۱سموئيل لومړی فصل ۱د افرایم د غرنۍ سیمې د راماتایمصوفیم څخه یو سړی وو ،چې نوم یې القانه وو ،هغه د یروهم زوی وو ،هغه د الیهو زوی وو ،هغه د توحو زوی وو ،هغه د صوف زوی وو ،چې یو افرایمي وو. ۲هغه دوه ښځې درلودې ،د یوې نوم حنا او د بلې نوم فننه وو ،فننه اولدونه درلودل ،خو حنا اولد نه درلود. ۳دا سړی هر کال د خپل ښار څخه د سیل په ښار کې د څښتن رب الفواج عبادت او قربانۍ کولو لپاره تللو ،او د عیلي دوه زامن ،حفني او فینحاس ،د څښتن کاهنان هلته وو. ۴کله چې القانه د نذرانې ورکولو وخت راغی ،نو هغه خپلې ښځې فننه او د هغې ټولو زامنو او لورګانو ته برخه ورکړه. ۵خو حنا ته یې مناسبه برخه ورکوله ،ځکه چې هغه حنا سره مینه کوله ،خو څښتن د هغې رحم بند کړی وو. ۶د هغې مخالفې هم هغه ډېره په قهر کړه ،ځکه چې څښتن د هغې رحم بند کړی و. ۷څرنګه چې هغه کال په کال داسې کول ،کله چې هغه د څښتن کور ته تلله ،نو هغې به هغه غصه کوله ،نو ځکه به هغې ژړل او خوراک به یې نه کاوه. ۸نو د هغې مېړه القانه هغې ته وویل” :حنه ،ولې ژاړې؟ او ولې نه خورې؟ او ستا زړه ولې غمجن دی؟ آیا زه ستا لپاره د لسو زامنو څخه غوره نه یم؟“ ۹نو کله چې هغوی په شیلوه کې خوراک او څښاک وکړ ،حنا پاڅېده ،او عیلی کاهن د څښتن د کور د دروازې په څنګ کې په یوه څوکۍ ناست و. ۱۰د هغې زړه ډېر خفه شو ،هغې څښتن ته دعا وکړه او ډېر ژړل. ۱۱هغې نذر ومانه او ویې ویل” :ای رب الفواج ،که ته په رښتیا سره د خپلې وینځې په مصیبت باندې نظر وکړې او ما په یاد ولرې او خپله وینځه هېره نه کړې ،خو خپلې وینځې ته یو هلک ورکړې ،نو زه به هغه د هغه د ژوند تر پایه څښتن ته ورکړم او د هغه په سر به هیڅ ږیره ونه لګېږي“. ۱۲او کله چې هغې د څښتن په حضور کې دعا کوله ،نو عیلې د هغې خولې ته پام وکړ. ۱۳نو حنا په زړه کې خبرې کولې ،یوازې شونډې یې خوځېدلې ،خو غږ یې نه اورېدل کېده :نو عیلي فکر کاوه چې هغه نشه ده. ۱۴عیلى ورته ووئیل” ،تر څو پورې به نشه یې؟ خپل شراب دې پریږده“. ۱۵حنا ځواب ورکړ” :نه ،زما باداره ،زه یوه غمجنه ښځه یم .ما شراب یا شراب نه دي څښلي ،بلکې خپل زړه مې د څښتن په وړاندې توی کړی دی. ۱۶خپله وینځه د بدمعاشې لور مه ګڼه ،ځکه چې ما تر اوسه پورې د خپل شکایت او غم د ډېروالي له امله خبرې کړې دي. ۱۷بیا على ځواب ورکړ او ویې ویل :په سلمتۍ سره لړ شه ،او د بنى ااسرائیلو خخدائ پاک به ستا هغه غوښتنه پوره کړى چې تا ترې غوښتې ده. ۱۸هغې وویل" :ستا وینځه دې ستا په نظر کې مهرباني وکړي ".نو هغه ښځه لړه ،او ډوډۍ یې وخوړله ،او د هغې مخ نور خفه نه شو. ۱۹هغوی سهار وختي پاڅېدل ،د څښتن په حضور کې یې عبادت وکړ او بیرته راما ته خپل کور ته راغلل .القانه د خپلې ښځې حنا سره واده وکړ او څښتن هغه په یاد وساتله. ۲۰نو کله چې د حنا د امیدوارۍ وخت راغی ،نو هغې زوی وزېږاوه او د هغه نوم یې سموئیل کېښود ،ځکه چې ما هغه د څښتن څخه غوښتی دی. ۲۱نو القانه سړی او د هغه ټول کورنۍ لړل چې څښتن ته کلنۍ قرباني او خپله نذر وړاندې کړي. ۲۲خو حنا لړه نه ،ځکه چې هغې خپل مېړه ته وویل ،زه به تر هغه وخته پورې لړ نه شم چې ماشوم یې له تي څخه بېل شي ،بیا به یې راولم ،ترڅو هغه د څښتن په حضور کې حاضر شي او د تل لپاره هلته پاتې شي. ۲۳د هغې مېړه القانه هغې ته وویل" :څه چې ستا خوښه وي هغه وکړه .تر هغه وخته پورې صبر وکړه چې هغه دې له تي څخه بېل نه کړې .یوازې څښتن دې خپله خبره پوره کړي ".نو هغه ښځه پاتې شوه او خپل زوی ته یې تر هغه وخته پورې شیدې ورکړې چې هغه یې له تي څخه بېل نه کړ. ۲۴کله چې هغې د هغه د تي څخه بېل کړ ،نو هغه یې د ځان سره بوتلو ،درې غوایان ،یوه ایفه اوړه او د شرابو یوه بوتل یې ورسره بوتلو او هغه یې په شیلوه کې د څښتن کور ته راوړ .هغه ماشوم ل ځوان و. ۲۵نو هغوی یو غویی حلل کړ او ماشوم یې عیلي ته راوړ. ۲۶هغې وویل” :ای زما باداره ،ستا په ژوندۍ قسم ،زما باداره ،زه هغه ښځه یم چې دلته ستا په څنګ کې ولړه وه او څښتن ته یې دعا کوله“. ۲۷ما د دې ماشوم لپاره دعا وکړه او څښتن زما غوښتنه ماته راکړه چې ما ترې وغوښتله: ۲۸نو ځکه ما هغه هم څښتن ته ورکړ ،ترڅو پورې چې هغه ژوندی وي هغه به څښتن ته ورکړل شي “.او هغه هلته د څښتن عبادت وکړ. دوهم فصل ۱او حنا دعا وکړه او ویې ویل :زما زړه په څښتن کې خوشحاله دی ،زما سینه په څښتن کې لوړه شوې ده :زما خوله زما د دښمنانو په وړاندې خلصه ده ،ځکه چې زه ستا په خلصون خوشحاله یم.
۱سموئیل
۲د څښتن په شان مقدس هیڅوک نشته ،ځکه چې ستا پرته بل څوک نشته ،او نه هم زموږ د خدای په شان کوم ګټ شته. ۳نور ډېر غرور سره خبرې مه کوه ،د خپلې خولې نه غرور مه راوځي ،ځکه چې څښتن د پوهې خدای دی ،او د هغه په واسطه عملونه تول کېږي. ۴د زورورو سړو کمانونه مات شوي دي ،او هغه کسان چې تیندک خوړلی دی په قوت سره کمربند تړل شوی دی. ۵هغه څوک چې ډېر موړ وو ،هغوی د ډوډۍ لپاره مزدوري وکړه ،او هغه څوک چې وږي وو ،هغوی مړه شول ،تر دې چې شنډه ښځه اووه ماشومان وزېږوي ،او هغه ښځه چې ډېر ماشومان لري کمزورې شوې ده. ۶ما الک خخدائ مړۀ کوى او ژوندى کوى ،هغه قبر ته ښکته کوى او بیا راژوندى کوى. ۷څښتن غریب کوي او شتمن کوي :هغه ښکته کوي او لوړوي. ۸هغه غریبانان د خاورو نه راوباسي ،او سوالګران د خځلو نه راوباسي ،چې هغوئ د شهزادګانو په مینځ کښې مقرر کړي او د الل تخت وارثان یې کړي ،ځکه چې د زمکې ستنې د ما الک خخدائ دي ،او هغه په هغوئ باندې دنیا اوړه کړې ده. ۹هغه به د خپلو مقدسینو پښې وساتي ،او بدکاران به په تیاره کې غلي وي ،ځکه چې هیڅوک به په خپل قوت سره بریالی نشي. ۱۰د ما الک خخدائ مخالفان به ټوټې ټوټې شى ،هغه به د آسمان نه په هغوئ باندې تندر ووهي ،ما الک خخدائ به د زمکې د آخرو پورې عدالت وکړى ،او هغه به خپل بادشاه ته قوت ورکړى ،او د خپل غوره شوى سړى ښکر به اوچت کړى. ۱۱نو القانه په رامه کې خپل کور ته لړو او هلک د على کاهن په حضور کې د څښتن خدمت وکړ. ۱۲د على زامن بدمعاشان وو ،هغوئ ما الک خخدائ نۀ پېژندلو. ۱۳د کاهنانو دود د خلکو سره دا وو ،کله چې څوک قرباني وړاندې کوي ،د کاهن نوکر به د غوښې د اوش په وخت کې د غوښې درې چنګک په لس کې نیولی و. ۱۴او هغه یې په لوښي ،لوښي ،لوښي ،یا لوښي کې ووهلو؛ هر هغه غوښه چې چنګک یې پورته کړ ،کاهن به یې د ځان لپاره اخیستله .په شیلوه کې به یې د ټولو هغو اسرائیلیانو سره داسې کول چې هلته راتلل. ۱۵د وازګې د سوزولو نه مخکې ،د کاهن نوکر راغی او هغه سړي ته یې چې قرباني یې کوله وویل :کاهن ته د پخولو لپاره غوښه ورکړه، ځکه چې هغه به ستا څخه اوش شوی غوښه نه غواړي ،بلکې خامه به وي. ۱۶او که چېرې کوم سړي ورته وویل ،چې اوس دې وازګه وسوزوي او بیا دې څومره چې ستا زړه غواړي هغه واخلي ،نو هغه به ورته ځواب ورکړ ،نه ،خو ته به یې همدا اوس راکړې :او که نه ،نو زه به یې په زور واخلم. ۱۷نو د ځوانانو ګناه د څښتن په نظر کې ډېره لویه وه ،ځکه چې خلکو د څښتن د نذرانې څخه کرکه کوله. ۱۸خو سموئیل ماشوم وو او د کتان ایفود یې اغوستی وو او د څښتن په حضور کې یې خدمت کاوه. ۱۹سربېره پردې ،د هغه مور به هغه ته یو کوچنی چپنه اوړوله او هر کال به یې هغه ته راوړله ،کله چې هغه د خپل میړه سره د کلنۍ قربانۍ د وړاندې کولو لپاره راتله. ۲۰عیلي القانه او د هغه ښځې ته برکت ورکړ او ویې ویل” :څښتن دې تاسو ته د دې ښځې څخه اولد درکړي د هغه قرض په بدل کې چې تاسو څښتن ته ورکړی دی “.او هغوی خپل کور ته لړل. خ ۲۱ما الک خخدائ حنا ته وکتل ،نو هغه امیدواره شوه او درې زامن او دوه لوڼې یې وزېږېدلې او ماشوم سموئیل د ما الک خدائ په حضور کښې لوئېدو. ۲۲عیلى ډېر زوړ شو او هغه هر څه یې اورېدل چې د هغۀ زامنو د ټولو بنى ااسرائیلو سره کول او څنګه یې د هغو ښځو سره څملول چې د خېمې په دروازه کې راټولې شوې وې. ۲۳هغه ورته وویل" :تاسو ولې داسې کارونه کوئ؟ ځکه چې زه ستاسو د بدو کارونو په اړه د دې ټولو خلکو څخه اورم". ۲۴نه ،زما زامنو ،ځکه چې دا ښه خبر نه دی چې زه یې اورم :تاسو د څښتن قوم د ګناه کولو ته اړ باسئ. ۲۵که چېرې یو سړی د بل سړي په وړاندې ګناه وکړي ،نو قاضي به یې قضاوت وکړي ،خو که چېرې یو سړی د څښتن په وړاندې ګناه وکړي ،نو څوک به د هغه لپاره دعا وکړي؟ خو هغوی د خپل پلر خبره ونه منله ،ځکه چې څښتن غوښتل چې هغوی ووژني. ۲۶او ماشوم سموئیل غټ شو او د څښتن او انسانانو دواړو په نظر کې محبوب و. ۲۷نو د خخدائ پاک یو سړے على ته راغلو او ورته یې ووئیل” ،ما الک خخدائ داسې فرمائى ،کله چې ستا پلر نیکۀ په امصر کښې د فارعون په کور کښې وو ،نو زۀ ورته ښکاره شوم؟ ۲۸آیا ما هغه د بنى ااسرائیلو د ټولو قبیلو څخه غوره کړے وو چې زما اامام وى ،زما په قربانګاه باندې نذرانې وکړى ،خوشبویۍ وسوزوى ،او زما په مخکښې ایفود واغوندي؟ او ما ستا د پلر کورنۍ ته هغه ټولې نذرانې ورکړې چې د بنى ااسرائیلو د اور په وسیله تیارې شوې وې؟ ۲۹نو ولې تاسو زما قربانۍ او نذرانې ته سپک ګورئ ،کوم چې ما په خپل کور کې امر کړی دی؟ او ولې تاسو خپل زامنو ته زما څخه زیات درناوی ورکوئ ،ترڅو د خپلو قوم اسراییلو د ټولو غوره نذرانو سره ځانونه غوړ کړئ؟ ۳۰نو ځکه ما الک خخدائ د بنى ااسرائیلو خخدائ پاک فرمائى چې ،ما وئیلى خوو چې ستا او ستا د پلر کورنۍ به د تل دپاره زما په مخکښې روان وى ،خو اوس ما الک خخدائ فرمائى چې ،دا زما نه لرې وى ،ځکه چې څوک زما عزت کوى زۀ به د هغوئ عزت وکړم ،او څوک چې زما سپکاوے کوى هغوئ به سپک وګڼلے شى. ۳۱ګوره ،هغه ورځې راځي چې زه به ستا او ستا د پلر د کورنۍ لس پرې کړم ،ترڅو ستا په کورنۍ کې به یو زوړ سړی پاتې نشي. ۳۲او ته به زما په کور کې ،په هغه ټولو شتمنیو کې چې خدای اسراییلو ته ورکوي ،دښمن ووینې :او ستا په کورنۍ کې به د تل لپاره یو زوړ سړی نه وي. ۳۳او ستا هغه سړی چې زه به یې د خپلې قربانګاه څخه ونه وژنم ،هغه به ستا سترګې ووژني او ستا زړه به غمجن کړي او ستا د کورنۍ ټول نسل به د خپلې ځوانۍ په وخت کې مړ شي. ۳۴او دا به ستا لپاره یوه نښه وي چې ستا په دوو زامنو ،خحفني او فینحاس باندې به راشي؛ په یوه ورځ کې به دواړه مړه شي.
۱سموئیل
۳۵او زه به یو وفادار کاهن وټاکم چې زما د زړه او ذهن سره سم کار وکړي ،او زه به د هغه لپاره یو قوي کور اوړ کړم ،او هغه به د تل لپاره زما د غوره شوي پاچا په وړاندې روان وي. ۳۶او داسې به وشي چې ستا په کور کې هر څوک چې پاتې وي هغه به راشي او د سپینو زرو او ډوډۍ د یوې ټوټې لپاره به هغه ته ټیټ شي او ووایي به :ما ته د کاهنانو په یوه دنده کې ځای راکړه چې زه یوه ټوټه ډوډۍ وخورم. دریم فصل ۱او ماشوم سموئیل د على په مخکښې د ما الک خخدائ اخدمت کولو .او د ما الک خخدائ کلم په هغه ورځو کښې ډېر قیمتي وو ،هیڅ رویا نۀ وه. ۲په هغه وخت کې ،کله چې على په خپل ځای پروت و ،او سترګې یې کمزورې شوې او هغه نشو لیدلی. ۳د څښتن په کور کې ،چېرته چې د خدای صندوق وو ،د خدای څراغ مخکې له دې چې مړ شي ،سموئیل ویده شوی و. ۴نو ما الک خخدائ سموئیل ته آواز وکړو او هغۀ اواب ورکړو” ،زۀ دلته یم“. ۵هغه په منډه عیلى ته لړو او ورته یې وویل" :زه دلته یم ،ځکه چې تا ما غږ کړ ".هغه وویل" :ما غږ نه دی کړی؛ بیا څمله ".هغه لړ او څملست. ۶ما الک خخدائ یو ځل بیا غږ وکړو” ،سموئیل “.سموئیل پاڅېدو او على ته لړو او ورته یې ووئیل” ،زه دلته یم ،ځکه چې تا ما غږ کړ “.هغه اواب ورکړ” ،زما زویه ،ما غږ نه دے کړے ،بیا څمله“. ۷خو سموئیل ل ما الک خخدائ نۀ پېژندو او د ما الک خخدائ کلم ل تر اوسه پورې هغۀ ته څرګند شوے نۀ وو. ۸ما الک خخدائ بیا دریم ځل سموئیل ته آواز ورکړ .هغه پاڅېدو او على ته لړو او وې وئیل” ،زۀ دلته یم ،ځکه چې تا ما ته آواز ورکړے وو “.او على پوه شو چې ما الک خخدائ ماشوم ته آواز ورکړے وو. ۹نو عیلى سموئیل ته ووئیل” ،لړ شه ،څمله ،او که هغه تا ته آواز وکړى ،نو ته به ووایه ،ما الکه خخدایه ،ووایه ،ستا بنده اوري “.نو سموئیل لړو او په خپل ځائ څملستو. ۱۰نو څښتن راغی او ودرېد او د نورو وختونو په څېر یې غږ وکړ ،سموئیل ،سموئیل .سموئیل ځواب ورکړ" :خبره وکړه ،ستا بنده اوري". ۱۱ما الک خخدائ سموئیل ته وفرمائیل” ،ګوره ،زۀ به په بنى ااسرائیلو کښې یو داسې کار وکړم چې د هر چا غوږونه به یې وشرنګیږى“. ۱۲په هغه ورځ به زه د على په وړاندې ټول هغه څه وکړم چې ما د هغه د کور په اړه ویلي دي :کله چې زه پیل کوم ،نو پای ته به یې هم ورسوم. ۱۳ځکه چې ما ورته ویلي دي چې زه به د هغه د کورنۍ سزا د تل لپاره د هغه ګناه په خاطر ورکړم چې هغه یې پېژني ،ځکه چې د هغه زامنو ځانونه سپک کړل ،او هغه هغوی ونه منع کړل. ۱۴نو له همدې امله ما د على د کورنۍ سره قسم خوړلى دى چې د على د کورنۍ ګناه به د تل لپاره د قربانۍ او نذرانې سره پاکه نشي. ۱۵سموئیل تر سهاره پورې پروت و او د څښتن د کور دروازې یې خلصې کړې ،او سموئیل له دې څخه وېرېده چې ایلي ته دا رویا ووایی. ۱۶بیا عیلى سموئیل راوغوښتو او ورته یې وویل” ،زما زویه ،سموئیل “.هغه ځواب ورکړ” ،زه دلته یم“. ۱۷هغه وویل” :څنګه خبره ده چې څښتن درته کړې ده؟ زه تاته سوال کوم چې دا زما څخه مه پټوه .که ته زما څخه د هغه ټولو خبرو څخه چې تاته یې ویلي دي ،یو شی هم پټ کړې ،خدای دې تا سره همداسې وکړي او له هغې څخه به زیات څه وکړي“. ۱۸سموئیل ورته هر څۀ ووئیل او هیڅ یې ترې پټ نه کړل .هغۀ ووئیل” ،دا ما الک خخدائ دے ،هغه دې هغه څۀ وکړي چې د هغۀ په نظر کښې ښۀ وى“. ۱۹سموئیل لوی شو او څښتن د هغه سره وو ،او د هغه هیڅ خبره یې په ځمکه کې پرې نه ښوده. ۲۰او د دان څخه تر بئرشبع پورې ټول اسراییلیان پوه شول چې سموئیل د څښتن پیغمبر ټاکل شوی دی. ۲۱او څښتن یو ځل بیا په شیلوه کې راڅرګند شو :ځکه چې څښتن په خپل کلم سره سموئیل ته په شیلوه کې ځان څرګند کړ. څلورم فصل ۱او د سموئیل خبره ټولو بنى ااسرائیلو ته ورسېده ،بنى ااسرائیلیان د فلستیانو سره د انګ دپاره ووتل او د ابن عزر سره نزدې یې خېمې ولګولې او فلستیانو په افیق کښې خېمې ولګولې. ۲فلستیانو د بنى ااسرائیلو په مقابل کښې صفونه اوړ کړل او کله چې انګ شروع شو ،بنى ااسرائیلیان د فلستیانو په وړاندې شکست وخوړ او هغوئ د لښکر نه تقریبا ا څلور زره سړى ووژل. ۳کله چې خلق کمپ ته راغلل ،نو د بنى ااسرائیلو مشرانو ووئیل” ،ما الک خخدائ ولې نن مونږ د فلستیانو په وړاندې شکست راکړو؟ راځئ چې د ما الک خخدائ د لوظ صندوق د شیلوه نه راوړو ،چې کله هغه زمونږ په مینځ کښې راشي ،نو مونږ د خپلو دشمنانو د لس نه بچ کړى“. رب الفواج د لوظ صندوق راوړى ،څوک چې د کروبیانو په مینځ کښې ناست دے :او د على ۴نو خلقو شیلو ته ولېږل چې د هغه ځائ نه د خ دوه زامن ،خحفنى او فینحاس ،د خخدائ پاک د لوظ صندوق سره هلته وو. ۵کله چې د څښتن د لوظ صندوق کمپ ته راغی ،نو ټولو اسراییلیانو په لوړ غږ چیغه وکړه او ځمکه بیا ولړزېده. ۶کله چې فلستیانو د چغې غږ واورېد ،نو ویې ویل” :د عبرانیانو په کمپ کې د دې لویې چغې غږ څه معنی لري؟ “او هغوی پوه شول چې د څښتن د صندوق صندوق کمپ ته راوړل شوی دی.
۱سموئیل
۷فلستیان ویرېدل ،ځکه چې هغوئ وئیل ” ،خخدائ پاک په کېمپ کې راغلے دے “.هغوئ ووئیل” ،افسوس په مونږ !ځکه چې داسې کار مخکښې کله هم نۀ دے شوے“. ۸افسوس دې وي پر مونږ !څوک به مو د دې زورورو معبودانو له لسه وژغوري؟ دا هغه معبودان دي چې په صحرا کې یې مصریان په ټولو آفتونو سره ووژل. ۹اے فلستیانو ،مضبوط شئ او د سړو په شان انګ وکړئ ،ترڅو تاسو د عبرانیانو غلمان نۀ شئ لکه څنګه چې هغوئ ستاسو غلمان وو . د سړو په شان انګ وکړئ. ۱۰فلستیان انګېدل او بنى ااسرائیلیان ووژلے شول ،هر یو کس خپلو خېمو ته وتښتېدو او ډېر لوئ قتل عام وشو ځکه چې دېرش زره بنى ااسرائیلیان ووژلے شول. ۱۱او د خدای د صندوق لوظنامه ونیول شوه او د عیلي دوه زامن ،حفني او فینحاس ،ووژل شول. ۱۲په هغه ورځ د بنیامین یو سړے د لښکر نه وتښتېدو او په هغه ورځ شیلوه ته راغلو چې اامې یې شلېدلې وې او په سر یې خاورې وې. ۱۳کله چې هغه راغی ،نو عیلي د لرې په غاړه په یوه څوکۍ ناست وو او انتظار یې کاوه ،ځکه چې د هغه زړه د خدای د صندوق لپاره لړزېده .کله چې هغه سړی ښار ته راغی او دا یې وویل ،نو ټول ښار چیغې وهلې. ۱۴کله چې على د ژړا غږ واورېد ،نو ویې ویل” :د دې شور او غوغا څه معنی لري؟ “هغه سړے په بیړه دننه راغے او على ته یې خبر ورکړ. ۱۵عیلي اته نوي کلن وو او سترګې یې کمزورې وې او هیڅ یې نه لیدل. ۱۶هغه سړى على ته ووئیل” ،زه هغه څوک یم چې د لښکر نه راغلے یم ،او نن زۀ د لښکر نه تښتېدلے یم “.على ورته ووئیل” ،زما زویه ،هلته څۀ شوي دي؟“ ۱۷پېغام وړونکي ځواب ورکړ” :اسرائیلیان د فلستیانو څخه تښتېدلي دي ،او د خلکو په منځ کې لویه وژنه هم شوې ده ،ستا دوه زامن، خحفني او فینحاس هم مړه شوي دي او د خدای د لوظ صندوق نیول شوی دی“. ۱۸کله چې هغه د خخدائ پاک د صندوق یادونه وکړه ،نو هغه د دروازې په څنګ کښې د څوکۍ څخه شاته وغورځېدو ،د هغۀ غاړه ماته شوه او مړ شو ،ځکه چې هغه زوړ او دروند سړے وو .هغه څلوېښت کاله د بنى ااسرائیلو قاضى وو. ۱۹د هغه نږور ،د فینحاس ښځه ،امیندواره وه او د ماشوم زیږولو ته نږدې وه .کله چې هغې دا خبر واورېد چې د خدای د صندوق نیول شوی او د هغې خسر او میړه مړه شوي دي ،نو هغې ځان ټیټ کړ او د ماشوم زیږولو یې پیل وکړ ،ځکه چې د هغې دردونه زیات شول. ۲۰د هغې د مرګ په وخت کې هغو ښځو چې د هغې سره ولړې وې هغې ته وویل" :مه وېرېږه ،ځکه چې تا زوی پیدا کړی دی ".مګر هغې ځواب ورنه کړ او نه یې پروا وکړه. ۲۱هغې د ماشوم نوم ایکبود کېښودو او وې ویل :د خدای د صندوق د نیول کېدو او د هغې د خسر او د هغې د خاوند د مرګ له امله الل د اسرائیلو څخه لړ. ۲۲هغې وویل" :د اسراییلو څخه الل لړ ،ځکه چې د خدای صندوق نیول شوی دی". پنځم فصل ۱فلسطینیانو د خدای د صندوق صندوق واخیست او د ابن عزر څخه یې اشدود ته یوړ. ۲کله چې فلستیانو د خخدائ پاک د صندوق صندوق واخستو ،نو هغه یې د داون کور ته یوړ او د داون په خوا کښې یې کېښودو. ۳کله چې د اشدود خلک په سبا سهار وختي پاڅېدل ،نو ویې لیدل چې دااون د څښتن د صندوق په مخکې په ځمکه باندې پړمخې غورځېدلی دی ،نو هغوی دااون بوی واخیست او بیا یې په خپل ځای کې کېښود. ۴کله چې هغوی په سبا سهار وختي پاڅېدل ،نو ویې لیدل چې دااون د څښتن د صندوق په مخکې په ځمکه باندې پړمخې پروت و ،دااون سر او د هغه دواړه لسونه د دروازې په درشل کې پرې شوي وو ،یوازې د دااون ډډ ورته پاتې و. ۵نو له همدې امله تر نن ورځې پورې د داون کاهنان او نه هم هغه څوک چې د داون کور ته ننوځي ،په اشدود کې د داون په درشل باندې قدم نه ږدي. ۶خو د ما الک خخدائ لس د اشدود په خلقو سخت وو ،او هغه یې تباه کړل او په اشدود او د هغې په ساحلونو یې د ګوزڼ ناروغي ولګوله. ۷کله چې د اشدود خلکو ولیدل چې دا خبره همداسې ده ،نو ویې ویل" :د اسراییلو د خدای صندوق به زموږ سره پاتې نشي ،ځکه چې د هغه لس زموږ او زموږ د خدای دااون په وړاندې سخت دی". ۸نو هغوی د فلستیانو ټول مشران ولېږل او هغوی ته یې راغونډ کړل او پوښتنه یې وکړه” :د اسرائیلو د خدای د صندوق سره څه وکړو؟ “هغوی ځواب ورکړ” :د اسرائیلو د خدای د صندوق صندوق اات ته ولېږدول شي “.نو هغوی د اسرائیلو د خدای د صندوق صندوق هلته یوړ. ۹او کله چې هغوی هغه وړی و ،نو د څښتن لس د ښار په وړاندې وو چې ډېر لوی تباهي یې راوستله .هغه د ښار ټول خلک ،واړه او لویان دواړه ووژل او د هغوی په پټو برخو کې د دانو زخمونه پیدا شول. ۱۰نو هغوی د خدای صندوق عقرون ته ولېږه .کله چې د خدای صندوق عقرون ته ورسېد ،نو عقرونیانو چیغه کړه او ویې ویل” :هغوی د اسراییلو د خدای صندوق موږ ته راوړی دی چې موږ او زموږ خلک ووژني“. ۱۱نو هغوی د فلستیانو ټول مشران ولېږل او راټول یې کړل او ورته ویې ویل :د اسرائیلو د خدای صندوق ولېږئ او بېرته خپل ځای ته ولېږئ چې موږ او زموږ خلک ونه وژني ،ځکه چې په ټول ښار کې مرګونې تباهي وه .د خدای لس هلته ډېر دروند و. ۱۲او هغه خلک چې مړه نه شول د دانو په ناروغۍ اخته شول :او د ښار ژړا اسمان ته پورته شوه.
۱سموئیل
شپږم فصل ۱د ما الک خخدائ د لوظ صندوق اووه میاشتې د فلستیانو په خملک کښې وو. ۲فلستیانو اامامان او فالګر راوغوښتل او ورته یې ووئیل” ،مونږ د ما الک خخدائ د صندوق سره څه وکړو؟ مونږ ته ووایه چې څنګه یې خپل ځائ ته ولېږو“. ۳هغوی وویل" :که تاسو د اسراییلو د خدای صندوق لیږئ ،نو خالي یې مه لیږئ .مګر په هر ډول هغه ته د ګناه نذرانه ورکړئ ،نو تاسو به روغ شئ ،او تاسو ته به معلومه شي چې د هغه لس ولې ستاسو څخه نه دی لرې شوی". ۴بیا هغوئ تپوس وکړو” ،هغه د ګناه نذرانه به څۀ وى چې مونږ به یې هغۀ ته واپس کړو؟ “هغوئ اواب ورکړو” ،پنځه د سرو زرو دانو د دانو او پنځه د سرو زرو موږکانو ،د فلستیانو د بادشاهانو د شمېر په مطابق :ځکه چې په تاسو ټولو او ستاسو په بادشاهانو یو آفت راغلے وو“. ۵نو تاسو د خپلو دانو د زخمونو او د خپلو موږکانو د هغو مجسمو انځورونه اوړ کړئ چې ځمکه خرابوي ،او تاسو به د اسراییلو خدای ته عزت ورکړئ ،کېدای شي چې هغه ستاسو ،ستاسو د خدایانو او ستاسو د خاورې څخه خپل لس سپک کړي. ۶نو ولې تاسو خپل زړونه سختوئ لکه څنګه چې مصریانو او فرعون خپل زړونه سخت کړل؟ کله چې هغه د هغوی په منځ کې ډېر عجیب کارونه وکړل ،نو هغوی خلک پرېنښودل چې لړ شي او هغوی لړل؟ ۷نو اوس یوه نوې ګاډۍ اوړه کړه او دوه هغه غواګانې چې د شیدو ورکولو لپاره یې اغ نه دی اچول شوی واخله ،هغه غواګانې په ګاډۍ پورې وتړه او د هغوی غوایان یې له هغوی څخه کور ته راوړه. ۸د ما الک خخدائ صندوق واخله او په ګاډۍ باندې یې کېږده ،او د سرو زرو هغه ګاڼې چې تاسو یې د ګناه د نذرانې په توګه ورکوئ ،په یوې صندوق کې یې په څنګ کې کېږده او لېږه چې لړ شي. ۹او وګورئ ،که چېرې دا د هغه د خپلې پولې په لره بیت شمس ته لړ شي ،نو هغه پر موږ دا لویه بل راوستې ده :خو که نه ،نو موږ به پوه شو چې دا د هغه لس نه دی چې موږ یې وهلي یو ،دا یوه اتفاقي پېښه وه چې زموږ سره وشوه. ۱۰نو سړو همداسې وکړل ،دوه شیدې ورکوونکې غواګانې یې واخیستې او په ګاډۍ پورې یې وتړلې او د هغوی غواګانې یې په کور کې وتړلې. ۱۱هغوی د څښتن د صندوق صندوق او د سرو زرو موږکانو او د هغوی د دانو د بڼو سره صندوق په ګاډۍ کې کېښود. ۱۲نو غواګانې د بیت شمس په لره باندې نېغې لړې او په لره روانې شوې ،په لره کې یې شور او شور کاوه او ښي یا چپ لس ته نه ګرځېدلې ،او د فلستیانو مشران د بیت شمس تر پولې پورې په هغوی پسې روان وو. ۱۳د بیت شمس خلک په دره کې د غنمو حاصلت لو کول .هغوی خپلې سترګې پورته کړې او د لوظ صندوق یې ولید او د هغه په لیدلو یې خوشحاله شول. یشوع پټي ته ورسېده او هلته ودرېده ،چېرته چې یوه لویه تیږه وه .هغوی د ګاډۍ لرګي مات کړل او غواګانې یې ۱۴ګاډۍ د بیتشمي د و څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړې. ۱۵لیویانو د ما الک خخدائ د لوظ صندوق او هغه صندوق چې ورسره وو ،چې د سرو زرو ګاڼې په کښې وې ،راوویست او په هغه لوئ کاڼى یې کېښودو .او د بیتشمس سړو په هغه ورځ سوزېدونکې نذرانې پېش کړې او قربانۍ یې هم پېش کړې. ۱۶کله چې د فلستیانو پنځو مشرانو دا ولیدل ،نو په هماغه ورځ عقرون ته راستانه شول. ۱۷او دا هغه د سرو زرو دانو نښې دي چې فلستیانو څښتن ته د ګناه د نذرانې په توګه ورکړې :د اشدود لپاره یو ،د غزې لپاره یو ،د اسقلون لپاره یو ،د اات لپاره یو او د عقرون لپاره یو. ۱۸او د سرو زرو موږکان ،د پنځو پاچاهانو د ټولو ښارونو د شمېر سره سم ،دواړه د دیوال لرونکو ښارونو او د کلیو د کلیو ،حتی د هابیل تر لوی تیږې پورې ،په کوم باندې چې دوی د څښتن د صندوق صندوق کېښود ،چې دا تیږه تر نن ورځې پورې د بیت الشم د یوشع په پټي کې پاتې ده. ۱۹هغۀ د بیتشمس سړى ووژل ځکه چې هغوئ د ما الک خخدائ د صندوق دننه کتل ،نو هغۀ د خلقو نه پنځوس زره او اویا سړى ووژل .او خلقو غمجن خوو ځکه چې ما الک خخدائ ډېر خلق په ډېره لویه وژنه سره وژلي وو. ۲۰د بیت شمس سړو وویل” :څوک د دې مقدس څښتن خدای په وړاندې ودرېدلی شي؟ او هغه به زموږ څخه چا ته لړ شي؟“ ۲۱نو هغوی د قریت یعاریم اوسېدونکو ته استازي واستول او ورته ویې ویل” :فلسطینیانو د څښتن د لوظ صندوق بیرته راوړی دی ،راشئ او هغه پورته کړئ“. فصل ۷ ۱د قریت یعریم سړى راغلل او د ما الک خخدائ د صندوق سامان یې راوړو او د ابینداب کور ته یې چې په غرۀ باندې وو یوړلو او د هغۀ زوئ االیعازار یې د ما الک خخدائ د صندوق د ساتلو لپاره وقف کړو. ۲کله چې صندوق په قریت یعریم کې پاتې شو ،نو ډېر وخت تېر شو ،ځکه چې شل کاله تېر شول او د اسرائیلو ټول قوم د څښتن په نوم غمجن شو. خ ۳سموئیل د بنى ااسرائیلو ټولو کورنو ته ووئیل” ،که تاسو په ټول زړۀ سره ما الک خدائ ته واپس راشئ ،نو د پردو معبودانو او عشتاروت معبودانو نه ځان لرې کړئ ،خپل زړونه ما الک خخدائ ته تیار کړئ او صرف د هغۀ عبادت وکړئ ،نو هغه به تاسو د فلستیانو د لس نه بچ کړى“. ۴نو بنى ااسرائیلو د بعل او عشتاروت بختان لرې کړل او صرف د ما الک خخدائ عبادت یې وکړو. ۵سموئیل ورته وویل” :ټول بنى ااسرائیلیان په مصفاه کښې راټول کړئ او زۀ به ستاسو دپاره ما الک خخدائ ته دعا وکړم“.
۱سموئیل
۶نو هغوئ په مصفاه کښې سره راټول شول ،او اوبه یې راوویستلې او د ما الک خخدائ په وړاندې یې توئ کړې ،په هغه ورځ یې روژه ونیوله او هلته یې وویل” ،مونږ د ما الک خخدائ په وړاندې ګناه کړې ده “.او سموئیل په مصفاه کښې د بنى ااسرائیلو قاضى وو. ۷کله چې فلستیانو واورېدل چې بنى ااسرائیلیان په مصفاه کښې راغونډ شوى دى ،نو د فلستیانو مشران په بنى ااسرائیلو حمله وکړه ،او کله چې بنى ااسرائیلو دا واورېدل نو د فلستیانو نه ووېرېدل. ۸بنى ااسرائیلو سموئیل ته ووئیل” ،زمونږ د پاره ما الک خخدائ ته فریاد کول مۀ پرېږده چې هغه مونږ د فلستیانو د لس نه بچ کړى“. ۹سموئیل یو شیدې ورکوونکی وری واخیست او هغه یې په بشپړه توګه څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړ .سموئیل د اسراییلو لپاره څښتن ته فریاد وکړ او څښتن د هغه دعا واورېده. ۱۰کله چې سموئیل سوزېدونکې نذرانه وړاندې کوله ،نو فلستیان د اسراییلو سره د اګړې لپاره نږدې شول ،مګر څښتن په هغه ورځ په فلسطینیانو باندې د یوې لویې تندر سره تندر وواهه او هغوی یې وارخطا کړل ،او اسراییلیان یې له لسه ورکړل. ۱۱نو د اسراییلو سړي د مصفاه څخه ووتل ،په فلسطینیانو پسې یې روان شول او تر هغه وخته پورې یې هغوی ووژل چې بیت کار ته ورسېدل. ۱۲بیا سموئیل یو تیږے واخستو او د امصفه او شین په مینځ کښې یې کېښودو او په هغې یې ابن عزر نوم کېښودو ،او وې وئیل چې تر اوسه پورې ما الک خخدائ زمونږ مدد کړے دے. ۱۳نو فلستیان مغلوب شول او بیا د بنى ااسرائیلو علقې ته ورننوتل او د سموئیل تر ژونده پورې د ما الک خخدائ لس د فلستیانو خلف وو. ۱۴او هغه ښارونه چې فلستیانو د بنى ااسرائیلو نه نیولى خوو ،د عقرون نه تر ات پورې بنى ااسرائیلو ته واپس ورکړل شول ،او بنى ااسرائیلو د دې علقې د فلستیانو د لسونو نه آزادې کړې .او د بنى ااسرائیلو او اموریانو ترمنځ امن وو. ۱۵سموئیل د خپل ژوند تر پایه پورې د بنى ااسرائیلو قاضى وو. ۱۶او هغه کال په کال بیت ایل ،الجال او مصفاه ته ګرځېده او په دې ټولو ځایونو کې یې د اسراییلو قضاوت کاوه. ۱۷او هغه به راما ته واپس تلو ،ځکه چې هلته د هغۀ کور وو ،او هلته به یې د بنى ااسرائیلو عدالت کولو ،او هلته یې د ما الک خخدائ دپاره یوه قربانګاه اوړه کړه. فصل ۸ ۱کله چې سموئیل زوړ شو ،نو هغۀ خپل زامن د بنى ااسرائیلو قاضیان وټاکل. ۲د هغه د مشر زوی نوم یوایل او د دوهم زوی نوم ابیاه وو :هغوی په بئرشبع کې قاضیان وو. ۳او د هغه زامنو د هغه په لره ونه ګرځېدل ،بلکې د ګټو پسې لړل ،رشوت یې واخیست او عدالت یې خراب کړ. ۴نو د اسراییلو ټول مشران سره راټول شول او په رامه کې سموئیل ته ورغلل. ۵او هغۀ ته یې ووئیل” ،ګوره ،تۀ بوډا شوې یې او ستا زامن ستا په لره نه روان دى .اوس مونږ ته یو بادشاه مقرر کړه چې د نورو قومونو په شان زمونږ عدالت وکړى“. خ ۶خو سموئیل دا خبره خوښه نه کړه کله چې هغوئ وویل ،مونږ ته یو بادشاه راکړه چې زمونږ عدالت وکړي .نو سموئیل ما الک خدائ ته دعا وکړه. ۷ما الک خخدائ سموئیل ته وفرمائیل” ،د خلقو هر هغه خبره واوره چې هغوئ تا ته وائى ،ځکه چې هغوئ تا نۀ دے رد کړے ،بلکې ما یې رد کړے دے چې زۀ پرې بادشاهى ونۀ کړم“. ۸هغوی ستا سره هماغسې کوي لکه څنګه چې هغوی له هغه وخته راهیسې چې ما هغوی له مصر څخه راوویستل تر نن ورځې پورې کړي دي او زما څخه یې لس اخیستی دی او د نورو خدایانو عبادت یې کړی دی. ۹نو اوس د هغوی خبره واورئ ،خو په کلکه ورته وفرمائیل او هغوی ته د هغه پاچا طرز وښایه چې په هغوی باندې به حکومت کوي. ۱۰سموئیل هغه خلکو ته چې د هغه څخه یې د پاچا غوښتنه کوله ،د څښتن ټولې خبرې بیان کړې. ۱۱او هغۀ ووئیل” ،دا به د هغه بادشاه طریقه وي چې په تاسو بادشاهى کوى :هغه به ستاسو زامن واخلي او د ځان لپاره به یې مقرر کړي، د خپلو ګاډو دپاره او د خپلو اسونو سواران به وي ،او ځینې به د هغه د ګاډو نه مخکښې منډې وهي“. ۱۲هغه به ځان ته د زرګونو لښکرو مشران او د پنځوسو لښکرو مشران وټاکي ،او هغوی به د هغه د ځمکې د کرلو او د هغه د حاصلتو د راټولولو او د هغه د اګړې د وسایلو او د هغه د انګي ګاډیو د وسایلو د اوړولو لپاره وټاکي. ۱۳هغه به ستاسو لوڼې د خوږو اوړولو ،پخولو او نانوایانو لپاره بوځي. حتی چې ترټولو غوره به وي ،واخلي او خپلو نوکرانو ته به یې ورکړي. ۱۴هغه به ستاسو پټي ،انګور او د زیتونو باغونه ،ی ۱۵هغه به ستاسو د غلو او انګورو د باغونو لسمه برخه واخلي او خپلو مشرانو او نوکرانو ته به یې ورکړي. ۱۶هغه به ستاسو غلمان ،وینځې ،ستاسو ښکلي ځوانان او خرونه واخلي او په خپل کار به یې ولګوي. ۱۷هغه به ستاسو د پسونو لسمه برخه واخلي او تاسو به د هغه غلمان شئ. ۱۸او په هغه ورځ به تاسو د خپل هغه پاچا په خاطر چې تاسو به یې غوره کړی وي فریاد وکړئ ،خو څښتن به ستاسو خبرې ونه اوري. وکړو“. ۱۹خو خلقو د سموئیل خبره ونه منله او وې وئیل” ،نه ،مونږ به بادشاه ولرو چې په مونږ حکومت خ ۲۰چې مونږ هم د نورو قومونو په شان شو ،او زمونږ بادشاه زمونږ عدالت وکړي ،زمونږ نه مخکښې لړ شي او زمونږ انګونه وکړي. ۲۱سموئیل د خلکو ټولې خبرې واورېدې او هغه یې څښتن ته بیان کړې. ۲۲ما الک خخدائ سموئیل ته وفرمائیل” ،د هغوئ خبره واوره او د هغوئ دپاره بادشاه مقرر کړه “.سموئیل بنى ااسرائیلو ته وفرمائیل” ،هر یو خپل ښار ته لړ شه“.
۱سموئیل
فصل ۹ ۱په بنیامین قبیله کې یو سړے وو چې نوم یې قیس وو ،هغه د ابیئیل زوئ وو ،هغه د صرور زوئ وو ،هغه د بکورت زوئ وو ،هغه د افیاه زوئ وو ،هغه د بنیامین قبیله وو ،یو ډېر طاقتور سړے وو. ۲د هغه یو زوی وو چې نوم یې ساؤل وو .هغه یو ډېر ښکلی او غوره ځوان وو .په اسراییلیانو کې د هغه څخه بل څوک ښه نه وو .هغه د اوږو او پورته ټولو خلکو څخه لوړ وو. ۳د ساؤل د پلر د خرو نه ورک شول ،نو قیس خپل زوئ ساؤل ته ووئیل” ،اوس د نوکرانو څخه یو ځان سره بوځه او پاڅه او د خرو لټون وکړه“. ۴هغه د افرایم غرنۍ سیمې څخه تېر شو او د شلیشه په سیمه کې تېر شو ،خو هغوی ونه موندل :بیا هغوی د شلیم په سیمه کې تېر شول، خو هلته ونه موندل شول :او هغه د بنیامینیانو په سیمه کې تېر شو ،خو هغوی ونه موندل. ۵کله چې هغوی د صوف سیمې ته ورسېدل ،نو شائول خپل نوکر ته چې د هغه سره و ،وویل” :راځه چې بیرته لړ شو ،که نه نو زما پلر به د خرونو فکر پریښودو او زموږ په اړه به اندیښمن شي“. ۶هغه ورته وویل" :ګوره ،په دې ښار کې د خدای یو سړی دی ،او هغه یو عزتمند سړی دی .هغه څه چې هغه وایي هغه یقینا کیږي .اوس راځئ چې هلته لړ شو .شاید هغه موږ ته خپله لره وښیي چې موږ باید لړ شو". ۷نو ساؤل خپل نوکر ته وویل” :خو ګوره ،که چېرې مونږ لړ شو ،نو سړي ته به څه راوړو؟ ځکه چې زمونږ په لوښو کې ډوډۍ ختمه شوې ده او د خدای سړي ته د راوړلو لپاره هیڅ ډالۍ نشته .موږ سره څه شته؟“ ۸نوکر بیا ساؤل ته اواب ورکړو” ،ګوره ،زما سره د سپینو زرو څلورمه برخه ده ،دا به زۀ د خخدائ پاک سړى ته ورکړم چې مونږ ته خپله لره وښائى“. ( ۹پخوا په اسراییلو کې ،کله چې یو سړی د خدای څخه د پوښتنې لپاره تللو ،نو هغه به ویل ،راځه چې غیب ویونکی ته لړ شو :ځکه چې هغه څوک چې اوس پیغمبر بلل کیږي ،پخوا غیب ویونکی بلل کیده). خ ۱۰بیا ساؤل خپل نوکر ته ووئیل” ،ښه خبره ده ،راځه چې لړ شو “.نو هغوئ هغه ښار ته لړل چرته چې د خدائ پاک سړے وو. ۱۱او کله چې هغوی ښار ته د غونډۍ په سر روان وو ،نو هغوی ځوانې نجونې وموندلې چې د اوبو راوړلو لپاره روانې وې ،او هغوی ته یې وویل :آیا غیب بین دلته دی؟ ۱۲هغوی ځواب ورکړ" :هغه دی ،وګورئ ،هغه ستاسو په مخکې دی ،اوس ژر لړ شئ ،ځکه چې هغه نن ښار ته راغلی دی ،ځکه چې نن خلک په غره کې قرباني کوي. ۱۳څنګه چې تاسو ښار ته ننوځئ ،نو سمدلسه به هغه ومومئ ،مخکې له دې چې هغه د عبادت ځای ته د خوړلو لپاره لړ شي .ځکه چې خلک به تر هغه وخته پورې ونه خوري ترڅو چې هغه راشي ،ځکه چې هغه قرباني ته برکت ورکوي .او وروسته به هغه کسان وخوري چې رابلل شوي وي .نو اوس پورته شئ ،ځکه چې تاسو به هغه په دې وخت کې ومومئ. ۱۴نو هغوئ ښار ته لړل او کله چې ښار ته ورسېدل ،نو سموئیل د هغوئ سره مخامخ راووتلو چې اعبادت ځائ ته لړ شى. ۱۵نو څښتن د شائول د راتګ څخه یوه ورځ مخکې سموئیل ته په غوږ کې ویلي وو، ۱۶سبا تقریبا ا په دې وخت کې به زه د بنیامین د خاورې څخه یو سړی تاته ولېږم ،او ته به هغه زما د قوم اسرائیلو د مشر په توګه غوره کړې ،ترڅو هغه زما قوم د فلستیانو له لس څخه وژغوري .ځکه چې ما خپلو خلکو ته کتلي دي ځکه چې د هغوی فریاد ما ته رارسېدلی دی. ۱۷کله چې سموئیل ساؤل ولید ،نو ما الک خخدائ ورته وفرمائیل” ،دا هغه سړے دے چې ما تا ته د دې په اړه وئیلى خوو !دا به زما په خلقو بادشاهى کوى“. ۱۸بیا ساؤل د دروازې په خوله کې سموئیل ته نږدې شو او ویې ویل” :مهرباني وکړه ،ما ته ووایه چې د پېغمبر کور چېرته دی“. ۱۹سموئیل ساؤل ته اواب ورکړو” ،زۀ رویا ورکوونکے یم ،زما نه مخکښې د اعبادت ځائ ته لړ شه ،ځکه چې تاسو به نن زما سره خوراک کوئ ،سبا به تاسو پرېږدم او هر څۀ چې ستا په زړه کښې دي هغه به درته ووایم“. ۲۰او ستا هغه خرونه چې درې ورځې وړاندې ورک شوي وو ،د هغوی په اړه فکر مه کوه ،ځکه چې هغه موندل شوي دي .او د اسراییلو ټوله هیله په چا ده؟ ایا دا ستا او ستا د پلر د کورنۍ په اړه نه ده؟ ۲۱شائول ځواب ورکړ” :زه د بنیامین قبیلې نه یم ،چې د اسراییلو د قبیلې تر ټولو کوچنۍ قبیله ده؟ او زما کورنۍ د بنیامین د قبیلې د ټولو قبیلو څخه کوچنۍ نه ده؟ نو ولې ته زما سره داسې خبرې کوې؟“ ۲۲نو سموئیل ساؤل او د هغه نوکر یې د خونې ته راوستل او د هغو ټولو میلمنو په منځ کې یې په غوره ځای کې کښېنول چې تقریبا ا دېرش کسان ورته رابلل شوي وو. ۲۳سموئیل پخلی کوونکي ته وویل” :هغه برخه راوړه چې ما درکړې وه او ما درته ویلي وو چې ځان سره یې کېږده“. ۲۴آشپز اوږه او هغه څه چې ورباندې وو پورته کړل او د ساؤل مخې ته یې کېښودل .سموئیل وویل” :وګوره هغه څه چې پاتې دي !هغه ستا مخې ته کېږده او وخوره ،ځکه چې دا تر اوسه پورې ستا لپاره ساتل شوی دی ځکه چې ما وویل چې ما خلکو ته بلنه ورکړې ده “.نو ساؤل په هغه ورځ د سموئیل سره وخوړله. ۲۵کله چې هغوی د عبادت ځای څخه ښار ته راښکته شول ،سموئیل د کور په بام باندې د شائول سره خبرې وکړې. ۲۶نو هغوئ سهار وختي پاڅېدل او د ورځې په غرمه سموئیل ساؤل ته د کور چت ته غږ وکړو او ورته یې ووئیل” ،پاڅېږه چې زۀ تا ولېږم “.ساؤل پاڅېد او هغه او سموئیل دواړه بهر لړل. ۲۷کله چې هغوی د ښار تر پایه پورې روان وو ،سموئیل شائول ته وویل” :نوکر ته امر وکړه چې زموږ څخه مخکې لړ شي“ ،او هغه لړ ،مګر ته لږ وخت ودریږه ترڅو زه تاته د خدای کلم ووایم.
۱سموئیل
فصل ۱۰ ۱بیا سموئیل د تېلو یو بوتل راواخیست او د هغۀ په سر یې واچولو ،هغه یې ښکل کړو او ویې ویل” :آیا دا ځکه نه ده چې ما الک خخدائ تۀ د خپل میراث د مشر په توګه غوره کړې یې؟ ۲کله چې نن ورځ ته زما څخه لړ شې ،نو ته به د بنیامین په سرحد کې د زلزه په سیمه کې د راحیل د قبر سره دوه سړي ومنې ،او هغوی به تا ته ووایي چې هغه خرونه چې ته یې لټولو ته تللې وې موندل شوي دي .او ستا پلر د خرونو پالنه پرېښوده او ستا لپاره غمجن دی او وایي چې زه د خپل زوی لپاره څه وکړم؟ ۳بیا به له هغه ځایه مخکې لړ شې او د تبور د لوخړې ونې ته به ورسېږې ،هلته به تا سره درې سړي وویني چې بیت ایل ته خدای ته روان دي ،یو به درې غویان وړي ،بل به درې ډوډۍ وړي ،او بل به د شرابو بوتل وړي. ۴هغوی به ستا سره سلم وکړي او تاته به دوه ډوډۍ درکړي ،چې ته به یې د هغوی له لسونو څخه ترلسه کړې. ۵له هغې وروسته به ته د خدای غره ته ورسېږې ،چېرته چې د فلسطینیانو لښکر دی .کله چې ته هلته ښار ته ورسېږې ،نو ته به د پیغمبرانو یوه ډله ووینې چې د لوړ ځای څخه راښکته کېږي او د هغوی په مخکې به د ستار ،طبلې ،شپېلۍ او بربط سره راښکته کېږي . هغوی به نبوت وکړي: ۶د څښتن روح به په تا نازل شي او ته به د هغوی سره نبوت وکړې او ته به بل سړی شې. ۷او کله چې دا نښې درته راشي ،نو څه چې درته مناسب وي هغه وکړه ،ځکه چې خدای ستا سره دی. ۸زما نه مخکښې ته الجال ته لړ شه ،او ګوره ،زه به تا ته راشم چې سوزېدونکې نذرانې او د سلمتۍ نذرانې وړاندې کړم .ته به اووه ورځې انتظار کوې ،تر هغه چې زه تاته راشم او تاته به وښایم چې ته باید څه وکړې. ۹او داسې وشول چې کله هغه د سموئیل نه د تلو لپاره شا واړوله ،نو خخدائ پاک هغۀ ته یو بل زړه ورکړو :او هغه ټولې نښې په هغه ورځ پوره شوې. ۱۰کله چې هغوی هلته غونډۍ ته ورسېدل ،نو د نبیانو یوه ډله ورسره مخامخ شوه ،او د خدای روح په هغه باندې نازل شو او هغه د هغوی په منځ کې نبوت وکړ. ۱۱کله چې هغه ټولو خلقو ولیدل چې هغه د نبیانو په مینځ کښې نبوت کوى ،نو خلقو یو بل ته ووئیل” ،دا د قیس په زوئ باندې څۀ شوى دى؟ آیا ساؤل هم د نبیانو په مینځ کښې دے؟“ ۱۲په هغه ځای کې یو کس ځواب ورکړ” :خو د هغوی پلر څوک دی؟ “نو دا متل شو” :آیا شائول هم د پیغمبرانو څخه دی؟“ ۱۳کله چې هغه نبوت ختم کړ ،نو هغه د عبادت ځای ته راغی. ۱۴د ساؤل تره هغه او د هغه نوکر ته وویل” :تاسو چېرته تللي وئ؟ “هغه وویل” :د خرونو د لټولو لپاره “.کله چې موږ ولیدل چې هغوی هیڅ ځای نه وو ،نو موږ سموئیل ته راغلو. ۱۵د ساؤل تره ورته ووئیل” ،مهرباني وکړه ،ما ته ووایه چې سموئیل تاسو ته څۀ ووئیل“. ۱۶شاؤل خپل تره ته وویل” :هغه موږ ته په ډاګه وویل چې خرونه موندل شوي دي “.خو هغه ورته د هغه بادشاهۍ خبره ونه کړه چې سموئیل یې په اړه خبرې کولې. ۱۷سموئیل خلق په مصفاه کښې د ما الک خخدائ په حضور کښې راغونډ کړل. ۱۸او بنى ااسرائیلو ته یې وفرمائیل” ،ما الک خخدائ د بنى ااسرائیلو خخدائ پاک فرمائى چې ،ما بنى ااسرائیل د امصر نه راوویستل او تاسو مې د امصریانو او د ټولو بادشاهتونو د لس نه او د هغو خلقو نه بچ کړل چې په تاسو یې ظلم کولو. ۱۹خو تاسو نن خپل خخدائ پاک رد کړے دے ،چا چې تاسو د ټولو مصیبتونو او تکلیفونو نه بچ کړل ،او تاسو ورته وئیلى دى چې ،نه، بلکې زمونږ لپاره یو بادشاه مقرر کړه .نو اوس د خپلو قبیلو او زرګونو قبیلو سره د ما الک خخدائ په حضور کښې حاضر شئ. ۲۰کله چې سموئیل د اسراییلو ټولې قبیلې نږدې راوغوښتې ،نو د بنیامین قبیله وټاکل شوه. ۲۱کله چې هغه د بنیامین قبیله د خپلو ډلو سره رانژدې کړه ،د مطري کورنۍ وټاکل شوه او د قیس زوی ساؤل وټاکل شو .او کله چې هغوی هغه ولټولو ،نو هغه یې ونه موند. ۲۲نو هغوی د څښتن څخه پوښتنه وکړه چې آیا هغه سړی ل هم هلته راغلی دی؟ څښتن ځواب ورکړ” :وګوره ،هغه د سامانونو په منځ کې پټ شوی دی“. ۲۳نو هغوی منډه کړه او هغه یې له هغه ځایه راوویست .کله چې هغه د خلکو په منځ کې ودرېد ،هغه د ټولو خلکو څخه د اوږو څخه پورته لوړ و. ۲۴سموئیل ټولو خلقو ته ووئیل” ،تاسو هغه څوک وینئ چې ما الک خخدائ غوره کړے دے ،چې په ټولو خلقو کښې د هغۀ په شان بل څوک نشته؟ “ټولو خلقو چغه کړه” ،بادشاه دې ژوندے وى“. ۲۵بیا سموئیل خلقو ته د بادشاهۍ طریقه بیان کړه ،هغه یې په یو کتاب کښې ولیکله او د ما الک خخدائ په وړاندې یې کېښوده ،او سموئیل ټول خلق خپلو کورونو ته ولېږل. ۲۶او ساؤل هم په ابعه کې خپل کور ته لړو او د هغه سره د سړو یوه ډله لړه ،چې خدای پاک یې زړونه متاثر کړي وو. ۲۷خو د بدمعاشانو زامنو وویل" :دا سړی به موږ څنګه وژغوري؟ "هغوی هغه ته سپکاوی وکړ او ډالۍ یې ورنه کړې .خو هغه غلی پاتې شو. فصل ۱۱ ۱بیا عموني ناحس راغی او د یبیش االعاد په وړاندې یې خېمې ودرولې .د یبیش ټولو سړو ناحس ته وویل” :زمونږ سره تړون وکړه او مونږ به ستا خدمت وکړو“.
۱سموئیل
۲عموني ناحاش هغوی ته په ځواب کې وویل” :زه به په دې شرط ستاسو سره تړون وکړم چې ستاسو د ټولو ښۍ سترګې وباسم او دا به د ټولو اسراییلو لپاره د سپکاوي سبب شي“. وړونکى ولېږو ،او کۀ پېغام ته علقو ټولو اسرائیلو ا بنى د مونږ چې راکړه مهلت ورځې اووۀ ته ۳د یبیس مشرانو هغۀ ته ووئیل” ،مونږ خ څوک زمونږ د بچ کولو نۀ وى ،نو مونږ به ستا سره املو خ شو“. وړونکي ابعې ته راغلل چې د ساؤل ښار وو او خلقو ته یې دا خبر ورکړو او ټولو خلقو په لوړ آواز سره وژړل. ۴بیا پېغام خ ۵او ساؤل د پټو نه د څاروو پسې راغلو ،او ساؤل تپوس وکړو” ،خلک څۀ شوي دي چې ژاړي؟ “او هغوئ د یبیس د سړو خبر ورته ورکړو. ۶کله چې ساؤل دا خبر واورېد ،نو د خخدائ پاک روح په هغه نازل شو او هغه ډېر غصه شو. ۷هغۀ د غوایانو یوه اوړه واخیستله ،ټوټې ټوټې یې کړل او د پېغمبرانو په لس یې د بنى ااسرائیلو په ټولو علقو کښې ولېږل او ورته یې وویل” ،هر څوک چې د ساؤل او سموئیل پسې نۀ ځى ،نو د هغۀ د غوایانو سره به هم داسې سلوک کیږى “.نو د ما الک خخدائ وېره په خلقو راغله او هغوئ په یو اتفاق سره راووتل. ۸کله چې هغۀ هغوئ په بزق کښې وشمېرل ،نو بنى ااسرائیلیان درې لکه او د یهوداه دېرش زره سړى خوو. ۹او هغوی هغو پېغام وړونکو ته چې راغلي وو وویل" :تاسو د یبیش العاد خلکو ته داسې ووایاست :سبا ،هغه وخت پورې چې لمر ګرم شي ،تاسو به مرسته ترلسه کړئ ".نو پېغام وړونکي راغلل او د یبیش خلکو ته یې دا خبر ورکړ؛ او هغوی خوشحاله شول. ۱۰نو د یبیس سړو وویل” :سبا به مونږ تاسو ته راووځو او تاسو به زمونږ سره هر هغه څه وکړئ چې تاسو ته ښه ښکاري“. ۱۱په سبا ورځ ،ساؤل خپل سړى په درې ډلو ووېشل او د سهار په وخت کښې هغوئ د لښکر په مینځ کښې راغلل او د ورځې تر ګرمۍ پورې یې عمونیان ووژل او هغه څوک چې پاتې شول هغه خواره واره شول ،نو دوه کسان هم یو ځائ پاتې نۀ شول. ۱۲خلکو سموئیل ته وویل” :هغه څوک دی چې ویل یې چې شائول به پر موږ پاچا شي؟ سړي راولئ چې ووژنو یې“. ۱۳خو ساؤل ووئیل” ،نن به هیڅ څوک هم نۀ شى وژلے ،ځکه چې ما الک خخدائ نن په بنى ااسرائیلو کښې نجات راوستے دے“. ۱۴بیا سموئیل خلقو ته ووئیل” ،راځئ چې االجال ته لړ شو او هلته بادشاهي بیا اوړه کړو“. خ ۱۵نو ټول خلق االجال ته لړل او هلته یې په االجال کښې د ما الک خخدائ په مخکښې ساؤل بادشاه اوړ کړو او هلته یې د ما الک خدائ په حضور کښې د سلمتۍ نذرانې پېش کړې او ساؤل او د بنى ااسرائیلو ټولو سړو ډېره خوشحالي وکړه. فصل ۱۲ ۱سموئیل ټولو بنى ااسرائیلو ته ووئیل” ،ګورئ ،ما ستاسو ټولې خبرې واورېدې او ستاسو لپاره مې یو بادشاه مقرر کړو“. ۲او اوس ،وګورئ ،پادشاه ستاسو په مشرۍ روان دی :او زه بوډا او سپین ویښتان لرم ،او وګورئ ،زما زامن ستاسو سره دي :او زه د خپل ماشومتوب څخه تر نن ورځې پورې ستاسو په وړاندې ګرځېدلی یم. ۳ګوره ،زه دلته یم :د څښتن او د هغه د غوره شوي پاچا په وړاندې زما په خلف شاهدي ورکړئ :ما د چا غوا نیولې ده؟ یا مې د چا خر نیولی دی؟ یا مې د چا سره خیانت کړی دی؟ ما په چا ظلم کړی دی؟ یا مې د چا څخه رشوت اخیستی دی چې زما سترګې پرې ړندې کړم؟ او زه به یې بیرته درکړم. ۴هغوی وویل" :تا مونږ سره دوکه نه ده کړې ،نه مو ظلم کړی دی ،او نه مو د چا څخه څه اخیستي دي". ۵هغه هغوی ته وویل” :څښتن ستاسو په وړاندې شاهد دی او د هغه غوره شوی پاچا نن ورځ شاهد دی چې تاسو زما په لس کې هیڅ شی نه دی موندلی “.هغوی ځواب ورکړ” :هغه شاهد دی“. موسى او هارون یې مخکښې کړل او ستاسو پلر نیکۀ یې د امصر نه راوویستل“. ۶سموئیل خلقو ته ووئیل” ،دا ما الک خخدائ دے چې ی ۷نو اوس ودرېږئ ،ترڅو زه تاسو سره د څښتن په حضور کې د هغو ټولو ښو کارونو په اړه بحث وکړم چې څښتن ستاسو او ستاسو د نیکونو سره کړي دي. خ خ وسى او هارون راولېږل ،هغوئ دائ خ ک ل ما نو وکړو، فریاد ته دائ خ ک ل ما نیکۀ پلر ستاسو او راغلو، ته صر ۸کله چې یعقوب ام م ا ا خ ی ستاسو پلر نیکۀ د امصر نه راوویستل او په دې ځائ کښې یې آباد کړل. ۹خو کله چې هغوئ ما الک خخدائ خپل خخدائ پاک هېر کړو ،نو هغۀ هغوئ د حصور د لښکر مشر اسسیرا ،د فلستیانو او د موآب بادشاه په لسونو خرڅ کړل او هغوئ د هغوئ سره انګ وکړ. ۱۰نو هغوئ ما الک خخدائ ته فریاد وکړو او وې وئیل” ،مونږ ګناه کړې ده ځکه چې مونږ ما الک خخدائ پرېښودو او د بعل او عستارات بختانو عبادت مو وکړو ،خو اوس مونږ د خپلو دشمنانو د لس نه بچ کړه او مونږ به ستا عبادت وکړو“. ۱۱نو څښتن یربعل ،بدان ،اافتاح او سموئیل راولېږل او تاسو یې د ستاسو د دښمنانو له لس څخه وژغورل چې په هر اړخ کې وو او تاسو په امن کې اوسېدلئ. ۱۲او کله چې تاسو ولیدل چې د عمونیانو بادشاه ناحس ستاسو په خلف راغے ،نو تاسو ما ته وویل ،نه ،بلکې یو بادشاه به په مونږ حکومت وکړى ،کله چې ما الک خخدائ ستاسو خخدائ پاک ستاسو بادشاه وو. ۱۳نو اوس دا هغه بادشاه وګورئ چې تاسو غوره کړی دی او تاسو غوښتلی دی !او وګورئ ،څښتن ستاسو لپاره یو بادشاه ټاکلی دی. ۱۴که تاسو د څښتن څخه ووېرېږئ ،د هغه خدمت وکړئ ،د هغه خبره ومنئ او د هغه د امر څخه سرکشي ونه کړئ ،نو تاسو او هغه پاچا چې ستاسو په سر حکومت کوي ،دواړه به د خپل څښتن خدای پیروي کوئ. ۱۵خو که تاسو د ما الک خخدائ خبره ونۀ منئ او د هغۀ د خحکم نه بغاوت وکړئ ،نو د ما الک خخدائ لس به ستاسو خلف وى لکه څنګه چې ستاسو د پلر نیکۀ خلف وو. ۱۶نو اوس ودرېږئ او هغه لوی کار وګورئ چې څښتن به ستاسو د سترګو په وړاندې وکړي.
۱سموئیل
۱۷آیا نن د غنمو د حاصل وخت نه دی؟ زه به څښتن ته سوال وکړم او هغه به تندر او باران راولېږي ،ترڅو تاسو پوه شئ او وګورئ چې ستاسو بدکاري ډېره لویه ده چې تاسو د پاچا په غوښتلو سره د څښتن په وړاندې کړې ده. ۱۸نو سموئیل ما الک خخدائ ته سوال وکړو ،او ما الک خخدائ په هغه ورځ تندر او باران راولېږلو ،او ټول خلق د ما الک خخدائ او سموئیل نه ډېر ووېرېدل. ۱۹ټولو خلقو سموئیل ته ووئیل” ،د خپلو بندګانو دپاره ما الک خخدائ خپل خخدائ پاک ته دعا وکړه چې مونږ مړه نۀ خ شو ،ځکه چې مونږ د بادشاه غوښتلو سره په خپلو ټولو ګناهونو کښې دا بدى زیاته کړې ده“. ۲۰سموئیل خلقو ته وفرمائیل” ،مه وېرېږئ ،تاسو دا ټول شرارتونه کړى دى .خو د ما الک خخدائ د پیروۍ نه مه اوړئ ،بلکې د زړۀ له کومي د ما الک خخدائ عبادت وکړئ. ۲۱او مه مخ اړوئ ،ځکه چې بیا به تاسو د بې معنی شیانو پسې لړ شئ ،کوم چې ګټه نه شي ورکولی او نه یې ژغورلی شي ،ځکه چې هغه بې ګټې دي. ۲۲ځکه چې څښتن به د خپل لوی نوم په خاطر خپل قوم پرېنږدي ،ځکه چې هغه خوښ کړی دی چې تاسو خپل قوم اوړ کړئ. ۲۳برسېره پردې ،خدای دې ونه کړي چې زه ستاسو لپاره د دعا کولو څخه لس واخلم او د څښتن په وړاندې ګناه وکړم ،مګر زه به تاسو ته ښه او سمه لره وښایم: ۲۴یوازې د څښتن څخه ووېرېږئ او په ریښتیا سره په ټول زړه سره د هغه خدمت وکړئ ،ځکه چې فکر وکړئ چې هغه ستاسو لپاره څومره لوی کارونه کړي دي. ۲۵خو که چېرې تاسو بیا هم بدکاري کوئ ،نو تاسو او ستاسو پاچا به دواړه له منځه لړ شئ. فصل ۱۳ ۱ساول یو کال حکومت وکړ او کله چې هغه په اسرائیلو باندې دوه کاله حکومت وکړ، ۲شاؤل د بنى ااسرائیلو نه درې زره سړى غوره کړل ،چې دوه زره یې په امکماس او د بیتاېل په غرۀ کښې د ساؤل سره وو او زر یې د بنیامین په ابعه کښې د یونتن سره وو او پاتې سړى یې خپلې خېمې ته ولېږل. ۳یوناتان په ابعه کې د فلسطینیانو هغه لښکر وویشت او فلسطینیانو دا واورېدل .نو شائول په ټول هېواد کې سرنی وغږاوه او ویل یې” :عبرانیان دې واوري“. ۴ټولو بنى ااسرائیلو واورېدل چې ساؤل د فلستیانو لښکر وژلے دے او بنى ااسرائیلیان هم د فلستیانو په نظر کښې کرکه کوى ،نو خلق د ساؤل پسې په االجال کښې راغونډ شول. ۵فلستیان د بنى ااسرائیلو سره د انګېدو لپاره راغونډ شول ،دېرش زره ګاډۍ ،شپږ زره اسونه او د سمندر په غاړه د شګو په شان ګڼ شمېر خلق وو ،او هغوئ راغلل او په امکماس کښې یې خېمې ولګولې ،چې د بیتآون نه مشرق طرف ته وو. ۶کله چې د اسراییلو سړي ولیدل چې هغوی په سختۍ کې دي (ځکه چې خلک ډېر په تکلیف وو) ،نو هغوی ځانونه په غارونو ،بوټو، تیږو ،لوړو ځایونو او کندو کې پټ کړل. ۷ځینې عبرانیان د اردن له سیند څخه د ااد او العاد سیمې ته لړل ،خو شائول ل تر اوسه په الجال کې و او ټول خلک یې په لړزېدو پسې روان وو. ۸هغه اووه ورځې د سموئیل د ټاکل شوي وخت په مطابق پاتې شو ،خو سموئیل الجال ته رانۀ غلو او خلک ترې نه خواره شول. ۹نو ساؤل ووئیل” ،دلته سوزېدونکې نذرانه او د سلمتۍ نذرانې راوړئ “.نو هغۀ سوزېدونکې نذرانه پېش کړه. ۱۰څنګه چې هغه د سوزېدونکې نذرانې وړاندې کول ختم کړل ،نو سموئیل راغی او ساؤل د هغه سره د لیدلو لپاره راووت چې سلم وکړي. ۱۱سموئیل وویل” :تا څه کړي دي؟ “ساؤل وویل” :ځکه چې ما ولیدل چې خلک زما څخه خواره واره شوي وو او ته په ټاکل شویو ورځو کې دننه نه وې راغلې او فلستیان په مکماس کې سره راټول شول. ۱۲نو ما ووئیل چې فلستیان به اوس په االجال کښې په ما حمله وکړى ،او ما ما الک خخدائ ته سوال نۀ دے کړے .نو ما مجبور شوم او سوزېدونکې نذرانه مې وړاندې کړه. خ ۱۳سموئیل ساؤل ته ووئیل” ،تا احمقانه کار کړے دے .تا د خپل ما الک خدائ د خحکم نه سرغړونه کړې ده ،کوم چې هغۀ تا ته درکړے وو . نو ما الک خخدائ به ستا بادشاهى د تل دپاره په بنى ااسرائیلو باندې قائمه کړې وے“. ۱۴خو اوس ستا بادشاهي به دوام ونکړي .ما الک خخدائ د خپل ځان دپاره یو سړے لټوے دے چې د هغۀ د زړه په مطابق وى ،او ما الک خخدائ هغه ته د خپلو خلقو مشر مقرر کړے دے ،ځکه چې تا هغه څۀ نۀ دى منلے چې ما الک خخدائ تا ته خحکم درکړے وو. ۱۵نو سموئیل د االجال څخه د بنیامین په ابعې ښار ته لړو او ساول هغه خلک وشمېرل چې شاوخوا شپږ سوه کسان ورسره وو. ۱۶ساؤل ،د هغۀ زوئ یونتن او هغه خلق چې د هغوئ سره مواود وو ،د بنیامین په ابعه کښې ایسار شول ،خو فلستیانو په امکماس کښې خېمې ولګولې. ۱۷او لوټماران د فلستیانو د لښکر څخه په درې ډلو کې راووتل .یوه ډله د شوعال سیمې ته د عفرې لرې ته لړه. ۱۸بیا یوه ډله د بیتحورون په لره لړه او بله ډله د هغې پولې په لره لړه چې د ضبوئیم درې ته مخامخ د صحرا په لور وه. ۱۹په ټوله اسراییل کې لوهار نه پیدا کېده ،ځکه چې فلسطینیانو ویل ،داسې نه چې عبرانیان ځانونو ته تورې یا نېزې اوړې کړي. ۲۰خو ټول بنى ااسرائیلیان به فلستیانو ته تلل چې خپله برخه ،خپله تېږه ،تبر او خپله کوټه تېره کړى. ۲۱خو هغوی د لرګیو ،د لرګیو د وهلو ،د څنډو د وهلو ،د تبرونو او د انجو د تېرولو لپاره یوه دوسیه درلوده. ۲۲نو د اګړې په ورځ ،د هغو خلکو په لس کې چې د شائول او یوناتان سره وو ،توره یا نېزه نه وه موندل شوې ،مګر د شائول او د هغه د زوی یوناتان سره وموندل شوه.
۱سموئیل
۲۳د فلسطینیانو لښکر د مکماس درې ته لړ. څپرکی ۱۴ ۱یوه ورځ داسې وشول چې د ساؤل زوئ یونتن هغه ځوان ته چې د هغۀ زغره یې وړله وویل” ،راځه چې د فلستیانو لښکر ته لړ شو، چې بل طرف ته دے “.خو هغه خپل پلر ته دا خبره ونه کړه. ۲ساول د ابعې په لرې پرتې برخې کې د انارو د ونې لندې چې په مجرون کې ده ،کښېناستو .د هغه سره شاوخوا شپږ سوه کسان وو. ۳او اخیا ،د اخیتوب زوی ،د ایکبود ورور ،د فینهاس زوی او د عیلي زوی ،چې په شیلوه کې د څښتن کاهن وو ،هغه ایفود اغوستی و .او خلکو ته دا نه وه معلومه چې یوناتان لړ دی. ۴او د هغو لرو په منځ کې چې یونتن غوښتل د فلستیانو لښکر ته لړ شي ،په یوه خوا کې یوه تیره تیره تیره وه او په بله خوا کې یوه تیره تیره تیره وه :د یوې نوم بوعز او د بلې نوم سینه وو. ۵د یوې مخکینۍ برخه شمال ته د مکماس په وړاندې او بله انوب ته د ابعې په وړاندې وه. ۶یوناتان هغه ځوان ته چې د هغه زغره یې وړله وویل” :راځه چې د دې ناسنتو کسانو پوستې ته لړ شو ،کېدای شي چې څښتن زموږ لپاره کار وکړي ،ځکه چې څښتن د ډېرو یا لږو په واسطه د ژغورلو لپاره هیڅ خنډ نه لري“. ۷د هغۀ زغره وړونکى ورته ووئیل” ،هر څۀ چې ستا په زړۀ کښې دى هغه وکړه .وګرځه ،وګوره ،زۀ ستا د زړۀ په مطابق ستا سره یم“. ۸نو یونتن وویل” :ګوره ،مونږ به دې سړو ته لړ شو او ځانونه به هغوی ته ښکاره کړو“. ۹که چېرې هغوی مونږ ته ووایي چې صبر وکړئ تر هغه چې مونږ تاسو ته راشو ،نو مونږ به په خپل ځای ودریږو او هغوی ته به ونه ځو. ۱۰خو که چېرې هغوی ووایي چې مونږ ته راشئ ،نو مونږ به لړ شو ځکه چې څښتن هغوی زمونږ په لس کې ورکړي دي او دا به زمونږ لپاره یوه نښه وي. ۱۱او دواړه د فلستیانو د لښکر مخې ته راښکاره شول او فلستیانو وویل” :وګورئ ،عبرانیان له هغو غارونو څخه راووتل چېرته چې هغوی ځانونه پټ کړي وو“. ۱۲د څوکۍ سړو یخونتن او د هغه زغره وړونکي ته ځواب ورکړ او ویې ویل” :زمونږ خوا ته راشئ ،مونږ به تاسو ته یو څه وښیو “.یخونتن خپل زغره وړونکي ته وویل” :زما پسې راشه ،ځکه چې څښتن هغوی د اسرائیلو په لس کې ورکړي دي“. ۱۳نو یونتن په خپلو لسونو او پښو پورته وخوځېد او د هغه زغره وړونکی د هغه پسې وخوځېد ،او هغوی د یونتن په مخکې ووژل شول او د هغه زغره وړونکی د هغه پسې ووژل شو. ۱۴او هغه لومړۍ وژنه چې یوناتان او د هغه وسله وال یې وکړه ،شاوخوا شل کسان ووژل ،لکه څنګه چې نیم اریبه ځمکه وه ،چې د غواګانو یوه اوړه یې کولی شوه. ۱۵په لښکر ،په میدان او په ټولو خلکو کې لړزېدل :لښکر او لوټماران هم ولړزېدل ،او ځمکه ولړزېده :نو دا ډېره لویه لړزېدله. ۱۶او د بنیامین په ابعه کې د ساؤل څوکیدارانو وکتل ،او ویې لیدل چې ګڼه ګوڼه ډېره شوې وه او یو بل یې وهل. ۱۷بیا ساؤل خپلو خلقو ته ووئیل چې د هغۀ سره وو” ،اوس شمېر وکړئ او وګورئ چې زمونږ نه څوک تللے دے “.او کله چې هغوئ شمېر وکړو ،نو یونتن او د هغۀ وسله وړونکى هلته نۀ وو. ۱۸ساول اخیاه ته وویل” :د خدای صندوق دلته راوړه “.ځکه چې په هغه وخت کې د خدای صندوق د اسرائیلیانو سره و. ۱۹کله چې ساؤل د اامام سره خبرې کولې ،نو د فلستیانو په لښکر کې شور او غوغا نوره هم زیاته شوه .ساؤل اامام ته ووئیل” ،خپل لس لرې کړه“. ۲۰نو ساؤل او ټول هغه سړى چې د هغۀ سره وو ،راټول شول او انګ ته راغلل .او د هر سړى توره د بل سړى په خلف وه او ډېره لویه ګډوډي وه. ۲۱هغه عبرانیان چې د هغه وخت نه مخکښې د فلستیانو سره وو او د شاوخوا سیمو نه د هغوئ سره په کېمپ باندې لړل ،هغوئ هم د هغو بنى ااسرائیلو سره یوځاى شول چې د ساؤل او یونتن سره وو. ۲۲همدارنګه د اسراییلو ټولو سړیو چې ځانونه یې د افرایم په غرونو کې پټ کړي وو ،کله چې هغوی واورېدل چې فلسطینیان تښتېدلي دي ،نو هغوی هم په اګړه کې په هغوی پسې سخت تعقیب شول. ۲۳نو څښتن په هغه ورځ اسراییلیان وژغورل :او اګړه تر بیت آون پورې ورسېده. ۲۴په هغه ورځ د اسراییلو سړي ډېر خفه وو ،ځکه چې شائول خلکو ته قسم ورکړی وو چې" :لعنت دې وي په هغه چا چې تر ماښامه پورې څه وخوري ،ترڅو زه له خپلو دښمنانو څخه بدل واخلم ".نو هیڅ یو سړي خواړه ونه خوړل. ۲۵ټول خلک یو ځنګل ته راغلل او هلته په ځمکه باندې شات وو. ۲۶کله چې خلک ځنګل ته ننوتل ،نو ویې لیدل چې شات څاڅیدل ،خو هیچا خپل لس خولې ته ونه نیوه ،ځکه چې خلک د قسم څخه وېرېدل. ۲۷خو کله چې یونتن د خپل پلر نه د قسم غوښتنه وکړه نو هغه یې وانه ورېدله ،نو هغه د هغه امسا سر چې په لس کې وه راوویست او په شاتو کې یې ډوب کړ او خپل لس یې خولې ته کېښود او سترګې یې روښانه شوې. ۲۸نو د خلقو نه یو کس اواب ورکړو” ،ستا پلر خلقو ته قسم ورکړے وو او وئیل یې چې لعنت دې په هغه سړى وى چې نن ورځ څۀ وخوري “.او خلق ډېر ستړى شول. ۲۹بیا یوناتان وویل :زما پلر په ځمکه کې ستونزې راولړې کړې دي .وګوره ،زما سترګې څنګه روښانه شوې دي ځکه چې ما د دې شات لږ څه وخوړل.
۱سموئیل
۳۰که چېرې نن خلکو د خپلو دښمنانو د لوټ څخه چې دوی موندلي وو په آزاده توګه خوړلي وای ،نو نور به څومره ښه وای؟ ځکه چې اوس د فلسطینیانو په منځ کې ډېر لوی قتل عام نه وای شوی؟ ۳۱په هغه ورځ هغوی د مکماس څخه تر ایالون پورې فلسطینیانو ته ماتې ورکړه او خلک ډېر ستړي شول. ۳۲خلکو د ما ال غنیمت په لټه کښې ودرېدل او پسونه ،غوایان او غوایان یې واخیستل او په ځمکه یې حلل کړل او خلکو هغه د وینې سره وخوړل. ۳۳نو هغوئ ساؤل ته ووئیل” ،ګوره ،خلق د وینې سره د غوښې په خوړلو سره د ما الک خخدائ په وړاندې ګناه کوى “.ساؤل ورته ووئیل” ،تاسو ګناه کړې ده ،نن زما مخې ته یو لوئ کاڼے راغړوه“. غویان او ګډې دلته راولئ او دلته یې حلل کړئ او ۳۴نو ساؤل ووئیل” ،د خلقو په مینځ کښې خواره شئ او ورته ووایئ چې هر یو خپل و غویان د ځان سره راوړل خپل شپه هغه په خلقو ټولو وخورئ .خو د وینې سره د خوړلو سره د ما الک خخدائ په وړاندې ګناه مه کوئ “.نو و او هلته یې حلل کړل. ۳۵نو ساؤل د ما الک خخدائ د پاره یوه قربانګاه اوړه کړه :دا هغه اولنۍ قربانګاه وه چې هغۀ ما الک خخدائ ته اوړه کړې وه. ۳۶ساول وویل" :راځئ چې د شپې په فلستیانو پسې لړ شو او تر سهاره پورې یې لوټ کړو او یو سړے هم پرې نه ږدو ".هغوی وویل : "هر هغه څه وکړه چې ستا په نظر کې ښه وي ".بیا کاهن وویل" :راځئ چې دلته خدای ته نږدې شو". ۳۷او ساؤل د خخدائ پاک نه مشوره وغوښته” ،آیا زۀ په فلستیانو پسې لړ شم؟ ایا تۀ به هغوئ بنى ااسرائیلو ته حواله کړې؟ “خو هغۀ په هغه ورځ اواب ورنه کړو. ۳۸نو ساؤل ووئیل” ،د خلقو ټول مشران دلته راشئ او وګورئ چې نن ورځ دا ګناه چرته شوې ده“. ۳۹ځکه چې په ژوندي څښتن قسم چې اسراییلیان ژغوري ،که څه هم دا زما د زوی یوناتان په لس کې وي ،هغه به خامخا مړ شي .مګر په ټولو خلکو کې یو سړی هم نه و چې هغه ته ځواب ورکړي. ۴۰بیا هغۀ ټولو بنى ااسرائیلو ته ووئیل” ،تاسو یوې خوا ته ودرېږئ ،زۀ او زما زوئ یونتن بلې خوا ته ودرېږو “.خلقو ساؤل ته ووئیل” ،څه چې ستا خوښه وى هغه وکړه“. ۴۱نو شائول د اسراییلو څښتن خدای ته وویل" :ښه پچه ورکړه "!او شائول او یوناتان ونیول شول ،مګر خلک وتښتېدل. ۴۲شائول وویل” :زما او زما د زوی یوناتان ترمنځ پچه واچوئ “.او یوناتان وټاکل شو. ۴۳نو ساؤل یونتن ته وویل” :ماته ووایه چې تا څه کړي دي “.یونتن ورته وویل” :ما یوازې د خپلې امسا په سر لږ شات وخوړ چې زما په لس کې وه ،او وګوره ،زه باید مړ شم“. ۴۴شاؤل ځواب ورکړ” :خدای دې همداسې او له دې څخه ډېر څه وکړي !ځکه چې ته به خامخا مړ شې ،یوناتان“. ۴۵خلکو ساؤل ته ووئیل” ،آیا یونتن ،چا چې په بنى ااسرائیلو کښې دومره لویه نجات ورکړے دے ،مړ شى؟ خدائ دې ونۀ کړى :په ژوندى ما الک خخدائ قسم ،د هغۀ د سر یو وېښتۀ به هم په زمکه نۀ راپرېوځى ،ځکه چې هغه نن د خخدائ پاک سره کار کړے دے “.نو خلقو یونتن بچ کړو ،چې هغه مړ نۀ شو. ۴۶بیا ساؤل د فلستیانو د تعاقب نه لس واخستو او فلستیان خپل ځائ ته لړل. ۴۷نو ساؤل په بنى ااسرائیلو بادشاهي واخسته او د خپلو ټولو دشمنانو سره چې په هر اړخ کښې وو ،انګ یې وکړو ،د موآب ،عمونیانو، ادومیانو ،د ضوباه بادشاهانو او فلستیانو سره .او هر چرته چې به هغه مخ واړوو ،نو هغوئ به یې ځورول. ۴۸هغۀ لښکر راغونډ کړو ،عمالیقیانو ته یې ماتې ورکړه او بنى ااسرائیلیان یې د لوټمارانو د لس نه بچ کړل. ۴۹د شائول زامن یوناتان ،اشوی او ملکیشوع وو او د هغه د دوو لوڼو نومونه دا وو :د مشرې لور نوم میرب او د کشرې لور نوم میکال. ۵۰د شائول د ښځې نوم اخینوعم وو ،چې د اخیمعض لور وه .او د هغه د لښکر د مشر نوم ابنیر وو ،چې د شائول د تره نیر زوی و. ۵۱قیس د شائول پلر وو او نیر د ابنیر پلر وو چې د ابی ایل زوی وو. ۵۲د ساؤل په ټوله ژوند کې د فلستیانو سره سخته اګړه وه .کله به چې ساؤل کوم قوي یا زړور سړی ولید ،نو هغه به یې ځان سره بوتلو. پنځلسم فصل ۱سموئیل ساؤل ته دا هم وویل” :ما الک خخدائ زۀ رالېږلے یم چې تا د هغۀ د خلقو ،بنى ااسرائیلو ،د بادشاه په توګه غوره کړم .نو اوس د ما الک خخدائ خبرو ته غوږ ونیسه“. رب الفواج فرمائى چې ،ما ته هغه څۀ یاد دي چې عمالیقیانو د بنى ااسرائیلو سره وکړل ،کله چې هغوئ د امصر نه راووتل ۲ما الک خخدائ خ نو څنګه یې په لره کښې د هغوئ د نیولو لپاره کمین نیولے وو. ۳اوس لړ شه او عمالیقیان ووژنه او هرڅه چې د هغوی دي په بشپړه توګه یې له منځه یوسه او هغوی مه پرېږده ،بلکې سړی او ښځه، ماشومان او تي خوري ،غوایان او پسونه ،اوښ او خر دواړه ووژنه. ۴شاؤل خپل خلق راغونډ کړل او په تلیم کښې یې وشمېرل ،چې دوه لکه پیاده فوایان او لس زره د یهوداه سړى خوو. ۵بیا ساؤل د عمالیقیانو ښار ته ورسېدو او په درې کښې یې کمین ونیوو. ۶شائول قینیانو ته وویل” :لړ شئ ،لړ شئ ،د عمالیقیانو څخه ښکته شئ ،که نه نو زه به تاسو د هغوی سره یوځای له منځه یوسم ،ځکه چې تاسو د ټولو اسراییلیانو سره په هغه وخت کې مهربانۍ ښودلې وه کله چې هغوی له مصر څخه راووتل “.نو قینیان د عمالیقیانو څخه ووتل. ۷شاؤل عمالیقیان د حویله نه تر شور پورې ووژل ،چې د مصر په مخامخ پروت دی. ۸هغه د عمالیقیانو پاچا اااج ژوندی ونیو او ټول خلک یې د تورې په څنډه کې په بشپړه توګه له منځه یوړل. ۹خو ساؤل او د هغه خلقو اااج ژوندے وساتلو ،او ښۀ ګډې ،غوایان ،چاغ غوایان ،ګډخورى او هر هغه څۀ چې ښه وو ،او هغوئ یې په بشپړه توګه تباه نۀ کړل ،خو هر هغه څیز چې خراب او بې کاره وو هغه یې په بشپړه توګه تباه کړل.
۱سموئیل
۱۰بیا د څښتن کلم سموئیل ته راغی او ویې ویل: ۱۱زۀ پښېمانه یم چې ما ساؤل د بادشاه په توګه مقرر کړے دے ،ځکه چې هغه زما د پیروۍ نه مخ اړولے دے او زما خحکمونه یې نۀ دى پوره کړى “.سموئیل ډېر خفه شو او ټوله شپه یې ما الک خخدائ ته فریاد وکړو. ۱۲کله چې سموئیل سهار وختي پاڅېد چې د شائول سره وویني ،نو سموئیل ته خبر ورکړل شو چې” ،شاؤل کرمل ته راغلی دی ،او د ځان لپاره یې یو ځای اوړ کړی دی ،او ګرځېدلی او الجال ته تللی دی“. ۱۳بیا سموئیل ساؤل ته راغلو او ساؤل ورته ووئیل” ،ما الک خخدائ دې تا له برکت درکړى !ما د ما الک خخدائ خحکم پوره کړے دے“. ۱۴سموئیل وویل” :نو بیا زما په غوږونو کې د پسونو دا غږ او د غوایانو غږ څه دی چې زه یې اورم؟“ ۱۵شائول وویل” :دوی دا د عمالیقیانو څخه راوړي دي ،ځکه چې خلکو غوره پسونه او غوایان ژوندي ساتلي دي ترڅو ستا څښتن خدای ته قرباني کړي .او پاتې نور مو په بشپړه توګه له منځه یوړل“. خ ۱۶بیا سموئیل ساؤل ته ووئیل” ،ودر شه ،او زۀ به تا ته هغه څه ووایم چې ما الک خدائ نن شپه ما ته وئیلى دى “.هغۀ ورته ووئیل” ،ووایه“. خ ۱۷سموئیل ورته وویل” :کله چې تۀ په خپله لږ وې ،نو بیا هم د بنى ااسرائیلو د قبیلو مشر نۀ وې ،او ما الک خدائ تۀ د بنى ااسرائیلو بادشاه مقرر کړې؟“ ۱۸څښتن ته په سفر ولېږلې او ورته ویې ویل :لړ شه او ګناهکاران عمالیقیان په بشپړه توګه له منځه یوسه او د هغوی سره تر هغه وخته پورې اګړه وکړه چې هغوی له منځه لړ شي. ۱۹نو ولې تا د ما الک خخدائ خبره ونۀ منله؟ ولې دې په لوټ باندې حمله وکړه او د ما الک خخدائ په نظر کښې دې بد کار وکړو؟ ۲۰شاول سموئیل ته وویل” :هو ،ما د څښتن خبره منلې ده او په هغه لره تللې یم چې څښتن رالېږلې وه او د عمالیقیانو پاچا اااج مې راوست او عمالیقیان مې په بشپړه توګه له منځه یوړل“. ۲۱خو خلقو د غنیمت نه پسونه او غوایان واخیستل ،د هغو غوره څیزونو نه چې په بشپړه توګه له منځه وړل کېدل ،ترڅو په الجال کې ستا ما الک خخدائ خخدائ پاک ته قرباني وکړي. ۲۲سموئیل وویل” :آیا څښتن د سوزېدونکې نذرانې او قربانۍ څخه دومره خوښېږي لکه څنګه چې د هغه د غږ په منلو سره؟ وګوره، اطاعت کول د قربانۍ څخه غوره دي او د پسونو د وازګې څخه غوږ نیول غوره دي“. ۲۳ځکه چې بغاوت د اادوګرۍ ګناه ده او ضد د ګناه او بت پرستۍ په څېر دی .ځکه چې تا د څښتن کلم رد کړی دی ،نو هغه هم ته د پاچاهۍ څخه رد کړی یې. ۲۴شاؤل سموئیل ته ووئیل” ،ما ګناه کړې ده ،ځکه چې ما د ما الک خخدائ د خحکم او ستا د خبرو نه سرغړونه کړې ده ،ځکه چې زۀ د خلقو نه وېرېدم او د هغوئ خبره مې ومنله“. ۲۵نو اوس ،زه تاته سوال کوم چې زما ګناه وبخښه او زما سره بېرته لړ شه ترڅو د څښتن عبادت وکړم. ۲۶سموئیل ساؤل ته ووئیل” ،زه ستا سره نۀ ځم ،ځکه چې تا د ما الک خخدائ خبره رد کړې ده ،او ما الک خخدائ تۀ د بنى ااسرائیلو د بادشاهۍ نه رد کړې یې“. ۲۷کله چې سموئیل وګرځېد او غوښتل یې چې لړ شي ،هغه د هغه د خچوغې څنډه ونیوله او هغه څیرې شوه. ۲۸سموئیل ورته وویل” :نن څښتن ستا څخه د اسرائیلو پاچاهي واخیسته او ستا ګاونډي ته یې ورکړه چې هغه ستا څخه ښه دی“. ۲۹او د اسراییلو قوت به دروغ ونه وایي او نه به توبه وباسي :ځکه چې هغه سړی نه دی چې توبه وباسي. ۳۰بیا هغۀ ووئیل” ،ما ګناه کړې ده .خو اوس زما د قوم د مشرانو او بنى ااسرائیلو په مخکښې زما عزت وکړه او زما سره واپس لړ شه چې زۀ ستا د ما الک خخدائ خخدائ پاک عبادت وکړم“. ۳۱نو سموئیل بېرته په شائول پسې لړ او شائول د څښتن عبادت وکړ. ۳۲سموئیل وویل” :د عمالیقیانو پاچا اااج دلته راولئ “.اااج په نرمۍ سره هغه ته راغی .اااج وویل” :بې له شکه چې د مرګ ترخه تېره شوې ده“. ۳۳سموئیل وویل” :لکه څنګه چې ستا تورې ښځې بې اولده کړې دي ،نو ستا مور به هم په ښځو کې بې اولده شي “.سموئیل اااج په الجال کې د څښتن په مخکې ټوټې ټوټې کړ. ۳۴بیا سموئیل راما ته لړ او شائول په ابعه کې خپل کور ته لړ. ۳۵سموئیل د خپل مرګ تر ورځې پورې بیا د شائول لیدلو ته ورننووت .خو سموئیل د شائول لپاره غمجن و او څښتن په دې پښېمانه شو چې شائول یې د اسراییلو پاچا کړی و. څپرکی ۱۶ ۱ما الک خخدائ سموئیل ته وفرمائیل” ،ته به تر کومه پورې د ساؤل په خاطر غمجن یې ،ځکه چې ما هغه د بنى ااسرائیلو د بادشاهۍ نه رد کړے دے؟ خپل سینګ د تېلو نه ډک کړه او لړ شه ،زۀ به تا د بیتلحم یوسى ته لېږم ،ځکه چې ما د هغۀ د زامنو نه یو بادشاه خوښ کړے دے“. ۲سموئیل وویل” :زه څنګه لړ شم؟ که چېرې ساول دا واوري ،نو هغه به ما ووژني “.څښتن وفرمایل” :یوه غوا له ځان سره بوځه او ووایه چې زه څښتن ته د قربانۍ ورکولو لپاره راغلی یم“. ۳یوسى قربانۍ ته راوبله ،او زۀ به تا ته وښایم چې تۀ به څه کوې .او هغه څوک چې زۀ تا ته وایم هغه زما دپاره مسح کړه. ۴سموئیل هغه څه وکړل چې څښتن ورته فرمایلي وو او بیت لحم ته راغی .د ښار مشران د هغه په راتګ سره ولړزېدل او ویې ویل” :آیا ته په امن راغلې یې؟“
۱سموئیل
۵هغه وویل" :په سلمتۍ سره !زه څښتن ته د قربانۍ ورکولو لپاره راغلی یم .خپل ځانونه پاک کړئ او زما سره قربانۍ ته راشئ ".هغه یسي او د هغه زامن پاک کړل او قربانۍ ته یې راوبلل. ۶کله چې هغوئ راغلل ،نو هغۀ االیاب ته وکتل او وې وئیل” ،یقینا ا چې د ما الک خخدائ غوره کړے کس د هغۀ په مخکښې دے“. ۷خو ما الک خخدائ سموئیل ته وفرمائیل” ،د هغۀ شکل او قد ته مه ګوره ،ځکه چې ما هغه رد کړے دے ،ځکه چې ما الک خخدائ د انسان په شان نه ګوري .انسان ظاهري شکل ته ګوري ،خو ما الک خخدائ د هغۀ زړه ته ګوري“. ۸بیا یوسى ابیناداب راوغوښتو او هغه یې د سموئیل مخې ته ونیوو او سموئیل وویل” :دا هم څښتن نه دی غوره کړی“. ۹بیا یوسى شمه له ځان سره بوتلو او وې وئیل” ،ما الک خخدائ دا هم نۀ دے خوښ کړے“. ۱۰یوسى یو ځل بیا خپل اووه زامن د سموئیل په مخکښې وګرځول او سموئیل یوسى ته ووئیل” ،ما الک خخدائ دا کسان نۀ دى غوره کړى“. ۱۱سموئیل یوسى ته ووئیل” ،آیا ستا ټول زامن دلته دي؟ “هغۀ ووئیل” ،تر ټولو کشر بچى پاتې دے ،او هغه د ګډو ساتنه کوى “.سموئیل یوسى ته ووئیل” ،هغه راولېږه او راوله ،ځکه چې تر هغه وخته پورې به کښېنو چې هغه دلته راشى“. ۱۲نو هغه ولېږل او هغه یې دننه راوست .هغه سور رنګ او ښکلی مخ یې درلود او په سترګو کې ډېر ښکلی و .څښتن وفرمایل" :پاڅېږه، هغه مسح کړه ،ځکه چې دا هغه دی". ۱۳بیا سموئیل د تېلو سینګ واخستو او د هغۀ د وروڼو په مینځ کښې یې هغه مسح کړو او د ما الک خخدائ روح د هغه ورځې نه پس په داؤد باندې نازل شو ،نو سموئیل پاڅېدو او راما ته لړو. ۱۴خو د ما الک خخدائ روح د ساؤل نه لړو او د ما الک خخدائ له خوا یو بد روح هغه ځورولو. ۱۵د ساؤل نوکرانو ورته وویل” ،ګوره ،د خخدائ پاک له طرفه یو بد روح تا ځوروي“. ۱۶زما باداره ،اوس خپلو خدمتګارانو ته چې ستا په مخکې دي ،امر وکړه چې یو داسې سړی ولټوي چې په بربط غږولو کې ماهر وي . کله چې د خدای له خوا بد روح په تا باندې راشي ،هغه به په خپل لس سره غږوي او ته به روغ شې. ۱۷شائول خپلو نوکرانو ته وویل” :یو داسې سړی راولئ چې ښه ساز غږولی شي او ماته یې راولئ“. ۱۸نو د نوکرانو څخه یو یې ځواب ورکړ” :ګوره ،ما د بیت لحم د یسي زوی لیدلی دی چې په ساز غږولو کې ماهر دی ،یو پیاوړی او زړور سړی دی ،یو انګي سړی دی ،په چارو کې هوښیار او ښکلی دی ،او څښتن د هغه سره دی“. ۱۹نو شائول یسي ته استازي واستول او ورته یې وویل” :خپل زوی داود چې د پسونو سره دی ،ماته راولیږه“. ۲۰نو یسي یوه خره چې ډوډۍ ،د شرابو یوه قوطۍ او یو چیلی یې بار کړی و ،د خپل زوی داود په لس یې شائول ته واستوله. ۲۱نو داؤد ساؤل ته راغلو او د هغۀ په مخکښې ودرېدو ،او هغه ورسره ډېره مینه کوله ،او هغه د هغۀ وسله وړونکے شو. ۲۲نو ساؤل یوسى ته دا پېغام ولېږلو” ،مهرباني وکړه چې داود زما په مخکښې ودرېږي ،ځکه چې هغه زما په نظر کښې ډېر خوښ دے“. ۲۳کله چې د خخدائ پاک له خوا بد روح په ساؤل باندې راغلو ،نو داؤد به بربط واخیست او په خپل لس به یې غږولو :نو ساؤل به تازه شو او روغ شو ،او بد روح به ترې لړو. فصل ۱۷ ۱فلستیانو خپل لښکرې د اګړې لپاره راټولې کړې او په شوکه کې چې د یهوداه سره تعلق لري راټولې شوې او د شوکه او عزیقه ترمنځ په افسدمیم کې یې خېمې ولګولې. ۲شاؤل او د بنى ااسرائیلو سړى راغونډ شول ،د ایله په درې کښې یې خېمې ولګولې او د فلستیانو په مقابل کښې یې د اګړې صفونه اوړ کړل. ۳فلستیان په یو غر باندې ولړ وو او بنى ااسرائیلیان په بل غر باندې ولړ وو او د هغوئ په مینځ کښې یوه دره وه. ۴او د فلستیانو د لښکر څخه یو انګیالی راووت چې نوم یې االیت وو او د ات څخه وو ،چې شپږ سانتي او یو انچه اوږد وو. ۵هغه په سر باندې د برنجو خولۍ وه او د زغرې په اغوستلو سره یې ځان سمبال کړ ،او د هغې وزن پنځه زره مثقاله برنجو وو. ۶د هغه په پښو باندې د برنجو زغرې وې او د اوږو په منځ کې یې د برنجو نښه وه. ۷د هغه د نېزې ډډ د اوبدونکي د تیر په څېر و او د هغه د نېزې وزن شپږ سوه مثقال اوسپنه وه او یو سړے یې ډال وړی و او د هغه په مخ کې روان و. ۸هغه ولړ شو او د اسراییلو لښکرو ته یې چیغه کړه او ورته یې وویل" :تاسو ولې د اګړې لپاره تیاری کوئ؟ ایا زه فلستی نه یم او تاسو د شائول غلمان نه یاست؟ د ځان لپاره یو سړی غوره کړئ او هغه زما سره ښکته راشي". ۹که چېرې هغه زما سره د اګړې کولو توان ولري او ما ووژني ،نو موږ به ستاسو غلمان شو .خو که چېرې زه په هغه باندې غالب شم او هغه ووژنم ،نو تاسو به زموږ غلمان شئ او زموږ خدمت به وکړئ. ۱۰هغه فلستي وویل” :نن زه د اسرائیلو لښکرو ته سپکاوی کوم ،ماته یو سړی راکړه چې په ګډه اګړه وکړو“. ۱۱کله چې ساؤل او ټولو بنى ااسرائیلو د هغه فلستیان دا خبرې واورېدې ،نو هغوئ ډېر وډار شول او ډېر ووېرېدل. ۱۲داؤد د یهوداه د بیت لحم د افراتي زوئ وو چې نوم یې یوسى وو ،او د هغۀ اته زامن وو :او هغه سړے د ساؤل په وخت کښې د زړۀ کېدو په واه د خلقو په مینځ کښې ګرځېدو. ۱۳د یوسى درې مشران زامن د ساؤل سره انګ ته لړل او د هغه د درېو زامنو نومونه چې انګ ته لړل دا وو :مشر زوئ الیاب ،دوهم زوئ ابیناداب او دریم زوئ شمه. ۱۴داود تر ټولو کشر وو او درې مشران زامن یې د شائول سره روان وو. ۱۵خو داؤد د ساؤل نه لړو او واپس راغلو چې په بیت لحم کې د خپل پلر پسونه وڅروي. ۱۶هغه فلستي سهار او ماښام راتللو او څلوېښت ورځې به یې ځان حاضراوه.
۱سموئیل
۱۷یوسى خپل زوئ داؤد ته ووئیل” ،اوس د خپلو وروڼو دپاره د دې اوړو یوه ایفه او دا لس ډوډۍ واخله او کمپ ته د خپلو وروڼو سره املو شه. ۱۸او دا لس پنیر د هغوی د زرګونو مشرانو قوماندان ته یوسه او وګوره چې ستا وروڼه څنګه دي او د هغوی ضمانت واخله. ۱۹په هغه وخت کې ساؤل ،هغوی او د اسراییلو ټول سړي د ایله په دره کې وو او د فلسطینیانو سره یې اګړه کوله. ۲۰سهار وختي داود پاڅېد او پسونه یې شپونکي ته پرېښودل ،لکه څنګه چې یسي ورته امر کړی و ،هغه یې واخیست او لړ .کله چې لښکر د اګړې لپاره روان و ،نو هغه خندق ته ورسېد او د اګړې لپاره یې چیغه وهله. ۲۱ځکه چې اسراییلیانو او فلسطینیانو د اګړې لپاره لښکرې په لښکرو باندې صفونه اوړ کړي وو. ۲۲نو داود خپله ګاډۍ د ګاډۍ ساتونکي په لس کې پرېښوده او لښکر ته یې منډه کړه او راغی او خپلو ورونو ته یې سلم وکړ. ۲۳کله چې هغه د هغوی سره خبرې کولې ،نو ناڅاپه ،د ات فلستي انګیالی ،چې نوم یې االوت وو ،د فلستیانو د لښکرو څخه راووت او ورته خبرې یې وکړې :او داود هغوی واورېدل. ۲۴کله چې د اسراییلو ټولو خلکو هغه سړی ولید ،نو د هغه څخه وتښتېدل او ډېر ووېرېدل. ۲۵د بنى ااسرائیلو سړو ووئیل” ،تاسو دا سړے لیدلے دے چې راووتے دے؟ یقینا ا چې هغه د بنى ااسرائیلو سپکاوے کولو لپاره راغلے دے .او څوک چې هغه ووژنى نو بادشاه به هغه په ډېر مال دولت سره مالداره کړى ،خپله لور به ورته ورکړى او د هغۀ د پلر کور به په بنى ااسرائیلو کښې آزاد کړى“. ۲۶نو داؤد د خپلو سړو سره چې د هغۀ په خوا کښې ولړ وو ،ووئیل” ،د هغه سړى سره به څۀ وى چې دا فلستیه ووژنى او د بنى ااسرائیلو نه بدنامى لرې کړى؟ ځکه چې دا ناسنته فلستیه څوک دے چې د ژوندى خخدائ پاک لښکر سپک کړى؟“ ۲۷خلکو ورته په دې ډول ځواب ورکړ او ویې ویل” :د هغه سړي سره به هم همداسې وشي چې هغه ووژني“. ۲۸د هغه مشر ورور الیاب واورېدل چې هغه د خلکو سره خبرې کولې .او د الیاب غصه په داؤد باندې شوه او ویې ویل" :ته ولې دلته راغلې؟ او دا څو پسونه دې په صحرا کې د چا سره پرېښودل؟ زه ستا غرور او ستا د زړه شرارت پېژنم؛ ځکه چې ته د اګړې د لیدلو لپاره راغلی یې". ۲۹داؤد ووئیل” ،ما اوس څه کړى دى؟ څۀ واه نشته؟ ۳۰هغه د هغه څخه مخ واړاوه او بل ته یې هم همداسې خبرې وکړې :او خلکو بیا هغه ته د پخواني ډول په څېر ځواب ورکړ. ۳۱کله چې د داؤد خبرې واورېدل شوې ،نو هغوئ هغه د ساؤل په مخکښې بیان کړې او ساؤل هغه راوغوښتو. ۳۲داود شائول ته وویل” :د هغه په خاطر د هیچا زړه مه ماتوه ،ستا غلم به لړ شي او د دې فلسطیني سره به اګړه وکړي“. ۳۳شاول داود ته وویل” :ته د دې فلسطیني سره د اګړې توان نلرې ،ځکه چې ته یوازې ځوان یې او هغه د ځوانۍ راهیسې انګي سړی دی“. ۳۴داود شائول ته وویل” :ستا غلم د خپل پلر د پسونو ساتنه کوله ،او یو زمری او یو ریچه راغی او د رمې څخه یې یو پسه وتښتاوه. ۳۵زه د هغه پسې لړم ،هغه مې وواهه او د هغه له خولې مې هغه وژغوره .کله چې هغه زما په وړاندې راپورته شو ،ما د هغه د ږیرې څخه ونیولو ،هغه مې وواهه او ووژلو. ۳۶ستا خدمتګار زمری او یږ دواړه ووژل .دا ناسنته فلسطیني به د دوی په څېر شي ،ځکه چې هغه د ژوندي خدای لښکرو ته سپکاوی کړی دی. ۳۷داود دا هم وویل” :هغه څښتن چې زه یې د زمري او ایږو له پنجې څخه وژغورلم ،هغه به ما د دې فلسطیني له لس څخه هم وژغوري “.شائول داود ته وویل” :لړ شه او څښتن دې ستا سره وي“. ۳۸شائول داود ته خپل زغره ورواغوستله ،د هغه په سر یې د برنجي خولۍ واچوله او د زغرې اامې یې هم ور اغوستې. ۳۹نو داؤد خپله توره په خپل زغره وتړله او د تګ هڅه یې وکړه ،ځکه چې هغه یې نه وه ازمویلي .او داؤد ساؤل ته وویل" :زه د دې سره نشم تلی ،ځکه چې ما دا نه دي ازمویلي ".او داؤد هغه له ځانه لرې کړل. ۴۰هغه خپله امسا په لس کې واخیسته او د ویالې څخه یې پنځه نرمې تیږې غوره کړې او هغه یې د شپون په کڅوړه کې چې هغه درلوده، په یوه اونګړه کې واچولې او خپله شینکه یې په لس کې وه او هغه فلسطیني ته نږدې شو. ۴۱هغه فلستیان د داود سره نږدې شو او هغه سړے چې ډال یې پورته کاوه د هغه څخه مخکې روان و. ۴۲کله چې هغه فلستي سړي شاوخوا وکتل او داود یې ولید ،نو هغه یې سپک وګڼلو :ځکه چې هغه یوازې ځوان ،سور رنګ او ښکلی مخ درلود. ۴۳هغه فلستي داؤد ته وویل” :آیا زه سپى یم چې ته زما سره د امساګانو سره راځې؟ “او هغه فلستي داؤد ته د خپلو خدایانو په نوم لعنت ووایه. ۴۴او فلستي داؤد ته وویل” :ما ته راشه ،زه به ستا غوښه د هوا مرغانو او د ځنګلي ځناورو ته ورکړم“. ۴۵بیا داؤد هغه فلستي ته وویل” :ته زما په وړاندې د تورې ،نېزې او ډال سره راځې ،خو زه ستا په نوم د رب الفواج په نوم راځم ،د اسرائیلو د لښکرو خدای چې تا سپکاوی کړی دی“. ۴۶نن به څښتن تا زما په لس کې درکړي .زه به تا ووژنم او ستا سر به له تا څخه واخلم .زه به نن د فلستیانو د لښکر مړي د هوا مرغانو او د ځمکې وحشي ځناورو ته ورکړم ،ترڅو ټوله ځمکه پوه شي چې په اسرائیلو کې خدای شته. ۴۷او دا ټول مجلس به پوه شي چې څښتن د تورې او نېزې په وسیله نه ژغوري ،ځکه چې اګړه د څښتن ده او هغه به تاسو زمونږ په لس کې ورکړي. ۴۸کله چې هغه فلستیان راووت او د داود سره د مخامخ کېدو لپاره ورنژدې شو ،نو داود په بیړه د هغه فلسطیني سره د مخامخ کېدو لپاره د لښکر په لور منډه کړه. ۴۹نو داؤد خپل لس په خپله کڅوړه کې دننه کړو ،یوه تیږه یې ترې راوویسته ،په ګونډو یې کړه او د هغه فلسطیني په تندي یې وواهه، چې تیږه یې د هغه په تندي ولګېده او هغه په ځمکه باندې پړمخې پرېووت.
۱سموئیل
۵۰نو داود په لیندې او تیږې سره په هغه فلسطیني باندې غالب شو ،هغه یې وواهه او ووژلو ،مګر د داود په لس کې توره نه وه. ۵۱نو داود منډه کړه او په هغه فلستي باندې ودرېد ،د هغه توره یې راوویستله ،د هغه له پوښ څخه یې راوویستله ،هغه یې وواژه او سر یې پرې کړ .کله چې فلسطینیانو ولیدل چې د دوی اتل مړ شوی دی ،نو وتښتېدل. ۵۲د اسراییلو او یهودا سړي راووتل او چیغې یې وهلې او په فلسطینیانو پسې یې تر هغه وخته پورې تعقیب کړل چې د درې او د عقرون دروازو ته ورسېدل .د فلسطینیانو ټپیان د شعرایم په لره کې ،تر ات او عقرون پورې وغورځېدل. ۵۳او اسراییلیان د فلسطینیانو د تعقیبولو څخه راستانه شول او د هغوی خیمې یې لوټ کړې. ۵۴داود د هغه فلسطیني سر واخیست او بیت المقدس ته یې یوړ ،خو د هغه زغره یې په خپله خېمه کې کېښوده. ۵۵کله چې ساؤل ولیدل چې داؤد د فلستي سره انګېدو ،نو هغۀ د لښکر مشر ابنیر ته ووئیل” ،ابنیر ،دا ځوان د چا زوئ دے؟ “ابنیر ورته ووئیل” ،بادشاه سلمت ،ستا په ژوند قسم ،زۀ دا نۀ شم وئیلے“. ۵۶پاچا وویل :پوښتنه وکړه چې دا ماشوم د چا زوی دی؟ ۵۷کله چې داؤد د فلستي د وژلو نه راستون شو ،ابنیر هغه ونیوو او د فلستي سر یې په لس کې و او ساؤل ته یې راوستو. ۵۸شائول ورته وویل” :ای ځوانه ،ته د چا زوی یې؟ “داود ځواب ورکړ” :زه ستا د خدمتګار یسي زوی یم چې بیت لحم ته راغلی دی“. څپرکی ۱۸ ۱کله چې هغه د ساؤل سره خبرې ختمې کړې ،نو د یونتن روح د داؤد روح سره یوځای شو ،او یونتن هغه د خپل ځان په څېر خوښاوه. ۲په هغه ورځ ساؤل هغه د ځان سره بوتلو او هغه یې نور د خپل پلر کور ته نه پرېښودو. ۳بیا یوناتان او داود یو تړون وکړ ،ځکه چې هغه د خپل ځان په څیر ورسره مینه درلوده. ۴یوناتان هغه چپنه چې اغوستې وه ،لیرې کړه او داود ته یې ورکړه ،خپلې اامې ،حتی توره ،کمان او کمربند یې هم ورکړل. ۵داود چې هر ځای ته چې ساؤل لېږلو هلته به تللو او هوښیار به وو .ساؤل هغه د انګیالیو مشر وټاکه او هغه د ټولو خلکو او د ساؤل د نوکرانو په نظر کې ښه وګرځېد. ۶کله چې داؤد د فلستي د وژلو نه راستون شو ،نو ښځې د بنى ااسرائیلو د ټولو ښارونو نه راووتلې ،سندرې یې ویلې او نڅېدلې ،د دومبرونو، خوشحالۍ او موسیقۍ د آلتو سره د ساؤل بادشاه سره د املوېدو لپاره. ۷ښځو په داسې حال کې چې لوبې کولې یو بل ته یې وویل” :ساول زرګونه کسان وژلي دي او داود لس زره کسان وژلي دي“. ۸نو ساؤل ډېر غصه شو او دا خبره یې بده وګڼله او ویې ویل” :هغوی د داؤد لپاره لس زره منسوب کړي دي او زما لپاره یې یوازې زر تنه منسوب کړي دي .او هغه د بادشاهۍ پرته نور څه لرلی شي؟“ ۹او ساؤل د هغې ورځې نه پس په داؤد نظر ساته. ۱۰په سبا ورځ د خدای له خوا بد روح په شائول باندې نازل شو او هغه د کور په مینځ کې نبوت وکړ .او داود د نورو وختونو په څیر په خپل لس سره غږاوه :او د شائول په لس کې نیزه وه. ۱۱نو ساؤل نېزه وغورځوله ځکه چې هغۀ فکر کاوه چې زۀ به داود په دېوال پورې وټکوم “.او داود دوه ځله د هغه د حضور څخه وتښتېد. ۱۲او ساؤل د داود څخه وېرېدو ،ځکه چې څښتن د هغه سره وو او د ساؤل نه ادا شو. ۱۳نو شائول هغه د ځان څخه لرې کړ او هغه یې د زرو نفرو مشر وټاکه ،او هغه د خلکو مخې ته دننه او بهر تللو. ۱۴داود په خپلو ټولو کارونو کې هوښیار و او څښتن ورسره مل و. ۱۵نو کله چې ساول ولیدل چې هغه ډېر هوښیار دی ،نو د هغه څخه وېرېده. ۱۶خو د اسراییلو او یهودا ټولو خلکو د داود سره مینه کوله ،ځکه چې هغه د هغوی څخه مخکې راتلل او بهر تلل. ۱۷ساول داود ته وویل” :دا زما مشره لور میرب ده ،زه به هغه تاته درکړم .یوازې ته زما لپاره زړور اوسه او د څښتن په انګونو کې برخه واخله “.ځکه چې ساول وویل” :زما لس دې په هغه باندې نه وي ،بلکې د فلسطینیانو لس دې په هغه باندې وي“. ۱۸داود شائول ته وویل” :زه څوک یم؟ زما ژوند او زما د پلر کورنۍ په اسراییلو کې څه ده چې زه د پاچا زوم شم؟“ ۱۹خو په هغه وخت کې چې د ساؤل لور میراب داؤد سره د واده کولو لپاره ورکړل شوې وه ،هغه د محولتي عدري ایل سره د ښځې په توګه ورکړل شوه. ۲۰او د ساؤل لور میکل د داؤد سره مینه کوله :او هغوئ ساؤل ته خبر ورکړو او دا خبره هغه خوښه کړه. ۲۱خو ساؤل ووئیل” ،زه به هغه هغۀ ته ورکړم ،چې هغه د هغۀ د دام په توګه وى او د فلستیانو لس د هغۀ په خلف وى “.نو ساؤل داود ته ووئیل” ،نن به تۀ زما زوم یې چې په دې دواړو کښې یو یې“. ۲۲نو ساؤل خپلو نوکرانو ته خحکم ورکړو چې د داؤد سره په پټه خبرې وکړئ او ورته ووایئ چې ګوره ،بادشاه ستا نه ډېر خوښ دے او د هغۀ ټول نوکران ستا سره مینه کوى .نو اوس د بادشاه زوم شه“. ۲۳د ساؤل نوکرانو دا خبرې داؤد ته وکړې او داؤد ورته ووئیل” ،آیا تاسو ته دا سپکه خبره ښکارى چې د بادشاه زوم شم ،حال دا چې زۀ غریب او سپک سړے یم؟ ۲۴د ساؤل نوکرانو ورته ووئیل” ،دا داؤد داسې خبرې کړې دي“. ۲۵ساول ورته وویل” :داود ته ووایه چې پاچا د مهر غوښتنه نه کوي ،بلکې د فلسطینیانو سل سرڅمکې غواړي ،ترڅو د پاچا د دښمنانو څخه بدل واخیستل شي “.خو ساول غوښتل چې داود د فلسطینیانو په لس ووژني. ۲۶کله چې د هغه نوکرانو دا خبرې داؤد ته وکړې ،نو دا د دې لپاره خوښه شوه چې د بادشاه زوم شي :او د هغه وخت ل تېر شوی نه و. ۲۷نو داود او د هغه سړي لړل او دوه سوه فلستیان یې ووژل .داود د هغوی د سنتونو پوستکی راوړ او هغوی یې په بشپړ ډول پاچا ته ورکړل ،ترڅو هغه د پاچا زوم شي .او شائول خپله لور میکال هغه ته د واده لپاره ورکړه.
۱سموئیل
۲۸شاؤل ولیدل او پوه شو چې څښتن د داود سره دی او د شائول لور میکال ورسره مینه لري. ۲۹نو ساؤل نور هم د داؤد نه ویرېدو او ساؤل د داؤد هر وخت دشمن شو. ۳۰نو د فلستیانو مشران لړل او د هغوی له وتلو وروسته ،داود د ساؤل د ټولو نوکرانو په پرتله ډېر هوښیار شو ،نو د هغه نوم ډېر مشهور شو. فصل ۱۹ ۱نو ساؤل خپل زوئ یونتن او خپلو ټولو نوکرانو ته ووئیل چې داود ووژنئ. ۲خو د ساؤل زوی یونتن په داؤد ډېر خوشحاله وو .یونتن داؤد ته ووئیل” ،زما پلر ساؤل ستا د وژلو هڅه کوي .نو اوس ،زۀ تا ته سوال کوم ،تر سهاره پورې ځان ساته او په یو پټ ځائ کې پټ شه. ۳زه به لړ شم او په هغه پټي کې چې ته یې ،د خپل پلر سره به ودرېږم او ستا په اړه به د خپل پلر سره خبرې وکړم او څه چې زه وینم هغه به تاته ووایم. ۴یوناتان د خپل پلر شائول سره د داود ستاینه وکړه او ورته یې وویل” :پاچا دې د خپل خدمتګار داود په وړاندې ګناه ونه کړي ،ځکه چې هغه ستا په وړاندې ګناه نه ده کړې او ستا په وړاندې یې ډېر ښه کارونه کړي دي. ۵ځکه چې هغه خپل ژوند په خپل لس کې ورکړ او فلستیان یې ووژل ،او څښتن د ټولو اسرائیلیانو لپاره لویه نجات رامنځته کړه .تا دا ولیدل او خوشحاله شو .نو بیا ولې د بې ګناه وینې په وړاندې ګناه کوې او بې له کوم دلیله د داؤد وژل غواړې؟ ۶شاؤل د یخونتن خبره واورېده او قسم یې وخوړ” ،زۀ ژوندی څښتن یم چې هغه به ونه وژل شي“. ۷نو یونتن داؤد راوغوښتو او هغه ټول حال ورته ووایه ،او یونتن داود ساؤل ته راوستو او هغه د پخوا په څېر د هغۀ په حضور کې وو. ۸بیا انګ وشو :داؤد بهر ووتلو او فلستیانو سره یې انګ وکړو او په لویه وژنه یې ووژلو ،او هغوئ د هغۀ نه وتښتېدل. ۹او د ما الک خخدائ له خوا بد روح په ساؤل نازل شو ،کله چې هغه په خپل کور کې ناست وو او نیزه یې په لس کې وه او داود په خپل لس سره ساز غږاوه. ۱۰شائول غوښتل چې داود په نېزه سره په دېوال پورې وټکوي ،خو هغه د شائول له حضور څخه وتښتېد او نېزه یې په دېوال کې ولګېده . داود وتښتېد او په هغه شپه وتښتېد. وړونکى ولېږل چې د هغۀ څارنه وکړى او سهار یې ووژنى .د داؤد ښځې میکل هغه ته ووئیل” ،که تۀ نن ۱۱ساول د داؤد کور ته پېغام خ شپه خپل ژوند بچ نۀ کړې ،نو سبا به ووژلے شې“. ۱۲نو میکال داود د کړکۍ له لرې ښکته کړ او هغه وتښتېد او وتښتېد. ۱۳میکال یو بت واخیست او په کټ کې یې کېښود ،د وزو د وړیو څخه یې بالښت د هغه په سر کېښود او په ټوکر یې پوښ کړ. وړونکي ولېږل ،هغې ووئیل” ،هغه بیمار دے“. ۱۴کله چې ساؤل د داؤد د نیولو لپاره پېغام خ وړونکي ولېږل او ورته یې ووئیل” ،هغه په بستره کښې ما ته راولئ چې زۀ یې ووژنم“. ۱۵نو ساؤل یو ځل بیا د داؤد لیدلو لپاره پېغام خ ۱۶کله چې استازي دننه راغلل ،نو ویې لیدل چې په بستر کې یو بت پروت دی او د هغه سر د وزو د وړیو بالښت سره دی. ۱۷ساول میکال ته وویل” :تا ولې ما سره دوکه وکړه او زما دښمن دې ولې ولېږلو چې وتښتي؟ “میکال ځواب ورکړ” :هغه راته وویل :ما پرېږده چې لړ شم .ولې تا ووژنم؟“ ۱۸نو داود وتښتېد او وتښتېد او په راما کې سموئیل ته ورغی او هغه ټول شیان یې ورته بیان کړل چې شائول ورسره کړي وو ،نو هغه او سموئیل لړل او په نیوت کې اوسېدل. ۱۹او ساؤل ته خبر ورکړل شو چې” ،ګوره ،داود د راما په نایوت کې دی“. وړونکى ولېږل .کله چې هغوئ ولیدل چې پېغام ورکوونکى ډله پېغام ورکوى او سموئیل د هغوئ ۲۰نو ساؤل د داؤد د نیولو دپاره پېغام خ وړونکو باندې نازل شو او هغوئ هم پېغام ورکول شروع کړل. مشر ولړ وو ،نو د خخدائ پاک روح د ساؤل په پېغام خ وړونکي ولېږل او پېغام بیا ځل درېم ساؤل او ورکړو، پېغام هم هغوئ او ولېږل ونکي وړ خ ۲۱کله چې ساؤل خبر شو ،نو هغه نور پېغام خ هغوئ هم پېغام ورکړو. ۲۲بیا هغه هم راما ته لړو او په سیخو کښې یو لوئ کوهى ته ورسېدو او تپوس یې وکړو” ،سموئیل او داؤد چرته دي؟ “یو کس ووئیل” ،وګورئ ،هغوئ د راما په نیوت کښې دي“. ۲۳او هغه هلته د راما په نیوت کې لړ .د خدای روح هم په هغه باندې نازل شو ،او هغه لړ او نبوت یې وکړ ،تر هغه چې هغه د راما په نیوت کې راغی. ۲۴هغه هم خپلې اامې وویستلې او د سموئیل په مخکښې یې نبوت وکړو او ټوله ورځ او ټوله شپه بربنډ پروت وو .نو ولې خلک وایي، "آیا ساؤل هم د نبیانو په ډله کې دے؟" څپرکی ۲۰ ۱داود د راما په ښار کې د نیوت څخه وتښتېد او یوناتان ته ورغی او ویې ویل” :ما څه کړي دي؟ زما ګناه څه ده؟ او ستا د پلر په وړاندې زما ګناه څه ده چې هغه زما د وژلو هڅه کوي؟“ ۲هغه ورته وویل" :خدای مه کړه ،ته به مړ نه شې .ګوره ،زما پلر به هیڅ لوی یا کوچنی کار ونه کړي ،پرته له دې چې هغه ماته ووایي . او ولې به زما پلر دا خبره زما څخه پټه کړي؟ داسې نه ده". ۳داود قسم وخوړ او ویې ویل :ستا پلر په یقین سره پوهیږي چې زه ستا په نظر کې خوښ یم .هغه وویل :یوناتان دې دا ونه مني ،که نه نو هغه به غمجن شي .مګر په رښتیا سره د ژوندي څښتن او ستا د روح په قسم ،زما او مرګ ترمنځ یوازې یوه ګامه واټن دی.
۱سموئیل
۴بیا یونتن داود ته وویل” :هر څه چې ستا زړه وغواړي ،زه به یې ستا لپاره وکړم“. ۵داود یوناتان ته وویل” :وګوره ،سبا د نوي میاشتې اختر دی ،او زه باید د پاچا سره د ډوډۍ خوړلو لپاره کښېنم ،خو ااازه راکړه چې لړ شم او تر دریمې ورځې ماښام پورې په پټیو کې پټ شم“. ۶که ستا پلر زما په یاد وي ،نو ورته ووایه چې داود په کلکه له ما څخه ااازه وغوښته چې خپل ښار بیت لحم ته وتښتي ،ځکه چې هلته د ټولې کورنۍ لپاره کلنی قرباني ده. ۷که چېرې هغه ووایي چې ښه ده ،نو ستا غلم به سلمت وي ،خو که هغه ډېر غصه وي ،نو بیا پوه شه چې د بدۍ اراده یې کړې ده. ۸نو په خپل غلم باندې مهربانه اوسه ،ځکه چې تا خپل غلم د څښتن سره د لوظ له مخې راوستی دی .خو که زما په سر کې ګناه وي ،نو ته ما په خپله ووژنه .ولې غواړې چې ما خپل پلر ته بوځې؟ ۹خو یونتن وویل” :دا دې ستا نه وي ،ځکه چې که چېرې ما ته په رښتیا سره معلومه شوې چې زما پلر ستا د تباهۍ اراده کړې ده ،نو زه به تاته خبر نه وایم؟“ ۱۰بیا داود یوناتان ته وویل” :څوک به راته ووایي؟ یا که ستا پلر تاته سخت ځواب درکړي نو څه به وي؟“ ۱۱یوناتان داود ته وویل” :راځه چې پټیو ته لړ شو “.او هغوی دواړه بهر پټیو ته لړل. ۱۲یوناتان داود ته وویل” :ای د اسراییلو څښتنه خدایه ،کله چې زه سبا یا په دریمه ورځ زما پلر راوغوښتم او وګورم که چیرې د داود سره ښه چلند وشي او زه تاته ونه لیږم او تاته یې ونه وایم ،نو ته به یې ووایم. ۱۳ما الک خخدائ دې یونتن سره داسې او ډېر زیات کړى .خو که زما پلر ستا سره بد کول غواړى ،نو زۀ به تا ته دا وښایم او تا به لېږم چې په سلمتۍ سره لړ شې .او ما الک خخدائ دې ستا مل وى لکه څنګه چې هغه زما د پلر مل وو. ۱۴او ته به یوازې تر هغه وخته پورې چې زه ژوندی یم ،د څښتن مهرباني راته ښکاره نه کړې چې زه مړ نه شم: ۱۵خو تۀ به زما د کورنۍ نه خپله مهرباني د تل لپاره نه ختموې ،نه ،کله چې ما الک خخدائ د داؤد ټول دشمنان د زمکې له مخ نه ختم کړي. ۱۶نو یونتن د داؤد د کورنۍ سره تړون وکړ او ویې ویل” :څښتن دې د داؤد د دښمنانو څخه هم بدله واخلي“. ۱۷نو یونتن داؤد نه یو ځل بیا قسم وخوړ ،ځکه چې هغه ورسره مینه کوله ،ځکه چې هغه د خپل ځان په شان ورسره مینه کوله. ۱۸بیا یونتن داود ته وویل” :سبا د نوي میاشتې اختر دی .ستا یاد به ډېر کم وي ،ځکه چې ستا څوکۍ به تشه وي. ۱۹او کله چې درې ورځې پاتې شې ،نو ژر لړ شه او هغه ځای ته ورسېږه چې کله کار په لس کې و ،په هغه ځای کې پټ شوی وې او د عزیل ډبرې سره پاتې شه. ۲۰او زه به د هغې په اړخ درې غشي ووهلم ،لکه څنګه چې ما په نښه کولو لپاره ډزې کړې وي. ۲۱او ګوره ،زه به یو هلک ولېږم او ورته ووایم ،لړ شه او غشي پیدا کړه .که زه هلک ته په څرګنده توګه ووایم ،وګوره ،غشي ستا په دې خوا دي ،هغه واخله .نو راشه ،ځکه چې ستا لپاره سوله ده او هیڅ زیان نشته ،د ژوندي څښتن په قسم. ۲۲خو که زه هغه ځوان ته ووایم ،ګوره ،غشي ستا څخه هاخوا دي ،نو لړ شه ،ځکه چې څښتن ته لېږلی یې. ۲۳او د هغې موضوع په اړه چې ما او تا په دې اړه خبرې کړې دي ،ګوره ،څښتن به د تل لپاره زما او ستا ترمنځ وي. ۲۴نو داود ځان په پټي کې پټ کړ :او کله چې نوې میاشت راغله ،پاچا د غوښې خوړلو لپاره کښېناست. ۲۵پادشاه د نورو وختونو په څېر په خپله څوکۍ باندې د دېوال سره نږدې په یوه څوکۍ کې ناست و .یوناتان پاڅېد او ابنیر د شائول تر څنګ کښېناست او د داود ځای تش و. ا ۲۶خو ساؤل په هغه ورځ هیڅ ونه وئیل ،ځکه چې هغه فکر کاوه” ،په هغۀ باندې یو څۀ شوى دى ،هغه پاک نۀ دے ،یقینا چې هغه پاک نۀ دے“. ۲۷په سبا ورځ ،چې د میاشتې دوهمه ورځ وه ،د داؤد ځائ تش وو .نو ساؤل د خپل زوئ یونتن نه تپوس وکړو” ،ولې د یوسى زوئ خوراک ته نۀ راغلے ،نه پرون او نه نن؟“ ۲۸یوناتان شائول ته ځواب ورکړ” :داود په کلکه له ما څخه بیت لحم ته د تګ ااازه وغوښته. ۲۹هغه وویل" :زه تاته مهرباني کوم ،ما پرېږده چې لړ شم ،ځکه چې زموږ کورنۍ په ښار کې قرباني کوي .او زما ورور ،هغه ما ته امر کړی دی چې هلته حاضر شم .اوس ،که زه ستا په نظر کې مهربانه یم ،نو ااازه راکړه چې لړ شم او خپلو وروڼو سره وګورم ".له همدې امله هغه د پاچا دسترخوان ته نه راځي". ۳۰نو ساؤل په یونتن باندې غصه شو او ورته یې وویل” :اے د هغې سرکشې ښځې زویه !آیا زه نه پوهېږم چې تا د یوسى زوئ غوره کړے دے چې ستا شرمنده ګي او ستا د مور بربنډتیا وشرموې؟“ ۳۱ترڅو پورې چې د یوسى زوئ په زمکه ژوندے وى ،نۀ به تۀ قائم یې او نۀ ستا بادشاهى .نو اوس هغه ما ته راولېږه ،ځکه چې هغه به خامخا مړ شى“. ۳۲یونتن خپل پلر ساؤل ته په ځواب کې وویل” :هغه ولې ووژل شي؟ هغه څه کړي دي؟“ ۳۳نو ساؤل د هغه د وهلو لپاره نېزه وغورځوله ،نو یونتن پوه شو چې پلر یې د داود د وژلو هوډ کړی دی. ۳۴نو یونتن په ډېر قهر سره د مېز څخه پاڅېد او د میاشتې په دوهمه ورځ یې غوښه ونه خوړله ،ځکه چې هغه د داود لپاره غمجن و ،ځکه چې د هغه پلر هغه سپک کړی و. ۳۵سهار وختي ،یوناتان د داود سره په ټاکل شوي وخت کې د یو کوچني هلک سره پټي ته لړ. ۳۶هغه خپل هلک ته وویل" :منډه کړه ،اوس هغه غشي پیدا کړه چې زه یې ویشتم ".او کله چې هلک منډه کړه ،نو هغه د هغه څخه هاخوا غشي وویشتل. ۳۷کله چې هلک هغه غشی ځای ته ورسېد چې یوناتان ویشتی وو ،یوناتان په هلک پسې چیغه کړه او ویې ویل” :ایا غشی ستا څخه هاخوا نه دی؟“ ۳۸او یونتن هلک پسې غږ وکړ" ،ګړندی شه ،ژر شه ،مه درېږه ".د یونتن هلک غشي راټول کړل او خپل بادار ته ورغی. ۳۹خو هلک په هیڅ نه پوهیده :یوازې یوناتان او داود په دې خبره پوهیدل.
۱سموئیل
۴۰نو یونتن خپل توپخانه خپل هلک ته ورکړه او ورته یې وویل” :لړ شه او ښار ته یې یوسه“. ۴۱کله چې هلک لړ ،نو داؤد د انوب په لور له یو ځای څخه راپورته شو ،په ځمکه باندې پړمخې پرېوت او درې ځله یې ځان سجده وکړه :او هغوی یو بل ښکل کړل او یو بل سره یې وژړل ،تر هغه چې داؤد ډېر زیات شو. ۴۲نو یونتن داود ته وویل” :په سلمتۍ سره لړ شه ،ځکه چې موږ دواړو د څښتن په نوم قسم خوړلی دی چې څښتن دې زما او ستا ترمنځ او زما د اولد او ستا د اولد ترمنځ د تل لپاره وي “.نو هغه پورته شو او لړ او یونتن ښار ته لړ. ۲۱فصل ۱بیا داؤد په نوب کښې اخیملک اامام ته راغلو ،او اخیملک د داؤد سره د ملقات نه ووېرېدو او ورته یې ووئیل” ،ته ولې یوازې یې او څوک ستا سره نشته؟“ ۲داؤد اخیملک کاهن ته وویل” :بادشاه ماته یو کار سپارلی دی او راته یې ویلي دي چې څوک دې د هغه کار په اړه چې زه تا لېږم او هغه څه چې ما درته امر کړی دی ،هیڅوک دې خبر نه کړي .او ما خپل نوکران فلني ځای ته ټاکلي دي“. ۳نو اوس ستا په لس کې څه دي؟ پنځه ډوډۍ یا څه چې شته راکړه. ۴کاهن داود ته په ځواب کې وویل” :زما سره عادي ډوډۍ نشته ،خو مقدسه ډوډۍ شته ،که چېرې ځوانانو ځانونه لږ تر لږه د ښځو څخه ساتلي وي“. ۵داؤد اامام ته په اواب کښې ووئیل” ،په رښتیا سره ،د دې درې ورځو نه چې زۀ بهر راغلم ،ښځې زمونږ نه پټې ساتل شوې دي ،او د ځوانانو لوښي مقدس دي او ډوډۍ هم عام ده ،که څه هم نن ورځ په لوښي کښې مقدسه شوې وه“. ۶نو اامام هغه ته مقدسه ډوډۍ ورکړه ،ځکه چې هلته بله ډوډۍ نه وه ،پرته له هغې نذرانې ډوډۍ څخه چې د څښتن له حضور څخه اخیستل شوې وه ،ترڅو په هغه ورځ چې هغه وړل کېده ،ګرمه ډوډۍ کېښودل شي. ۷په هغه ورځ د ساؤل د نوکرانو څخه یو سړے هلته وو ،چې د ما الک خخدائ په وړاندې بندي وو ،د هغه نوم دوئیګ وو ،چې د ادومى وو او د ساؤل د شپانو مشر وو. ۸داود اخیملک ته وویل” :آیا دلته ستا سره نېزه یا توره نشته؟ ځکه چې د پاچا کار ته په چټکۍ سره اړتیا وه ،ما خپله توره یا وسلې له ځانه سره نه دي راوړې“. ۹کاهن وویل" :د فلستی االوت توره ،چې تا د ایله په دره کې وژلې وه ،دلته د ایفود شاته په ټوکر کې نغښتې ده .که ته غواړې چې دا واخلې ،نو دا واخله :ځکه چې دلته له دې پرته بل هیڅ نشته ".داود وویل" :د دې په څیر هیڅ نشته .ماته یې راکړه". ۱۰نو داود په هغه ورځ د شائول له وېرې وتښتېد او د اات پاچا اکیش ته لړ. ۱۱د اکیش نوکرانو ورته ووئیل” ،آیا دا داؤد د خملک بادشاه نۀ دے؟ هغوئ په نڅا کښې د هغۀ په حقله یو بل ته سندرې نۀ وې وئیلې ،چې ساؤل خپل زر زره ووژل او داؤد خپل لس زره؟“ ۱۲داود دا خبرې په خپل زړه کې ساتلې او د ات پاچا اکیش څخه ډېر ووېرېد. ۱۳او هغه د هغوی په وړاندې خپل چلند بدل کړ ،او د هغوی په لسونو کې یې ځان لیونی وښود ،او د دروازې په دروازو یې ولیکل او خپل توی یې په ږیره باندې وغورزاوه. ۱۴بیا اکیش خپلو نوکرانو ته وویل” :تاسو ګورئ چې هغه سړی لېونی دی .نو ولې مو هغه ماته راوستی دی؟“ ۱۵آیا ما ته د لیونیانو اړتیا ده چې تاسو دا سړی زما په مخکې راوستی دی چې لیونی شي؟ آیا دا سړی زما کور ته راتلی شي؟ څپرکی ۲۲ ۱نو داود له هغه ځایه لړ او د عدولم غار ته وتښتېد .کله چې د هغه وروڼه او د هغه د پلر ټول کورنۍ دا واورېدل ،نو هغوی هلته د هغه لیدلو ته لړل. ۲او ټول هغه کسان چې په تنگدستۍ کې وو ،ټول قرضداران وو ،او ټول هغه کسان چې بې صبره وو ،هغه ته راغلل او هغه د هغوی مشر شو او شاوخوا څلور سوه کسان ورسره وو. ۳نو داؤد له هغه ځایه د موآب په مزفاه کې لړو او د موآب پاچا ته یې وویل" :زما پلر او مور پرېږده چې بهر راشي او ستا سره وي ،تر هغه چې زه پوه شم چې خدای به زما لپاره څه وکړي". ۴هغه هغوی د موآب پاچا ته راوستل او هغوی د هغه سره د هغه تر ټولو وخته پورې اوسېدل چې داؤد په قلعه کې وو. ۵بیا ااد پېغمبر داؤد ته ووئیل” ،په قلعه کښې مۀ پاتې کېږه ،لړ شه او د یهوداه خملک ته لړ شه “.نو داؤد لړو او د حارت ځنګل ته راغلو. ۶کله چې شائول واورېدل چې داود او د هغه سړي موندل شوي دي( ،اوس شائول په ابعه کې د رامه په یوه ونې لندې ناست و ،خپله نېزه یې په لس کې وه او د هغه ټول خدمتګاران د هغه شاوخوا ولړ وو). ۷نو ساؤل خپلو نوکرانو ته چې د هغۀ په شاوخوا کښې ولړ وو ووئیل” ،اے بنیامینیانو ،واورئ !د یوسى زوئ به تاسو ټولو ته پټي او د انګورو باغونه درکړى او تاسو ټولو ته به د زرګونو او سلګونو مشرانو مشران اوړ کړى؟ ۸تاسو ټولو زما په خلف سازش کړی دی ،او هیڅوک ماته دا نه وایي چې زما زوی د یسي د زوی سره تړون کړی دی ،او هیڅوک زما لپاره خواشیني نه دي ،یا دا نه وایي چې زما زوی زما نوکر زما په خلف راپارولی دی چې د نن ورځې په څیر په کمین کې کښیني؟ ۹بیا ادومی دوئیګ چې د ساؤل د نوکرانو مشر وو ،ځواب ورکړ” ،ما د یوسى زوئ ولید چې د اخیطوب د زوئ اخی خم الک سره د املوېدو دپاره نوب ته راغے“. ۱۰هغه د هغه لپاره له څښتن څخه پوښتنه وکړه او هغه ته یې خواړه ورکړل او د فلسطیني االوت توره یې ورکړه.
۱سموئیل
۱۱بیا بادشاه د اخیطوب زوئ اخی خم الک اامام او د هغۀ د پلر ټول خاندان ،هغه اامامان چې په نوب کښې وو ،راوغوښتل او هغوئ ټول بادشاه ته راغلل. ۱۲ساول وویل” :واوره ،د اخیتوب زویه “!هغه ځواب ورکړ” :زما باداره ،زه دلته یم“. ۱۳ساول ورته وویل” :تاسو او د یوسى زوئ ولې زما په ضد دسیسه اوړه کړې ده؟ تاسو هغه ته ډوډۍ او توره ورکړې ده او د هغه لپاره مو له خدایه غوښتنه کړې ده چې هغه زما په ضد راپورته شي او زما په پټنځای کې کښېني لکه څنګه چې نن ورځ دي؟“ ۱۴بیا اخیملک بادشاه ته په اواب کښې ووئیل” ،ستا په ټولو نوکرانو کښې د داؤد په شان وفادار څوک دے ،څوک چې د بادشاه زوم دے او ستا په خحکم روان دے او ستا په خاندان کښې عزتمند دے؟“ ۱۵آیا ما د هغه لپاره له خدای څخه پوښتنه پیل کړه؟ دا زما څخه لرې ده :پاچا دې په خپل نوکر او زما د پلر په ټوله کورنۍ باندې هیڅ تور ونه لګوي ،ځکه چې ستا نوکر د دې ټولو شیانو په اړه هیڅ نه پوهیده ،لږ یا ډیر. ۱۶پادشاه وویل” :اخیملک ،ته به خامخا مړ شې ،ته او ستا د پلر ټوله کورنۍ به هم. ۱۷بیا بادشاه هغه سپاهیانو ته چې د هغۀ په شاوخوا کښې ولړ وو ووئیل” ،واپس شئ او د ما الک خخدائ اامامان ووژنئ ،ځکه چې د داؤد سره د هغوئ لس هم دے ،او هغوئ ته پته وه چې هغه تښتېدلے دے خو ما ته یې دا خبر ونۀ کړو “.خو د بادشاه آفسرانو د ما الک خخدائ په اامامانو باندې د حملې کولو نه اانکار وکړو. ۱۸بیا بادشاه دوئیګ ته ووئیل” ،واپس شه او په اامامانو حمله وکړه “.نو ادومى دوئیګ په اامامانو حمله وکړه او په هغه ورځ یې پینځۀ اتیا کسان ووژل چې د کتان پېشبند یې اغوستی وو. ۱۹او د اامامانو ښار نوب د تخورې په څنډه باندې ووژلو ،سړى ،ښځې ،ماشومان ،تي ورکوونکى ،غوایان ،خره او پسونه ټول یې ووژل. ۲۰او د اخیطوب د زوی اخیملک یو زوی چې ابیاتار نومېده ،وتښتېد او په داود پسې وتښتېد. ۲۱ابیاتار داود ته خبر ورکړ چې شائول د څښتن کاهنان وژلي دي. ۲۲داود ابیاتار ته وویل” :زه په هغه ورځ پوه شوم چې کله ادومی دوئیګ هلته و ،نو هغه به خامخا ساؤل ته ووایي :ستا د پلر د کورنۍ د ټولو غړو د مرګ لمل زه یم“. ۲۳زما سره پاتې شه ،مه وېرېږه ،ځکه چې څوک زما ژوند غواړي هغه ستا ژوند غواړي ،خو ته به زما سره په امان کې یې. ۲۳فصل ۱بیا هغوئ داؤد ته ووئیل” ،ګوره ،فلستیان د قعیله سره انګ کوى او درمندونه لوټ کوى“. ۲نو داود د څښتن څخه پوښتنه وکړه او ویې ویل” :زه لړ شم او په دې فلسطینیانو برید وکړم؟ “څښتن داود ته وویل” :لړ شه او فلسطینیانو ته ماتې ورکړه او قعیله وژغوره“. ۳د داؤد سړو ورته ووئیل” ،ګوره ،مونږ دلته په یهوداه کښې یرو .نو که مونږ قعیله ته د فلستیانو د لښکرو په وړاندې لړ شو نو څومره به زیات یرو؟“ خ خ ۴بیا داؤد یو ځل بیا د ما الک خدائ نه تپوس وکړو ،او ما الک خدائ هغۀ ته اواب ورکړو” ،پاڅه ،قعیله ته لړ شه ،ځکه چې زۀ به فلستیان ستا په لس کښې درکړم“. ۵نو داؤد او د هغۀ سړى قعیله ته لړل او د فلستیانو سره یې اګړه وکړه ،د هغوئ څاروى یې بوتلل او په لویه وژنه یې ووژل .نو داؤد د قعیله اوسېدونکى بچ کړل. ۶کله چې د اخیملک زوی ابیاتار قعیله ته د داود سره وتښتېد ،نو هغه د خپل لس کې یو ایفود راوړ. ۷او ساؤل ته خبر ورکړے شو چې داؤد قعیله ته راغلے دے .ساؤل ووئیل ” ،خخدائ پاک هغه زما په لس کښې راکړے دے ،ځکه چې هغه داسې ښار ته ننوتلے دے چې دروازې او سیخونه لري. ۸نو شائول ټول خلک د اګړې لپاره سره راټول کړل ،ترڅو قعیله ته لړ شي او داود او د هغه سړي محاصره کړي. ۹داود پوه شو چې شائول په پټه د هغه په وړاندې بد نیت لري ،نو هغه ابیاتار کاهن ته وویل” :ایفود دلته راوړه“. ۱۰بیا داؤد ووئیل” ،اے ما الکه خخدایه ،د بنى ااسرائیلو خخدایه ،ستا بنده په یقین سره اورېدلى دى چې ساؤل زما په خاطر د قعیلې ښار تباه کولو هڅه کوى“. ۱۱آیا د قعیله خلک به ما د هغه په لس کې ورکړي؟ آیا ساول به راشي لکه څنګه چې ستا بنده اورېدلی دی؟ ای د اسراییلو څښتن خدایه، زه تاته زارۍ کوم چې خپل بنده ته ووایه .څښتن وویل :هغه به راشي. ۱۲بیا داؤد ووئیل” ،آیا د قعیلې سړى به ما او زما سړى ساؤل ته حواله کړى؟ “ما الک خخدائ ورته ووئیل” ،هغوئ به تا حواله کړى“. ۱۳نو داؤد او د هغۀ سړى ،چې تقریبا ا شپږ سوه کسان وو ،د قعیلې نه روان شول او هر هغه ځائ ته لړل چې چرته لړے شو .او ساؤل ته خبر ورکړے شو چې داؤد د قعیلې نه تښتېدلے دے ،نو هغه د تلو نه ډډه وکړه. ۱۴نو داؤد په صحرا کښې په مضبوطو قلعو کښې پاتې شو او د زیف په صحرا کښې په غرونو کښې پاتې شو .او ساؤل هره ورځ د هغۀ لټون کولو ،خو خخدائ پاک هغه د هغۀ په لس کښې ورنۀ کړو. ۱۵داود ولیدل چې شائول د هغه د وژلو لپاره راوتلی دی او داود د زیف په دښته کې په ځنګل کې وو. ۱۶نو د ساؤل زوئ یونتن پاڅېدو او په ځنګل کښې د داؤد سره املو شو او په خخدائ پاک یې د هغۀ لس مضبوط کړو. ۱۷هغه ورته وویل" :مه وېرېږه ،ځکه چې زما پلر شائول به تا ونه نیسي .ته به د اسراییلو پاچا شې او زه به ستا په څنګ کې یم .او دا زما پلر شائول هم پوهیږي". ۱۸نو دواړو د څښتن په حضور کې تړون وکړ .داود په ځنګل کې پاتې شو او یوناتان خپل کور ته لړ. ۱۹بیا زېفى خلق په ابعه کښې ساؤل ته راغلل او ورته یې ووئیل” ،آیا داؤد زمونږ سره د حکیل په غرۀ کښې په ځنګل کښې په مضبوطو قلعو کښې پټ نۀ دے ،کوم چې د یشیمون انوبى طرف دے؟
۱سموئیل
۲۰نو اوس ،اے بادشاه ،د خپلې ټولې خواهش مطابق راشه ،او زمونږ وظیفه دا ده چې هغه د بادشاه په لس کې وسپارو. ۲۱شائول وویل” :څښتن دې تاسو ته برکت درکړي ،ځکه چې تاسو په ما رحم کوئ“. ۲۲زه تاسو ته خواست کوم ،لړ شئ او تیاری وکړئ ،او د هغه ځای وپیژنئ چې د هغه پټنځای چیرته دی او چا هلته لیدلی دی ،ځکه چې ما ته ویل شوي دي چې هغه ډېر مکرر کار کوي. ۲۳نو وګورئ او د هغه ټولو پټو ځایونو په اړه معلومات ترلسه کړئ چې هغه پکې پټ دی ،او په یقین سره بیرته ما ته راشئ ،او زه به ستاسو سره لړ شم .او که هغه په هغه خاوره کې وي ،نو زه به یې د یهودا په ټولو زرګونو خلکو کې ولټوم. ۲۴نو هغوئ پورته شول او د ساؤل نه مخکښې زیف ته لړل ،خو داؤد او د هغۀ سړى د معون په صحرا کښې وو ،چې د یشیمون انوبى طرف ته په مېدان کښې وو. ۲۵ساول او د هغه سړي هم د هغه د لټولو لپاره لړل .هغوی داود ته خبر ورکړ ،نو هغه په یوه ګټ کې راښکته شو او د ماعون په دښته کې پاتې شو .کله چې ساول دا واورېدل ،نو هغه د ماعون په دښته کې په داود پسې روان شو. ۲۶شاؤل د غره دې خوا ته لړو او داؤد او د هغۀ سړى د غره بلې خوا ته .داؤد د ساؤل نه د یرېدو په واه د تښتېدو دپاره بیړه وکړه ،ځکه چې ساؤل او د هغۀ سړو داود او د هغۀ سړى د نیولو دپاره شاوخوا محاصره کړل. وړونکے ساؤل ته راغے او ورته یې ووئیل” ،زر شه او راشه ،ځکه چې فلستیانو په خملک حمله کړې ده“. ۲۷خو یو پېغام خ ۲۸نو ساؤل د داؤد د تعاقب نه راوګرځېدو او د فلستیانو سره انګېدو .نو ځکه هغوئ هغه ځائ د "سلحمهلکوت "په نوم یاد کړو. ۲۹نو داود له هغه ځای څخه لړ او په عنجدي کې په قوي کلګانو کې اوسېد. څپرکی ۲۴ ۱کله چې ساؤل د فلستیانو د تعاقب نه راستون شو ،نو ورته خبر ورکړے شو چې” ،وګوره ،داؤد د عین ادى په صحرا کښې دے“. ۲نو شائول د ټولو اسراییلو څخه درې زره غوره شوي سړي واخیستل او د داود او د هغه د سړیو د لټولو لپاره د ځنګلي وزو په ډبرو کې لړ. ۳او هغه د لرې په غاړه د پسونو څلو ته ورسېدو ،چرته چې یو غار وو ،او ساؤل د خپلو پښو پټولو لپاره دننه لړو ،او داؤد او د هغۀ سړى د غار په غارونو کښې ایسار شول. ۴د داؤد سړو هغۀ ته ووئیل” ،دا هغه ورځ ده چې ما الک خخدائ تا ته وئیلى خوو چې زۀ به ستا دشمن ستا په لس کښې درکړم ،چې تۀ ورسره هغه څۀ وکړې چې ستا خوښه وى “.نو داؤد پاڅېدو او په پټه یې د ساؤل د خچوغې څنډه پرې کړه. ۵وروسته له دې چې داؤد زړه پرې شو نو هغه ډېر خفه شو ځکه چې هغۀ د ساؤل لمن پرې کړې وه. ۶هغه خپلو سړو ته وویل” :څښتن دې دا کار ونه کړي چې زه د خپل بادار سره ،د څښتن له خوا غوره شوی کس سره ،چې خپل لس د هغه په وړاندې وغځوم ،ځکه چې هغه د څښتن له خوا غوره شوی دی“. ۷نو داود خپل خدمتګاران په دې خبرو سره ودرول او هغوی ته یې ااازه ورنه کړه چې په شائول باندې حمله وکړي ،خو شائول له غار څخه راووت او په خپله لره روان شو. ۸وروسته داود هم پاڅېد او له غار څخه راووت او په شائول پسې یې چیغه کړه او ویې ویل" :زما باداره ،پاچاه "!کله چې شائول شاته وکتل ،داود په ځمکه باندې مخ ټیټ کړ او ځان یې سجده کړ. ۹داود شائول ته وویل” :ته ولې د خلکو خبرې اورې چې وایي ،داود ستا د زیان په لټه کې دی؟“ ۱۰ګوره ،نن ستا سترګو ولیدل چې څښتن ته نن په غار کې زما په لس کې ورکړې وې .او ځینو راته وویل چې تا ووژنم .خو زما سترګې تا ته معافي وکړه .او ما وویل چې زه به خپل بادار ته لس ورنه کړم ،ځکه چې هغه د څښتن غوره شوی دی. ۱۱برسېره پر دې ،زما پلره ،وګوره ،ستا د خچوغې لمن زما په لس کې ده ،ځکه چې ما ستا د خچوغې لمن پرې کړه او ته مې ونه وژلې، نو پوه شه او وګوره چې زما په لس کې بدي یا سرغړونه نشته ،او ما ستا په وړاندې ګناه نه ده کړې ،خو بیا هم ته زما د روح د نیولو لپاره ښکار کوې. ۱۲ما الک خخدائ دې زما او ستا ترمنځ عدالت وکړي او ما الک خخدائ دې ستا نه زما بدله واخلي ،خو زما لس به ستا په خلف نۀ وي. ۱۳لکه څنګه چې د پخوانیو خلکو متل دی ،بدکاري له بدکارانو څخه سرچینه اخلي ،خو زما لس به ستا په وړاندې نه وي. ۱۴د اسراییلو پاچا د چا پسې راوتلی دی؟ ته په چا پسې ځې؟ د مړه سپي پسې ،د پسو پسې؟ ۱۵نو ما الک خخدائ دې قاضي وي ،زما او ستا ترمنځ دې فېصله وکړي ،وګوره او زما په حق کې دې دلیل ووایه او ستا د لس نه دې ما بچ کړه“. ۱۶کله چې داؤد خپلې خبرې د ساؤل سره ختمې کړې ،نو ساؤل ووئیل” ،زما زویه ،دا ستا آواز دے؟ “ساؤل په لوړ آواز سره وژړل. ۱۷هغه داود ته وویل” :ته زما څخه ډېر صادق یې ،ځکه چې تا ماته ښه بدله راکړې ده ،په داسې حال کې چې ما تاته بد بدله درکړې ده“. ۱۸تا نن دا څرګنده کړه چې تا زما سره ښه سلوک کړی دی ،ځکه چې کله څښتن زه ستا په لس کې ورکړم ،تا زه ونه وژلم. ۱۹ځکه چې که یو څوک خپل دښمن ومومي ،نو هغه به په ښه توګه پرېږدي؟ نو څښتن دې تاته د هغه ښه کار بدله درکړي چې تا نن زما سره کړی دی. ۲۰او اوس ،ګوره ،زه پوهېږم چې ته به خامخا پاچا شې او د اسراییلو پاچاهي به ستا په لس کې ټینګه شي. ۲۱نو اوس زما سره د څښتن په نوم قسم وخوره چې زما وروسته به زما اولد نه ختموې او زما نوم به زما د پلر له کورنۍ څخه نه لرې کوې. ۲۲نو داؤد د ساؤل سره قسم وخوړ او ساؤل کور ته لړو ،خو داؤد او د هغۀ سړى قلعه ته لړل.
۱سموئیل
څپرکی ۲۵ ۱سموئیل مړ شو ،او ټول اسراییلیان سره راټول شول ،د هغه لپاره یې غمجنې خبرې وکړې او هغه یې په رامه کې په خپل کور کې ښخ کړ .بیا داود پورته شو او د فاران دښتې ته لړ. ۲په ماعون کې یو سړی وو چې شتمني یې په کرمل کې وه ،هغه سړی ډېر شتمن وو ،درې زره پسونه او زر وزې یې درلودې او په کرمل کې یې خپلې پسونه وړۍ وړۍ کولې. ۳د هغه سړي نوم نابال وو او د هغه د ښځې نوم ابیجایل وو ،هغه یوه هوښیاره او ښکلې ښځه وه ،خو هغه سړی ډېر بې ادبه او په خپلو کارونو کې بدکاره وو او د کالیب د کورنۍ څخه وو. ۴داود په صحرا کې واورېدل چې نابال خپلې پسونه وړۍ کوي. ۵نو داود لس ځوانان ولېږل او داود ځوانانو ته وویل :کرمل ته لړ شئ او نابال ته لړ شئ او زما په نوم ورته سلم ووایاست. ۶او هغه چا ته چې په خوشحالۍ کې ژوند کوي ،داسې ووایه ،ستا او ستا د کور او ستا د ټولو شیانو د سلمتۍ لپاره دې سلم وي. ۷او اوس ما اورېدلي دي چې ته د کالیو ویښتان وړي .ستا شپانه چې زمونږ سره وو ،مونږ هغوی ته زیان نه دی رسولی او نه هم د هغوی څخه څه ورک شوي دي ،په ټوله موده کې چې هغوی په کرمل کې وو. ۸خپلو ځوانانو ته پوښتنه وکړه ،هغوی به تاته ووایي .نو ځکه دې ځوانان ستا په نظر کې مهرباني وکړي ،ځکه چې موږ په ښه ورځ کې راځو .زه تاته دعا کوم چې هر څه چې ستا په لس کې وي خپلو نوکرانو او خپل زوی داود ته یې ورکړه. ۹کله چې د داود ځوانان راغلل ،نو هغوی د داود په نوم د نابال سره د هغه ټولو خبرو په مطابق خبرې وکړې او بس شول. ۱۰نابال د داود نوکرانو ته په ځواب کې وویل" :داود څوک دی؟ او د یسي زوی څوک دی؟ نن ورځ ډېر نوکران شته چې هر یو د خپل بادار څخه تښتي". ۱۱نو آیا زه باید خپله ډوډۍ ،اوبه او غوښه چې ما د خپلو کالیو وړیو لپاره حلله کړې ده واخلم او هغو خلکو ته یې ورکړم چې زه یې نه پوهیږم چې له کوم ځای څخه دي؟ ۱۲نو د داؤد ځوانان لړل او بېرته لړل ،او هغه ټولې خبرې یې ورته وکړې. ۱۳نو داؤد خپلو سړو ته ووئیل” ،هر یو خپله تخوره وتړئ “.هغوئ هر یو خپله تخوره وتړله او داؤد هم خپله تخوره وتړه او تقریبا ا څلور سوه سړى د داؤد پسې روان شول او دوه سوه سړى د سامان سره پاتې شول. ۱۴خو د ځوانانو څخه یو تن د نابال ښځې ابیجایل ته وویل” :ګوره ،داود د صحرا څخه استازي لیږلي وو چې زموږ بادار ته سلم وکړي، او هغه هغوی ته سپکاوی وکړ. ۱۵خو هغه سړي زمونږ سره ډېر ښه وو ،تر هغه چې مونږ په پټیو کې د هغوی سره خبرې کولې ،مونږ ته زیان ونه رسېد او هیڅ شی مو له لسه ورنه کړ. ۱۶هغوی شپه او ورځ زموږ لپاره دیوال وو ،تر هغه چې موږ ورسره د پسونو ساتنه کوله. ۱۷نو اوس پوه شه او فکر وکړه چې ته به څه کوې ،ځکه چې زموږ د بادار او د هغه د ټولې کورنۍ په وړاندې د بدۍ اراده شوې ده .ځکه چې هغه دومره ظالم زوی دی چې سړی ورسره خبرې نشي کولی. ۱۸نو ابیجایل ژر لړه ،دوه سوه ډوډۍ ،دوه بوتله شراب ،پنځه تیار شوي پسونه ،پنځه پیمانه اوده شوي اوار ،سل د کشمش خوشې او دوه سوه د انځر ونې یې واخیستې او په خرو یې واچولې. ۱۹هغې خپلو نوکرانو ته وویل" :زما څخه مخکې لړ شئ ،وګورئ ،زه ستاسو وروسته راځم ".خو هغې خپل میړه نابال ته ونه ویل. ۲۰کله چې هغه په خره سپور شوه ،نو د غونډۍ له لمنې راښکته شوه ،نو داؤد او د هغه سړى د هغې په لور راښکته شول او هغه ورسره مخامخ شوه. ۲۱نو داؤد وئیلى خوو” ،ما په یقین سره هر څۀ چې د دې سړى په صحرا کښې دى هغه بېفائدې ساتلى دى ،نو د هغه د هر څۀ نه یو څیز هم ورک شو او هغه زما سره د ښو په بدله کښې بدى وکړه“. ۲۲که چېرې زه د سهار تر رڼا پورې د هغه د ټولو شیانو څخه یو څوک چې د دیوال سره په ټکر کې وي ،پرېږدم ،نو خدای دې د داود له دښمنانو سره همداسې او ډېر څه وکړي. ۲۳کله چې ابیجایل داود ولید ،نو ژر یې له خپل خره څخه ښکته شوه ،د داود په مخ کې پړمخې پرېوت او په ځمکه یې سجده وکړه. ۲۴هغه د هغه په پښو کې پرېوت او ویې ویل” :زما په سر ،زما باداره ،دا ګناه زما په سر شه :او ااازه راکړه چې ستا وینځه ستا په غوږونو کې خبرې وکړي او د خپلې وینځې خبرې واوري“. ۲۵زما بادشاه ،زۀ تا ته خواست کوم چې دا بدمعاش سړے ،نابال ،ته پام ونکړه ،ځکه چې څنګه د هغه نوم دی ،هغه هم هغه شان دی .د هغه نوم نابال دی ،او حماقت ورسره دی :خو ما ستا وینځې د خپل بادشاه هغه ځوانان ونه لیدل چې تا رالېږلي وو. ۲۶نو اوس ،زما ما الکه ،په ژوندى ما الک خخدائ قسم ،او ستا د روح په نوم ،ځکه چې ما الک خخدائ تۀ د وینې تویولو او په خپل لس د بدل اخیستلو نه منع کړې یې ،نو اوس دې ستا دشمنان او هغه کسان چې زما ما الکه ته ضرر رسوى ،د نابال په شان شى. ۲۷او اوس دا برکت چې ستا وینځې زما بادار ته راوړی دی ،هغه ځوانانو ته هم ورکړل شي چې زما بادار پسې ګرځي. ۲۸زه تاته سوال کوم چې د خپلې وینځې ګناه وبخښه ،ځکه چې څښتن به په یقین سره زما بادار ته یو ډاډمن کور اوړ کړي ،ځکه چې زما بادار د څښتن په وړاندې انګېږي او ستا په ټوله ژوند کې په تا کې هیڅ بدي نه ده موندل شوې. خ خ ۲۹خو بیا هم یو سړے ستا د تعقیبولو او ستا د مرګ د لټولو لپاره راپورته شوے دے ،خو زما د ما الک روح به ستا ما الک خدائ خدائ پاک سره د ژوند په ګنډۍ کښې تړلے وى ،او ستا د دشمنانو روحونه به هغه د لیندې د مینځ نه وغورځوى. ۳۰او کله چې څښتن زما بادار سره هغه ټولې ښېګڼې وکړي چې ستاسو په اړه یې کړې دي او تاسو به د اسرائیلو مشر وټاکي ،نو زه به تاسو ته د اسرائیلو مشر درکړم.
۱سموئیل
۳۱نو دا به ستا لپاره غم او زما بادار ته د زړه د خفګان سبب نه شي ،نه دا چې تا بې سببه وینه توی کړې ده یا زما بادار د ځان څخه بدله اخیستې ده .خو کله چې څښتن زما بادار سره ښه سلوک وکړي ،نو خپله وینځه په یاد ولره. ۳۲داود ابیجیل ته وویل” :د اسراییلو د څښتن خدای ستاینه دې وي چې نن یې ته زما سره د لیدو لپاره راولېږلې. ۳۳ستا مشوره دې برکتي وي ،او ته دې برکتي یې ،چې نن مې د وینې تویولو او په خپل لس د ځان د بدل اخیستلو څخه وساته. ۳۴ځکه چې په حقیقت کې ،د اسراییلو د ژوندي څښتن خدای په نوم قسم چې زه یې ستا د زیان رسولو څخه ساتلی یم ،که ته ژر راسره مخامخ شوې نه وای ،نو د سهار تر رڼا پورې به د نابال څخه یو هم نه وای پاتې شوی چې په دیوال باندې متیازې وکړي. ۳۵نو داؤد د هغې له لس څخه هغه څه واخیستل چې هغې ورته راوړي وو او ورته یې وویل” :خپل کور ته په سلمتۍ سره لړه شه . وګوره ،ما ستا خبره واورېده او ستا رضا مې ومنله“. ۳۶نو ابیجیل نابال ته راغله ،او وګوره ،هغه په خپل کور کې د پاچا د میلمستیا په څیر میلمستیا کوله؛ او د نابال زړه په هغه کې خوشحاله و ،ځکه چې هغه ډېر نشه و .نو هغې د سهار تر رڼا پورې هغه ته هیڅ ونه ویل ،لږ یا ډیر. ۳۷خو سهار چې کله د نابال شراب خلص شول او د هغه ښځې دا خبرې ورته وکړې ،نو د هغه زړه په هغه کې مړ شو او هغه د ډبرې په څېر شو. ۳۸او شاوخوا لس ورځې وروسته څښتن نابال وواهه او هغه مړ شو. ۳۹کله چې داؤد واورېدل چې نابال مړ شو ،نو ویې ویل” :ثنا دې وي د ما الک خخدائ ،چې زما د سپکاوي سبب یې د نابال د لس نه وګرځاوه او خپل نوکر یې د بدۍ نه وساته ،ځکه چې ما الک خخدائ د نابال د شرارت سزا د هغۀ په سر راوستې ده “.نو داؤد ابي ایل ته یو کس ولېږلو او ورسره یې خبرې وکړې چې هغه د ځان سره واده کړي. ۴۰کله چې د داؤد نوکران په کرمل کې ابي ایل ته راغلل ،نو هغې ته یې وویل” :داؤد مونږ تاته رالېږلي یو چې تا د هغه سره واده وکړو“. ۴۱هغه پورته شوه او په ځمکه باندې پړمخې پرېوتله او ویې ویل” :ګوره ،ستا وینځه دې د خپل بادار د غلمانو د پښو د مینځلو لپاره وینځه شي“. ۴۲نو ابیجایل ژر پورته شوه او په خره سپور شوه ،د هغې پنځه لوڼې هم ورسره وې چې ورسره وې ،او هغه د داود د استازو پسې لړه او د هغه ښځه شوه. ۴۳داود د یزرعیل اخینوعم سره هم واده وکړ او هغه دواړه د هغه ښځې هم شوې. ۴۴خو ساؤل خپله لور میکل ،د داود ښځه ،د لیش زوی فلتي ته ورکړې وه ،چې د الیم اوسېدونکی وو. څپرکی ۲۶ ۱بیا زېفى ساؤل ته په ابعه کښې راغلل او ورته یې ووئیل” ،آیا داؤد د حکیله په غره کښې پټ نۀ دے ،کوم چې د یشیمون په مخکښې دے؟ ۲نو ساؤل پورته شو او د بنى ااسرائیلو درې زره غوره سړى د ځان سره د زیف دښتې ته لړو ،چې د داؤد په لټون کښې د زیف په دښته کښې ولټوى. ۳شاؤل د حکیله په غره کې چې د یشیمون په وړاندې وه ،د لرې په اوږدو کې خېمه ودروله .خو داؤد په صحرا کې پاتې شو او هغه ولیدل چې ساؤل د هغه پسې په صحرا کې راغی. ۴نو داود ااسوسان واستول او پوه شو چې شائول په رښتیا راغلی دی. ۵نو داؤد پاڅېدو او هغه ځائ ته راغلو چرته چې ساؤل خېمه وهلې وه .داؤد هغه ځائ ولیدلو چرته چې ساؤل او د هغۀ د لښکر مشر ابنیر پروت وو .ساؤل په خندق کښې پروت وو او خلقو د هغۀ شاوخوا خېمې لګولې وې. ۶نو داود د احتي اخیملک او د یوآب ورور ،ابیشای ته چې د زرویه زوی و ،ځواب ورکړ” :څوک به زما سره د شائول سره خېمې ته لړ شي؟ “ابیشای وویل” :زه به ستا سره لړ شم“. ۷نو داؤد او ابیشى د شپې لښکر ته راغلل او هلته یې ولیدل چې ساؤل په خندق کښې ویده پروت وو او نېزه یې د سر سره په زمکه کښې ښخه وه ،خو ابنیر او سړى د هغۀ نه چاپېره پراته وو. ۸بیا ابیشى داود ته وویل” :نن خدای ستا دښمن ستا په لس کې درکړی دی .نو اوس ااازه راکړه چې په نېزه یې په یو ځل ووژنم او بیا به یې په ځمکه ووژنم“. ۹داود ابیشای ته وویل” :هغه مه وژنئ ،ځکه چې څوک کولی شي چې د څښتن په غوره شوي پاچا باندې لس پورته کړي او بې ګناه پاتې شي؟ ۱۰داود دا هم وویل" :په ژوندي څښتن قسم ،څښتن به هغه ووژني؛ یا به د هغه د مرګ ورځ راشي؛ یا به هغه انګ ته لړ شي او له منځه لړ شي". ۱۱څښتن دې زما څخه دا ونه کړي چې زه د خپل غوره شوي سړي په وړاندې لس وغځوم .خو زه تاته دعا کوم چې اوس د هغه د سر څخه نېزه او د اوبو کاسه واخله او راځئ چې لړ شو. ۱۲نو داود د شائول د سر څخه نېزه او د اوبو کاسه واخیسته او هغوی لړل ،او نه چا دا ولیدل ،نه پوه شول او نه راویښ شول ،ځکه چې ټول ویده وو ،ځکه چې څښتن په هغوی باندې ژور خوب راوستی وو. ۱۳بیا داود بلې غاړې ته لړ او د یوې لرې غونډۍ په سر ودرېد ،د دوی ترمنځ لویه فاصله وه. ۱۴داود خلکو او د نیر زوی ابنیر ته چیغه کړه” ،ای ابنیر ،ته ځواب نه راکوې؟ “ابنیر ځواب ورکړ” :ته څوک یې چې پاچا ته فریاد کوې؟“
۱سموئیل
۱۵داود ابنیر ته وویل” :ته یو زړور سړی نه یې؟ او په اسراییلو کې ستا په څېر څوک شته؟ نو ولې دې د خپل بادار ،یعنې پاچا ساتنه ونه کړه؟ ځکه چې د خلکو څخه یو کس راغی چې ستا بادار ،پاچا ووژني“. ۱۶دا کار ښه نه دی چې تا کړی دی .په ژوندي څښتن قسم ،تاسو د مرګ وړ یاست ،ځکه چې تاسو د خپل بادار ،د څښتن د غوره شوي پاچا ساتنه نه ده کړې .او اوس وګورئ چې د پاچا نېزه او د اوبو هغه لوښی چیرته دی چې د هغه په سر کې و. ۱۷شائول د داود غږ وپېژانده او ویې ویل” :ای زما زویه داود ،دا ستا غږ دی؟ “داود وویل” :ای زما باداره ،دا زما غږ دی“. ۱۸هغه وویل" :زما بادار ولې په خپل نوکر پسې داسې روان دی؟ ځکه چې ما څه کړي دي؟ یا زما په لس کې څه بد کار دی؟" ۱۹نو اوس ،زما باداره ،بادشاه ته د خپل نوکر خبرې واورئ .که چېرې څښتن تا زما په خلف راپارولی وي ،نو هغه دې نذرانه قبوله کړي .خو که چېرې هغوی د انسانانو اولد وي ،نو د څښتن په حضور کې دې لعنت وي .ځکه چې هغوی نن ما د څښتن په میراث کې د پاتې کېدو څخه وشړلی دی او وایي چې لړ شه او د نورو معبودانو عبادت وکړه. ۲۰نو اوس زما وینه د ما الک خخدائ په حضور کښې په زمکه مه تویوئ ،ځکه چې د ااسرائیل بادشاه د پسو د لټولو دپاره راووتے دے ،لکه څنګه چې څوک په غرونو کښې د تیتر ښکار کوى. ۲۱بیا ساؤل ووئیل” ،ما ګناه کړې ده .زما زویه داوده ،واپس راشه !ځکه چې زۀ به نور تاته نقصان نۀ درکوم ،ځکه چې نن زما ژوند ستا په نظر کښې ډېر قیمتي وو .وګوره ،ما احمقانه کار کړے دے او ډېره غلطه شوې یم“. ۲۲داود ځواب ورکړ” :دا د پاچا نېزه ده !پرېږده چې یو تن ځوان راشي او هغه راوړي“. ۲۳څښتن دې هر چا ته د هغه د صداقت او وفادارۍ بدله ورکړي .ځکه چې څښتن نن تا زما په لس کې راکړ ،خو ما ونه غوښتل چې د څښتن د غوره شوي پاچا په وړاندې لس پورته کړم. ۲۴او ګوره ،لکه څنګه چې ستا ژوند نن زما په نظر کې ډېر ارزښتناک وو ،نو زما ژوند دې هم د څښتن په نظر کې ډېر ارزښتناک وي، او هغه دې ما د ټولو تکلیفونو څخه وژغوري. ۲۵بیا ساؤل داؤد ته ووئیل” ،زما زویه ،داود ،تا ته دې برکت وي !تۀ به دواړه لوئ کارونه وکړې او بیا به هم بریالى شې “.نو داؤد په خپله لره لړو او ساؤل خپل ځائ ته واپس راغلو. فصل ۲۷ ۱داود په خپل زړه کې وویل" :زه به یوه ورځ د شائول په لس ووژل شم .زما لپاره له دې څخه غوره بل څه نشته چې زه ژر د فلستیانو خاورې ته وتښتم .او شائول به زما څخه مایوسه شي او د اسراییلو په هره سیمه کې به زما د لټولو لپاره نهیلي شي .نو زه به د هغه له لس څخه وتښتم". ۲نو داؤد پورته شو او د خپلو شپږو سوو سړو سره چې د ځان سره وو د ات بادشاه معوک زوئ اکیش ته لړو. ۳داود د خپلو سړیو سره په ات کې د اکیش سره اوسېده ،هغه او د هغه سړي ،هر یو سړی د خپل کور سره ،داود د خپلو دوو میرمنو سره ،د یزرعیل اخینوعم او د نابال ښځه ابیجایل د کرملې سره. ۴کله چې ساؤل خبر شو چې داود ات ته تښتېدلی دی ،نو هغه نور د هغه لټون ونه کړ. ۵داود اکیش ته وویل” :که چېرې ستا په نظر کې زما سره مینه وي ،نو ااازه راکړئ چې په دې خاوره کې په کوم ښار کې ځای راکړي چې زه هلته واوسم .ستا خدمتګار ولې ستا سره په شاهي ښار کې واوسېږم؟“ صقلج تر نن ورځې پورې د یهوداه د بادشاهانو دے. صقلج ښار ورکړو ،نو ځکه ا ۶نو اکیش په هغه ورځ هغۀ ته د ا ۷هغه موده چې داؤد د فلستیانو په خملک کې اوسېدو پوره یو کال او څلور میاشتې وې. ۸نو داؤد او د هغۀ سړى لړل او په اسوریانو ،ازریانو او عمالیقیانو یې حمله وکړه ،ځکه چې دا قومونه د پخوا نه د شور نه تر مصر پورې د هغه خملک اوسېدونکى خوو. ۹داود هغه خملک ونیوه ،هیڅ سړے یا ښځه یې ژوندے نۀ پرېښودل ،او پسونه ،غوایان ،خره ،اوښان او اامې یې ترې واخیستلې او بېرته اکیش ته راغلو. ۱۰اکیس پوښتنه وکړه” ،تاسو نن ورځ چېرته لړ یئ؟ “داؤد ورته وویل” ،د یهوداه انوب ،د یرحمیلیانو انوب او د قینیانو انوب په خلف“. ۱۱داود هیڅ سړی یا ښځه ژوندی نه پریښوده ترڅو اات ته خبر ورسوي ،او ویل یې" ،هیڅکله چې دوی زموږ په اړه ووایی چې داود همداسې وکړل ،او تر هغه چې هغه د فلسطینیانو په خاوره کې اوسېده ،د هغه عادت به همداسې و". ۱۲او اکیش په داؤد باور وکړو او ویې ویل” ،هغه د خپلو خلقو بنى ااسرائیلو نه ډېر نفرت اخیستے دے ،نو هغه به د تل دپاره زما اخدمت کوونکے وي“. ۲۸فصل ۱په هغه ورځو کې ،فلستیانو خپل لښکر د بنى ااسرائیلو سره د انګ کولو لپاره راغونډ کړو .اکیش داؤد ته ووئیل” ،په یقین سره پوهېږې چې تۀ او ستا سړى به زما سره انګ ته لړ شى“. ۲داود اکیش ته وویل” :ته به خامخا پوه شې چې ستا غلم څه کولی شي “.اکیش داود ته وویل” :نو زه به تا د تل لپاره د خپل سر ساتونکی کړم“. ۳سموئیل مړ شوے وو او ټولو بنى ااسرائیلو په هغۀ غمژن شوے وو او په رامه کښې یې ښخ کړے وو ،چې د هغۀ په خپل ښار کښې وو . او ساؤل هغه کسان چې د ارواح سره اشنا وو او اادوګران یې د خملک نه وشړل.
۱سموئیل
۴فلستیان سره راټول شول او راغلل او په شونیم کې یې خېمې ولګولې .ساؤل ټول بنى ااسرائیلیان راغونډ کړل او په االبوعه کې یې خېمې ولګولې. ۵کله چې ساؤل د فلستیانو لښکر ولید ،نو هغه ووېرېد او زړه یې ډېر ولړزېد. ۶کله چې ساؤل د ما الک خخدائ نه تپوس وکړو ،نو ما الک خخدائ هغه ته اواب ورنه کړو ،نه د خوبونو په ذریعه ،نه د اوریم په ذریعه او نه د نبیانو په ذریعه. ۷نو ساؤل خپلو نوکرانو ته ووئیل” ،زما لپاره یوه ښځه ولټوئ چې د ارواحو سره اشنا وي ،چې زۀ هغې ته لړ شم او د هغې نه تپوس وکړم “.نوکرانو ورته ووئیل” ،ګوره ،په عین دور کې یوه ښځه ده چې ارواحو سره اشنا ده“. ۸نو ساؤل خپل ځان بدل کړو او نورې اامې یې واغوستلې ،او د دوو سړو سره لړو او د شپې هغې ښځې ته ورغلل .هغه ورته وویل : "مهرباني وکړه ،د هغه روح په وسیله زما لپاره فال وښایه او هغه کس راته راوباسه چې زه یې نوم درته وایم". ۹ښځې ورته وویل” :ته پوهېږې چې ساؤل څه کړي دي ،هغه څنګه هغه کسان چې د ارواحو سره اشنا دي او اادوګران یې له ځمکې څخه وشړل .نو ولې زما د ژوند لپاره دام اوړوې چې ما ووژنې؟“ خ ۱۰ساول د ما الک خخدائ په نوم قسم وخوړ او وې وئیل” ،زۀ ژوندے ما الک خدائ یم چې تا ته به د دې کار سزا نۀ درکولے کیږى“. ۱۱ښځې وویل” :زه څوک درته پورته کړم؟ “هغه وویل” :سموئیل راته راوباسه“. ۱۲کله چې ښځې سموئیل ولید ،نو په لوړ غږ یې چیغه کړه او هغې ساؤل ته وویل” :تا ولې ما سره دوکه وکړه؟ ځکه چې ته ساؤل یې“. ۱۳پادشاه هغې ته وویل” :مه وېرېږه ،ځکه چې تا څه ولیدل؟ “هغې ښځې ساؤل ته وویل” :ما خدایان د ځمکې څخه راووتل ولیدل“. ۱۴هغه ورته وویل” :هغه څنګه شکل لري؟ “هغې وویل” :یو زوړ سړی پورته راځي او په اامو پوښل شوی دی “.ساول پوه شو چې دا سموئیل دی ،او هغه په ځمکه باندې سر ټیټ کړ او سجده یې وکړه. ۱۵سموئیل ساؤل ته وویل” :تا ولې ما پریشانه کړ چې ما پورته راولېږم؟ “ساؤل ځواب ورکړ” :زه ډېر خفه یم ،ځکه چې فلسطینیان زما سره انګ کوي او خدای زما څخه لرې شوی دی او نور ماته نه د پیغمبرانو په وسیله او نه د خوبونو په وسیله ځواب راکوي .له همدې امله ما تا راوغوښت چې ته ما ته ووایې چې زه څه وکړم“. ۱۶سموئیل ورته وویل” :نو بیا ولې زما څخه پوښتنه کوې؟ سره له دې چې څښتن ستا څخه ال شوی او ستا دښمن شوی دی؟“ ۱۷څښتن د هغه سره هغه شان وکړل لکه څنګه چې هغه زما په ذریعه فرمایلي وو .ځکه چې څښتن ستا څخه سلطنت واخیست او ستا ګاونډي داود ته یې ورکړ. ۱۸ځکه چې تا د څښتن خبره ونه منله او په عمالیقیانو باندې دې د هغه سخت قهر نازل نه کړ ،نو ځکه څښتن نن ستا سره دا کار وکړ. ۱۹سربېره پردې ،څښتن به ستا سره اسراییلیان هم د فلسطینیانو په لس کې ورکړي .سبا به ته او ستا زامن زما سره وي .څښتن به د اسراییلو لښکر هم د فلسطینیانو په لس کې ورکړي. ۲۰نو ساؤل سمدلسه په ځمکه وغورځېد او د سموئیل د خبرو له امله ډېر ووېرېد او په هغه کې هیڅ قوت نه وو ځکه چې هغه ټوله ورځ او ټوله شپه ډوډۍ نه وه خوړلې. ۲۱هغه ښځه ساؤل ته راغله او ویې لیدل چې هغه ډېر پریشانه وو ،او ورته یې وویل” :ګوره ،ستا وینځې ستا خبره منلې ده ،ما خپل ژوند په خپل لس کې نیولی دی او ستا هغه خبرې مې اورېدلې دي چې تا راته کړې وې“. ۲۲نو اوس ،زۀ تا ته سوال کوم ،د خپلې وینځې خبره واوره ،او ااازه راکړه چې ستا په وړاندې یوه ټوټه ډوډۍ وخورم ،او وخوره ،ترڅو چې په لره ځې نو ته به طاقت ولرې. ۲۳خو هغه انکار وکړ او ویې ویل" :زه به ونه خورم ".خو د هغه نوکرانو او ښځې هغه ته اړ کړ؛ او هغه د هغوی غږ واورېد .نو هغه له ځمکې څخه پورته شو او په بستر کې کښېناست. ۲۴د هغې ښځې په کور کې یو غټ غویی وو ،هغې ژر هغه حلل کړ ،اوړه یې واخیستل ،هغه یې ګونډ کړل او بې خمیره ډوډۍ یې پخه کړه. ۲۵هغې دا د ساؤل او د هغه د نوکرانو مخې ته راوړه او هغوئ وخوړله .بیا هغوئ پاڅېدل او په هغه شپه لړل. ۲۹فصل ۱فلسطینیانو خپل ټول لښکر په افیق کې راټول کړ او اسراییلیانو په یزرعیل کې د یوې چینې سره نږدې خېمې ودرولې. ۲د فلستیانو مشران په سلګونو او زرګونو لښکرو سره مخ په وړاندې روان وو ،خو داؤد او د هغۀ سړى د آخیش سره په شا وخوا کښې روان وو. ۳نو د فلستیانو مشرانو پوښتنه وکړه” ،دا عبرانیان دلته څه کوي؟ “اکیش د فلستیانو مشرانو ته وویل” :آیا دا داؤد نه دی ،د بنى ااسرائیلو د بادشاه ساؤل نوکر ،چې په دې ورځو او کلونو کې زما سره و ،او ما تر نن ورځې پورې په هغه کې هیڅ ګناه نه ده موندلې؟“ ۴نو د فلستیانو مشران په هغۀ غصه شول او د فلستیانو مشرانو ورته وویل” ،دا سړے واپس کړه چې هغه خپل هغه ځائ ته واپس لړ شى چې تا ورته مقرر کړے دے ،او هغه دې زمونږ سره انګ ته لړ نۀ شى ،ګنې په انګ کښې هغه زمونږ دشمن شى .ځکه چې هغه به د خپل بادشاه سره په څۀ ډول روغه اوړه وکړى؟ آیا د دې سړو سرونه به پرې نۀ کړى؟“ ۵آیا دا داؤد نه دی چې هغوی یې په اړه په نڅاګانو کې سندرې ویلې ،ساول خپل زرګونه ووژل او داود خپل لس زره؟ ۶نو اکیش داؤد راوغوښتو او ورته یې ووئیل” ،په یقین سره ،د ژوندي ما الک خخدائ په قسم ،تۀ صادق یې او زما سره لښکر ته تلل او راتلل زما په نظر کښې ښۀ دي .ځکه چې ما د هغه ورځې نه چې تۀ ما ته راغلے یې تر نن ورځې پورې په تا کښې هیڅ بدى نۀ ده موندلې ،خو بیا هم بادشاهان ستا نه راضي دي“. ۷نو اوس واپس شه او په سلمتۍ سره لړ شه ،ترڅو د فلستیانو مشران خفه نه کړې“.
۱سموئیل
۸داود اکیش ته وویل” :خو ما څه کړي دي؟ او تر نن ورځې پورې چې زه ستا سره یم ،تا په خپل خدمتګار کې څه موندلي دي چې زه د خپل بادار پاچا د دښمنانو سره انګ ته لړ نشم؟“ ۹اکیش داود ته په ځواب کې وویل” :زه پوهېږم چې ته زما په نظر کې د خدای د فرښتې په څېر ښه یې ،خو د فلسطینیانو مشرانو ویلي دي چې هغه به زمونږ سره اګړې ته لړ نشي“. ۱۰نو اوس سهار وختي د خپل بادار د نوکرانو سره چې ستا سره راغلي دي ،پاڅېږه ،او څنګه چې سهار وختي پاڅېږې او رڼا شې ،نو لړ شه. ۱۱نو داود او د هغه سړي سهار وختي پاڅېدل چې د فلسطینیانو خاورې ته لړ شي او فلسطینیان یزرعیل ته لړل. څپرکی ۳۰ صقلج یې صقلج حمله کړې وه ،او ا صقلج ته ورسېدل ،نو عمالیقیانو په انوبى طرف او ا ۱کله چې داؤد او د هغۀ سړى په دریمه ورځ ا فتح کړ او اور یې ورته وسوزولو. ۲او هغه ښځې یې چې په هغه کې وې ،بندیانې کړې وې :هغوی هیڅوک ونه وژل ،نه لوی او نه کوچنی ،بلکې هغوی یې بوتلل او په خپله لره لړل. ۳نو داؤد او د هغه سړى ښار ته راغلل او وې لیدل چې ښار په اور سوزولے شوے وو او د هغوئ ښځې ،زامن او لوڼه اسیران کړے شوى خوو. ۴بیا داؤد او د هغۀ خلقو په لوړ آواز سره وژړل او تر دې چې نور د ژړا طاقت یې پاتې نه شو. ۵او د داود دوه ښځې ،د یزرعیلی اخینوعم او د کارملی نابال ښځه ابیجایل ،ونیول شوې. ۶داود ډېر غمجن شو ،ځکه چې د ټولو خلکو زړونه د خپلو زامنو او لورګانو په خاطر غمجن وو ،نو خلکو د هغه د سنګسارولو خبره وکړه ،خو داود په خپل څښتن خدای کې ځان هڅولی و. ۷داود د اخیملک زوی ابیاتار کاهن ته وویل" :مهرباني وکړه چې ایفود دلته راوړه ".نو ابیاتار داود ته ایفود هلته راوړ. ۸نو داؤد د ما الک خخدائ نه تپوس وکړو” ،آیا زۀ په دې لښکر پسې لړ شم؟ ایا زۀ به هغوئ ونیسم؟ “هغۀ ورته اواب ورکړو” ،پیل وکړه، ځکه چې تۀ به خامخا هغوئ ونیسې او بېشکه ټول به واپس ونیسې“. ۹نو داود او هغه شپږ سوه نفر چې ورسره وو ،لړل او د بسور سیند ته ورسېدل ،چېرته چې پاتې شوي کسان پاتې شول. ۱۰خو داؤد او څلور سوه سړو ورپسې روان وو ،ځکه چې دوه سوه کسان په شا پاتې وو ،څوک چې دومره ستړي وو چې د بسور د سیند نه تېر نشول. ۱۱هغوی په پټي کې یو مصری وموند او هغه یې داود ته راوست او ډوډۍ یې ورکړه او هغه وخوړله او اوبه یې وڅښلې. ۱۲هغوی ورته د انځر یوه ټوټه او د ممیزو دوه خوشې ورکړې .کله چې هغه وخوړلې ،نو هغه بیرته په خپل ځان کې راغی ،ځکه چې هغه درې ورځې او درې شپې نه ډوډۍ خوړلې وه او نه یې اوبه څښلې وې. ۱۳داود ورته وویل" :ته د چا یې؟ او له کومه یې؟ "هغه وویل" :زه د مصر یو ځوان سړی یم ،د یو عمالیقي غلم یم .او زما بادار ما پریښود ،ځکه چې زه درې ورځې دمخه ناروغه شوم". صقلج په اور وسوځاوه. ۱۴مونږ د کریتیانو په انوب ،د یهودا په ساحل او د کالیب په انوب باندې یرغل وکړ ،او مونږ ا ۱۵داود هغه ته وویل” :آیا ته ما دې لښکر ته راوستلی شې؟ “هغه وویل” :زما سره د خدای په نوم قسم وکړه چې ته به ما نه وژنې او نه به مې زما بادار ته وسپارې ،نو زه به تا دې لښکر ته راولم“. ۱۶کله چې هغه هغه ښکته راوست ،نو وګورئ چې هغوی په ټوله ځمکه کې خپاره شوي وو ،خوړل ،څښل او نڅا کول ،ځکه چې هغوی د هغو ټولو لویو غنیمتونو څخه چې د فلسطینیانو او یهودا له خاورې څخه یې اخیستي وو. ۱۷داؤد هغوئ د ماښام نه تر بلې ورځې پورې ووژل .او د هغوئ نه یو هم وتښتېدو ،صرف څلور سوه ځوانان چې په اوښانو سپاره وو او وتښتېدل. ۱۸او داود ټول هغه څه بیرته ترلسه کړل چې عمالیقیانو تښتولي وو :او داود خپلې دوه میرمنې هم وژغورلې. ۱۹او د هغوی هیڅ شی ورک نه شو ،نه کوچنی او نه لوی ،نه زامن او نه لورګانې ،نه لوټ مال او نه هغه څه چې دوی یې له ځانه سره وړي وو .داود ټول بیرته ترلسه کړل. ۲۰او داؤد ټولې رمې او غواګانې واخیستلې ،چې هغوئ د نورو څارویو په مخکښې بوتللې او وې وئیل” ،دا د داؤد غنیمت دی“. ۲۱نو داؤد هغه دوه سوه سړو ته راغلو ،کوم چې دومره ستړي وو چې د داؤد سره لړ نۀ شول ،کوم چې هغوئ د بسور په سیند باندې ایسار کړى خوو .هغوئ د داؤد او د هغه د خلقو سره د املوېدو دپاره لړل .کله چې داؤد خلقو ته نږدې شو ،نو هغۀ هغوئ ته سلم وکړو. ۲۲نو ټولو بدمعاشانو او بدمعاشانو ،د هغو کسانو څخه چې د داود سره تللي وو ،ځواب ورکړ" :ځکه چې هغوی زموږ سره لړ نه شول، موږ به هغوی ته د هغه غنیمت څخه هیڅ شی ورنکړو چې موږ بیرته ترلسه کړي دي ،پرته له هر سړي څخه چې خپلې ښځې او ماشومان ولري ،ترڅو هغوی یې بوځي او لړ شي". ۲۳نو داؤد ورته ووئیل” ،زما وروڼو ،تاسو به داسې ونۀ کړئ ،هغه څۀ چې ما الک خخدائ مونږ ته راکړى دى ،چا چې مونږ بچ کړو او هغه لښکر یې زمونږ په لس کښې ورکړو چې زمونږ په خلف راغلے وو“. ۲۴ځکه چې په دې خبره کې به څوک ستا خبره واوري؟ لکه څنګه چې د هغه برخه ده چې انګ ته ځي ،نو د هغه برخه به ده چې د سامان سره پاتې کیږي .دوی به په مساوي ډول ووېشل شي. ۲۵او له هغه ورځې څخه وروسته ،هغه دا د اسراییلو لپاره یو قانون او فرمان وټاکه چې تر نن ورځې پورې دوام لري. صقلج ته ورسېدو ،نو هغۀ د یهوداه مشرانو او خپلو ملګرو ته د غنیمت یوه برخه ولېږله او ورته یې وویل” :د ما الک ۲۶کله چې داؤد ا خخدائ د دشمنانو د غنیمت څخه ستاسو لپاره یوه ډالۍ ده.
۱سموئیل
۲۷هغو کسانو ته چې په بیت ایل کې وو ،هغو کسانو ته چې په انوب کې وو او هغو کسانو ته چې په یتیر کې وو، ۲۸او هغو کسانو ته چې په عروعیر او هغو کسانو ته چې په سیفموت او هغو کسانو ته چې په استموع کې اوسېدل، ۲۹او هغو کسانو ته چې په راخل کې وو ،هغو کسانو ته چې د یرحمیلیانو په ښارونو کې وو او هغو کسانو ته چې د قینیانو په ښارونو کې وو، ۳۰او هغو کسانو ته چې په حرمه کې وو ،هغو کسانو ته چې په کورشان کې وو او هغو کسانو ته چې په اتاخ کې وو، ۳۱او هغو کسانو ته چې په حبرون کې وو او ټولو هغو ځایونو ته چې داود او د هغه سړي به هلته تلل. فصل ۳۱ ۱فلستیان د بنى ااسرائیلو سره انګېدل او بنى ااسرائیلیان د فلستیانو نه وتښتېدل او د االبوعه په غرۀ کښې ووژلے شول. ۲فلسطینیانو په شائول او د هغه د زامنو پسې ډېر سخت تعقیب وکړ او فلسطینیانو د شائول زامن یخونتن ،ابیناداب او ملکیشوع ووژل. ۳په ساؤل باندې اګړه سخته شوه ،غشي ویشتونکو هغه وواهه او هغه د غشي ویشتونکو له امله سخت ټپي شو. ۴بیا ساؤل خپل زغره وال ته وویل” :خپله توره راوباسه او په هغې مې ووهه ،که نه نو دا ناسنته کسان به راشي او ما ووهي او زما سره به بد چلند وکړي “.خو د هغه زغره وال ونه غوښتل ،ځکه چې هغه ډېر وېرېدلی و .نو ساؤل توره راواخیسته او په هغې یې ووهله. ۵کله چې د هغه زغره وړونکی ولیدل چې شائول مړ شوی دی ،نو هغه هم په خپله توره باندې راولوېد او د هغه سره یوځای مړ شو. ۶نو ساؤل ،د هغۀ درې زامن ،د هغۀ وسله وړونکے او د هغۀ ټول سړى په هغه ورځ یوځائ مړ شول. ۷کله چې د بنى ااسرائیلو سړو چې د درې په بله غاړه او د اخردن بلې غاړې وو ،نو هغوئ ولیدل چې بنى ااسرائیلیان تښتېدلي دي او ساؤل او د هغۀ زامن مړه شوي دي ،نو هغوئ ښارونه پرېښودل او وتښتېدل ،او فلستیان راغلل او په هغوئ کښې اوسېدل. ۸په سبا ورځ کله چې فلستیان د مړو د لوټ کولو لپاره راغلل ،نو هغوی د ساؤل او د هغه د درې زامنو مړي د البوعه په غره کې وموندل. ۹هغوی د هغه سر پرې کړ او زغره یې ترې وایستله او د فلسطینیانو په خاوره کې یې خلک ولېږل چې دا د خپلو بتانو په کورونو او خلکو کې خپور کړي. ۱۰هغوی د هغه زغره د عستاروت په کور کې کېښوده او د هغه مړی یې د بیت شان په دېوال پورې وځړاوه. ۱۱کله چې د یبیس االعاد اوسېدونکو د هغه څه په اړه واورېدل چې فلستیانو د ساؤل سره کړي وو ،نو هغوئ د هغوئ سره د انګ کولو دپاره لړل. ۱۲ټول زړور سړى پاڅېدل ،ټوله شپه یې سفر وکړو ،د ساؤل او د هغۀ د زامنو لشونه یې د بیتشان د دېوال څخه راوویستل او یبیس ته راغلل او هلته یې وسوزول. ۱۳نو هغوی د هغوی هډوکي واخیستل او په یبیس کې یې د یوې ونې لندې ښخ کړل او اووه ورځې یې روژه ونیوله.