‬ ‫نه بابل ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او ټول طاقتور سړى‪ ،‬چې اووه زره يې وو‪ ،‬او زر تنه کسبګران او لوهاران وو‪ ،‬چې ټول تکړه او د جګړې لپاره تيار وو‪ ،‬ټول د بابل‬ ‫بادشاه بابل ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د بابل بادشاه د هغۀ د پلر ورور متانيا د هغۀ په ځائ بادشاه جوُ کړو او د هغۀ نوم يې صدقياه ته بدل کړو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬صدقياه د يوويشتو کالو وو کله چې هغه بادشاه شو او په يروشلم کښې يې يوولس کاله بادشاهي وکړه او د هغۀ مور نوم حموطل وه‪ ،‬چې‬ ‫د البناه د يرمياه لور وه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه د يهوياقيم د کارونو په څېر هغه څه وکړل چې د څښتن په نظر کې بد وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې د ما الک ړخدائ د غضب په وجه په يروشلم او يهوداه باندې داسې وشول چې تر هغې پورې چې ما الک ړخدائ هغوئ د خپل‬ ‫حضور څخه وشړل‪ ،‬او صدقياه د بابل د بادشاه اخلف بغاوت وکړو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۵‬‬ ‫‪۱‬او د هغۀ د بادشاهۍ په نهم کال‪ ،‬د لسمې مياشتې په لسمه ورځ‪ ،‬د بابل بادشاه نبوکدنضر د خپل ټول لښکر سره د يروشلم په خلف راغلو‬ ‫او د هغې په وُاندې يې خېمې ولګولې او د هغې په شاوخوا کې يې قلعې جوُې کړې‪.‬‬ ‫‪۲‬او ښار د صدقياه بادشاه د بادشاهۍ تر يوولسم کال پورې محاصره وو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د څلورمې مياشتې په نهمه ورځ په ښار کې قحطي ډېره شوه او د خلکو لپاره ډوډۍ نه وه‪.‬‬ ‫‪ ۴‬ښار مات شو او ټول جنګيالي د شپې له خوا د دوو دېوالونو ترمنځ د دروازې له لرې وتښتېدل‪ ،‬چې د پاچا د باغ سره نږدې وه( ‪:‬اوس‬ ‫کلديان د ښار شاوخوا محاصره وو )او پاچا د ميدان په لور لُ‪.‬‬ ‫‪۵‬د بابليانو لښکرو په بادشاه پسې لُو او د يريحو په مېدانونو کښې يې هغه ونيوو او د هغۀ ټول لښکر ترې نه خواره واره شو‪.‬‬ ‫‪۶‬نو هغوئ بادشاه ونيولو او هغه يې د بابل بادشاه ته په ربله کښې راوستو او هغوئ په هغه باندې سزا واوروله‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوئ د صدقياه زامن د هغۀ په مخکښې ووژل‪ ،‬د صدقياه سترګې يې وويستلې‪ ،‬هغه يې د زېړو په زنځيرونو وتړلو او بابل ته يې بوتلو‪.‬‬ ‫‪۸‬او په پنځمه مياشت کې‪ ،‬د مياشتې په اوومه ورځ‪ ،‬چې د بابل د پاچا نبوکدنضر د پاچاهۍ نولسم کال دی‪ ،‬نبوزردان‪ ،‬د ساتونکو قوماندان‪،‬‬ ‫د بابل د پاچا يو نوکر‪ ،‬يروشلم ته راغی‪:‬‬ ‫‪۹‬هغۀ د ما الک ړخدائ کور‪ ،‬د بادشاه محل او د يروشلم ټول کورونه وسوزول‪ ،‬او د ټولو مشرانو کورونه يې هم وسوزول‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د بابليانو ټول لښکر چې د ساتونکو د قوماندان سره وو‪ ،‬د يروشلم شاوخوا دېوالونه راوغورزول‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو نبوزردان د لښکر مشر‪ ،‬هغه پاتې خلک چې په ښار کې پاتې وو او هغه تښتېدلي کسان چې د بابل پاچا ته ورغلي وو‪ ،‬د لښکر پاتې‬ ‫شوني يې بوتلل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خو د ساتونکو قوماندان د ځمکې غريب خلک پريښودل چې د انګورو باغوانان او بزګران شي‪.‬‬


‫‪ ۲‬پاچاهان‬

