۱سموئيل لومړی فصل ۱د افرایم د غرنۍ سیمې د راماتایمصوفیم څخه یو سړی وو ،چې نوم یې القانه وو ،هغه د یروهم زوی وو ،هغه د الیهو زوی وو ،هغه د توحو زوی وو ،هغه د صوف زوی وو ،چې یو افرایمي وو. ۲هغه دوه ښځې درلودې ،د یوې نوم حنا او د بلې نوم فننه وو ،فننه اولدونه درلودل ،خو حنا اولد نه درلود. ۳دا سړی هر کال د خپل ښار څخه د سیل په ښار کې د څښتن رب الفواج عبادت او قربانۍ کولو لپاره تللو ،او د عیلي دوه زامن ،حفني او فینحاس ،د څښتن کاهنان هلته وو. ۴کله چې القانه د نذرانې ورکولو وخت راغی ،نو هغه خپلې ښځې فننه او د هغې ټولو زامنو او لورګانو ته برخه ورکړه. ۵خو حنا ته یې مناسبه برخه ورکوله ،ځکه چې هغه حنا سره مینه کوله ،خو څښتن د هغې رحم بند کړی وو. ۶د هغې مخالفې هم هغه ډېره په قهر کړه ،ځکه چې څښتن د هغې رحم بند کړی و. ۷څرنګه چې هغه کال په کال داسې کول ،کله چې هغه د څښتن کور ته تلله ،نو هغې به هغه غصه کوله ،نو ځکه به هغې ژړل او خوراک به یې نه کاوه. ۸نو د هغې مېړه القانه هغې ته وویل” :حنه ،ولې ژاړې؟ او ولې نه خورې؟ او ستا زړه ولې غمجن دی؟ آیا زه ستا لپاره د لسو زامنو څخه غوره نه یم؟“ ۹نو کله چې هغوی په شیلوه کې خوراک او څښاک وکړ ،حنا پاڅېده ،او عیلی کاهن د څښتن د کور د دروازې په څنګ کې په یوه څوکۍ ناست و. ۱۰د هغې زړه ډېر خفه شو ،هغې څښتن ته دعا وکړه او ډېر ژړل. ۱۱هغې نذر ومانه او ویې ویل” :ای رب الفواج ،که ته په رښتیا سره د خپلې وینځې په مصیبت باندې نظر وکړې او ما په یاد ولرې او خپله وینځه هېره نه کړې ،خو خپلې وینځې ته یو هلک ورکړې ،نو زه به هغه د هغه د ژوند تر پایه څښتن ته ورکړم او د هغه په سر به هیڅ ږیره ونه لګېږي“. ۱۲او کله چې هغې د څښتن په حضور کې دعا کوله ،نو عیلې د هغې خولې ته پام وکړ. ۱۳نو حنا په زړه کې خبرې کولې ،یوازې شونډې یې خوځېدلې ،خو غږ یې نه اورېدل کېده :نو عیلي فکر کاوه چې هغه نشه ده. ۱۴عیلى ورته ووئیل” ،تر څو پورې به نشه یې؟ خپل شراب دې پریږده“. ۱۵حنا ځواب ورکړ” :نه ،زما باداره ،زه یوه غمجنه ښځه یم .ما شراب یا شراب نه دي څښلي ،بلکې خپل زړه مې د څښتن په وړاندې توی کړی دی. ۱۶خپله وینځه د بدمعاشې لور مه ګڼه ،ځکه چې ما تر اوسه پورې د خپل شکایت او غم د ډېروالي له امله خبرې کړې دي. ۱۷بیا على ځواب ورکړ او ویې ویل :په سلمتۍ سره لړ شه ،او د بنى ااسرائیلو خخدائ پاک به ستا هغه غوښتنه پوره کړى چې تا ترې غوښتې ده. ۱۸هغې وویل" :ستا وینځه دې ستا په نظر کې مهرباني وکړي ".نو هغه ښځه لړه ،او ډوډۍ یې وخوړله ،او د هغې مخ نور خفه نه شو. ۱۹هغوی سهار وختي پاڅېدل ،د څښتن په حضور کې یې عبادت وکړ او بیرته راما ته خپل کور ته راغلل .القانه د خپلې ښځې حنا سره واده وکړ او څښتن هغه په یاد وساتله. ۲۰نو کله چې د حنا د امیدوارۍ وخت راغی ،نو هغې زوی وزېږاوه او د هغه نوم یې سموئیل کېښود ،ځکه چې ما هغه د څښتن څخه غوښتی دی. ۲۱نو القانه سړی او د هغه ټول کورنۍ لړل چې څښتن ته کلنۍ قرباني او خپله نذر وړاندې کړي. ۲۲خو حنا لړه نه ،ځکه چې هغې خپل مېړه ته وویل ،زه به تر هغه وخته پورې لړ نه شم چې ماشوم یې له تي څخه بېل شي ،بیا به یې راولم ،ترڅو هغه د څښتن په حضور کې حاضر شي او د تل لپاره هلته پاتې شي. ۲۳د هغې مېړه القانه هغې ته وویل" :څه چې ستا خوښه وي هغه وکړه .تر هغه وخته پورې صبر وکړه چې هغه دې له تي څخه بېل نه کړې .یوازې څښتن دې خپله خبره پوره کړي ".نو هغه ښځه پاتې شوه او خپل زوی ته یې تر هغه وخته پورې شیدې ورکړې چې هغه یې له تي څخه بېل نه کړ. ۲۴کله چې هغې د هغه د تي څخه بېل کړ ،نو هغه یې د ځان سره بوتلو ،درې غوایان ،یوه ایفه اوړه او د شرابو یوه بوتل یې ورسره بوتلو او هغه یې په شیلوه کې د څښتن کور ته راوړ .هغه ماشوم ل ځوان و. ۲۵نو هغوی یو غویی حلل کړ او ماشوم یې عیلي ته راوړ. ۲۶هغې وویل” :ای زما باداره ،ستا په ژوندۍ قسم ،زما باداره ،زه هغه ښځه یم چې دلته ستا په څنګ کې ولړه وه او څښتن ته یې دعا کوله“. ۲۷ما د دې ماشوم لپاره دعا وکړه او څښتن زما غوښتنه ماته راکړه چې ما ترې وغوښتله: ۲۸نو ځکه ما هغه هم څښتن ته ورکړ ،ترڅو پورې چې هغه ژوندی وي هغه به څښتن ته ورکړل شي “.او هغه هلته د څښتن عبادت وکړ. دوهم فصل ۱او حنا دعا وکړه او ویې ویل :زما زړه په څښتن کې خوشحاله دی ،زما سینه په څښتن کې لوړه شوې ده :زما خوله زما د دښمنانو په وړاندې خلصه ده ،ځکه چې زه ستا په خلصون خوشحاله یم.