‫‪۱۳‬کلديانو د ما الک ړخدائ په کور کښې د پيتلو ستنې‪ ،‬پايې او د پيتلو سمندر چې د ما الک ړخدائ په کور کښې وو‪ ،‬ټوټې ټوټې کړل او پيتلو يې‬ ‫بابل ته يوُل‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغوی لوښي‪ ،‬بېلچې‪ ،‬تورچينې‪ ،‬چمچې او د برنجو ټول لوښي چې د خدمت لپاره به کارول کېدل‪ ،‬يوُل‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د ساتونکو قوماندان د اور لوښي‪ ،‬کاسې او هغه شيان چې د سرو زرو وو‪ ،‬د سرو زرو څخه جوُ کړل او د سپينو زرو څخه جوُ‬ ‫کړل‪ ،‬هغه يې يوُل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬دوه ستنې‪ ،‬يو سمندر او هغه پايې چې سليمان د ما الک ړخدائ د کور لپاره جوُې کړې وې‪ ،‬د دې ټولو لوښو پيتل بې وزنه وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د يوې ستنې لوُوالی اتلس سانتي وو‪ ،‬او د هغې سر يې د برنجو څخه جوُ شوی وو ‪:‬او د سر لوُوالی درې سانتي وو‪ ،‬او د سر‬ ‫شاوخوا انار د برنجو څخه جوُ شوي وو‪ ،‬او دوهم ستنه هم د دې په څېر د برنجو څخه جوُه شوې وه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د ساتونکو قوماندان سراياه مشر کاهن‪ ،‬صفنياه دوهم کاهن او درې د دروازې ساتونکي ونيول‪:‬‬ ‫‪۱۹‬او د ښار څخه يې يو افسر چې د جنګياليو مشر و‪ ،‬پنځه تنه چې د پاچا په حضور کې وو او په ښار کې وموندل شول‪ ،‬د لښکر مشر‬ ‫منشی چې د سيمې خلک راټولول او شپېته تنه چې په ښار کې وموندل شول‪ ،‬ونيول‪:‬‬ ‫‪۲۰‬نو د ساتونکو مشر نبوزردان دا شيان واخيستل او د بابل پاچا ته يې په ربله کې راوُل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د بابل بادشاه هغوئ ووژل او د حمات په ړملک کښې په ربله کښې يې ووژل‪ ،‬نو يهوداه د خپلې خاورې نه وشړل شو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغه خلک چې د يهوداه په ړملک کې پاتې وو او د بابل بادشاه نبوکدنضر پرېښے وو‪ ،‬نو هغۀ جدلياه د اخيقام زوئ او د سافن لمسی‬ ‫مقرر کړو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬کله چې د لښکرو ټولو مشرانو او د هغوی سړيو واورېدل چې د بابل پاچا جدلياه والي ټاکلی دی‪ ،‬نو هغوی او د هغوی سړي په مصفاه‬ ‫کې جدلياه ته راغلل ‪.‬هغوی د نتنياه زوی اسماعيل‪ ،‬د قريح زوی يوحانان‪ ،‬د نطوفاتي تنحومت زوی سراياه او د معکاتي زوی يازنياه وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬جدلياه هغوئ او د هغوئ سړو ته قسم وخوُ او ورته يې وويل” ‪:‬د بابليانو د غلمۍ نه مه وېرېږئ‪ ،‬په دې ړملک کښې اوسېږئ او د بابل‬ ‫د بادشاه اخدمت وکړئ‪ ،‬نو ستاسو به خير وي“‪.‬‬ ‫‪۲۵‬خو په اوومه مياشت کښې داسې وشول چې د نتنياه زوئ او د اليشمع لمسی اسماعيل د شاهي کورنۍ نه وو‪ ،‬د لسو کسانو سره راغلو او‬ ‫جدلياه يې وواژه او هغه يې ووژلو‪ ،‬او هغه يهوديان او کسديان چې د هغۀ سره په مصفاه کښې وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬نو ټول خلک‪ ،‬کوچني او لوی‪ ،‬او د لښکرو مشران‪ ،‬پورته شول او مصر ته راغلل‪ ،‬ځکه چې هغوی د کسديانو څخه وېرېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د يهوداه د بادشاه يهوياکين د جلوطنۍ په اووه دېرشم کال‪ ،‬د دولسمې مياشتې په اوومه ورځ‪ ،‬د بابل بادشاه اويل مرودک په هغه کال‬ ‫چې هغه بادشاهي شروع کړه‪ ،‬د يهوداه د بادشاه يهوياکين سر د زندان څخه راوويستو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه د هغه سره په مهربانۍ خبرې وکړې او د هغه تخت يې د هغو پاچاهانو د تختونو څخه لوُ کړ چې په بابل کې ورسره وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او د زندان جامې يې بدلې کړې او د خپل ژوند تر پايه يې په دوامداره توګه د هغه په حضور کې ډوډۍ وخوُله‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬او د هغه معاش هغه دوامداره وظيفه وه چې پاچا ورته ورکوله‪ ،‬د هغه د ژوند په ټولو ورځو کې د هرې ورځې لپاره ورځنی وظيفه‬ ‫وه‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of 2nd Kings by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu