جاشر
لومړی فصل ۱او خدای وویل ،راځئ چې انسان په خپل شکل ،زموږ په شان جوړ کړو ،او خدای انسان په خپل شکل پیدا کړ. ۲او خدای پاک انسان د ځمکې څخه جوړ کړ ،او د هغه په پوزه کې یې د ژوند ساه وپوښله ،او انسان د خبرو کولو توان لرونکی ژوندی روح شو. ۳او څښتن وفرمایل :دا د انسان لپاره ښه نه ده چې یوازې وي؛ زه به د هغه لپاره یو مرستندوی جوړ کړم. ۴او څښتن په آدم باندې ژور خوب راوست او هغه ویده شو ،او د هغه یوه پښتۍ یې راوویستله او غوښه یې پرې جوړه کړه ،هغه یې جوړه کړه او آدم ته یې راوړه ،او آدم له خوبه راویښ شو او یوه ښځه یې ولیدله چې د هغه په وړاندې ولړه وه. ۵او هغه وویل :دا زما د هډوکو څخه یوه هډوکي ده او دا به ښځه وبلل شي ،ځکه چې دا د انسان څخه اخیستل شوې ده .او آدم د هغې نوم حوا کېښود ،ځکه چې هغه د ټولو ژوندیو مور وه. ۶خدای پاک هغوی ته برکت ورکړ او په هغه ورځ چې هغوی یې پیدا کړل ،د هغوی نومونه یې آدم او حوا کېښودل .څښتن خدای وفرمایل :ګټور اوسئ ،ډېر شئ او ځمکه ډکه کړئ. ۷او څښتن خدای آدم او د هغه ښځه ونیوله او هغوی یې د عدن په باغ کې ځای پر ځای کړل ترڅو یې پالنه وکړي او ساتنه یې وکړي .او هغوی ته یې امر وکړ او ورته یې وویل :د باغ د هرې ونې څخه تاسو کولی شئ وخورئ ،مګر د ښه او بد د پوهې ونې څخه مه خورئ ، ځکه چې په هغه ورځ چې تاسو یې وخورئ ،خامخا به مړ شئ. ۸کله چې خدای پاک برکت ورکړ او هغوی ته یې امر وکړ ،نو هغه له هغوی څخه لړ او آدم او د هغه ښځه د هغه حکم سره سم چې څښتن ورته امر کړی و ،په باغ کې اوسېدل. ۹او هغه مار چې خدای پاک د هغوی سره په ځمکه کې پیدا کړی و ،هغوی ته راغی ترڅو هغوی وهڅوي چې د خدای له حکم څخه سرغړونه وکړي چې هغه ورته امر کړی و. ۱۰مار ښځه وهڅوله او وهڅوله چې د پوهې د ونې څخه وخوري ،ښځې د مار غږ واورېد ،او هغې د خدای کلم سرغړونه وکړه ،او د ښه او بد د پوهې د ونې څخه یې واخیست ،او هغې وخوړله ،او هغې ترې واخیسته او خپل میړه ته یې هم ورکړه او هغه وخوړ. ۱۱آدم او د هغه ښځې د خدای پاک د هغه حکم څخه سرغړونه وکړه چې خدای پاک ورته ورکړی وو ،او خدای پاک په دې پوه شو ،او د هغه غضب د هغوی په وړاندې وپارېد او لعنت یې پرې ووایه. ۱۲او ما للک خخدائ په هغه ورځ هغوئ د عدن باغ څخه وشړل ،ترڅو هغه ځمکه وکري چې ترې رااخیستل شوې وه ،او هغوئ لړل او د عدن باغ په ختیځ کې اوسېدل؛ او آدم د خپلې ښځې حوا سره پېژانده او هغې دوه زامن او درې لوڼې وزېږولې. ۱۳هغې د خپل مشر زوی قائن نوم کېښود او ویې ویل" :ما د څښتن څخه یو سړی ترلسه کړی دی ،او د بل نوم یې هابیل کېښود ،ځکه چې هغې وویل" :موږ په بې ګټې توګه ځمکې ته راغلو ،او په بې ګټې توګه به له هغې څخه واخیستل شو". ۱۴هلکان لوی شول او پلر یې هغوی ته په هغه ځمکه کې ملکیت ورکړ؛ قائلن د ځمکې بزګر وو او هابیل د پسونو شپون وو. ۱۵او کله چې څو کاله تېر شول ،نو هغوی څښتن ته نږدې نذرانه راوړه ،قائلن د ځمکې له حاالتو څخه څه راوړل او هابیل د خپلو رمو له اولنیو زېږېدلو ماشومانو څخه څه راوړل .خدای پاک د هابیل او د هغه د نذرانې څخه راضي شو ،او د څښتن له خوا له اسمان څخه اور راښکته شو او هغه یې وسوزوله. ۱۶خو ما للک خخدائ قائن او د هغۀ نذرانې ته توجه ونۀ کړه او هغه ورته غوږ ونۀ نیوو ،ځکه چې هغه د زمکې د خرابو مېوو څخه ما للک خخدائ ته راوړے وو ،او قائن د دې په وجه د خپل ورور هابیل سره حسد وکړو او د هغه د وژلو لپاره یې پلمه ولټوله. ۱۷او څه موده وروسته ،قائن او د هغه ورور هابیل ،یوه ورځ د خپل کار لپاره پټي ته لړل؛ او دوی دواړه په پټي کې وو ،قائن خپله ځمکه کرله او قلبه کوله ،او هابیل خپلې رمې څرولې؛ او رمې د هغه برخې څخه تېرېدې چې قائن په ځمکه کې وهلې وه ،او په دې خاطر قائن ډېر غمجن شو. ۱۸قائن په غوسه خپل ورور هابیل ته ورغی او ورته یې وویل” :زما او ستا ترمنځ څه خبره ده چې ته راځې چې دلته واوسېږې او خپلې رمې زما په خاوره کې وڅروې؟“ ۱۹هابیل خپل ورور قائن ته په ځواب کې وویل” :زما او ستا ترمنځ څه خبره ده چې ته زما د رمو غوښه وخورې او د هغوی وړۍ واغوندې؟“ ۲۰نو اوس زما د پسونو وړۍ چې تا اغوستې دي ،لېرې کړه او د هغو مېوو او غوښې چې تا خوړلي دي ،د هغې بدله راکړه .کله چې ته دا کار وکړې ،نو زه به ستا د خاورې څخه لړ شم لکه څنګه چې تا ویلي دي. ۲۱قائن خپل ورور هابیل ته وویل” :که چېرې زه نن تا ووژنم ،نو ستا د وینې بدله به څوک واخلي؟“ ۲۲هابیل قائن ته په ځواب کې وویل :یقینا ا هغه خدای چې موږ یې په ځمکه کې پیدا کړي یو ،هغه به زما د حق بدله واخلي ،او که ته ما ووژنې نو زما د وینې غوښتنه به له تا څخه وکړي ،ځکه چې څښتن قاضي او منځګړی دی ،او دا هغه دی چې انسان ته به د هغه د بدۍ سره سم او بدکار ته به د هغه د بدۍ سره سم سزا ورکړي چې هغه په ځمکه کې کوي. ۲۳اوس ،که ته دلته ما ووژنې ،نو خدای پاک ستا د پټو نظرونو څخه خبر دی او هغه به ستا د هغه بد عمل په خاطر چې تا نن زما سره د کولو اعلن کړی دی ،سزا درکړي. ۲۴کله چې قائلن د خپل ورور هابیل خبرې واورېدې ،نو د قائلن د دې خبرې په وجه په خپل ورور هابیل باندې غصه شوه. ۲۵قائن ژر پورته شو او د خپل ورور د وهلو د اوسپنې هغه برخه یې واخیسته چې ناڅاپه یې پرې وهلې وه او هغه یې وواژه .قائن د خپل ورور هابیل وینه په ځمکه تویه کړه او د هابیل وینه د رمې په مخ کې په ځمکه تویه شوه. ۲۶او له دې وروسته قابیل د خپل ورور د وژلو څخه پښېمانه شو ،او په خواشینۍ سره غمجن شو ،او په هغه یې وژړل او دا هغه ډیر ځورولی و. 1
جاشر
۲۷نو قائلن پاڅېدو او په پټي کې یې یو کنده وکندله او د خپل ورور لش یې په کښې کېښودو او خاورې یې پرې واچولې. ۲۸څښتن پوه شو چې قائن د خپل ورور سره څه کړي دي ،نو څښتن قائن ته ښکاره شو او ورته یې وویل :ستا ورور هابیل چې ستا سره وو ،چیرته دی؟ ۲۹قائن ځان پټ کړ او ویې ویل" :زه نه پوهېږم ،زه د خپل ورور ساتونکی یم؟ "څښتن هغه ته وویل" :تا څه کړي دي؟ ستا د ورور د وینې غږ له هغه ځمکې څخه چې تا هغه وژلی دی ،ماته فریاد کوي". ۳۰ځکه چې تا خپل ورور وژلی دی او زما په وړاندې دې ځان پټ کړی دی ،او په خپل زړه کې دې دا تصور کړی دی چې ما ته نه یې لیدلی او نه مې ستا ټول کارونه درک کړي دي. ۳۱خو تا دا کار وکړ او خپل ورور دې بې ګټې وواژه ځکه چې هغه ستا سره سمه خبره کړې وه ،او اوس ،نو لعنت دې وي په تا باندې د هغه ځمکې څخه چې خپله خوله یې پرانیستې وه چې ستا د ورور وینه ستا له لس څخه واخلي او په هغه کې چې تا هغه ښخ کړ. ۳۲او کله چې ته یې کښت کوې ،نو بیا به یې تاته د پیل په څیر ځواک درکړي نه ،ځکه چې ځمکه به اغزي او اوښکې زرغونوي ،او ته به د خپل مرګ تر ورځې پورې په ځمکه کې ګرځې او ګرځې. ۳۳په هغه وخت کې قائلن د ما للک خخدائ د حضور څخه لړو ،د هغه ځای څخه چې هغه په کې وو ،او د عدن په ختیځ کې په هغه ځمکه کې ګرځېده او سرګردانه وګرځېد ،هغه او د هغه ټول شیان. ۳۴په هغو ورځو کې قا لئن د خپلې ښځې سره پېدا شو ،هغه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه ،او هغه یې حنوک نوم کېښود ،ویې ویل :په هغه وخت کې څښتن هغه ته په ځمکه کې ارام او ارام ورکړ. ۳۵په هغه وخت کې قائلن هم ښار جوړول شروع کړل :او هغه ښار یې جوړ کړ او د خپل زوی د نوم سره سم یې د ښار نوم حنوک کېښود ، ځکه چې په هغه ورځو کې څښتن هغه ته په ځمکه کې آرام ورکړ ،او هغه د پیل په څېر نه ګرځېده او نه ګرځېده. ۳۶او عیراد د حنوک څخه پیدا شو ،او عیراد د مکویایل څخه پیدا شو او مکویایل د متوساییل څخه پیدا شو. دوهم فصل ۱په ځمکه کې د آدم د ژوند په یو سل او دېرشم کال کې ،هغه بیا د خپلې ښځې حوا سره ولیدل ،او هغه امیدواره شوه او د هغه په څیر او د هغه په څیر زوی یې وزېږاوه ،او هغې د هغه نوم سیت کېښود ،او ویې ویل :ځکه چې خدای ماته د هابیل په ځای کې یو بل نسل راکړی دی ،ځکه چې قابیل هغه وژلی دی. ۲شیث یو سل پنځه کاله ژوند وکړ او زوی یې پیدا شو ،او شیث د خپل زوی نوم انوش کېښود او ویې ویل” :ځکه چې په هغه وخت کې د انسانانو شمېر ډېر شو او خپل ځانونه او زړونه یې د خدای په وړاندې په سرکشۍ او سرکشۍ سره ځورول. ۳او دا د انوش په ورځو کې وه چې د انسانانو زامنو د خدای په وړاندې سرکشي او سرکشي ته دوام ورکړ ،ترڅو د انسانانو په وړاندې د څښتن غضب زیات کړي. ۴او د انسانانو زامنو لړل او د نورو معبودانو عبادت یې وکړ ،او هغه څښتن یې هېر کړ چې دوی یې په ځمکه کې پیدا کړي وو :او په هغه ورځو کې د انسانانو زامنو د پیتل ،اوسپنې ،لرګیو او تیږو مجسمې جوړې کړې ،او سجده یې وکړه او د هغوی خدمت یې وکړ. ۵هر چا خپل خدایان جوړ کړل او سجده یې ورته وکړه ،او د انوش او د هغه د زامنو په ټوله موده کې انسانانو څښتن پرېښود او د هغوی د کارونو او ناوړه کارونو له امله چې هغوی په ځمکه کې کول ،د څښتن غضب راوپارېد. ۶ما للک خخدائ د جیحون سیند اوبه په هغوئ باندې ډوب کړې ،او هغوئ یې تباه او برباد کړل ،او د زمکې دریمه برخه یې تباه کړه ،سره له دې ،د انسانانو اولدونه د خپلو بدو لرو څخه ونه ګرځېدل ،او د هغوئ لسونه ل هم د ما للک خخدائ په نظر کښې د بدۍ کولو لپاره غځول شوي وو. ۷او په هغو ورځو کې په ځمکه کې نه کرل کېده او نه رېبل کېده؛ او د انسانانو لپاره خواړه نه وو او په هغو ورځو کې قحطي ډېره سخته وه. ۸او هغه تخم چې په هغو ورځو کې په ځمکه کې کرل شوي وو ،هغه اغزي ،اوښکې او خټې شول؛ ځکه چې د آدم له وخته راهیسې د ځمکې په اړه دا اعلن شوی و ،د خدای لعنت چې هغه ځمکه لعنت کړه ،د هغه ګناه له امله چې آدم د څښتن په وړاندې ګناه کړې وه. ۹او کله چې انسانانو د خدای په وړاندې سرکشي او سرکشي ته دوام ورکړ ،او خپلې لرې یې خرابې کړې ،نو ځمکه هم فاسده شوه. ۱۰انوش د نوي کالو وو چې د هغه زوی قینان پیدا شو. ۱۱قینان لوی شو او څلوېښت کاله عمر یې درلود ،هغه هوښیار شو او په ټوله حکمت کې یې پوهه او مهارت ترلسه کړ ،او په ټولو انسانانو یې حکومت وکړ ،او د انسانانو اولدونه یې د حکمت او پوهې په لور بوتلل؛ ځکه چې قینان ډېر هوښیار سړی و او په ټوله حکمت کې یې پوهه درلوده ،او په خپله هوښیارۍ سره یې په روحونو او شیطانانو حکومت وکړ. ۱۲قینان د خپلې پوهې په واسطه پوه شو چې خدای به د انسانانو اولدونه د ځمکې پر سر د ګناه له امله له منځه یوسي ،او څښتن به په وروستیو ورځو کې په دوی باندې د سیلب اوبه راولي. ۱۳په هغو ورځو کې قینان د تیږو په تختو باندې هغه څه ولیکل چې په راتلونکي وخت کې به پیښ شي ،او هغه یې په خپلو خزانو کې کېښودل. ۱۴قینان په ټوله ځمکه باندې حکومت وکړ او د انسانانو ځینې زامن یې د خدای پاک خدمت ته واړول. ۱۵کله چې قینان اویا کلن شو ،د هغه درې زامن او دوه لوڼې پیدا شوې. ضله وې .دا د قینان ۱۶د قینان د زامنو نومونه دا دي :د مشر زوی نوم محللئیل ،دوهم عینان او دریم میرد ،او د هغوی خویندې عده او ل پنځه زامن دي چې د هغه څخه پیدا شوي وو. 2
جاشر
۱۷د متوساییل زوی لمک د قینان سره د واده له لرې یوځای شو او هغه خپلې دوه لوڼې د خپلو ښځو په توګه وادۀ کړې .عده امیدواره شوه او د لمک زوی یې پیدا شو او د هغه نوم یې یابل کېښود. ،ضله ،په هغه ورځو کې شنډه وه او اولد یې نه خور هغې .د کېښود یوبال یې ۱۸هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم ل درلود. ۱۹ځکه چې په هغو ورځو کې د انسانانو زامنو د خدای په وړاندې سرکشي پیل کړه او هغه حکمونه یې مات کړل چې هغه آدم ته ورکړي وو چې په ځمکه کې د اولدونو د زیاتوالي او زیاتوالي لپاره. ۲۰او د انسانانو ځینو زامنو خپلې ښځې داسې اوبه وڅښلې چې دوی به یې شنډه کړي ،ترڅو دوی خپل شکلونه وساتي او د دوی ښکل له منځه لړه نشي. ضله د هغوی سره شراب وڅښل. ،نو څښلې شراب ښځې خپلې زامنو انسانانو د ۲۱او کله چې ل ۲۲او هغه ښځې چې ماشومان یې راوړل ،د خپلو میړونو په نظر کې د کونډو په څیر کرغیړنې ښکاریدې ،پداسې حال کې چې د دوی میړونه ژوندي وو ،ځکه چې دوی یوازې د شنډانو سره مینه درلوده. ضله زړه شوه ،څښتن د هغې رحم خلص کړ. ۲۳او د ورځو او کلونو په پای کې ،کله چې ل ۲۴هغه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې توبل قائن کېښود ،ویې ویل :وروسته له دې چې زه وچه شوه ،ما هغه د قادر مطلق خدای څخه ترلسه کړ. ۲۵هغه بیا امیدواره شوه او لور یې وزېږېدله او د هغې نوم یې نعمه کېښود ،ځکه چې هغې وویل" :وروسته له دې چې زه وچه شوم ،ما خوشحالي او خوشحالي ترلسه کړه". ۲۶لمک زوړ او ډېر عمر درلود ،سترګې یې کمزورې وې او نه یې لیدل ،او د هغه زوی توبل قائن د هغه مشري کوله او یوه ورځ لمک پټي ته لړ او د هغه زوی توبل قائن هم ورسره و ،او کله چې دوی په پټي کې ګرځېدل ،د آدم زوی قائن د دوی په لور مخ په وړاندې لړ؛ ځکه چې لمک ډېر زوړ و او ډېر څه یې نه لیدل ،او د هغه زوی توبل قائن ډېر کوچنی و. ۲۷او توبل قائلن خپل پلر ته وویل چې خپله کمان راوباسه ،او په غشو سره یې قائلن وواهه ،چې ل ډېر لرې و ،او هغه یې وواژه ،ځکه چې هغه د هغوى په نظر د یو څاروي په څېر ښکارېده. ۲۸غشي د قائلن په بدن ولګېدل ،که څه هم هغه د هغوئ څخه ډېر لرې وو ،او هغه په ځمکه ولوېد او مړ شو. ۲۹او څښتن د قا لئن د بدۍ سزا د هغه د بدۍ په مطابق ورکړه چې هغه د خپل ورور هابیل سره کړې وه ،لکه څنګه چې هغه د څښتن د کلم سره سم کړې وه. ۳۰کله چې قائن مړ شو ،لمک او توبل د هغه څاروي د لیدلو لپاره لړل چې دوی وژلی و ،او دوی ولیدل چې د دوی نیکه قائن په ځمکه مړ پروت و. ۳۱لمک د دې کار په کولو ډېر غمجن شو ،او په خپلو لسونو سره یې لسونه ووهل او خپل زوی یې وواهه او د هغه د مرګ سبب شو. ۳۲د لمک ښځې واورېدل چې لمک څه کړي وو ،او د هغه د وژلو هڅه یې وکړه. ۳۳د هغه ورځې څخه د لمک ښځې د هغه څخه کرکه کوله ،ځکه چې هغه قائن او توبل قائن ووژل ،او د لمک ښځې له هغه څخه جل شوې او په هغه ورځو کې یې د هغه خبره ونه منله. ۳۴او لمک خپلو ښځو ته ورغی او هغوی یې وهڅولې چې د دې موضوع په اړه د هغه خبرې واوري. ضله ته وویل :زما خبره واورئ ،د لمک میرمنو ،زما خبرو ته غوږ ونیسئ ،ځکه چې تاسو اوس تصور ۳۵او هغه خپلو میرمنو عده او ل کړی او ویلي یې دي چې ما یو سړی په خپلو ټپونو سره او یو ماشوم په خپلو وهلو سره ووژلو ځکه چې دوی هیڅ ډول تاوتریخوالی نه دی کړی ،مګر یقینا پوهیږئ چې زه زوړ او سپین سر یم ،او زما سترګې د عمر له امله درنې دي ،او ما دا کار په ناپوهۍ سره وکړ. ۳۶د لمک ښځو په دې خبره کې د هغه خبره واورېده ،او د خپل پلر آدم په مشوره هغه ته راستنې شوې ،خو له هغه وخته راهیسې هغوی هیڅ اولد ونه زیږاوه ،ځکه چې هغوی پوهېدل چې په هغه ورځو کې د خدای غضب د انسانانو په وړاندې زیات شوی و ،ترڅو د دوی د بدو کارونو له امله دوی د سیلب په اوبو سره له منځه یوسي. ۳۷د قینان زوی محللئیل پنځه شپېته کاله ژوند وکړ او یارد یې پیدا شو؛ او یارد دوه شپېته کاله ژوند وکړ او د هغه زوی حنوک پیدا شو. دریم فصل ۱حنوک پنځه شپېته کاله ژوند وکړ او متوشالح یې پیدا شو ،او د متوشالح له پیدا کېدو وروسته حنوک د خدای سره روان شو ،او د څښتن عبادت یې وکړ او د انسانانو له بدو لرو یې کرکه وکړه. ۲د حنوک روح د څښتن په لرښوونه ،په پوهه او پوهه کې ډوب شو؛ او هغه په هوښیارۍ سره د انسانانو څخه ځان لرې کړ او د ډېرو ورځو لپاره یې ځان له هغوی څخه پټ کړ. ۳او د ډېرو کلونو په تېرېدو سره ،کله چې هغه په خپل کور کې د څښتن عبادت کاوه او د هغه په وړاندې دعا کوله ،د څښتن یوې فرښتې له اسمان څخه هغه ته غږ وکړ او هغه وویل :زه دلته یم. ۴او هغه ورته وویل :پاڅېږه ،له خپل کور او له هغه ځای څخه چې ته ځان پټوې ،راوځه ،او د انسانانو زامنو ته ښکاره شه ،ترڅو هغوی ته هغه لره وښیې چې باید لړ شي او هغه کار چې دوی باید د خدای په لرو کې د ننوتلو لپاره ترسره کړي. ۵حنوک د څښتن د کلم سره سم پاڅېد ،او له خپل کور ،خپل ځای او کوټې څخه چې هغه په کې پټ و ،راووت؛ او د انسانانو زامنو ته لړ او هغوی ته یې د څښتن لرې ورزده کړې ،او په هغه وخت کې یې د انسانانو زامنو راټول کړل او د څښتن د لرښوونې سره یې اشنا کړل. 3
جاشر
۶او هغه امر وکړ چې دا په ټولو هغو ځایونو کې اعلن شي چیرې چې د انسانانو زامن اوسېږي ،او ویې ویل :هغه سړی چیرته دی چې غواړي د څښتن لرې او نیک کارونه وپیژني؟ هغه دې حنوک ته راشي. ۷نو ټول انسانان هغه ته راټول شول ،ځکه چې ټول هغه کسان چې دا کار یې غوښته ،حنوک ته لړل ،او حنوک د څښتن د کلم سره سم په انسانانو باندې حکومت وکړ ،او هغوی راغلل او هغه ته یې سجده وکړه او د هغه خبرې یې واورېدې. ۸د خدای پاک روح په حنوک باندې نازل شو او هغه خپلو ټولو سړیو ته د خدای حکمت او د هغه لرې ورزده کړې ،او د انسانانو زامنو د حنوک تر ژونده د څښتن عبادت وکړ او هغوی د هغه د حکمت د اورېدو لپاره راتلل. ۹او د انسانانو ټول پاچاهان ،اول او آخر ،د خپلو شهزادګانو او قاضیانو سره یوځای ،کله چې دوی د حنوک د حکمت په اړه واورېدل ،نو هغه ته راغلل ،او هغه ته یې سجده وکړه ،او دوی هم له حنوک څخه وغوښتل چې په دوی باندې حکومت وکړي ،چې هغه ورسره موافقه وکړه. ۱۰او هغوی ټول یو سل دېرش پاچاهان او شهزادګان راټول کړل ،او هغوی حنوک په ځانونو باندې پاچا کړ او هغوی ټول د هغه د واک او امر لندې وو. ۱۱حنوک هغوی ته حکمت ،پوهه او د څښتن لرې ورزده کړې ،او هغه د هغوی ترمنځ سوله راوسته ،او د حنوک د ژوند تر پایه په ټوله ځمکه کې سوله وه. ۱۲حنوک په انسانانو باندې دوه سوه درې څلوېښت کاله حکومت وکړ ،او هغه د خپلو ټولو خلکو سره عدالت او اداقت وکړ او هغوی یې د څښتن په لره کې رهبري کړل. ۱۳او دا د حنوک ،متوشله ،الیشع او الیملک د درېو زامنو نسب دی ،او د هغوی خویندې ملکه او نحمه وې ،او متوشله اووه اتیا کاله ژوند وکړ او لمک یې پیدا شو. ۱۴او دا د لمک د ژوند په شپږ پنځوسم کال کې و چې آدم مړ شو؛ د هغه د مړینې په وخت کې هغه نهه سوه دېرش کلن و ،او د هغه دوه زامنو ،د هغه د زوی حنوک او متوسله سره ،هغه په ډېر شان او شوکت سره په هغه غار کې ښخ کړ ،لکه څنګه چې د پاچاهانو د ښخولو په وخت کې ،چې خدای ورته ویلي وو. ۱۵په هغه ځای کې ټولو انسانانو د آدم په خاطر ډېر غمجن شول او ژړل یې؛ له همدې امله دا تر نن ورځې پورې د انسانانو په منځ کې یو دود دی. ۱۶او آدم مړ شو ځکه چې هغه د پوهې ونې وخوړله؛ هغه او د هغه وروسته د هغه اولدونه ،لکه څنګه چې څښتن خدای فرمایلي وو. ۱۷او دا د آدم د مړینې په کال کې وه چې د حنوک د واکمنۍ دوه سوه درې څلوېښتم کال و ،په هغه وخت کې حنوک پریکړه وکړه چې ځان د انسانانو څخه جل کړي او د لومړي ځل په څیر ځان پټ کړي ترڅو د څښتن خدمت وکړي. ۱۸حنوک همداسې وکړل ،خو په بشپړه توګه یې ځان د هغوی څخه پټ نه کړ ،بلکې درې ورځې د انسانانو څخه لرې پاتې شو او بیا د یوې ورځې لپاره هغوی ته لړ. ۱۹او په هغو درې ورځو کې چې هغه په خپله کوټه کې و ،هغه د خپل څښتن خدای څخه دعا وکړه او ستاینه یې وکړه ،او په هغه ورځ چې هغه لړ او خپلو رعیتونو ته یې ښکاره شو ،هغه هغوی ته د څښتن لرې ورزده کړې ،او هر هغه څه چې هغوی ترې د څښتن په اړه پوښتنه کوله ،هغه هغوی ته وویل. ۲۰او هغه د ډېرو کلونو لپاره دا کار وکړ ،او وروسته یې شپږ ورځې پټ شو ،او په اوو ورځو کې یوه ورځ خپلو خلکو ته راڅرګند شو؛ او له هغې وروسته په میاشت کې یو ځل ،او بیا په کال کې یو ځل ،تر هغه چې ټولو پاچاهانو ،شهزادګانو او د انسانانو زامنو د هغه په لټه کې شول ،او بیا یې غوښتل چې د حنوک مخ وویني او د هغه خبرې واوري؛ خو دوی نشو کولی ،ځکه چې ټول انسانان د حنوک څخه ډیر ویریدل ،او دوی د هغه خدای په څیر ویره له امله چې د هغه په مخ کې ناست وو ،هغه ته د نږدې کیدو څخه ویریدل؛ له همدې امله هیڅوک هغه ته نه شو کتلی ،له دې ویره چې هغه به سزا ومومي او مړ شي. ۲۱او ټولو پاچاهانو او شهزادګانو پریکړه وکړه چې د انسانانو زامن راټول کړي او حنوک ته راشي ،فکر یې کاوه چې دوی ټول به د هغه سره په هغه وخت کې خبرې وکړي کله چې هغه د دوی په مینځ کې راشي ،او دوی همداسې وکړل. ۲۲هغه ورځ راغله چې حنوک لړ او ټول سره راټول شول او د هغه سره راغلل ،او حنوک د څښتن خبرې هغوی ته وکړې او هغوی ته یې حکمت او پوهه ورزده کړه ،او هغوی د هغه په وړاندې سجده وکړه او ویې ویل :پاچا ژوندی وي !پاچا ژوندی وي! ۲۳او څه موده وروسته ،کله چې پاچاهان ،شهزادګان او د انسانانو زامنو د حنوک سره خبرې کولې ،او حنوک هغوی ته د خدای لرې ښوولې ،نو د څښتن یوې فرښتې له اسمان څخه حنوک ته غږ وکړ او غوښتل یې چې هغه اسمان ته پورته کړي ترڅو هلته د خدای په زامنو باندې پاچاهي وکړي ،لکه څنګه چې هغه په ځمکه باندې د انسانانو په زامنو باندې پاچاهي کړې وه. ۲۴کله چې په هغه وخت کې حنوک دا واورېدل ،هغه لړ او د ځمکې ټول اوسېدونکي یې راټول کړل ،هغوی ته یې حکمت او پوهه ورزده کړه او الهي لرښوونې یې ورته وکړې ،او هغوی ته یې وویل :له ما څخه غوښتل شوي دي چې اسمان ته پورته شم ،له همدې امله زه د خپل تګ ورځ نه پېژنم. ۲۵نو اوس به زه تاسو ته حکمت او پوهه درکړم او ستاسو د تګ څخه مخکې به تاسو ته لرښوونه درکړم ،چې څنګه په ځمکه کې عمل وکړئ چې تاسو په هغه کې ژوند وکړئ؛ او هغه همداسې وکړل. ۲۶او هغه هغوی ته حکمت او پوهه ورزده کړه ،او لرښوونه یې ورته وکړه ،او هغوی ته یې سزا ورکړه ،او په ځمکه کې یې د عملي کولو لپاره قوانین او احکام د هغوی په وړاندې کېښودل ،او د هغوی ترمنځ یې سوله وکړه ،او هغوی ته یې د تلپاتې ژوند درس ورکړ ،او د هغوی سره یې د دې ټولو شیانو تعلیم ورکړ. ۲۷په هغه وخت کې د انسان زامن د حنوک سره وو ،او حنوک د هغوی سره خبرې کولې ،او هغوی خپلې سترګې پورته کړې او د یو لوی آس په څیر شکل له اسمان څخه راکوز شو ،او آس په هوا کې حرکت وکړ. 4
جاشر
۲۸او هغوی هغه څه چې لیدلي وو حنوک ته یې وویل ،او حنوک هغوی ته وویل :زما په خاطر دا آس په ځمکه راښکته کیږي؛ هغه وخت راغلی چې زه باید له تاسو څخه لړ شم او بیا به تاسو ونه وینم. ۲۹په هغه وخت کې آس راښکته شو او د حنوک په مخکې ودرېد ،او ټولو انسانانو چې د حنوک سره وو هغه ولید. ۳۰او حنوک بیا یو غږ وکړ چې اعلن شي ،هغه سړی چیرته دی چې د خپل څښتن خدای د لرو په پوهیدو خوښ دی ،هغه دې نن ورځ حنوک ته راشي مخکې لدې چې هغه زموږ څخه واخیستل شي. ۳۱او ټول انسانان په هغه ورځ راټول شول او حنوک ته راغلل؛ او د ځمکې ټول پاچاهان د خپلو مشرانو او سلکارانو سره په هغه ورځ د هغه سره پاتې شول؛ او حنوک د انسانانو زامنو ته حکمت او پوهه ورزده کړه ،او هغوی ته یې الهي لرښوونه ورکړه؛ او هغوی ته یې امر وکړ چې د خپل ژوند په ټولو ورځو کې د څښتن خدمت وکړي او د هغه په لرو روان شي ،او هغه د دوی ترمنځ سوله ټینګه کړه. ۳۲او له دې وروسته هغه پورته شو او په آس سپور شو؛ او هغه لړ او ټول انسانان د هغه پسې روان شول ،شاوخوا اته سوه زره سړي؛ او دوی د هغه سره د یوې ورځې سفر وکړ. ۳۳او په دوهمه ورځ هغه هغوی ته وویل" :خپلو خېمو ته بېرته لړ شئ ،ولې به ځئ؟ ښایي مړ شئ ".او ځینې یې له هغه څخه لړل ،او پاتې کسان د هغه سره د شپږو ورځو سفر وکړ .او حنوک هره ورځ هغوی ته ویل" :خپلو خېمو ته بېرته لړ شئ ،که نه نو مړه به شئ ". خو هغوی بېرته راستنېدل نه غوښتل ،او د هغه سره لړل. ۳۴او په شپږمه ورځ ځینې سړي پاتې شول او هغه ته یې ټینګ ونیول او ورته یې وویل" :موږ به ستا سره هغه ځای ته لړ شو چېرته چې ته ځې .د ژوندي څښتن په قسم ،یوازې مرګ به موږ جل کړي". ۳۵هغوی ډېر ټینګار وکړ چې د هغه سره لړ شي ،نو هغه له هغوی سره خبرې کول پرې کړل .هغوی ورپسې لړل او بېرته نه راتلل. ۳۶او کله چې پاچاهان راستانه شول نو هغوی سرشمېرنه وکړه ترڅو د هغو پاتې کسانو شمېر معلوم شي چې د حنوک سره تللي وو؛ او دا په اوومه ورځ وه چې حنوک د اور اسونو او جنګي ګاډیو سره په طوفان کې اسمان ته پورته شو. ۳۷او په اتمه ورځ ټولو پاچاهانو چې د حنوک سره وو ،ولېږل چې د هغو کسانو شمېر چې د حنوک سره وو ،هغه ځای ته راولي چې له هغه ځایه اسمان ته پورته شوی و. ۳۸او هغه ټول پاچاهان هغه ځای ته لړل او هلته یې ځمکه له واورو ډکه وموندله ،او په واورو باندې د واورې لویې ډبرې وې ،او یو بل ته یې وویل ،راځه چې له واورې څخه ووځو او وګورو ،شاید هغه سړي چې د حنوک سره پاتې وو مړه شوي وي ،او اوس د واورې د ډبرو لندې وي ،او دوی یې ولټولو مګر هغه یې ونه موند ،ځکه چې هغه اسمان ته پورته شوی و. څلورم فصل ۱حنوک په ځمکه باندې ټول درې سوه پنځه شپېته کاله ژوند وکړ. ۲کله چې حنوک اسمان ته پورته شو ،د ځمکې ټول پاچاهان راووتل او د هغه زوی متوسله یې واخیست او هغه یې مسح کړ او هغه یې د خپل پلر په ځای په ځانونو باندې پاچا کړ. ۳او متوسلح د خدای په نظر کې په سمه توګه عمل وکړ ،لکه څنګه چې د هغه پلر حنوک هغه ته ښوونه کړې وه ،او همدارنګه یې د خپل ټول ژوند په اوږدو کې د انسانانو زامنو ته حکمت ،پوهه او د خدای ویره ورزده کړه ،او هغه د ښې لرې څخه ښي یا چپ لوري ته ونه ګرځېد. ۴خو د متوسله په وروستیو ورځو کې ،د انسانانو زامنو له څښتن څخه مخ واړوه ،هغوی ځمکه فاسده کړه ،هغوی یو بل یې لوټ او لوټ کړل ،او هغوی د خدای په وړاندې بغاوت وکړ او سرکشي یې وکړه ،او خپلې لرې یې خرابې کړې ،او د متوسله غږ ته غوږ ونه نیوه ، بلکې د هغه په وړاندې یې سرکشي وکړه. ۵نو څښتن په هغوی باندې ډېر غضبناک شو ،او په هغو ورځو کې یې تخمونه له منځه یوړل ،نو په ځمکه کې نه کرل کېدل او نه رېبل کېدل. ۶ځکه چې کله هغوی ځمکه وکرل ترڅو د خپل ملتړ لپاره خواړه ترلسه کړي ،نو وګورئ ،اغزي او اوښکې راشنه شوې چې هغوی نه دي کرلي. ۷خو بیا هم د انسانانو اولدونه له خپلو بدو لرو څخه ونه ګرځېدل ،او د هغوی لسونه ل هم د خدای په نظر کې د بدۍ کولو لپاره اوږد شول ،او هغوی په خپلو بدو لرو سره څښتن په قهر کړ ،نو څښتن ډېر په قهر شو او د انسان په جوړولو یې توبه وکړه. ۸او هغه فکر وکړ چې هغوی له منځه یوسي او له منځه یې یوسي او همداسې یې وکړل. ۹په هغو ورځو کې چې د متوسلح زوی لمک د یو سل او شپیتو کلونو په عمر وو ،د آدم زوی سیت مړ شو. ۱۰د شیث ټول عمر نهه سوه دولس کاله وو او مړ شو. ۱۱لمک د یو سل اتیا کالو وو کله چې هغه د خپل تره حنوک د زوی الیشع لور اشموع سره واده وکړ او هغه امیدواره شوه. ۱۲او په هغه وخت کې د انسانانو زامنو ځمکه کرله ،او لږ خوراکي توکي تولید شول ،خو بیا هم د انسانانو زامنو له خپلو بدو لرو څخه لس وانه خیست ،او دوی د خدای په وړاندې سرکشي وکړه او بغاوت یې وکړ. ۱۳د لمک ښځه امیدواره شوه او په هغه وخت کې ،د کال په پاى کې یې زوی وزېږاوه. ۱۴متوسله د هغه نوم نوح کېښود او ویې ویل :ځمکه د هغه په ورځو کې په آرام او له فساد څخه پاکه وه ،او د هغه پلر لمک د هغه نوم مناخیم کېښود ،او ویې ویل :دا به موږ ته په خپلو کارونو او په هغه ځمکه کې چې خدای لعنت کړی و ،زموږ په سختو زحمتونو کې تسلي ورکړي. ۱۵ماشوم لوی شو او د هغه څخه تی واخیستل شو ،او هغه د خپل پلر متوسله په لره روان شو ،چې د خدای په نظر کې کامل او اادق و. 5
جاشر
۱۶په هغو ورځو کې ټول انسانان د څښتن له لرې څخه ووتل ،کله چې هغوی د ځمکې په مخ باندې د زامنو او لورګانو سره ډېر شول ،او یو بل ته یې خپل بد عملونه ورزده کړل او د څښتن په وړاندې یې ګناه ته دوام ورکړ. ۱۷هر چا ځان ته معبود جوړ کړ ،او هر چا خپل ګاونډیان او خپلوان لوټ کړل او ځمکه یې فاسده کړه ،او ځمکه له ظلم څخه ډکه شوه. ۱۸او د هغوی قاضیان او واکمنان د انسانانو لوڼو ته لړل او د هغوی ښځې یې د هغوی د میړونو څخه د هغوی د خوښې سره سم په زور واخیستې ،او په هغه وخت کې د انسانانو زامنو د ځمکې له څارویو ،د ځنګل له څارویو او د هوا له مرغانو څخه غوښه واخیسته ،او د یو ډول څارویو مخلوط کول یې د بل ډول سره زده کړل ،ترڅو په دې سره څښتن غصه کړي؛ او خدای ټوله ځمکه ولیده او فاسده وه ،ځکه چې ټولو انسانانو په ځمکه کې خپل چلندونه خراب کړي وو ،ټول انسانان او ټول حیوانات. ۱۹او څښتن وفرمایل ،زه به هغه انسان چې ما پیدا کړی دی د ځمکې له مخ څخه له منځه یوسم ،هو ،له انسان څخه تر هوا مرغانو پورې ، د څارویو او حیواناتو سره چې په پټیو کې دي ،ځکه چې زه پښیمانه یم چې ما دوی پیدا کړي دي. ۲۰او ټول هغه خلک چې د څښتن په لره روان وو ،په هغو ورځو کې مړه شول ،مخکې له دې چې څښتن په انسان باندې هغه بدي راولي چې هغه یې اعلن کړې وه ،ځکه چې دا د څښتن له خوا وه ،ترڅو دوی هغه بدي ونه ګوري چې څښتن یې د انسانانو په اړه ویلي دي. ۲۱نوح د څښتن په نظر کې فضل وموند او څښتن هغه او د هغه اولدونه غوره کړل چې د هغوی څخه په ټوله ځمکه کې نسلونه وزېږوي. پنځم فصل ۱د نوح د ژوند په څلور اتیا کال کې د شیث زوی حنوک مړ شو ،هغه د نهه سوه پنځه کالو په عمر مړ شو. ۲د نوح د ژوند په یو سل او نهه اویا کلنۍ کې ،د انوش زوی قینان مړ شو ،او د قینان ټول عمر نهه سوه لس کاله وو ،او هغه مړ شو. ۳د نوح د ژوند په دوه سوه څلور دېرشم کال کې ،د قینان زوی محلل ایل مړ شو ،او د محلل ایل عمر اته سوه پنځه نوي کاله وو ،او هغه مړ شو. ۴د محللئیل زوی یارد په هغو ورځو کې ،د نوح د ژوند په درې سوه شپږ دېرشم کال کې مړ شو ،او د یارد ټول عمر نهه سوه دوه شپېته کاله و ،او هغه مړ شو. ۵او ټول هغه کسان چې د څښتن پیروي یې کوله په هغو ورځو کې مړه شول ،مخکې له دې چې دوی هغه بدي وګوري چې خدای پاک یې په ځمکه باندې د کولو اعلن کړی و. ۶او د ډېرو کلونو له تېرېدو وروسته ،د نوح د ژوند په څلور سوه او اتیایم کال کې ،کله چې ټول هغه سړي چې د څښتن پیروي یې کوله د انسانانو له منځ څخه مړه شول ،او یوازې متوسله پاتې شو ،خدای نوح او متوسله ته وویل: ۷تاسو خبرې وکړئ او د انسانانو زامنو ته اعلن وکړئ ،چې څښتن داسې فرمایي ،له خپلو بدو لرو څخه راوګرځئ او خپل کارونه پرېږدئ ،او څښتن به د هغه بدۍ څخه توبه وکړي چې هغه یې ستاسو سره د کولو اعلن کړی و ،ترڅو دا کار ترسره نشي. ۸ځکه چې څښتن داسې فرمایي ،ګوره ،زه تاسو ته د یو سل او شلو کلونو موده درکوم ،که تاسو ما ته راوګرځئ او خپلې بدې لرې پرېږدئ ،نو زه به هم له هغه بدۍ څخه مخ واړوم چې ما تاسو ته ویلي دي ،او هغه به شتون ونلري ،څښتن فرمایي. ۹نوح او متوسله د څښتن ټولې خبرې د انسانانو زامنو ته هره ورځ کولې او په دوامداره توګه یې ورسره خبرې کولې. ۱۰خو د انسانانو زامنو هغوی ته غوږ ونه نیوه او نه یې د هغوی خبرو ته غوږ ونیو ،او هغوی سخت زړي وو. ۱۱او څښتن هغوی ته یو سل او شل کاله موده ورکړه او ویې ویل :که چېرې هغوی بیرته راشي ،نو خدای به د دې بدۍ څخه توبه وباسي ، ترڅو ځمکه له منځه یوسي نه. ۱۲د لمک زوی نوح په هغو ورځو کې د اولد د پیدا کولو لپاره د ښځې کولو څخه ډډه وکړه ،ځکه چې هغه وویل :یقینا اوس به خدای ځمکه له منځه یوسي ،نو زه به ولې اولد وزېږوم؟ ۱۳نوح یو عادل سړی وو ،هغه په خپل نسل کې کامل وو ،او څښتن هغه غوره کړ چې د هغه له نسل څخه د ځمکې په مخ نسل پورته کړي. ۱۴ما للک خخدائ نوح ته وفرمائیل ،ښځه وکړه او اولدونه یې وزېږوه ،ځکه چې ما په دې نسل کې ته زما په وړاندې اادق لیدلی یې. ۱۵ته به په ځمکه کې اولدونه او ستا اولدونه پیدا کړې .نوح لړ او ښځه یې وکړه او د حنوک لور نعمه یې غوره کړه ،هغه پنځه سوه اتیا کلنه وه. ۱۶نوح څلور سوه اته نوي کلن وو کله چې هغه نعمه واده کړه. ۱۷نعمه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او هغه یې یافث نوم کېښود ،ویې ویل :خدای پاک ما په ځمکه کې پراخه کړې ده .هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه ،او هغه د هغه نوم سام کېښود او ویې ویل :خدای پاک ما ژوندی کړی دی ترڅو په ځمکه کې تخم وزېږوم. ۱۸نوح پنځه سوه دوه کلن وو کله چې نعمه سام وزېږاوه ،او هلکان لوی شول او د څښتن په لره روان شول ،په هغه څه چې متوسله او د دوی پلر نوح ورته ښوولي وو. ۱۹او د نوح پلر لمک په هغو ورځو کې مړ شو ،خو په حقیقت کې هغه د خپل پلر په لره کې په ټول زړه سره لړ نه شو ،او هغه د نوح د ژوند په پنځه نویم کال کې مړ شو. ۲۰د لمک ټوله عمر اووه سوه اویا کاله وو ،او بیا مړ شو. ۲۱او ټول هغه انسانان چې څښتن یې پیژندل ،په هغه کال کې د څښتن له خوا د هغوی د بدۍ د راوستلو څخه مخکې مړه شول؛ ځکه چې څښتن غوښتل چې هغوی مړه شي ،ترڅو هغه بدۍ ونه ګوري چې خدای به یې د هغوی په وروڼو او خپلوانو راولي ،لکه څنګه چې هغه یې د کولو اعلن کړی و. 6
جاشر
۲۲په هغه وخت کې ،څښتن نوح او متوسله ته وویل :ولړ شئ او د انسانانو زامنو ته هغه ټولې خبرې واورئ چې ما په هغه ورځو کې تاسو ته ویلي وې ،شاید دوی له خپلو بدو لرو څخه وګرځي ،او زه به بیا له بدۍ څخه توبه وباسم او هغه به نه راوړم. ۲۳نوح او متوسله ولړ شول او د انسانانو په غوږونو کې یې هغه څه وویل چې خدای پاک د هغوی په اړه ویلي وو. ۲۴خو د انسانانو اولدونو غوږ ونه نیوه ،او نه یې د هغوی ټولو خبرو ته غوږ ونیو. ۲۵او له دې وروسته څښتن نوح ته وفرمایل :د ټولو انسانانو د بدو کارونو له امله زما په مخکې پای ته رسېدلی دی ،او ګوره زه به ځمکه له منځه یوسم. ۲۶او د ګوفر لرګى واخله ،یو خاص ځائ ته لړ شه او یوه لویه کشتۍ جوړه کړه او په هغه ځائ کښې یې کېږده. ۲۷دا دې داسې جوړ کړه :درې سوه متره اوږد ،پنځوس متره پلن او دېرش متره لوړ. ۲۸بیا به یو دروازه جوړه کړې چې د هغې په څنګ کې خلاه وي او پورته به یې تر یو سانتي پورې بشپړ کړې او دننه او بهر به یې د لندې سره پوښ کړې. ۲۹او ګوره ،زه به په ځمکه باندې د اوبو سېلب راولم ،او ټول مخلوقات به له منځه یوړل شي ،او د اسمان لندې به هر هغه څه چې په ځمکه دي له منځه لړ شي. ۳۰ته او ستا کورنۍ به لړ شئ او د ټولو ژوندیو موجوداتو څخه دوه دوه نر او ښځه راټول کړئ او کشتۍ ته به یې راوړئ ترڅو په ځمکه باندې د هغوی څخه نسلونه پورته کړئ. ۳۱او ټول هغه خواړه راټول کړه چې ټول څاروي یې خوري ،ترڅو ستا او د هغوی لپاره خواړه وي. ۳۲او د خپلو زامنو لپاره د انسانانو د لوڼو څخه درې انجونې انتخاب کړه ،او هغوی به ستا د زامنو سره واده وکړي. ۳۳نوح پاڅېد او په هغه ځای کې یې کشتۍ جوړه کړه چې خدای ورته امر کړی و ،او نوح هماغسې وکړل لکه څنګه چې خدای ورته امر کړی و. ۳۴نوح په پنځه سوه پنځه نوي کلنۍ کې د کشتۍ جوړولو کار پیل کړ او لکه څنګه چې څښتن امر کړی و ،هغه په پنځو کلونو کې کشتۍ جوړه کړه. ۳۵نو نوح د الیاقیم درې لوڼې د متوشالح د زوی د ښځو په توګه د خپلو زامنو لپاره وادونه کړې ،لکه څنګه چې څښتن حضرت نوح ته امر کړی و. ۳۶او په هغه وخت کې د حنوک زوی متوشالح مړ شو ،د هغه عمر نهه سوه شپېته کاله و. شپږم فصل ۱په هغه وخت کې ،د متوسله له مړینې وروسته ،څښتن نوح ته وویل :ته د خپلې کورنۍ سره کشتۍ ته لړ شه ،ګوره ،زه به د ځمکې ټول څاروي ،د ځمکې څاروي او د هوا مرغان تاته راټول کړم ،او دوی به ټول راشي او کشتۍ به محااره کړي. ۲ته لړ شه او د کشتۍ د دروازو سره کښېنه ،او ټول څاروي ،څاروي او مرغان به راټول شي او ستا په وړاندې به ودرېږي ،او هغه څوک چې راشي او ستا په وړاندې به ودرېږي ،هغه به خپلو زامنو ته وسپاره ،چې هغوی به یې کشتۍ ته راوړي ،او ټول هغه کسان چې ستا په وړاندې ولړ دي ،لړ شه. ۳او څښتن دا په بله ورځ رامنځته کړه ،او ډېر خلک ،څاروي او مرغان راغلل او د کشتۍ شاوخوا یې چاپېره کړل. ۴نو نوح لړ او د کشتۍ د دروازې سره کښېناست ،او ټول هغه مخلوقات چې د هغه په مخکې پراته وو ،هغه کشتۍ ته دننه راوستل او ټول هغه کسان چې د هغه په مخکې ولړ وو ،په ځمکه یې پرېښودل. ۵او یوه زمرۍ راغله ،د هغې دوه بچې ،نر او ښځه ،او درې واړه د نوح په مخکې ودرېدل ،او دوه بچې د زمرۍ په وړاندې راپورته شوې ،هغه یې ووهله او هغه یې له خپل ځای څخه وتښتوله ،او هغه لړه ،او دوی بیرته خپلو ځایونو ته لړل ،او د نوح په مخکې په ځمکه ودرېدل. ۶او زمرۍ وتښتېده او د زمریانو په ځای کې ودرېده. ۷نو نوح دا ولیدل او ډېر حیران شو ،هغه پاڅېد او هغه دوه کبان یې ونیول او کشتۍ ته یې راوستل. ۸نو نوح د ځمکې پر مخ د ټولو ژوندیو موجوداتو څخه کشتۍ ته دننه کړل ،او هیڅ یو یې هم پاتې نه شو ،پرته له هغه چې نوح کشتۍ ته راوړل. ۹دوه دوه او دوه نوح ته کشتۍ ته ننوتل ،خو لکه څنګه چې خدای پاک امر کړی و ،د پاکو څارویو او پاکو مرغانو څخه یې اوه جوړې راوړل. ۱۰او ټول څاروي ،څاروي او مرغان ل هم هلته وو ،او هغوی کشتۍ په هر ځای کې محااره کړه ،او باران تر اوو ورځو پورې نه و ورېدلی. ۱۱او په هغه ورځ ،څښتن ټوله ځمکه ولړزوله ،لمر تیاره شو ،او د نړۍ بنسټونه ولړزېدل ،او ټوله ځمکه په زوره ولړزېده ،برېښنا وځلېده ،او تندر وغږېد ،او په ځمکه کې ټولې چینې داسې وخوځېدې چې مخکې یې اوسېدونکو ته نه وې پیژندلې؛ او خدای دا لوی عمل وکړ ،ترڅو د انسانانو اولدونه ووېروي ،ترڅو په ځمکه کې نور بدي نه وي. ۱۲خو بیا هم د انسانانو اولدونه د خپلو بدو لرو څخه نه راوګرځېدل ،او په هغه وخت کې یې د څښتن غضب نور هم زیات کړ ،او حتی خپل زړونه یې دې ټولو ته متوجه نه کړل. ۱۳او د اوو ورځو په پای کې ،د نوح د ژوند په شپږ سوهم کال کې ،د سېلب اوبه په ځمکه راغلې. ۱۴او د ژورو اوبو ټولې چینې ماتې شوې او د اسمان کړکۍ خلاې شوې او په ځمکه باندې څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې باران وشو. 7
جاشر
۱۵نو نوح ،د هغه کورنۍ او ټول ژوندي موجودات چې د هغه سره وو ،د سېلب د اوبو له امله کشتۍ ته ننوتل او څښتن هغه په کې بند کړ. ۱۶او ټول انسانان چې په ځمکه کې پاتې وو ،د باران له امله د بدبختۍ له امله ستړي شول ،ځکه چې اوبه په ځمکه باندې ډیرې سختې راغلې ،او څاروي او څاروي ل هم د کشتۍ شاوخوا وو. ۱۷او د انسانانو زامن ،شاوخوا اووه سوه زره سړي او ښځې سره راټول شول ،او دوی د نوح سره کشتۍ ته راغلل. ۱۸نو هغوی نوح ته غږ وکړ او ویې ویل :زموږ لپاره کښتۍ پرانیزه چې موږ ستا سره په کشتۍ کې راشو ،او ولې به مړه شو؟ ۱۹نوح په لوړ غږ سره د کشتۍ څخه هغوی ته ځواب ورکړ او ویې ویل :ایا تاسو ټولو د څښتن په وړاندې سرکشي نه ده کړې او ویلي یې دي چې هغه نشته؟ نو له همدې امله څښتن دا آفت په تاسو باندې راوست ترڅو تاسو له منځه یوسي او د ځمکې له مخ څخه مو قطع کړي. ۲۰آیا دا هغه خبره نه ده چې ما تاسو ته یو سل او شل کاله مخکې ویلي وه ،او تاسو د څښتن غږ ته غوږ ونه نیو ،او اوس غواړئ چې په ځمکه کې ژوند وکړئ؟ ۲۱او هغوی نوح ته وویل :موږ چمتو یو چې څښتن ته بیرته لړ شو ،یوازې زموږ لپاره دروازه پرانیزه چې ژوند وکړو او مړه نه شو. ۲۲نوح هغوی ته په ځواب کې وویل" :اوس چې تاسو د خپلو روحونو مصیبت وینئ ،تاسو غواړئ چې څښتن ته بیرته راشئ ،ولې تاسو په دې سل او شلو کلونو کې چې څښتن تاسو ته د ټاکل شوي وخت په توګه درکړي وو بیرته نه راشئ؟" ۲۳خو اوس تاسو د خپلو ځانونو د تکلیفونو له امله راشئ او دا راته وایئ ،اوس به هم څښتن ستاسو خبره نه اوري او نه به نن ورځ ستاسو خبره واوري ،نو اوس به تاسو په خپلو ارمانونو کې بریالي نه شئ. ۲۴او د انسانانو زامن د باران له امله کشتۍ ته د ننوتلو لپاره نږدې شول ،ځکه چې دوی باران نه شو زغملی. ۲۵نو څښتن ټول هغه حیوانات او حیوانات چې د کشتۍ شاوخوا ولړ وو ولېږل ،او حیواناتو پر هغوی باندې حمله وکړه او له هغه ځای څخه یې وشړل ،او هر سړی په خپله لره لړ او بیا په ځمکه خپاره شول. ۲۶او باران په ځمکه باندې ورېده او څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې ورېده ،او اوبه په ځمکه باندې ډېرې زیاتې شوې او ټول هغه مخلوقات چې په ځمکه یا په اوبو کې وو ،مړه شول ،که هغه انسانان وو ،که حیوانات وو ،که حیوانات وو ،که خزندګان وو یا د هوا مرغان وو ،یوازې نوح او هغه کسان پاتې شول چې د هغه سره په کشتۍ کې وو. ۲۷او اوبه ډېرې شوې او په ځمکه باندې ډېرې شوې ،او هغوی کشتۍ پورته کړه او هغه د ځمکې څخه پورته شوه. ۲۸او کشتۍ د اوبو په مخ باندې روانه وه او په اوبو باندې دومره وغورځول شوه چې ټول ژوندي موجودات چې دننه وو د لوښي په څېر په لوښي بدل شول. ۲۹او په کشتۍ کې ټول ژوندي موجودات ډېر زیات اندېښمن شول او کشتۍ د ماتېدو په حال کې وه. ۳۰او ټول ژوندي موجودات چې په کشتۍ کې وو ،ووېرېدل ،زمریانو وغړول ،غوایانو غږ وکړ ،لیوان چیغې وهلې ،او په کشتۍ کې هر ژوندي موجود په خپله ژبه خبرې کولې او ژړل ،تر دې چې د هغوی غږونه تر لرې واټن پورې ورسېدل ،او نوح او د هغه زامنو په خپلو ستونزو کې ژړل او ژړل؛ دوی ډېر وېرېدل چې د مرګ دروازې ته رسېدلي دي. ۳۱نوح د دې له امله څښتن ته دعا وکړه او هغه ته یې فریاد وکړ ،او ویې ویل :ای څښتنه زموږ سره مرسته وکړه ،ځکه چې موږ د دې بدمرغۍ د زغملو توان نه لرو چې موږ یې محااره کړي یو ،ځکه چې د اوبو څپو موږ محااره کړي دي ،بدمرغه سیلبونه موږ ویرولي دي ،د مرګ جالونه زموږ په وړاندې راغلي دي .موږ ته ځواب راکړه ،ای څښتنه ،موږ ته ځواب راکړه ،خپل مخ زموږ په لور روښانه کړه او په موږ مهربان شه ،موږ خلص کړه او موږ وژغوره. ۳۲څښتن د نوح خبرې واورېدې او هغه یې په یاد کړ. ۳۳او په ځمکه باندې باد روان شو ،او اوبه ودرېدلې او کشتۍ ودرېده. ۳۴او د ژورو اوبو چینې او د اسمان کړکۍ بندې شوې ،او د اسمان څخه باران ودرول شو. ۳۵په هغو ورځو کې اوبه کمې شوې او کشتۍ د اراراط په غرونو کې ودرېده. ۳۶نوح د کشتۍ کړکۍ پرانیستې ،او نوح په هغه وخت کې هم څښتن ته غږ وکړ او ویې ویل :ای څښتنه ،چې ځمکه او اسمانونه او هرڅه چې په کې دي جوړ کړي دي ،زموږ روحونه له دې بند او زندان څخه راوباسه چې تا موږ پکې اچولي یو ،ځکه چې زه د آهونو په وهلو سره ډېر ستړی شوی یم. ۳۷څښتن د نوح غږ واورېد او هغه ته یې وفرمایل :کله چې ته پوره یو کال پوره کړې نو بیا به لړ شې. ۳۸او د کال په بدلون سره ،کله چې د نوح په کشتۍ کې د اوسېدو لپاره پوره کال پوره شو ،اوبه د ځمکې څخه وچې شوې او نوح د کشتۍ پوښ لرې کړ. ۳۹په هغه وخت کې ،د دوهمې میاشتې په اووه ویشتمه ورځ ،ځمکه وچه وه ،مګر نوح ،د هغه زامن او هغه کسان چې د هغه سره وو ،تر هغه وخته پورې له کشتۍ څخه ونه وتل چې څښتن ورته وویل. ۴۰او هغه ورځ راغله چې څښتن هغوی ته وویل چې بهر لړ شي ،او هغوی ټول له کشتۍ څخه ووتل. ۴۱او هغوی لړل او هر یو خپل ځای ته راستانه شول ،او نوح او د هغه زامن په هغه ځمکه کې اوسېدل چې خدای ورته ویلي وو ،او دوی ټول عمر د څښتن عبادت کاوه ،او څښتن نوح او د هغه زامنو ته د کښتۍ څخه د وتلو په وخت کې برکت ورکړ. ۴۲او هغه هغوی ته وویل" :باردار شئ او ټوله ځمکه ډکه کړئ ،قوي شئ او په ځمکه کې ډېر شئ او په هغې کې ډېر شئ". فصل۷ ۱د نوح د زامنو نومونه دا دي :یافث ،حام او سام ،او د سېلب څخه وروسته د هغوی اولدونه پیدا شول ،ځکه چې هغوی د سېلب څخه مخکې ښځې کړې وې. ۲دا د یافث زامن دي :خجمر ،ماجوج ،مادي ،یاوان ،توبل ،مسک او تیراس ،اووه زامن. 8
جاشر
۳د خجمر زامن اسکیناز ،رفعت او تجرمه وو. ۴د ماجوج زامن الیکانهاف او لخبال وو. ۵د مادي اولدونه عخون ،زیلو ،حزوني او لوط وو. ۶د یاوان زامن الیشع ،ترشیش ،کتیم او دودونیم وو. ۷د توبل زامن :عریفي ،قیصد او تاري. ۸د مشک زامن ددون ،زارون او شبشني وو. کورنو په مطابق وو او په هغه ورځو کې د هغوی شمېر خپلو د زامن یافث د ،دا وو لق ۹د تیراس زامن بنیب ،جیرا ،لخفیریون او لج ر شاوخوا څلور سوه شپېته تنه وو. ۱۰د حام زامن دا دي :کوش ،مصر ،فوط او کنعان ،څلور زامن ،او د کوش زامن سبا ،حویله ،سبتا ،راعما او ساتا او د راعما زامن شبا او ددان. ۱۱د لمصرایم زامن لخود ،انوم ،فتروس ،کسلوت او کفتور وو. ۱۲د فوط زامن :جبول ،حدان ،بناه او عدان. ،حوي ،الرکى ،سیني ،ارودي ،زیمودي او چموتي وو. ،حت ،امورى ،جرګاشي ل ادون ل ۱۳د کنعان زامن ل ۱۴دا د حام زامن دي ،د هغوی د کورنیو په مطابق ،او په هغه ورځو کې د هغوی شمېر شاوخوا اووه سوه دېرش تنه وو. ۱۵د سام پنځه زامن دي :عیلم ،آشور ،ارفکسد ،لخد او ارام ،او د عیلم زامن :سوشان ،ماکول او هرمون. ۱۶د اشار زامن میروس او موکیل وو او د ارفکسد زامن شلک ،انار او اشکول وو. عوض ،خکل ،جاتر او مش وو. ۱۷د لود زامن فتور او بلزر یون وو او د ارام زامن خ ۱۸دا د سام زامن دي ،د هغوی د کورنیو په مطابق ،او په هغه ورځو کې د هغوی شمېر شاوخوا درې سوه تنه وو. ۱۹دا د سام د نسب نامہ دی :سام د ارفکسد پلر شو او ارفکسد د شلک پلر شو ،شلک د عبر پلر شو او د عبر څخه دوه زامن پیدا شول ، د یو نوم فلج وو ،ځکه چې د هغه په وخت کې د انسانانو زامن ووېشل شول او په وروستیو ورځو کې ځمکه ووېشل شوه. ۲۰او د دوهم نوم یقطان وو ،پدې معنی چې د هغه په وخت کې د انسانانو ژوند کم او کم شو. ۲۱دا د یخقطان زامن دي :الموداد ،شلف ،حصرموت ،یررق ،هدوروم ،اوزل ،دلقله ،عوبال ،ابیماییل ،شبا ،اوفیر ،حویله او یوباب ،دا ټول د یخقطان زامن دي. ۲۲د هغه ورور فلج د ین څخه پیدا شو ،او ین د سروګ څخه پیدا شو ،سروګ د ناحور څخه پیدا شو او ناحور د تارح څخه پیدا شو ،او تارح د اته دېرشو کلونو په عمر وو چې هغه حاران او ناحور پیدا شول. ۲۳د حام زوی کوش چې د نوح زوی و ،په هغو ورځو کې په خپل بوډاتوب کې ښځه وکړه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې نمرود کېښود ،ځکه چې هغه وخت د انسانانو زامنو بیا د خدای په وړاندې سرکشي او سرکشي پیل کړه ،او ماشوم لوی شو ،او پلر یې له هغه سره ډیره مینه درلوده ،ځکه چې هغه د هغه د بوډاتوب زوی و. ۲۴او هغه د چرمو جامې چې خدای پاک د آدم او د هغه د ښځې لپاره جوړې کړې وې کله چې دوی له باغ څخه ووتل ،کوش ته ورکړل شوې. ۲۵ځکه چې د آدم او د هغه د ښځې له مړینې وروسته ،جامې د یارد زوی حنوک ته ورکړل شوې ،او کله چې حنوک خدای ته پورته شو ، نو هغه یې د هغه زوی متوسله ته ورکړل. ۲۶او د متوسله په مرګ سره ،نوح هغوی بوتلل او کشتۍ ته یې راوستل ،او تر هغه وخته پورې ورسره وو چې هغه له کشتۍ څخه ووت. ۲۷او کله چې هغوی بهر لړل ،حام د خپل پلر نوح څخه هغه جامې غل کړې ،او هغه یې واخیستې او د خپلو وروڼو څخه یې پټې کړې. ۲۸او کله چې حام خپل مشر زوی کوش پیدا کړ ،نو هغه ته یې په پټه جامې ورکړې او هغوی ډېر ورځې د کوش سره وو. ۲۹او کوش هم دا جامې د خپلو زامنو او وروڼو څخه پټې کړې ،او کله چې کوش نمرود پیدا کړ ،نو هغه د هغه سره د مینې له امله هغه ته دا جامې ورکړې ،او نمرود لوی شو ،او کله چې هغه شل کلن شو نو هغه دا جامې واغوستې. ۳۰او نمرود هغه وخت قوي شو کله چې هغه جامې واغوستلې ،او خدای هغه ته قوت او قوت ورکړ ،او هغه په ځمکه کې یو پیاوړی ښکاری و ،هو ،هغه په میدان کې یو پیاوړی ښکاری و ،او هغه څاروي ښکار کول ،هغه قربانګاه جوړه کړه ،او هغه څاروي یې د څښتن په وړاندې وړاندې کړل. ۳۱نمرود ځان قوي کړ ،او د خپلو وروڼو څخه راپورته شو ،او د خپلو وروڼو سره یې د هغوی د شاوخوا ټولو دښمنانو په وړاندې جګړه وکړه. ۳۲او څښتن د هغه د وروڼو ټول دښمنان د هغه په لس کې ورکړل ،او خدای هغه ته وخت په وخت په خپلو جګړو کې بریالیتوب ورکړ ، او هغه په ځمکه پاچاهي وکړه. ۳۳نو په هغو ورځو کې دا خبره عامه شوه ،کله چې یو سړی هغه کسان راوغوښتل چې د جګړې لپاره یې روزلي وو ،نو هغه به ورته ویل ،لکه څنګه چې خدای نمرود سره وکړل ،چې په ځمکه کې یو پیاوړی ښکاری و ،او په هغو جګړو کې بریالی شو چې د خپلو وروڼو په وړاندې یې بریا ترلسه کړه ،چې هغه یې د خپلو دښمنانو له لسونو څخه وژغورل ،نو خدای دې موږ پیاوړي کړي او نن ورځ دې موږ وژغوري. ۳۴او کله چې نمرود څلوېښت کلن شو ،په هغه وخت کې د هغه د وروڼو او د یافث د اولدونو ترمنځ جګړه وشوه ،نو هغوی د خپلو دښمنانو په لس کې شول. ۳۵په هغه وخت کې نمرود لړ او د کوش ټول زامن او د هغوی کورنۍ یې راټولې کړې ،چې شاوخوا څلور سوه شپیته کسان وو ،او د خپلو ځینو ملګرو او اشنایانو څخه یې شاوخوا اتیا کسان هم استخدام کړل او هغوی ته یې د هغوی مزدوري ورکړه ،او هغه د هغوی سره جګړې ته لړ ،او کله چې هغه په لره روان و ،نمرود د هغو خلکو زړونه پیاوړي کړل چې د هغه سره تلل. 9
جاشر
۳۶هغه هغوی ته وویل :مه وېرېږئ او مه وېرېږئ ،ځکه چې زموږ ټول دښمنان به زموږ په لس کې ورکړل شي ،او تاسو کولی شئ چې څنګه وغواړئ ورسره وکړئ. ۳۷او ټول هغه سړي چې لړل شاوخوا پنځه سوه وو ،او هغوی د خپلو دښمنانو سره وجنګېدل ،هغوی یې له منځه یوړل او هغوی یې لندې کړل ،او نمرود په هغوی باندې په خپلو ځایونو کې مامورین وټاکل. ۳۸او هغه د هغوی ځینې ماشومان د ضامن په توګه واخیستل ،او هغوی ټول د نمرود او د هغه د وروڼو غلمان شول ،او نمرود او ټول هغه خلک چې د هغه سره وو ،بیرته خپلو کورونو ته لړل. ۳۹او کله چې نمرود په خوښۍ سره له جګړې څخه راستون شو ،د خپلو دښمنانو له فتح کولو وروسته ،د هغه ټول وروڼه ،د هغو کسانو سره یوځای چې هغه یې دمخه پیژندل ،راټول شول ترڅو هغه د ځان پاچا کړي ،او دوی د هغه په سر شاهي تاج کېښود. ۴۰او هغه خپل رعایا او خلک ،شهزادګان ،قاضیان او واکمنان وټاکل ،لکه څنګه چې د پاچاهانو په منځ کې دود دی. ۴۱او هغه د ناحور زوی تارح د خپل لښکر مشر وټاکه ،هغه ته یې عزت ورکړ او د خپلو ټولو شهزادګانو څخه یې لوړ مقام ورکړ. ۴۲او پداسې حال کې چې هغه د خپل زړه د غوښتنې سره سم حکومت کاوه ،د خپلو ټولو دښمنانو له فتح کولو وروسته ،هغه د خپلو سلکارانو سره مشوره وکړه چې د هغه د ماڼۍ لپاره یو ښار جوړ کړي ،او دوی همداسې وکړل. ۴۳او هغوی د ختیځ لوري ته یوه لویه دره وموندله او د هغه لپاره یې یو لوی او پراخ ښار جوړ کړ ،او نمرود د هغه ښار نوم شنار کېښود چې هغه یې جوړ کړی و ،ځکه چې څښتن خپل دښمنان په سختۍ سره وځپل او له منځه یې یوړل. ۴۴نمرود په شنار کې اوسېده او په امن سره یې حکومت کاوه ،او د خپلو دښمنانو سره یې جګړه وکړه او هغوی یې مات کړل ،او په خپلو ټولو جګړو کې بریالی شو ،او د هغه سلطنت ډېر لوی شو. ۴۵ټول قومونه او ژبې د هغه د شهرت څخه واورېدل ،او هغوی د هغه سره راټول شول ،او ځمکې ته یې سجده وکړه ،او نذرانې یې ورته راوړې ،او هغه د دوی بادار او پاچا شو ،او هغوی ټول د شنار په ښار کې د هغه سره اوسېدل ،او نمرود په ځمکه کې د نوح په ټولو زامنو پاچاهي کوله ،او هغوی ټول د هغه د قدرت او مشورې لندې وو. ۴۶ټوله ځمکه یوه ژبه او د یووالي خبرې وې ،خو نمرود د څښتن په لره روان نه شو ،او هغه د سیلب له ورځو څخه تر هغو ورځو پورې د ټولو هغو خلکو څخه ډیر بدکار وو چې د هغه څخه مخکې وو. ۴۷او هغه د لرګیو او تیږو څخه خدایان جوړ کړل ،او هغوی ته یې سجده وکړه ،او هغه د څښتن په وړاندې بغاوت وکړ ،او خپلو ټولو رعیتانو او د ځمکې خلکو ته یې د خپلو بدو لرو تعلیم ورکړ؛ او د هغه زوی مردون د خپل پلر څخه ډیر بدکار وو. ۴۸او هر چا چې د نمرود د زوی مردون د کارونو په اړه اورېدل ،نو د هغه په اړه به یې ویل ،چې له بدکارانو څخه بدکاري راځي .له همدې امله دا په ټوله نړۍ کې یوه متل شوه ،چې ویل یې ،له بدکارانو څخه بدکاري راځي ،او دا له هغه وخته تر نن ورځې پورې د انسانانو په خبرو کې موجوده وه. ۴۹او د نمرود د لښکر مشر ،د ناحور زوی تارح ،په هغه ورځو کې د پاچا او د هغه د رعیت په نظر کې ډېر لوی و ،او پاچا او شهزادګانو هغه سره مینه کوله ،او هغوی هغه ډېر لوړ کړ. ۵۰تارح یوه ښځه وکړه چې نوم یې امتیلو وو او د کورنبو لور وه .د تارح ښځه امیدواره شوه او په هغو ورځو کې یې زوی وزېږاوه. ۵۱تارح د اویا کالو وو چې هغه پیدا شو ،او تارح د خپل زوی نوم ابرام کېښود ،ځکه چې په هغه وخت کې پاچا هغه لوی کړی و او هغه یې د خپلو ټولو شهزادګانو څخه چې د هغه سره وو ،لوړ مقام ورکړ. فصل۸ ۱په هغه شپه چې ابرام پیدا شو ،د تارح ټول نوکران او د نمرود ټول هوښیاران او د هغه جادوګران راغلل او د تارح په کور کې یې خوراک څښاک وکړ او په هغه شپه یې ورسره خوشحالي وکړه. ۲کله چې ټول هوښیاران او نجومیان د تارح له کوره ووتل ،نو په هغه شپه یې خپلې سترګې آسمان ته پورته کړې چې ستورو ته وګوري ، او هغوی ولیدل چې یو ډېر لوی ستوری د ختیځ څخه راغی او په اسمان کې منډه کړه او هغه څلور ستوري یې د اسمان د څلورو خواوو څخه تېر کړل. ۳او د پاچا ټول هوښیاران او د هغه جادوګران د دې منظرې څخه حیران شول ،او هوښیاران دا خبره پوه شول ،او دوی د هغې اهمیت پوهیدل. ۴او هغوی یو بل ته وویل :دا یوازې هغه ماشوم ته اشاره کوي چې نن شپه د تارح څخه زیږیدلی دی ،هغه به لوی شي او زیات شي او ټوله ځمکه به ولري ،هغه او د هغه اولدونه به د تل لپاره ،او هغه او د هغه اولد به لوی پاچاهان ووژني او د هغوی ځمکې به وارث کړي. ۵او هوښیاران او جادوګران په هغه شپه کورونو ته لړل ،او سهار دا ټول هوښیاران او جادوګران سهار وختي پاڅېدل او په یوه ټاکل شوي کور کې سره راټول شول. ۶هغوی یو بل ته وویل :وګورئ هغه منظره چې موږ تېره شپه ولیده د پاچا څخه پټه ده ،هغه ته نه ده څرګنده شوې. ۷او که چېرې دا خبره په وروستیو ورځو کې پاچا ته څرګنده شي ،نو هغه به موږ ته ووایي ،ولې تاسو دا خبره زما څخه پټه کړې ده ،او بیا به موږ ټول مرګ سره مخ شو .نو اوس راځئ چې لړ شو او پاچا ته هغه منظره ووایو چې موږ لیدلې او د هغې تعبیر یې ووایو ،او بیا به موږ روښانه پاتې شو. ۸نو هغوی همداسې وکړل ،او ټول پاچا ته لړل او په ځمکه یې ورته سجده وکړه او ویې ویل :پاچا ژوندی دې وي ،پاچا ژوندی دې وي. ۹مونږ واورېدل چې د ناحور زوی ،ستا د لښکر مشر ،تارح زوی پیدا شو ،او موږ پرون شپه د هغه کور ته لړو ،او موږ وخوړل ، وڅښل او په هغه شپه مو د هغه سره خوشحاله شو. 10
جاشر
۱۰کله چې ستا خدمتګاران د تارح له کوره ووتل ،ترڅو خپلو کورونو ته لړ شي او هلته شپه تېره کړي ،موږ خپلې سترګې اسمان ته پورته کړې ،او موږ یو لوی ستوری ولید چې له ختیځ څخه راروان و ،او هماغه ستوری په ډیره چټکۍ سره منډه کړه او د اسمان له څلورو خواوو څخه یې څلور لوی ستوري تیر کړل. ۱۱ستا خدمتګاران د هغه منظر په لیدلو سره حیران شول چې موږ ولید ،او ډېر ووېرېدل ،او موږ د هغه منظر په اړه خپله پریکړه وکړه ، او د خپلې پوهې په واسطه مو د هغې سمه تعبیر پوه شو ،چې دا خبره د هغه ماشوم سره تړاو لري چې د تارح څخه زیږیدلی دی ،چې لوی شي او ډېر زیات شي ،او ځواکمن شي ،او د ځمکې ټول پاچاهان ووژني ،او د دوی ټولې ځمکې به د تل لپاره په میراث کې ولري ،هغه او د هغه اولد. ۱۲او اوس زمونږ باداره او بادشاه ،ګوره ،مونږ په رښتیا سره تاسو ته د دې ماشوم په اړه د هغه څه سره آشنا کړي یو چې موږ لیدلي دي. ۱۳که چېرې پاچا ته دا ښه ښکاره شي چې د دې ماشوم لپاره د هغه پلر ته بیه ورکړي ،نو موږ به یې ووژنو مخکې له دې چې هغه لوی شي او په دې هېواد کې وده وکړي ،او د هغه شر زموږ په وړاندې زیات شي ،ترڅو موږ او زموږ ماشومان د هغه د شر له امله مړه شو. ۱۴بادشاه د هغوئ خبرې واورېدې او هغه د هغۀ په نظر کښې ښې ښکاره شوې ،نو هغۀ تارح راوغوښتو او تارح د بادشاه مخې ته حاضر شو. ۱۵بیا بادشاه تارح ته ووئیل” ،ما ته وئیل شوي دي چې پرون شپه ستا یو زوئ پېدا شو ،او د هغۀ د پېدا کېدو په وخت په آسمان کښې هم دغه شان وشول. ۱۶نو اوس دا ماشوم ماته راکړه ،مخکې له دې چې د هغه شر زمونږ په وړاندې راښکاره شي ،هغه ووژنو ،او زه به د هغه د قیمت په بدل کې تاته درکړم ،ستا کور چې د سپینو زرو او سرو زرو څخه ډک دی. ۱۷تارح بادشاه ته په ځواب کې وویل” :زما بادشاه سلمت ،ما ستا خبرې واورېدې او ستا خادم به هر هغه څه وکړي چې د هغه بادشاه یې غواړي. ۱۸خو زما باداره او بادشاه ،زه به تاسو ته هغه څه ووایم چې پرون شپه زما سره وشول ،ترڅو زه وګورم چې پاچا به خپل نوکر ته څه مشوره ورکړي ،او بیا به زه پاچا ته د هغه څه په اړه ځواب ورکړم چې هغه اوس ویلي دي؛ او بادشاه وویل :ووایه. ۱۹او تارح پادشاه ته وویل :د مورد زوی عیون پرون شپه ماته راغی او ویې ویل: ۲۰هغه لوی او ښکلی آس چې پاچا تاته درکړی دی ،ماته راکړه ،زه به تاته سپین زر ،سره زر ،بوس او واښه درکړم .او ما ورته وویل ، انتظار وکړه تر هغه چې زه ستا د خبرو په اړه پاچا وګورم ،او وګوره چې پاچا څه وایي ،زه به هغه وکړم. ۲۱او اوس زما باداره او بادشاه ،ما دا خبره تاته څرګنده کړې ده ،او هغه مشوره چې زما بادشاه به خپل نوکر ته ورکړي ،زه به یې تعقیب کړم. ۲۲پاچا د تارح خبرې واورېدې ،او په قهر شو او هغه یې د یو احمق په څېر وګڼلو. ۲۳بادشاه تارح ته جواب ورکړو او ورته یې ووئیل” ،آیا تۀ دومره کم عقل یې چې دا کار کوې او خپل ښکلے آس د سپینو زرو او سرو زرو یا د بوسو او خوراک په بدل کښې ورکوې؟ ۲۴آیا ته د سپینو زرو او سرو زرو دومره کمبود لرې چې دا کار وکړې ،ځکه چې ته د خپل آس د خوړلو لپاره واښه او واښه نه شې پیدا کولی؟ او ستا لپاره سپین زر او سره زر ،یا واښه او واښه څه دي چې ته هغه ښکلی آس چې ما تاته درکړی دی ،د هغې په څیر په ټوله ځمکه کې بل څوک نشته ،ورکوې؟ ۲۵پاچا خبرې پرېښودې ،او تارح پاچا ته په ځواب کې وویل” :داسې خبرې پاچا خپل نوکر ته کړې دي. ۲۶زما بادشاه او ما للک ،زۀ تا ته سوال کوم ،دا څه دي چې تا ما ته وویل ،خپل زوئ راکړه چې مونږ هغه ووژنو ،او زه به تا ته د هغه د قیمت په بدل کې سپین زر او سره زر درکړم .د خپل زوئ د مرګ نه وروسته به د سپین زر او سره زر سره څه وکړم؟ څوک به زما وارث شي؟ یقینا ا زما په مرګ به سپین زر او سره زر زما بادشاه ته واپس شي چا چې دا ورکړے وو. ۲۷کله چې پاچا د تارح خبرې او هغه مثال چې هغه د پاچا په اړه راوړی واورید ،هغه ډېر غمجن شو او په دې خبره ډېر خپه شو ،او په خپل ځان کې یې غوسه واورېده. ۲۸تارح ولیدل چې د بادشاه غصه د هغۀ په خلف راپارېدلې ده ،او هغۀ بادشاه ته جواب ورکړو” ،زما هر څۀ د بادشاه په اختیار کښې ،حتی زما زوئ هم ،هغه د بادشاه په اختیار کښې دے ،هغه او د هغه دي .هر څۀ چې بادشاه د خپل نوکر سره کول غواړي ،هغه دې وکړي ی دوه وروڼه چې د هغۀ نه مشران دي ،بې ارزښته. ۲۹بادشاه تارح ته ووئیل” ،نه ،خو زۀ به ستا کشر زوئ په قیمت واخلم“. ۳۰تارح بادشاه ته په ځواب کې وویل" :زما باداره او بادشاه ،زه ستا څخه غوښتنه کوم چې ستا غلم ته اجازه راکړه چې ستا په مخکې یوه خبره وکړم او پاچا د خپل غلم خبره واوري ".تارح وویل" :زما پاچا اجازه راکړه چې ما ته درې ورځې وخت راکړه ترڅو زه په دې موضوع په خپل ځان کې غور وکړم او د خپل پاچا د خبرو په اړه له خپلې کورنۍ سره مشوره وکړم ".او هغه په پاچا ډېر فشار راوړ چې په دې موافقه وکړي. ۳۱پاچا د تارح خبره ومنله او هغه هماغسې وکړل او هغه ته یې درې ورځې وخت ورکړ ،او تارح د پاچا له حضور څخه لړ او خپل کور ته راغی او د پاچا ټولې خبرې یې ورته وکړې؛ او خلک ډېر ووېرېدل. ۳۲او په دریمه ورځ بادشاه تارح ته دا وفرمائیل” ،خپل زوئ ما ته د قیمت په بدل کې راولېږه لکه څنګه چې ما تا ته ویلي وو .او که ته دا کار ونکړې ،نو زه به ستا په کور کې ټول هغه څه ووژنم چې ستا سره دي ،ترڅو ستا یو سپی هم پاتې نشي. ۳۳نو تارح ژر لړ( ځکه چې دا خبره د پاچا له خوا ډېره ضروري وه )او د خپلو نوکرانو څخه یې یو ماشوم واخیست ،کوم چې د هغه وینځې په هغه ورځ زیږولی و ،او تارح هغه ماشوم پاچا ته راوړ او د هغه څخه یې قیمت واخیست.
11
جاشر
۳۴او څښتن په دې کار کې د تارح سره و ،ترڅو نمرود د ابرام د مرګ لمل نه شي ،او پاچا ماشوم د تارح څخه واخیست او په خپل ټول ځواک سره یې سر په ځمکه وغورځاوه ،ځکه چې هغه فکر کاوه چې دا ابرام دی؛ او دا له هغه ورځې څخه پټ و ،او دا د پاچا لخوا هیر شو ،ځکه چې دا د خدای رضا وه چې ابرام مړ نه شي. ۳۵تارح خپل زوی ابرام ،د هغه مور او دایي سره په پټه بوتلل او هغوی یې په یوه غار کې پټ کړل او هره میاشت به یې خواړه ورته راوړل. ۳۶او څښتن په غار کې د ابرام سره وو او هغه لوی شو ،او ابرام لس کاله په غار کې وو ،او پاچا او د هغه شهزادګانو ،فالګینیانو او هوښیارو فکر کاوه چې پاچا ابرام وژلی دی. فصل۹ ۱او په هغه ورځو کې د ابرام د مشر ورور تارح زوی هاران ښځه وکړه. ۲حاران د نهه دېرشو کالو وو کله چې هغه واده وکړ ،د حاران ښځه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او هغه یې لوط نوم کېښود. ۳هغه بیا امیدواره شوه او لور یې وزېږېده او د هغې نوم یې ملکه کېښود ،هغه بیا امیدواره شوه او لور یې وزېږېده او د هغې نوم یې سارای کېښود. ۴هاران دوه څلوېښت کلن و چې د سارای زوی یې پیدا شو ،دا د ابرام د ژوند لسم کال و .په هغو ورځو کې ابرام د خپلې مور او دایي سره د غار څخه راووتل ،ځکه چې پادشاه او د هغه رعیت د ابرام کیسه هېره کړې وه. ۵کله چې ابرام له غار څخه راووت ،نو نوح او د هغه زوی سام ته لړ ،او د هغوی سره پاتې شو ترڅو د څښتن لرښوونې او د هغه لرې زده کړي .هیڅوک نه پوهېدل چې ابرام چیرته دی ،او ابرام د ډېر وخت لپاره د نوح او د هغه زوی سام خدمت وکړ. ۶حضرت ابرام د نوح په کور کې نهه دېرش کاله وو ،حضرت ابرام د درې کلنۍ څخه څښتن پېژنده ،او د خپل مرګ تر ورځې پورې د څښتن په لرو روان و ،لکه څنګه چې نوح او د هغه زوی سام هغه ته ښوونه کړې وه .په هغه ورځو کې د ځمکې ټولو زامنو د څښتن په وړاندې ډېره سرغړونه وکړه ،او د هغه په وړاندې یې سرکشي وکړه او د نورو معبودانو عبادت یې وکړ ،او هغه څښتن یې هېر کړ چې په ځمکه کې یې پیدا کړی و .په هغه وخت کې د ځمکې اوسېدونکو هر یو خپل خدای جوړ کړ ،د لرګیو او تیږو څخه هغه خدایان چې خبرې یې نه کولې ،اورېدل یې نه شوای کولی او نه یې ژغورلی شو ،او د انسانانو زامنو د هغوی خدمت وکړ او هغوی د هغوی خدایان شول. ۷نو بادشاه ،د هغۀ ټول درباریان او تارح د هغۀ ټول خاندان د لرګیو او تیږو د معبودانو په عبادت کښې مخکښان خوو. ۸او تارح دولس لوی خدایان درلودل چې د لرګیو او تیږو څخه جوړ شوي وو ،د کال د دولسو میاشتو په تعقیب ،او هغه په میاشت کې د هر یو خدمت کاوه ،او تارح به هره میاشت خپل د غلې نذرانې او د څښاک نذرانې خپلو خدایانو ته راوړلې؛ تارح په ټولو ورځو کې همداسې کاوه. ۹او هغه ټول نسل د څښتن په نظر کې بدکاره وو ،نو هر یو یې خپل معبود جوړ کړ ،خو هغه څښتن یې پرېښود چې هغوی یې پیدا کړي وو. ۱۰او په هغه ورځو کې په ټوله ځمکه کې داسې سړی نه و چې څښتن یې پیژندلی وي( ځکه چې دوی هر یو د خپل خدای عبادت کاوه ) پرته له نوح او د هغه د کورنۍ او ټولو هغو کسانو چې د هغه د مشورې لندې وو ،په هغه ورځو کې څښتن پیژندلی و. ۱۱او د تارح زوی ابرام په هغو ورځو کې د نوح په کورنۍ کې ډېر زیات شو ،او هیڅوک یې نه پوهېدل او څښتن د هغه سره وو. ۱۲او څښتن حضرت ابرام ته د پوهې زړه ورکړ ،او هغه پوه شو چې د هغه نسل ټول کارونه بې ګټې وو ،او د هغوی ټول معبودان بې ګټې وو او بې ګټې وو. ۱۳حضرت ابرام لمر ولید چې په ځمکه ځلېږي ،نو حضرت ابرام له ځان سره وویل :بېشکه اوس دا لمر چې په ځمکه ځلېږي ،خدای دی او زه به یې عبادت وکړم. ۱۴حضرت ابرام په هغه ورځ د لمر عبادت وکړ او دعا یې ورته وکړه ،او کله چې ماښام شو لمر د معمول په څېر پرېووت ،حضرت ابرام په ځان کې وویل :آیا دا خدای کېدای نشي؟ ۱۵او حضرت ابرام ل هم په خپل ځان کې خبرې کولې ،هغه څوک دی چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړې؟ چا چې په ځمکه کې پیدا کړې؟ هغه چیرته دی؟ ۱۶شپه په هغه باندې تیاره شوه ،او هغه خپلې سترګې لویدیځ ،شمال ،جنوب او ختیځ ته پورته کړې ،او هغه ولیدل چې لمر د ځمکې څخه ورک شوی و ،او ورځ تیاره شوه. ۱۷حضرت ابرام ستوري او سپوږمۍ د ځان په وړاندې ولیدل او ویې ویل :دا هغه خدای دی چې ټوله ځمکه او انسان یې پیدا کړي دي ،او وګورئ چې دا د هغه بندګان د هغه شاوخوا خدایان دي :حضرت ابرام د سپوږمۍ عبادت وکړ او ټوله شپه یې ورته دعا وکړه. ۱۸سهار چې رڼا شوه او لمر د معمول په څېر په ځمکه باندې ځلېده ،حضرت ابرام هغه ټول شیان ولیدل چې څښتن خدای په ځمکه جوړ کړي وو. ۱۹حضرت ابرام له ځان سره وویل :یقینا ا دا هغه خدایان نه دي چې ځمکه او ټول انسانان یې جوړ کړي دي ،بلکې دا د خدای بندګان دي ، حضرت ابرام د نوح په کور کې پاتې شو او هلته یې څښتن او د هغه لرې وپېژاندې او د خپل ژوند په ټولو ورځو کې یې د څښتن عبادت وکړ ،او هغه ټول نسل څښتن هېر کړ او د لرګیو او تیږو نورو معبودانو عبادت یې وکړ او ټول عمر یې سرکشي وکړه. ۲۰او نمرود پاچا په ډاډ سره حکومت کاوه ،او ټوله ځمکه د هغه تر کنټرول لندې وه ،او ټوله ځمکه یوه ژبه او د یووالي خبرې وې. ۲۱د نمرود ټولو مشرانو او د هغه د مشرانو سره په ګډه مشوره وکړه ،فوط ،مصر ،کوش او کنعان د خپلو کورنیو سره ،او یو بل ته یې وویل ،راځئ چې ځان لپاره یو ښار جوړ کړو او په هغه کې یو قوي برج او د هغې سر اسمان ته ورسیږي ،او موږ به خپل ځانونه مشهور 12
جاشر
کړو ،ترڅو په ټوله نړۍ کې حکومت وکړو ،ترڅو زموږ د دښمنانو شر زموږ څخه ودریږي ،ترڅو موږ په دوی باندې په زور سره حکومت وکړو ،او د دوی د جګړو له امله په ځمکه کې خپاره نه شو. ۲۲نو ټول د بادشاه مخې ته لړل او دا خبرې یې بادشاه ته وکړې ،او بادشاه په دې معامله کښې د هغوئ سره موافقه وکړه او هغۀ هم داسې وکړل. ۲۳او ټولې کورنۍ چې شاوخوا شپږ لکه سړي پکې وو ،راټولې شوې ،او دوی د ښار او برج د جوړولو لپاره د یوې پراخې ځمکې په لټه کې شول ،او دوی ټوله ځمکه ولټوله ،مګر دوی د شنعار د ځمکې په ختیځ کې د یوې درې په څیر هیڅ ونه موندله ،تقریبا دوه ورځې مزل ، او دوی هلته سفر وکړ او هلته اوسېدل. ۲۴او هغوی د ښار او برج د جوړولو لپاره چې دوی یې د بشپړولو تصور کړی و ،د خښتو جوړول او اورونه سوځول پیل کړل. ۲۵او د برج جوړول د هغوی لپاره یوه ګناه او ګناه وه ،او هغوی یې جوړول پیل کړل ،او پداسې حال کې چې دوی د آسمان د څښتن خدای په وړاندې ودانۍ جوړولې ،دوی په خپلو زړونو کې د هغه په وړاندې د جګړې او اسمان ته د پورته کیدو تصور وکړ. ۲۶او دا ټول خلک او ټولې کورنۍ په دریو برخو ووېشل شوې؛ لومړۍ ډلې وویل :موږ به اسمان ته پورته شو او د هغه سره به جګړه وکړو؛ دوهمې ډلې وویل :موږ به اسمان ته پورته شو او خپل معبودان به هلته ځای په ځای کړو او د هغوی عبادت به وکړو؛ او دریمې ډلې وویل :موږ به اسمان ته پورته شو او هغه به په کمانونو او نېزو سره ووهلو .او خدای د دوی ټول کارونه او د دوی ټول بد فکرونه پوهېدل ،او هغه ښار او برج ولید چې دوی یې جوړول. ۲۷او کله چې هغوی ودانۍ جوړولې نو هغوی ځان ته یو لوی ښار او یو ډېر لوړ او قوي برج جوړ کړ؛ او د هغې د لوړوالي له امله د خښتو او خښتو جوړونکو ته د پورته کېدو په وخت کې تر هغه وخته پورې ونه رسیدل چې پورته تلونکو کسانو یو کال بشپړ کړ ،او له هغې وروسته ،هغوی جوړونکو ته ورسېدل او خښتې او خښتې یې ورکړې؛ همداسې هره ورځ کېدل. ۲۸او وګورئ چې دا پورته شول او نور ټوله ورځ ښکته شول؛ او که چیرې د دوی له لسونو څخه یوه خښته ولویږي او ماته شي ،نو ټول به پرې ژاړي ،او که چیرې یو سړی ولویږي او مړ شي ،نو هیڅوک به یې ورته ونه ګوري. ۲۹څښتن د هغوی د خیالونو څخه خبر شو ،او کله چې هغوی ودانۍ جوړولې ،نو هغوی د اسمان په لور غشي وغورځول ،او ټول غشي په وینو ډک پرې ولګېدل ،او کله چې هغوی ولیدل نو یو بل ته یې وویل :بې له شکه موږ ټول هغه کسان وژلي دي چې په اسمان کې دي. ۳۰ځکه چې دا د څښتن له خوا وه چې هغوی ګمراه کړي ،او د ځمکې له مخ څخه یې له منځه یوسي. ۳۱او هغوی برج او ښار جوړ کړ ،او دا کار یې هره ورځ تر هغه وخته پورې کاوه چې ډېرې ورځې او کلونه تېر شول. ۳۲او خدای پاک هغو اویا فرښتو ته چې د هغه په مخکې ولړې وې ،او هغو کسانو ته چې د هغه سره نږدې وې ،وویل :راځئ چې ښکته شو او د دوی ژبې ګډوډې کړو ،ترڅو یو سړی د خپل ګاونډي ژبه ونه پوهیږي ،او هغوی هم همداسې وکړل. ۳۳او له هغې ورځې وروسته ،هر یو د خپل ګاونډي ژبه هېره کړه ،او دوی نشو کولی چې په یوه ژبه خبرې وکړي ،او کله چې جوړونکی د خپل ګاونډي له لس څخه چونه یا ډبره واخلي چې هغه یې امر نه کاوه ،جوړونکی به یې وغورځوله او په خپل ګاونډي به یې وغورځوله ،ترڅو هغه مړ شي. ۳۴او هغوی ډېر ورځې داسې وکړل ،او په دې ډول یې ډېر کسان ووژل. ۳۵او څښتن هغه درې ډلې چې هلته وې ،ووهلې ،او د هغوی د کارونو او طرحو سره سم یې هغوی ته سزا ورکړه؛ هغه کسان چې ویل یې ،موږ به اسمان ته پورته شو او د خپلو خدایانو عبادت به وکړو ،د بیزوګانو او فیلنو په څیر شول؛ او هغه کسان چې ویل یې ،موږ به اسمان په غشو ووهو ،څښتن هغوی ووژل ،یو سړی د خپل ګاونډي په لس؛ او د هغو کسانو دریمه ډله چې ویل یې ،موږ به اسمان ته پورته شو او د هغه په وړاندې به جګړه وکړو ،څښتن هغوی په ټوله ځمکه کې خپاره کړل. ۳۶او هغه کسان چې د هغوی په منځ کې پاتې وو ،کله چې هغوی پوه شول او پوه شول چې هغه بدمرغي چې په هغوی باندې را روانه وه ،نو هغوی ودانۍ پریښوده او هغوی هم د ټولې ځمکې په مخ خپاره شول. ۳۷او هغوی د ښار او برج جوړول بند کړل؛ نو ځکه یې هغه ځای د بابل په نوم یاد کړ ،ځکه چې هلته څښتن د ټولې ځمکې ژبه ګډوډه کړه؛ وګورئ چې دا د شنعار د ځمکې په ختیځ کې وه. ۳۸او د هغه برج په اړه چې د انسانانو زامنو جوړ کړ ،ځمکې خپله خوله پرانیستله او د هغې دریمه برخه یې تیره کړه ،او له اسمان څخه اور هم راښکته شو او دریمه برخه یې وسوځوله ،او دریمه برخه یې تر نن ورځې پورې پاتې ده ،او دا د هغه برخې څخه ده چې پورته وه ، او د هغې محیط د دریو ورځو په واټن دی. ۳۹او ډېر انسانان په هغه برج کې مړه شول ،داسې خلک چې شمېر یې نه وو. فصل۱۰ ۱د لعبر زوئ فلج په هغه ورځو کښې ،د تارح د زوئ ابرام د ژوند په اته څلوېښتم کال کښې مړ شو ،او د فلج ټول عمر دوه سوه نهه دېرش کاله وو. ۲او کله چې څښتن د انسانانو زامن د هغوی د ګناه له امله په برج کې خپاره کړل ،نو وګورئ چې هغوی په ډېرو ډلو ووېشل شول ،او ټول انسانان د ځمکې په څلورو ګوټونو کې خپاره شول. ۳او ټولې کورنۍ د خپلې ژبې ،خپلې ځمکې یا خپل ښار سره سم جوړې شوې. ۴او د انسانانو زامنو د خپلو کورنیو سره سم ډېر ښارونه جوړ کړل ،په ټولو هغو ځایونو کې چې دوی لړل او په ټوله ځمکه کې چېرته چې څښتن دوی خپاره کړي وو. ۵او ځینو یې په هغو ځایونو کې ښارونه جوړ کړل چې وروسته له هغه څخه شړل شوي وو ،او دوی دا ښارونه د خپلو نومونو ،یا د خپلو ماشومانو د نومونو ،یا د هغوی د ځانګړو پیښو په نوم یاد کړل. 13
جاشر
۶او د نوح د زوی یافث زامن لړل او په هغه ځایونو کې یې ښارونه جوړ کړل چې دوی پکې خپاره شوي وو ،او خپل ټول ښارونه یې د دوی په نومونو یاد کړل ،او د یافث زامن د ځمکې په مخ په ډیرو برخو او ژبو وویشل شول. ۷او دا د یافت اولد د خپلو کورنیو په مطابق دي :خجمر ،ماجوج ،میدي ،یاوان ،توبل ،مسک او تیراس ،دا د خپلو نسلونو په مطابق د یافت اولد دے. ۸او د خجمر اولد ،د هغوی د ښارونو په مطابق ،فرانکوم وو ،چې د فرانزا په خاوره کې ،د فرانزا د سیند په غاړه ،د سینا د سیند په غاړه اوسېدل. ۹او د رفعت اولد د بارتونیم دی ،چې د لده سیند په غاړه د بارتونیا په خاوره کې اوسیږي ،چې خپلې اوبه په لوی سمندر جیحون کې خوشې کوي ،چې سمندر دی. ۱۰او د توجرما اولد لس کورنۍ دي ،او د هغوی نومونه دا دي :بوزار ،پرزوناک ،بلجر ،الیکانوم ،رگبیب ،تارکي ،بد ،زبوک ،اونګل او تلماز؛ دا ټول خپاره شول او په شمال کې یې استراحت وکړ او ځانونه یې ښارونه جوړ کړل. ۱۱او هغوی خپل ښارونه د خپلو نومونو په مطابق کېښودل ،دا هغه ښارونه دي چې تر نن ورځې پورې د لحتله او الطالق د سیندونو په غاړه اوسي. ۱۲خو د انګولي ،بلګار او پرزوناک کورنۍ ،دوی د ډوبني لوی سیند په غاړه اوسېږي؛ او د دوی د ښارونو نومونه هم د دوی د خپلو نومونو سره سم دي. ۱۳د یاوان اولد هغه یاوانیان دي چې د مقدونیه په خاوره کې اوسېږي ،او د میدیار اولد هغه اوریلوم دي چې د کرسن په خاوره کې اوسېږي ،او د توبل اولد هغه دي چې د فاشیاه د سیند په غاړه د توسکانه په خاوره کې اوسېږي. ۱۴او د میشک اولد شیبشني دی او د تیراس اولد روشاش ،خکشني او اونګولي دی؛ دا ټول لړل او ځانونه یې ښارونه جوړ کړل؛ دا هغه ښارونه دي چې د جبوس سمندر په غاړه د کورا سیند په غاړه موقعیت لري ،کوم چې ځان د ترګان سیند ته اچوي. ۱۵او د الیشاه اولد المانیان دي ،او دوی هم لړل او ځانونه یې ښارونه جوړ کړل؛ دا هغه ښارونه دي چې د ایوب او شباتمو غرونو ترمنځ موقعیت لري؛ او له دوی څخه د لمبردي خلک وو چې د ایوب او شباتمو غرونو ته مخامخ اوسېدل ،او دوی د ایټالیا ځمکه فتح کړه او تر نن ورځې پورې هلته پاتې دي. ۱۶او د چتیم اولد رومیان دي چې د تبریو سیند په غاړه د کنوپیا په دره کې اوسیږي. ۱۷او د دودونیم اولد هغه کسان دي چې د جیحون سمندر په ښارونو کې اوسېږي ،چې د بوردنا په خاوره کې دي. ۱۸دا د یافت د اولد کورنۍ دي چې د هغوی د ښارونو او ژبو له مخې وې ،کله چې هغوی د برج له جوړېدو وروسته خپاره شول ،او هغوی خپل ښارونه د هغوی د نومونو او ځایونو په اساس نومول .او دا د هغوی د ټولو ښارونو نومونه دي چې د هغوی د کورنیو له مخې وو ،کوم چې هغوی په هغو ورځو کې د برج له جوړېدو وروسته جوړ کړل. ۱۹د حام اولد د هغوی د نسل او ښارونو په مطابق کوش ،مصر ،فوط او کنعان وو. ۲۰دا ټول لړل او د ځان لپاره یې ښارونه جوړ کړل چې څنګه یې مناسب ځایونه وموندل او خپل ښارونه یې د خپلو پلرونو کوش ،مصر ، فوط او کنعان په نومونو کېښودل. ۲۱د لمصر اولد لودیان ،عنامیان ،لهابیان ،نفتوخیان ،فتروسیان ،کسلوچیان او کفتوریان دي ،دا اووه کورنۍ دي. ۲۲دا ټول د سیحور سیند په غاړه اوسېږي ،چې د مصر ویر دی .هغوی ښارونه جوړ کړل او په خپلو نومونو یې کېښودل. ۲۳د فتروس او کسلوخ اولدونه یو بل سره واده وکړ او د هغوی څخه فلشټیم ،عزاتیم ،جراریم ،جیتیم او عقرونیم پنځه کورنۍ جوړې شوې؛ هغوی هم ځانونه ښارونه جوړ کړل او خپل ښارونه یې د خپلو پلرونو په نومونو یاد کړل چې تر نن ورځې پورې د هغوی د پلرونو په نومونو یادېږي. ۲۴د کنعان اولد هم ښارونه جوړ کړل او خپل ښارونه یې د هغوی په نومونو کېښودل ،یوولس ښارونه او نور بې شمېره وو. ۲۵د حام د کورنۍ څخه څلور سړي د درې ځمکې ته لړل ،دا د څلورو سړو نومونه دي :سدوم ،عموره ،ادمه او ضبوئیم. ۲۶دغو سړو د ځان لپاره په دره کې څلور ښارونه جوړ کړل او د هغو ښارونو نومونه یې په خپلو نومونو کېښودل. ۲۷هغوی او د هغوی اولدونه او د هغوی ټول کورنۍ په هغو ښارونو کې اوسېدل .هغوی ډېر اولدونه درلودل او ډېر یې درلودل او په سوله کې اوسېدل. ۲۸د حور زوی ،چې د کنعان زوی وو ،سعیر لړ او د فاران غره ته مخامخ یوه دره یې وموندله او هلته یې یو ښار جوړ کړ او هغه او د هغه اووه زامن او د هغه کورنۍ هلته اوسېدل او هغه ښار یې چې جوړ کړی و ،د خپل نوم سره سم سعیر نوم ورکړ .دا د سعیر خاوره تر نن ورځې پورې ده. ۲۹دا د حام د اولدې کورنۍ دي ،د هغوی د ژبو او ښارونو له مخې ،کله چې هغوی د برج څخه وروسته خپلو هېوادونو ته خپاره شول. ۳۰او د نوح د زوی سام اولد ،چې د عبر د ټولو اولدونو پلر وو ،هم لړ او په هغه ځایونو کې یې ښارونه جوړ کړل چې هلته خپاره شوي وو ،او خپل ښارونه یې د هغوی په نومونو کېښودل. ۳۱د سام زامن عیلم ،آشور ،ارفکسد ،لخد او ارام وو .هغوی ښارونه جوړ کړل او د خپلو ټولو ښارونو نومونه یې د هغوی په نومونو کېښودل. ۳۲په هغه وخت کې د سام زوی اشور د خپلو زامنو او کورنۍ سره یو ډېر لوی ډله سره لړل ،او دوی یو لرې ځمکې ته لړل چې دوی وموندله ،او دوی په هغه ځمکه کې چې دوی لړل یو ډیر پراخ درې سره مخ شول ،او دوی څلور ښارونه جوړ کړل او هغه یې د خپلو نومونو او تاریخونو په نوم یاد کړل. ۳۳او دا د هغو ښارونو نومونه دي چې د اشورانو له خوا جوړ شوي وو :نینوا ،رسن ،کالک او رحوبوتیر ،او د اشورانو اولد تر نن ورځې پورې هلته اوسیږي. 14
جاشر
۳۴د ارام اولد هم لړ او د ځان لپاره یې یو ښار جوړ کړ او د خپل مشر ورور په نوم یې د ښار نوم عوض کېښود او هلته اوسېدل ،دا د نن ورځې پورې د عوض سیمه ده. ۳۵او د برج څخه وروسته په دوهم کال کې د آشوریانو یو سړی چې نوم یې بالع وو ،د نینوا له خاورې څخه لړ ترڅو د خپل کورنۍ سره هلته واوسي چې هر ځای یې وموند ،او دوی د سدوم په وړاندې د میدان ښارونو ته ورسېدل او هلته اوسېدل. ۳۶نو هغه سړی هلته لړ او هلته یې یو کوچنی ښار جوړ کړ او د خپل نوم په نوم یې هغه ته بالع نوم ورکړ ،دا د تر نن ورځې پورې د ضخغر ځمکه ده. ۳۷او دا د سام د اولدې کورنۍ د هغوی د ژبې او ښارونو له مخې دي ،وروسته له هغه چې دوی د برج څخه وروسته په ځمکه کې خپاره شول. ۳۸او د نوح د اولدې د کورنۍ هرې پاچاهۍ ،ښار او کورنۍ له دې وروسته ډېر ښارونه جوړ کړل. ۳۹او هغوی په خپلو ټولو ښارونو کې حکومتونه جوړ کړل ،ترڅو د هغوی د امرونو له مخې تنظیم شي؛ همداسې د نوح د اولدې ټولو کورنیو د تل لپاره وکړل. فصل۱۱ ۱د خکوش زوئ نمرود ل د شنعار په خملک کښې وو ،او هغه په هغې بادشاهى کوله او هلته اوسېدو ،او هغۀ د شنعار په خملک کښې ښارونه جوړ کړل. ۲او دا د هغو څلورو ښارونو نومونه دي چې هغه جوړ کړي وو ،او هغه د هغو پیښو په نومونو کېښود چې د برج په جوړولو کې ورسره وشول. ۳او هغه د لومړي نوم نوم بابل کېښود او ویې ویل :ځکه چې هلته څښتن د ټولې ځمکې ژبه ګډوډه کړه؛ او د دوهم نوم یې عیرک کېښود ، ځکه چې له هغه ځای څخه خدای هغوی خپاره کړل. ۴او دریم یې د عخ نوم ورکړ او ویې ویل چې په هغه ځای کې لویه جګړه وه؛ او څلورم یې د کلناه نوم ورکړ ،ځکه چې د هغه مشران او ځواکمن سړي هلته مړه شول ،او دوی څښتن ته سپکاوی وکړ ،دوی سرکشي وکړه او د هغه په وړاندې یې سرغړونه وکړه. ۵کله چې نمرود د شنعار په خاوره کې دا ښارونه جوړ کړل ،نو هغه په هغو کې د خپلو خلکو پاتې شوني ،خپل شهزادګان او ځواکمن سړي ځای پر ځای کړل چې د هغه په سلطنت کې پاتې وو. ۶نمرود په بابل کې اوسېده ،او هلته یې د خپلو نورو رعیتانو په سر خپله واکمني نوې کړه ،او په خوندي ډول یې حکومت کاوه ،او د نمرود رعیتانو او شهزادګانو د هغه نوم امرافل کېښود ،او ویل یې چې په برج کې د هغه مشران او سړي د هغه له لرې ووژل شول. ۷سره له دې ،نمرود څښتن ته راستون نه شو ،او په بدۍ کې یې دوام ورکړ او د انسانانو زامنو ته یې بدۍ ورزده کړه؛ او د هغه زوی مردون د خپل پلر څخه بدتر و ،او د خپل پلر د کرکې وړ کارونو ته یې دوام ورکړ. ۸او هغه د انسانانو اولدونه ګناه ته اړ کړل ،له همدې امله ویل کېږي چې ،له بدکارانو څخه بدي راوځي. ۹په هغه وخت کې د حام د اولدې د کورنیو ترمنځ جګړه وشوه ،ځکه چې هغوی په هغو ښارونو کې اوسېدل چې هغوی جوړ کړي وو. ۱۰د عیلم پاچا کدرلعمر د حام د اولدې له کورنیو څخه لړ ،هغه د هغوی سره جګړه وکړه او هغوی یې لندې کړل .هغه د میدان پنځو ښارونو ته لړ او د هغوی سره یې جګړه وکړه او هغوی یې لندې کړل ،او هغوی یې د هغه تر واک لندې راوستل. ۱۱هغوی دولس کاله د هغه خدمت وکړ او هر کال یې ورته مالیه ورکوله. ۱۲په هغه وخت کې د سروګ زوی ناحور د تارح د زوی ابرام د ژوند په نهه څلوېښتم کال کې مړ شو. ۱۳د تارح د زوی حضرت ابرام د ژوند په پنځوسم کال کې ،حضرت ابرام د نوح له کوره ووت او د خپل پلر کور ته لړ. ۱۴ابرام څښتن وپېژنده ،او هغه د هغه په لرو او لرښوونو روان شو ،او څښتن د هغه خدای د هغه سره و. ۱۵او د هغه پلر تارح په هغه ورځو کې ل تر اوسه د نمرود د لښکر مشر و ،او هغه ل هم د پردیو معبودانو پیروي کوله. ۱۶حضرت ابرام د خپل پلر کور ته راغی او هلته یې دولس خدایان په خپلو عبادتځایونو کې ولړ ولیدل ،او کله چې حضرت ابرام د خپل پلر په کور کې دا بتونه ولیدل نو هغه په قهر شو. ۱۷حضرت ابرام وویل :په ژوندي څښتن قسم چې دا مجسمې به زما د پلر په کور کې پاتې نشي .که چېرې زه په درې ورځو کې ټول مات نه کړم ،نو هغه څښتن به هم زما سره همداسې وکړي چې ما یې پیدا کړی دی. ۱۸حضرت ابرام د هغوی څخه لړ او په خپل زړه کې یې غوسه ډېره شوه .حضرت ابرام په بیړه له کوټې څخه د خپل پلر د بهرنى دربار ته لړ او خپل پلر یې په دربار کې ناست وموند او ټول نوکران یې ورسره وو .حضرت ابرام راغی او د هغه په مخ کې کښېناست. ۱۹حضرت ابرام له خپل پلر څخه پوښتنه وکړه او ویې ویل :پلره ،ماته ووایه چې هغه خدای چېرته دی چې اسمان او ځمکه او د ځمکې پر مخ ټول انسانان یې پیدا کړي دي او ته او زه یې پیدا کړي دي .تارح خپل زوی حضرت ابرام ته ځواب ورکړ :ګوره هغه کسان چې موږ یې پیدا کړي یو ،ټول زموږ سره په کور کې دي. ۲۰حضرت ابرام خپل پلر ته وویل” :زما باداره ،مهرباني وکړه چې هغه ماته وښیه “.او تارح حضرت ابرام د داخلي دربار کوټې ته راوست او حضرت ابرام ولید ،نو ټوله کوټه د لرګیو او تیږو د بتانو څخه ډکه وه ،دولس لوی بتونه او نور ډېر کم وو چې بې شمېره وو. ۲۱تارح خپل زوی ته وویل” :ګوره ،دا هغه کسان دي چې هر څه چې ته یې په ځمکه وینې ،هغه یې جوړ کړي دي او زه ،ته او ټول انسانان یې پیدا کړي دي. ۲۲تارح خپلو خدایانو ته سجده وکړه او بیا هغه د هغوی څخه لړ او د هغه زوی ابرام هم ورسره لړ. ۲۳کله چې ابرام د هغوی څخه لړ ،هغه خپلې مور ته لړ او د هغې په مخکې کښېناسته او خپلې مور ته یې وویل” :ګوره ،زما پلر ماته هغه کسان ښودلي دي چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړي دي ،او ټول انسانان هم. 15
جاشر
۲۴نو اوس ژر شه او د رمې څخه یو سېرلی راوړه او خوندور غوښه ترې پخه کړه ،چې زه یې د خپل پلر خدایانو ته د خوړلو لپاره د نذرانې په توګه راوړم ،کېدای شي چې په دې سره زه د هغوی په نظر کې قبول شم. ۲۵مور یې همداسې وکړل ،هغې یو سېرلی راوړ او خوندوره غوښه یې ترې پخه کړه او حضرت ابرام ته یې راوړه ،حضرت ابرام د خپلې مور څخه خوندوره غوښه واخیسته او د خپل پلر د معبودانو په حضور کې یې کېښوده ،او هغه د هغوی سره نږدې شو چې وخوري ،خو د هغه پلر تارح د دې څخه خبر نه و. ۲۶او په هغه ورځ چې حضرت ابرام د هغوی په منځ کې ناست وو ،ولیدل چې د هغوی غږ نه وو ،نه اورېدل کېدل ،نه حرکت ،او نه یو کس د خوړلو لپاره لس اوږد کړ. ۲۷حضرت ابرام هغوی ملنډې وهلې او ویې ویل” :هغه خوندوره غوښه چې ما چمتو کړې وه ،هغوی یې خوښ نه کړل ،یا ښایي دا د هغوی لپاره ډېره کمه وه ،او له همدې امله یې ونه خوړله ،نو سبا به زه تازه خوندوره غوښه چمتو کړم ،چې له دې څخه غوره او ډېره وي ،ترڅو زه یې پایله وګورم. ۲۸په بله ورځ حضرت ابرام خپلې مور ته د خوندورې غوښې په اړه لرښوونه وکړه ،مور یې پاڅېده او د رمې څخه یې درې ښه بچیان راوړل او له هغو څخه یې ډېر خوندور غوښه جوړه کړه ،لکه څنګه چې د هغې زوی خوښېده ،او هغې خپل زوی حضرت ابرام ته ورکړه ،خو د هغه پلر تارح له دې څخه خبر نه وو. ۲۹حضرت ابرام د خپلې مور څخه خوندور خواړه واخیستل او د خپل پلر د خدایانو په حضور کې یې د کوټې ته راوړل ،او د هغوی سره نږدې شو چې وخوري ،او هغه یې د هغوی په وړاندې کېښود ،حضرت ابرام ټوله ورځ د هغوی په وړاندې ناست و او فکر یې کاوه چې ښایي هغوی وخوري. ۳۰حضرت ابرام هغوی ته وکتل او ویې لیدل چې نه خو د هغوی غږ وو او نه اورېدل کېدل ،او نه یو یې هم د غوښې خوړلو لپاره لس اوږد کړ. ۳۱او د هغه ورځې ماښام په هغه کور کې حضرت ابرام د خدای پاک روح اغوستی و. ۳۲هغه چیغه کړه او ویې ویل :افسوس زما د پلر او دې بد نسل په حال ،چې زړونه یې ټول د باطل سره مینه لري ،د لرګیو او تیږو د دې بتانو عبادت کوي چې نه خوري ،نه بوی کوي ،نه اوري او نه خبرې کولی شي ،چې خولې یې بې خبرې لري ،سترګې یې بې لیده دي ، غوږونه یې بې اوریدله دي ،لسونه یې بې احساسه دي ،او پښې یې چې حرکت نشي کولی؛ د دوی په څیر دي هغه کسان چې دوی یې جوړ کړي او په دوی باور لري. ۳۳کله چې ابرام دا ټول کارونه ولیدل نو د هغه غصه د خپل پلر په خلف شوه ،او هغه ژر لړ او په لس کې یې یو کوټ ونیو او د معبودانو کوټې ته ورغی او د خپل پلر ټول معبودان یې مات کړل. ۳۴کله چې هغه د بتانو ماتول ختم کړل ،نو هغه د هغه لوی خدای په لس کې چې د هغوی په مخکې وو ،کوټه ورکړه او بهر لړ؛ او د هغه پلر تارح کور ته راغی ،ځکه چې هغه په دروازه کې د کوټې د وهلو غږ واورېد؛ نو تارح کور ته دننه راغی ترڅو پوه شي چې دا څه شی دی. ۳۵کله چې تارح د بتانو په کوټه کې د کوټې د وهلو غږ واورېد ،نو هغه د بتانو کوټې ته منډه کړه او حضرت ابرام یې ولید چې بهر روان و. ۳۶او تارح کوټې ته ننوت او ټول بتونه یې ولیدل چې غورځېدلي او مات شوي وو ،او د لوی په لس کې هغه کوټه وه چې ماته شوې نه وه ،او هغه خوندوره غوښه چې د هغه زوی ابرام جوړه کړې وه ،ل هم د دوی په مخکې وه. ۳۷کله چې تارح دا ولیدل ،نو ډېر په قهر شو او په بیړه له کوټې څخه حضرت ابرام ته لړ. ۳۸هغه خپل زوی ابرام ولید چې ل تر اوسه په کور کې ناست و او هغه ته یې وویل” :دا زما د خدایانو سره څه کار دی؟“ ۳۹حضرت ابرام خپل پلر تارح ته ځواب ورکړ او ویې ویل :نه ،زما باداره ،ځکه چې ما د هغوی په مخکې خوندوره غوښه راوړه ،او کله چې زه د هغوی سره د غوښې سره نږدې شوم چې وخوري ،نو هغوی ټولو سمدلسه خپل لسونه د خوړلو لپاره پورته کړل مخکې له دې چې لوی څښتن خپل لس د خوړلو لپاره پورته کړي. ۴۰هغه لوی سړي د هغوی کارونه چې د هغه په وړاندې یې کول ولیدل ،او د هغه غصه په هغوی باندې ډېره زیاته شوه .هغه لړ او هغه کوږۍ یې چې په کور کې وه واخیسته او ورغی او ټول یې مات کړل ،او وګورئ چې کوږۍ ل هم د هغه په لس کې ده لکه څنګه چې ته یې وینې. ۴۱کله چې تارح دا خبرې وکړې ،نو هغه په خپل زوی ابرام باندې په قهر شو او تارح په غوسه کې خپل زوی ابرام ته وویل” :دا څه کیسه ده چې تا کړې ده؟ ته ماته دروغ وایې“. ۴۲آیا په دې خدایانو کې روح ،روح یا ځواک شته چې هغه څه وکړي چې تا راته ویلي دي؟ ایا دوی لرګي او ډبره نه دي ،او ایا ما پخپله نه دي جوړ کړي ،او ایا ته داسې دروغ ویلی شې ،چې هغه لوی خدای چې د دوی سره و ،دوی ووهل؟ دا ته یې چې د هغه په لس کې یې کوږۍ کېښوده ،او بیا یې وایې چې هغه ټول ووهل. ۴۳حضرت ابرام خپل پلر ته په ځواب کې وویل" :نو بیا څنګه د دې بتانو عبادت کوې چې په هغوی کې د هیڅ کار کولو توان نشته؟ هغه بتان چې ته پرې باور لرې تاته نجات درکولی شي؟ کله چې ته ورته غږ کوې نو ستا دعاګانې اورېدلی شي؟ آیا هغوی تاته ستا د دښمنانو له لسونو څخه نجات درکولی شي ،یا به ستا د دښمنانو په وړاندې ستا د جګړې لپاره جنګېږي ،چې ته باید د لرګیو او تیږو عبادت وکړې چې نه خبرې کولی شي او نه اورېدلی شي؟" ۴۴او اوس دا ستاسو او ستاسو د خلکو لپاره ښه نه ده چې دا کارونه وکړئ .ایا تاسو دومره احمق ،دومره احمق یا دومره کم عقل یاست چې د لرګیو او تیږو خدمت کوئ او په دې ډول به کار کوئ؟ ۴۵او هغه څښتن خدای هېر کړئ چې اسمان او ځمکه یې پیدا کړې او تاسو یې په ځمکه کې پیدا کړي یاست ،او په دې توګه د تیږو او لرګیو په عبادت کولو سره په خپلو روحونو باندې لوی آفت راولئ؟ 16
جاشر
۴۶آیا زموږ پلرونو په پخوانیو وختونو کې په دې مسله کې ګناه نه وه کړې ،او د کایناتو څښتن خدای په هغوی باندې د سیلب اوبه راوړې او ټوله ځمکه یې له منځه یوړه؟ ۴۷او تاسو څنګه کولی شئ دا کار ته دوام ورکړئ او د لرګیو او تیږو معبودانو ته خدمت وکړئ ،څوک چې نه اوري ،نه خبرې کوي ،یا تاسو له ظلم څخه نه شي ژغورلی ،او په دې توګه د کایناتو د خدای غضب په تاسو باندې نازلوي؟ ۴۸نو اوس زما پلر دې کار څخه لس واخله او په خپل ځان او د خپلې کورنۍ په روحونو باندې بدي مه راوله. ۴۹حضرت ابرام ژر لړ او د خپل پلر له مخې څخه وتښتېد او د خپل پلر د تر ټولو لوی بت څخه یې هغه کوتره راوویستله چې په هغې سره حضرت ابرام هغه ماته کړه او وتښتېد. ۵۰تارح چې هغه څه چې ابرام کړي وو ،هغه ولیدل ،ژر له خپل کور څخه لړ او پادشاه ته لړ ،نمرود ته ورغی او د هغه په مخکې ودرېد او پادشاه ته یې سجده وکړه ،او پادشاه وویل :ته څه غواړې؟ ۵۱او هغه وویل" ،زما مالکه ،زه ستا څخه غوښتنه کوم چې زما خبره واورئ -اوس پنځوس کاله دمخه زما څخه یو ماشوم زیږیدلی و ، او هغه زما خدایانو سره داسې چلند کړی او داسې یې ویلي دي؛ او اوس ،زما مالکه او پاچا ،هغه راوبلئ چې ستاسو په وړاندې راشي ،او د قانون سره سم یې قضاوت وکړي ،ترڅو موږ د هغه له شر څخه خلص شو". ۵۲نو پاچا خپل درې نوکران ولېږل او هغوی لړل او ابرام یې د پاچا مخې ته راوست .نمرود او د هغه ټول مشران او نوکران په هغه ورځ د هغه په وړاندې ناست وو او تارح هم د هغوی په وړاندې ناست وو. ۵۳بادشاه ابرام ته ووئیل” ،دا تا د خپل پلر او د هغۀ د معبودانو سره څۀ وکړل؟ “ابرام بادشاه ته هغه خبرې وکړې لکه څنګه چې هغۀ خپل پلر ته کړې وې ،او هغۀ ورته ووئیل” ،هغه لوئ خخدائ چې د هغوئ سره په کور کښې وو ،هغه څۀ وکړل چې تا اورېدلي دي“. ۵۴پاچا حضرت ابرام ته وویل" :ایا هغوی د خبرو کولو ،خوړلو او هغه څه کولو توان لري لکه څنګه چې تا ویلي دي؟ "حضرت ابرام ځواب ورکړ" :که چېرې په هغوی کې قدرت نه وي ،ولې ته د هغوی خدمت کوې او د خپلو حماقتونو له امله د انسانانو اولدې ګمراه کوې؟" ۵۵آیا ته فکر کوې چې دوی کولی شي تا وژغوري یا کوم کوچنی یا لوی کار وکړي چې ته باید د هغوی خدمت وکړې؟ او ولې ته د ټول کایناتو خدای نه احساسوې ،چا چې ته پیدا کړی او د هغه په واک کې دا ده چې ووژني او ژوندي وساتي؟ ۵۶۰احمق ،ساده او ناپوه پاچاه ،افسوس دې وي ستا لپاره د تل لپاره. ۵۷ما فکر کاوه چې ته به خپلو بندګانو ته سمه لر وښایې ،خو تا دا کار ونه کړ ،بلکې ټوله ځمکه دې په خپلو ګناهونو او د خپلو هغو خلکو په ګناهونو ډکه کړې ده چې ستا لرې یې تعقیب کړې دي. ۵۸آیا ته نه پوهېږې یا تا نه دي اوریدلي چې دا بد کار چې ته یې کوې ،زموږ پلرونو په تیرو وختونو کې په هغه کې ګناه کړې وه ،او ابدي خدای په هغوی باندې د سیلب اوبه راوړې او ټول یې له منځه یوړل ،او د هغوی په خاطر یې ټوله ځمکه هم له منځه یوړه؟ او ایا ته او ستا قوم به اوس راپورته شې او د دې کار په څیر کار وکړې ،ترڅو د کایناتو د څښتن خدای غضب راولو او په تا او ټوله ځمکه باندې بدي راولې؟ ۵۹نو اوس دا بد عمل چې ته یې کوې پریږده او د کایناتو د خدای عبادت وکړه ،ځکه چې ستا روح د هغه په لس کې دی ،نو بیا به ستا خیر وي. ۶۰او که ستا بد زړه زما خبرو ته غوږ ونه نیسي او ستا د بدو لرو پریښودو او د ابدي خدای عبادت کولو ته اړ نه کړي ،نو ته به په وروستیو ورځو کې په شرم سره مړ شې ،ته ،ستا قوم او ټول هغه کسان چې ستا سره تړاو لري ،ستا خبرې اوري یا ستا په بدو لرو روان وي. ۶۱کله چې ابرام د پاچا او شهزادګانو په وړاندې خبرې کول بس کړل ،ابرام خپلې سترګې اسمان ته پورته کړې او ویې ویل :څښتن ټول بدکاران ویني او هغه به د هغوی قضاوت وکړي. فصل۱۲ ۱کله چې پاچا د ابرام خبرې واورېدې ،نو امر یې وکړ چې هغه زندان ته واچول شي؛ او ابرام لس ورځې په زندان کې وو. ۲او د هغو ورځو په پای کې پاچا امر وکړ چې ټول پاچاهان ،شهزادګان او د مختلفو ولیتونو والیان او هوښیاران باید د هغه مخې ته راشي ،او دوی د هغه مخې ته ناست وو ،او ابرام ل هم په زندان کې و. ۳نو بادشاه شهزادګانو او هوښیارو ته ووئیل” ،آیا تاسو اورېدلي دي چې د تارح زوئ ابرام د خپل پلر سره څۀ وکړل؟ هغۀ د هغۀ سره داسې وکړل ،او ما هغه زما په وړاندې راوستلو خحکم ورکړو ،او هغۀ داسې خبرې وکړې .د هغۀ زړه هغه غلط نه کړو ،او زما په حضور کښې یې هم ونه منله ،او اوس هغه په زندان کښې بند دے“. ۴نو له دې امله پرېکړه وکړئ چې د دې سړي لپاره څه سزا ده چې پاچا ته یې سپکاوی کړی و او هغه څه یې کړي وو چې تاسو اوریدلي وو. ۵نو ټولو بادشاه ته په ځواب کې وویل" :هغه سړی چې بادشاه ته سپکاوی کوي باید په ونه کې ځړول شي .خو هغه چې هغه ټولې خبرې وکړې او زموږ د خدایانو سپکاوی یې وکړ ،نو هغه باید وسوځول شي ،ځکه چې دا په دې مسله کې قانون دی". ۶که پاچا وغواړي چې دا کار وکړي ،نو خپلو نوکرانو ته امر وکړي چې شپه او ورځ ستا د خښتو په بټۍ کې اور بل کړي ،او بیا به موږ دا سړی په کې واچوو .پاچا همداسې وکړل ،او خپلو نوکرانو ته یې امر وکړ چې دوی باید د پاچا په بټۍ کې ،چې په کسدیم کې ده ،د دریو ورځو او دریو شپو لپاره اور چمتو کړي؛ او پاچا هغوی ته امر وکړ چې ابرام له زندان څخه وباسي او د سوځولو لپاره یې راوباسي. ۷د بادشاه ټول درباریان ،شهزادګان ،مشران ،حکمرانان ،قاضیان او د خملک ټول اوسېدونکى ،تقریبا ا نهه لکه سړى ،د ابرام لیدلو لپاره د تنور په وړاندې ولړ وو. 17
جاشر
۸ټولې ښځې او ماشومان د بامونو او برجونو په سر راټول شول ترڅو وګوري چې ابرام څه کوي ،او ټول په لرې واټن کې سره ودرېدل؛ او په هغه ورځ یو سړی هم پاتې نه شو چې د دې منظرې لیدلو لپاره نه وي راغلی. ۹کله چې ابرام راغی ،د پاچا جادوګرو او هوښیارو ابرام ولید ،او پاچا ته یې غږ وکړ او ویې ویل :زموږ پاچاه ،یقینا دا هغه سړی دی چې موږ یې پیژنو هغه ماشوم و چې د زیږون پر مهال لوی ستوري څلور ستوري تیر کړل ،کوم چې موږ پنځوس کاله وروسته پاچا ته اعلن کړل. ۱۰او اوس ګوره ،د هغه پلر هم ستا له امرونو څخه سرغړونه کړې ده ،او تاته یې د بل ماشوم په راوستلو سره ملنډې وهلې دي ،کوم چې تا وواژه. ۱۱کله چې پاچا د هغوی خبرې واورېدې ،نو ډېر په قهر شو او امر یې وکړ چې تارح د هغه مخې ته راولي. ۱۲پاچا وویل" :ایا تا هغه څه اوریدلي دي چې جادوګرانو ویلي دي؟ اوس رښتیا ووایاست ،تاسو څنګه وکړل؛ او که تاسو رښتیا ووایاست نو تاسو به برائت ومومئ". ۱۳او کله چې د پاچا غصه دومره زیاته شوه ،تارح پاچا ته وویل" :زما باداره او پاچا ،تاسو حقیقت اوریدلی دی ،او هغه څه چې هوښیارانو ویلي دي سم دي ".پاچا وویل" :تاسو څنګه دا کار وکړ ،زما د امرونو څخه سرغړونه وکړه او ماته یو ماشوم راکړه چې تا نه دی زیږولی ،او د هغه لپاره قیمت واخله؟" ۱۴تارح بادشاه ته په جواب کښې ووئیل” ،ځکه چې په هغه وخت کښې زما زړۀ د خپل زوئ په حق کښې ډېر زیات وو ،نو ما د خپلې وینځې نه یو زوئ واخستو او هغه مې بادشاه ته راوستو“. ۱۵پادشاه پوښتنه وکړه چې دا خبره چا درته وکړه؟ راته ووایه چې زما څخه هیڅ شی مه پټوه ،نو ته به مړ نه شې. ۱۶تارح د بادشاه په حضور کې ډېر ووېرېدو او بادشاه ته یې وویل” :دا زما مشر زوی حاران وو چې ما ته یې دا مشوره راکړه .او حاران په هغه ورځو کې و چې ابرام دوه دېرش کلن و. ۱۷خو هاران خپل پلر ته هیڅ مشوره ورنه کړه ،ځکه چې تارح دا خبره د دې لپاره وکړه چې خپل روح د پاچا څخه وژغوري ،ځکه چې هغه ډېر وېرېدلی و؛ او پاچا تارح ته وویل :ستا زوی هاران چې تاته یې دا مشوره ورکړې وه ،هغه به د ابرام سره په اور کې ووژل شي . ځکه چې د دې کار په کولو سره د پاچا د غوښتنې په وړاندې سرکشي کولو له امله د مرګ سزا پرې راغلې ده. ۱۸او په هغه وخت کې هاران غوښتل چې د ابرام لرې تعقیب کړي ،مګر هغه دا په خپل ځان کې وساتله. ۱۹او هاران په خپل زړه کې وویل” :ګوره ،اوس بادشاه ابرام د دې کارونو په خاطر نیولی دی چې ابرام وکړل ،او که ابرام په پادشاه غالب شي نو زه به یې پسې لړ شم ،خو که پادشاه غالب شي نو زه به د پادشاه پسې ځم“. ۲۰کله چې تارح د خپل زوی حاران په اړه دا خبرې وکړې ،نو پاچا امر وکړ چې حاران د ابرام سره یوځای ونیول شي. ۲۱هغوی دواړه ،ابرام او د هغه ورور حاران راوستل چې اور ته یې واچوي ،او د هغه ځای ټول اوسېدونکي ،د پاچا درباریان ،مشران او ټولې ښځې او ماشومان په هغه ورځ د هغوی په سر ولړ وو. ۲۲د بادشاه نوکرانو ابرام او د هغه ورور ونیول او د هغوئ ټول کالي یې وویستل ،پرته له هغه چې د هغوئ لندې جامې وې. ۲۳هغوی خپل لسونه او پښې د کتان په رسیو وتړل او د پاچا خدمتګارانو هغوی پورته کړل او دواړه یې په تنور کې واچول. ۲۴څښتن د حضرت ابرام سره مینه کوله او په هغه باندې یې رحم وکړ ،څښتن راښکته شو او حضرت ابرام یې د اور څخه وژغوره او هغه وسوځېد نه. ۲۵خو هغه ټولې رسۍ چې ورسره تړلې وې وسوځېدې ،پداسې حال کې چې ابرام پاتې شو او په اور کې ګرځېده. ۲۶او حاران هغه وخت مړ شو کله چې هغوی هغه په اور کې واچاوه ،او هغه وسوځېد او په ایرو بدل شو ،ځکه چې د هغه زړه د څښتن سره کامل نه و؛ او هغو کسانو چې هغه یې په اور کې واچاوه ،د اور لمبه په هغوی باندې خپره شوه ،او هغوی وسوځېدل او دولس سړي مړه شول. ۲۷حضرت ابرام درې ورځې او درې شپې په اور کې ګرځېده ،او د پاچا ټولو نوکرانو هغه په اور کې ګرځېده ولید ،نو راغلل او پاچا ته یې وویل” :ګوره ،موږ حضرت ابرام په اور کې ګرځېده ولید ،حتی هغه ښکته جامې چې د هغه په سر وې نه دي سوځېدلې ،مګر هغه رسۍ چې هغه ورسره تړلې وه سوځېدلې ده“. ۲۸کله چې پاچا د دوی خبرې واورېدې ،د هغه زړه بې هوښه شو او هغه پرې باور ونه کړ؛ نو هغه نور وفادار شهزادګان د دې موضوع د لیدلو لپاره واستول ،او دوی لړل او دا یې ولیدل او پاچا ته یې وویل؛ او پاچا د لیدلو لپاره پورته شو ،او هغه ولیدل چې ابرام د اور په مینځ کې ګرځېده ،او هغه ولیدل چې د حاران بدن سوځېدلی و ،او پاچا ډیر حیران شو. ۲۹نو بادشاه امر وکړ چې ابرام د اور څخه راوباسه ،او د هغه نوکران د هغه د را ایستلو لپاره ورغلل ،خو هغوی ونشو کړای ،ځکه چې اور شاوخوا وو او اور د بټۍ څخه د هغوی په لور پورته کېده. ۳۰د بادشاه نوکران ترې وتښتېدل او بادشاه هغوئ ته ووئیل” ،ژر شئ او ابرام د اور نه راوباسو چې مړ نۀ شئ“. ۳۱د بادشاه نوکران بیا راغلل چې ابرام راوویستلى ،او اور پرې ولګېدو او د هغوئ مخونه یې وسوزول او اته تنه یې مړه شول. ۳۲کله چې پاچا ولیدل چې د هغه خدمتګاران اور ته نږدې نه شي کېدای ،نو پاچا حضرت ابرام ته غږ وکړ :ای د هغه خدای بنده چې په آسمان کې دی ،د اور له منځ څخه راووځه او دلته زما په مخکې راشه؛ حضرت ابرام د پاچا غږ واورېد او له اور څخه راووت او د پاچا په وړاندې ودرېد. ۳۳کله چې ابرام راووت ،پادشاه او د هغه ټولو نوکرانو ولیدل چې ابرام د پاچا مخې ته راغی او د هغه لنډې جامې یې اغوستې وې ،ځکه چې هغه نه وې سوځېدلې ،مګر هغه رسۍ چې هغه ورسره تړلې وه سوځېدلې وه. ۳۴بادشاه حضرت ابرام ته وویل” :څنګه په اور کې ونه سوزېدې؟“ ۳۵حضرت ابرام پادشاه ته وویل” :هغه خدای چې د ځمکې او اسمان خدای دی او زه پرې باور لرم او هر څه په خپل قدرت کې لري ، هغه ما له هغه اور څخه وژغوره چې تا پکې اچولی وم“. 18
جاشر
۳۶د حضرت ابرام ورور حاران وسوځول شو او په ایرو بدل شو ،او هغوی د هغه د مړي په لټه کې شول ،خو ویې موندل چې سوزېدلی دی. ۳۷او هاران د دوه اتیا کالو وو چې د کسدیم په اور کې مړ شو .او کله چې پاچا ،شهزادګان او د هغه هېواد اوسېدونکي ولیدل چې ابرام د اور څخه ژغورل شوی ،نو راغلل او ابرام ته یې سجده وکړه. ۳۸حضرت ابرام هغوی ته وویل" :ما ته سجده مه کوئ ،بلکې د نړۍ خدای ته سجده وکړئ چې تاسو یې پیدا کړي یاست ،او د هغه عبادت وکړئ ،او د هغه په لرو لړ شئ ځکه چې دا هغه دی چې ما یې له دې اور څخه وژغوره ،او دا هغه دی چې د ټولو انسانانو روحونه او روحونه یې پیدا کړل ،او انسان یې د خپلې مور په رحم کې جوړ کړ ،او هغه یې نړۍ ته راوړ ،او دا هغه دی چې هغه کسان به له ټولو دردونو څخه وژغوري چې په هغه باور لري". ۳۹او دا خبره د پاچا او شهزادګانو په نظر کې ډېره ښکلې ښکاره شوه ،چې ابرام د اور څخه وژغورل شو او حاران وسوځول شو؛ او پاچا ابرام ته ډېرې ډالۍ ورکړې او هغه ته یې د پاچا د کور څخه خپل دوه مشران خدمتګاران ورکړل؛ د یو نوم اوني او د بل نوم الیعزر وو. ۴۰ټولو پاچاهانو ،شهزادګانو او نوکرانو ابرام ته ډېرې ډالۍ ورکړې چې سپین زر ،سره زر او مرغلرې وې ،او پاچا او د هغه شهزادګانو هغه رخصت کړ او هغه په سلمتۍ سره لړ. ۴۱حضرت ابرام په سلمتۍ سره د پادشاه څخه لړ او د پادشاه ډېر خدمتګاران د هغه پسې لړل او شاوخوا درې سوه سړي ورسره ملګري شول. ۴۲په هغه ورځ ابرام بېرته د خپل پلر کور ته لړ او هغه او هغه سړي چې د هغه سره ملګري وو ،او ابرام د خپل ژوند تر ټولو ورځو پورې د خپل څښتن خدای عبادت وکړ او په خپله لره روان شو او د هغه په شریعت یې عمل وکړ. ۴۳او له هغې ورځې څخه حضرت ابرام د انسانانو زړونه د څښتن عبادت ته راوبلل. ۴۴په هغه وخت کې ناحور او ابرام د خپل ورور حاران لوڼې سره واده وکړ .د ناحور ښځه ملکه وه او د ابرام د ښځې نوم سارای وو .د ابرام ښځه سارای شنډه وه او په هغه وخت کې یې اولد نه درلود. ۴۵او د حضرت ابرام د اور څخه د وتلو څخه دوه کاله وروسته ،چې د هغه د ژوند دوه پنځوسم کال و ،وګورئ چې نمرود په بابل کې په تخت ناست دی ،او پاچا ویده شو او خوب یې ولید چې هغه د خپلو لښکرو او لښکرو سره په یوه دره کې د پاچا د تنور په وړاندې ولړ دی. ۴۶او هغه خپلې سترګې پورته کړې او یو سړی یې ولید چې د ابرام په څېر و او د تنور څخه راووت ،هغه راغی او د پاچا په مخکې د خپلې تورې سره ولړ و ،او بیا د پاچا په لور د خپلې تورې سره ورغی ،کله چې پاچا د سړي څخه وتښتېد ،ځکه چې هغه ویریده؛ او کله چې هغه منډه کوله ،سړي د پاچا په سر هګۍ وغورځوله ،او هګۍ یوه لویه سیند شوه. ۴۷او پاچا خوب ولید چې د هغه ټول لښکر په هغه سیند کې ډوب شو او مړه شول ،او پاچا د دریو کسانو سره وتښتېد چې د هغه څخه مخکې وو او وتښتېد. ۴۸او پاچا دغو سړیو ته وکتل او هغوی د پاچاهانو د جامو په څیر شاهي جامې اغوستې وې ،او د پاچاهانو بڼه او شان یې درلود. ۴۹او کله چې دوی منډې وهلې ،د پاچا په مخکې سیند بیا په هګۍ بدل شو ،او له هګۍ څخه یو کوچنی مرغۍ راووتله چې د پاچا په وړاندې راغله ،د هغه د سر په سر الوتنه وکړه او د پاچا سترګه یې راوویستله. ۵۰پاچا په دې لیدو غمجن شو ،او له خوبه راویښ شو او روح یې په ویره کې و او هغه ډېر وېرېدلی و. ۵۱سهار پاچا له وېرې له خپلې بسترې څخه راویښ شو او ټولو هوښیارو او جادوګرانو ته یې امر وکړ چې حاضر شي ،کله چې پاچا خپل خوب هغوی ته بیان کړ. ۵۲او د پاچا یو هوښیار نوکر ،چې نوم یې انوکي وو ،پاچا ته ځواب ورکړ" ،دا د ابرام او د هغه د اولدې له شر څخه پرته بل څه نه دي چې په وروستیو ورځو کې به زما د څښتن او پاچا په وړاندې راپورته شي". ۵۳او ګوره هغه ورځ به راشي چې ابرام او د هغه اولد او د هغه د کورنۍ ماشومان به زما د پاچا سره جګړه وکړي ،او دوی به د پاچا ټول لښکر او لښکر ووژني. ۵۴او هغه څه چې تا د هغو دریو کسانو په اړه ویلي دي چې تا د ځان په څیر لیدلي وو او وتښتېدل ،دا پدې مانا ده چې یوازې ته به د ځمکې د پاچاهانو څخه د دریو پاچاهانو سره وتښتې چې په جګړه کې به ستا سره وي. ۵۵او هغه څه چې تا د سیند څخه ولیدل چې په لومړي ځل هګۍ ته بدل شو او هغه کوچنی مرغۍ چې ستا سترګه یې راوویسته ،دا د ابرام د اولد څخه پرته بل څه معنی نلري چې په وروستیو ورځو کې به پاچا ووژني. ۵۶دا زما د بادشاه خوب دی ،او دا د هغې تعبیر دی ،او خوب رښتیا دی ،او هغه تعبیر چې ستا بنده تاته درکړی دی احیح دی. ۵۷نو اوس زما بادشاه ،یقینا ا ته پوهېږې چې ستا حکیمانو د ابرام د زېږېدو په وخت کې دا لیدلي دي ،دوه پنځوس کاله تېر شوي دي ،او که زما بادشاه ابرام ته په ځمکه کې د ژوند اجازه ورکړي ،نو دا به زما د بادار او بادشاه د زیان سبب شي ،ځکه چې تر هغه چې ابرام ژوندی وي نه به ته او نه ستا سلطنت قائم وي ،ځکه چې دا د هغه د زېږېدو په وخت کې مخکې معلومه وه؛ او ولې به زما بادشاه هغه و نه وژني ، ترڅو د هغه شر په وروستیو ورځو کې له تا څخه وساتل شي؟ ۵۸نمرود د انوقي غږ واورېد او خپل ځینې نوکران یې په پټه واستول چې ابرام ونیسي او د پاچا مخې ته یې راولي ترڅو هغه ووژني. ۵۹او د ابرام نوکر الیعزر چې پاچا هغه ته ورکړی و ،په هغه وخت کې د پاچا په حضور کې و ،او هغه څه یې واورېدل چې انوکۍ پاچا ته مشوره ورکړې وه ،او هغه څه چې پاچا د ابرام د مرګ لمل شوي وو. ۶۰او الیعزر ابرام ته وویل :ژر شه ،پورته شه او خپل ځان وژغوره ،ترڅو د پاچا په لسونو مړ نه شې ،ځکه چې هغه ستا په اړه په خوب کې داسې لیدلی و ،او انوکۍ یې تعبیر هم وکړ ،او انوکۍ هم ستا په اړه پاچا ته مشوره ورکړه.
19
جاشر
۶۱حضرت ابرام د الیعزر غږ واورېد ،حضرت ابرام په بیړه د نوح او د هغه د زوی سام کور ته وتښتېد او هلته یې ځان پټ کړ او د امن ځای یې وموند .د پاچا نوکران د حضرت ابرام کور ته راغلل چې هغه ولټوي ،خو هغه یې ونه موند ،او په ټوله خاوره کې یې ولټولو او هغه یې ونه موند ،او هغوی لړل او په هره خوا کې یې ولټولو ،خو هغه یې ونه موند. ۶۲کله چې د پاچا نوکرانو ابرام ونه موند ،نو هغوی بېرته پاچا ته راغلل ،خو د پاچا غصه په ابرام باندې سړه شوه ،ځکه چې هغوی هغه ونه موند ،او پاچا د ابرام په اړه دا خبره د هغه له ذهن څخه لرې کړه. ۶۳او ابرام د یوې میاشتې لپاره د نوح په کور کې پټ شو ،تر هغه چې پاچا دا خبره هېره نه کړه ،خو ابرام ل هم د پاچا څخه وېرېده؛ او تارح د خپل زوی ابرام لیدلو لپاره د نوح په کور کې پټ راغی ،او تارح د پاچا په نظر کې ډېر لوی و. ۶۴حضرت ابرام خپل پلر ته وویل" :آیا ته نه پوهېږې چې پاچا غواړي چې ما ووژني او زما نوم د خپلو بدکارو مشاورینو په مشوره له ځمکې څخه له منځه یوسي؟" ۶۵اوس دلته څوک یې او په دې خاوره کې څه لرې؟ راځئ چې یوځای د کنعان خاورې ته لړ شو ،ترڅو د هغه له لس څخه خلص شو ، هسې نه چې په وروستیو ورځو کې د هغه له لرې تاسو هم هلک شئ. ۶۶آیا ته نه پوهېږې یا دې نه دي اوریدلي چې نمرود دا ټول عزت د مینې له لرې نه دی درکړی ،بلکې یوازې د خپلې ګټې لپاره دی چې دا ټول خیر تاته درکوي؟ ۶۷او که هغه له دې څخه هم ډېره ښه درسره وکړي ،نو دا یوازې د نړۍ بې ګټې شیان دي ،ځکه چې د غضب او غضب په ورځ کې شتمني او شتمني ګټه نشي رسولی. ۶۸نو اوس زما خبره واورئ ،راځئ چې پورته شو او د نمرود له عذاب څخه د کنعان خاورې ته لړ شو؛ او د هغه څښتن عبادت وکړو چې ته یې په ځمکه کې پیدا کړی یې او ستا به ښه وي؛ او ټول هغه بې ګټې شیان چې تعقیبوې یې لرې کړه. ۶۹او حضرت ابرام خبرې کول بند کړل ،کله چې نوح او د هغه زوی سام تارح ته ځواب ورکړ او ویې ویل :هغه خبره رښتیا ده چې حضرت ابرام تاته کړې ده. ۷۰تارح د خپل زوی ابرام خبره ومنله او تارح هغه څه وکړل چې ابرام وویل ،ځکه چې دا د څښتن له خوا وه ،ترڅو پاچا د ابرام د مرګ سبب نه شي. فصل۱۳ ۱تارح خپل زوی ابرام ،د هغه لمسی لوط چې د حاران زوی وو ،او د هغه انږور سارای چې د هغه د زوی ابرام ښځه وه ،او د هغه د کورنۍ ټول غړي یې د ځان سره واخیستل او د اور کسدیم څخه د کنعان خاورې ته لړل .کله چې دوی د حاران خاورې ته ورسېدل ،دوی هلته پاتې شول ،ځکه چې دا ځمکه د څړځای لپاره ډیره ښه وه او د هغو کسانو لپاره چې د دوی سره ملګري وو ،کافي وه. ۲د حاران د خاورې خلکو ولیدل چې ابرام د خدای او انسانانو په وړاندې ښه او اادق وو او څښتن د هغه خدای د هغه سره مل وو ،او د حاران د خاورې ځینې خلک راغلل او د ابرام سره یوځای شول ،او هغه هغوی ته د څښتن لرښوونه او د هغه لرې ورزده کړې؛ او دا سړي د ابرام سره د هغه په کور کې پاتې شول او د هغه سره یوځای شول. ۳حضرت ابرام درې کاله په هغه خاوره کې پاتې شو او د دریو کلونو په تېرېدو سره څښتن حضرت ابرام ته راڅرګند شو او هغه ته یې وفرمایل :زه هغه څښتن یم چې ته مې د کسدیم له اور څخه راوویستې او ستا د ټولو دښمنانو له لسونو مې خلص کړې. ۴نو اوس که چېرې ته زما خبره واورې او زما حکمونه ،زما قوانین او قوانین مراعات کړې ،نو زه به ستا دښمنان ستا په وړاندې وځپي او ستا اولد به د اسمان د ستورو په څېر ډېر کړم او ستا د لسونو په ټولو کارونو به خپل برکت ولرم او ته به هیڅ کمى ونه کړې. ۵اوس پاڅېږه ،خپله ښځه او ټول هغه څه چې ستا دي ،د کنعان خاورې ته لړ شه او هلته پاتې شه ،زه به هلته ستا خدای یم او تاته به برکت درکړم .حضرت ابرام پاڅېد او خپله ښځه او ټول هغه څه چې هغه یې درلودل ،د کنعان خاورې ته لړ او لکه څنګه چې څښتن ورته ویلي وو ،حضرت ابرام پنځوس کلن و کله چې هغه له حاران څخه لړ. ۶حضرت ابرام د کنعان خاورې ته راغی او د ښار په منځ کې اوسېده او هلته یې د کنعان د خلکو په منځ کې چې هلته اوسېدل خپله خېمه ودروله. ۷کله چې ابرام د کنعان خاورې ته راغی ،څښتن ورته ښکاره شو او ورته یې وویل :دا هغه ځمکه ده چې ما تاته او ستا وروسته ستا اولدې ته د تل لپاره ورکړې ده .زه به ستا اولدې ته د اسمان د ستورو په څېر ډېر کړم او ستا اولدې ته به هغه ټولې ځمکې چې ته یې وینې ،د میراث په توګه ورکړم. ۸حضرت ابرام په هغه ځای کې چې خدای پاک ورسره خبرې کړې وې ،یوه قربانګاه جوړه کړه او حضرت ابرام هلته د څښتن په نوم دعا وکړه. ۹په هغه وخت کې ،د کنعان په خاوره کې د ابرام د اوسېدو درې کاله وروسته ،په هغه کال نوح مړ شو ،کوم چې د ابرام د ژوند اته پنځوسم کال و؛ او د نوح د ژوند ټولې ورځې نهه سوه پنځوس کاله وې او هغه مړ شو. ۱۰حضرت ابرام د کنعان په خاوره کې اوسېده ،هغه ،د هغه ښځه ،د هغه ټول مال او ټول هغه کسان چې د هغه سره ملګري وو او د هغه ځای د خلکو څخه چې د هغه سره ملګري وو ،مګر د حضرت ابرام ورور ناحور ،د هغه پلر تارح ،د حاران زوی لوط او د هغوی ټول مال په حاران کې اوسېدل. ۱۱د کنعان په خاوره کې د ابرام د اوسېدو په پنځم کال کې د سدوم او عموره او د دښتې د ټولو ښارونو خلکو د عیلم د پاچا کدرلعمر د واکمنۍ څخه بغاوت وکړ ،ځکه چې د دښتې د ښارونو ټولو پاچاهانو دولس کاله د کدرلعمر خدمت کاوه او هغه ته یې کلنی مالیه ورکوله ، خو په هغو ورځو کې په دیارلسم کال کې ،هغوی د هغه په وړاندې بغاوت وکړ. 20
جاشر
۱۲د کنعان په خاوره کې د حضرت ابرام د اوسېدو په لسم کال کې د شنعار د پاچا نمرود او د عیلم د پاچا کدرلعمر ترمنځ جګړه وشوه او نمرود د کدرلعمر سره د جګړې او د هغه د فتح کولو لپاره راغی. ۱۳ځکه چې په هغه وخت کې کدرلعمر د نمرود د لښکرو له مشرانو څخه یو وو ،او کله چې د برج ټول خلک خواره واره شول او هغه کسان چې پاتې وو هم د ځمکې په مخ خپاره شول ،کدرلعمر د عیلم خاورې ته لړ او په هغه یې حکومت وکړ او د خپل بادار په وړاندې یې بغاوت وکړ. ۱۴په هغو ورځو کې چې نمرود ولیدل چې د میدان ښارونه بغاوت کوي ،نو هغه په غرور او غوسه سره د کدرلعمر سره د جګړې لپاره راغی ،او نمرود خپل ټول مشران او تابعین ،چې شاوخوا اووه سوه زره سړي وو ،راټول کړل او د کدرلعمر په وړاندې لړل ،او کدرلعمر د پنځو زرو کسانو سره د هغه سره د مقابلې لپاره راووت او هغوی د بابل په دره کې چې د عیلم او شنار ترمنځ ده د جګړې لپاره چمتو شول. ۱۵او هغه ټول بادشاهان هلته جنګېدل ،او نمرود او د هغه خلق د کدرلعمر د خلقو په وړاندې ووژل شول ،او د نمرود د سړو نه تقریبا ا شپږ لکه فوجیان ووژل شول ،او د بادشاه زوئ مردون د هغوئ په مینځ کښې ووژلے شو. ۱۶نمرود وتښتېد او په شرم او سپکاوي سره خپل خملک ته راستون شو ،او هغه د ډېر وخت لپاره د کدرلعمر تابع و ،او کدرلعمر خپل خملک ته راستون شو او د خپل لښکر مشران یې د هغه شاوخوا اوسېدونکو بادشاهانو ،د السر بادشاه اریوک او د ګوئیم بادشاه تدعال ته واستول او د هغوی سره یې تړون وکړ ،او هغوی ټول د هغه د خحکمونو اطاعت کوونکی وو. ۱۷او دا د کنعان په خاوره کې د حضرت ابرام د اوسېدو پنځلسم کال و ،چې د حضرت ابرام د ژوند اویا کاله و ،او په هغه کال څښتن حضرت ابرام ته ښکاره شو او هغه ته یې وفرمایل” :زه هغه څښتن یم چې ته مې د اور کسدیم څخه راوویستې چې دا ځمکه ستا میراث ته درکړم. ۱۸نو اوس زما په وړاندې ودرېږه او کامل اوسه او زما حکمونه ومنه ،ځکه چې زه به تا او ستا اولدې ته دا ځمکه د میراث په توګه ورکړم ،د مصر له سیند څخه تر فرات پورې. ۱۹ته به په امن او ښه عمر سره خپلو پلرونو ته ورسېږې ،او څلورم نسل به دلته په دې خاوره کې راشې او د تل لپاره به یې میراث په برخه شي .حضرت ابرام یوه قربانګاه جوړه کړه ،او د څښتن په نوم یې دعا وکړه چې هغه ته ښکاره شو او په قربانګاه باندې یې څښتن ته قربانۍ وړاندې کړې. ۲۰په هغه وخت کې ابرام بېرته راوګرځېد او د خپل پلر ،مور او د خپل پلر د کورنۍ د لیدلو لپاره حاران ته لړ ،او ابرام ،د هغه ښځه او د هغه ټول شیان حاران ته راستانه شول او ابرام پنځه کاله په حاران کې اوسېد. ۲۱او د حاران ډېر خلک ،چې تقریبا ا دوه اویا کسان وو ،د حضرت ابرام پیروي وکړه او حضرت ابرام هغوی ته د څښتن لرښوونه او د هغه لرې ورزده کړې ،او هغه هغوی ته د څښتن د پېژندلو لرښوونه وکړه. ۲۲په هغو ورځو کې څښتن په حاران کې ابرام ته راڅرګند شو او هغه ته یې وویل :ګوره ،ما شل کاله مخکې تاته وویل: ۲۳د خپلې خاورې ،خپلې زېږېدلې سیمې او د خپل پلر د کور څخه هغه ځمکې ته لړ شه چې ما درته ښودلې ده چې تا او ستا اولدونو ته یې درکړم ،ځکه چې هلته به زه تاته برکت درکړم او تاته به یو لوی قوم جوړ کړم او ستا نوم به لوی کړم او ستا په وسیله به د ځمکې قومونه برکت ومومي. ۲۴نو اوس پاڅه ،ته ،ستا ښځه او ستا ټول شیان ،او ستا په کور کې زیږیدلي ټول کسان او ټول هغه خلک چې تا په حاران کې پیدا کړي دي ،له دې ځای څخه لړ شه ،او له دې ځایه یې له ځان سره یوسه او د کنعان خاورې ته راستانه شه. ۲۵حضرت ابرام پورته شو او خپله ښځه سارای ،د هغه ټول شیان او په کور کې زیږیدلي ټول خلک او هغه خلک چې په حاران کې یې پیدا کړي وو ،سره یوړل او د کنعان خاورې ته لړل. ۲۶حضرت ابرام د څښتن د حکم سره سم د کنعان خاورې ته لړ او د هغه د ورور حاران زوی لوط هم ورسره لړ او حضرت ابرام پنځه اویا کلن و چې له حاران څخه د کنعان خاورې ته د راستنېدو لپاره راووت. ۲۷او لکه څنګه چې څښتن حضرت ابرام ته فرمایلي وو ،هغه د کنعان خاورې ته راغی .هغه خپل خېمه ودروله او د ممري په لوط ونې کې اوسېده ،د هغه د وراره لوط او د هغه د ټولو شیانو سره. ۲۸څښتن بیا حضرت ابرام ته ښکاره شو او ویې فرمایل” :زه به ستا اولدې ته دا ځمکه ورکړم “.او هلته حضرت ابرام د څښتن لپاره چې هغه ته ښکاره شوی و ،یوه قربانګاه جوړه کړه ،چې تر نن ورځې پورې د ممري په میدانونو کې ده. څپرکی۱۴ ۱په هغو ورځو کې د شنعار په خاوره کې یو هوښیار سړی وو چې په ټوله حکمت کې پوهه او ښکلی ښکاریده ،خو هغه غریب او غریب وو؛ د هغه نوم ریکایون وو او هغه د ځان د ساتلو لپاره سخت و. ۲او هغه هوډ وکړ چې مصر ته لړ شي ،د مصر د پاچا انوم زوی اوسویرس ته ،ترڅو پاچا ته خپله پوهه وښیي؛ ځکه چې شاید هغه د هغه په نظر کې فضل ومومي ،هغه لوړ کړي او پالنه یې وکړي؛ او ریکایون همداسې وکړل. ۳او کله چې ریکایون مصر ته راغی ،هغه د مصر له اوسیدونکو څخه د پاچا په اړه پوښتنه وکړه ،او د مصر اوسیدونکو هغه ته د مصر د پاچا دود وویل ،ځکه چې هغه وخت د مصر د پاچا دود و چې هغه به له خپل شاهي ماڼۍ څخه وتل او په کال کې یوازې یوه ورځ به بهر لیدل کېده ،او له هغې وروسته به پاچا خپل ماڼۍ ته راستون شو ترڅو هلته پاتې شي. ۴په کومه ورځ چې بادشاه بهر ته لړو ،نو هغه په ټول خملک کښې فېصله وکړه ،او هر څوک چې دعوه یې درلوده نو په هغه ورځ به بادشاه ته د خپلې غوښتنې د ترلسه کولو لپاره راتلل. 21
جاشر
۵کله چې ریکایون د مصر د دود په اړه واورېدل او دا یې واورېدل چې هغه د پاچا حضور ته نشي راتلی ،نو ډېر غمجن شو او ډېر غمجن شو. ۶ماښام ریکایون بهر ووت او یو کنډواله کور یې وموند ،چې پخوا په مصر کې د پخولو کور و ،او هغه ټوله شپه هلته د زړه په تریخوالي او لوږې کې تېر کړ ،او د هغه له سترګو څخه خوب لړ. ۷او ریکایون په خپل ځان کې فکر کاوه چې په ښار کې باید څه وکړي تر هغه چې پاچا راڅرګند شو او څنګه هلته ځان وساتي. ۸سهار هغه پاڅېد او ګرځېد ،او په لره کې یې هغه کسان ولیدل چې سبزیجات او ډول ډول تخمونه یې پلورل او هغه یې اوسېدونکو ته ورکول. ۹او ریکایون غوښتل چې په ښار کې د نفقې ترلسه کولو لپاره هم همداسې وکړي ،خو هغه د خلکو له دود سره نا اشنا و ،او د هغوی په منځ کې د یو ړوند سړي په څیر و. ۱۰او هغه لړ او د خپل ملتړ لپاره یې د پلورلو لپاره سبزیجات راوړل ،او ګڼه ګوڼه د هغه شاوخوا راټوله شوه او هغه یې ملنډې وهلې ، او د هغه سبزیجات یې ترې واخیستل او هیڅ یې پرې نه ښودل. ۱۱هغه د زړه په سختۍ سره له هغه ځای څخه پورته شو او د پخلي خونې ته چې ټوله شپه پکې تېره شوې وه ،سوګند وکړ او دوهمه شپه هم هلته ویده شو. ۱۲او په هغه شپه هغه بیا په ځان کې فکر وکړ چې څنګه ځان د لوږې څخه وژغوري ،او هغه د عمل کولو لپاره یوه طرحه جوړه کړه. ۱۳هغه سهار پاڅېد او په هوښیارۍ سره یې کار وکړ ،لړ او د خلکو دېرش پیاوړي سړي یې په کرایه ونیول ،چې د هغوی جنګي وسایل یې په لسونو کې وو ،او هغه یې د مصر د قبر سر ته بوتلل او هلته یې کېښودل. ۱۴او هغه هغوی ته امر وکړ چې ،پاچا داسې فرمایي :ځانونه قوي کړئ او زړور سړئ ،او دلته به څوک ښخ نه شي تر هغه چې دوه سوه سپین زر ورکړل شي او بیا هغه ښخ شي .او هغو سړیو د هغه کال په اوږدو کې د مصر د خلکو سره د ریکایون د امر سره سم عمل وکړ. ۱۵او په اتو میاشتو کې ریکایون او د هغه سړو د سپینو زرو او سرو زرو ډېر شتمني راټوله کړه ،او ریکایون ډېر اسونه او نور څاروي واخیستل ،او نور سړي یې په کار وګمارل ،او هغوی ته یې اسونه ورکړل او هغوی ورسره پاتې شول. ۱۶او کله چې کال راغی ،په هغه وخت کې چې پاچا ښار ته لړ ،د مصر ټول اوسېدونکي سره راټول شول چې د ریکایون او د هغه د سړو د کار په اړه ورسره خبرې وکړي. ۱۷نو بادشاه په ټاکل شوې ورځ بهر لړو ،او ټول لمصریان د هغۀ مخې ته راغلل او چغې یې وهلې، ۱۸پاچا دې تل ژوندی وي .ته په ښار کې له خپلو نوکرانو سره څه کوې چې یو مړی دې تر هغه وخته پورې ښخ نه کړې چې دومره سپین زر او سره زر ورکړل شي؟ ایا په ټوله ځمکه کې کله هم داسې کار شوی دی ،د پخوانیو پاچاهانو له ورځو څخه حتی د آدم له ورځو څخه تر نن ورځې پورې ،چې مړي باید یوازې د ټاکلې بیې لپاره ښخ نه شي؟ ۱۹مونږ پوهېږو چې دا د پاچاهانو دود دی چې له ژوندیو څخه کلنی مالیه اخلي ،خو تاسو نه یوازې دا کار کوئ ،بلکې له مړو څخه هم هره ورځ مالیه اخلئ. ۲۰اوس ،اے بادشاه ،مونږ نور دا زغملی نشو ،ځکه چې په دې وجه ټول ښار تباه شوے دے ،او ته په دې نه پوهېږې؟ ۲۱کله چې پاچا د هغوی ټولې خبرې واورېدې ،نو ډېر په قهر شو ،او په دې خبره یې په ځان کې غوسه وپاروله ،ځکه چې هغه د دې په اړه هیڅ نه پوهیده. ۲۲او پاچا وویل" :څوک او چیرته دی چې زما په هیواد کې زما له امر پرته دا ناوړه کار وکړي؟ خامخا به راته ووایې". ۲۳او هغوی هغه ته د ریکایون او د هغه د سړو ټول کارونه وویل ،او د پاچا غصه راپاره شوه ،او هغه امر وکړ چې ریکایون او د هغه سړي د هغه مخې ته راوستل شي. ۲۴او ریکایون شاوخوا زر ماشومان ،زامن او لوڼې واخیستې او هغوی یې په ورېښمو او ګلدوزۍ جامې واغوستې ،او هغوی یې په اسونو سپاره کړل او د خپلو سړو په وسیله یې پاچا ته واستول ،او هغه هم د سپینو زرو ،سرو زرو او قیمتي ډبرو یوه لویه اندازه ،او یو پیاوړی او ښکلی آس د پاچا لپاره د ډالۍ په توګه واخیست ،چې ورسره هغه د پاچا مخې ته راغی او د هغه په وړاندې یې ځمکې ته سجده وکړه؛ پاچا ،د هغه خدمتګاران او د مصر ټول اوسیدونکي د ریکایون په کار حیران شول ،او دوی د هغه شتمني او هغه ډالۍ ولیدلې چې هغه پاچا ته راوړې وه. ۲۵دا د پاچا لپاره ډېر خوښ شو او هغه په دې باندې حیران شو؛ او کله چې ریکایون د هغه په وړاندې ناست و ،پاچا له هغه څخه د هغه د ټولو کارونو په اړه پوښتنه وکړه ،او ریکایون خپلې ټولې خبرې د پاچا ،د هغه د نوکرانو او د مصر ټولو اوسیدونکو په وړاندې په هوښیارۍ سره وکړې. ۲۶کله چې پاچا د ریکایون خبرې او د هغه حکمت واورېد ،نو ریکایون د هغه په نظر کې محبوب شو ،او د پاچا د ټولو نوکرانو او د مصر د ټولو اوسیدونکو څخه د هغه د حکمت او ښو خبرو له امله په فضل او مهربانۍ سره مخ شو ،او له هغه وخت راهیسې دوی له هغه سره ډیره مینه درلوده. ۲۷بادشاه په ځواب کښې ریکایون ته ووئیل” ،ستا نوم به نور ریکایون نۀ وى ،بلکې ستا نوم به فرعون وى ،ځکه چې تا د مړو نه مالیه اخستله “.نو هغۀ د هغۀ نوم فرعون کېښودو. ۲۸پاچا او د هغه رعیت د هغه د حکمت له امله له ریکایون سره مینه درلوده ،او دوی د مصر له ټولو اوسیدونکو سره مشوره وکړه ترڅو هغه د پاچا تر قوماندې لندې مشر وټاکي. ۲۹نو د مصر ټولو اوسېدونکو او هوښیارانو همداسې وکړل او دا په مصر کې قانون شو. ۳۰او هغوی د مصر د پاچا اوسویرس تر مشرۍ لندې ریکایون فرعون مشر وټاکه ،او ریکایون فرعون په مصر حکومت کاوه ،هره ورځ یې د ټول ښار عدالت کاوه ،خو اوسویرس پاچا به په کال کې یوه ورځ د ځمکې د خلکو قضاوت کاوه ،کله چې هغه د خپل ظهور لپاره بهر ته تللو. 22
جاشر
۳۱او ریکایون فرعون په چل سره د مصر حکومت غصب کړ او د مصر له ټولو اوسیدونکو څخه یې مالیه واخیسته. ۳۲د مصر ټول اوسېدونکي د فرعون سره ډېره مینه کوله ،او هغوی دا فرمان اادر کړ چې هر هغه پاچا چې په دوی او د دوی په اولد باندې په مصر کې حکومت وکړي ،فرعون راوغواړي. ۳۳نو له هغه وخته تر نن ورځې پورې ټول هغه پاچاهان چې په مصر کې یې حکومت کاوه ،د فرعون په نوم یادېږي. پنځلسم فصل ۱په هغه کال د کنعان په ټوله خاوره کې سخته قحطي راغله او د هغه هېواد اوسېدونکي د قحطۍ له امله پاتې نشول ځکه چې هغه ډېره سخته وه. ۲حضرت ابرام او د هغه ټول ملګري د قحطۍ له امله مصر ته لړل .کله چې هغوی د مصر د سیند په غاړه وو ،نو هلته د لرې د ستړیا څخه د آرام کولو لپاره پاتې شول. ۳حضرت ابرام او سارای د مصر د سیند په غاړه ګرځېدل او حضرت ابرام خپله ښځه سارای ولیده چې ډېره ښکلې وه. ۴حضرت ابرام خپلې ښځې سارای ته وویل :څرنګه چې خدای پاک ته په داسې ښکلي شکل سره پیدا کړې یې ،نو زه د مصریانو څخه وېرېږم چې هغوی ما ووژني او تا به بوځي ،ځکه چې په دې ځایونو کې د خدای پاک وېره نشته. ۵نو خامخا به دا کار کوې ،او هر هغه چا ته به ووایه چې ته زما خور یې ،ترڅو زما سره ښه وي او موږ ژوندي پاتې شو او ووژل نه شو. ۶حضرت ابرام ټولو هغو کسانو ته چې د قحطۍ له امله مصر ته راغلي وو ،همدا حکم ورکړ ،خپل وراره حضرت لوط ته یې هم داسې حکم ورکړ” :که چېرې مصریان ستا څخه د سارای په اړه پوښتنه وکړي ،نو ورته ووایه چې هغه د حضرت ابرام خور ده“. ۷سره له دې چې حضرت ابرام په هغوی باندې باور ونه کړ ،هغه سارای واخیسته او په یوه اندوق کې یې کېښوده او د هغوی د لوښو په منځ کې یې پټه کړه ،ځکه چې حضرت ابرام د مصریانو د بدکارۍ له امله د سارای په اړه ډېر اندېښمن و. ۸نو ابرام او د هغه ټول ملګري د مصر له سیند څخه راووتل او مصر ته راغلل؛ او هغوی ل د ښار دروازو ته نه وو ننوتلي چې ساتونکي ورته ودرېدل او ویې ویل :د خپلو شیانو څخه چې لرئ ،پاچا ته لسمه برخه ورکړئ ،او بیا ښار ته ورشئ؛ او ابرام او د هغه سره ملګرو همداسې وکړل. ۹حضرت ابرام د خپلو خلکو سره مصر ته راغی او کله چې هغوی راغلل نو هغه اندوق یې راوړ چې سارای په کې پټه وه او مصریانو هغه اندوق ولید. ۱۰د بادشاه نوکران حضرت ابرام ته راغلل او ورته یې وویل” :په دې اندوق کې ستا څه دي چې موږ نه دي لیدلي؟ اوس دا اندوق خلص کړه او د هغه څه لسمه برخه چې په کې دي پاچا ته ورکړه“. ۱۱حضرت ابرام وویل” :زه به دا اندوق خلص نه کړم ،خو ته چې څه وغواړې هغه به درکړم “.د فرعون درباریانو حضرت ابرام ته په ځواب کې وویل” :دا د قیمتي ډبرو اندوق دی ،موږ ته یې لسمه برخه راکړه“. ۱۲ابرام وویل” :هر څه چې ته غواړې هغه به درکړم ،خو اندوق مه خلاوه. ۱۳د بادشاه آفسرانو ابرام ته فشار ورکړ ،او هغوئ اندوق ته ورسېدل او په زور سره یې خلص کړو ،او هغوئ ولیدل چې په اندوق کې یوه ډېره ښکلې ښځه وه. ۱۴کله چې د بادشاه آفسرانو سارای ولیده نو د هغې په ښکل حیران شول ،او د فرعون ټول امیران او نوکران د سارای لیدلو لپاره راټول شول ،ځکه چې هغه ډېره ښکلې وه .د بادشاه آفسرانو منډه کړه او فرعون ته یې هغه څه وویل چې هغوی لیدلي وو ،او د سارای ستاینه یې پاچا ته وکړه .فرعون امر وکړ چې هغه راولي او هغه ښځه د پاچا مخې ته راغله. ۱۵فرعون سارای ولیده او هغه یې ډېره خوښه شوه .د هغې په ښکل باندې پاچا ډېر خوشحاله شو او هغو کسانو ته یې ډالۍ ورکړې چې د هغې په اړه یې خبر راوړ. ۱۶بیا هغه ښځه د فرعون کور ته راوستل شوه ،او حضرت ابرام د خپلې ښځې په خاطر غمجن شو او څښتن ته یې دعا وکړه چې هغه د فرعون له لس څخه وژغوري. ۱۷او سارۍ هم په هغه وخت کې دعا وکړه او ویې ویل :ای څښتنه خدایه ،تا زما څښتن ابرام ته وویل چې د خپل وطن او د خپل پلر له کوره د کنعان خاورې ته لړ شي ،او تا ژمنه کړې وه چې که هغه ستا امرونه پوره کړي نو د هغه سره به ښه چلند وکړي .اوس وګوره ، موږ هغه څه کړي دي چې تا موږ ته امر کړی و ،او موږ خپله ځمکه او خپلې کورنۍ پریښودې او یو پردی هېواد او یو داسې قوم ته لړو چې موږ یې مخکې نه پیژندلو. ۱۸او مونږ دې خاورې ته د قحطۍ څخه د بچ کېدو لپاره راغلو ،او دا بده پېښه په ما راغلې ده ،نو اوس ،اے ما للکه خخدایه ،مونږ د دې ظالم د لس نه بچ کړه او د خپلې رحمت په خاطر زما سره ښۀ وکړه. ۱۹څښتن د سارای خبره واورېده او یوه فرښته یې راولېږله چې سارای د فرعون له لسه وژغوري. ۲۰نو بادشاه راغلو او د سارای په وړاندې کښېناستو او د ما للک خخدائ یوه فرښته د هغوئ په سر ولړه وه ،هغه سارۍ ته ښکاره شو او هغې ته یې وفرمائیل” ،مه وېرېږه ،ځکه چې ما للک خخدائ ستا دعا اورېدلې ده“. ۲۱پاچا سارای ته ورغی او ورته ویې ویل” :هغه سړی چې ته یې دلته راوستې ،ستا لپاره څه دی؟ “هغې وویل” :هغه زما ورور دی“. ۲۲پاچا وویل :دا زموږ دنده ده چې هغه لوی کړو ،هغه لوړ کړو او هغه ټولې ښېګڼې ورسره وکړو چې ته یې موږ ته امر کوې .په هغه وخت کې پاچا ابرام ته سپین زر ،سره زر او قیمتي ډبرې ،د څارویو سره یوځای ،سړي غلمان او وینځې واستولې .پاچا امر وکړ چې ابرام راوغواړي ،او هغه د پاچا د ماڼۍ په انګړ کې ناست و ،او پاچا په هغه شپه ابرام ته ډېر عزت ورکړ. 23
جاشر
۲۳پاچا د سارای سره د خبرو کولو لپاره ورغی او خپل لس یې پورته کړ چې هغې ته لس ورکړي ،خو فرښتې هغه سخت وواهه او هغه ډېر ووېراوه او له هغې سره له نږدې کېدو څخه یې ډډه وکړه. ۲۴کله چې پاچا سارای ته ورنژدې شو ،فرښتې هغه په ځمکه ووهله او ټوله شپه یې ورسره همداسې وکړل ،او پاچا ووېرېد. ۲۵په هغه شپه فرښتې د سارای په خاطر د پاچا ټول درباریان او د هغه ټوله کورنۍ ووژنه او په هغه شپه د فرعون د ماڼۍ په خلکو کې لویه غمیزه وه. ا ۲۶فرعون چې هغه مصیبت ولید چې په هغه باندې راغی ،ویې ویل” :یقینا د دې ښځې له امله دا کار زما سره وشو “.نو هغه له هغې څخه یو څه لرې لړ او د هغې سره یې ښې خبرې وکړې. ۲۷پادشاه سارای ته وویل" :مهرباني وکړه ،ما ته د هغه سړي په اړه ووایه چې ته دلته راغلې یې ".سارای وویل" :دا سړی زما میړه دی ، او ما تا ته وویل چې هغه زما ورور دی ځکه چې زه ویره لرم چې ته به هغه د بدکارۍ له امله ووژنې". ۲۸نو بادشاه د سارای نه لړو او د ما للک خخدائ د فرښتې آفتونه د هغۀ او د هغۀ د کورنۍ نه ختم شول ،او فرعون پوه شو چې هغه د سارۍ په وجه مړ شو ،او بادشاه په دې ډېر حیران شو. ۲۹سهار پادشاه ابرام راوغوښت او ورته یې وویل" :دا تا زما سره څه وکړل؟ ولې دې وویل چې هغه زما خور ده ،ځکه چې ما هغه د خپلې میرمنې په توګه واخیسته ،او دا سخته وبا په ما او زما په کورنۍ راغلې ده". ۳۰نو اوس ستا ښځه ده ،هغه واخله او زمونږ له خاورې څخه لړ شه ،که نه نو موږ ټول د هغې په خاطر مړه شو ».فرعون نور څاروي ، غلمان او وینځې ،سپین زر او سره زر واخیستل چې ابرام ته یې ورکړي او هغه خپله ښځه سارای بېرته هغه ته ورکړه. ۳۱پاچا یوه پېغله چې د هغه د وینځو څخه پیدا شوه ،هغه یې سارای ته د وینځې په توګه ورکړه. ۳۲پاچا خپلې لور ته وویل" :زما لور ،دا ستا لپاره غوره ده چې د دې سړي په کور کې وینځه اوسې ،د دې په پرتله چې زما په کور کې معشوقه اوسې ،وروسته له دې چې موږ هغه مصیبت ولید چې د دې ښځې له امله پر موږ راغی". ۳۳حضرت ابرام راووت او هغه او د هغه ټول شیان له مصر څخه لړل ،او فرعون خپلو ځینو سړیو ته امر وکړ چې د هغه سره او ټولو هغو کسانو سره چې د هغه سره تللي وو ،لړ شي. ۳۴حضرت ابرام د کنعان خاورې ته راستون شو ،هغه ځای ته چې هغه قربانګاه جوړه کړې وه او هلته یې لومړی خېمه ودروله. ۳۵د حضرت ابرام د ورور حضرت لوط د ورور حضرت ابرام سره ډېر زیات څاروي ،رمې ،غوایان او خېمې وې ،ځکه چې څښتن د حضرت ابرام په خاطر په هغوی باندې فضل وکړ. ۳۶کله چې ابرام په هغه خاوره کې اوسېده ،د لوط شپانو د ابرام د شپانو سره شخړه وکړه ،ځکه چې د هغوی شتمني دومره ډېره وه چې هغوی په هغه ځمکه کې سره یوځای نشوای پاتې کېدای او د هغوی د څارویو له امله ځمکه نشوای کولی چې هغوی وزغمي. ۳۷او کله چې د حضرت ابرام شپانه د خپلو رمو د څرولو لپاره تلل ،نو هغوی به د هغه ځای د خلکو پټیو ته نه تلل ،مګر د حضرت لوط د شپانو څارویو بل ډول کار کاوه ،ځکه چې هغوی ته اجازه ورکړل شوې وه چې د هغه ځای د خلکو په پټیو کې وخوري. ۳۸د هغه ځای خلکو دا پېښه هره ورځ ولیده ،نو هغوی حضرت ابرام ته راغلل او د لوط د شپانو له امله یې ورسره شخړه وکړه. ۳۹حضرت ابرام لوط ته وویل” :دا څه دي چې ته زما سره کوې او د دې خاورې د اوسېدونکو په نظر کې ما سپکوې ،چې خپل شپونکي ته امر کوې چې د نورو خلکو په پټیو کې ستا څاروي وخوري؟ آیا ته نه پوهېږې چې زه په دې خاوره کې د کنعان د خلکو په منځ کې پردی یم او ولې زما سره داسې کوې؟“ ۴۰او حضرت ابرام به هره ورځ د دې په خاطر د حضرت لوط سره شخړه کوله ،خو حضرت لوط د حضرت ابرام خبره نه اورېده او هغه هماغسې کار کاوه او د هغه ځای اوسېدونکي حضرت ابرام ته راغلل او هغه ته یې خبر ورکړ. ۴۱حضرت ابرام لوط ته وویل” :تر څو پورې به ته زما لپاره د دې خاورې د اوسېدونکو په منځ کې د ګناه سبب یې؟ اوس زه تاته زارۍ کوم چې نور زمونږ ترمنځ شخړه مه کوه ،ځکه چې مونږ خپلوان یو“. ۴۲خو زه تاته سوال کوم چې زما څخه جل شه ،لړ شه او د خپلو څارویو او خپلو ټولو شیانو سره یو ځای واوسېږې ،مګر ته او ستا کورنۍ زما څخه لرې اوسه. ۴۳او له ما څخه د تلو څخه مه وېرېږه ،ځکه که څوک تاته زیان ورسوي ،ما ته خبر راکړه او زه به ستا د جرم بدله له هغه څخه واخلم ، یوازې له ما څخه لرې شه. ۴۴کله چې حضرت ابرام دا ټولې خبرې لوط ته وکړې ،نو لوط پورته شو او د اردن د درې په لور یې سترګې پورته کړې. ۴۵او هغه ولیدل چې دا ټول ځای ښه اوبه شوی و ،او د انسانانو لپاره ښه و او همدارنګه د څارویو لپاره څړځای برابر و. ۴۶نو لوط د ابرام څخه هغه ځای ته لړ او هلته یې خپله خېمه ودروله او په سدوم کې اوسېده او هغوی له یو بل څخه جل شول. ۴۷حضرت ابرام د ممري په لویو ونو کې چې په حبرون کې دي ،اوسېده او هلته یې خپله خېمه ودروله او حضرت ابرام ډېر کاله په هغه ځای کې پاتې شو. څپرکی۱۶ ۱په هغه وخت کې د عیلم پاچا کدرلعمر ټولو ګاونډیو پاچاهانو ته ،د شنعار پاچا نمرود ته چې هغه وخت د هغه تر واک لندې و ،او د ګویم پاچا تدعال او د السر پاچا اریوک ته ،چې ورسره یې تړون وکړ ،واستول چې" :زما سره راشئ او زما سره مرسته وکړئ ،ترڅو موږ د سدوم ټول ښارونه او د هغه اوسیدونکي ووژنو ،ځکه چې دوی دا دیارلس کاله زما په وړاندې سرکشي کړې ده". ۲نو دا څلور بادشاهان د خپلو ټولو لښکرو سره چې تقریبا ا اته لکه سړى خوو ،لړل او په خپله لره روان شول او هر سړے یې چې په خپله لره وموند نو هغه یې ووژلو. 24
جاشر
۳د سدوم او عمورې پنځه پادشاهان ،د ادمه پادشاه شناب ،د ضبوئیم پادشاه شمیبر ،د سدوم پادشاه برع ،د عمورې پادشاه برشا او د اوغر پادشاه بالع ،د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره راووتل او ټول د سدیم په دره کې سره یوځای شول. ۴او دې نهو پاچاهانو د سدیم په دره کې جګړه وکړه ،او د سدوم او عموره پاچاهان د عیلم پاچاهانو ته ماتې ورکړل شوه. ۵د سدیم دره د چونې د ډبرو څخه ډکه وه او د عیلم پاچاهانو د سدوم پاچاهانو پسې وو ،او د سدوم پاچاهان د خپلو لښکرو سره وتښتېدل او په چونې د ډبرو کې ولوېدل ،او ټول هغه کسان چې پاتې وو د خوندیتوب لپاره غرونو ته لړل ،او د عیلم پنځه پاچاهان د هغوی پسې راغلل او د سدوم تر دروازو پورې یې تعقیب کړل ،او هرڅه چې په سدوم کې وو هغه یې واخیستل. ۶او هغوی د سدوم او عموره ټول ښارونه لوټ کړل ،او د ابرام د وراره لوط سره یې هم ونیول ،او د سدوم د ښارونو ټول مالونه یې هم ونیول او لړل .د ابرام نوکر یونیک چې په جګړه کې و ،دا ولیدل او هغه ټول شیان یې ابرام ته بیان کړل چې پاچاهانو د سدوم ښارونو سره کړي وو او لوط د هغوی له خوا نیول شوی و. ۷حضرت ابرام دا واورېدل ،او هغه د خپل ځان سره شاوخوا درې سوه اتلس سړي راووتل او په هغه شپه یې په دې پاچاهانو پسې لړ او هغوی یې ووژل ،هغوی ټول د حضرت ابرام او د هغه د سړو په مخکې ووژل شول ،او د څلورو پاچاهانو پرته چې وتښتېدل ،هیڅوک پاتې نه شول ،او هر یو په خپله لره لړ. ۸ابرام د سدوم ټوله شتمني بېرته ترلسه کړه ،او همدارنګه یې لوط او د هغه جایداد ،د هغه ښځې او کوچنیان او ټول هغه څه چې هغه یې درلودل ،بېرته ترلسه کړل ،نو لوط د هیڅ شي محتاج نه شو. ۹او کله چې هغه د دې پاچاهانو له وژلو څخه راستون شو ،هغه او د هغه سړي د سدیم درې څخه تېر شول چېرته چې پاچاهانو سره جګړه کړې وه. ۱۰د سدوم پاچا برع او د هغه نور سړي د چونې د کندو څخه راووتل چې په هغو کې غورځېدلي وو ،ترڅو د حضرت ابرام او د هغه د خلکو سره مخامخ شي. ۱۱او د بیت المقدس پاچا ادون ادق ،چې هغه شیم وو ،د خپلو سړیو سره د ابرام او د هغه د خلکو سره د لیدو لپاره د ډوډۍ او شرابو سره لړ او دوی د ملک په دره کې یوځای پاتې شول. ۱۲ادون ادق ابرام ته برکت ورکړ او ابرام هغه ته د هغه ټولو شیانو لسمه برخه ورکړه چې هغه د خپلو دښمنانو د غنیمت څخه راوړي وو ،ځکه چې ادون ادق د خدای په حضور کې کاهن و. ۱۳او د سدوم او عموره ټول پاچاهان چې هلته وو ،د خپلو نوکرانو سره حضرت ابرام ته راغلل او له هغه څخه یې وغوښتل چې د هغوی هغه نوکران چې هغه بندیان کړي وو ،بیرته یې راولي او ټول ملکیت یې ځان ته واخلي. ۱۴ابرام د سدوم بادشاهانو ته په ځواب کې وویل" :د ژوندي څښتن په نوم چې اسمان او ځمکه یې پیدا کړې ،او زما روح یې د ټولو مصیبتونو څخه خلص کړ ،او نن یې ما د خپلو دښمنانو څخه وژغوره او زما په لس کې یې راکړ ،زه به ستاسو هیڅ شی ونه اخلم ،ترڅو سبا فخر ونه کړئ او ووایئ چې ابرام زموږ د هغه شتمنۍ څخه شتمن شو چې هغه یې ژغورلې وه". ۱۵ځکه چې زما څښتن خدای چې زه پرې باور لرم ،ماته وویل :ته به د هیڅ شي کمښت ونه لرې ،ځکه چې زه به ستا د لسونو په ټولو کارونو کې برکت درکړم. ۱۶نو اوس وګورئ ،دا ټول ستاسو دي ،هغه واخلئ او لړ شئ .زما په ژوندي څښتن قسم چې زه به ستاسو څخه د ژوندي انسان څخه تر بوټانو پورې یا تار پورې نه واخلم ،پرته له هغو کسانو څخه چې زما سره جګړې ته تللي وو د خوړو لګښت ،او همدارنګه د هغو کسانو برخه چې زما سره تللي وو ،انار ،اشکول او ممرې ،دوی او د دوی سړي ،او همدارنګه هغه کسان چې د سامانونو د ساتلو لپاره پاتې شوي وو ،دوی به د غنیمت خپله برخه واخلي. ۱۷د سدوم پاچاهانو حضرت ابرام ته د هغه د وعدې سره سم هرڅه ورکړل او هغه یې مجبور کړ چې هر هغه څه واخلي چې هغه یې غوښتل ،مګر هغه ونه منله. ۱۸او هغه د سدوم پادشاهان او د هغوی پاتې سړي ولېږل او هغوی ته یې د لوط په اړه امر وکړ او هغوی خپلو خپلو ځایونو ته لړل. ۱۹او د خپل وراره لوط هم د خپل مال سره ولېږلو او هغه هم د هغوی سره لړو ،او لوط خپل کور ،سدوم ته راستون شو ،او ابرام او د هغه خلک د ممري په دښتو کې چې په حبرون کې دي ،خپل کور ته راستانه شول. ۲۰په هغه وخت کې څښتن یو ځل بیا په حبرون کې حضرت ابرام ته راڅرګند شو او هغه ته یې وویل :مه وېرېږه ،ستا اجر زما په وړاندې ډېر لوی دی ،ځکه چې زه به تا تر هغه وخته پورې نه پریږدم چې زه تا ډېر نه کړم ،برکت درکړم او ستا اولد د اسمان د ستورو په څیر جوړ کړم ،چې اندازه او شمېر یې نه شي کېدای. ۲۱او زه به ستا اولدې ته دا ټولې ځمکې ورکړم چې ته یې په خپلو سترګو وینې ،زه به هغوی ته د تل لپاره میراث ورکړم ،یوازې قوي اوسئ او مه وېرېږئ ،زما په وړاندې وګرځئ او کامل اوسئ. ۲۲د حضرت ابرام د ژوند په اته اویا کلنۍ کې ،د فلج زوی رعو مړ شو او د رعو ټوله عمر دوه سوه نهه دېرش کاله و او هغه مړ شو. ۲۳او د حاران لور سارای ،د حضرت ابرام ښځه ،په هغو ورځو کې ل شنډه وه ،هغې د حضرت ابرام لپاره نه زوی و نه لور. ۲۴کله چې هغې ولیدل چې اولد نه پیدا کېږي ،نو خپله وینځه هاجره چې فرعون ورکړې وه ،راواخیسته او هغه یې خپل مېړه ابرام ته د ښځې په توګه ورکړه. ۲۵ځکه چې هاجرې د سارای ټولې لرې زده کړې لکه څنګه چې سارۍ هغې ته ښوولې وې ،هغه په هیڅ ډول د هغې د ښو لرو په تعقیب کې نیمګړتیا نه درلوده. ۲۶سارای حضرت ابرام ته وویل” :ګوره ،زما وینځه هاجره ده ،هغې ته لړ شه چې زما په ګونډو شي او زه به هم د هغې په وسیله اولد وزېږوم“. ۲۷او د کنعان په خاوره کې د حضرت ابرام د اوسېدو لس کاله وروسته ،چې د حضرت ابرام د ژوند پنځه اتیا کاله وو ،سارای هاجره هغه ته ورکړه. 25
جاشر
۲۸حضرت ابرام د خپلې ښځې سارای خبره ومنله او خپله وینځه هاجره یې واخیسته او حضرت ابرام هغې ته راغی او هغه امیدواره شوه. ۲۹کله چې هاجره ولیدل چې امیدواره شوه ،نو ډېره خوشحاله شوه ،او د هغې معشوقه د هغې په سترګو کې سپکه شوه ،او هغې په ځان کې وویل :دا یوازې دا کېدای شي چې زه د خدای په نظر کې د خپلې معشوقې سارای څخه غوره یم ،ځکه چې تر هغه وخته چې زما معشوقه زما د څښتن سره وه ،هغې امیدواره نه شوه ،مګر څښتن زه په ډېر لنډ وخت کې د هغه په وسیله امیدواره کړم. ۳۰کله چې سارای ولیدل چې هاجره د ابرام څخه امیدواره شوې ده ،نو سارای د خپلې وینځې سره حسد وکړ او سارای په ځان کې وویل : دا په یقین سره بل څه نه دي مګر دا چې هغه باید زما څخه غوره وي. ۳۱سارای حضرت ابرام ته وویل” :زما ګناه ستا په غاړه ده ،ځکه چې کله تا څښتن ته د اولدونو دعا کوله ،ولې دې زما لپاره دعا ونه کړه چې څښتن دې ستا څخه ماته اولد راکړي؟“ ۳۲او کله چې زه ستا په حضور کې د هاجرې سره خبرې کوم ،هغه زما خبرې ردوي ،ځکه چې هغه امیدواره شوې ده ،او ته هغې ته هیڅ نه وایې .څښتن دې زما او ستا ترمنځ د هغه څه په اړه قضاوت وکړي چې تا زما سره کړي دي. ۳۳حضرت ابرام سارای ته وویل” :ګوره ،ستا وینځه ستا په لس کې ده ،هر څه چې ستا په نظر کې ښه ښکاري ،ورسره وکړه “.سارای هغه وځوروله او هاجره له هغې څخه احرا ته وتښتېده. ۳۴د څښتن فرښتې هغه په هغه ځای کې وموندله چې هغه تښتېدلې وه ،د کوهي په غاړه ،او هغه ورته وویل" :مه وېرېږه ،ځکه چې زه به ستا اولد ډېر کړم ،ځکه چې ته به زوی وزېږېږې او ته به د هغه نوم اسماعیل کېږدې .اوس خپلې معشوقې سارای ته ورشه او ځان د هغې د لس لندې وساته". ۳۵او هاجرې د هغه کوهي ځای د بئرلحي روی په نوم یاد کړ ،دا د قادش او د برد دښتې ترمنځ دی. ۳۶په هغه وخت کې هاجره د خپل بادار کور ته راستنه شوه ،او د ورځو په پای کې هاجرې د حضرت ابرام زوی وزېږاوه او حضرت ابرام د هغه نوم اسماعیل کېښود او حضرت ابرام د شپږ اتیا کالو و چې هغه یې وزېږاوه. فصل۱۷ ۱او په هغو ورځو کې ،د ابرام د ژوند په یو نوي کال کې ،د چتیم اولد د توبل اولد سره جګړه وکړه ،ځکه چې کله څښتن د انسان زامن د ځمکې په مخ خپاره کړل ،د چتیم اولد لړ او ځانونه یې د کنوپیا په دښته کې مجسم کړل ،او هلته یې ځانونه ښارونه جوړ کړل او د تبریو سیند په غاړه یې ژوند وکړ. ۲د توبل اولد په تسکناه کې اوسېدل او د هغوی سرحدونه د تبرو سیند ته ورسېدل .د توبل اولد په تسکنان کې یو ښار جوړ کړ او د خپل پلر د توبل د زوی سبینا په نوم یې د سبینا نوم کېښود او تر نن ورځې پورې هلته اوسېږي. ۳په هغه وخت کې د کتیم خلکو د توبل د خلکو سره جګړه وکړه او د توبل خلک د کتیم د خلکو په مخکې ووژل شول او کتیم خلکو د توبل د خلکو څخه درې سوه اویا کسان ووژل. ۴په هغه وخت کې د توبل اولدونو د کتیم اولدونو سره قسم وخوړ او ویې ویل :تاسو به زمونږ په منځ کې واده نه کوئ او هیڅ سړی به خپله لور د کتیم اولدونو ته نه ورکوي. ۵ځکه چې په هغه وخت کې د توبل ټولې لورګانې ښکلې وې ،ځکه چې په هغه وخت کې په ټوله نړۍ کې د توبل د لورګانو په څېر ښکلې ښځې نه وې موندل شوې. ۶او ټول هغه کسان چې د ښځو په ښکل خوښېدل د توبل لورګانو ته لړل او له هغوی څخه یې ښځې وکړې ،او د انسانانو زامنو ،پاچاهانو او شهزادګانو ،چې د ښځو په ښکل ډیر خوښېدل ،په هغه ورځو کې د توبل د لورګانو څخه ښځې وکړې. ۷او د درې کالو په پای کې چې د توبل اولدونو د کتیم اولدونو سره قسم وخوړ چې خپلې لوڼې به هغوی ته نه ورکوي ،د کتیم اولدونو څخه شاوخوا شل سړي د توبل د ځینو لوڼو د واده کولو لپاره لړل ،مګر دوی هیڅ ونه موندله. ۸ځکه چې د توبل اولدونو خپلې قسمونه پوره کړل چې د هغوی سره به واده نه کوي او خپلې قسمونه به مات نه کړي. ۹او د لرو په ورځو کښې د توبل بچى خپلو پټو ته لړل چې خپل فصل راټول کړي ،نو د کتیم ځوانان سره راټول شول او د سبینا ښار ته لړل ،او هر سړى د توبل د لوڼو څخه یوه پېغله ښځه واخیستله او خپلو ښارونو ته راغلل. ۱۰د توبل اولدې دا واورېدل او د هغوی سره د جګړې لپاره لړل ،خو هغوی ونه شو کولی چې پر هغوی باندې غالب شي ،ځکه چې غر د هغوی څخه ډېر لوړ و ،نو کله چې هغوی ولیدل چې پر هغوی باندې غالب نشي ،نو بېرته خپل هېواد ته راستانه شول. ۱۱او د کال په موسم کې د توبل اولد لړ او د هغو ښارونو څخه چې دوی ته نږدې وو شاوخوا لس زره سړي یې په کار وګمارل او د کتیم د خلکو سره یې جګړه وکړه. ۱۲د توبل اولد د کتیم د اولد سره جنګ وکړ ،ترڅو د هغوی ځمکه ویجاړه کړي او هغوی ته تکلیف ورکړي .په دې جګړه کې د توبل اولد د کتیم په اولد باندې غالب شو .د کتیم اولد چې ولیدل چې هغوی ډېر ځوریدلي دي ،نو د توبل د لورګانو څخه یې خپل ماشومان د هغه دیوال په سر پورته کړل چې جوړ شوی و ،ترڅو د توبل د اولدونو په مخکې وي. ۱۳د کتیم اولدې هغوی ته وویل :آیا تاسو د خپلو زامنو او لورګانو سره د جګړې لپاره راغلي یاست؟ او له هغه وخت راهیسې تر اوسه پورې موږ ستاسو غوښې او هډوکي نه یو ګڼل شوي؟ ۱۴کله چې د توبل خلکو دا واورېدل ،نو د کتیم د خلکو سره یې جګړه ودروله او لړل. ۱۵او هغوی خپلو ښارونو ته راستانه شول ،او د هغه وخت د چتیم اولدونه سره راټول شول او د سمندر په غاړه یې دوه ښارونه جوړ کړل ،او یو یې پورتو او بل یې اریزا نوم ورکړ. ۱۶د تارح زوی ابرام په هغه وخت کې د نهه نوي کالو په عمر وو. 26
جاشر
۱۷په هغه وخت کې څښتن هغه ته ښکاره شو او هغه ته یې وفرمایل" :زه به ستا او زما ترمنځ تړون وکړم او ستا اولد به ډېر زیات کړم ، او دا هغه تړون دی چې زه یې زما او ستا ترمنځ کوم ،چې ته او ستا وروسته ستا اولد به هر نارینه ماشوم سنت شي". ۱۸کله چې ماشوم اته ورځې عمر ولري ،نو هغه به سنت شي او دا تړون به ستاسو په بدن کې د تل لپاره وي. ۱۹نو اوس به ستا نوم نور ابرام نه بلکې ابراهیم وي ،او ستا ښځه به نور سارای نه بلکې ساره وي. ۲۰ځکه چې زه به تاسو دواړو ته برکت درکړم او ستاسو اولد به ستاسو څخه وروسته ډېر کړم ترڅو تاسو یو لوی قوم شئ او ستاسو څخه به پاچاهان پیدا شي. څپرکی۱۸ ۱بیا البراهیم پاڅېدو او هغه هر څۀ یې وکړل چې خخدائ پاک ورته خحکم ورکړے وو ،او د خپلې کورنۍ ټول سړى او هغه کسان چې په خپلو پیسو اخیستل شوي وو ،یې واخستل او لکه څنګه چې ما للک خخدائ ورته خحکم ورکړے وو ،هغوئ یې سنت کړل. ۲او داسې څوک پاتې نه شو چې هغه سنت نه وي کړی ،او ابراهیم او د هغه زوی اسماعیل د دوی د تندر په غوښه سنت شول .کله چې اسماعیل سنت شو نو د دیارلسو کلونو و. ۳او په دریمه ورځ ابراهیم له خپلې خیمې څخه ووت او د خپلې بدن د درد په وخت کې د لمر د تودوخې څخه خوند اخیستلو لپاره په دروازه کې کښېناست. ۴څښتن هغه ته د ممري په لوخړه کې ښکاره شو او خپلې درې خدمتګارې فرښتې یې د هغه د لیدو لپاره راولېږلې ،هغه د خېمې په دروازه کې ناست و ،هغه خپلې سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې درې سړي له لرې څخه راروان دي ،هغه پورته شو او د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره یې منډه کړه ،هغه ورته سجده وکړه او هغوی یې خپل کور ته راوستل. ۵هغه هغوی ته وویل" :که چېرې زه ستاسو په نظر کې خوشحاله یم ،نو راشئ او د ډوډۍ یوه ټوټه وخورئ ".هغه هغوی ته فشار ورکړ ، او هغوی راوګرځېدل او هغه هغوی ته اوبه ورکړې او خپلې پښې یې ومینځلې او هغه یې د خېمې په دروازه کې د یوې ونې لندې کېښودل. ۶حضرت ابراهیم منډه کړه او یو نرم او ښه خوسی یې واخیست ،او په بیړه یې حلل کړ او خپل نوکر الیعزر ته یې د پخولو لپاره ورکړ. ۷حضرت ابراهیم ساره ته خېمې ته ورغی او هغې ته یې وویل :ژر درې پیمانه ښه اوړه تیار کړه ،هغه مېده کړه او د غوښې د لوښي د پوښلو لپاره کیکونه جوړ کړه ،او هغې همداسې وکړل. ۸حضرت ابراهیم په بیړه سره د هغوی مخې ته مکهن ،شیدې ،غوښه او پسه راوړل او د هغوی مخې ته یې د خوړلو لپاره وړاندې کړل ، مخکې له دې چې د غوایي غوښه پخه شي او هغوی وخوړل. ۹کله چې هغوی ډوډۍ وخوړله ،نو یو یې ورته وویل" :زه به د عمر په وخت کې بیرته تاته راشم او ستا ښځه ساره به زوی ولري". ۱۰وروسته له دې هغه سړي لړل او خپلو هغو ځایونو ته لړل چې ورته لیږل شوي وو. ۱۱په هغو ورځو کې د سدوم او عموره ټول خلک او د پنځو ښارونو ټول خلک د څښتن په وړاندې ډېر بدکاره او ګناهګار وو او په خپلو کرغیړنو کارونو سره یې څښتن په قهر کړ ،او هغوی د څښتن په وړاندې په کرغیړنو او سپکو کارونو سره زړېدل ،او د هغوی بدکاري او جرمونه په هغه ورځو کې د څښتن په وړاندې ډېر لوی وو. ا ۱۲او د هغوی په خاوره کې یوه ډېره پراخه دره وه ،چې تقریبا د نیمې ورځې مزل وه ،او په هغې کې د اوبو چینې وې او د اوبو شاوخوا ډېر بوټي وو. ۱۳د سدوم او عموره ټول خلک په کال کې څلور ځله هلته تلل ،د خپلو ښځو ،ماشومانو او د هغوی د ټولو شیانو سره ،او هلته یې د تمبل غږولو او نڅا سره خوشحالي کوله. ۱۴او د خوشحالۍ په وخت کې به ټول پاڅېدل او د خپلو ګاونډیانو ښځې به یې نیولې ،او ځینې به یې د خپلو ګاونډیانو پېغلې لوڼې وې ،او له هغوی سره به یې خوند اخیسته ،او هر سړي به خپله ښځه او لور د خپل ګاونډي په لسونو کې لیدله او یوه خبره به یې هم نه کوله. ۱۵او هغوی دا کار د سهار څخه تر ماښامه پورې کاوه ،او بیا به هر سړی خپل کور ته او هره ښځه خپلې خېمې ته راستنېده؛ نو هغوی تل په کال کې څلور ځله دا کار کاوه. ۱۶همدارنګه کله چې به یو پردی د دوی ښارونو ته راتلل او هغه شیان به یې راوړل چې هغه به یې د دې لپاره اخیستي وو چې هلته یې خرڅ کړي ،نو د دې ښارونو خلک به راټول شول ،نارینه ،ښځې ،ماشومان ،ځوانان او زاړه به راټول شول او هغه سړي ته به یې په زور سره د هغه شیان اخیستل ،او هر سړي ته به یې لږ څه ورکول تر هغه چې د مالک ټول هغه شیان چې هغه یې ځمکې ته راوړي وو پای ته ورسیدل. ۱۷او که د مالونو مالک به ورسره شخړه کوله او ویل به یې چې دا کار څه دی چې تاسو زما سره کړی دی ،نو دوی به یو په یو هغه ته راتلل ،او هر یو به هغه لږ څه ورته ښودل چې هغه یې اخیستي وو او ورته به یې ویل چې ما یوازې هغه لږ څه واخیستل چې تا ماته راکړل .او کله چې هغه دا د هغوی ټولو څخه واورېدل ،نو هغه به د غم او د زړه د تریخوالي سره له هغوی څخه لړ ،کله چې دوی ټول به راپورته شول او د هغه پسې به روان شول او هغه به یې په لوی شور او غوغا سره له ښاره وشړلو. ۱۸د عیلم د سیمې یو سړی په آرامۍ سره په لره روان و ،په خپل خره باندې ناست و ،چې د مختلفو رنګونو یوه ښکلې چپنه یې اغوستې وه ،او چپنه یې په خره پورې په رسۍ تړلې وه. ۱۹هغه سړی په خپل سفر روان و او د سدوم په کوڅه کې روان و کله چې لمر ماښام پرېووت ،او هغه هلته د شپې د پاتې کېدو لپاره پاتې شو ،خو هیچا هغه خپل کور ته نه پرېښوده .په هغه وخت کې په سدوم کې یو بدکار او شرارتي سړی وو ،چې په بدکارۍ کې ماهر وو او نوم یې حداد وو. ۲۰هغه سترګې پورته کړې او د ښار په کوڅه کې یې مسافر ولید ،هغه ته ورغی او ویې ویل :ته له کومه راغلې او چیرته ځې؟ 27
جاشر
۲۱هغه سړي ورته وویل" :زه د حبرون څخه ایلم ته سفر کوم چیرې چې زه یم ،او کله چې زه لمر لوېدو ته لړم او هیڅوک ما ته اجازه نه راکوله چې د هغه کور ته ننوځم ،که څه هم ما ډوډۍ او اوبه ،د خر لپاره بوس او واښه درلودل ،او د هیڅ شی کمی نه لرم". ۲۲حداد ځواب ورکړ او ورته یې وویل :هرڅه چې ته غواړې زه به یې درکړم ،خو ته به ټوله شپه په کوڅه کې ونه پاتې شې. ۲۳هداد هغه خپل کور ته راوست ،او د خره څخه یې هغه چپنه چې په رسۍ سره وه راوویستله او خپل کور ته یې راوړه ،او هغه مسافر خره ته بوس او واښه ورکړل ،په داسې حال کې چې مسافر د هداد په کور کې خوراک څښاک کاوه او هغه شپه هلته پاتې شو. ۲۴سهار مسافر سهار وختي پاڅېد چې خپل سفر ته دوام ورکړي ،کله چې حداد هغه ته وویل :ابر وکړه ،د ډوډۍ په یوه ټوټه سره خپل زړه آرام کړه او بیا لړ شه ،او سړي همداسې وکړل؛ او هغه د هغه سره پاتې شو ،او دوی دواړو د ورځې په اوږدو کې یوځای وخوړل او وڅښل ،کله چې سړی د تګ لپاره پورته شو. ۲۵هیداد هغه ته وویل :ګوره اوس ورځ په کمیدو ده ،ته باید ټوله شپه پاتې شې ترڅو ستا زړه ارام شي .هغه په هغه فشار راوړ چې ټوله شپه هلته پاتې شي ،او په دوهمه ورځ هغه سهار وختي پاڅېد چې لړ شي ،کله چې هیداد هغه ته فشار ورکړ او ویې ویل :د ډوډۍ په یوه ټوټه سره خپل زړه آرام کړه او بیا لړ شه ،او هغه پاتې شو او په دویمه ورځ هم ورسره وخوړل ،او بیا سړی د خپل سفر د دوام لپاره پورته شو. ۲۶حداد هغه ته وویل” :ګوره اوس ورځ په تیریدو ده ،زما سره پاتې شه ترڅو خپل زړه تسلي کړم او سهار وختي پاڅېږه او په خپله لره لړ شه“. ۲۷خو هغه سړی ونه غوښتل چې پاتې شي ،بلکې پورته شو او په خپل خر یې زین واچاوه ،او کله چې هغه په خپل خر زین واچاوه ،د حداد ښځې خپل میړه ته وویل" :ګوره ،دا سړی دوه ورځې زموږ سره و ،خوړل او څښل یې وکړل او موږ ته یې هیڅ نه دي راکړي ،او اوس به له موږ څخه پرته له دې چې څه ورکړي لړ شي؟ "حداد هغې ته وویل" :چوپ شه". ۲۸هغه سړي په خپله خره باندې زین واچاوه چې لړ شي ،او له حداد څخه یې وغوښتل چې هغه رسۍ او کمان ورکړي چې په خره باندې یې وتړي. ۲۹حداد ورته وویل" :ته څه وایې؟ "هغه ورته وویل" :زما باداره ،ته به ماته هغه رسۍ او هغه کمیس راکړې چې د مختلفو رنګونو څخه جوړ شوی و او تا په خپل کور کې پټ کړی و ،ترڅو یې ساتنه وکړم". ۳۰هداد سړي ته ځواب ورکړ" ،دا ستا د خوب تعبیر دی ،هغه رسۍ چې تا ولیده ،پدې معنی ده چې ستا ژوند به د رسۍ په څیر اوږد شي ، او د پوښ لیدلو سره چې په هر ډول رنګونو رنګ شوی ،پدې معنی چې ته به د انګورو باغ ولرې چې ته به پکې د ټولو میوو ونې وکرې". ۳۱مسافر ځواب ورکړ" ،نه ،زما مالکه ،ځکه چې زه ویښ وم کله چې ما تاسو ته رسۍ او همدارنګه د مختلفو رنګونو سره اوبدل شوی جامو درکړ ،کوم چې تاسو له خره څخه لرې کړل ترڅو زما لپاره یې واچوئ ".حداد ځواب ورکړ او ویې ویل" :بې شکه ما تاسو ته ستاسو د خوب تعبیر بیان کړی دی او دا یو ښه خوب دی ،او دا د هغې تعبیر دی". ۳۲اوس د انسانانو زامن ماته څلور د سپینو زرو سیکې راکوي ،چې دا زما د خوبونو د تعبیر دنده ده ،او زه له تا څخه یوازې درې د سپینو زرو سیکې غواړم. ۳۳هغه سړی د حداد په خبرو ډېر په قهر شو او په ژړا شو او حداد یې د سدوم قاضي سراق ته راوست. ۳۴او هغه سړي خپله دعوه د قاضي سراق په وړاندې وړاندې کړه ،کله چې حداد ځواب ورکړ" ،داسې نه ده ،مګر خبره همداسې ده؛ "او قاضي مسافر ته وویل" ،دا سړی حداد تاسو ته ریښتیا وایي ،ځکه چې هغه په ښارونو کې د خوبونو د سم تعبیر لپاره مشهور دی". ۳۵او هغه سړي د قاضي په خبره چیغه کړه او ویې ویل :نه زما ربه ،ځکه چې دا هغه ورځ وه چې ما هغه رسۍ او جامې چې په خره وې ورکړې وې ،ترڅو هغه په خپل کور کې واچوي .او دواړو د قاضي په وړاندې شخړه وکړه ،یوې وویل :خبره همداسې وه ،او بلې وویل : بل څه. ۳۶حداد هغه سړي ته وویل" :ما ته څلور سپین زر راکړه چې زه یې د خوبونو د تعبیر لپاره اخلم .زه به هیڅ مرسته ونه کړم .او د هغو څلورو خوړو لګښت راکړه چې تا زما په کور کې خوړلي دي". ۳۷هغه سړي حداد ته وویل" :زه به ستا په کور کې د خوړلو لپاره تاته پیسې درکړم ،یوازې هغه رسۍ او جامې راکړه چې تا په خپل کور کې پټې کړې وې". ۳۸او حداد قاضي ته ځواب ورکړ او هغه سړي ته یې وویل" :ایا ما ستا د خوب تعبیر درته نه دی ویلی؟ رسۍ معنی لري چې ستا ورځې به د رسۍ په څیر اوږدې شي ،او پوښ ،چې ته به د انګورو باغ ولرې چې په هغه کې به هر ډول میوه لرونکي ونې وکرې". ۳۹دا ستا د خوب سمه تعبیر دی ،اوس هغه څلور سپین زر چې زه یې د تاوان په توګه غواړم ماته راکړه ،ځکه چې زه به تاته هیڅ تاوان ونه کړم. ۴۰هغه سړي د حداد په خبرو چیغه کړه او دواړه د قاضي په مخکې سره وجنګېدل ،او قاضي خپلو نوکرانو ته امر وکړ ،چې هغوی یې په بېړه له کوره وشړل. ۴۱او کله چې د سدوم خلکو دا واورېدل ،نو هغوی د قاضي څخه په شخړه لړل ،او د هغوی شاوخوا راټول شول او د هغه پردي سړي په وړاندې یې چیغه وکړه او هغه یې په بېړه له ښار څخه وشړلو. ۴۲او هغه سړي په خپل خره باندې د زړه د سختوالي سره خپل سفر ته دوام ورکړ ،غمجن او ژړل. ۴۳او کله چې هغه روان و ،هغه په هغه څه ژړل چې د سدوم په فاسد ښار کې ورسره شوي وو. فصل۱۹ ۱د سدوم ښارونه څلور قاضیان درلودل چې څلور ښارونه یې وټاکل ،او د هغوی نومونه دا وو :د سدوم په ښار کې سارق ،په عموره کې شرق ،په ادمه کې زبناق او په ضبوئیم کې منون. 28
جاشر
۲او د ابراهیم نوکر الیعزر هغوی ته مختلف نومونه ورکړل ،او هغه سراق په شکرا ،شرق په شکرا ،زبناق په قزوبیم او مینون په متزلودین بدل کړ. ۳او د خپلو څلورو قاضیانو په غوښتنه د سدوم او عموره خلکو د ښارونو په کوڅو کې بسترونه جوړ کړل ،او که کوم سړی دې ځایونو ته راغی نو هغه به یې ونیول او په خپلو بسترونو کې به یې راوستل او په زور به یې په هغوی کې څملوه. ۴او کله چې هغه څملست ،درې سړي به یې سر ته او درې به یې پښو ته ودرېدل ،او د بستر په اوږدوالي به یې اندازه کوله ،او که سړی د بستر څخه کوچنی و ،دا شپږ سړي به یې په دواړو سرونو کې وغځول ،او کله چې هغه هغوی ته چیغه کړه ،نو دوی به یې ځواب نه ورکاوه. ۵او که هغه د بستر څخه اوږد وای ،نو دوی به د بستر دواړه اړخونه په هر سر کې سره راټولول ،تر هغه چې سړی د مرګ دروازو ته رسیدلی وای. ۶او که چېرې هغه هغوی ته چیغې وهلې ،نو هغوی به ورته ځواب ورکړ او ویې ویل :داسې به د هغه سړي سره وشي چې زموږ خاورې ته ننوځي. ۷کله چې خلکو دا ټولې خبرې واورېدې چې د سدوم ښار خلکو کولې ،نو هغوی هلته له راتلو څخه ډډه وکړه. ۸او کله چې به یو غریب سړی د دوی ځمکې ته راغی نو دوی به هغه ته سپین زر او سره زر ورکول او په ټول ښار کې به یې اعلن کاوه چې هغه ته د ډوډۍ یوه ټوټه هم نه ورکوي ،او که چیرې هغه پردی څو ورځې هلته پاتې شي او د لوږې له امله مړ شي ،ځکه چې د ډوډۍ یوه ټوټه هم نه شي ترلسه کولی ،نو د هغه په مرګ به د ښار ټول خلک راشي او خپل سپین زر او سره زر به واخلي چې دوی ورته ورکړي وو. ۹او هغه چا چې هغه سپین زر یا سره زر پیژندل چې دوی ورته ورکړي وو هغه یې بیرته واخیستل ،او د هغه په مرګ سره یې د هغه جامې هم واخیستې ،او دوی به یې په اړه جګړه کوله ،او هغه څوک چې په خپل ګاونډي غالب شو هغه یې واخیستل. ۱۰له هغې وروسته به هغوی هغه وړل او په احرا کې به یې د بوټو لندې ښخ کړ؛ نو هغوی به ټول وخت د هر هغه چا سره چې هغوی ته راتلل او په خپله خاوره کې به مړ شو ،همداسې کول. ۱۱او د وخت په تېرېدو سره ساره الیعزر سدوم ته ولېږه چې د لوط سره وګوري او د هغه د خیر پوښتنه وکړي. ۱۲بیا اللیعزر سدوم ته لړو ،او د سدوم یو سړے یې ولیدو چې د یو پردي سړي سره جنګېدو ،او د سدوم سړى د هغه غریب سړى ټولې جامې وویستلې او لړو. ۱۳او دې غریب سړي الیعزر ته فریاد وکړ او د هغه څه په خاطر چې د سدوم سړي ورسره کړي وو ،د هغه څخه یې د مهربانۍ غوښتنه وکړه. ۱۴هغه ورته وویل :ولې ته د هغه غریب سړي سره داسې چلند کوې چې ستا خاورې ته راغی؟ ۱۵د سدوم سړي الیعزر ته ځواب ورکړ” :آیا دا سړی ستا ورور دی یا د سدوم خلکو نن تا قاضي ټاکلی دی چې د دې سړي په اړه خبرې کوې؟ ۱۶او الیعزر د سدوم د سړي سره د هغه غریب سړي په خاطر جګړه وکړه ،او کله چې الیعزر د سدوم د سړي څخه د غریب سړي د جامو د بیرته اخیستلو لپاره ورغی ،هغه ژر لړ او په تیږه یې د الیعزر په تندي وواهه. ۱۷او د الیعزر له تندي څخه ډېره وینه بهېده ،او کله چې هغه سړي وینه ولیده ،نو الیعزر یې ونیو او ویې ویل" :زما مزدوري راکړه چې ستا په تندي کې دا بد وینه وه ،ځکه چې زموږ په خاوره کې دا دود او قانون دی". ۱۸الیعزر هغه ته وویل" :تا زه ټپي کړم او له ما څخه وغواړم چې ستا مزدوري درکړم؛ خو الیعزر د سدوم د سړي خبرو ته غوږ ونه نیوه". ۱۹نو هغه سړي الیعزر ونیو او د سدوم قاضي شقره ته یې د قضاوت لپاره راوست. ۲۰هغه سړي قاضي ته وویل" :زما باداره ،زه تاته زارۍ کوم چې دې سړي دا کار کړی دی ،ځکه چې ما هغه په تیږه وواهه او وینه یې د تندي څخه راوبهېده ،او هغه نه غواړي چې ما ته زما مزدوري راکړي". ۲۱قاضي الیعزر ته وویل" :دا سړی ستا سره رښتیا وایي ،هغه ته د هغه مزدوري ورکړه ،ځکه چې دا زموږ په خاوره کې دود دی ". الیعزر د قاضي خبرې واورېدې ،او هغه یوه تیږه پورته کړه او قاضي یې وواهه ،او ډبره یې په تندي ولګېده ،او د قاضي له تندي څخه وینه په پراخه کچه بهېده ،او الیعزر وویل" :که دا ستاسو په خاوره کې دود وي ،نو دې سړي ته هغه څه ورکړئ چې زه یې باید ورکړم ، ځکه چې دا ستاسو پریکړه وه ،تاسو دا فرمان ورکړ". ۲۲او الیعزر د سدوم سړى د قاضي سره پرېښود او هغه لړ. ۲۳کله چې د عیلم پاچاهانو د سدوم پاچاهانو سره جګړه وکړه ،نو د عیلم پاچاهانو د سدوم ټول ملکیت ونیو او لوط یې د هغه د ملکیت سره اسیر کړ .کله چې ابراهیم ته خبر ورکړل شو ،هغه لړ او د عیلم پاچاهانو سره یې جګړه وکړه او د لوط ټول ملکیت یې د هغوی له لسونو څخه بیرته واخیست او همدارنګه د سدوم ملکیت. ۲۴په هغه وخت کې د لوط ښځې د هغه لور وزېږوله او هغه د هغې نوم فلتیت کېښود ،ځکه چې خدای پاک هغه او د هغه ټول کورنۍ د عیلم د پاچاهانو څخه ژغورلي وو .د لوط لور فلتیت لویه شوه او د سدوم د خلکو څخه یو یې هغه واده کړه. ۲۵یو غریب سړی ښار ته د نفقې غوښتلو لپاره راغی ،او هغه څو ورځې په ښار کې پاتې شو ،او د سدوم ټولو خلکو د خپل دود له مخې اعلن وکړ چې هغه سړي ته به تر هغه پورې د ډوډۍ یوه ټوټه هم نه ورکوي ترڅو چې هغه په ځمکه مړ نه شي ،او هغوی همداسې وکړل. ۲۶د لوط لور فلتیت دا سړی ولید چې په کوڅو کې د لوږې له امله پروت و ،او هیچا هغه ته د ژوندي ساتلو لپاره څه نه ورکول ،او هغه د مرګ په حال کې و. 29
جاشر
۲۷او د هغې زړه د هغه سړي په خاطر له رحم څخه ډک شو ،او هغې هغه ته د ډېرو ورځو لپاره په پټه ډوډۍ ورکړه ،او د دې سړي روح بیا راژوندی شو. ۲۸ځکه چې کله به هغه د اوبو راوړلو دپاره بهر تلله نو هغې به ډوډۍ په لوښي کې اچوله او کله به چې هغه ځای ته ورسېده چې غریب سړی وو ،نو هغې به ډوډۍ د لوښي څخه راوویستله او هغه ته به یې ورکړه چې وخوري؛ همداسې یې ډېرې ورځې کولې. ۲۹او د سدوم او عموره ټول خلک حیران شول چې دا سړی څنګه دومره ورځې لوږه وزغمي. ۳۰او هغوی یو بل ته وویل :دا یوازې دا کیدی شي چې هغه خوري او څښي ،ځکه چې هیڅ سړی دومره ورځې لوږه نشي زغملی او نه د دې سړي په څیر ژوند کولی شي ،پرته لدې چې د هغه مخ بدل شي؛ او درې سړي ځانونه په هغه ځای کې پټ کړل چیرې چې غریب سړی ځای پر ځای شوی و ،ترڅو پوه شي چې هغه څوک و چې هغه ته یې ډوډۍ راوړه. ۳۱د لوط لور فلتیت په هغه ورځ د اوبو راوړلو لپاره بهر ته لړه ،هغې په خپل منګي کې ډوډۍ واچوله او د غریب سړي کوټې ته لړه چې اوبه راوویستلې ،هغې له منګي څخه ډوډۍ راوویستله او غریب سړي ته یې ورکړه او هغه وخوړله. ۳۲او درې واړو سړو ولیدل چې فلتیت د غریب سړي سره څه وکړل ،او هغوی هغې ته وویل :نو دا ته یې چې د هغه ملتړ یې کړی ،او له همدې امله هغه نه لوږه لري ،نه یې بڼه بدله کړې او نه د نورو په څیر مړ شوی دی. ۳۳او هغه درې سړي له هغه ځای څخه ووتل چې په کې پټ شوي وو ،او پالتیت او هغه ډوډۍ یې ونیوله چې د غریب سړي په لس کې وه. ۳۴نو هغوی فلتیت ونیوله او خپلو قاضیانو ته یې راوستله او هغوی ته یې وویل" :هغې دا کار وکړ ،او دا هغه وه چې غریب سړي ته یې ډوډۍ ورکړه ،نو هغه تر دې دمه مړ نه شو ،نو اوس موږ ته د دې ښځې سزا وښایه ځکه چې هغې زموږ قانون مات کړی دی". ۳۵د سدوم او عموره خلک سره راټول شول او د ښار په کوڅه کې یې اور بل کړ .هغوی هغه ښځه ونیوله او په اور کې یې واچوله او هغه وسوځول شوه. ۳۶او د ادمه په ښار کې یوه ښځه وه چې هغوی ورسره هم همداسې وکړل. ۳۷ځکه چې یو مسافر د ادمه ښار ته راغی چې ټوله شپه هلته پاتې شي ،په دې نیت چې سهار کور ته لړ شي ،او هغه د هغې ځوانې ښځې د پلر د کور د دروازې په وړاندې ناست و ،ترڅو هلته پاتې شي ،ځکه چې لمر لوېدلی و کله چې هغه هغه ځای ته ورسېد؛ او هغې ځوانې ښځې هغه د کور د دروازې په څنګ کې ناست ولید. ۳۸هغه له هغې څخه د څښاک اوبه وغوښتې او هغې ورته وویل :ته څوک یې؟ هغه ورته وویل :زه نن ورځ په لره روان وم ،او کله چې لمر لوېږي دلته راورسېدم ،نو زه به ټوله شپه دلته پاتې شم ،او سهار به سهار وختي پاڅېږم او خپل سفر ته به دوام ورکړم. ۳۹او هغه ځوانه ښځه کور ته لړه او سړي ته یې ډوډۍ او اوبه راوړې چې وخوري او وڅښي. ۴۰او دا خبره د ادمه خلکو ته څرګنده شوه ،او هغوی سره راټول شول او هغه ځوانه ښځه یې قاضیانو ته راوستله چې د دې کار په خاطر یې قضاوت وکړي. ۴۱قاضي وویل« :دې ښځې ته باید د مرګ سزا ورکړل شي ځکه چې هغې زموږ د قانون څخه سرغړونه کړې ده ،نو له همدې امله د هغې په اړه دا پریکړه ده». ۴۲د هغو ښارونو خلک راټول شول او هغه ځوانه ښځه یې راوویستله او د سر څخه تر پښو پورې یې په شاتو مسح کړه ،لکه څنګه چې قاضي حکم کړی و ،او هغه یې د مچیو د یوې ډلې مخې ته کېښوده چې هغه وخت په خپلو پټیو کې وې ،او مچۍ یې په هغې باندې الوتنه وکړه او هغه یې داسې وخوړله چې د هغې ټول بدن پړسېدلی و. ۴۳او هغه ځوانې ښځې د مچیو له امله چیغې وهلې ،خو هیچا یې پام ونه کړ او نه یې رحم وکړ ،او د هغې چیغې اسمان ته پورته شوې. ۴۴او څښتن په دې او د سدوم د ښارونو په ټولو کارونو باندې په قهر شو ،ځکه چې دوی ډېر خوراک درلود ،او د هغوی په منځ کې ارامي وه ،خو بیا هم د غریبانو او محتاجانو پالنه یې نه کوله ،او په هغو ورځو کې د دوی بد عملونه او ګناهونه د څښتن په وړاندې لوی شول. ۴۵نو څښتن هغه دوه فرښتې راوغوښتې چې د حضرت ابراهیم کور ته راغلې وې ،ترڅو سدوم او د هغه ښارونه له منځه یوسي. ۴۶فرښتې د حضرت ابراهیم د خېمې له دروازې څخه پورته شوې ،کله چې هغوی خوراک او څښاک وکړ ،او ماښام سدوم ته ورسېدل . هغه وخت لوط د سدوم په دروازه کې ناست و .کله چې هغه هغوی ولیدل ،نو د هغوی د لیدلو لپاره پاڅېد او په ځمکه باندې یې سجده وکړه. ۴۷هغه ډېر ټینګار وکړ او هغوی یې خپل کور ته راوستل او هغوی ته یې خواړه ورکړل چې هغوی وخوړل او ټوله شپه یې د هغه په کور کې تېره کړه. ۴۸فرښتو لوط ته وویل :پاڅېږه ،ته او ستا ټول خاوندان له دې ځای څخه ووځه ،هسې نه چې د دې ښار د ګناه له امله له منځه لړ شئ ، ځکه چې څښتن به دا ځای له منځه یوسي. ۴۹فرښتو د لوط لس ،د هغه د ښځې لس ،د هغه د ماشومانو لسونه او د هغه ټول شیان ونیول او هغه یې راوویستل او د ښارونو څخه بهر یې ودراوه. ۵۰هغوی لوط ته وویل" :د خپل ژوند د ژغورلو لپاره وتښته "،نو هغه د خپل ټول شي سره وتښتېد. ۵۱بیا څښتن په سدوم او عموره او په دې ټولو ښارونو باندې له اسمان څخه د ګندګ او اور باران وواهه. ۵۲او هغه دا ښارونه ،ټول میدانونه ،د ښارونو ټول اوسیدونکي او هغه څه چې په ځمکه کې کرل شوي وو ،تباه کړل .او د لوط ښځې ادو شاته وکتل ترڅو د ښارونو ویجاړتیا وویني ،ځکه چې د هغې رحم د خپلو لوڼو په خاطر راغی چې په سدوم کې پاتې وې ،ځکه چې دوی د هغې سره نه وې تللي. ۵۳او کله چې هغې شاته وکتل نو هغه د مالګې ستنه شوه ،او تر نن ورځې پورې په هغه ځای کې ده. ۵۴او غوایان چې په هغه ځای کې ولړ وو هره ورځ به یې مالګه د خپلو پښو تر څنډو پورې څټله ،او سهار به یې بیا تازه راووتله ،او دوی بیا تر نن ورځې پورې مالګه څټله. 30
جاشر
۵۵لوط او د هغه دوه لوڼې چې ورسره پاتې وې وتښتېدې او د عدولم غار ته وتښتېدې او هلته د څه وخت لپاره پاتې شوې. ۵۶حضرت ابراهیم سهار وختي پاڅېد چې وګوري چې د سدوم په ښارونو څه شوي دي؛ هغه وکتل او د ښارونو لوګی یې ولید چې د بټۍ د لوګي په څېر پورته کېده. ۵۷او لوط او د هغه دوه لوڼې په غار کې پاتې شول ،او دوی خپل پلر ته شراب وڅښل او د هغه سره یې څملستل ،ځکه چې دوی ویل چې په ځمکه کې هیڅوک نشته چې د دوی څخه تخم راوباسي ،ځکه چې دوی فکر کاوه چې ټوله ځمکه له منځه تللې ده. ۵۸او دواړه د خپل پلر سره څملستل او امیدواره شول او زامن یې وزېږېدل .مشرې لور د خپل زوی نوم موآب کېښود او ویې ویل" :زه هغه له خپل پلر څخه پیدا شوم .هغه تر نن ورځې پورې د موآبیانو پلر دی". ۵۹کشرې لور هم د خپل زوی نوم بنامي کېښود او هغه تر نن ورځې پورې د عمونیانو پلر دی. ۶۰وروسته له هغه ،لوط او د هغه دوه لوڼې له هغه ځای څخه لړل او د اردن په بله غاړه کې د خپلو دوو لوڼو او زامنو سره اوسېدل .د لوط زامن لوی شول ،هغوی لړل او د کنعان په خاوره کې یې ښځې وکړې او اولدونه یې پیدا شول او ډېر شول. څپرکی۲۰ ۱په هغه وخت کې حضرت ابراهیم د ممري د لویو ونې څخه سفر وکړ او د فلسطینیانو خاورې ته لړ او په جرار کې اوسېده .دا د کنعان په خاوره کې د حضرت ابراهیم د پنځه ویشتم کال او د حضرت ابراهیم د ژوند په سلم کال کې وه چې هغه د فلسطینیانو په خاوره کې جرار ته راغی. ۲کله چې هغوی ځمکې ته ننوتل ،هغه خپلې ښځې ساره ته وویل" :هر هغه چا ته چې ستا څخه پوښتنه وکړي ،ووایه چې ته زما خور یې ، ترڅو موږ د ځمکې د اوسېدونکو له شر څخه خلص شو". ۳کله چې حضرت ابراهیم د فلسطینیانو په خاوره کې اوسېده ،د فلسطینیانو د پاچا ابي ملک نوکرانو ولیدل چې ساره ډېره ښکلې وه ،نو د هغې په اړه یې له حضرت ابراهیم څخه پوښتنه وکړه او هغه وویل :هغه زما خور ده. ۴د ابی ملک غلمان ابی ملک ته لړل او ورته ویې ویل :د کنعان د خاورې څخه یو سړی راغلی دی چې په دې خاوره کې اوسیږي او د هغه یوه خور ده چې ډېره ښکلې ده. ۵ابی ملک د خپلو نوکرانو خبرې واورېدې چې د ساره ستاینه یې کوله .نو ابی ملک خپل آفسران واستول او ساره یې بادشاه ته راوستله. ۶ساره د ابی ملک کور ته راغله او پاچا ولیدل چې ساره ډېره ښکلې وه او هغه ډېر خوشحاله شو. ۷هغه هغې ته ورنژدې شو او ویې ویل” :هغه سړی چې ته ورسره زمونږ خاورې ته راغلې یې ،ستا څه دی؟ “ساره ځواب ورکړ” :هغه زما ورور دی ،او موږ د کنعان له خاورې څخه راغلي یو چې هر ځای چې وغواړو هلته واوسېږو. ۸او ابی ملک ساره ته وویل :ګوره زما ځمکه ستا په مخکې ده ،خپل ورور ته د دې ځمکې په هره برخه کې ځای ورکړه چې ستا خوښه وي ،او دا به زموږ دنده وي چې هغه د ځمکې د ټولو خلکو څخه لوړ او لوړ کړو ځکه چې هغه ستا ورور دی. ۹نو ابي_ملک حضرت ابراهیم راوغوښت او حضرت ابراهیم ابي_ملک ته راغی. ۱۰او ابي_ملک حضرت ابراهیم ته وویل" :ګوره ،ما امر کړی دی چې ستا د خور ساره په خاطر ستا عزت وشي". ۱۱بیا حضرت ابراهیم د پادشاه څخه لړ او د پادشاه سوغاتونه د هغه پسې روان شول. ۱۲د ماښام په وخت کې ،مخکې له دې چې خلک د خوب لپاره ویده شي ،پاچا په خپل تخت ناست و ،او په هغه باندې ژور خوب راغی ، هغه په تخت باندې پروت و او تر سهاره پورې ویده و. ۱۳هغه خوب ولید چې د څښتن یوه فرښته د هغه په لس کې د تورې سره راغله ،او فرښته د ابی ملک په سر ولړه وه او غوښتل یې چې هغه په توره ووژني ،پاچا په خوب کې ووېرېد او فرښتې ته یې وویل :ما ستا په وړاندې څه ګناه کړې ده چې ته زما د تورې سره د وژلو لپاره راغلې یې؟ ۱۴فرښتې ابی ملک ته ځواب ورکړ او ورته یې وویل" :ګوره ،ته د هغې ښځې په خاطر مړ کیږې چې پرون شپه تا خپل کور ته راوړې وه ،ځکه چې هغه واده شوې ښځه ده ،د ابراهیم ښځه چې ستا کور ته راغلې وه .نو اوس هغه سړي ته د هغه ښځه بیرته ورکړه ،ځکه چې هغه د هغه ښځه ده .که ته هغه بیرته نه راکوې ،نو پوه شه چې ته به خامخا مړه شې ،ته او ستا ټول شیان به هم. ۱۵په هغه شپه د فلستیانو په خملک کې لویه شور او غوغا وشوه ،او د خملک اوسېدونکو د یو سړي څېره ولیده چې په لس کې یې توره وه ، نو هغه د خملک اوسېدونکي په توره ووهل ،خو هغه یې هم په وهلو دوام ورکړ. ۱۶په هغه شپه د څښتن فرښتې د فلستیانو ټوله خاوره ووهله او په هغه شپه او په سبا سهار سخته ګډوډي وه. ۱۷د ټولو رحمونو او ټولو اولدونو د وتلو وخت بند شو ،او د څښتن لس د حضرت ابراهیم د ښځې ساره له امله چې ابي ملک یې نیولې وه ،په هغوی باندې وو. ۱۸سهار ابی ملک له ډېرې وېرې او وارخطایۍ سره راویښ شو .خپل نوکران یې راوغوښتل او خپل خوب یې هغوی ته بیان کړ .خلک ډېر ووېرېدل. ۱۹او د بادشاه د نوکرانو په مینځ کښې یو سړے ولړ وو او بادشاه ته یې ووئیل” ،اے بادشاه سلمت ،دا ښځه خپل خاوند ته واپس کړه ، ځکه چې هغه د هغې خاوند دے ،ځکه چې د لمصر بادشاه سره هم داسې وشول کله چې دا سړے لمصر ته راغے“. ۲۰او هغه د خپلې ښځې په اړه وویل :هغه زما خور ده ،ځکه چې کله هغه په هغه ځمکه کې چې هغه په کې پردی دی ،د اوسېدو لپاره راځي نو د هغه دا ډول چلند دی. ۲۱فرعون ولېږل او هغه ښځه یې واده کړه او څښتن په هغه باندې سختې بلګانې راوستې تر دې چې هغه ښځه یې خپل میړه ته بېرته ورکړه. 31
جاشر
۲۲نو اوس ،اے بادشاه سلمت ،پوه شه چې پرون شپه په ټول خملک باندې څه وشول ،ځکه چې هلته ډېره لویه ویره ،ډېر درد او غم وو ،او مونږ پوهېږو چې دا د هغې ښځې په وجه وه چې تا واده کړې وه. ۲۳نو اوس دا ښځه خپل میړه ته بېرته ورکړه ،ترڅو چې دا زموږ سره هم هغسې ونه شي لکه څنګه چې د مصر د پاچا فرعون او د هغه د رعیت سره وشول او موږ به مړه نه شو .ابی ملک ژر راوغوښت او ساره یې راوغوښته ،هغه د هغه مخې ته راغله ،هغه ابراهیم راوغوښت او هغه د هغه مخې ته راغی. ۲۴ابی ملک هغوی ته وویل" :تاسو څه کار کوئ چې وایئ چې موږ ورور او خور یو ،او ما دا ښځه واده کړه؟" ۲۵حضرت ابراهیم وویل :ځکه چې ما فکر کاوه چې د خپلې ښځې په خاطر به مړ شم .او ابي ملک رمې او غوایان ،غلمان او وینځې او زر د سپینو زرو سیکې واخیستې او ابراهیم ته یې ورکړې او ساره یې هغه ته بېرته ورکړه. ۲۶ابي_ملک حضرت ابراهیم ته وویل” :ګوره ،ټوله ځمکه ستا په مخکې ده ،هر ځای چې غواړې هلته واوسېږه“. ۲۷حضرت ابراهیم او د هغه ښځه ساره په عزت او درناوي سره د پاچا له حضور څخه لړل او په جرار کې اوسېدل. ۲۸د فلسطینیانو د هېواد ټول اوسېدونکي او د پاچا درباریان ل هم د هغه وبا له امله چې فرښتې ټوله شپه د ساره له امله په هغوی باندې راوستې وه ،په درد کې وو. ۲۹نو ابی ملک ابراهیم راوغوښت او ورته ویې ویل" :اوس د خپلو غلمانو لپاره خپل څښتن خدای ته دعا وکړه چې دا فاني نړۍ زموږ له منځ څخه لرې کړي". ۳۰حضرت ابراهیم د ابي ملک او د هغه د رعیت دپاره دعا وکړه ،او څښتن د حضرت ابراهیم دعا واورېده او ابي ملک او د هغه ټول رعیت یې روغ کړل. ۲۱فصل ۱او په هغه وخت کې چې ابراهیم د فلسطین په خاوره جرار کې اوسېده ،د یو کال او څلورو میاشتو په پای کې خدای پاک ساره ته راغی او څښتن هغه رایاده کړه ،هغه امیدواره شوه او د ابراهیم لپاره یې زوی پیدا شو. ۲حضرت ابراهیم د خپل زوی نوم اسحاق کېښود چې ساره یې پیدا کړ. ۳او ابراهیم خپل زوی اسحاق د اتو ورځو په عمر کې سنت کړ ،لکه څنګه چې خدای پاک ابراهیم ته امر کړی و چې د هغه وروسته د هغه د اولد سره وکړي؛ او کله چې اسحاق د دوی څخه زیږیدلی و ،ابراهیم یو سل کلن او ساره نوي کلنه وه. ۴ماشوم لوی شو او د هغه څخه د تي څخه بېل شو .حضرت ابراهیم د اسحاق د تي څخه بېلولو په ورځ لویه مېلمستیا وکړه. ۵نو سام ،لعبر او د هغه خملک ټول مشران ،د فلستیانو بادشاه ابى خملک او د هغۀ نوکران او د هغۀ د لښکر مشر فیکول راغلل چې وخوري ، وڅښي او په هغه مېلمستیا کښې برخه واخلي چې البراهیم د خپل زوئ السحاق د تي نه ورکولو په ورځ جوړه کړې وه. ۶همدارنګه تارح ،د ابراهیم او د هغه د ورور ناحور پلر ،د حاران څخه راغلل ،دوی او د هغوی ټول کورنۍ ،ځکه چې دوی د ساره د زوی په اوریدو سره ډیر خوشحاله شول. ۷او هغوی حضرت ابراهیم ته راغلل او هغه مېلمستیا یې وخوړله او وڅښله چې حضرت ابراهیم د حضرت اسحاق د تي ورکولو په ورځ جوړه کړې وه. ۸تارح او ناحور د حضرت ابراهیم سره خوشحاله شول او د فلسطینیانو په خاوره کې ډېر وخت د هغه سره پاتې شول. ۹په هغه وخت کې د رعو زوی سروګ د حضرت ابراهیم د زوی اسحاق د زېږېدو په لومړي کال مړ شو. ۱۰د سروج ټوله عمر دوه سوه نهه دېرش کاله وو ،او هغه مړ شو. ۱۱د حضرت ابراهیم زوی اسماعیل په هغو ورځو کې لوی شو او څوارلس کلن و چې ساره حضرت ابراهیم ته اسحاق وزېږاوه. ۱۲خدای پاک د حضرت ابراهیم د زوی حضرت اسماعیل سره مل وو ،او هغه لوی شو ،هغه د کمان چلول زده کړل او غشي ویشتونکی شو. ۱۳او کله چې اسحاق پنځه کلن شو ،هغه د حضرت اسماعیل سره د خېمې په دروازه کې ناست و. ۱۴حضرت اسماعیل حضرت اسحاق ته راغی او د هغه په مقابل کې کښېناست ،هغه کمان واخیست او هغه یې راوویست او غشی یې په کې واچاوه او اراده یې وکړه چې حضرت اسحاق ووژني. ۱۵ساره هغه کار ولید چې اسماعیل یې د خپل زوی اسحاق سره کول غوښتل ،او د خپل زوی په خاطر ډېر غمجنه شوه .هغې حضرت ابراهیم راوغوښت او ورته یې وویل" :دا وینځه او د هغې زوی وشړه ،ځکه چې د هغې زوی به زما د زوی سره وارث نه شي ،ځکه چې هغه نن ورځ د هغه سره دا کار کولو هڅه کړې وه". ۱۶حضرت ابراهیم د ساره خبره واورېده او سهار وختي پاڅېد ،دولس ډوډۍ او د اوبو یو بوتل یې واخیست او هاجرې ته یې ورکړ او هغه یې د خپل زوی سره ولېږله ،او هاجرې د خپل زوی سره احرا ته لړه ،او هغوی د فاران په دښته کې د احرا د اوسېدونکو سره اوسېدل .حضرت اسماعیل یو غشي ویشتونکی و او ډېر وخت یې په دښته کې ژوند وکړ. ۱۷وروسته ،هغه او د هغه مور مصر ته لړل او هلته اوسېدل .هاجرې د خپل زوی لپاره د مصر څخه یوه ښځه وکړه او د هغې نوم مریبه وو. ۱۸د حضرت اسماعیل ښځه امیدواره شوه او څلور زامن او دوه لوڼې یې وزېږېدې ،او حضرت اسماعیل او د هغه مور ،د هغه ښځه او ماشومان وروسته له هغه احرا ته لړل. ۱۹او هغوی په هغه دښته کې خېمې جوړې کړې چې هلته اوسېدل ،او سفر ته یې دوام ورکړ او بیا یې میاشتنی او کلنی آرام وکړ. ۲۰خدای پاک د هغه د پلر حضرت ابراهیم په خاطر حضرت اسماعیل ته رمې ،غوایان او خېمې ورکړې او هغه سړی ډېر غوایان درلودل. 32
جاشر
۲۱او اسماعیل په دښتو او خېمو کې اوسېده ،ډېر وخت یې سفر کاوه او آرام یې کاوه ،او د خپل پلر مخ یې ونه لید. ۲۲څه موده وروسته ،حضرت ابراهیم خپلې ښځې ساره ته وویل" :زه به لړ شم او خپل زوی اسماعیل به وګورم ،ځکه چې زه د هغه د لیدلو هیله لرم ،ځکه چې ما هغه ډېر وخت نه دی لیدلی". ۲۳حضرت ابراهیم په خپل یو اوښ سپور شو او د خپل زوی اسماعیل د لټولو لپاره دښتې ته لړ ،ځکه چې هغه واورېدل چې هغه د خپل ټول شي سره په احرا کې په خېمه کې اوسېږي. ۲۴حضرت ابراهیم دښتې ته لړ او د غرمې په شاوخوا کې د اسماعیل خېمې ته ورسېد او د اسماعیل پوښتنه یې وکړه او د اسماعیل ښځه یې د خپلو ماشومانو سره په خېمه کې ناسته وموندله ،او د هغې مېړه او مور یې ورسره نه وو. ۲۵حضرت ابراهیم د حضرت اسماعیل له ښځې څخه پوښتنه وکړه چې اسماعیل چېرته تللی دی؟ هغې وویل :هغه د ښکار لپاره احرا ته تللی دی او حضرت ابراهیم ل هم په اوښ سپور و ،ځکه چې هغه به ځمکې ته ونه کوزېږي لکه څنګه چې هغه خپلې ښځې ساره ته قسم خوړلی و چې له اوښ څخه به نه کوزېږي. ۲۶حضرت ابراهیم د اسماعیل ښځې ته وویل” :زما لور ،لږې اوبه راکړه چې وڅښم ،ځکه چې زه د سفر څخه ستړی شوی یم“. ۲۷د اسماعیل ښځې حضرت ابراهیم ته په ځواب کې وویل” :مونږ سره نه اوبه شته او نه ډوډۍ “،هغه په خېمه کې ناسته وه او حضرت ابراهیم ته یې پام ونه کړ او نه یې ترې پوښتنه وکړه چې هغه څوک دی. ۲۸خو هغه په خېمه کې خپل ماشومان وهل او لعنت یې ورته ویل ،او هغې هم خپل مېړه اسماعیل ته لعنت ویل او هغه ته یې سپکاوی وکړ ،او حضرت ابراهیم د اسماعیل د ښځې خبرې د خپلو اولدونو ته واورېدې ،او هغه ډېر په غوسه او ناخوښه شو. ۲۹حضرت ابراهیم ښځې ته غږ وکړ چې له خېمې څخه راووځي ،او هغه ښځه راغله او د حضرت ابراهیم په مقابل کې ودرېده ،ځکه چې حضرت ابراهیم ل تر اوسه په اوښ سپور و. ۳۰حضرت ابراهیم د اسماعیل ښځې ته وویل :کله چې ستا مېړه اسماعیل کور ته راستون شي ،نو دا خبرې ورته وکړه: ۳۱د فلستیانو د خاورې څخه یو ډېر بوډا سړی ستا د لټولو لپاره دلته راغی ،او د هغه بڼه او څېره داسې وه؛ ما له هغه نه وپوښتل چې هغه څوک دی ،او ځکه چې ته دلته نه وې ،هغه ما سره خبرې وکړې او ویې ویل ،کله چې ستا مېړه اسماعیل بېرته راشي نو ورته ووایه چې دې سړي ورته ویلي وو ،کله چې ته کور ته راشې ،د خېمې دا مېخ لرې کړه چې تا دلته نصب کړی دی ،او پر ځای یې بله مېخ ولګوه. ۳۲حضرت ابراهیم خپلې خبرې ښځې ته بشپړې کړې او په اوښ سپور شو او کور ته روان شو. ۳۳وروسته له هغه چې اسماعیل او د هغه مور د ښکار څخه راووتل او خېمې ته راستانه شول ،او د هغه ښځې دا خبرې هغه ته وکړې: ۳۴د فلستیانو د خاورې څخه یو ډېر بوډا سړی ستا د لټولو لپاره راغی ،او د هغه څېره او څېره داسې وه .ما له هغه نه پوښتنه وکړه چې هغه څوک دی ،او ځکه چې ته په کور کې نه وې ،هغه ماته وویل ،کله چې ستا مېړه کور ته راشي نو ورته ووایه ،بوډا سړی داسې وایي ، د خېمې هغه مېخ لرې کړه چې تا دلته نصب کړی دی او پر ځای یې بل مېخ ولګوه. ۳۵حضرت اسماعیل د خپلې ښځې خبرې واورېدې او پوه شو چې دا د هغه پلر دی او د هغه ښځې د هغه درناوی نه کاوه. ۳۶حضرت اسماعیل د خپل پلر په خبرو پوه شو چې هغه خپلې ښځې ته ویلي وو ،حضرت اسماعیل د خپل پلر خبره ومنله او حضرت اسماعیل هغه ښځه پرېښوده او هغه لړه. ۳۷وروسته حضرت اسماعیل د کنعان خاورې ته لړ او هلته یې بله ښځه وکړه او هغه یې خپلې خېمې ته هغه ځای ته راوستله چې هلته اوسېده. ۳۸او د دریو کلونو په پای کې حضرت ابراهیم وویل :زه به بیا لړ شم او خپل زوی اسماعیل به وګورم ،ځکه چې ما هغه ډېر وخت نه دی لیدلی. ۳۹هغه په خپل اوښ سپور شو او دښتې ته لړ او د غرمې په شاوخوا کې د اسماعیل خېمې ته ورسېد. ۴۰هغه د اسماعیل پوښتنه وکړه ،او د هغه ښځه له خېمې څخه راووتله او هغې وویل" :زما باداره ،هغه دلته نشته ،ځکه چې هغه په پټیو کې د ښکار او د اوښانو د څرولو لپاره تللی دی ".ښځې ابراهیم ته وویل" :زما باداره ،خېمې ته دننه شه او یوه ټوټه ډوډۍ وخوره ،ځکه چې ستا روح به د سفر له امله ستړی شوی وي". ۴۱حضرت ابراهیم هغې ته وویل :زه به ونه درځم ،ځکه چې زه په بیړه کې یم او سفر ته دوام ورکوم ،خو لږې اوبه راکړه چې وڅښم ، ځکه چې زه تږې یم .هغه ښځه بیړه وکړه او خېمې ته منډه کړه او اوبه او ډوډۍ یې ابراهیم ته راوړې ،هغه یې د هغه په وړاندې کېښودې او هغه یې وهڅوله چې وخوري ،هغه وخوړل او وڅښل او زړه یې آرام شو او هغه خپل زوی اسماعیل ته برکت ورکړ. ۴۲او هغه خپل خوراک ختم کړ او څښتن ته یې برکت ورکړ او د اسماعیل ښځې ته یې وویل :کله چې اسماعیل کور ته راشي نو دا خبرې ورته ووایه: ۴۳د فلستیانو د خاورې څخه یو ډېر بوډا سړی دلته راغی او ستا پوښتنه یې وکړه ،خو ته دلته نه وې؛ ما هغه ته ډوډۍ او اوبه راوړې او هغه وخوړل او وڅښل او زړه یې آرام شو. ۴۴او هغه دا خبرې ماته وکړې :کله چې ستا میړه اسماعیل کور ته راشي ،نو ورته ووایه چې د خېمې میخ چې ته یې لرې ډېر ښه دی ،له خېمې څخه یې مه لرې کوه. ۴۵حضرت ابراهیم ښځې ته امر وکړ او د فلسطینیانو خاورې ته خپل کور ته روان شو .کله چې حضرت اسماعیل خپلې خېمې ته راغی ، د هغه ښځه په خوښۍ او خوشحاله زړه سره د هغه د لیدلو لپاره راووتله. ۴۶هغې ورته وویل" :یو زوړ سړی د فلسطینیانو له خاورې څخه دلته راغی او داسې ښکارېده ،هغه ستا پوښتنه وکړه او ته دلته نه وې ، نو ما ډوډۍ او اوبه راوړې ،هغه وخوړل او وڅښل او زړه یې آرام شو". ۴۷او هغه دا خبرې ماته وکړې ،کله چې ستا میړه اسماعیل کور ته راشي نو ورته ووایه چې د خېمې میخ چې ته یې لرې ډېر ښه دی ، هغه له خېمې څخه مه لرې کوه. ۴۸او اسماعیل پوه شو چې دا د هغه پلر دی او د هغه ښځې هغه ته عزت ورکړی دی ،او څښتن اسماعیل ته برکت ورکړ. 33
جاشر
څپرکی۲۲ ۱نو اسماعیل پاڅېد او خپله ښځه ،ماشومان ،غوایان او ټول شیان یې واخیستل او له هغه ځای څخه روان شو او د فلسطینیانو په خاوره کې خپل پلر ته لړ. ۲حضرت ابراهیم خپل زوی حضرت اسماعیل ته د خپلې لومړۍ ښځې سره د هغې د چلند په اړه وویل ،چې د هغې د کار سره سم وه. ۳حضرت اسماعیل او د هغه اولدونه په هغه خاوره کې د حضرت ابراهیم سره ډېر وخت تېر کړل او حضرت ابراهیم د فلسطینیانو په خاوره کې ډېر وخت تېر کړ. ۴ورځې ډېرې شوې او شپږویشت کاله وشول .له هغې وروسته حضرت ابراهیم د خپلو نوکرانو او د هغه د ټولو خپلوانو سره د فلسطینیانو له خاورې څخه لړ او ډېر لرې لړل .حبرون ته نږدې راغلل او هلته پاتې شول .د حضرت ابراهیم نوکرانو د اوبو کوهیان وکندل ، حضرت ابراهیم او د هغه ټول خپلوان د اوبو په غاړه اوسېدل .د فلسطینیانو د پاچا ابي ملک نوکرانو دا خبر واورېد چې د حضرت ابراهیم نوکرانو د هغه هېواد په حدودو کې د اوبو کوهیان کیندل. ۵هغوی راغلل او د حضرت ابراهیم د نوکرانو سره یې شخړه وکړه او هغه لویه کوهی یې ترې لوټ کړه چې هغوی کیندلې وه. ۶د فلستیانو بادشاه ابي خملک د دې قیصې نه خبر شو ،او هغه د خپل لښکر مشر فیکول او د خپلو شلو سړو سره د البراهیم سره راغلو .ابي خملک البراهیم ته د خپلو نوکرانو په حقله خبرې وکړې او البراهیم البراهیم ته د هغه کوهي په حقله وفرمائیل چې د هغۀ نوکرانو هغه لوټ کړے وو. ۷ابى خملک البراهیم ته ووئیل” ،د هغه ژوندى خخدائ په قسم چې ټوله زمکه یې پېدا کړې ده ،ما تر نن ورځې پورې ستا د نوکرانو سره د خپلو نوکرانو د عمل په اړه نۀ دى اورېدلے“. ۸حضرت ابراهیم اووه مېږې واخیستې او ابي ملک ته یې ورکړې او ویې ویل” :زه تاته دعا کوم چې دا زما له لسونو څخه واخله ترڅو دا زما لپاره شاهدي وي چې ما دا کوهی کیندلی دی“. ۹او ابی ملک هغه اووه مېږې واخیستې چې حضرت ابراهیم ورکړې وې ،ځکه چې هغه ورته ډېر غوایان او غوایان هم ورکړي وو .او ابی ملک د حضرت ابراهیم سره د کوهي په اړه قسم وخوړ ،نو ځکه یې هغه کوهي د بئرشبع په نوم یاد کړ ،ځکه چې هلته دواړو د هغه په اړه قسم وخوړ. ۱۰هغوی دواړو په بئرشبع کې تړون وکړ .ابی ملک د خپل لښکر د مشر فیکول او د هغه د ټولو نفرو سره یوځای د فلسطینیانو خاورې ته راستانه شول .ابراهیم او د هغه ټول شیان په بئرشبع کې اوسېدل او هغه په هغه خاوره کې ډېر وخت تېر کړ. ۱۱حضرت ابراهیم په بئرشبع کې یو لوی ونې وکرل او د هغې لپاره یې څلور دروازې جوړې کړې چې د ځمکې څلورو خواوو ته مخامخ وې او په هغې کې یې د انګورو باغ جوړ کړ .که چېرې کوم مسافر حضرت ابراهیم ته راغی ،نو هغه به په هره دروازه کې چې د هغه په لره کې وه ،ننوتل او هلته به یې پاتې کېدل ،خوړل ،څښل او ځان به یې مړاوه او بیا به لړ. ۱۲ځکه چې د ابراهیم کور تل د هغو انسانانو زامنو لپاره خلص وو چې تېرېدونکي او تېرېدونکي وو ،چې هره ورځ د ابراهیم کور ته د خوړلو او څښلو لپاره راتلل. ۱۳او هر هغه سړی چې وږی وو او د ابراهیم کور ته به راغی ،ابراهیم به هغه ته ډوډۍ ورکوله چې هغه وخوري ،وڅښي او مړ شي ،او هر هغه څوک چې بربنډ وو چې کور ته به یې کور ته راتلل ،هغه به یې په خپله خوښه جامې اغوستې ،او سپین زر او سره زر به یې ورکول او هغه څښتن به یې ورته معرفي کاوه چې هغه یې په ځمکه کې پیدا کړی و .ابراهیم به په ټول ژوند کې دا کار کاوه. ۱۴حضرت ابراهیم او د هغه اولدونه او د هغه ټول شیان په بئرشبع کې اوسېدل او هغه تر حبرون پورې خپلې خېمې ودرولې. ۱۵د حضرت ابراهیم ورور ناحور ،د هغه پلر او د هغوی ټول کورنۍ په حاران کې اوسېدل ،ځکه چې هغوی د حضرت ابراهیم سره د کنعان خاورې ته نه وو تللي. ۱۶او د ناحور اولدونه پیدا شول ،کوم چې د حضرت ابراهیم د ښځې ساره خور ،د حاران لور او د ملکا څخه پیدا شو. ۱۷او دا د هغو کسانو نومونه دي چې د هغه څخه زیږیدلي وو :عوض ،بوز ،قموئیل ،کسد ،حازو ،فلداش ،تدلف او بتوئیل .دا اته زامن وو .دا د ملکا هغه اولدونه وو چې د هغې څخه د ابراهیم د ورور ناحور څخه پیدا شول. ۱۸د ناحور یوه وینځه وه چې نوم یې رومه وو ،او د هغې څخه زباخ ،جکاش ،تعش او معکه هم پیدا شول چې څلور زامن وو. ۱۹د ناحور اولدونه د هغه د لوڼو څخه علوه دولس زامن وو ،او هغوی هم په حاران کې زېږېدلي وو. ۲۰د ناحور د مشر زوی عوض زامن :ابي ،کرف ،جادین ،میلوس او د هغوی خور دبوره. ۲۱د بوز زامن :براقیل ،نعمات ،شیوا او مدونو. ۲۲د قموئیل زامن ارام او لرکوب وو. ۲۳د قیصد زامن :انملک ،میسای ،بنون او یفي او د حازو زامن :فلداش ،مکی او عوفر. ۲۴د فلداش زامن :ارود ،حاموم ،میرد او مولوخ. ۲۵د تدلف زامن موشان ،کوشان او خمطزي وو. ۲۶د بتوئیل زامن :لشکار ،لبان او د هغوی خور لربقہ. ۲۷دا د ناحور د اولد کورنۍ دي چې په حاران کې زېږېدلې وې .د قموئیل زوی ارام او د هغه ورور ریکوب د حاران څخه لړل او په هغه ځمکه کې یې د فرات د سیند په غاړه یوه درې وموندله. ۲۸نو هلته یې یو ښار جوړ کړ او د هغه ښار نوم یې د ارام د زوی فتور په نوم کېښود ،چې تر نن ورځې پورې ارام ناهرایم بلل کېږي. ۲۹د قیصد اولد هم لړ چې هلته اوسېږي چېرته چې هغوی ځای موندلی شي ،او لړل او د شنعار خاورې ته مخامخ یې یوه درې وموندله او هلته یې استوګنه وکړه. 34
جاشر
۳۰نو هلته هغوی خپل ځان ته یو ښار جوړ کړ او په هغه ښار یې د خپل پلر د نوم په نوم قصد کېښود ،چې دا ځمکه تر نن ورځې پورې د کسدیم په نوم یادیږي .کسدیم په هغه ځمکه کې اوسېدل او هغوی ډېر زیات شول او ډېر زیات شول. ۳۱او تارح ،چې د ناحور او ابراهیم پلر وو ،په خپل زوړ عمر کې لړ او بله ښځه یې وکړه ،د هغې نوم فلیله وو .هغه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او هغه یې ضوبا نوم کېښود. ۳۲د ضوبا د پیدا کېدو څخه وروسته تارح پنځه ویشت کاله ژوند وکړ. ۳۳او تارح په هغه کال ،یعنې د حضرت ابراهیم د زوی اسحاق د زېږېدو په پنځه دېرشم کال کې مړ شو. ۳۴د تارح عمر دوه سوه پنځه کاله وو او هغه په حاران کې ښخ شو. ۳۵د تارح زوی ضوبا دېرش کاله ژوند وکړ او د هغه څخه ارام ،اخلیس او مریک پیدا شول. ۳۶د ضوبا زوی ارام د تارح زوی درې ښځې درلودې او دولس زامن او درې لوڼې یې پیدا شوې؛ او څښتن د ضوبا زوی ارام ته ډېر شتمني او شتمني ورکړه ،ډېر غوایان ،رمې او غوایان یې ورکړل او سړی ډېر زیات شو. ۳۷د ضوبا زوی ارام ،د هغه ورور او د هغه ټول کورنۍ د حاران څخه سفر وکړ او هلته اوسېدل چې هلته ځای ومومي ،ځکه چې د دوی شتمني دومره ډېره وه چې په حاران کې پاتې نشي ،ځکه چې دوی نشو کولی چې د خپلو وروڼو یعنې د ناحور د اولدې سره په حاران کې پاتې شي. ۳۸د ضوبا زوی ارام د خپلو ورونو سره لړ او د ختیځې سیمې په لور یې یوه دره وموندله او هلته اوسېدل. ۳۹هغوی هلته هم یو ښار جوړ کړ او د خپل مشر ورور د نوم په نوم یې ارام نوم کېښود ،چې تر نن ورځې پورې ارام ضوبا نومیږي. ۴۰او د البراهیم زوئ السحاق په هغه ورځو کښې لوئېدو ،او د هغۀ پلر البراهیم هغۀ ته د ما للک خخدائ د پېژندګلوۍ لره وښودله ،او ما للک خخدائ د هغۀ سره وو. ۴۱کله چې اسحاق اوه دېرش کلن شو ،د هغه ورور اسماعیل د هغه سره په خېمه کې ګرځېده. ۴۲او اسماعیل د اسحاق په وړاندې په ځان ویاړ وکړ او ویې ویل :زه دیارلس کلن وم کله چې څښتن زما پلر ته وویل چې موږ سنت کړي ،او ما د هغه کلم سره سم عمل وکړ چې هغه زما پلر ته ویلي وو ،او ما خپل روح څښتن ته وسپاره ،او ما د هغه کلم څخه سرغړونه ونه کړه چې هغه زما پلر ته امر کړی و. ۴۳اسحاق اسماعیل ته ځواب ورکړ” :ته ولې زما په وړاندې په دې فخر کوې ،د خپلې غوښې لږې برخې په اړه چې تا د خپل بدن څخه واخیسته او څښتن درته امر کړی دی؟“ ۴۴د ژوندي څښتن په نوم قسم ،زما د پلر ابراهیم خدای ،که څښتن زما پلر ته ووایي چې اوس خپل زوی اسحاق واخله او زما په مخکې یې نذرانه راوړه ،زه به یې ونه منم ،خو په خوښۍ سره به یې ومنم. ۴۵څښتن د اسحاق هغه خبره واورېده چې هغه اسماعیل ته کړې وه ،او دا د څښتن په نظر کې ښه ښکاره شوه ،او هغه فکر وکړ چې په دې کار کې حضرت ابراهیم وازمایي. ۴۶او هغه ورځ راغله چې د خدای زامن راغلل او ځانونه یې د څښتن په وړاندې ودرول ،او شیطان هم د خدای زامن د څښتن په وړاندې راغی. ۴۷څښتن شیطان ته وویل" :ته له کومه راغلې؟ "شیطان څښتن ته ځواب ورکړ او ویې ویل" :په ځمکه کې د ګرځېدو او ګرځېدو او په هغې کې د پورته او ښکته ګرځېدو څخه". ۴۸څښتن شیطان ته وویل :د ځمکې د ټولو ماشومانو په اړه ستا خبره زما سره څه ده؟ شیطان څښتن ته ځواب ورکړ او ویې ویل :ما د ځمکې ټول ماشومان لیدلي دي چې ستا خدمت کوي او کله چې له تا څخه څه غواړي نو تا یادوي. ۴۹او کله چې ته هغوی ته هغه څه ورکړې چې دوی یې له تا څخه غواړي ،نو هغوی په آرامۍ سره کښیني ،تا پریږدي او نور تا نه یادوي. ۵۰آیا تا د تارح زوی ابراهیم لیدلی دی؟ هغه په پیل کې اولد نه درلود ،او ستا خدمت یې کاوه او هر ځای چې به راتلل ،ستا لپاره یې قربانګاه جوړې کړې ،او په هغو باندې یې نذرانې وړاندې کړې او ستا نوم یې په دوامداره توګه د ځمکې ټولو ماشومانو ته اعلن کړ. ۵۱او اوس چې د هغه زوی اسحاق ورته پیدا شوی دی ،هغه تا پریښی دی ،هغه د ځمکې ټولو اوسیدونکو ته لویه مېلمستیا جوړه کړې ده ، او څښتن یې هېر کړی دی. ۵۲ځکه چې هغه د خپلو ټولو کارونو په منځ کې تاسو ته کومه نذرانه نه ده راوړې ،نه سوزېدونکې نذرانه ،نه د سلمتۍ نذرانه ،نه غویی ،نه وري یا وزه چې هغه یې د خپل زوی د تي څخه د بېلولو په ورځ حلل کړی وي. ۵۳د خپل زوی د زېږېدو څخه تر اوسه پورې ،چې اووه دېرش کاله تېر شوي دي ،هغه ستا په مخکې نه قربانګاه جوړه کړې او نه یې درته کومه نذرانه راوړې ده ،ځکه چې هغه ولیدل چې ته هغه څه ورکړې چې هغه یې ستا څخه غوښتل ،نو هغه ته پرېښود. ۵۴او څښتن شیطان ته وویل :ایا تا زما بنده ابراهیم ته داسې پام کړی دی؟ ځکه چې په ځمکه کې د هغه په څیر هیڅوک نشته ،زما په وړاندې یو کامل او اادق سړی ،هغه څوک چې له خدایه ویره لري او له بدۍ څخه ډډه کوي .قسم په ژوند ،که زه هغه ته ووایم چې خپل زوی اسحاق زما په وړاندې راوله ،نو هغه به هغه له ما څخه ونه ساتي ،ډیر څه که زه هغه ته ووایم چې د هغه د رمو یا غواګانو څخه زما په وړاندې سوزېدونکې نذرانه راوړي. ۵۵شیطان څښتن ته ځواب ورکړ او ویې ویل :نو اوس ابراهیم سره هغه څه ووایه لکه څنګه چې تا ویلي دي ،او ته به وګورې چې ایا هغه به نن ورځ سرغړونه ونه کړي او ستا خبرې به رد نه کړي. ۲۳فصل ۱په هغه وخت کې د څښتن کلم ابراهیم ته راغی او هغه ورته وویل ،ابراهیم ،او هغه وویل ،زه دلته یم. 35
جاشر
۲او هغه ورته وفرمایل :اوس خپل زوی ،ستا یوازینی زوی چې ته ورسره مینه لرې ،اسحاق واخله او د موریا خاورې ته لړ شه او هلته یې د غرونو په یوه برخه کې د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړه چې تاته به ښودل شي ،ځکه چې هلته به ته ورېځ او د څښتن جلل ووینې. ۳حضرت ابراهیم د ځان سره وویل” :زه څنګه خپل زوی اسحاق د هغه د مور ساره څخه جل کړم ترڅو هغه د څښتن په حضور کې د سوزېدونکې نذرانې لپاره راوړم؟“ ۴حضرت ابراهیم خېمې ته ننوت او د خپلې ښځې ساره په مخکې کښېناست او دا خبرې یې هغې ته وکړې: ۵زما زوی اسحاق لوی شوی دی او له ډېرې مودې راهیسې یې د خپل خدای خدمت نه دی زده کړی ،اوس به سبا زه لړ شم او هغه به سام او د هغه زوی عبر ته راولم ،او هلته به هغه د څښتن لرې زده کړي ،ځکه چې دوی به هغه ته د څښتن پیژندلو او همدارنګه د دې پوهیدلو زده کړه ورکړي چې کله هغه په دوامداره توګه د څښتن په وړاندې دعا کوي ،نو هغه به هغه ته ځواب ورکړي ،له همدې امله هلته به هغه د خپل خدای د خدمت کولو لره وپیژني. ۶ساره وویل" :تا ښه وویل ،زما باداره ،لړ شه او هغه څه چې تا ویلي دي ورسره وکړه ،خو هغه زما څخه ډېر لرې مه لېرې کوه او نه یې هم هلته ډېر وخت پاتې کوه ،ځکه چې زما روح د هغه په روح کې تړلی دی". ۷حضرت ابراهیم ساره ته وویل” :زما لور ،راځئ چې خپل څښتن خدای ته دعا وکړو چې زموږ سره ښه وکړي“. ۸ساره خپل زوی اسحاق واخیست او هغه ټوله شپه د هغې سره پاتې شو ،هغې هغه ښکل کړ او په غېږ کې یې ونیوه او تر سهاره پورې یې هغه ته وایت وکړ. ۹هغې ورته وویل" :ای زما زویه ،څنګه به زما روح ستا څخه جل شي؟ "هغې ل هم هغه ښکل کړ او په غېږ کې یې ونیوه ،او ابراهیم ته یې د هغه په اړه لرښوونې وکړې. ۱۰ساره حضرت ابراهیم ته وویل” :ای زما باداره ،زه تاته دعا کوم چې خپل زوی ته پام وکړه او په هغه باندې نظر وکړه ،ځکه چې زما بل زوی یا لور نشته. ۱۱هغه مه پرېږده ،که هغه وږی وي ،ډوډۍ ورته ورکړه ،او که تږی وي ،اوبه ورته وڅښه؛ هغه مه پرېږده چې په پښو لړ شي او نه هم په لمر کې کښېني. ۱۲هغه په لره کې یوازې مه پرېږدئ او نه یې له هغه څه څخه چې زړه یې غواړي ،بلکې هغه څه ورسره وکړئ چې هغه درته وایي. ۱۳ساره ټوله شپه د اسحاق په خاطر په ژړا ژړل او تر سهاره پورې یې هغه ته لرښوونه وکړه. ۱۴سهار ساره د هغو جامو څخه چې ابی ملک په کور کې درلودې ،یوه ډېره ښکلې او ښکلې جامې غوره کړې. ۱۵هغې دا خپل زوی اسحاق ته واغوستله او د هغه په سر یې لونګۍ ودروله او د لونګۍ په سر یې یوه قیمتي ډبره ولګوله او د لرې لپاره یې هغوی ته خواړه ورکړل او هغوی لړل ،اسحاق د خپل پلر ابراهیم سره لړ او د دوی ځینې نوکران د لرې څخه د هغوی د لیدلو لپاره ورسره ملګري شول. ۱۶ساره د هغوی سره بهر لړه ،او په لره کې د هغوی سره لړه چې هغوی رخصت کړي او هغوی هغې ته وویل :خېمې ته بېرته لړه شه. ۱۷کله چې ساره د خپل زوی اسحاق خبرې واورېدې ،نو ډېر وژړل ،د هغې مېړه ابراهیم هم ورسره وژړل ،او د هغوی زوی هم د هغوی سره ډېر وژړل او هغه کسان چې د هغوی سره تللي وو ،ډېر وژړل. ۱۸ساره خپل زوی اسحاق ونیو او په غېږ کې یې ونیو ،هغه یې په غېږ کې ونیو او د هغه سره یې ژړل .ساره وویل :څوک پوهېږي چې له نن ورځې وروسته به بیا کله هم تا ووینم؟ ۱۹او هغوی ل هم ژړل ،ابراهیم ،ساره او اسحاق او هغه ټول کسان چې په لره کې ورسره وو ،د هغوی سره ژړل .وروسته ساره د خپل زوی څخه لړه او په ژړا شوه ،او د هغې ټول نارینه او وینځې د هغې سره خیمې ته راستانه شوې. ۲۰حضرت ابراهیم د خپل زوی اسحاق سره لړ چې هغه د څښتن په حضور کې د نذرانې په توګه وړاندې کړي ،لکه څنګه چې هغه ورته امر کړی و. ۲۱حضرت ابراهیم خپل دوه ځوانان ،د هاجرې زوی اسماعیل او خپل نوکر الیعزر ،له ځان سره بوتلل او هغوی سره یوځای لړل .کله چې هغوی په لره روان وو ،نو ځوانانو دا خبرې په خپلو کې وکړې: ۲۲حضرت اسماعیل الیعزر ته وویل” :اوس زما پلر حضرت ابراهیم د حضرت اسحاق سره ځي چې هغه څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه راوړي ،لکه څنګه چې هغه ورته امر کړی دی“. ۲۳اوس کله چې هغه راستون شي ،هغه به ماته ټول هغه څه راکړي چې هغه یې لري ،ترڅو له هغه وروسته میراث واخلم ،ځکه چې زه د هغه لومړی زیږیدلی یم. ۲۴الیعزر اسماعیل ته ځواب ورکړ او ویې ویل" :بې شکه ابراهیم تا ستا مور سره پریښود ،او قسم یې وخوړ چې ته به د هغه د ټولو شتمنیو څخه هیڅ شی میراث ونلرې ،او هغه به چا ته هغه څه ورکړي چې هغه یې لري ،د هغه ټولې خزانې سره ،مګر ما ته د هغه غلم ، چې په خپل کور کې وفادار و ،چا چې شپه او ورځ د هغه خدمت کړی دی ،او هغه څه یې کړي دي چې هغه زما څخه غوښتل؟ هغه به ماته د خپل مرګ په وخت کې ټول هغه څه وایت کړي چې هغه یې لري". ۲۵او کله چې ابراهیم د خپل زوی اسحاق سره په لره روان و ،شیطان راغی او د یو ډیر سپین ږیري سړي ،عاجز او پښیمانه روح په شکل کې ابراهیم ته ښکاره شو ،او ابراهیم ته نږدې شو او ورته یې وویل :ایا ته احمق یې یا ظالم یې چې نن ورځ د خپل یوازیني زوی سره دا کار کوې؟ ۲۶ځکه چې خدای پاک ستا په وروستیو ورځو کې ،ستا په بوډاتوب کې تاته زوی درکړ ،او ته به نن لړ شې او هغه به ووژنې ځکه چې هغه هیڅ ظلم نه دی کړی ،او ته به د خپل یوازیني زوی روح له ځمکې څخه ورک کړې؟ 36
جاشر
۲۷آیا ته نه پوهېږې او نه پوهېږې چې دا کار د څښتن له خوا نشي کېدای؟ ځکه چې څښتن په ځمکه کې انسان ته دومره بد کار نشي کولی چې هغه ته ووایي ،لړ شه خپل ماشوم ووژنه. ۲۸حضرت ابراهیم دا واورېدل او پوه شو چې دا د شیطان خبره وه چې هڅه یې کوله هغه د څښتن له لرې څخه واړوي ،خو حضرت ابراهیم د شیطان غږ ته غوږ ونه نیوه او حضرت ابراهیم هغه ورټلو او لړ. ۲۹بیا شیطان بېرته اسحاق ته راغی؛ او هغه اسحاق ته د یو ښکلي او ښکلي ځوان په څېره کې ښکاره شو. ۳۰هغه اسحاق ته ورغی او ورته یې وویل :آیا ته نه پوهېږې او نه پوهېږې چې ستا بوډا بې عقل پلر نن تا بې ګټې حللولو ته بوځي؟ ۳۱نو اوس زما زویه ،د هغه خبره مه اوره او مه ورته غوږ ږده ،ځکه چې هغه یو بې عقل بوډا سړی دی ،او مه پرېږده چې ستا قیمتي روح او ښکلی شخصیت له ځمکې څخه ورک شي. ۳۲حضرت اسحاق دا واورېدل او حضرت ابراهیم ته یې وویل” :ای زما پلره ،تا هغه څه واورېدل چې دې سړي ویلي دي؟ هغه هم همداسې ویلي دي“. ۳۳حضرت ابراهیم خپل زوی اسحاق ته په ځواب کې وویل" :هغه ته پام کوه او د هغه خبرو ته غوږ مه نیسه او هغه ته غوږ مه نیسه ، ځکه چې هغه شیطان دی او هڅه کوي چې نن ورځ موږ د خدای له امرونو څخه لرې کړي". ۳۴او ابراهیم بیا هم شیطان ته ملمته شو ،او شیطان له هغوی څخه لړ ،او ولیدل چې هغه په دوی باندې غالب نشو ،نو ځان یې له هغوی څخه پټ کړ ،او لړ او د دوی په مخکې په لره کې تیر شو؛ او هغه ځان د لرې په اوږدو کې د اوبو په یوه لویه ویاله بدل کړ ،او ابراهیم ، اسحاق او د هغه دوه ځوانان هغه ځای ته ورسیدل ،او دوی یو لوی او قوي ویاله ولیده چې د لویو اوبو په څیر وه. ۳۵او هغوی ویالې ته ننوتل او له هغې څخه تېر شول ،او اوبه لومړی د هغوی پښو ته ورسېدې. ۳۶او هغوی په ویاله کې ژور لړل او اوبه یې تر غاړو پورې ورسېدې ،او ټول د اوبو له امله ووېرېدل؛ او کله چې هغوی د ویالې څخه تېرېدل ،ابراهیم هغه ځای وپېژنده ،او هغه پوه شو چې مخکې هلته اوبه نه وې. ۳۷حضرت ابراهیم خپل زوی اسحاق ته وویل :زه دا ځای پېژنم چې هلته نه ویاله وه او نه اوبه ،نو اوس دا شیطان دی چې دا ټول کارونه زموږ سره کوي ،ترڅو نن ورځ موږ د خدای له امرونو څخه واړوي. ۳۸حضرت ابراهیم هغه ملمت کړ او ورته یې وویل :څښتن دې تا ملمت کړي ،اې شیطانه ،له موږ څخه لړ شه ځکه چې موږ د خدای په امر روان یو. ۳۹او شیطان د ابراهیم په غږ ووېرېد او له هغوی څخه لړ او هغه ځای بیا په وچه ځمکه بدل شو لکه څنګه چې پخوا و. ۴۰او حضرت ابراهیم د اسحاق سره هغه ځای ته لړ چې خدای پاک ورته ویلي وو. ۴۱په دریمه ورځ حضرت ابراهیم سترګې پورته کړې او هغه ځای یې ولید چې خدای پاک ورته ویلي وو. ۴۲او د اور یوه ستنه ورته ښکاره شوه چې له ځمکې څخه تر اسمان پورې رسېده ،او د غره په سر د جلل ورېځ وه ،او د څښتن جلل په ورېځ کې ښکاره شو. ۴۳حضرت ابراهیم حضرت اسحاق ته وویل” :زما زویه ،ته په هغه غره کې چې موږ یې له لرې واټن څخه وینو ،هغه څه وینې چې زه یې په کې وینم؟“ ۴۴اسحاق ځواب ورکړ او خپل پلر ته یې وویل :زه د اور او ورېځې ستنه وینم ،او د څښتن جلل په ورېځ کې لیدل کېږي. ۴۵او حضرت ابراهیم پوهېده چې د هغه زوی اسحاق د څښتن په حضور کې د سوزېدونکې نذرانې په توګه قبول شوی دی. ۴۶حضرت ابراهیم الیعزر او د هغه زوی اسماعیل ته وویل" :آیا تاسو هم هغه څه وینئ چې موږ یې په لرې غره کې ګورو؟" ۴۷هغوی ځواب ورکړ او ویې ویل ،موږ د ځمکې د نورو غرونو په څېر بل څه نه وینو .او ابراهیم پوه شو چې دوی د څښتن په وړاندې د دوی سره د تګ لپاره نه دي منل شوي ،او ابراهیم هغوی ته وویل ،دلته د خر سره پاتې شئ تر هغه چې زه او زما زوی اسحاق هغه غره ته لړ شو او هلته د څښتن په وړاندې عبادت وکړو او بیا بیرته تاسو ته راشو. ۴۸او لکه څنګه چې حضرت ابراهیم امر کړی وو ،الیعزر او اسماعیل په هغه ځای کې پاتې شول. ۴۹حضرت ابراهیم د سوزېدونکې نذرانې لپاره لرګي واخیستل او په خپل زوی اسحاق یې کېښودل ،هغه اور او چاقو واخیستل او دواړه هغه ځای ته لړل. ۵۰کله چې هغوی روان وو ،اسحاق خپل پلر ته وویل” :ګوره ،زه دلته اور او لرګي وینم ،نو هغه وری چیرته دی چې د څښتن په حضور کې د سوزېدونکې نذرانې په توګه وي؟“ ۵۱حضرت ابراهیم خپل زوی اسحاق ته په ځواب کې وویل” :زما زویه ،څښتن تاته غوره کړی دی چې د پسه پر ځای کامل سوزېدونکې نذرانه شې“. ۵۲حضرت اسحاق خپل پلر ته وویل :زه به هر هغه څه چې څښتن درته ویلي دي په خوښۍ او د زړه په خوشحالۍ سره وکړم. ۵۳حضرت ابراهیم بیا خپل زوی اسحاق ته وویل" :آیا ستا په زړه کې د دې په اړه کومه مفکوره یا مشوره شته چې مناسبه نه ده؟ زما زویه ،مهرباني وکړه ،دا زما څخه مه پټوه". ۵۴اسحاق خپل پلر ابراهیم ته په ځواب کې وویل :ای زما پلره ،د ژوندي څښتن او ستا د روح په نوم ،زما په زړه کې هیڅ شی نشته چې زه د هغه خبرې څخه چې هغه تاته ویلي دي ،ښي یا چپ لوري ته واړوم. ۵۵په دې سره نه کوم اندام او نه هم کوم عضلت حرکت کړی او نه هم زما په زړه کې د دې په اړه کوم فکر یا بد مشوره شته. ۵۶خو زه په دې کار کې خوشحاله او خوشحاله یم ،او وایم ،برکت دی هغه څښتن چې نن یې زه د هغه په حضور کې د سوزېدونکې نذرانې لپاره غوره کړی یم. ۵۷حضرت ابراهیم د اسحاق په خبرو ډېر خوشحاله شو او هغوی لړل او هغه ځای ته سره راټول شول چې څښتن یې په اړه خبرې کړې وې. 37
جاشر
۵۸حضرت ابراهیم په هغه ځای کې د قربانګاه جوړولو ته نږدې شو ،حضرت ابراهیم ژړل او حضرت اسحاق تیږې او مساله واخیستل تر هغه چې د قربانګاه جوړول یې بشپړ کړل. ۵۹حضرت ابراهیم لرګي واخیستل او په هغه قربانګاه باندې یې چې هغه جوړه کړې وه ،سم کړل. ۶۰او هغه خپل زوی اسحاق ونیو او هغه یې وتړلو ترڅو هغه د قربانګاه په لرګیو باندې کېږدي او د څښتن په حضور کې یې د سوزېدونکې نذرانې په توګه حلل کړي. ۶۱حضرت اسحاق خپل پلر ته وویل” :ما په کلکه وتړه او بیا مې په قربانګاه باندې کېږده ،که نه نو زه به وګرځم او حرکت وکړم او د چاقو زور زما په بدن ولګوم او د سوزېدونکې نذرانې ناپاکه کړم “.حضرت ابراهیم همداسې وکړل. ۶۲اسحاق بیا هم خپل پلر ته وویل" :ای زما پلره ،کله چې ته ما ووژنې او د قربانۍ په توګه مې وسوزوې ،نو زما د ایرې پاتې شوې برخې له ځانه سره یوسه او زما مور ساره ته یې راوړه او هغې ته ووایه چې دا د اسحاق خوشبویه بوی دی .مګر که هغه د څاه سره نږدې یا په کوم لوړ ځای کې کښیني نو دا ورته مه وایه ،که نه نو هغه به زما وروسته خپل روح وغورځوي او مړه شي". ۶۳حضرت ابراهیم د اسحاق خبرې واورېدې ،او کله چې حضرت اسحاق دا خبرې کولې ،نو هغه په لوړ غږ وژړل .د حضرت ابراهیم اوښکې د هغه په زوی حضرت اسحاق باندې روانې شوې او حضرت اسحاق په ژړا شو او خپل پلر ته یې وویل :پلره ،ژر شه او زما سره د خپل څښتن خدای رضا وکړه لکه څنګه چې هغه تاته امر کړی دی. ۶۴د حضرت ابراهیم او حضرت اسحاق زړونه په دې کار خوشحاله شول چې څښتن ورته امر کړی وو؛ خو سترګې یې په ژړا ژړل او زړه یې خوشحاله و. ۶۵حضرت ابراهیم خپل زوی اسحاق وتړلو او په لرګیو باندې یې کېښود ،حضرت اسحاق خپله غاړه د خپل پلر په مخکې د قربانګاه په لور وغځوله او حضرت ابراهیم خپل لس پورته کړ ترڅو چاقو واخلي او خپل زوی د څښتن په حضور کې د سوزېدونکې نذرانې په توګه حلل کړي. ۶۶په هغه وخت کې د رحمت فرښتې د څښتن په حضور کې راغلې او د اسحاق په اړه یې ورسره خبرې وکړې او ویې ویل: ۶۷ ۰ربه ،ته په ټولو هغو شیانو چې تا په اسمان او ځمکه کې پیدا کړي دي ،یو مهربان او مهربان پاچا یې ،او ته د هغوی ټولو ملتړ کوې؛ نو د خپل بنده اسحاق په ځای فدیه او خلاون راکړه ،او په ابراهیم او د هغه په زوی اسحاق رحم وکړه ،چې نن ورځ ستا حکمونه ترسره کوي. ۶۸ای څښتنه ،ستا د بنده ابراهیم زوی اسحاق څنګه د څاروي په څېر د حللېدو لپاره تړل شوی دی؟ نو اوس ،ای څښتنه ،په هغوی رحم وکړه. ۶۹په هغه وخت کې څښتن ابراهیم ته راڅرګند شو او له اسمان څخه یې غږ وکړ او ورته یې وویل :هلک ته لس مه ورکوه او نه هم ورسره هیڅ کار کوه ،ځکه چې اوس زه پوهیږم چې ته د دې عمل په ترسره کولو سره له خدایه ویره لرې او خپل زوی ،خپل یوازینی زوی ،زما څخه نه لرې کوې. ۷۰حضرت ابراهیم سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې یو ګډ په یوې بوټي کې د ښکرونو له امله نښتی دی ،دا هغه ګډ و چې څښتن خدای په هغه ورځ په ځمکه کې پیدا کړی و چې ځمکه او اسمان یې جوړ کړي وو. ۷۱ځکه چې څښتن دا پسه د هغه ورځې څخه د اسحاق په ځای د سوزېدونکې نذرانې په توګه چمتو کړی و. ۷۲او دا پسه د ابراهیم خوا ته روان و چې شیطان هغه ونیو او د هغه ښکرونه یې په ځنګل کې وتړل ،ترڅو هغه د ابراهیم خوا ته لړ نشي ،ترڅو ابراهیم خپل زوی ووژني. ۷۳او ابراهیم چې ولیدل چې پسه د هغه خوا ته راروان دی او شیطان یې مخه نیولې ده ،هغه یې راوویست او د قربانګاه مخې ته یې راوست ،او خپل زوی اسحاق یې د بند څخه خلص کړ ،او د هغه پر ځای یې پسه کېښود ،او ابراهیم په قربانګاه باندې پسه حلل کړ او د خپل زوی اسحاق په ځای یې د نذرانې په توګه وړاندې کړ. ۷۴حضرت ابراهیم د پسه د وینې څخه څه په قربانګاه باندې وشیندله او په لوړ غږ یې وویل” :دا زما د زوی په ځای کې ده ،او دا دې نن ورځ د څښتن په حضور کې زما د زوی د وینې په څېر وګڼل شي“. ۷۵او هغه ټول کارونه چې ابراهیم په دې موقع د قربانګاه سره کول ،هغه به په لوړ غږ وویل :دا زما د زوی په کوټه کې دی ،او دا نن ورځ زما د زوی په ځای د څښتن په حضور کې په پام کې ونیول شي؛ او ابراهیم د قربانګاه سره ټوله خدمت پای ته ورساوه ،او خدمت د څښتن په حضور کې قبول شو ،او د اسحاق په څیر وګڼل شو؛ او څښتن په هغه ورځ ابراهیم او د هغه اولد ته برکت ورکړ. ۷۶شیطان ساره ته لړ ،او هغې ته د یو زاړه سړي په څیر ښکاره شو چې ډیر عاجز او عاجز و ،او ابراهیم ل تر اوسه د څښتن په وړاندې په سوزېدونکې نذرانه کې بوخت و. ۷۷او هغه هغې ته وویل :ایا ته هغه ټول کارونه نه پېژنې چې ابراهیم نن ورځ ستا د یوازیني زوی سره کړي دي؟ ځکه چې هغه اسحاق واخیست او یوه قربانګاه یې جوړه کړه ،هغه یې وواژه او په قربانګاه کې یې د قربانۍ په توګه پورته کړ ،او اسحاق د خپل پلر په وړاندې ژړل او ژړل ،مګر هغه ورته ونه کتل ،او نه یې په هغه رحم وکړ. ۷۸شیطان دا خبرې تکرار کړې ،او هغه له هغې څخه لړ ،او ساره د شیطان ټولې خبرې واورېدې ،او هغې تصور وکړ چې هغه د انسانانو د زامنو څخه یو بوډا سړی دی چې د هغې د زوی سره و ،او راغی او دا شیان یې ورته وویل. ۷۹ساره په لوړ غږ وژړل او د خپل زوی په خاطر یې په ژړا او چیغې وهلې .هغې ځان په ځمکه وغورځاوه او په خپل سر یې خاورې واچولې او ویې ویل :ای زما زویه ،زما زویه ،کاشکې چې نن ورځ زه ستا پر ځای مړه شوې وای .هغې ژړل او ویې ویل :ای زما زویه ، زما زویه اسحاق ،کاشکې چې زه ستا پر ځای نن ورځ مړه شوې وای. ۸۰او هغې ل هم ژړل او ویې ویل" :وروسته له دې چې ما تا لوی کړ او تا مې لوی کړ ،ستا لپاره زما غم دی؛ اوس زما خوښي ستا لپاره په غم بدله شوې ده ،ما چې ستا لپاره ډېر ارمان درلود ،او ژړل او خدای ته مې دعا وکړه تر هغه چې ما تا په نوي کلنۍ کې وزېږاوه؛ او اوس تا نن ورځ د چاقو او اور لپاره خدمت کړی دی ،ترڅو قرباني شي". 38
جاشر
۸۱خو زه ستا سره ځان ته تسلیت ورکوم ،زما زویه ،ځکه چې دا د څښتن کلم دی ،ځکه چې تا د خپل خدای حکم ترسره کړ؛ ځکه چې څوک زموږ د خدای کلم څخه سرغړونه کولی شي ،چې د هر ژوندي موجود روح یې په لس کې دی؟ ۸۲ته عادل یې ،ای زموږ څښتنه خدایه ،ځکه چې ستا ټول کارونه ښه او اادق دي؛ ځکه چې زه هم ستا له هغه کلم څخه خوشحاله یم چې تا امر کړی دی ،او پداسې حال کې چې زما سترګې په ژړا ژاړي زما زړه خوشحاله کیږي. ۸۳ساره خپل سر د خپلې یوې وینځې په سینه کېښود او هغه د تیږې په څېر ارامه شوه. ۸۴وروسته هغه پورته شوه او د پوښتنې کولو لپاره یې ګرځېده تر هغه چې حبرون ته ورسېده ،او هغې د هغو ټولو خلکو څخه پوښتنه وکړه چې په لره کې ورسره مخ شول ،او هیڅوک یې ونه شو کولی چې د هغې په زوی څه شوي دي. ۸۵او هغه د خپلو وینځو او نوکرانو سره قریت اربع ته چې حبرون دی راغله ،او د خپل زوی په اړه یې پوښتنه وکړه ،او هغه هلته پاتې شوه پداسې حال کې چې هغې خپل ځینې نوکران د هغه ځای په لټه کې واستول چې ابراهیم د اسحاق سره تللی و .دوی د هغه د لټولو لپاره د سام او عبر کور ته لړل ،خو هغه یې ونه موند ،او دوی په ټوله ځمکه کې ولټوله او هغه هلته نه و. ۸۶او وګورئ ،شیطان د یو بوډا سړي په شکل کې ساره ته راغی ،او راغی او د هغې په وړاندې ودرېد ،او هغې ته یې وویل :ما تاته دروغ وویل ،ځکه چې ابراهیم خپل زوی نه دی وژلی او هغه مړ شوی نه دی؛ او کله چې هغې دا خبره واورېده نو د هغې خوښي د خپل زوی له امله دومره سخته شوه چې د هغې روح د خوښۍ څخه ووت؛ هغه مړه شوه او خپلو خلکو ته یوځای شوه. ۸۷کله چې حضرت ابراهیم خپل خدمت پای ته ورساوه ،هغه د خپل زوی اسحاق سره خپلو ځوانانو ته راستون شو ،او هغوی سره یوځای بیرسبع ته لړل او کور ته راستانه شول. ۸۸حضرت ابراهیم ساره ولټوله ،خو هغه یې ونه موندله ،او د هغې په اړه یې پوښتنه وکړه ،او هغوی ورته وویل :هغه تر حبرون پورې لړه چې ستا دواړه ولټوي چېرته چې ته تللې وې ،ځکه چې هغې ته دا خبر ورکړل شوی و. ۸۹او ابراهیم او اسحاق هغې ته حبرون ته لړل ،او کله چې دوی وموندله چې هغه مړه ده ،نو خپل غږونه یې پورته کړل او په هغې یې ډیر وژړل؛ او اسحاق د خپلې مور په مخ ولوېد او په هغې یې وژړل ،او ویې ویل :ای زما مورې ،زما مورې ،تا ما څنګه پریښوده ،او چیرته لړې؟ ای څنګه ،تا ما څنګه پریښوده! ۹۰حضرت ابراهیم او حضرت اسحاق ډېر وژړل او د هغوی ټولو نوکرانو د ساره په خاطر د هغوی سره وژړل او هغوی د هغې په خاطر ډېر سخت غمجن شول. څپرکی۲۴ ۱د ساره عمر یو سل او اوویشت کاله وو ،او ساره مړه شوه ،او ابراهیم د خپلې مړې له مخې څخه پورته شو ترڅو د خپلې ښځې ساره د ښخولو لپاره د قبر ځای ولټوي ،او لړ او د حیت اولدونو سره چې د هغه هېواد اوسېدونکي وو ،خبرې وکړې او ویې ویل: ۲زه ستا په خاوره کې ستا سره مسافر او مسافر یم ،ماته په خپله خاوره کې د هدیرې ځای راکړه ترڅو زه خپل مړی زما په مخکې ښخ کړم. ۳د حیت اولدونو ابراهیم ته وویل” :ګوره ،دا ځمکه ستا په مخکې ده ،زموږ د قبرونو په غوره ځای کې خپل مړی ښخ کړه ،ځکه چې هیڅوک به تا د خپل مړی د ښخولو څخه منع نه کړي“. ۴حضرت ابراهیم هغوی ته وویل” :که تاسو په دې موافق یئ ،لړ شئ او زما لپاره د اوخر زوی عفرون ته زاري وکړئ او وغواړئ چې هغه ماته د مکفیله غار راکړي ،چې د هغه د پټي په سر کې دی ،او زه به یې د هغه څخه د هر هغه څه په بدل کې واخلم چې هغه یې غواړي“. ۵عفرون د حیتیانو په منځ کې اوسېده ،او هغوی لړل او هغه یې راوغوښت ،او هغه د ابراهیم مخې ته راغی ،او عفرون ابراهیم ته وویل : "ګوره ،ستا غلم به هغه څه وکړي چې ته یې غواړې ".ابراهیم وویل" :نه ،زه به هغه غار او ځمکه چې ستا ده ،د قیمت په توګه واخلم ، ترڅو دا د تل لپاره د هدیرې ملکیت شي". ۶عفرون ځواب ورکړ” :ګوره ،دا پټی او غار ستا په مخکې دي ،هرڅه چې غواړې هغه راکړه .حضرت ابراهیم وویل” :زه به دا ستا له لس څخه او د هغو کسانو له لس څخه چې ستا د ښار په دروازه کې ننوځي او ستا د اولد له لس څخه د تل لپاره په بشپړه بیه واخلم“. ۷عفرون او د هغه ټولو وروڼو دا واورېدل ،او حضرت ابراهیم د عفرون او د هغه د ټولو وروڼو په لسونو کې څلور سوه مثقاله سپین زر عفرون ته وزن کړل؛ او حضرت ابراهیم دا معامله ولیکله ،او هغه یې ولیکله او د څلورو شاهدانو سره یې شاهدي ورکړه. ۸او د شاهدانو نومونه دا دي :د لحتي ابیشنا زوی امیجال ،د لحوي اشوناخ زوی ادیکوروم ،د خجمري اخیرام زوی عبدون ،د ایدوني ابودیش زوی بقدیل. ۹حضرت ابراهیم د رانیولو کتاب واخیست او په خپلو خزانو کې یې کېښود ،او دا هغه خبرې دي چې حضرت ابراهیم په کتاب کې لیکلي دي ،یعنې: ۱۰دا چې هغه غار او ځمکه چې حضرت ابراهیم د عفرون حیتیانو او د هغه له اولدې او د هغه له ښار څخه د وتلو کسانو او د هغه له اولدې څخه د تل لپاره اخیستې وه ،د حضرت ابراهیم او د هغه د اولدې او د هغه د اولدې لپاره د هدیرې د ملکیت په توګه د تل لپاره اخیستل شوې وه .هغه په هغې باندې مهر ولګاوه او د شاهدانو سره یې دا تصدیق کړه. ۱۱او هغه پټی او هغه سمڅه چې په هغې کې وه او دا ټول ځای د ابراهیم او د هغه وروسته د هغه اولدې ته ،د حیتیانو څخه ورکړل شو؛ وګورئ دا د ممری مخې ته په حبرون کې دی ،چې د کنعان په خاوره کې دی. ۱۲له دې وروسته حضرت ابراهیم خپله ښځه ساره هلته ښخه کړه او هغه ځای او د هغې ټوله سیمه د حضرت ابراهیم او د هغه د اولدې لپاره د هدیرې ملکیت شوه. 39
جاشر
۱۳او ابراهیم ساره په ډېر شان او شوکت سره ښخ کړه لکه څنګه چې د پاچاهانو د جنازې په وخت کې لیدل کېده ،او هغه په ډېرو ښو او ښایسته جامو کې ښخ شوه. ۱۴د هغې جنازې ته سام ،د هغه زامن عبر او ابی ملک ،د انار ،اشکول او ممرې سره یوځای ولړ وو ،او د ځمکې ټول مشران د هغې جنازې پسې روان وو. ۱۵د ساره عمر یو سل او اوویشت کاله وو او هغه مړه شوه .بیا حضرت ابراهیم ډېر سخت غمجن شو او اووه ورځې یې د غم مراسم ترسره کړل. ۱۶د هغه ځای ټولو اوسېدونکو حضرت ابراهیم او د هغه زوی حضرت اسحاق ته د ساره په خاطر تسلي ورکړه. ۱۷کله چې د هغوی د غم ورځې تېرې شوې ،حضرت ابراهیم خپل زوی اسحاق ولېږه او هغه د سام او عبر کور ته لړ چې د څښتن لرې او د هغه لرښوونې زده کړي ،او حضرت ابراهیم هلته درې کاله پاتې شو. ۱۸په هغه وخت کې حضرت ابراهیم او د هغه ټول نوکران پاڅېدل او هغوی لړل او بېرته خپل کور ته بیرسبع ته لړل ،او حضرت ابراهیم او د هغه ټول نوکران په بیرسبع کې پاتې شول. ۱۹او د هغه کال په سر کې د فلستیانو بادشاه ابي ملک مړ شو؛ هغه د مرګ په وخت کې یو سل درې نوي کلن و؛ او ابراهیم د خپلو خلکو سره د فلستیانو خاورې ته لړ ،او هغوی د ټول کور او ټولو نوکرانو ته تسلي ورکړه ،او بیا هغه کور ته لړ. ۲۰د ابی ملک له مړینې وروسته د جرار خلکو د هغه زوی بن ملک واخیست ،چې هغه یوازې دولس کلن و او هغه یې د خپل پلر په ځای کې ښخ کړ. ۲۱نو هغوی د هغه نوم ابی ملک کېښود ځکه چې دا د هغوی دود وو چې په جرار کې به یې کول .ابی ملک د خپل پلر ابی ملک پر ځای پاچا شو او په خپل تخت باندې کښېناست. ۲۲د حاران زوی لوط هم په هغو ورځو کې ،د اسحاق د ژوند په نهه دېرشم کال کې مړ شو ،او د لوط ټول عمرونه یو سل او څلوېښت کاله وو او هغه مړ شو. ۲۳دا د لوط اولدونه وو چې د هغه د لوڼو څخه پیدا شوي وو .د مشر نوم موآب او د دوهم نوم بنامي وو. ۲۴د لوط دوه زامن لړل او د کنعان له خاورې څخه یې ښځې وکړې او د هغوی څخه یې اولدونه پیدا شول .د موآب څلور زامن عد ، مایون ،ترسوس او کنویل وو .دا تر نن ورځې پورې د موآب د اولدونو پلرونه دي. ۲۵د لوط د اولد ټولې کورنۍ لړې چې هر ځای ته چې ورسېدې هلته اوسېدل ،ځکه چې هغوی ډېر اولدونه درلودل او ډېر اولدونه یې درلودل. ۲۶نو هغوی لړل او په هغه ځمکه کې چې هغوی په کې اوسېدل ښارونه یې جوړ کړل او هغه ښارونه یې چې جوړ کړي وو په خپلو نومونو کېښودل. ۲۷د حضرت ابراهیم ورور ناحور د اسحاق د ژوند په څلوېښتم کال کې په هغو ورځو کې مړ شو .د ناحور ټوله عمر یو سل او دوه اویا کاله و او هغه مړ شو او په حاران کې ښخ شو. ۲۸کله چې حضرت ابراهیم د خپل ورور د مړینې خبر واورېد ،نو هغه ډېر غمجن شو او ډېر ورځې یې په خپل ورور غمجن کړ. ۲۹حضرت ابراهیم خپل مشر نوکر الیعزر راوغوښت چې د خپل کور په اړه ورته حکم وکړي ،او هغه راغی او د هغه په وړاندې ودرېد. ۳۰حضرت ابراهیم هغه ته وویل” :ګوره ،زه زوړ شوی یم ،زما د مرګ ورځ نه پېژنم ،ځکه چې زما عمر ډېر شوی دی ،نو اوس پورته شه ،لړ شه او زما زوی ته د دې ځای او دې خاورې څخه ،د کنعانیانو د لوڼو څخه چې موږ په کې اوسېږو ،ښځه مه کوه“. ۳۱خو زما وطن او زما د زېږېدو ځای ته لړ شه ،او له هغه ځایه زما د زوی لپاره ښځه وکړه ،او د اسمان او ځمکې څښتن خدای چې زه یې د خپل پلر له کور څخه راوویستم او دې ځای ته یې راوستم ،او راته یې وویل :زه به ستا اولدې ته دا ځمکه د تل لپاره په میراث کې ورکړم .هغه به ستا څخه مخکې خپله فرښته واستوي او ستا لره به بریالۍ کړي ،ترڅو ته زما د زوی لپاره زما د کورنۍ او زما د پلر له کور څخه ښځه پیدا کړې. ۳۲نوکر خپل بادار ابراهیم ته ځواب ورکړ او ویې ویل” :ګوره ،زه ستا د پلر کور او ستا د پلر کور ته ځم او ستا د زوی لپاره له هغه ځای څخه ښځه کوم .خو که چېرې هغه ښځه زما سره دې خاورې ته د راتلو اراده ونلري ،نو زه به ستا زوی بېرته ستا د زېږېدو ځای ته بوځم؟“ ۳۳حضرت ابراهیم ورته وویل :پام کوه چې زما زوی بېرته دلته مه راولېږه ،ځکه چې هغه څښتن چې زه یې په وړاندې ګرځېدلی یم ،هغه به خپله فرښته ستا مخې ته واستوي او ستا لره به بریالۍ کړي. ۳۴الیعزر هغه څه وکړل چې حضرت ابراهیم ورته امر کړی و ،او الیعزر په دې اړه خپل بادار ابراهیم ته قسم وخوړ .الیعزر پورته شو او د خپل بادار د اوښانو څخه لس اوښان او د خپل بادار د نوکرانو څخه لس سړي یې له ځان سره واخیستل ،او هغوی پورته شول او د حضرت ابراهیم او ناحور ښار حاران ته لړل ترڅو د حضرت ابراهیم زوی اسحاق ته ښځه راوړي .او کله چې هغوی لړل ،حضرت ابراهیم د سام او عبر کور ته ولېږل او هغوی د هغه زوی حضرت اسحاق له هغه ځایه راوست. ۳۵حضرت اسحاق د خپل پلر کور ته په بئرشبع کې راغی ،په داسې حال کې چې الیعزر او د هغه سړي حاران ته راغلل ،او هغوی په ښار کې د اوبو د ځای په غاړه ودرېدل ،او هغه خپل اوښان د اوبو په غاړه ګونډه کړل او هغوی هلته پاتې شول. ۳۶د حضرت ابراهیم نوکر ،الیعزر دعا وکړه او ویې ویل :ای زما د بادار ابراهیم خدایه !نن ورځ ماته ښه وخت راکړه او زما د بادار سره مهربانه اوسه چې نن زما د بادار د زوی لپاره د هغه د کورنۍ څخه ښځه وټاکې. ۳۷څښتن د خپل غلم حضرت ابراهیم په خاطر د الیعزر خبره واورېده او په اتفاق سره یې د بتوئیل لور چې د حضرت ابراهیم د ورور ناحور ښځه وه ،سره ولیدله او الیعزر د هغې کور ته راغی. ۳۸الیعزر هغوی ته خپلې ټولې اندېښنې بیان کړې او دا یې هم وویل چې هغه د حضرت ابراهیم نوکر دی او هغوی په هغه ډېر خوشحاله شول. 40
جاشر
۳۹او هغوی ټولو د څښتن شکر ادا کړ چې دا کار یې وکړ او هغوی د اسحاق لپاره د بتوئیل لور ربکا ورکړه. ۴۰هغه نجلۍ ډېره ښکلې وه ،پېغله وه او ربکا په هغه وخت کې لس کلنه وه. ۴۱په هغه شپه بتوئیل ،لبان او د هغه زامنو مېلمستیا وکړه او الیعزر او د هغه سړي راغلل او په هغه شپه یې وخوړل او وڅښل او خوشحالي یې وکړه. ۴۲سهار الیعزر او د هغه سړي چې د هغه سره وو ،پاڅېدل او د بتوئیل ټولې کورنۍ ته یې غږ وکړ او ویې ویل" :ما پرېږدئ چې خپل بادار ته لړ شم ".هغوی پورته شول او ربکا او د هغې دایي دبوره ،د عوض لور ،یې ولېږله او هغې ته یې سپین زر او سره زر ،غلمان او وینځې ورکړې او برکت یې ورکړ. ۴۳نو هغوی الیعزر د خپلو سړیو سره ولېږه او نوکرانو ربکا د ځان سره بوتله او هغه لړ او د کنعان خاورې ته خپل بادار ته راستون شو. ۴۴حضرت اسحاق لربقه واخیستله او هغه یې ښځه شوه او هغه یې خېمې ته راوستله. ۴۵حضرت اسحاق د څلوېښتو کلونو په عمر ؤ چې د خپل تره بتوئیل لور ،ربکا سره یې واده وکړ. څپرکی۲۵ ۱په هغه وخت کې حضرت ابراهیم په خپل زوړ عمر کې بیا ښځه وکړه او د هغې نوم قطوره وو چې د کنعان د خاورې څخه وه. ،مدان ،مدیان ،السباق او شواخ پېدا شول ،چې شپږ زامن یې خوو .د زمران اولد ابیهین ،مولک او نریم وو. ۲د هغې څخه زمران ،یخقسان ل ۳د یخقشان زامن شبا او ددان وو او د مدان زامن امیدا ،یوآب ،جوکي ،الیشع او نوتاک وو او د مدیان زامن لعیفه ،لعفر ،حنوک ،ابیداع او الداعه وو. ۴د اشباق زامن مکیرو ،بیودوا او تاطور وو. ۵د شواخ زامن :بلداد ،ممداد ،موعان او مبان ،دا ټول د کنعاني ښځې قطورا د اولدونو کورنۍ وې چې هغې د عبراني ابراهیم څخه وزېږېده. ۶حضرت ابراهیم دا ټول ولېږل او هغوی ته یې سوغاتونه ورکړل او هغوی د هغه د زوی اسحاق څخه لړل چې هر ځای چې ځای ومومي هلته واوسیږي. ۷او دا ټول د مشرق په غره کې لړل او د ځان لپاره یې شپږ ښارونه جوړ کړل چې تر نن ورځې پورې په کې اوسېږي. ۸خو د شیبا او ددان اولد ،د یخقشان اولد ،د خپلو بچو سره ،په خپلو ښارونو کې د خپلو وروڼو سره نۀ وو اوسېدل ،او هغوئ سفر وکړو او په هغه خملکونو او احراګانو کې یې خېمې ولګولې چې تر نن ورځې پورې دى. ۹د حضرت ابراهیم د زوی مدیان اولد د کوش د خاورې ختیځ ته لړ او هلته یې په ختیځه خاوره کې یوه لویه درې وموندله ،هلته یې پاتې شول او یو ښار یې جوړ کړ او هلته یې اوسېدل ،دا د تر نن ورځې پورې د مدیان خاوره ده. ۱۰او مدیان په هغه ښار کې چې هغه جوړ کړی و ،د هغه او د هغه د پنځو زامنو او د هغه د ټولو شتمنیو سره اوسېدل. ۱۱او دا د مدیان د زامنو نومونه دي چې د هغوی په ښارونو کې وو :عیفه ،عفر ،حنوک ،ابیداع او الداع. ۱۲د عیفه زامن :متاخ ،میسار ،اوبي او تزانوا ،او د عفر زامن :عفرون ،اور ،علیرون او مدین ،او د حنوک زامن :رعوئیل ،رقم ،عزي ، الیوسب او علد. ۱۳د ابیدا زامن خکور ،میلود ،قروري ،مولکي وو او د الداعه زامن میکر ،ربع ،ملکیاه او جبول وو .دا د مدیانیانو نومونه د هغوی د کورنیو په مطابق وو ،او وروسته د مدیانیانو کورنۍ د مدیان په ټوله خاوره کې خپرې شوې. ۱۴دا د حضرت ابراهیم د زوی حضرت اسماعیل اولد دی چې د حضرت ساره د وینځې هاجرې څخه حضرت ابراهیم ته پیدا شو. ۱۵حضرت اسماعیل د مصر څخه یوه ښځه وکړه او د هغې نوم رباح وو چې هغه مریبه هم ده. ۱۶د حضرت اسماعیل څخه د نبایوت ،قیدار ،ادبئیل ،مبسام او د هغوی خور بوسمه پیدا شوه. ۱۷حضرت اسماعیل خپله ښځه ربا پرېښوده او هغه له هغه څخه لړه او مصر ته د خپل پلر کور ته راستنه شوه او هلته اوسېده ،ځکه چې هغه د حضرت اسماعیل او د هغه د پلر حضرت ابراهیم په نظر کې ډېره بده وه. ۱۸وروسته حضرت اسماعیل د کنعان له خاورې څخه یوه ښځه وکړه چې نوم یې ملکوت وو .هغې ورته نلشم ،دومه ،ماسا ،چداد ،تیما ، یطور ،نفیس او کدما پیدا کړل. ۱۹دا د اسماعیل زامن دي ،او دا د هغوی نومونه دي ،چې دولس مشران د خپلو قومونو له مخې وو؛ او وروسته د اسماعیل کورنۍ خپرې شوې ،او اسماعیل خپل زامن او ټول هغه شتمني چې هغه ترلسه کړې وه ،د خپل کور د خلکو او د هغه د ټولو شتمنیو سره یوځای واخیستل ،او هغوی لړل چې هلته اوسېږي. ۲۰نو هغوی لړل او د فاران دښتې ته نږدې اوسېدل .د هغوی استوګنځای د حویله څخه تر شور پورې وو ،چې د مصر په مخ کې د اسور په لور روان دی. ۲۱حضرت اسماعیل او د هغه زامن په هغه خاوره کې اوسېدل او د هغوی اولدونه پیدا شول او هغوی ډېر اولدونه ورکړل. ۲۲او دا د حضرت اسماعیل د مشر زوی نبایوت د زامنو نومونه دي :مند ،سیند ،مایون؛ او د قیدار زامن :علیون ،قصیم ،حماد او عیلي. ۲۳د ادبیل زامن حماد او یابین وو او د مبسام زامن عبدیاه ،عبدملک او یعوش وو .دا د اسماعیل د ښځې رباح د اولد کورنۍ وې. ۲۴د حضرت اسماعیل زوی مشما زامن :سمع ،زکریون او عوبید ،او د دومه زامن :قصید ،عیلي ،مکمد او آمید. ۲۵د ماسا زامن :میلون ،مول او ابیدادون ،او د هداد زامن :عزور ،منزار او عبدملک ،او د تیما زامن :سعیر ،ادون او یقول. ۲۶د یتور زامن مریت ،یایس ،الیو او فخوت وو ،او د نفیس زامن عبد تامد ،ابیاساف او میر وو ،او د کدما زامن خلیف ،تقتي او عمیر وو ، دا د اسماعیل د ښځې ملکوت زامن وو چې د هغوی د کورنیو سره سم وو. 41
جاشر
۲۷دا ټول د اسماعیل کورنۍ دي چې د هغوی د نسلونو په مطابق دي او هغوی په هغو ځمکو کې اوسېدل چې ښارونه یې تر نن ورځې پورې جوړ کړي وو. ۲۸د حضرت ابراهیم د زوی اسحاق ښځه ،د بتوئیل لور ،ربکا ،په هغو ورځو کې شنډه وه او اولد یې نه درلود .حضرت اسحاق د خپل پلر سره د کنعان په خاوره کې اوسېده .څښتن د حضرت اسحاق سره وو .د حضرت اسحاق زوی ،ارفکسد ،د نوح زوی ،د سام زوی ،په هغو ورځو کې ،د حضرت اسحاق د ژوند په اته څلوېښتم کال کې مړ شو .د ارفکسد ټول عمر څلور سوه اته دېرش کاله و ،او هغه مړ شو. څپرکی۲۶ ۱او د البراهیم د زوئ اسحاق د ژوند په نهه پنځوسم کال کښې ،د هغۀ ښځه لربقه په هغه ورځو کښې ل شنډه وه. ۲ربکا اسحاق ته وویل” :ای زما باداره ،ما رښتیا اورېدلي دي چې ستا مور ساره په خپلو وختونو کې شنډه وه تر هغه چې زما څښتن ،ستا پلر ابراهیم د هغې لپاره دعا وکړه او هغه د هغه څخه امیدواره شوه. ۳نو اوس ولړ شه ،خدای ته دعا وکړه ،هغه به ستا دعا واوري او د خپلو رحمتونو له لرې به موږ یاد وساتي. ۴حضرت اسحاق خپلې ښځې ربکا ته په ځواب کې وویل” :ابراهیم ل دمخه زما لپاره خدای ته دعا کړې ده چې د هغه اولد ډېر کړي ،نو اوس باید ستا له خوا دا شنډتوب موږ ته راشي“. ۵ربکا ورته وویل :خو اوس هم پاڅېږه او دعا وکړه چې څښتن ستا دعا واوري او ماته اولد راکړي ،اسحاق د خپلې ښځې خبرې واورېدې ،اسحاق او د هغه ښځه پاڅېدل او د موریا سیمې ته لړل چې هلته دعا وکړي او د څښتن په لټه کې شي ،او کله چې دوی هغه ځای ته ورسېدل ،اسحاق ولړ شو او د خپلې ښځې په خاطر یې څښتن ته دعا وکړه ځکه چې هغه شنډه وه. ۶اسحاق وویل :ای د اسمان او ځمکې څښتنه ،چې ځمکه یې ښېګڼه او رحمتونه ډکوي ،ته چې زما پلر یې د خپل پلر له کور او د هغه د زیږون ځای څخه راوویست او دې خاورې ته یې راوست ،او هغه ته یې وویل :زه به ستا اولد ته دا ځمکه ورکړم ،او تا ورسره ژمنه وکړه او هغه ته یې اعلن وکړ چې زه به ستا اولد د اسمان د ستورو او د سمندر د شګو په څیر زیات کړم ،اوس ستا هغه خبرې چې تا زما پلر ته کړې وې ،تایید شي. ۷ځکه چې ته زمونږ څښتن خدای یې ،زمونږ سترګې ستا په لور دي چې مونږ ته د انسانانو اولد راکړې ،لکه څنګه چې تا زمونږ سره وعده کړې وه ،ځکه چې ته زمونږ څښتن خدای یې او زمونږ سترګې یوازې ستا په لور دي. ۸څښتن د حضرت ابراهیم د زوی اسحاق دعا واورېده او د هغه څخه یې دعا وغوښته او د هغه ښځه ربکا امیدواره شوه. ۹او تقریبا ا اووه میاشتې وروسته له هغه چې ماشومان د هغې په ګېډه کې سره جنګېدل ،او هغه ډېره ځورېده چې د هغوی له امله ستړې شوې وه ،هغې ټولو هغو ښځو ته چې په هغه وخت کې په هغه ځمکه کې وې وویل :ایا تاسو سره هم داسې څه وشول لکه څنګه چې زما سره وشول؟ هغوی هغې ته وویل :نه. ۱۰هغې هغوی ته وویل" :ولې زه په دې کې یوازې یم چې په ځمکه کې ټولې ښځې وې؟ "او هغه د دې لپاره د څښتن د لټون لپاره د موریا ځمکې ته لړه؛ او هغه سام او د هغه زوی عبر ته لړه چې د دې موضوع په اړه له هغوی څخه پوښتنه وکړي ،او دوی باید د هغې په اړه په دې خبره کې د څښتن څخه پوښتنه وکړي. ۱۱او هغې حضرت ابراهیم ته هم وویل چې د څښتن څخه د هغه څه په اړه پوښتنه وکړي چې پرې راغلي وو. ۱۲هغوی ټولو د دې موضوع په اړه له څښتن څخه پوښتنه وکړه ،او هغوی د څښتن له خوا هغې ته پیغام راوړ او ورته یې وویل :ستا په ګېډه کې دوه ماشومان دي ،او دوه قومونه به له هغوی څخه راپورته شي .یو قوم به د بل څخه قوي وي ،او لوی به د کشر خدمت وکړي. ۱۳کله چې د هغې د ماشوم د زېږولو ورځې پوره شوې ،نو هغه په ګونډو شوه او ویې لیدل چې د هغې په ګېډه کې دوه ګوني ماشومان پیدا شوي دي ،لکه څنګه چې څښتن هغې ته ویلي وو. ۱۴او اولنی زوی د ویښتانو د جامو په څېر سور و ،او د هغه ځای ټولو خلکو د هغه نوم عیسو کېښود او ویل یې چې دا د ماشوم له رحم څخه بشپړ شوی دی. ۱۵وروسته د هغه ورور راغی او هغه د عیسو پونده په لس کې نیولې وه ،نو ځکه یې نوم یعقوب کېښود. ۱۶او د البراهیم زوئ السحاق د شپېتو کالو وو کله چې هغه دوئ وزېږېدل. ۱۷هلکان تر پنځلس کلنۍ پورې لوی شول او د انسانانو په ټولنه کې شامل شول .عیسو یو چالک او دوکه باز سړی و ،او په پټیو کې ماهر ښکاری و ،او یعقوب یو کامل او هوښیار سړی و ،چې په خېمو کې اوسېده ،رمې یې څرولې او د څښتن لرښوونې او د خپل پلر او مور حکمونه یې زده کول. ۱۸حضرت اسحاق او د هغه د کورنۍ اولدونه د خپل پلر حضرت ابراهیم سره د کنعان په خاوره کې اوسېدل ،لکه څنګه چې خدای پاک هغوی ته امر کړی وو. ۱۹د حضرت ابراهیم زوی اسماعیل د خپلو زامنو او د هغوی د ټولو شیانو سره لړ او هلته د حویله سیمې ته راستون شو او هلته اوسېدل. ۲۰د حضرت ابراهیم د وینځو ټول اولدونه لړل چې د ختیځ په خاوره کې اوسیږي ،ځکه چې حضرت ابراهیم هغوی د خپل زوی څخه لیږلي وو او هغوی ته یې سوغاتونه ورکړي وو او هغوی لړل. ۲۱حضرت ابراهیم خپل زوی اسحاق ته هر څه ورکړل او خپلې ټولې خزانې یې هم هغه ته ورکړې. ۲۲او هغه ورته امر وکړ ،ایا ته نه پوهېږې او نه پوهېږې چې څښتن په اسمان او ځمکه کې خدای دی ،او له هغه پرته بل څوک نشته؟ ۲۳او دا هغه وو چې زه یې د خپل پلر له کور او زما د زیږون ځای څخه راوویستم ،او د ځمکې ټولې خوښۍ یې راکړې؛ چا چې ما د بدکارانو له مشورې څخه وژغوره ،ځکه چې ما په هغه باور درلود.
42
جاشر
۲۴او هغه ما دې ځای ته راوستم ،او د اور کسدیم څخه یې وژغورلم؛ او هغه ما ته وویل :زه به ستا اولدې ته دا ټولې ځمکې ورکړم ،او دوی به یې وارثان شي کله چې دوی زما امرونه ،زما قوانین او زما هغه احکام چې ما تاسو ته درکړي دي او کوم چې زه به یې هغوی ته ورکړم ،اطاعت وکړي. ۲۵نو اوس زما زویه ،زما خبره واوره او د خپل ما للک خخدائ پاک هغه خحکمونه ومنه چې ما تاته درکړي دي .د ښي لرې نه ښۍ یا چپې خوا ته مه ګرځه ،ترڅو ستا او ستا نه وروسته ستا د اولدونو تل لپاره ښه وي. ۲۶او د ما للک خخدائ هغه عجیبه کارونه او د هغه مهربانۍ یاد ساتئ چې هغۀ زمونږ سره کړې ده ،چې مونږ یې د خپلو دشمنانو د لسونو نه بچ کړو او زمونږ ما للک خخدائ هغوئ زمونږ په لسونو کښې وغورځول .نو اوس هغه ټول کارونه ومنئ چې ما درته خحکم درکړے دے ،او د خپل خخدائ پاک د خحکمونو نه مه اوړئ او د هغۀ نه علوه د بل چا عبادت مه کوئ ،ترڅو ستاسو او ستاسو د اولد سره ستاسو د راتلو نه پس ښه وى. ۲۷او خپلو اولدونو او خپلو اولدونو ته د څښتن لرښوونې او د هغه حکمونه ورزده کړه ،او هغوی ته هغه سمه لره وښایه چې باید پرې لړ شي ،ترڅو د تل لپاره د هغوی سره ښه وي. ۲۸اسحاق خپل پلر ته ځواب ورکړ او ورته یې وویل :هغه څه چې زما رب امر کړی دی زه به یې وکړم ،او زه به د خپل څښتن خدای له امرونو څخه ونه ګرځم ،زه به هغه څه ومنو چې هغه ماته امر کړی دی .ابراهیم خپل زوی اسحاق او د هغه اولدونو ته برکت ورکړ .او ابراهیم یعقوب ته د څښتن لرښوونه او د هغه لرې ورزده کړې. ۲۹په هغه وخت کې حضرت ابراهیم د اسحاق د زامنو حضرت یعقوب او حضرت عیسو د ژوند په پنځلسم کال کې وفات شو .د حضرت ابراهیم ټول عمر یو سل او پنځه اویا کاله و .هغه په ښه عمر ،په بوډاتوب او په پوره عمر سره مړ شو او خپلو خلکو ته ورغی .د هغه زامنو حضرت اسحاق او حضرت اسماعیل هغه ښخ کړ. ۳۰کله چې د کنعان اوسېدونکو واورېدل چې ابراهیم مړ شوی دی ،نو ټول د خپلو پاچاهانو ،شهزادګانو او د خپلو ټولو سړو سره راغلل چې ابراهیم ښخ کړي. ۳۱د حاران د خاورې ټول اوسېدونکي او د حضرت ابراهیم د کورنۍ ټولې کورنۍ ،ټول مشران او مشران او د حضرت ابراهیم د وینځو زامن ،ټول د حضرت ابراهیم د مرګ په اړه واورېدل او راغلل او د حضرت ابراهیم د مهربانۍ بدله یې ورکړه او د هغه زوی اسحاق ته یې تسلي ورکړه او حضرت ابراهیم یې په هغه غار کې ښخ کړ چې هغه د حیتیانو عفرون او د هغه د اولدونو څخه د هدیرې د ملکیت لپاره اخیستی و. ۳۲د کنعان ټول اوسېدونکي او هغو ټولو خلکو چې حضرت ابراهیم یې پېژنده ،ټول یو کال د حضرت ابراهیم لپاره ژړل او نارینه او ښځو د هغه په خاطر غمجن شول. ۳۳ټول ماشومان او د هغه وطن ټول اوسېدونکي د حضرت ابراهیم په خاطر وژړل ،ځکه چې حضرت ابراهیم د هغوی ټولو سره ښه سلوک کاوه او د خدای او انسانانو سره اادق وو. ۳۴او داسې سړی نه و چې د ابراهیم په څیر له خدایه ووېرېږي ،ځکه چې هغه د ځوانۍ څخه د خپل خدای څخه وېرېدلی و ،او د څښتن خدمت یې کړی و ،او د خپل ژوند په اوږدو کې ،د ماشومتوب څخه تر مرګ پورې په ټولو لرو روان و. ۳۵او څښتن د هغه سره وو او هغه یې د نمرود او د هغه د خلکو د مشورې څخه وژغوره ،او کله چې هغه د عیلم د څلورو پاچاهانو سره جګړه وکړه ،نو هغه یې فتح کړل. ۳۶او هغه د ځمکې ټول ماشومان د خدای خدمت ته راوستل ،او هغوی ته یې د څښتن لرې ورزده کړې ،او هغوی ته یې د څښتن پیژندنه ورکړه. ۳۷او هغه یو ونې جوړ کړ او په هغه کې یې د انګورو باغ جوړ کړ ،او هغه تل په خپل خیمه کې د هغو خلکو لپاره خواړه او څښاک چمتو کول چې د هغه هیواد څخه تیریدل ،ترڅو دوی په خپل کور کې ځانونه مطمئن کړي. ۳۸او څښتن خدای ټوله ځمکه د ابراهیم په خاطر وژغوره. ۳۹د حضرت ابراهیم د مړینې وروسته خدای پاک د هغه زوی حضرت اسحاق او د هغه اولدونو ته برکت ورکړ او څښتن د حضرت اسحاق سره وو لکه څنګه چې هغه د خپل پلر حضرت ابراهیم سره وو ،ځکه چې حضرت اسحاق د څښتن ټول حکمونه لکه څنګه چې د هغه پلر حضرت ابراهیم ورته حکم کړی وو ،هغه د هغه سمې لرې څخه چې د هغه پلر ورته امر کړی وو ،ښي یا چپ لوري ته نه وګرځېد. فصل۲۷ ۱او عیسو په هغه وخت کې ،د ابراهیم له مړینې وروسته ،ډېر ځله د ښکار لپاره په احرا کې تللو. ۲او د بابل پاچا نمرود ،چې امرافل هم وو ،هم ډېر ځله د خپلو زورورو سړو سره په پټیو کې د ښکار لپاره تلل او د ورځې په یخنۍ کې به د خپلو سړو سره ګرځېدل. ۳نمرود ټول عمر د عیساؤ خیال ساته ،ځکه چې د نمرود په زړه کې د عیساؤ خلف حسد پیدا شو. ۴یوه ورځ چې عیسو ښکار ته لړو ،نمرود یې ولید چې د خپلو دوو سړو سره په احرا کې ګرځېده. ۵د هغه ټول زورور سړي او د هغه خلک په احرا کې د هغه سره وو ،خو هغوی له هغه څخه ډېر لرې لړل او د ښکار لپاره یې له هغه څخه په مختلفو لرو لړل .عیسو ځان د نمرود لپاره پټ کړ او هغه په احرا کې د هغه لپاره پټ شو. ۶نمرود او د هغه سړي چې د هغه سره وو هغه نه پېژنده ،او نمرود او د هغه سړي اکثرا د ورځې په یخنۍ کې په پټیو کې ګرځېدل ،او پوهېدل چې د هغه سړي په پټیو کې چیرته ښکار کوي. 43
جاشر
۷نمرود او د هغه دوه تنه چې د هغه سره وو هغه ځای ته ورسېدل چې هلته وو ،کله چې عیسو ناڅاپه د خپل پټ ځای څخه راووت ،خپله توره یې راوویستله ،بیړه یې وکړه او نمرود ته یې منډه کړه او د هغه سر یې پرې کړ. ۸او عیساؤ د نمرود سره د هغه دوو سړو سره سخته جګړه وکړه چې د نمرود سره وو .کله چې هغوئ هغه ته غږ وکړو ،عیساؤ هغوئ ته مخ واړاوه او په خپله توره یې هغوئ ووژل. ۹د نمرود ټولو زورورو سړو ،چې هغه یې د احرا په لور پرېښود ،له لرې واټن څخه ژړا واورېده ،او د هغو دوو سړو غږونه یې وپېژانده ،او د دې د علت د معلومولو لپاره یې منډې وهلې ،کله چې یې خپل پاچا او هغه دوه سړي چې د هغه سره وو ،په احرا کې مړه پراته وموندل. ۱۰کله چې عیسو د نمرود زورور سړي له لرې څخه راغلل ،هغه وتښتېد او په دې توګه وتښتېد؛ او عیسو د نمرود هغه قیمتي جامې واخیستې ،چې د نمرود پلر نمرود ته په میراث کې ورکړې وې ،او نمرود په ټوله خاوره غالب شو ،او منډه یې کړه او په خپل کور کې یې پټې کړې. ۱۱نو عیسو هغه جامې واخیستې او د نمرود د سړو له امله ښار ته وتښتېد ،او د جګړې څخه ستړی او ستومانه د خپل پلر کور ته راغی ، او د غم له امله مرګ ته چمتو و کله چې هغه خپل ورور یعقوب ته ورنژدې شو او د هغه په مخ کې کښېناست. ۱۲هغه خپل ورور یعقوب ته وویل" :ګوره ،زه نن ورځ مړ کیږم ،نو بیا ولې زه د مشرتوب حق غواړم؟ "یعقوب په دې مسله کې د عیسو سره هوښیارۍ وکړه ،او عیسو خپل د مشرتوب حق په یعقوب باندې وپلورلو ،ځکه چې دا د څښتن لخوا رامنځته شوی و. ۱۳او د مکفیله د پټي په غار کې د عیسو هغه برخه چې ابراهیم د حیتیانو څخه د هدیرې د ملکیت لپاره اخیستې وه ،عیسو هم په یعقوب باندې خرڅه کړه ،او یعقوب دا ټول د خپل ورور عیسو څخه د ورکړل شوي قیمت په بدل کې واخیستل. ۱۴یعقوب دا ټول په یو کتاب کښې ولیکل ،او د شاهدانو سره یې هم دا خبره وکړه ،او مهر یې پرې ولګولو ،او کتاب د یعقوب په لسونو کښې پاتې شو. خ ۱۵کله چې د کوش زوئ نمرود مړ شو ،نو د هغۀ سړو هغه پورته کړو او په ویره کښې یې راوړو او په خپل ښار کښې یې ښخ کړو ،نو نمرود ټول ژوند دوه سوه پنځلس کاله وو او بیا مړ شو. ۱۶نمرود په هغه خاوره باندې یو سل او پنځه اتیا کاله حکومت وکړ ،او نمرود د عیسو د تورې په واسطه د شرم او سپکاوي سره مړ شو او د ابراهیم اولد د هغه د مرګ سبب شو لکه څنګه چې هغه په خوب کې لیدلی و. ۱۷او د نمرود په مرګ سره د هغه سلطنت په ډېرو برخو ووېشل شو ،او ټولې هغه برخې چې نمرود پرې حکومت کاوه ،د ځمکې اړوندو پاچاهانو ته بیرته ورکړل شوې ،چې د نمرود له مړینې وروسته یې بیرته ترلسه کړې ،او د نمرود د کورنۍ ټول خلک د اوږدې مودې لپاره د ځمکې د نورو ټولو پاچاهانو غلمان وو. ۲۸فصل ۱او په هغو ورځو کې ،د حضرت ابراهیم له مړینې وروسته ،په هغه کال کې څښتن په هغه خاوره کې سخته قحطي راوستله ،او کله چې د کنعان په خاوره کې قحطي ډېره وه ،اسحاق د خپل پلر حضرت ابراهیم په څېر د قحطۍ له امله مصر ته لړ. ۲څښتن په هغه شپه اسحاق ته ښکاره شو او هغه ته یې وفرمایل” :مصر ته مه ځه ،بلکې جرار ته لړ شه او د فلسطین پاچا ابی ملک ته لړ شه او هلته تر هغه وخته پورې پاتې شه چې قحط پای ته ورسیږي. ۳نو اسحاق پاڅېد او لکه څنګه چې څښتن ورته امر کړی و ،جرار ته لړ او هلته پوره یو کال پاتې شو. ۴کله چې اسحاق جرار ته راغی ،نو د هغه ځای خلکو ولیدل چې د هغه ښځه ربکا ډېره ښکلې وه .د جرار خلکو د اسحاق څخه د هغه د ښځې په اړه پوښتنه وکړه ،هغه وویل :هغه زما خور ده ،ځکه چې هغه له دې څخه وېرېده چې ووایي چې هغه د هغه ښځه ده ،هسې نه چې د هغه ځای خلک هغه د هغې په خاطر ووژني. ۵د ابی ملک مشران لړل او د هغې ښځې ستاینه یې پاچا ته وکړه ،خو هغه هغوی ته ځواب ورنه کړ او د هغوی خبرو ته یې غوږ ونه نیو. ۶خو هغه واورېدل چې هغوی ویل چې اسحاق هغه د هغه خور اعلن کړه ،نو پاچا دا خبره په ځان کې وساتله. ۷چې کله السحاق په هغه خملک کښې درې میاشتې پاتې شو ،نو ابى خملک د کړکۍ نه بهر وکتل او وې لیدل چې السحاق د خپلې ښځې لربقې سره لوبې کوى ،ځکه چې السحاق د بادشاه په بهرنۍ ماڼۍ کښې اوسېدو ،نو د السحاق کور د بادشاه د کور سره مخامخ وو. ۸بادشاه اسحاق ته ووئیل” ،تا زمونږ سره دا څۀ وکړل چې خپلې ښځې ته یې ووئیل چې هغه زما خور ده؟ څومره په اسانۍ سره د قوم د یو لوئ سړى سره زنا کولے شوے وے ،او بیا به تا زمونږ ګناه کړې وے“. ۹حضرت اسحاق ابي_ملک ته وویل” :زه وېرېدم چې د خپلې ښځې له امله به مړ نه شم ،نو ما وویل چې هغه زما خور ده“. ۱۰په هغه وخت کې ابی ملک خپلو ټولو شهزادګانو او مشرانو ته امر وکړ ،او هغوی اسحاق او د هغه ښځه ربکا ونیوله او د پاچا په حضور کې یې راوستل. ۱۱او پاچا امر وکړ چې هغوی ته په شاهانه جامو کې سپاره شي او د ښار په کوڅو کې یې وګرځوي او په ټوله ځمکه کې د هغوی په وړاندې اعلن وکړي چې دا سړی دی او دا د هغه ښځه ده .هرڅوک چې دې سړي یا د هغه ښځې ته لس ورکړي نو خامخا به مړ شي . اسحاق د خپلې میرمنې سره د پاچا کور ته راستون شو ،او څښتن د اسحاق سره و او هغه لوی شو او د هیڅ شی کمی یې نه درلود. ۱۲څښتن حضرت اسحاق ته د ابی ملک او د هغه د ټولو قومونو په نظر کې عزت ورکړ او ابی ملک د حضرت اسحاق سره ښه سلوک وکړ ،ځکه چې ابی ملک هغه قسم او هغه تړون په یاد درلود چې د هغه د پلر او حضرت ابراهیم ترمنځ وو.
44
جاشر
۱۳ابى خملک اسحاق ته ووئیل” ،ګوره ،ټوله زمکه ستا په وړاندې ده ،هر هغه ځائ ته چې ستا په نظر کښې ښۀ ښکارى هلته اوسېږه تر څو چې ته خپلې خاورې ته واپس نشې “.او ابى خملک اسحاق ته پټى ،د انګورو باغونه او د جرار د زمکې غوره برخه ورکړه ،ترڅو وکري ، رېبل وکړى او د زمکې مېوې وخوري تر هغه چې د قحطۍ ورځې تېرې شوې نه وې. ۱۴حضرت اسحاق په هغه ځمکه کې کرنه وکړه او په هماغه کال کې یې سل چنده حاال ورکړ او څښتن هغه ته برکت ورکړ. ۱۵هغه سړی ډېر لوی شو او د رمو ،څاروو او ډېر نوکران یې درلودل. ۱۶کله چې د قحطۍ ورځې تېرې شوې ،څښتن حضرت اسحاق ته ښکاره شو او هغه ته یې وفرمایل” :پاڅه ،له دې ځای څخه لړ شه او خپل وطن ته ،د کنعان خاورې ته راستون شه “.حضرت اسحاق راووت او حبرون ته چې د کنعان په خاوره کې دی ،او هغه او د هغه ټول شیان لکه څنګه چې څښتن ورته امر کړی و ،راستون شو. ۱۷وروسته له هغه ،د ارفکسد زوی ،شلخ په هغه کال مړ شو ،چې د یعقوب او عیساؤ د ژوند اتلسم کال و ،او د شلخ ټول عمر څلور سوه درې دېرش کاله و او مړ شو. ۱۸په هغه وخت کې اسحاق خپل کشر زوی یعقوب د سام او عبر کور ته ولېږه او هغه د څښتن لرښوونې زده کړې کړې .یعقوب دوه دېرش کاله د سام او عبر په کور کې پاتې شو ،او د هغه ورور عیسو لړ نه شو ،ځکه چې هغه نه غوښتل چې لړ شي او هغه د کنعان په خاوره کې د خپل پلر په کور کې پاتې شو. ۱۹او عیسو به په پټیو کې په ښکار کولو بوخت و ترڅو هغه څه چې ترلسه کولی یې شول کور ته راوړي ،او عیسو هم ټول ورځې همداسې کاوه. ۲۰عیسو یو مکار او دوکه باز سړی وو ،هغه چې د انسانانو زړونه یې ښکار کول او هغوی یې غولول ،او عیسو په احرا کې یو زړور سړی وو ،او د وخت په تېرېدو سره د معمول په څېر ښکار ته لړ؛ او د سعیر تر سیمې پورې چې ادوم هم ورته وایي ،راغی. ۲۱هغه د شعیر په خاوره کې یو کال او څلور میاشتې په ښکار کې پاتې شو. ۲۲هلته عیسو د سعیر په خاوره کې د یو کنعاني سړي لور ولیده چې نوم یې یهودیت وو ،هغه د بیري لور وه چې د عفر زوی وه او د کنعان د حیت د کورنۍ څخه وه. ۲۳عیسو هغه ښځه کړه او د هغې سره یوځای شو .کله چې عیسو هغه وادۀ کړه نو د څلوېښتو کالو وو او هغه یې حبرون ته بوتله ،چې د هغه پلر په کې اوسېده او هلته اوسېده. ۲۴په هغو ورځو کې ،د اسحاق د ژوند په سلمه کال کې ،چې د یعقوب د ژوند په پنځوسم کال کې و ،د نوح زوی سام مړ شو .سام د مرګ په وخت کې شپږ سوه کلن و. ۲۵کله چې سام مړ شو ،حضرت یعقوب خپل پلر ته حبرون ته چې د کنعان په خاوره کې دی راستون شو. ۲۶د حضرت یعقوب د ژوند په شپږ پنځوسم کال کې خلک د حاران څخه راغلل او ربکا ته د هغې د ورور لبان په اړه خبر ورکړل شو چې د بتوئیل زوی دی. ۲۷ځکه چې د لبان ښځه په هغه وخت کې شنډه وه او اولد یې نه درلود ،او د هغه ټولو وینځو هغه ته هیڅ اولد نه درلود. ۲۸وروسته څښتن د لبان ښځه عدینه رایاده کړه ،هغه امیدواره شوه او دوه ګونې لورګانې یې وزېږولې .لبان د خپلو لوڼو نومونه ،د مشرې لور نوم لیه او د کشرې لور نوم راحیل کېښود. ۲۹نو هغه خلک راغلل او دا خبرې یې ربکا ته وکړې ،او ربکا ډېره خوشحاله شوه چې څښتن د هغې د ورور لیدلو ته راغلی و او هغه ته اولدونه ورکړل شول. ۲۹فصل ۱د البراهیم زوئ السحاق زوړ شو او د عمر په تېرېدو سره یې سترګې درنې شوې ،کمزورې شوې او لیدل یې نه کېدل. ۲په هغه وخت کې اسحاق خپل زوی عیسو ته غږ وکړ او ویې ویل" :زه تاته دعا کوم چې خپل وسله ،خپل ترکش او کمان راوړه ،پورته شه او په پټیو کې لړ شه او زما لپاره د ښکار غوښه راوړه ،خوندوره غوښه پخه کړه او ماته یې راوړه ،چې وخورم او د خپل مرګ څخه مخکې تاته برکت درکړم ،ځکه چې زه اوس زوړ او سپین ږیری شوی یم". ۳عیساؤ هم دغه شان وکړل ،او خپله وسله یې راواخیسته او د معمول په څېر د ښکار لپاره احرا ته لړو او خپل پلر ته یې لکه څنګه چې هغه ورته امر کړی و ،راوړو ترڅو هغه ته برکت ورکړي. ۴ربکا هغه ټولې خبرې واورېدې چې اسحاق عیسو ته کړې وې ،نو ژر شوه او خپل زوی یعقوب یې راوغوښت او ویې ویل :ستا پلر ستا ورور عیسو ته داسې ویلي وو او ما هم داسې واورېدل ،نو اوس ژر شه او هغه څه وکړه چې زه یې درته وایم. ۵پاڅه او رمې ته لړ شه او دوه ښه وزان راسره راوړه ،زه به ستا پلر ته خوندوره غوښه راوړم ،او ته خوندوره غوښه راوړه چې هغه یې وخوري مخکې له دې چې ستا ورور د ښکار څخه راشي ،ترڅو ستا پلر تاته برکت درکړي. ۶حضرت یعقوب ژر لړ او څنګه چې مور ورته امر کړی وو هغه یې وکړ .هغه خوندوره ډوډۍ پخه کړه او مخکې له دې چې عیسو د هغه د ښکار څخه راشي ،خپل پلر ته یې راوړه. ۷اسحاق یعقوب ته وویل” :زما زویه ،ته څوک یې؟ “هغه وویل” :زه ستا مشر زېږېدلی عیسو یم ،ما هغه څه کړي دي چې تا راته امر کړی دی .اوس زه تاته دعا کوم چې پورته شه او زما د ښکار غوښه وخوره ،ترڅو ستا روح ماته برکت راکړي لکه څنګه چې تا ماته ویلي دي“. ۸اسحاق پاڅېد ،وخوړل او وڅښل ،او زړه یې تسلي شو ،او یعقوب ته یې برکت ورکړ او یعقوب د خپل پلر څخه لړ .څنګه چې اسحاق یعقوب ته برکت ورکړ او هغه له هغه څخه لړ ،نو عیسو د ښکار څخه راغی او خوندوره غوښه یې هم پخه کړه او خپل پلر ته یې راوړه چې وخوري او برکت ورکړي. 45
جاشر
۹حضرت اسحاق عیساؤ ته وویل” :او هغه څوک وو چې ستا له راتګ څخه مخکې یې ښکار خوړلی و او ما ورته برکت ورکړ؟ “عیساؤ پوه شو چې د هغه ورور یعقوب دا کار کړی دی ،او د عیساؤ غصه د هغه ورور یعقوب ته شوه ځکه چې هغه د هغه سره داسې چلند کړی دی. ۱۰عیسو وویل" :آیا د هغه نوم په سمه توګه یعقوب نه دی؟ ځکه چې هغه دوه ځله ما غولولی دی ،هغه زما د مشرتوب حق واخیست او اوس یې زما برکت واخیست ".او عیسو ډېر وژړل .کله چې اسحاق د خپل زوی عیسو ژړا واورېده ،اسحاق عیسو ته وویل" :زه څه وکړم ، زما زویه !ستا ورور په چل راغی او ستا برکت یې واخیست .او عیسو د خپل ورور یعقوب څخه د هغه برکت له امله کرکه وکړه چې پلر یې هغه ته ورکړی و ،او د هغه غضب په هغه باندې ډېر زیات شو". ۱۱یعقوب د خپل ورور عیساؤ نه ډېر وېرېد ،نو هغه د سام د زوئ لعبر کور ته وتښتېدو او د خپل ورور د خاطره هلته پټ شو .یعقوب د دري شپیته کالو وو کله چې هغه د کنعان د خملک نه د حبرون نه راووتلو .یعقوب د خپل ورور عیساؤ د خاطره د لعبر په کور کښې څوارلس کاله پټ پاتې شو او هلته یې د ما للک خخدائ د لرې او د هغۀ د خحکمونو زده کړه جاري وساتله. ۱۲کله چې عیسو ولیدل چې یعقوب تښتېدلی او له هغه څخه تښتېدلی دی او یعقوب په چل سره برکت ترلسه کړی دی ،نو عیسو ډېر غمجن شو او په خپل پلر او مور باندې هم خفه شو .هغه هم پورته شو او خپله ښځه یې واخیسته او د خپل پلر او مور څخه د سعیر خاورې ته لړ او هلته اوسېده .هلته عیسو د حیت د لوڼو څخه یوه ښځه ولیده چې نوم یې بوسمت وو او د حیت د ایلون لور وه .هغه یې د خپلې لومړۍ ښځې سره یوځای واده کړه او عیسو د هغې نوم عده کېښود او ویې ویل چې برکت په هغه وخت کې له هغه څخه تېر شو. ۱۳عیسو شپږ میاشتې د سعیر په خاوره کې اوسېده او خپل مور او پلر یې ونه لیدل .وروسته له هغه عیسو خپلې ښځې واخیستې او د کنعان خاورې ته راستون شو .عیسو خپلې دواړه ښځې د خپل پلر په کور کې چې په حبرون کې دی ،کېښودې. ۱۴د عیسو ښځو په خپلو کارونو سره اسحاق او ربکا ته قهر ورکړ او هغوی یې په قهر کړل ،ځکه چې هغوی د څښتن په لره نه روانېدل ،بلکې د خپل پلر د لرګیو او تیږو د خدایانو عبادت یې کاوه لکه څنګه چې د هغوی پلر هغوی ته لرښوونه کړې وه ،او هغوی د خپل پلر څخه ډېرې بدې وې. ۱۵نو هغوئ د خپلو زړونو د بدو خواهشاتو سره سم لړل ،او د بعل بختانو ته یې قربانۍ ورکړې او خوشبویۍ یې سوزولې ،او اسحاق او ربکا د هغوئ څخه ستړي شول. ۱۶ربکا وویل" :زه د حیتیانو د لوڼو له امله له خپل ژوند څخه ستړې شوې یم .که چېرې یعقوب د حیتیانو د لوڼو څخه ښځه وکړي ،لکه د دې خاورې د لوڼو څخه ،نو زما ژوند به څه ګټه ولري؟" ۱۷په هغو ورځو کې د عیسو ښځه عده امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه ،او عیسو د خپل زوی نوم الیفاز کېښود او عیسو پنځه شپېته کلن و چې هغه یې وزېږاوه. ۱۸د حضرت ابراهیم زوی حضرت اسماعیل په هغو ورځو کې ،د حضرت یعقوب د ژوند په څلور شپېتهم کال کې وفات شو او د حضرت اسماعیل ټول ژوند یو سل اوه دېرش کاله و او هغه وفات شو. ۱۹کله چې اسحاق واورېدل چې اسماعیل مړ شوی دی ،نو د هغه لپاره یې غمجن شو او اسحاق ډېر ورځې په هغه باندې غمجن شو. ۲۰د یعقوب د عبر په کور کې د څوارلسو کلونو د اوسېدو وروسته ،یعقوب غوښتل چې خپل مور او پلر وویني ،او یعقوب په حبرون کې د خپل مور او پلر کور ته راغی .په هغه ورځو کې عیسو هغه څه هېر کړل چې یعقوب ورسره کړي وو او په هغه ورځو کې یې برکت ترې واخیست. ۲۱کله چې عیسو ولیدل چې یعقوب خپل مور او پلر ته راځي ،نو هغه څه را په یاد شول چې یعقوب ورسره کړي وو ،او هغه ډېر په قهر شو او غوښتل یې چې هغه ووژني. ۲۲د البراهیم زوئ السحاق زوړ او ډېر عمر خوړلے وو ،نو عیساؤ ووئیل” ،اوس زما د پلر د مرګ وخت رانزدې دے ،او کله چې هغه مړ شى نو زۀ به خپل ورور یعقوب ووژنم“. ۲۳دا خبره ربکا ته وشوه ،نو هغې ژر وکړه او خپل زوی یعقوب یې راوغوښت او ورته یې وویل" :پاڅېږه ،لړ شه او حاران ته زما ورور لبان ته وتښته ،او هلته د څه وخت لپاره پاتې شه ،تر څو چې ستا د ورور غصه ستا څخه سړه شي او بیا به ته راشې". ۲۴اسحاق یعقوب ته غږ وکړ او ورته یې وویل :د کنعان د لوڼو څخه ښځه مه کوه ،ځکه چې زموږ پلر ابراهیم موږ ته د څښتن د هغه کلم سره سم امر کړی و چې هغه ورته ویلي وو :زه به ستا اولد ته دا ځمکه ورکړم .که ستا اولد زما هغه تړون پوره کړي چې ما ستا سره کړی دی ،نو زه به ستا اولد ته هم هغه څه ترسره کړم چې ما تا ته ویلي دي او زه به یې نه پریږدم. ۲۵نو اوس زما زویه ،زما خبره واوره ،هغه ټول کارونه چې زه تاته امر کوم ،او د کنعان د ښځو څخه د ښځې کولو څخه ډډه وکړه .پورته شه ،په حاران کې د خپلې مور بتوئیل کور ته لړ شه او هلته د خپل ماما د ورور لبان د لورګانو څخه ځان ته ښځه وکړه. ۲۶نو پام کوه چې ته خپل څښتن خدای او په هغه خاوره کې چې ته ځې د هغه ټولې لرې هېرې نه کړې او د هغه ځای د خلکو سره اړیکه ونلرې او د بې معنی کارونو پسې لړ شې او خپل څښتن خدای پرېږده. ۲۷مګر کله چې تاسو هغه ځمکې ته ورسیږئ چې هلته د څښتن عبادت کوئ ،نو د هغې لرې څخه چې ما تاسو ته امر کړی او کومه چې تاسو زده کړې ده ،ښي یا چپ لوري ته مه ګرځئ. ۲۸او قادر خدای دې د ځمکې د خلکو په نظر کې ستا رضا درکړي ،ترڅو ته هلته د خپلې خوښې سره سم ښځه وکړې ،هغه ښځه چې د څښتن په لره کې ښه او اادقه وي. ۲۹خدای دې تا او ستا اولد ته ستا د پلر ابراهیم په شان برکت درکړي ،تاته ډېر اولد درکړي او ته ډېر اولد درکړي ،او ته په هغه خاوره کې ډېر قومونه شې چې هلته ځې ،او خدای دې تا دې خاورې ته ،چې ستا د پلر د اوسېدو ځای دی ،د اولدونو او ډېرو شتمنیو سره ،په خوښۍ او خوشحالۍ سره بیرته راولې.
46
جاشر
۳۰نو اسحاق یعقوب ته د خحکم ورکولو او برکت ورکولو څخه لس واخیست او ډېر سوغاتونه یې ورکړل ،سره له دې چې سپین زر او سره زر وو ،او هغه یې ولېږه .یعقوب د خپل مور او پلر خبره ومنله ،هغه یې ښکل کړه او پاڅېد او فدان ارام ته لړ .یعقوب اوه اویا کلن و کله چې هغه د کنعان له خاورې څخه د بئرشبع څخه راووت. ۳۱کله چې یعقوب حاران ته د تګ لپاره لړ ،عیسو خپل زوی الیفاز ته غږ وکړ او په پټه یې ورته وویل” :اوس ژر شه ،خپله توره په لس کې واخله ،په یعقوب پسې لړ شه او په لره کې د هغه څخه مخکې لړ شه ،د هغه لپاره پټ شه ،او په خپله توره سره هغه په غرونو کې ووژنه ،او ټول هغه څه چې د هغه دي هغه واخله او بېرته راشه“. ۳۲د عیسو زوی الیفاز یو هوښیار سړی وو او د خپل پلر په څیر یې په کمان وهلو کې ماهر وو ،او هغه په میدان کې یو مشهور ښکاري او یو زړور سړی وو. ۳۳الیفاز هغه څه وکړل چې د هغه پلر ورته امر کړی وو ،او الیفاز په هغه وخت کې دیارلس کلن و .الیفاز پورته شو ،لړ او د خپلې مور لس وروڼه یې له ځانه سره واخیستل او په یعقوب پسې روان شو. ۳۴هغه په ډېر غور سره د یعقوب پسې روان شو او د کنعان په خاوره کې چې د شکیم ښار ته مخامخ وه ،د هغه لپاره پټ شو. ۳۵یعقوب ولیدل چې الیفز او د هغه سړى د هغه پسې روان وو ،او یعقوب په هغه ځای کې ودرېد چې هغه پکې روان و ،ترڅو پوه شي چې دا څه شی دی ،ځکه چې هغه د دې خبرې نه پوهېده؛ او الیفز خپله توره راوویسته او هغه او د هغه سړى د یعقوب په لور روان شول؛ او یعقوب هغوی ته وویل" :تاسو دلته څه راغلي یئ او دا څه معنی لري چې تاسو په خپلو تورو پسې ځئ؟" ۳۶الیفاز یعقوب ته نږدې شو او هغه ورته وویل" :زما پلر ماته داسې امر کړی دی ،او اوس به زه د هغو امرونو څخه سر نه ګرځوم چې زما پلر ماته راکړي دي ".کله چې یعقوب ولیدل چې عیسو د الیفاز سره د زور کارولو خبرې کړې دي ،نو یعقوب ورغی او الیفاز او د هغه سړي ته یې دعا وکړه او ورته یې وویل: ۳۷وګوره ټول هغه څه چې زه لرم او هغه څه چې زما پلر او مور ماته راکړي دي ،هغه ځان ته یوسه او له ما څخه لړ شه ،او ما مه وژنه ،او دا کار دې ستا لپاره اداقت وګڼل شي. ۳۸ما للک خخدائ د یعقوب سره د عیساؤ د زوئ اللیفاز او د هغۀ د سړو رضا وکړه ،او هغوئ د یعقوب خبره واوروله او هغه یې ونه وژلو ، او اللیفاز او د هغۀ سړو د یعقوب ټول مالونه د سپینو زرو او سرو زرو سره یوځاى واخیستل چې هغه د بئرشبع څخه د ځان سره راوړى خوو ،هغوئ هغۀ ته هیڅ هم نۀ پرېښودل. ۳۹الیفاز او د هغه سړي د هغه څخه لړل او بیرته بئرشبع ته عیسو ته لړل او هغه ټول شیان یې ورته وویل چې د یعقوب سره ورسره شوي وو او هغه ټول شیان یې ورکړل چې دوی د یعقوب څخه اخیستي وو. ۴۰عیسو په خپل زوی الیفاز او د هغه په نفرو باندې چې د هغه سره وو ،په قهر شو ،ځکه چې هغوی یعقوب نه وو وژلی. ۴۱هغوی عیسو ته په ځواب کې وویل” :ځکه چې یعقوب په دې اړه موږ ته زارۍ وکړې چې هغه ونه وژنو ،نو زموږ زړه پرې خوږ شو او موږ د هغه ټول شیان واخیستل او تاته مو راوړل .عیسي هغه ټول سپین زر او سره زر چې الیفاز له یعقوب څخه اخیستي وو ،واخیستل او په خپل کور کې یې کېښودل. ۴۲په هغه وخت کې چې کله عیسو ولیدل چې اسحاق یعقوب ته برکت ورکړی دی او هغه ته یې امر کړی دی چې د کنعاني نجونو څخه ښځه مه کوه ،او د اسحاق او ربکا په نظر کې د کنعاني نجونو بدې وې، ۴۳بیا هغه د خپل تره حضرت اسماعیل کور ته لړ او د خپلو مشرانو ښځو سره یې د حضرت اسماعیل لور مکلت او د نبایوت خور هم واده کړه. څپرکی۳۰ ۱یعقوب د حاران په لور روان شو او د موریا غره ته ورسېد او ټوله شپه یې هلته د لوز ښار ته نږدې تېره کړه .په هغه شپه څښتن هلته یعقوب ته راڅرګند شو او هغه ته یې وویل :زه د ابراهیم څښتن خدای او ستا د پلر اسحاق خدای یم .هغه ځمکه چې ته پرې پروت یې ،زه به تا او ستا اولدې ته درکړم. ۲او ګوره ،زه ستا سره یم او هر ځای چې ځې ،ستا ساتنه به وکړم ،او ستا اولد به د اسمان د ستورو په څېر زیات کړم ،او ستا ټول دښمنان به ستا په وړاندې وځپي؛ او کله چې هغوی ستا سره جګړه وکړي ،نو هغوی به په تا باندې غالب نشي ،او زه به تا بیرته دې خاورې ته د خوښۍ ،ماشومانو او لویو شتمنیو سره راولم. ۳حضرت یعقوب له خوبه راویښ شو او د هغه رویا په لیدلو ډېر خوشحاله شو او هغه ځای یې د بیتایل په نوم یاد کړ. ۴حضرت یعقوب ډېر خوشحاله له هغه ځای څخه پورته شو او کله چې هغه روان شو نو د خوښۍ له امله یې پښې سپکې شوې .له هغه ځای څخه د ختیځ د خلکو خاورې ته لړ او حاران ته راستون شو او د شپون د کوهي په غاړه یې ودراوه. ۵هلته هغه څو سړي وموندل چې د حاران څخه د خپلو رمو د څرولو لپاره روان وو ،حضرت یعقوب د هغوی څخه پوښتنه وکړه او هغوی وویل :موږ د حاران څخه یو. ۶هغۀ ورته ووئیل” ،آیا تاسو د ناحور زوئ لبن پېژنئ؟ “هغوئ ووئیل” ،مونږ هغه پېژنو ،او ګورئ چې د هغۀ لور راحیل د خپل پلر د رمو د څرولو لپاره راروانه ده“. ۷هغه ل د هغوی سره خبرې کولې چې د لبان لور راحیل د خپل پلر د پسونو د څرولو لپاره راغله ،ځکه چې هغه شپون وه. ۸کله چې حضرت یعقوب د خپلې مور د ورور لبان لور راحیل ولیده ،هغه منډه کړه او ښکل یې کړه او په لوړ غږ یې وژړل. ۹حضرت یعقوب راحیل ته وویل چې هغه د هغې د خور ربکا زوی دی .راحیل منډه کړه او خپل پلر ته یې وویل .حضرت یعقوب ژړل ځکه چې د لبان کور ته د راوړلو لپاره ورسره هیڅ شی نه و. 47
جاشر
۱۰کله چې لبان واورېدل چې د هغه د خور زوی یعقوب راغلی دی ،هغه منډه کړه ،هغه یې ښکل کړ او په غېږ کې یې ونیوه او کور ته یې راوست او ډوډۍ یې ورکړه او هغه وخوړله. ۱۱حضرت یعقوب لبان ته هغه څه بیان کړل چې د هغه ورور عیسو ورسره کړي وو او هغه څه چې د هغه زوی الیفاز په لره کې ورسره کړي وو. ۱۲حضرت یعقوب د لبان په کور کې یوه میاشت پاتې شو .حضرت یعقوب د لبان په کور کې وخوړل او وڅښل .وروسته لبان حضرت یعقوب ته وویل” :ماته ووایه چې ستا مزدوري به څومره وي؟ ته څنګه زما خدمت وړیا کوې؟“ ۱۳لبان زامن نه درلودل ،یوازې لوڼې یې درلودې ،او د هغه نورې ښځې او وینځې په هغه وخت کې ل هم شنډه وې .دا د لبان د هغو لوڼو نومونه دي چې د هغه د ښځې عدینه څخه یې پیدا شوې وې .د مشرې لور نوم لیاه او د کشرې لور نوم راحیل وو .لیاه د سترګو نرمه وه ،خو راحیل ښکلې او ښکلې وه ،او یعقوب ورسره مینه درلوده. ۱۴حضرت یعقوب لبان ته وویل” :زه به ستا د کشرې لور راحیل په خاطر اووه کاله ستا خدمت وکړم “.لبان دا خبره ومنله او حضرت یعقوب د خپلې لور راحیل په خاطر اووه کاله د لبان خدمت وکړ. ۱۵د حضرت یعقوب د ژوند په دوهم کال ،چې په حاران کې اوسېده ،د هغه د ژوند په نهه اویا کلنۍ کې ،د سام زوی عبر مړ شو .هغه د څلور سوه څلور شپېته کلونو په عمر مړ شو. ۱۶کله چې حضرت یعقوب واورېدل چې لعبر مړ شو ،نو ډېر غمجن شو او ډېر ورځې یې په هغه باندې غم او ژړا وکړه. ۱۷د حضرت یعقوب د حاران په ښار کې د اوسېدو په دریم کال کې ،د حضرت اسماعیل لور او د عیسو ښځه بوسمه د هغه څخه زوی وزېږاوه او عیسو د هغه نوم رعوئیل کېښود. ۱۸او د حضرت یعقوب د لبان په کور کې د اوسېدو په څلورم کال کې ،څښتن د لبان سره وکتل او د حضرت یعقوب له امله یې هغه یاد کړ ،او د هغه زامن پیدا شول ،د هغه لومړی زوی بعور ،دوهم یې علیب او دریم یې خورش و. ۱۹څښتن لبان ته شتمني او عزت ورکړ ،زامن او لورګانې یې ورکړې ،او هغه سړی د یعقوب په خاطر ډېر زیات شو. ۲۰په هغه ورځو کې یعقوب د لبن خدمت کاوه ،په کور او پټي کې په هر کار کې ،او د څښتن برکت په هغه ټولو شیانو وو چې د لبن سره په کور او پټي کې وو. ۲۱په پنځم کال د عیسو ښځه او د بیري لور یهودیت د کنعان په خاوره کې مړه شوه .د هغې زامن نه وو ،یوازې لوڼې وې. ۲۲او دا د هغې د هغو لوڼو نومونه دي چې د عیسو څخه یې پیدا شوې وې .د مشرې لور نوم مرایت او د کشرې لور نوم فویت وو. ۲۳کله چې یهودیت مړ شو ،نو عیسو پاڅېد او د معمول په څېر په پټیو کې د ښکار لپاره شعیر ته لړ او عیسو ډېر وخت په شعیر کې اوسېده. ۲۴په شپږم کال عیسو د خپلو نورو ښځو سره یوځای د حوي زبعون لور اهلیبامه سره واده وکړ او عیسو هغه د کنعان خاورې ته راوستله. ۲۵او اهلیبامه امیدواره شوه او د عیسو درې زامن یې وزېږېدل ،یعوش ،یعلن او قورح. ۲۶په هغو ورځو کې ،په کنعان کې ،د عیسو د شپانو او د کنعان د اوسېدونکو د شپانو ترمنځ شخړه وشوه .د عیسو څاروي او مالونه دومره ډېر وو چې هغه په کنعان کې د خپل پلر په کور کې پاتې نشوای او د کنعان خاوره د هغه د څارویو له امله نشوای زغملی. ۲۷کله چې عیسو ولیدل چې د کنعان د خلکو سره یې شخړه زیاته شوه ،نو هغه پورته شو او خپلې ښځې ،زامن او لورګانې ،ټول هغه څه چې هغه یې درلودل ،څاروي او ټول هغه شتمني چې په کنعان کې یې ترلسه کړې وه ،واخیستل او د هغه ځای د اوسېدونکو څخه د شعیر خاورې ته لړ او عیسو او د هغه ټول شیان په شعیر کې اوسېدل. ۲۸خو کله نا کله به عیسو د خپل مور او پلر لیدلو لپاره د کنعان په خاوره کې تللو .عیسو د حوریانو سره ودونه وکړل او خپلې لورګانې یې د سعیر حوریانو زامنو ته ورکړې. ۲۹او خپله مشره لور مرایت د خپلې ښځې د ورور عنا سره ورکړه ،او فویت یې د بلحان د حوري زوی عزار سره ورکړ .عیسو او د هغه اولدونه په غرونو کې اوسېدل او هغوی ډېر اولدونه درلودل. فصل۳۱ ۱په اووم کال کې ،د یعقوب خدمت چې هغه یې د لبن خدمت کاوه بشپړ شو ،او یعقوب لبن ته وویل :زما ښځه راکړه ،ځکه چې زما د خدمت ورځې پوره شوې دي .لبن همداسې وکړل ،او لبن او یعقوب د هغه ځای ټول خلک راټول کړل او دوی یوه مېلمستیا وکړه. ۲لبان ماښام کور ته راغی او وروسته حضرت یعقوب د مېلمستیا د خلکو سره هلته راغی او لبان په کور کې ټول څراغونه مړه کړل. ۳حضرت یعقوب لبان ته وویل” :ته ولې زموږ سره داسې کوې؟ “لبان ځواب ورکړ” :په دې خاوره کې زموږ دود دا دی“. ۴وروسته لبان خپله لور لیه واخیستله او یعقوب ته یې راوستله ،او هغه هغې ته راغی او یعقوب نه پوهېده چې هغه لیه ده. ۵لبان خپله لور لیه خپله وینځه زلفه د وینځې په توګه ورکړه. ۶او د مېلمستیا ټول خلک پوه شول چې لبان د حضرت یعقوب سره څه کړي وو ،خو هغوی دا خبره حضرت یعقوب ته ونه کړه. ۷او ټول ګاونډیان په هغه شپه د یعقوب کور ته راغلل ،او هغوی وخوړل ،وڅښل او خوشحاله شول ،او د لیاه په وړاندې یې د تمبلونو په غږولو او نڅا سره لوبې کولې ،او هغوی د یعقوب په وړاندې ځواب ورکړ ،هلیاه ،هلیاه. ۸حضرت یعقوب د هغوی خبرې واورېدې خو په معنی یې پوه نه شو ،خو فکر یې وکړ چې ښایي په دې خاوره کې د هغوی دود هم همداسې وي. ۹او د شپې ګاونډیانو دا خبرې د یعقوب په مخکې وکړې او ټول څراغونه چې د لبن په کور کې وو ،هغه مړه شول. 48
جاشر
۱۰سهار چې کله رڼا شوه ،حضرت یعقوب خپلې ښځې ته مخ واړاوه او ویې لیدل چې دا لیه وه چې د هغه په غېږ کې پرته وه .حضرت یعقوب وویل" :ګوره ،اوس زه پوهېږم چې تېره شپه ګاونډیانو څه ویلي وو ،هیلیه "،هغوی وویل ،او زه نه پوهېدم. ۱۱حضرت یعقوب لبان ته غږ وکړ او ورته یې وویل” :دا څه دي چې تا زما سره وکړل؟ یقینا ا چې ما ستا خدمت د راحیل په خاطر وکړ ، خو ولې دې ما سره دوکه وکړه او لیه دې راکړه؟“ ۱۲لبان یعقوب ته په ځواب کې وویل” :زموږ په ځای کې دا رواج نه دی چې کشره لور د مشرې څخه مخکې ورکړو ،نو که ته غواړې چې د هغې خور هم همداسې واده کړې ،نو هغه ځان ته د دې خدمت لپاره ورکړه چې ته به زما لپاره اووه کاله نور خدمت وکړې“. ۱۳حضرت یعقوب همداسې وکړل او راحیل یې هم ښځه کړه او اووه کاله یې د لبان خدمت وکړ .بیا حضرت یعقوب هم راحیل ته راغی او هغه د لیه څخه راحیل سره ډېره مینه کوله .لبان خپله وینځه بلهه هغې ته د وینځې په توګه ورکړه. ۱۴کله چې څښتن ولیدل چې للیاه کرکه کېده ،نو څښتن د هغې رحم خلص کړ او هغه امیدواره شوه او په هغو ورځو کې یې د یعقوب څلور زامن وزېږېدل. ۱۵او دا د هغوی نومونه دي :روبین شمعون ،لوي او یهودا ،او وروسته یې اولد راوړل. ۱۶په هغه وخت کې راحیل شنډه وه او اولد یې نه درلود ،او راحیل د خپلې خور لیاه سره کینه کوله .کله چې راحیل ولیدل چې د یعقوب څخه هیڅ اولد نه پیدا کیږي ،نو هغې خپله وینځه بلهه واخیسته او د هغې څخه د یعقوب دوه زامن ،دان او نفتالي پیدا شول. ۱۷کله چې لیه ولیدل چې د اولد راوړلو څخه پاتې شوه ،نو هغې خپله وینځه زلفه هم واخیسته او یعقوب ته یې د ښځې په توګه ورکړه . یعقوب هم زلفه ته راغی او له هغې څخه هم یعقوب دوه زامن ،جاد او اشر پیدا شول. ۱۸لیه بیا امیدواره شوه او په هغو ورځو کې یې دوه زامن او یوه لور پیدا شوه ،د هغوی نومونه یساکار ،زبولون او د هغوی خور دینه وه. ۱۹په هغه وخت کې راحیل ل هم شنډه وه ،او راحیل په هغه وخت کې څښتن ته دعا وکړه ،او ویې ویل :ای څښتنه خدایه ،ما په یاد ولره او زما پاملرنه وکړه ،زه تاته زارۍ کوم ،ځکه چې اوس زما میړه به ما رد کړي ،ځکه چې ما هغه ته اولد نه دی ورکړی. ۲۰اوس اے ما للکه خخدایه ،زما دعا ستا په حضور کښې واوره ،او زما مصیبت وګوره ،او ماته د یوې وینځې په شان اولد راکړه ،چې نور زما سپکاوے ونۀ زغمم. ۲۱خدای پاک د هغې دعا واوروله او د هغې رحم یې خلص کړ ،راحیل امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه ،هغې وویل :څښتن زما سپکاوی لرې کړ ،او هغې د هغه نوم یوسف کېښود ،او ویې ویل :څښتن دې ما ته یو بل زوی راکړي .او یعقوب د یو نوي کالو و کله چې هغې هغه وزېږاوه. ۲۲په هغه وخت کې د حضرت یعقوب مور ،ربکا ،خپله دایي دبوره چې د عوض لور وه او د حضرت اسحاق دوه نوکران یې حضرت یعقوب ته ولېږل. ۲۳او هغوی په حاران کې حضرت یعقوب ته راغلل او ورته یې وویل” :ربکا مونږ تاته رالېږلي دي چې ته د کنعان خاورې ته د خپل پلر کور ته لړ شې “.حضرت یعقوب د خپلې مور خبرې واورېدې. ۲۴په هغه وخت کې ،هغه نور اووه کاله چې یعقوب د راحیل لپاره د لبن خدمت کاوه بشپړ شول .او د څوارلسو کلونو په پای کې چې هغه په حاران کې اوسېده ،یعقوب لبان ته وویل :زما ښځې راکړه او ما رخصت کړه چې زه خپل وطن ته لړ شم ،ځکه چې زما مور ماته د کنعان له خاورې څخه د خپل پلر کور ته د راستنیدو لپاره رالیږلې وه. ۲۵لبان ورته وویل” :نه ،داسې نه ده ،که چېرې ستا په نظر کې زما مهرباني وي ،نو ما مه پرېږده ،خپله مزدوري راته وټاکه او زه به یې ورکړم او زما سره پاتې شم“. ۲۶حضرت یعقوب هغه ته وویل” :دا هغه څه دي چې ته به ماته د مزدورۍ په توګه راکړې ،چې نن به ستا په ټولو رمو کې تېرېږم او د هغوی څخه به هر هغه وزه چې ټوټې ټوټې او برېښ وي او هغه چې نسواري وي او د پسونو او وزو په منځ کې وي ،واخلم .که ته زما لپاره دا کار وکړې ،زه به بېرته ستا رمې وخورم او د لومړي ځل په څېر به یې وساتم. ۲۷لبان همداسې وکړل او لبان د خپلې رمې څخه هغه څه واخیستل چې یعقوب ویلي وو او هغه یې ورکړل. ۲۸حضرت یعقوب هغه ټولې رمې چې د لبان د رمو څخه یې اخیستې وې ،خپلو زامنو ته وسپارلې او حضرت یعقوب د لبان پاتې رمې څرولې. ۲۹کله چې د اسحاق نوکرانو چې هغه یعقوب ته لېږلي وو ،ولیدل چې یعقوب د دوی سره د کنعان خاورې ته د خپل پلر کور ته نه ځي ، نو هغوی د هغه څخه لړل او د کنعان خاورې ته راستانه شول. ۳۰او دبوره د حضرت یعقوب سره په حاران کې پاتې شوه ،او هغه د حضرت اسحاق د نوکرانو سره د کنعان خاورې ته راستنه نه شوه ، او دبوره د حضرت یعقوب د ښځو او ماشومانو سره په حاران کې اوسېده. ۳۱یعقوب شپږ کاله نور د لبن خدمت وکړ ،او کله چې به وزې پیدا شوې ،نو هغه به یې له هغو څخه هغه ټوټې ټوټې او خالداره وزې لرې کړې لکه څنګه چې هغه د لبن سره ټاکلې وه .یعقوب شپږ کاله د لبن سره همداسې وکړل .هغه سړے ډېر زیات شو او د هغه غواګانې ،وینځې او غلمان ،اوښان او خره ډېر شول. ۳۲د حضرت یعقوب دوه سوه غوایان وو ،د هغه غوایان ډېر لوی او ښکلي وو او ډېر حاال ورکوونکي وو .د ټولو انسانانو کورنۍ غوښتل چې د حضرت یعقوب د غوایان څخه یو څه واخلي ،ځکه چې هغوی ډېر شتمن وو. ۳۳ډېر انسانان د حضرت یعقوب د رمو څخه د څه اخیستلو لپاره راتلل ،او حضرت یعقوب به هغوی ته د غلم یا وینځې یا د خر یا اوښ په بدل کې پسونه ورکول ،یا هر هغه څه چې حضرت یعقوب له هغوی څخه غوښتل هغوی ورته ورکول. ۳۴حضرت یعقوب د انسانانو سره د دې معاملو له لرې شتمني ،عزت او جایداد ترلسه کړ ،او د لبان اولدې د دې عزت سره حسد کاوه. ۳۵او د وخت په تېرېدو سره ،هغه د لبان د زامنو خبرې واورېدې چې ویل یې :یعقوب زموږ د پلر هر څه واخیستل او زموږ د پلر له شتمنۍ څخه یې دا ټوله شان او شوکت ترلسه کړ. 49
جاشر
۳۶حضرت یعقوب د لبان او د هغه د زامنو مخ ولید او ویې لیدل چې په هغه ورځو کې د هغه په وړاندې داسې نه وو لکه څنګه چې پخوا وو. ۳۷د شپږو کلونو په تېرېدو سره څښتن حضرت یعقوب ته ښکاره شو او هغه ته یې وفرمایل" :پاڅه ،له دې خاورې څخه ووځه او خپل وطن ته لړ شه او زه به ستا سره یم". ۳۸په هغه وخت کې حضرت یعقوب پاڅېد او خپل ماشومان ،ښځې او ټول شیان یې په اوښانو سپور کړل او د کنعان خاورې ته د خپل پلر حضرت اسحاق د کور ته لړ. ۳۹لبان نه پوهېده چې یعقوب ترې تللی دی ،ځکه چې لبان په هغه ورځ د پسونو کالي وهل. ۴۰راحیل د خپل پلر بتان غل کړل او هغه یې واخیستل او په هغه اوښ باندې یې پټ کړل چې هغه پرې سپور وه او روانه شوه. ۴۱او د بتانو طریقه دا ده :یو سړی چې اولنی زېږېدلی وي او هغه ووژني او د هغه د سر څخه ویښتان وباسي ،مالګه واخلي او سر یې مالګه کړي او په تېلو یې مسح کړي ،بیا د مسو یوه کوچنۍ تخته یا د سرو زرو یوه تخته واخلي او نوم پرې ولیکي ،او هغه د خپلې ژبې لندې کېږدي ،او سر یې د ژبې لندې واخلي او په کور کې یې کېږدي ،او د هغه په مخ کې څراغونه روښانه کړي او هغه ته سجده وکړي. ۴۲او کله چې دوی ورته سجده کوي ،دا د هغه نوم د قدرت له لرې چې په هغه کې لیکل شوی دی ،په ټولو هغو چارو کې چې دوی یې غوښتنه کوي ،له دوی سره خبرې کوي. ۴۳او ځینې یې د انسانانو په شکلونو کې جوړوي ،د سرو زرو او سپینو زرو څخه ،او په هغه وختونو کې چې دوی ته پیژندل شوي وي ، دوی ته ځي ،او مجسمې د ستورو اغیز ترلسه کوي ،او دوی ته راتلونکي شیان وایی ،او په دې ډول هغه انځورونه وو چې راحیل یې له خپل پلر څخه غل کړي وو. ۴۴راحیل دا بتان چې د هغې د پلر وو ،غل کړل ،ترڅو لبان د هغو له لرې خبر نه شي چې یعقوب چېرته تللی دی. ۴۵لبان کور ته راغی او د یعقوب او د هغه د کورنۍ په اړه یې پوښتنه وکړه ،خو هغه یې ونه موند .لبان خپل بتونه لټول ترڅو پوه شي چې یعقوب چیرته تللی دی ،خو هغه یې ونه موندل .هغه نورو بتونو ته لړ او د هغوی پوښتنه یې وکړه او هغوی ورته وویل چې یعقوب له هغه څخه د خپل پلر کور ته ،د کنعان خاورې ته تښتېدلی دی. ۴۶لبان پاڅېد ،خپل ورونه او ټول نوکران یې واخیستل او لړ او په یعقوب پسې لړ او د جلعاد په غره کې یې هغه وویشت. ۴۷لبان یعقوب ته وویل” :دا تا زما سره څه وکړل چې وتښتېدې او ما وغولوېدې او زما لوڼې او د هغوی ماشومان دې د تورې په زور د اسیران په توګه بوتلې؟“ ۴۸او تا ما ته اجازه ورنه کړه چې هغوی ښکل کړم او په خوښۍ سره یې رخصت کړم ،او زما خدایان دې غل کړل او لړې. ۴۹حضرت یعقوب لبان ته په ځواب کې وویل” :زه وېرېدم چې خپلې لورګانې به په زور زما څخه ونیسئ ،او اوس چې هر څوک ستا خدایان ومومي هغه به ووژل شي“. ۵۰لبان هغه بتونه ولټول او د یعقوب ټولې خېمې او سامانونه یې ولټول ،خو هغه یې ونه موندل. ۵۱لبان یعقوب ته وویل” :مونږ به یو تړون وکړو او دا به زما او ستا ترمنځ یو شهادت وي ،که ته زما لوڼې وځوروې او یا زما د لوڼو پرته نورې ښځې وکړې ،نو خدای به په دې خبره کې زما او ستا ترمنځ شاهد وي“. ۵۲هغوی تیږې واخیستې او ډېرۍ یې جوړه کړه او لبان وویل :دا ډېرۍ زما او ستا ترمنځ شاهدي ده ،له همدې امله یې په هغه باندې د جلعاد نوم کېښود. ۵۳نو یعقوب او لبان په غره کې قرباني وړاندې کړه او هلته یې د ډېرۍ په څنګ کې وخوړله او ټوله شپه یې په غره کې تېره کړه .لبان سهار وختي پاڅېد او د خپلو لوڼو سره یې وژړل او ښکل یې کړل او خپل ځای ته راستون شو. ۵۴هغه ژر لړ او خپل زوی بعور چې اوولس کلن وو ،د عوض زوی او د ناحور زوی ابی خوروف سره یې لس سړي ولېږل. ۵۵نو هغوی ژر لړل او د یعقوب په مخکې لره تېر شول او د سعیر خاورې ته په بله لره راغلل. ۵۶نو هغوی عیسو ته راغلل او ورته یې وویل” :ستا ورور او خپلوان ،ستا د مور ورور لبان ،د بتوئیل زوی ،داسې وایي: ۵۷آیا تا اوریدلي دي چې ستا ورور یعقوب زما سره څه وکړل ،هغه لومړی زما سره بربنډ او بربنډ راغی ،او زه د هغه سره د لیدو لپاره لړم ،او هغه یې په عزت سره خپل کور ته راوستم ،او ما هغه ته لوی مقام ورکړ ،او ما خپلې دوه لوڼې او خپلې دوه وینځې هم هغه ته ورکړې. ۵۸خدای پاک هغه ته زما په خاطر برکت ورکړ ،او هغه ډېر زیات شو او زامن ،لورګانې او وینځې یې پیدا شوې. ۵۹هغه د رمو او غواګانو ،اوښانو او خرو ډېر زیات شمېر لري ،همدارنګه سپین زر او سره زر هم ډېر دي؛ او کله چې هغه ولیدل چې د هغه شتمني زیاته شوه ،نو هغه ما پرېښود کله چې زه د خپلو پسونو د وړۍ کولو لپاره تللم ،او هغه پورته شو او په پټه وتښتېد. ۶۰هغه خپلې ښځې او ماشومان په اوښانو سپاره کړل ،خپل ټول څاروي او شتمني چې زما په خاوره کې یې ترلسه کړې وه ،هغه یې یوړل او خپل مخ یې د خپل پلر اسحاق سره د کنعان خاورې ته پورته کړ. ۶۱او هغه ماته اجازه ورنه کړه چې خپلې لوڼې او د هغوی ماشومان ښکل کړم ،او هغه زما لوڼې د تورې په زور د بندیانو په توګه بوتللې ،او زما خدایان یې هم غل کړل او وتښتېد. ۶۲او اوس ما هغه د جبوک د درې په غره کې او د هغه ټول ملکیت پرېښی دی؛ هغه ته د هیڅ شي کمی نشته. ۶۳که چېرې ته غواړې چې هغه ته لړ شې ،نو لړ شه او هلته به هغه پیدا کړې او څنګه چې ستا زړه غواړي هغه ورسره کولی شې .د لبان استازي راغلل او دا ټولې خبرې یې عیسو ته وکړې. ۶۴عیساؤ د لبن د پېغام وړونکو ټولې خبرې واورېدې ،او د هغۀ غصه په یعقوب باندې ډېره زیاته شوه ،هغۀ ته خپله کینه رایاده شوه او د هغۀ غصه په زړۀ کښې اور بل شو.
50
جاشر
۶۵نو عیسو ژر لړ او خپل اولدونه ،نوکران او د خپلې کورنۍ غړي چې شپیته تنه وو ،سره کړل .هغه لړ او د حوري شعیر ټول اولدونه او د هغوی ټول خلک چې درې سوه څلوېښت تنه وو راټول کړل .هغه ټول څلور سوه تنه چې تورې یې درلودې ،د حضرت یعقوب د وژلو لپاره ورغی. ۶۶او عیسو دا شمېره په څو برخو ووېشله ،او د خپلو ماشومانو ،نوکرانو او د خپلې کورنۍ د شپیتو غړو څخه یې یو مشر واخیست او خپل مشر زوی الیفاز ته یې د هغوی پالنه ورکړه. ۶۷او پاتې مشران یې د سعیر حوري شپږو زامنو ته ورکړل او هر یو یې د هغه د نسلونو او اولدونو په سر وټاکل. ۶۸او د دې ډلې ټول غړي په خپل ډول روان شول ،او عیسو د هغوی سره د یعقوب په لور روان شو او هغه یې په چټکۍ سره روان کړ. ۶۹د لبان استازي د عیساؤ څخه لړل او د کنعان خاورې ته لړل او د یعقوب او عیساؤ د مور ربکا کور ته ورسېدل. ۷۰هغوی هغې ته وویل" :ګوره ،ستا زوی عیسو د څلور سوه نفرو سره د خپل ورور یعقوب په وړاندې تللی دی ،ځکه چې هغه واورېدل چې هغه راځي ،او هغه د هغه سره د جګړې لپاره تللی دی ،هغه ووژني او هرڅه چې هغه لري هغه واخلي". ۷۱ربکا ژر لړه او د حضرت اسحاق د نوکرانو څخه یې دوه اویا تنه ولېږل چې په لره کې د حضرت یعقوب سره مخامخ شي ،ځکه چې هغې وویل :کېدای شي چې کله عیسو ورسره مخامخ شي نو په لره کې جګړه وکړي. ۷۲او دا استازي د یعقوب سره د لیدو لپاره په لره روان شول ،او د یابوک د سیند په مقابل لوري کې د سیند په لره کې ورسره ولیدل شول ،او یعقوب دوی ولیدل او ویې ویل ،دا کمپ زما لپاره د خدای له خوا ټاکل شوی دی ،او یعقوب د هغه ځای نوم مکنایم کېښود. ۷۳حضرت یعقوب د خپل پلر ټول قوم وپېژانده ،نو هغوی یې ښکل کړل او په غېږ کې یې ونیول او د هغوی سره راغی .حضرت یعقوب له هغوی څخه د خپل پلر او مور په اړه پوښتنه وکړه او هغوی وویل :هغوی روغ دي. ۷۴دغو پېغام وړونکو یعقوب ته وویل :ستا مور ربکا مونږ تاته رالېږلي دي او ورته ویې ویل :زما زویه ،ما اورېدلي دي چې ستا ورور عیسو د حوري سعیر د اولدې د خلکو سره په لره کې ستا په وړاندې روان دی. ۷۵نو له همدې امله ،زما زویه ،زما خبره واوره او په خپله مشوره سره وګوره چې ته به څه کوې ،او کله چې هغه تاته راشي ،نو هغه ته دعا وکړه ،او بېړه ورسره مه کوه ،او هغه ته له هغه څه څخه ډالۍ ورکړه چې ته یې لرې ،او له هغه څه څخه چې خدای تاته درکړي دي. ۷۶او کله چې هغه ستا د چارو په اړه له تا څخه پوښتنه وکړي ،نو له هغه څخه هیڅ شی مه پټوه ،شاید هغه ستا په وړاندې له خپل قهر څخه راوګرځي او په دې توګه به ته خپل روح ،ته او ستا ټول ملکیت وژغورې ،ځکه چې دا ستا دنده ده چې د هغه درناوی وکړې ،ځکه چې هغه ستا مشر ورور دی. ۷۷کله چې حضرت یعقوب د خپلې مور خبرې واورېدې چې پېغمبرانو ورته کړې وې ،حضرت یعقوب په لوړ غږ وژړل او په ژړا شو او څنګه چې مور ورته امر کړی و ،هغه یې وکړ. فصل۳۲ ۱په هغه وخت کې حضرت یعقوب خپل ورور عیسو ته د سعیر خاورې ته استازي ولېږل او هغه ته یې د دعا خبرې وکړې. ۲او هغه هغوی ته امر وکړ” :زما بادار ،عیسو ته داسې ووایئ ،ستا غلم یعقوب داسې وایي :زما بادار دا فکر مه کوه چې زما د پلر برکت چې هغه ماته راکړی دی ،زما لپاره ګټور ثابت شوی دی“. ۳ځکه چې زه شل کاله د لبان سره وم ،او هغه زما سره دوکه وکړه او لس ځله یې زما مزدوري بدله کړه ،لکه څنګه چې زما بادار ته مخکې ویل شوي وو. ۴او ما د هغه په کور کې ډېر په زحمت سره د هغه خدمت وکړ ،او وروسته خدای زما مصیبت ،زما محنت او زما د لسونو کار ولید ،او هغه ما ته د هغه په نظر کې فضل او فضل راکړ. ۵او وروسته د خدای پاک د لوی رحمت او مهربانۍ له امله ما غوایان ،خره ،غوایان او سړي غلمان او وینځې ترلسه کړې. ۶اوس زه خپل وطن او خپل کور ته چې د کنعان په خاوره کې دي ،راځم ،او ما خپل بادار ته دا ټول خبر راکړ ترڅو د خپل بادار په نظر کې مهرباني وکړم ،ترڅو هغه دا فکر ونه کړي چې ما په خپله شتمني ترلسه کړې ده یا هغه برکت چې زما پلر ماته راکړی دی ماته ګټه رسولې ده. ۷هغه پېغام وړونکي عیساؤ ته لړل او هغه یې د ادوم د خملک په سرحدونو کښې چې د یعقوب په لور روان وو وموندلو ،او د سعیر حوریانو څلور سوه سړى د تورو سره ولړ وو. ۸د حضرت یعقوب استازیو عیسو ته هغه ټولې خبرې وکړې چې حضرت یعقوب د عیسو په هکله ورته ویلي وې. ۹عیسو په غرور او سپکاوي سره هغوی ته ځواب ورکړ او ویې ویل” :بې له شکه ما اورېدلي دي او په رښتیا سره ماته ویل شوي دي چې یعقوب د لبان سره څه کړي دي ،چا چې هغه په خپل کور کې لوړ کړ او خپلې لوڼې یې ورته د ښځو په توګه ورکړې ،او هغه زامن او لوڼې پیدا کړې ،او د هغه د شتمنۍ له لرې د لبان په کور کې ډېر شتمن شو. ۱۰کله چې هغه ولیدل چې د هغه شتمني ډېره ده او شتمني ډېره ده ،نو د خپل ټول شي سره د لبان له کوره وتښتېد او د لبان لوڼې یې د خپل پلر له مخ څخه د اسیرانو په څېر بوتللې ،پرته له دې چې هغه ته یې خبر ورکړي. ۱۱او یعقوب دا کار یوازې د لبان سره نه ،بلکې زما سره هم کړی دی او دوه ځله یې زما سره دوکه کړې ده ،نو زه به غلی پاتې شم؟ ۱۲نو اوس زه نن د خپلو لښکرو سره د هغه سره د لیدو لپاره راغلی یم ،او زه به د هغه سره زما د زړه د غوښتنې سره سم عمل وکړم. ۱۳نو پېغام وړونکي بېرته یعقوب ته راغلل او ورته یې وویل” :مونږ ستا ورور عیساؤ ته ورغلو او ستا ټولې خبرې مو ورته وکړې او هغه مونږ ته داسې ځواب راکړ ،او ګوره هغه د څلورو سوو سړو سره ستا د لیدلو لپاره راځي“. ۱۴نو اوس پوه شه او وګوره چې څه کوې ،او د خدای په حضور کې دعا وکړه چې تا له هغه څخه خلص کړي. ۱۵کله چې هغه د خپل ورور هغه خبرې واورېدې چې هغه د یعقوب استازیو ته کړې وې ،نو یعقوب ډېر ووېرېد او ډېر خفه شو. 51
جاشر
۱۶حضرت یعقوب خپل څښتن خدای ته دعا وکړه او ویې ویل :ای زما د نیکونو ،ابراهیم او اسحاق څښتنه خدایه ،کله چې زه د خپل پلر له کوره لړم ،تا راته وویل: ۱۷زه ستا د پلر ابراهیم او د اسحاق خدای څښتن یم ،زه دا ځمکه او ستا وروسته ستا اولد تاته درکوم ،او ستا اولد به د اسمان د ستورو په څیر زیات کړم ،او ته به د اسمان څلورو خواوو ته خپور شې ،او ستا او ستا د اولد په واسطه به د ځمکې ټولې کورنۍ برکت ومومي. ۱۸تا خپلې وعدې پوره کړې ،او خپل بنده ته دې زما د زړه د غوښتنو سره سم مال او اولد او څاروي راکړل ،هر هغه څه چې ما له تا څخه وغوښتل ،تا ماته راکړل ،نو ما ته د هیڅ شي کمی نه و. ۱۹او وروسته تا ماته وویل چې خپل مور او پلر او خپل زېږېدلي ځای ته لړ شه او زه به بیا هم ستا سره ښه وکړم. ۲۰او اوس چې زه راغلی یم او تا ما د لبان څخه وژغوره ،زه به د عیسو په لس کې ولوېږم چې ما به ووژني ،هو ،زما د ماشومانو میندې به هم ووژني. ۲۱نو اوس ،ای څښتن خدایه ،زه تاته دعا کوم چې ما هم د خپل ورور عیسو له لسه وژغوره ،ځکه چې زه د هغه څخه ډېر وېرېږم. ۲۲او که په ما کې اداقت نه وي ،نو دا د ابراهیم او زما د پلر اسحاق په خاطر وکړه. ۲۳ځکه چې زه پوهېږم چې دا شتمني ما د مهربانۍ او رحمت له لرې ترلسه کړې ده ،نو اوس زه تاته دعا کوم چې نن ورځ په خپله مهربانۍ سره ما وژغوره او ځواب راکړه. ۲۴نو حضرت یعقوب د څښتن څخه دعا کول بس کړل او هغه خلک چې د هغه سره وو ،د رمو او غواګانو سره په دوو ډلو ووېشل .هغه نیمه برخه یې د حضرت ابراهیم د نوکر د الیعزر زوی دمسق د ماشومانو سره د کمپ لپاره ورکړه او پاتې نیمه برخه یې د خپل ورور الیعزر د زوی د پالنې لپاره ورکړه. ۲۵هغه هغوی ته امر وکړ" :د خپلو کمپونو څخه لرې اوسئ او یو بل ته ډیر نږدې مه ځئ ،که چیرې عیسو یوې کمپ ته راشي او هغه ووژني ،نو بله ډله به د هغې څخه لرې وتښتي". ۲۶حضرت یعقوب هغه شپه هلته تېره کړه او ټوله شپه یې خپلو نوکرانو ته د لښکرو او خپلو اولدونو په اړه لرښوونې وکړې. ۲۷په هغه ورځ څښتن د حضرت یعقوب دعا واورېده او بیا یې حضرت یعقوب د هغه د ورور عیسو له لسه وژغوره. ۲۸نو څښتن د آسمان د فرښتو څخه درې فرښتې ولېږلې ،هغوی د عیساؤ څخه مخکې لړې او هغه ته ورسېدې. ۲۹او دا فرښتې د عیساؤ او د هغه د خلکو په مخ کې د دوه زره کسانو په څیر ښکاره شوې ،چې په هر ډول جنګي وسایلو سمبال اسونو باندې سپاره وو ،او دوی د عیساؤ او د هغه د ټولو سړیو په مخ کې ښکاره شول چې په څلورو ډلو ویشل شوي وو ،او د هغوی لپاره څلور مشران وو. ۳۰یوه ډله لړه او هغوی وموندل چې عیسو د څلورو سوو کسانو سره د خپل ورور یعقوب په لور راروان و .دا ډله د عیسو او د هغه د خلکو په لور منډه کړه او هغوی یې ووېرول .عیسو په وېره کې له آس څخه وغورځېد او د هغه ټول سړي په هغه ځای کې له هغه څخه جل شول ،ځکه چې هغوی ډېر وېرېدلي وو. ۳۱او کله چې هغوی د عیساؤ نه وتښتېدل نو د لښکر ټول غړي په هغوی پسې چغې وهلې او ټولو جنګیالیو په ځواب کې وویل: ۳۲یقینا ا مونږ د یعقوب غلمان یو ،څوک چې د خدای بنده دی ،او بیا څوک زمونږ په وړاندې ودرېدلی شي؟ عیساؤ ورته وویل" :نو زما بادار او ورور یعقوب ستاسو بادار دی ،چې ما په دې شلو کلونو کې نه دی لیدلی ،او اوس چې زه نن د هغه لیدلو ته راغلی یم ،تاسو زما سره داسې چلند کوئ؟" ۳۳فرښتو ورته په ځواب کې وویل :د ژوندي څښتن په قسم ،که چېرې یعقوب نه وای چې ته یې ستا ورور یې ،نو موږ ستا او ستا د قوم څخه یو هم نه وای پاتې شوی ،خو یوازې د یعقوب په خاطر به موږ هغوی ته هیڅ ونه کړو. ۳۴دا ډله د عیساؤ او د هغۀ د سړو نه لړه او لړه .عیساؤ او د هغۀ سړى د هغوئ نه تقریبا ا یو کال لرې تللي وو چې دویمه ډله د هر قسمه وسلو سره د هغۀ په لور راغله او هغوئ هم د عیساؤ او د هغۀ سړو سره هغه شان وکړل لکه څنګه چې اولنۍ ډلې ورسره کړې وه. ۳۵کله چې هغوی لړل ،نو درېیمه ډله د هغه په لور راغله او ټول ووېرېدل ،او عیسو له آس څخه وغورځېد ،او ټولې ډلې چیغې کړې او ویې ویل :بې له شکه موږ د یعقوب غلمان یو ،څوک چې د خدای بنده دی ،او څوک زموږ په وړاندې ودرېدلی شي؟ ۳۶عیسو بیا هغوی ته ځواب ورکړ” :نو زما بادار او ستاسو بادار زما ورور یعقوب دی ،او شل کاله کېږي چې ما د هغه مخ نه دی لیدلی او نن مې اورېدلي چې هغه راروان دی ،زه نن د هغه سره د لیدلو لپاره لړم ،او تاسو زما سره داسې چلند کوئ؟“ ۳۷هغوی ځواب ورکړ او ورته یې وویل" :د ژوندي څښتن په قسم ،لکه څنګه چې تا وویل ،موږ ستا ورور یعقوب نه وای پاتې ،خو د ستا او ستا د سړیو څخه یو هم نه وو پاتې شوی ،خو د یعقوب په خاطر چې ته یې ستا ورور بولې ،موږ به ستا او ستا د سړیو سره مداخله ونه کړو". ۳۸او دریمه ډله هم د هغوی څخه لړه ،او هغه ل هم د خپلو نفرو سره د یعقوب په لور روان و ،کله چې څلورمه ډله د هغه په لور راغله ، نو هغوی هم د هغه او د هغه د نفرو سره هغه شان وکړل لکه څنګه چې نورو کړي وو. ۳۹کله چې عیسو هغه بدکاري ولیدله چې څلورو فرښتو په هغه او د هغه د سړو سره کړې وه ،نو هغه د خپل ورور یعقوب څخه ډېر ووېرېد او په سلمتۍ سره د هغه سره د لیدلو لپاره لړ. ۴۰او عیسو د یعقوب په وړاندې خپله کینه پټه کړه ،ځکه چې هغه د خپل ورور یعقوب له امله د خپل ژوند څخه وېرېده ،او ځکه چې هغه فکر کاوه چې هغه څلور ډلې چې هغه پرې برید کړی و د یعقوب غلمان دي. ۴۱حضرت یعقوب په هغه شپه د خپلو نوکرانو سره د هغوی په کمپونو کې پاتې شو او د خپلو نوکرانو سره یې پرېکړه وکړه چې د هغه د ټولو شتمنیو څخه چې ورسره وو او د هغه د ټولو شتمنیو څخه به عیسو ته یوه ډالۍ ورکړي .حضرت یعقوب او د هغه سړي سهار وختي پاڅېدل او د څارویو څخه یې د عیسو لپاره یوه ډالۍ غوره کړه. ۴۲او دا د هغه سوغات اندازه وه چې یعقوب د خپلې رمې څخه غوره کړه چې خپل ورور عیسو ته ورکړي .هغه د رمو څخه دوه سوه څلوېښت غوایان غوره کړل ،د اوښانو او خرو څخه یې دېرش او د څارویو څخه یې پنځوس غوایان غوره کړل. 52
جاشر
۴۳هغه ټول په لسو ډلو کې سره یوځای کړل او هره ډله یې جل جل کړه او هغه یې د خپلو لسو نوکرانو په لس کې ورکړل ،هره ډله جل جل وه. ۴۴هغه هغوی ته امر وکړ او ویې ویل" :له یو بل څخه لرې اوسئ او د ډلو په منځ کې ځای وساتئ ،او کله چې عیسو او هغه کسان چې د هغه سره دي تاسو سره مخامخ شي او پوښتنه وکړي چې تاسو د چا یاست ،چیرته ځئ او دا ټول ستاسو په وړاندې د چا دي ،نو تاسو ورته ووایاست چې موږ د یعقوب غلمان یو ،او موږ د عیسو سره د لیدو لپاره په سوله کې راځو ،او وګورئ چې یعقوب زموږ شاته راځي". ۴۵او دا چې زمونږ په مخکې دي هغه سوغات دی چې د یعقوب له خوا د هغه ورور عیسو ته رالېږل شوی دی. ۴۶او که هغوی تاسو ته ووایي چې ولې هغه ستاسو څخه وروسته پاتې کیږي چې د خپل ورور سره وګوري او د هغه مخ وویني ،نو تاسو ورته ووایاست چې هغه زموږ څخه وروسته په خوښۍ سره د خپل ورور سره د لیدو لپاره راځي ،ځکه چې هغه وویل :زه به هغه په هغه ډالۍ سره چې هغه ته ځي راضي کړم ،او له دې وروسته به د هغه مخ ووینم ،شاید هغه زما څخه قبول کړي. ۴۷نو ټول سوغات د هغه د نوکرانو په لسونو کې لړ او په هغه ورځ د هغه څخه مخکې لړ ،او هغه شپه د یابوک د سیند په غاړه د خپلو کمپونو سره تیره کړه ،او هغه د شپې په نیمایي کې پاڅید ،او خپلې میرمنې ،وینځې او ټول هغه څه یې واخیستل چې هغه یې درلودل ،او هغه شپه یې د یابوک د سیند څخه تیر کړل. ۴۸کله چې هغه خپل ټول شیان د سیند څخه تیر کړل ،یعقوب یوازې پاتې شو او یو سړی ورسره مخ شو ،هغه شپه د هغه سره تر لمر ختو پورې غېږ ونیوله ،او د یعقوب د ران پوستکی د هغه سره د غېږې کولو له امله له بند څخه ووت. ۴۹او د لمر خاته په وخت کې هغه سړي یعقوب هلته پرېښود او برکت یې ورکړ او لړ .او د لمر خاته په وخت کې یعقوب د ویالې څخه تېر شو او په خپل ران باندې ودرېد. ۵۰کله چې هغه د ویالې څخه تېر شو ،لمر پرې راختلی و او هغه د خپلو څارویو او ماشومانو ځای ته راغی. ۵۱او دوی تر غرمې پورې روان وو ،او کله چې دوی روان وو ،ډالۍ د دوی په مخکې تېرېدې. ۵۲حضرت یعقوب سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې عیسو له لرې واټن څخه راروان دی او شاوخوا څلور سوه تنه ورسره روان دي . حضرت یعقوب د خپل ورور څخه ډېر وېرېده. ۵۳حضرت یعقوب ژر لړ او خپل ماشومان یې خپلو ښځو او وینځو ته ووېشل او خپله لور دینه یې په یوه اندوق کې کېښوده او خپلو نوکرانو ته یې وسپارله. ۵۴او هغه د خپلو زامنو او ښځو په مخکې د خپل ورور سره د لیدو لپاره تېر شو ،او په ځمکه یې سجده وکړه ،اوه ځله یې سجده وکړه تر هغه چې خپل ورور ته ورنژدې شو ،او خدای یعقوب ته د عیسو او د هغه د سړیو په نظر کې فضل او رضایت ورکړ ،ځکه چې خدای د یعقوب دعا واورېده. ۵۵د حضرت یعقوب وېره او وېره د هغه په ورور عیساؤ باندې راغله ،ځکه چې عیساؤ د هغه څه په خاطر چې د خدای پاک فرښتو د عیساؤ سره کړي وو ،د حضرت یعقوب څخه ډېر وېرېدل ،او د حضرت یعقوب په وړاندې د عیساؤ غصه په رحم بدله شوه. ۵۶کله چې عیسو ولیدل چې یعقوب د هغه خواته منډې وهي ،نو هغه هم د هغه خواته منډې کړې او هغه یې په غېږ کې ونیوه ،هغه یې په غاړه کېښود او دواړو ښکل کړل او ژړل. ۵۷خدای پاک د هغو خلکو په زړونو کې چې د عیسو سره راغلي وو ،د یعقوب لپاره وېره او مهرباني واچوله ،او هغوی هم یعقوب ښکل کړ او په غېږ کې یې ونیو. ۵۸د عیسو زوی الیفز او د هغه څلور وروڼه چې د عیسو زامن وو ،د حضرت یعقوب سره وژړل .هغوی هغه ښکل کړ او په غېږ کې یې ونیو ،ځکه چې د حضرت یعقوب څخه ټول ویرېدل. ۵۹عیسو سترګې پورته کړې او هغه ښځې یې ولیدې چې د هغوی د اولدونو سره وې ،د حضرت یعقوب اولدونه ،چې د حضرت یعقوب شاته روان وو او د عیسو په لره کې یې سجده کوله. ۶۰عیساؤ یعقخوب ته ووئیل” ،زما وروره ،دا ستا سره څوک دي؟ دا ستا زامن دي که ستا غلمان؟ “یعقخوب عیساؤ ته جواب ورکړو” ،دا زما زامن دي چې خخدائ پاک ستا خادم ته په فضل سره ورکړي دي“. ۶۱کله چې یعقوب د عیسو او د هغه د سړو سره خبرې کولې ،عیسو ټوله ډله ولیدله او یعقوب ته یې وویل" :تاسو هغه ټوله ډله له کومه راوړه چې زه پرون شپه ورسره مخ شوم؟ "یعقوب وویل" :د خپل بادار په نظر کې د مهربانۍ موندلو لپاره ،دا هغه څه دي چې خدای پاک ستا غلم ته په مهربانۍ سره ورکړل". خ ۶۲او سوغات د عیساؤ مخې ته راغلو ،نو یعقوب عیساؤ ته ووئیل” ،زما مهربانى ده چې هغه سوغات چې ما خپل نېک ته راوړے دے واخله “.عیساؤ ووئیل” ،زما دا مقصد ولې دے؟ هغه څۀ چې تا سره دى هغه ځان سره وساته“. ۶۳حضرت یعقوب وویل :دا زما په غاړه ده چې دا ټول ورکړم ،ځکه چې ما ستا مخ ولید ،ترڅو ته ل هم په امن کې ژوند وکړې. ۶۴خو عیساؤ د سوغات د اخستلو نه النکار وکړو ،او یعقخوب ورته ووئیل” ،زما باداره ،زۀ ستا نه بخښنه غواړم ،کۀ اوس ستا په نظر کښې زما رضا شوې ده ،نو زما سوغات زما په لس قبول کړه ،ځکه چې ما ستا مخ ولیدلو ،لکه څنګه چې ما د خخدائ پاک په شان مخ لیدلے وى ،ځکه چې تۀ زما نه خوشحاله وې“. ۶۵نو عیسو سوغات واخیست او یعقوب هم عیساؤ ته سپین زر ،سره زر او سونا ورکړل ،ځکه چې هغه ډېر ټینګار کاوه نو هغه هغه واخیستل. ۶۶عیسو هغه څاروي چې په کمپ کې ووېشل او نیم یې هغو کسانو ته ورکړل چې د هغه سره راغلي وو ،ځکه چې هغوی په مزدورۍ راغلي وو ،او پاتې نیم یې خپلو زامنو ته ورکړل. ۶۷او سپین زر ،سره زر او سونا یې خپل مشر زوی الیفاز ته ورکړل او عیسو یعقوب ته وویل" :اجازه راکړئ چې ستا سره پاتې شو ،او موږ به ورو ورو ستا سره لړ شو تر هغه چې ته زما سره زما ځای ته راشې ،ترڅو موږ هلته یوځای واوسو". 53
جاشر
۶۸یعقوب خپل ورور ته ځواب ورکړ او ویې ویل :زه به هغه څه وکړم چې زما بادار راته وایي ،خو زما بادار پوهیږي چې ماشومان نرم دي ،او رمې او غوایان د هغوی ماشومان چې زما سره دي ،ورو ځي ،ځکه چې که دوی ژر لړ شي نو ټول به مړه شي ،ځکه چې ته د دوی بارونه او ستړیا پېژنې. ۶۹نو زما بادار دې د خپل نوکر څخه مخکې لړ شي ،او زه به د ماشومانو او رمو لپاره ورو ورو لړ شم ،تر هغه چې زه د خپل بادار ځای ته چې په سعیر کې دی ورسېږم. ۷۰عیساؤ یعقوب ته ووئیل” ،زه به ستا سره د خپلو خلقو نه یو څو کسان مقرر کړم چې په لره کښې ستا خیال وساتي او ستا ستړیا او بار پورته کړي “.هغۀ ووئیل” ،زما ما للکه ،که زۀ ستا په نظر کښې فضل ومومم نو څۀ ضرورت دے؟“ ۷۱ګوره ،زه به ستا سره سعیر ته راشم چې هلته سره یوځای واوسېږم لکه څنګه چې تا ویلي دي ،نو ته د خپلو خلکو سره لړ شه ځکه چې زه به ستا پسې ځم. ۷۲حضرت یعقوب دا خبره د دې لپاره وکړه چې عیسو او د هغه سړي له ځانه لرې کړي او وروسته یعقوب د خپل پلر کور ته د کنعان خاورې ته لړ شي. ۷۳عیسو د حضرت یعقوب خبره ومنله او عیسو د هغو څلورو سوو نفرو سره چې د شعیر په لره کې ورسره وو ،راستون شو .حضرت یعقوب او د هغه ټول مال په هغه ورځ د کنعان د خاورې تر وروستۍ برخې پورې لړل او هلته د څه وخت لپاره پاتې شول. فصل۳۳ ۱څه موده وروسته چې حضرت یعقوب د هغه هېواد له سرحدونو څخه لړ او د شلیم سیمې ته چې د شکیم ښار دی ،راغی ،چې د کنعان په خاوره کې دی ،او د ښار په مخ کې یې استراحت وکړ. ۲او هغه د هغه ځمکې یوه ټوټه چې هلته وه ،د هغه ځمکې د خلکو حمور له اولدې څخه په پنځو مثقالونو واخیسته. ۳حضرت یعقوب هلته د ځان لپاره کور جوړ کړ او هلته یې خېمه ودروله او د خپلو څارویو لپاره یې شپانه جوړه کړه ،له همدې امله یې هغه ځای د سوکوت په نوم یاد کړ. ۴حضرت یعقوب یو کال او شپږ میاشتې په سوکوت کې پاتې شو. ۵په هغه وخت کې د هغه هېواد د اوسېدونکو ځینې ښځې د شکیم ښار ته لړې چې د ښار د خلکو د لوڼو سره نڅا وکړي او خوشحاله شي . کله چې هغوی بهر لړې ،نو راحیل او لیا د یعقوب ښځې د خپلو کورنیو سره د ښار د لوڼو د خوښۍ لیدلو لپاره لړې. ۶د یعقوب لور دینه هم د هغوی سره لړه او د ښار لوڼې یې ولیدې ،او هغوی هلته د دې لوڼو په مخکې پاتې شوې ،په داسې حال کې چې د ښار ټول خلک د هغوی د خوشحالۍ د لیدلو لپاره د هغوی په خوا کې ولړ وو ،او د ښار ټول لوی خلک هم هلته وو. ۷او د هغه خملک د مشر حمور زوئ لشکم هم هلته ولړ وو چې هغوئ وویني. ۸او شکیم د یعقوب لور دینا د خپلې مور سره د ښار د نجونو په مخکې ولیده او هغه نجلۍ هغه ته ډېره خوښه شوه .هلته هغه له خپلو ملګرو او خپلو خلکو څخه وپوښتل" :دا د چا لور ده چې د هغو ښځو په منځ کې ناسته ده چې زه یې په دې ښار کې نه پېژنم؟" ۹هغوی ورته وویل" :دا د حضرت اسحاق د عبراني زوی حضرت یعقوب لور ده ،چې په دې ښار کې د څه مودې راهیسې اوسېږي ،او کله چې خبر شو چې د دې ځمکې لوڼې د خوښۍ لپاره روانې دي ،نو هغه د خپلې مور او وینځو سره لړه چې د هغوی په منځ کې کښېني لکه څنګه چې ته یې ګورې". ۱۰شکیم د یعقوب لور دینه ولیده او کله چې هغه هغې ته وکتل نو د هغه زړه په دینه باندې ولګېد. ۱۱هغه ولېږل او هغه یې په زور سره ونیوله ،او دینا د شکیم کور ته راغله او هغه یې په زور ونیوله او د هغې سره یې زنا وکړه او سپکاوی یې وکړ .هغه له هغې سره ډیره مینه وکړه او په خپل کور کې یې واچوله. ۱۲نو هغوی راغلل او حضرت یعقوب ته یې دا خبره وکړه .کله چې حضرت یعقوب واورېدل چې شکیم د هغه لور دینه بې_عزته کړې ده ،نو حضرت یعقوب خپل دولس نوکران د لشکم له کوره دینه راوستلو ته واستول .هغوی لړل او د لشکم کور ته راغلل ترڅو دینه له هغه ځای څخه بوځي. ۱۳کله چې هغوی راغلل ،شکیم د خپلو سړیو سره د هغوی سره مخامخ شو او هغوی یې له خپل کور څخه وشړل .هغه هغوی ته اجازه ورنه کړه چې د دینه مخې ته راشي ،مګر شکیم د دوی د سترګو په وړاندې دینه سره ناست و او ښکل یې کړه او په غېږ کې یې ونیوله. ۱۴د یعقوب نوکران بېرته راغلل او هغه ته یې خبر ورکړ” :کله چې مونږ راغلو ،هغه او د هغه سړي مو وشړل او شکیم زمونږ په مخکې دینه سره داسې وکړل“. ۱۵حضرت یعقوب ته دا هم معلومه شوه چې شکیم د هغه لور بې عزته کړې ده ،خو هغه هیڅ ونه ویل او د هغه زامن په پټیو کې د هغه څاروي څرول .حضرت یعقوب تر هغه پورې غلی پاتې شو تر څو چې هغوی بېرته رانه شي. ۱۶مخکې له دې چې زامن یې کور ته راشي ،یعقوب د خپلو وینځو د لورګانو څخه دوه وینځې د شکیم په کور کې د دیناه پالنه او د هغې سره پاتې کیدو لپاره واستولې .شکیم خپل درې ملګري د خپل پلر حمور ته چې د کدکم زوی او د فارد زوی و ،واستول او ورته یې وویل : "دا انجلۍ زما لپاره واده کړه". ۱۷د حوی لکدلکم زوی حمور د خپل زوی شکیم کور ته راغی او د هغه په مخکې کښېناستو .حمور خپل زوی شکیم ته وویل :آیا ستا د قوم په لورګانو کې کومه ښځه نشته چې ته یوه عبراني ښځه وادۀ کړې چې ستا د قوم نه وي؟ ۱۸شکیم ورته وویل” :هغه یوازې زما لپاره باید واخلې ،ځکه چې هغه زما په نظر کې ډېره خوښه ده “.حمور د خپل زوی د وینا سره سم عمل وکړ ،ځکه چې هغه ورسره ډېر مینه درلوده. ۱۹حمور یعقوب ته لړ چې د دې موضوع په اړه ورسره خبرې وکړي .کله چې هغه د خپل زوی شکیم له کوره لړ ،مخکې له دې چې هغه د یعقوب سره خبرې وکړي ،د هغه زامن د پټیو څخه راغلل ،څنګه چې هغوی د حمور زوی شکیم د کار په اړه واورېدل. 54
جاشر
۲۰نو هغه سړي د خپلې خور په خاطر ډېر غمجن شول او ټول د غواګانو د راټولولو د وخت څخه مخکې په قهر سره کورونو ته راستانه شول. ۲۱نو هغوی راغلل او د خپل پلر په مخکې کښېناستل او په قهر سره یې هغه ته خبرې وکړې او ویې ویل" :په یقین سره د دې سړي او د هغه د کورنۍ لپاره مرګ دی ،ځکه چې د ټولې ځمکې خدای حضرت نوح او د هغه اولدونو ته امر کړی و چې سړی به هیڅکله غل نه کوي او زنا به نه کوي .اوس وګورئ شکیم زموږ د خور سره بدکاري کړې ده او زنا یې کړې ده ،او د ښار د ټولو خلکو څخه یو هم هغه ته یوه خبره هم ونه کړه". ۲۲ته پوهېږې او پوهېږې چې د شکیم ،د هغه د پلر او ټول ښار د هغه د کار په خاطر د مرګ سزا ټاکل شوې ده. ۲۳کله چې هغوی د خپل پلر سره په دې اړه خبرې کولې ،نو د شکیم پلر حمور راغی چې د خپل زوی خبرې یعقوب ته د دینه په اړه وکړي .هغه د یعقوب او د هغه د زامنو په مخکې ناست و. ۲۴حمور هغوی ته وویل” :زما د زوی شکیم زړه ستاسو د لور سره مینه لري .زه تاسو ته خواست کوم چې هغه ته واده وکړئ او زموږ سره واده وکړئ .خپلې لورګانې موږ ته راکړئ او موږ به خپلې لورګانې تاسو ته درکړو ،او تاسو به زموږ سره زموږ په خاوره کې واوسېږئ او موږ به په دې خاوره کې یو قوم شو. ۲۵ځکه چې زمونږ ځمکه ډېره پراخه ده ،نو تاسو په کې اوسېږئ ،سوداګري وکړئ او ملکیت پکې ترلسه کړئ ،او هر څه چې غواړئ په کې وکړئ ،او هیڅوک به ستاسو مخه ونه نیسي چې تاسو ته یوه خبره هم وکړي. ۲۶حمور د یعقوب او د هغه د زامنو سره خبرې کول بند کړل ،او ویې لیدل چې د هغه زوی شکیم د هغه وروسته راغی او هغه د هغوی په مخ کې ناست و. ۲۷شکیم د یعقوب او د هغه د زامنو په مخکې خبرې وکړې او ویې ویل” :ستاسو په نظر کې دې مهرباني وشي چې خپله لور ماته راکړئ او هرڅه چې تاسو راته وایئ ،زه به یې د هغې سره وکړم“. ۲۸له ما څخه ډېر مهر او ډالۍ وغواړه ،زه به یې ورکړم ،او هر هغه څه چې ته راته وایې زه به یې وکړم ،او هرڅوک چې ستا د امرونو خلف بغاوت وکړي ،هغه به ووژل شي؛ یوازې دا نجلۍ ماته د واده لپاره راکړه. ۲۹شمعون او لوي حمور او د هغه زوی شکیم ته په دوکه سره ځواب ورکړ او ویې ویل" :هر څه چې تاسو موږ ته ویلي دي ،موږ به ستاسو لپاره وکړو". ۳۰او ګوره زمونږ خور ستا په کور کې ده ،خو تر هغه پورې ترې لرې اوسه چې موږ خپل پلر اسحاق ته د دې موضوع په اړه معلومات ورنه کړو ،ځکه چې موږ د هغه له اجازې پرته هیڅ نشو کولی. ۳۱ځکه چې هغه زمونږ د پلر ابراهیم لرې چارې پېژني ،او هر هغه څه چې هغه مونږ ته وایي ،مونږ به یې درته ووایو ،مونږ به له تاسو څخه هیڅ شی پټ نه کړو. ۳۲شمعون او لوي دا خبره شکیم او د هغه پلر ته وکړه ترڅو یوه بهانه ومومي او مشوره وکړي چې په دې مسله کې د شکیم او د هغه ښار سره څه وشي. ۳۳کله چې شکیم او د هغه پلر د شمعون او لوي خبرې واورېدې ،نو هغوی ته دا ښه ښکاره شوه او شکیم او د هغه پلر د کور ته د تګ لپاره راووتل. ۳۴کله چې هغوی لړل ،نو د حضرت یعقوب زامنو خپل پلر ته وویل” :ګوره ،موږ پوهېږو چې د دې بدکارانو او د هغوی د ښار له امله مرګ راغلی دی ،ځکه چې هغوی د هغه څه څخه سرغړونه وکړه چې خدای پاک نوح ،د هغه اولدونو او د هغوی څخه وروسته د هغه اولد ته امر کړی و. ۳۵او همدارنګه ځکه چې شکیم زمونږ د خور دینه سره دا کار وکړ چې هغه یې بې عزته کړه ،ځکه چې داسې بدکاري به هیڅکله زمونږ په منځ کې ونه شي. ۳۶نو اوس پوه شه او وګوره چې ته به څه کوې ،او مشوره او بهانه ولټوه چې د دې ښار ټول اوسېدونکي ووژنې او له هغوی سره څه وشي. ۳۷شمعون هغوی ته وویل” :دا ستاسو لپاره یوه سمه مشوره ده :هغوی ته ووایه چې د هغوی هر نارینه دې سنت کړي لکه څنګه چې موږ سنت شوي یو ،او که هغوی دا کار ونه غواړي ،نو موږ به خپله لور له هغوی څخه واخلو او لړ شو. ۳۸او که دوی د دې کار سره موافقه وکړي او دا کار به وکړي ،نو کله چې دوی د درد څخه ډوب شي ،موږ به په خپلو تورو سره په هغوی برید وکړو ،لکه څنګه چې په هغه چا چې ارام او سوله خوښونکی وي ،او موږ به د هغوی په منځ کې هر نارینه ووژنو. ۳۹د شمعون مشوره هغوی ته خوښه شوه ،او شمعون او لوي پرېکړه وکړه چې د هغوی سره هغه څه وکړي چې وړاندیز شوي وو. ۴۰په بله ورځ سهار شکیم او د هغه پلر حمور بیا یعقوب او د هغه زامنو ته راغلل ترڅو د دینه په اړه خبرې وکړي او واوري چې د یعقوب زامن به د هغوی د خبرو په ځواب کې څه وایي. ۴۱د حضرت یعقوب زامنو په دوکه سره هغوی ته وویل” :ستاسو ټولې خبرې مو خپل پلر اسحاق ته وکړې او ستاسو خبرې هغه ته ډېرې خوښې شوې. ۴۲خو هغه مونږ ته وویل چې د هغه پلر ابراهیم هغه ته د ټولې دنیا د څښتن خدای له خوا داسې امر کړی دی چې هر سړی چې د هغه له اولدې څخه نه وي او غواړي چې د هغه د لورګانو څخه یوه واخلي ،نو هغه به د خپل هر نارینه غړي سنت کړي ،لکه څنګه چې موږ سنت شوي یو ،او بیا به موږ خپله لور هغه ته د واده لپاره ورکړو. ۴۳اوس مونږ تاته خپلې ټولې لرې بیان کړې دي چې زمونږ پلر مونږ ته ویلي دي ،ځکه چې مونږ دا کار نشو کولی چې خپله لور یو ناسنته سړي ته ورکړو ،ځکه چې دا زمونږ لپاره شرم دی.
55
جاشر
۴۴خو په دې کې به مونږ ستا سره موافقه وکړو چې خپله لور درکړو ،او ستا لورګانې به هم ځان ته واخلو ،او ستا په منځ کې به واوسېږو او یو قوم به شو لکه څنګه چې تا ویلي دي ،که چېرې ته زموږ خبره واورې او زموږ په څېر شه او ستا هر نارینه سنت کړې ،لکه څنګه چې موږ سنت شوي یو. ۴۵که چېرې ته زمونږ خبره ونه منې او زمونږ په څېر دې هر نارینه سنت نه کړې ،لکه څنګه چې مونږ امر کړی دی ،نو بیا به مونږ ستا خوا ته راشو او خپله لور به ستا څخه واخلو او لړ شو. ۴۶شکیم او د هغه پلر حمور د یعقوب د زامنو خبرې واورېدې او دا خبره د هغوی لپاره ډېره خوښه شوه .شکیم او د هغه پلر حمور د یعقوب د زامنو غوښتنې پوره کولو ته ژر لړل ،ځکه چې شکیم د دینه سره ډېره مینه درلوده او د هغې سره یې زړه و. ۴۷نو شکیم او د هغه پلر حمور په چټکۍ سره د ښار دروازې ته لړل ،او د خپل ښار ټول خلک یې راټول کړل او د یعقوب د زامنو خبرې یې ورته وکړې: ۴۸مونږ د یعقوب زامنو ته ورغلو او د هغوی د لور په اړه مو ورسره خبرې وکړې ،او دا سړي به زموږ د غوښتنې سره سم عمل وکړي ، او وګورئ چې زموږ ځمکه د هغوی لپاره ډېره ده ،او هغوی به په کې واوسیږي او سوداګري به پکې وکړي ،او موږ به یو قوم شو .موږ به د هغوی لوڼې واخلو او خپلې لوڼې به هغوی ته د ښځو په توګه ورکړو. ۴۹خو دا سړي به یوازې په دې شرط سره دا کار وکړي چې زموږ هر نارینه به هماغسې سنت شي لکه څنګه چې د دوی خدای امر کړی دی ،او کله چې موږ د دوی د سنت کولو امر وکړو ،نو دوی به زموږ په منځ کې د خپلو څارویو او شتمنیو سره واوسیږي او موږ به د دوی سره یو قوم شو. ۵۰کله چې د ښار ټولو خلکو د شکیم او د هغه د پلر حمور خبرې واورېدې ،نو د ښار ټولو خلکو د دې وړاندیز سره موافقه وکړه او هغوی د سنت کیدو خبره ومنله ،ځکه چې شکیم او د هغه پلر حمور د هغه هېواد مشران وو او هغوی ډېر عزتمن وو. ۵۱په بله ورځ ،شکیم او د هغه پلر حمور سهار وختي پاڅېدل او د ښار ټول خلک یې د ښار په منځ کې راټول کړل او د یعقوب زامن یې راوغوښتل او په هغه ورځ او په راتلونکې ورځ یې د هغوی ټول نارینه سنت کړل. ۵۲هغوی شکیم ،د هغه پلر حمور او د شکیم پنځه وروڼه سنت کړل .بیا هر یو پورته شو او خپلو کورونو ته لړ ،ځکه چې دا خبره د شکیم ښار په وړاندې د څښتن له خوا وه او په دې کار کې د شمعون مشوره څښتن وه ،ترڅو څښتن د شکیم ښار د یعقوب دوو زامنو ته وسپاري. څپرکی۳۴ ۱د هغو ټولو نارینه وو شمېر چې سنت شوي وو ،شپږ سوه پنځه څلوېښت سړي او دوه سوه شپږ څلوېښت ماشومان وو. ۲خو د فارد زوی چیدیکم ،د حمور پلر او د هغه شپږو وروڼو د شکیم او د هغه د پلر حمور خبره ونه منله او هغوی یې سنت نه کړل ، ځکه چې د یعقوب د زامنو وړاندیز د هغوی په نظر کې کرکه درلوده ،او په دې باندې د هغوی غوسه ډېره شوه ،ځکه چې د ښار خلکو د هغوی خبره ونه منله. ۳او د دوهمې ورځې په ماښام ،دوی اته کوچني ماشومان وموندل چې سنت شوي نه وو ،ځکه چې د دوی میندو دوی د شکیم ،د هغه د پلر حمور او د ښار د خلکو څخه پټ کړي وو. ۴شکیم او د هغه پلر حمور ولېږل چې هغوی د سنت کولو لپاره حاضر کړي ،کله چې کدکم او د هغه شپږ وروڼه په خپلو تورو سره په هغوی باندې ورننوتل او غوښتل یې چې هغوی ووژني. ۵هغوی د شکیم او د هغه د پلر حمور د وژلو هڅه وکړه او د دې موضوع له امله یې د دوی سره دینا هم د وژلو هڅه وکړه. ۶هغوی ورته وویل” :دا څه کار دی چې تاسو کړی دی؟ آیا ستاسو د کنعاني ورونو په لوڼو کې داسې ښځې نشته چې تاسو وغواړئ د عبرانیانو لوڼې ځان ته واخلئ ،چې تاسو مخکې نه پېژنئ او دا کار وکړئ چې ستاسو پلرونو تاسو ته هیڅکله امر نه دی کړی؟“ ۷آیا ته فکر کوې چې ته به په دې کار سره بریالی شې چې تا کړی دی؟ او ته به په دې اړه خپلو ورونو کنعانیانو ته څه ځواب ورکړې ، څوک چې سبا راشي او له تا څخه د دې کار په اړه پوښتنه وکړي؟ ۸او که ستا عمل د هغوی په نظر کې عادلنه او ښه نه ښکاري ،نو ته به د خپل ژوند لپاره څه وکړې او زما د ژوند لپاره به څه وکړې ، ځکه چې ته زموږ غږ نه اورې؟ ۹او که چېرې د هغه خملک اوسېدونکي او ستاسو ټول وروڼه ،د حام اولده ،ستا د دې کار په اړه واوري او ووایي، ۱۰لشکم ،د هغۀ پلر حمور او د هغوئ د ښار ټولو اوسېدونکو د یوې عبراني ښځې په خاطر هغه کار وکړ چې هغوئ ورسره نا اشنا وو او د هغوئ نیکونو هیڅکله هم ورته حکم نۀ وو کړے ،نو تاسو به چرته وتښتئ یا خپل شرم به د خپلو وروڼو ،د کنعان د خملک د اوسېدونکو په وړاندې پټ کړئ؟ ۱۱نو اوس مونږ د دې کار په وړاندې چې تا کړی دی ،نشو زغملی او نه هم په موږ باندې دا بار اچول کېدای شي ،چې زموږ نیکونو موږ ته امر نه دی کړی. ۱۲ګوره سبا به مونږ لړ شو او خپل ټول ورونه ،کنعاني وروڼه چې په دې خاوره کې اوسېږي ،راټول کړو ،او مونږ به ټول راشو او تاسو او هغه ټول کسان به ووژنو چې په تاسو باور لري ،ترڅو ستاسو او د هغوی څخه یو هم پاتې نه شي. ۱۳کله چې حمور ،د هغه زوی شکیم او د ښار ټولو خلکو د کدکم او د هغه د وروڼو خبرې واورېدې ،نو د هغوی په خبرو سره د خپل ژوند څخه ډېر ووېرېدل او د خپلو کړنو څخه یې پښېمانه شول. ۱۴شکیم او د هغه پلر حمور خپل پلر کیدیکم او د هغه ورونو ته ځواب ورکړ او هغوی ورته وویل" :هغه ټولې خبرې چې تاسو موږ ته وویلې رښتیا دي". 56
جاشر
۱۵اوس مه وایئ او نه په خپلو زړونو کې دا تصور وکړئ چې موږ د عبرانیانو د مینې له امله دا کار وکړ چې زموږ نیکونو موږ ته امر نه دی کړی. ۱۶خو ځکه چې موږ ولیدل چې د دوی اراده او هیله نه وه چې زموږ د لور په اړه زموږ د هغې د اخیستلو په اړه زموږ غوښتنې ومني ، پرته له دې شرط څخه ،نو موږ د دوی غږ واورېد او دا عمل مو وکړ چې تاسو ولیدل ،ترڅو له دوی څخه زموږ غوښتنې ترلسه کړو. ۱۷او کله چې موږ له هغوی څخه خپله غوښتنه ترلسه کړو ،نو بیا به هغوی ته ورشو او هغه څه به ورسره وکړو چې ته یې موږ ته وایې. ۱۸نو موږ تاسو ته خواست کوو چې انتظار وکړئ او تر هغه وخته پورې انتظار وکړئ چې زموږ بدن روغ شي او موږ بیا قوي شو ،او بیا به موږ په ګډه د دوی په وړاندې ځو او د هغوی سره به هغه څه وکړو چې ستاسو او زموږ په زړونو کې دي. ۱۹د یعقوب لور دینه هغه ټولې خبرې واورېدې چې کدکم او د هغه وروڼو کړې وې او هغه څه چې حمور او د هغه زوی شکیم او د هغه د ښار خلکو ورته ځواب ورکړی وو. ۲۰هغې ژر وکړه او د هغې یوه وینځه یې چې د هغې پلر د شکیم په کور کې د هغې د پالنې لپاره لیږلې وه ،خپل پلر یعقوب او د هغې وروڼو ته واستوله او ورته یې وویل: ۲۱لکدلکم او د هغه وروڼو ستا په باره کې داسې مشوره ورکړه ،او حمور ،لشکم او د ښار خلکو هغوی ته داسې ځواب ورکړ. ۲۲کله چې حضرت یعقوب دا خبرې واورېدې ،هغه ډېر په قهر شو او په هغوی باندې یې سخت قهر راغی. ۲۳شمعون او لوي قسم وخوړ او ویې ویل :د ژوندي څښتن په نوم قسم چې د ټولې نړۍ خدای دی ،سبا تر دې وخته پورې به په ټول ښار کې یو هم پاتې نه شي. ۲۴او شل ځوانان پټ وو چې سنت شوي نه وو ،او دغو ځوانانو د شمعون او لوي سره جګړه وکړه ،او شمعون او لوي د هغوی اتلس تنه ووژل ،او دوه تنه د هغوی څخه وتښتېدل او په ښار کې د چونې کندو ته وتښتېدل ،او شمعون او لوي د هغوی لټون وکړ ،خو هغوی یې ونه موندل. ۲۵شمعون او لوي په ښار کې ګرځېدل او د ښار ټول خلک یې د تورې په زور ووژل او یو هم یې هم ژوندی پاتې نه کړ. ۲۶په ښار کې یوه لویه ویره وه او د ښار د خلکو ژړا اسمان ته پورته شوه او ټولو ښځو او ماشومانو په لوړ غږ چیغې وهلې. ۲۷شمعون او لوي ټول ښار ووژلو او په ټول ښار کې یې یو نارینه هم پاتې نه کړ. ۲۸هغوی حمور او د هغه زوی شکیم د تورې په زور ووژل او دینا یې د شکیم له کوره راوویستله او له هغه ځایه لړل. ۲۹د حضرت یعقوب زامن لړل او بېرته راغلل ،مړي یې وموندل او د هغوی ټول مال چې په ښار او پټیو کې وو ،لوټ یې کړ. ۳۰کله چې هغوی د غنیمت مالونه وړل ،نو درې سوه سړي پاڅېدل او په هغوی باندې یې خاورې وغورځولې او په تیږو یې ووهل ، شمعون هغوی ته مخ واړاوه او ټول یې د تورې په څنډه ووژل ،شمعون د لوي په مخکې وګرځېد او ښار ته ننوت. ۳۱هغوی خپلې پسونه ،غوایان او غوایان ،پاتې ښځې او ماشومان هم یوړل او دا ټول یې بوتلل ،دروازه یې خلاه کړه او بهر ووتل او په ډېر جوش سره خپل پلر یعقوب ته راغلل. ۳۲کله چې حضرت یعقوب هغه څه ولیدل چې هغوی په ښار کې کړي وو او هغه مال یې چې له هغوی څخه نیولی وو ،نو حضرت یعقوب په هغوی ډېر په غوسه شو او حضرت یعقوب هغوی ته وویل" :دا څه دي چې تاسو زما سره کړي دي؟ وګورئ ،ما د کنعانیانو په منځ کې ارام وموند او هیڅ یو یې زما سره لسوهنه ونه کړه". ۳۳او اوس تا زما څخه د دې خاورې د اوسېدونکو ،کنعانیانو او فرزیانو ،کرکه کړې ده ،او زه ډېر لږ یم ،او کله چې هغوی د خپلو وروڼو سره ستا د کار په اړه واوري ،نو ټول به زما په ضد راټول شي او ما به ووژني ،نو زه او زما کورنۍ به له منځه لړ شو. ۳۴شمعون ،لوي او د هغوی ټولو وروڼو خپل پلر یعقوب ته په ځواب کې وویل” :ګوره ،موږ په دې خاوره کې اوسېږو ،او شکیم به زموږ د خور سره داسې وکړي؟ ته ولې د هغه ټولو کارونو په اړه چوپ یې چې شکیم کړي دي؟ او هغه به زموږ د خور سره د کوڅو په اوږدو کې د یوې فاحشې په څېر چلند وکړي؟“ ۳۵او د هغو ښځو شمېر چې شمعون او لوي د شکیم ښار څخه بندیانې بوتللې وې او هغوی یې ونه وژلې ،پنځه اتیا وې چې نارینه یې نه وو پېژندلي. ۳۶د هغوی په منځ کې یوه ښکلې او ښکلې پېغله وه چې نوم یې بونه وو .شمعون هغه واده کړه او د هغو نارینه وو شمېر چې هغوی بندیان کړل او ووژل نه شول ،اووه څلوېښت تنه وو او پاتې نور یې ووژل. ۳۷او ټول هغه ځوانان او ښځې چې شمعون او لوي د شکیم ښار څخه نیولي وو ،د یعقوب د زامنو او د هغوی د اولدونو غلمان وو ،تر هغه وخته پورې چې د یعقوب زامن د مصر څخه ووتل. ۳۸کله چې شمعون او لوي له ښار څخه ووتل ،هغه دوه ځوانان چې په ښار کې پټ شوي وو او د ښار د خلکو په منځ کې مړه نه شول ، پاڅېدل .دا ځوانان ښار ته ننوتل او په کې ګرځېدل .ښار یې خالي وموند او یوازې ښځې یې ژړل .دغو ځوانانو چیغې وهلې او ویل یې" :دا هغه بد کار دی چې د یعقوب عبرانی زامنو په دې ښار باندې وکړ ،ځکه چې دوی نن ورځ د کنعان یو ښار ویجاړ کړ ،او د کنعان په ټوله خاوره کې د خپلو ژوندونو څخه ونه وېرېدل". ۳۹نو دا سړى له ښاره ووتل او د تفناخ ښار ته لړل ،هلته راغلل او د تفناخ اوسېدونکو ته یې هغه څه بیان کړل چې په هغوی باندې راغلي وو او هغه څه چې د یعقوب زامنو د لشکم ښار سره کړي وو. ۴۰او دا خبر د تفناک بادشاه یاشوب ته ورسېدو ،او هغه د لشکم ښار ته سړى ولېږل چې هغه ځوانان وویني ،ځکه چې بادشاه په دې خبره باندې باور ونکړ او ویې ویل :څنګه دوه سړو د لشکم په شان دومره لوئ ښار وران کړ؟ ۴۱د یاشوب استازي بېرته راغلل او هغه ته یې خبر ورکړ” :موږ ښار ته راغلو ،او هغه ویجاړ شوی دی ،هلته هیڅ سړی نشته ،یوازې ښځې ژاړي ،نه رمې شته او نه غوایان ،ځکه چې په ښار کې هرڅه وو چې د یعقوب زامنو یې وړي دي“. 57
جاشر
۴۲یاشوب په دې حیران شو او ویې ویل :څنګه دوه سړي دا کار کولی شي ،چې دومره لوی ښار ویجاړ کړي ،او یو سړی هم د هغوی په وړاندې ودرېدلی نشي؟ ۴۳ځکه چې د نمرود په وخت کې داسې کار نه دی شوی او نه هم له ډېرې مودې راهیسې داسې کار شوی دی .د تفناک پاچا یاشوب خپلو خلکو ته وویل :زړور اوسئ او موږ به لړ شو او د دې عبرانیانو سره جګړه وکړو او د هغوی سره به هغه څه وکړو لکه څنګه چې دوی د ښار سره وکړل ،او موږ به د ښار د خلکو د ګناه بدله واخلو. ۴۴د تفناک پاچا یاشوب د دې موضوع په اړه له خپلو سلکارانو سره مشوره وکړه او د هغه سلکارانو هغه ته وویل" :ته به یوازې په عبرانیانو باندې غالب نشې ،ځکه چې دوی باید د ټول ښار لپاره د دې کار کولو لپاره ځواکمن وي". ۴۵که چېرې د هغوی څخه دوه کسان ټول ښار وران کړي او هیڅوک د هغوی په وړاندې ودریږي نه ،نو که ته د هغوی په وړاندې لړ شې ،نو هغوی به ټول زموږ په وړاندې راپورته شي او موږ به هم همداسې له منځه یوسي. ۴۶خو که تۀ زمونږ شاوخوا ټولو بادشاهانو ته پېغام ولېږې او هغوئ سره راټول کړې ،نو مونږ به ورسره لړ شو او د یعقوب د زامنو سره به جنګ وکړو ،او تۀ به په هغوئ باندې غالب شې. ۴۷یاشوب د خپلو مشاورینو خبرې واورېدې ،او د هغوی خبرې هغه او د هغه خلکو ته خوښې شوې ،او هغه همداسې وکړل؛ او د تفناخ پاچا یاشوب د اموریانو ټولو پاچاهانو ته چې شکیم او تفناخ یې محااره کړي وو ،واستول: ۴۸زما سره لړ شه او زما سره مرسته وکړه ،مونږ به عبراني یعقوب او د هغه ټول زامن ووژنو او د ځمکې له مخ څخه به یې له منځه یوسو ،ځکه چې هغه د شکیم ښار سره داسې وکړل ،او ته نه پوهېږې؟ ۴۹د اموریانو ټولو بادشاهانو د هغه بدۍ په اړه واورېدل چې د یعقوب زامنو د شکیم ښار سره کړې وې ،او هغوی په هغوی ډېر حیران شول. ۵۰د اموریانو اووه پاچاهان د خپلو ټولو لښکرو سره راټول شول ،شاوخوا لس زره سړي چې تورې یې درلودې ،او د یعقوب د زامنو سره د جګړې لپاره راغلل؛ او یعقوب واورېدل چې د اموریانو پاچاهان د هغه د زامنو سره د جګړې لپاره راټول شوي دي ،نو یعقوب ډېر ووېرېد او هغه یې ډېر خفه کړ. ۵۱حضرت یعقوب د شمعون او لوي په وړاندې غږ وکړ او ویې ویل" :دا څه کار دی چې تاسو کړی دی؟ ولې تاسو ما ته زیان ورساوه چې د کنعان ټول اولدونه زما په وړاندې راولئ ترڅو ما او زما کورنۍ له منځه یوسي؟ ځکه چې زه او زما کورنۍ ارام وو ،او تاسو زما سره دا کار وکړ او د خپلو کړنو په واسطه مو د ځمکې اوسېدونکي زما په وړاندې راوپارول". ۵۲یهودا خپل پلر ته ځواب ورکړ" :آیا زما وروڼو شمعون او لیوي د شکیم ټول اوسېدونکي بې ګټې ووژل؟ دا ځکه وه چې شکیم زموږ خور سپکه کړې وه او د نوح او د هغه د اولدونو په وړاندې یې زموږ د خدای حکم مات کړی و ،ځکه چې شکیم زموږ خور په زور سره بوتله او د هغې سره یې زنا وکړه". ۵۳شکیم دا ټول بد کارونه وکړل او د هغه د ښار یو اوسیدونکی هم د هغه سره مداخله ونه کړه او ویې نه ویل چې ته ولې دا کار کوې؟ یقینا د دې لپاره زما وروڼه لړل او ښار یې ونیو ،او څښتن دا ښار د هغوی په لس کې ورکړ ،ځکه چې د هغه اوسیدونکو زموږ د خدای د امرونو څخه سرغړونه کړې وه .نو ایا دا ټول کارونه یې بې ګټې دي؟ ۵۴نو اوس ولې وېرېږې او خفه کېږې؟ ولې زما د وروڼو څخه خفه یې؟ او ولې ستا غصه د هغوی په وړاندې ده؟ ۵۵یقینا ا زمونږ هغه خدای چې د شکیم ښار او د هغې اوسېدونکي یې د هغوی په لس کې ورکړل ،هغه به ټول کنعاني پاچاهان هم چې زموږ په وړاندې راروان دي ،زمونږ په لس کې ورکړي او مونږ به هم د هغوی سره هغه شان وکړو لکه څنګه چې زما وروڼو د شکیم سره وکړل. ۵۶اوس د هغوی په اړه ارام اوسه او خپلې وېرې لرې کړه ،خو په خپل څښتن خدای باور وکړه ،او هغه ته دعا وکړه چې زموږ سره مرسته وکړي او موږ وژغوري ،او زموږ دښمنان زموږ په لس کې ورکړي. ۵۷او یهودا د خپل پلر یو نوکر ته غږ وکړ” ،لړ شه او وګوره چې هغه بادشاهان چې زمونږ په وړاندې راروان دي ،د خپلو لښکرو سره چېرته دي“. ۵۸نوکر لړ او لرې یې وکتل ،او د سیحون غره ته پورته شو ،او د پاچاهانو ټولې لښکرې یې په پټیو کې ولړې ولیدې ،او یهودا ته راستون شو او ویې ویل :وګورئ پاچاهان د خپلو ټولو لښکرو سره په میدان کې ځای پر ځای شوي دي ،یو قوم ډېر زیات دی ،لکه د سمندر د غاړې د شګو په څیر. ۵۹یهودا شمعون ،لوي او خپلو ټولو وروڼو ته وویل" :خپل ځانونه قوي کړئ او د زړورتیا زامن شئ ،ځکه چې زموږ څښتن خدای زموږ سره دی ،له هغوی څخه مه وېرېږئ". ۶۰هر سړی ولړ شه ،خپل جنګي وسلې ،کمان او توره واغونده ،او موږ به لړ شو او د دې ناسنته خلکو سره به وجنګیږو؛ څښتن زموږ خدای دی ،هغه به موږ وژغوري. ۶۱نو هغوی پورته شول او هر یو خپل جنګي وسلې اغوستې وې ،لوی او واړه ،د یعقوب یوولس زامن او د یعقوب ټول نوکران د هغوی سره وو. ۶۲د اسحاق ټول نوکران چې په حبرون کې د اسحاق سره وو ،ټول د هر ډول جنګي وسایلو سره سمبال شول او د یعقوب زامن او د هغوی نوکران چې یو سل دولس سړي وو ،د دې پاچاهانو په لور لړل او یعقوب هم د هغوی سره لړ. ۶۳د یعقوب زامنو خپل پلر اسحاق ته چې د ابراهیم زوی وو ،حبرون ته چې قریت اربع هم ورته ویل کېږي ولېږه او ویې ویل: ۶۴مونږ ستا دپاره خپل څښتن خدای ته دعا وکړه چې موږ د هغو کنعانیانو له لس څخه وساتي چې زموږ په وړاندې راروان دي او هغوی ته زموږ لس ورکړي.
58
جاشر
۶۵د ابراهیم زوی اسحاق د خپلو زامنو لپاره څښتن ته دعا وکړه او ویې ویل :ای څښتنه خدایه ،تا زما پلر سره وعده کړې وه چې زه به ستا اولد د اسمان د ستورو په څیر زیات کړم ،او تا هم زما سره وعده کړې وه او خپله ژمنه یې پوره کړه ،اوس چې د کنعان پاچاهان سره راټول شوي دي ،ترڅو زما د اولدونو سره جګړه وکړي ځکه چې دوی هیڅ تاوتریخوالی نه دی کړی. ۶۶نو اوس ،ای څښتنه خدایه ،د ټولې ځمکې خدایه ،زه تاته دعا کوم چې د دې پاچاهانو مشوره بدله کړه چې زما د زامنو په وړاندې جګړه ونه کړي. ۶۷او د دې پاچاهانو او د هغوی د خلکو زړونه زما د زامنو په ویره سره متاثره کړه او د هغوی غرور یې راښکته کړه ،او دوی زما د زامنو څخه مخ واړوي. ۶۸او په خپل قوي لس او غځېدلي لس سره زما زامن او د هغوی خدمتګاران د هغوی څخه وژغوره ،ځکه چې ستا په لسونو کې قدرت او قدرت دی چې دا ټول کارونه ترسره کړئ. ۶۹د یعقوب زامن او د هغوی نوکران د دې پاچاهانو په لور لړل ،او دوی په خپل خدای څښتن باور وکړ ،او کله چې دوی روان وو ،د دوی پلر یعقوب هم څښتن ته دعا وکړه او ویې ویل :ای څښتنه خدایه ،قوي او لوړ خدایه ،چې له پخوانیو وختونو څخه ،له هغه ځایه تر اوسه او د تل لپاره حکومت کوي. ۷۰ته هغه څوک یې چې جنګونه راپاروي او بندوي یې ،ستا په لس کې ځواک او ځواک دی چې لوړ او ښکته کړي؛ اې زما دعا ستا په وړاندې قبوله شي چې ته په خپل رحمت سره ماته راشې ،د دې پاچاهانو او د هغوی د خلکو زړونه زما د زامنو په ویره سره متاثره کړې ، او هغوی او د هغوی کمپونه ویره کړې ،او په خپل لوی مهربانۍ سره ټول هغه کسان وژغورې چې په تا باور لري ،ځکه چې ته یې چې خلک زموږ لندې کولی شې او ملتونه زموږ تر واک لندې راکولی شې. فصل۳۵ ۱نو د اموریانو ټول بادشاهان راغلل او په میدان کې ودرېدل چې د خپلو مشاورینو سره مشوره وکړي چې د یعقوب د زامنو سره څه وشي ، ځکه چې هغوی ل هم د هغوی څخه وېرېدل او ویل یې چې وګورئ ،د هغوی څخه دوو کسانو د شکیم ټول ښار ووژلو. ۲او څښتن د اسحاق او یعقوب دعاګانې واورېدې ،او د دې ټولو پاچاهانو سلکارانو زړونه یې په ډېره وېره او وحشت ډک کړل ،نو هغوی په یوه خوله وویل: ۳آیا تاسو نن احمق یاست ،یا تاسو کې هیڅ عقل نشته چې د عبرانیانو سره جګړه وکړئ ،او ولې نن ورځ په خپل ځان له منځه وړلو څخه خوند اخلئ؟ ۴وګورئ ،د هغوی څخه دوه کسان د شکیم ښار ته بې له وېرې او وېرې راغلل ،او د ښار ټول اوسېدونکي یې ووژل ،چې هیڅوک یې په وړاندې ونه درېدل ،او تاسو به څنګه وکولی شئ چې د هغوی ټولو سره جګړه وکړئ؟ ۵تاسو پوهېږئ چې د هغوی خدای له هغوی سره ډېره مینه لري ،او د هغوی لپاره یې داسې لوی کارونه کړي دي چې له پخوا وختونو راهیسې نه دي شوي ،او د قومونو په ټولو خدایانو کې ،هیڅوک د هغه د لویو کارونو په څیر کار نشي کولی. ۶په یقین سره هغه د هغوی پلر ابراهیم چې عبراني وو ،د نمرود او د هغه د ټولو خلکو له لس څخه وژغوره چې ډېر ځله یې د هغه د وژلو هڅه کړې وه. خ ۷هغۀ هغه د هغه اور نه هم بچ کړو چې نمرود بادشاه په کښې اچولے وو ،او د هغۀ خدائ پاک هغه د هغې نه بچ کړو. ۸او بل څوک داسې کار کولی شي؟ یقینا دا ابراهیم وو چې د عیلم پنځه پاچاهان یې ووژل ،کله چې دوی د هغه د ورور زوی ته لس ورکړ چې په هغه وخت کې په سدوم کې اوسېده. ۹او هغه نوکر چې د هغه په کور کې وفادار و او د هغه څو سړي یې ونیول ،او په یوه شپه کې یې د عیلم پاچاهان تعقیب کړل او ووژل ، او د هغه د وراره زوی ته یې د هغه ټول جایداد بیرته ورکړ چې دوی یې ترې اخیستی و. ۱۰او یقینا تاسو پوهیږئ چې د دې عبرانیانو خدای له دوی څخه ډیر خوښ دی ،او دوی هم له هغه څخه خوښ دي ،ځکه چې دوی پوهیږي چې هغه دوی د دوی د ټولو دښمنانو څخه وژغورل. ۱۱او وګورئ چې د خپل خدای سره د خپلې مینې له لرې ،ابراهیم خپل یوازینی او قیمتي زوی واخیست او اراده یې وکړه چې هغه خپل خدای ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه راولي ،او که خدای هغه د دې کار څخه نه وای منع کړی ،نو هغه به دا کار د خپل خدای سره د خپلې مینې له لرې کړی وای. ۱۲او خدای پاک د هغه ټول کارونه ولیدل ،او قسم یې ورته وکړ ،او ژمنه یې ورسره وکړه چې هغه به د هغه زامن او ټول اولد د هر هغه مصیبت څخه وژغوري چې دوی به پرې راشي ،ځکه چې هغه دا کار کړی و ،او د خپل خدای سره د خپلې مینې له لرې یې د هغه د زوی لپاره د هغه رحم بند کړ. ۱۳آیا تاسو نه دي اوریدلي چې د هغوی خدای د مصر د پاچا فرعون او د جرار د پاچا ابی ملک سره څه وکړل ،د ابراهیم د ښځې په اخیستلو سره چې د هغې په اړه یې ویل ،هغه زما خور ده ،ترڅو هغوی هغه د هغې په خاطر ووژني او د هغې د واده کولو فکر وکړي؟ او خدای د هغوی او د هغوی د خلکو سره هغه څه وکړل چې تاسو اوریدلي دي. ۱۴او وګورئ ،موږ په خپلو سترګو ولیدل چې د یعقوب ورور عیسو د څلورو سوو نفرو سره د هغه د وژلو په نیت راغی ،ځکه چې هغه ته یاد و چې هغه د خپل پلر برکت له هغه څخه اخیستی دی. ۱۵او کله چې هغه له سوریې څخه راغی نو هغه د هغه سره د لیدو لپاره لړ ،ترڅو مور او ماشومان یې ووژني ،او چا چې هغه د هغه له لسونو څخه وژغوره مګر د هغه خدای چې هغه پرې باور درلود؟ هغه هغه د خپل ورور او د هغه د دښمنانو له لسونو څخه وژغوره ،او یقینا هغه به بیا د دوی ساتنه وکړي. ۱۶څوک نه پوهیږي چې دا د دوی خدای وو چې دوی ته یې قوت ورکړ چې د شکیم ښار ته هغه بد عمل وکړي چې تاسو یې اوریدلي دي؟ 59
جاشر
۱۷نو آیا دا د دوی په خپل ځواک سره کیدی شي چې دوه سړي د شکیم په څیر دومره لوی ښار ویجاړ کړي که چیرې دا د دوی خدای نه وای چې دوی پرې باور درلود؟ هغه دا ټول د دې لپاره وکړل چې د ښار اوسیدونکي په خپل ښار کې ووژني. ۱۸او بیا ایا ته کولی شې په هغو کسانو باندې غالب شې چې ستا له ښار څخه د ټولو سره د جګړې لپاره راوتلي دي ،حتی که زر ځله نور هم ستا مرستې ته راشي؟ ۱۹تاسو پوهېږئ او پوهېږئ چې تاسو د هغوی سره د جګړې لپاره نه یاست راغلي ،بلکې د هغوی د خدای سره د جګړې لپاره راغلي یاست چې هغوی یې غوره کړي دي ،او له همدې امله تاسو ټول نن د تباهۍ لپاره راغلي یاست. ۲۰نو اوس د دې بدۍ څخه ځان وساتئ چې تاسو یې په ځانونو راوستلو هڅه کوئ ،نو دا به ستاسو لپاره غوره وي چې د دوی سره جګړې ته لړ نه شئ ،که څه هم دوی په شمیر کې لږ دي ،ځکه چې د دوی خدای د دوی سره دی. ۲۱کله چې د اموریانو بادشاهانو د خپلو سلکارانو ټولې خبرې واورېدې ،نو د هغوی زړونه له وېرې ډک شول ،او د یعقوب د زامنو څخه ووېرېدل او د هغوی سره یې جګړه ونه کړه. ۲۲هغوی د خپلو سلکارانو خبرو ته غوږ کېښود او د هغوی ټولې خبرې یې واورېدې ،او د سلکارانو خبرې پاچاهانو ته ډېرې خوښې شوې او هغوی همداسې وکړل. ۲۳نو بادشاهانو مخ واړاوه او د یعقوب د زامنو څخه یې ځان وساته ،ځکه چې هغوی د هغوی سره د جګړې جرئت ونه کړ ،ځکه چې هغوی له هغوی څخه ډېر وېرېدل ،او د هغوی زړونه د هغوی له وېرې څخه په هغوی کې ولړزېدل. ۲۴ځکه چې دا د څښتن له خوا هغوی ته راغله ،ځکه چې هغه د خپلو بندګانو اسحاق او یعقوب دعاګانې واورېدې ،ځکه چې هغوی په هغه باندې باور درلود؛ او دا ټول پاچاهان په هغه ورځ د خپلو لښکرو سره بیرته خپل ښار ته راستانه شول ،او په هغه وخت کې هغوی د یعقوب د زامنو سره جګړه ونه کړه. ۲۵د یعقوب زامن په هغه ورځ تر ماښامه پورې د سیحون غره په وړاندې ولړ وو .او دا ولیدل چې دا بادشاهان د هغوی سره د جګړې لپاره نه دي راغلي ،نو د یعقوب زامن خپلو کورونو ته راستانه شول. فصل۳۶ ۱په هغه وخت کې څښتن حضرت یعقوب ته ښکاره شو او ورته ویې ویل :پاڅېږه ،بیت ایل ته لړ شه او هلته پاتې شه او هلته د هغه څښتن لپاره یوه قربانګاه جوړه کړه چې تاته ښکاره شوی او ته او ستا اولدونه یې د مصیبت څخه ژغورلي دي. ۲نو حضرت یعقوب د خپلو زامنو او د هغه د ټولو شیانو سره پاڅېد او د څښتن د حکم سره سم بیتاېل ته لړل. ۳حضرت یعقوب د نهه نوي کالو وو کله چې هغه بیتاېل ته لړ ،حضرت یعقوب او د هغه زامن او ټول خلک چې د هغه سره وو ،په لوز کې په بیتاېل کې پاتې شول او هلته یې د څښتن لپاره چې هغه ته راڅرګند شو یوه قربانګاه جوړه کړه او حضرت یعقوب او د هغه زامن شپږ میاشتې په بیتاېل کې پاتې شول. ۴په هغه وخت کې دبوره د عوض لور ،د ربکا دایي چې د یعقوب سره وه ،مړه شوه ،او یعقوب هغه د بیتایل لندې د څېړۍ د ونې لندې ښخه کړه چې هلته وه. ۵او د یعقوب مور بتوئیل لور ،ربکا هم په هغه وخت کې په حبرون کې مړه شوه ،چې د قریت اربع په نوم یادېږي ،او هغه د مکفیله په هغه غار کې ښخ شوه چې ابراهیم د حیتیانو څخه اخیستی و. ۶د ربکا عمر یو سل درې دېرش کاله وو ،او هغه مړه شوه ،کله چې حضرت یعقوب واورېدل چې د هغه مور ربکا مړه شوې ده ،نو هغه په ژړا سره د خپلې مور لپاره وژړل او د هغې لپاره او د هغې دایي دبوره لپاره چې د بلوط د ونې لندې وه ،ډېر غمجن شو او هغه ځای یې د علون باخوت په نوم یاد کړ. ۷او لبان په هغو ورځو کې مړ شو ،ځکه چې خدای پاک هغه وواژه ځکه چې هغه د هغه تړون څخه سرغړونه وکړه چې د هغه او یعقوب ترمنځ وو. ۸حضرت یعقوب سل کلن وو چې څښتن هغه ته ښکاره شو او برکت یې ورکړ او د هغه نوم یې اسرائیل کېښود او په هغه ورځو کې د حضرت یعقوب ښځه راحیل امیدواره شوه. ۹په هغه وخت کې حضرت یعقوب او د هغه ټول ملګري د بیت_ئیل څخه د خپل پلر کور ته ،حبرون ته لړل. ۱۰او کله چې دوی په لره روان وو او افراتې ته ل لږ لره پاتې وه ،راحیل زوی وزېږاوه او د زیږون په وخت کې یې سخته ناروغي پیدا شوه او هغه مړه شوه. ۱۱حضرت یعقوب هغه د افراتې په لره کې چې بیت لحم ده ښخه کړه او د هغې په قبر یې یو ستنه ودروله چې تر نن ورځې پورې هلته ده .د راحیل عمر پنځه څلوېښت کاله وو او هغه مړه شوه. ۱۲حضرت یعقوب د خپل زوی نوم چې د راحیل څخه پیدا شو ،بنیامین کېښود ،ځکه چې هغه په هغه خاوره کې چې د هغه ښي لس ته وه ،پیدا شو. ۱۳د راحیل د مړینې څخه وروسته ،یعقوب د هغې د وینځې بلهې په خیمه کې خېمه ودروله. ۱۴په دې وجه روبین د خپلې مور لیه سره کینه وکړه او په قهر شو .هغه په قهر کې پاڅېد او د بلهې خېمې ته ننوت او د خپل پلر بستر یې له هغه ځای څخه لرې کړ. ۱۵په هغه وخت کې د روبین د زامنو څخه د پاچاهۍ او کاهنتوب حق واخیستل شو ،ځکه چې روبین د خپل پلر د بسترې سپکاوی کړی و . نو د مشرتوب حق یوسف ته ورکړل شو ،د پاچاهۍ مقام یهودا ته او د کاهنتوب حق لوي ته ورکړل شو ،ځکه چې روبین د خپل پلر بستره ناپاکه کړې وه. ۱۶دا د حضرت یعقوب د اولدې قصه ده چې په بین النهرین کې پیدا شوي وو او د حضرت یعقوب دولس زامن وو. 60
جاشر
۱۷د لیه زامن :روبین مشر زوی ،شمعون ،لوي ،یهودا ،یساکار ،زبولون او د هغوی خور دینه ،او د راحیل زامن :یوسف او بنیامین. ۱۸د لیه د وینځې زلفه زامن جاد او اشر وو او د راحیل د وینځې بلهه زامن دان او نفتالي وو .دا د یعقوب زامن وو چې په پادان ارام کې زېږېدلي وو. ۱۹نو یعقوب او د هغه زامن او د هغه ټول مال په سفر لړل او ممري ته چې قریت اربع ورته وایي ،راغی او دا په حبرون کې دی ،چېرته چې ابراهیم او اسحاق اوسېدل او یعقوب د خپلو زامنو او د هغه د ټولو مالونو سره په حبرون کې د خپل پلر سره اوسېد. ۲۰د هغه ورور عیسو د هغه زامن او د هغه ټول شیان د شعیر خاورې ته لړل او هلته اوسېدل او په شعیر کې یې جایدادونه ترلسه کړل . د عیسو اولد ډېر زیات شو او په شعیر کې ډېر زیات شول. ۲۱دا د عیساؤ د اولدې قصه ده چې د کنعان په وطن کې پیدا شوې وه .د عیساؤ پنځه زامن وو. ۲۲عدې د عیسو څخه خپل مشر زوی الیفاز وزېږاوه او د هغه څخه یې رعوئیل هم وزېږاوه او د هغه څخه یې یعوش ،یعلم او قورح پیدا شول. ۲۳دا د عیساؤ اولد دے چې د کنعان په وطن کښې پېدا شوے وو ،او د عیساؤ د زوئ الیفاز زامن تیمان ،اومر ،افو ،جعتام ،قنز او عمالیکس وو او د رعوئیل زامن ناحات ،زارح ،شامه او لمزه وو. ۲۴د یعوش زامن :تمنه ،علوه ،یتیت او د یعلم زامن :عل ،فینور او قناز. اایر په خاوره کې د خپلو مشرانو په ۲۵د قورح زامن :تیمان ل ،مبصار ،مجدیئیل او عرام ،دا د عیسو د اولدې کورنۍ وې چې د هغوی د ل توګه وې. ۲۶او دا د شعیر حوري د زامنو نومونه دي چې د شعیر په خاوره کې اوسېدل :لوطان ،شوبال ،ابعون ،آنا ،دیشان ،ایصر او دیسون ،چې اووه زامن وو. ۲۷د لوطان زامن حوري ،هیمان او د هغوی خور تمنا وه ،یعنې تمنا هغه وه چې یعقوب او د هغه زامنو ته راغله ،خو هغوی د هغې خبره ونه منله .هغه لړه او د عیسو د زوی الیفاز وینځه شوه او د هغې څخه عمالیق پیدا شو. ۲۸د شوبل زامن علوان ،مانحت ،عیبال ،شفو او اونام وو .د ابعون زامن عیاه او عنا وو .دا هغه عنا وه چې په احرا کې یې د یمیانو سره هغه وخت معامله وکړه کله چې هغه د خپل پلر ابعون خره څرول. ۲۹او کله چې هغه د خپل پلر خرونه څرول ،نو هغه یې په مختلفو وختونو کې دښتې ته بوتلل ترڅو هغوی وخوري. ۳۰او یوه ورځ وه چې هغه هغوی د سمندر په غاړه کې یوې احرا ته ،د خلکو د بیابان په مقابل کې راوستل ،او کله چې هغه هغوی ته خواړه ورکول ،نو د سمندر له بلې غاړې څخه یو ډېر دروند طوفان راغی او په هغو خرو باندې چې هلته یې څرخېدل ،ودرېد ،او ټول ودرېدل. ۳۱او وروسته شاوخوا یو سل او شل لوی او ډارونکي حیوانات د سمندر بلې غاړې ته د احرا څخه راووتل او ټول هغه ځای ته راغلل چې خرونه پکې وو او هلته یې ځانونه ځای پر ځای کړل. ۳۲او هغه څاروي ،له منځ څخه ښکته ،د انسانانو په شکل وو ،او له منځ څخه پورته ،ځینې یې د ریچهانو په څیر وو ،او ځینې یې د ساتونکو په څیر وو ،چې د دوی د اوږو له مینځ څخه یې لکۍ ځمکې ته رسیدلې وې ،لکه د دوچیفت لکۍ ،او دا څاروي راغلل او په دې خرو سپاره شول او دوی یې بوتلل ،او تر نن ورځې پورې روان دي. ۳۳او د دې ځناورو څخه یو یې عنا ته نږدې شو او په لکۍ یې هغه وواهه او بیا له هغه ځای څخه وتښتېد. ۳۴کله چې هغه دا کار ولید ،نو د خپل ژوند څخه ډېر ووېرېد ،او وتښتېد او ښار ته وتښتېد. ۳۵هغه خپلو زامنو او وروڼو ته هغه څه بیان کړل چې په هغه باندې شوي وو .ډېر خلک د خرو د لټولو لپاره لړل ،خو هغه یې ونه موندل .له هغې ورځې څخه انا او د هغه وروڼه نور هغه ځای ته لړل نه ،ځکه چې هغوی د خپل ژوند څخه ډېر وېرېدل. ۳۶د سعیر د زوی عنه زامن :دیسون او د هغه خور :اهلیبامه ،او د دیسون زامن :حمدان ،اشبان ،یتران او کران ،او د ایزر زامن :بللحان ، زعوان او عقان ،او د دیسون زامن :عوض او اران. ۳۷دا د شعیر حوري د اولدې کورنۍ دي ،د هغوی د مشرانو په مطابق د شعیر په خاوره کې. ۳۸عیسو او د هغه اولدونه د سعیر حوري په خاوره کې چې د هغې خاورې اوسېدونکی وو ،اوسېدل .هغوی په هغه کې شتمني درلوده او ډېر زیات شول .حضرت یعقوب او د هغه اولدونه او د هغوی ټول اولدونه د خپل پلر اسحاق سره د کنعان په خاوره کې اوسېدل ،لکه څنګه چې څښتن د هغوی پلر ابراهیم ته امر کړی وو. فصل۳۷ ۱د حضرت یعقوب د ژوند په یو سل او پنځم کال کې ،چې د کنعان په خاوره کې د حضرت یعقوب د اوسېدو نهم کال و ،هغه د بین النهرین څخه راغی. ۲په هغو ورځو کې حضرت یعقوب د خپلو زامنو سره د حبرون څخه سفر وکړ .هغوی او د هغوی ټول شیان د شکیم ښار ته لړل او بیرته راغلل او هلته اوسېدل .ځکه چې د حضرت یعقوب اولد په شکیم ښار کې د خپلو څارویو لپاره ښه او زرخیز څړځای ترلسه کړ .شکیم ښار بیا جوړ شوی و او په هغه کې شاوخوا درې سوه نارینه او ښځې وې. ۳حضرت یعقوب ،د هغه اولدونه او د هغه ټول شتمني د هغه پټي په هغه برخه کې اوسېدل چې حضرت یعقوب د لشکم د پلر حمور څخه اخیستې وه ،کله چې هغه د شمعون او لوي له خوا د ښار د فتح کولو څخه مخکې له پادشاه ارام څخه راغی. ۴د کنعانیانو او اموریانو ټولو بادشاهانو چې د شکیم ښار یې محااره کړے وو واورېدل چې د یعقوب زامن بیا شکیم ته راغلي دي او هلته اوسېږي. 61
جاشر
۵هغوی وویل :آیا د عبرانی یعقوب زامن به بیا ښار ته راشي او هلته به واوسیږي ،وروسته له دې چې هغوی د ښار اوسیدونکي ووژل او ویستل؟ ایا اوس به بیرته راشي او هغه خلک به هم وباسي چې په ښار کې اوسیږي یا به یې ووژني؟ ۶د کنعان ټول بادشاهان یو ځل بیا سره راټول شول او د یعقوب او د هغه د زامنو سره د جګړې لپاره سره راټول شول. ۷او د تفناخ بادشاه یاشوب خپلو ټولو ګاونډیو بادشاهانو ته هم واستول ،د جاش بادشاه ایلن ،د شیلو بادشاه یهوري ،د حصار بادشاه فراتون ، د سارتون بادشاه سوسي ،د بیت کوران بادشاه لبن او د عتنیه بادشاه شبیر ته ،او دا پیغام یې ولېږه: ۸زما سره راشه او زما سره مرسته وکړه ،راځئ چې عبراني یعقوب ،د هغه زامن او د هغه ټول شیان ووژنو ،ځکه چې دوی بیا شکیم ته راغلي دي چې دا ونیسي او د مخکې په څیر د هغه اوسیدونکي ووژني. ۹نو دا ټول بادشاهان سره راټول شول او د خپلو ټولو لښکرو سره راغلل ،داسې خلک چې د سمندر د غاړې د شګو په څېر ډېر زیات وو ، او ټول د تفناک په مقابل کې وو. ۱۰د تفناخ بادشاه یاشوب د خپل ټول لښکر سره د هغوئ سره د جنګ دپاره راووتلو او د ښار نه بهر یې د تفناخ سره مخامخ خېمې ولګولې .هغوئ دا ټول بادشاهان په اوو ډلو ووېشل ،چې د یعقوب د زامنو په مقابل کښې وو. ۱۱نو هغوی یعقوب او د هغه زوی ته یو پیغام واستاوه چې ووایی" :تاسو ټول زموږ سره راشئ چې په دره کې سره یوځای خبرې وکړو او د شکیم د هغو خلکو څخه بدله واخلو چې تاسو د دوی په ښار کې وژلي وو .اوس به تاسو بیرته د شکیم ښار ته راستانه شئ او هلته به اوسېږئ او د هغه اوسیدونکي به لکه څنګه چې مخکې وو وژنئ". ۱۲د حضرت یعقوب زامنو دا واورېدل او د کنعان د پاچاهانو د خبرو په اورېدو سره ډېر قهرجن شول .د حضرت یعقوب لس زامنو په بیړه سره پاڅېدل او هر یو خپل جنګي وسایل واغوستل او د هغوی یو سل او دوه تنه نوکران د جګړې لپاره تیار وو. ۱۳او دا ټول سړى ،د یعقوب زامن د خپلو نوکرانو سره ،د دې بادشاهانو سره لړل ،او د هغوئ پلر یعقوب د هغوئ سره وو ،او هغوئ ټول د لشکم په ډېرۍ باندې ولړ وو. ۱۴یعقوب د خپلو زامنو لپاره څښتن ته دعا وکړه ،او خپل لسونه یې څښتن ته پورته کړل او ویې ویل :ای خدایه ،ته قادر مطلق خدای یې ، ته زموږ پلر یې ،تا موږ جوړ کړي یو او موږ ستا د لسونو کار یو .زه دعا کوم چې زما زامن د خپل رحمت له لرې د هغوی د دښمنانو له لس څخه وژغوره ،چې نن ورځ د هغوی سره د جګړې لپاره راځي او هغوی د هغوی له لس څخه ژغوري ،ځکه چې ستا په لس کې قدرت او قدرت دی چې لږ خلک له ډېرو وژغورې. ۱۵او زما زامنو ،خپلو خدمتګارانو ته د زړه زور او ځواک ورکړه چې د خپلو دښمنانو سره وجنګېږي ،هغوی ته ماتې ورکړي او د هغوی دښمنان د هغوی په مخکې ووژني ،او زما زامن او د هغوی غلمان د کنعان د خلکو په لس مه مړه کېږه. ۱۶خو که ستا په نظر کې دا ښه وي چې زما د زامنو او د هغوی د نوکرانو ژوند واخلئ ،نو هغوی په خپله لویه رحمت سره د خپلو خدمتګارانو په لس کې وساته ،ترڅو نن ورځ د اموریانو د پاچاهانو په لس له منځه لړ نشي. ۱۷کله چې حضرت یعقوب د څښتن څخه دعا کول بس کړل ،ځمکه له خپل ځای څخه ولړزېده او لمر تیاره شو ،او دا ټول پاچاهان ووېرېدل او یوه لویه ویره یې ونیوله. ۱۸ما للک خخدائ د یعقوب دعا واوروله ،او ما للک خخدائ د ټولو بادشاهانو او د هغوئ د لښکرو زړونه د یعقوب د زامنو په وېره او هیبت سره واچول. ۱۹ځکه چې څښتن هغوی ته د جنګي ګاډیو غږونه ،د یعقوب د زامنو د قوي آسونو غږونه او د هغوی سره د یو لوی لښکر غږونه واورېدل. ۲۰او دا بادشاهان د یعقوب د زامنو څخه ډېر وېرېدل ،او کله چې هغوی په خپلو سیمو کې ولړ وو ،نو د یعقوب زامن د یو سل دولسو سړو سره د یوې لویې او سترې چیغې سره د هغوی په لور روان شول. ۲۱کله چې پاچاهانو د یعقوب زامن ولیدل چې د هغوی په لور مخ په وړاندې روان دي ،نو نور هم وارخطا شول ،او هغوی د لومړي ځل په څېر د یعقوب د زامنو څخه د وتلو او د هغوی سره د جګړې نه کولو اراده وکړه. ۲۲خو هغوی شاته ونه ګرځېدل او ویې ویل :دا به زمونږ لپاره شرم وي چې داسې دوه ځله د عبرانیانو له مخې څخه ووځو. ۲۳د یعقوب زامن راغلل او د دې ټولو بادشاهانو او د هغوی د لښکرو په وړاندې یې حمله وکړه ،او هغوی ولیدل چې دا یو ډېر قوي قوم وو ،لکه د سمندر د شګو په څېر ګڼ شمېر. ۲۴د یعقوب زامنو څښتن ته فریاد وکړ او ویې ویل :ای څښتنه ،زموږ سره مرسته وکړه او ځواب راکړه ،ځکه چې موږ په تا باور لرو ،او پرېږده چې د دې ناسنته کسانو په لس چې نن ورځ زموږ په وړاندې راغلي دي ،مړه نه شو. ۲۵د حضرت یعقوب زامنو خپلې وسلې وتړلې او هر یو خپل ډال او نیزه په لسونو کې واخیسته او جګړې ته ورنژدې شول. ۲۶د یعقوب زوئ یهودا د خپلو وروڼو نه مخکښې او د خپلو لسو نوکرانو سره د دې بادشاهانو په لور منډه کړه. ۲۷او د تفناک بادشاه یاشوب هم د خپل لښکر سره د یهوداه نه مخکښې راووتلو ،او یهوداه ولیدل چې یاشوب او د هغه لښکر د هغه په لور راروان دي ،نو د یهوداه غصه وپارېده ،او د هغه غصه په هغه کښې اور ولګېدو ،او هغه هغه جنګ ته نږدې شو چې په هغه کښې یهوداه خپل ژوند له لسه ورکړ. ۲۸یاشوب او د هغه ټول لښکر د یهوداه په لور روان وو ،هغه په یو ډېر قوي او قوي آس سپور وو ،یاشوب ډېر زړور سړی وو او د سر څخه تر پښو پورې په اوسپنې او زېړو پوښل شوی وو. ۲۹او کله چې هغه په اس سپور و ،هغه د دواړو لسونو سره د مخکې او شا څخه تیرونه ووهل ،لکه څنګه چې په خپلو ټولو جګړو کې د هغه عادت و ،او هغه هیڅکله هغه ځای له لسه نه ورکاوه چې هغه خپل تیرونه په نښه کول. ۳۰کله چې یاشوب د یهودا سره د جګړې لپاره راغی او په یهودا باندې یې ډېر غشي وویشتل ،څښتن د یاشوب لس وتړ او ټول غشي چې هغه ویشتل د هغه په خپلو سړیو ولګېدل. 62
جاشر
۳۱سره له دې ،یاشوب د یهودا په لور مخ په وړاندې روان و ،ترڅو د غشو سره هغه ته ننګونه وکړي ،مګر د دوی ترمنځ فااله شاوخوا دیرش متره وه ،او کله چې یهودا ولیدل چې یاشوب خپل غشي د هغه په وړاندې راښکته کوي ،نو هغه د خپل قهرجن ځواک سره د هغه په لور منډه کړه. ۳۲یهودا د ځمکې څخه یو لوی تیږه پورته کړه ،چې وزن یې شپیته مثقال وو ،او یهودا د یاشوب په لور منډه کړه ،او هغه تیږه یې د هغه په ډال ولګېده ،چې یاشوب په ګوزار سره حیران شو او له خپل آس څخه په ځمکه وغورځېد. ۳۳او د یاشوب د لس څخه ډال مات شو او د ضربې په زور سره شاوخوا پنځلس متره واټن ته وخوځېد او ډال د دوهمې ډلې په مخکې وغورځېد. ۳۴او هغه پاچاهان چې د یاشوب سره راغلي وو ،له لرې څخه د یعقوب د زوی یهودا ځواک او هغه څه چې هغه د یاشوب سره کړي وو ولیدل ،نو دوی د یهودا څخه ډېر ووېرېدل. ۳۵او هغوی د یاشوب کمپ ته نږدې سره راټول شول ،کله چې هغه ګډوډ شو ،نو یهودا خپله توره راوویستله او د یاشوب کمپ څخه یې دوه څلویښت سړي ووژل ،او د یاشوب ټوله کمپ د یهودا څخه وتښتېده ،او هیڅوک یې په وړاندې ونه دریدل ،او دوی یاشوب پریښود او د هغه څخه وتښتېدل ،او یاشوب ل تر اوسه په ځمکه پروت و. ۳۶کله چې یاشوب ولیدل چې د هغه د لښکر ټول سړي د هغه څخه تښتیدلي دي ،نو ژر یې د یهودا په وړاندې ودرېد او په خپلو پښو ودرېد. ۳۷او یاشوب د یهودا سره په یوه جګړه کې ووژل شو ،هغوی خپل ډالونه د ډال په مقابل کې ودرول ،او د یاشوب ټول سړي وتښتېدل ، ځکه چې هغوی د یهودا څخه ډېر وېرېدل. ۳۸یاشوب خپله نېزه په لس کې واخیسته چې د یهودا په سر ووهي ،خو یهودا ژر خپل ډال د یاشوب د نېزې په مقابل کې په خپل سر کېښود ،نو د یهودا ډال د یاشوب د نېزې سره ولګېد او ډال هم ټوټې ټوټې شو. ۳۹کله چې یهودا ولیدل چې د هغه ډال ټوټې ټوټې شو ،نو هغه ژر خپله توره راوویسته او د یاشوب په پښو یې ووهله او د هغه پښې یې پرې کړې چې یاشوب په ځمکه ولوېد او نېزه یې له لس څخه راوغورځېده. ۴۰یهودا په بیړه د یاشوب نېزه راواخیسته ،چې پرې یې د هغه سر پرې کړ او د هغه د پښو تر څنګ یې وغورزاوه. ۴۱کله چې د یعقوب زامنو ولیدل چې یهوداه د یاشوب سره څه کړي وو ،نو ټول د نورو بادشاهانو په لیکو کې منډه کړه ،او د یعقوب زامنو د یاشوب د لښکر او د هغو ټولو بادشاهانو لښکرو سره چې هلته وو جګړه وکړه. ۴۲د حضرت یعقوب زامنو پنځلس زره سړي ووژل او هغوی یې داسې ووهل لکه څنګه چې کدو وهي او پاتې نور د خپل ژوند د ژغورلو لپاره وتښتېدل. ۴۳او یهودا ل هم د یاشوب د مړي سره ولړ و او د هغه جامې یې وویستلې. ۴۴او یهوداه هم هغه اوسپنه او پیتل چې د یاشوب په شاوخوا کې وو ،راوویستل او د یاشوب د مشرانو نهه سړي راغلل چې د یهوداه په وړاندې جنګ وکړي. ۴۵یهودا ژر لړ او له ځمکې څخه یې یو تیږه پورته کړه او په هغې سره یې د یو تن په سر وواهه ،د هغه کوپړۍ ماته شوه او بدن یې هم له آس څخه په ځمکه وغورځېد. ۴۶هغه اته مشران چې پاتې وو ،د یهودا قوت یې ولید ،ډېر ووېرېدل او وتښتېدل .یهودا د خپلو لسو نفرو سره په هغوی پسې لړ او هغوی یې ونیول او ووژل. ۴۷او د یعقوب زامنو ل هم د پاچاهانو لښکرې وهلې ،او ډېر یې ووژل ،خو هغو پاچاهانو په زړورتیا سره د خپلو مشرانو سره خپل دریځ وساته ،او له خپلو ځایونو څخه شاته نه شول ،او د خپلو هغو لښکرو په وړاندې یې چیغې وهلې چې د یعقوب د زامنو څخه تښتیدلي وو ،خو هیچا هم د هغوی خبره ونه منله ،ځکه چې هغوی د خپل ژوند څخه وېرېدل چې مړه شي. ۴۸د یعقوب ټول زامن ،د بادشاهانو لښکرو ته د ماتې ورکولو نه پس ،بیرته راغلل او د یهوداه په وړاندې راغلل ،او یهوداه ل هم د یاشوب اته مشران وژل او د هغوی جامې یې وویستلې. ۴۹او لوي د جاعش پاچا ایلون ولید چې د هغه په لور مخ په وړاندې روان و ،د خپلو څوارلسو قوماندانانو سره چې هغه ووژني ،مګر لوي په یقین سره دا نه پوهیده. ۵۰ایلون د خپلو مشرانو سره نږدې شو ،لوي شاته وکتل او ویې لیدل چې د شا له خوا جګړه ورته ورکړل شوې ده ،لوي د خپلو دولسو نوکرانو سره منډه کړه ،او هغوی لړل او ایلون او د هغه قوماندانان یې د تورې په څنډه ووژل. فصل۳۸ ۱او د شیلوه پاچا ایهوري د ایلون سره د مرستې لپاره راغی ،او هغه یعقوب ته نږدې شو ،کله چې یعقوب خپل کمان چې په لس کې و راوویست او یو غشی یې ایهوري ته ولوېد چې د هغه د مړینې لمل شو. ۲کله چې د شیلوه پاچا ایهوري مړ شو ،نو څلور پاتې پاچاهان د نورو مشرانو سره د خپل ځای څخه وتښتېدل ،او هڅه یې وکړه چې وتښتي ،او ویې ویل" :موږ نور د عبرانیانو سره ځواکمن نه یو ځکه چې دوی درې پاچاهان او د هغوی مشران ووژل چې زموږ څخه ډیر قوي وو". ۳کله چې د یعقوب زامنو ولیدل چې پاتې بادشاهان له خپل مقام څخه لړل ،نو هغوی ورپسې شول ،او یعقوب هم د شکیم د ډېرۍ څخه له هغه ځای څخه راغی چې هلته ولړ و ،او هغوی په بادشاهانو پسې لړل او د خپلو نوکرانو سره هغوی ته ورسېدل. ۴او پاچاهانو او قوماندانانو د خپلو نورو لښکرو سره ،کله چې هغوی ولیدل چې د یعقوب زامن د هغوی سره نږدې شوي دي ،نو د خپل ژوند څخه ووېرېدل او وتښتېدل تر هغه چې د خاار ښار ته ورسېدل. 63
جاشر
۵د یعقوب زامنو د ښار تر دروازې پورې د هغوی تعقیب وکړ ،او هغوی د پاچاهانو او د هغوی د لښکرو په منځ کې یو لوی برید وکړ ، شاوخوا څلور زره سړي ،او پداسې حال کې چې دوی د پاچاهانو لښکرو ته ماتې ورکوله ،یعقوب په خپل کمان کې بوخت و چې ځان یې د پاچاهانو په وهلو پورې محدود کړ ،او هغه ټول ووژل. ۶هغۀ د خاار بادشاه فراتون د خاار ښار په دروازه کښې ووژلو ،او وروستو یې د سارتون بادشاه سوسي ،د بیتکورین بادشاه لبن او د مکنیمه بادشاه شبیر ووژل او ټول یې په غشو ووژل ،هر یو ته یو غشے وو ،او هغوئ مړۀ شول. ۷د یعقوب زامنو ولیدل چې ټول پادشاهان مړه شوي دي او مات شوي دي او په شا روان دي ،نو د چازر دروازې ته مخامخ د پادشاهانو د لښکرو سره یې جګړه روانه وساتله او بیا هم یې شاوخوا څلور سوه سړي ووژل. ۸او د یعقوب د نوکرانو درې سړى په هغه جنګ کې ووژل شول ،او کله چې یهودا ولیدل چې د هغه درې نوکران مړه شوي دي ،نو هغه ډېر غمجن شو ،او د هغه په زړه کې د اموریانو په وړاندې قهر و. ۹او د بادشاهانو د لښکرو ټول پاتې سړى د خپل ژوند نه ډېر ووېرېدل ،او هغوئ منډه کړه او د خاار ښار د دېوالونو دروازه یې ماته کړه ،او ټول د حفاظت لپاره ښار ته ننوتل. ۱۰او هغوی د خاضر ښار په منځ کې پټ شول ،ځکه چې د خاضر ښار ډېر لوی او پراخ وو ،او کله چې دا ټول لښکر ښار ته ننوتل ،نو د یعقوب زامن په هغوی پسې ښار ته ورغلل. ۱۱او څلور تکړه سړي چې په جګړه کې تجربه لرونکي وو ،له ښار څخه ووتل او د ښار د دروازې په خوله کې ودرېدل ،په لسونو کې یې تورې او نېزې وې ،هغوی د یعقوب د زامنو په مقابل کې ودرېدل او هغوی یې ښار ته د ننوتلو اجازه ورنه کړه. ۱۲نو نفتالي منډه کړه او د هغوی په منځ کې راغی او په خپله توره یې دوه کسان ووژل او په یوه ګوزار یې د هغوی سرونه پرې کړل. ۱۳هغه نورو دوو ته مخ واړاوه او ویې لیدل چې هغوی تښتېدلي وو ،هغه ورپسې شو ،ویې نیول ،ویې وهل او ووژل. ۱۴د یعقوب زامن ښار ته راغلل او ویې لیدل چې د ښار سره نږدې یو بل دېوال وو ،او هغوی د دېوال دروازه ولټوله خو ونه موندله ،نو یهودا د دېوال په سر باندې ودرېد ،شمعون او لوي د هغه پسې روان شول ،او درې واړه له دېوال څخه ښار ته راښکته شول. ۱۵شمعون او لوي ټول هغه سړي ووژل چې د ښار ته د خوندیتوب لپاره ورغلي وو ،او همدارنګه د ښار اوسېدونکي د خپلو ښځو او ماشومانو سره د تورې په څنډه ووژل ،او د ښار چیغې اسمان ته پورته شوې. ۱۶دان او نفتالي د دېوال سر ته منډې وهلې چې وګوري د ژړا شور څه شی دی ،ځکه چې د یعقوب زامن د خپلو وروڼو په اړه اندیښمن وو ،او دوی د ښار اوسیدونکي واوریدل چې ژړا او دعاګانې یې کولې او ویل یې" :زموږ ټول شیان چې په ښار کې دي واخلئ او لړ شئ ، یوازې موږ مه وژنئ". ۱۷کله چې یهوداه ،شمعون او لوي د ښار د اوسېدونکو له وژلو څخه لس واخیست ،نو هغوی دېوال ته پورته شول او دان او نفتالي ته چې په دېوال باندې وو او د هغوی نورو وروڼو ته یې غږ وکړ ،او شمعون او لوي هغوی ته ښار ته د ننوتلو خبر ورکړ ،او د یعقوب ټول زامن د غنیمت د راوړلو لپاره راغلل. ۱۸د حضرت یعقوب زامنو د ښار لوټ شوي شیان ،رمې ،غوایان او شتمني واخیستل ،او هرڅه چې نیول کېدای شول ،هغوی یې هم واخیستل او په هغه ورځ له ښار څخه لړل. ۱۹او په بله ورځ د یعقوب زامن سارتون ته لړل ،ځکه چې دوی واورېدل چې د سارتون سړي چې په ښار کې پاتې وو د دوی د پاچا د وژلو له امله د دوی سره د جګړې لپاره راټول شوي دي ،او سارتون یو ډیر لوړ او قوي ښار و ،او د ښار شاوخوا یې ژور دیوال درلود. ۲۰د دې دیوال ستنه شاوخوا پنځوس متره وه او څلوېښت متره پلنه وه ،او د دې دیوال له امله ښار ته د ننوتلو لپاره هیڅ ځای نه و .د یعقوب زامنو د ښار دیوال ولید ،او دوی په هغې کې د ننوتلو لپاره دروازه لټوله ،مګر هغه یې ونه موندله. ۲۱ځکه چې د ښار دروازه په شا وه ،او هر سړی چې غوښتل یې ښار ته ننوځي ،په همدې لره به راتلل او په ټول ښار کې به ګرځېده ،او وروسته به ښار ته ننوت. ۲۲د یعقوب زامنو ولیدل چې ښار ته لره نه شي موندلی ،نو د هغوی غصه ډېره زیاته شوه او د ښار اوسېدونکو ولیدل چې د یعقوب زامن هغوی ته راځي نو له هغوی څخه ډېر ووېرېدل ،ځکه چې هغوی د هغوی د ځواک او د هغه څه په اړه اورېدلي وو چې هغوی د خاار سره کړي وو. ۲۳او د سارتون ښار اوسېدونکي د یعقوب د زامنو سره د جګړې لپاره په ښار کې راټول شوي وو ،وروسته له دې چې د هغوی په وړاندې جګړه وکړي ،نشوای کولی چې په دې توګه ښار ته ننوځي ،مګر کله چې دوی ولیدل چې دوی د دوی په لور راځي ،نو دوی له دوی څخه ډیر وویریدل ،ځکه چې دوی د دوی د ځواک او د هغه څه په اړه اوریدلي وو چې دوی د چازار سره کړي وو. ۲۴نو د سارتون اوسېدونکو د یعقوب د زامنو د راتګ څخه مخکې په چټکۍ سره د ښار د لرې پل له خپل ځای څخه لرې کړ او ښار ته یې راوړ. ۲۵د یعقوب زامن راغلل او ښار ته د ننوتلو لره یې لټوله ،خو ونه موندل شوه .د ښار اوسېدونکي د دیوال سر ته پورته شول او ویې لیدل چې د یعقوب زامن ښار ته د ننوتلو لره لټوي. ۲۶د ښار اوسېدونکو د دېوال له سر څخه د حضرت یعقوب زامنو ته سپکاوی وکړ او لعنت یې ورته وویل .د حضرت یعقوب زامنو دا سپکاوی واورېد او ډېر په غوسه شول او د هغوی غصه په خپل منځ کې اور بل کړ. ۲۷د حضرت یعقوب زامن په هغوی باندې په قهر شول .هغوی ټول د خپل ځواک په زور سره پورته شول او د دېوال څخه یې تیر کړل او د خپل ځواک له مخې د دېوال څلوېښت متره پلنوالی تېر شو. ۲۸او کله چې هغوی د دیوال څخه تېر شول ،نو د ښار د دیوال لندې ودرېدل ،او د ښار ټولې دروازې یې وموندلې چې د اوسپنې دروازې یې تړلې وې. ۲۹د یعقوب زامن راغلل چې د ښار دروازې ماتې کړي ،خو اوسېدونکو هغوی ته اجازه ورنه کړه ،ځکه چې هغوی د دېوال له سر څخه تیږې او غشي پرې اچول. 64
جاشر
۳۰د هغو خلکو شمېر چې په دېوال باندې وو ،شاوخوا څلور سوه تنه وو ،او کله چې د یعقوب زامنو ولیدل چې د ښار سړي دوی ته د ښار دروازې خلاولو اجازه نه ورکوي ،نو دوی منډه ووهله او د دېوال سر ته پورته شول ،او یهودا لومړی د ښار ختیځې برخې ته لړ. ۳۱جاد او اشر د هغه پسې د ښار لوېدیځ ګوټ ته لړل ،شمعون او لوي په شمال کې او دان او روبین په جنوب کې. ۳۲او هغه سړي چې د ښار په دېوال باندې وو ،کله چې د یعقوب زامن د هغوی په لور راروان شول ،نو هغوی ټول له دېوال څخه وتښتېدل ،ښار ته ښکته شول او ځانونه یې د ښار په منځ کې پټ کړل. ۳۳او یساکار او نفتالي چې د دېوال لندې پاتې وو ،نږدې شول او د ښار دروازې یې ماتې کړې او د ښار په دروازو کې یې اور ولګاوه ، چې اوسپنه وویله شوه ،او د یعقوب ټول زامن او د هغوی ټول سړي ښار ته راغلل ،او د سارتون ښار د اوسېدونکو سره یې جګړه وکړه او د تورې په څنډه یې ووژل ،او هیڅوک د هغوی په وړاندې ونه درېدل. ۳۴او تقریبا ا دوه سوه سړى د ښار نه وتښتېدل ،او ټول لړل او د ښار په یو برج کې پټ شول ،او یهوداه په هغوئ پسې تر برج پورې لړو او برج یې وران کړو ،چې په سړو راپرېوتو او ټول مړۀ شول. ۳۵د یعقوب زامن د هغه برج د چت په لره پورته شول او هغوی ولیدل چې په ښار کې یو بل قوي او لوړ برج وو او سر یې اسمان ته رسېده .د یعقوب زامن په چټکۍ سره ښکته شول او د خپلو ټولو سړیو سره هغه برج ته لړل او ویې لیدل چې دا برج شاوخوا درې سوه نارینه وو ،ښځو او کوچنیانو څخه ډک و. ۳۶د حضرت یعقوب زامنو په برج کې په هغو خلکو باندې سخته حمله وکړه چې له هغوی څخه وتښتېدل. ۳۷شمعون او لوي په هغوی پسې شول ،کله چې دولس تکړه او زړور سړي د هغه ځای څخه راووتل چې هغوی پکې پټ شوي وو. ۳۸او هغو دولسو نفرو د شمعون او لوي په وړاندې سخته جګړه وکړه ،او شمعون او لوي په هغوی باندې غالب نشول ،او هغو زړورو نفرو د شمعون او لوي ډالونه مات کړل ،او د هغوی څخه یو په خپله توره د لیوي په سر وواهه ،کله چې لیوي په چټکۍ سره خپل لس د هغه په سر کېښود ،ځکه چې هغه د تورې څخه ویره درلوده ،او توره د لیوي په لس ولګېده ،او د لیوي د لس د پرې کولو لپاره یې ډیر لږ وخت ونیو. ۳۹لوي د هغه زړور سړي توره په خپل لس کې واخیسته او د هغه سړي څخه یې په زور واخیسته او د هغه زورور سړي په سر یې وواهه او سر یې پرې کړ. ۴۰یوولس سړي د لوي سره د جګړې لپاره راغلل ،ځکه چې هغوی ولیدل چې د هغوی څخه یو وژل شوی دی ،او د یعقوب زامنو جګړه وکړه ،خو د یعقوب زامنو په هغوی باندې غالب نشو ،ځکه چې هغه سړي ډېر قوي وو. ۴۱کله چې د حضرت یعقوب زامنو ولیدل چې هغوی نشي کولی په هغوی باندې غالب شي ،شمعون یو لوړ او سخت چیغه وکړه ،او یوولس قوي سړي د شمعون د چیغې په غږ حیران شول. ۴۲او د یهوداه قوم له لرې واټن څخه د شمعون د چیغې غږ واورېد ،او نفتالي او یهوداه د خپلو ډالونو سره د شمعون او لیوي په لور منډه کړه او هغوى یې د هغو زورورو سړو سره په جګړه کې وموندل ،خو د هغوی ډالونه مات شول او په هغوی باندې بریالي نشول. ۴۳نفتالي ولیدل چې د شمعون او لوي ډالونه مات شوي دي ،نو هغه د خپلو نوکرانو څخه دوه ډالونه واخیستل او شمعون او لوي ته یې راوړل. ۴۴په هغه ورځ شمعون ،لوي او یهوداه درې واړه د یوولسو تکړه سړو سره تر لمر پرېوتو پورې وجنګېدل ،خو هغوی په هغوی باندې غالب نشول. ۴۵دا خبره یعقوب ته وشوه ،او هغه ډېر غمجن شو ،او هغه او د هغه زوی نفتالي د دې زورورو سړو په وړاندې لړل. ۴۶نو حضرت یعقوب نږدې شو او خپله کمان یې راوویست او د زورورو سړو سره نږدې شو ،او د هغوی درې تنه یې په کمان سره ووژل ،او پاتې اته تنه بېرته راوګرځېدل ،او ویې لیدل چې د هغوی په وړاندې په مخ او شا کې جګړه روانه وه ،او هغوی د خپل ژوند څخه ډېر ووېرېدل او د حضرت یعقوب د زامنو په وړاندې ودرېدلی نه شول ،او هغوی د هغوی له حضور څخه وتښتېدل. ۴۷او د تښتېدو په وخت کې هغوی د دان او اشیر سره مخامخ شول چې د هغوی خوا ته راروان وو .هغوی ناڅاپه په هغوی باندې حمله وکړه او ورسره یې جګړه وکړه او دوه یې ووژل .یهودا او د هغه ورونو هغوی تعقیب کړل او پاتې نور یې ووژل. ۴۸د یعقوب ټول زامن بېرته راغلل او په ښار کې ګرځېدل ،که چېرې کوم سړی ومومي ،نو هغوی شاوخوا شل ځوانان د ښار په یوه غار کې وموندل .جاد او اشر هغوی ټول ووژل او دان او نفتالي په هغو پاتې کسانو باندې چې د دوهم برج څخه تښتېدلي وو ،حمله وکړه او هغوی ټول ووژل. ۴۹د حضرت یعقوب زامنو د سارتون ښار ټول اوسېدونکي ووژل ،خو ښځې او کوچنیان یې په ښار کې پرېښودل او هغوی یې ونه وژل. ۵۰او د سارتون ښار ټول اوسیدونکي ځواکمن سړي وو ،یو به یې زر کسان تعقیبول ،او دوه به یې د لسو زرو نورو خلکو څخه نه تښتېدل. ۵۱د حضرت یعقوب زامنو د سارتون ښار ټول اوسېدونکي د تورې په څنډه ووژل ،ترڅو هیڅوک د هغوی په وړاندې ونه درېږي او ښځې یې په ښار کې پرېښودلې. ۵۲د یعقوب زامنو د ښار ټول مال غنیمت واخیست او هغه څه یې ونیول چې دوی یې غوښتل ،او دوی د ښار څخه رمې ،غوایان او شتمني واخیسته ،او د یعقوب زامنو د سارتون او د هغه د اوسیدونکو سره هغه ډول چلند وکړ لکه څنګه چې دوی د خازار او د هغه د اوسیدونکو سره کړی و ،او دوی بیرته لړل. فصل۳۹ ۱کله چې د یعقوب زامن د سارتون ښار څخه روان شول ،نو دوی شاوخوا دوه سوه متره مخکې تللي وو چې د تفناک د اوسیدونکو سره مخ شول چې د دوی په لور راروان وو ،ځکه چې دوی د تفناک پاچا او د هغه ټول سړي وهلي وو ،نو دوی د هغوی سره د جګړې لپاره ووتل. 65
جاشر
۲نو ټول هغه کسان چې د تفناک په ښار کې پاتې وو د یعقوب د زامنو سره د جګړې لپاره راووتل ،او دوی فکر وکړ چې له هغوی څخه هغه غنیمت او مالونه چې دوی د چازار او سارتون څخه نیولي وو بیرته واخلي. ۳د تفناک پاتې سړو په هغه ځای کې د یعقوب د زامنو سره جګړه وکړه ،او د یعقوب زامنو هغوی ووژل ،او هغوی د هغوی څخه وتښتېدل ،او هغوی د اربیلن ښار پورې تعقیب کړل ،او هغوی ټول د یعقوب د زامنو څخه ووژل شول. ۴د یعقوب زامن بیرته راغلل او تفناخ ته راغلل چې د تفناخ څخه ما لل غنیمت واخلي ،او کله چې هغوئ تفناخ ته ورسېدل نو هغوئ واورېدل چې د اربیلن خلق د هغوئ سره د لملوېدو لپاره بهر راووتل چې د خپلو وروڼو ما لل غنیمت بچ کړي ،نو د یعقوب زامنو خپل لس سړى په تفناخ کې پرېښودل چې ښار لوټ کړي ،او هغوئ د اربیلن د خلقو په لور روان شول. ۵د اربیلن سړي د خپلو ښځو سره د یعقوب د زامنو سره د جګړې لپاره لړل ،ځکه چې د دوی ښځې په جګړه کې تجربه لرونکې وې ، او شاوخوا څلور سوه نارینه او ښځې ووتل. ۶د یعقوب ټولو زامنو په لوړ غږ چیغه کړه ،او ټول یې د اربیلن د اوسېدونکو په لور منډه کړه ،او په ډېر لوړ او دروند غږ سره. ۷د اربیلن اوسېدونکو د یعقوب د زامنو د چیغو او د هغوی د غرېدو غږ واورېد ،لکه د زمریانو شور او د سمندر او د هغې د څپو د شور په څېر. ۸د یعقوب د زامنو په وجه د هغوئ زړونه ویره او وحشت سره مخامخ شول ،او هغوئ د هغوئ نه ډېر ووېرېدل ،او هغوئ په شا شول او ښار ته وتښتېدل ،او د یعقوب زامنو د ښار تر دروازې پورې په هغوئ پسې شول او په ښار کښې په هغوئ باندې حمله وکړه. ۹د یعقوب زامنو په ښار کې د هغوی سره جګړه وکړه ،او د هغوی ټولې ښځې د یعقوب د زامنو په وړاندې په لیندې وهلو بوختې وې ،او جګړه د ټولې ورځې تر ماښامه پورې د هغوی ترمنځ ډېره سخته وه. ۱۰د یعقوب زامن په هغوی باندې غالب نشول ،او د یعقوب زامن په هغه جګړه کې نږدې مړه شوي وو ،او د یعقوب زامنو څښتن ته فریاد وکړ او ماښام ته ډېر ځواکمن شول ،او د یعقوب زامنو د اربیلن ټول اوسیدونکي ،نارینه ،ښځې او کوچنیان د تورې په زور ووژل. ۱۱او همدارنګه د هغو خلکو پاتې برخه چې د سارتون څخه تښتیدلي وو ،د یعقوب زامنو هغوی په اربیلن کې ووژل ،او د یعقوب زامنو د اربیلن او تپناک سره هغه څه وکړل لکه څنګه چې دوی د چازار او سارتون سره کړي وو ،او کله چې ښځو ولیدل چې ټول سړي مړه دي ،نو دوی د ښار په بامونو لړې او د باران په څیر یې د تیږو په اورولو سره د یعقوب زامنو ته مرګ ژوبله واړوله. ۱۲د حضرت یعقوب زامنو په بیړه ښار ته ننوتل او ټولې ښځې یې ونیولې او په توره یې ووژنې .د حضرت یعقوب زامنو ټول مال او شتمني ،رمې ،غوایان او غوایان واخیستل. ۱۳د یعقوب زامنو د مکنیمه سره هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې یې د تفناک ،خاار او شیلو سره کړي وو ،او له هغه ځایه لړل. ۱۴په پنځمه ورځ د یعقوب زامنو واورېدل چې د جاعش خلک د هغوی په وړاندې د جګړې لپاره راټول شوي دي ،ځکه چې هغوی خپل پاچا او خپل قوماندانان وژلي دي ،ځکه چې د جاعش په ښار کې څوارلس قوماندانان وو او د یعقوب زامنو هغه ټول په لومړۍ جګړه کې وژلي وو. ۱۵په هغه ورځ د یعقوب زامنو خپلې جنګي وسلې اغوستې وې او د جاعش د اوسیدونکو په وړاندې د جګړې لپاره روان شول .په جاعش کې د اموریانو یو قوي او قوي قوم وو ،او جاعش د اموریانو د ټولو ښارونو څخه تر ټولو قوي او غوره قلعه لرونکی ښار وو ،او درې دېوالونه یې درلودل. ۱۶د یعقوب زامن جاعش ته راغلل او هغوی د ښار دروازې وتړلې او شاوخوا پنځه سوه سړي د بهرنۍ دېوال په سر ولړ وو او د سمندر د غاړې د شګو په څېر ګڼ شمېر خلک د ښار څخه بهر د یعقوب د زامنو په لټه کې وو. ۱۷د یعقوب زامن د ښار دروازې خلاولو ته نږدې شول .کله چې هغوی ورنژدې شول ،نو هغه کسان چې د ښار په شا کې په کمین کې وو ،له خپلو ځایونو څخه راووتل او د یعقوب زامن یې محااره کړل. ۱۸د یعقوب زامن د جاعش د خلکو په منځ کې محااره شول .جګړه د هغوی مخې او شا دواړو خوا ته وه ،او ټولو هغو کسانو چې په دېوال باندې وو ،له دېوال څخه په هغوی باندې غشي او کاڼي وغورځول. ۱۹کله چې یهوداه ولیدل چې د جاعش سړى د هغوئ نه ډېر دروند کېدل ،نو ډېر سخت او سخت چیغې یې ووهلې او د جاعش ټول سړى د یهوداه د ژړا په غږ ووېرېدل ،او د هغه د زورور چیغې په اورېدو سره خلک له دېوال څخه راولوېدل ،او ټول هغه کسان چې له ښار څخه بهر او دننه وو ،د خپل ژوند څخه ډېر وېرېدل. ۲۰د یعقوب زامن ل د ښار دروازې ماتولو ته نږدې وو ،چې د جاعش سړو د دېوال له سر څخه په هغوی باندې تیږې او غشي وویشتل او هغوی یې د دروازې څخه وتښتول. ۲۱د یعقوب زامن د جاعش د هغو سړو په مقابل کې راوګرځېدل چې د ښار څخه بهر د هغوی سره وو .هغوی هغوی ته داسې سخت شکست ورکړ لکه څنګه چې د کدو په ونو کې لګېږي .هغوی د یعقوب د زامنو په مقابل کې ودرېدلی نه شول ،ځکه چې د یهوداه د چیغې په اورېدو سره هغوی ویرېدل. ۲۲د یعقوب زامنو هغه ټول سړى ووژل کوم چې د ښار نه بهر وو ،او د یعقوب زامن ل هم نږدې وو چې ښار ته ننوځي او د ښار د دېوالونو لندې جګړه وکړي ،خو هغوی دا کار ونکړ ځکه چې د جاعش ټولو اوسېدونکو چې په ښار کې پاتې وو د جاعش دېوالونه له هرې خوا څخه محااره کړي وو ،نو د یعقوب زامن ښار ته د هغوی سره د جګړې لپاره نږدې نشول. ۲۳د یعقوب زامن د دیوال لندې د جګړې لپاره یوې څنډې ته نږدې شول ،د جاعش اوسیدونکو په هغوی باندې د باران د باران په څیر غشي او تیږې وغورځولې او هغوی د دیوال لندې څخه وتښتېدل. ۲۴د جاعش خلکو چې په دېوال باندې وو ،ولیدل چې د یعقوب زامن د دېوال لندې نه شي بریالي کېدای ،نو د یعقوب زامنو ته یې په دې الفاظو سپکاوی وکړ او ویې ویل: ۲۵په دې جګړه کې ستاسو څه ستونزه ده چې تاسو یې نشئ ګټلی؟ نو ایا تاسو کولی شئ د جاعش د ځواکمن ښار او د هغې د اوسیدونکو سره هغه څه وکړئ لکه څنګه چې تاسو د اموریانو ښارونو سره وکړل چې دومره ځواکمن نه وو؟ یقینا تاسو زموږ په منځ کې د هغو 66
جاشر
کمزورو خلکو سره دا کارونه وکړل او د ښار په دروازه کې یې ووژل ،ځکه چې کله دوی ستاسو د چیغې په غږ ویریدل نو دوی هیڅ ځواک نه درلود. ۲۶نو اوس به تاسو په دې ځای کې جګړه کولی شئ؟ خامخا به دلته تاسو ټول مړه شئ ،او موږ به د هغو ښارونو بدله واخلو چې تاسو وران کړي دي. ۲۷د جاعش اوسېدونکو د یعقوب زامنو ته ډېر سپکاوی وکړ او د هغوی د خدایانو سره یې سپکاوی وکړ او د دېوال څخه یې په هغوی باندې غشي او تیږې وغورځولې. ۲۸یهوداه او د هغه وروڼو د جاعش د اوسېدونکو خبرې واورېدې او د هغوی غصه ډېره شوه ،او یهوداه په دې خبره د خپل خدای سره حسد وکړ ،او هغه غږ وکړ او ویې ویل :ای څښتنه ،مرسته وکړه ،موږ او زموږ وروڼو ته مرسته راولېږه. ۲۹او هغه په خپل ټول قوت سره ،په لس کې یې کش کړې توره وه ،په لرې واټن کې منډه کړه ،او له ځمکې څخه راښکته شو او د خپل ځواک په زور سره په دیوال وخوځېد ،او د هغه توره د هغه له لس څخه وغورځېده. ۳۰بیا یهوداه په دېوال باندې چغې وهلې ،او ټول هغه سړى چې په دېوال باندې وو ،ویرېدل ،او ځینې یې له دېوال څخه په ښار کې راولوېدل او مړه شول ،او هغه کسان چې ل په دېوال باندې وو ،کله چې یې د یهوداه زور ولید ،نو ډېر ووېرېدل او د خپل ژوند دپاره ښار ته وتښتېدل ترڅو خوندي پاتې شي. ۳۱ځینې خلک د دېوال سره د یهودا سره د جګړې لپاره زړور شول .کله چې هغوی ولیدل چې د یهودا په لس کې توره نه وه ،نو هغوی د هغه د وژلو لپاره نږدې شول ،نو هغوی فکر وکړ چې هغه له دیوال څخه د هغه خپلو وروڼو ته وغورځوي .د ښار شل سړي د هغوی د مرستې لپاره راغلل ،هغوی یهودا محااره کړ او ټولو د هغه په وړاندې چیغې وهلې او د هغه سره د تورو سره نږدې شول .هغوی یهودا وویراوه او یهودا د دیوال څخه خپلو وروڼو ته چیغې وهلې. ۳۲نو یعقوب او د هغه زامنو د دېوال له لندې څخه کمان راوویست او درې تنه یې چې د دېوال په سر وو ووهل ،او یهودا ژړل او چیغه یې کړه" ،ای څښتنه ،زموږ مرسته وکړه ،ای څښتنه ،موږ وژغوره ".هغه په لوړ غږ په دېوال باندې غږ وکړ ،او ژړا تر ډېر لرې واټن پورې واورېدل شوه. ۳۳د دې چیغې وروسته هغه بیا چیغه وکړه ،او ټول هغه سړي چې د دیوال په سر د یهودا شاوخوا وو ،ووېرېدل ،او د یهودا د چیغې او د هغه د لړزېدو په غږ هغوی هر یو خپله توره له خپل لس څخه وغورځوله او وتښتېدل. ۳۴نو یهوداه هغه تورې راواخیستې چې د هغوئ د لسونو څخه لوېدلې وې ،او یهوداه ورسره جګړه وکړه او د هغوئ شل سړى یې په دېوال باندې ووژل. ۳۵او شاوخوا اتیا سړي او ښځې ل هم د ښار څخه د دېوال څخه پورته شول او ټول یې د یهوداه ښار محااره کړ ،او څښتن د هغوی په زړونو کې د یهوداه وېره واچوله ،چې هغوی نشوای کولی چې هغه ته نږدې شي. ۳۶نو حضرت یعقوب او د هغه ټولو ملګرو د دېوال لندې لینده راښکته کړه او لس سړي یې په دېوال باندې ووژل او هغوی د حضرت یعقوب او د هغه د زامنو په مخکې د دېوال لندې وغورځېدل. ۳۷او هغو خلکو چې په دېوال باندې وو ولیدل چې د دوی شل تنه ووژل شول ،بیا هم دوی د تورو سره د یهودا په لور منډه کړه ،مګر دوی نشو کولی چې هغه ته نږدې شي ځکه چې دوی د یهودا د ځواک څخه ډیر ویریدلي وو. ۳۸او د هغوی یو پیاوړی سړی چې نوم یې عرود وو ،د خپلې تورې سره د یهودا په سر باندې د وهلو لپاره ورغی ،خو یهودا په چټکۍ سره خپل ډال د هغه په سر کېښود ،او توره یې په ډال ولګېده او هغه په دوه برخو ووېشل شوه. ۳۹او هغه زورور سړی چې یهوداه یې وواهه ،د یهوداه له وېرې د خپل ژوند ژغورلو لپاره وتښتېد ،او پښې یې په دېوال ولګېدې او د یعقوب د زامنو په منځ کې چې د دېوال لندې وو ،ولوېد ،او د یعقوب زامنو هغه وواهه او ووژلو. ۴۰او د یهوداه سر د هغه زورور سړي د وهلو له امله درد کاوه ،او یهوداه نږدې و چې مړ شي. ۴۱او یهودا د هغه درد له امله چې د وهلو له امله رامینځته شوی و ،په دیوال باندې چیغه وکړه ،کله چې دان دا واورېدل ،او د هغه غوسه په هغه کې اور واچاوه ،او هغه هم پورته شو ،لرې لړ ،منډه کړه ،له ځمکې څخه ټوپ کړ او د خپل قهر او غضب په ځواک سره په دیوال وخوځېد. ۴۲کله چې دان د یهوداه سره نږدې دېوال ته ورسېدو ،نو ټول هغه سړي چې په دېوال باندې وو وتښتېدل ،کوم چې د یهوداه په وړاندې ولړ وو ،او دوهم دېوال ته پورته شول ،او د دوهم دېوال څخه یې په دان او یهوداه باندې غشي او تیږې وغورځولې او هڅه یې وکړه چې هغوی له دېوال څخه وشړي. ۴۳غشي او تیږې په دان او یهوداه ولګېدې ،او هغوی نږدې په دېوال کې ووژل شول ،او هر ځای چې دان او یهوداه له دېوال څخه وتښتېدل ،نو د دوهم دېوال څخه د تیږو او تیږو سره پرې حمله وشوه. ۴۴او یعقوب او د هغه زامن ل تر اوسه د ښار په دروازه کې د لومړي دېوال لندې وو ،او دوی د ښار د اوسیدونکو په وړاندې خپل کمان نشوای ایستلی ،ځکه چې دوی د دوهم دېوال په سر وو او نه یې لیدلی شو. ۴۵کله چې دان او یهوداه خلک نور د هغو تیږو او غشو زغم نه شو کولی چې د دوهم دېوال څخه پرې راوتلي وو ،نو دوی دواړه د ښار د خلکو سره نږدې د دوهم دېوال په لور وخوځېدل .کله چې د ښار خلکو چې د دوهم دېوال په لور وو ولیدل چې دان او یهوداه خلک د دوهم دېوال په لور راغلل ،نو ټولو چیغې ووهلې او د دېوالونو په مینځ کې ښکته شول. ۴۶حضرت یعقوب او د هغه زامنو د ښار د خلکو د چیغو اواز واورېد ،او هغوی ل هم د ښار په دروازه کې وو ،او د دان او یهوداه په اړه اندېښمن وو ،ځکه چې هغوی نه وو لیدلي ځکه چې هغوی په دوهم دېوال باندې وو. ۴۷نفتالي د خپل قهرجن ځواک سره پورته لړ او د لومړي دیوال په سر یې منډې وهلې ترڅو وګوري چې د هغه شور او شور لمل څه دی چې دوی په ښار کې اوریدلی و .یساکار او زبولون د ښار دروازې ماتولو ته نږدې شول ،او دوی د ښار دروازې خلاې کړې او ښار ته ننوتل. 67
جاشر
۴۸نفتالي د لومړۍ دېوال څخه دوهمې ته ټوپ وواهه ،او د خپلو وروڼو او د جاش اوسېدونکو سره چې په دېوال باندې وو ،د مرستې لپاره راغی .کله چې هغوی ولیدل چې نفتالي دریم کس و چې د خپلو وروڼو سره د مرستې لپاره راغلی و ،نو ټول وتښتېدل او ښار ته ښکته شول .یعقوب ،د هغه ټول زامن او د هغوی ټول ځوانان ښار ته د هغوی سره راغلل. ۴۹او د یهوداه ،دان او نفتالي قبیلې د دېوال څخه ښکته شوې او ښار ته ننوتې او د ښار په اوسېدونکو پسې لړې .شمعون او لوي د ښار څخه بهر وو او نه پوهېدل چې دروازه خلاه ده ،نو هغوی له هغه ځای څخه دېوال ته پورته شول او ښار ته خپلو وروڼو ته راغلل. ۵۰او د ښار ټول اوسېدونکي ښار ته راښکته شول ،او د یعقوب زامن په مختلفو لرو هغوی ته راغلل ،او د مخ او شا له خوا د هغوی په وړاندې جګړه وشوه ،او د یعقوب زامنو هغوی ډېر سخت ووهل او شاوخوا شل زره یې نارینه او ښځې ووژل ،د هغوی څخه یو هم د یعقوب د زامنو په وړاندې ودرېدای نشو. ۵۱او په ښار کې وینه ډېره ډېره روانه وه ،او دا د اوبو د ویالې په څېر وه ،او وینه د ښار بهرنۍ برخې ته د ویالې په څېر بهېده او د بیتحورین دښتې ته ورسېده. ۵۲د بیتحورین اوسېدونکو د جاعش ښار څخه وینه ولیده او شاوخوا اویا کسان د وینې د لیدلو لپاره منډه کړه او هغه ځای ته ورسېدل چې وینه په کې وه. ۵۳هغوی د وینې په پل پسې روان شول او د جاعش ښار دېوال ته راغلل ،او هغوی د ښار څخه وینه ولیده ،او د جاعش د اوسېدونکو د ژړا غږ یې واورېد ،ځکه چې دا اسمان ته پورته شوه ،او وینه د اوبو د ویالې په څېر په ډېر شدت سره بهېده. ۵۴د یعقوب ټولو زامنو د جاعش اوسیدونکي ووژل او تر ماښامه پورې یې شاوخوا شل زره سړي او ښځې ووژل .د حرین خلکو وویل : "دا د عبرانیانو کار دی ،ځکه چې هغوی ل تر اوسه د اموریانو په ټولو ښارونو کې جګړه کوي". ۵۵نو هغه خلک په چټکۍ سره بیت حورین ته منډه کړه ،او هر یو خپل د جګړې وسلې واخیستې ،او د بیت حورین ټولو اوسیدونکو ته یې غږ وکړ ،چې هغوی هم خپلې د جګړې وسلې اغوستې وې ترڅو د یعقوب د زامنو سره وجنګیږي. ۵۶کله چې د یعقوب زامنو د جاعش اوسیدونکي ووژل ،نو دوی د ښار په شاوخوا کې ګرځېدل ترڅو ټول وژل شوي کسان وباسي .دوی د ښار دننه برخې ته راغلل او بیا یې درې ډیر پیاوړي سړي ولیدل ،او د دوی په لس کې توره نه وه. ۵۷د یعقوب زامن هغه ځای ته راغلل چېرته چې وو ،او زورور سړي وتښتېدل ،او د هغوی څخه یو یې زبولون نیولی و ،هغه هلک چې هغه ولید او لنډ قد یې درلود ،او په خپل زور سره یې هغه په ځمکه وغورځاوه. ۵۸حضرت یعقوب د خپلې تورې سره د هغه خوا ته منډه کړه او حضرت یعقوب هغه د تورې سره د هغه د مل لندې وواهه او دوه ټوټې یې کړ او مړی یې په زبولون باندې وغورځېد. ۵۹دوهم کس یعقوب ته ورنژدې شو او هغه یې په ځمکه وغورځاوه ،یعقوب هغه ته مخ واړاوه او په چغو یې ورته وویل ،په داسې حال کې چې شمعون او لوي منډه کړه او په توره یې هغه په مل باندې وواهه او په ځمکه یې وغورځاوه. ۶۰او هغه زورور سړی د غضب او ځواک سره له ځمکې څخه پورته شو ،او یهودا د هغه د پښو د پورته کیدو دمخه هغه ته راغی ،او په توره یې د هغه په سر وواهه ،او سر یې ټوټې ټوټې شو او هغه مړ شو. ۶۱او دریم زورور سړی ،چې ولیدل چې ملګري یې وژل شوي دي ،د یعقوب د زامنو له مخې وتښتېد ،او د یعقوب زامنو په ښار کې هغه تعقیب کړ؛ او کله چې زورور سړی تښتېده ،هغه د ښار د اوسیدونکو یوه توره وموندله ،او هغه یې پورته کړه او د یعقوب زامنو ته یې مخ واړاوه او په هغه توره یې ورسره جګړه وکړه. ۶۲او هغه زورور سړی یهودا ته منډه کړه چې د هغه په سر توره ووهي ،او د یهودا په لس کې ډال نه و؛ او کله چې هغه د هغه د وهلو اراده درلوده ،نفتالي په چټکۍ سره خپله ډال واخیسته او د یهودا په سر یې کېښوده ،او د زورور سړي توره د نفتالي په ډال ولګېده او یهودا له تورې څخه وتښتېد. ۶۳شمعون او لوي په خپلو تورو سره په هغه زورور سړي باندې منډه کړه او په خپلو تورو سره یې په زور سره ووهله ،او دواړه تورې د زورور سړي بدن ته ننوتې او هغه یې په اوږدوالي سره په دوه برخو وویشله. ۶۴د یعقوب زامنو په هغه وخت کې درې تکړه سړى او د جاعش ټول اوسېدونکى ووژل او ورځ په ختمېدو وه. ۶۵د یعقوب زامنو په جاش کې ګرځېدل او د ښار ټول مالونه یې واخیستل ،حتی کوچنیان او ښځې یې هم ژوندي نه پرېښودل ،او د یعقوب زامنو د جاش سره هغه څه وکړل لکه څنګه چې یې د سارتون او شیلو سره کړي وو. څپرکی۴۰ ۱د یعقوب زامنو د جاعش ټوله مال غنیمت یوړ او د شپې له ښار څخه ووتل. ۲هغوی د بیت حورین د کل په لور روان وو ،او د بیت حورین اوسېدونکي د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره کل ته روان وو ،او په هغه شپه د یعقوب زامنو د بیت حورین د اوسیدونکو سره د بیت حورین په کل کې جګړه وکړه. ۳د بیت حورین ټول اوسیدونکي قوي سړي وو ،یو یې هم د زرو کسانو څخه ونه تښتید ،او دوی په هغه شپه په کل باندې جګړه وکړه ،او د دوی چیغې په هغه شپه له لرې څخه واورېدل شوې ،او ځمکه د دوی چیغې په اوریدو ولړزېده. ۴او د یعقوب ټول زامن له هغو سړیو څخه وېرېدل ،ځکه چې دوی په تیاره کې د جګړې عادت نه درلود ،او ډېر شرمنده شول ،او د یعقوب زامنو څښتن ته فریاد وکړ او ویې ویل :ای څښتنه ،زموږ سره مرسته وکړه ،موږ وژغوره چې د دې ناسنتو خلکو په لس مړه نه شو. ۵ما للک خخدائ د یعقوب د زامنو فریاد واورېد ،او ما للک خخدائ د بیتحورین خلقو ته لویه وېره او ګډوډي راولېږله ،او هغوئ د شپې په تیاره کښې یو بل سره جنګېدل او ډېر زیات یې یو بل ووژل.
68
جاشر
۶د یعقوب زامن پوه شول چې څښتن په دې خلکو کې د کجروي روح اچولی دی او هر یو یې د خپل ګاونډي سره جګړه کوي ،نو د بیت حورین د خلکو د ډلو څخه ووتل او د بیت حورین د کل تر ښکته برخې پورې لړل او هلته یې د خپلو ځوانانو سره په هغه شپه په امن کې تیر کړل. ۷د بیت حورین خلکو ټوله شپه جګړه وکړه ،یو سړی د خپل ورور سره او بل د خپل ګاونډي سره ،او دوی د کل په هر لوري کې چیغې وهلې ،او د دوی چیغې تر لرې واټن پورې واورېدل شوې ،او ټوله ځمکه د دوی په غږ ولړزېده ،ځکه چې دوی د ځمکې د ټولو خلکو څخه ډیر قوي وو. ۸د کنعانیانو ،حیتیانو ،اموریانو ،حویانو او د کنعان ټولو پاچاهانو او همدارنګه هغو خلکو چې د اردن د سیند په بله غاړه وو ،په هغه شپه د چیغو غږ واورېد. ۹هغوی وویل" :دا د هغو عبرانیانو جګړې دي چې د هغو اوو ښارونو په وړاندې جنګېږي چې هغوی ته نږدې شوي وو؛ او څوک د هغو عبرانیانو په وړاندې ودرېدلی شي؟" ۱۰د کنعانیانو د ښارونو ټول اوسېدونکي او د اردن د بلې غاړې ټول خلک د حضرت یعقوب د زامنو څخه ډېر ووېرېدل ،ځکه چې هغوی ویل" :وګورئ ،زموږ سره به هماغسې وشي لکه څنګه چې د دې ښارونو سره شوي وو ،ځکه چې څوک د هغوی د لوی ځواک په وړاندې ودرېدلی شي؟" ۱۱په هغه شپه د کورینیانو چیغې ډېرې وې او زیاتېدې؛ او تر سهاره پورې یې یو بل ووهل او ډېر یې ووژل شول. ۱۲سهار شو ،د یعقوب ټول زامن سهار وختي پاڅېدل او کل ته لړل ،او هغوی هغه کسان چې د کورینیانو څخه پاتې وو په ډېر سخت ډول ووژل او ټول په کل کې ووژل شول. ۱۳شپږمه ورځ راښکاره شوه او د کنعان ټولو اوسېدونکو له لرې واټن څخه د بیت حورین ټول خلک د بیت حورین په کل کې مړه پراته ولیدل او د پسونو او وزو د مړو په څېر خپاره شول. ۱۴د یعقوب زامنو هغه ټول ما لل غنیمت چې د جعش نه یې نیولے وو ،د ځان سره بوتلو او بیتحورین ته لړل .هلته هغوئ ښار د سمندر د شګو په شان د خلقو نه ډک وموند او د هغوئ سره یې جنګ وکړو او د یعقوب زامنو تر ماښامه پورې هغوئ ووژل. ۱۵د یعقوب زامنو د بیتحورین سره هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې یې د جعش او تفناق او د حصار ،سارتون او شیلو سره کړي وو. ۱۶د حضرت یعقوب زامنو د بیتحورین او د ښارونو ټول ما لل غنیمت د ځان سره یوړ او په هغه ورځ شکیم ته خپل کور ته لړل. ۱۷د حضرت یعقوب زامن د شکیم ښار ته راغلل او د ښار څخه بهر پاتې شول ،بیا یې هلته له جګړې څخه آرام وکړ او ټوله شپه یې هلته تېره کړه. ۱۸د هغوی ټول نوکران د هغو ټولو غنیمتونو سره چې دوی له ښارونو څخه نیولي وو ،له ښار څخه ووتل او ښار ته ننوتل نه ،ځکه چې دوی فکر کاوه" :ښایي زموږ په وړاندې نور جنګ هم وشي او دوی په شکیم کې زموږ د محاارې لپاره راشي". ۱۹نو حضرت یعقوب ،د هغه زامن او د هغوی نوکران په هغه شپه او بله ورځ د هغه پټي په هغه برخه کې پاتې شول چې حضرت یعقوب د حمور څخه په پنځو سیکو کې اخیستې وه او هرڅه چې هغوی نیولي وو هغه د هغوی سره وو. ۲۰او ټول هغه غنیمت چې د یعقوب زامنو نیولی وو ،د پټي په هغه برخه کې وو ،لکه د سمندر په غاړه د شګو په څیر ډېر. ۲۱د هغه خملک اوسېدونکو له لرې څخه هغوی ولیدل ،او د هغه خملک ټول اوسېدونکي د یعقوب د زامنو څخه چې دا کار یې کړی و ، وېرېدل ،ځکه چې د پخوا زمانې هیڅ پاچا داسې کار نه و کړی. ۲۲د کنعان اووه پاچاهان د حضرت یعقوب د زامنو سره د سولې کولو پرېکړه وکړه ،ځکه چې هغوی د حضرت یعقوب د زامنو له امله د خپل ژوند څخه ډېر وېرېدل. ۲۳په هغه ورځ ،چې اوومه ورځ وه ،د حبرون پاچا یافیه د عای پاچا ،د جبعون پاچا ،د شالیم پاچا ،د ادولم پاچا ،د لکیش پاچا ،د چازار پاچا او ټولو کنعاني پاچاهانو ته چې د دوی تر واک لندې وو ،په پټه پیغام واستاوه. ۲۴زما سره لړ شئ او زما سره راشئ چې د یعقوب زامنو ته لړ شو ،زه به د هغوی سره سوله وکړم او د هغوی سره به تړون وکړم ، ترڅو ستاسو ټوله خاوره د یعقوب د زامنو د تورو په واسطه له منځه لړه نشي ،لکه څنګه چې هغوی د شکیم او د هغه شاوخوا ښارونو سره وکړل ،لکه څنګه چې تاسو اورېدلي او لیدلي دي. ۲۵او کله چې ته ما ته راځې ،نو د ډېرو سړو سره مه راځه ،بلکې هر پاچا دې خپل درې مشران مشران راولي او هر قوماندان دې خپل درې افسران راولي. ۲۶او تاسو ټول حبرون ته راشئ ،مونږ به په ګډه د یعقوب زامنو ته لړ شو او هغوی ته به دعا وکړو چې زمونږ سره د سولې تړون وکړي. ۲۷نو ټولو بادشاهانو هغه شان وکړل لکه څنګه چې د حبرون بادشاه ورته لېږلی وو ،ځکه چې هغوئ ټول د هغۀ د الح او خحکم لندې وو ،او د کنعان ټول بادشاهان راغونډ شول چې د یعقوب زامنو ته لړ شي او د هغوئ سره الح وکړي .د یعقوب زامن واپس راغلل او د شکیم په پټي کښې هغه برخه لړل ،ځکه چې هغوئ د هغه خملک په بادشاهانو باور ونۀ کړو. ۲۸د حضرت یعقوب زامن بېرته راغلل او لس ورځې د پټیو په هغه برخه کې پاتې شول ،او هیڅوک د هغوی سره د جګړې لپاره رانغلل. ۲۹کله چې د حضرت یعقوب زامنو ولیدل چې د جګړې څرک نه لګیږي ،نو ټول سره راټول شول او د شکیم ښار ته لړل ،او د حضرت یعقوب زامن په شکیم کې پاتې شول. ۳۰او د څلوېښتو ورځو په پای کې ،د اموریانو ټول پاچاهان د خپلو ټولو ځایونو څخه راټول شول او حبرون ته د حبرون پاچا یافیع ته راغلل. ۳۱د هغو پاچاهانو شمېر چې د یعقوب د زامنو سره د سولې کولو لپاره حبرون ته راغلل ،یوویشت پاچاهان وو ،او د هغو مشرانو شمېر چې د هغوی سره راغلل ،نهه شپیته وو ،او د هغوی سړي یو سل او نهه اتیا وو ،او دا ټول پاچاهان او د هغوی سړي د حبرون غره ته نږدې ارام وکړ. 69
جاشر
۳۲د حبرون پاچا د خپلو دریو قوماندانانو او نهو کسانو سره لړ او دغو پاچاهانو پریکړه وکړه چې د یعقوب زامنو ته لړ شي او سوله وکړي. ۳۳هغوی د حبرون پاچا ته وویل” :ته د خپلو سړیو سره زمونږ څخه مخکې لړ شه او زموږ لپاره د یعقوب زامنو ته خبرې وکړه ،موږ به ستا پسې راشو او ستا خبرې به تایید کړو ،او د حبرون پاچا همداسې وکړل. ۳۴د یعقوب زامنو واورېدل چې د کنعان ټول بادشاهان په حبرون کې راټول شوي دي او هلته استراحت کوي .د یعقوب زامنو خپل څلور نوکران د جاسوسانو په توګه ولېږل او ورته ویې ویل :لړ شئ او د دې بادشاهانو په اړه معلومات ترلسه کړئ او د هغوی سړي وپلټئ او وګوره چې هغوی لږ دي که ډېر ،او که هغوی په شمېر کې لږ وي ،نو ټول یې وشمېرئ او بېرته راشئ. ۳۵د یعقوب نوکران په پټه دغو پاچاهانو ته لړل ،او هغه څه یې وکړل چې د یعقوب زامنو ورته امر کړی و ،او په هغه ورځ دوی د یعقوب زامنو ته بیرته راغلل او هغوی ته یې وویل :موږ هغو پاچاهانو ته ورغلو ،او دوی په شمیر کې یوازې لږ دي ،او موږ ټول یې شمیرل ،او وګورئ ،دوی دوه سوه اته اتیا وو ،پاچاهان او سړي. ۳۶د یعقوب زامنو وویل" :دوی په شمېر کې ډېر لږ دي ،نو موږ به ټول هغوی ته ورنه ځو ".سهار د یعقوب زامنو پاڅېدل او له خپلو ٦۲ کسانو څخه یې غوره کړل ،او د یعقوب لس زامنو ورسره لړل .هغوی خپلې جنګي وسلې اغوستې وې ،ځکه چې هغوی ویل" :دوی زموږ سره د جګړې لپاره راځي ،ځکه چې هغوی نه پوهېدل چې هغوی د سولې لپاره راځي". ۳۷د حضرت یعقوب زامن د خپلو نوکرانو سره د شکیم دروازې ته لړل ،د هغو پاچاهانو په لور ،او د هغوی پلر حضرت یعقوب د هغوی سره وو. ۳۸کله چې هغوی راووتل ،نو د حبرون پاچا د خپلو دریو قوماندانانو او نهو تنو سره چې د هغه سره وو ،د یعقوب د زامنو په وړاندې په لره روان وو .د یعقوب زامنو خپلې سترګې پورته کړې او په لرې واټن کې یې د حبرون پاچا یافیه د خپلو قوماندانانو سره ولید چې د هغوی په لور راروان وو .د یعقوب زامن د شکیم د دروازې په ځای کې ودرېدل او لړل نه. ۳۹د حبرون پاچا او د هغه مشران روان وو ،تر هغه چې هغه د یعقوب زامنو ته نږدې شو .هغه او د هغه مشران په ځمکه پرېوتل او د هغوی په وړاندې په سجده شول .د حبرون پاچا د خپلو مشرانو سره د یعقوب او د هغه د زامنو په مخکې ناست و. ۴۰د یعقوب زامنو هغه ته وویل" :ای د حبرون پاچاه ،په تا څه شوي دي؟ نن ولې راسره راغلې؟ له موږ څخه څه غواړې؟ "د حبرون پاچا یعقوب ته وویل" :زما باداره ،زه ستا څخه غوښتنه کوم چې نن د کنعان ټول پاچاهان ستا سره د سولې کولو لپاره راغلي دي". ۴۱د یعقوب زامنو د حبرون د پاچا خبرې واورېدې ،خو د هغه د وړاندیزونو سره موافق نه شول ،ځکه چې د یعقوب زامنو په هغه باور نه درلود ،ځکه چې هغوی فکر کاوه چې د حبرون پاچا د هغوی سره دوکه کړې ده. ۴۲د حبرون پاچا د یعقوب د زامنو د خبرو څخه پوه شو چې هغوی د هغه په خبرو باور نه کوي ،او د حبرون پاچا یعقوب ته نږدې شو او ورته یې وویل" :زما باداره ،زه تاته دعا کوم چې ډاډ درکړم چې دا ټول پاچاهان ستا سره په سوله ایزو شرایطو راغلي دي ،ځکه چې دوی د خپلو ټولو سړیو سره نه دي راغلي او نه یې خپلې جنګي وسلې له ځان سره راوړي دي ،ځکه چې دوی زما باداره او د هغه د زامنو څخه د سولې غوښتلو لپاره راغلي دي". ۴۳د یعقوب زامنو د حبرون بادشاه ته په ځواب کې وویل” :دې ټولو بادشاهانو ته ولېږه ،که ته مونږ ته رښتیا ووایې ،نو هغوی دې هر یو په جل توګه زمونږ مخې ته راشي ،او که هغوی بې وسلې راشي ،نو بیا به مونږ پوه شو چې هغوی زمونږ څخه سوله غواړي“. ۴۴او د حبرون پاچا یافیه خپل یو سړی پاچاهانو ته واستاوه ،او هغوی ټول د یعقوب د زامنو مخې ته راغلل او هغوی ته یې په ځمکه سجده وکړه ،او دا پاچاهان د یعقوب او د هغه د زامنو مخې ته ناست وو او هغوی ته یې وویل: ۴۵مونږ هغه څه اورېدلي دي چې تا د اموریانو پاچاهانو سره د خپلې تورې او ډېر قوي لس په واسطه کړي دي ،ترڅو چې هیڅوک ستا په وړاندې ودرېدای نشي .او موږ د خپل ژوند د ساتنې لپاره له تا څخه وېرېږو ،هسې نه چې دا زموږ سره هم هغه ډول وشي لکه څنګه چې د هغوی سره وشول. ۴۶نو موږ ستاسو سره د سولې د تړون د جوړولو لپاره راغلي یو ،او اوس زموږ سره د سولې او حقیقت تړون وکړئ ،چې تاسو به زموږ سره مداخله ونه کړئ ،ځکه چې موږ ستاسو سره مداخله نه ده کړې. ۴۷د یعقوب زامن پوه شول چې په رښتیا سره د هغوی څخه د سولې غوښتلو لپاره راغلي دي ،نو د یعقوب زامنو د هغوی خبره واورېده او د هغوی سره یې تړون وکړ. ۴۸د یعقوب زامنو هغوی ته قسم وخوړ چې د هغوی سره به لسوهنه نه کوي ،او د کنعان ټولو پاچاهانو هم هغوی ته قسم وخوړ او د یعقوب زامنو هغوی له هغې ورځې څخه نور غلمان کړل. ۴۹له دې وروسته د دې ټولو پاچاهانو مشران د خپلو سړیو سره د یعقوب مخې ته راغلل ،د یعقوب او د هغه د زامنو لپاره یې په لسونو کې سوغاتونه راوړل او هغه ته یې په ځمکه سجده وکړه. ۵۰بیا دغو پاچاهانو د یعقوب زامنو ته قناعت ورکړ او له هغوی څخه یې وغوښتل چې ټول هغه غنیمتونه چې دوی د اموریانو د اوو ښارونو څخه نیولي وو بیرته ورکړي ،او د یعقوب زامنو هم همداسې وکړل ،او هر هغه څه چې دوی نیولي وو ،یعنې ښځې ،ماشومان ، غوایان او ټول هغه غنیمت چې دوی نیولي وو بیرته یې ورکړل ،او هغوی یې رخصت کړل او هر یو خپل ښار ته لړل. ۵۱او دغو ټولو پاچاهانو یو ځل بیا د یعقوب زامنو ته سجده وکړه ،او په هغو ورځو کې یې هغوی ته ډېرې ډالۍ واستولې یا راوړلې ،او د یعقوب زامنو دا پاچاهان او د هغوی سړي ولېږل ،او هغوی په سوله کې له هغوی څخه خپلو ښارونو ته لړل ،او د یعقوب زامن هم خپل کور ،شکیم ته راستانه شول. ۵۲او له هغه ورځې څخه د یعقوب د زامنو او د کنعانیانو د پاچاهانو ترمنځ سوله وه ،تر هغه چې بني اسرائیل د کنعان ځمکه ترلسه کړه. څپرکی۴۱ 70
جاشر
۱د کال په بدلېدو سره د یعقوب زامن د شکیم څخه لړل او حبرون ته د خپل پلر اسحاق کور ته راغلل او هلته اوسېدل ،خو هره ورځ یې خپلې رمې او غواګانې په شکیم کې څړلې ،ځکه چې په هغه وخت کې هلته ښه او غوړه څړځای وو ،او یعقوب ،د هغه زامن او د هغوی ټول کورنۍ د حبرون په دره کې اوسېدل. ۲په هغو ورځو کې ،په هغه کال ،چې د حضرت یعقوب د ژوند یو سل شپږم کال و ،د حضرت یعقوب د فدآن ارام څخه د راستنېدو په لسم کال کې ،د حضرت یعقوب ښځه لیه مړه شوه ،هغه د یو پنځوسو کلونو وه کله چې هغه په حبرون کې مړه شوه. ۳حضرت یعقوب او د هغه زامنو هغه د مکفیله د پټي په غار کې چې په حبرون کې ده ښخه کړه ،هغه غار چې حضرت ابراهیم د حیتیانو څخه د هدیرې د ملکیت لپاره اخیستی و. ۴د حضرت یعقوب زامن د خپل پلر سره د حبرون په دره کې اوسېدل .د هغه ځای ټولو اوسېدونکو د هغوی د ځواک څخه خبر شول او د هغوی شهرت په ټوله خاوره کې خپور شو. ۵د یعقوب زوی یوسف او د هغه ورور بنیامین ،د یعقوب د ښځې راحیل زامن ،په هغه وخت کې ل ځوانان وو او د اموریانو په ټولو ښارونو کې د جګړې په وخت کې د خپلو ورونو سره نه تلل. ۶کله چې یوسف د خپلو وروڼو قوت او عظمت ولید ،نو د هغوی ستاینه یې وکړه او د هغوی ستاینه یې وکړه ،خو ځان یې د هغوی څخه لوړ وګاڼه او ځان یې د هغوی څخه لوړ وګاڼه؛ او د هغه پلر یعقوب هم د هغه سره د خپلو ټولو زامنو څخه ډېره مینه کوله ،ځکه چې هغه د هغه د زوړ عمر زوی و ،او د هغه د مینې له امله یې هغه ته د رنګونو یوه چپنه جوړه کړه. ۷کله چې یوسف ولیدل چې پلر یې د خپلو وروڼو څخه ډېر هغه سره مینه کوي ،نو هغه خپل ځان د خپلو وروڼو څخه لوړ وباله او د هغوی په اړه یې خپل پلر ته بد خبرونه راوړل. ۸د حضرت یعقوب زامنو د حضرت یوسف دا ټول چلند ولید چې د هغوی سره یې کاوه او دا چې د هغوی پلر د هغوی د ټولو څخه د هغه سره زیاته مینه کوله ،نو هغوی له هغه څخه کینه کوله او ټول عمر یې ورسره په سوله ییزه توګه خبرې نه کولې. ۹حضرت یوسف اوولس کلن و او ل هم ځان د خپلو وروڼو څخه لوړ ګڼه او فکر یې کاوه چې ځان د هغوی څخه لوړ وګڼي. ۱۰په هغه وخت کې هغه خوب ولید ،او خپلو ورونو ته راغی او خپل خوب یې ورته بیان کړ .هغه ورته وویل" :ما خوب ولید ،موږ ټول په پټي کې د غنمو ګېډۍ تړلې وې ،او زما ګېډۍ پورته شوه او په ځمکه کې ودرېده او ستاسو ګېډۍ یې شاوخوا چاپېره کړې او ورته سجده یې وکړه". ۱۱د هغه وروڼو ورته په ځواب کې وویل” :دا خوب چې تا ولید ،د هغې معنی څه ده؟ آیا ته په خپل زړه کې دا تصور کوې چې په موږ باندې حکومت وکړې یا حکومت وکړې؟“ ۱۲هغه بیا هم راغی او خپل پلر یعقوب ته یې دا خبره وکړه ،او کله چې یعقوب د یوسف د خولې څخه دا خبرې واورېدې ،نو هغه یې ښکل کړ او یعقوب یوسف ته برکت ورکړ. ۱۳کله چې د حضرت یعقوب زامنو ولیدل چې د هغوی پلر حضرت یوسف ته برکت ورکړ او ښکل یې کړ او هغه یې ډېر خوښ کړ ،نو هغوی ورسره حسد وکړ او نور هم زیات یې ترې نفرت وکړ. ۱۴له دې وروسته حضرت یوسف یو بل خوب ولید او د خپلو وروڼو په مخکې یې خپل پلر ته دا خوب بیان کړ .حضرت یوسف خپل پلر او وروڼو ته وویل” :ما بیا خوب ولید ،لمر ،سپوږمۍ او یوولس ستوري زما په وړاندې ټیټ شول. ۱۵کله چې د هغه پلر د یوسف خبرې او د هغه خوب واورېد او ویې لیدل چې د هغه وروڼه د دې کار له امله له یوسف څخه کرکه کوي ، نو یعقوب د خپلو وروڼو په مخکې یوسف ته د دې خبرې له امله ورټنه ورکړه او ویې ویل" :دا خوب چې تا لیدلی دی او د خپلو هغو وروڼو په وړاندې چې ستا څخه مشران دي ،د ځان لوړوالی څه معنی لري؟" ۱۶آیا ته په خپل زړه کې دا تصور کوې چې زه ،ستا مور او ستا یوولس وروڼه به راشو او تاته به سجده وکړو ،او ته به دا خبرې کوې؟ ۱۷د هغه وروڼه د هغه د خبرو او خوبونو له امله ورسره حسد کول ،او هغوی ل هم د هغه څخه کرکه کوله ،او حضرت یعقوب خوبونه په خپل زړه کې ساتل. ۱۸د یعقوب زامن یوه ورځ د خپل پلر د رمو د څرولو لپاره لشکم ته لړل ،ځکه چې په هغه وخت کې هغوى ل شپانه وو .او کله چې د یعقوب زامن په هغه ورځ لشکم ته څرېدل ،نو هغوى ځنډ وکړ او د څارویو د راټولولو وخت تېر شو او هغوی ل راورسېدل. ۱۹حضرت یعقوب ولیدل چې د هغه زامن په شکیم کې ځنډ کوي ،نو حضرت یعقوب په خپل ځان کې وویل" :ښایي د شکیم خلک د هغوی په وړاندې د جګړې لپاره راپورته شوي وي ،نو له همدې امله یې نن ورځ راتګ ځنډولی دی". ۲۰یعقوب خپل زوئ یوسف راوغوښتو او ورته یې وفرمائیل” ،ګوره ،ستا وروڼه نن په لشکم کښې څرېږي ،او ل تر اوسه واپس نه دي راغلي ،نو اوس لړ شه او وګوره چې هغوئ چرته دي او د خپلو وروڼو او رمو د خیر په باره کښې ما ته خبر راکړه“. ۲۱نو یعقوب خپل زوئ یوسف د حبرون درې ته ولېږه ،او یوسف خپل وروڼه لشکم ته راوغوښتل ،خو هغوئ یې ونۀ موندل .نو یوسف لشکم ته نزدې پټى ته لړو چې وګوري چې د هغۀ وروڼه چرته تللي دي ،او هغه په احرا کې خپله لره هېره کړه او نه پوهېده چې په کومه لره لړ شي. ۲۲د څښتن یوې فرښتې هغه د پټي په لره کې په سرګردانه ډول وموند ،او یوسف د څښتن فرښتې ته وویل" :زه خپل وروڼه لټوم .ایا تا نه دي اوریدلي چې دوی چیرته خواړه خوري؟ "د څښتن فرښتې یوسف ته وویل" :ما ستا وروڼه دلته ولیدل چې خواړه خوري ،او ما د هغوی څخه واورېدل چې ویل یې دوی به دوتان ته لړ شي". ۲۳یوسف د څښتن د فرښتې خبره واورېده او په دوتان کې خپلو ورونو ته لړ او هغوی یې په دوتان کې وموندل چې رمې څروي. ۲۴بیا یوسف خپلو وروڼو ته ورغی ،او د هغوی د نږدې کېدو نه مخکې یې د هغه د وژلو هوډ وکړ. ۲۵شمعون خپلو وروڼو ته وویل” :وګورئ ،هغه خوب لیدونکی سړی نن ورځ موږ ته راځي ،نو اوس راځئ چې هغه ووژنو او په احرا کې په یوه کنده کې یې وغورزوو ،او کله چې د هغه پلر زموږ څخه هغه وغواړي ،نو موږ به ووایو چې یو وحشي ځناور هغه خوړلی دی“. 71
جاشر
۲۶روبین د خپلو وروڼو خبرې د یوسف په اړه واورېدې او ورته یې وویل" :تاسو باید دا کار ونه کړئ ،ځکه چې موږ څنګه خپل پلر یعقوب ته سترګې په لر شو؟ هغه دې کوهي ته وغورځوئ چې هلته مړ شي ،خو لس پرې مه پورته کوئ چې وینه یې توي شي .روبین دا د دې لپاره وویل چې هغه د هغوی له لس څخه وژغوري او خپل پلر ته یې بېرته راولي". ۲۷کله چې یوسف خپلو وروڼو ته راغی ،هغه د هغوی په مخکې کښېناست ،نو هغوی په هغه باندې راپاڅېدل ،هغه یې ونیو او په ځمکه یې وواهه او د رنګارنګ چپنه یې چې هغه اغوستې وه ،وویستله. ۲۸هغوی هغه ونیو او په یوه کنده کې یې واچاوه ،او په کنده کې اوبه نه وې ،یوازې ماران او لړمان وو .یوسف د هغو مارانو او لړمانونو څخه ووېرېده چې په کنده کې وو .یوسف په لوړ غږ چیغه کړه ،او څښتن ماران او لړمان د کندې په څنډو کې پټ کړل ،او هغوی یوسف ته هیڅ زیان ونه رساوه. ۲۹یوسف له کوهي څخه خپلو وروڼو ته غږ وکړ او ورته یې وویل" :ما ستاسو سره څه کړي دي او په کومه ګناه مې کړې ده؟ ولې تاسو زما په اړه د څښتن څخه نه وېرېږئ؟ ایا زه ستاسو د هډوکو او غوښې څخه نه یم ،او ستاسو پلر یعقوب نه دی ،زما پلر؟ ولې تاسو نن ورځ زما سره دا کار کوئ ،او تاسو به څنګه زموږ پلر یعقوب ته درناوی وکړئ؟" ۳۰او هغه په ژړا او د کوهي څخه خپلو وروڼو ته غږ وکړ ،او ویې ویل :اې یهوداه ،شمعون او لوي ،زما وروڼو ،ما د هغه تیارې ځای څخه پورته کړئ چې تاسو ما په کې اچولی دی ،او نن راشئ چې په ما رحم وکړئ ،تاسو د څښتن اولدونه او زما د پلر یعقوب اولدونه . او که ما ستاسو سره ګناه کړې وي ،نو تاسو د ابراهیم ،اسحاق او یعقوب زامن نه یاست؟ که دوی یو یتیم ولید ،نو دوی په هغه رحم وکړ ،یا هغه څوک چې وږی و ،دوی هغه ته ډوډۍ ورکړه ،یا هغه څوک چې تږی و ،دوی هغه ته د څښلو لپاره اوبه ورکړې ،یا هغه څوک چې بربنډ و ،دوی هغه په جامو پوښلی و! ۳۱نو بیا به څنګه د خپل ورور څخه رحم لرې کړې ،ځکه چې زه ستا د غوښې او هډوکو څخه یم ،او که ما ستا سره ګناه کړې وي ،نو ته به خامخا زما د پلر په خاطر دا کار وکړې! ۳۲حضرت یوسف د کوهي څخه دا خبرې وکړې ،او د هغه وروڼو نشوای کولی چې د هغه خبرې واوري او نه یې غوږونه د حضرت یوسف خبرو ته کېښودل .حضرت یوسف په کوهي کې ژړل او ژړل. ۳۳یوسف وویل” :کاشکې زما پلر نن هغه کار چې زما وروڼو زما سره کړی دی او هغه خبرې چې نن یې ما ته کړې دي ،پوهېدلی وای“. ۳۴د هغه ټولو وروڼو په کوهي کې د هغه ژړا او ژړا واورېده ،نو د هغه وروڼه لړل او ځانونه یې له کوهي څخه راوویستل ،ترڅو د یوسف ژړا او په کوهي کې د هغه ژړا واوري نه. څپرکی۴۲ ۱نو هغوی لړل او په مخالف اړخ کې ،تقریبا د غشی د ډزو په فااله کې ،کښېناستل ،او هلته د ډوډۍ خوړلو لپاره کښېناستل ،او کله چې دوی خوراک کاوه ،نو دوی په دې اړه مشوره وکړه چې د هغه سره څه وشي ،ایا هغه ووژني یا یې بیرته خپل پلر ته بوځي. ۲هغوی خپلې مشورې ته دوام ورکاوه ،کله چې هغوی خپلې سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې د اسماعیلیانو یوه ډله د جلعاد په لره کې د مصر په لور روانه وه. ۳یهودا هغوی ته وویل" :که موږ خپل ورور ووژنو ،نو زموږ لپاره به څه ګټه وي؟ کېدای شي چې خدای پاک هغه له موږ څخه وغواړي . نو دا هغه مشوره ده چې تاسو به یې د هغه سره وکړئ :وګورئ د اسماعیلیانو دا ډله مصر ته روانه ده. ۴نو اوس راځئ چې هغه هغوی ته وسپارو ،او زمونږ لس پرې نه ږدي ،او هغوی به هغه له ځان سره بوځي ،او هغه به د ځمکې د خلکو په منځ کې ورک شي ،او موږ به هغه په خپلو لسونو ونه وژنو .دا وړاندیز د هغه د وروڼو خوښ شو او هغوی د یهودا د مشورې سره سم عمل وکړ. ۵کله چې هغوی په دې موضوع خبرې کولې او مخکې له دې چې د اسماعیلیانو ډله هغوی ته ورسیږي ،د مدیان اووه سوداګر د هغوی له خوا تېر شول .کله چې هغوی تېرېدل نو تږي شول ،هغوی خپلې سترګې پورته کړې او هغه کوهي یې ولیده چې یوسف په کې مړ شوی و ، او هغوی وکتل او ویې لیدل چې د هغه په سر هر ډول مرغۍ ولړې وې. ۶او هغه مدیانیان د اوبو څښلو لپاره کوهي ته منډه کړه ،ځکه چې هغوی فکر کاوه چې هلته اوبه دي ،او کله چې د کوهي مخې ته راغلل ، نو هغوی د یوسف د ژړا او ژړا غږ واورېد ،نو هغوی کوهي ته وکتل او یو ښکلی او ښکلی ځوان یې ولید. ۷هغوی هغه ته غږ وکړ او ویې ویل :ته څوک یې او چا دلته راوستې ،او چا په دې کوهي کې ،چې په احرا کې ده ،کېښودې؟ هغوی ټولو د یوسف په پورته کولو کې مرسته وکړه او هغه یې راوویست او له کوهي څخه یې راوویست ،هغه یې واخیست او په خپل سفر روان شول او د هغه د وروڼو تر څنګ تېر شول. ۸هغوی ورته وویل" :تاسو ولې دا کار کوئ چې زموږ نوکر له موږ څخه واخلئ او لړ شئ؟ یقینا موږ دا ځوان په کوهي کې واچاوه ځکه چې هغه زموږ په وړاندې سرکشي وکړه ،او تاسو راشئ او هغه پورته کړئ او هغه یې بوځئ .اوس زموږ نوکر بیرته راکړئ". ۹مدیانیانو د یعقوب زامنو ته ځواب ورکړ” :آیا دا ستا غلم دی ،یا دا سړی ستاسو خدمت کوي؟ کېدای شي چې تاسو ټول د هغه غلمان یئ ،ځکه چې هغه ستاسو د هر چا څخه ډېر ښکلی او مهربان دی ،او ولې تاسو ټول موږ ته دروغ وایاست؟“ ۱۰نو اوس به مونږ ستا خبرو ته غوږ ونه نیسو او ستا خبره به ونه منو ،ځکه چې مونږ هغه ځوان په احرا کې په یوه کوهي کې وموند او هغه مو ونیولو ،نو مونږ به لړ شو. ۱۱د یعقوب ټول زامن د هغوئ سره نږدې شول او د هغوئ خوا ته یې پاڅېدل او ورته یې وویل” :زمونږ نوکر واپس راکړئ ،نو تاسو ټول ولې د تورې په زور مړه کېږئ؟ “مدیانیانو د هغوئ په ضد چغې وهلې ،او هغوئ خپلې تخورې راوویستلې او د یعقوب د زامنو سره د جنګ کولو لپاره ورغلل. 72
جاشر
۱۲او شمعون د هغوی په مقابل کې له خپلې څوکۍ څخه راپورته شو ،په ځمکه وخوځېد ،خپله توره یې راوویستله او د مدیانیانو په لور ورنژدې شو او د هغوی په مخکې یې یو سخت چیغه وکړه ،دومره چې د هغه چیغه تر لرې واټن پورې واورېدل شوه او ځمکه د شمعون چیغه په لړزېدو شوه. ۱۳مدیانیان د شمعون او د هغه د چیغې د شور له امله ووېرېدل ،او په خپلو مخونو پرېوتل او ډېر ویرېدل. ۱۴شمعون هغوی ته وویل" :په رښتیا سره زه د یعقوب عبراني زوی شمعون یم ،ما یوازې د خپل ورور سره د شکیم ښار او د اموریانو ښارونه وران کړي دي .خدای به ما سره هم همداسې وکړي ،که ستاسو ټول وروڼه ،د مدیان خلک او د کنعان پاچاهان ،ستاسو سره راشي ، نو دوی زما په وړاندې جګړه نشي کولی". ۱۵نو اوس هغه ځوان چې تا نیولی دی مونږ ته بېرته راکړه ،که نه نو زه به ستا غوښه د اسمان مرغانو او د ځمکې ځناورو ته ورکړم. ۱۶مدیانیان د شمعون څخه ډیر وویریدل ،او دوی د یعقوب زامنو ته په ویره او ویره او د افسوس په الفاظو سره ورغلل او ویې ویل: ۱۷تاسو خامخا ویلي دي چې دا ځوان ستا غلم دی ،او هغه ستا په وړاندې بغاوت وکړ ،او له همدې امله تاسو هغه په کنده کې واچاوه .نو بیا به تاسو د هغه غلم سره څه کوئ چې د خپل بادار په وړاندې بغاوت کوي؟ نو اوس هغه په موږ وپلورئ ،او موږ به تاسو ته هغه څه درکړو چې تاسو یې د هغه لپاره غواړئ .او څښتن دا کار خوښ کړ ترڅو د یعقوب زامن خپل ورور ونه وژني. ۱۸کله چې مدیانیانو ولیدل چې یوسف ښکلی او ښکلی دی ،نو په خپلو زړونو کې یې د هغه غوښتنه وکړه او ژر یې وغوښتل چې هغه د هغه د وروڼو څخه واخلي. ۱۹د یعقوب زامنو د مدیانیانو خبره ومنله او خپل ورور یوسف یې په شلو سپینو زرو سکو باندې خرڅ کړ ،خو د هغوی ورور روبین د هغوی سره نه و ،نو مدیانیانو یوسف واخیست او جلعاد ته یې خپل سفر ته دوام ورکړ. ۲۰هغوی په لره روان وو ،او مدیانیانو د هغه ځوان په اخیستلو سره چې دوی کړی وو ،پښېمانه شول ،او یو بل ته یې وویل :دا څه کار دی چې موږ یې کړی دی ،دا ځوان مو د عبرانیانو څخه واخیست ،چې ښکلی او محبوب دی؟ ۲۱شاید دا ځوان د عبرانیانو له خاورې څخه غل شوی وي ،او بیا موږ ولې دا کار کړی دی؟ او که هغه ولټول شي او زموږ په لسونو کې وموندل شي ،موږ به د هغه له لرې ووژل شو. ۲۲اوس یقینا سخت دریځو او زورورو سړیو هغه موږ ته پلورلی دی ،د هغه چا ځواک چې تاسو یې نن ولید؛ شاید دوی هغه د خپل ځواک او خپل ځواکمن لس سره د هغه له ځمکې څخه غل کړی وي ،او له همدې امله یې هغه موږ ته د هغه لږ قیمت په بدل کې پلورلی وي چې موږ ورته ورکړی و. ۲۳کله چې هغوی په دې ډول خبرې کولې ،نو هغوی ولیدل چې د اسماعیلیانو یوه ډله چې لومړی راروانه وه او د یعقوب زامنو یې ولیدله ، د مدیانیانو په لور روانه وه .مدیانیانو یو بل ته وویل :راځئ چې دا ځوان د اسماعیلیانو په ډله خرڅ کړو چې زموږ په لور راروان دي ،او موږ به هغه لږ څه چې موږ ورته ورکړي وو د هغه لپاره واخلو او موږ به د هغه له شر څخه خلص شو. ۲۴نو هغوی همداسې وکړل او اسماعیلیانو ته ورسېدل ،او مدیانیانو یوسف په اسماعیلیانو باندې د سپینو زرو په شلو سیکو خرڅ کړ چې هغوی د هغه ورونو ته د هغه لپاره ورکړې وې. ۲۵او مدیانیان د جلعاد په لور روان شول ،او اسماعیلیانو یوسف بوتلو او هغه یې په یو اوښ باندې سپور کړ او هغه یې مصر ته بوتلو. ۲۶کله چې یوسف واورېدل چې اسماعیلیان مصر ته روان دي ،نو یوسف په دې غمجن شو او په ژړا شو چې هغه به د کنعان له خاورې څخه ،د خپل پلر څخه دومره لرې شي .هغه په ژړا شو کله چې هغه په اوښ سپور و ،او د دوی یو سړي هغه ولید او هغه یې له اوښ څخه راکښته کړ او په پښو روان شو ،سره له دې چې یوسف ژړل او ژړل ،او ویې ویل :ای زما پلره ،زما پلره. ۲۷نو د اسماعیلیانو څخه یو کس پورته شو او د یوسف په ګال یې وواهه ،او هغه ل هم ژړل؛ او یوسف په لره کې ستړی شوی و او د خپل زړه د سختوالي له امله یې نشو کولی چې لړ شي ،نو ټولو هغه وواهه او په لره کې یې سخت کړ ،او هغه یې وواهه ترڅو له ژړا څخه لس واخلي. ۲۸څښتن د یوسف حرص او د هغه مصیبت ولید ،او څښتن په هغو خلکو تیاره او ګډوډي نازله کړه ،او د هر چا لس چې هغه یې وهلی و ،وچ شو. ۲۹هغوی یو بل ته وویل" :دا څه شی دی چې خدای پاک په لره کې موږ سره وکړ؟ او دوی نه پوهیدل چې دا د یوسف له امله د دوی سره پیښ شوی دی ".او سړي په لره روان شول او د افراتې په لره کې تیر شول چیرې چې راحیل ښخ شوې وه. ۳۰نو یوسف د خپلې مور قبر ته ورسېدو ،او یوسف په بیړه د خپلې مور قبر ته منډه کړه ،په قبر باندې پرېوتو او ژړل یې. ۳۱یوسف د خپلې مور په قبر باندې په لوړ غږ وژړل او ویې ویل :ای زما مورې ،زما مورې ،ای تا چې زه یې زیږولی یم ،اوس راویښ شه او پاڅېږه او خپل زوی وګوره چې څنګه په غلمۍ کې پلورل شوی دی او هیڅوک پرې رحم نه کوي. ۳۲پاڅېږه او خپل زوی وګوره ،زما د ستونزو له امله زما سره ژاړه ،او زما د وروڼو زړه وګوره. ۳۳زما مور راویښ کړه ،راویښ کړه ،زما لپاره له خوبه راویښ کړه ،او زما د وروڼو په وړاندې خپلې جګړې ته لرښوونه وکړه .څنګه هغوی زما جامې واخیستې ،او ما یې دوه ځله د غلم په توګه پلورلی دی ،او ما له خپل پلر څخه جل کړی دی ،او هیڅوک نشته چې زما رحم وکړي. ۳۴راویښ شه او د هغوی په وړاندې خپله دعوه د خدای په وړاندې وړاندې کړه ،او وګوره چې خدای به څوک په قضاوت کې عادل وګڼي او څوک به مجرم وګڼي. ۳۵ای زما مورې ،پاڅېږه ،له خوبه راویښ شه او زما پلر ته وګوره چې نن ورځ یې روح زما سره څنګه دی ،او هغه ته تسلیت ورکړه او زړه یې آرام کړه. ۳۶حضرت یوسف خپلې خبرې جاري وساتلې او حضرت یوسف په لوړ غږ وژړل او د خپلې مور په قبر باندې یې ډېر وژړل ،او خبرې یې بس کړې او د زړه د سختۍ له امله په قبر باندې د تیږې په څېر چپ پاتې شو. ۳۷او یوسف د ځمکې لندې څخه یو غږ واورېد چې هغه ته یې د زړه په سختۍ او د ژړا او دعا په غږ سره په دې الفاظو ځواب ورکړ: 73
جاشر
۳۸زما زویه ،زما زویه یوسف ،ما ستا د ژړا او غم غږ واورېد؛ ما ستا اوښکې ولیدلې؛ زه ستا په ستونزو پوهیږم ،زما زویه ،او دا ما ستا لپاره غمجن کوي ،او زما غم ته ډیر غم اضافه شوی دی. ۳۹نو اوس زما زویه ،زما زویه ،په څښتن باندې امید ولره ،او د هغه انتظار وکړه او مه وېرېږه ،ځکه چې څښتن ستا سره دی ،هغه به تا له ټولو ستونزو څخه وژغوري. ۴۰زما زویه ،پاڅېږه ،د خپلو بادارانو سره مصر ته لړ شه ،او مه وېرېږه ،ځکه چې څښتن ستا سره دی ،زما زویه »!هغې د یوسف سره د دې خبرو په څیر خبرې وکړې او هغه غلې وه. ۴۱یوسف دا واورېدل ،او په دې باندې ډېر حیران شو ،او ژړل یې؛ او له دې وروسته یو اسماعیلی هغه ولید چې په قبر باندې ژاړي او ژاړي ،نو د هغه غوسه پرې راپاره شوه ،او هغه یې له هغه ځایه وشړلو ،هغه یې وواهه او لعنت یې ورته وویل. ۴۲حضرت یوسف هغوی ته وویل” :ستاسو په نظر کې زما مهرباني وکړئ او ما بېرته د خپل پلر کور ته بوځئ او هغه به تاسو ته ډېر شتمني درکړي“. ۴۳هغوی ځواب ورکړ" :ته غلم نه یې ،او ستا پلر چیرته دی؟ که ستا پلر وای ،نو ته به ل دمخه دوه ځله د غلم په توګه په دومره کمه بیه نه پلورل کېده ".او د هغوی غضب ل هم د هغه په وړاندې راپارېدلی و ،او هغوی هغه وهلو او سزا ورکولو ته دوام ورکړ ،او یوسف په ژړا ژړل. ۴۴څښتن د یوسف سختي ولیدله ،نو څښتن بیا هغه سړي ووژل او سزا یې ورکړه ،او څښتن په ځمکه باندې تیاره راوستله ،برېښنا وځلېده او تندر ودرېد ،د تندر او زورور باد په غږ ځمکه ولړزېده ،او سړي ووېرېدل او نه پوهېدل چې چېرته لړ شي. ۴۵خو څاروي او اوښان ودرېدل او هغوی یې روان کړل ،خو هغوی ونه غوښتل چې لړ شي ،هغوی یې ووهل او په ځمکه باندې پرېوتل .او سړیو یو بل ته وویل" :دا څه دي چې خدای پاک موږ سره کړي دي؟ زموږ ګناهونه څه دي او زموږ ګناهونه څه دي چې دا کار زموږ سره شوی دی؟" ۴۶او یو له هغوی څخه ځواب ورکړ او ورته یې وویل :شاید دا کار نن زموږ سره د دې غلم د ځورولو د ګناه له امله شوی وي .نو اوس په کلکه هغه ته دعا وکړئ چې موږ وبخښي ،بیا به موږ پوه شو چې دا بدمرغي د چا له امله پر موږ راځي ،او که خدای په موږ رحم وکړي ،نو موږ به پوه شو چې دا ټول موږ ته د دې غلم د ځورولو د ګناه له امله راځي. ۴۷نو سړو همداسې وکړل ،او یوسف ته یې دعا وکړه او هغه ته یې وغوښته چې بخښنه ورته وکړي .هغوی وویل :موږ د څښتن او ستا په وړاندې ګناه کړې ده ،نو اوس د خپل خدای څخه غوښتنه وکړه چې دا مرګ زموږ له منځ څخه لرې کړي ،ځکه چې موږ د هغه په وړاندې ګناه کړې ده. ۴۸یوسف د هغوی د خبرو سره سم عمل وکړ ،او څښتن د یوسف خبره واورېده ،او څښتن هغه وبا چې د یوسف له امله یې په هغو خلکو باندې راوستې وه ،لرې کړه .حیوانات له ځمکې څخه راووتل او هغوی یې روان کړل ،او طوفان ارام شو او ځمکه ارامه شوه ،او سړي مصر ته د تلو لپاره په خپل سفر روان شول ،او سړي پوه شول چې دا مصیبت د یوسف له امله پر هغوی راغلی دی. ۴۹او هغوی یو بل ته وویل" :وګورئ ،موږ پوهیږو چې دا د هغه د مصیبت له امله وه چې دا مصیبت پر موږ راغی .نو اوس ولې موږ دا مرګ په خپلو ځانونو راوړو؟ راځئ چې سره مشوره وکړو چې د دې غلم سره څه وکړو". ۵۰یو کس ځواب ورکړ او ویې ویل :یقینا هغه موږ ته ویلي وو چې هغه بیرته خپل پلر ته بوځو .اوس راځئ چې هغه بیرته یوسو او هغه ځای ته لړ شو چې هغه به موږ ته ووایی ،او د هغه له کورنۍ څخه به هغه قیمت واخلو چې موږ د هغه لپاره ورکړی و او بیا به لړ شو. ۵۱او یو بل ځواب ورکړ او ویې ویل :ګوره دا مشوره ډېره ښه ده ،خو موږ دا کار نشو کولی ځکه چې لره زموږ څخه ډېره لرې ده ،او موږ نشو کولی له خپلې لرې ووځو. ۵۲یو بل ځواب ورکړ او هغوی ته یې وویل :دا هغه مشوره ده چې باید ومنل شي ،موږ به ترې ونه ګرځو .وګورئ موږ نن مصر ته ځو ، او کله چې موږ مصر ته ورسیږو ،موږ به هغه هلته په لوړه بیه وپلورو ،او موږ به د هغه له شر څخه خلص شو. ۵۳دا خبره د هغو سړو خوښه شوه او هغوی همداسې وکړل او د حضرت یوسف سره یې مصر ته خپل سفر ته دوام ورکړ. څپرکی۴۳ ۱کله چې د یعقوب زامنو خپل ورور یوسف په مدیانیانو خرڅ کړ ،نو د هغوی زړونه د هغه په خاطر مات شول ،او هغوی له خپلو کړنو څخه توبه وکړه ،او د هغه په لټه کې شول چې هغه بېرته راولي ،خو هغه یې ونه موند. ۲او روبین هغه کوهي ته راستون شو چې یوسف په کې اچول شوی و ،ترڅو هغه راوباسي او خپل پلر ته یې وسپاري .روبین د کوهي په غاړه ولړ و ،او هیڅ خبره یې ونه اورېده ،او هغه یوسف ته غږ وکړ ،ای یوسفه !او هیچا ځواب ورنه کړ او نه یې یوه خبره وکړه. ۳روبین وویل” :یوسف د وېرې له امله مړ شوی دی ،یا کوم مار د هغه د مرګ سبب شوی دی “.روبین کوهي ته ښکته شو او یوسف یې ولټولو ،خو هغه یې په کوهي کې ونه موند او بیا راووت. ۴روبین خپلې جامې وشلولې او ویې ویل" :ماشوم هلته نشته ،او که زما پلر مړ شي نو زه به څنګه د هغه په اړه خپل پلر سره روغه وکړم؟ "هغه خپلو وروڼو ته لړ او وموندله چې دوی د یوسف په خاطر غمجن وو او په ګډه یې مشوره کوله چې څنګه خپل پلر د هغه په اړه پخه کړي .روبین خپلو وروڼو ته وویل" :زه کوهي ته راغلم او ولیدل چې یوسف هلته نه و ،نو موږ به خپل پلر ته څه ووایو ،ځکه چې زما پلر به یوازې زما څخه هلک وغواړي". ۵د هغه وروڼو ورته په ځواب کې وویل” :موږ همداسې وکړل ،او وروسته زموږ زړونه د دې کار له امله په موږ سخت وو ،او اوس موږ د دې لپاره ناست یو چې د خپل پلر سره د دې کار د پخلینې لپاره بهانه ولټوو. ۶روبین هغوی ته وویل” :دا تاسو څه کړي دي چې زموږ د پلر سپین ږیري مو په غم کې قبر ته راکوز کړل؟ دا ښه کار نه دی چې تاسو کړی دی“. 74
جاشر
۷روبین د هغوی سره کښېناستو ،او هغوی ټول پاڅېدل او یو بل ته یې قسم وخوړ چې دا خبره به یعقوب ته نه وایي .هغوی ټولو وویل : "هغه سړی چې دا زموږ پلر یا د هغه کورنۍ ته ووایي ،یا دا د دې خاورې کوم بل اولد ته ووایي ،موږ به ټول د هغه په وړاندې راپورته شو او په توره به یې ووژنو". ۸د حضرت یعقوب زامن په دې خبره کې له یو بل څخه وېرېدل ،له کوچنیو څخه تر مشرو پورې ،او هیچا هم یوه خبره ونه کړه او دا خبره یې په خپلو زړونو کې پټه وساتله. ۹او وروسته هغوی کښېناستل چې د دې ټولو شیانو په اړه خپل پلر یعقوب ته د خبرو کولو لپاره یو څه جوړ کړي. ۱۰یساکار هغوئ ته ووئیل” ،دا ستاسو لپاره یوه مشوره ده که ستاسو په نظر کښې دا کار کول ښۀ وى ،نو د یوسف هغه خچوغه واخلئ او هغه یې وشلوئ ،او د وزو یو بچى حلل کړئ او په وینه کښې یې ډوب کړئ“. ۱۱او دا زموږ پلر ته ولېږه او کله چې هغه وویني نو ووایي چې یو بدمرغه ځناور هغه خوړلی دی ،نو د هغه کوټ وشیندئ او وګورئ چې د هغه وینه به د هغه په کوټ باندې وي ،او ستا په دې کولو سره به موږ د خپل پلر له شکایتونو څخه خلص شو. ۱۲د یساکار مشوره د هغوی خوښه شوه ،او هغوی د هغه خبره واورېده او د یساکار د مشورې سره سم یې عمل وکړ چې هغه ورته ورکړې وه. ۱۳نو هغوی ژر لړل او د حضرت یوسف کوټه یې ونیوه او هغه یې څیري کړه ،او یو وزه یې ووژله او کوټه یې د هغه په وینه کې ډوب کړه او بیا یې په خاورو کې وغورځوله .او کوټه یې د نفتالي په لس خپل پلر حضرت یعقوب ته واستوله او هغه ته یې امر وکړ چې دا خبرې وکړي: ۱۴مونږ څاروي راټول کړي وو او د شکیم تر لرې پورې او تر هغه لرې پورې ورسېدو ،چې موږ دا چپنه په احرا کې په لره کې وموندله چې په وینه او دوړو کې ډوب وه ،نو اوس پوه شه چې دا ستا د زوی چپنه ده که نه. ۱۵نو نفتالي لړ او خپل پلر ته راغی او هغه ته یې کوټ ورکړ او هغه ټولې خبرې یې ورته وکړې چې د هغه وروڼو ورته حکم کړی و. ۱۶یعقوب د یوسف خچوغه ولیده او هغه یې وپېژنده او په ځمکه باندې پړمخې پرېوت او د کاڼى په څېر ولړ شو ،بیا هغه پاڅېد او په لوړ او ژړغوني غږ یې وویل :دا زما د زوی یوسف خچوغه ده! ۱۷حضرت یعقوب ژر خپل یو نوکر خپلو زامنو ته ولېږه .هغه هغوی ته لړ او ویې لیدل چې هغوی په لره کې رمې سره روان دي. ۱۸د یعقوب زامن ماښام مهال خپل پلر ته راغلل او ویې لیدل چې د هغوی جامې شلېدلې وې او په سرونو یې خاورې پرتې وې .هغوی خپل پلر ولید چې په لوړ غږ ژړل او ژړل یې. ۱۹یعقوب خپلو زامنو ته وویل" :راځئ چې ووایئ چې تاسو نن ناڅاپه په ما څه بدي راوړه؟ "هغوی خپل پلر یعقوب ته ځواب ورکړ : "موږ نن ورځ د رمو د راټولولو وروسته روان وو ،او موږ د دښتې په لره کې د شکیم ښار ته ورسېدو ،او موږ دا چپنه په ځمکه کې وموندله چې په وینو ډکه وه ،او موږ دا پوه شو او که تاسو پوه شئ نو موږ تاسو ته یو پیغام واستاوه". ۲۰حضرت یعقوب د خپلو زامنو خبرې واورېدې او په لوړ غږ یې وویل” :دا زما د زوی چپنه ده ،یو وحشي ځناور هغه خوړلی دی . یوسف ټوټې ټوټې شوی دی ،ځکه چې ما نن هغه د دې لپاره ولېږه چې وګوري ستا او د رمو حال ښه دی او ستا څخه ماته خبر راکړي ، هغه لړ لکه څنګه چې ما ورته امر کړی و ،او دا نن هغه ته هغه وخت پېښ شو کله چې ما فکر کاوه چې زما زوی ستا سره دی. ۲۱د یعقوب زامنو په ځواب کې وویل” :هغه مونږ ته نه دی راغلی او نه مو له هغه وخته چې ستا څخه راووت تر اوسه پورې لیدلی دی“. ۲۲کله چې حضرت یعقوب د هغوی خبرې واورېدې ،نو بیا یې په لوړ غږ چیغه کړه ،هغه پاڅېد او خپلې جامې یې وشلولې ،ټاټ یې په مل باندې واغوستې ،په ژړا او غمجن غږ یې وکړ او په لوړ غږ یې وویل: ۲۳زما زویه یوسفه ،زما زویه یوسفه ،نن مې ستا د وروڼو د خیر ښېګڼې وروسته تا ولېږه ،او ګوره ته ټوټې ټوټې شوې یې ،زما د لس له امله زما زوی ته دا پېښ شو. ۲۴ای یوسفه ،زما زویه ،ستا لپاره زما غم دی ،ته زما د ژوند په اوږدو کې څومره خوږ وې ،او اوس ستا مرګ زما لپاره څومره ترخه دی. ۲۵۰چې زه ستا پر ځای مړ شوی وم ،زما زویه یوسف ،ځکه چې دا ما ستا لپاره په غمجنۍ سره غمجن کوي ،زما زویه ،زما زویه . یوسف زما زویه ،ته چیرته یې ،او چیرته وړل شوی یې؟ پاڅېږه ،له خپل ځای څخه پاڅېږه او راشه او زما غم ستا لپاره وګوره ،زما زویه یوسف. ۲۶اوس راشه او هغه اوښکې وشمېره چې زما له سترګو څخه زما په ګالونو بهېږي ،او هغه د څښتن په حضور کې پورته کړه ،ترڅو د هغه غضب زما څخه وګرځي. ۲۷ ۰یوسفه ،زما زویه ،ته څنګه د هغه چا په لس وغورځېدې چې د نړۍ له پیل څخه تر نن ورځې پورې هیڅوک نه وو غورځېدلي؛ ځکه چې ته د یو دښمن په وهلو سره وژل شوی یې ،په ظلم سره ،مګر زه یقینا پوهیږم چې دا زما د ګناهونو د ډیریدو له امله ستا سره پیښ شوی دی. ۲۸اوس راویښ شه او وګوره چې زما تکلیف ستا لپاره څومره سخت دی ،که څه هم ما ته نه پاللی یې ،نه مې تاته شکل ورکړی او نه مې ساه او روح درکړی دی ،مګر دا خدای وو چې ته یې جوړ کړی یې او ستا هډوکي یې جوړ کړي او په غوښه یې پوښلي دي ،او ستا په پوزه کې یې د ژوند ساه اچولې ده ،او بیا یې ته ماته راکړې. ۲۹نو اوس په رښتیا هغه خدای چې ته یې ماته راکړې یې ،هغه زما څخه واخیستې او بیا داسې پېښې درباندې راغلې. ۳۰حضرت یعقوب د یوسف په اړه همداسې خبرې کولې ،او په ژړا شو ،په ځمکه ولوېد او غلی شو. ۳۱د حضرت یعقوب ټولو زامنو د خپل پلر مصیبت ولید ،نو هغوی د خپلو کارونو څخه پښېمانه شول او په ژړا یې ژړل. ۳۲بیا یهودا پورته شو او د خپل پلر سر یې له ځمکې څخه پورته کړ او په خپل غېږ کې یې کېښود ،او د خپل پلر اوښکې یې له خپلو ګالونو څخه پاکې کړې ،او یهودا ډېر ژړل ،په داسې حال کې چې د هغه د پلر سر د هغه په غېږ کې پروت و ،لکه د تیږې په څېر. 75
جاشر
۳۳د حضرت یعقوب زامنو د خپل پلر مصیبت ولید ،نو په لوړ غږ یې ژړل او ل هم په ځمکه پروت و .حضرت یعقوب ل هم د تیږې په څېر پروت و. ۳۴د هغه ټول زامن ،د هغه نوکران او د هغه د نوکرانو زامن راووتل او د هغه شاوخوا ودرېدل چې هغه ته تسلیت ورکړي ،مګر هغه تسلیت ونه مانه. ۳۵د یعقوب ټوله کورنۍ د یوسف او د خپل پلر د مصیبت له امله ودرېدله او ډېر غم یې وکړ .دا خبر د حضرت ابراهیم زوی اسحاق ته ورسېد ،چې د یعقوب پلر و .هغه او د هغه ټوله کورنۍ د یوسف په خاطر په ژړا شول .هغه د خپل ټول سړي سره د حبرون له هغه ځای څخه لړ چې هلته اوسېده او خپل زوی حضرت یعقوب ته یې تسلي ورکړه ،خو هغه تسلي ونه منله. ۳۶له دې وروسته ،یعقوب له ځمکې څخه پورته شو ،او اوښکې یې له مخونو روانې وې ،او خپلو زامنو ته یې وویل :پورته شئ ،خپلې تورې او کمانونه واخلئ او په پټیو کې لړ شئ ،او زما د زوی جسد ومومئ او ماته یې راوړئ چې زه یې ښخ کړم. ۳۷زه تاسو ته هم دعا کوم ،د ځناورو په منځ کې یې ولټوئ او ښکار یې کړئ ،او هغه څه چې ستاسو د نیولو څخه مخکې به راشي او ماته یې راوړئ ،شاید څښتن نن ورځ زما په مصیبت رحم وکړي ،او ستاسو په وړاندې هغه څوک چمتو کړي چې زما زوی یې ټوټې ټوټې کړی ،او ما ته یې راوړي ،او زه به د خپل زوی د ګناه بدله واخلم. ۳۸د هغه زامنو هغه څه وکړل چې د دوی پلر ورته امر کړی وو ،او سهار وختي پاڅېدل ،هر یو خپله توره او کمان په لس کې واخیست او د څارویو د ښکار لپاره میدان ته لړل. ۳۹حضرت یعقوب ل هم په لوړ غږ ژړل او ژړل یې او په کور کې ګرځېده او لسونه یې سره یوځای کول او ویل یې" :زما زویه یوسف ،زما زویه یوسف". ۴۰د یعقوب زامن د څارویو د نیولو لپاره احرا ته لړل ،او یو لیوه د هغوی خوا ته راغی ،هغوی هغه ونیو او خپل پلر ته یې راوست ، او ورته یې وویل :دا لومړی دی چې موږ وموند ،او موږ هغه تاته راوړ لکه څنګه چې تا موږ ته امر کړی و ،او ستا د زوی جسد مو ونه موند. ۴۱حضرت یعقوب د خپلو زامنو له لسونو څخه هغه ځناور واخیست او په لوړ او ژړغوني غږ یې چغه کړه ،هغه ځناور یې په خپل لس کې ونیو او په غمجن زړه یې هغه ځناور ته وویل :ولې دې زما زوی یوسف وخوړ ،او ولې دې د ځمکې د خدای څخه او یا زما د زوی یوسف لپاره زما د مصیبت څخه نه وېرېده؟ ۴۲او تا زما زوی بې ګټې وخوړ ،ځکه چې هغه هیڅ ظلم نه دی کړی ،او په دې توګه تا ما د هغه په خاطر مجرم وګاڼه ،نو خدای به د هغه چا څخه چې ځورول کیږي پوښتنه وکړي. ۴۳او څښتن د حیوان خوله پرانیسته ترڅو یعقوب ته په خپلو خبرو تسلیت ورکړي ،او هغه یعقوب ته ځواب ورکړ او دا خبرې یې ورته وکړې: ۴۴د ژوندي خدای په قسم چې موږ یې په ځمکه کې پیدا کړي یو ،او ستا روح ژوندی دی ،زما مالکه ،ما ستا زوی ونه لید او نه مې هغه ټوټې ټوټې کړ ،مګر زه د لرې ځمکې څخه د خپل زوی د لټولو لپاره راغلم چې نن ورځ له ما څخه لړ ،او زه نه پوهیږم چې هغه ژوندی دی که مړ. ۴۵نن زه د خپل زوی د لټولو لپاره احرا ته راغلم ،ستا زامنو زه وموندم ،ونیولم او زما غم یې زیات کړ ،او نن یې زه ستا مخې ته راوستم ،او اوس مې خپلې ټولې خبرې تاته بیان کړې دي. ۴۶نو اوس ،ای انسانه ،زه ستا په لس کې یم ،او نن ورځ زما سره هغه څه وکړه چې ستا په نظر کې ښه ښکاري ،خو د خدای په ژوند قسم چې زه یې پیدا کړی یم ،ما ستا زوی نه دی لیدلی ،او نه مې هغه ټوټې ټوټې کړی ،او نه هم د انسان غوښه زما د ژوند په ټولو ورځو کې زما خولې ته ننوتلې ده. ۴۷کله چې حضرت یعقوب د هغه ځناور خبرې واورېدې ،نو ډېر حیران شو او هغه ځناور یې د هغه له لس څخه وویست او هغه لړه. ۴۸حضرت یعقوب ل هم په لوړ غږ د یوسف لپاره هره ورځ ژړل او ژړل یې ،او هغه ډېر ورځې د خپل زوی لپاره غمجن و. څپرکی۴۴ ۱د حضرت اسماعیل زامن چې حضرت یوسف یې د مدیانیانو څخه اخیستی و او هغه یې د هغه د وروڼو څخه اخیستی و ،د حضرت یوسف سره مصر ته لړل او د مصر سرحدونو ته ورسېدل .کله چې هغوی مصر ته نږدې شول ،نو د حضرت ابراهیم د زوی حضرت مدان د زامنو څخه څلور سړي ورسره مخامخ شول ،چې د مصر څخه په سفر روان وو. ۲اسماعیلیانو هغوی ته وویل :ایا تاسو غواړئ چې دا غلم له موږ څخه واخلئ؟ هغوی وویل :هغه موږ ته وسپارئ ،او هغوی یوسف هغوی ته وسپاره ،او هغوی هغه ولید چې ډېر ښکلی ځوان و او هغوی هغه په شل مثقال وپېرلو. ۳او اسماعیلیانو مصر ته خپل سفر ته دوام ورکړ او مدانیان هم په هغه ورځ مصر ته راستانه شول ،او مدانیانو یو بل ته وویل" :ګورئ موږ اوریدلي دي چې فوطیفار ،د فرعون یو افسر او د ساتونکو مشر ،د یو ښه نوکر په لټه کې دی چې د هغه په وړاندې ودریږي او هغه د هغه د کور او د هغه د ټولو شیانو مشر کړي". ۴نو اوس راځئ چې هغه په هغه باندې په هغه څه خرڅ کړو چې موږ یې غواړو ،که هغه وکولی شي چې موږ ته هغه څه راکړي چې موږ یې غواړو. ۵نو دا مدانیان لړل او د فوطیفار کور ته راغلل او هغه ته یې وویل" :موږ اورېدلي دي چې ته د یو ښه نوکر په لټه کې یې چې ستا خدمت وکړي ،ګوره موږ یو نوکر لرو چې ستا څخه به خوښ شي ،که ته موږ ته هغه څه راکړې چې موږ یې غواړو ،او موږ به هغه په تا خرڅ کړو". 76
جاشر
۶فوطیفار وویل :هغه زما مخې ته راوله ،زه به یې وګورم ،او که هغه زما څخه راضي شي ،زه به تاته هغه څه درکړم چې ته یې د غوښتلو لپاره یې غواړې. ۷نو مدانیان لړل او یوسف یې راوست او د فوطیفار مخې ته یې کېښود ،هغه یې ولید او ډېر خوښ شو ،نو فوطیفار هغوی ته وویل" :ما ته ووایه چې تاسو د دې ځوان لپاره څه غواړئ؟" ۸هغوی وویل ،موږ د هغه لپاره څلور سوه سپین زر غواړو ،او فوطیفار وویل ،زه به یې درکړم که تاسو ماته د هغه د خرڅلو ریکارډ راوړئ ،او د هغه تاریخ راته ووایاست ،ځکه چې شاید هغه غل شوی وي ،ځکه چې دا ځوان نه غلم دی او نه د غلم زوی دی ،مګر زه په هغه کې د یو ښکلي او ښکلي سړي بڼه وینم. ۹نو مدانیان لړل او هغه اسماعیلیان یې راوستل چې هغه یې په هغوی پلورلی وو ،او هغوی ورته وویل :هغه غلم دی او موږ هغه په هغوی خرڅ کړ. ۱۰فوطیفار د اسماعیلیانو خبرې واورېدې کله چې هغه مدانیانو ته سپین زر ورکول ،نو مدانیانو سپین زر واخیستل او په خپل سفر لړل ، او اسماعیلیان هم کورونو ته راستانه شول. ۱۱نو فوطیفار یوسف بوتلو او خپل کور ته یې راوستو چې د هغه خدمت وکړي .یوسف د فوطیفار په نظر کې خوښ شو ،هغه په هغه باور وکړ او هغه یې د خپل کور مشر وټاکه او هرڅه چې یې درلودل هغه ته یې وسپارل. ۱۲څښتن د یوسف سره مل وو او هغه یو بریالی سړی شو ،او څښتن د یوسف په خاطر د فوطیفار کورنۍ ته برکت ورکړ. ۱۳فوطیفار هر څه چې درلودل هغه یې د یوسف په لس کې پرېښودل ،او یوسف هغه څوک و چې د کارونو د راوړلو او وتلو لمل کېده ، او د فوطیفار په کور کې هر څه د هغه د خوښې سره سم تنظیمېدل. ۱۴حضرت یوسف اتلس کلن وو ،هغه ښکلی ځوان وو چې سترګې یې ښکلې او ښکلی ښکارېده ،او د مصر په ټول هېواد کې د هغه په څېر بل څوک نه و. ۱۵په هغه وخت کې کله چې هغه د خپل بادار په کور کې و ،د کور دننه او بهر به یې د خپل بادار خدمت کاوه ،د هغه د بادار ښځې زلیکا خپلې سترګې یوسف ته پورته کړې او هغه ته یې وکتل ،او ویې لیدل چې هغه ښکلی او ښکلی ځوان و. ۱۶هغې په زړه کې د هغه د ښکل خواهش وکړ ،او د هغې زړه په یوسف باندې لګېدلی و ،او هغې هره ورځ هغه ته دوکه ورکوله ،او زلیکا هره ورځ یوسف قانع کاوه ،مګر یوسف خپلې سترګې پورته نه کړې چې د خپل بادار ښځې ته وګوري. ۱۷زلیکاه ورته وویل" :ستا ظاهري بڼه او شکل څومره ښکلی دی ،رښتیا هم ما ټولو غلمانو ته کتلي دي ،او ستا په څېر مې دومره ښکلې غلمه نه ده لیدلې ".یوسف هغې ته وویل" :بې له شکه هغه چا چې ما د خپلې مور په رحم کې پیدا کړ ،ټول انسانان یې پیدا کړل". ۱۸هغې ورته وویل :ستا سترګې څومره ښکلې دي ،چې تا د مصر ټول اوسېدونکي ،سړي او ښځې حیران کړي دي .هغه ورته وویل : "کله چې موږ ژوندي یو ،نو څومره ښکلې دي ،خو که ته یې په قبر کې ووینې ،نو خامخا به له هغوی څخه لرې شې". ۱۹هغې ورته وویل" :ستا ټولې خبرې څومره ښکلې او په زړه پورې دي .اوس ،زه تاته دعا کوم ،هغه بربط چې په کور کې دی واخله او په خپلو لسونو سره غږ کړه او اجازه راکړه چې ستا خبرې واورو". ۲۰هغه ورته وویل" :زما خبرې څومره ښکلې او خوښونکې دي کله چې زه د خپل خدای ستاینه او د هغه جلل وایم ".هغې ورته وویل : "ستا د سر ویښتان څومره ښکلي دي ،هغه طلیي ګنګه چې په کور کې ده ،مهرباني وکړه دا واخله او د خپل سر ویښتان تاو کړه". ۲۱هغه ورته وویل" :ته به تر څو پورې دا خبرې کوې؟ دا خبرې ما ته مه کوه ،او پورته شه او خپل کورني کارونه ترسره کړه". ۲۲هغې ورته وویل" :زما په کور کې څوک نشته ،او ستا د خبرو او ستا د غوښتنې پرته بل څه نشته .خو سره له دې ،هغې یوسف ځان ته راوستلی نه شو ،او هغه هم پر هغې سترګې ونه لګولې ،بلکې خپلې سترګې یې ځمکې ته واړولې". ۲۳او زلیکا په زړه کې یوسف ته وغوښتل چې د هغې سره څملي ،او کله چې یوسف په کور کې ناست و او خپل کار یې کاوه ،زلیکا راغله او د هغه مخې ته کېناسته ،او هغې هره ورځ هغه په خپلو خبرو سره وهڅوله چې ورسره څملي ،یا یې کله هم وګوري ،مګر یوسف د هغې خبره نه اورېده. ۲۴هغې ورته وویل" :که ته زما د خبرو سره سم عمل ونه کړې ،زه به تاته د مرګ سزا درکړم او په تا به د اوسپنې جغ واچوم". ۲۵یوسف هغې ته وویل :بې شکه هغه خدای چې انسان یې پیدا کړی د بندیانو زنځیرونه خلاوي ،او دا هغه دی چې ما به ستا له زندان او ستا له سزا څخه وژغوري. ۲۶او کله چې هغې ونه شوای کولی چې پر هغه غالب شي ،او هغه قانع کړي ،او د هغې روح ل هم په هغه متمرکز و ،د هغې غوښتنې هغه په یوه سخته ناروغۍ کې واچوله. ۲۷د مصر ټولې ښځې د هغې لیدو ته راغلې او ورته یې وویل" :ته ولې په دې خراب حالت کې یې؟ ته چې د هیڅ شي کمې نه یې ،یقینا ا ستا خاوند د بادشاه په نظر کې یو لوی او عزتمن شهزاده دی ،آیا ته د هغه څه څخه کم یې چې ستا زړه یې؟" ۲۸زلیکا هغوی ته په ځواب کې وویل" :نن به تاسو ته څرګنده شي چې دا ګډوډي له کومه راځي چې تاسو ما وینئ ".هغې خپلو نوکرانو ته امر وکړ چې د ټولو ښځو لپاره خواړه چمتو کړي ،او هغې د هغوی لپاره یوه ضیافت جوړ کړ ،او ټولو ښځو د زلیکا په کور کې وخوړل. ۲۹هغې هغوی ته د لیمو د ونو د سپینولو لپاره چاقوګانې ورکړې ترڅو یې وخوري ،او هغې امر وکړ چې یوسف ته قیمتي جامې واغوندئ او هغه باید د دوی په وړاندې راشي .یوسف د دوی په وړاندې راغی او ټولو ښځو یوسف ته کتل ،خو سترګې یې له هغه څخه نه شوې اړولی ،او ټولو خپل لسونه په هغو چاقوګانو پرې کړل چې په لسونو کې یې وو ،او ټول لیمو چې د دوی په لسونو کې وو په وینو ډک وو. ۳۰او هغوی نه پوهېدل چې څه یې کړي دي ،خو هغوی د یوسف ښکل ته په دوامداره توګه کتل ،او خپلې سترګې یې له هغه څخه ونه اړولې. 77
جاشر
۳۱زلیکا هغه څه ولیدل چې هغوی کړي وو ،او ورته یې وویل" :دا څه کار دی چې تاسو کړی دی؟ وګورئ ،ما تاسو ته د لیمو دانو خوړلو لپاره درکړل او تاسو ټولو خپل لسونه پرې کړل". ۳۲ټولو ښځو خپل لسونه ولیدل او ولیدل چې لسونه یې په وینو ډک وو او وینه یې د دوی په جامو باندې بهېده ،نو هغوی هغې ته وویل : "ستا په کور کې دې غلم پر موږ غالب شو ،او موږ د هغه د ښکل له امله خپلې سترګې له هغه څخه نه شو اړولی". ۳۳هغې ورته وویل" :یقینا دا ستاسو سره په هغه وخت کې وشوه کله چې تاسو هغه ته وکتل ،او تاسو نشئ کولی ځانونه له هغه څخه وساتئ .نو زه څنګه کولی شم ځان وساتم کله چې هغه تل زما په کور کې وي ،او زه هغه هره ورځ زما له کور څخه بهر او بهر ګورم؟ نو څنګه کولی شم د دې له امله له کمیدو یا حتی له منځه تلو څخه ځان وساتم؟" ۳۴هغوی هغې ته وویل :خبرې رښتیا دي ،ځکه چې څوک کولی شي په کور کې دا ښکلی شکل وویني او له هغه څخه ځان وساتي ،او ایا هغه ستا په کور کې ستا غلم او خدمتګار نه دی ،او ولې ته هغه ته هغه څه نه وایې چې ستا په زړه کې دي ،او خپل روح د دې کار له امله له منځه وړي؟ ۳۵او هغې ورته وویل ،زه هره ورځ هڅه کوم چې هغه قانع کړم ،او هغه به زما غوښتنو ته غاړه نه ږدي ،او ما هغه ته د هر هغه څه ژمنه کړې وه چې ښه دي ،او بیا هم زه د هغه څخه د بیرته راستنیدو سره مخ نشم؛ له همدې امله زه په زوال حالت کې یم لکه څنګه چې تاسو ګورئ. ۳۶زلیکا د یوسف سره د مینې له امله ډېره ناروغه شوه او د هغه له امله ډېره په مینه اخته شوه .د زلیکا د کور ټول خلک او د هغې مېړه د دې خبرې څخه هیڅ خبر نه وو ،ځکه چې زلیکا د یوسف سره د مینې له امله ناروغه وه. ۳۷او د هغې د کور ټولو خلکو د هغې څخه پوښتنه وکړه ،چې ولې ته ناروغه او کمزورې یې او د هیڅ شی کمی نه لرې؟ هغې هغوی ته وویل :زه دا خبره نه پېژنم چې هره ورځ زما په سر زیاتیږي. ۳۸ټولې ښځې او د هغې ملګرې هره ورځ د هغې لیدلو ته راتللې ،او دوی ورسره خبرې کولې ،او هغې ورته وویل ،دا یوازې د یوسف د مینې له امله کیدی شي .او دوی هغې ته وویل ،هغه وغولوه او په پټه یې ونیسه ،شاید هغه ستا خبره واوري او دا مرګ ستا څخه لرې کړي. ۳۹او زلیکا د یوسف سره د خپلې مینې له امله سخته شوه او هغه ل پسې کمزورې شوه ،تر دې چې د هغې د ودرېدو توان کم شو. ۴۰په یوه ورځ یوسف په کور کې د خپل بادار په کار بوخت و ،زلیکا په پټه راغله او ناڅاپه یې په هغه باندې حمله وکړه ،یوسف د هغې په وړاندې راپورته شو ،او هغه د هغې څخه ډیر قوي و ،او هغه یې په ځمکه وغورځوله. ۴۱زلیکا د خپل زړه د غوښتنې له امله وژړل ،او په ژړا سره یې هغه ته دعا وکړه ،او د هغې اوښکې د هغې په ګالونو بهېدې ،او هغې د دعا په غږ او د زړه په تریخوالي سره هغه ته وویل: ۴۲آیا تا کله هم زما په څېر ښکلې یا له ځانه غوره ښځه اورېدلې ،لیدلې یا پیژندلې ده ،چې هره ورځ له تا سره خبرې کوي ،ستا د مینې له امله زوال ته لوېږي ،دا ټول عزت تاته درکوي ،او بیا هم زما غږ نه اورې؟ ۴۳او که دا د خپل بادار له وېرې وي چې هغه تاته سزا درکړي ،په دې کار سره به ستا د بادار له خوا تاته کوم زیان ونه رسیږي ،نو اوس ،دعا وکړه چې زما خبره واوره او د هغه عزت په خاطر چې ما تاته درکړی دی موافقه وکړه ،او دا مرګ له ما څخه لرې کړه ،او زه ولې ستا په خاطر مړ شم؟ "او هغې خبرې کول بند کړل. ۴۴یوسف هغې ته په ځواب کې وویل” :زما څخه لس واخله او دا خبره زما بادار ته پرېږده .زما بادار نه پوهیږي چې په کور کې زما سره څه دي ،ځکه چې هرڅه چې د هغه دي هغه زما په لس کې ورکړي دي ،نو زه به د خپل بادار په کور کې دا کارونه څنګه وکړم؟“ ۴۵ځکه چې هغه په خپل کور کې زما ډېر عزت کړی دی ،او زه یې د خپل کور مشر هم ټاکلی یم ،او هغه ما لوړ کړی دی ،او په دې کور کې له ما څخه لوی څوک نشته ،او زما بادار ما ته هیڅ شی نه دی منع کړی ،پرته له تا څخه چې د هغه ښځه یې ،نو بیا څنګه ته دا خبرې کولی شې ،او زه څنګه کولی شم چې خدای او ستا میړه ته دا لویه بدي او ګناه وکړم؟ ۴۶نو اوس زما څخه لس واخله او داسې خبرې مه کوه ،ځکه چې زه به ستا خبرو ته غوږ ونه نیسم .خو زلیکا د یوسف خبرې ته غوږ ونه نیوه کله چې هغه دا خبرې هغې ته وکړې ،مګر هغې هره ورځ هغه وهڅوله چې هغې ته غوږ ونیسي. ۴۷له دې وروسته د مصر سیند د خپلو ټولو خواوو څخه ډک شو ،او د مصر ټول اوسیدونکي بهر ته لړل ،او پاچا او شهزادګان هم د تیمبرونو او نڅاګانو سره لړل ،ځکه چې دا په مصر کې لویه خوشحالي وه ،او د سیحور د سمندر د ډوبیدو په وخت کې رخصتي وه ،او دوی ټوله ورځ د خوښۍ لپاره هلته لړل. ۴۸کله چې مصریان د خپل دود سره سم د خوشحالۍ لپاره سیند ته لړل ،د فوطیفار د کورنۍ ټول خلک ورسره لړل ،خو زلیکا د هغوی سره لړه نه شوه ،ځکه چې هغې ویل :زه ناروغه یم ،او هغه په کور کې یوازې پاتې شوه ،او په کور کې د هغې سره بل څوک نه و. ۴۹هغه پورته شوه او په خپل کور کې د خپل معبد ته پورته شوه ،او ځان یې د شاهانه جامو سره واغوست ،او په خپل سر یې د اونکس قیمتي ډبرې کېښودې ،چې د سپینو زرو او سرو زرو سره پوښل شوي وو ،او هغې خپل مخ او پوټکی د ښځو د پاکولو لپاره د هر ډول مایعاتو سره ښکلی کړ ،او هغې معبد او کور د کاسیا او لوبان سره خوشبو کړ ،او هغې مرر او الو خپور کړ ،او وروسته هغه د معبد په دروازه کې ،د کور په هغه لره کې ناسته وه چې یوسف د خپل کار کولو لپاره تیریدله ،او وګورئ چې یوسف له پټي څخه راغی ،او کور ته ننوت ترڅو د خپل مالک کار وکړي. ۵۰او هغه ځای ته ورسېد چې باید ترې تېر شي ،او د زلیکا ټول کار یې ولید ،او بیرته وګرځېد. ۵۱زلیکا یوسف ولید چې له ځانه څخه شاته ځي ،نو هغې ورته غږ وکړ چې ستا څه حال دی یوسفه !خپل کار ته راشه ،او وګوره ،زه به ستا لپاره ځای پیدا کړم تر هغه چې ته خپلې څوکۍ ته ورسېږې. ۵۲یوسف بیرته کور ته راغی او له هغه ځایه د خپلې څوکۍ ځای ته لړ او د خپل بادار د کار لپاره د معمول په څیر ناست و او ولیدل چې زلیکا هغه ته راغله او د هغه په وړاندې په شاهانه جامو کې ودرېده ،او د هغې د جامو بوی تر لرې پورې خپور شو. 78
جاشر
۵۳هغې ژر لړه او یوسف او د هغه جامې یې ونیولې او ورته یې وویل" :د ژوندي پاچا په قسم که ته زما غوښتنه پوره نه کړې ،نو نن به مړ شې ".هغې ژر وکړه او خپل بل لس یې اوږد کړ او د خپلو جامو لندې یې توره راوویسته او د یوسف په غاړه یې کېښوده او ویې ویل" :پاڅېږه او زما غوښتنه پوره کړه ،که نه نو نن به مړ شې". ۵۴یوسف د هغې د دې کار په لیدلو سره ووېرېد ،او هغه د هغې څخه د تښتېدو لپاره پورته شو ،او هغې د هغه د جامو مخکینۍ برخه ونیوله ،او د هغه د تښتېدو په ویره کې هغه جامې چې زلیکا یې نیولې وې څیرې شوې ،او یوسف هغه جامې د زلیکا په لس کې پریښودې ،او هغه وتښتېده او بهر ووت ،ځکه چې هغه ویره درلوده. ۵۵کله چې زلیکا ولیدل چې د یوسف جامې څیرې شوې وې او هغه یې په لس کې پریښودې وې او وتښتېده ،نو هغه د خپل ژوند څخه وېرېده ،هسې نه چې دا خبر خپور شي .هغه پورته شوه او په چل سره یې کار وکړ او هغه جامې یې چې اغوستې وې ،لرې کړې او خپلې نورې جامې یې واغوستلې. ۵۶هغې د یوسف جامې واخیستې او د ځان سره یې کېښودې ،او لړه او په هغه ځای کې کښېناسته چېرته چې هغه د خپلې ناروغۍ په وخت کې ناسته وه ،مخکې له دې چې د هغې د کور خلک سیند ته لړ شي ،او هغې یو ځوان هلک راوغوښت چې هغه وخت په کور کې و ،او هغه ته یې امر وکړ چې د کور خلک هغې ته راوبولي. ۵۷کله چې هغې هغوی ولیدل نو په لوړ غږ او غمجن غږ یې ورته وویل :وګورئ ،ستاسو بادار یو عبراني سړی زما کور ته راوړی دی ، ځکه چې هغه نن راغلی چې زما سره څملي. ۵۸ځکه چې کله ته بهر لړې نو هغه کور ته راغی ،او ولیدل چې په کور کې هیڅوک نشته ،هغه زما خوا ته راغی ،او ما یې ونیوله ،په دې نیت چې زما سره څملي. ۵۹او ما د هغه جامې وڅېړلې او هغه مې وشلولې او په لوړ غږ مې ورته غږ وکړ ،او کله چې ما خپل غږ پورته کړ ،هغه د خپل ژوند څخه ووېرېد او خپل کالي یې زما په وړاندې پریښود او وتښتېد. ۶۰د هغې د کور خلکو هیڅ ونه ویل ،خو د هغوی غضب په یوسف ډېر زیات شو او هغوی د هغه بادار ته لړل او د هغه د چل خبره یې ورته وویله. ۶۱فوطیفار په قهر کور ته راغی ،او د هغه ښځې هغه ته چیغه کړه" ،دا څه کار دی چې تا زما سره کړی دی چې زما کور ته یو غلم راوستی دی؟ ځکه چې هغه نن زما سره د لوبې کولو لپاره راغی .نن یې زما سره داسې وکړل". ۶۲فوطیفار د خپلې ښځې خبرې واورېدې ،او امر یې وکړ چې یوسف ته دې سختې سزا ورکړل شي ،او هغوی هماغسې وکړل. ۶۳کله چې هغوی هغه وهلو ،یوسف په لوړ غږ چیغه کړه ،او خپلې سترګې یې اسمان ته پورته کړې او ویې ویل :ای څښتنه خدایه ،ته پوهېږې چې زه له دې ټولو شیانو څخه بې ګناه یم ،او ولې به نن ورځ د دې ناسنته بدکارو خلکو په لس چې ته یې پېژنې ،د دروغو له لرې مړ شم؟ ۶۴او کله چې د فوطیفار سړي یوسف وهل ،هغه ژړل او ژړل ،هلته یو ماشوم یوولس میاشتې عمر درلود ،او څښتن د ماشوم خوله پرانیسته ،او هغه دا خبرې د فوطیفار د سړیو په وړاندې وکړې ،چې یوسف یې وهل او ویې ویل: ۶۵ته له دې سړي څخه څه غواړې ،او ولې دې سره دا بد چلند کوې؟ زما مور دروغ وایي او دروغ وایي؛ معامله همداسې وه. ۶۶ماشوم هغوی ته هر څه چې پېښ شوي وو په سمه توګه وویل ،او د زلیکا ټولې خبرې چې یوسف ته یې کولې ،هغه هره ورځ هغوی ته بیان کړې. ۶۷ټولو سړیو د ماشوم خبرې واورېدې او د ماشوم په خبرو ډېر حیران شول ،او ماشوم خبرې کول بند کړل او غلی شو. ۶۸فوطیفار د خپل زوی په خبرو ډېر شرمنده شو او خپلو نفرو ته یې امر وکړ چې نور یوسف مه وهئ ،او نفرو د یوسف وهل بس کړل. ۶۹نو فوطیفار یوسف ونیو او امر یې وکړ چې هغه د کاهنانو په وړاندې چې د پاچا قاضیان وو ،حاضر شي ترڅو د دې موضوع په اړه د هغه قضاوت وکړي. ۷۰او فوطیفار او یوسف د کاهنانو په وړاندې چې د پاچا قاضیان وو ،راغلل ،او هغه هغوی ته وویل" :زه تاسو ته دعا کوم چې پرېکړه وکړئ چې د غلم سره څه ډول قضاوت وشي ،ځکه چې هغه دا کار کړی دی". ۷۱کاهنانو یوسف ته وویل" :تا ولې د خپل بادار سره دا کار وکړ؟ "یوسف هغوی ته په ځواب کې وویل" :زما بادارانو ،خبره داسې نه وه . فوطیفار یوسف ته وویل" :بې له شکه چې ما هرڅه چې زما وو ستاسو په لس کې ورکړل ،او ما له خپلې ښځې پرته بل څه له تاسو څخه نه دي پټ کړي ،او تاسو څنګه دا بد کار کولی شئ؟" ۷۲حضرت یوسف ځواب ورکړ” :داسې نه ده زما باداره ،قسم چې ژوندی څښتن دی او ستا روح دی ،زما باداره ،هغه خبره چې تا د خپلې ښځې څخه اورېدلې ده دروغ ده ،ځکه چې نن ورځ خبره همداسې وه“. ۷۳ستا په کور کې له اوسېدو څخه یو کال تېر شو ،آیا تا په ما کې کومه ګناه لیدلې ده ،یا کوم بل شی چې تا زما د ژوند غوښتنه وکړي؟ ۷۴کاهنانو فوطیفار ته وویل" :مهرباني وکړه ،مهرباني وکړه ،هغوی ته د یوسف شلېدلې جامې راولېږه او موږ ته دې د هغې شلېدلې ټوټې راوښیي ،او موږ دې په کې شلېدلې ټوټې وګورو ،او که داسې وي چې شلېدلې ټوټې د شلېدلې ټوټې مخې ته وي ،نو د هغه مخ باید د هغې په مقابل کې وي او هغې باید هغه نیولی وي ،ترڅو هغې ته راشي ،او ستا ښځې هغه څه چې ویلي دي په دوکه سره وکړل". ۷۵او هغوی د یوسف جامې د قاضیانو کاهنانو مخې ته راوړې ،او هغوی ولیدل چې د یوسف په مخ کې اوښکې وې ،او ټولو قاضیانو کاهنانو پوه شول چې هغې هغه په زور وهلی دی ،او هغوی وویل :د مرګ سزا د دې غلم په خاطر نه ده ځکه چې هغه هیڅ نه دي کړي ، بلکې د هغه حکم دا دی چې هغه دې د هغه خبر له امله په زندان کې واچول شي چې د هغه له لرې ستا د ښځې په وړاندې خپور شوی دی. ۷۶فوطیفار د هغوی خبرې واورېدې او هغه یې په زندان کې واچاوه ،هغه ځای چې د پاچا بندیان په کې بندیان وو ،او یوسف دولس کاله په زندان کې و. 79
جاشر
۷۷سره له دې ،د هغه د بادار ښځه له هغه څخه ونه ګرځېده ،او هغې هره ورځ د هغه سره د خبرو کولو څخه ډډه ونه کړه ترڅو د هغې خبره واوري ،او د دریو میاشتو په پای کې زلیکا هره ورځ یوسف ته د زندان کور ته تلله ،او هغې هغه وهڅول چې د هغې خبرې واوري ، او زلیکا یوسف ته وویل :ته به څومره وخت په دې کور کې پاتې شې؟ مګر اوس زما خبره واوره ،او زه به تا له دې کور څخه وباسم. ۷۸یوسف هغې ته په ځواب کې وویل" :زما لپاره دا غوره ده چې په دې کور کې پاتې شم ،نه دا چې ستا خبرې واورم او د خدای په وړاندې ګناه وکړم ".هغې ورته وویل" :که ته زما غوښتنه پوره نه کړې ،زه به ستا سترګې وباسم ،ستا په پښو کې به زنځیرونه واچوم او تا به د هغو کسانو په لس کې ورکړم چې ته یې مخکې نه پېژنې". ۷۹یوسف هغې ته ځواب ورکړ او ویې ویل :ګوره ،د ټولې ځمکې خدای کولی شي ما له هر هغه څه څخه وژغوري چې ته یې زما سره کولی شې ،ځکه چې هغه د ړندو سترګې خلاوي ،او هغه کسان خلاوي چې تړل شوي دي ،او ټول هغه نا اشنا خلک ساتي چې د ځمکې سره نا اشنا دي. ۸۰کله چې زلیکا ونه شو کولی چې یوسف قانع کړي چې د هغې خبره واوري ،نو هغې د هغه د غولولو لپاره لړه .او یوسف ل تر اوسه په زندان کې بند و .د یوسف پلر یعقوب او د هغه ټول وروڼه چې د کنعان په خاوره کې وو ،ل هم په هغه ورځو کې د یوسف په خاطر غمجن وو او ژړل ،ځکه چې یعقوب د خپل زوی یوسف په خاطر تسلیت نه شو منلی ،او یعقوب په لوړ غږ وژړل ،ژړل او په هغو ټولو ورځو کې یې غمجن وو. څپرکی۴۵ ۱په هغه کال ،چې د هغه د وروڼو له خوا د یوسف د پلورلو وروسته د مصر ته د تلو کال و ،د یعقوب زوی روبین تمنت ته لړ او د کنعاني عوي لور الیورام یې واده کړه او هغه د هغې سره واده وکړ. ۲د روبین ښځه الیورام امیدواره شوه او څلور زامن یې ورته وزېږېدل ،حنوک ،پالو ،حتزرون او کرمي ،او د هغه ورور شمعون د هغه خور دینه واده کړه او هغې ورته مموئیل ،یمین ،اخهد ،یاکین او ضوکر ،پنځه زامن وزېږېدل. ۳وروسته هغه د کنعاني ښځې بونه ته راغی ،دا بونه وه چې شمعون د شکیم ښار څخه نیولې وه ،بونه د دینا څخه مخکې وه او د هغې خدمت یې کاوه ،شمعون هغې ته راغی او هغې د هغه لپاره شائول وزېږاوه. ۴په هغه وخت کې یهودا عدولم ته لړ او د حیره په نوم د عدولم یو سړي ته ورسېد ،هلته یهودا د کنعان د یو سړي لور ولیده چې نوم یې علیات وو ،د هغې نوم د شوع لور وه ،هغه یې واده وکړ او هغې ته راغی او علیات د یهودا څخه عیر ،اونان او شیلوه پیدا کړل ،درې زامن. خ ۵بیا لوي او یساکار د مشرق په خملک کښې لړل او د یخقطان زوئ او د لعبر زوئ د یوباب لڼې یې واده کړې ،او د یخقطان زوئ یوباب دوه لوڼې وې ،د مشرې نوم عدینه او د کشرې نوم عریده وو. ۶لوي عدینه وادۀ کړه او یساکار عریده وادۀ کړه او هغوئ د کنعان خملک ته د خپل پلر کور ته راغلل او عدینه د لوي نه درې زامن پېدا کړل ،جیرسون ،قهات او مراري. ۷او اریده د یساکار څخه تولع ،فوا ،ایوب او سامرون څلور زامن وزېږېدل ،او دان د موآب خاورې ته لړ او د موآبي حمودان لور افلت سره یې واده وکړ او هغه یې د کنعان خاورې ته راوستله. ۸افلط شنډه وه او اولد یې نه درلود ،او وروسته خدای پاک د دان ښځه افلط را په یاد کړه ،هغه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې کوشیم کېښود. ۹جاد او نفتالي حاران ته لړل او له هغه ځای څخه یې د عوض زوی او د ناحور زوی عمورام لوڼې واده کړې. عزیت واخیسته او هغوی عزیت وو .نفتالي مریمه واخیسته او جاد خ ۱۰د عمورام د لوڼو نومونه دا دي :د مشرې نوم مریمه او د کشرې نوم خ یې د کنعان خاورې ته د خپل پلر کور ته راوستلې. عزیت نه د جاد افیون ،حاجى ،شوني ،عزبون ، ۱۱د مریمې نه د نفتالى نه یحصئیل ،جوني ،یعزر او شلیم څلور زامن پېدا شول ،او د خ عیري ،ارودي او ارالي اووه زامن پېدا شول. ۱۲آشر لړ او د افلل لور ادون یې واده کړه چې د حداد زوی او د اسماعیل زوی و او د هغه لور افلل وه او هغه یې د کنعان خاورې ته راوستله. ۱۳د اشیر ښځه ادون په هغو ورځو کې مړه شوه او اولد یې نه درلود .د ادون له مړینې وروسته اشیر د سیند بلې غاړې ته لړ او د ابیماایل لور ،د عبر زوی او د سام زوی ،هدوره سره یې واده وکړ. ۱۴هغه پېغله ډېره ښکلې او هوښیاره وه ،هغه د ملکیئیل ښځه وه چې د عیلم زوی او د سام زوی وو. ۱۵او د هدوره څخه د ملکیئیل لور پیدا شوه ،او هغه د هغې نوم سارخ کېښود ،او له دې وروسته ملکیئیل مړ شو ،او هدوره لړه او د خپل پلر په کور کې پاتې شوه. ۱۶د اشیر په ښار کې د هغې د ښځې له مړینې وروسته ،هغه لړ او د هدوره سره یې واده وکړ او هغه یې د کنعان خاورې ته بوتله ،او د هغې لور سرخ یې هم د هغوی سره راوستله .هغه درې کلنه وه او هغه نجلۍ د یعقوب په کور کې لویه شوه. ۱۷هغه نجلۍ ډېره ښکلې وه او د حضرت یعقوب د اولدونو په سپېڅلو لرو روانه وه ،هغې ته د هیڅ شي کمى نه وه او څښتن هغې ته حکمت او پوهه ورکړه. ۱۸د اشیر ښځه حدوره امیدواره شوه او هغه ته یې یمنه ،یشوا ،یشوي او بریعه پیدا شول ،چې څلور زامن وو. ۱۹زبولون مدیان ته لړ او د ابیداع زوی او د مدیان زوی مولد لور مریمه یې واده کړه او هغه یې د کنعان خاورې ته راوستله. ۲۰مروشه زبولون سرد ،ایلون او یخلیل ته زیږیدلی .درې زامن. 80
جاشر
۲۱نو یعقوب د ضوبا زوئ او د تارح لمسی ارام ته ولېږل او هغه د خپل زوی بنیامین لمکلیاه د ارام لور سره واده وکړ او هغه د کنعان په خملک کې د یعقوب کور ته راغله .بنیامین لس کلن وو کله چې هغه د ارام لور لمکلیاه د ښځې په توګه وادۀ کړه. ۲۲مکالیا امیدواره شوه او د بنیامین څخه یې بالع ،بکر ،اشبیل ،جیرا او نعمان پنځه زامن وزېږېدل؛ وروسته بنیامین لړ او د خپلې لومړۍ ښځې سره چې د حضرت ابراهیم زوی وو ،د سامرون لور اریباته سره یې واده وکړ ،او هغه اتلس کلن و؛ او د بنیامین څخه اخي ،ووش ، موپیم ،هپیم او ارد ،پنځه زامن وزېږېدل. ۲۳په هغو ورځو کې یهودا د سام کور ته لړ او د سام زوی عیلم لور تامار یې د خپل مشر زوی عیر لپاره واده کړه. ۲۴بیا عیر خپلې ښځې تامار ته راغی او هغه د هغه ښځه شوه ،او کله چې هغه هغې ته راغی نو په ظاهره توګه یې خپل اولد له منځه یوړ ،او د هغه کار د څښتن په نظر کې بد وو ،او څښتن هغه ووژلو. ۲۵د یهودا د مشر زوی عیر د مړینې څخه وروسته ،یهودا اونان ته وویل :د خپل ورور ښځې ته لړ شه او د هغې سره واده وکړه او د خپل ورور اولد پیدا کړه. ۲۶اونان د تمار سره واده وکړ او د هغې سره واده وکړ ،او اونان هم د خپل ورور کار خوښ کړ ،او د هغه کار د څښتن په نظر کې بد وو ،نو هغه یې هم وواژه. ۲۷کله چې اونان مړ شو ،یهودا تامار ته وویل" :د خپل پلر په کور کې پاتې شه تر هغه چې زما زوی شیلو لوی شي ".یهودا نور په تامار خوښ نه شو چې هغه شیلو ته ورکړي ،ځکه چې هغه وویل" :ښایي هغه هم د خپلو وروڼو په څېر مړ شي". ۲۸تامار پاڅېده او لړه او د خپل پلر په کور کې پاتې شوه او تامار د څه مودې لپاره د خپل پلر په کور کې وه. ۲۹او د کال په بدل کې ،د یهودا ښځه علیات مړه شوه؛ او یهودا د خپلې ښځې لپاره تسلیت وموند ،او د علیات له مړینې وروسته ،یهودا د خپل ملګري حیره سره تمنت ته لړ ترڅو خپلې پسونه وری کړي. ۳۰تامار واورېدل چې یهودا د پسونو د وړۍ د وړلو لپاره تمنا ته تللی دی او شیلوه لویه شوې ده او یهودا د هغې څخه خوښ نه دی. ۳۱تامار پاڅېده او د خپلې کونډې ښځې جامې یې وویستلې ،پرده یې وغوړوله او ځان یې په بشپړه توګه پټ کړ او لړه او د تمنت په لره کې د عامه سړک په غاړه کېناسته. ۳۲یهودا لړ او هغه یې ولیده او هغه یې واخیسته او د هغې سره راغی ،هغه د هغه څخه امیدواره شوه .د ماشوم د زېږېدو په وخت کې ،د هغې په ګېډه کې دوه ګوني ماشومان پیدا شول .هغه د لومړي زوی نوم فارص او د دوهمې زوی نوم زارح کېښود. څپرکی۴۶ ۱په هغو ورځو کې یوسف ل هم د مصر په زندان کې بندي و. ۲په هغه وخت کې د فرعون درباریان د هغه په وړاندې ولړ وو ،د ساقیانو او نانوایانو مشر چې د مصر د پاچا اړوند وو. ۳نو ساقي شراب واخستل او د بادشاه په مخکښې یې د څښلو دپاره کېښودل ،او نانوایانو ډوډۍ د بادشاه په مخکښې د خوړلو دپاره کېښوده ، او بادشاه شراب وڅښل او ډوډۍ یې وخوړله ،هغه او د هغه نوکرانو او وزیرانو چې د بادشاه په مېز باندې یې خوراک کاوه. ۴او کله چې هغوی خوړل او څښل کول ،ساقي او نانوایي هلته پاتې شول ،او د فرعون وزیرانو په هغو شرابو کې چې ساقي راوړي وو ډېر مچان وموندل او د نانځکو په ډوډۍ کې د نایټرې ډبرې وموندل شوې. ۵د ګارډ قوماندان یوسف د فرعون د درباریانو د خدمتګار په توګه وټاکه او د فرعون درباریان یو کال په بند کې وو. ۶د کال په پای کې ،دواړو په یوه شپه په هغه زندان کې خوبونه ولیدل چې دوی په کې وو .سهار یوسف د معمول په څیر د دوی خدمت ته راغی او هغه هغوی ولیدل او ویې لیدل چې د دوی مخونه خفه او غمجن وو. ۷یوسف د هغوئ نه تپوس وکړو” ،ستاسو مخونه نن ولې خفه او خفه دي؟ “هغوئ ورته ووئیل” ،مونږ خوب ولیدلو ،خو څوک نشته چې هغه تعبیر کړى “.یوسف هغوئ ته ووئیل” ،ما ته خپل خوب بیان کړئ ،او خخدائ پاک به تاسو ته د خپلې خوښې سره سم د سلمتۍ جواب درکړى“. ۸نو ساقي خپل خوب یوسف ته بیان کړ او هغه وویل” :ما په خوب کې ولید چې زما په وړاندې یوه لویه انګوره وه ،او په هغه انګورو مې درې څانګې ولیدې ،او انګور په چټکۍ سره غوړ شول او ډېر لوړ شول ،او د هغې غوټۍ پخې شوې او انګور شول“. ۹نو ما انګور راواخیستل او په پیاله کې مې نچوړل او د فرعون په لس کې مې کېښودل او هغه وڅښل .یوسف ورته وویل :هغه درې څانګې چې په انګورو کې وې درې ورځې دي. ۱۰خو په درې ورځو کې به بادشاه خحکم وکړي چې تا بهر راوویستلے شې او هغه به تا خپل کار ته واپس راولې ،او تۀ به بادشاه ته د هغۀ شراب وڅښې لکه څنګه چې په اول ځل کله چې تۀ د هغۀ ساقي وې .خو تۀ په ما رحم وکړه چې کله ستا خیر وى نو تۀ به ما لفرعون ته یاد کړې ،او په ما رحم وکړه او ما د دې زندان څخه راوباسه ،ځکه چې زۀ د کنعان د خملک څخه تښتولے شوے وم او په دې ځائ کښې د غلم په توګه خرڅ شوے وم. ۱۱او هغه څه چې تاته زما د بادار د ښځې په اړه ویل شوي وو هغه دروغ دي ،ځکه چې دوی زه په دې زندان کې وړیا واچاوه .ساقي یوسف ته په ځواب کې وویل" :که پاچا زما سره ښه چلند وکړي لکه څنګه چې په لومړي ځل تا ماته تعبیر راکړ ،نو زه به هرڅه وکړم چې ته یې غواړې ،او تا به له دې زندان څخه راوباسي". ۱۲او نانبائي چې ولیدل چې یوسف د ساقیانو خوب په سمه توګه تعبیر کړ ،نو هغه هم ورغی او خپل ټول خوب یې یوسف ته بیان کړ. ۱۳هغه ورته وویل” :په خوب کې مې ولیدل چې زما په سر درې سپینې ټوکرۍ وې ،ما ولیدل چې په پورته ټوکرۍ کې د فرعون لپاره هر ډول پخې شوې غوښې وې او مرغان زما د سر څخه هغه خوري“. ۱۴یوسف ورته وویل” :هغه درې ټوکرۍ چې تا ولیدې درې ورځې دي ،خو په درېو ورځو کې به فرعون ستا سر پرې کړي او تا به په ونې کې ځوړند کړي او مرغان به ستا غوښه وخوري ،لکه څنګه چې تا په خوب کې ولیدل“. 81
جاشر
۱۵په هغو ورځو کې ملکه د ماشوم د زېږېدو په حال کې وه ،او په هغه ورځ د مصر د پاچا زوی وزېږاوه ،او هغوی اعلن وکړ چې پاچا خپل مشر زوی راوړی دی او د مصر ټول خلک د فرعون د افسرانو او نوکرانو سره یوځای ډېر خوشحاله شول. ۱۶د هغه د زېږېدو په درېیمه ورځ ،فرعون د خپلو درباریانو او نوکرانو ،د ضخغر او مصر د لښکرو لپاره مېلمستیا وکړه. ۱۷د مصر ټول خلک او د فرعون درباریان راغلل چې د هغه د زوی په میلمستیا کې د پاچا سره وخوري او وڅښي او د پاچا د خوښۍ څخه خوشحاله شي. ۱۸د بادشاه ټول آفسران او د هغۀ آفسران په هغه وخت کښې د اتو ورځو لپاره په جشن کښې خوشحاله وو ،او هغوئ د بادشاه په ماڼۍ کښې د هر قسم موسیقۍ آلتو ،د تمبلونو او نڅاوو سره خوشحالي کوله. ۱۹او هغه ساقي چې حضرت یوسف ورته د خپل خوب تعبیر ورکړی و ،حضرت یوسف هېر کړ او لکه څنګه چې یې وعده کړې وه ، هغه یې پاچا ته یاد نه کړ ،ځکه چې دا کار د څښتن له خوا شوی و چې یوسف ته سزا ورکړي ځکه چې هغه په انسان باور درلود. ۲۰له دې وروسته ،یوسف دوه کاله په زندان کې پاتې شو ،تر هغه چې دولس کاله یې پوره کړل. څپرکی۴۷ ۱د البراهیم زوئ السحاق په هغه وخت کښې د کنعان په خملک کښې اوسېدو ،هغه ډېر بوډا وو ،د یو سل اتیا کالو وو ،او د هغۀ زوئ عیساؤ ، د یعقوب ورور ،د ادوم په خملک کښې وو ،او د هغۀ او د هغۀ د زامنو د اولد سعیر په مینځ کښې په هغه کښې جائیداد وو. ۲کله چې عیساؤ خبر شو چې د هغۀ د پلر د مرګ وخت رانزدې شو ،نو هغه د خپلو زامنو او د خپلې کورنۍ سره د کنعان په خملک کې د خپل پلر کور ته راغلو .یعقوب او د هغۀ زامن د هغه ځائ نه لړل چرته چې هغوئ په حبرون کې اوسېدل ،او ټول خپل پلر اسحاق ته راغلل او هغوئ عیساؤ او د هغۀ زامن په خېمه کې وموندل. ۳حضرت یعقوب او د هغه زامن د خپل پلر حضرت اسحاق په حضور کې کښېناستل او حضرت یعقوب ل هم د خپل زوی حضرت یوسف په خاطر غمجن وو. ۴حضرت اسحاق حضرت یعقوب ته وفرمایل” :خپل زامن دلته راوله ،زه به هغوی ته برکت ورکړم “.حضرت یعقوب خپل یوولس زامن د خپل پلر حضرت اسحاق مخې ته راوستل. ۵حضرت اسحاق خپل لسونه د حضرت یعقوب په ټولو زامنو باندې کېښودل ،هغوی یې ونیول ،په غېږ کې یې ونیول او یو یو یې ښکل کړل .حضرت اسحاق په هغه ورځ هغوی ته برکت ورکړ او ویې ویل :ستاسو د نیکونو خدای دې تاسو ته برکت درکړي او ستاسو اولد دې د اسمان د ستورو په څېر ډېر کړي. ۶حضرت اسحاق د عیسو زامنو ته هم برکت ورکړ او ویې ویل :خدای دې تاسو د هغو ټولو خلکو لپاره چې تاسو ویني او ستاسو ټولو دښمنانو ته د وېرې او وحشت سبب کړي. ۷اسحاق یعقوب او د هغه زامن راوغوښتل ،او ټول راغلل او د اسحاق په مخ کې کښېناستل ،او اسحاق یعقوب ته وویل ،د ټولې ځمکې څښتن خدای ما ته وویل :زه به دا ځمکه ستا اولد ته د میراث په توګه ورکړم که ستا اولد زما قوانین او لرې ومني ،او زه به هغوی ته هغه قسم پوره کړم چې ما ستا پلر ابراهیم ته کړی و. ۸نو اوس زما زویه ،خپلو زامنو او د خپلو زامنو اولدونو ته د څښتن څخه وېره کول او په هغه ښه لره تګ کول ورزده کړه چې ستاسو څښتن خدای به خوښ کړي ،ځکه چې که تاسو د څښتن لرې او د هغه د قوانینو اطاعت وکړئ ،نو څښتن به ستاسو سره د ابراهیم سره خپل تړون هم پوره کړي ،او ستاسو او ستاسو د اولد سره به تل ښه وي. ۹کله چې اسحاق د یعقوب او د هغه د زامنو سره د امر کولو کار پای ته ورساوه ،هغه مړ شو او د خپلو خلکو سره یوځای شو. ۱۰حضرت یعقوب او عیسو د خپل پلر حضرت اسحاق په مخ پرېوتل او وژړل .حضرت اسحاق د یو سل او اتیا کالو په عمر ؤ چې د کنعان په خاوره کې په حبرون کې وفات شو .د هغه زامنو هغه د مکفیله غار ته یوړ ،کوم چې حضرت ابراهیم د حیتیانو څخه د هدیرې د ملکیت لپاره اخیستی و. ۱۱د کنعان ټول بادشاهان د حضرت یعقوب او عیساؤ سره لړل چې اسحاق ښخ کړي ،او د کنعان ټولو بادشاهانو د هغه په مرګ باندې د اسحاق ډېر عزت وکړ. ۱۲د حضرت یعقوب او د عیسو زامن لوڅې پښې ګرځېدل ،ګرځېدل او غمجن وو ،تر هغه چې قریت اربع ته ورسېدل. ۱۳یعقوب او عیساؤ خپل پلر اسحاق د مکفیله په غار کې ښخ کړ ،چې د حبرون په قریت اربع کې ده ،او هغه یې په ډېر عزت سره ښخ کړ ،لکه څنګه چې د پاچاهانو په جنازه کې. ۱۴حضرت یعقوب او د هغه زامنو ،عیسي او د هغه زامنو او د کنعان ټولو پاچاهانو ډېر لوی او دروند غمجن کړ او هغه یې ښخ کړ او ډېر ورځې یې په هغه غمجن کړل. ۱۵د اسحاق د مرګ په وخت کې ،هغه خپل څاروي ،خپل مالونه او ټول هغه څه چې هغه یې درلودل خپلو زامنو ته پریښودل؛ او عیسو یعقوب ته وویل" :ګوره ،زه تاته دعا کوم ،هرڅه چې زموږ پلر پریښودلي دي ،موږ به یې په دوه برخو وویشو ،او زه به انتخاب وکړم ". یعقوب وویل" :موږ به دا کار وکړو". ۱۶نو حضرت یعقوب هغه ټول شیان چې اسحاق د کنعان په خاوره کې پرېښودل ،هغه ټول څاروي او جایداد یې واخیستل او هغه یې د عیسو او د هغه د زامنو په مخکې په دوه برخو ووېشل .بیا حضرت عیسو ته یې وویل” :دا ټول ستا په مخکې دي ،هغه نیمایي چې ته یې اخلې ،ځان ته یې غوره کړه“. ۱۷حضرت یعقوب عیساؤ ته وویل” :زه تاته دعا کوم چې زه څه درته وایم ،واوره ،د اسمان او ځمکې څښتن خدای زموږ د نیکونو ابراهیم او اسحاق سره خبرې وکړې او ویې ویل :زه به دا ځمکه ستا اولدې ته د تل لپاره په میراث کې ورکړم. 82
جاشر
۱۸نو اوس هر څه چې زمونږ پلر پرېښي دي هغه ستا په مخکې دي ،او ګوره ټوله ځمکه ستا په مخکې ده ،له هغوی څخه هغه څه غوره کړه چې ته یې غواړې. ۱۹که ته غواړې چې ټوله ځمکه ستا او ستا د اولدونو لپاره د تل لپاره واخله ،او زه به دا شتمني واخلم ،او که ته غواړې چې شتمني تاته واخله ،او زه به دا ځمکه زما او زما د اولدونو لپاره د تل لپاره واخلم. ۲۰او د اسماعیل زوی نبایوت د خپلو اولدونو سره په هغه خاوره کې و ،او عیسو په هغه ورځ لړ او د هغه سره یې مشوره وکړه او ویې ویل: ۲۱یعقوب ما سره داسې خبرې کړې دي او داسې یې ماته ځواب راکړی دی ،اوس خپله مشوره راکړه او موږ به یې واورو. ۲۲نبایوت وویل" :دا څه دي چې یعقوب تاته وویل؟ وګوره د کنعان ټول اولدونه په خپل هېواد کې په خوندي ډول اوسېږي ،او یعقوب وایي چې هغه به دا د تل لپاره د خپلو اولدونو سره په میراث کې واخلي". ۲۳نو اوس لړ شه او د خپل پلر ټوله شتمني واخله او خپل ورور یعقوب ته په هغه خاوره کې پرېږده ،لکه څنګه چې هغه ویلي دي. ۲۴نو عیسو پورته شو او یعقوب ته یې راستون شو او د اسماعیل زوی نبایوت هغه څه وکړل چې ورته ویلي وو .او عیسو هغه ټول مالونه چې اسحاق پرېښي وو ،لکه روحونه ،څاروي ،غوایان او جایداد او ټول شتمني واخیسته .خپل ورور یعقوب ته یې هیڅ ورنه کړل .او یعقوب د کنعان ټوله ځمکه ،د مصر د سیند څخه د فرات سیند پورې واخیسته او هغه یې د تل لپاره د خپلو اولدونو او د هغه د اولدونو لپاره د تل لپاره ونیوله. ۲۵همدارنګه حضرت یعقوب د خپل ورور عیسو څخه د مکفیله غار چې په حبرون کې دی ،واخیست ،کوم چې حضرت ابراهیم د عفرون څخه د هغه او د هغه د اولدې د تل لپاره د هدیرې د ملکیت په توګه اخیستی و. ۲۶او یعقوب دا ټول شیان د پیرود په کتاب کې ولیکل ،او هغه یې لسلیک کړ ،او هغه دا ټول د څلورو وفادارو شاهدانو سره شاهدي ورکړه. ۲۷او دا هغه خبرې دي چې یعقوب په کتاب کې ولیکلې :د کنعان ځمکه او د حیتیانو ،حویانو ،یبوسیانو ،اموریانو ،فرزیانو او جرجاشیانو ټول ښارونه ،د مصر د سیند څخه تر فرات سیند پورې ټول اووه قومونه. ۲۸او د حبرون قریت اربع ښار او هغه سمڅه چې په هغې کې ده ،یعقوب ټول د خپل ورور عیساؤ څخه د قیمت په توګه واخیستل ،د ملکیت او د هغه څخه وروسته د هغه د اولدې لپاره د تل لپاره میراث. ۲۹حضرت یعقوب د اخیستلو کتاب ،لسلیک ،فرمان ،قوانین او ښکاره شوی کتاب واخیست او هغه یې د خټې په لوښي کې کېښودل ترڅو تر ډېر وخته پورې پاتې شي او هغه یې خپلو زامنو ته وسپارل. ۳۰عیسو د خپل ورور یعقوب څخه هغه ټول شیان واخیستل چې د هغه د پلر له مړینې وروسته پاتې وو ،او ټول مال یې واخیست ،د انسانانو او څارویو ،اوښانو ،خرو ،غوایانو او پسونو ،سپین زر او سره زر ،تیږې او بوي ،او د حضرت اسحاق ټول شتمني چې د ابراهیم زوی وه؛ داسې هیڅ شی پاتې نه شو چې عیسو ځان ته نه وي وړی ،د هغه د مړینې وروسته پاتې شوي ټول شیان. ۳۱عیسو دا ټول شیان واخیستل او د خپلو زامنو سره د خپل ورور یعقوب او د هغه د زامنو څخه جل د سعیر حوري سیمې ته کور ته لړ. ۳۲او د عیسو سره د سعیر د اولدې په منځ کې جایداد هم وو ،او له هغه ورځې څخه وروسته عیسو د کنعان خاورې ته راستون نه شو. ۳۳د کنعان ټوله ځمکه د اسرائیلیانو لپاره د تلپاتې میراث په توګه میراث شوه ،او عیسو د خپلو ټولو اولدونو سره د سعیر غرونه په میراث کې ترلسه کړل. څپرکی۴۸ ۱په هغو ورځو کې ،د اسحاق له مړینې وروسته ،څښتن امر وکړ او په ټوله ځمکه یې قحطي راوستله. ۲په هغه وخت کې د مصر پاچا فرعون په مصر کې په خپل تخت ناست و او په خپل بستر کې پروت و او خوبونه یې لیدل .فرعون په خوب کې ولید چې هغه د مصر د سیند په غاړه ولړ دی. ۳هغه ولړ و او ویې لیدل چې اووه غټې غوښې او ښکلې غواګانې د سیند څخه راووتلې. ۴د هغوی څخه وروسته نورې اووه غواګانې راووتلې ،چې نرۍ او بد شکله وې .اوه بد شکله غواګانې هغه ښې غواګانې تیرې کړې ،او بیا هم د هغوی ظاهري بڼه د پخوا په څېر خرابه وه. ۵هغه راویښ شو او بیا ویده شو او دوهم ځل یې خوب ولید او ویې لیدل چې په یوه ډنډ کې اووه ښه او نرۍ وږې راشنه شوې وې ،او اووه نرۍ وږې چې د ختیځ باد له امله سوزېدلې وې ،وروسته راشنه شوې او هغو نرۍ وږې هغه ډکې وږې تېرې کړې ،او فرعون د خوب څخه راویښ شو. ۶سهار چې کله پاچا خپل خوبونه را په یاد شول ،نو د هغه روح د خپلو خوبونو له امله پرېشانه شو .پاچا ژر لړ او د مصر ټول جادوګران او هوښیاران یې راوغوښتل او هغوی راغلل او د فرعون په حضور کې ودرېدل. ۷بادشاه هغوی ته وویل” :ما خوبونه لیدلي دي ،خو څوک نشته چې هغه تعبیر کړي .هغوی پاچا ته وویل :خپل خوبونه خپلو خدمتګارانو ته بیان کړه او اجازه راکړه چې هغه واورو“. ۸بادشاه خپل خوبونه هغوی ته بیان کړل ،او ټولو په یو غږ سره بادشاه ته ځواب ورکړ او ویې ویل :بادشاه دې تل ژوندی وي؛ او دا ستا د خوبونو تعبیر دی. ۹هغه اووه ښې غواګانې چې تا ولیدې هغه اوه لوڼې په ګوته کوي چې په وروستیو ورځو کې به ستا څخه پیدا شي ،او هغه اووه غواګانې چې تا ولیدې د هغو څخه وروسته راووتې او هغه یې تېرې کړې ،دا د دې نښه ده چې هغه لوڼې چې ستا څخه پیدا کېږي ټولې به د پاچا په ژوند کې مړه شي. 83
جاشر
۱۰او هغه څه چې تا په دوهم خوب کې ولیدل چې د غلې دانې اوه ډکې ښې وږې په یوه ډډ کې راټوکېدلې دي ،دا د دوی تعبیر دی ،چې ته به په وروستیو ورځو کې د مصر په ټوله خاوره کې اوه ښارونه جوړ کړې؛ او هغه څه چې تا د غلې دانې اوه وچ شوي وږې ولیدلې چې د هغوی وروسته راټوکېدلې او هغه یې په خپلو سترګو لیدلي ،دا د دې نښه ده چې هغه ښارونه چې ته به یې جوړوې ټول به په وروستیو ورځو کې ،د پاچا په ژوند کې ویجاړ شي. ۱۱کله چې هغوی دا خبرې وکړې ،نو پاچا د هغوی خبرو ته غوږ ونه نیوه او نه یې زړه پرې ټینګ کړ ،ځکه چې پاچا په خپله هوښیارۍ پوهیده چې هغوی د خوبونو سمه تعبیر نه دی کړی .او کله چې هغوی د پاچا په وړاندې خبرې پای ته ورسولې ،نو پاچا هغوی ته ځواب ورکړ" :دا څه شی دی چې تاسو ما ته ویلي دي؟ یقینا تاسو دروغ ویلي دي او دروغ مو ویلي دي .نو اوس زما د خوبونو سمه تعبیر ووایاست ،ترڅو تاسو مړه نه شئ". ۱۲بیا بادشاه خحکم ورکړ ،او بیا یې نور هوښیاران راوغوښتل ،او هغوئ راغلل او د بادشاه په وړاندې ودرېدل ،او بادشاه خپل خوبونه هغوئ ته بیان کړل ،او هغوئ ټولو د اول تعبیر سره سم جواب ورکړو ،نو بادشاه غصه شو او ډېر غصه شو ،او بادشاه هغوئ ته ووئیل” ،بې شکه تاسو دروغ وایئ او په خپلو خبرو کې دروغ وایئ“. ۱۳نو بادشاه امر وکړو چې په ټول لمصر کښې دې یو اعلن وشي چې ووائى ،بادشاه او د هغۀ مشرانو دا فېصله کړې ده چې هر هغه هوښیار سړے چې د خوبونو په تعبیر پوهېږى او پوهه لرى او نن د بادشاه مخې ته نۀ راځى ،هغه به مړ شى. ۱۴او هغه سړی چې پاچا ته د خپلو خوبونو سمه تعبیر ووایی ،هغه ته به هغه څه ورکړل شي چې هغه یې د پاچا څخه غواړي .د مصر ټول هوښیاران د پاچا په حضور کې راغلل ،د ټولو جادوګرانو او جادوګرانو سره چې په مصر ،جوشن ،رعمسیس ،تعکپنچس ،ضغر او د مصر د سرحدونو په ټولو ځایونو کې وو ،او ټول د پاچا په حضور کې ودرېدل. ۱۵ټول اشرافیان ،شهزادګان او د بادشاه خدمتګاران د لمصر د ټولو ښارونو نه راغونډ شول او ټول د بادشاه په وړاندې کښېناستل ،او بادشاه خپل خوبونه هوښیارانو او امیرانو ته بیان کړل ،او ټول هغه کسان چې د بادشاه په وړاندې ناست وو د دې رویا په اورېدو حیران شول. ۱۶او ټول هوښیاران چې د بادشاه نه مخکې وو د هغۀ د خوبونو په تعبیر کولو کښې ډېر سره وېشل شوي وو ،ځینو یې بادشاه ته د خوبونو تعبیر ورکړو او وې وئیل” ،دا اووه ښې غواګانې اوه بادشاهان دي ،چې د بادشاه د اولدې څخه به په لمصر باندې راپورته کړے شي“. ۱۷او هغه اووه بدکارې غواګانې اوه شهزادګان دي ،چې په وروستیو ورځو کې به د هغوی په وړاندې ودرېږي او هغوی به له منځه یوسي؛ او د غلې دا اووه وږې د مصر اووه لوی شهزادګان دي ،چې زموږ د بادار پاچا په جنګونو کې به د خپلو دښمنانو د اوو کم ځواکه شهزادګانو په لسونو کې ووژل شي. ۱۸او ځینو یې پاچا ته دا تعبیر وکړ او ویې ویل :دا اووه ښې غواګانې د مصر قوي ښارونه دي او دا اووه بدې غواګانې د کنعان د خاورې اوه قومونه دي چې په وروستیو ورځو کې به د مصر د اوو ښارونو په وړاندې راشي او هغوی به له منځه یوسي. ۱۹او هغه څه چې تا په دوهم خوب کې ولیدل ،د غلو دانو اوه ښه او بد وږي ،دا یوه نښه ده چې د مصر حکومت به بیا ستا اولد ته د لومړي په څیر بیرته راستون شي. ۲۰او د هغه په واکمنۍ کې به د مصر د ښارونو خلک د کنعان د اوو ښارونو په وړاندې چې د دوی څخه قوي دي ،ودرېږي او هغه به له منځه یوسي او د مصر حکومت به ستا اولدې ته بېرته راستون شي. ۲۱او ځینو یې پاچا ته وویل :دا ستا د خوبونو تعبیر دی :هغه اووه ښې غواګانې اوه ملکې دي چې ته به یې په وروستیو ورځو کې د میرمنو په توګه وټاکې ،او هغه اووه بدې غواګانې دا په ګوته کوي چې دا ټولې به د پاچا په ژوند کې مړه شي. ۲۲او هغه اووه ښه او بد د غنمو وږي چې تا په دوهم خوب کې ولیدل ،څوارلس ماشومان دي ،او په وروستیو ورځو کې به دوی ودریږي او په خپل منځ کې به جګړه وکړي ،او د دوی څخه به اووه هغه اووه کسان ووژني چې ډیر پیاوړي دي. ۲۳او ځینو یې دا خبرې پاچا ته وکړې او ویې ویل :دا اووه ښې غواګانې په دې معنی دي چې ستا اووه ماشومان به پیدا شي ،او په وروستیو ورځو کې به ستا د زامنو اووه ماشومان ووژني .او هغه اووه ښه وږي چې تا په دوهم خوب کې ولیدل ،هغه شهزادګان دي چې په وړاندې به یې اوه نور کم ځواکمن شهزادګان جګړه وکړي او په وروستیو ورځو کې به یې له منځه یوسي ،او ستا د ماشومانو غچ به واخلي ،او حکومت به بیا ستا اولد ته راستون شي. ۲۴او پاچا د مصر د هوښیارانو ټولې خبرې او د خپلو خوبونو تعبیر واورېد ،خو یو یې هم د پاچا په زړه کې خوښ نه شو. ۲۵او پاچا په خپله هوښیارۍ پوه شو چې دوی په دې ټولو خبرو کې په بشپړه توګه سم نه دي ویلي ،ځکه چې دا د څښتن له خوا وه چې د مصر د هوښیارانو خبرې ناکامې کړي ،ترڅو یوسف د زندان له کوره ووځي او په مصر کې لوی شي. ۲۶او پاچا ولیدل چې د مصر په ټولو هوښیارانو او جادوګرانو کې یو هم د هغه سره په سمه توګه خبرې نه کولې ،نو د پاچا غصه وپارېده او د هغه په زړه کې قهر و. ۲۷نو بادشاه خحکم ورکړو چې ټول هوښیاران او جادوګران دې د هغۀ د حضور نه ووځي ،او هغوئ ټول د بادشاه د حضور نه په شرم او شرم سره لړل. ۲۸او پاچا امر وکړ چې په ټول مصر کې دې اعلن وشي چې ټول جادوګران چې په مصر کې دي ووژني او یو هم ژوندی پاتې نشي. ۲۹نو د بادشاه د ساتونکو مشران راپورته شول ،هر یو سړي خپله توره راوویستله او د مصر جادوګران او هوښیاران یې په وهلو پیل وکړ. ۳۰وروسته له دې ،میرود ،چې د پاچا مشر ساقي و ،راغی او د پاچا په وړاندې یې سجده وکړه او د هغه په مخکې کښېناست. ۳۱نو ساقیانو بادشاه ته ووئیل” ،بادشاه دې تل ژوندے وى او د هغۀ حکومت دې په خملک کښې اوچت وى“. ۳۲په هغه ورځو کې ،چې اوس دوه کاله تېر شوي دي ،ته په خپل خادم باندې په قهر وې ،او تا زه په زندان کې واچوم ،او زه او د نانوایانو مشر د څه مودې لپاره په زندان کې وو. ۳۳او زمونږ سره یو عبراني نوکر وو چې د ګارډ د قوماندان وو او نوم یې یوسف وو .ځکه چې د هغه بادار ورباندې په قهر شوی وو او هغه یې په زندان کې اچولی وو او هلته یې زمونږ خدمت کاوه. 84
جاشر
۳۴او څه موده وروسته کله چې موږ په زندان کې وو ،موږ او د نانوایانو مشر په یوه شپه خوبونه ولیدل؛ موږ خوبونه ولیدل ،هر یو د خپل خوب د تعبیر سره سم. ۳۵سهار موږ راغلو او هغه نوکر ته مو خوبونه وویل ،او هغه زموږ خوبونه موږ ته تعبیر کړل ،هر سړي ته د هغه د خوب سره سم ،ایا هغه په سمه توګه تعبیر وکړ؟ ۳۶او څنګه چې هغه موږ ته تعبیر وکړ ،همداسې وشول؛ د هغه هیڅ خبره په ځمکه ونه لوېده. ۳۷نو اوس زما باداره او بادشاه د مصر خلک بې ګټې مه وژنئ ،وګورئ ،هغه غلم ل تر اوسه د ساتونکو د قوماندان له خوا د هغه د بادار په کور کې د زندان په خونه کې بندي دی. ۳۸که چېرې پاچا وغواړي ،هغه دې راوغواړي چې ستا مخې ته راشي او هغه به تا ته د هغه خوب سمه تعبیر درکړي چې تا لیدلی دی. ۳۹او پاچا د مشر ساقیانو خبرې واورېدې ،او پاچا امر وکړ چې د مصر هوښیاران باید ونه وژل شي. ۴۰نو بادشاه خپلو نوکرانو ته امر وکړ چې یوسف د هغه مخې ته راولي ،او بادشاه هغوئ ته وویل :هغه ته لړ شئ او هغه مه وېروئ ،که نه نو هغه به وارخطا شي او په سمه توګه به خبرې ونه کړي. ۴۱د بادشاه نوکران یوسف ته ورغلل او په بیړه یې هغه د قیدخانې نه راوویست .د بادشاه نوکرانو هغه ږیره وخرایله او هغۀ د قیدخانې جامې بدلې کړې او د بادشاه په حضور کښې حاضر شو. ۴۲پاچا په خپل شاهي تخت باندې ناست و چې په شاهانه لباس کې و او د سرو زرو ایفود یې اغوستی و ،او هغه ښه سره زر چې پرې وو ،ځلېدل ،او زمرد ،یاقوت او زمرد ،او د ټولو قیمتي ډبرو سره چې د پاچا په سر وې ،سترګې یې حیرانې کړې ،او یوسف په پاچا باندې ډېر حیران شو. ۴۳او هغه تخت چې پاچا پرې ناست وو د سرو زرو ،سپینو زرو او د سلیماني ډبرو سره پوښل شوی و ،او اویا زینې یې درلودې. ۴۴او د مصر په ټوله خاوره کې د دوی دا دود و ،هر سړی چې د پاچا سره د خبرو کولو لپاره راغی ،که هغه شهزاده و یا هغه څوک چې د پاچا په نظر کې عزتمن و ،هغه به د پاچا تخت ته تر یو دېرشم زینې پورې پورته شو ،او پاچا به تر شپږ دېرشم زینې پورې ښکته شو او د هغه سره به یې خبرې کولې. ۴۵که هغه د عامو خلکو څخه وای ،نو هغه به دریمې زینې ته پورته کېده ،او پاچا به څلورمې زینې ته راښکته کېده او له هغه سره به یې خبرې کولې ،او د دوی دود دا و چې هر هغه سړی چې په ټولو اویا ژبو خبرې کول پوهېدل ،هغه به اویا زینې ته پورته کېده ،او پورته کېده او خبرې به یې کولې تر هغه چې پاچا ته ورسېد. ۴۶او هر هغه سړی چې اویا پوړونه یې بشپړ نه کړل ،هغه به هغو ژبو ته چې هغه یې خبرې کولې ،دومره زینې پورته کولې. ۴۷او په هغو ورځو کې په مصر کې دا رواج و چې هیڅوک باید په دوی باندې حکومت ونه کړي ،مګر هغه څوک چې په اویا ژبو خبرې کول پوهیدل. ۴۸کله چې یوسف د بادشاه مخې ته راغلو ،هغه د بادشاه په وړاندې په ځمکه ټیټ شو او په دریمه زینه وخوت ،او بادشاه په څلورم زینه کښېناست او د یوسف سره یې خبرې وکړې. ۴۹او بادشاه یوسف ته وویل :ما یو خوب ولید ،او د هغې د تعبیر کولو لپاره څوک نشته ،او ما نن امر وکړ چې د مصر ټول جادوګران او د هغه هوښیاران دې زما مخې ته راشي ،او ما خپل خوبونه هغوی ته بیان کړل ،او هیچا هم هغه په سمه توګه تعبیر نه دي راکړي. ۵۰او له دې وروسته نن ما ستا په اړه واورېدل چې ته یو هوښیار سړی یې او د هر خوب چې اورې هغه په سمه توګه تعبیرولی شې. ۵۱حضرت یوسف فرعون ته په ځواب کې وویل” :فرعون دې خپل خوبونه بیان کړي چې هغه لیدلي دي .یقینا ا چې تعبیرونه یې د خدای دي “.فرعون خپل خوبونه حضرت یوسف ته بیان کړل ،د غواګانو خوب او د غلو د وږو خوب ،او پاچا خبرې پرېښې. ۵۲نو یوسف د خدای پاک روح د پاچا په حضور کې پوښل شوی و ،او هغه د هغه ورځې څخه وروسته د پاچا سره د ټولو پیښو په اړه پوهیده ،او هغه د پاچا د خوب په سمه تعبیر پوهیده ،او هغه د پاچا په حضور کې خبرې وکړې. ۵۳یوسف د پاچا په نظر کې خوښ شو ،او پاچا خپل غوږونه او زړه سره یو کړل ،او د یوسف ټولې خبرې یې واورېدې .یوسف پاچا ته وویل :دا تصور مه کوه چې دا دوه خوبونه دي ،ځکه چې دا یوازې یو خوب دی ،ځکه چې خدای پاک په ټوله ځمکه کې د هغه د ترسره کولو لپاره غوره کړی دی چې هغه پاچا ته په خپل خوب کې ښودلی دی ،او دا ستا د خوب سمه تعبیر دی: ۵۴اووه ښې غواګانې او د غلو وږې اووه کاله دي ،او اووه خرابې غواګانې او د غلو وږې هم اووه کاله دي؛ دا یو خوب دی. ۵۵وګورئ هغه اووه کاله چې راتلونکي دي ،په ټول هېواد کې به ډېره پرېماني وي ،او له هغې وروسته به د قحطۍ اووه کاله راشي ،یوه ډېره سخته قحطي؛ او ټوله پرېماني به له هېواد څخه هېره شي ،او قحط به د هېواد اوسېدونکي وخوري. ۵۶پاچا یو خوب ولید ،او دا خوب فرعون ته تکرار شو ځکه چې دا خبره د خدای له خوا ټاکل شوې ده ،او خدای به یې ډېر ژر پوره کړي. ۵۷نو اوس به زه تاته مشوره درکړم او ستا او د دې خاورې د اوسېدونکو روحونه به د قحطۍ له بدۍ څخه وژغورم .ته په خپله ټوله پاچاهي کې د یو داسې سړي لټون وکړه چې ډېر هوښیار او هوښیار وي او د حکومت په ټولو چارو پوه وي او هغه د مصر د خاورې مشر وټاکه. ۵۸او هغه سړی چې ته یې په مصر باندې ټاکې ،هغه دې د خپل ځان لندې ماموران وټاکي ترڅو د راتلونکو ښو کلونو ټول خوراکي توکي راټول کړي او غله دې ستاسو په ټاکل شویو ګودامونو کې ذخیره کړي. ۵۹هغوی دې دا خواړه د اوو کلونو د قحطۍ لپاره وساتي ،ترڅو دا ستاسو ،ستاسو د خلکو او ستاسو د ټولې ځمکې لپاره وموندل شي او تاسو او ستاسو ځمکه د قحطۍ له امله له منځه لړ نه شئ. ۶۰د ځمکې ټولو اوسیدونکو ته هم امر وشي چې د اوو ښو کلونو په جریان کې د خپل پټي حاالت ،د هر ډول خوړو څخه راټول کړي ، او په خپلو ګودامونو کې یې واچوي ،ترڅو د قحط په ورځو کې د دوی لپاره وموندل شي او دوی پرې ژوند وکړي. ۶۱دا ستا د خوب سمه تعبیر دی ،او دا هغه مشوره ده چې ستا او ستا د ټولو رعیتانو د روحونو د ژغورلو لپاره ورکړل شوې ده. 85
جاشر
۶۲پاچا یوسف ته ځواب ورکړ او ویې ویل" :څوک وایي او څوک پوهیږي چې ستا خبرې سمې دي؟ "هغه پاچا ته وویل" :دا به ستا لپاره یوه نښه وي چې زما ټولې خبرې ریښتیا دي او زما مشوره ستا لپاره ښه ده". ۶۳وګوره ستا ښځه نن د زېږون په څوکۍ ناسته ده ،او هغه به تاته زوی درکړي او ته به ورسره خوشحاله شې؛ کله چې ستا ماشوم د خپلې مور له رحم څخه راووځي ،ستا لومړی زوی چې دا دوه کاله دمخه زیږیدلی و ،مړ شي ،او ته به په هغه ماشوم کې تسلیت ولرې چې نن به ستا لپاره زیږیدلی وي. ۶۴یوسف دا خبرې د پاچا سره پای ته ورسولې ،او پاچا ته یې سجده وکړه او بهر لړ ،او کله چې یوسف د پاچا له حضور څخه لړ ،هغه نښې چې یوسف یې پاچا ته ویلي وې په هغه ورځ پوره شوې. ۶۵او ملکې په هغه ورځ زوی وزېږاوه او پاچا د خپل زوی په اړه د خوشحالۍ خبر واورېد ،او خوشحاله شو ،او کله چې خبریال د پاچا له حضور څخه لړ ،د پاچا نوکرانو د پاچا لومړی زیږیدلی زوی په ځمکه مړ وموندل. ۶۶او د پاچا په ماڼۍ کې ډېر غم او ژړا وه ،او پاچا دا واورېدل ،او ویې ویل" ،دا شور او ژړا څه ده چې ما په کور کې اورېدلې ده؟ "او هغوی پاچا ته وویل چې د هغه مشر زوی مړ شوی دی .بیا پاچا پوه شو چې د یوسف ټولې خبرې چې هغه ویلي وې سمې وې ،او پاچا د هغه ماشوم په واسطه چې په هغه ورځ د هغه څخه زیږیدلی و ،تسلیت ورکړ لکه څنګه چې یوسف ویلي وو. څپرکی۴۹ ۱د دې نه پس بادشاه خپل ټول آفسران او نوکران او ټول شهزادګان او اشراف چې د بادشاه سره تعلق لرى راغونډ کړل او هغوئ ټول د بادشاه په وړاندې حاضر شول. ۲بادشاه هغوئ ته ووئیل” ،ګورئ ،تاسو د دې عبراني سړي ټولې خبرې لیدلې او اورېدلې دي ،او هغه ټولې نښې چې هغه یې اعلن کړې وې چې پوره به شي ،او د هغه یوه خبره هم په ځمکه نه ده لوېدلې. ۳تاسو پوهېږئ چې هغه د خوب سمه تعبیر ورکړی دی ،او دا به خامخا رښتیا شي ،نو اوس مشوره وکړئ او پوه شئ چې څه به کوئ او څنګه به ځمکه د قحطۍ څخه وژغورل شي. ۴اوس ولټوئ او وګورئ چې آیا د هغه په څیر بل څوک پیدا کیدی شي چې په زړه کې یې حکمت او پوهه وي ،او زه به هغه د ځمکې مشر وټاکم. ۵ځکه چې تاسو اوریدلي دي چې هغه عبراني سړي په دې اړه څه مشوره ورکړې ده چې په دې سره ځمکه د قحطۍ څخه وژغورئ ،او زه پوهیږم چې ځمکه به د هغه عبراني سړي د مشورې پرته د قحطۍ څخه خلص نشي ،هغه چې ما ته یې مشوره ورکړې وه. ۶هغوی ټولو پاچا ته په ځواب کې وویل" :هغه مشوره چې هغه عبراني په دې اړه ورکړې ده ښه ده .نو اوس ،زموږ باداره او پاچاه ، وګورئ ،ټوله ځمکه ستاسو په لس کې ده ،هغه څه وکړئ چې ستاسو په نظر کې ښه ښکاري". ۷هغه څوک چې ته یې انتخابوې او ته پوهېږې چې هوښیار دی او د خپلې پوهې سره د ځمکې د ژغورلو توان لري ،پاچا به هغه د هغه د مشرۍ لندې په ټوله خاوره وټاکي. خ ۸نو بادشاه ټولو آفسرانو ته ووئیل” ،ما فکر کاوه چې څنګه چې خدائ پاک عبراني سړي ته هغه ټولې خبرې بیان کړې دي چې هغۀ کړې دي ،نو په ټوله زمکه کښې د هغۀ په شان هوښیار او هوښیار څوک نشته .که ستاسو په نظر کښې دا ښه ښکاره شى نو زۀ به هغه په زمکه مقرر کړم ،ځکه چې هغه به په خپل حکمت سره زمکه بچ کړى“. ۹ټولو افسرانو پاچا ته په ځواب کې وویل" :خو په یقین سره دا د مصر په قوانینو کې لیکل شوي دي ،او دا باید سرغړونه ونشي ،چې هیڅوک به په مصر باندې پاچاهي ونه کړي ،او نه به د پاچا څخه دوهم وي ،مګر هغه څوک چې د انسانانو په ټولو ژبو کې پوهه ولري". ۱۰نو اوس زمونږ باداره او بادشاه ،وګورئ ،دا عبراني سړی یوازې په عبراني ژبه خبرې کولی شي ،نو څنګه هغه زموږ د واکمنۍ دوهم کس کېدای شي ،یو سړی چې حتی زموږ ژبه هم نه پوهیږي؟ ۱۱اوس مونږ تاته سوال کوو چې هغه راوغواړه او ستا مخې ته دې راشي ،او په ټولو کارونو کې یې وازمایه او څه چې ته مناسب ګڼې هغه وکړه. ۱۲بادشاه وویل” :سبا به وشي ،او هغه خبره چې تا کړې ده ښه ده “.او په هغه ورځ ټول آفسران د بادشاه مخې ته راغلل. ۱۳په هغه شپه څښتن خپل یو خدمتګار فرښته ولېږله ،او هغه د مصر په خاوره کې یوسف ته راغله ،او د څښتن فرښته د یوسف په سر ولړه وه ،او ولیدل چې یوسف د شپې په خپل بادار په کور کې په زندان کې په بستر کې پروت و ،ځکه چې د هغه بادار هغه د خپلې ښځې له امله بیرته زندان ته اچولی و. ۱۴فرښتې هغه له خوبه راویښ کړ ،یوسف پاڅېد او په خپلو پښو ودرېد ،او د څښتن فرښته د هغه په مقابل کې ولړه وه ،د څښتن فرښتې د یوسف سره خبرې وکړې ،او په هغه شپه یې هغه ته د انسانانو ټولې ژبې ورزده کړې ،او هغه د هغه نوم یهوسف کېښود. ۱۵د ما للک خخدائ فرښته د هغۀ نه لړه ،او یوسف واپس راغلو او په خپل بستره باندې څملستو ،او یوسف په هغه رویا حیران شو چې هغه ولیده. ۱۶سهار چې کله بادشاه خپل ټول درباریان او نوکران راوغوښتل ،نو هغوئ ټول راغلل او د بادشاه په مخکښې کښېناستل .نو بادشاه خحکم وکړو چې یوسف راولئ ،نو د بادشاه نوکران لړل او یوسف یې د فلرعون مخې ته راوستو. ۱۷او پاچا راووت او د تخت په زینو وخوځېد ،او یوسف د پاچا سره په ټولو ژبو خبرې وکړې ،او یوسف هغه ته ورغی او د پاچا سره یې خبرې وکړې تر هغه چې هغه په اویا پوړ کې د پاچا مخې ته ورسېد ،او د پاچا مخې ته کېناست. ۱۸پاچا د یوسف په خاطر ډېر خوشحاله شو ،او د پاچا ټولو درباریانو د یوسف ټولې خبرې واورېدې او د پاچا سره ډېر خوشحاله شول. ۱۹او د فلرعون او د هغه د درباریانو په نظر کې دا خبره خوښه شوه چې یوسف د ټول لمصر په بادشاهۍ باندې د دویم مقام لپاره مقرر کړي .فلرعون یوسف ته ووئیل، 86
جاشر
۲۰تا ما ته مشوره راکړه چې د مصر په خاوره باندې یو هوښیار سړے مقرر کړم ،ترڅو د هغه په حکمت سره دا خاوره د قحطۍ څخه وژغورم .اوس ،څرنګه چې خدای پاک تاته دا ټول بیان کړي دي او هغه ټولې خبرې چې تا کړې دي ،نو په ټوله خاوره کې ستا په څېر هوښیار او هوښیار سړے نشته. ۲۱او ستا نوم به نور یوسف نه بلل کیږي ،بلکې ستا نوم به افنات پانیه وي .ته به زما څخه وروسته دوهم مقام لرې ،او زما د حکومت ټولې چارې به ستا د قول په مطابق وي ،او زما قوم به ستا په قول بهر ځي او راځي. ۲۲همدارنګه ستا د لس لندې به زما خدمتګاران او افسران خپل معاش ترلسه کړي چې هره میاشت ورته ورکول کیږي ،او د ځمکې ټول خلک به ستا په وړاندې سجده وکړي ،یوازې په خپل تخت کې به زه له تا څخه لوی یم. ۲۳بیا بادشاه خپله ګوتۍ د خپل لس نه وویستله او د یوسف په لس یې ور واچوله ،او بادشاه یوسف ته شاهانه لباس ورواغوست ،د سرو زرو تاج یې په سر کېښود او د سرو زرو زنځیر یې په غاړه کې واچاوه. ۲۴نو بادشاه خپلو نوکرانو ته خحکم ورکړو او هغوئ هغه د بادشاه په دویم ګاډۍ کښې سپور کړو ،کوم چې د بادشاه د ګاډۍ په مقابل کښې روان وو .هغۀ هغه د بادشاه د آسونو نه په یو لوئ او قوي آس باندې سپور کړو او د لمصر په کوڅو کښې یې وګرځولو. ۲۵او پاچا امر وکړ چې ټول هغه کسان چې د تمبلونو ،ربابونو او نورو موسیقي التو غږوي باید د یوسف سره لړ شي؛ یو زر تمبلونه ، یو زر میکولوت او یو زر نیبالیان د هغه پسې روان شول. ۲۶پنځه زره سړي چې په لسونو کې یې تورې ځلېدلې وې او د یوسف په وړاندې روان وو او لوبې یې کولې ،او د پاچا د لویو سړیو څخه شل زره یې د سرو زرو پوښل شوي کمربندونه اغوستي وو ،د یوسف په ښي لس او شل زره یې په چپ لس روان وو ،او ټولې ښځې او نجونې په بامونو یا په کوڅو کې ولړې وې او د یوسف سره یې لوبې کولې او خوشحاله یې کېدل ،او د یوسف ظاهري بڼه او د هغه ښکل ته یې کتل. ۲۷او د پاچا خلک د هغه څخه مخکې او وروسته روان وو ،په لره کې یې د لوبان ،کاسیا او هر ډول ښه عطرو خوشبویي اچوله ،او د لرې په اوږدو کې یې مرر او الو خپاره کړل ،او شلو سړیو په ټوله ځمکه کې د هغه په وړاندې دا خبرې په لوړ غږ سره اعلن کړې: ۲۸آیا ته دا سړی وینې چې پاچا د خپل دوهم کس په توګه غوره کړی دی؟ د حکومت ټولې چارې به د هغه له خوا تنظیم شي ،او هغه څوک چې د هغه له امرونو څخه سرغړونه کوي ،یا د هغه په وړاندې په ځمکه نه ټیټیږي ،هغه به مړ شي ،ځکه چې هغه د پاچا او د هغه د دوهم کس په وړاندې بغاوت کوي. ۲۹کله چې د پیغام رسوونکو اعلن بس شو ،نو د مصر ټول خلک د یوسف په وړاندې په ځمکه باندې ټیټ شول او ویې ویل" :ژوندی دې وي پاچا ،او د هغه دوهم زوی دې هم ژوندی وي ".او د مصر ټول اوسیدونکي د لرې په اوږدو کې په سجده شول ،او کله چې پیغام رسونکي هغوی ته نږدې شول ،نو سجده یې وکړه او د یوسف په وړاندې یې د هر ډول تیمبر ،میکول او نیبل غږولو سره خوشحالي وکړه. ۳۰او یوسف په خپل آس سپور خپلې سترګې اسمان ته پورته کړې او غږ یې وکړ :هغه غریب سړی له خاورو څخه را پورته کوي ،هغه مسکینان د خځلو له غونډۍ څخه را پورته کوي .ای د لښکرو څښتنه ،بختور دی هغه سړی چې په تا باور لري. ۳۱حضرت یوسف د فرعون د درباریانو او درباریانو سره د مصر په ټوله خاوره کې وګرځېد او هغوی هغه ته د مصر ټوله خاوره او د فرعون ټولې خزانې وښودلې. ۳۲نو یوسف بېرته راغی او په هغه ورځ فرعون ته راغی .فرعون یوسف ته په مصر کې یوه جایداد ورکړ ،د پټیو او انګورو باغونه یې ورکړل .پاچا یوسف ته درې زره کیلو سپین زر او یو زر کیلو سره زر ،د سلیماني ډبرې او د سرو زرو ډبرې او ډېر سوغاتونه ورکړل. ۳۳په بله ورځ بادشاه د لمصر ټولو خلقو ته خحکم ورکړو چې یوسف ته نذرانې او سوغاتونه راوړئ ،او هر څوک چې د بادشاه د خحکم سرغړونه وکړى هغه دې ووژلے شى .هغوئ د ښار په کوڅه کښې یو اخونچائى ځائ جوړ کړو او هلته یې جامې وغوړولې او هر څوک چې یوسف ته څۀ راوړل نو هغه به یې په اخونچائى ځائ کښې کېښودل. ۳۴او د مصر ټولو خلکو په هغه لوړ ځای کې یو څه واچول ،یو سړي د سرو زرو غوږوالۍ ،بل یې ګوتې او غوږوالۍ ،د سرو زرو او سپینو زرو کار مختلف لوښي ،او د سلیماني ډبرې او بډیلیم یې په هغه لوړ ځای کې واچول؛ هر یو د هغه څه څخه یو څه ورکړل چې هغه یې درلودل. ۳۵یوسف دا ټول واخیستل او په خپلو خزانو کې یې کېښودل ،او د پاچا ټولو درباریانو او اشرافو یوسف ته درناوی وکړ ،او هغوی هغه ته ډېرې ډالۍ ورکړې ،ځکه چې پاچا هغه د خپل دوهم کس په توګه غوره کړی و. عسنات واخیستله او هغه یې یوسف ته د ښځې په توګه ۳۶نو بادشاه د اون د الهیرام المام زوئ فوطیفرع ته ولېږلو ،او هغه خپله کشره لور خ ورکړه. ۳۷هغه نجلۍ ډېره ښکلې وه ،پېغله وه ،سړي نه پېژندله ،او یوسف هغه د خپلې ښځې په توګه واخیسته .پاچا یوسف ته وویل" :زه فرعون یم ،او ستا پرته به بل څوک د دې جرئت ونکړي چې لس او پښه پورته کړي او زما په قوم باندې د مصر په ټوله خاوره کې حکومت وکړي". ۳۸یوسف دېرش کلن وو چې د فرعون په حضور کې ودرېد ،او یوسف د فرعون له حضور څخه لړ او په مصر کې د دوهم پادشاه په توګه وټاکل شو. ۳۹او بادشاه یوسف ته سل نوکران ورکړل چې په خپل کور کې د هغه خدمت وکړي ،او یوسف هم ډېر نوکران ولېږل او واخیستل او هغوی د یوسف په کور کې پاتې شول. ۴۰بیا یوسف د خپل ځان لپاره د پاچاهانو د کورونو په څیر یو ډیر شاندار کور جوړ کړ ،د پاچا د ماڼۍ د انګړ مخې ته ،او په کور کې یې یو لوی معبد جوړ کړ ،چې په ظاهره کې ډیر ښکلی او د هغه د استوګنې لپاره مناسب و؛ یوسف درې کاله د خپل کور په جوړولو کې تیر کړل.
87
جاشر
۴۱یوسف د ځان لپاره د سرو زرو او سپینو زرو څخه یو ډېر ښکلی تخت جوړ کړ او هغه یې د سلیماني ډبرو او بډیلیم سره پوښلی و ،او په هغه باندې یې د ټول مصر د ځمکې او د مصر د سیند په څیر شکل جوړ کړ چې د مصر ټوله ځمکه اوبه کوي؛ او یوسف په خپل کور کې په خپل تخت باندې په ډاډ سره ناست و او څښتن د یوسف حکمت زیات کړ. ۴۲د مصر ټول اوسېدونکي ،د فرعون درباریان او د هغه مشران د یوسف سره ډېره مینه کوله ،ځکه چې دا کار د څښتن له خوا یوسف ته شوی و. ۴۳د یوسف لښکر جنګېدو ،چې شمېر یې څلوېښت زره شپږ سوه کسانو ته رسېده ،او د دښمن په وړاندې د پاچا او یوسف سره د مرستې لپاره وسلې وړلې ،د پاچا د درباریانو ،د هغه د نوکرانو او د مصر د بې شمېره اوسېدونکو پرته. ۴۴یوسف خپلو زړورو سړو او خپلو ټولو لښکرو ته ډالونه او نیزې ،خولۍ او زغرې او د شعلې د وهلو لپاره تیږې ورکړې. څپرکی۵۰ ۱په هغه وخت کې د ترشیش اولد د اسماعیل د زامنو په مقابل کې راغلل او د هغوی سره یې جګړه وکړه ،او د ترشیش اولد د ډېر وخت لپاره اسماعیلیان لوټ کړل. ۲په هغه وخت کې د اسماعیل اولدونه په شمېر کې لږ وو ،او دوی د ترشیش په خلکو باندې غالب نشول او په هغوی باندې ډېر ظلم وشو. ۳نو د اسماعیلیانو مشرانو د مصر بادشاه ته یو لیک ولېږه چې ورته یې وویل” :زه تا ته دعا کوم چې خپلو نوکرانو ته آفسران او لښکرې راولېږه چې د ترشیش د اولدې په وړاندې زموږ سره مرسته وکړي ،ځکه چې موږ ډېر وخت راهیسې له منځه تللي یو“. ۴فرعون یوسف د خپلو زړورو سړو او لښکرو سره ولېږه چې ورسره وو او همدارنګه د پاچا د ماڼۍ څخه یې ډېر ښه سړى ولېږل. ۵او هغوئ د اسماعیل اولد ته د حویله خملک ته لړل ،چې د ترشیش د خلقو په لخلف د هغوئ مدد وکړي ،او د اسماعیل اولد د ترشیش د خلقو سره جنګ وکړو ،او یوسف ترشیشیانو ته ماتې ورکړه او د هغوئ ټوله زمکه یې قبضه کړه ،او د اسماعیل اولد تر نن ورځې پورې هلته اوسیږى. ۶کله چې د ترشیش خملک فتح شو ،نو ټول ترشیشیان وتښتېدل او د خپلو وروڼو یاوانانو پولې ته راغلل ،او یوسف د خپلو ټولو زورورو سړو او لښکر سره مصر ته راستون شو ،یو هم ورک نه شو. ۷او د کال په بدلون کې ،د یوسف د مصر په پاچاهۍ کې د دوهم کال په جریان کې ،څښتن د یوسف په وینا د اوو کلونو لپاره په ټوله خاوره کې ډیره زیاته خوشحالي ورکړه ،ځکه چې څښتن په هغو ورځو کې د اوو کلونو لپاره د ځمکې ټول حاالت برکت کړل ،او دوی وخوړل او ډیر مطمئن شول. ۸په هغه وخت کې حضرت یوسف د هغه تر لس لندې ماموران درلودل ،او هغوی به د ښو کلونو ټول غله راټولول او هر کال به یې غله راټولوله او د حضرت یوسف په خزانو کې به یې کېښودل. ۹او هر وخت چې هغوی غله راټولوله ،حضرت یوسف امر کاوه چې هغوی باید په وږو کې غله راوړي او د پټي خاوره هم ورسره راوړي ،ترڅو خراب نشي. ۱۰یوسف کال په کال همداسې وکړل او د سمندر د شګو په څیر یې ډېر غله راټوله کړه ،ځکه چې د هغه ګودامونه ډېر زیات وو او د ډېروالي له امله یې شمېرل کېدلی نه شول. ۱۱همدارنګه د مصر ټولو اوسېدونکو په اوو ښو کلونو کې په خپلو ګودامونو کې ډېر زیات خوراک راټول کړ ،خو هغوی د یوسف په څېر کار ونه کړ. ۱۲او هغه ټول خوراک چې حضرت یوسف او مصریانو د اوو کلونو پرېمانۍ په موده کې راټول کړی وو ،د قحطۍ د اوو کلونو لپاره د ځمکې لپاره په ګودامونو کې خوندي شو ،ترڅو د ټولې ځمکې ملتړ وشي. ۱۳د مصر اوسېدونکو هر یو خپل ګودامونه او پټ ځایونه د غلې دانې څخه ډک کړل ،ترڅو د قحطۍ په وخت کې مرسته وکړي. ۱۴حضرت یوسف ټول هغه خوراکي توکي چې راټول کړي وو د مصر په ټولو ښارونو کې کېښودل او ټول ګودامونه یې وتړل او په هغو باندې یې ساتونکي وټاکل. ۱۵د یوسف د ښځې عسنات چې د فوطیفرع لور وه ،د هغه څخه دوه زامن پیدا شول ،منسي او افرایم ،او یوسف د څلور دېرشو کالو وو چې دواړه یې وزېږېدل. ۱۶هلکان لوی شول او د هغه په لره او د هغه په لرښوونو روان شول ،دوی د هغه لرې څخه چې د دوی پلر ورته ښودلې وه ،نه ښي خوا ته او نه چپ خوا ته اوښتي وو. ۱۷څښتن د هلکانو سره وو ،او هغوی لوی شول او په ټوله حکمت او د حکومت په ټولو چارو کې یې پوهه او مهارت ترلسه کړ ،او د پاچا ټولو افسرانو او د مصر د اوسیدونکو مشرانو هلکانو ته یې درناوی کاوه ،او هغوی د پاچا د زامنو په منځ کې لوی شول. ۱۸او د اوو کلونو پرېماني چې په ټول هېواد کې وه ،پای ته ورسېده .او د هغو څخه وروسته د اوو کلونو قحط راغی لکه څنګه چې حضرت یوسف فرمایلي وو ،او په ټول هېواد کې قحط راغی. ۱۹ټولو مصریانو ولیدل چې په مصر کې قحطي پیل شوې ده ،نو ټولو مصریانو خپلې د غلې ګودامونه پرانیستل ځکه چې قحطي په هغوی باندې ډېره سخته وه. ۲۰هغوی ټول هغه خواړه وموندل چې د هغوی په ګودامونو کې وو ،د حشراتو څخه ډک او د خوړلو وړ نه وو .او په ټول هېواد کې قحطي ډېره شوه .د مصر ټول اوسېدونکي راغلل او د فرعون په حضور کې یې فریاد وکړ ،ځکه چې قحطي په هغوی ډېره سخته وه. ۲۱هغوی فرعون ته وویل” :خپلو نوکرانو ته خواړه راکړه ،نو ولې به ستا په وړاندې د لوږې له امله مړه شو ،موږ او زموږ ماشومان؟“ ۲۲فرعون هغوی ته په ځواب کې وویل" :تاسو ولې ماته ژاړئ؟ ایا یوسف امر نه و کړی چې د اوو کلونو د پرخې په موده کې د قحطۍ د کلونو لپاره غله ذخیره شي؟ او ولې تاسو د هغه خبره ونه منله؟" 88
جاشر
۲۳د مصر خلکو پادشاه ته په ځواب کې وویل” :زما باداره ،ستا په ژوند قسم ،ستا بندګانو هغه څه وکړل چې یوسف امر کړی و .ستا بندګانو هم د اوو کلونو د پرېمانۍ په موده کې د خپلو ځمکو ټول حاالت راټول کړل او تر نن ورځې پورې یې په ګودامونو کې کېښودل. ۲۴کله چې ستا په غلمانو قحط ډېر سخت شو ،موږ خپل ګودامونه پرانیستل ،او ولیدل چې زموږ ټول حاالت د چینجو څخه ډک وو او د خوړو وړ نه وو. ۲۵کله چې بادشاه د لمصر په اوسېدونکو باندې ټولې پېښې واورېدې ،نو هغه د قحطۍ له امله ډېر ووېرېدو او ډېر وېرېدو ،او بادشاه د لمصر خلقو ته جواب ورکړو” ،څرنګه چې دا هر څۀ په تاسو باندې پېښ شوي دي ،نو یوسف ته لړ شئ ،هر هغه څۀ وکړئ چې هغه درته وایي ،او د هغۀ د خحکمونو نه سرغړونه مه کوئ“. ۲۶نو د مصر ټول خلک لړل او یوسف ته راغلل او ورته یې وویل” :مونږ ته خواړه راکړه ،نو ولې به ستا په مخکې د لوږې له امله مړه شو؟ ځکه چې موږ په اوو کلونو کې خپل حاالت لکه څنګه چې ستا امر وو راټول کړل او ذخیره مو کړل او دا په موږ باندې راغلل“. ۲۷کله چې حضرت یوسف د مصریانو ټولې خبرې او هغه څه چې په هغوی باندې راغلي وو واورېدل ،حضرت یوسف د خپلو حاالتو ټولې ګودامونه پرانیستل او هغه یې په مصریانو وپلورل. ۲۸قحطي په ټول هېواد کې ډېره شوه او په ټولو هېوادونو کې وه ،مګر په مصر کې حاالت د خرڅلو لپاره وو. ۲۹د مصر ټول اوسېدونکي د غلې د اخیستلو لپاره یوسف ته راغلل ،ځکه چې قحط په هغوی سخت وو او د هغوی ټول غله خراب شول ، او یوسف هره ورځ هغه د مصر په ټولو خلکو پلورل. ۳۰د کنعان د خاورې ټولو اوسېدونکو ،فلسطینیانو ،د اردن د سیند د بلې غاړې خلکو ،د ختیځ خلکو او د لرې او نږدې هېوادونو ټولو ښارونو واورېدل چې په مصر کې غله شته ،نو ټول مصر ته راغلل چې غله واخلي ،ځکه چې قحط په هغوی باندې ډېر سخت و. ۳۱حضرت یوسف د غلو ګودامونه پرانیستل او په هغو باندې یې ماموران وټاکل او هره ورځ به یې ولړ وو او ټولو راغلو خلکو ته به یې غله پلورله. ۳۲حضرت یوسف پوهېده چې د هغه ورونه به هم د غلې دانې اخیستلو لپاره مصر ته راشي ،ځکه چې په ټوله ځمکه قحطي ډېره شوې وه .حضرت یوسف خپلو ټولو خلکو ته امر وکړ چې دا په ټول مصر کې اعلن کړي او ویې ویل: ۳۳دا د پاچا ،د هغه د دوهم او د هغوی د مشرانو خوښه ده چې هر هغه څوک چې غواړي په مصر کې غله واخلي ،خپل غلمان به مصر ته د اخیستلو لپاره نه لیږي ،مګر د هغه زامن ،او همدارنګه هر مصري یا کنعاني ،څوک چې په مصر کې د غلو له اخیستلو څخه د کوم دوکان څخه راشي او لړ شي او په ټوله خاوره کې یې وپلوري ،هغه به مړ شي ،ځکه چې هیڅوک به د هغه د کورنۍ د ملتړ پرته بل څوک ونه اخلي. ۳۴او هر څوک چې دوه یا درې څاروي چلوي هغه به ووژل شي ،ځکه چې یو سړی به یوازې خپل څاروی چلوي. ۳۵نو یوسف د مصر په دروازو کې ساتونکي وټاکل او هغوی ته یې امر وکړ :هر څوک چې د غلې دانې اخیستلو لپاره راشي ،هغه پرېږده چې تر هغه وخته پورې ورننوځي چې د هغه نوم او د هغه د پلر نوم او د هغه د پلر د پلر نوم ولیکل شي ،او هر هغه څه چې د ورځې لخوا لیکل شوي وي ،د ماښام په وخت کې ماته راولېږئ ترڅو زه د هغوی نومونه وپېژنم. ۳۶حضرت یوسف په ټول مصر کې ماموران وټاکل او هغوی ته یې امر وکړ چې دا ټول کارونه وکړي. ۳۷نو یوسف دا ټول کارونه وکړل او دا قوانین یې جوړ کړل ترڅو هغه پوه شي چې د هغه وروڼه به کله د غلې دانې اخیستلو لپاره مصر ته راشي او د یوسف خلکو هره ورځ په مصر کې د دې خبرو او قوانینو سره سم چې یوسف یې امر کړی و ،اعلن وکړ. ۳۸د ختیځ او لوېدیځ او ټولې ځمکې ټولو اوسېدونکو د هغو قوانینو او مقرراتو په اړه واورېدل چې حضرت یوسف په مصر کې وضع کړي وو .د ځمکې د لرې پرتو سیمو اوسېدونکي راتلل او هره ورځ به یې په مصر کې غله اخیستل او بیا به تلل. ۳۹د مصر ټولو مشرانو د حضرت یوسف په امر عمل وکړ او هر هغه څوک چې د غلې دانې اخیستلو لپاره مصر ته راتلل ،د دروازو ساتونکو به خپل نومونه او د خپلو پلرونو نومونه لیکل او هره ورځ به یې ماښام د حضرت یوسف مخې ته راوړل. فصل۵۱ ۱وروسته حضرت یعقوب واورېدل چې په مصر کې غله شته ،نو هغه خپل زامن راوغوښتل چې مصر ته لړ شي ترڅو غله واخلي ، ځکه چې په هغوی باندې هم قحطي راغلې وه ،نو هغه خپلو زامنو ته غږ وکړ او ویې ویل: ۲ګوره ،زه اورم چې په مصر کې غله شته او د ځمکې ټول خلک هلته د اخیستلو لپاره ځي ،نو اوس ولې تاسو د ټولې نړۍ په وړاندې ځانونه مطمئن ښکاره کوئ؟ تاسو هم مصر ته لړ شئ او د هغو خلکو په منځ کې چې هلته راځي لږ غله واخلئ ،ترڅو موږ مړه نه شو. ۳د حضرت یعقوب زامنو د خپل پلر خبره ومنله او مصر ته لړل ترڅو د هغو نورو خلکو په منځ کې غله واخلي چې هلته راغلي وو. ۴د هغوی پلر حضرت یعقوب هغوی ته امر وکړ :کله چې تاسو ښار ته ننوځئ ،نو د هغه هېواد د اوسېدونکو له امله په یوه دروازه کې سره مه ننوځئ. ۵د یعقوب زامن روان شول او مصر ته لړل ،او د یعقوب زامنو هر څه لکه څنګه چې د دوی پلر ورته امر کړی و ،وکړل او یعقوب بنیامین ونه لیږه ،ځکه چې هغه وویل ،هسې نه چې د هغه د ورور په څېر په لره کې ورسره کومه پېښه وشي .نو د یعقوب لس زامن لړل. ۶کله چې د یعقوب زامن په لره روان وو ،نو د یوسف سره د خپلو کړو څخه پښېمانه شول ،او یو بل ته یې وویل” :مونږ پوهېږو چې زمونږ ورور یوسف مصر ته لړ ،او اوس به هغه چېرته لړ شو چې لړ شو ،او که هغه مو پیدا کړ ،نو هغه به د هغه د بادار څخه د فدیې په توګه واخلو ،او که نه ،نو په زور به یې واخلو او د هغه لپاره به مړه شو“.
89
جاشر
۷د یعقوب زامنو په دې خبره موافقه وکړه او د یوسف په خاطر یې ځانونه قوي کړل ترڅو هغه د خپل بادار له لسه وژغوري ،او د یعقوب زامن مصر ته لړل .کله چې دوی مصر ته نږدې شول نو له یو بل څخه جل شول ،او د مصر له لسو دروازو څخه تېر شول ،او د دروازې ساتونکو په هغه ورځ د هغوی نومونه ولیکل او ماښام یې یوسف ته راوړل. ۸او یوسف د ښار د دروازو د ساتونکو نومونه ولول ،او هغه ولیدل چې د هغه وروڼه د ښار په لسو دروازو کې ننوتل ،او په هغه وخت کې یوسف امر وکړ چې دا باید د مصر په ټوله خاوره کې اعلن شي ،او ویې ویل: ۹د ټولو ګودامونو ساتونکو بهر لړ شئ ،د غلو ټولې ګودامونه وتړئ او یوازې یو یې خلص پریږدئ ،ترڅو هغه کسان چې راځي له هغې څخه واخلي. ۱۰په هغه وخت کې د یوسف ټولو درباریانو هم همداسې وکړل ،او ټول دوکانونه یې وتړل او یوازې یو یې خلص پرېښود. ۱۱یوسف د خپلو ورونو نومونه هغه چا ته ورکړل چې د ګودام مشر و او هغه ته یې وویل :هرڅوک چې تاته د غلې دانې اخیستلو لپاره راشي ،د هغه نوم وپوښته ،او کله چې د دې نومونو خلک ستا مخې ته راشي ،هغوی ونیسئ او ولېږئ ،او هغوی همداسې وکړل. ۱۲کله چې د یعقوب زامن ښار ته راغلل ،نو په ښار کې سره راټول شول ترڅو د ځان لپاره د غلې دانې د اخیستلو دمخه د یوسف په لټه کې شي. ۱۳نو هغوی د کنجرو دیوالونو ته لړل او د یوسف په لټه کې یې درې ورځې د کنجرو په دیوالونو کې تېرې کړې ،ځکه چې هغوی فکر کاوه چې یوسف به د کنجرو په دیوالونو کې راشي ،ځکه چې یوسف ډېر ښکلی او ښکلی وو ،او د یعقوب زامنو درې ورځې د یوسف په لټه کې وو ،خو هغه یې ونه موند. ۱۴او هغه سړی چې د ګودامونو مشر و ،هغه نومونه یې ولټول چې یوسف ورته ورکړي وو ،خو هغه یې ونه موندل. ۱۵هغۀ یوسف ته دا خبر ولېږلو چې” ،درې ورځې تېرې شوې دي او هغه سړى چې تا ما ته نومونه راکړي وو ،نۀ دي راغلي .نو یوسف نوکران ولېږل چې په ټول لمصر کښې هغه سړى ولټوي او یوسف ته یې راولي. ۱۶د یوسف نوکران لړل او مصر ته لړل او هغوی یې ونه موندل ،او جوشن ته لړل او هلته یې نه درلودل ،بیا د رعمسیس ښار ته لړل او هغوی یې ونه موندل. ۱۷نو یوسف شپاړس نوکران د خپلو وروڼو د لټولو لپاره ولېږل ،او هغوی لړل او د ښار په څلورو ګوټونو کې خپاره شول ،او څلور نوکران د فاحشو کور ته لړل او هلته یې هغه لس سړي وموندل چې د خپل ورور په لټه کې وو. ۱۸نو هغو څلورو سړو هغوی ونیول او د هغه مخې ته یې راوستل ،او هغوی ورته په ځمکه سجده وکړه ،او یوسف په خپل معبد کې په خپل تخت ناست و ،شاهانه جامې یې اغوستې وې ،او په سر یې د سرو زرو یو لوی تاج و ،او ټول ځواکمن سړي د هغه شاوخوا ناست وو. ۱۹د حضرت یعقوب زامنو یوسف ولید ،د هغه څېره ،ښکل او د ښکل ښکل د هغوی په سترګو کې ډېره ښکلې ښکاره شوه ،او بیا یې په ځمکه پرېوتل. ۲۰یوسف خپل وروڼه ولیدل او وپېژندل ،خو هغوى هغه ونه پېژندلو ،ځکه چې یوسف د هغوى په نظر کې ډېر لوی وو ،نو هغوى هغه ونه پېژندلو. ۲۱حضرت یوسف له هغوی څخه پوښتنه وکړه" :تاسو له کوم ځای څخه راغلي یاست؟ "هغوی ټولو ځواب ورکړ" :ستاسو غلمان د کنعان له خاورې څخه د غلې د اخیستلو لپاره راغلي دي ،ځکه چې په ټوله ځمکه کې قحط خپور شوی دی ،او ستاسو غلمانو واورېدل چې په مصر کې غله شته ،نو دوی د نورو راغلو خلکو سره راغلي دي چې د هغوی د ملتړ لپاره غله واخلي". ۲۲یوسف هغوی ته په ځواب کې وویل” :که تاسو د خپلې وینا له مخې د شیانو د اخیستلو لپاره راغلي یئ ،نو ولې د ښار له لسو دروازو څخه تېرېږئ؟ دا یوازې دا کېدای شي چې تاسو د دې خاورې د جاسوسۍ لپاره راغلي یئ“. ۲۳ټولو په ګډه یوسف ته ځواب ورکړ او ویې ویل” :نه ،زما باداره ،موږ په حقه یو ،ستا غلمان جاسوسان نه دي ،خو موږ د غلې دانې اخیستلو لپاره راغلي یو ،ځکه چې ستا غلمان ټول وروڼه دي ،د کنعان په خاوره کې د یو سړي زامن دي ،او زموږ پلر موږ ته امر کړی دی چې کله تاسو ښار ته راشئ نو د هغه هېواد د اوسېدونکو له امله په یوه دروازه کې سره مه ننوځئ“. ۲۴یوسف بیا هغوئ ته جواب ورکړو او وې فرمائیل” ،دا هغه خبره ده چې ما تاسو ته وکړه ،تاسو د دې خملک د جاسوسۍ لپاره راغلي یئ ، نو تاسو ټول د ښار د لسو دروازو له لرې راغلي یئ .تاسو د دې خملک د بربنډتیا د لیدلو لپاره راغلي یئ“. ۲۵یقینا ا هر څوک چې د غلې د اخیستلو لپاره راځي نو خپله لره به ونیسي ،او ته ل دمخه په دې ځمکه کې درې ورځې لرې ،او ته د دې درې ورځو لپاره د فاحشو په دېوالونو کې څه کوې؟ یقینا ا جاسوسان دا کارونه خوښوي. ۲۶هغوی یوسف ته وویل" :دا زموږ د باداره څخه لرې ده چې داسې خبرې وکړو ،ځکه چې موږ دولس وروڼه یو ،د خپل پلر یعقوب زامن یو ،د کنعان په خاوره کې ،د اسحاق زوی او د ابراهیم عبراني زوی یو .او وګورئ چې کشر یې نن زموږ د پلر سره د کنعان په خاوره کې دی ،او یو یې هم نشته ،ځکه چې هغه زموږ څخه ورک شوی و ،او موږ فکر کاوه چې شاید هغه په دې خاوره کې وي ،نو موږ په ټوله خاوره کې د هغه په لټه کې یو ،او حتی د فاحشو کورونو ته راغلي یو چې هلته هغه ولټوو". ۲۷یوسف هغوی ته وویل" :او ایا تاسو هغه په ټوله نړۍ کې لټولی دی ،چې یوازې مصر پاتې دی چې تاسو یې ولټوئ؟ او ستاسو ورور باید د فاحشو په کورونو کې څه وکړي ،که څه هم هغه په مصر کې و؟ ایا تاسو نه دي ویلي چې تاسو د ابراهیم د زوی اسحاق د اولد څخه یاست ،نو د یعقوب زامن به د فاحشو په کورونو کې څه وکړي؟" ۲۸هغوی هغه ته وویل” :ځکه چې موږ اوریدلي دي چې اسماعیلیانو هغه زموږ څخه غل کړی دی او موږ ته ویل شوي دي چې دوی هغه په مصر کې پلورلی دی ،او ستا غلم ،زموږ ورور ،ډېر ښکلی او مهربان دی ،نو موږ فکر کاوه چې هغه به خامخا د فاحشو په کورونو کې وي ،نو ستاسو غلمان هلته لړل چې د هغه لټون وکړي او د هغه لپاره فدیه ورکړي. ۲۹خو یوسف بیا هم هغوئ ته په جواب کښې ووئیل” ،تاسو بېشکه دروغ وایئ او دروغ وایئ چې ځانونه د البراهیم زامن یئ .قسم چې د فلرعون په ژوند تاسو جاسوسان یئ ،نو تاسو د کنجرو کورونو ته راغلي یئ چې وپېژنئ. 90
جاشر
۳۰یوسف ورته ووئیل” ،اوس که تاسو هغه ومومئ او د هغۀ ما للک ستاسو نه ډېر قیمت وغواړي ،نو تاسو به یې د هغۀ په بدل کې ورکړئ؟ “هغوئ وویل” ،دا به ورکړل شي“. ۳۱هغه ورته وویل« :که چېرې د هغه مالک د ډېرې بیې په بدل کې د هغه سره د جل کېدو رضایت ونلري ،نو تاسو به د هغه سره څه وکړئ؟ »هغوی ورته په ځواب کې وویل« :که هغه موږ ته هغه رانه کړي ،موږ به یې ووژنو او خپل ورور به ونیسو او لړ به شو». ۳۲حضرت یوسف هغوی ته وویل” :دا هغه خبره ده چې ما درته کړې ده .تاسو جاسوسان یئ ،ځکه چې تاسو د دې خاورې د اوسېدونکو د وژلو لپاره راغلي یئ ،ځکه چې موږ اورېدلي دي چې ستاسو دوو وروڼو ستاسو د خور په خاطر د کنعان په خاوره کې د شکیم ټول اوسېدونکي ووژل او اوس تاسو هم د خپل ورور په خاطر په مصر کې همداسې کار کوئ“. ۳۳یوازې په دې سره به زه پوه شم چې تاسو اادق خلک یاست ،که تاسو له خپلو منځونو څخه یو کس کور ته ولېږئ چې ستاسو کشر ورور ستاسو د پلر څخه راولي او هغه دلته ماته راولي ،او په دې کار سره به زه پوه شم چې تاسو حق لرئ. ۳۴نو یوسف خپل اویا تنه زړور سړى راوغوښتل او ورته یې وفرمایل” :دا سړي واخلئ او زندان ته یې بوځئ“. ۳۵نو زورورو سړو هغه لس سړى ونیول ،ونیول او په قلف کې یې واچول او درې ورځې په قلف کې وو. ۳۶په دریمه ورځ یوسف هغوی له زندان څخه راوویستل او ورته یې وویل" :که تاسو اادقان یئ نو دا کار په خپله وکړئ ،ترڅو ژوندي پاتې شئ ،ستاسو د ورور څخه به یو کس په زندان کې بندي وي ،تر هغه چې تاسو لړ شئ او د خپل کور لپاره غله د کنعان خاورې ته یوسئ ،او خپل کشر ورور راولئ او دلته ماته راولئ ،ترڅو زه پوه شم چې تاسو اادقان یئ کله چې تاسو دا کار کوئ". ۳۷نو یوسف د هغوی څخه ووت او کوټې ته ننوت او ډېر ژړل ،ځکه چې د هغه زړه د هغوی لپاره ډېر دردمن شو ،هغه خپل مخ ووینځه او بېرته هغوی ته راغی ،او شمعون یې له هغوی څخه واخیست او امر یې وکړ چې وتړي ،خو شمعون دې ته تیار نه و ،ځکه چې هغه ډېر قوي سړی و او هغوی نشوای کولی چې هغه وتړي. ۳۸نو یوسف خپل زورور سړى راوغوښتل او اویا زړور سړى د هغه مخې ته راغلل او په لسونو کې یې تورې وې .د یعقوب زامن د هغوى څخه ووېرېدل. ۳۹حضرت یوسف هغوی ته وویل" :دا سړی ونیسئ او په زندان کې یې وساتئ تر هغه چې د هغه وروڼه ورته راشي ".د حضرت یوسف زړور سړي ژر راغلل او ټولو شمعون ونیو چې هغه وتړي .شمعون په لوړ او ډارونکي غږ وکړ او ژړا تر لرې واټن پورې واورېدل شوه. ۴۰د یوسف ټول زړور سړى د چغې په اورېدو سره ډېر ووېرېدل او په خپلو پښو پرېوتل ،ډېر ووېرېدل او وتښتېدل. ۴۱او د یوسف ټول سړى وتښتېدل ،ځکه چې هغوئ د خپلو ژوندونو نه ډېر وېرېدل ،او ارف یوسف او د هغۀ زوئ منسى هلته پاتې شول .د یوسف زوئ منسى د شمعون طاقت ولید او ډېر غصه شو. ۴۲د یوسف زوی منسا د شمعون په وړاندې راپورته شو او منسا په خپل موټي سره شمعون د هغه د غاړې په شا وواهه او شمعون د هغه د غضب څخه ارام شو. ۴۳منسا شمعون ونیوه او په زور یې ونیوه ،هغه یې وتاړه او د زندان خونې ته یې راوست .د یعقوب ټول زامن د هغه ځوان په دې کار حیران شول. ۴۴شمعون خپلو ورونو ته وویل” :ستاسو څخه هیڅوک باید دا ونه وایي چې دا د مصري وهل دي ،بلکې دا زما د پلر د کورنۍ وهل دي“. ۴۵له دې وروسته ،یوسف امر وکړ چې هغه کس راوغواړي چې د ګودامونو مشر و ،ترڅو د دوی بوجۍ د غلو څخه ډکې کړي څومره چې دوی وړلی شي ،او د هر سړي پیسې بیرته د هغه په بوجۍ کې واچوي او د لرې لپاره خواړه ورکړي ،او هغه د هغوی سره همداسې وکړل. ۴۶حضرت یوسف هغوی ته امر وکړ او ویې ویل” :پام کوئ چې زما د امرونو څخه سرغړونه ونه کړئ چې خپل ورور راولئ لکه څنګه چې ما تاسو ته ویلي دي .کله چې تاسو خپل ورور دلته راولئ ،نو زه به پوه شم چې تاسو رښتیني خلک یئ او تاسو به په دې خاوره کې سوداګري وکړئ ،او زه به ستاسو ورور تاسو ته بېرته درکړم او تاسو به په سلمتۍ سره خپل پلر ته راستانه شئ“. ۴۷ټولو ځواب ورکړ او ویې ویل :لکه څنګه چې زموږ څښتن فرمایي ،موږ به هماغسې وکړو ،او هغوی هغه ته په ځمکه سجده وکړه. ۴۸هر سړي خپل غله په خپل خر باندې بار کړه او د کنعان خاورې ته د خپل پلر د تلو لپاره روان شول .هغوی سرائے ته راغلل او لوي خپله بوجۍ وغځوله چې خپل خر ته واښه ورکړي .کله چې هغه ولیدل چې د هغه ټولې پیسې ل هم په بوجۍ کې دي. ۴۹هغه سړی ډېر ووېرېد او خپلو ورونو ته یې وویل :زما پیسې بېرته ورکړل شوې ،او وګورئ ،دا زما په بوجۍ کې هم دي .سړي ډېر ووېرېدل او ویې ویل :دا څه دي چې خدای پاک زموږ سره کړي دي؟ ۵۰او ټولو وویل" :او د څښتن هغه مهرباني چې زموږ د نیکونو سره وه ،ابراهیم ،اسحاق او یعقوب سره چېرته ده؟ نن ورځ څښتن موږ د مصر پاچا ته وسپارلو چې زموږ په وړاندې منصوبه جوړه کړي؟" ۵۱یهودا هغوی ته وویل” :په یقین سره موږ د خپل ورور ،خپل غوښه ،په خپله خرڅه کړې ده او د خپل څښتن خدای په وړاندې ګناهګار یو ،نو تاسو ولې وایئ چې د څښتن مهرباني زموږ د پلر نیکونو سره چېرته ده؟“ ۵۲روبین هغوی ته وویل" :ما تاسو ته نه وو ویلي چې د هلک په وړاندې ګناه مه کوئ ،او تاسو زما خبره ونه منله؟ اوس خدای پاک هغه له موږ څخه غواړي ،او تاسو څنګه جرئت کوئ چې ووایاست چې د څښتن مهرباني زموږ د پلرونو سره چیرته ده ،پداسې حال کې چې تاسو د څښتن په وړاندې ګناه کړې ده؟" ۵۳نو هغوی په هغه ځای کې شپه تېره کړه .سهار وختي پاڅېدل او خپل خرونه یې د غلې دانې سره بار کړل او هغوی یې بوتلل او لړل او د کنعان په خاوره کې د خپل پلر کور ته راغلل.
91
جاشر
۵۴نو حضرت یعقوب او د هغه کورنۍ د خپلو زامنو سره د لیدو لپاره بهر لړل ،حضرت یعقوب ولیدل او ویې لیدل چې د هغوی ورور شمعون د هغوی سره نه دی .حضرت یعقوب خپلو زامنو ته وویل" :ستاسو ورور شمعون چېرته دی ،چې زه یې نه وینم؟ "او د هغه زامنو هغه ته هغه ټول څه وویل چې په مصر کې پر هغوی باندې راغلي وو. فصل۵۲ ۱او هغوی خپل کور ته ننوتل ،هر سړي خپله بوجۍ پرانیستله او ویې لیدل چې د هر سړي د پیسو کڅوړه هلته وه ،نو دوی او د دوی پلر ډېر ووېرېدل. ۲حضرت یعقوب هغوی ته وویل” :دا تاسو زما سره څه وکړل؟ ما ستاسو ورور یوسف ستاسو د خیرغوښتنې لپاره ولېږه او تاسو راته وویل چې هغه یو وحشي ځناور وخوړ. ۳شمعون ستاسو سره د خوراکي توکو د اخیستلو لپاره لړ او تاسو وایئ چې د مصر پاچا هغه په زندان کې بندي کړی دی ،او تاسو غواړئ چې بنیامین هم د هغه د مرګ لپاره بوځئ او زما سپین ویښتان د بنیامین او د هغه د ورور یوسف په خاطر د غم سره قبر ته راولئ. ۴نو اوس زما زوی به ستاسو سره لړ نشي ،ځکه چې د هغه ورور مړ شوی دی او هغه یوازې پاتې دی ،او ممکن په هغه لره کې چې تاسو ځئ په هغه باندې آفت راشي لکه څنګه چې د هغه ورور باندې شوی و. ۵روبین خپل پلر ته وویل” :که چېرې ستا زوی درته رانه وړم او ستا مخې ته یې ونه ږدم ،نو ته به زما دوه زامن ووژنې “.حضرت یعقوب خپلو زامنو ته وویل” :دلته پاتې شئ او مصر ته مه ځئ ،ځکه چې زما زوی به ستاسو سره مصر ته لړ نه شي او نه به د خپل ورور په څېر مړ شي“. ۶یهودا هغوی ته وویل" :تر هغه وخته پورې چې غله ختمه شي ،له هغه څخه ځان وساتئ ،بیا به هغه ووایي ،خپل ورور له ځانه سره بوځئ ،کله چې هغه خپل ژوند او د خپلې کورنۍ ژوند د قحطۍ له امله په خطر کې ومومي". ۷په هغو ورځو کې په ټول هېواد کې قحطي ډېره سخته وه .د ځمکې ټول خلک مصر ته د خوراکي توکو د اخیستلو لپاره تلل ،ځکه چې په هغوی کې قحطي ډېره سخته وه .د حضرت یعقوب زامن یو کال او دوه میاشتې په کنعان کې پاتې شول ترڅو چې د هغوی غله ختمه شوه. ۸او کله چې د هغوی غله ختمه شوه ،نو د یعقوب ټوله کورنۍ له لوږې څخه ستړې شوه ،او د یعقوب د زامنو ټول ماشومان راټول شول او یعقوب ته نږدې شول ،او ټول هغه یې محااره کړ او ورته یې وویل :موږ ته ډوډۍ راکړه ،ولې به موږ ټول ستا په حضور کې د لوږې له امله مړه شو؟ ۹حضرت یعقوب د خپل زوی د زامنو خبرې واورېدې ،او ډېر ژړل ،او د هغوی لپاره یې زړه نرم شو ،حضرت یعقوب خپل زامن راوغوښتل او ټول راغلل او د هغه په وړاندې کښېناستل. ۱۰حضرت یعقوب هغوی ته وویل” :آیا تاسو نه دي لیدلي چې ستاسو ماشومان نن زما په خاطر ژاړي او وایي چې موږ ته ډوډۍ راکړه ، خو نشته؟ اوس بېرته راشئ او زموږ لپاره لږ څه خواړه واخلئ“. ۱۱یهودا خپل پلر ته ځواب ورکړ” :که چېرې ته زمونږ ورور زمونږ سره ولېږې ،نو مونږ به لړ شو او ستا لپاره غله واخلو ،او که ته هغه ونه لېږې ،نو مونږ به لړ نه شو ،ځکه چې د مصر پاچا په ځانګړي ډول موږ ته امر کړی دی چې تاسو به زما مخ ونه وینئ ترڅو چې ستاسو ورور ستاسو سره نه وي ،ځکه چې د مصر پاچا یو قوي او قوي پاچا دی ،او ګوره که چېرې موږ د خپل ورور پرته هغه ته لړ شو ،نو ټول به ووژل شو“. ۱۲آیا ته نه پوهېږې او نه دې اورېدلي چې دا پاچا ډېر زورور او هوښیار دی ،او په ټوله ځمکه کې د هغه په څېر بل څوک نشته؟ ګوره ، موږ د ځمکې ټول پاچاهان لیدلي دي او موږ د دې پاچا ،د مصر پاچا په څېر یو هم نه دی لیدلی .یقینا د ځمکې په ټولو پاچاهانو کې د فلسطین د پاچا ،ابی ملک څخه لوی څوک نشته ،خو د مصر پاچا د هغه څخه لوی او ځواکمن دی ،او ابی ملک یوازې د هغه د یو افسر سره پرتله کیدی شي. ۱۳پلره ،تا د هغه ماڼۍ او تخت او د هغه ټول خدمتګاران د هغه په وړاندې ولړ نه دي لیدلي؛ تا هغه پاچا په خپل تخت باندې په خپل شان او شوکت کې نه دی لیدلی ،چې په خپل شاهي لباس کې یې د سرو زرو لوی تاج اغوستی و؛ تا هغه عزت او جلل نه دی لیدلی چې خدای ورته ورکړی دی ،ځکه چې په ټوله ځمکه کې د هغه په څیر بل څوک نشته. ۱۴پلره ،تا هغه حکمت ،پوهه او پوهه نه ده لیدلې چې خدای پاک یې په زړه کې ورکړې ده ،او نه یې د هغه خوږ غږ اوریدلی کله چې هغه له موږ سره خبرې کولې. ۱۵پلره ،مونږ نه پوهېږو چې هغه چا زمونږ نومونه او هغه څه چې پر مونږ راغلل ،سره له دې چې هغه ته یې ور وښودل ،خو بیا هم هغه ستا څخه پوښتنه وکړه او ویې ویل :آیا ستا پلر ل ژوندی دی او ښه دی؟ ۱۶تا د مصر د حکومت چارې نه دي لیدلي چې د هغه له خوا اداره کېدلې ،پرته له دې چې د هغه بادار فرعون پوښتنه وکړي ،تا هغه وېره او وحشت نه دی لیدلی چې هغه په ټولو مصریانو باندې راوستی و. ۱۷او کله چې موږ له هغه څخه لړو ،موږ ګواښ وکړ چې د اموریانو د نورو ښارونو په څیر به له مصر سره هم چلند وکړو ،او موږ د هغه د ټولو خبرو په وړاندې چې هغه زموږ په اړه د جاسوسانو په توګه ویلي وو ،ډیر په غوسه وو ،او اوس کله چې موږ بیا د هغه مخې ته راشو نو د هغه ویره به په موږ ټولو باندې راشي ،او زموږ څخه به هیڅوک هم ونشي کولی چې هغه ته یوه کوچنۍ یا لویه خبره وکړي. ۱۸نو اوس پلره ،مونږ ته سوال وکړه چې هلک له ځان سره ولېږه ،مونږ به لړ شو او ستا د مرستې لپاره به خواړه واخلو او د لوږې له امله به مړه نه شو .حضرت یعقوب وویل" :ولې دې زما سره دومره بد چلند وکړ چې پاچا ته دې وویل چې ستا ورور شته؟ دا څه کار دی چې تا زما سره کړی دی؟" ۱۹یهودا خپل پلر یعقوب ته وویل :هلک زما په لس کې راکړه ،مونږ به مصر ته لړ شو او غله به واخلو او بیا به راستانه شو .کله چې موږ بېرته راشو ،که هلک زموږ سره نه وي ،نو ستا ګناه به د تل لپاره زما په غاړه وي. 92
جاشر
۲۰آیا تا زمونږ ټول ماشومان لیدلي دي چې ستا لپاره د لوږې له امله ژاړي او ستا په لس کې د هغوی د مړولو توان نشته؟ اوس په هغوی رحم وکړه او زمونږ ورور زمونږ سره ولېږه چې مونږ لړ شو. ۲۱ځکه چې د څښتن مهرباني به څنګه ستا سره ښکاره شي کله چې ته وایې چې د مصر پاچا به ستا زوی واخلي؟ په ژوندي څښتن قسم چې زه به هغه تر هغه وخته پورې نه پریږدم تر څو چې هغه رانه وړم او ستا په وړاندې یې نه ږدم .مګر زموږ لپاره څښتن ته دعا وکړه چې هغه زموږ سره مهربان شي ،ترڅو موږ د مصر پاچا او د هغه د خلکو په وړاندې په مهربانۍ او مهربانۍ سره هرکلی وکړو ،ځکه چې که موږ ځنډ نه وای کړی ،نو اوس به موږ ستا د زوی سره دوهم ځل راستانه شوي وای. ۲۲حضرت یعقوب خپلو زامنو ته وویل :زه په څښتن خدای باور لرم چې هغه به تاسو وژغوري او د مصر د پاچا او د هغه د ټولو خلکو په نظر کې به ستاسو سره مهرباني وکړي. ۲۳نو اوس پاڅېږه او هغه سړي ته لړ شه او د هغه څه څخه چې په هغه ځمکه کې پیدا کیدی شي یو څه ډالۍ ورسره واخله او هغه ته یې وړاندې کړه ،او قادر خدای دې د هغه په مخکې په تاسو رحم وکړي ترڅو ستاسو وروڼه بنیامین او شمعون ستاسو سره ولیږي. ۲۴نو ټول سړي پاڅېدل او خپل ورور بنیامین یې راوویست او د هغه ځمکې له غوره حاالتو څخه یې یوه لویه سوغات په لس کې واخیسته او دوه چنده سپین زر یې هم واخیستل. ۲۵حضرت یعقوب خپلو زامنو ته د بنیامین په هکله په کلکه امر وکړ” :په لره کې چې تاسو ځئ ،د هغه څخه پام کوئ او په لره کې او په مصر کې د هغه څخه مه بېلېږئ. ۲۶نو حضرت یعقوب د خپلو زامنو څخه پورته شو او لسونه یې پورته کړل او د خپلو زامنو په خاطر یې څښتن ته دعا وکړه او ویې ویل :ای د ځمکې او آسمان څښتنه ،خپل تړون چې زموږ د پلر ابراهیم سره یې کړی و ،را په یاد کړه ،زما د پلر اسحاق سره یې یاد کړه او زما د زامنو سره مهربانه چلند وکړه او هغوی د مصر د پاچا په لس کې مه ورکوه .خدایه ،د خپلې رحمت په خاطر دا کار وکړه او زما ټول اولدونه خلص کړه او د مصریانو له زور څخه یې وژغوره او د هغوی دوه وروڼه ورته ولېږه. ۲۷د یعقوب د زامنو ټولو ښځو او د هغوی اولدونو خپلې سترګې اسمان ته پورته کړې او ټولو د څښتن په وړاندې وژړل او هغه ته یې فریاد وکړ چې د هغوی پلرونه د مصر د پاچا له لس څخه وژغوري. ۲۸نو یعقوب د لمصر بادشاه ته یو کتاب ولیکه او هغه یې د یهوداه او د هغۀ د زامنو په لسونو کښې د لمصر بادشاه ته ورکړو ،او وې وئیل، ۲۹ستا د خدمتګار یعقوب له خوا ،د اسحاق زوی ،د ابراهیم عبرانی زوی ،د خدای شهزاده ،د ځواکمن او هوښیار پاچا ،د رازونو افشا کوونکی ،د مصر پاچا ته ،سلمونه. ۳۰زما بادار ،د مصر پاچا خبر شه چې په کنعان کې په موږ باندې سخت قحطي وه .ما خپل زامن تاته ولېږل چې ستا څخه زموږ د ملتړ لپاره لږ څه غله واخلي. ۳۱ځکه چې زما زامنو زما شاوخوا چاپېره وو او زه ډېر بوډا شوی یم او په خپلو سترګو یې نه شم لیدلی ،ځکه چې زما سترګې د عمر له امله ډېرې درنې شوې دي ،او همدارنګه هره ورځ د خپل زوی لپاره ژړا کوم ،د یوسف لپاره چې زما له مخکې ورک شوی و ،او ما خپلو زامنو ته امر وکړ چې کله دوی مصر ته راشي نو د ښار دروازو ته مه ننوځي ،ځکه چې د هغه هیواد اوسیدونکي دي. ۳۲او ما هغوی ته دا هم امر وکړ چې زما د زوی یوسف د لټولو لپاره په مصر کې ګرځي ،شاید هلته یې ومومي ،او هغوی همداسې وکړل ،او تاسو هغوی د هغه هیواد جاسوسان وګڼل. ۳۳آیا مونږ ستا په اړه نه دي اوریدلي چې تا د فرعون خوب تعبیر کړ او هغه ته دې رښتیا وویل؟ نو بیا څنګه ته په خپل حکمت سره نه پوهېږې چې زما زامن جاسوسان دي که نه؟ ۳۴نو اوس ،زما باداره او بادشاه ،ګوره ،ما خپل زوی ستا نه مخکې لېږلی دی ،لکه څنګه چې تا زما زامنو ته ویلي وو .زه تاته زارۍ کوم چې تر هغه پورې په هغه باندې نظر ساته ترڅو چې هغه د خپلو وروڼو سره په سلمتۍ سره ما ته راستون نشي. ۳۵ځکه چې ته نه پوهېږې یا تا هغه څه نه دي اوریدلي چې زموږ خدای د فرعون سره وکړل کله چې هغه زما مور ساره ونیوله ،او د هغې په خاطر یې د فلسطینیانو پاچا ابی ملک سره څه وکړل ،او همدارنګه زموږ پلر ابراهیم د عیلم نهو پاچاهانو سره څه وکړل ،څنګه یې د یو څو کسانو سره چې د هغه سره وو ټول ووژل؟ ۳۶او همدارنګه زما دوو زامنو شمعون او لوي د اموریانو د اتو ښارونو سره څه وکړل ،چې څنګه یې د خپلې خور دینه په خاطر هغه ښارونه له منځه یوړل؟ ۳۷او همدارنګه د خپل ورور بنیامین په خاطر یې د هغه د ورور یوسف د مړینې له امله تسلیت وغوښت .نو کله چې دوی د هغه لپاره د کوم قوم لس وویني چې د هغه لپاره غالب شي ،نو د هغه لپاره به څه وکړي؟ ۳۸آیا ته نه پوهېږې ،ای د مصر پاچاه ،چې د خدای قدرت زموږ سره دی ،او دا چې خدای تل زموږ دعاګانې اوري او موږ تل نه پریږدي؟ ۳۹او کله چې زما زامنو ماته ستا د چلند په اړه وویل ،ما ستا له امله څښتن ته دعا ونه کړه ،ځکه چې نو ته به د خپلو سړیو سره د خپل زوی بنیامین د راتګ څخه مخکې له دې چې ستا مخې ته راشي ،مړه شوې وای ،مګر ما فکر کاوه چې لکه څنګه چې زما زوی شمعون ستا په کور کې و ،شاید ته ورسره مهربانه چلند وکړې ،نو ما دا کار ستا سره ونه کړ. ۴۰نو اوس زما زوی بنیامین زما د زامنو سره ستا خوا ته راځي ،هغه ته پام کوه او سترګې پرې ولګوه ،نو خدای به ستا او ستا په ټوله پاچاهۍ سترګې ولګوي. ۴۱اوس ما تاته هر څه وویل چې زما په زړه کې دي ،او ګوره زما زامن د خپل ورور سره ستا سره راځي ،د هغوی لپاره د ټولې ځمکې مخ وڅیړه او هغوی د خپلو وروڼو سره په سوله کې بیرته واستوه. ۴۲او حضرت یعقوب هغه کتاب خپلو زامنو ته د یهوداه په واک کې ورکړ ترڅو د مصر پاچا ته یې ورکړي. 93
جاشر
فصل۵۳ ۱د یعقوب زامن پاڅېدل او بنیامین او ټولې سوغاتونه یې واخیستل او مصر ته لړل او د یوسف په وړاندې ودرېدل. ۲یوسف خپل ورور بنیامین د هغوئ سره ولید او هغوئ ته یې سلم وکړو ،او دا سړى د یوسف کور ته راغلل. ۳نو حضرت یوسف د خپل کور مشر ته امر وکړ چې د هغه ورونو ته خواړه ورکړي چې وخوري ،او هغه هماغسې وکړل. ۴په غرمه کې یوسف سړي د بنیامین سره راوغوښتل او هغوی د یوسف د کور مشر ته د هغو پیسو په اړه خبر ورکړ چې د هغوی په بوجیو کې بېرته راوړل شوې وې .هغه هغوی ته وویل" :ستاسو به ښه وي ،مه وېرېږئ ".نو هغه د هغوی ورور شمعون هغوی ته راوست. ۵شمعون خپلو ورونو ته وویل” :د مصریانو پاچا زما سره ډېره مهربانه وه .هغه زه په زنځیر کې نه ساتم ،لکه څنګه چې تاسو په خپلو سترګو ولیدل ،ځکه چې کله تاسو له ښار څخه ووتئ ،هغه زه آزاد کړم او په خپل کور کې یې زما سره مهربانه چلند وکړ“. ۶یهودا بنیامین له لسه ونیوه او هغوی د یوسف مخې ته راغلل او په ځمکه یې ورته سجده وکړه. ۷نو سړو یوسف ته سوغات ورکړو او ټول د هغه په وړاندې کښېناستل او یوسف ورته وفرمائیل” ،ستاسو ،ستاسو د بچو او ستاسو د بوډا پلر خیر دے؟ “هغوئ وویل” ،ښه ده “.او یهودا هغه لیک چې یعقوب رالېږلے وو ،هغه یې یوسف ته ورکړ. ۸یوسف لیک ولوست او د خپل پلر لیکل یې پوه شو ،او غوښتل یې چې وژاړي او دننه کوټې ته لړ او په ژړا یې وژړل؛ او بهر ووت. ۹هغه سترګې پورته کړې او خپل ورور بنیامین ته یې وکتل او ویې ویل” :آیا دا ستا ورور دی چې تا راته وویل؟ “بنیامین یوسف ته ورنژدې شو او یوسف خپل لس د هغه په سر کېښود او ویې ویل” :زما زویه ،خدای دې ستا سره مهربان شي“. ۱۰کله چې یوسف خپل ورور ،د خپلې مور زوی ولید ،نو بیا یې غوښتل چې وژاړي ،او کوټې ته ننوت او هلته یې وژړل ،او خپل مخ یې ووینځلو ،او بهر لړ او له ژړا څخه یې لس واخیست او ویې ویل :خواړه تیار کړه. ۱۱او یوسف یو پیاله درلوده چې ترې یې وڅښله ،او هغه د سپینو زرو وه چې په ښکلي ډول د سلیماني ډبرو او بډیلیم سره پوښل شوې وه . او کله چې یوسف د خپلو وروڼو په مخ کې د هغه سره د خوړلو لپاره ناست وو ،نو هغه پیاله یې د هغوی په سترګو کې ووهله. ۱۲نو یوسف سړو ته وویل” :زه د دې پیالې په واسطه پوهېږم چې روبین ،شمعون ،لوي ،یهودا ،یساکار او زبولون د یوې مور اولدونه دي ،د خپلو زېږېدلو سره سم د خوړلو لپاره کښېنئ“. ۱۳او هغه نور هم د هغوی د زېږېدو له مخې وټاکل او ویې ویل :زه پوهېږم چې ستا کشر ورور ورور نه لري ،او زه ،لکه د هغه ،ورور نه لرم ،نو هغه به زما سره د خوړلو لپاره کښېني. ۱۴او بنیامین د یوسف مخې ته لړ او په تخت کښېناست ،او سړو د یوسف کارونه ولیدل ،او په هغوی باندې حیران شول؛ او سړو په هغه وخت کې د یوسف سره وخوړل او وڅښل ،او بیا هغه هغوی ته ډالۍ ورکړې ،او یوسف بنیامین ته یوه ډالۍ ورکړه ،او منسي او افرایم د خپل پلر کارونه ولیدل ،او هغوی هم هغه ته ډالۍ ورکړې ،او عسنات هغه ته یوه ډالۍ ورکړه ،او دا پنځه ډالۍ د بنیامین په لس کې وې. ۱۵بیا یوسف هغوئ له شراب راوړل چې وڅښي ،خو هغوئ ونه څښل او وې ویل” ،د هغې ورځې نه چې یوسف ورک شو ،مونږ شراب نه دي څښلي او نه مو خوندور خواړه خوړلي دي“. ۱۶نو یوسف د هغوئ سره قسم وخوړ او په هغوئ یې ډېر زور راوړو ،او په هغه ورځ هغوئ د هغۀ سره ډېر څښل .بیا یوسف خپل ورور بنیامین ته مخ واړاوو چې ورسره خبرې وکړي ،او بنیامین ل هم د یوسف په مخکښې په تخت ناست وو. ۱۷یوسف ورته ووئیل” ،آیا ستا اولد دے؟ “هغۀ ووئیل” ،ستا د غلم لس زامن دى ،او دا د هغوئ نومونه دي ،بالع ،بکر ،اشبال ،جیرا ، نعمان ،اخى ،روش ،موپیم ،خچوپیم او اردو ،او ما د هغوئ نومونه د خپل ورور په نوم کېښودل چې ما نۀ دے لیدلے“. ۱۸او هغه هغوی ته امر وکړ چې د ستورو نقشه د هغه مخې ته راوړي ،چې له مخې یې یوسف ټول وختونه پوهېدل ،او یوسف بنیامین ته وویل :ما اوریدلي دي چې عبرانیان له ټولو حکمتونو سره بلد دي ،ایا ته له دې څخه څه خبر یې؟ ۱۹بنیامین وویل :ستا غلم هم په هغه ټول حکمت پوهېږي چې زما پلر ماته راښودلی و .یوسف بنیامین ته وویل :اوس دې ساز ته وګوره او پوه شه چې ستا ورور یوسف په مصر کې چېرته دی ،چې تا وویل چې مصر ته تللی دی. ۲۰او بنیامین هغه آله ولیده چې د اسمان د ستورو نقشه پکې وه ،او هغه هوښیار شو او په هغې کې یې وکتل ترڅو پوه شي چې د هغه ورور چېرته دی ،او بنیامین د مصر ټوله ځمکه په څلورو برخو ووېشله ،او هغه وموندله چې هغه څوک چې د هغه په وړاندې په تخت ناست و د هغه ورور یوسف و ،او بنیامین ډېر حیران شو ،او کله چې یوسف ولیدل چې د هغه ورور بنیامین ډېر حیران شو ،نو بنیامین ته یې وویل" :تا څه لیدلي دي ،او ولې حیران یې؟" ۲۱بنیامین یوسف ته وویل" :زه په دې پوهېږم چې زما ورور یوسف دلته زما سره په تخت ناست دی ،او یوسف هغه ته وویل :زه ستا ورور یوسف یم ،دا خبره خپلو وروڼو ته مه بیانوه .ګوره ،کله چې هغوی لړ شي ،زه به تا د هغوی سره ولېږم ،او زه به امر وکړم چې هغوی بېرته ښار ته راولي ،او زه به تا له هغوی څخه وباسم". ۲۲او که هغوی خپل ژوند ته جرئت وکړي او ستا لپاره وجنګیږي ،نو زه به پوه شم چې هغوی له هغه څه څخه چې زما سره یې کړي دي توبه کړې ده ،او زه به هغوی ته ځان څرګند کړم ،او که چېرې هغوی تا پریږدي کله چې زه تا ونیسم ،نو ته به زما سره پاتې شې ،او زه به ورسره شخړه وکړم ،او هغوی به لړ شي ،او زه به هغوی ته ونه پیژندل شم. ۲۳په هغه وخت کې حضرت یوسف خپل قوماندان ته امر وکړ چې د هغوی بوجۍ د غلو څخه ډکې کړي او د هر سړي پیسې د هغه په بوجۍ کې واچوي او پیاله د بنیامین په بوجۍ کې واچوي او هغوی ته د لرې لپاره خواړه ورکړي ،او هغوی هم همداسې وکړل. ۲۴په بله ورځ سهار وختي هغه سړي پاڅېدل او خپل غله یې په خرو بار کړل او د بنیامین سره روان شول او د خپل ورور بنیامین سره د کنعان خاورې ته لړل. ۲۵هغوی ل له مصر څخه ډېر لرې نه وو تللي چې یوسف هغه ته چې د هغه د کور مشر و ،امر وکړ" :پاڅېږه ،د دې خلکو تعقیب وکړه مخکې لدې چې دوی له مصر څخه ډېر لرې شي او هغوی ته ووایه چې تاسو زما د بادار پیاله ولې غل کړې ده؟" 94
جاشر
۲۶د یوسف آفسر پاڅېد او هغوی ته یې ورغی او د یوسف ټولې خبرې یې ورته وکړې .کله چې هغوی دا واورېدل نو ډېر په قهر شول او ویې ویل" :ستاسو د بادار پیاله چې چا سره وموندل شي هغه به مړ شي او موږ به هم غلمان شو". ۲۷نو هغوی ژر لړل او هر سړي خپله بوجۍ له خپل خر څخه راښکته کړه .هغوی په خپلو بوجۍ کې وکتل او پیاله د بنیامین په بوجۍ کې وموندل شوه .هغوی ټولو خپلې جامې وشلولې او ښار ته راستانه شول او بنیامین یې په لره کې وواهه او تر هغه وخته پورې یې وهل چې هغه ښار ته ورسېد او د یوسف په مخکې ودرېدل. ۲۸یهوداه په قهر شو او ویې ویل” :دې سړي نن ما د مصر د ورانولو لپاره بېرته راوستی دی“. ۲۹نو هغه سړي د یوسف کور ته راغلل او یوسف یې په خپل تخت ناست وموند او ټول تکړه سړى یې ښى او چپ اړخ ته ولړ وو. ۳۰حضرت یوسف هغوی ته وویل” :دا څه کار دی چې تاسو کړی دی؟ زما د سپینو زرو پیاله مو واخیسته او لړل؟ خو زه پوهېږم چې تاسو زما پیاله د دې لپاره واخیسته چې پوه شئ چې ستاسو ورور د ځمکې په کومه برخه کې دی“. ۳۱یهودا وویل” :خپل باداره ته څه ووایو ،څه ووایو او څنګه خپل ځان عادل وګڼو؟ خدای پاک نن ستا د ټولو بندګانو ګناه وموندله ،نو ځکه یې نن زموږ سره دا کار وکړ“. ۳۲نو یوسف پاڅېد او بنیامین یې ونیو او په زور یې د خپلو وروڼو څخه ونیوه .کور ته راغی او دروازه یې د هغوی مخې ته وتړله .بیا یوسف هغه کس ته چې د هغه د کور مشر و ،امر وکړ چې هغوی ته ووایي :پاچا داسې فرمایي :په سلمتۍ سره خپل پلر ته لړ شئ ، وګورئ ،ما هغه سړی نیولی دی چې زما پیاله یې په لس کې موندل شوې وه. څپرکی۵۴ ۱کله چې یهودا د یوسف سره د هغوی چلند ولید ،یهودا هغه ته ورنژدې شو او دروازه یې ماته کړه او د خپلو وروڼو سره د یوسف مخې ته راغی. ۲یهودا یوسف ته وویل” :زما باداره ،دا دې بده نه ښکاري ،ستا غلم ته اجازه راکړه چې ستا په وړاندې یوه خبره وکړم؟ “یوسف ورته وویل” :خبره وکړه“. ۳یهودا د یوسف سره خبرې وکړې او د هغه وروڼه هلته د هغوی په وړاندې ولړ وو .یهودا یوسف ته وویل" :کله چې موږ د لومړي ځل لپاره د غلې دانې اخیستلو لپاره خپل بادار ته راغلو ،تاسو موږ د هغه هېواد جاسوسان وګڼل ،او موږ بنیامین ستا مخې ته راوست او نن ورځ هم ته موږ پورې ټوکې کوې". ۴نو اوس بادشاه زما خبرې واوري او زۀ ستا نه سوال کوم چې زمونږ ورور راولېږه چې زمونږ سره زمونږ پلر ته لړ شى ،هسې نه چې نن ستا روح د لمصر د ټولو خلقو سره مړ شى. ۵آیا ته نه پوهېږې چې زما دوو وروڼو ،شمعون او لوي ،د شکیم ښار او د اموریانو اوو ښارونو سره زموږ د خور دینه په خاطر څه وکړل ،او همدارنګه دوی د خپل ورور بنیامین په خاطر څه کول غوښتل؟ ۶او زه په خپل قوت سره ،چې د دوی دواړو څخه لوی او قوي یم ،نن ستا او ستا په خاوره باندې راځم که ته زموږ ورور نه لېږې. ۷آیا تا نه دي اوریدلي چې زمونږ خدای چې مونږ یې غوره کړي یو ،د فرعون سره یې زمونږ د مور ساره په خاطر څه وکړل ،چې هغه یې زمونږ د پلر څخه واخیسته ،او هغه او د هغه کورنۍ یې په سختو آفتونو سره ووژل ،تر نن ورځې پورې مصریان دا معجزه یو بل ته بیانوي؟ زمونږ خدای به ستا سره د بنیامین په خاطر وکړي چې تا نن د هغه د پلر څخه واخیست او د هغو بدو کارونو په خاطر چې تا نن په خپل هیواد کې په موږ باندې اچولي دي .ځکه چې زمونږ خدای به خپل تړون زموږ د پلر ابراهیم سره یاد کړي او په تا به بدي راولي ، ځکه چې تا نن زموږ د پلر روح غمجن کړی دی. ۸نو اوس زما هغه خبرې واوره چې ما نن درته کړې دي ،او زمونږ ورور ولېږه چې لړ شي ،که نه نو ته او ستا د وطن خلک به په توره مړه شي ،ځکه چې تاسو ټول په ما غالب نشئ راتللی. ۹یوسف یهودا ته په ځواب کې وویل” :ولې دې خپله خوله خلاه کړې ده او ولې دې په مونږ باندې فخر کوې او وایې چې ستا سره قوت دی؟ په ژوندي فرعون قسم که زه خپلو ټولو زړورو سړو ته امر وکړم چې ستا سره وجنګیږي ،نو خامخا به ته او ستا دا وروڼه په خټو کې ډوب شي“. ۱۰یهودا یوسف ته وویل" :بې له شکه دا ستا او ستا د خلکو لپاره لزمه ده چې له ما څخه ووېرېږئ .په ژوندي څښتن قسم که زه یو ځل خپله توره راوباسم ،نو بیا به یې په پوښ کې نه اچوم تر څو چې نن ورځ ټول مصریان ووژل نه شم ،او زه به له تا څخه پیل وکړم او ستا په بادار فرعون به یې پای ته ورسوم". ۱۱یوسف ځواب ورکړ او ورته یې وویل" :په یقین سره چې قوت یوازې ستا نه دی .زه له تا څخه ډېر قوي او ځواکمن یم ،که ته خپله توره راوباسې نو زه به یې ستا او ستا د ټولو وروڼو په غاړه کې واچوم". ۱۲یهودا هغه ته وویل" :که زه نن ورځ ستا په وړاندې خپله خوله خلاه کړم ،نو زه به تا تیر کړم چې ته له ځمکې څخه ورک شې او نن ورځ له خپل سلطنت څخه ورک شې ".یوسف وویل" :که ته خپله خوله خلاه کړې ،زه دا توان او قدرت لرم چې ستا خوله په تیږه وتړم تر هغه چې ته یو ټکی هم نشې ویلی .وګوره چې زموږ په وړاندې څومره ډبرې دي ،زه کولی شم یوه تیږه واخلم او ستا په خوله کې یې واچوم او ستا ژامې مات کړم". ۱۳یهودا وویل" :خدای زموږ په منځ کې شاهد دی چې موږ تر اوسه پورې ستاسو سره د جګړې کولو غوښتنه نه ده کړې ،یوازې خپل ورور راکړه او موږ به ستاسو څخه لړ شو ".یوسف ځواب ورکړ" :د ژوندي فرعون په نوم قسم ،که د کنعان ټول پاچاهان ستاسو سره راټول شي ،نو تاسو باید هغه زما له لس څخه ونه بوځئ".
95
جاشر
۱۴نو اوس خپل پلر ته لړ شه ،او ستا ورور به زما غلم وي ،ځکه چې هغه د پاچا ماڼۍ لوټ کړې ده .یهودا وویل" ،تاسو یا د پاچا د شخصیت سره څه تړاو لري ،یقینا پاچا د خپل کور څخه ،په ټوله خاوره کې ،سپین زر او سره زر یا په ډالیو یا لګښتونو کې لیږي ،او تاسو لهم د خپل پیالې په اړه خبرې کوئ چې تاسو زموږ د ورور په کڅوړه کې اچولی و او وایاست چې هغه دا له تاسو څخه غل کړی دی؟" ۱۵خدای دې نه کړي چې زمونږ ورور بنیامین یا د ابراهیم له اولدې څخه څوک دا کار وکړي چې ستا څخه یا د بل چا څخه ،که هغه پاچا وي ،که شهزاده وي یا بل څوک وي ،غل وکړي. ۱۶نو اوس دا تورونه پرېږده چې ټوله ځمکه ستا خبرې واوري او وایي چې د مصر پاچا د لږو پیسو لپاره له خلکو سره جګړه وکړه ، هغوی یې تورن کړل او د هغوی ورور یې غلم کړ. ۱۷یوسف ځواب ورکړ او ویې ویل :دا پیاله واخله او زما څخه لړ شه او خپل ورور غلم پرېږده ،ځکه چې د غل سزا غلم کېدل دي. ۱۸یهودا وویل" :ولې ته په خپلو خبرو نه شرمېږې چې زمونږ ورور پرېږدې او خپل پیاله واخلې؟ که ته مونږ ته خپله پیاله راکړې ،یا زر ځله زیاته هم راکړې ،نو مونږ به خپل ورور د هغو پیسو په بدل کې چې د بل چا په لس کې موندل کېږي ،پرې نه ږدو ،ترڅو د هغه په خاطر ووژل نه شو". ۱۹یوسف ځواب ورکړ” :تاسو ولې خپل ورور پریښود او هغه مو تر نن ورځې پورې د سپینو زرو په شلو سیکو خرڅ کړ ،نو ولې تاسو د خپل ورور سره هم همداسې نه کوئ؟“ ۲۰یهودا وویل :څښتن زما او ستا ترمنځ شاهد دی چې موږ ستاسو جنګونه نه غواړو ،نو اوس زموږ ورور راکړه او موږ به بې له جګړې ستا څخه لړ شو. ۲۱یوسف ځواب ورکړ” :که د دې خملک ټول بادشاهان راغونډ شي نو ستا ورور به زما له لسه ونۀ شى وړلے “.یهودا وویل” :کله چې خپل پلر وویني چې زمونږ ورور زمونږ سره نه راځي او په هغه غمجن کېږي ،نو مونږ به ورته څه ووایو؟“ ۲۲یوسف ځواب ورکړ او ویې ویل” :دا هغه خبره ده چې ته به یې خپل پلر ته ووایه ،چې رسۍ د بالټۍ پسې وتلې ده“. ۲۳یهودا وویل" :په یقین سره ته پاچا یې ،او ولې دا خبرې کوې او غلطه فیصله کوې؟ افسوس په هغه پاچا چې ستا په څېر دی". ۲۴یوسف ځواب ورکړ او ویې ویل” :ستاسو د ورور یوسف په اړه چې ما څه ویلي دي ،په هغې کې هیڅ غلط فهمي نشته ،ځکه چې تاسو ټولو هغه په شلو سپینو زرو سیکو باندې په مدیانیانو خرڅ کړ ،او تاسو ټولو دا کار خپل پلر ته رد کړ او ویې ویل چې یو وحشي ځناور هغه خوړلی دی ،یوسف ټوټې ټوټې شوی دی“. ۲۵یهودا وویل" :ګوره ،د شیم اور زما په زړه کې بل دی ،اوس به زه ستا ټوله ځمکه په اور کې وسوزوم ".یوسف ځواب ورکړ" :بې له شکیم ،ستا د انډیوالې تامار ،چې ستا زامن یې ووژل ،اور مړ کړ". ۲۶یهودا وویل :که چېرې زه له خپل بدن څخه یو ویښته هم وباسم ،نو ټول مصر به د هغه په وینو ډک کړم. ۲۷یوسف ځواب ورکړ" :ستاسو دا دود دی چې تاسو د خپل ورور سره چې تاسو یې خرڅ کړی و ،دا کار وکړئ ،او تاسو د هغه کوټ په وینه کې ډوب کړ او خپل پلر ته یې راوړ ترڅو هغه ووایی چې یو بدمرغه ځناور هغه وخوړ او دلته د هغه وینه ده". ۲۸کله چې یهودا دا خبره واورېده نو ډېر په قهر شو او په خپل ځان کې یې غصه وپارېده ،او هلته د هغه په مخکې یوه تیږه وه چې شاوخوا څلور سوه مثقال وزن یې درلود ،نو یهودا په قهر شو او هغه تیږه یې په یو لس کې واخیسته او اسمان ته یې وغورځوله او په خپل چپ لس یې ونیوه. ۲۹او وروسته یې د خپلو پښو لندې کېښود ،او په خپل ټول قوت سره پرې کښېناست او کاڼی د یهودا د زور له امله په خاورو بدل شو. ۳۰یوسف د یهوداه دا کار ولید او ډېر ووېرېد ،خو هغه خپل زوئ منسا ته خحکم ورکړو او هغه هم د یهوداه د کار په شان په بل کاڼى سره وکړل .یهوداه خپلو وروڼو ته وویل" :ستاسو څخه څوک مه وایئ چې دا سړے مصرى دے ،خو د دې کار په کولو سره هغه زمونږ د پلر د کورنۍ څخه دے". ۳۱یوسف وویل" :یوازې تاسو ته هم قوت نه دی ورکړل شوی ،ځکه چې موږ هم قوي سړي یو ،او ولې تاسو په موږ ټولو فخر کوئ؟ " یهودا یوسف ته وویل" :زه ستا څخه غوښتنه کوم چې زموږ ورور راولیږه او نن خپل هیواد مه ورانوه". ۳۲حضرت یوسف هغوی ته په ځواب کې وویل :لړ شئ او خپل پلر ته ووایئ چې لکه څنګه چې تاسو د خپل ورور حضرت یوسف په اړه وویل ،هغه یو خراب ځناور خوړلی دی. ۳۳یهودا خپل ورور نفتالي ته وویل" :ژر شه ،اوس لړ شه او د مصر ټولې کوڅې وشمېره او راشه او راته ووایه ".شمعون ورته وویل : "دا خبره ستا لپاره ستونزه مه جوړوه .اوس به زه غره ته لړ شم او د غره څخه به یوه لویه تیږه راواخلم او په مصر کې به د هر چا په سر به یې برابر کړم او ټول هغه کسان به ووژنم چې په کې دي". ۳۴حضرت یوسف د خپلو ورونو ټولې خبرې واورېدې ،خو هغوی ته دا نه معلومه شوه چې حضرت یوسف په هغوی پوهېده ،ځکه چې هغوی فکر کاوه چې هغه په عبراني ژبه نه پوهېده. ۳۵یوسف د خپلو وروڼو د خبرو په وجه ډېر ووېرېدو چې لمصر به تباه نۀ کړى ،نو هغۀ خپل زوئ منسى ته خحکم ورکړو چې” ،اوس ژر لړ شه او د لمصر ټول اوسېدونکى او ټول زړور سړى زما سره راټول کړه ،او هغوئ دې اوس په آسونو ،پښو او د هر قسم موسیقۍ آلتو سره ما ته راشى “.منسى لړو او هم هغه شان یې وکړل. ۳۶نفتالي د یهوداه د خحکم سره سم لړ ،ځکه چې نفتالي د یو تیز هوسۍ په شان سپک وو ،او هغه به د غلو په وږو روان وو او د هغه لندې به یې ماتې نه ورکوله. ۳۷نو هغه لړو او د مصر ټولې کوڅې یې وشمېرلې او وموندل چې دولس کسان وو .هغه په بیړه راغی او یهوداه ته یې خبر ورکړ . یهوداه خپلو وروڼو ته وویل" :ژر شئ او هر یو خپله توره په مل وتړئ ،موږ به د مصر څخه تېر شو او ټول به ووژنو او یو هم پاتې نه پرېږدو". ۳۸او یهوداه وویل" :ګوره ،زه به په خپل ځواک سره درې کوڅې ورانې کړم ،او تاسو به هر یو یوه کوڅه ورانه کړئ ".او کله چې یهوداه دا خبرې کولې ،نو د مصر اوسېدونکي او ټول زورور سړي د هر ډول موسیقۍ آلتو او لوړ غږ سره د هغوی په لور راغلل. 96
جاشر
۳۹او د هغوی شمېر پنځه سوه سپاره او لس زره پیاده وو ،او څلور سوه سړي وو چې پرته له تورې او نېزې څخه یې جګړه کوله ،یوازې په خپلو لسونو او ځواک سره. ۴۰ټول زورور سړي د لوی طوفان او چیغې سره راغلل ،او هغوی ټولو د یعقوب زامن محااره کړل او هغوی یې وویرول ،او ځمکه د هغوی د چیغو په غږ ولړزېده. ۴۱کله چې د حضرت یعقوب زامنو دا لښکر ولید ،نو هغوی د خپل ژوند څخه ډېر ووېرېدل ،نو حضرت یوسف دا کار د دې لپاره وکړ چې د حضرت یعقوب زامن ووېروي او ارام شي. ۴۲او یهودا چې د خپلو وروڼو څخه یې وېرېدل ولیدل ،نو هغوی ته یې وویل" :تاسو ولې وېرېږئ ،په داسې حال کې چې د خدای فضل زموږ سره دی؟ "او کله چې یهودا د یوسف په امر د مصر ټول خلک د هغوی شاوخوا ته راغلل او ویې ویې ویل ،یوازې یوسف هغوی ته امر وکړ چې له هغوی څخه هیچا ته لس مه ورکوئ. ۴۳بیا یهودا ژر لړ او خپله توره یې راوویستله ،او په لوړ او ترخه چیغه یې وکړه ،هغه په خپله توره ووهله ،په ځمکه وخوځېد او ل هم یې د ټولو خلکو په وړاندې چیغه پورته کړه. ۴۴کله چې هغه دا کار وکړ ،نو څښتن د یهودا او د هغه د خپلوانو په زړورو سړیو او د هغوی په شاوخوا ټولو خلکو باندې وېره راوستله. ۴۵د شور په غږ سره هغوی ټول وتښتېدل ،او هغوی ووېرېدل او یو په بل باندې ولوېدل ،او ډېر یې د لوېدو په وخت کې مړه شول ،او ټول د یهوداه ،د هغه د وروڼو او د یوسف څخه وتښتېدل. ۴۶کله چې هغوی تښتېدل ،یهودا او د هغه وروڼه د فرعون کور ته په هغوی پسې شول او ټول وتښتېدل ،یهودا بیا د یوسف په مخکې کښېناست او د زمري په څېر یې وغړاوه او په هغه باندې یې لویه او لویه چیغه وکړه. ۴۷د لرې واټن څخه چیغه واورېدل شوه او د سکوت ټولو اوسیدونکو دا واورېدله .ټول مصر د چیغې په غږ ولړزاوه .د ځمکې د لړزېدو له امله د مصر او د جوشن د ځمکې دیوالونه راولوېدل .فرعون هم د خپل تخت څخه په ځمکه راولوېد .د مصر او جوشن ټولو امیندوارو ښځو د لړزېدو غږ واورېد او د هغوی اولدونه سقط شول ،ځکه چې هغوی ډېرې وېرېدلې. ۴۸فرعون خبر ورولېږه چې نن ورځ په مصر کې څه پېښ شوي دي؟ هغوی راغلل او د پیل څخه تر پایه پورې یې هغه ته ټول حال بیان کړ .فرعون وارخطا شو او حیران شو او ډېر ووېرېد. ۴۹کله چې هغه دا ټولې خبرې واورېدې نو هغه ډېر ووېرېد او یوسف ته یې خبر ولېږه چې" تا عبرانیان زما لپاره راوستلي دي چې ټول مصر له منځه یوسم .ته د دې غل غلم سره څه کوې؟ هغه پرېږده او د خپلو وروڼو سره لړ شي ،او موږ پرېږده چې د هغوی د شر له امله هلک نه شو ،حتی موږ ،ته او ټول مصریان". ۵۰او که ته دا کار نه غواړې ،نو زما ټول قیمتي شیان له ځانه لرې کړه ،او د هغوی سره د هغوی خاورې ته لړ شه ،که ته په دې کې خوښ یې ،ځکه چې دوی به نن ورځ زما ټول هیواد ویجاړ کړي او زما ټول خلک به ووژني .حتی د مصر ټولې ښځې د خپلو چیغو له امله سقط شوې دي .وګورئ چې دوی یوازې د خپلو چیغو او خبرو له لرې څه کړي دي ،سربیره پردې که دوی په توره سره جګړه وکړي ، دوی به ځمکه ویجاړه کړي .نو اوس هغه څه غوره کړه چې ته یې غواړې ،که زه یا عبرانیان ،که مصر یا د عبرانیانو ځمکه. ۵۱هغوی راغلل او یوسف ته یې د فرعون ټولې خبرې چې د هغه په اړه یې کړې وې بیان کړې .یوسف د فرعون په خبرو ډېر ووېرېد او یهودا او د هغه وروڼه ل هم د یوسف په مخکې په قهر او غوسه ولړ وو ،او د یعقوب ټول زامن په یوسف باندې د سمندر او د هغه د څپو د شور په څېر وغړېدل. ۵۲حضرت یوسف د خپلو ورونو او د فرعون څخه ډېر وېرېده .حضرت یوسف د خپلو ورونو سره د ځان د پېژندګلوۍ لپاره بهانه لټوله ، هسې نه چې ټول مصر له منځه یوسي. ۵۳نو یوسف خپل زوی منسي ته امر وکړ ،او منسي لړ او یهوداه ته ورنژدې شو او خپل لس یې د هغه په اوږه کېښود ،او د یهوداه غصه سړه شوه. ۵۴یهودا خپلو ورونو ته وویل” :ستاسو څخه هیڅوک دا مه وایئ چې دا د مصري ځوان کار دی ځکه چې دا زما د پلر د کورنۍ کار دی“. ۵۵کله چې یوسف ولیدل او پوه شو چې د یهودا غوسه ارامه شوې ده ،نو هغه د یهودا سره د نرمۍ په ژبه خبرې کولو ته نږدې شو. ۵۶یوسف یهودا ته وویل" :ته رښتیا وایې او نن ستا د ځواک په اړه ستا ادعاوې تایید شوې دي ،او ستا خدای چې ستا څخه خوښ دی ،ستا خیر زیات کړي .خو ماته رښتیا ووایه چې ولې ستا د ټولو وروڼو څخه د دې هلک په خاطر زما سره شخړه کوې ،ځکه چې هیڅ یو یې ماته د هغه په اړه یوه خبره هم نه ده کړې". ۵۷یهودا یوسف ته په ځواب کې وویل” :ته باید پوه شې چې زه د هلک لپاره د هغه د پلر لپاره ډاډمن وم ،او ویل مې چې که هغه ما هغه ته ورنه کړ نو د هغه ګناه به د تل لپاره زما په غاړه وي“. ۵۸له همدې امله زه د خپلو ټولو وروڼو له ډلې څخه ستا خوا ته راغلم ،ځکه چې ما ولیدل چې ته نه غواړې هغه له ځانه لرې کړي .اوس نو زه ستا په نظر کې فضل ومومم چې ته هغه زموږ سره ولېږې ،او وګوره زه به د هغه پر ځای پاتې شم ،ترڅو ستا په هر هغه څه کې خدمت وکړم چې ته یې غواړې ،ځکه چې هر ځای چې ته ما لیږې زه به ستا په خدمت کې په ډېره انرژي سره لړ شم. ۵۹اوس ما یو زورور پاچا ته ولېږه چې ستا په وړاندې یې بغاوت کړی دی ،او ته به پوه شې چې زه به د هغه او د هغه د خاورې سره څه وکړم .که څه هم هغه آس او پیاده ځواکونه یا ډیر قوي خلک ولري ،زه به ټول ووژنم او د پاچا سر به ستا مخې ته راوړم. ۶۰آیا ته نه پوهېږې یا تا نه دي اوریدلي چې زموږ پلر ابراهیم د خپل خدمتګار الیعزر سره په یوه شپه کې د ایلم ټول پاچاهان د هغوی د لښکرو سره ووژل ،یو یې هم ژوندی نه پرېښود؟ او له هغې ورځې راهیسې زموږ د پلر ځواک موږ ته د میراث په توګه ورکړل شوی ، زموږ او زموږ د اولد لپاره د تل لپاره. ۶۱یوسف ځواب ورکړ او ویې ویل :ته رښتیا وایې ،خو ستا په خوله کې دروغ نشته ،ځکه چې موږ ته دا هم ویل شوي وو چې عبرانیان قدرت لري او د دوی څښتن خدای له دوی څخه ډېر خوښ دی ،او بیا څوک د دوی په وړاندې ودرېدلی شي؟ 97
جاشر
۶۲خو په دې شرط به زه ستا ورور ولېږم ،که ته زما مخې ته د هغه ورور راولېږې چې د هغه د مور زوی دی ،چې تا ویلي وو چې هغه ستا څخه مصر ته تللی دی؛ او کله چې ته د هغه ورور ماته راولېږې نو زه به یې پر ځای ونیسم ،ځکه چې ستا څخه یو هم د خپل پلر لپاره خوندي نه و ،او کله چې هغه ماته راشي ،نو زه به ستا سره د هغه ورور ولېږم چې ته یې خوندي یې. ۶۳کله چې یهودا دا خبره وکړه نو د یوسف په وړاندې یې غصه وپارېده او له سترګو یې وینې روانې شوې او خپلو وروڼو ته یې وویل : "دا سړی نن څنګه د خپل ځان او د ټول مصر د تباهۍ په لټه کې دی"! ۶۴شمعون یوسف ته په ځواب کې وویل” :آیا موږ په لومړي سر کې تاسو ته نه وو ویلي چې موږ هغه ځای ته نه پوهېږو چې هغه چېرته تللی دی او نه پوهېږو چې هغه مړ دی که ژوندی ،نو ولې زما بادار داسې خبرې کوي؟“ ۶۵او یوسف د یهودا مخ ولید او پوه شو چې د هغه غوسه راپارېدلې ده کله چې هغه ورسره خبرې کولې او ویې ویل :د دې ورور پر ځای خپل بل ورور راوله. ۶۶یوسف خپلو ورونو ته وویل" :تاسو وویل چې ستاسو ورور مړ شوی یا ورک شوی دی ،اوس که زه نن هغه راوغواړم او هغه ستاسو مخې ته راشي ،ایا تاسو به هغه د هغه د ورور پر ځای ماته راکړئ؟" ۶۷نو یوسف خبرې شروع کړې او غږ یې وکړ” ،یوسف ،یوسف ،نن زما مخې ته راشه او خپلو وروڼو ته ښکاره شه او د هغوی په وړاندې کښېنه“. ۶۸کله چې حضرت یوسف دا خبره د هغوی په مخکې وکړه ،نو هغوی هر یو په بل پسې وکتل چې وګوري حضرت یوسف به له کوم ځای څخه د هغوی په مخکې راشي. ۶۹حضرت یوسف د هغوی ټول کارونه ولیدل او ویې ویل" :تاسو ولې دلته او هلته ګورئ؟ زه هغه یوسف یم چې تاسو په مصریانو پلورلی و ،نو اوس مه خفه کېږئ چې تاسو ما خرڅ کړ ،ځکه چې خدای پاک زه ستاسو څخه مخکې د قحطۍ په وخت کې د مرستې لپاره راولېږلم". ۷۰کله چې د هغه وروڼه د یوسف خبرې واورېدې نو په هغه باندې ووېرېدل او یهودا هم په هغه باندې ډېر ووېرېد. ۷۱کله چې بنیامین د یوسف خبرې واورېدې ،هغه د کور په دننه برخه کې د هغوی په مخکې و ،نو بنیامین د خپل ورور یوسف په لور منډه کړه ،هغه یې غېږ کې ونیو او په غاړه یې کېناست او هغوی وژړل. ۷۲کله چې د یوسف وروڼو ولیدل چې بنیامین د هغه د ورور په غاړه کې پروت دی او د هغه سره ژړل ،نو هغوی هم په یوسف ورننوتل او هغه یې په غېږ کې ونیو او د یوسف سره یې ډېر ژړل. ۷۳او د یوسف په کور کې دا غږ واورېدل شو چې دوی د یوسف وروڼه دي ،او دا د فرعون لپاره ډېر خوښ شو ،ځکه چې هغه د هغوی څخه وېرېده چې هسې نه چې مصر له منځه یوسي. ۷۴فرعون خپل نوکران یوسف ته ولېږل چې د هغه د وروڼو په خاطر چې هغه ته راغلي وو مبارکي ورکړي .او د لښکرو او لښکرو ټول مشران چې په مصر کې وو د یوسف سره د خوشحالۍ لپاره راغلل او ټول مصریان د یوسف د وروڼو په خاطر ډېر خوشحاله شول. ۷۵فرعون خپل نوکران یوسف ته ولېږل او ورته ویې ویل :خپلو وروڼو ته ووایه چې خپل ټول شیان راوړي او پرېږده چې ماته راشي ، زه به یې د مصر د خاورې په غوره برخه کې ځای پر ځای کړم ،او هغوی همداسې وکړل. ۷۶او یوسف هغه چا ته چې د هغه د کور مشر و ،امر وکړ چې خپلو وروڼو ته ډالۍ او جامې راوړي ،او هغه هغوی ته ډېرې جامې راوړې چې د شاهي لباسونو او ډېرو سوغاتونو په توګه وې ،او یوسف هغه په خپلو وروڼو ووېشلې. ۷۷او هغه خپلو هر ورور ته د سرو زرو او سپینو زرو یوه جوړه جامې او درې سوه د سپینو زرو سیکې ورکړې ،او یوسف امر وکړ چې ټولو ته دا جامې واغوندي او فرعون ته حاضر شي. ۷۸کله چې فرعون ولیدل چې د یوسف ټول وروڼه زړور او ښکلي سړي وو ،نو ډېر خوشحاله شو. ۷۹وروسته هغوی د فرعون له حضور څخه لړل ترڅو د کنعان خاورې ته خپل پلر ته لړ شي او د هغوی ورور بنیامین هم ورسره و. ۸۰نو یوسف پاڅېد او د فرعون له خوا یې هغوی ته یوولس ګاډۍ ورکړې ،او یوسف هغوی ته خپله ګاډۍ ورکړه ،چې په مصر کې د خپل تاجپوشۍ په ورځ پرې سپور و ،ترڅو خپل پلر مصر ته بوځي .یوسف د خپلو ټولو وروڼو زامنو ته د هغوی د شمېر سره سم جامې او هر یو ته سل سپین زر واستول ،او همدارنګه یې د پاچا د ښځو له جامو څخه د خپلو وروڼو ښځو ته جامې واستولې ،او هغه یې واستولې. ۸۱او هغه خپلو ورونو ته لس سړي ورکړل چې د هغوی سره د کنعان خاورې ته لړ شي ترڅو د هغوی خدمت وکړي ،د هغوی د ماشومانو او د هغوی د ټولو شیانو خدمت وکړي کله چې مصر ته راشي. ۸۲حضرت یوسف د خپل ورور بنیامین په لس د خپلو لسو زامنو لپاره لس جوړې جامې ولېږلې ،د حضرت یعقوب د نورو زامنو د اولدونو څخه یوه برخه. ۸۳هغه د فرعون لپاره هر یو ته پنځوس مثقاله سپین زر او لس ګاډۍ ولېږلې .هغه خپل پلر ته لس خرې چې د مصر د ټولو شیانو څخه ډکې وې او لس خرې چې د غلې دانې ،ډوډۍ او خوراک څخه ډکې وې د هغه پلر او د هغه ټولو ملګرو ته د لرې د خوراک لپاره ولېږلې. ۸۴هغه خپلې خور دینه ته د سپینو زرو او سرو زرو جامې ،لوبان ،مرر ،عود او د ښځو ډېر زیات سینګارونه ولېږل ،او هغه هم د فرعون د ښځو له خوا د بنیامین ښځو ته واستول. ۸۵او هغه خپلو ټولو وروڼو او د هغوی ښځو ته هم هر ډول سلیماني ډبرې او بډلیم او د مصر د لویو خلکو له ټولو قیمتي شیانو څخه ورکړل ،د ټولو قیمتي شیانو څخه هیڅ شی پاتې نه شو مګر هغه څه چې یوسف د خپل پلر کورنۍ ته لیږلي وو. ۸۶هغه خپل ورونه رخصت کړل او هغوی لړل او هغه خپل ورور بنیامین هم ورسره ولېږه. ۸۷نو یوسف د هغوی سره د مصر د سرحدونو په لره کې د هغوی سره لړ او هغوی ته یې د خپل پلر او کورنۍ په اړه امر وکړ چې مصر ته راشي. 98
جاشر
۸۸او هغه ورته وویل :په لره کې شخړه مه کوئ ،ځکه چې دا کار د څښتن له خوا شوی و چې لوی خلک له لوږې څخه وساتي ،ځکه چې په ځمکه کې به پنځه کاله قحطي وي. ۸۹او هغه هغوی ته امر وکړ ،ویې ویل :کله چې تاسو د کنعان خاورې ته راشئ ،نو په دې کار کې ناڅاپه زما پلر ته مه راځئ ،بلکې په خپله هوښیارۍ سره عمل وکړئ. ۹۰نو حضرت یوسف هغوی ته امر کول بس کړل او بېرته مصر ته لړ او د حضرت یعقوب زامن په خوښۍ او خوشحالۍ سره د کنعان خاورې ته د خپل پلر حضرت یعقوب په کور کې لړل. ۹۱او هغوی د هغه هېواد سرحدونو ته ورسېدل او یو بل ته یې وویل" :موږ به په دې مسله کې د خپل پلر په وړاندې څه وکړو ،ځکه چې که موږ ناڅاپه هغه ته ورشو او خبره ورته ووایو ،نو هغه به زموږ په خبرو ډېر وارخطا شي او زموږ خبره به ونه مني". ۹۲او هغوی لړل تر هغه چې خپلو کورونو ته نږدې شول ،او د اشیر لور ،سرح ،یې وموندله چې د دوی سره د لیدو لپاره راووتله ،او هغه نجلۍ ډیره ښه او هوښیاره وه ،او د بربط غږول یې پوهېدل. ۹۳هغوی هغه راوغوښته او هغه د هغوی مخې ته راغله ،او هغې هغوی ښکل کړل ،او هغوی هغه ونیوله او ورته یې یو بربط ورکړ او ویې ویل :اوس زموږ د پلر مخې ته لړ شه ،د هغه مخې ته کښېنه ،په بربط ووهه او دا خبرې ووایه. ۹۴هغوی هغې ته امر وکړ چې خپل کور ته لړه شي ،هغې بربط واخیست او په چټکۍ سره د هغوی په مخکې لړه ،او راغله او د یعقوب سره نږدې کښېناسته. ۹۵او هغې ښه غږ وکړ او سندرې یې وویلې ،او د خپلو خوږو خبرو په ویلو سره یې وویل ،زما تره یوسف ژوندی دی ،او هغه د مصر په ټوله خاوره حکومت کوي ،او مړ شوی نه دی. ۹۶او هغې دا خبرې تکرارولې او ویلې ،او یعقوب د هغې خبرې واورېدې او هغه یې ومنلې. ۹۷هغه غوږ ونیوه پداسې حال کې چې هغې دوه او درې ځله تکرار کړه ،او د هغې د خبرو په خوږوالي د یعقوب زړه خوشحاله شو ،او د خدای روح په هغه باندې وو ،او هغه پوهیده چې د هغې ټولې خبرې ریښتیا دي. ۹۸حضرت یعقوب سارخ ته برکت ورکړ کله چې هغې دا خبرې د هغه په وړاندې وکړې ،او هغه ورته وویل :زما لور ،مرګ دې هیڅکله په تا غالب نه شي ،ځکه چې تا زما روح راژوندی کړی دی .یوازې زما په وړاندې خبرې وکړه لکه څنګه چې تا ویلي دي ،ځکه چې تا په خپلو ټولو خبرو سره ما خوشحاله کړې ده. ۹۹او هغې دا خبرې سندرې ویلې ،او یعقوب واورېدل او دا یې خوښ کړ ،او هغه خوشحاله شو ،او د خدای روح په هغه باندې و. ۱۰۰کله چې هغه ل له هغې سره خبرې کولې ،نو د هغه زامن د اسونو ،ګاډیو ،شاهي جامو او نوکرانو سره د هغوی په مخ کې منډې وهلو سره راغلل. ۱۰۱حضرت یعقوب د هغوی سره د لیدو لپاره پاڅېد او ویې لیدل چې زامن یې شاهي جامې اغوستې وې او هغه ټولې خزانې یې ولیدې چې حضرت یوسف هغوی ته لېږلې وې. ۱۰۲هغوی ورته وویل :خبر شه چې زمونږ ورور یوسف ژوندی دی او هغه دی چې د مصر په ټوله خاوره حکومت کوي او هغه دی چې مونږ سره یې خبرې وکړې لکه څنګه چې موږ تاته ویلي وو. ۱۰۳حضرت یعقوب د خپلو زامنو ټولې خبرې واورېدې ،او زړه یې د هغوی په خبرو ټکان وخوړ ،ځکه چې هغه تر هغه وخته پورې باور نه شو کولی تر څو چې هغه ټول هغه څه چې یوسف هغوی ته ورکړي وو او هغه څه چې هغه ورته رالېږلي وو ،او هغه ټولې نښې چې یوسف هغوی ته ویلي وې ،ونه لیدلې. ۱۰۴او هغوی د هغه په وړاندې دروازه پرانیستله او هغه ته یې ټول هغه څه وښودل چې یوسف لیږلي وو ،دوی هر یو ته هغه څه ورکړل چې یوسف ورته لیږلي وو ،او هغه پوه شو چې دوی ریښتیا ویلي وو ،او هغه د خپل زوی په یادولو سره ډیر خوشحاله شو. ۱۰۵او یعقوب وویل :دا زما لپاره بس ده چې زما زوی یوسف ل ژوندی دی ،زه به لړ شم او د مرګ څخه مخکې به هغه وګورم. ۱۰۶د هغه زامنو هغه ته هغه څه وویل چې پر هغوی باندې راغلي وو او یعقوب وویل :زه به مصر ته لړ شم چې خپل زوی او د هغه اولد وګورم. ۱۰۷حضرت یعقوب پاڅېد او هغه جامې یې واغوستې چې حضرت یوسف رالېږلې وې ،وروسته له هغه چې ویښتان یې ومینځل او ویښتان یې وخریل ،هغه لونګۍ یې په سر واچوله چې حضرت یوسف رالېږلې وه. ۱۰۸د یعقوب د کور ټولو خلکو او د هغوی ښځو هغه جامې واغوستلې چې یوسف ورته رالېږلې وې ،او هغوی په یوسف ډېر خوشحاله شول چې هغه ل ژوندی دی او په مصر کې حکومت کوي. ۱۰۹د کنعان ټولو اوسیدونکو دا خبره واورېده ،او راغلل او د یعقوب سره یې ډېر خوشحاله کړل چې هغه ل ژوندی دی. ۱۱۰حضرت یعقوب د هغوی لپاره درې ورځې مېلمستیا وکړه او د کنعان ټولو پاچاهانو او د هغه هېواد مشرانو د حضرت یعقوب په کورنۍ کې خوراک څښاک وکړ او خوشحالي یې وکړه. څپرکی۵۵ ۱له دې وروسته داسې وشول چې یعقوب وویل :زه به لړ شم او خپل زوی به په مصر کې ووینم او بیا به د کنعان هغه ځمکې ته راستون شم چې خدای پاک یې د ابراهیم سره خبرې کړې وې ،ځکه چې زه نشم کولی د خپل زیږیدلي ځای څخه لړ شم. ۲ګوره د څښتن کلم هغه ته راغی او ویې ویل :د خپلې ټولې کورنۍ سره مصر ته لړ شه او هلته پاتې شه ،له مصر ته له تګ څخه مه وېرېږه ځکه چې زه به هلته له تا څخه یو لوی قوم جوړ کړم. ۳حضرت یعقوب په خپل ځان کې وویل” :زه به لړ شم او وګورم چې زوی مې ل هم د مصر په ټولو اوسېدونکو کې د خدای پاک وېره لري او که نه“. 99
جاشر
۴ما للک خخدائ یعقوب ته وفرمائیل ،د یوسف په حقله مه وېرېږه ،ځکه چې هغه ل هم زما د خدمت کولو لپاره خپله اداقت ساتلے دے ،لکه څنګه چې ستا په نظر کښې ښۀ ښکارى ،او یعقوب د خپل زوئ په حقله ډېر خوشحاله شو. ۵په هغه وخت کې حضرت یعقوب خپلو زامنو او کورنۍ ته امر وکړ چې د څښتن د کلم سره سم مصر ته لړ شي ،او حضرت یعقوب د خپلو زامنو او خپلې ټولې کورنۍ سره پورته شو او د کنعان له خاورې څخه د بئرشبع څخه په خوښۍ او د زړه له کومې سره روان شو او د مصر خاورې ته لړل. ۶کله چې هغوی مصر ته نږدې شول ،نو حضرت یعقوب یهودا د ځان څخه مخکې حضرت یوسف ته ولېږه چې هغه ته د مصر حالت وښیي .یهودا د خپل پلر د وینا سره سم عمل وکړ .هغه ژر لړ او منډه یې کړه او حضرت یوسف ته راغی او هغوی د خپل ټول کور لپاره د جوشن په سیمه کې یو ځای وټاکه .یهودا بېرته راغی او په لره کې خپل پلر ته لړ. ۷نو حضرت یوسف ګاډۍ جوړه کړه او خپل ټول ځواکمن سړي ،خپل نوکران او د مصر ټول مشران یې راټول کړل ترڅو د خپل پلر حضرت یعقوب سره لیدنه وکړي .په مصر کې د حضرت یوسف فرمان اعلن شو چې هرڅوک چې د حضرت یعقوب سره لیدنه ونه کړي ،هغه به ووژل شي. ۸په بله ورځ حضرت یوسف د ټول مصر سره یو لوی او قوي لښکر سره ووت ،چې ټولو یې د ښه کتان او ارغواني کالي اغوستي وو ،د سپینو زرو او سرو زرو آلت او د جګړې سامانونه ورسره وو. ۹او هغوی ټول د حضرت یعقوب سره د هر ډول موسیقۍ آلتو ،ډولونو او دمبلو سره لړل ،د لرې په اوږدو کې یې مرر او علو شیندل ، او هغوی ټول په دې ډول روان شول ،او ځمکه د هغوی په چیغو ولړزېده. ۱۰د مصر ټولې ښځې د یعقوب سره د لیدو لپاره د بامونو او دېوالونو ته لړې او د یوسف په سر د فرعون شاهي تاج و ،ځکه چې فرعون هغه ته د خپل پلر سره د لیدو په وخت کې د اغوستلو لپاره رالېږلی و. ۱۱کله چې یوسف د خپل پلر څخه پنځوس متره لرې راغی ،نو هغه له ګاډۍ څخه راکوز شو او د خپل پلر په لور روان شو .کله چې د مصر ټولو مشرانو او اشرافو ولیدل چې یوسف د خپل پلر په لور روان دی ،نو هغوی هم راکوز شول او د یعقوب په لور روان شول. ۱۲کله چې حضرت یعقوب د حضرت یوسف کمپ ته نږدې شو ،حضرت یعقوب هغه کمپ ولید چې د حضرت یوسف سره د هغه په لور راروان و ،نو هغه یې خوشحاله کړ او حضرت یعقوب په دې باندې حیران شو. ۱۳یعقوب یهودا ته وویل" :هغه سړی څوک دی چې زه یې د مصر په لښکر کې وینم چې شاهي جامې یې اغوستې دي او ډېر سور رنګه جامې یې اغوستې دي او په سر یې شاهي تاج دی ،چې له خپلې ګاډۍ څخه راکوز شوی او زموږ په لور راروان دی؟ "یهودا خپل پلر ته ځواب ورکړ" :دا ستا زوی یوسف پاچا دی ".او یعقوب د خپل زوی د جلل په لیدلو خوشحاله شو. ۱۴نو یوسف خپل پلر ته ورنژدې شو او خپل پلر ته یې درناوے وکړو ،او د کمپ ټول سړى د هغۀ سره د یعقوب په مخکښې په زمکه پرېوتل. ۱۵نو حضرت یعقوب په منډه خپل زوی یوسف ته ورغی او د هغه په غاړه کې یې ښکل کړ او هغوی وژړل ،حضرت یوسف هم خپل پلر په غېږ کې ونیو او ښکل یې کړ ،هغوی وژړل او د مصر ټول خلک هم ورسره وژړل. ۱۶حضرت یعقوب یوسف ته وویل” :اوس به زه په خوشحالۍ سره مړ شم کله چې ستا مخ ولیدم ،ځکه چې ته ل ژوندی او په جلل سره یې“. ۱۷د حضرت یعقوب زامن ،د هغوی ښځې ،اولدونه او د هغوی غلمان او د حضرت یعقوب ټوله کورنۍ د حضرت یوسف سره ډېر وژړل .هغوی هغه ښکل کړ او ډېر یې ورسره وژړل. ۱۸وروسته له هغه ،حضرت یوسف او د هغه ټول خلک مصر ته راستانه شول .حضرت یعقوب ،د هغه زامن او د هغه د کورنۍ ټول ماشومان د حضرت یوسف سره مصر ته راغلل او حضرت یوسف هغوی د مصر په غوره سیمه ،د جوشن په سیمه کې ځای پر ځای کړل. ۱۹یوسف خپل پلر او خپلو وروڼو ته وفرمائیل” ،زه به لړ شم او فرعون ته به ووایم چې زما ورونه او زما د پلر کورنۍ او د هغوی ټول مال ما ته راغلي دي ،او وګورئ چې هغوی د جوشن په خاوره کې دي“. ۲۰نو یوسف همداسې وکړل او د خپلو وروڼو روبین ،یساکار زبولون او بنیامین یې د فرعون په وړاندې ودرول. ۲۱حضرت یوسف فرعون ته وویل” :زما ورونه او زما د پلر کورنۍ او د هغوی ټول شیان ،د هغوی رمې او غوایان د کنعان له خاورې څخه ماته راغلي دي چې په مصر کې واوسیږي ،ځکه چې په هغوی باندې قحطي ډېره سخته وه“. ۲۲فرعون یوسف ته وویل” :خپل پلر او وروڼه د ځمکې په غوره برخه کې ځای پر ځای کړه ،د هغوی څخه هرڅه چې ښه دي مه منع کوه او هغوی ته د ځمکې غوړي وخوره“. ۲۳یوسف ځواب ورکړ” :ګوره ،ما هغوی د جوشن په سیمه کې ځای پر ځای کړي دي ،ځکه چې هغوی شپانه دي ،نو پرېږده چې هغوی په جوشن کې پاتې شي ترڅو خپلې رمې د مصریانو څخه جل وڅاري“. ۲۴فرعون یوسف ته وویل” :خپل ورونه چې څه درته وایي هغه وکړه “.د یعقوب زامن فرعون ته په سجده شول او په سلمتۍ سره له هغه څخه لړل او وروسته یوسف خپل پلر فرعون ته راوست. ۲۵حضرت یعقوب راغی او فرعون ته یې سجده وکړه او حضرت یعقوب فرعون ته برکت ورکړ او هغه لړ او حضرت یعقوب ،د هغه ټول زامن او د هغه ټوله کورنۍ د جوشن په سیمه کې اوسېدل. ۲۶په دوهم کال ،یعنې د حضرت یعقوب د ژوند په یو سل او دېرشم کال کې ،یوسف د خپل پلر ،خپلو وروڼو او د خپل پلر د ټولې کورنۍ پالنه وکړه ،د هغوی د ماشومانو سره سم یې د قحطۍ په ټولو ورځو کې خواړه ورکړل؛ هغوی ته د هیڅ شي کمښت نه و. ۲۷او یوسف د ټولې خاورې غوره برخه هغوی ته ورکړه؛ د یوسف د ژوند تر پایه پورې د مصر غوره برخه د هغوی وه؛ او یوسف هم هر کال هغوی او د خپل پلر کورنۍ ته جامې او نور شیان ورکول .او د یعقوب زامن د خپل ورور د ژوند تر پایه په مصر کې په امن کې پاتې شول. 100
جاشر
۲۸حضرت یعقوب به تل د حضرت یوسف په دسترخوان خوراک کاوه .حضرت یعقوب او د هغه زامن به د حضرت یوسف د دسترخوان څخه شپه او ورځ نه وتل ،پرته له هغه څه چې د حضرت یعقوب اولدونو په خپلو کورونو کې خوړل. ۲۹د قحطۍ په وخت کې ټولو مصریانو د یوسف د کورنۍ ډوډۍ وخوړله ،ځکه چې ټولو مصریانو د قحطۍ له امله خپل ټول شیان خرڅ کړل. ۳۰نو یوسف د فرعون په خاطر د مصر ټولې ځمکې او پټۍ د خوراک په بدل کې واخیستې .یوسف د قحطۍ په ټوله موده کې ټول مصر ته ډوډۍ ورکړه .یوسف ټول سپین زر او سره زر راټول کړل چې د هغه غلې په بدل کې چې خلکو په ټول هېواد کې اخیستل ،او هغه ډېر سره زر او سپین زر راټول کړل ،سربېره پر دې ،ډېر زیات سلیماني ډبرې ،بټیلیم او قیمتي جامې چې د هغوى پیسې ختمې شوې وې ،هغه یې د ځمکې له هرې برخې څخه یوسف ته راوړلې. ۳۱نو یوسف ټول هغه سپین زر او سره زر چې په لس کې وو ،تقریبا ا دوه اویا کلو سره زر او سپین زر ،او همدارنګه د اونیکس ډبرې او بډیلیم ډېر زیات سره یوړل .یوسف لړ او هغه یې په څلورو برخو کې پټ کړل ،یوه برخه یې د سره سمندر په غاړه په احرا کې او یوه برخه یې د فرات سیند په غاړه ،او دریمه او څلورمه برخه یې د فارس او مادی دښتې ته مخامخ په احرا کې پټه کړه. ۳۲هغه د سرو زرو او سپینو زرو یوه برخه واخیسته او خپلو ټولو وروڼو ،د خپل پلر کورنۍ او د خپل پلر د کورنۍ ټولو ښځو ته یې ورکړه او پاتې یې د فرعون کور ته یوړل ،چې تقریبا ا شل کیلوګرامه سره زر او سپین زر وو. ۳۳او یوسف ټول سره زر او سپین زر چې پاتې وو فرعون ته ورکړل او فرعون هغه په خزانه کې کېښودل .له هغې وروسته په هغه هېواد کې د قحط ورځې ودرېدلې او هغوی په ټوله خاوره کې کرنه او حاالت کول او هر کال به یې خپل عادي مقدار ترلسه کاوه . هغوی ته د هیڅ شي کمښت نه و. ۳۴یوسف په مصر کې په امن سره اوسېده او ټوله خاوره د هغه په مشوره وه .د هغه پلر او د هغه ټول وروڼه د جوشن په سیمه کې اوسېدل او هغه یې قبضه کړه. ۳۵یوسف ډېر بوډا او ډېر عمر یې درلود ،او د هغه دوه زامن ،الفرائیم او منسي ،د یعقوب په کور کې ،د خپلو وروڼو د یعقوب د زامنو د اولدونو سره ،د څښتن د لرو او د هغه د شریعت د زده کولو لپاره تل پاتې کېدل. ۳۶حضرت یعقوب او د هغه زامن د مصر په خاوره کې د جوشن په سیمه کې اوسېدل او هغوی هلته خپل ملکیت ترلسه کړ او هغوی ډېر شول او ډېر شول. څپرکی۵۶ ۱حضرت یعقوب په مصر کې اوولس کاله ژوند وکړ ،د هغه د ژوند کلونه یو سل اوه څلوېښت کاله وو. ۲په هغه وخت کې حضرت یعقوب په هغه ناروغۍ اخته شو چې له امله یې هغه مړ شو ،نو هغه خپل زوی حضرت یوسف له مصر څخه راوغوښت او د هغه زوی حضرت یوسف له مصر څخه راغی او حضرت یوسف خپل پلر ته راغی. ۳یعقوب یوسف او د هغه زامنو ته وویل" :ګورئ ،زه مړ یم ،او ستاسو د نیکونو خدای به ستاسو پاملرنه وکړي او تاسو به هغه ځمکې ته بېرته راولي چې څښتن یې تاسو او ستاسو وروسته ستاسو اولدونو ته د ورکولو قسم خوړلی دی .اوس کله چې زه مړ شم ،نو ما په هغه غار کې ښخ کړئ چې د کنعان په خاوره کې د حبرون په مکفیله کې دی ،زما د نیکونو سره نږدې". ۴حضرت یعقوب خپلو زامنو ته قسم وخوړ چې هغه به په حبرون کې په مکفیله کې ښخ کړي او د هغه زامنو د دې خبرې په اړه هغه ته قسم وخوړ. ۵هغۀ هغوئ ته خحکم ورکړو” ،د خپل ما للک خخدائ عبادت وکړئ ،ځکه چې هغه چا چې ستاسو پلر نیکۀ بچ کړل ،هغه به تاسو هم د ټولو مصیبتونو نه بچ کړي“. ۶یعقوب وویل :خپل ټول زامن ماته راوبلئ ،او د یعقوب ټول زامن راغلل او د هغه په وړاندې کښېناستل ،او یعقوب هغوی ته برکت ورکړ ،او ویې ویل :ستاسو د نیکونو څښتن خدای به تاسو ته زر چنده درکړي او تاسو ته به برکت درکړي ،او هغه دې تاسو ته ستاسو د پلر ابراهیم برکت درکړي .او د یعقوب ټول زامن په هغه ورځ د هغه له برکت ورکولو وروسته لړل. ۷په بله ورځ یعقوب بیا خپل زامن راوغوښتل ،او ټول سره راټول شول او د هغه سره راغلل او د هغه په وړاندې کښېناستل ،او په هغه ورځ یعقوب د خپل مرګ څخه مخکې خپلو زامنو ته برکت ورکړ ،هر سړي ته یې د هغه د برکت په مطابق برکت ورکړ؛ وګورئ چې دا د څښتن د شریعت په کتاب کې لیکل شوي دي چې د اسرائیلو سره تړاو لري. ۸یعقوب یهودا ته وویل” :زما زویه ،زه پوهېږم چې ته د خپلو وروڼو لپاره یو قوي سړی یې .په هغوی باندې حکومت وکړه او ستا زامن به د تل لپاره په خپلو زامنو باندې حکومت وکړي“. ۹یوازې خپلو زامنو ته کمان او د جګړې ټول وسلې ورزده کړئ ،ترڅو دوی د خپل ورور په وړاندې چې په خپلو دښمنانو به واکمن وي ، جګړه وکړي. ۱۰په هغه ورځ یعقوب بیا خپلو زامنو ته وفرمائیل” ،ګورئ ،نن به زۀ خپلو خلقو ته راغونډ شم ،ما د لمصر نه یوسئ او لکه څنګه چې ما تاسو ته خحکم درکړے دے ،ما د مکفیله په غار کښې ښخ کړئ“. ۱۱خو پام کوئ چې ستاسو زامن ما مه وړئ ،یوازې تاسو ،او دا هغه ډول دی چې تاسو به زما سره کوئ ،کله چې تاسو زما جسد د کنعان خاورې ته د ښخولو لپاره وړئ، ۱۲یهوداه ،یساکار او زبولون به زما جنازه په ختیځ کې وړي ،روبین ،شمعون او جاد به په جنوب کې ،افرایم ،منسي او بنیامین به په لوېدیځ کې ،دان ،آشر او نفتالي به په شمال کې. ۱۳لوي دې ځان سره نه بوځي ،ځکه چې هغه او د هغه زامن به د څښتن د لوظ اندوق د اسراییلیانو سره په کمپ کې یوسي ،او زما زوی یوسف دې هم نه بوځي ،ځکه چې د پاچا په توګه دې همداسې جلل وي؛ خو افرایم او منسي به د دوی پر ځای وي. 101
جاشر
۱۴کله چې تاسو ما بوځئ نو زما سره به داسې کوئ؛ زما د ټولو امرونو څخه هیڅ یو کار مه هېروئ؛ او کله چې تاسو زما سره دا کار کوئ ،نو څښتن به تاسو او ستاسو څخه وروسته ستاسو اولدونه د تل لپاره په مهربانۍ سره یاد وساتي. ۱۵او زما زامنو ،تاسو هر یو د خپل ورور او خپلوانو عزت کوئ ،او خپلو اولدونو او د خپلو اولدونو اولدونو ته امر کوئ چې ستاسو د نیکونو د څښتن خدای عبادت وکړي. ۱۶نو تاسو ،ستاسو اولدونه او ستاسو د اولدونو اولدونه به په هغه خاوره کې د تل لپاره اوږد شئ ،کله چې تاسو هغه څه وکړئ چې ستاسو د څښتن خدای په نظر کې ښه او احیح دي او د هغه په ټولو لرو روان شئ. ۱۷او ای زما زویه یوسفه ،د خپلو ورونو ګناهونه او د هغوی ټولې بدۍ چې هغوی تاته کړې دي وبخښه ،ځکه چې خدای دا ستا او ستا د اولدونو د ګټې لپاره اراده کړې وه. ۱۸او ای زما زویه ،خپل وروڼه د مصر اوسېدونکو ته مه پرېږده او د هغوی احساسات مه ځوروه ،ځکه چې زه هغوی د خدای پاک په لس کې او ستا په لس کې سپارم چې هغوی د مصریانو څخه وساتي .د یعقوب زامنو خپل پلر ته ځواب ورکړ" :ای زموږ پلره ،هر هغه څه چې تا موږ ته امر کړی دی ،موږ به یې هماغسې وکړو .خدای دې یوازې زموږ سره وي". ۱۹حضرت یعقوب خپلو زامنو ته وویل” :خدای دې ستاسو سره وي کله چې تاسو د هغه په ټولو لرو عمل کوئ .د هغه له لرو څخه ښي یا چپ لوري ته مه ګرځئ او هغه څه مه کوئ چې د هغه په نظر کې ښه او سم دي. ۲۰ځکه چې زه پوهېږم چې په وروستیو ورځو کې به په ځمکه کې ډېر او سخت مصیبتونه راشي ،هو ،ستاسو اولدونه او د زامنو اولدونه ،یوازې د څښتن عبادت وکړئ او هغه به تاسو له ټولو مصیبتونو څخه وژغوري. ۲۱او داسې به وشي کله چې تاسو د خدای پسې لړ شئ او د هغه خدمت وکړئ او خپلو اولدونو او ستاسو د اولدونو اولدونو ته د څښتن پېژندل ورزده کړئ ،نو څښتن به ستاسو او ستاسو اولدونو ته ستاسو د اولدونو څخه یو غلم پیدا کړي ،او څښتن به تاسو د خپل لس په واسطه د ټولو تکلیفونو څخه وژغوري ،او تاسو به د مصر څخه راوویستل شي او تاسو به د خپلو نیکونو خاورې ته بېرته بوځي ترڅو په خوندي ډول یې وارث شئ. ۲۲حضرت یعقوب خپلو زامنو ته امر کول پرېښودل او خپلې پښې یې په بستره کې کېښودې ،هغه مړ شو او خپلو خلکو ته ورسول شو. ۲۳نو یوسف په خپل پلر ورپرېوتو او په ژړا شو او ښکل یې کړ او په ترخه غږ یې وویل" :ای زما پلره ،زما پلره"! ۲۴د هغه د زوی ښځې او د هغه ټوله کورنۍ راغله او په یعقوب باندې یې ژړل او په لوړ غږ یې د یعقوب په خاطر وژړل. ۲۵د حضرت یعقوب ټول زامن سره راټول شول ،خپلې جامې یې وشلولې ،ټاټ جامې یې په ملګانو واچولې ،په مخونو پرېوتل او په خپلو سرونو یې خاورې آسمان ته واچولې. ۲۶او دا خبره د یوسف ښځې ته وشوه ،او هغه پورته شوه او بوجۍ یې واچوله او ټولې مصرۍ ښځې ورسره راغلې او د یعقوب لپاره یې غمجنې او ژړا وکړه. ۲۷او همدارنګه د مصر ټول خلک چې یعقوب یې پیژندل په هغه ورځ راغلل کله چې دوی دا خبره واورېده ،او ټول مصریان تر ډېرو ورځو پورې ژړل. ۲۸همدارنګه د کنعان له خاورې څخه ښځې مصر ته راغلې کله چې هغوی واورېدل چې یعقوب مړ شوی دی ،او هغوی په مصر کې اویا ورځې د هغه لپاره وژړل. ۲۹له دې وروسته حضرت یوسف خپلو نوکرانو طبیبانو ته امر وکړ چې د هغه پلر ته د خمر ،لوبان او هر ډول خوشبویي او عطرو سره خوشبویي ورکړي ،او طبیبانو د حضرت یوسف د امر سره سم د حضرت یعقوب مړي ته خوشبویي ورکړه. ۳۰د مصر ټول خلک ،مشران او د جوشن د سیمې ټول اوسېدونکي د حضرت یعقوب په خاطر وژړل او غمجن شول ،او د هغه ټولو زامنو او د هغه د کورنۍ ټولو زامنو د خپل پلر حضرت یعقوب په خاطر ډېر وخت غمجن شول. ۳۱د ژړا ورځې تېرې شوې ،او د اویا ورځو په پای کې ،یوسف فرعون ته وویل" :زه به لړ شم او خپل پلر به د کنعان په خاوره کې ښخ کړم لکه څنګه چې هغه ما ته قسم راکړی و ،او بیا به راستون شم". ۳۲فرعون یوسف ولېږه او ورته ویې ویل :لړ شه او خپل پلر ښخ کړه لکه څنګه چې هغه وویل او لکه څنګه چې هغه تاته قسم درکړی و .نو یوسف د خپلو ټولو وروڼو سره د کنعان خاورې ته لړ چې خپل پلر یعقوب ښخ کړي لکه څنګه چې هغه ورته امر کړی و. ۳۳فرعون امر وکړ چې په ټول مصر کې دې دا اعلن وشي او ویې ویل :هرڅوک چې د یوسف او د هغه د ورونو سره د یعقوب د ښخولو لپاره د کنعان خاورې ته لړ نشي ،هغه به مړ شي. ۳۴د مصر ټول خلک د فرعون د اعلن څخه خبر شول او ټول سره راټول شول ،د فرعون ټول درباریان ،د هغه د کورنۍ مشران او د مصر ټول مشران د یوسف سره لړل .د فرعون ټول مشران او اشراف د یوسف د غلمانو په توګه لړل او د کنعان په خاوره کې د یعقوب د ښخولو لپاره لړل. ۳۵د حضرت یعقوب زامنو هغه جنازه چې هغه پرې ایښودله ،پورته کړه او څنګه چې د هغوی پلر امر کړی و ،د هغه زامنو هماغسې وکړل. ۳۶جنازه د سوچه سرو زرو څخه جوړه شوې وه او شاوخوا یې د سلیماني ډبرو او بډیلیم سره پوښل شوې وه ،او د جنازې پوښ د سرو زرو اوبدل شوي کار څخه جوړ شوی و چې د تارونو سره تړل شوی و او د هغو په سر د سلیماني ډبرو او بډیلیم چنګکونه وو. ۳۷یوسف د خپل پلر یعقوب په سر د سرو زرو یو لوی تاج کېښود او په لس کې یې د سرو زرو امسا کېښوده ،او هغوی د جنازې شاوخوا ګرځېدل لکه څنګه چې د پاچاهانو په وخت کې دود وو. ۳۸د مصر ټول لښکر د هغه په مخکې په دې قطار کې روان وو ،په لومړي سر کې د فرعون ټول ځواکمن سړي او د یوسف ټول ځواکمن سړي او د هغوی وروسته د مصر پاتې اوسیدونکي ،او هغوی ټولو په تورو او زغرو سمبال وو ،او د جګړې دامونه یې په سر وو. ۳۹ټول ژړل او ماتم کوونکي د جنازې په مقابل کې لرې لړل ،روان شول او ژړل او ویر یې کاوه ،او پاتې خلک د جنازې پسې روان شول. 102
جاشر
۴۰نو یوسف او د هغه کورنۍ د جنازې سره نږدې په لوڅو پښو لړل او ژړل یې ،او د یوسف نور نوکران د هغه شاوخوا ګرځېدل؛ هر یو خپل کالي اغوستي وو او ټول د جګړې په وسلو سمبال وو. ۴۱د یعقوب نوکران پنځوس د جنازې مخې ته روان وو او په لره یې خمر ،عطر او هر ډول عطرونه واچول .د یعقوب ټول زامن چې جنازه یې وړله په عطرو باندې روان وو او د یعقوب نوکران د هغوی په مخ کې روان وو او په لره کې یې عطرونه اچول. ۴۲نو یوسف د یوې درنې ډلې سره پورته لړ او هغوی هره ورځ همداسې کول تر هغه چې د کنعان خاورې ته ورسېدل او بیا د اتاد درمند ته ورسېدل چې د اردن په بله غاړه وه او هلته یې ډېر لوی او دروند غم وکړ. ۴۳د کنعان ټولو پاچاهانو دا خبره واورېدله او هغوی ټول لړل ،هر یو له خپل کور څخه ،د کنعان یو دېرش پاچاهان وو ،او ټول د خپلو سړیو سره راغلل چې د یعقوب لپاره غم او ژړا وکړي. ۴۴او دغو ټولو پاچاهانو د یعقوب جنازه ولیده ،او د یوسف تاج یې په هغه باندې وو ،او هغوی هم خپل تاجونه په جنازه کېښودل او هغه یې په تاجونو سره چاپیره کړ. ۴۵په هغه ځای کې دغو ټولو پاچاهانو د حضرت یعقوب او د هغه د زامنو په مرګ سره یو لوی او دروند غمجن کړ ،ځکه چې د کنعان ټولو پاچاهانو د حضرت یعقوب او د هغه د زامنو زړورتیا درک کړه. ۴۶او دا خبر عیسو ته ورسېد او ویې ویل :یعقوب په مصر کې مړ شو او د هغه زامن او ټول مصریان هغه د کنعان خاورې ته راوړي چې هغه ښخ کړي. ۴۷کله چې عیسو دا خبره واورېده ،نو هغه د سعیر په غره کې اوسېده .هغه د خپلو زامنو ،خپلو ټولو خلکو او د خپلې کورنۍ سره پاڅېد ، چې ډېر لوی قوم وو ،او د یعقوب لپاره یې غمجن او ژړل. ۴۸کله چې عیسو راغی ،هغه د خپل ورور یعقوب لپاره غمجن شو ،او ټول مصر او ټول کنعان بیا راووتل او په هغه ځای کې یې د عیسو سره د یعقوب په خاطر لویه غمجنه وکړه. ۴۹نو یوسف او د هغه وروڼو خپل پلر یعقوب له هغه ځای څخه راوویست او حبرون ته لړل چې یعقوب د هغه د نیکونو په غار کې ښخ کړي. ۵۰او هغوی قریت اربع ته چې غار ته ورسېدل ،راغلل .کله چې هغوی راغلل ،عیسو د خپلو زامنو سره یوځای د یوسف او د هغه د وروڼو په وړاندې په غار کې د خنډ په توګه ودرېد او ویې ویل :یعقوب به په هغه کې ښخ نشي ،ځکه چې دا زموږ او زموږ د پلر دی. ۵۱یوسف او د هغه وروڼو د عیساؤ د زامنو خبرې واورېدې ،او ډېر په غصه شول ،نو یوسف عیساؤ ته ورغی او ویې ویل" :دا څه خبره ده چې هغوی کړې ده؟ یقینا ا زما پلر یعقوب دا ځمکه د اسحاق د مرګ وروسته ،پنځه ویشت کاله دمخه ،په ډېرو شتمنیو ستا څخه اخیستې وه ،او همدارنګه د کنعان ټوله ځمکه یې ستا څخه ،ستا د زامنو څخه او ستا د اولد څخه اخیستې وه". ۵۲یعقوب دا د خپلو زامنو او د هغه د اولدې لپاره د تل لپاره د میراث په توګه واخیسته ،او نن ولې دا خبرې کوې؟ ۵۳عیساؤ جواب ورکړو” ،تۀ دروغ وایې او دروغ وایې ،ځکه چې ما په دې ټوله خاوره کې زما هیڅ شی نه دی خرڅ کړی ،لکه څنګه چې ته وایې ،او زما ورور یعقوب هم په دې ځمکه کې زما څه شی نه دی اخیستی“. ۵۴عیسو دا خبرې د دې لپاره وکړې چې یوسف په خپلو خبرو سره دوکه کړي ،ځکه چې عیسو پوهېده چې یوسف په هغه ورځو کې شتون نه درلود کله چې عیسو په کنعان کې خپل ټول شتمني په یعقوب باندې خرڅه کړه. ۵۵حضرت یوسف عیساؤ ته وویل” :بېشکه زما پلر دا شیان ستا سره د اخیستلو په لیک کې داخل کړي دي او د شاهدانو سره یې لیکلي دي ،او ګوره دا په مصر کې زموږ سره دي“. ۵۶عیسو ځواب ورکړ” :کتاب راوړه ،هر څه چې په کتاب کې پیدا کړې ،نو موږ به یې هم وکړو“. ۵۷نو یوسف خپل ورور نفتالي راوغوښت او ویې ویل :ژر شه ،مه پاتې کېږه ،او زه تاته دعا کوم چې مصر ته منډه کړه او ټول اسناد راوړه ،د اخیستلو اسناد ،مهر شوی اسناد او پرانیستی اسناد ،او همدارنګه ټول لومړني اسناد چې د اولد د حق ټولې معاملې پکې لیکل شوي دي ،راوړه. ۵۸هغوی دلته مونږ ته راوله ترڅو مونږ د هغوی څخه د عیسو او د هغه د زامنو د ټولو خبرو په اړه پوه شو چې نن یې کړې دي. ۵۹نفتالي د یوسف خبره واورېده او په بیړه یې مصر ته منډه کړه .نفتالي د ټولو هغو هوسیو په پرتله چې په دښته کې وو ،د پښو په تګ کې سپک وو ،ځکه چې هغه به د غلو وږي پرته له ماتولو څخه تېرېدل. ۶۰کله چې عیسو ولیدل چې نفتالي د کتابونو راوړلو لپاره تللی دی ،نو هغه او د هغه زامنو د غار په وړاندې خپل مقاومت زیات کړ او عیسو او د هغه ټول خلک د یوسف او د هغه د وروڼو په وړاندې د جګړې لپاره راووتل. ۶۱د حضرت یعقوب ټول زامن او د مصر خلک د عیساؤ او د هغه د سړو سره وجنګېدل .د عیساؤ زامن او د هغه قوم د حضرت یعقوب د زامنو په وړاندې ماتې وخوړه او د حضرت یعقوب زامنو د عیساؤ د قوم څلوېښت تنه ووژل. ۶۲او د دان زوی کوشیم چې د یعقوب زوی وو ،په هغه وخت کې د یعقوب د زامنو سره وو ،مګر هغه د جګړې له ځای څخه شاوخوا سل متره لرې وو ،ځکه چې هغه د یعقوب د زامنو سره د یعقوب د جنازې سره د هغه د ساتنې لپاره پاتې شو. ۶۳او کوشیم ګونګ او کاڼه وو ،بیا هم هغه د خلکو په منځ کې د ویرې غږ پوهیده. ۶۴هغه پوښتنه وکړه" ،ولې تاسو مړي نه ښخوئ ،او دا لویه ویره څه ده؟ "او هغوی د عیسو او د هغه د زامنو خبرې ځواب کړې .هغه د جګړې په مینځ کې عیسو ته منډه کړه ،او هغه د عیسو سره په توره ووژلو ،او د هغه سر یې پرې کړ ،او هغه لرې واټن ته وخوځېد ،او عیسو د جګړې د خلکو په مینځ کې ولوېد. ۶۵کله چې کوشیم دا کار وکړ ،د یعقوب زامن د عیسو په زامنو باندې غالب شول ،نو د یعقوب زامنو خپل پلر یعقوب په زور سره په غار کې ښخ کړ او د عیسو زامنو هغه ولید. ۶۶او حضرت یعقوب په حبرون کې د مکفیله په غار کې ښخ شو چې حضرت ابراهیم د حیتیانو څخه د هدیرې د ملکیت لپاره اخیستی و او په ډېرو قیمتي جامو کې ښخ شو. 103
جاشر
۶۷او هیڅ پاچا هغه ته دومره درناوی نه و کړی لکه څنګه چې یوسف خپل پلر ته د هغه د مړینې په وخت کې ورکړ ،ځکه چې هغه هغه د پاچاهانو د ښخولو په څیر په ډیر عزت سره ښخ کړ. ۶۸حضرت یوسف او د هغه وروڼو د خپل پلر په خاطر اووه ورځې غم وکړ. فصل۵۷ ۱د دې نه پس د عیساؤ زامنو د یعقوب د زامنو سره جنګ وکړو ،او د عیساؤ زامنو په حبرون کښې د یعقوب د زامنو سره جنګ وکړو ،او عیساؤ ل مړ پروت وو او ښخ نۀ شو. ۲د هغوی ترمنځ سخته جګړه وشوه او د عیسو زامن د یعقوب د زامنو په وړاندې ووژل شول ،د یعقوب زامنو د عیسو اتیا تنه ووژل او د یعقوب د زامنو له ډلې څخه یو هم مړ نه شو .د یوسف لس د عیسو د ټولو اولدونو په سر غالب شو .هغه د عیسو د زوی افو ،د الیفاز زوی ،د عیسو د زوی او د هغه د پنځوسو نفرو سره اسیران کړل ،هغوی یې د اوسپنې په زنځیرونو وتړل او خپلو نوکرانو ته یې وسپارل چې مصر ته یې بوځي. ۳کله چې د یعقوب زامنو افو او د هغه خلک بندیان کړل ،نو ټول هغه کسان چې د عیساؤ د کورنۍ څخه پاتې وو ،د خپل ژوند څخه ډېر ووېرېدل ،هسې نه چې هغوی هم بندیان شي .هغوی ټول د عیساؤ د زوی الیفاز او د هغه د خلکو سره د عیساؤ د مړي سره وتښتېدل او د سعیر غره ته په خپله لره روان شول. ۴نو هغوئ د سعیر غر ته ورسېدل او په سعیر کښې یې عیسو ښخ کړو ،خو د هغۀ سر یې د ځان سره سعیر ته نۀ وو راوړے ،ځکه چې هغه په هغه ځائ کښې ښخ وو چرته چې په حبرون کښې جګړه شوې وه. ۵کله چې د عیساؤ زامن د یعقوب د زامنو نه وتښتېدل ،نو د یعقوب زامنو د سعیر تر سرحدونو پورې په هغوئ پسې لړل ،خو کله چې هغوئ د هغوئ تعقیب کولو نو هغوئ یو سړے هم ونه وژلو ،ځکه چې د عیساؤ لش چې هغوئ ورسره وړل د هغوئ وارخطا کول ،نو هغوئ وتښتېدل او د یعقوب زامن د هغوئ نه واپس لړل او هغه ځائ ته لړل چرته چې د هغوئ وروڼه په حبرون کښې وو ،او هغوئ په هغه ورځ او په بله ورځ هم هلته پاتې شول تر څو چې هغوئ د جنګ نه آرام ونۀ کړ. ۶په دریمه ورځ هغوی د سعیر حوري ټول زامن او د ختیځ ټول خلک راټول کړل ،د سمندر د شګو په څېر ډېر خلک وو .هغوی لړل او مصر ته راغلل ترڅو د یوسف او د هغه د وروڼو سره جګړه وکړي ترڅو خپل وروڼه وژغوري. ۷حضرت یوسف او د حضرت یعقوب ټولو زامنو واورېدل چې د عیسو زامن او د ختیځ خلک د خپلو ورونو د خلاون لپاره په هغوی باندې د جګړې لپاره راغلي دي. ۸نو حضرت یوسف او د هغه ورونه او د مصر قوي سړي لړل او د رعمسیس ښار ته لړل او هلته یې جګړه وکړه .حضرت یوسف او د هغه ورونه د عیسو او د ختیځ په خلکو باندې ډېر سخت برید وکړ. ۹هغوی شپږ لکه سړي ووژل او د حوري سعیر د اولدې ټول زورور سړي یې ووژل .یوازې یو څو کسان پاتې شول او همدارنګه یې د ختیځ د خلکو او د عیسو د اولدې ډېر خلک ووژل .د عیسو زوی الیفاز او د ختیځ د خلکو ټول خلک د یوسف او د هغه د وروڼو له حضور څخه وتښتېدل. ۱۰یوسف او د هغه ورونو هغوی تعقیب کړل تر هغه چې دوی سوکوت ته ورسېدل ،او بیا یې په سوکوت کې له هغوی څخه دېرش کسان ووژل ،او پاتې نور وتښتېدل او هر یو خپل ښار ته وتښتېد. ۱۱حضرت یوسف ،د هغه ورونه او د مصر زړور سړي په خوښۍ او خوشحالۍ سره له هغوی څخه لړل ،ځکه چې هغوی خپل ټول دښمنان له منځه وړي وو. ۱۲د الیفاز زوی افو او د هغه سړي ل تر اوسه په مصر کې د یعقوب د زامنو غلمان وو ،او د هغوی دردونه نور هم زیات شول. ۱۳کله چې د عیساؤ او د سعیر زامن خپل خملک ته راستانه شول ،نو د سعیر زامن ولیدل چې د عیساؤ د زامنو د جنګ په وجه د یعقوب د زامنو او د لمصریانو په لس کښې فتح شوي دي. ۱۴د سعیر زامنو د عیساؤ زامنو ته وویل” :تاسو ولیدل او له دې امله تاسو پوهېږئ چې دا لښکر ستاسو په خاطر و او یو هم قوي سړی یا په جګړه کې ماهر سړی پاتې نه شو. ۱۵نو اوس زمونږ د خاورې څخه ووځئ ،زمونږ څخه د کنعان خاورې ته لړ شئ چې ستاسو د نیکونو استوګنځای دی .ولې ستاسو اولدونه به په وروستیو ورځو کې زمونږ د اولدونو په څېر کارونه په میراث کې واخلي؟ ۱۶خو د عیسو اولد د شعیر د اولد خبره ونه منله او د شعیر اولد د هغوی سره د جګړې کولو اراده وکړه. ۱۷او د عیسو اولدونو په پټه د افریقا پاچا انجیاس ته چې دینهابه هم دی ،ولېږه او ویې ویل: ۱۸خپل ځینې سړي مونږ ته راولېږه چې راشي او مونږ به د سعیر حوري د اولدې سره په ګډه جګړه وکړو ،ځکه چې هغوی زمونږ سره د جګړې کولو هوډ کړی دی ترڅو مونږ له دې خاورې څخه وشړي. ۱۹د دینهابا بادشاه انجیاس هم دغه شان وکړل ،ځکه چې هغه په هغه ورځو کې د عیساؤ د اولد سره دوستانه وو ،او انجیاس پنځه سوه زړور پیاده لښکر او اته سوه اس سوار لښکر د عیساؤ اولد ته واستول. ۲۰د سعیر اولد د مشرق او مدیان خلقو ته پېغام ولېږلو چې ووایي” :تاسو لیدلي دي چې د عیساؤ اولد زمونږ سره څۀ وکړل ،د هغوئ په شوو“. وجه مونږ تقریبا ا ټول د یعقوب د زامنو سره په جنګ کښې تباه خ ۲۱نو اوس راشئ او زمونږ سره مرسته وکړئ ،مونږ به په ګډه د هغوی سره جګړه وکړو ،او هغوی به له دې خاورې څخه وشړو او د خپلو هغو ورونو بدل به واخلو چې د خپلو ورونو یعنې د یعقوب د زامنو سره په جګړه کې ووژل شول. ۲۲د مشرق ټولو خلقو د سعیر د خلقو خبره ومنله او هغوئ تقریبا ا اته سوه سړى راوویستلې تخورې ورسره وې او د عیساؤ اولد په هغه وخت کښې د فاران په احرا کښې د سعیر د خلقو سره جنګ وکړو. 104
جاشر
۲۳په هغه ورځ د سعیر اولد د عیساؤ په زامنو باندې غالب شو او د سعیر اولد په هغه جګړه کې د دینهابا د پاچا انجیاس د قوم څخه شاوخوا دوه سوه تنه ووژل. ۲۴په دوهمه ورځ د عیسو اولد د دوهم ځل لپاره د شعیر د اولد سره د جګړې لپاره راغی .دا دوهم ځل هم د عیسو په اولد سخته جګړه وشوه او هغوی د شعیر د اولد له امله ډېر په قهر شول. ۲۵کله چې د عیسو اولدې ولیدل چې د شعیر اولدونه د هغوی په پرتله ډېر قوي دي ،نو د عیسو د اولدې څخه ځینو سړیو مخ واړاوه او د شعیر اولدونو سره یې د هغوی د دښمنانو مرسته وکړه. ۲۶بیا هم د عیسو د اولدې څخه اته پنځوس تنه د دینهابا د پاچا انجیاس په مقابل کې ووژل شول. ۲۷په دریمه ورځ د عیساؤ اولد واورېدل چې د هغوئ ځینې وروڼه د دوئ نه راووتل چې په دویم جنګ کښې ورسره جنګ وکړى ،نو د عیساؤ اولد د دې خبرې په اورېدو سره غمجن شول. ۲۸هغوی وویل" :موږ به د خپلو هغو وروڼو سره څه وکړو چې زموږ څخه وتلي وو او زموږ د دښمنانو د سعیر د خلکو سره مرسته یې کوله؟ "د عیسو اولدې یو ځل بیا د دینهابا پاچا انجیاس ته واستوله او ورته ویې ویل: ۲۹نور سړي بیا مونږ ته راولېږه چې د هغوی سره د سعیر د خلکو سره جګړه وکړو ،ځکه چې هغوی ل دمخه زمونږ څخه دوه چنده درانه دي. ۳۰انجیاس یو ځل بیا د عیساؤ اولد ته شاوخوا شپږ سوه زړور سړى ولېږل او هغوی د عیساؤ اولد سره د مرستې لپاره راغلل. ۳۱لس ورځې وروسته د عیسو اولد بیا د فاران په دښته کې د عیسو د اولد سره جګړه وکړه .د عیسو اولد ډېر سخت شو او په دې وخت کې د عیسو اولد د عیسو د اولد په مقابل کې بریالی شو .د عیسو اولد د عیسو د اولد په مقابل کې ماتې وخوړه او د عیسو اولد شاوخوا دوه زره سړي ووژل. ۳۲د سعیر د اولدې ټول زړور سړي په دې جګړه کې ووژل شول ،او یوازې د هغوی کوچني ماشومان په خپلو ښارونو کې پاتې شول. ۳۳ټول میدیانیان او د مشرق طرف خلک د جګړې څخه وتښتېدل .کله چې هغوی ولیدل چې جګړه په هغوی سخته شوه ،نو د شعیر اولده وتښتېدل او د عیسو اولده د ختیځ په ټولو خلکو پسې لړه تر هغه چې هغوی خپل وطن ته ورسېدل. ۳۴د عیسو اولدې شاوخوا دوه سوه پنځوس کسان ووژل او په هغه جګړه کې د عیسو د اولدې شاوخوا دېرش تنه ووژل شول .خو دا مصیبت د هغوی د خپلوانو له امله راغی چې د حوري سعیر د اولدې د مرستې لپاره له هغوی څخه ووتل .د عیسو اولدې یو ځل بیا د خپلو ورونو د بدو کارونو په اړه واورېدل او بیا یې د دې کار له امله غمجن شول. ۳۵د جګړې څخه وروسته ،د عیسو اولد بیرته راستانه شول او خپلو کورونو ته په سعیره کې راستانه شول ،او د عیسو اولد هغه کسان ووژل چې د سعیره د اولدونو په خاوره کې پاتې وو .هغوی د هغوی ښځې او واړه ماشومان هم ووژل ،یو هم ژوندی پاتې نه شو ،یوازې پنځوس ځوانان او نجونې چې ژوندۍ پاتې شوې وې ،او د عیسو اولد هغوی ونه وژل او هلکان د هغوی غلمان شول او نجونې یې ښځې کړې. ۳۶د عیساؤ اولد د سعیر د اولد په ځائ په سعیر کښې اوسېدل او هغوئ خپله زمکه په میراث کښې واخسته او قبضه یې کړه. ۳۷د عیساؤ اولد د هغه خملک ټول مال د سعیر اولد ته ورکړو ،د هغوئ رمې ،غوایان او مالونه ،او د سعیر اولد ټول هغه څیزونه چې د عیساؤ اولد وو ،هم د عیساؤ اولد ونیول .د عیساؤ اولد په سعیر کښې د سعیر د خلقو په ځائ اوسېدل تر نن ورځې پورې ،او د عیساؤ کورنو په مطابق په تقسیم کړو. اولد هغه خملک د عیساؤ پنځو زامنو ته د هغوئ د ر ۳۸په هغو ورځو کې داسې وشول چې د عیسو اولدې پریکړه وکړه چې په هغه ځمکه کې چې دوی یې نیولي وو ،خپل پاچا جوړ کړي .او دوی یو بل ته وویل" ،نه ،ځکه چې هغه به زموږ په خاوره کې زموږ پاچا شي ،او موږ به د هغه تر مشورې لندې یو او هغه به زموږ د دښمنانو په وړاندې زموږ جنګونه وکړي ،او دوی همداسې وکړل". ۳۹د عیسو ټولو اولدونو قسم وخوړ چې د دوی یو ورور به هم هیڅکله پر دوی حکومت ونه کړي ،یوازې یو پردی سړی چې د دوی د خپلوانو څخه نه وي .ځکه چې د عیسو د ټولو اولدونو زړونه د خپل زوی ،ورور او ملګري په وړاندې خپه وو ،ځکه چې دوی د خپلو ورونو له خوا د هغه بدۍ له امله چې دوی د سعیر د خلکو سره په جګړه کې ورسره مخ شول. ۴۰نو د عیسو زامنو قسم وخوړ او ویې ویل :له هغې ورځې څخه به نور د خپلو وروڼو څخه پاچا نه غوره کوي ،بلکې تر نن ورځې پورې به د پردي هېواد څخه یو پاچا غوره کړي. ۴۱هلته د دینهابا د پاچا انجیاس د خلکو څخه یو سړی وو ،د هغه نوم بالع وو او د بعور زوی وو ،هغه یو ډېر زړور سړی وو ،ښکلی ، ښکلی او په ټوله حکمت کې هوښیار ،هوښیار او مشوره ورکوونکی سړی وو ،او د انجیاس په خلکو کې د هغه په څېر بل څوک نه وو. ۴۲د عیسو ټولو اولدونو هغه ونیو او په هغه یې مسح وکړ او د پاچا په توګه یې تاج واغوست او ورته یې سجده وکړه او ویې ویل :پاچا ژوندی دې وي ،پاچا ژوندی دې وي. ۴۳نو هغوی چادر وغځوله او هر سړي ته یې د سرو زرو او سپینو زرو غوږوالۍ یا ګوتې یا بنګړۍ راوړلې .هغوی هغه په سپینو زرو او سرو زرو ،د اونیکس ډبرو او بټیلوم ډېر شتمن کړ .هغوی ورته د شاهي تخت جوړ کړ او د هغه په سر یې شاهي تاج کېښود .هغوی د هغه لپاره ماڼۍ جوړه کړه او هغه په کې اوسېده .هغه د عیسو د ټولو اولدونو پاچا شو. ۴۴د انجیاس خلکو د عیساؤ د اولدې څخه د خپلې جګړې لپاره اجوره واخیسته او په هغه وخت کې په دینهابا کې خپل بادار ته لړل او بېرته راغلل. ۴۵بالع د عیسو په اولد باندې دېرش کاله حکومت وکړ او د عیسو اولد د سعیر د اولدې په ځای په هغه خاوره کې اوسېدل او تر نن ورځې پورې د هغوی په ځای په امن کې اوسېدل. فصل۵۸ 105
جاشر
۱د بنى السرائیلو د لمصر ته د تلو په دوه دېرشم کال ،یعنې د یوسف د ژوند یو اویا کال ،په هغه کال د لمصر بادشاه فلرعون مړ شو او د هغۀ زوئ مجرون د هغۀ په ځائ بادشاه شو. ۲او فرعون د خپل مرګ څخه مخکې یوسف ته امر وکړ چې د هغه د زوی مجرون پلر شي او مجرون باید د یوسف تر څارنې او د هغه د مشورې لندې وي. ۳ټول مصریان په دې رضا شول چې یوسف دې د هغوی پاچا شي ،ځکه چې ټول مصریان د پخوا په څېر د یوسف سره مینه کوله ،یوازې د فرعون زوی مجرون د خپل پلر په تخت ناست و او په هغه ورځو کې د خپل پلر پر ځای پاچا شو. ۴مجرون د یو څلوېښتو کالو وو چې بادشاه شو او څلوېښت کاله یې په مصر حکومت وکړ او ټول مصریانو د هغه نوم د هغه د پلر په نوم فرعون کېښود ،لکه څنګه چې د مصر په هر پاچا باندې د هغوی د دود له مخې کېده. ۵کله چې فرعون د خپل پلر پر ځای پاچا شو ،نو د مصر قوانین او د حکومت ټولې چارې یې د یوسف په لس کې ورکړې ،لکه څنګه چې پلر یې امر کړی و. ۶حضرت یوسف د مصر پاچا شو ،ځکه چې هغه د ټول مصر مشري کوله او ټول مصر د هغه تر څارنې او مشورې لندې و .ځکه چې د فرعون له مړینې وروسته ټول مصریان د یوسف خوا ته راغلل او هغوی د هغه سره ډېره مینه وکړه چې پر هغوی حکومت وکړي. ۷خو په هغوی کې ځینې خلک وو چې هغه یې نه خوښاوه او ویل یې چې هیڅ پردی به زموږ پر سر حکومت ونه کړي .بیا هم د مصر ټوله حکومت په هغه ورځو کې د فرعون له مړینې وروسته یوسف ته وسپارل شو ،هغه د حکومت مشر و ،او په ټوله ځمکه کې یې هغه څه کول چې هغه یې غوښتل پرته له دې چې څوک مداخله وکړي. ۸ټول مصر د یوسف تر څارنې لندې و ،او یوسف د خپلو ټولو شاوخوا دښمنانو سره جګړه وکړه او هغوی یې فتح کړل؛ همدارنګه یوسف ټوله ځمکه او ټول فلسطینیان د کنعان تر سرحدونو پورې لندې کړل ،او هغوی ټول د هغه تر واک لندې وو او هغوی یوسف ته کلنی جزیه ورکوله. ۹او د مصر پاچا فرعون د خپل پلر په ځای په تخت کېناست ،خو هغه د حضرت یوسف تر کنټرول او مشورې لندې و ،لکه څنګه چې په لومړي سر کې د خپل پلر تر کنټرول لندې و. ۱۰هغه د یوسف په مشوره یوازې په مصر کې حکومت نه کاوه ،بلکې یوسف په هغه وخت کې د مصر څخه تر فرات پورې په ټول هېواد حکومت کاوه. ۱۱یوسف په خپلو ټولو کارونو کې بریالی شو ،او څښتن د هغه سره وو .څښتن یوسف ته حکمت ،عزت ،جلل او د مصریانو او په ټوله خاوره کې د هغه سره مینه نوره هم زیاته کړه .یوسف په ټول هیواد کې څلویښت کاله حکومت وکړ. ۱۲د فلستیانو ،کنعان ،ایدا او د اردن د بلې غاړې ټولو هېوادونو حضرت یوسف ته د هغه د ژوند په اوږدو کې تحفې راوړلې .ټول هېواد د حضرت یوسف په لس کې و او هغوی هر کال هغه ته د مقررې سره سم باج ورکول ،ځکه چې حضرت یوسف د خپلو ټولو شاوخوا دښمنانو سره جګړه کړې وه او هغوی یې مات کړي وو .ټول هېواد د حضرت یوسف په لس کې و او حضرت یوسف په مصر کې په خپل تخت باندې په ډاډ سره ناست و. ۱۳او د یعقوب ټول وروڼه ،د هغه زامن ،د یوسف د ژوند تر پایه په هغه خاوره کې په امن سره اوسېدل .هغوی ډېر زیات شول او په هغه ځمکه کې ډېر شول ،او لکه څنګه چې د دوی پلر یعقوب هغوی ته امر کړی و ،هغوی د خپل ژوند تر پایه د څښتن عبادت وکړ. ۱۴د ډېرو ورځو او کلونو په پای کې ،کله چې د عیسو اولد په خپل هېواد کې د خپل پاچا بالع سره په ارامۍ سره اوسېدل ،د عیسو اولد ډېر شو او په هغه هېواد کې ډېر شو .هغوی پرېکړه وکړه چې لړ شي او د یعقوب د زامنو او ټول مصر سره جګړه وکړي او خپل ورور افو ،د الیفاز زوی او د هغه سړي وژغوري ،ځکه چې هغوی په هغه وخت کې د یوسف غلمان وو. الح وکړه ،او ټول مشرقى خلق د عیساؤ اولد سره د جنګ ۱۵نو د عیساؤ اولد د مشرق ټولو خلقو ته پېغامونه ولېږل او هغوئ ورسره خ دپاره لمصر ته لړل. ۱۶او د دینهابا پاچا د انجیاس د خلکو څخه هم هغوی ته راغلل ،او هغوی د اسماعیل اولد ته هم پیغامونه ولېږل او هغوی هم هغوی ته راغلل. ۱۷نو دا ټول خلک سره راټول شول او د عیسو د اولدې سره په جګړه کې د مرستې لپاره سعیر ته راغلل .دا لښکر ډېر لوی او دروند وو ،چې د سمندر د شګو په څېر ډېر خلک پکې وو ،شاوخوا اته سوه زره پیاده او سپاره عسکر وو .دا ټول لښکر د یعقوب د زامنو سره د جګړې لپاره مصر ته لړ او د رعمسیس سره نږدې یې خېمې ودرولې. ا ۱۸یوسف د خپلو وروڼو سره د لمصر د طاقتورو سړو سره ووتلو ،چې تقریبا شپږ سوه سړى خوو ،او هغوئ د رعمسیس په خملک کښې د هغوئ سره جنګ وکړو .په هغه وخت کښې د یعقوب زامنو بیا د عیساؤ د اولد سره جنګ وکړو ،د یعقوب د زامنو د لمصر ته د تلو په پنځوسم کال کښې ،چې په سعیر کښې د عیساؤ د اولد په سر د بالع د بادشاهۍ دېرشم کال وو. ۱۹څښتن د عیسو ټول زورور سړى او د ختیځې خوا خلک یوسف او د هغه د وروڼو په لس کې ورکړل او د عیسو او د ختیځې خوا خلک د یوسف په مقابل کې ووژل شول. ا ۲۰د عیساؤ او د مشرق د خلقو نه چې کوم ووژلے شول ،تقریبا دوه لکه سړى د یعقوب د زامنو په وړاندې ووژلے شول ،او د هغوئ بادشاه د بعور زوئ بالع د هغوئ سره په جنګ کې ووژلے شو .کله چې د عیساؤ اولد ولیدل چې د هغوئ بادشاه په جنګ کې ووژلے شو او مړ شو ،نو د هغوئ لسونه په جنګ کې کمزورى شول. ۲۱حضرت یوسف ،د هغه ورونه او ټول مصریان ل د عیساؤ د کورنۍ خلک وهل او د عیساؤ ټول قوم د حضرت یعقوب د زامنو څخه وېرېدل او د هغوی څخه وتښتېدل. ۲۲یوسف ،د هغه وروڼه او ټول مصریان د یوې ورځې په لره پسې لړل او شاوخوا درې سوه نور یې ووژل او په لره کې یې هم په هغوی باندې حمله وکړه او وروسته له هغه بېرته لړل. ۲۳حضرت یوسف او د هغه ټول وروڼه مصر ته راستانه شول .یو هم ورک نه شو ،خو د مصریانو څخه دولس تنه ووژل شول. 106
جاشر
۲۴او کله چې یوسف مصر ته راستون شو ،هغه افو او د هغه سړیو ته امر وکړ چې نور هم وتړل شي ،او هغوی په اوسپنو کې وتړل او د هغوی غم یې نور هم زیات کړ. ۲۵د عیساؤ د اولد ټول خلق او د مشرق طرف خلک په شرم سره خپل ښار ته واپس شول ،ځکه چې ټول طاقتور سړى چې د هغوئ سره وو په جنګ کې ووژلے شول. ۲۶کله چې د عیسو اولدې ولیدل چې د هغوی پاچا په جګړه کې مړ شو ،نو هغوی ژر لړل او د ختیځو خلکو څخه یې یو سړی ونیو ،چې نوم یې یوباب وو او د زارح زوی وو او د بواره د سیمې څخه وو ،او هغه یې د خپل پاچا بالع پر ځای پاچا کړ. ۲۷یوباب د بالع په تخت کښېناست او د هغۀ په ځائ بادشاه شو .یوباب په ادوم کښې د عیساؤ په ټولو اولدونو لس کاله بادشاهى وکړه .د عیساؤ اولد د هغې ورځې نه پس د یعقوب د زامنو سره جنګ ونۀ کړو ،ځکه چې د عیساؤ اولد د یعقوب د زامنو زړورتیا پېژندله او د هغوئ نه ډېر وېرېدل. ۲۸خو د هغې ورځې نه پس د عیساؤ اولد د یعقوب د زامنو سره کینه کوله ،او د هغوئ په مینځ کښې نفرت او دښمني تر نن ورځې پورې ډېره مضبوطه وه. ۲۹د لسو کلونو په پای کې ،د زارخ زوی یوباب چې د بوارا څخه وو ،مړ شو .د عیسو اولدونو د تیمان د خاورې څخه یو سړی چې نوم یې کوشام وو ،ونیو او هغه یې د یوباب پر ځای په خپل ځان پاچا کړ .کوشام په ادوم کې د عیسو په ټولو اولدونو باندې شل کاله حکومت وکړ. ۳۰د مصر پاچا یوسف ،د هغه وروڼه او ټول اسراییلیان په هغو ورځو کې په مصر کې په امن کې اوسېدل ،د یوسف او د هغه د وروڼو ټول اولدونه سره یوځای ،هیڅ خنډ یا بدمرغه پیښه نه وه او په هغه وخت کې د مصر ځمکه د یوسف او د هغه د وروڼو په وخت کې له جګړې څخه آرام وه. فصل۵۹ ۱او دا د هغو اسرائیلیانو نومونه دي چې په مصر کې اوسېدل او د حضرت یعقوب سره راغلل .د حضرت یعقوب ټول زامن مصر ته راغلل ،هر یو د خپلې کورنۍ سره. ۲د لیه زامن روبین ،شمعون ،لوي ،یهودا ،یساکار او زبولون او د هغوی خور دینه وه. ۳د راحیل زامن یوسف او بنیامین وو. ۴د لیه د وینځې زلفه زامن جاد او اشیر وو. ۵د راحیل د وینځې بلهه زامن دان او نفتالي وو. ۶دا د هغوی اولدونه وو چې د کنعان په خاوره کې د هغوی څخه زېږېدلي وو ،مخکې له دې چې دوی د خپل پلر یعقوب سره مصر ته راشي. ۷د روبین زامن :حنوک ،فلو ،حتزرون او کرمى. ۸د شمعون زامن :یموئیل ،یمین ،اخهد ،یاکین ،ضوکر او د کنعاني ښځې زوی ساؤل. ۹د لوي اولدونه جرشون ،قهات او مراري وو او د هغوی خور یوکبد وه ،هغه د مصر ته د تګ په وخت کې د هغوی څخه پیدا شوه. ۱۰د یهودا زامن :عیر ،اونان ،شیله ،فارص او زارخ. ۱۱عیر او اونان د کنعان په خاوره کې مړه شول او د فارص زامن :کسرون او کمول. ۱۲د یساکار زامن :تولع ،فووا ،ایوب او سامرون. ۱۳د زبولون زامن :سرد ،ایلون او یخلییل او د دان زوی کوشیم وو. ۱۴د نفتالي زامن یخزیل ،جوني ،یصر او شیلم وو. ۱۵د جاد زامن :زیفیون ،حجي ،شوني ،عزبون ،عیري ،ارودي او اریلي. :حبر او ملکیئیل. ۱۶د اشیر اولد :جمناه ،یشوه ،یشوي ،بریعاه او د هغوی خور سارح ،او د بریعاه زامن ل عرد. ۱۷د بنیامین زامن :بالع ،بکر ،اشبیل ،جیرا ،نعمان ،اخي ،روش ،موپیم ،هپیم او خ ۱۸د یوسف زامن چې په مصر کې پیدا شول ،منسي او افرایم وو. ۱۹د یعقوب د اولدې څخه ټول اویا تنه وو .دا هغه کسان وو چې د خپل پلر یعقوب سره مصر ته راغلل چې هلته واوسیږي .یوسف او د هغه ټول وروڼه په مصر کې په امن کې اوسېدل او د یوسف د ژوند تر ټولو ورځو پورې یې د مصر غوره خواړه وخوړل. ۲۰حضرت یوسف په مصر کې درې نوي کاله ژوند وکړ او حضرت یوسف په ټول مصر باندې اتیا کاله حکومت وکړ. ۲۱کله چې د یوسف د مرګ ورځې رانژدې شوې ،نو هغه خپل وروڼه او د خپل پلر ټوله کورنۍ راوغوښتله او ټول سره راټول شول او د هغه په وړاندې کښېناستل. ۲۲یوسف خپلو وروڼو او د خپل پلر د کورنۍ ټولو غړو ته وویل” :ګورئ ،زه مړ کېږم ،او خدای پاک به خامخا ستاسو پاملرنه وکړي او تاسو به له دې خاورې څخه هغه خاورې ته بوځي چې ستاسو د نیکونو سره یې د ورکولو قسم خوړلی دی. ۲۳او کله چې خدای پاک ستاسو پاملرنه وکړي او تاسو له دې ځای څخه ستاسو د نیکونو وطن ته بوځي ،نو زما هډوکي به له دې ځای څخه له ځان سره یوسي. ۲۴حضرت یوسف د اسرائیلیانو څخه د هغوی د اولدې په اړه قسم واخیست او ویې ویل :خدای پاک به خامخا ستاسو پاملرنه وکړي او زما هډوکي به له دې ځای څخه له ځان سره یوسئ. ۲۵له دې وروسته ،یوسف په هغه کال مړ شو ،دا د اسراییلیانو د مصر ته د تلو یو اویا کلن کال و. 107
جاشر
۲۶یوسف د یو سل لس کالو وو چې په مصر کې مړ شو .د هغه ټول وروڼه او نوکران د خپل عادت سره سم د یوسف مړی موم کړي او د هغه وروڼه او ټول مصریان د هغه په مړي باندې اویا ورځې غمجن شول. ۲۷هغوی حضرت یوسف په یوې تابوت کې کېښود چې د مصالحو او هر ډول عطرو څخه ډک و او هغه یې د سیحور سیند په غاړه ښخ کړ ،د هغه زامنو او د هغه ټولو وروڼو او د هغه د پلر ټولې کورنۍ د هغه لپاره اووه ورځې غم وکړ. ۲۸د یوسف د مرګ نه پس ،په هغه وخت کښې ټولو لمصریانو په بنى السرائیلو حکومت شروع کړو ،او د لمصر بادشاه ،لفرعون ،چې د خپل پلر په ځائ بادشاه شو ،د لمصر ټول قانون یې خپل کړو او د لمصر ټول حکومت یې د خپل الح لندې چلولو ،او په خپلو خلقو یې په امن سره حکومت کولو. څپرکی۶۰ ۱کله چې د یوسف د مړینې وروسته ،د بنى السرائیلو د لمصر ته د تلو نه اویاوم کال راغلو ،نو افو ،د اللیفاز زوئ ،او د عیساؤ زوئ ،د لمصر نه وتښتېدو ،او هغوئ لړل. ۲او هغه افریقا ته ،چې دنهابه ده ،د افریقا پاچا انجیاس ته راغی ،او انجیاس دوی په ډیر عزت سره ومنل ،او هغه زیفو د خپل لښکر کپتان وټاکه. ۳او افو د انجیاس او د هغه د خلکو په نظر کې خوښ شو ،او افو د ډیرو ورځو لپاره د افریقا د پاچا انجیاس د لښکر مشر و. ۴او افو د افریقا پاچا انجیاس وهڅوه چې خپل ټول لښکر راټول کړي ترڅو د مصریانو او د یعقوب د زامنو سره جګړه وکړي او د خپلو وروڼو د ګناه بدله واخلي. ۵خو انجیاس د افو خبره ونه منله چې دا کار وکړي ،ځکه چې انجیاس د یعقوب د زامنو ځواک او د عیسو د اولدې سره په جګړه کې د هغه د لښکر سره څه کړي وو ،پوهېده. ۶او افو په هغه ورځو کې د انجیاس او د هغه د ټولو خلکو په نظر کې ډېر لوی وو ،او هغه په دوامداره توګه هغوی د مصر په وړاندې جګړې ته وهڅول ،مګر هغوی ونه غوښتل. ۷او په هغو ورځو کې د چتیم په خاوره کې د پزیمنه په ښار کې یو سړی وو ،چې نوم یې عزو وو ،او د چتیم د اولدونو له خوا په بې رحمۍ سره معبود شو ،او هغه سړی مړ شو او زوی یې نه درلود ،یوازې یوه لور یې وه چې نوم یې یانیا وو. ۸هغه پېغله ډېره ښکلې ،ښایسته او هوښیاره وه ،په ټوله خاوره کې د هغې په څېر د ښکل او حکمت بله ښځه نه وه لیدل شوې. ۹او د افریقا د پاچا انجیاس خلکو هغه ولیده او راغلل او د هغې ستاینه یې ورته وکړه ،او انجیاس د چتیم ماشومانو ته واستاوه ،او هغه یې وغوښتل چې هغه د ځان لپاره د میرمنې په توګه واخلي ،او د چتیم خلکو موافقه وکړه چې هغه د میرمنې په توګه هغه ته ورکړي. ۱۰او کله چې د انجیاس استازي د چتیم له خاورې څخه د خپل سفر لپاره روان وو ،نو د ببینتو د پاچا ترنس استازي چتیم ته راغلل ،ځکه چې د ببینتو پاچا ترنس هم خپل استازي واستول چې د یانیا څخه د هغه د ښځې په توګه غوښتنه وکړي ،ځکه چې د هغه ټولو سړیو هم د هغه ستاینه کړې وه ،نو هغه خپل ټول نوکران هغې ته واستول. ۱۱او د ترنس نوکران چتیم ته راغلل ،او د یانیا غوښتنه یې وکړه چې د دوی پاچا ترنس ته د میرمنې په توګه بوځي. ۱۲او د چتیم خلکو هغوی ته وویل :موږ هغه نشو ورکولی ،ځکه چې د افریقا پاچا انجیاس غوښتل چې ستاسو له راتګ څخه مخکې هغه د ځان لپاره واده کړي ،او موږ باید هغه ته ورکړو ،او اوس موږ دا کار نشو کولی چې انجیاس د انجلۍ څخه محروم کړو ترڅو هغه ټرنوس ته ورکړو. ۱۳ځکه چې موږ د انجیاس څخه ډېر وېرېږو چې هسې نه هغه زموږ په وړاندې په جګړه کې راشي او موږ له منځه یوسي ،او ستاسو بادار به ونه شي کولی چې موږ د هغه له لس څخه وژغوري. ۱۴کله چې د ترنس استازیو د چتیم د اولد ټولې خبرې واورېدې ،نو هغوی خپل بادار ته راستانه شول او د چتیم د اولد ټولې خبرې یې ورته وکړې. ۱۵او د چتیم اولدونو انجیاس ته یو یادښت واستاوه او ویې ویل :ګوره ،ټرنوس یانیا ته د هغې د واده کولو لپاره بلنه ورکړې ده ،او موږ هغه ته دا ځواب ورکړی دی؛ او موږ اوریدلي چې هغه خپل ټول لښکر راټول کړی دی ترڅو ستاسو په وړاندې جګړه وکړي ،او هغه اراده لري چې د سردونیا له لرې تیر شي ترڅو ستاسو د ورور لوکوس په وړاندې جګړه وکړي ،او له هغې وروسته به هغه ستاسو په وړاندې جګړه وکړي. ۱۶او انجیاس د چتیم د ماشومانو خبرې واورېدې چې دوی ورته په کتاب کې لیږلې وې ،او د هغه غوسه راپاره شوه او هغه پورته شو او خپل ټول لښکر یې راټول کړ او د سمندر د ټاپوګانو له لرې ،د سردونیا په لره ،د خپل ورور لوکوس د سردونیا پاچا ته راغی. ۱۷او د لوکوس زوی ،نیبلوس واورېدل چې د هغه تره انجیاس راځي ،او هغه د یوې درنې لښکر سره د هغه سره د لیدو لپاره بهر ته لړ ، او هغه یې ښکل کړ او غېږ یې ورکړ ،او نیبلوس انجیاس ته وویل ،کله چې ته زما پلر د هغه د خیرغوښتنې غوښتنه کوې ،کله چې زه به له تا سره د ټرنوس سره د جګړې لپاره لړ شم ،له هغه څخه وغواړه چې ما د خپل لښکر مشر وټاکي ،او انجیاس همداسې وکړل ،او هغه خپل ورور ته راغی او د هغه ورور د هغه سره د لیدو لپاره راغی ،او هغه د هغه د خیرغوښتنې پوښتنه وکړه. ۱۸او انجیاس له خپل ورور لوکوس څخه د هغه د ښه راغلست غوښتنه وکړه ،او خپل زوی نیبلوس د خپل لښکر کپتان وټاکه ،او لوکوس همداسې وکړل ،او انجیاس او د هغه ورور لوکوس پورته شول او د ټرنوس په لور د جګړې لپاره لړل ،او د دوی سره یو لوی لښکر او درانه خلک وو. ۱۹او هغه په کښتیو کې راغی ،او دوی د اشتوراش ولیت ته راغلل ،او ګورئ چې تورنس د دوی په لور راغی ،ځکه چې هغه سردونیا ته لړ ،او اراده یې درلوده چې دا ویجاړ کړي او وروسته له هغه ځایه انجیاس ته لړ شي ترڅو ورسره جګړه وکړي. ۲۰او انجیاس او د هغه ورور لوکوس د کینوپیا په دره کې د ټرنوس سره ولیدل ،او په هغه ځای کې د دوی ترمنځ سخته او قوي جګړه وه. 108
جاشر
۲۱او جګړه د سردونیا د پاچا لوکوس پر وړاندې سخته شوه ،او د هغه ټول پوځ سقوط وکړ ،او د هغه زوی نیبلوس هم په دې جګړه کې ووژل شو. ۲۲او د هغه تره انجیاس خپلو نوکرانو ته امر وکړ او دوی د نیبلوس لپاره د سرو زرو تابوت جوړ کړ او هغه یې په کې واچاوه ،او انجیاس بیا د ټرنوس په لور جګړه وکړه ،او انجیاس د هغه څخه ډیر پیاوړی و ،او هغه یې وواژه ،او هغه خپل ټول خلک د تورې په څنډه ووهل ،او انجیاس د خپل ورور د زوی نیبلوس او د خپل ورور لوکوس د پوځ د ګناه غچ واخیست. ۲۳او کله چې ټرنوس مړ شو ،د هغو کسانو لسونه چې له جګړې څخه ژوندي پاتې شول کمزوري شول ،او دوی د انجیاس او د هغه د ورور لوکوس څخه وتښتېدل. ۲۴او انجیاس او د هغه ورور لوکوس د الفانو او روما ترمنځ د لویې لرې پورې دوی تعقیب کړل ،او دوی د تورنس ټول لښکر د تورې په څنډه کې ووژل. ۲۵او د سردونیا پاچا لوکوس خپلو نوکرانو ته امر وکړ چې د پیتل تابوت جوړ کړي او د هغه د زوی نیبلوس جسد په کې ځای پر ځای کړي ،او هغه یې په هغه ځای کې ښخ کړ. ۲۶او هغوی هلته په لویه لره باندې یو لوړ برج جوړ کړ ،او تر نن ورځې پورې یې د نیبلوس په نوم نومولی دی ،او هغوی هلته د بیبینټو پاچا ټرنوس هم د نیبلوس سره په هغه ځای کې ښخ کړ. ۲۷او وګورئ چې د الفانو او روما ترمنځ په لویه لره کې د نیبلوس قبر په یوه خوا او د ټرنوس قبر په بل اړخ کې دی ،او د دوی ترمنځ تر نن ورځې پورې یو سړک دی. ۲۸او کله چې نیبلوس ښخ شو ،د هغه پلر لوکوس د خپل پوځ سره خپل هیواد ساردونیا ته راستون شو ،او د هغه ورور د افریقا پاچا انجیاس د خپلو خلکو سره د بیبینټو ښار ته لړ ،چې د ټرنوس ښار دی. ۲۹او د ببینتو اوسیدونکو د هغه د شهرت په اړه واورېدل او له هغه څخه ډېر ووېرېدل ،او دوی د ژړا او دعا سره د هغه لیدو ته لړل ،او د ببینتو اوسیدونکو له انجیاس څخه غوښتنه وکړه چې دوی ونه وژني او نه یې ښار ویجاړ کړي؛ او هغه همداسې وکړل ،ځکه چې ببینتو په هغه ورځو کې د چتیم د ماشومانو د ښارونو څخه یو ګڼل کیده؛ له همدې امله هغه ښار ویجاړ نه کړ. ۳۰خو له هغې ورځې څخه به د افریقا د پاچا لښکرې چتیم ته تللې چې هغه لوټ او لوټ کړي ،او هرکله چې به تللې ،د انجیاس د لښکر مشر زیفو به ورسره تللی و. ۳۱او له دې وروسته انجیاس د خپل لښکر سره وګرځېد او دوی د پوزیمنا ښار ته راغلل ،او انجیاس له هغه ځایه د اوزو لور جانیا د واده په توګه واخیسته او هغه یې افریقا ته خپل ښار ته راوړه. فصل۶۱ ۱په هغه وخت کې د مصر پاچا فرعون خپلو ټولو خلکو ته امر وکړ چې په مصر کې د هغه لپاره یو قوي ماڼۍ جوړه کړي. ۲او هغه د یعقوب زامنو ته هم امر وکړ چې د مصریانو سره د ودانۍ په جوړولو کې مرسته وکړي ،او مصریانو د شاهي استوګنې لپاره یو ښکلی او ښکلی ماڼۍ جوړه کړه ،او هغه په کې اوسېده او هغه خپل حکومت نوی کړ او په خوندي توګه یې حکومت وکړ. ۳د حضرت یعقوب زوی زبولون په هغه کال مړ شو ،دا د اسرائیلیانو د مصر ته د تګ دوه اویا کال و .زبولون د یو سل څوارلسو کلونو په عمر مړ شو او په تابوت کې کېښودل شو او د هغه د زامنو په لسونو کې ورکړل شو. ۴او په پنځه اویا کلنۍ کې د هغه ورور شمعون مړ شو ،هغه د مړینې په وخت کې یو سل او شل کاله و ،او هغه هم په تابوت کې کیښودل شو او د هغه د زامنو په لسونو کې ورکړل شو. ۵او د عیسو د زوی الیفاز زوی افو ،چې د دینهابا د پاچا انجیاس د لښکر مشر و ،هره ورځ انجیاس ته وهڅول چې په مصر کې د یعقوب د زامنو سره د جګړې لپاره چمتو شي ،خو انجیاس د دې کار کولو څخه ډډه وکړه ،ځکه چې د هغه نوکرانو هغه ته د یعقوب د زامنو ټول ځواک بیان کړی و ،هغه څه چې دوی د عیسو د اولدې سره په جګړه کې ورسره کړي وو. ۶او افو په هغو ورځو کې هره ورځ انجیاس وهڅوه چې د یعقوب د زامنو سره جګړه وکړي. ۷او څه موده وروسته انجیاس د افو خبرې واورېدې او د هغه سره یې موافقه وکړه چې په مصر کې د یعقوب د زامنو سره جګړه وکړي ،او انجیاس خپل ټول خلک ،د سمندر په غاړه د شګو په څیر ګڼ شمیر خلک تنظیم کړل ،او هغه خپله پریکړه وکړه چې مصر ته د جګړې لپاره لړ شي. ۸د انجیاس په غلمانو کې یو پنځلس کلن ځوان وو ،د بعور زوی بلعام د هغه نوم وو او هغه ځوان ډېر هوښیار وو او د جادوګرۍ په هنر پوهېده. ۹او انجیاس بلعام ته وویل" :زه تاته دعا کوم ،زموږ لپاره د جادو په واسطه جادو وکړه ،ترڅو موږ پوه شو چې څوک به په دې جګړه کې بریالي شي چې موږ یې اوس روان یو". ۱۰بلعام امر وکړ چې هغه ته موم راوړي ،او هغه د هغو څخه د ګاډو او اسونو په څیر شکلونه جوړ کړل چې د انجیاس لښکر او د مصر لښکر استازیتوب کوي ،او هغه یې په هغو هوښیارۍ سره چمتو شوي اوبو کې واچول چې د دې هدف لپاره یې درلودل ،او هغه په خپل لس کې د مرټل ونو څانګې واخیستې ،او هغه خپل هوښیارۍ تمرین کړه ،او هغه یې د اوبو په سر سره یوځای کړل ،او هلته هغه ته په اوبو کې د انجیاس لښکرو سره ورته والی لرونکي انځورونه ښکاره شول چې د مصریانو او د یعقوب د زامنو د ورته والي مجسمو په وړاندې راپرېوتل. ۱۱بلعام دا خبره انجیاس ته وکړه ،او انجیاس ناامیده شو او ځان یې د جګړې لپاره مصر ته د تلو لپاره وسله وال نه کړ او په خپل ښار کې پاتې شو. 109
جاشر
۱۲کله چې د الیفاز زوی افو ولیدل چې انجیاس د مصریانو سره د جګړې لپاره د وتلو څخه نا امیده شو ،افو د افریقا څخه د انجیاس څخه وتښتید ،او هغه لړ او چتیم ته راغی. ۱۳او د چتیم ټولو خلکو هغه په ډېر درناوي سره ومانه ،او هغه یې د ټولو ورځو لپاره د خپلو جګړو لپاره وګماره ،او په دې ورځو کې زیفو ډېر شتمن شو ،او د افریقا د پاچا لښکرې ل هم په دې ورځو کې خپرې شوې ،او د چتیم ماشومان راټول شول او د افریقا د پاچا انجیاس د لښکرو له امله د کوپټیزیا غره ته لړل ،چې پر دوی یې پرمختګ کاوه. ۱۴او یوه ورځ وه چې افو یوه ځوانه غوا له لسه ورکړه ،او هغه د هغې د لټولو لپاره لړ ،او هغه د غره په شاوخوا کې د هغې د غږ غږ واورېد. ۱۵افو لړ او ویې لیدل چې د غره په لمن کې یوه لویه غار وه او د غار په دروازه کې یوه لویه ډبره وه ،افو هغه ډبره ماته کړه او هغه غار ته ننوت او ویې لیدل چې یو لوی ځناور غویی خوړلی و .له منځ څخه پورته د سړي په څیر ښکاریده او له منځ څخه ښکته د څارویو په څیر ښکاریده ،او افو د څارویو په وړاندې راپورته شو او په خپلو تورو یې ووژلو. ۱۶د کتیم اوسېدونکو دا خبره واورېده او ډېر خوشحاله شول او ویې ویل" :موږ دې سړي سره څه وکړو چې دا څاروی یې وژلی دی چې زموږ څاروي یې خوړلي دي؟" ۱۷او ټول خلک سره راټول شول چې په کال کې یوه ورځ هغه ته وقف کړي ،او د هغه نوم یې د هغه په نوم افو کېښود ،او هر کال به یې په هغه ورځ د څښلو نذرانې راوړلې او هغه ته یې ډالۍ راوړلې. ۱۸په هغه وخت کې د پاچا انجیاس د میرمنې اوزو لور یانیا ناروغه شوه ،او د هغې ناروغي انجیاس او د هغه افسرانو سخته احساس کړه ، او انجیاس خپلو هوښیارانو ته وویل ،زه د یانیا سره څه وکړم او څنګه یې د هغې ناروغۍ څخه روغ کړم؟ او د هغه هوښیارانو ورته وویل ،ځکه چې زموږ د هیواد هوا د چتیم د ځمکې هوا نه ده ،او زموږ اوبه د دوی د اوبو په څیر ندي ،له همدې امله ملکه له دې څخه ناروغه شوې ده. ۱۹ځکه چې د هوا او اوبو د بدلون له امله هغه ناروغه شوه ،او همدارنګه ځکه چې هغې په خپل هیواد کې یوازې هغه اوبه څښلې چې د پورمه څخه راغلې وې ،کوم چې د هغې نیکونو د پلونو سره راوړې وې. ۲۰او انجیاس خپلو نوکرانو ته امر وکړ ،او دوی د چتیم پورې اړوند د پورمه د اوبو څخه په لوښو کې هغه ته راوړل ،او دوی هغه اوبه د افریقا د ځمکې د ټولو اوبو سره وزن کړې ،او دوی هغه اوبه د افریقا د اوبو په پرتله سپکې وموندلې. ۲۱او انجیاس دا خبره ولیده ،او هغه خپلو ټولو افسرانو ته امر وکړ چې د زرګونو او لسګونو زرو ډبرو پرې کوونکي راټول کړي ،او دوی بې شمیره ډبرې پرې کړې ،او جوړونکي راغلل او یو ډیر قوي پل یې جوړ کړ ،او دوی د چټیم له ځمکې څخه افریقا ته د اوبو چینه ولیږدوله ،او دا اوبه د ملکې یانیا او د هغې د ټولو اندیښنو لپاره وې ،د څښلو او پخولو ،مینځلو او غسل کولو لپاره ،او همدارنګه د ټولو تخمونو اوبه کولو لپاره چې له هغې څخه خواړه ترلسه کیدی شي ،او د ځمکې ټول میوې. ۲۲او پاچا امر وکړ چې دوی باید د چتیم خاوره په لویو کښتیو کې راوړي ،او دوی د جوړولو لپاره ډبرې هم راوړې ،او جوړونکو د ملکې یانیا لپاره ماڼۍ جوړې کړې ،او ملکه د خپلې ناروغۍ څخه روغه شوه. ۲۳او د کال په انقلب کې د افریقا لښکرې د معمول په څیر د چتیم خاورې ته د لوټ کولو لپاره راتلل ،او د الیفاز زوی افو د دوی راپور واورېد ،او هغه د دوی په اړه امر ورکړ او د دوی سره یې جګړه وکړه ،او دوی د هغه څخه وتښتېدل ،او هغه د چتیم ځمکه له دوی څخه وژغورله. ۲۴د کتیم اولدونو د افو زړورتیا ولیده ،او د کتیم اولدونو هوډ وکړ او افو یې په ځانونو باندې پاچا کړ ،او هغه د هغوی پاچا شو ،او کله چې هغه پاچا شو ،دوی لړل چې د توبل اولدونه او شاوخوا ټول ټاپوګان تر خپلې ولکې لندې راولي. ۲۵او د هغوی پاچا افو د هغوی په مشرۍ لړ او هغوی د توبل او ټاپوګانو سره جګړه وکړه او هغوی یې لندې کړل ،او کله چې هغوی له جګړې څخه راستانه شول نو هغوی د هغه لپاره د هغه حکومت نوی کړ ،او هغوی د هغه لپاره د هغه د شاهي استوګنځي او څوکۍ لپاره یو ډېر لوی ماڼۍ جوړه کړه ،او هغوی د هغه لپاره یو لوی تخت جوړ کړ ،او افو د چیتیم په ټوله خاوره او د ایټالیا په خاوره پنځوس کاله حکومت وکړ. څپرکی۶۲ ۱په هغه کال ،چې د اسراییلیانو د مصر ته د تلو اویامه کال و ،د یعقوب زوی روبین د مصر په خاوره کې مړ شو .روبین د یو سل او پنځه ویشت کلونو په عمر وو چې مړ شو ،او هغوی هغه په تابوت کې کېښود او هغه یې د خپلو زامنو په لس کې ورکړ. ۲او په اتیایم کال د هغه ورور دان مړ شو ،هغه د مرګ په وخت کې یو سل شل کاله وو ،او هغه هم په تابوت کې کېښودل شو او د هغه د زامنو په لس کې ورکړل شو. ۳په هغه کال د ادوم پاچا کوشام مړ شو او له هغه وروسته د بداد زوی حداد پنځه دېرش کاله پاچاهي وکړه؛ او په یواتیامه کال د یعقوب زوی یساکار په مصر کې مړ شو او یساکار د مړینې په وخت کې یو سل او دوه ویشت کلن و ،او هغه په مصر کې په یوه تابوت کې کیښودل شو او د خپلو زامنو په لس کې ورکړل شو. ۴او په دوه اتیایم کال کې د هغه ورور اشیر مړ شو ،هغه د یو سل دري ویشتو کلونو په عمر مړ شو ،او هغه په مصر کې په یوه تابوت کې کېښودل شو او د هغه د زامنو په لس کې ورکړل شو. ۵جاد په دري اتیایم کال کې مړ شو ،هغه د یو سل پنځه ویشتو کلونو و او په مصر کې په تابوت کې کېښودل شو او د هغه د زامنو په لس کې ورکړل شو.
110
جاشر
۶د ادوم د پاچا بداد زوی حداد د واکمنۍ په اته اتیام کال کې ،چې پنځوسم کال و ،حداد د عیسو ټول اولدونه راټول کړل او خپل ټول لښکر یې چې شاوخوا څلور سوه زره سړي وو ،چمتو کړ او د موآب خاورې ته لړ او د موآب سره د جګړې لپاره لړ او هغوی یې د خپل غلم په توګه وګمارل. ۷د موآب خلکو دا خبره واورېده او ډېر ووېرېدل .هغوی د مدیانیانو خلکو ته د ادوم د پاچا بداد د زوی حداد په وړاندې د جګړې لپاره د هغوی مرستې ته ولېږل. ۸هدد د موآب خاورې ته راغی ،موآبیان او مدیانیان د هغه سره د مخامخ کېدو لپاره راووتل او د موآب په میدان کې یې د هغه په وړاندې د جګړې لپاره ځانونه تیار کړل. ا ۹حداد د موآب سره جګړه وکړه او ډېر موآبیان او مدیانیان ووژل شول ،چې تقریبا دوه لکه سړى وو. ۱۰په موآب باندې جګړه ډېره سخته شوه ،کله چې موآبیانو ولیدل چې جګړه په هغوی باندې ډېره سخته شوه ،نو هغوی خپل لسونه کمزوري کړل او شاته یې وګرځېدل او د مدیانیانو لښکر یې پرېښود چې جګړه وکړي. ۱۱خو د مدیانیانو اولد د موآب د ارادې نه پوهېده ،خو هغوی په جګړه کې ځانونه قوي کړل او د حداد او د هغه د ټولو لښکرو سره یې جګړه وکړه او ټول مدیانیان د هغه په وړاندې ووژل شول. ۱۲حداد ټول میدیانیان په سخته ماتې سره ووژل او د تورې په څنډه یې ووژل ،او د موآب د مرستې لپاره راغلو خلکو څخه یې یو هم ژوندی پاتې نه کړ. ۱۳کله چې ټول مدیانیان په جنګ کې ووژل شول او د موآب اولدونه وتښتېدل ،نو حداد په هغه وخت کې ټول موآبیان د هغه غلمان کړل او هغوی د هغه د لس لندې شول او د امر سره سم یې کلنی مالیه ورکوله ،او حداد بېرته خپل هېواد ته لړ. ۱۴او د کال په بدلېدو سره ،کله چې د مدیانیانو پاتې خلکو چې په هغه خملک کې وو واورېدل چې د هغوی ټول وروڼه د موآب د خاطر د حداد سره په جګړه کې ووژل شول ،ځکه چې د موآب خلکو په جګړه کې شا اړولې وه او د جګړې لپاره یې مدیان پرېښود ،نو د مدیانیانو پنځو مشرانو د خپلو پاتې وروڼو سره چې په خپله خاوره کې پاتې وو ،پرېکړه وکړه چې د خپلو وروڼو د بدلې اخیستلو لپاره د موآب سره جګړه وکړي. ۱۵د مدیانیانو خلکو خپلو ټولو وروڼو ته ،د ختیځ خلکو ته او خپلو ټولو وروڼو ته ،د قطورې ټول اولدونه راغلل چې د موآب سره د جګړې لپاره د مدیانیانو سره مرسته وکړي. ۱۶د موآب خلقو دا خبره واورېده او ډېر ووېرېدل چې د مشرق ټول خلق د هغوئ په خلف د جنګ لپاره راغونډ شوي دي .نو د موآب خلقو د بدد زوئ حداد ته د ادوم خملک ته یو یادګار ولېږلو او وې وئیل، ۱۷اوس راشئ او زمونږ سره مرسته وکړئ او مونږ به مدیانیانو ته ماتې ورکړو ،ځکه چې هغوی ټول سره راټول شوي دي او د خپلو ټولو وروڼو ،د ختیځ د خلکو سره زموږ په وړاندې د جګړې لپاره راغلي دي ،ترڅو د مدیانیانو د وژل شویو بدله واخلي. ۱۸د ادوم بادشاه بداد زوئ حداد د خپل ټول لښکر سره د موآب خملک ته لړو چې د مدیانیانو سره جنګ وکړى ،او مدیانیانو او د مشرق طرف خلقو د موآب په مېدان کښې د موآب سره جنګ وکړو او د هغوئ په مینځ کښې ډېره سخته جګړه وشوه. ۱۹حدد ټول مدیانیان او د مشرق طرف خلک د تورې په زور ووژل او په هغه وخت کې حدد موآب د مدیانیانو له لسه وژغوره .او هغه کسان چې د مدیانیانو او د مشرق طرف ژوندي پاتې شول د حدد او د هغه د لښکرو څخه وتښتېدل .حدد په هغوی پسې د هغوی تر خاورې پورې روان شو او ډېر سخت قتل عام یې پرې وکړ او وژل شوي کسان په لره کې ووژل شول. ۲۰او حداد موآب د مدیانیانو له لس څخه وژغوره ،ځکه چې د مدیانیانو ټول اولدونه د تورې په زور ووژل شول ،او حداد بېرته خپل هېواد ته لړ. ۲۱له هغه ورځې راهیسې ،د مدیانیانو اولد د موآبیانو څخه کرکه کوله ،ځکه چې هغوی د هغوی لپاره په جګړه کې ووژل شول ،او د هغوی ترمنځ ټوله ورځ لویه او سخته دښمني وه. ۲۲او هغه ټول چې د مدیانیانو د خملک په لره موندل شوي وو د موآب د تخورې په وسیله ووژل شول ،او هغه ټول چې د موآبیانو د خملک په لره موندل شوي وو د مدیانیانو د تخورې په وسیله ووژل شول ،داسې د ډېرو ورځو لپاره مدیانیانو د موآب سره او موآب د مدیان سره وکړل. ۲۳په هغه وخت کې د یعقوب زوی یهودا په مصر کې مړ شو ،د یعقوب د مصر ته د تګ په اتیایم کال کې ،او یهودا د یو سل او نهه ویشتو کلونو په عمر مړ شو ،او هغوی هغه په تابوت کې کېښود او د هغه د زامنو په لس کې یې ورکړ. ۲۴او په نهه اتیایم کال کې نفتالي مړ شو ،هغه د یو سل دوه دېرشو کلونو و ،او هغه په تابوت کې کېښودل شو او د هغه د زامنو په لس کې ورکړل شو. ۲۵او د بنى السرائیلو د لمصر ته د تلو په یو نویم کال کښې ،چې د عیسو د زوئ ا للفاز د زوئ افو د لحتیم په اولد باندې د بادشاهۍ په دېرشم کال وو ،د افریقا خلق د لحتیم په اولد باندې د معمول په شان د هغوئ د لوټ کولو لپاره راغلل ،خو د دې دیارلسو کلونو لپاره هغوئ په هغوئ حمله ونۀ کړه. ۲۶او په هغه کال کې دوی هغوی ته راغلل ،او د الیفاز زوی افو د خپلو ځینو سړیو سره د هغوی سره مخامخ شو او هغوی یې په سختۍ سره ووژل ،او د افریقا لښکرې د افو څخه وتښتېدې او وژل شوي کسان د هغه په وړاندې ووژل شول ،او افو او د هغه سړیو هغوی تعقیب کړل ،تر هغه چې افریقا ته نږدې شول ،هغوی یې ووهل. ۲۷د افریقا پاچا انجیاس د افو د کار په اړه واورېدل ،او هغه یې ډېر ځوراوه ،او انجیاس ټول وخت د افو څخه وېرېده. څپرکی۶۳
111
جاشر
۱او په دري نویم کال کې د یعقوب زوی لوي په مصر کې مړ شو ،او لوي د یو سل اوه دېرشو کلونو و چې هغه مړ شو ،او هغوی هغه په تابوت کې کېښود او هغه د هغه د زامنو په لس کې ورکړ. ۲د لوي د مرګ څخه وروسته ،کله چې ټولو مصریانو ولیدل چې د یعقوب زامن ،د یوسف وروڼه مړه شوي دي ،نو ټولو مصریانو د یعقوب اولد ته عذاب ورکړ او د هغه ورځې څخه تر هغه ورځې پورې چې هغوی له مصر څخه ووتل ،د هغوی ژوند یې تریخ کړ .هغوی د هغوی څخه ټول انګور باغونه او پټي واخیستل چې حضرت یوسف هغوی ته ورکړي وو ،او ټول ښکلي کورونه چې اسرائیلیان په کې اوسېدل او د مصر ټول وازګه ،مصریانو د هغه وخت د یعقوب د زامنو څخه واخیستل. ۳په هغه ورځو کې د ټولو مصریانو لس د اسرائیلیانو په وړاندې ډېر سخت شو او مصریانو اسرائیلیانو ته زیان ورساوه تر دې چې اسرائیلیان د مصریانو له امله له خپلو ژوندونو څخه ستړي شول. ۴په هغو ورځو کې ،د اسراییلو د مصر ته د تلو په سلمه کال کې ،د مصر پاچا فرعون مړ شو او د هغه زوی میلول د هغه په ځای پاچا شو ،او د مصر ټول ځواکمن سړي او هغه نسل چې یوسف او د هغه وروڼه یې پیژندل په هغو ورځو کې مړه شول. ۵او د هغوی پر ځای یو بل نسل راپورته شو ،چې د یعقوب د زامنو او د هغو ټولو ښو کارونو او په مصر کې د هغوی د ټولو قدرتونو په اړه یې هیڅ معلومات نه درلودل. ۶نو له هغه ورځې څخه ټول مصریانو د یعقوب د زامنو ژوند تریخ کړ او هغوی یې په هر ډول سخت کار سره وځپل ،ځکه چې هغوی خپل نیکونه نه پېژندل چې د قحطۍ په ورځو کې یې هغوی ژغورلي وو. ۷او دا هم د څښتن له خوا د بني اسرائیلو لپاره وه ،چې په وروستیو ورځو کې د هغوی لپاره ګټه ولري ،ترڅو ټول بني اسرائیل خپل څښتن خدای وپېژني. ۸او د دې لپاره چې هغه نښې او لویې معجزې وپیژني چې څښتن به یې په مصر کې د خپلو خلکو اسراییلو لپاره وکړي ،ترڅو اسراییلیان د خپلو نیکونو د څښتن خدای څخه ووېرېږي او د هغه په ټولو لرو روان شي ،دوی او د دوی اولده ،ټول عمر. ۹ملول شل کلن وو چې پاچاهي یې پیل کړه او څلور نوي کاله یې پاچاهي وکړه .ټول مصریانو د هغه نوم د هغه د پلر په نوم فرعون کېښود ،لکه څنګه چې د دوی دود وو چې د مصر په هر پاچا باندې به یې حکومت کاوه. ۱۰په هغه وخت کې د افریقا د پاچا انجیاس ټول لښکر د معمول په څیر د چتیم په خاوره کې د لوټمارۍ لپاره خپور شو. ۱۱د عیسو د لمسي او د الیفاز زوی افو د هغوی خبر واورېد او د خپل لښکر سره د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره راووت او هلته په لره کې یې ورسره جګړه وکړه. ۱۲او افو د افریقا د پاچا لښکر د تورې په څنډه وواهه ،او یو یې هم پاتې نه کړ ،او حتی یو یې هم په افریقا کې خپل بادار ته راستون نه شو. ۱۳او انجیاس د دې خبرې په اړه واورېدل چې د الیفاز زوی افو د خپلو ټولو لښکرو سره څه کړي وو ،چې هغه یې له منځه وړي وو ، او انجیاس خپل ټول لښکر ،د افریقا د ځمکې ټول سړي ،د سمندر د غاړې د شګو په څیر ګڼ شمیر خلک راټول کړل. ۱۴او انجیاس خپل ورور لوکاس ته واستاوه او ورته ویې ویل :د خپلو ټولو سړو سره ماته راشه او زما سره مرسته وکړه چې افو او د چتیم ټولو ماشومانو ته چې زما سړي یې له منځه وړي دي ماتې ورکړم ،او لوکاس د خپل ټول لښکر سره راغی ،یو ډېر لوی ځواک ،د خپل ورور انجیاس سره د افو او د چتیم ماشومانو سره د جګړې لپاره مرسته وکړه. ۱۵افو او د کتیم ماشومانو دا خبره واورېده ،او ډېر ووېرېدل او په زړونو کې یې لویه وېره راغله. ۱۶افو د ادوم خاورې ته د ادوم پاچا بداد زوی حداد او د عیسو ټولو اولدونو ته یو لیک واستاوه، ۱۷ما اوریدلي دي چې د افریقا پاچا انجیاس زموږ سره د جګړې لپاره د خپل ورور سره راځي ،او موږ له هغه څخه ډیر ویره لرو ،ځکه چې د هغه لښکر ډیر لوی دی ،په ځانګړي توګه کله چې هغه زموږ سره د خپل ورور او د هغه لښکر سره راځي. ۱۸نو اوس تاسو هم زما سره راشئ او زما سره مرسته وکړئ ،او موږ به په ګډه د انجیاس او د هغه د ورور لوکوس په وړاندې جګړه وکړو ،او تاسو به موږ د دوی له لسونو وژغورئ ،مګر که نه ،نو پوه شئ چې موږ ټول به مړه شو. ۱۹د عیسو اولد د کتیم اولدونو او د هغوی پاچا افو ته یو لیک ولېږه چې پکې ویل شوي وو” :موږ د انجیاس او د هغه د خلکو سره جګړه نشو کولی ځکه چې زموږ ترمنځ د سولې تړون د ډېرو کلونو راهیسې دی ،د لومړي پاچا بالع د وخت څخه او د مصر د پاچا یعقوب د زوی یوسف د وخت څخه ،چې موږ ورسره د اردن په بله غاړه کې جګړه وکړه کله چې هغه خپل پلر ښخ کړ. ۲۰کله چې افو د خپلو ورونو یعنې د عیسو د اولد خبرې واورېدې ،نو هغه د هغوی څخه ځان وساته ،او افو د انجیاس څخه ډېر ووېرېده. ۲۱او انجیاس او د هغه ورور لوکوس خپل ټول ځواکونه ،شاوخوا اته سوه زره سړي ،د چیتیم د اولدونو په وړاندې چمتو کړل. ۲۲د کتیم ټولو خلکو افو ته وویل" :زموږ لپاره د خپل نیکه خدای ته دعا وکړه ،شاید هغه موږ د انجیاس او د هغه د لښکر څخه وژغوري ،ځکه چې موږ اوریدلي دي چې هغه یو لوی خدای دی او هغه ټول هغه کسان وژغوري چې په هغه باور لري". ۲۳افو د هغوی خبرې واورېدې ،او افو څښتن ته دعا وکړه او ویې ویل: ۲۴۰زما د نیکونو ابراهیم او اسحاق خدایه ،نن زه پوهیږم چې ته ریښتینی خدای یې ،او د قومونو ټول خدایان بې ګټې او بې ګټې دي. ۲۵نن ورځ ماته خپل هغه تړون را په یاد کړه چې زموږ د پلر ابراهیم سره یې کړی و ،هغه تړون چې زموږ نیکونو موږ ته راکړی و ، او نن ورځ زما سره د ابراهیم او اسحاق په خاطر مهرباني وکړه ،او ما او د هیتیم اولدونه د افریقا د پاچا له لس څخه وژغوره چې زموږ په وړاندې د جګړې لپاره راځي. ۲۶څښتن د افو خبره واورېده او د حضرت ابراهیم او حضرت اسحاق له امله یې پر هغه رحم وکړ .څښتن افو او د هتیم اولدونه د انجیاس او د هغه د خلکو له لسه وژغورل. ۲۷او افو په هغه ورځ د افریقا د پاچا انجیاس او د هغه د ټولو خلکو سره جګړه وکړه ،او څښتن د انجیاس ټول خلک د هیتیم اولدونو ته وسپارل. 112
جاشر
۲۸او په انجیاس باندې جګړه سخته شوه ،او افو د انجیاس ټول سړي او د هغه ورور لوکاس د تورې په څنډه ووژل ،او د هغې ورځې تر ماښامه پورې شاوخوا څلور سوه زره سړي ووژل شول. ۲۹او کله چې انجیاس ولیدل چې د هغه ټول سړي مړه شوي ،نو هغه د افریقا ټولو اوسیدونکو ته یو لیک واستاوه چې هغه ته راشي او په جګړه کې ورسره مرسته وکړي ،او په لیک کې یې ولیکل" ،ټول هغه څوک چې په افریقا کې موندل کیږي باید له لسو کلونو او پورته عمر لرونکو څخه ما ته راشي؛ ټول باید ما ته راشي ،او وګورئ که هغه ونه رسیږي نو مړ به شي ،او ټول هغه څه چې هغه لري ،د هغه د ټولې کورنۍ سره ،پاچا به یې واخلي". ۳۰او د افریقا ټول پاتې اوسیدونکي د انجیاس په خبرو ویره شول ،او له ښار څخه شاوخوا درې سوه زره نارینه او هلکان ،چې عمرونه یې له لسو کلونو څخه پورته وو ،ووتل او انجیاس ته راغلل. ۳۱او د لسو ورځو په پای کې انجیاس د افو او د هیتیم د ماشومانو په وړاندې بیا جګړه پیل کړه ،او د دوی ترمنځ ډیره لویه او سخته جګړه وه. ۳۲او د انجیاس او لوکوس له لښکر څخه ،زیفو ډېر ټپیان خپل لس ته واستول ،شاوخوا دوه زره سړي ،او د انجیاس د لښکر مشر سوسفتار په هغه جګړه کې ووژل شو. ۳۳او کله چې سوسیفتار سقوط وکړ ،افریقایي ځواکونو د تیښتې لپاره شا وګرځوله ،او دوی وتښتېدل ،او انجیاس او د هغه ورور لوکوس ورسره وو. ۳۴افو او د کتیم اولدونو هغوی تعقیب کړل ،او په لره کې یې شاوخوا دوه سوه کسان ووژل ،او هغوی د انجیاس زوی عزدروبل تعقیب کړ چې د خپل پلر سره تښتېدلی و ،او هغوی د هغه شل تنه په لره کې ووژل ،او عزدروبل د کتیم اولدونو څخه وتښتېد ،او هغوی هغه ونه وژلو. ۳۵او انجیاس او د هغه ورور لوکوس د خپلو نورو سړیو سره وتښتېدل ،او دوی وتښتېدل او په ویره او ویره سره افریقا ته راغلل ،او انجیاس ټول ورځې ویره درلوده چې د الیفاز زوی افو به ورسره جګړه وکړي. څپرکی۶۴ ۱په هغه وخت کې د بعور زوی بلعام د انجیاس سره په جګړه کې وو ،او کله چې هغه ولیدل چې افو په انجیاس باندې غالب شو ،نو له هغه ځای څخه وتښتېد او ختیم ته راغی. ۲افو او د هیتیم اولدونو هغه په ډېر عزت سره ومانه ،ځکه چې افو د بلعام حکمت پوهیده ،او افو بلعام ته ډېرې ډالۍ ورکړې او هغه د هغه سره پاتې شو. ۳کله چې افو له جګړې څخه راستون شو ،نو هغه د کتیم ټولو ماشومانو ته امر وکړ چې وشمېرل شي چې د هغه سره په جګړه کې تللي وو ،او وګورئ چې یو یې هم ورک نه شو. ۴افو په دې کار خوشحاله شو ،او خپل سلطنت یې نوی کړ ،او خپلو ټولو رعیتانو ته یې میلمستیا وکړه. ۵خو افو څښتن یاد نه کړ او په دې یې فکر ونه کړ چې څښتن په جګړه کې د هغه سره مرسته کړې وه او هغه او د هغه خلک یې د افریقا د پاچا له لس څخه ژغورلي وو ،خو بیا هم د هیتیم د اولدونو او د عیسو د بدکارو اولدونو په لرو روان و ،ترڅو د نورو خدایانو عبادت وکړي چې د هغه وروڼو عیسو اولدونو ورته ښوولي وو؛ له همدې امله ویل کیږي چې له بدکارانو څخه بدکاري راځي. ۶او افو د چیتیم په ټولو اولدونو باندې په ډاډ سره حکومت کاوه ،خو هغه څښتن یې نه پېژنده چې هغه او د هغه ټول خلک یې د افریقا د پاچا له لس څخه ژغورلي وو؛ او د افریقا لښکرې نور چیتیم ته د معمول په څیر د لوټ کولو لپاره نه راغلې ،ځکه چې دوی د چیتیم د ځواک څخه خبر وو چې دوی یې ټول د تورې په څنډه کې وژلي وو ،نو انجیاس د الیفاز د زوی چیتیم او د چیتیم د اولدونو څخه ټوله ورځ ویره درلوده. ۷په هغه وخت کې چې افو له جګړې څخه راستون شو ،او کله چې افو ولیدل چې څنګه یې د افریقا په ټولو خلکو باندې بری ترلسه کړ او په جګړه کې یې د تورې په زور سره هغوی ته ماتې ورکړه ،نو افو د هیتیم له اولدې سره مشوره وکړه چې مصر ته لړ شي او د یعقوب د زامنو او د مصر د پاچا فرعون سره جګړه وکړي. ۸ځکه چې افو واورېدل چې د مصر قوي سړي مړه شوي دي او یوسف او د هغه وروڼه او د یعقوب زامن مړه شوي دي او د دوی ټول اولدونه یعنې اسراییلیان په مصر کې پاتې دي. ۹افو دا سوچ وکړ چې د هغوی او ټول مصر سره جنګ وکړي ،ترڅو د خپلو ورونو یعني د عیسو د اولدې څخه بدل واخلي ،کوم چې یوسف د خپلو ورونو او ټولو مصریانو سره د کنعان په خاوره کې هغه وخت ووژل کله چې دوی په حبرون کې د یعقوب د ښخولو لپاره لړل. ۱۰افو د ادوم پادشاه بداد زوی حداد او د هغه ټولو وروڼو یعنې د عیسو اولد ته استازي ولېږل او ورته ویې ویل: ۱۱آیا تا نه وو ویلي چې ته به د افریقا د پاچا سره جګړه ونه کړې ځکه چې هغه ستا د تړون غړی دی؟ ګوره ما ورسره جګړه وکړه او هغه او د هغه ټول خلک مې ووهل. ۱۲نو اوس ما دا اراده کړې ده چې د مصر او د یعقوب د اولدې سره چې هلته دي جګړه وکړم ،او زه به له هغوی څخه د هغه څه بدل واخلم چې یوسف ،د هغه وروڼو او نیکونو په کنعان کې زموږ سره وکړل کله چې دوی د خپل پلر د ښخولو لپاره حبرون ته لړل. ۱۳اوس که تاسو غواړئ چې زما سره د هغوی او مصر په وړاندې په جګړه کې مرسته وکړئ ،نو موږ به د خپلو ورونو بدله واخلو. ۱۴د عیسو اولد د افو خبرې واورېدلې ،او د عیسو اولد ډېر لوی قوم سره راټول شو او د افو او د هتیم د خلکو سره په جګړه کې د مرستې لپاره لړل. 113
جاشر
۱۵نو افو د مشرق ټولو خلقو او د اسماعیل ټولو اولدونو ته د دې په شان خبرې ولېږلې ،او هغوئ راټول شول او د افو او د حطیم د اولدونو سره د لمصر په جنګ کښې مرسته وکړه. ۱۶او ټول بادشاهان ،د ادوم بادشاه او د مشرق اولدونه ،د اسماعیل ټول اولد او د ختیم بادشاه افو لړل او خپل ټول لښکر یې په حبرون کې تیار کړو. ۱۷او کمپ ډېر دروند و ،چې د درې ورځو په اوږدوالي اوږد و ،داسې خلک وو لکه د سمندر د غاړې د شګو په څېر چې شمېرل یې ناشونی وو. ۱۸نو دا ټول بادشاهان د خپلو لښکرو سره لړل او د ټول مصر په وړاندې په جګړه کې راغلل او د فتروس په دره کې یې خېمې ودرولې. ۱۹ټول مصریان د هغوی خبر واورېد او هغوی هم سره راټول شول ،د مصر د خاورې او د مصر د ټولو ښارونو ټول خلک چې شاوخوا درې سوه زره وو. ۲۰د مصریانو هم هغه بنى السرائیلیان ولېږل چې په هغه وخت کې د جوشن په خملک کې وو او د دې بادشاهانو سره جنګ کولو لپاره هلته راغلل. ۲۱نو د اسراییلو سړي سره راټول شول او شاوخوا یو سل او پنځوس تنه وو ،او د مصریانو سره د مرستې لپاره جګړې ته لړل. ۲۲د اسراییلو او مصریانو سړي ووتل ،تقریبا درې لکه او یو سل او پنځوس سړي وو ،او د دې پاچاهانو سره د جګړې لپاره لړل ،او دوی د جوشن د سیمې څخه د فتروس په مقابل کې ولړ شول. ۲۳خو مصریانو په اسرائیلیانو باور نه کاوه چې د جګړې لپاره د هغوی سره په کمپونو کې لړ شي ،ځکه چې ټولو مصریانو ویل :کېدای شي چې اسرائیلیان موږ د عیسو او اسماعیل اولد ته وسپاري ،ځکه چې هغوی د هغوی وروڼه دي. ۲۴ټولو مصریانو بني اسرائیلو ته وویل" :دلته په خپلو ځایونو کې سره ودریږئ ،موږ به لړ شو او د عیسو او اسماعیل د اولدې سره به جګړه وکړو .که چېرې دا پادشاهان پر موږ غالب شي ،نو تاسو ټول په هغوی باندې حمله وکړئ او زموږ سره مرسته وکړئ ".بني اسرائیلو هم همداسې وکړل. ۲۵د عیسو د لمسي الیفاز زوی افو او د ادوم د پاچا بدد زوی حداد د هغوی ټولې ډلې او د ختیځ ټول خلک او د اسماعیل اولد چې د شګو په څېر ډېر وو ،د تعکپنچس په مقابل کې د فتروس په دره کې خېمې ودرولې. ۲۶د بعور زوی بلعام د شام د افو په کمپ کې وو ،ځکه چې هغه د کتیم د خلکو سره جګړې ته راغلی و ،او بلعام د افو او د هغه د سړو په نظر کې ډېر عزتمن سړی وو. ۲۷افو بلعام ته وویل” :زمونږ لپاره د فال په وسیله هڅه وکړه چې پوه شو چې څوک به په جګړه کې بریالی شي ،موږ یا مصریان“. ۲۸بلعام پاڅېد او د فال وهلو هنر یې وازمایه ،او هغه په دې کې ماهر و ،خو هغه وارخطا شو او کار یې په لس کې له منځه لړ. ۲۹هغه بیا هڅه وکړه خو بریالی نه شو ،او بلعام له دې څخه مایوسه شو او پریښود او بشپړ یې نه کړ ،ځکه چې دا د څښتن له خوا وه ، ترڅو افو او د هغه خلک د اسراییلو د اولدې په لس کې راشي ،چا چې په خپل جنګ کې په څښتن ،د خپلو نیکونو خدای باندې باور درلود. ۳۰افو او حداد خپل لښکر د جګړې لپاره ودراوه ،او ټول مصریان یوازې د هغوی په وړاندې ووتل ،تقریبا درې سوه زره سړي ،او د اسراییلو یو سړی هم د هغوی سره نه و. ۳۱ټولو مصریانو د فتروس او تعخپنچ په مقابل کې د دې پاچاهانو سره جګړه وکړه او د مصریانو په وړاندې جګړه ډېره سخته وه. ۳۲په هغه جګړه کې پادشاهان د مصریانو څخه ډېر قوي وو ،او په هغه ورځ د مصر شاوخوا یو سل اتیا تنه ووژل شول ،او د پادشاهانو د لښکرو شاوخوا دېرش تنه ووژل شول ،او د مصر ټول خلک د پادشاهانو څخه وتښتېدل .نو د عیسو او اسماعیل اولده په مصریانو پسې لړه او تر هغه ځای پورې یې ووهله چې د بني اسرائیلو کمپ و. ۳۳ټولو مصریانو بني اسرائیلو ته چغه کړه او ویې ویل" :زمونږ سره ژر راشئ او مرسته وکړئ او موږ د عیسو ،اسماعیل او د کتیم د اولدونو څخه وژغورئ". ۳۴او د بنى السرائیلو هغه سل پنځوس سړى د خپلو ځایونو نه د دې بادشاهانو خېمو ته وتښتېدل ،او بنى السرائیلو خپل ما للک خخدائ ته فریاد وکړو چې هغوئ بچ کړى. ۳۵ما للک خخدائ د بنى السرائیلو خبره واورېده او ما للک خخدائ د ټولو بادشاهانو سړو ته د هغوئ په لس کښې ورکړه ،او بنى السرائیلو د دې بادشاهانو سره جنګ وکړو او بنى السرائیلو د بادشاهانو تقریبا ا څلور زره سړى ووژل. ۳۶څښتن د پاچاهانو په لښکر کې سخته وېره واچوله ،نو د اسراییلیانو وېره په هغوی باندې راغله. ۳۷د ټولو پاچاهانو لښکر د اسراییلیانو څخه وتښتېد او اسراییلیانو د کوش د خاورې تر سرحدونو پورې د هغوی د وهلو لپاره تعقیب کړل. ۳۸خو بنى السرائیلو په لره کښې دوه زره نور سړى ووژل ،او یو هم د بنى السرائیلو نه ووژلے شو. ۳۹کله چې مصریانو ولیدل چې بني اسرائیلو د پاچاهانو سره د دومره لږو خلکو سره جګړه کړې وه او جګړه د هغوی په وړاندې ډېره سخته وه، ۴۰ټول مصریان د سختې جګړې له امله له خپلو ژوندونو څخه ډېر ووېرېدل او ټول مصریان وتښتېدل ،هر یو سړي ځانونه د لښکرو څخه پټ کړل او ځانونه یې په لره کې پټ کړل او اسرائیلیان یې د جګړې لپاره پرېښودل. ۴۱بنى السرائیلو د بادشاهانو سړو ته سخت شکست ورکړو او هغوئ د خکوش خملک سرحد ته وشړل او د هغوئ نه واپس لړل. ۴۲ټول اسراییلیان پوه شول چې مصریانو ورسره څه کړي وو ،یعنې په جګړه کې له هغوی څخه تښتېدلي وو او هغوی یې یوازې پریښودل چې جګړه وکړي. ۴۳نو بنى السرائیلو هم چالکى وکړه .کله چې بنى السرائیلیان د جنګ نه راستنېدل ،نو هغوئ په لره کښې ځینې لمصریان وموندل او هلته یې ووژل. ۴۴او کله چې هغوی ووژل ،نو هغوی ته یې دا خبرې وکړې: 114
جاشر
۴۵ولې تاسو زمونږ څخه لړل او مونږ مو چې لږ ځو ،د دې پاچاهانو سره د جګړې لپاره ولې لړل؟ د هغوی قوم ډېر لوی وو چې موږ ووژني او خپل ځانونه وژغورئ؟ ۴۶او بنى السرائیلیان چې په لره کښې ورسره مخامخ شول ،نو بنى السرائیلو یو بل ته ووئیل” ،وهل ،وهل ،ځکه چې هغه یو اسماعیلي ،یا ادومي ،یا د کتیم د اولد نه دے “.او هغوئ د هغۀ په سر ودرېدل او هغه یې ووژلو او هغوئ ته پته ولګېده چې هغه یو مصري دے. ۴۷بنى السرائیلو دا کارونه په چالکۍ سره د لمصریانو په لخلف وکړل ،ځکه چې هغوئ په جنګ کښې پرېښودل او د هغوئ نه تښتېدلي وو. ۴۸په دې ډول بنى السرائیلو په لره کښې د لمصریانو نه دوه سوه سړى ووژل. ۴۹ټولو مصریانو هغه بدکاري ولیدله چې بني اسرائیلو ورسره کړې وه ،نو ټول مصریان د بني اسرائیلو څخه ډېر ووېرېدل ،ځکه چې هغوی د هغوی لوی قدرت لیدلی و ،او یو هم د هغوی له لسه نه و وژل شوی. ۵۰نو ټول اسرائیلیان په خوشحالۍ سره د جوشن په لره راستانه شول او د مصر پاتې خلک هر یو خپل ځای ته راستانه شول. څپرکی۶۵ ۱د دې پېښو وروسته ،د مصر د پاچا فرعون ټول سلکاران او د مصر ټول مشران سره راټول شول او د پاچا په وړاندې راغلل او په ځمکه یې سجده وکړه او د هغه په وړاندې کښېناستل. ۲او د مصر مشاورینو او مشرانو پاچا ته وویل: ۳ګوره ،د بنى السرائیلو قوم زمونږ نه ډېر لوئ او طاقتور دے ،او تۀ هغه ټول بد کارونه پوهېږې چې کله مونږ د جنګ نه راستانه شوو نو په لره کښې یې زمونږ سره وکړل. ۴او تا د هغوی قوي ځواک هم لیدلی دی ،ځکه چې دا ځواک د هغوی د پلرونو څخه دی ،ځکه چې یوازې یو څو سړي د شګو په څیر ګڼ شمیر خلکو په وړاندې ودریدل ،او د تورې په څنډه یې ووهل ،او یو یې هم نه دی وژل شوی ،نو که دوی ډیر وای نو بیا به یې په بشپړه توګه له منځه وړی وای. ۵نو اوس مونږ ته مشوره راکړه چې د هغوی سره څه وکړو ،تر څو چې موږ هغوی په تدریجي ډول له خپل منځ څخه له منځه یوسو ، هسې نه چې هغوی په دې خاوره کې زموږ لپاره ډېر شي. ۶ځکه چې که چېرې بني اسرائیل په دې خاوره کې ډېر شي ،نو هغوی به زمونږ په وړاندې خنډ شي ،او که کومه جګړه وشي ،نو هغوی به په خپل لوی ځواک سره زمونږ په وړاندې زموږ له دښمن سره یوځای شي ،زمونږ په وړاندې به وجنګېږي ،مونږ به له دې خاورې څخه وباسي او له هغې څخه به لړ شي. ۷نو بادشاه د لمصر مشرانو ته جواب ورکړو او ورته یې ووئیل” ،دا هغه منصوبه ده چې د بنى السرائیلو په خلف تجویز شوې ده ،چې مونږ به ترې نۀ ځو. ۸وګورئ په دې خاوره کې پتوم او رعمسیس ښارونه دي چې د جګړې په وړاندې خوندي نه دي ،دا ستاسو او زموږ لپاره لزمه ده چې هغه جوړ کړو او قوي یې کړو. ۹نو اوس لړ شه او د هغوی سره چالکي وکړه او د فرعون په امر په مصر او جشن کې اعلن وکړه چې ووایه: ۱۰د مصر ټولو خلکو ،د جوشن ،فتروس او د هغوی ټولو اوسیدونکو !پاچا موږ ته امر کړی دی چې د پتوم او رعمسیس ښارونه جوړ کړو او د جګړې لپاره یې قوي کړو .ستاسو په منځ کې ،د ټول مصر ،د اسراییلو او د ښارونو د ټولو اوسیدونکو څخه ،څوک چې زموږ سره د جوړولو لپاره لیواله دي ،هر یو ته به د پاچا په امر هره ورځ خپل مزدوري ورکړل شي .نو لومړی لړ شئ او په هوښیارۍ سره کار وکړئ ،او ځانونه راټول کړئ او د پتوم او رعمسیس ښارونه د جوړولو لپاره راشئ. ۱۱او کله چې تاسو ودانۍ جوړوئ ،نو د پاچا په امر هره ورځ په ټول مصر کې داسې اعلن وکړئ. ۱۲او کله چې د بنى السرائیلو نه څوک ستا سره د جوړولو دپاره راشى ،نو د څو ورځو لپاره هره ورځ د هغوئ مزدوري ورکړه. ۱۳او وروسته له دې چې دوی ستاسو سره د خپل ورځني مزد لپاره ودانۍ جوړ کړي ،هره ورځ یو په یو په پټه له دوی څخه ځان لرې کړئ ،او بیا به تاسو پورته شئ او د دوی د کار مالکان او افسران شئ ،او تاسو به وروسته دوی پریږدئ چې پرته له معاش څخه جوړ کړي ،او که دوی انکار وکړي ،نو بیا به یې په خپل ټول ځواک سره د جوړولو لپاره مجبور کړئ. ۱۴او که تاسو دا کار وکړئ نو دا به زموږ لپاره ښه وي چې د اسراییلو د خلکو په وړاندې خپله ځمکه قوي کړو ،ځکه چې د ودانیو او کار د ستړیا له امله ،د اسراییلو اولدونه به کم شي ،ځکه چې تاسو به هغوی ورځ په ورځ د خپلو ښځو څخه محروم کړئ. ۱۵د مصر ټولو مشرانو د فرعون مشوره واورېده او دا مشوره د هغوی په نظر کې ،د فرعون د درباریانو او د ټولو مصریانو په نظر کې ښه ښکاره شوه او هغوی د پاچا د امر سره سم عمل وکړ. ۱۶نو ټول نوکران د بادشاه نه لړل او په ټول لمصر ،تعکپنچ ،جوشن او د لمصر په شاوخوا ټولو ښارونو کښې یې اعلن وکړو چې، ۱۷تاسو ولیدل چې د عیسو او اسماعیل اولدونو زمونږ سره څه وکړل ،هغوی زمونږ سره جنګ ته راغلل او غوښتل یې چې مونږ له منځه یوسي. ۱۸نو اوس بادشاه مونږ ته امر وکړ چې ځمکه مضبوطه کړو ،د پتوم او رعمسیس ښارونه جوړ کړو ،او که چیرې دوی بیا زمونږ په وړاندې راشي نو د جګړې لپاره یې مضبوط کړو. ۱۹ستاسو هر څوک چې د مصر او اسرائیلو څخه زمونږ سره د جوړولو لپاره راشي ،هغه ته به د پاچا له خوا هره ورځ مزدوري ورکړل شي ،لکه څنګه چې هغه موږ ته امر کړی دی. ۲۰کله چې مصریانو او ټولو اسرائیلیانو د فرعون د درباریانو خبرې واورېدې ،نو مصریانو او اسرائیلیانو د فرعون د درباریانو ،پتوم او رعمسیس سره د ودانیو جوړولو لپاره راغلل ،مګر د لویانو څخه یو هم د خپلو وروڼو سره د جوړولو لپاره راغی نه. 115
جاشر
۲۱د فرعون ټولو نوکرانو او د هغه ټولو شهزادګانو په لومړي سر کې د ټولو اسراییلیانو سره د ورځني مزدورانو په توګه د جوړولو لپاره دوکه وکړه ،او په پیل کې یې اسراییلیانو ته خپله ورځنۍ مزدوري ورکړه. ۲۲د فرعون نوکرانو د ټولو اسراییلیانو سره یوځای ودانۍ جوړې کړې او د یوې میاشتې لپاره یې د اسراییلیانو سره په دې کار کې کار وکړ. ۲۳او د میاشتې په پای کې ،د فرعون ټول درباریان هره ورځ په پټه د اسرائیلیانو څخه ووتل. ۲۴نو په هغه وخت کې اسراییلیان کار ته دوام ورکړ ،خو بیا یې خپله ورځنۍ مزدوري ترلسه کړه ،ځکه چې په هغه وخت کې د مصریانو څخه ځینې ل تر اوسه د اسراییلیانو سره کار کاوه؛ نو مصریانو په هغه ورځو کې اسراییلیانو ته خپله مزدوري ورکړه ،ترڅو دوی ،د دوی ملګري کارګران ،هم د خپل کار لپاره مزدوري واخلي. ۲۵د یو کال او څلورو میاشتو په پای کې ټول مصریان د اسرائیلیانو څخه ووتل ،نو اسرائیلیان یوازې په کار کې بوخت پاتې شول. ۲۶کله چې ټول مصریان د اسرائیلیانو څخه ووتل ،نو هغوی بېرته راغلل او په هغوی باندې ظلم کوونکي او ماموران شول .ځینې یې د اسراییلیانو د مشرانو په توګه ودرېدل ترڅو هغه ټول شیان چې دوی ته یې ورکول د هغوی د کار په بدل کې ترلسه کړي. ۲۷مصریانو هره ورځ د اسرائیلیانو سره داسې کول ،ترڅو د هغوی په کار کې هغوی ته تکلیف ورکړي. ۲۸ټول بنى السرائیلیان په یوازې ځان په کار بوخت وو ،او لمصریانو د هغه وخت نه پس بنى السرائیلو ته هیڅ مزدوري نه ورکوله. ۲۹کله چې د اسرائیلو ځینو سړو د مزدورۍ د نه ورکولو له امله له کار کولو څخه انکار وکړ ،نو د فرعون غلمانو او نوکرانو په هغوی ظلم وکړ او سخت وهل یې او په زور یې بېرته راوستل چې د خپلو ورونو سره کار وکړي .ټولو مصریانو ټول عمر د اسرائیلیانو سره همداسې کول. ۳۰ټول اسرائیلیان په دې کار سره د مصریانو څخه ډېر ووېرېدل .ټول اسرائیلیان بېرته راستانه شول او پرته له اجورې څخه یې کار کاوه. ۳۱بنى السرائیلو پتوم او رعمسیس ښارونه جوړ کړل ،او ټولو بنى السرائیلو کار وکړو ،ځینو خښتې جوړولې او ځینو یې ودانۍ جوړولې ، بنى السرائیلو د لمصر ټوله زمکه او د هغې دېوالونه جوړول او مضبوطول ،او بنى السرائیلو د ډېرو کلونو لپاره په کار بوخت وو ،تر هغه وخته پورې چې هغه وخت راغلو چې ما للک خخدائ هغوئ یاد کړل او د لمصر نه یې راوویستل. ۳۲مګر د لویانو اولد د پیل څخه تر هغه ورځې پورې چې هغوی له مصر څخه راووتل ،د خپلو اسرائیلیانو سره په کار کې بوخت نه وو. ۳۳د لویانو ټول اولدونه پوهېدل چې مصریانو دا ټولې خبرې د اسرائیلیانو سره په دوکه کړې وې ،نو له همدې امله لویانو د خپلو ورونو سره کار ته له ورتګ څخه ډډه وکړه. ۳۴مصریانو د لویانو څخه وروسته کار ونه کړ ،ځکه چې هغوی په پیل کې د خپلو وروڼو سره نه وو ،نو له همدې امله مصریانو هغوی یوازې پرېښودل. ۳۵د مصریانو لسونه په دې کار کې د اسرائیلیانو په وړاندې په دوامداره توګه سخت وو ،او مصریانو په اسرائیلیانو باندې په سختۍ سره کار کاوه. ۳۶مصریانو د بني اسرائیلو ژوند په سخت کار ،د خښتو او خښتو په جوړولو او همدارنګه په پټیو کې په هر ډول کار سره تریخ کړ. ۳۷او بنى السرائیلو د لمصر بادشاه ملول ته" مرور ،د لمصر بادشاه "نوم ورکړو ،ځکه چې د هغۀ په وخت کښې لمصریانو د هر ډول کار کولو سره د هغوئ ژوند تریخ کړے وو. ۳۸مصریانو په اسرائیلیانو باندې ټول کارونه کول ،نو هغوی به یې په سختۍ سره کول ترڅو په اسرائیلیانو باندې سخت ظلم وکړي .هر څومره چې هغوی په هغوی باندې ظلم زیاتی کاوه ،هغومره یې شمېر زیاتېده او مصریان د اسرائیلیانو په خاطر غمجن کېدل. څپرکی۶۶ ۱په هغه وخت کې د ادوم د پاچا بداد زوی حداد مړ شو او د هغه په ځای سمله چې د مشرق د خلکو د خاورې مسریکه څخه و ،پاچا شو. ۲د مصر د پاچا فرعون د واکمنۍ په دیارلسم کال کې ،چې د اسراییلیانو مصر ته د تګ یو سل او پنځه ویشتم کال و ،سمله په ادوم باندې اتلس کاله حکومت وکړ. ۳او کله چې هغه پاچا شو ،نو هغه خپل لښکر راوویست ترڅو د الیفاز زوی افو او د چتیم اولدونو سره جګړه وکړي ،ځکه چې دوی د افریقا د پاچا انجیاس سره جګړه کړې وه ،او دوی د هغه ټول لښکر له منځه یوړ. ۴خو هغه ورسره ونه جنګېد ،ځکه چې د عیسو اولد هغه منع کړ او ویې ویل چې هغه د دوی ورور دی .نو سمله د عیسو د اولدونو خبره ومنله او د خپلو ټولو لښکرو سره د ادوم خاورې ته راستون شو او د الیفاز د زوی افو سره د جګړې لپاره لړ نه شو. ۵د مصر پاچا فرعون دا خبره واورېده او ویې ویل :د ادوم پاچا سمله پرېکړه کړې ده چې د کتیم د اولدې سره جګړه وکړي او وروسته به د مصر په وړاندې د جګړې لپاره راشي. ۶کله چې مصریانو دا خبره واورېدله ،نو هغوی په اسرائیلیانو باندې سخت کار زیات کړ ،ترڅو اسرائیلیان ورسره هغه ډول چلند ونه کړي لکه څنګه چې یې د حداد په وخت کې د عیسو د اولدې سره په جګړه کې کړي وو. ۷نو مصریانو بنى السرائیلو ته وویل” :ژر شئ ،خپل کار وکړئ ،خپل کار بشپړ کړئ او ځمکه مضبوطه کړئ ،ترڅو ستاسو وروڼه د عیساؤ اولد زمونږ سره د جنګ کولو لپاره رانه شي ،ځکه چې ستاسو په خاطر به هغوی زمونږ سره جنګ وکړي“. ۸اسرائیلیانو هره ورځ د مصریانو په څېر کار کاوه .مصریانو په اسرائیلیانو باندې ظلم کاوه ترڅو په خپل هېواد کې یې کم کړي. ۹خو څنګه چې مصریانو په اسرائیلیانو باندې سخت کار زیات کړ ،نو اسرائیلیان هم زیات شول او ډېر شول او ټول مصر د اسرائیلیانو څخه ډک شو. 116
جاشر
۱۰د اسرائیلیانو د مصر ته د ننوتلو په یو سل او پنځه ویشتم کال کې ،ټولو مصریانو ولیدل چې د دوی پلن د اسرائیلیانو په وړاندې بریالی نه شو ،بلکې دوی زیات شول او ډېر شول ،او د مصر خاوره او د جوشن ځمکه د اسرائیلیانو څخه ډکه شوه. ۱۱نو د مصر ټول مشران او هوښیاران د فرعون مخې ته راغلل او هغه ته یې سجده وکړه او د هغه په وړاندې کښېناستل. ۱۲د لمصر ټولو مشرانو او هوښیارانو بادشاه ته ووئیل” ،بادشاه دې تل ژوندے وي ،تا مونږ ته د بنى السرائیلو په خلف مشوره راکړه او مونږ هم د بادشاه د خحکم سره سم عمل وکړو“. ۱۳خو د مزدورۍ د زیاتوالي په تناسب سره هغوی په ځمکه کې ډېرېږي او وده کوي ،او وګورئ چې ټول هېواد له هغوی ډک دی. ۱۴نو اوس زمونږ باداره او بادشاه ،د ټولو لمصریانو سترګې ستا په طرف دي چې د خپل حکمت سره هغوئ ته مشوره ورکړې چې په بنى السرائیلو غالب شى او هغوئ تباه کړى یا د خملک نه یې لرې کړى .بادشاه هغوئ ته په جواب کښې ووئیل” ،تاسو ته په دې معامله کښې مشوره درکړه چې مونږ ته پته ولګى چې د هغوئ سره څۀ کول پکار دي“. ۱۵او د بادشاه د مشاورینو څخه یو افسر ،چې نوم یې ایوب وو ،د عوض په خاوره کې د میسوپوتامیه څخه وو ،بادشاه ته یې ځواب ورکړ او ویې ویل: ۱۶که چېرې پاچا خوشحاله شي ،نو هغه دې د خپل خدمتګار مشوره واوري .پاچا ورته وویل :ووایه. ۱۷نو ایوب د بادشاه ،شهزادګانو او د لمصر د ټولو مشرانو په وړاندې خبرې وکړې او وې وئیل، ۱۸ګوره ،د بادشاه مشوره چې هغه پخوا د بنى السرائیلو د کار درناوى کولو مشوره ورکړې وه ډېره ښه ده ،او تاسو باید د تل لپاره د هغو کار کوونکو څخه لرې نه کړئ چې کار کوي. ۱۹خو دا هغه مشوره ده چې د هغې په واسطه تاسو کولی شئ هغوی کم کړئ ،که چېرې بادشاه ته دا ښه ښکاري چې هغوی وځوروي. ۲۰ګورئ ،مونږ د ډېر وخت راهیسې د جګړې څخه وېرېږو ،او مونږ وایو ،کله چې اسراییل په دې خاوره کې ډېر شي ،که جګړه وشي ، نو دوی به موږ له دې خاورې څخه وشړي. ۲۱که چېرې پاچا وغواړي ،نو یو شاهي فرمان دې خپور شي او د مصر په قوانینو کې دې ولیکل شي چې بدل نشي ،هر نارینه ماشوم چې د اسراییلیانو څخه زیږیدلی وي ،د هغه وینه دې په ځمکه توی شي. ۲۲او ستا په دې کولو سره ،کله چې د اسراییلو ټول نارینه ماشومان مړه شي ،د دوی د جګړو بدمرغي به ودریږي؛ پاچا دې دا کار وکړي او ټولې عبراني قابلې دې راوغواړي او په دې کار کې دې هغوی ته امر وکړي چې دا کار وکړي؛ نو دا کار پاچا او شهزادګانو ته خوښ شو ،او پاچا د ایوب د وینا سره سم عمل وکړ. ۲۳نو پاچا هغه عبراني دایې راوغوښتلې چې راوغوښتل شي ،چې د یوې نوم یې شفر او د بلې نوم یې فوعه وو. ۲۴او دائیګانې د بادشاه مخې ته راغلې او د هغۀ په حضور کې ودرېدلې. ۲۵او بادشاه هغوئ ته وفرمائیل” ،کله چې تاسو د عبراني ښځو د دائیې دنده ترسره کوئ او هغوئ په تخت باندې وینئ ،که زوئ وي ،نو هغه به ووژنئ ،خو که لور وي ،نو هغه به ژوندۍ پاتې شي“. ۲۶خو که چېرې ته دا کار ونه کړې ،نو زه به تا او ستا ټول کورونه په اور کې وسوزوم. ۲۷خو دایڼې له خدایه وېرېدلې او د مصر د پاچا او د هغه د خبرو غوږ یې ونه نیوه ،او کله چې به عبراني ښځو د داي لپاره زوی یا لور راوړله ،نو دایڼې به د ماشوم سره هر څه کول او ژوندی به یې پرېښود؛ دایرې به ټول عمر همداسې کول. ۲۸دا خبره پاچا ته وشوه ،او هغه قابلې راوغوښتې او هغوی ته یې وویل :ولې مو دا کار وکړ او ماشومان مو ژوندي وساتل؟ ۲۹او قابلو ځواب ورکړ او د پاچا په وړاندې یې سره خبرې وکړې او ویې ویل: ۳۰بادشاه دې دا فکر ونکړي چې عبراني ښځې د مصریانو ښځو په څېر دي ،ځکه چې د اسرائیلو ټول ماشومان روغ دي ،او مخکې له دې چې دائیې راشي ،هغوی زېږول کېږي ،او موږ ستا وینځې یو ،له ډېرو ورځو راهیسې هیڅ عبراني ښځې زموږ په وړاندې ماشوم نه دی راوړی ،ځکه چې ټولې عبراني ښځې خپلې دایې دي ،ځکه چې هغوی روغې دي. ۳۱فرعون د هغوی خبرې واورېدې او په دې خبره یې باور وکړ .دایې د پاچا څخه لړې او خدای پاک ورسره ښه چلند وکړ او خلک ډېر زیات شول او ډېر زیات شول. څپرکی۶۷ ۱په مصر کې د لوي د اولد څخه یو سړی وو چې نوم یې عمرام وو ،هغه د قهات زوی وو ،هغه د لوي زوی وو او د اسراییلو زوی وو. ۲نو دا سړی لړ او د خپل پلر د خور لوي لور یوکبد سره یې واده وکړ ،او هغه یو سل او شپاړس کلنه وه ،او هغه د هغې سره راغله. ۳هغه ښځه امیدواره شوه او لور یې وزېږېدله ،او هغې پرې مریم نوم کېښود ،ځکه چې په هغه ورځو کې مصریانو د بني اسرائیلو ژوند تریخ کړی وو. ۴هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې هارون کېښود ،ځکه چې د هغې د امیدوارۍ په ورځو کې فرعون د اسرائیلیانو د نارینه زامنو وینه تویول پیل کړل. ۵په هغو ورځو کې افو د عیسو د زوی او د الیفاز زوی او د هیتیم پاچا مړ شو او یانیاه د هغه په ځای پاچا شو. ۶هغه موده چې افو د هتیم په اولدې باندې پنځوس کاله حکومت وکړ ،بیا هغه مړ شو او د هتیم په خاوره کې د نبنا په ښار کې ښخ شو. ۷او یاناس ،چې د کتیم د اولدونو څخه یو له ځواکمنو سړیو څخه و ،د هغه وروسته پاچا شو او هغه پنځوس کاله پاچاهي وکړه. ۸د لکتیم د بادشاه د مرګ نه پس ،د بعور زوئ بلعام د لکتیم د خملک نه وتښتېدو او لمصر ته د لمصر بادشاه فرعون ته لړو. ۹فرعون هغه په ډېر عزت سره ومانه ،ځکه چې هغه د هغه د حکمت په اړه اورېدلی و ،او هغه ته یې ډالۍ ورکړې ،مشاور یې وټاکه او هغه یې لوړ کړ. 117
جاشر
۱۰بلعام په مصر کې د بادشاه د ټولو امیرانو په شان عزتمن اوسېدو ،او امیرانو هغه لوړ کړو ،ځکه چې هغوئ ټولو د هغۀ د حکمت زده کولو خواهش کولو. ۱۱او د اسراییلو د مصر ته د تلو په یو سل او دېرشم کال کې ،فرعون خوب ولید چې هغه په خپل پاچاهي تخت ناست دی ،او خپلې سترګې یې پورته کړې او یو بوډا سړی یې ولید چې د هغه په وړاندې ولړ دی ،او د بوډا سړي په لسونو کې یې پلې وې ،داسې پلې چې سوداګر یې کاروي. ۱۲او زاړه سړي تلې راواخیستلې او د فرعون په مخ کې یې وځړولې. ۱۳هغه بوډا سړي د مصر ټول مشران ،ټول مشران او مشران سره یو ځای کړل او هغوی یې سره وتړل او په یوه تله کې یې کېښودل. ۱۴هغه یو شیدې ورکوونکی وزه واخیسته او په بل تله کې یې واچوله ،او وزه د ټولو څخه غوره شوه. ۱۵فرعون په دې وېروونکې رویا حیران شو چې ولې دا ماشوم د ټولو څخه ډېر غوره شو ،او فرعون راویښ شو او ویې لیدل چې دا خوب وو. ۱۶فرعون سهار وختي پاڅېد او خپل ټول درباریان یې راوغوښتل او خوب یې ورته بیان کړ .نو سړي ډېر ووېرېدل. ۱۷نو بادشاه خپلو ټولو هوښیارانو ته وویل” ،زه تاسو ته زنګ کوم چې زما خوب تعبیر کړئ ،ترڅو زه یې پوه شم“. ۱۸د بعور زوی بلعام پادشاه ته په ځواب کې وویل” :دا د یوې لویې بل څخه پرته بل څه نه ده چې په وروستیو ورځو کې به په مصر باندې راښکاره شي. ۱۹ځکه چې د اسراییلو څخه به یو زوی پیدا شي چې ټول مصر او د هغه اوسیدونکي به له منځه یوسي او اسراییلیان به په خپل لوی لس له مصر څخه وباسي. خ خ ۲۰نو اوس ،اے بادشاه سلمت ،په دې معامله مشوره وکړه چې د بنى السرائیلو امید او د هغوئ امید له مینځه یوسې ،مخکې لدې چې په لمصر باندې دا افت راشى. ا ۲۱بادشاه بلعام ته ووئیل” ،مونږ به د بنى السرائیلو سره څۀ وکړو؟ یقینا چې مونږ په اول ځل د هغوئ په خلف یو خاص طریقه کار کړے وو او په هغوئ غالب نۀ شو راتلے“. ۲۲نو اوس تاسو ته هم د هغوی په وړاندې مشوره راکړئ چې په هغه سره موږ پرې بریالي شو. ۲۳بلعام بادشاه ته په ځواب کې وویل” :اوس خپل دوه مشیران راولېږه او راوغواړه ،موږ به وګورو چې د هغوی مشوره په دې مسله کې څه ده او بیا به ستا غلم خبرې وکړي“. عزي راوغوښتل ،او هغوئ راغلل او د بادشاه په مخکښې کښېناستل. ۲۴نو بادشاه خپل دوه مشیران ،رعوئیل مدیانى او ایوب خ ۲۵بادشاه هغوئ ته ووئیل” ،ګورئ ،تاسو دواړو هغه خوب واورېد چې ما لیدلے دے او د هغې تعبیر یې هم واورېد .نو اوس مشوره ورکړئ او پوهه شئ او وګورئ چې د بنى السرائیلو سره څۀ کول پکار دي ،چې مونږ پرې غالب شو ،مخکې لدې چې د هغوئ شر زمونږ په وړاندې راښکاره شي“. ۲۶رعوئیل مدیانى بادشاه ته په ځواب کښې ووئیل” ،بادشاه دې ژوندے وى ،بادشاه دې تل ژوندے وى“. ۲۷که چېرې بادشاه ته دا ښه ښکاري ،نو هغه دې د عبرانیانو سره د مینې کولو څخه لس واخلي او هغوی پرېږدي او خپل لس دې د هغوی په ضد نه پورته کوي. ۲۸ځکه چې دا هغه کسان دي چې څښتن په پخوانیو وختونو کې غوره کړي وو ،او د ځمکې د ټولو قومونو او د ځمکې د پاچاهانو څخه یې د خپل میراث په توګه واخیستل؛ او څوک شته چې خپل لس یې د دوی په وړاندې په بې ګناهۍ سره اوږد کړی وي ،چې د دوی خدای یې انتقام نه وي اخیستی؟ ۲۹ته پوهېږې چې کله حضرت ابراهیم مصر ته لړ ،نو د مصر پخواني پاچا فرعون د هغه ښځه ساره ولیده او هغه یې د خپلې ښځې په توګه ونیوه ،ځکه چې حضرت ابراهیم وویل :هغه زما خور ده ،ځکه چې هغه وېرېده چې د مصر خلک به هغه د خپلې ښځې په خاطر ووژني. ۳۰او کله چې د مصر پاچا ساره ونیوله ،نو خدای پاک هغه او د هغه کورنۍ په سختو آفتونو ووهله ،تر دې چې هغه ابراهیم ته د هغه میرمن ساره بیرته ورکړه ،او هغه روغ شو. ۳۱او ابی ملک جراری ،د فلسطینیانو پاچا ،خدای پاک د ابراهیم د ښځې ساره په خاطر سزا ورکړه ،چې د انسان څخه تر حیوان پورې یې د ټولو رحمونو مخه ونیوله. ۳۲کله چې د دوی خدای د شپې په خوب کې ابی ملک ته راغی او هغه یې ووېروه ترڅو ابراهیم ته ساره بیرته ورکړي چې هغه یې نیولې وه ،او وروسته د جرار ټول خلک د ساره له امله سزا ورکړل شوه ،او ابراهیم خپل خدای ته د دوی لپاره دعا وکړه ،او هغه د هغه دعا ومنله او هغه هغوی روغ کړل. ۳۳ابی ملک د هغو ټولو بدمرغیو څخه ووېرېد چې په هغه او د هغه په قوم راغلې وې .هغه د هغه ښځې ساره ته راستون شو او هغه ته یې ډېرې ډالۍ ورکړې. ۳۴کله چې هغه حضرت اسحاق له جرار څخه وشړلو ،نو خدای پاک هم ورسره همداسې وکړل .خدای پاک هغه ته ډېر عجیب کارونه وکړل ،چې د جرار ټولې اوبه وچې شوې او حاال ورکوونکي ونې یې ونه زېږولې. ۳۵تر دې چې ابی ملک جرار ،د هغه ملګری احوزات او د هغه د لښکر مشر پیکول هغه ته ورغلل او د هغه په وړاندې په ځمکه ټیټ شول. ۳۶هغوی له هغه څخه وغوښتل چې د هغوی لپاره دعا وکړي ،او هغه د هغوی لپاره څښتن ته دعا وکړه ،او څښتن د هغه څخه دعا وغوښته او هغوی یې روغ کړل. ۳۷همدارنګه یعقوب ،چې هغه ساده سړی و ،د خپل اداقت له امله د خپل ورور عیسو او د هغه د مور د ورور لبان له لس څخه ،چې د هغه د ژوند په لټه کې و ،وژغورل شو؛ همدارنګه د کنعان د ټولو پاچاهانو له لس څخه چې د هغه او د هغه د اولدونو په وړاندې راټول 118
جاشر
شوي وو ترڅو دوی له منځه یوسي ،او څښتن هغوی د هغوی له لس څخه وژغورل ،چې دوی په هغوی باندې بدل شول او هغوی یې ووژل ،ځکه چې چا کله هم د هغوی په وړاندې د معافیت سره لس اوږد کړی دی؟ ۳۸ستا د پلر پلر فرعون ،د یعقوب زوی یوسف د مصر د ټولو شهزادګانو څخه لوړ کړ ،کله چې هغه د هغه حکمت ولید ،ځکه چې هغه د خپلې حکمت په وسیله د هغه هېواد ټول اوسېدونکي د قحطۍ څخه وژغورل. ۳۹وروسته یې یعقوب او د هغه اولدونو ته امر وکړ چې مصر ته راشي ،ترڅو د دوی د فضیلت په واسطه د مصر ځمکه او د جوشن ځمکه د قحطۍ څخه وژغورل شي. ۴۰نو اوس که ستا په نظر کې دا ښه ښکاري ،نو د اسرائیلیانو له منځه وړل پرېږده ،خو که ستا خوښه نه وي چې هغوی په مصر کې واوسیږي ،نو هغوی له دې ځای څخه وباسه ترڅو د کنعان خاورې ته لړ شي ،هغه خاوره چې د هغوی نیکونه په کې اوسېدل. ۴۱کله چې فرعون د یترو خبرې واورېدې ،نو ډېر په قهر شو .هغه د شرم سره د پاچا له حضور څخه پورته شو او خپل هېواد مدیان ته لړ او د یوسف امسا یې له ځانه سره یوړه. عزي ایوب ته ووئیل” ،ایوب ته څۀ وایئ او د عبرانیانو په حق کښې ستا مشوره څۀ ده؟“ ۴۲نو بادشاه خ ۴۳نو ایوب پاچا ته وویل :ګوره ،د دې خاورې ټول اوسېدونکي ستا په واک کې دي ،پاچا دې هغه څه وکړي چې د هغه په نظر کې ښه ښکاري. ۴۴بادشاه بلعام ته ووئیل” ،بلعام ،تۀ څۀ وئیلې یې ،خپله خبره وکړه چې مونږ یې واورو“. ۴۵بلعام بادشاه ته ووئیل” ،د عبرانیانو په لخلف بادشاه چې کومه مشوره ورکړې ده د هغې نه به هغوئ خلص کړے شى ،او بادشاه به د هیڅ الح سره په هغوئ باندې غالب نۀ شى راتلے“. ۴۶ځکه که ته فکر کوې چې هغوی د اور په لمبو سره کم کړې ،نو ته نشې کولی چې هغوی ته ماتې ورکړې ،ځکه چې یقینا د هغوی خدای د هغوی پلر ابراهیم د کلدانیانو د اور څخه وژغوره .او که ته فکر کوې چې هغوی په توره سره له منځه یوسې ،نو یقینا د هغوی پلر اسحاق له هغه څخه وژغورل شو او د هغه پر ځای یو پسه کېښودل شو. ۴۷او که چېرې ته په سخت او سخت کار سره د هغوی د کمولو اراده وکړې ،نو په دې کې به هم بریالی نشې ،ځکه چې د هغوی پلر یعقوب د لبان په هر ډول سخت کار کې خدمت کاوه او بریالی شو. ۴۸نو اوس ،اے بادشاه ،زما خبرې واوره ،ځکه چې دا هغه مشوره ده چې د هغوی په وړاندې شوې ده ،چې په واسطه به یې ته په هغوی غالب شې ،او له هغې څخه باید ونه وځې. ۴۹که پاچا وغواړي نو هغه دې امر وکړي چې د دوی ټول ماشومان چې له نن ورځې څخه وروسته زیږیدلي دي ،په اوبو کې وغورځول شي ،ځکه چې په دې سره تاسو کولی شئ د دوی نوم له منځه یوسئ ،ځکه چې هیڅ یو یې او نه هم د دوی پلرونه په دې ډول محاکمه شوي دي. ۵۰پاچا د بلعام خبرې واورېدې او دا خبره د پاچا او شهزادګانو په زړه کې خوښه شوه او پاچا د بلعام د خبرې سره سم عمل وکړ. ۵۱نو پاچا امر وکړ چې په ټول مصر کې دې یو فرمان اادر شي او یو قانون دې اادر شي چې ووایي :هر نارینه ماشوم چې له نن ورځې څخه وروسته د عبرانیانو څخه زیږیدلی وي باید په اوبو کې وغورځول شي. ۵۲فرعون خپلو ټولو درباریانو ته غږ وکړ او ورته ویې ویل” :لړ شئ او د جوشن په ټوله سیمه کې هغه ځای ولټوئ چې اسرائیلیان په کې دي او وګورئ چې د عبرانیانو هر زوی چې زېږېدلی وي هغه به په سیند کې وغورځول شي ،خو هره لور به ژوندۍ پرېږدئ“. ۵۳کله چې بني اسرائیلو دا خبره واورېده چې فرعون امر کړی وو چې خپل نارینه ماشومان په سیند کې وغورځوئ ،نو ځینې خلک له خپلو ښځو څخه جل شول او نور ورسره یوځای شول. ۵۴او له هغې ورځې وروسته ،کله چې د هغو اسراییلي ښځو د زیږون وخت راورسېد چې د خپلو میړونو سره پاتې وې ،دوی پټي ته لړې چې هلته زیږون وکړي ،او دوی په پټي کې زیږون وکړ ،او خپل ماشومان یې په پټي کې پریښودل او بیرته کور ته راستانه شول. ۵۵او هغه څښتن چې د دوی د نیکونو سره یې قسم خوړلی و چې دوی به زیات کړي ،خپلې خدمتګارې فرښتې چې په آسمان کې دي ، واستولې چې هر ماشوم په اوبو کې ومینځي ،مسح یې کړي او په هغې باندې ولګوي او په لسونو کې یې دوه نرمې ډبرې ورکړي چې له یوې څخه یې شیدې څښي او له بلې څخه شات ،او هغه یې ویښتان تر زنګونونو پورې لوی کړل چې په واسطه یې ځان پټ شي؛ ترڅو هغه ته تسلیت ورکړي او د هغه سره ونښلي ،د هغه لپاره د هغه د رحم له امله. ۵۶او کله چې خدای پر دوی رحم وکړ او غوښتل یې چې دوی د ځمکې په مخ باندې زیات کړي ،نو هغه خپلې ځمکې ته امر وکړ چې دوی په کې وساتي ترڅو د دوی د لوییدو تر وخته پورې وساتل شي ،وروسته له هغه چې ځمکې خپله خوله پرانیستله او دوی یې کانګې کړل او دوی د ځمکې د بوټو او د ځنګل د واښو په څیر له ښار څخه راووتل ،او دوی هر یو خپلې کورنۍ او د خپل پلر کور ته راستانه شول ،او دوی د دوی سره پاتې شول. ۵۷او د بني اسرائیلو ماشومان په ځمکه کې د پټي د بوټو په څېر وو ،د خدای د فضل له امله چې پر هغوی وشو. ۵۸کله چې ټولو مصریانو دا کار ولید ،نو هر یو د خپلو غواګانو او د یوې د چل سره خپلو پټیو ته لړل او هغه یې داسې وکرل لکه څنګه چې یو څوک د تخم په وخت کې ځمکه کري. ۵۹کله چې هغوی کښت کاوه ،نو د اسراییلیانو ماشومانو ته یې زیان نه شو رسولی ،نو خلک ډېر زیات شول او ډېر زیات شول. ۶۰فرعون خپلو درباریانو ته هره ورځ امر وکړ چې د اسرائیلیانو د ماشومانو د لټولو لپاره جشن ته لړ شي. ۶۱کله چې هغوی یو ولټولو او پیدا یې کړ ،نو هغوی هغه د خپلې مور له غېږې څخه په زور واخیست او په سیند کې یې وغورځاوه ،خو نجلۍ یې د خپلې مور سره پرېښوده .مصریانو ټول عمر د اسراییلیانو سره همداسې کول. فصل۶۸ 119
جاشر
۱په هغه وخت کې د خدای روح په مریم باندې نازل شو چې د عمرام لور او د هارون خور وه ،هغه بهر لړه او د کور په اړه یې نبوت وکړ او ویې ویل :وګورئ ،دا ځل به زما د مور او پلر څخه یو زوی پیدا شي ،او هغه به اسراییل د مصریانو له لس څخه وژغوري. ۲کله چې عمرام د خپلې لور خبرې واورېدې ،نو لړ او خپله ښځه یې بېرته کور ته راوستله ،ځکه چې هغه وخت چې فرعون امر کړی و چې د یعقوب د کورنۍ هر نارینه ماشوم په اوبو کې وغورځول شي ،هغه یې شړلې وه. ۳نو عمرام خپله ښځه یوکبد د هغه د شړلو څخه درې کاله وروسته وادۀ کړه او د هغې سره راغی او هغه امیدواره شوه. ۴او د اوو میاشتو په پای کې د هغې یو زوی پیدا شو ،او ټول کور د لمر او سپوږمۍ د رڼا په څیر د دوی د ځلیدو په وخت کې د لوی رڼا څخه ډک شو. ۵کله چې ښځې ماشوم ولید چې ښه او په لیدو کې ښکلی دی ،نو هغې یې د دریو میاشتو لپاره په یوه داخلي کوټه کې پټ کړ. ۶په هغو ورځو کې مصریانو دسیسه جوړه کړه چې هلته ټول عبرانیان له منځه یوسي. ۷مصرۍ ښځې د جوشن سیمې ته لړې چېرته چې اسرائیلیان وو ،او خپل ماشومان یې په خپلو اوږو باندې راوړل ،هغه ماشومان چې خبرې یې نه کولې. ۸په هغو ورځو کې چې د اسرائیلو ښځو به اولدونه راوړل ،هرې ښځې خپل زوی د مصریانو څخه پټاوه ،ترڅو مصریان د هغوی د زېږېدو څخه خبر نه شي او هغوی له خپلې خاورې څخه له منځه نه یوسي. ۹مصرۍ ښځې د جوشن ښار ته راغلې او د هغوی ماشومان چې خبرې یې نشوای کولی ،په اوږو سپاره وو .کله چې یوه مصرۍ ښځه د یوې عبراني ښځې کور ته راغله ،نو ماشوم یې ژړل. ۱۰او کله چې هغه ماشوم چې په داخلي کوټه کې و ،چیغه کړه ،نو مصرۍ ښځې لړې او دا خبره یې د فرعون کور ته وکړه. ۱۱فرعون خپل درباریان ولېږل چې ماشومان واخلي او ووژني؛ مصریانو تل د عبراني ښځو سره همداسې کول. ۱۲او په هغه وخت کې ،د یوکبد د خپل زوی د پټولو څخه تقریبا ا درې میاشتې وروسته ،د فرعون په ماڼۍ کې دا خبره څرګنده شوه. ۱۳هغه ښځه د افسرانو د راتلو څخه مخکې ژر خپل زوی د ځان سره بوتلو .هغې د هغه لپاره د تورو یوه اندوق واخیسته ،هغه یې په لیمو او رال پوښ کړ او ماشوم یې په کې واچاوه او د سیند په غاړه یې په بیرغونو کې کېښود. ۱۴د هغه خور مریم لرې ولړه وه چې پوه شي چې د هغه سره به څه کېږي او د هغې د خبرو څخه به څه کېږي. ۱۵په هغه وخت کې خدای پاک په مصر کې سخته تودوخه راولېږله ،چې د انسان غوښه یې د لمر په څېر په خپل مدار کې وسوځوله او مصریان یې ډېر ځورول. ۱۶ټول مصریان د سیند ته د غسل کولو لپاره لړل ،ځکه چې د تودوخې له امله د هغوی غوښې سوزېدلې وې. ۱۷د فرعون لور بتیه هم د سختې ګرمۍ له امله د غسل کولو لپاره سیند ته لړه او د هغې وینځې او د مصر ټولې ښځې هم د سیند په غاړه ګرځېدلې. ۱۸بتیه خپلې سترګې د سیند خوا ته پورته کړې او د اوبو په سر یې کشتۍ ولیده ،نو خپله وینځه یې د راوړلو لپاره واستوله. ۱۹هغې هغه پرانیستله او ماشوم یې ولید ،او ماشوم یې ژړل ،او په هغه یې رحم وکړ او ویې ویل :دا د عبرانیانو ماشومانو څخه یو دی. ۲۰د مصر ټولو ښځو چې د سیند په غاړه ګرځېدلې غوښتل چې هغه ته شیدې ورکړي ،خو هغه ونه غوښتل چې شیدې ورکړي ،ځکه چې دا کار د څښتن له خوا شوی و ،ترڅو هغه بېرته خپلې مور ته شیدې ورکړي. ۲۱د هغه خور مریم په هغه وخت کې د سیند په غاړه د مصریانو ښځو سره وه .هغې دا کار ولید او د فرعون لور ته یې وویل” :آیا زه لړه شم او د عبراني ښځو څخه یوه دایي راولم چې ستا لپاره ماشوم ته شیدې ورکړي؟“ ۲۲د فرعون لور هغې ته وویل" :لړه شه "او هغه ځوانه ښځه لړه او د ماشوم مور یې راوغوښته. ۲۳د فرعون لور یوکبد ته وویل" :دا ماشوم واخله او زما لپاره یې شیدې ورکړه ،زه به ستا مزدوري درکړم ،هره ورځ دوه سیکې سپین زر ".ښځې ماشوم واخیست او شیدې یې ورکړې. ۲۴او د دوو کلونو په پای کې ،کله چې ماشوم لوی شو ،هغې هغه د فرعون لور ته راوړه ،او هغه د هغې د زوی په څیر شو ،او هغې د هغه نوم موسی کېښود ،ځکه چې هغې وویل" ،ځکه چې ما هغه د اوبو څخه راوویست". ۲۵د هغه پلر عمرام د هغه نوم حبار کېښود ،ځکه چې هغه وویل" :دا د هغه لپاره وه چې هغه د خپلې ښځې سره واده وکړ چې هغه یې رد کړې وه". ۲۶د هغه مور یوکبد د هغه نوم یکوتئیل کېښود ،ځکه چې هغې وویل" :ما د هغه لپاره د قادر مطلق څخه هیله کړې وه ،او خدای هغه ماته بېرته راکړ". ۲۷د هغه خور مریم د هغه نوم یرد کېښود ،ځکه چې هغه د هغه وروسته د سیند غاړې ته راښکته شوه ترڅو پوه شي چې د هغه انجام به څه وي. ۲۸د هغه ورور هارون د هغه نوم ابی زانوخ کېښود او ویې ویل :زما پلر زما مور پرېښوده او د هغه په خاطر هغې ته راستون شو. ۲۹د عمرام پلر قهات د هغه نوم ابیګدور کېښود ،ځکه چې د هغه په خاطر خدای پاک د یعقوب د کور وران شوی ځای ورغوه کړ ، ترڅو هغوی نور خپل نارینه ماشومان په اوبو کې ونه غورځوي. ۳۰د هغوی دایي د هغه نوم ابی سوخو کېښود او ویې ویل :هغه د حام د اولدې له امله د درېیو میاشتو لپاره په خپل خېمه کې پټ شو. ۳۱ټولو اسراییلیانو د هغه نوم سمعیاه د نتنایل زوی کېښود ،ځکه چې دوی ویل" :په خپل وخت کې خدای د دوی فریاد واورېد او دوی یې د ظالمانو څخه وژغورل". موسی د پاچا د زامنو په منځ کې موسی د فرعون په کور کې وو او د فرعون د لور بتیه سره د زوی په څېر وو ،او حضرت ۳۲حضرت ی ی لوی شو. فصل۶۹ 120
جاشر
۱د ادوم بادشاه په هغه ورځو کښې ،د خپلې بادشاهۍ په اتلسم کال مړ شو او په خپل هغه کور کښې ښخ شو چې هغۀ د ادوم په خملک کښې د خپل بادشاهۍ د استوګنې په توګه د ځان لپاره جوړ کړے وو. ۲د عیسو اولدې فتور ته چې د سیند په غاړه دی ،ولېږل او له هغه ځای څخه یې یو ځوان سړی چې ښکلی سترګې او ښکلی څېره یې درلوده ،راوویست چې نوم یې ساؤل وو او هغه یې د سمله په ځای د ځانونو پاچا وټاکه. ۳شائول د ادوم په خاوره کې د عیسو په ټولو اولدونو باندې څلوېښت کاله حکومت وکړ. ۴کله چې د مصر پاچا فرعون ولیدل چې هغه مشوره چې بلعام د اسراییلیانو په اړه ورکړې وه بریالۍ نه شوه ،خو بیا هم هغوی د اولدې په توګه ډېر شول او د مصر په ټول هېواد کې ډېر شول. ۵په هغه ورځو کې فرعون امر وکړ چې په ټول مصر کې دې د اسرائیلو قوم ته اعلن وشي چې هیڅوک دې د خپل ورځني کار څخه هیڅ شی کم نه کړي. ۶او که څوک په خپل ورځني کار کې ،که هغه په خښتو کې وي یا په خښتو کې ،نیمګړی وموندل شي ،نو د هغه کشر زوی به د هغوی په ځای وټاکل شي. ۷په هغو ورځو کې د مصریانو مزدوري په بني اسرائیلو باندې ډېره شوه .که چېرې د یو سړي په ورځني کار کې یوه خښته هم کمه وه ، نو مصریانو به د هغه کشر زوی د هغه له مور څخه په زور واخیست او د هغه خښتو په ځای به یې په ودانۍ کې واچاوه چې د هغه پلر یې نیمګړې پرېښودې وه. ۸مصریانو د اوږدې مودې لپاره هره ورځ د ټولو اسرائیلیانو سره همداسې کول. ۹مګر د لوي قبیلې په هغه وخت کې د پیل څخه د خپلو وروڼو اسراییلیانو سره کار نه کاوه ،ځکه چې د لوي اولد د مصریانو د چالکۍ څخه خبر وو چې دوی په لومړي سر کې د اسراییلیانو سره ترسره کول. فصل۷۰ موسى د پېدایښت نه په دریم کال ،فلرعون په یوه مېلمستیا کښې ناست وو ،په داسې حال کښې چې ملکه الفرانیت د هغۀ په ښى لس او ۱د ی موسى د هغې په غېږ کښې پروت وو ،او د بعور زوئ بلعام د خپلو دوو زامنو سره او د ،هلک وه ناسته کښې لس چپ په هغۀ د باتیاه ی بادشاهۍ ټول مشران د بادشاه په حضور کښې په مېلمستیا کښې ناست وو. ۲هلک خپل لس د پاچا په سر وغځاوه ،د پاچا له سر څخه یې تاج واخیست او په خپل سر یې کېښود. ۳کله چې پاچا او شهزادګانو هغه کار ولید چې هلک کړی و ،نو پاچا او شهزادګان ووېرېدل ،او یو سړي خپل ګاونډي ته حیرانتیا څرګنده کړه. ۴نو بادشاه د هغه سره په مېز ناستو مشرانو ته وویل" ،تاسو څه وایئ او تاسو څه وایئ ،اې امیرانو ،په دې معامله کې ،او د دې عمل په خاطر د هلک په وړاندې څه سزا ده؟" ۵بیا د بعور جادوګر زوئ بلعام بادشاه او شهزادګانو ته جواب ورکړو او وې وئیل” ،اے زما بادشاه او بادشاه ،اوس هغه خوب رایاد کړه چې تا د ډېرو ورځو راهیسې لیدلے وو او هغه چې ستا نوکر تا ته تعبیر کړے وو. ۶نو اوس دا د عبرانیانو له ماشومانو څخه یو ماشوم دی ،په هغه کې د خدای روح دی ،او زما بادار ،بادشاه دې دا تصور ونه کړي چې دې ځوان دا کار بې له پوهې کړی دی. ۷ځکه چې هغه یو عبراني هلک دی ،او حکمت او پوهه ورسره ده ،که څه هم هغه ل ماشوم دی ،او په حکمت سره یې دا کار کړی دی او د مصر پاچاهي یې ځان ته غوره کړې ده. ۸ځکه چې دا د ټولو عبرانیانو طریقه ده چې بادشاهان او د هغوی مشران دوکه کړي ،دا ټول کارونه په چالکۍ سره وکړي ،ترڅو د ځمکې پاچاهان او د هغوی خلک ووېروي. ۹ته پوهېږې چې د هغوی پلر ابراهیم داسې کار وکړ ،چا چې د بابل د پاچا نمرود او د جرار د پاچا ابی ملک لښکر دوکه کړل او د حیت د اولدونو ځمکه او د کنعان ټول سلطنتونه یې ترلسه کړل. ۱۰او هغه مصر ته راښکته شو او د خپلې ښځې ساره په اړه یې وویل چې هغه زما خور ده ،ترڅو مصر او د هغې پاچا غولوي. ۱۱د هغه زوی اسحاق هم همداسې وکړل کله چې هغه جرار ته لړ او هلته اوسېده ،او د هغه ځواک د فلسطینیانو د پاچا ابی ملک په لښکر باندې غالب شو. ۱۲هغه دا هم فکر کاوه چې د فلسطینیانو سلطنت ته به زیان ورسوي ،په دې سره چې د هغه ښځه ربکا د هغه خور وه. ۱۳یعقوب هم د خپل ورور سره خیانت وکړ او د هغه څخه یې د مشرتوب حق او برکت واخیست. ۱۴بیا هغه په پادشاه ارام کې د خپلې ماما لبان کور ته لړ او په چل سره یې خپله لور ،غوایان او ټول شیان له هغه څخه واخیستل او وتښتېد او د کنعان خاورې ته د خپل پلر سره لړ. ۱۵د هغه زامنو خپل ورور یوسف خرڅ کړ ،هغه مصر ته لړ او غلم شو او دولس کاله په زندان کې واچول شو. ۱۶تر دې چې پخواني فرعون خوبونه ولیدل او هغه یې د زندان څخه راوویست او د خپلو خوبونو د تعبیر له امله یې هغه د مصر په ټولو شهزادګانو کې لوړ کړ. ۱۷او کله چې خدای پاک په ټول هېواد کې قحطي راوستله ،نو هغه خپل پلر ،ټول وروڼه او د هغه د پلر ټوله کورنۍ راوغوښته او پرته له کومې بیې او اجر څخه یې د هغوی ملتړ وکړ او مصریان یې د غلمانو په توګه واخیستل. ۱۸نو اوس زما باداره او بادشاه سلمت ،دا ماشوم په مصر کې د هغوی په ځای راپورته شوی دی ،ترڅو د هغوی د کارونو سره سم عمل وکړي او د هر پاچا ،شهزاده او قاضي سره سپک چلند وکړي. 121
جاشر
۱۹که چېرې د پاچا رضا وي ،نو راځئ چې اوس د هغه وینه په ځمکه توی کړو ،هسې نه چې هغه لوی شي او ستا له لس څخه حکومت واخلي او د مصر هیله د هغه له پاچاهۍ څخه وروسته له منځه لړه شي. ۲۰بلعام بادشاه ته ووئیل” ،راځئ چې د لمصر ټول قاضیان او هوښیاران راوغواړو او مونږ ته ووایو چې آیا ستا په وینا د دې هلک د مرګ سزا جائز ده او کۀ نه ،نو بیا به هغه ووژنو“. ۲۱نو فرعون د مصر ټول هوښیاران راوغوښتل او هغوی د پاچا په حضور کې حاضر شول .د څښتن یوه فرښته د هغوی په منځ کې راغله او هغه د مصر د هوښیارانو په څېر شو. ۲۲نو بادشاه هوښیارانو ته ووئیل” ،تاسو یقینا ا اورېدلي دي چې دې عبراني هلک چې په کور کې دے هغه څۀ کړي دي ،او بلعام په دې معامله کې داسې فېصله کړې ده“. ۲۳اوس تاسو هم قضاوت وکړئ او وګورئ چې هلک د هغه عمل لپاره څه مستحق دی چې هغه کړی دی. ۲۴او هغه فرښته ،چې د فرعون د هوښیارانو څخه د یو په څیر ښکاریده ،د مصر د ټولو هوښیارانو او پاچا او شهزادګانو په وړاندې یې ځواب ورکړ او په لندې ډول یې وویل: ۲۵که چېرې پاچا وغواړي ،نو هغه دې سړي راوغواړي چې د هغه مخې ته د سلیماني ډبرې او د اور سکاره راوړي او هغه د ماشوم مخې ته کېږدي ،او که چېرې ماشوم خپل لس اوږد کړي او د سلیماني ډبره واخلي ،نو موږ به پوه شو چې ځوان ټول هغه څه چې کړي دي په حکمت سره کړي دي ،او موږ باید هغه ووژنو. ۲۶خو که هغه خپل لس په سکرو وغځوي ،نو موږ به پوه شو چې دا کار یې د پوهې سره نه دی کړی ،او هغه به ژوندی پاتې شي. ۲۷دا خبره د پاچا او شهزادګانو په نظر کې ښه ښکاره شوه ،نو پاچا د څښتن د فرښتې د خبرو سره سم عمل وکړ. موسى مخې ته دې کېښودل شي. ۲۸نو بادشاه امر وکړ چې د سلیماني ډبره او سکاره دې راوړل شي او د ی ۲۹هغوی هلک د هغوی په مخکې ودراوه او هلک هڅه وکړه چې خپل لس د سلیماني ډبرې ته اوږد کړي ،خو د څښتن فرښتې د هغه لس ونیو او د سکرو په سر یې کېښود ،او د هغه په لس کې سکاره مړه شوه ،هغه یې پورته کړ او په خوله کې یې واچاوه ،د هغه د شونډو او ژبې یوه برخه یې وسوځوله ،او هغه په خوله او ژبه کې دروند شو. موسى د بادشاه د سر څخه تاج په لرې کولو سره د حکمت نه کار وانۀ ۳۰کله چې بادشاه او شهزادګانو دا ولیدل ،نو هغوئ پوه شول چې ی خست. موسی د فرعون په کور کې پاتې شو ،لوی شو او څښتن ورسره حضرت ،نو وساته ځان څخه وژلو د ماشوم د شهزادګانو او پاچا ۳۱نو ی وو. ۳۲او کله چې هلک د پاچا په ماڼۍ کې و ،هغه ارغواني جامې اغوستې وې او د پاچا د ماشومانو په منځ کې لوی شو. موسی د پاچا په کور کې لوی شو ،د فرعون لور بتیه هغه د خپل زوی په څېر ګڼله او د فرعون ټول کورنۍ هغه ته ۳۳کله چې حضرت ی درناوی کاوه او د مصر ټول خلک د هغه څخه وېرېدل. موسی هره ورځ هغوی د ساه لنډۍ او سخت ۳۴هغه هره ورځ د جوشن سیمې ته تللو ،چېرته چې د هغه وروڼه اسرائیلیان وو ،او حضرت ی درد سره لیدل. موسی له هغوی څخه پوښتنه وکړه” :ولې تاسو ته هره ورځ دا کار در کول کېږي؟ ۳۵حضرت ی ۳۶هغوی هغه ته هغه څه وویل چې په هغوی باندې راغلي وو او هغه ټول حکمونه چې فرعون د هغه د زیږون څخه مخکې په هغوی باندې لګولي وو. ۳۷هغوی هغه ټولې مشورې ورته بیان کړې چې د بعور زوی بلعام د هغوی په ضد کړې وې او هغه مشورې چې هغه د هغه په وړاندې کړې وې ،د دې لپاره چې کله هغه د پاچا تاج د هغه د سر څخه واخیست ،هغه ووژني. موسی دا خبرې واورېدې ،نو د بلعام په وړاندې یې غوسه ډېره شوه او غوښتل یې چې هغه ووژني او هره ورځ د ۳۸کله چې حضرت ی هغه په لټه کې و. موسى نه ووېرېدو ،او هغه او د هغۀ دوه زامن د لمصر نه راووتل ،او وتښتېدل او خپل ځانونه یې بچ کړل او ځانونه یې د خکوش ۳۹بلعام د ی خملک ته د خکوش بادشاه قلقیانوس ته وسپارل. موسی د پاچا په ماڼۍ کې وو او بهر تلل او راتلل ،څښتن هغه د فرعون ،د هغه د ټولو درباریانو او د مصر د ټولو ۴۰کله چې حضرت ی موسی سره ډېره مینه درلوده. حضرت له هغوی او کړ خوښ خلکو په نظر کې ی موسی د خپلو ورونو د لیدلو لپاره جشن ته لړ .هغه اسرائیلیان ولیدل چې په سختو کارونو او سختو ۴۱هغه ورځ راغله چې حضرت ی موسی د هغوی په خاطر غمجن شو. کارونو کې بوخت وو ،نو حضرت ی موسی د پاچا په حضرت او شو حاضر کې حضور په پاچا د او راغی ته ماڼۍ فرعون د او شو راستون موسی بېرته مصر ته ۴۲حضرت ی ی حضور کې ټیټ شو. موسی فرعون ته وویل” :زما باداره ،زه ستا څخه د یوې کوچنۍ غوښتنې لپاره راغلی یم ،زما مخ تش لس مه ۴۳حضرت ی ګرځوه “.فرعون هغه ته وویل” :ووایه“. موسی فرعون ته وفرمایل” :ستا غلمانو اسرائیلیانو ته چې په جوشن کې دي ،یوه ورځ دې د خپل کار څخه آرام وکړي“. ۴۴حضرت ی موسى ته په ځواب کښې وفرمائیل” ،ګوره ،ما ستا مخ په دې خبره اوچت کړے دے چې ستا درخواست پوره کړم“. ۴۵بادشاه ی ۴۶فرعون په ټول مصر او جشن کې اعلن وکړ چې: ۴۷بادشاه فرمایي ،تاسو ټولو بني اسرائیلو ،شپږ ورځې به خپل کار او مزدوري کوئ ،خو په اوومه ورځ به آرام کوئ او هیڅ کار مه موسى امر کړی دی ،نو تاسو به ټولې ورځې همداسې کوئ. کوئ ،لکه څنګه چې بادشاه او د بتیاه زوی ی موسی په دې کار خوشحاله شو چې د پاچا له خوا ورته ورکړل شوی و ،او ټولو اسرائیلیانو هغه څه وکړل چې حضرت ۴۸حضرت ی موسی ورته امر کړی و. ی 122
جاشر
۴۹ځکه چې دا کار د څښتن له خوا د اسراییلو اولدونو ته شوی و ،ځکه چې څښتن د اسراییلو اولدونه په یاد درلودل پیل کړي وو ترڅو د دوی د پلرونو په خاطر هغوی وژغوري. موسی سره مل وو او د هغه شهرت په ټول مصر کې خپور شو. ۵۰څښتن د حضرت ی موسی د ټولو مصریانو او د ټولو اسرائیلیانو په نظر کې لوی شو ،ځکه چې هغه د خپلو خلکو اسرائیلیانو لپاره خیر غوښته او ۵۱حضرت ی د هغوی په اړه یې د پاچا سره د سولې خبرې کولې. فصل۷۱ موسی اتلس کلن شو ،هغه غوښتل چې خپل مور او پلر وویني او جشن ته د هغوی سره لړ .کله چې حضرت ۱کله چې حضرت موسی ی ی جشن ته نږدې شو ،هغه ځای ته راغی چېرته چې د اسراییلو اولدونه په کار بوخت وو ،هغه د هغوی بارونه ولیدل او یو مصری یې ولید چې د هغه د عبراني ورور څخه یو یې وهه. ۲کله چې هغه سړي چې وهل شوی وو ،موسی ولید ،نو د مرستې لپاره یې ورمنډه کړه ،ځکه چې موسی د فرعون په کور کې ډېر درناوی کېده ،او هغه ته یې وویل :ای زما باداره ،زما خبره واوره ،دا مصری د شپې زما کور ته راغی ،زه یې وتړلم او زما په حضور کې زما ښځې ته راغی ،او اوس غواړي زما ژوند واخلي. موسی دا بده خبره واورېده ،نو د هغه غصه په مصري باندې ډېره شوه .هغه یو بل ته وګرځېد او کله چې هغه ولیدل چې ۳کله چې حضرت ی هلته څوک نشته ،نو هغه مصري یې وواهه او په شګه کې یې پټ کړ او هغه عبراني یې د هغه چا له لس څخه وژغوره چې هغه یې وهلی و. موسی خپل کور ته راستون شو او بیا د پاچا ماڼۍ ته لړ. حضرت او لړ ته کور خپل عبراني ۴نو ی ۵کله چې هغه سړی کور ته راستون شو ،نو هغه د خپلې ښځې سره د بې وفایي کولو فکر وکړ ،ځکه چې د یعقوب په کورنۍ کې دا سمه نه وه چې یو سړی دې د خپلې ښځې سره د هغې د ناپاکۍ وروسته لړ شي. ۶هغه ښځه لړه او خپلو ورونو ته یې دا خبره وکړه ،او د ښځې وروڼو غوښتل چې هغه ووژني ،او هغه خپل کور ته وتښتېد او وتښتېد. موسی خپلو وروڼو ته لړ او ویې لیدل چې دوه سړي په خپلو کې شخړه کوله .هغه بدکار ته وویل :ولې خپل ۷په دوهمه ورځ حضرت ی ګاونډي وهې؟ ۸هغه ورته په ځواب کې وویل" :ته چا په موږ باندې د امیر او قاضي په توګه ټاکلی یې؟ آیا ته فکر کوې چې ما هم ووژنې لکه څنګه چې تا مصری وواژه؟ "موسی ووېرېد او ویې ویل" :یقینا ا خبره معلومه ده؟" ۹فرعون د دې پېښې څخه خبر شو ،او امر یې وکړ چې موسی ووژل شي ،نو خدای پاک خپله فرښته واستوله او هغه د ساتونکو د قوماندان په څېر فرعون ته ښکاره شو. ۱۰د څښتن فرښتې د ساتونکو د قوماندان له لسه توره راوویستله او د هغه سر یې پرې کړ ،ځکه چې د ساتونکو د قوماندان څېره د موسی ی په څېره بدله شوه. موسی ښي لس ونیو او هغه یې له مصر څخه راوویست او د مصر له پولې څخه یې بهر ته ولېږداوه ،چې ۱۱د څښتن فرښتې د حضرت ی د څلوېښتو ورځو سفر په واټن کې و. ۱۲د هغه ورور هارون یوازې په مصر کې پاتې شو او هغه د اسراییلو خلکو ته نبوت وکړ او ویې ویل: ۱۳ما للک خخدائ ستاسو د پلر نیکۀ خخدائ پاک داسې فرمائى ،هر یو کس د خپلو سترګو د نفرت وړ بختونه لرې کړئ او د لمصر د بختانو سره ځانونه مه ناپاکه کوئ. ۱۴خو بنى السرائیلو په هغه وخت کښې بغاوت وکړو او د هارون خبره یې ونه منله. ۱۵او څښتن غوښتل چې هغوی له منځه یوسي ،که چېرې څښتن هغه تړون په یاد نه وای چې هغه یې د ابراهیم ،اسحاق او یعقوب سره کړی و. ۱۶په هغو ورځو کې د فرعون لس د بني اسرائیلو په وړاندې سخت وو ،او هغوی یې ځورول او تر هغه وخته پورې یې ځورول چې خدای پاک خپل کلم واستاوه او د هغوی پاملرنه یې وکړه. فصل۷۲ ۱په هغو ورځو کې د کوش د خلکو او د ختیځ او ارام د خلکو ترمنځ سخته جګړه وشوه او هغوی د کوش د پاچا په وړاندې بغاوت وکړ چې د هغوی په لس کې وو. ۲نو د کوش پاچا کیکیانوس د کوش د ټولو خلکو سره چې د شګو په څیر ګڼ شمیر وو ،لړ او د ارام او د ختیځ د خلکو سره د جګړې لپاره لړ ترڅو هغوی تر خپل تسلط لندې راولي. ۳او کله چې قیقیانوس لړ ،هغه بلعام جادوګر ،د هغه دوه زامن ،د ښار او د ځمکې د خلکو د ټیټې طبقې د ساتنې لپاره پریښودل. ۴نو کیکیانوس د ارام او د ختیځ د خلکو په وړاندې لړ ،او د هغوی سره یې جګړه وکړه او هغوی یې ووژل ،او ټول یې د کیکیانوس او د هغه د خلکو په وړاندې ټپیان شول. ۵هغۀ د هغوئ ډېر خلق ونیول او د مخکښې په شان یې په خپلو قبضه کښې راوستل ،او د هغوئ په خملک باندې یې خېمې ولګولې چې د معمول په شان ترې جزیه واخلي.
123
جاشر
۶او د بعور زوی بلعام ،کله چې د کوش پاچا هغه د ښار او د ښار د غریبانو د ساتنې لپاره پریښود ،هغه راپورته شو او د هیواد له خلکو سره یې مشوره وکړه چې د ققیانوس پاچا په وړاندې بغاوت وکړي ،او هغه ته اجازه ورنکړي چې کله هغه کور ته راشي نو ښار ته ننوځي. ۷د هغه خملک خلقو د هغۀ خبره ومنله او ورسره یې قسم وخوړ او هغه یې په خپل ځان بادشاه جوړ کړو او د هغۀ دوه زامن یې د لښکرو مشران وټاکل. ۸نو هغوی پورته شول او د ښار دېوالونه یې په دواړو ګوټونو کې لوړ کړل ،او یوه ډېره قوي ودانۍ یې جوړه کړه. ۹او په دریم ګوټ کې هغوی د ښار او سیند په منځ کې بې شمېره کندې وکیندې ،چې د کوش ټوله ځمکه یې محااره کړې وه ،او هلته یې د سیند اوبه راوویستلې. ۱۰په څلورم کنج کې هغوی د خپلو جادوګانو او جادو په واسطه ډېر ماران راټول کړل ،او ښار یې مضبوط کړ او هلته یې استوګنه وکړه ، او هیڅوک د هغوی څخه مخکې نه بهر لړ او نه دننه. ۱۱او قیقیانوس د ارام او د ختیځ د خلکو سره جګړه وکړه او هغوی یې د پخوا په څیر مات کړل ،او هغوی هغه ته خپل معمول خراج ورکړ ،او هغه لړ او خپل هیواد ته راستون شو. ۱۲کله چې د کوش پاچا کیکیانوس خپل ښار ته نږدې شو او د هغه سره د لښکرو ټول مشران راغلل ،نو هغوی خپلې سترګې پورته کړې او ولیدل چې د ښار دیوالونه جوړ شوي او ډېر لوړ دي ،نو سړي په دې حیران شول. ۱۳او هغوی یو بل ته وویل :دا ځکه ده چې هغوی ولیدل چې موږ په جګړه کې ځنډیدلي یو او له موږ څخه ډېر وېرېدلي وو ،نو هغوی دا کار وکړ او د ښار دېوالونه یې لوړ کړل او هغه یې مضبوط کړل ترڅو د کنعان پاچاهان د هغوی په وړاندې په جګړه کې رانه شي. ۱۴نو پاچا او لښکر د ښار دروازې ته نږدې شول او پورته یې وکتل او ویې لیدل چې د ښار ټولې دروازې تړل شوې وې ،او هغوی ساتونکو ته غږ وکړ چې زموږ لپاره خلص کړئ ترڅو ښار ته ننوځو. ۱۵خو ساتونکو د هغوی د پاچا بلعام جادوګر په امر د هغوی لپاره د دروازې د خلاولو څخه انکار وکړ ،هغوی یې اجازه ورنه کړه چې خپل ښار ته ننوځي. ۱۶نو هغوی د ښار د دروازې مخې ته د هغوی سره جګړه پیل کړه او په هغه ورځ د ققیانوس د لښکر یو سل او دېرش تنه ووژل شول. ۱۷او په بله ورځ هم هغوی جګړې ته دوام ورکړ او د سیند په غاړه یې جګړه وکړه؛ هغوی د تېرېدو هڅه وکړه خو ونه توانېدل ،نو ځینې یې په کندو کې ډوبه شول او مړه شول. ۱۸نو پاچا هغوی ته امر وکړ چې ونې پرې کړي ترڅو بیړۍ جوړې کړي او په هغې باندې هغوی ته انتقال شي ،او هغوی همداسې وکړل. ۱۹او کله چې دوی د کندې ځای ته ورسېدل ،اوبه د ژرندې په واسطه ګرځېدلې ،او دوه سوه کسان چې په لسو بیړیو کې سپاره وو ،ډوب شول. ۲۰او په دریمه ورځ هغوی راغلل چې د مارانو په څنګ کې جګړه وکړي ،خو هغوی هلته نږدې نشوای تللی ،ځکه چې مارانو د هغوی یو سل اویا کسان ووژل ،او هغوی د کوش په وړاندې جګړه ودروله ،او هغوی د نهو کلونو لپاره کوش محااره کړ ،هیڅوک بهر نه راووتل او نه دننه راغلل. ۲۱په هغه وخت کې چې جګړه او محااره د کوش په وړاندې وه ،موسی له مصر څخه وتښتېد ،د فرعون څخه چې غوښتل یې هغه ووژني ځکه چې هغه مصری یې وژلی و. موسی اتلس کلن وو کله چې هغه د فرعون له حضور څخه له مصر څخه وتښتېد ،او هغه وتښتېد او د قیقانوس کمپ ته ۲۲حضرت ی وتښتېد ،چې په هغه وخت کې یې د کوش ښار محااره کړی و. موسی نهه کاله د کوش د پاچا قیقانوس په کمپ کې وو ،په هغه وخت کې چې هغوی د کوش محااره کوله ،او حضرت ۲۳حضرت ی موسی د هغوی سره بهر لړ او دننه راغی. ی موسى سره مینه کوله ،ځکه چې هغه ډېر لوئ او لئق وو ،د هغۀ قد د یو عظیم زمري په شان وو ، ۲۴بادشاه ،شهزادګان او ټول جنګیالي د ی د هغۀ مخ د لمر په شان وو ،او د هغۀ طاقت د زمري په شان وو ،او هغه د بادشاه مشاور وو. ۲۵او د نهو کلونو په پای کې ،کیکیانوس په یوه مرګوني ناروغۍ اخته شو ،او د هغه ناروغي په هغه باندې غالبه شوه ،او هغه په اوومه ورځ مړ شو. ۲۶نو د هغه نوکرانو هغه په مړی کېښود او هغه یې یوړ او د ښار دروازې ته مخامخ یې د مصر شمال ته ښخ کړ. ۲۷او هغوی د هغه په سر یوه ښکلې او قوي ودانۍ جوړه کړه ،او لندې یې لویې ډبرې کېښودې. ۲۸او د پاچا لیکوالنو په هغو ډبرو باندې د خپل پاچا کیکیانوس ټول ځواک او د هغه ټولې جګړې چې هغه یې کړې وې ،نقش کړې ، وګورئ هغه نن ورځ هلته لیکل شوي دي. ۲۹د کوش د پاچا کیکیانوس له مړینې وروسته د هغه سړي او سرتیري د جګړې له امله ډیر غمجن شول. ۳۰نو هغوی یو بل ته وویل" :موږ ته مشوره راکړئ چې اوس څه وکړو ،ځکه چې موږ نهه کاله د خپلو کورونو څخه لرې په دښته کې اوسېدلي یو". ۳۱که چېرې موږ ووایو چې د ښار په وړاندې به جګړه وکړو ،ډېر به زموږ څخه ټپیان یا ووژل شي ،او که موږ دلته په محااره کې پاتې شو ،نو موږ به هم مړه شو. ۳۲ځکه چې اوس به د شام ټول بادشاهان او د مشرق خلک دا واوري چې زمونږ بادشاه مړ شوی دی ،او هغوی به ناڅاپه په مونږ باندې په دښمنۍ سره حمله وکړي ،او زمونږ سره به جګړه وکړي او زمونږ څخه به هیڅوک پاتې نه شي. ۳۳نو اوس راځئ چې لړ شو او په خپل ځان باندې پاچا وټاکو او پرېږدئ چې په محااره کې پاتې شو تر هغه چې ښار موږ ته وسپارل شي. 124
جاشر
۳۴او هغوی غوښتل چې په هغه ورځ د کیکیانوس له لښکر څخه یو سړی د پاچا په توګه وټاکي ،خو هغوی د موسی په څېر د خپلې خوښې بل څوک ونه موند چې پر هغوی پاچاهي وکړي. ۳۵نو هغوی ژر لړل او هر یو سړي خپلې جامې وویستلې او په ځمکه یې وغورزولې ،او یوه لویه ډېرۍ یې جوړه کړه او موسی یې پرې کېښود. ۳۶هغوی پورته شول او سرني یې وغږولې او د هغه په مخکې یې چیغه کړه" :ژوندی دې وي ،پاچا دې ژوندی وي"! ۳۷ټولو خلکو او اشرافو د هغه سره قسم وخوړ چې هغه ته به د ادونیا ملکه ،د کوشیا ملکه ،د کیکیانوس ښځه ورکړي ،او په هغه ورځ یې موسی په خپل ځان پاچا کړ. ۳۸په هغه ورځ د کوش ټولو خلکو اعلن وکړ چې هر سړی باید د هغه څه څخه چې په خپل ملکیت کې دي موسی ته یو څه ورکړي. ۳۹او هغوی په ډېرۍ باندې یوه پاڼه خپره کړه او هر سړي د خپل څه څخه یو څه په کې واچول ،یو یې د سرو زرو غوږوالۍ او بل یې یوه سکه. موسی ته د سلیماني ډبرو ،تورو ،مرغلرو او مرمر ډبرو څخه ډېر څه واچول ،همدارنګه ډېر سپین زر حضرت قوم کوش د ۴۰همدارنګه ی او سره زر هم. موسی ټول سره زر ،سپین زر ،ټول لوښي او هغه ډبرې چې د کوش ټولو خلکو ورکړې وې ،واخیستلې او په خپلو خزانو کې ۴۱حضرت ی یې کېښودلې. موسی په هغه ورځ د کوش د پاچا کیکیانوس په ځای د کوش په خلکو پاچا شو. ۴۲او ی فصل۷۳ ۱د مصر د پاچا فرعون د واکمنۍ په پنځه پنځوسم کال کې ،یعنې د اسرائیلیانو د مصر ته د ښکته کېدو په یو سل اوه پنځوسم کال کې ، موسی په کوش کې پاچاهي وکړه. ی خ ۲موسى اووه ویشت کاله وو کله چې هغه د کوش په بادشاهۍ شروع وکړه او څلوېښت کاله یې بادشاهي وکړه. ی موسی ته د ټولو کوشیانو په نظر کې فضل او مهرباني ورکړه ،او د کوشیانو له هغه سره ډېره مینه وه ،نو حضرت ۳څښتن حضرت ی موسی د څښتن او انسانانو له خوا خوښ شو. ی موسی په وړاندې راغلل او په ځمکه یې ورته سجده وکړه. ۴د هغه د واکمنۍ په اوومه ورځ ،د کوش ټول خلک راټول شول او د حضرت ی ۵ټولو ماشومانو د پاچا په حضور کې سره خبرې وکړې او ویې ویل" :موږ ته مشوره راکړه چې وګورو چې د دې ښار سره څه وشي". ۶ځکه چې نهه کاله کېږي چې موږ د ښار شاوخوا محااره کړې ده او خپل ماشومان او ښځې مو نه دي لیدلي. ۷نو بادشاه هغوئ ته په جواب کښې ووئیل” ،که تاسو زما په ټولو خحکمونو باندې عمل وکړئ ،نو ما للک خخدائ به ښار زمونږ په لس کښې راکړي او مونږ به یې قابو کړو“. ۸ځکه که موږ د هغوی سره د پخوانۍ جګړې په څیر وجنګیږو چې د کیکیانوس له مړینې دمخه مو ورسره درلوده ،نو زموږ ډیری به د پخوا په څیر ټپیان شي. ۹نو اوس په دې اړه ستاسو لپاره مشوره ده ،که تاسو زما خبره واورئ ،نو ښار به زمونږ په لس کې ورکړل شي. ۱۰نو ټولو لښکرو بادشاه ته په ځواب کې وویل” :زموږ بادار چې څه امر وکړي ،هغه به کوو“. موسی هغوی ته وفرمایل” :لړ شئ او په ټول کمپ کې ټولو خلکو ته دا غږ وکړئ چې ووایئ: ۱۱حضرت ی ۱۲بادشاه داسې فرمایي ،ځنګل ته لړ شه او د لعاب د بچو نه ځان سره راوړه ،هر یو کس په خپل لس کې یو بچى وى. ۱۳او هر هغه څوک چې د پاچا د امر څخه سرغړونه وکړي او خپل ماشوم ونه راوړي ،هغه به ووژل شي او پاچا به د هغه ټول ملکیت واخلي. ۱۴او کله چې تاسو هغوی راوړئ نو ستاسو په ساتنه کې به وي ،تاسو به یې تر هغه وخته پورې پالنه کوئ چې لوی شي ،او تاسو به هغوی ته د منډې وهلو روزنه ورکړئ ،لکه څنګه چې د باز د ماشومانو لره ده. موسی خبرې واورېدې ،نو هغوی پاڅېدل او په ټول کمپ کې یې اعلن وکړ چې: ۱۵نو د کوش ټولو خلکو د حضرت ی ۱۶د کوش ټولو بچو ،تاسو ته د بادشاه خحکم دا دی چې تاسو ټول په ګډه ځنګل ته لړ شئ او هلته هر یو خپل بچى په خپل لس کې ونیسئ او کور ته یې راوړئ. ۱۷او هر هغه څوک چې د پاچا د حکم څخه سرغړونه وکړي ،هغه به ووژل شي ،او پاچا به د هغه هر څه واخلي. ۱۸ټولو خلکو همداسې وکړل ،او ځنګل ته لړل او د انوبر ونو ته وخوت او هر سړي په خپل لس کې یو یو کوچنی ،د ټول لعاب مرغۍ بچیان ونیول ،او دوی یې دښتې ته راوړل او د پاچا په امر یې پالنه وکړه ،او دوی ته یې د ځوانو بازانو په څیر د منډې وهلو روزنه ورکړه. ۱۹او کله چې د لرګو کوچنیان لوی شول ،پاچا امر وکړ چې دوی درې ورځې وږي شي ،او ټولو خلکو همداسې وکړل. ۲۰په دریمه ورځ ،بادشاه هغوئ ته ووئیل” ،خپل ځانونه مضبوط کړئ او زړور سړى شئ ،هر سړى خپل زغره واغوندي او خپله توره په ځان ولګوي ،هر سړى په خپل آس سپور شي او هر سړى خپل ځوان لعاب په لس کې واخلي“. ۲۱او مونږ به پاڅېږو او د ښار په هغه ځای کې به جګړه وکړو چې ماران په کې دي؛ او ټولو خلکو هغه څه وکړل چې پاچا امر کړی و. ۲۲نو هغوی هر یو خپل کوچنی ماشوم په لس کې واخیست او لړل .کله چې هغوی د مارانو ځای ته ورسېدل ،نو پاچا هغوی ته وویل : هر یو خپل کوچنی لعاب په مارانو باندې ولېږئ. ۲۳نو د پاچا په امر هغوی هر یو خپل کوچنی لعل مرغۍ ولېږله ،او کوچني لعل مرغۍ په مارانو منډه کړه او ټول یې وخوړل او له هغه ځای څخه یې له منځه یوړل. 125
جاشر
۲۴کله چې پاچا او خلکو ولیدل چې ټول ماران په هغه ځای کې له منځه تللي دي ،نو ټولو خلکو په لوړ غږ چیغې ووهلې. ۲۵نو هغوی ښار ته نږدې شول او د هغه سره یې جګړه وکړه او هغه یې ونیوه او تر خپلې ولکې لندې یې راوست او ښار ته ننوتل. ۲۶په هغه ورځ د ښار ټول اوسېدونکي یو زر او سل تنه مړه شول ،مګر د هغو خلکو څخه چې محااره وو ،یو هم مړ نه شو. ۲۷نو د کوش ټول اولدونه هر یو خپل کور ته ،خپلې ښځې او ماشومانو ته او د هغه ټولو شیانو ته لړل. ۲۸او بلعام جادوګر ،کله چې هغه ولیدل چې ښار نیول شوی دی ،نو هغه دروازه خلاه کړه او هغه د خپلو دوو زامنو او اتو وروڼو سره وتښتېد او مصر ته د مصر پاچا فرعون ته راستون شو. ۲۹دا هغه جادوګران او جادوګران دي چې د شریعت په کتاب کې یې یادونه شوې ده ،کله چې څښتن په مصر باندې آفتونه راوستل ،نو د موسی په وړاندې ولړ وو. موسی په خپل حکمت سره ښار ونیوه او د کوش اولدونو هغه د کوش د پاچا کیکیانوس پر ځای په تخت کېښود. ۳۰نو ی ۳۱او هغوی د هغه په سر شاهي تاج کېښود او هغه ته یې د کوش ملکه ادونیا ،د ققیانوس ښځه ،د میرمنې په توګه ورکړه. موسی د خپلو نیکونو د څښتن خدای څخه وېرېده ،نو ځکه هغه هغې ته ورننوته او نه یې ورته سترګې واړولې. ۳۲حضرت ی موسى ته یاد شو چې څنګه البراهیم خپل نوکر اللیعزر ته قسم اخستے وو او ورته یې وئیل چې ،زما د زوئ اسحاق د پاره د ۳۳ځکه چې ی کنعان د لوڼو نه ښځه مۀ اخله. ۳۴همدارنګه اسحاق هغه څه وکړل کله چې یعقوب د خپل ورور څخه تښتېدلی و ،کله چې هغه هغه ته امر وکړ چې د کنعان د لورګانو څخه ښځه مه کوه او د حام د اولدې سره ملګرتیا مه کوه. ۳۵ځکه چې زمونږ څښتن خدای د نوح زوی حام ،د هغه اولدونه او د هغه ټول اولد د سام او یافث اولدونو او د هغوی څخه وروسته د هغوی اولدونو ته د تل لپاره غلمان ورکړل. موسی په ټوله موده کې چې په کوش باندې واکمن و ،خپل زړه او سترګې د کیکیانوس ښځې ته ونه ګرځولې. ۳۶نو ځکه ی موسی په خپل ټول ژوند کې د خپل خدای څښتن څخه وېرېده ،او موسی په رښتیا سره د خپل ټول زړه او روح سره د څښتن په ۳۷او ی حضور کې روان و ،هغه د خپل ژوند په ټولو ورځو کې له سمې لرې څخه ونه اوښت او له هغې لرې څخه یې سر ونه ګراوه چې ابراهیم ،اسحاق او یعقوب په کې تللي وو. موسی د کوش د اولدې په سلطنت کې ځان پیاوړی کړ ،او هغه د خپل معمول حکمت سره د کوش د اولدې لرښوونه وکړه ،او ۳۸او ی موسی په خپله سلطنت کې بریالی شو. ۳۹په هغه وخت کې ارام او د ختیځ خلکو واورېدل چې د کوش پاچا کیکیانوس مړ شوی دی ،نو ارام او د ختیځ خلکو په هغه ورځو کې د کوش په وړاندې بغاوت وکړ. موسی د کوش ټول خلک راټول کړل ،چې ډېر قوي وو ،شاوخوا دېرش زره سړي وو ،او د ارام او د ختیځ د خلکو سره د ۴۰حضرت ی جګړې لپاره لړ. ۴۱او هغوی لومړی د ختیځ خلکو ته لړل ،او کله چې د ختیځ خلکو د دوی راپور واورېد ،نو د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره لړل او ورسره یې جګړه وکړه. ا خ موسى ته حواله کړل او تقریبا درې سوه سړى ۴۲د مشرق د خلقو په خلف جنګ ډېر سخت وو ،نو ما للک خدائ د مشرق ټول خلق ی ووژلے شول. ۴۳او د ختیځ ټول خلک بیرته لړل او بیرته لړل ،نو موسی او د کوش خلکو د هغوی تعقیب وکړ او هغوی یې لندې کړل او د خپل دود سره سم یې په هغوی باندې مالیه ولګوله. موسی او ټول خلک چې ورسره وو له هغه ځای څخه د جګړې لپاره د ارام خاورې ته لړل. ۴۴نو حضرت ی موسی په لس کې ۴۵د شام خلک هم د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره لړل او د هغوی سره یې جګړه وکړه ،او څښتن هغوی د حضرت ی ورکړل او ډېر شامیان ټپیان شول. موسی او د ایتوپیا د خلکو له خوا مغلوب شول او هغوی هم خپل عادي محصوالتو ته ادامه ورکړه. ۴۶ارامیان هم د حضرت ی موسی او ټول خلک چې د هغه سره وو ،د حضرت او ورکړل کې لس په خلکو د کوش د خلک ختیځ د او ارامیان ۴۷حضرت موسی ی ی کوش خاورې ته لړل. موسی د کوش د اولدې په سلطنت کې ځان قوي کړ او څښتن د هغه سره وو او د کوش ټول اولدونه د هغه څخه وېرېدل. ۴۸حضرت ی فصل۷۴ ۱په آخر کې د ادوم پاچا ساؤل مړ شو او د هغه په ځای د عکبور زوی بعل حنان پاچا شو. موسی د ایتوپیا د پاچاهۍ په شپاړسم کال کې ،د عکبور زوی بعل حنان د ادوم په خاوره کې د ټولو ادومیانو باندې اته دېرش کاله ۲د ی حکومت وکړ. ۳د هغه په وخت کې موآب د ادوم د واکمنۍ په وړاندې بغاوت وکړ ،ځکه چې د بداد د زوی حداد د وخت راهیسې د ادوم تر واک لندې وو ،چا چې هغوی او مدیانیان یې ووژل او موآب یې د ادوم تر واک لندې راوست. ۴کله چې د عکبور زوی بعل حنان په ادوم باندې پاچا شو ،نو د موآب ټولو خلکو د ادوم څخه خپله وفاداري واخیسته. ۵او په هغو ورځو کې د افریقا پاچا انجیاس مړ شو ،او د هغه زوی ازدروبل د هغه پر ځای پاچا شو. ۶او په هغو ورځو کې د چتیم د اولدونو پاچا یانیا مړ شو ،او هغوی هغه په خپل معبد کې ښخ کړ چې هغه د کینوپیا په دره کې د استوګنې لپاره د ځان لپاره جوړ کړی و ،او لتینوس د هغه پر ځای پاچا شو. موسی د کوش په اولد باندې د پاچاهۍ په دوه ویشتم کال کې ،لطین د هیتیم په اولد باندې پنځه څلوېښت کاله حکومت وکړ. ۷د حضرت ی 126
جاشر
۸او هغه د ځان لپاره یو لوی او قوي برج هم جوړ کړ ،او په هغه کې یې د خپل استوګنې لپاره یو ښکلی معبد جوړ کړ ،ترڅو خپل حکومت ترسره کړي ،لکه څنګه چې دود و. ۹د خپلې واکمنۍ په دریم کال کې ،هغه خپلو ټولو ماهرو سړیو ته یو اعلن وکړ ،چې د هغه لپاره یې ډېرې کښتۍ جوړې کړې. ۱۰او لتینوس خپل ټول ځواکونه راټول کړل ،او دوی په کښتیو کې راغلل ،او هلته د افریقا د پاچا انجیاس زوی ازدروبل سره د جګړې لپاره لړل ،او دوی افریقا ته راغلل او د ازدروبل او د هغه د پوځ سره یې جګړه وکړه. ۱۱او لتینس په عزدروبل باندې غالب شو ،او لتینس د عزدروبل څخه هغه اوبه چې د هغه پلر د چتیم له اولدې څخه راوړې وې ،هغه وخت ونیولې کله چې هغه د عزي لور یانیاه د واده لپاره واخیسته ،نو لتینس د اوبو پل ونړاوه ،او د عزدروبل ټول لښکر یې سخت وواهه. ۱۲او د ازدروبل پاتې قوي سړي ځانونه پیاوړي کړل ،او د دوی زړونه له حسد څخه ډک شول ،او دوی د مرګ غوښتنه وکړه ،او بیا د چتیم پاچا لتینوس سره په جګړه کې ښکیل شول. ۱۳او جګړه د افریقا په ټولو خلکو سخته وه ،او دوی ټول د لتینوس او د هغه د خلکو په وړاندې ټپیان شول ،او پاچا ازدروبل هم په دې جګړه کې ووژل شو. ۱۴د ازدروبل پاچا یوه ډېره ښکلې لور درلوده چې نوم یې اشپزینا وو ،او د افریقا ټولو خلکو د هغې د ښکل او ښکلي شکل له امله په خپلو جامو کې د هغې څېره ګلدوزۍ کوله. ۱۵او د لتین خلکو د ازدروبل لور اشپزینا ولیده او د خپل پاچا لتین په حضور کې یې ستاینه وکړه. ۱۶او لتینوس امر وکړ چې هغه دې هغه ته راوستل شي ،او لتینوس اشپزینا د خپلې میرمنې په توګه ونیوه ،او هغه بیرته چتیم ته په لره وګرځېد. ۱۷او دا د انجیاس د زوی ازدروبل له مړینې وروسته وه ،کله چې لتینوس له جګړې څخه خپل هیواد ته راستون شو ،د افریقا ټول اوسیدونکي راپورته شول او د انجیاس زوی انیبال یې ونیو ،چې د ازدروبل کشر ورور و ،او هغه یې د خپل ورور پر ځای د افریقا په ټوله ځمکه پاچا کړ. ۱۸او کله چې هغه پاچا شو ،هغه پریکړه وکړه چې چټیم ته لړ شي ترڅو د چټیم له ماشومانو سره جګړه وکړي ،ترڅو د خپل ورور ازدروبل او د افریقا د اوسیدونکو غچ واخلي ،او هغه همداسې وکړل. ۱۹او هغه ډېرې کښتۍ جوړې کړې ،او هغه د خپل ټول لښکر سره په کې راغی ،او هغه چتیم ته لړ. ۲۰نو عنبل د چتیم د ماشومانو سره جګړه وکړه ،او د چتیم ماشومان د عنبل او د هغه د لښکر په وړاندې ټپیان شول ،او عنبل د خپل ورور غچ واخیست. ۲۱عنبل اتلس کاله د حطیم د اولد سره جګړه وکړه او عنبل د حطیم په خاوره کې اوسېده او هلته یې ډېر وخت خېمې ودرولې. ۲۲عنبل د کتیم اولدونه ډېر سخت وځپل ،د هغوی مشران او مشران یې ووژل او د پاتې خلکو څخه یې شاوخوا اتیا زره سړي ووژل. ۲۳او د ورځو او کلونو په پای کې ،انیبال د افریقا خپلې خاورې ته راستون شو ،او د خپل ورور ازدروبل په ځای یې په خوندي توګه حکومت وکړ. فصل۷۵ ۱په هغه وخت کې ،د اسراییلیانو د مصر ته د ښکته کیدو په یو سل او اتیایم کال کې ،د اسراییلو له قبیلې څخه دېرش زره زړور سړي له مصر څخه راووتل ،چې ټول د یوسف د قبیلې څخه وو ،د یوسف د زوی افرایم اولد وو. ۲ځکه چې هغوی ویل چې هغه موده بشپړه شوه چې څښتن په پخوانیو وختونو کې د اسراییلو اولدې ته ټاکلې وه ،کوم چې هغه د ابراهیم سره خبرې کړې وې. ۳نو دې سړو ځانونه وتړل ،هر یو خپله توره په خپل څنګ کې کېښوده او هر یو خپل زغره په ځان کې کېښوده ،او په خپل قوت باور یې درلود او په یو قوي لس سره له مصر څخه راووتل. ۴خو هغوی د لرې لپاره هیڅ خواړه نه راوړل ،یوازې سپین زر او سره زر ،حتی د هغه ورځې لپاره ډوډۍ هم نه راوړله ،ځکه چې دوی فکر کاوه چې د فلسطینیانو څخه د معاش په توګه خپل خواړه ترلسه کړي ،او که نه نو دوی به یې په زور واخلي. ۵دا سړى ډېر زورور او زړور سړى خوو ،یو سړے زر کسان ماتولے شى او دوه سړے لس زره سړى ماتولے شى ،نو هغوئ په خپل زور باور درلود او په یو ځائ روان خوو. ۶نو هغوی د جات خاورې ته روان شول او لړل او د جات شپانه یې وموندل چې د جات د خلکو څاروي یې څرول. ۷هغوی شپانو ته وویل" :موږ ته د پسونو څخه یو څه راکړئ چې وخورو ،ځکه چې موږ نن ورځ ډوډۍ نه ده خوړلې". ۸شپانو وویل” :دا زمونږ پسونه دي که غوایان چې مونږ یې تاسو ته د مزدورۍ په توګه درکړو؟ “نو د الفرائیم خلق راغلل چې په زور یې ونیسي. ۹د جت شپونانو په هغوی باندې چیغې وهلې چې د هغوی چیغې تر لرې ځایه واورېدل شوې ،نو د جت ټول خلک هغوی ته ورغلل. ۱۰کله چې د جات خلکو د الفرائیمیانو بد کارونه ولیدل ،نو هغوی بېرته د جات سړي راټول کړل ،هر یو سړي خپلې وسلې واغوستلې او د الفرائیمیانو سره د جګړې لپاره راووتل. ۱۱او هغوی د جت په دره کې د هغوی سره وجنګېدل او جګړه سخته شوه او په هغه ورځ یې ډېر خلک ووژل. ۱۲په دوهمه ورځ د جت خلکو د فلسطینیانو ټولو ښارونو ته پیغام واستوه چې د هغوی مرستې ته راشي او ویې ویل: ۱۳زمونږ سره راشه او زمونږ سره مرسته وکړه چې مونږ د افرایمیانو په وژلو کې مرسته وکړو ،څوک چې د مصر څخه راغلي دي چې زمونږ څاروي واخلي او بې سببه زمونږ سره جګړه وکړي. 127
جاشر
۱۴د الفرائیم د خلقو زړونه د لوږې او تندې نه ډېر ستړي شوي وو ،ځکه چې هغوئ درې ورځې ډوډۍ نۀ وه خوړلې .او څلوېښت زره سړى د فلستیانو د ښارونو نه د جات د سړو مدد ته لړل. ۱۵دا سړى د الفرائیم د خلقو سره په جنګ شول ،او ما للک خخدائ الفرائیم د فلستیانو په لسونو کښې ورکړو. ۱۶هغوی د افرایم ټول اولدونه ووژل ،هغه ټول چې له مصر څخه راووتل ،یوازې لس سړي پاتې شول چې د جګړې څخه تښتېدلي وو. ۱۷ځکه چې دا بدي د څښتن له خوا د افرایم په اولده باندې وه ،ځکه چې هغوی د هغه وخت له رارسېدو څخه مخکې چې څښتن په پخوانیو وختونو کې د اسرائیلو لپاره ټاکلی و ،د مصر څخه د وتلو په وخت کې د څښتن د حکم څخه سرغړونه وکړه. ۱۸او د فلستیانو نه هم ډېر زیات کسان ووژل شول ،تقریبا ا شل زره سړى ،او د هغوئ خپلوانو هغه یوړل او په خپلو ښارونو کښې یې ښخ کړل. ۱۹د الفرائیم د اولد وژل شوي کسان د ډېرو ورځو او کلونو لپاره د جت په دره کې پرېښودل شول او ښخ نه شول او دره د انسانانو د هډوکو څخه ډکه شوه. ۲۰هغه سړي چې له جګړې څخه تښتېدلي وو ،مصر ته راغلل او ټولو اسراییلیانو ته یې هغه څه بیان کړل چې په هغوی باندې راغلي وو. ۲۱د هغوی پلر افرایم تر ډېرو ورځو پورې په هغوی باندې غمجن شو او د هغه ورونه د هغه د تسلیت لپاره راغلل. ۲۲بیا هغه خپلې ښځې ته راغی او د هغې زوی پیدا شو ،او هغه د هغه نوم بریعاه کېښود ،ځکه چې هغه د هغه په کور کې بدبخته وه. فصل۷۶ ۱او د عمرام زوی موسی په هغه ورځو کې د کوش په خاوره کې پاچا و ،او هغه په خپله پاچاهي کې بریالی شو ،او هغه د کوش د خلکو حکومت په عدالت ،اداقت او اداقت سره ترسره کړ. موسى سره د هغه د بادشاهۍ په ټولو وختونو کې مینه کوله ،او د کوش د خاورې ټول اوسېدونکي د هغه څخه ډېر ۲د کوش ټول اولد د ی وېرېدل. خ ،موسى په شاهي تخت ناست وو په داسې حال کښې چې ملکه ادونیاه د هغۀ په مخکښې موسى د کوش بادشاهۍ په څلوېښتم کال کښې ۳او د ی ی وه ،او ټول مشران د هغۀ په شاوخوا کښې ناست وو. ۴او ملکې ادونیا د پاچا او شهزادګانو په وړاندې وویل :دا څه کار دی چې تاسو ،د کوش اولده ،د اوږدې مودې راهیسې کوئ؟ ۵تاسو ته معلومه ده چې څلوېښت کاله کېږي چې دې سړي په ایتوپیا باندې حکومت کړی دی ،هغه ماته نه دی نږدې شوی او نه یې د ایتوپیا د خلکو د خدایانو عبادت کړی دی. ۶نو اوس اے د خکوش زامنو ،واورئ ،او دا سړے دې نور په تاسو بادشاهى ونۀ کړى ځکه چې هغه زمونږ د نسل نه دے. ۷ګوره ،زما زوی مناخروس لوی شوی دی ،هغه دې ستاسو په سر حکومت وکړي ،ځکه چې دا ستاسو لپاره غوره ده چې د خپل بادار د زوی خدمت وکړئ ،د دې په پرتله چې د مصر د پاچا د غلم په توګه د پردي غلم خدمت وکړئ. ۸او د خکوش د خلقو ټولو خلقو او اشرافو هغه خبرې واورېدې کومې چې ملکې ادونیا په خپلو غوږونو کښې کړې وې. ۹او ټول خلک تر ماښامه پورې تیارۍ ته روان وو ،او سهار وختي پاڅېدل او د کیکیانوس زوی مناکروس یې په ځانونو پاچا کړ. موسى سره وو ،او د کوشیانو هغه قسم یاد شو موسى په خلف د لس د پورته کولو نه وېرېدل ،ځکه چې ما للک خخدائ د ۱۰ټول کوشیان د ی ی موسى ته خوړلے وو ،نو هغوئ هغۀ ته هیڅ نقصان ورنۀ رسول. چې هغوئ ی موسى ته ډېر سوغاتونه ورکړل او هغه یې په ډېر عزت سره ولېږه. قوم کوش ۱۱خو د ی موسی د کوش له خاورې څخه ووت او کور ته لړ او د کوش په خاوره کې یې پاچاهي پرېښوده ،او موسی د شپږ شپیته کلونو په ۱۲نو ی عمر وو کله چې هغه د کوش له خاورې څخه ووت ،ځکه چې دا خبره د څښتن له خوا وه ،ځکه چې هغه وخت راغلی و چې هغه په پخوانیو وختونو کې ټاکلی و ،ترڅو اسراییلیان د حام د اولدې له مصیبت څخه راوباسي. موسی مدیان ته لړ ،ځکه چې هغه د فرعون له امله له مصر ته د بېرته تګ څخه وېرېده .هغه لړ او په مدیان کې د اوبو د ۱۳نو حضرت ی یوې کوهي سره کښېناست. ۱۴د مدیانۍ رعوئیل اووه لوڼې د خپل پلر د رمو د څرولو لپاره لړې. ۱۵هغوی کوهي ته راغلې او د خپل پلر رمې ته یې اوبه راوویستلې. موسی پورته شو او د هغوی سره یې مرسته وکړه او رمې ته یې اوبه ۱۶نو د مدیان شپانه راغلل او هغوی یې وشړل ،نو حضرت ی ورکړې. ۱۷او هغوی خپل پلر رعوئیل ته کور ته راغلل او هغه څه یې ورته وویل چې موسی د دوی لپاره کړي دي. ۱۸هغوی وویل” :یو مصري سړي موږ د شپانو له لس څخه وژغورلو .هغه زموږ لپاره اوبه راوویستلې او رمې ته یې اوبه ورکړې“. ۱۹رعوئیل خپلو لوڼو ته وویل” :هغه چېرته دی؟ تاسو ولې هغه سړی پرېښود؟“ ۲۰نو رعوئیل هغه راوغوښت او کور ته یې راوست او هغه ورسره ډوډۍ وخوړه. موسی رعوئیل ته وویل چې هغه له مصر څخه تښتیدلی و او هغه څلوېښت کاله په کوش باندې حکومت وکړ ،او وروسته یې ۲۱او ی حکومت له هغه څخه واخیست او هغه یې په عزت او ډالیو سره په سوله کې ولېږه. موسى خبرې واورېدې ،نو رعوئیل په خپل ځان کې وویل” ،زه به دا سړی په زندان کې واچوم ،چې هلته به د کوش ۲۲کله چې رعوئیل د ی د خلکو سره روغه جوړه وکړم ،ځکه چې هغه د هغوی څخه تښتېدلی دی“. موسی په زندان کې وو ، حضرت چې کله ،او وو کې زندان په کاله موسی لس ۲۳هغوی هغه ونیو او په زندان کې یې واچاوه ،او حضرت ی ی د رعوئیل لور افوره په هغه رحم وکړ او تل یې د ډوډۍ او اوبو سره د هغه ملتړ کاوه. 128
جاشر
۲۴ټول اسرائیلیان ل تر اوسه په مصر کې وو او د مصریانو سره یې په هر ډول سخت کار کې خدمت کاوه .په هغه وخت کې د مصریانو لس په اسرائیلیانو باندې ډېر سخت وو. ۲۵په هغه وخت کې څښتن د مصر پاچا فرعون وواژه او هغه د هغه د پښو له تلو څخه تر سر پورې د جذام په ناروغۍ اخته کړ؛ دا وبا د اسراییلیانو د ظلم له امله په هغه وخت کې د څښتن له خوا د مصر پاچا فرعون باندې راغله. ۲۶ځکه چې څښتن د خپلو خلکو یعنې د اسرائیلو دعا واورېده او د هغوی د سخت کار له امله د هغوی فریاد هغه ته ورسېد. ۲۷بیا هم د هغه غضب له هغوی څخه نه شو او د فرعون لس ل هم د اسرائیلیانو په وړاندې اوږد شو .فرعون د څښتن په وړاندې خپله غاړه سخته کړه ،د اسرائیلیانو په سر یې خپل جغ زیات کړ او د هغوی ژوند یې د هر ډول سخت کار سره تریخ کړ. ۲۸کله چې څښتن د مصر په پاچا فرعون باندې وبا نازله کړه ،نو هغه له خپلو هوښیارو او جادوګرانو څخه وغوښتل چې هغه روغ کړي. ۲۹او د هغه هوښیارانو او جادوګرانو ورته وویل ،که چیرې د کوچنیو ماشومانو وینه په ټپونو کې واچول شي نو هغه به روغ شي. ۳۰فرعون د هغوی خبره ومنله او خپل درباریان یې د جوشن سیمې ته واستول ترڅو د اسراییلو د خلکو کوچني ماشومان واخلي. ۳۱د فرعون درباریانو لړل او د اسرائیلیانو ماشومان یې د هغوی د میندو له غېږې څخه په زور سره بوتلل او هره ورځ به یې فرعون ته راوړل ،هره ورځ به یې یو ماشوم راوړل ،او طبیبانو به یې ووژل او په وبا باندې به یې لګول؛ هغوی ټول وخت همداسې کول. ۳۲د هغو ماشومانو شمېر چې فرعون ووژل ،درې سوه پنځه اویا تنه وو. ۳۳خو څښتن د مصر د پاچا د ډاکټرانو خبره ونه منله او وبا ډېره زیاته شوه. ۳۴فرعون لس کاله په دې وبا اخته و ،خو بیا هم د فرعون زړه د بني اسرائیلو په وړاندې نور هم سخت شو. ۳۵او د لسو کلونو په پای کې څښتن فرعون ته په ویجاړونکو آفتونو سره عذاب ورکړ. ۳۶څښتن هغه په یوه سخته دانه او د خېټې په ناروغۍ اخته کړ او هغه وبا په سخت دانه بدله شوه. ۳۷په هغه وخت کې د فرعون دوه وزیران د جوشن له خاورې څخه راغلل چېرته چې ټول اسراییلیان وو ،او د فرعون کور ته لړل او هغه ته یې وویل :موږ د اسراییلو اولدونه په خپل کار کې سست او په خپل کار کې بې پرواه لیدلي دي. ۳۸کله چې فرعون د خپلو درباریانو خبرې واورېدې ،نو د هغه غصه په بني اسرائیلو باندې ډېره زیاته شوه ،ځکه چې هغه د خپل بدن د درد له امله ډېر غمجن شو. ۳۹هغه ځواب ورکړ” :اوس چې بني اسرائیل پوه شول چې زه ناروغه یم ،نو هغوی بېرته زموږ ملنډې وهي ،نو اوس زما ګاډۍ جوړه کړه او زه به ځان جوشن ته بوځم او د بني اسرائیلو هغه ملنډې به وګورم چې دوی زما سره ټوکې کوي “.نو د هغه نوکرانو د هغه لپاره ګاډۍ جوړه کړه. ۴۰هغوی هغه په اس سپور کړ ،ځکه چې هغه په خپله سپور نشوای کړای. ۴۱هغه لس اس سواران او لس پیاده عسکر له ځان سره بوتلل او د جوشن په لور د اسرائیلیانو سره لړ. ۴۲او کله چې دوی د مصر پولې ته ورسېدل ،د پاچا آس په یوه تنګه ځای کې تېر شو ،چې د انګورو د باغ په تشه برخه کې لوړ و ،دواړو خواوو ته یې کټاره وه ،او ښکته ،هواره ځمکه په بل اړخ کې وه. ۴۳او اسونه په هغه ځای کې په چټکۍ سره منډه کړه او یو بل یې ووهل ،او نورو اسونو د پاچا آس ووهلو. ۴۴او د پاچا آس په داسې حال کې چې پاچا په هغه سپور و ،په یوه ټیټه دره کې ولوېد ،او کله چې هغه وغورځېد ،ګاډۍ د پاچا په مخ واړوله او آس په پاچا باندې ولوېد ،او پاچا چیغه کړه ،ځکه چې د هغه بدن ډېر دردناک و. ۴۵د پاچا غوښه ترې څخه ووېستل شوه ،هډوکي یې مات شول او هغه نشو کولی چې سپور شي ،ځکه چې دا کار د څښتن له خوا هغه ته شوی و ،ځکه چې څښتن د خپلو خلکو ،د اسراییلو د خلکو فریاد او د هغوی مصیبت واورېد. ۴۶د هغه نوکرانو هغه په خپلو اوږو باندې یووړ ،لږ څه په یو وخت کې ،او هغه یې بیرته مصر ته راوست ،او هغه اسونه چې د هغه سره وو هم بیرته مصر ته راغلل. ۴۷او هغوی هغه په خپل بستر کې کېښود ،او پاچا پوه شو چې د هغه مرګ پای ته رسیدلی دی ،نو د هغه میرمن ملکه اپارانیت راغله او د پاچا په وړاندې یې ژړل ،او پاچا د هغې سره ډیر ژړل. ۴۸په هغه ورځ د هغه ټول مشران او نوکران راغلل او پاچا یې په دې مصیبت کې ولید او د هغه سره یې ژړل. ۴۹د پاچا ټولو مشرانو او د هغه ټولو سلکارانو پاچا ته مشوره ورکړه چې د هغه پر ځای په دې خاوره کې یو څوک پاچا کړي ،چې هغه یې د خپلو زامنو څخه غوره کړي. ۵۰او د پاچا درې زامن او دوه لوڼې وې چې د هغه د میرمنې اپارانیت ملکې څخه پیدا شوې وې ،د پاچا د وینځو د اولدونو سربیره. ۵۱او د هغوی نومونه دا وو ،د مشر زوی عوتري ،دوهمه ادیکم ،او دریمه موریون ،او د هغوی د خویندو نومونه ،د مشرې بتیه او د بلې اکوزي نوم. ۵۲او د پاچا مشر زوی اوتری یو احمق و ،په خپلو خبرو کې یې چټکتیا او چټکتیا ښودله. ۵۳خو ادیقام یو هوښیار او هوښیار سړی وو او د مصر په ټولو حکمتونو کې یې پوهه درلوده ،خو ظاهري بڼه یې بده وه ،په غوښه کې غټ او په قد کې ډېر لنډ وو؛ د هغه قد یو سانتي وو. ۵۴او کله چې پاچا خپل زوی ادیکام ولید چې په ټولو شیانو کې هوښیار او هوښیار دی ،پاچا پریکړه وکړه چې د هغه له مړینې وروسته باید د هغه پر ځای پاچا شي. ۵۵هغه د ابیلوت لور جدوده واده کړه ،هغه لس کلن و او هغې څلور زامن وزېږول. ۵۶وروسته هغه لړ او درې ښځې یې وکړې او اته زامن او درې لوڼې یې پیدا شوې. ۵۷او په پاچا باندې ګډوډي ډېره شوه ،او د هغه غوښه د هغه مړ شوي غوښې په څېر بوی کاوه چې د دوبي په موسم کې د لمر د تودوخې په وخت کې په پټي کې اچول شوی وي. 129
جاشر
۵۸او کله چې پاچا ولیدل چې د هغه ناروغي په هغه باندې ډېره سخته شوې ده ،نو هغه خپل زوی ادیکم ته امر وکړ چې هغه ته راوستل شي ،او هغوی هغه د هغه پر ځای د ځمکې پاچا کړ. ۵۹او د دریو کلونو په پای کې ،پاچا په شرم ،شرم او کرکې سره مړ شو ،او د هغه نوکرانو هغه یوړ او د مصر د پاچاهانو په هدیره کې یې په اوعن مصرایم کې ښخ کړ. ۶۰خو هغوی هغه د پاچاهانو په څېر ونه موم کړ ،ځکه چې د هغه غوښه ډېره بد بوی شوې وه ،او د بد بوی له امله یې د هغه د مړولو لپاره نږدې نشوای تللی ،نو هغوی په بیړه هغه ښخ کړ. ۶۱ځکه چې دا بدي د څښتن له خوا په هغه باندې وه ،ځکه چې څښتن هغه ته د هغه بدۍ بدله ورکړه چې هغه په خپل وخت کې د اسراییلو سره کړې وه. ۶۲او هغه په وېره او شرم سره مړ شو ،او د هغه زوی ادیکم د هغه په ځای پاچا شو. فصل۷۷ ۱عادیقام شل کلن وو کله چې هغه په مصر باندې پاچاهي وکړه ،هغه څلور کاله پاچاهي وکړه. ۲د بنى السرائیلو د لمصر ته د تلو په دوه سوه شپږم کال کښې ،ادیقام په لمصر باندې بادشاهى وکړه ،خو هغه په لمصر باندې دومره موده حکومت ونۀ کړ لکه څنګه چې د هغۀ پلر نیکۀ حکومت کولو. ۳د هغه پلر ملول په مصر کې څلور نوي کاله حکومت وکړ ،خو لس کاله ناروغه شو او مړ شو ،ځکه چې هغه د څښتن په نظر کې بدکاره و. ۴ټولو مصریانو د فرعون نوم د هغه د نیکونو د نوم په څېر کېښود ،لکه څنګه چې په مصر کې یې دود درلود. ۵او د فرعون ټولو هوښیارانو د ادیقام احوز نوم کېښود ،چې په مصري ژبه کې لنډیز یې احوز بلل کیږي. ۶او ادیقام ډېر بداورت وو ،هغه یو انچ او یوه ویشته اوږد وو او ږیره یې ډېره وه چې د پښو تر تلو پورې رسیدلې وه. ۷فرعون د خپل پلر په تخت کښېناست چې په مصر باندې حکومت وکړي او په خپل حکمت سره یې د مصر حکومت چلوه. ۸او کله چې هغه بادشاه وو ،هغه د خپل پلر او د ټولو پخوانیو بادشاهانو نه په بدکارۍ کې زیات شو ،او په بنى السرائیلو یې خپل جغ زیات کړو. ۹هغه د خپلو نوکرانو سره د جوشن په ښار کې د بني اسرائیلو سره لړ ،او هغوی ته یې کار سخت کړ او هغوی ته یې وویل :خپل کار ،د هرې ورځې کار بشپړ کړئ ،او له نن ورځې څخه نور زموږ د کار څخه مه سستېږئ لکه څنګه چې تاسو زما د پلر په وخت کې کول. ۱۰هغه د اسراییلیانو څخه په هغوی باندې مشران وټاکل او د خپلو نوکرانو څخه یې په هغوی باندې د کار مسؤلین وټاکل. ۱۱او هغه د ورځې په ورځ د هغوی د شمېر سره سم د خښتو اندازه پرې کړه او بېرته مصر ته لړ. ۱۲په هغه وخت کې د فرعون د کار مشرانو د بني اسرائیلو مشرانو ته د فرعون د امر سره سم امر وکړ او ویې ویل: ۱۳فرعون داسې فرمایي ،هره ورځ خپل کار کوه ،او خپل کار بشپړ کړه ،او د خښتو د ورځني اندازې څارنه وکړه؛ هیڅ شی مه کموه. ۱۴او که چېرې تاسو په خپلو ورځنیو خښتو کې کمښت ولرئ ،نو زه به ستاسو کوچني ماشومان د هغوی پر ځای وټاکم. ۱۵په هغه وخت کې د مصر سخت کار کوونکو هماغسې وکړل لکه څنګه چې فرعون امر کړی و. ۱۶کله به چې د اسرائیلیانو د ورځنیو خښتو په اندازه کې کومه کمي وموندل شوه ،د فرعون د کار څښتنان به د اسرائیلیانو ښځو ته تلل او د اسرائیلیانو ماشومان به یې د هغو خښتو په شمېر پورې وړل چې کمې وې ،هغوی به یې د هغوی د میندو له غېږ څخه په زور اخیستل او د خښتو پر ځای به یې په ودانۍ کې اچول. ۱۷په داسې حال کې چې د هغوی پلرونه او میندې په هغوی باندې ژړل او ژړل یې ،کله چې هغوی د ودانۍ په دېوال کې د خپلو ماشومانو د ژړا غږونه واورېدل. ۱۸او د کار ساتونکو په اسراییلیانو باندې غالب شول ،ترڅو اسراییلیان خپل ماشومان په ودانۍ کې ځای پر ځای کړي ،تر دې چې یو سړي خپل زوی په دیوال کې کېښود او په هغه یې هاوان واچاوه ،په داسې حال کې چې د هغه سترګې په هغه باندې ژړل ،او د هغه اوښکې د هغه په ماشوم باندې روانې شوې. ۱۹د مصریانو سخت کار کوونکیو تر ډېرو ورځو پورې د اسرائیلیانو له ماشومانو سره همداسې کول ،او هیچا هم د اسرائیلیانو په ماشومانو رحم ونه کړ او نه یې رحم وکړ. ۲۰او د هغو ټولو ماشومانو شمېر چې په ودانۍ کې ووژل شول دوه سوه اویا تنه وو ،ځینې یې د هغو خښتو پر ځای چې د دوی پلرونو پرې ایښې وې جوړې کړې وې ،او ځینې یې چې دوی له ودانۍ څخه مړه را ایستلي وو. ۲۱او هغه کار چې د عدیقام په وخت کې په بني اسرائیلو باندې اچول شوی و ،د هغه د پلر په وخت کې د هغه په پرتله ډېر سخت وو. ۲۲بنى السرائیلو هره ورځ د خپل درانده کار له امله آهونه کول ،ځکه چې هغوئ د ځان سره ویل” ،ګورئ کله چې لفرعون مړ شي ،نو د هغۀ زوئ به راپورته شي او زمونږ کار به سپک کړي“! ۲۳خو هغوی وروستنی کار د پخواني په پرتله ډېر کړ ،او بني اسرائیلو په دې باندې آهونه وکړل او د هغوی د کار له امله د هغوی فریاد خدای ته ورسېد. ۲۴په هغو ورځو کې خدای پاک د بني اسرائیلو غږ او د هغوی فریاد واورېد او هغه لوظ یې ورته را په یاد کړ چې د ابراهیم ،اسحاق او یعقوب سره یې کړی وو. ۲۵او خدای پاک د بني اسرائیلو دروند بار او په هغه ورځو کې د هغوی دروند کار ولید ،او هغه د هغوی د خلاون هوډ وکړ. ۲۶او د عمرام زوی موسی ل تر اوسه په هغه ورځو کې د مدیان د رعوئیل په کور کې په زندان کې بند و ،او د رعوئیل لور افوره هره ورځ په پټه سره د هغه ملتړ کاوه. 130
جاشر
موسی لس کاله د رعوئیل په کور کې په زندان کې بندي شو. ۲۷او حضرت ی ۲۸او د لسو کلونو په پای کې ،چې په مصر باندې د فرعون د واکمنۍ لومړی کال و ،د خپل پلر په ځای، ۲۹افورې خپل پلر رعوئیل ته وویل” :څوک هم د هغه عبراني سړي پوښتنه نه کوي چې تا لس کاله په زندان کې بندي کړی و. ۳۰نو اوس ،که ستا په نظر کې دا ښه وي ،نو راځئ چې وګورو چې هغه ژوندی دی که مړ ،خو د هغې پلر نه پوهېده چې هغې د هغه ملتړ کړی دی. ۳۱د هغې پلر رعوئیل ورته وویل” :آیا داسې کله هم پېښ شوي دي چې یو سړی لس کاله بې خوراکه په زندان کې بندي شي او ژوندی پاتې شي؟ ۳۲افورې خپل پلر ته په ځواب کې وویل” :تا رښتیا اورېدلي دي چې د عبرانیانو خدای لوی او ډېر وېروونکی دی او تل د هغوی لپاره عجیبه کارونه کوي. ۳۳هغه وو چې ابراهیم یې د کلدانیانو د اور څخه ،اسحاق یې د هغه د پلر له تورې څخه ،او یعقوب یې د څښتن د فرښتې څخه وژغوره چې د یبوک په غار کې یې ورسره جګړه وکړه. ۳۴همدارنګه د دې سړي سره یې ډېر کارونه کړي دي ،هغه یې د مصر د سیند او د فرعون د تورې او د کوش د اولدې څخه وژغوره ، نو هغه هم کولی شي هغه د قحطۍ څخه وژغوري او ژوندی یې کړي. ۳۵دا خبره د رعوئیل په نظر کې ښه ښکاره شوه ،او هغه د خپلې لور د وینا سره سم عمل وکړ او زندان ته یې ولېږل چې معلومه کړي موسى سره څه شوي دي. چې د ی موسی په زندان کې اوسېده ،په خپلو پښو ولړ و او د خپلو نیکونو د خدای ستاینه او دعا یې کوله. چې سړی هغه ،او ولیدل هغه ۳۶او ی موسى د زندان څخه راوویستل شي ،نو هغوی هغه وخرایه او هغه د زندان جامې بدلې کړې او ډوډۍ یې ۳۷او رعوئیل امر وکړ چې ی وخوړله. موسی د رعوئیل باغ ته چې د کور شاته وو لړ او هلته یې د خپل څښتن خدای څخه دعا وکړه ،چا چې د هغه لپاره ۳۸وروسته حضرت ی لویې معجزې کړې وې. ۳۹او دا هغه وخت و چې هغه دعا کوله ،هغه د هغه په مقابل کې وکتل ،او ولیدل چې یو نیلم لرګی په ځمکه کې ایښودل شوی و ،کوم چې د باغ په مینځ کې کیښودل شوی و. ۴۰هغه امسا ته نږدې شو او وکتل ،او ویې لیدل چې د څښتن خدای پاک نوم په هغې باندې کښل شوی و او په هغې باندې لیکل شوی او جوړ شوی و. ۴۱او هغه دا ولوست او خپل لس یې وغځاوه او هغه یې د ځنګله د ونې په څیر له بوټو څخه راوویست ،او لرګی یې په لس کې و. ۴۲او دا هغه امسا ده چې زموږ د خدای ټول کارونه یې د اسمان او ځمکې او د هغوی د ټولو لښکرو ،سمندرونو ،سیندونو او د هغوی د ټولو کبانو د پیدا کولو وروسته ترسره کړل. ۴۳او کله چې خدای پاک آدم د عدن له باغ څخه وشړلو ،نو هغه لرګی په خپل لس کې واخیست او لړ او هغه ځمکه یې وکرله چې له هغې څخه اخیستل شوې وه. ۴۴او امسا د نوح سره راښکته شوه او سام او د هغه اولدې ته ورکړل شوه ،تر هغه چې د عبراني ابراهیم لس ته ورننوته. ۴۵او کله چې حضرت ابراهیم خپل زوی اسحاق ته هر څه ورکړل ،نو دا امسا یې هم هغه ته ورکړه. ۴۶کله چې حضرت یعقوب پادشاه ارام ته وتښتېد ،هغه یې په خپل لس کې واخیست او کله چې هغه خپل پلر ته راستون شو ،هغه یې د ځان څخه نه و پرېښی. ۴۷او کله چې هغه مصر ته لړ ،هغه دا په خپل لس کې واخیست او یوسف ته یې ورکړ ،د خپلو ورونو څخه یوه برخه یې ورکړه ،ځکه چې یعقوب دا د خپل ورور عیسو څخه په زور اخیستې وه. ۴۸د یوسف د مرګ نه پس ،د لمصر مشران د یوسف کور ته راغلل او هغه امسا د مدیانى رعوئیل په لس کښې راغله ،او کله چې هغه د لمصر نه راووت ،نو هغۀ دا په خپل لس کښې واخسته او په خپل باغ کښې یې وکررله. ۴۹او د قینیانو ټولو زورورو سړیو هڅه وکړه چې هغه راوباسې کله چې دوی د هغه د لور افوره د ترلسه کولو هڅه وکړه ،مګر دوی بریالي نه شول. ۵۰نو هغه لرګی د رعوئیل په باغ کې کیښودل شو ،تر هغه چې هغه راغی چې حق یې درلود او هغه یې واخیست. موسی په لس کې امسا ولیده ،نو حیران شو او خپله لور افوره یې هغه ته د واده په توګه ورکړه. ۵۱کله چې رعوئیل د حضرت ی فصل۷۸ ۱په هغه وخت کې د ادوم پاچا د عکبور زوی بعل حنان مړ شو او د ادوم په خاوره کې په خپل کور کې ښخ شو. ۲د هغه د مرګ نه پس د عیساؤ اولد د ادوم خملک ته لړو او د هغه ځائ نه یې یو سړے راوویستو چې په ادوم کښې وو او نوم یې حداد وو او هغه یې د بعل حنان په ځائ بادشاه جوړ کړو. ۳حداد د ادوم په خلکو باندې اته څلوېښت کاله حکومت وکړ. ۴او کله چې هغه پاچا شو ،نو هغه هوډ وکړ چې د موآب د اولدې سره جګړه وکړي ،ترڅو هغوی د عیسو د اولدې تر واک لندې راولي لکه څنګه چې دوی مخکې وو ،خو هغه ونه توانید ،ځکه چې د موآب اولدې دا خبره واورېده ،او دوی راپورته شول او د خپلو وروڼو څخه یې د ځان لپاره د پاچا د ټاکلو لپاره بیړه وکړه. ۵وروسته له هغې ،هغوی ډېر خلک راټول کړل او خپل ورونه عمونیانو ته یې د ادوم د پاچا حداد په وړاندې د جګړې لپاره د مرستې لپاره ولېږل. 131
جاشر
۶حداد د موآبیانو د کارونو په اړه واورېدل او د هغوی څخه ډېر ووېرېد او د هغوی سره د جګړې څخه یې لس واخیست. ۷په هغو ورځو کې ،د عمرام زوی موسی چې په مدیان کې وو ،د مدیاني رعوئیل لور افوره واده کړه. ۸افوره د یعقوب د لوڼو په لره روانه وه ،هغه د ساره ،ربکا ،راحیل او لیاه د اداقت څخه کمه نه وه. ۹افوره امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه او د هغه نوم یې جیرشوم کېښود ،ځکه چې هغه وویل" :زه په پردي هېواد کې مسافر وم ،خو هغه د خپل خسر رعوئیل په امر خپله سنته ونه کړه". موسى وویل" :ځکه چې ۱۰هغه بیا امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه ،خو د هغه سنت یې وکړ او د هغه نوم یې الیعزر کېښود ،ځکه چې ی زما د نیکونو خدای زما مرسته وکړه او ما د فرعون له تورې څخه وژغوره". ۱۱په هغو ورځو کې د مصر پاچا فرعون د اسراییلیانو کار ډېر زیات کړ او په اسراییلیانو یې خپل جغ دروند کړ. ۱۲او هغه په مصر کې اعلن وکړ چې نور خلکو ته د خښتو جوړولو لپاره بوس مه ورکوئ ،پرېږدئ چې لړ شي او هر څومره چې یې پیدا کړي ځانونو ته بوس راټول کړي. ۱۳همدارنګه د خښتو شمېر چې دوی به یې جوړوي هره ورځ ورکړي او هیڅ شی به ترې کم نه کړي ،ځکه چې دوی په خپل کار کې بې کاره دي. ۱۴بنى السرائیلو دا واورېدل ،او هغوئ غمجن شول او آهونه یې وکړل ،او د خپلو زړونو د سختۍ له امله یې ما للک خخدائ ته فریاد وکړو. ۱۵څښتن د اسرائیلیانو ژړا واورېده او هغه ظلم یې ولید چې مصریانو ورسره کاوه. ۱۶څښتن د خپلو خلکو او خپل میراث سره حسد وکړ ،او د هغوی غږ یې واورېد ،او هغه پریکړه وکړه چې هغوی د مصر له مصیبت څخه وباسي او د کنعان ځمکه د ملکیت په توګه ورکړي. فصل۷۹ موسی د سین د دښتې هاخوا د خپل خسر رعوئیل رمې څرولې ،او هغه امسا یې په لس کې وه چې د خپل ۱په هغه ورځو کې ،حضرت ی خسر څخه یې اخیستې وه. موسی هغه تعقیب کړه او هغه د خدای غره ته چې حضرت ،او شوه ورکه څخه رمې د غویی یوه وزو د چې ۲یوه ورځ داسې وشوه ی حورب ته رسیږي راغله. ۳کله چې هغه حورب ته ورسېد ،څښتن هلته په بوټي کې هغه ته ښکاره شو ،او هغه بوټی په اور کې سوځېدلی وموند ،مګر اور په بوټي باندې واک نه درلود چې هغه وخوري. ۴موسی په دې منظره ډېر حیران شو ،ځکه چې بوټی ونه سوځېد ،او هغه د دې لوی شی د لیدلو لپاره نږدې شو ،او څښتن له اور څخه ی موسی ته غږ وکړ او هغه ته یې امر وکړ چې مصر ته لړ شي ،د مصر پاچا فرعون ته ،ترڅو د اسراییلو اولدونه د هغه له خدمت څخه وباسي. خ م وسى ته وفرمائیل” ،مصر ته واپس لړ شه ،ځکه چې هغه ټول سړى چې ستا د مرګ په لټه کښې خوو ،مړه شوى دى ،او دائ خ ک ل ۵بیا ما ل خ ی فلرعون ته ووایه چې بنى السرائیلیان د خپل خملک نه وباسى“. ۶او څښتن هغه ته د فرعون او د هغه د رعیت د سترګو په وړاندې په مصر کې نښې او عجیبې کارونه وښودل ،ترڅو هغوی باور وکړي چې څښتن هغه رالیږلی دی. موسی هغه ټولې خبرې واورېدې چې څښتن ورته امر کړی وو .هغه خپل خسر ته راستون شو او خبره یې ورته وکړه او ۷حضرت ی رعوئیل ورته وویل :په سلمتۍ سره لړ شه. موسى د لمصر په لور روان شو ،خپله ښځه او زامن یې د ځان سره بوتلل ،او هغه په لره کښې په یوه سرائے کښې وو ،او د خخدائ ۸نو ی پاک یوه فرښته راښکته شوه او د هغۀ په خلف یې موقع لټوله. ۹او هغه غوښتل چې هغه د خپل مشر زوی په خاطر ووژني ،ځکه چې هغه سنت شوی نه و او هغه تړون یې مات کړی و چې څښتن یې د ابراهیم سره کړی و. موسی د خپل خسر خبرې واورېدې چې هغه ته یې ویلي وو چې خپل مشر زوی سنت نه کړي ،نو ځکه یې هغه سنت نه کړ. ۱۰ځکه چې ی موسى په وړاندې موقع لټوي ،او هغې ته پته ولګېده چې دا کار د هغې د زوی جیرشوم د سنتولو له د چې ولیدله فرښته څښتن د ۱۱افوره ی امله شوی دی. ۱۲افوره ژر لړه او د تیرو تیږو څخه یې چې هلته وې ،راوویستلې ،خپل زوی یې سنت کړ او خپل مېړه او زوی یې د څښتن د فرښتې له لسه وژغورل. موسی ورور ،د عمرام زوی ،په هغه ورځ په مصر کې د سیند په غاړه ګرځېده. ۱۳او هارون د حضرت ی موسى ته لړ شه “.هغه لړو او د خخدائ کښې احرا په ،اوس وفرمائیل” یې ورته او شو ښکاره ته هغه کښې ځائ ۱۴ما للک خخدائ په هغه ی پاک په غرۀ کښې ورسره لملو شو او هغه یې ښکل کړو. موسی ته یې وویل” :دا ستا حضرت او ولیدل یې ماشومان هغې د او افوره ښځه ۱۵هارون سترګې پورته کړې او د حضرت موسی ی ی لپاره څوک دي؟“ موسی هغه ته وویل” :دا زما ښځه او زامن دي چې خدای پاک ماته په مدیان کې راکړل “.او دې کار هارون د ښځې او د ۱۶حضرت ی هغې د ماشومانو په خاطر غمجن کړ. موسى د هارون خبرې “.حضرت شي لړ ته کور پلر د هغې د چې پرېږده ماشومان هغې د او ښځه موسى ته وفرمایل” :هغه ۱۷هارون ی ی واورېدلې او همداسې یې وکړل. 132
جاشر
۱۸افوره د خپلو ماشومانو سره بېرته لړه او د رعوئیل کور ته لړه او هلته تر هغه وخته پورې پاتې شوه چې څښتن خپلو خلکو ته پاملرنه وکړه او هغوی یې د فرعون له لسه له مصر څخه راوویستل. موسی او حضرت هارون د اسرائیلو قوم ته مصر ته راغلل او د څښتن ټولې خبرې یې ورته وکړې او خلکو ډېره زیاته ۱۹حضرت ی خوشحالي وکړه. موسی او حضرت هارون پاڅېدل او د فرعون کور ته لړل او د خدای پاک امسا یې په خپلو لسونو حضرت وختي سهار ۲۰په بله ورځ ی کې واخیسته. ۲۱کله چې هغوی د پاچا دروازې ته ورسېدل ،دوه ځوان زمریان هلته د اوسپنې د وسایلو سره تړل شوي وو ،او هیڅوک د دوی له مخې بهر نه راتلل او نه دننه راتلل ،پرته له هغه چا څخه چې پاچا یې امر کړی و ،کله چې جادوګران راغلل او زمریان یې د خپلو جادوګانو په واسطه بیرته واخیستل ،او دا دوی پاچا ته راوړل. موسی او حضرت هارون د پاچا موسی ژر لړ او امسا یې په زمریانو باندې پورته کړه او هغوی یې خوشې کړل او حضرت ۲۲حضرت ی ی ماڼۍ ته ننوتل. ۲۳زمریان هم د هغوی سره په خوښۍ سره راغلل ،او هغوی هم د هغوی پسې روان شول او داسې خوشحاله شول لکه څنګه چې سپی د خپل بادار په اړه خوشحاله وي کله چې هغه له میدان څخه راشي. ۲۴کله چې فرعون دا کار ولید ،نو حیران شو او د دې خبر په اورېدو سره ډېر ووېرېد ،ځکه چې د هغوی څېره د خدای د زامنو په څېر وه. موسی ته وویل” :ته څه غواړې؟ “هغوی ورته وویل” :د عبرانیانو څښتن خدای موږ تاته رالېږلي یو چې ووایو :زما حضرت ۲۵فرعون ی قوم ولېږه چې زما عبادت وکړي“. ۲۶کله چې فرعون د هغوی خبرې واورېدې ،نو ډېر ووېرېد او هغوی ته یې وویل" :نن لړ شئ او سبا بېرته ماته راشئ ".هغوی د پاچا د امر سره سم عمل وکړ. ۲۷کله چې هغوی لړل ،فرعون بلعام جادوګر ،د هغه زامن یانیس او یامبریس او د پاچا ټول جادوګران ،جادوګران او مشاورین راوغوښتل ،او هغوی ټول راغلل او د پاچا په حضور کې کښېناستل. موسى او د هغۀ ورور هارون ورته کړې وې .جادوګرو بادشاه ته ووئیل” ،خو دا ۲۸نو بادشاه هغوئ ته هغه ټولې خبرې وکړې کومې چې ی سړى ستا سره څنګه راغلل ،ځکه چې زمریان په دروازه کښې بند خوو؟“ ۲۹او پاچا وویل ،ځکه چې هغوی خپله امسا د زمریانو په وړاندې پورته کړه او هغوی یې خوشې کړل ،او زما سره راغلل ،او زمریان هم په هغوی خوشحاله شول لکه څنګه چې سپی د خپل بادار سره د لیدو لپاره خوشحاله وي. ۳۰د بعور جادوګر زوی بلعام پاچا ته په ځواب کې وویل” :دا نور څوک نه دي ،یوازې زموږ په څېر جادوګران دي. ۳۱نو اوس هغوی راوبله او پرېږده چې راشي او موږ به هغوی وازمایو ،او پاچا همداسې وکړل. موسی او حضرت هارون راوغوښتل چې د پاچا حضور ته راشي .هغوی د خدای امسا واخیستله او پاچا ته ۳۲سهار فرعون حضرت ی ورغلل او هغه ته یې وویل: ۳۳د عبرانیانو څښتن خدای داسې فرمایلي دي :زما قوم راولېږه چې زما عبادت وکړي. ۳۴بادشاه هغوی ته وویل :خو څوک به په تاسو باور وکړي چې تاسو د خدای استازي یاست او تاسو د هغه په امر ماته راشئ؟ ۳۵نو اوس په دې اړه کومه معجزه یا نښه وښایه ،نو بیا به ستا خبرې باوري شي. ۳۶هارون ژر لړ او امسا یې د فرعون او د هغه د درباریانو په مخکې وغورزوله او امسا په مار بدله شوه. ۳۷جادوګرانو دا ولیدل او هر یو یې خپله امسا په ځمکه وغورځوله او هغه امساګانې ماران شوې. ۳۸او د هارون د امسا مار خپل سر پورته کړ او خپله خوله یې پرانیسته چې د جادوګرانو امساګانې تیر کړي. ۳۹بلعام جادوګر په ځواب کې وویل” :دا د پخوا زمانې راهیسې چل دی چې مار خپل ملګری تېر کړي او ژوندي موجودات یو بل وخوري“. ۴۰نو اوس دا په هغه ډول بدل کړه لکه څنګه چې پخوا وه ،او موږ به هم خپلې لښتې د لومړي په څیر بیرته ورکړو ،او که ستا لښته زموږ لښتې تیرې کړي ،نو موږ به پوه شو چې د خدای روح په تا کې دی ،او که نه ،نو ته یوازې زموږ په څیر یو ماهر یې. ۴۱هارون ژر خپل لس اوږد کړ او د مار لکۍ یې ونیوله او هغه یې په لس کې په امسا بدله شوه ،او جادوګرانو هم په خپلو امساګانو سره همداسې وکړل ،او هر یو یې د خپل مار لکۍ ونیوله او د لومړي ځل په څیر یې ډنډې جوړې شوې. ۴۲او کله چې هغوی بېرته په څانګو بدل شول ،د هارون امسا د هغوی امساګانې تېر کړې. ۴۳کله چې پاچا دا خبره ولیده ،نو هغه د هغه تاریخ کتاب راوړلو امر وکړ چې د مصر د پاچاهانو په اړه وو ،او هغوی د تاریخ کتاب ،د مصر د پاچاهانو تاریخ ،راوړل چې په هغه کې د مصر ټول بتان لیکل شوي وو ،ځکه چې دوی فکر کاوه چې په هغه کې د څښتن نوم ومومي ،مګر دوی دا ونه موندل. موسى او هارون ته وویل” :وګورئ ،ما ستاسو د خدای نوم په دې کتاب کې نه دی لیکلی او نه مې د هغه نوم پېژني“. ۴۴فرعون ی ۴۵نو مشاورینو او هوښیارو سړیو پاچا ته ځواب ورکړ :موږ اوریدلي دي چې د عبرانیانو خدای د هوښیارانو زوی دی ،د پخوانیو پاچاهانو زوی دی. موسی او حضرت هارون ته مخ واړاوه او ورته ویې ویل” :زه هغه څښتن نه پېژنم چې تاسو یې اعلن کړی دی ،او حضرت ۴۶فرعون ی نه به د هغه قوم لېږم. ۴۷هغوی ځواب ورکړ او پاچا ته یې وویل :د خدایانو څښتن خدای د هغه نوم دی ،او هغه زموږ د نیکونو له وخته راهیسې په موږ باندې خپل نوم اعلن کړ او موږ یې واستول او ویې ویل :فرعون ته لړ شه او ورته ووایه چې زما قوم راولېږه چې زما عبادت وکړي. 133
جاشر
۴۸اوس مونږ ولېږه چې په احرا کې درې ورځې سفر وکړو او هلته هغه ته قرباني وکړو .ځکه چې له هغه وخته چې مونږ مصر ته روان یو ،هغه زمونږ څخه سوزېدونکې نذرانه ،نذرانه او قرباني نه ده اخیستې .که چېرې ته مونږ ونه لېږې ،نو د هغه غضب به ستا په وړاندې راپارېږي او هغه به مصریان په وبا یا په توره سره ووژني. ۴۹فرعون هغوی ته وویل" :اوس د هغه قدرت او قدرت راته ووایه؛ او هغوی ورته وویل :هغه آسمان او ځمکه ،سمندرونه او د هغوی ټول کبان پیدا کړل ،هغه رڼا جوړه کړه ،تیاره یې پیدا کړه ،په ځمکه یې باران واوراوه او اوبه یې ورکړې ،او بوټي او واښه یې راشنه کړل ،هغه انسانان او حیوانات او د ځنګل څاروي ،د هوا مرغان او د سمندر کبان پیدا کړل ،او د هغه د خولې په واسطه ژوندي کیږي او مري". ۵۰بېشکه هغه ستا د مور په ګېډه کې پیدا کړ ،او ستا په وجود کې یې د ژوند ساه واچوله ،ته یې پاللی یې او د مصر په شاهي تخت یې کېښودې ،هغه به ستا ساه او روح واخلي او بېرته به دې خاورې ته راولي چې له هغه ځایه را ایستل شوی یې. ۵۱د هغوی په خبرو د پاچا غصه ډېره شوه او هغه ورته وویل" :خو د قومونو په ټولو خدایانو کې څوک دا کار کولی شي؟ زما سیند زما دی ،او ما دا د ځان لپاره جوړ کړی دی". ۵۲او هغه هغوی له ځانه وشړل ،او په اسراییلو یې د پرون او پخوا په پرتله د سخت کار امر وکړ. موسی او حضرت هارون د فرعون له حضور څخه لړل او هغوی اسرائیلیان په ډېر بد حالت کې ولیدل ،ځکه چې د کار ۵۳حضرت ی څښتنانو د هغوی کار ډېر دروند کړی وو. موسی بېرته څښتن ته ورغی او ویې ویل :ولې دې د خپلو خلکو سره بد چلند کړی دی؟ له هغه وخته چې زه راغلم ترڅو ۵۴حضرت ی فرعون ته هغه څه ووایم چې تا رالېږلي دي ،هغه د اسرائیلیانو سره ډېر بد چلند کړی دی. موسی ته وفرمایل” :ته به وویني چې فرعون به د خپل لس په اوږدولو او سختو آفتونو سره بني اسرائیل له خپل هېواد ۵۵څښتن حضرت ی څخه وباسي. موسی او حضرت هارون په مصر کې د خپلو وروڼو اسرائیلیانو سره اوسېدل. ۵۶حضرت ی ۵۷او د بني اسرائیلو په اړه ،مصریانو د هغو درنو کارونو په کولو سره چې په هغوی باندې یې اچولي وو ،د هغوی ژوند تریخ کړ. څپرکی۸۰ ۱او د دوو کلونو په پای کې ،څښتن بیا موسی فرعون ته واستاوه ترڅو د اسراییلو اولدونه راوباسي او د مصر له خاورې څخه یې وباسي. موسی د فرعون کور ته لړ او د څښتن خبرې یې ورته وکړې چې هغه یې رالېږلی وو ،خو فرعون د څښتن خبره ونه منله او ۲حضرت ی خدای پاک په مصر کې په فرعون او د هغه په رعیت باندې خپل قدرت وښود او خدای پاک فرعون او د هغه قوم په ډېرو لویو او سختو آفتونو سره وواژه. ۳څښتن د هارون په لس د مصر ټولې اوبه ،د هغوی ټولې سیندونه او سیندونه په وینه بدل کړل. ۴کله چې یو مصری د څښلو او اوبو راوړلو لپاره راغی ،نو هغه په خپل منګي کې وکتل او ویې لیدل چې ټولې اوبه په وینه بدلې شوې وې ،او کله چې هغه راغی چې د خپلې پیالې څخه یې وڅښله ،نو په پیاله کې اوبه په وینه بدلې شوې. ۵او کله چې یوې ښځې خپله اوړه ګونډه کړه او خپل خواړه یې پخول ،نو د هغوی بڼه د وینې په څیر شوه. ۶څښتن یو ځل بیا اوبه ولېږلې او د هغوی ټولو اوبو څخه یې چونګښې راوویستلې او ټولې چونګښې د مصریانو کورونو ته ننوتې. ۷او کله چې مصریانو اوبه وڅښلې ،نو د هغوی ګېډې د چونګښو څخه ډکې شوې او هغوی په خپلو ګېډو کې داسې نڅېدل لکه څنګه چې دوی په سیند کې نڅېدل. ۸او د دوی د څښاک او پخلي ټولې اوبه په چونګښو بدلې شوې ،همدارنګه کله چې دوی په خپلو بسترونو کې ویده کېدل ،د دوی خولې به چونګښې زیږولې. ۹سره له دې چې د څښتن قهر له هغوی څخه نه شو ،او د هغه لس د ټولو مصریانو په وړاندې اوږد شو ترڅو هغوی په هر ډول سختو آفتونو سره ووژني. ۱۰هغه ولېږل او د هغوی خاورې یې په ورږو ووهلې ،او ورږې په مصر کې دومره لوړې شوې چې دوه متره لوړوالی یې په ځمکه کې و. ۱۱همدارنګه د مصر په ټولو اوسېدونکو کې د انسانانو او حیواناتو په غوښو کې ډېرې سپږې وې ،څښتن په پاچا او ملکه باندې هم سپږې راولېږلې ،او مصریان د سپږو له امله ډېر غمجن شول. ۱۲سره له دې ،د څښتن غضب سړ نه شو او لس یې ل هم په مصر باندې اوږد شو. ۱۳نو څښتن د ځنګلي حیواناتو هر ډول حیوانات مصر ته ولېږل او هغوی راغلل او ټول مصر یې ،انسانان ،حیوانات ،ونې او هرڅه چې په مصر کې وو ،له منځه یوړل. ۱۴او څښتن اور وژونکي ماران ،لړمان ،موږکان ،نېزه ،چونګښې او نور په خاورو کې خزنده ګان راولېږل. ۱۵مچان ،غومبسې ،پسه ،حشرات او مچۍ ،هر یو د خپل ډول سره سم راټولېږي. ۱۶ټول خزندې او وزرې لرونکي حیوانات د هغوی د ډول سره سم مصر ته راغلل او مصریان یې ډېر غمجن کړل. ۱۷او مچان او مچان د مصریانو په سترګو او غوږونو کې ننوتل. ۱۸نو د ګیدړې ګوڼه په هغوی باندې راغله او هغوی یې وشړل ،او هغوی له هغه څخه خپلو داخلي خونو ته لړل او هغه ورپسې روان شول. ۱۹او کله چې مصریانو د څارویو د ګڼې ګوڼې له امله ځانونه پټ کړل ،نو خپلې دروازې یې د هغوی پسې وتړلې ،او خدای پاک د سلیمانوت چې په سمندر کې و ،امر وکړ چې را پورته شي او مصر ته لړ شي. 134
جاشر
۲۰او د هغې لسونه اوږده وو ،چې د سړي په اندازه لس سانتي اوږد وو. ۲۱هغه بام ته لړه او د چتونو او فرشونو څخه یې پرده پورته کړه او هغه یې پرې کړل ،خپل لس یې کور ته وغځاوه او قلف او چنګک یې لرې کړ او د مصر کورونه یې پرانیستل. ۲۲وروسته د څارویو ډله د مصر کورونو ته راغله او د څارویو ډله مصریان له منځه یوړل او هغوی یې ډېر غمجن کړل. ۲۳سره له دې د څښتن قهر د مصریانو څخه سړ نه شو او لس یې ل هم د هغوی په وړاندې اوږد شو. ۲۴نو خدای پاک وبا راولېږله او وبا په مصر باندې خپره شوه ،په اسونو ،خرو ،اوښانو ،غواګانو ،پسونو او انسانانو باندې. ۲۵کله چې مصریان سهار وختي پاڅېدل ترڅو خپل څاروي څړځای ته بوځي ،نو د هغوی ټول څاروي مړه وموندل شول. ۲۶د مصریانو له لسو څارویو څخه یوازې یو پاتې شو او د جوشن په سیمه کې د اسرائیلیانو له څارویو څخه یو هم مړ نه شو. ۲۷خدای پاک د مصریانو په غوښو کې سوزونکې سوزش راولېږله چې د هغوی پوستکي یې دړې وړې کړل او په ټولو مصریانو کې د پښو له تلو څخه د سر تر تاجونو پورې سخت خارښ شو. ۲۸او د هغوی په غوښو کې ډېر دانې وې ،چې غوښه یې خرابه شوه تر هغه چې خرابه او بد بوی شوه. ۲۹سره له دې د څښتن قهر سړ نه شو او لس یې ل هم په ټول مصر باندې غځول شوی و. ۳۰نو څښتن ډېر سخت ږلۍ واوروله چې د هغوی انګور یې ووهل او د هغوی د مېوو ونې یې ماتې کړې او وچې کړې چې په هغو باندې راولوېدلې. ۳۱همدارنګه هر شنه بوټی وچ شو او له منځه لړ ،ځکه چې د ږلۍ په منځ کې یو ګډ اور راښکته شو ،نو ږلۍ او اور ټول شیان وسوزول. ۳۲همدارنګه هغه انسانان او حیوانات چې بهر موندل شوي وو د اور او ږلۍ له امله مړه شول ،او ټول ځوان زمریان ستړي شول. ۳۳نو څښتن ډېر ملخان ولېږل او مصر ته یې راوستل ،لکه کسل ،سلوم ،چارګول او چاګول ،دا ملخان هر یو د خپل ډول وو ،او هغه ټول ملخان یې وخوړل چې د ږلۍ څخه پاتې شوي وو. ۳۴بیا مصریان د ملخانو په لیدو خوشحاله شول ،که څه هم هغوی د پټیو حاالت وخوړل ،او هغوی ډېر ونیول او د خوړو لپاره یې مالګین کړل. ۳۵او څښتن د سمندر یو زورور باد بدل کړ چې ټول ملخان یې ،حتی هغه چې مالګین وو ،یوړل او سره سمندر ته یې وغورځول؛ یو ملخان هم د مصر په حدودو کې پاتې نه شو. ۳۶خدای پاک په مصر باندې تیاره راولېږله ،چې د مصر او فتروس ټوله خاوره د دریو ورځو لپاره تیاره شوه ،نو کله چې سړی خپل لس خولې ته پورته کاوه نو هغه یې نه شو لیدلی. ۳۷په هغه وخت کې د اسراییلو ډېر خلک مړه شول چې د څښتن په وړاندې یې سرکشي کړې وه او د موسی او هارون خبرې یې نه منلې او په هغوی یې باور نه کاوه چې خدای هغوی رالیږلي دي. ۳۸او چا ویلي وو چې موږ به له مصر څخه ونه ځو ،که نه نو په احرا کې به د لوږې له امله مړه شو ،او چا د موسی غږ ته غوږ ونه نیو. ۳۹څښتن په هغوی باندې د تیارې درې ورځې تېرې کړې او اسراییلیانو هغوی په هغو ورځو کې ښخ کړل ،پرته له دې چې مصریان پرې خبر شي او نه یې په هغوی باندې خوشحالي وکړه. ۴۰په مصر کې درې ورځې ډېره تیاره وه ،او هر څوک چې د تیارې په وخت کې ولړ و ،هغه په خپل ځای ولړ و ،او هغه څوک چې ناست و ،ناست و ،او هغه څوک چې پروت و ،په هماغه حالت کې پروت و ،او هغه څوک چې روان و ،په هماغه ځای کې په ځمکه ناست و؛ او دا کار په ټولو مصریانو وشو ،تر هغه چې تیاره لړه. ۴۱او د تیارې ورځې تېرې شوې ،او څښتن موسی او هارون د اسراییلو قوم ته ولېږل او ورته ویې ویل :خپل اختر ولمانځئ او د فسحې اختر وکړئ ،ځکه چې زه د شپې په نیمایي کې د ټولو مصریانو په منځ کې راځم ،او زه به د دوی ټول مشران زیږیدلي ماشومان ووژنم ،د انسان د لومړي زیږیدلي څخه تر د څاروي تر لومړي زیږیدلي پورې ،او کله چې زه ستاسو د فسحې ورځ وګورم ،زه به ستاسو له پاسه تېر شم. خ موسى او هارون ته خحکم ورکړے وو ،او په هغه شپه یې هم هغه شان وکړل. دائ خ ک ل ما چې وکړل څۀ هر هغه لسرائیلو ا ۴۲بنى ل ی ۴۳او د شپې په نیمایي کې څښتن د مصر په منځ کې راووت او د مصریانو ټول اولني زېږېدلي ماشومان یې ووژل ،د انسان له لومړي زېږېدلي ماشوم څخه تر څاروي پورې. ۴۴فرعون ،د هغه ټول درباریان او ټول مصریان د شپې راویښ شول .په هغه شپه په ټول مصر کې سخته ژړا وه ،ځکه چې داسې کور نه و چې مړی په کې نه وي. ۴۵همدارنګه د مصر د اولنیو زیږیدلو مجسمې ،چې د دوی د کورونو په دیوالونو کې نقش شوي وې ،ویجاړې شوې او په ځمکه ولویدې. ۴۶حتی د هغو مشرانو هډوکي چې له دې څخه مخکې مړه شوي وو او په خپلو کورونو کې ښخ شوي وو ،د مصر سپو په هغه شپه راوویستل او د مصریانو په وړاندې یې کش کړل او د هغوی په وړاندې یې وغورځول. ۴۷ټولو مصریانو دا مصیبت ولید چې ناڅاپه په هغوی راغی او ټولو مصریانو په لوړ غږ چیغې وهلې. ۴۸په هغه شپه د مصر ټولو کورنیو هر یو د خپل زوی په خاطر او هر یو د خپلې لور په خاطر چې مشر زېږېدلی و ،ژړل .په هغه شپه د مصر شور او غوغا تر لرې واټن پورې واورېدل شوه. موسی او حضرت هارون د موندلو لپاره د هغوی کورونو ته لړه .هغوی حضرت ۴۹د فرعون لور بتیه په هغه شپه د فرعون سره د ی هغوی په خپلو کورونو کې وموندل ،چې خوړل او څښل یې کول او د ټولو اسرائیلیانو سره یې خوشحالي کوله. موسى ته وویل” :آیا دا د هغه ښېګڼې بدله ده چې ما ستا سره کړې ده ،تا ته مې پاللې او پراخه کړې یې ،او تا دا مصیبت په ما او ۵۰بتیاه ی زما د پلر په کورنۍ راوستی دی؟“ 135
جاشر
موسی هغې ته وویل" :په رښتیا سره څښتن په مصر باندې لس آفتونه راوستي دي .ایا د هغوی څخه کوم یو په تا باندې راغلی ۵۱حضرت ی دی؟ ایا یو یې تاته زیان رسولی دی؟ "هغې وویل" :نه". موسی هغې ته وفرمایل” :که څه هم ته د خپلې مور مشره یې ،خو ته به نه مرې او په مصر کې به تاته هیڅ بل ونه رسېږي“. ۵۲حضرت ی ۵۳هغې وویل" :زما لپاره څه ګټه ده چې زه بادشاه ،زما ورور ،د هغه ټول کورنۍ او رعیت په دې بد حالت کې وګورم ،چې د هغه مشران زامن د مصر د ټولو اولنیو زامنو سره مړه کېږي؟" موسی هغې ته وویل” :ستا ورور ،د هغه کورنۍ او د مصریانو قومونو د څښتن خبرې نه منلې ،نو ځکه دا مصیبت په هغوی ۵۴حضرت ی باندې راغی“. موسی ،حضرت هارون او د اسرائیلو ځینو خلکو ته چې په هغه ځای کې د هغوی سره وو ،ورغی او ۵۵د مصر پاچا فرعون حضرت ی دعا یې ورته وکړه او ویې ویل: ۵۶خپل وروڼه ،ټول بنى السرائیلیان چې په دې خملک کې دي ،د هغوئ ګډې ،غوایان او هر هغه څیز چې د هغوئ سره دى ،یوسئ .هغوئ به هیڅ هم نۀ پرېږدي ،ارف زما لپاره ما للک خخدائ خپل خخدائ پاک ته دعا وکړئ. موسی فرعون ته وویل" :ګوره ،که څه هم ته د خپلې مور مشر زوی یې ،خو مه وېرېږه ،ځکه چې ته به مړ نه شې ،ځکه چې ۵۷حضرت ی څښتن امر کړی دی چې ته ژوندی پاتې شې ،ترڅو تاته خپل لوی ځواک او قوي اوږد شوی لس وښیي". ۵۸فرعون د بني اسرائیلو د لېږلو امر وکړ ،او ټولو مصریانو د هغوی د لېږلو لپاره ځانونه قوي کړل ،ځکه چې هغوی وویل :موږ ټول له منځه ځو. ۵۹او ټولو مصریانو بنى السرائیلیان د ډېرو مالونو ،پسونو ،غواګانو او قیمتى څیزونو سره ولېږل ،د هغه لوظ سره سم چې ما للک خخدائ د هغۀ او زمونږ د پلر البراهیم تر مینځ کړے وو. ۶۰خو بنى السرائیلو د شپې په وتلو کې ځنډ وکړ ،خو کله چې لمصریان د هغوئ د راویستلو دپاره راغلل ،نو هغوئ ورته ووئیل” ،آیا مونږ غله یخو چې د شپې بهر ووځو؟“ ۶۱بنى السرائیلو د لمصریانو نه د سپینو زرو ،سرو زرو او جامو غوښتنه وکړه ،خو بنى السرائیلو د لمصریانو نه جامې واخستې. موسی بیړه وکړه او پورته شو او د مصر سیند ته لړ او له هغه ځای څخه یې د یوسف تابوت راوویست او له ځانه سره یې ۶۲حضرت ی یوړ. ۶۳بنى السرائیلو هم هر یو کس د خپل پلر تابوت د ځان سره راوړو او د خپلې قبیلې تابوتونه هم ورسره راوړل. فصل۸۱ سکوت ته سفر وکړو ،تقریبا ا شپږ لکه سړى په پښو روان خوو ،د ماشومانو او د هغوئ د ښځو نه علوه. ۱بنى السرائیلو د رعمسیس نه خ ۲ډېر ګډ خلک هم ورسره لړل او رمې ،غوایان او ډېر څاروي هم ورسره وو. ۳د اسرائیلیانو چې په مصر کې په سخت کار کې اوسېدل ،دوه سوه لس کاله تېر شول. ۴او د دوه سوه لسو کلونو په پای کې ،څښتن په خپل قوي لس سره بني اسرائیل له مصر څخه راوویستل. ۵اسرائیلیان له مصر ،جشن او رعمسیس څخه لړل او د لومړۍ میاشتې په پنځلسمه ورځ یې په سوکوت کې خېمې ودرولې. ۶مصریانو خپل ټول مشران زامن ښخ کړل چې څښتن پرې وژلي وو او ټولو مصریانو خپل مړي درې ورځې ښخ کړل. سکات نه لړل او په ایتوم کښې یې خېمې ولګولې ،چې د احرا په آخر کښې وو. ۷بنى السرائیلو د خ ۸او په دریمه ورځ چې کله مصریانو خپل مشران زامن ښخ کړل ،نو ډېر خلک له مصر څخه راووتل او د اسرائیلیانو پسې لړل ترڅو هغوی مصر ته راستانه کړي ،ځکه چې هغوی پښېمانه وو چې اسرائیلیان یې د غلمۍ څخه ایستلي دي. موسى او هارون فرعون ته وویل چې مونږ به په احرا کې درې ورځې سفر وکړو او خپل ۹یو سړى خپل ګاونډي ته وویل” ،بې شکه ی څښتن خدای ته به قرباني وړاندې کړو. ۱۰نو اوس راځئ چې سهار وختي پاڅېږو او هغوی بېرته راوباسو ،او که چېرې هغوی زمونږ سره مصر ته خپلو بادارانو ته راستانه شي ،نو موږ به پوه شو چې په هغوی ایمان لري ،خو که هغوی بېرته را نه شي ،نو موږ به ورسره جګړه وکړو او په لوی قدرت او قوي لس سره به یې بیرته راولو. ۱۱سهار د فرعون ټول مشران راووتل او شاوخوا اووه لکه سړي ورسره وو .هغوی په هغه ورځ له مصر څخه ووتل او هغه ځای ته ورسېدل چې بني اسرائیل په کې وو. موسی ،حضرت هارون او ټول اسرائیلیان د فیهخیروت په مخکې ناست وو ،خوړل او څښل یې حضرت ۱۲ټولو مصریانو ولیدل چې ی کول او د څښتن اختر یې کاوه. ۱۳ټولو مصریانو بني اسرائیلو ته وویل” :تاسو وویل چې مونږ به په احرا کې درې ورځې سفر وکړو او خپل خدای ته به قرباني وړاندې کړو او بېرته به راشو“. ۱۴نو اوس ستا له تلو څخه پنځه ورځې کېږي ،ولې بېرته خپلو بادارانو ته نه ځې؟ ۱۵موسى او هارون هغوئ ته په جواب کښې ووئیل” ،ځکه چې ما للک خخدائ زمونږ خخدائ پاک زمونږ په حقله ګواهى ورکړې ده چې تاسو ی به نور لمصر ته واپس نۀ ځئ ،بلکې مونږ به هغه وطن ته لړ شو چې شیدې او شات بهیږي ،لکه څنګه چې ما للک خخدائ زمونږ خخدائ پاک زمونږ د پلر نیکۀ سره قسم خوړلے وو چې مونږ ته به یې راکړى“. ۱۶کله چې د مصر مشرانو ولیدل چې اسراییلیان د هغوی خبره نه مني او مصر ته نه ستنیږي ،نو هغوی د اسراییلیانو سره د جګړې لپاره ځانونه تیار کړل. 136
جاشر
۱۷څښتن د بني اسرائیلو زړونه د مصریانو په وړاندې دومره قوي کړل چې هغوی ته یې سخته ماتې ورکړه .په مصریانو باندې جګړه ډېره سخته شوه او ټول مصریان د اسرائیلیانو له حضور څخه وتښتېدل ،ځکه چې ډېر خلک د اسرائیلیانو په لس ووژل شول. ۱۸د فرعون مشران مصر ته لړل او فرعون ته یې وویل” :اسرائیلیان تښتېدلي دي او نور به مصر ته بېرته نه راګرځي “.دا ډول موسی او حضرت هارون موږ سره خبرې وکړې. حضرت ی ۱۹فرعون دا خبره واورېده ،او د هغه او د هغه د ټولو رعیت زړونه د اسرائیلو په وړاندې وګرځېدل ،او هغوی په دې پښېمانه شول چې اسرائیلیان یې لېږلي دي؛ او ټولو مصریانو فرعون ته مشوره ورکړه چې د اسرائیلیانو پسې لړ شي ترڅو هغوی بېرته خپلو بارونو ته راوګرځوي. ۲۰هغوی هر یو خپل ورور ته وویل” :دا څه دي چې موږ اسراییلیان د خپل غلمۍ څخه وشړل؟“ ۲۱څښتن د ټولو مصریانو زړونه قوي کړل چې د اسرائیلیانو پسې لړ شي ،ځکه چې څښتن غوښتل چې مصریان په سره سمندر کې وغورځوي. ۲۲فرعون پاڅېد او خپل ګاډۍ یې تیاره کړه او ټول مصریان یې د راټولېدو امر وکړ .د کوچنیانو او ښځو پرته یو سړی هم پاتې نه شو. ۲۳ټول مصریان د فرعون سره د بني اسرائیلو د تعقیب لپاره روان شول .د مصر لښکر ډېر لوی او درانه وو ،چې شاوخوا لس لکه سړي پکې وو. ۲۴نو د لښکر ټول غړي لړل او د اسرائیلیانو پسې شول ترڅو هغوی بېرته مصر ته راولي او د سره سمندر په غاړه یې خېمې ولګولې. ۲۵کله چې بنى السرائیلو خپلې سترګې پورته کړې او ټول لمصریان یې ولیدل چې په هغوئ پسې روان وو ،نو بنى السرائیلیان ډېر ووېرېدل او ما للک خخدائ ته یې فریاد وکړو. ۲۶د مصریانو له امله ،بني اسرائیل په څلورو ډلو ووېشل شول ،او د هغوی نظرونه سره ووېشل شول ،ځکه چې هغوی د مصریانو څخه موسی د هغوی هر یو سره خبرې وکړې. وېرېدل ،او حضرت ی ۲۷لومړۍ ډله د روبین ،شمعون او یساکار د اولدونو څخه وه ،او هغوی پریکړه وکړه چې ځانونه په سمندر کې وغورځوي ،ځکه چې هغوی د مصریانو څخه ډېر وېرېدل. موسی هغوی ته وفرمایل” :مه وېرېږئ ،ولړ شئ او د څښتن هغه خلاون وګورئ چې هغه به نن ستاسو لپاره ترسره ۲۸حضرت ی کړي. ۲۹دوهمه ډله د زبولون ،بنیامین او نفتالي د اولدونو څخه وه ،او هغوی پرېکړه وکړه چې د مصریانو سره بېرته مصر ته لړ شي. موسی هغوی ته وفرمایل” :مه وېرېږئ ،لکه څنګه چې تاسو نن مصریان لیدلي دي ،همداسې به نور هیڅکله هم ونه وینئ“. ۳۰حضرت ی ۳۱دریمه ډله د یهودا او یوسف د اولدونو څخه وه ،او هغوی پریکړه وکړه چې د مصریانو سره د جګړې لپاره لړ شي. موسی هغوی ته وفرمایل” :په خپلو ځایونو کې ودرېږئ ،ځکه چې څښتن به ستاسو لپاره جګړه وکړي ،او تاسو به غلي پاتې ۳۲حضرت ی شئ. ۳۳څلورمه ډله د لوي ،جاد او اشر د اولدونو څخه وه ،او هغوی هوډ وکړ چې د مصریانو په منځ کې لړ شي ترڅو هغوی ګډوډ کړي ، موسی هغوی ته وویل :په خپلو ځایونو کې پاتې شئ او مه وېرېږئ ،یوازې څښتن ته دعا وکړئ چې هغه تاسو د هغوی له او حضرت ی لسونو څخه وژغوري. موسی د خلکو څخه پورته شو او څښتن ته یې دعا وکړه او ویې ویل: حضرت ۳۴له دې وروسته ی ۳۵ای د ټولې ځمکې څښتنه ،خپل قوم چې تا له مصر څخه راوویست وژغوره ،او مصریان دې دا فخر نه کوي چې ځواک او زور د هغوی دی. موسی ته وفرمایل” :ته ولې ماته ژاړې؟ بني اسرائیلو ته ووایه چې لړ شي ،خپله امسا په سمندر باندې وغځوه او حضرت څښتن ۳۶نو ی هغه ووېشه ،ترڅو بني اسرائیل له هغې څخه تېر شي“. موسی همداسې وکړل او خپله امسا یې په سمندر پورته کړه او هغه یې دوه برخې کړ. ۳۷حضرت ی ۳۸د سمندر اوبه په دولسو برخو ووېشل شوې ،او بني اسرائیل په پښو او بوټانو سره تېرېدل ،لکه څنګه چې یو سړی په چمتو شوې لره تېرېږي. موسی او حضرت هارون په لس په مصر او په سمندر کې خپل معجزې بني اسرائیلو ته وښودلې. ۳۹او څښتن د حضرت ی ۴۰کله چې بنى السرائیلیان سمندر ته ننوتل ،نو لمصریان هم ورپسې راغلل ،او د سمندر اوبه بیا په هغوئ باندې راغلې او ټول په اوبو کښې ډوب شول ،او یو سړے هم پاتې نۀ شو ،بې له فرعونه چې د ما للک خخدائ شکر یې ادا کړ او په هغۀ یې ایمان راوړ ،نو ما للک خخدائ هغه په هغه وخت کښې د لمصریانو سره هلک نه کړو. ۴۱او څښتن یوې فرښتې ته امر وکړ چې هغه د مصریانو څخه بوځي ،او هغه یې د نینوا په ځمکه کې وغورځاوه او هغه د اوږدې مودې لپاره په هغه باندې حکومت وکړ. ۴۲په هغه ورځ څښتن اسرائیلیان د مصریانو له لس څخه وژغورل او ټولو اسرائیلیانو ولیدل چې مصریان له منځه تللي دي او د څښتن لوی لس یې ولید چې هغه په مصر او سمندر کې څه کړي وو. موسی او د اسرائیلو خلکو دا سندره د څښتن په حضور کې وویله ،په هغه ورځ چې څښتن مصریان د هغوی په مخ کې ۴۳نو حضرت ی وغورزول. ۴۴او ټولو اسراییلیانو په ګډه سندرې وویلې ،زه به د څښتن لپاره سندرې ووایم ځکه چې هغه ډېر لوړ شوی دی ،هغه آس او د هغه سوار په سمندر کې غورځولي دي؛ وګورئ چې دا د خدای د قانون په کتاب کې لیکل شوي دي. ۴۵له دې وروسته بنى السرائیلو خپل سفر ته لړل او په ماره کښې یې خېمې ولګولې ،او ما للک خخدائ په هغه ځائ کښې په ماره کښې بنى السرائیلو ته قوانین او احکام ورکړل او ما للک خخدائ بنى السرائیلو ته خحکم ورکړو چې د هغۀ په ټولو لرو روان شى او د هغۀ لخدمت وکړى. 137
جاشر
۴۶هغوی د ماره څخه روان شول او ایلیم ته راغلل .هلته د اوبو دولس چینې او د خرما اویا ونې وې .اولدونو هلته د اوبو سره خېمې ودرولې. ۴۷د دوهمې میاشتې په پنځلسمه ورځ چې هغوی له مصر څخه ووتل ،هغوی د ایلیم څخه سفر وکړ او د سین دښتې ته راغلل. ۴۸په هغه وخت کې څښتن بني اسرائیلو ته د خوړلو لپاره من ورکړ او څښتن هره ورځ د اسمان څخه د اسرائیلو پر خلکو خواړه باران کول. ۴۹بنى السرائیلو څلوېښت کاله من وخوړ ،تر هغه پورې چې هغوئ په احرا کښې وو ،تر دې چې هغوئ د کنعان خملک ته ورسېدل چې هغه قبضه کړى. ۵۰هغوی د سین دښتې څخه لړل او په الوش کې یې خېمې ودرولې. ۵۱هغوی د الوش څخه لړل او په رفیدیم کې یې خېمې ودرولې. ۵۲کله چې بنى السرائیلیان په رفیدیم کې وو ،نو عمالیق د عیسو او د افو د ورور لمسی او د ا للفاز زوی د بنى السرائیلو سره د جنګ کولو لپاره راغلو. ۵۳او هغه له ځان سره اته سوه یو زره سړي ،جادوګران او جادوګران راوستل ،او په رفیدیم کې یې د اسراییلو سره د جګړې لپاره چمتووالی ونیو. ۵۴هغوی د اسراییلو په وړاندې یوه لویه او سخته جګړه پیل کړه او څښتن عمالیقیان او د هغه خلک د موسی او اسراییلو خلکو ته او د نون زوی یوشع ته چې د افرایتي قبیلې څخه وو او د موسی خدمتګار وو ،وسپارل. ۵۵اسرائیلیانو عمالیقیان او د هغوی لښکر په توره ووهل ،خو جګړه په اسرائیلیانو ډېره سخته شوه. موسی ته وفرمایل” :دا خبره د خپل خاطر په یو کتاب کې ولیکه او د خپل خدمتګار د نون زوی یوشع په لس کې یې ۵۶څښتن حضرت ی کېږده او بني اسرائیلو ته حکم وکړه چې کله ته د کنعان خاورې ته ورسېږې ،نو د عمالیقیانو یاد د اسمان لندې څخه په بشپړه توګه لرې کړه“. موسی همداسې وکړل او کتاب یې واخیست او دا خبرې یې پرې ولیکلې او ویې ویل: ۵۷حضرت ی ۵۸کله چې تاسو له مصر څخه راوتلئ ،عمالیقیانو ستاسو سره څه وکړل. ۵۹هغه چې په لره کې ستا سره مخامخ شو او ستا شاته یې ووهله ،حتی هغه کسان چې ستا وروسته کمزوري وو کله چې ته ستړي او ستړي وې. ۶۰نو کله چې ستاسو څښتن خدای تاسو ته په هغه ځمکه کې چې ستاسو څښتن خدای تاسو ته درکوي او تاسو ته یې درکوي ،ستاسو شاوخوا ټولو دښمنانو څخه آرام درکړي ،نو تاسو به د عمالیقیانو یادونه د اسمان لندې څخه لرې کړئ ،دا به هیر نه کړئ. ۶۱او هغه پاچا چې په عمالیقیانو ،یا د هغه په یاد او یا د هغه په اولد رحم وکړي ،زه به یې له هغه څخه بدله واخلم او هغه به د هغه له قوم څخه وشړم. موسی دا ټول شیان په یوه کتاب کې ولیکل او بني اسراییلو ته یې د دې ټولو چارو درناوي امر وکړ. ۶۲حضرت ی فصل۸۲ ۱بنى السرائیلو د رفیدیم نه لړل او د سینا په دښته کښې یې خېمې ولګولې ،دا د لمصر نه د وتلو په دریمه میاشت وه. موسی خسر رعوئیل مدیانۍ د خپلې لور افورې او د هغې د دوو زامنو سره راغی ،ځکه چې هغه د څښتن د هغو ۲په هغه وخت کې د ی معجزو په اړه اوریدلي وو چې هغه په اسراییلو باندې کړي وو او هغوی یې د مصریانو له لس څخه آزاد کړي وو. موسى ته په هغه احرا کې راغلو چرته چې هغه خېمې وهلې وې ،چرته چې د خخدائ پاک غر وو. ۳نو رعوئیل ی موسی په ډېر عزت سره د خپل خسر سره د لیدنې لپاره لړ او ټول اسرائیلیان ورسره وو. ۴حضرت ی ۵رعوئیل او د هغه اولدونه ډېر ورځې د اسرائیلیانو په منځ کې پاتې شول ،او رعوئیل له هغې ورځې څخه څښتن وپېژنده. ۶او د بنى السرائیلو د لمصر نه د وتلو په دریمه میاشت کښې ،د هغې په شپږمه ورځ ،ما للک خخدائ بنى السرائیلو ته د سینا په غرۀ باندې لس خحکمونه ورکړل. ۷ټولو بنى السرائیلو دا ټول خحکمونه واورېدل او په هغه ورځ ټول بنى السرائیلیان په ما للک خخدائ کښې ډېر خوشحاله شول. موسی د ورېځې په منځ کې راغی او غره موسی ته غږ وکړ او حضرت ۸د څښتن جلل د سینا په غره کې راښکته شو او هغه حضرت ی ی ته پورته شو. موسی څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې په غره کې پاتې شو ،هغه نه ډوډۍ وخوړله او نه اوبه وڅښلې ،او څښتن هغه ته د ۹حضرت ی اسرائیلو قوم ته د تعلیم ورکولو لپاره قوانین او احکام ورزده کړل. موسى ته ورکړل چې هغه چې ،کوم ولیکل باندې تختو دوو په تیږو ،د وو ۱۰او څښتن هغه لس حکمونه چې د اسرائیلو قوم ته یې ورکړي ی د اسرائیلو قوم ته امر وکړي. موسی سره خبرې پای ته ورسولې ،نو حضرت د کې غره په سینا د څښتن چې ،کله کې پای په شپو څلوېښتو ۱۱او د څلوېښتو ورځو او ی موسی ته د تیږو تختې ورکړې ،چې د خدای په ګوته لیکل شوې وې. څښتن حضرت ی موسى د غره څخه د راکوزېدو نه پس راغلو ،نو هغوئ د هارون شاوخوا راټول شول او وې چې ولیدل لسرائیلو ا بنى ۱۲کله چې ی موسى سره څۀ شوي دي“. وئیل” ،مونږ ته پته نشته چې د دې سړى ی ۱۳نو اوس پورته شه او زمونږ لپاره داسې خدای جوړ کړه چې زمونږ څخه مخکې لړ شي ترڅو ته مړ نه شې. ۱۴هارون د خلکو څخه ډېر ووېرېد ،او هغوی ته یې امر وکړ چې سره زر راوړي او د خلکو لپاره یې له هغه څخه یو اوبلن خوسی جوړ کړ. 138
جاشر
موسی ته د غره څخه د راکوزېدو څخه مخکې وفرمایل :ښکته شه ،ځکه چې ستا هغه قوم چې تا له مصر څخه ۱۵څښتن حضرت ی راوویست ،فاسد شوی دی. ۱۶هغوی د ځان لپاره د اوبدلو څخه جوړ شوی خوسی جوړ کړی دی او سجده یې کړې ده .نو اوس ما پریږدئ چې زه یې د ځمکې له مخ څخه له منځه یوسم ،ځکه چې هغوی سرکشه خلک دي. موسی د څښتن څخه د رحمت غوښتنه وکړه او د هغه خوسي په خاطر چې هغوی جوړ کړی وو ،څښتن ته یې دعا وکړه . ۱۷حضرت ی وروسته له غره څخه راښکته شو او د هغه په لسونو کې د تیږو دوه تختې وې چې خدای پاک هغه ته د اسراییلیانو د امر کولو لپاره ورکړې وې. موسی غوسه راوپارېده او موسی کمپ ته ورنژدې شو او هغه خوسی یې ولید چې خلکو جوړ کړی و ،نو د حضرت ۱۸کله چې حضرت ی ی هغه تختې یې ماتې کړې چې د غره لندې وې. موسی کمپ ته راغی او هغه خوسی یې واخیست او په اور کې یې وسوزاوه او تر هغه وخته پورې یې میده کړ چې ښه ۱۹حضرت ی خاوره شي ،هغه یې په اوبو باندې وشیندلو او اسراییلیانو ته یې د څښلو لپاره ورکړ. ۲۰او د هغو خلکو څخه چې غوایي یې جوړ کړی وو ،شاوخوا درې زره کسان د یو بل د تورو په واسطه ووژل شول. موسی خلکو ته وفرمایل” :زه به څښتن ته پورته ځم ،کېدای شي چې زه ستاسو د هغو ګناهونو لپاره کفاره ادا کړم ۲۱په سبا ورځ حضرت ی چې تاسو یې د څښتن په وړاندې کړي دي. موسی بیا څښتن ته پورته لړ او څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې د څښتن سره پاتې شو. ۲۲حضرت ی موسی موسی دعا واوروله او د حضرت د څښتن او وکړه دعا څخه څښتن د لپاره اسرائیلیانو د کې ورځو څلوېښتو په ۲۳حضرت ی ی اسرائیلیانو لپاره یې دعا قبوله کړه. موسی ته وفرمایل چې د تیږو دوه تختې جوړې کړي او څښتن ته یې پورته کړي ،چې هغه به پرې لس حکمونه ۲۴بیا څښتن حضرت ی ولیکي. موسی همداسې وکړل ،هغه راښکته شو او دوه لوحې یې وشلولې او د سینا غره ته څښتن ته ورغی او څښتن لس حکمونه حضرت ۲۵نو ی په لوحو باندې ولیکل. موسی څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې د څښتن سره پاتې شو او څښتن هغه ته د اسرائیلو خلکو ته د قوانینو او احکامو ۲۶حضرت ی لرښوونه وکړه. ۲۷څښتن هغه ته د بني اسرائیلو په اړه امر وکړ چې د څښتن لپاره مقدس ځای جوړ کړي ،ترڅو د هغه نوم په کې پاتې شي ،او څښتن هغه ته د مقدس ځای او د هغې د ټولو لوښو شکل وښود. موسی د غره څخه راښکته شو او هغه دوه لوحې یې په لس کې وې. ۲۸او د څلوېښتو ورځو په پای کې ،حضرت ی موسی بني اسرائیلو ته ورغی او د څښتن ټولې خبرې یې ورته وکړې او هغه قوانین ،قوانین او احکام یې ورته ورزده کړل ۲۹حضرت ی چې څښتن ورته ښودلي وو. موسی بني اسرائیلو ته د څښتن کلم وفرمایل چې د هغه لپاره باید یو مقدس ځای جوړ شي چې د اسرائیلو په منځ کې ۳۰حضرت ی اوسیږي. موسی په وسیله هغوی ته کړي وو او ویې ویل” :مونږ به حضرت د څښتن چې شول خوشحاله ډېر څخه کارونو ښو ټولو هغو د ۳۱خلک ی هغه څه چې څښتن درته ویلي دي ،ترسره کړو“. ۳۲خلک د یو سړي په څېر پاڅېدل او د څښتن مقدس ځای ته یې ډېرې نذرانې وړاندې کړې ،او هر سړي د مقدس ځای د کار او د هغه د ټولو کارونو لپاره د څښتن نذرانې راوړلې. ۳۳ټولو اسراییلیانو هر یو د هغه څه څخه چې په خپل ملکیت کې یې درلودل راوړل ،سره زر ،سپین زر ،زېړ او هر هغه شی چې د څښتن د مقدس ځای د کار لپاره کارول کېده. ۳۴نو ټول هوښیاران چې په کار کې ماهر وو راغلل او د څښتن مقدس ځای یې جوړ کړ ،لکه څنګه چې څښتن امر کړی و ،هر یو سړي په هغه کار کې چې هغه په کې کار کاوه؛ او ټولو هوښیارانو چې په زړه کې وو مقدس ځای ،د هغه سامان او د مقدس خدمت لپاره ټول موسى ته امر کړی و. سامانونه جوړ کړل ،لکه څنګه چې څښتن ی موسى ته امر کړی وو. څښتن چې وکړل کارونه ټول هغه لسرائیلو ا بنى او شو بشپړ کار خېمې ۳۵د پنځو میاشتو په پای کې د مقدسې ی موسی ته موسی ته راوړل؛ لکه څنګه چې هغه نمونه وه چې څښتن حضرت ۳۶او هغوی مقدس ځای او د هغه ټول سامان حضرت ی ی ښودلې وه ،بني اسرائیلو هم همداسې وکړل. موسی هغوی ته برکت ورکړ. حضرت ،نو دی کړی سم سره امر د څښتن د کار دا هغوی چې موسی کار ولید او ویې لیدل ۳۷حضرت ی ی فصل۸۳ ،موسی هارون او د هغه زامن راوغوښتل ،هغوی ته یې د هغوی جامې واغوستې ،مسح یې پرې ۱او د دولسمې میاشتې په درویشتمه ورځ ی موسی هغه ټولې نذرانې راوړې چې څښتن په هغه ورځ ورته وکړ او څنګه چې څښتن ورته امر کړی و ،هغوی ته یې وکړل ،او حضرت ی امر کړی و. موسی هارون او د هغه زامن سره بوتلل او ورته ویې ویل” :تاسو به اووه ورځې د خېمې په دروازه کې پاتې شئ ، ۲وروسته حضرت ی ځکه چې ما ته دا امر شوی دی. موسی په وسیله ورته امر کړی وو او اووه ورځې د خېمې په دروازه کې ۳هارون او د هغه زامنو هغه څه وکړل چې څښتن د حضرت ی پاتې شول. 139
جاشر
موسی ۴او په اتمه ورځ ،چې د لومړۍ میاشتې لومړۍ ورځ وه ،د دوهم کال د مصر څخه د اسرائیلیانو د وتلو څخه وروسته ،حضرت ی موسی د خېمې ټول سامان او د مقدس ځای ټول سامانونه نصب کړل او هغه ټول کارونه یې وکړل چې مقدس ځای جوړ کړ ،او حضرت ی څښتن ورته امر کړی و. موسی هارون او د هغه زامن راوغوښتل او هغوی د ځان او د اسرائیلو د خلکو دپاره سوزېدونکې نذرانه او د ګناه نذرانه ۵نو حضرت ی موسی ته امر کړی وو. حضرت څښتن چې څنګه راوړله ،لکه ی ۶په هغه ورځ د هارون دوو زامنو ،ناداب او ابیهو ،عجیبه اور واخیست او څښتن ته یې وړاندې کړ چې هغوی ته یې امر نه و کړی ،او د څښتن له حضور څخه اور راووت او هغوی یې وسوزول او په هغه ورځ د څښتن په حضور کې مړه شول. موسی د مقدس ځای د جوړولو کار بشپړ کړ ،د اسرائیلو مشرانو د قربانګاه د وقف کولو لپاره خپلې نذرانې ۷په هغه ورځ چې حضرت ی څښتن ته راوړلې. ۸او هر مشر د یوې ورځې لپاره خپلې نذرانې راوړې ،او هره ورځ یو مشر د دولسو ورځو لپاره. ۹او هغه ټولې نذرانې چې هر سړي په خپل ورځ راوړې ،د سپینو زرو یو لوښی چې وزن یې یو سل او دېرش مثقال و ،د سپینو زرو یوه کاسه چې وزن یې اویا مثقال و ،د مقدس ځای د مثقال سره سم وه ،دواړه د ښو اوړو څخه ډک وو او د غلې دانې د نذرانې لپاره د تیلو سره ګډ شوي وو. ۱۰یوه کاشوغه چې لس مثقال سرو زرو وزن یې درلود ،د خوشبویۍ څخه ډکه وه. ۱۱د سوزېدونکې نذرانې لپاره یو غویی ،یو پسه او یو کلن ګډورى. ۱۲او د ګناه د نذرانې لپاره یو وز هم وړاندې کړئ. ۱۳د سلمتۍ د نذرانې لپاره ،دوه غوایان ،پنځه پسونه ،پنځه وزان او پنځه یو کلن وري. ۱۴د اسراییلو دولسو مشرانو هره ورځ په خپل وخت کې همداسې کول. موسی د اسراییلو قوم ته امر وکړ چې د فسحې اختر ولمانځي. ۱۵له دې وروسته ،د میاشتې په دیارلسمه ورځ ،حضرت ی موسی ته امر کړی وو ،اسرائیلیانو د میاشتې په څوارلسمه ورځ د فسحې اختر په خپل وخت ولمانځه. ۱۶لکه څنګه چې څښتن حضرت ی موسی ته وویل: ۱۷او د دوهمې میاشتې په لومړۍ ورځ ،څښتن حضرت ی ۱۸د اسرائیلو د ټولو نارینه مشرانو شمېره وکړه چې عمر یې شل کاله یا زیات وي ،ته او ستا ورور هارون او د اسرائیلو دولس مشران. موسی همداسې وکړل او هارون د اسراییلو دولس مشران د سینا په دښته کې د اسراییلو شمېرنه وکړه. ۱۹حضرت ی ۲۰د اسرائیلیانو د کورنیو شمېر د شلو کلونو او زیات عمر لرونکو کسانو شمېر شپږ لکه درې زره پنځه سوه پنځوس وو. ۲۱مګر د لویانو شمېر د اسرائیلیانو په منځ کې نه وو شمېرل شوی. ۲۲د اسرائیلیانو د ټولو نارینه وو شمېر چې عمر یې یوه میاشت یا زیات وو ،دوه ویشت زره او دوه سوه اویا درې سوه وو. ۲۳د هغو لویانو شمېر چې عمر یې یوه میاشت یا پورته وو ،دوه ویشت زره وو. موسی کاهنان او لیویان هر یو د هغه د خدمت او بار وړلو لپاره وټاکل. موسی ته امر کړی وو ،حضرت ۲۴لکه څنګه چې څښتن حضرت ی ی ۲۵او د میاشتې په شلمه ورځ ،ورېځ د لوظ د خېمې څخه پورته شوه. ۲۶په هغه وخت کې بني اسرائیلو د سینا له دښتې څخه خپل سفر ته دوام ورکړ او درې ورځې یې سفر وکړ او وریځ د فاران په دښته کې راښکته شوه؛ هلته د څښتن غضب د اسرائیلیانو په وړاندې راوپارېد ،ځکه چې هغوی څښتن د غوښې په غوښتلو سره په قهر کړ چې وخوري. ۲۷څښتن د هغوی خبره واورېده او هغوی ته یې غوښه ورکړه چې یوه میاشت یې وخوړله. ۲۸خو له دې وروسته د څښتن غضب په هغوی باندې نازل شو او هغه هغوی په ډېره لویه وژنه سره ووژل او هغوی هلته په هغه ځای کې ښخ شول. ۲۹نو بنى السرائیلو هغه ځائ د کبروت هتاوه په نوم یاد کړو ،ځکه چې هلته هغوئ هغه خلق ښخ کړل چې د غوښې خواهش یې کولو. ۳۰هغوی د کبروت هتاوه څخه لړل او په حصاروت کې یې خېمې ودرولې ،چې د فاران په دښته کې ده. موسى په وجه د ما للک خخدائ غصه په مریم باندې راوپارېده او هغه د جذام په بیمارۍ ۳۱کله چې بنى السرائیلیان په حضروت کې وو ،نو د ی اخته شوه او د واورې په شان سپینه شوه. ۳۲او هغه اووه ورځې د کمپ څخه بهر بنده وساتل شوه ،تر هغه چې د هغې د جذام څخه وروسته بېرته راوړل شوه. ۳۳وروسته بنى السرائیلو د حضیروت نه لړل او د فاران د احرا په آخر کښې یې خېمې ولګولې. موسی ته وفرمایل چې د بني اسرائیلو څخه دولس سړي ،د هرې قبیلې لپاره یو یو سړی ولېږه چې ۳۴په هغه وخت کې ،څښتن حضرت ی لړ شي او د کنعان خاوره وڅېړي. موسی دولس سړي ولېږل ،او هغوی د کنعان خاورې ته راغلل چې هغه ولټوي او وڅېړي .هغوی د سین دښتې څخه تر ۳۵حضرت ی ریکوب پورې او تر کاموت پورې ټوله خاوره وپلټله. موسی او حضرت هارون ته راغلل او هغه څه یې ورته وویل چې د هغوی په زړونو کې ۳۶د څلوېښتو ورځو په پای کې هغوی حضرت ی وو .له هغو لسو کسانو څخه یې بني اسراییلو ته د هغه ځمکې په اړه چې دوی یې کتلې وه یو بد خبر راوړ او ویې ویل :دا زموږ لپاره غوره ده چې مصر ته راستانه شو د دې خاورې ته د تګ په پرتله ،هغه ځمکه چې خپل اوسیدونکي وژني. یشوع او د یفخون زوی کالب ،چې د هغو کسانو څخه وو چې ځمکه یې کتله ،وویل” :ځمکه ډېره ښه ده“. ۳۷خو د نون زوی ر ۳۸که چېرې څښتن زمونږ څخه خوشحاله وي ،نو هغه به مونږ دې خاورې ته بوځي او مونږ ته به یې راکړي ،ځکه چې دا ځمکه د شیدو او شاتو بهېدونکې ده. ۳۹خو بنى السرائیلو د هغوئ خبره وانه ورېدله او د هغو لسو سړو خبرې یې واورېدې چې د هغه خملک په اړه یې بد خبر راوړے وو. ۴۰څښتن د بني اسرائیلو شکایت واورېد او په غوسه شو او قسم یې وخوړ او ویې ویل: 140
جاشر
۴۱د دې بدکار نسل څخه به هیڅوک هم د شلو کلونو او یا د هغې څخه پورته عمر لرونکي ځمکه ونه ګوري ،پرته له دې چې د یفونه زوی کالب او د نون زوی یوشع وي. ۴۲خو یقینا ا دا بدکاره نسل به په دې بیابان کې له منځه لړ شي ،او د هغوی اولدونه به دې خاورې ته راشي او هغوی به یې ونیسي؛ نو د څښتن غضب د اسرائیلو په وړاندې راوپارېد ،او هغوی یې د څلوېښتو کلونو لپاره په احرا کې سرګردانه کړل تر هغه چې د هغه بدکاره نسل پای ته ورسیږي ،ځکه چې هغوی د څښتن پیروي ونه کړه. ۴۳نو خلک د فاران په دښته کې ډېر وخت تېر کړ او وروسته د سره سمندر په لره دښتې ته لړل. فصل۸۴ ۱په هغه وخت کې قورح د یضر زوی او د قهات زوی او د لوي زوی د بني اسرائیلو ډېر خلک سره راټول کړل او هغوی د حضرت موسی ،حضرت هارون او د ټول قوم سره شخړه وکړه. ی ۲نو څښتن په هغوی باندې په قهر شو ،او ځمکې خپله خوله پرانیستله او هغوی یې تېر کړل ،د هغوی کورونه او هرڅه چې د هغوی سره وو او د قورح ټول سړي هم. ۳او له دې وروسته خدای پاک خلک د ډېر وخت لپاره د سعیر غره په لره ګرځول. موسی ته وفرمایل :د عیسو د اولدې سره جګړه مه کوه ،ځکه چې زه به تاته د هغوی د هیڅ شي څخه ۴په هغه وخت کې څښتن حضرت ی دومره هم نه درکوم چې د پښو تله پرې وخېژي ،ځکه چې ما د شعیر غر عیسو ته د میراث په توګه ورکړی دی. ۵نو په دې وجه د عیساؤ اولد په پخوا وختونو کښې د سعیر د اولد سره جنګېدو ،او ما للک خخدائ د سعیر اولد د عیساؤ اولد ته حواله کړے وو او د هغوئ نه یې تباه کړى وو ،او د عیساؤ اولد تر نن ورځې پورې د هغوئ په ځائ اوسیږى. ۶نو ځکه څښتن بني اسرائیلو ته وفرمایل :د خپلو وروڼو عیسو د اولدې سره جګړه مه کوئ ،ځکه چې د هغوی په خاوره کې هیڅ شی ستاسو نه دی ،خو تاسو کولی شئ د هغوی څخه په پیسو خواړه واخلئ او وخورئ ،او تاسو کولی شئ د هغوی څخه په پیسو اوبه واخلئ او وڅښئ. ۷نو بنى السرائیلو د ما للک خخدائ د خحکم سره سم عمل وکړو. ۸او بنى السرائیل په احرا کښې ډېر وخت تېر کړل او د سینا غره په لره ګرځېدل ،او د عیساؤ اولد ته یې لس ورنه کړو ،او هغوئ نولس کاله په هغه علقه کښې پاتې شول. ۹په هغه وخت کې د کتیم د اولدې پاچا لتین د خپلې واکمنۍ په پنځه څلوېښتم کال کې مړ شو ،کوم چې د اسراییلو د مصر څخه د وتلو څوارلسم کال و. ۱۰او هغوی هغه په خپل ځای کې چې هغه د کتیم په خاوره کې د ځان لپاره جوړ کړی و ښخ کړ او ابیمناس د هغه په ځای اته دېرش کاله پاچاهي وکړه. ۱۱په هغو ورځو کې ،د نولسو کلونو په پای کې ،اسراییلیان د عیسو د اولدې له پولې څخه تېر شول او د موآب د احرا په لره تېر شول. خ م وسى ته وفرمائیل” ،موآب محااره مۀ کوه او د هغوئ سره جنګ مۀ کوه ،ځکه چې زۀ به د هغوئ د زمکې نه تاته هیڅ دائ خ ک ل ۱۲ما ل خ ی نۀ درکوم. ۱۳نولس کاله اسراییلیان د موآب د دښتې په لره تېر شول او د هغوی سره یې جګړه ونه کړه. ۱۴د مصر څخه د بنى السرائیلو د وتلو په شپږ دېرشم کال کې ،څښتن د اموریانو د بادشاه سیحون زړه وواهه ،نو هغه جنګ شروع کړو او د موآب د خلقو سره د جنګ لپاره راووتلو. ۱۵بیا سیحون د بعور د ینها زوی او د بلعام لمسی ته چې د مصر د پاچا مشیر و او د هغه زوی بلعام ته استازي ولېږل چې په موآب باندې لعنت ووایي ،ترڅو هغه سیحون ته وسپارل شي. ۱۶نو پېغام وړونکي لړل او د یناه زوی بعور او د هغه زوی بلعام یې د بین النهرین په فتور کې راوستل ،نو بعور او د هغه زوی بلعام د سیحون ښار ته راغلل او د اموریانو د پاچا سیحون په حضور کې یې په موآب او د هغه په پاچا لعنت ووایه. ۱۷نو سیحون د خپل ټول لښکر سره راووت ،هغه موآب ته لړ او د هغوی سره یې جګړه وکړه ،او هغوی یې فتح کړل ،او څښتن هغوی د هغه په لس کې ورکړل او سیحون د موآب پاچا ووژلو. ۱۸سیحون په جګړه کې د موآب ټول ښارونه ونیول ،او حشبون یې هم له هغوی څخه ونیو ،ځکه چې حشبون د موآب د ښارونو څخه یو وو ،او سیحون خپل مشران او مشران په حشبون کې ځای پر ځای کړل ،او په هغه وخت کې حشبون د سیحون و. ۱۹نو د مثال ویونکو بعور او د هغه زوی بلعام دا خبرې وکړې او ویې ویل" :حشبون ته راشئ ،د سیحون ښار به جوړ او قائم شي". ۲۰افسوس په موآب !اے د کموش خلقو ،تاسو ورک شوي یئ !وګورئ چې دا د خخدائ پاک د شریعت په کتاب کښې لیکلے شوے دے. ۲۱کله چې سیحون موآب فتح کړ ،نو هغه په هغو ښارونو کې ساتونکي وټاکل چې هغه یې د موآب څخه نیولي وو ،او د موآب ډېر خلک د سیحون په لس کې په جګړه کې ووژل شول ،او هغه ډېر زامن او لوڼې ونیولې او د هغوی پاچا یې ووژلو ،نو سیحون بېرته خپل هېواد ته ستون شو. ۲۲سیحون بعور او د هغه زوی بلعام ته ډېر سپین زر او سرو زرو ډالۍ ورکړې او هغه هغوی رخصت کړل او هغوی بین النهرین ته خپل کور او وطن ته لړل. ۲۳په هغه وخت کې ټول اسراییلیان د موآب د دښتې له لرې څخه لړل او بیرته راستانه شول او د ادوم دښته یې محااره کړه. ۲۴نو ټول قوم د مصر څخه د وتلو د څلوېښتم کال په لومړۍ میاشت کې د سین دښتې ته راغی او بني اسرائیل هلته د سین دښتې په قادش کې اوسېدل .مریم هلته مړه شوه او هلته ښخه شوه. 141
جاشر
موسی د ادوم پاچا حداد ته استازي ولېږل او ورته ویې ویل :ستا ورور اسرائیل داسې وایي :مهرباني وکړه ، ۲۵په هغه وخت کې حضرت ی ما ته اجازه راکړه چې ستا په خاوره تېر شم ،موږ به د پټیو یا انګورو د باغ له لرې نه تېرېږو ،موږ به د کوهي اوبه ونه څښو .موږ به د پاچا په لره روان شو. ۲۶ادوم هغه ته وویل” :ته به زما د هېواد له لرې ونه تېرېږې “.نو ادوم د یو ډېر قوي قوم سره د اسرائیلیانو سره د مقابلې لپاره راووت. ۲۷خو د عیسو اولدې اسرائیلیانو ته اجازه ورنه کړه چې د هغوی د خاورې له لرې تېر شي ،نو اسرائیلیان له هغوی څخه ووتل او د هغوی سره یې جګړه ونه کړه. ۲۸ځکه چې له دې څخه مخکې څښتن د اسرائیلو قوم ته امر کړی وو چې د عیسو د اولدې سره جګړه مه کوئ ،نو له همدې امله اسرائیلیان له هغوی څخه ووتل او د هغوی سره یې جګړه ونه کړه. ۲۹نو بنى السرائیلیان د قادلش نه روان شول او ټول خلق د هور غر ته ورسېدل. موسی ته وفرمایل :خپل ورور هارون ته ووایه چې هغه به هلته مړ شي ،ځکه چې هغه به هغه ځمکې ۳۰په هغه وخت کې څښتن حضرت ی ته ورننوځي چې ما اسرائیلیانو ته ورکړې ده. ۳۱حضرت هارون د څښتن په امر د هور غره ته وخوت ،د څلوېښتم کال په پنځمه میاشت کې ،د میاشتې په لومړۍ ورځ. ۳۲هارون د یو سل او دري ویشتو کالو وو کله چې هغه د هور په غره کې وفات شو. فصل۸۵ ۱د عراد کنعاني پاچا چې په جنوب کې اوسېده ،واورېدل چې اسرائیلیان د جاسوسانو له لرې راغلي دي ،نو هغه خپل لښکر د اسرائیلیانو په وړاندې د جګړې لپاره ترتیب کړ. ۲او بني اسرائیل د هغه څخه ډېر ووېرېدل ،ځکه چې هغه یو لوی او درانه لښکر درلود ،نو بني اسرائیلو پرېکړه وکړه چې مصر ته راستانه شي. ۳او بنى السرائیلیان د مسیرات بنى یعقون ته د درې ورځو سفر په لره واپس شول ،ځکه چې هغوئ د عراد بادشاه نه ډېر وېرېدل. ۴خو بنى السرائیلیان خپلو کورونو ته ستانه نۀ شول ،نو هغوئ دېرش ورځې په بنى یعقون کښې پاتې شول. ۵کله چې د لویانو اولد ولیدل چې بنى السرائیلیان نه راګرځي ،نو هغوئ د ما للک خخدائ په خاطر حسد وکړ ،او هغوئ پاڅېدل او د خپلو وروڼو بنى السرائیلو سره یې جنګ وکړو ،او ډېر خلق یې ووژل او هغوئ یې دې ته اړ کړل چې خپل ځائ ،د هور غره ته واپس لړ شي. ۶او کله چې هغوی راستانه شول ،نو عراد پاچا ل هم د اسراییلیانو په وړاندې د جګړې لپاره خپل لښکر تنظیماوه. ۷نو بنى السرائیلو قسم وخوړ او وې وئیل” ،که تۀ دا خلق زما په لس کښې راکړې ،نو زۀ به د هغوئ ښارونه په بشپړه توګه تباه کړم“. ۸څښتن د اسراییلیانو خبره واورېده او کنعانیان یې هغوی ته وسپارل .هغوی او د هغوی ښارونه یې په بشپړه توګه له منځه یوړل او هغه ځای یې د هورمه په نوم یاد کړ. ۹اسرائیلیانو د هور غره څخه سفر وکړ او په اوبوت کې یې خېمې ودرولې .بیا هغوی له اوبوت څخه لړل او په عیجعباریم کې یې خېمې ودرولې ،چې د موآب په سرحد کې دی. ۱۰نو بنى السرائیلو موآب ته دا پېغام ولېږلو چې” ،مونږ ته اجازه راکړئ چې ستا د خاورې له لرې خپل خملک ته لړ شو ،خو د موآب خلقو بنى السرائیلو ته د خپلې خاورې له لرې د تېرېدو اجازه ورنه کړه ،ځکه چې د موآب خلق ډېر وېرېدل چې بنى السرائیلیان به د هغوئ سره هغه شان سلوک ونۀ کړي لکه څنګه چې د اموریانو بادشاه سیحون د هغوئ سره کړے وو ،چا چې د هغوئ خملک نیولے وو او ډېر یې ووژل. ۱۱نو موآب بنى السرائیلو ته د خپل خملک نه تېرېدو اجازه ورنه کړه ،او ما للک خخدائ بنى السرائیلو ته خحکم ورکړو چې د موآب سره جنګ مۀ کوئ ،نو بنى السرائیلیان د موآب نه لړل. ۱۲بنى السرائیلیان د موآب د سرحد څخه روان شول او د ارنون سیند بلې غاړې ته ورسېدل ،چې د موآب او اموریانو ترمنځ وه او د قدیموت په دښته کې یې د اموریانو د بادشاه سیحون په سرحد کې خېمې ودرولې. وړونکى ولېږل او ورته یې ووئیل، ۱۳نو بنى السرائیلو د اموریانو بادشاه سیحون ته پېغام خ ۱۴مونږ ته اجازه راکړه چې ستا په خاوره تېر شو ،مونږ به پټیو یا د انګورو باغونو ته نه ځو ،مونږ به د شاهی لرې په اوږدو کې ځو تر هغه چې ستا له پولې تېر شو ،خو سیحون بنى السرائیلیان د تېرېدو اجازه ورنه کړه. ۱۵نو سیحون د اموریانو ټول قوم راټول کړ او د اسرائیلیانو سره د مخامخ کېدو لپاره احرا ته لړ او په یهض کې یې د اسرائیلیانو سره جګړه وکړه. ۱۶ما للک خخدائ د اموریانو بادشاه سیحون بنى السرائیلو ته حواله کړو ،او بنى السرائیلو د سیحون ټول خلق د تخورې په زور ووژل او د موآب نه یې بدل واخستو. ۱۷نو بنى السرائیلو د سیحون خملک د ارام نه تر یبوق پورې قبضه کړو ،چې د عمونیانو پورې وو او د ښارونو ټول مال یې هم ترې واخیستو. ۱۸نو اسراییلیانو دا ټول ښارونه ونیول او اسراییلیان د اموریانو په ټولو ښارونو کې اوسېدل. ۱۹ټولو اسراییلیانو پریکړه وکړه چې د عمونیانو سره جګړه وکړي او د هغوی ځمکه هم ونیسي. ۲۰نو ما للک خخدائ بنى السرائیلو ته وفرمائیل” ،عمونیان محااره مۀ کوئ او د هغوئ سره جنګ مۀ کوئ ،ځکه چې زۀ به تاسو ته د هغوئ د خملک نه هیڅ هم نۀ درکوم “.بنى السرائیلو د ما للک خخدائ کلم ته غوږ ونیوو او د عمونیانو سره جنګ یې ونۀ کړو. ۲۱نو بنى السرائیلیان راوګرځېدل او د باشان په لره د باشان بادشاه عوج خملک ته لړل ،او د باشان بادشاه عوج د بنى السرائیلو سره د جنګ دپاره ووتلو ،ډېر زړور سړى ورسره وو او د اموریانو یو ډېر قوي لښکر هم ورسره وو. 142
جاشر
۲۲د باشان پاچا عوج ډېر قوي سړی وو ،خو د هغه زوی نارون ډېر قوي وو ،حتی د هغه څخه هم ډېر قوي وو. ۲۳او عوج په خپل زړه کې وویل :ګوره اوس د اسراییلو ټوله لښکر د دریو فرسا په اندازه ځای نیسي ،اوس به زه هغوی په یو ځل پرته له تورې او نېزې ووهلم. ۲۴عوج د یهض غره ته وخوت او له هغه څخه یې یوه لویه تیږه راوویسته چې اوږدوالی یې درې پارسه وو ،او په خپل سر یې کېښوده او هوډ یې وکړ چې د بني اسرائیلو په کمپ باندې یې وغورځوي او ټول اسرائیلیان په هغه تیږه ووژني. ۲۵د څښتن فرښته راغله او د عوج په سر یې ډبره ووهله ،او هغه ډبره د عوج په غاړه ولګېده او عوج د ډبرې د دروندوالي له امله په ځمکه راولوېد. ۲۶په هغه وخت کې څښتن بني اسرائیلو ته وفرمایل :د هغه څخه مه وېرېږئ ،ځکه چې ما هغه ،د هغه ټول خلک او د هغه ټوله ځمکه ستاسو په لس کې ورکړې ده ،او تاسو به د هغه سره هغه ډول چلند وکړئ لکه څنګه چې تاسو د سیحون سره وکړ. موسی عوج په لرګي وواهه او هغه یې د پښو په ګونډو موسی د اسرائیلیانو د یو څو تنو سره د هغه سره ښکته شو او حضرت ۲۷حضرت ی ی وواهه او ووژلو. ۲۸وروسته اسراییلیانو د عوج اولد او د هغه ټول خلک تعقیب کړل ،هغوی یې ووهل او ویجاړ یې کړل تر دې چې یو هم پاتې نه شو. موسی د اسرائیلو ځینې اولدونه د یعزیر د جاسوسۍ لپاره ولېږل ،ځکه چې یعزیر ډېر مشهور ښار و. ۲۹وروسته حضرت ی ۳۰نو جاسوسان یعزیر ته لړل او هغه یې وپلټله ،او جاسوسانو په څښتن باور وکړ او د یعزیر د خلکو سره یې جګړه وکړه. ۳۱دغو سړو د یعزیر او د هغه د کلیو ښارونه ونیول او څښتن هغوی ته په لس ورکړ او هغوی هغه اموریان چې هلته اوسېدل وشړل. ۳۲اسراییلیانو د اموریانو د دوو پاچاهانو ځمکه ونیوله ،شپیته ښارونه چې د اردن په بله غاړه وو ،د ارنون سیند څخه د حرمین غره پورې. ۳۳نو بنى السرائیل روان شول او د موآب مېدان ته ورسېدل چې د اخردن سیند په غاړه یریحو ته نزدې دے. ۳۴د موآب خلکو د هغه ټولو بدیو په اړه واورېدل چې اسراییلیانو د اموریانو د دوو پاچاهانو ،سیحون او عوج سره کړي وو ،نو د موآب ټول سړي د اسراییلیانو څخه ډېر ووېرېدل. ۳۵د موآب مشرانو وویل” :وګورئ د اموریانو دوه پاچاهان ،سیحون او عوج ،چې د ځمکې د ټولو پاچاهانو څخه ډېر قوي وو ،د اسرائیلیانو په وړاندې ودرېدلی نه شول ،نو موږ څنګه د هغوی په وړاندې ودرېدای شو؟“ ۳۶یقینا ا چې هغوی مخکې له مخکې مونږ ته پیغام رالېږلی وو چې زمونږ په خاوره کې په خپله لره تېر شئ ،خو مونږ به هغوی ته اجازه ورنه کړو ،اوس به هغوی په خپلو درنو تورو سره پر مونږ حمله وکړي او مونږ به له منځه یوسي .موآب د اسرائیلیانو له امله ډېر خفه شو او له هغوی څخه ډېر وېرېدل ،او هغوی په ګډه مشوره وکړه چې د اسرائیلیانو سره څه وشي. ۳۷نو د موآب مشرانو پرېکړه وکړه او د خپل سړي څخه یې یو کس ،د موآبي افور زوی بالق ونیو او هغه یې په هغه وخت کې د ځانونو پاچا وټاکه ،او بالق ډېر هوښیار سړی وو. ۳۸نو د موآب مشران راپورته شول او د مدیانیانو خلکو ته یې د سولې کولو لپاره ولېږل ،ځکه چې په هغه ورځو کې د موآب او مدیانیانو ترمنځ سخته جګړه او دښمني وه ،د ادوم د پاچا بداد د زوی حداد د وخت څخه چې د موآب په میدان کې یې مدیانیان ووژل ،تر نن ورځې پورې. ۳۹د موآب قوم مدیانیانو ته خلک ولېږل او هغوی ورسره سوله وکړه .د مدیان مشران د موآب خاورې ته راغلل ترڅو د مدیانیانو لپاره سوله وکړي. ۴۰د موآب مشرانو د مدیانیانو مشرانو سره مشوره وکړه چې د اسرائیلو څخه د هغوی د ژوند د ژغورلو لپاره څه وکړي. ۴۱د موآب ټولو خلکو د مدیان مشرانو ته وویل” :نو اوس اسرائیلیان زموږ شاوخوا ټول خلک وخوري ،لکه څنګه چې غویی د پټیو واښه وخوري ،ځکه چې هغوی د اموریانو د دوو پاچاهانو سره چې زموږ څخه ډېر قوي دي ،داسې وکړل“. ۴۲د مدیان مشرانو موآب ته وویل” :موږ اورېدلي دي چې کله د اموریانو پاچا سیحون ستاسو سره جګړه وکړه ،کله چې هغه په تاسو باندې غالب شو او ستاسو خاوره یې ونیوله ،نو هغه د ینحیاس زوی بعور او د هغه زوی بلعام ته د بین النهرین څخه پیغام ولېږه ،او هغوی راغلل او په تاسو لعنت ووایه .نو د سیحون لس په تاسو باندې غالب شو ،چې ستاسو ځمکه یې ونیوله. ۴۳نو اوس د هغه زوی بلعام ته هم ولېږه ،ځکه چې هغه ل تر اوسه په خپل هېواد کې پاتې دی او هغه ته خپله مزدوري ورکړه ،ترڅو هغه راشي او په هغو ټولو خلکو لعنت ووایی چې ته یې وېرېږې .نو د موآب مشرانو دا خبره واورېده ،او هغوی خوښ شول چې د بعور زوی بلعام ته یې ولیږي. وړونکى ولېږل او وې وئیل، ۴۴نو د موآب بادشاه د افور زوی بالق بلعام ته پېغام خ ۴۵وګورئ ،د مصر څخه یو قوم راووت ،هغوی د ځمکې مخ پټ کړ او زما په وړاندې ودرېدل. ۴۶نو اوس راشه او زما لپاره په دې خلکو لعنت ووایه ،ځکه چې هغوی زما څخه ډېر قوي دي .کېدای شي چې زه بریالی شم او د هغوی په وړاندې وجنګېږم او هغوی وشړم ،ځکه چې ما اورېدلي دي چې چا ته چې برکت ورکوې هغه برکت لري او چا ته چې لعنت وایې هغه لعنتي دی. ۴۷نو د بالق استازي بلعام ته لړل او بلعام یې راوست چې د موآب په وړاندې د جګړې لپاره په خلکو لعنت ووایي. ۴۸بلعام بالق ته راغی چې په اسراییلو لعنت ووایی ،او څښتن بلعام ته وویل" :دې قوم ته لعنت مه وایه ځکه چې دا برکتناک دی". ۴۹او بالق هره ورځ بلعام ته وهڅول چې په اسرائیلو لعنت ووایي ،خو بلعام د بالق خبره ونه منله ځکه چې څښتن د بلعام سره خبرې کړې وې. ۵۰کله چې بالق ولیدل چې بلعام د هغه غوښتنه نه مني ،نو هغه پورته شو او کور ته لړ ،او بلعام هم خپل وطن ته راستون شو او له هغه ځای څخه مدیان ته لړ. 143
جاشر
۵۱اسرائیلیانو د موآب د دره څخه سفر وکړ او د اردن په غاړه یې د بیت یسیموت څخه تر ابیل شطیم پورې خېمې ودرولې ،چې د موآب د دره په پای کې وه. ۵۲کله چې بنى السرائیل د شطیم په دره کې اوسېدل ،نو هغوئ د موآبي ښځو سره زنا کول شروع کړل. ۵۳اسرائیلیان د موآب خاورې ته ورسېدل او د موآب خلکو د اسرائیلیانو د کمپ په مقابل کې خېمې ودرولې. ۵۴د موآب خلک د اسراییلیانو څخه وېرېدل .موآبیانو خپلې ټولې لوڼې او ښځې چې ښکلې او ښکلې وې ،واخیستې او هغوی ته یې سره زر ،سپین زر او قیمتي جامې واغوستې. ۵۵د موآب قوم هغه ښځې د خپلو خېمو په دروازو کې کښېنولې ،ترڅو بني اسرائیل هغوی وویني او ورته راوګرځي او د موآب په وړاندې جګړه ونه کړي. ۵۶د موآب ټولو خلکو د اسراییلیانو سره همداسې وکړل ،هر سړي خپله ښځه او لور د خپلې خېمې په دروازه کې کېښودله ،او ټولو اسراییلیانو د موآبیانو دا عمل ولید ،نو اسراییلیانو د موآب لورګانو ته مخه کړه او د هغوی سره یې مینه وکړه او هغوی ته لړل. ۵۷او داسې وشول چې کله به یو عبراني د موآب د خېمې دروازې ته راغی او د موآب لور به یې ولیده او په زړه کې به یې غوښتله ،او د خېمې په دروازه کې به یې ورسره هغه څه خبرې کولې چې هغه یې غوښتل ،کله چې دوی به سره خبرې کولې ،د خېمې سړي به راووتل او د عبرانی سره به یې د دې خبرو په څیر خبرې کولې: ۵۸تاسو پوهېږئ چې مونږ ټول وروڼه یو ،مونږ ټول د لوط اولد او د هغه د ورور ابراهیم اولد یو ،نو ولې تاسو زمونږ سره نه پاتې کیږئ ،او ولې زمونږ ډوډۍ او قربانۍ نه خورئ؟ ۵۹کله چې د موآب خلکو په خپلو خبرو سره هغه ډېر مغرور کړ او په خپلو خوشامدي خبرو سره یې هغه راوبللو ،نو هغوی هغه په خېمه کې کېښود او د هغه لپاره یې پخلی وکړ او قرباني یې وکړه ،او هغه د هغوی د قربانۍ او ډوډۍ څخه وخوړل. ۶۰بیا یې هغه ته شراب ورکړل او هغه وڅښل او مست شو ،او دوی یوه ښکلې انجلۍ د هغه مخې ته کېښوده ،او هغه د هغې سره هغه څه وکړل چې هغه یې غوښتل ،ځکه چې هغه نه پوهیده چې هغه څه کوي ،ځکه چې هغه ډیر شراب څښلي وو. ۶۱د موآب خلکو د شطیم په دره کې د اسراییلو سره همداسې وکړل .د دې کار له امله څښتن په اسراییلو باندې قهر شو او په هغوی باندې یې وبا واستوله او د اسراییلو له ډلې څخه یې څلورویشت زره کسان مړه شول. ۶۲د شمعون د اولدې څخه یو سړی وو چې نوم یې زمری وو او د سلو زوی وو .هغه د ټولو اسراییلیانو په مخکې د مدیان د پاچا اور لور ،کسبي سره چې د مدیان د پاچا زوی وه ،اړیکه ټینګه کړه. ۶۳د هارون کاهن لمسي او د العازر زوی فینحاس د زمري دا بد کار ولید ،نو هغه نېزه واخیسته او پورته شو او په هغوی پسې لړ ،دواړه یې ووهل او ووژل ،او د بني اسرائیلو څخه وبا بنده شوه. فصل۸۶ موسی او د هارون کاهن زوی العازر ته وفرمایل: ۱په هغه وخت کې د وبا څخه وروسته ،څښتن حضرت ی ۲د اسرائیلو د ټول قوم مشران ،چې عمر یې شل کاله یا زیات وي او په لښکر کې شامل شوي وي ،وشمېره. موسی او العازر د اسرائیلو د قوم شمېر د هغوی د کورنیو سره سم وکړ او د ټولو اسرائیلو شمېر اووه لکه اوه سوه دېرش تنه ۳حضرت ی وو. ۴د هغو لویانو شمېر چې عمر یې یوه میاشت یا زیات وو ،درویشت زره وو ،او په دې کې د هغو کسانو څخه یو هم نه و چې د سینا په موسی او حضرت هارون شمېرلي وو. دښته کې حضرت ی ۵ځکه چې څښتن هغوی ته ویلي وو چې هغوی به په دښته کې مړه شي ،نو ټول مړه شول ،او د هغوی څخه د یفونه زوی کالب او د نون زوی یوشع پرته بل څوک پاتې نه شول. موسی ته وفرمایل” :اسرائیلیانو ته ووایه چې د خپلو وروڼو اسرائیلیانو په خاطر له مدیانیانو څخه بدل ۶له دې وروسته څښتن حضرت ی واخلي“. موسی همداسې وکړل او د اسراییلو قوم له هغوی څخه دولس زره سړي غوره کړل ،چې د هرې قبیلې لپاره زر تنه وو او ۷حضرت ی مدیان ته لړل. ۸نو بنى السرائیلو د میدیانیانو سره جګړه وکړه او ټول نارینه یې ووژل ،د میدیانیانو پینځه مشران یې هم ووژل او د بعور زوئ بلعام یې هم په توره ووژلو. ۹بنى السرائیلو د میدیانیانو ښځې ،د هغوئ ماشومان ،څاروى او د هغوئ ټول مالونه اسیران کړل. موسی او العازر ته د موآب په مېدانونو کې راوړل. ۱۰هغوی ټول مال او ټول غنیمت واخیست او هغه یې حضرت ی موسی ،العازر او د قوم ټول مشران په خوښۍ سره د هغوی سره د لیدو لپاره لړل. ۱۱حضرت ی ۱۲او هغوی د مدیانیانو ټول غنیمت ووېشل او اسراییلیانو د خپلو وروڼو اسراییلیانو په خاطر له مدیانیانو څخه بدل واخیست. فصل۸۷ موسی ته وفرمایل” :ګوره ستا ورځې پای ته نږدې دي ،اوس خپل خدمتګار د نون زوی یوشع بوځه او ۱په هغه وخت کې څښتن حضرت ی موسی همداسې وکړل. حضرت ،او وکړم امر ورته به ،زه په خېمه کې یې ځای پر ځای کړه ی ۲څښتن په خېمه کې د ورېځې په ستن کې راڅرګند شو او د ورېځې ستن د خېمې په دروازه کې ولړه وه. 144
جاشر
یشوع ته خحکم ورکړو او ورته یې وفرمائیل” ،قوي او زړور اوسه ،ځکه چې تۀ به بنى السرائیلیان هغه خملک ته ۳ما للک خخدائ د نون زوئ ر بوځې چې ما ورسره د ورکولو وعده کړې وه او زه به ستا سره یم“. موسی یوشع ته وویل :قوي او زړور اوسه ،ځکه چې ته به د اسراییلو اولدې ته ځمکه ورپه برخه کړې ،او څښتن به ستا سره ۴حضرت ی وي ،هغه به تا نه پریږدي او نه به دې پریږدي ،مه وېرېږه او نه به مایوسه کیږه. موسی ټول اسرائیلیان راوغوښتل او ورته ویې ویل” :تاسو هغه ټولې ښېګڼې ولیدلې چې ستاسو څښتن خدای ستاسو سره په ۵حضرت ی احرا کې کړې دي. ۶نو اوس د دې قانون ټولې خبرې ومنئ او د خپل څښتن خدای په لره روان اوسئ ،د هغې لرې څخه مه وګرځئ چې څښتن یې تاسو ته امر کړی دی ،نه ښي خوا ته یا چپ خوا ته. موسی بني اسرائیلو ته هغه قوانین ،احکام او قوانین ورزده کړل چې په هغه خاوره کې یې باید عملي کړي لکه څنګه چې څښتن ورته ۷او ی امر کړی و. ۸او هغه هغوی ته د څښتن لره او د هغه قوانین ورزده کړل؛ وګورئ ،دا د خدای د شریعت په هغه کتاب کې لیکل شوي دي چې هغه د موسی په لس اسراییلیانو ته ورکړ. موسی د بني اسرائیلو قوم ته د حکم ورکولو څخه لس واخیست او څښتن هغه ته وفرمایل” :د عباریم غره ته پورته شه او هلته ۹حضرت ی مړ شه او د خپل ورور هارون په څېر د خپلو خلکو سره یوځای شه. موسی د څښتن د امر سره سم وخوځېد او هلته د موآب په خاوره کې د څښتن په حکم سره وفات شو ،دا د اسرائیلیانو د ۱۰نو حضرت ی مصر څخه د وتلو په څلوېښتم کال کې وه. موسى دپاره د ژړا او غم ورځې پوره شوې. موسى دپاره ژړا وکړه ،او د ۱۱بنى السرائیلو د موآب په مېدانونو کښې دېرش ورځې د ی ی ۸۸فصل موسی د مړینې څخه وروسته څښتن د نون زوی یوشع ته وویل: ۱او د ی ۲د اردن له سیند څخه تېر شه او هغه ځمکې ته لړ شه چې ما اسراییلیانو ته ورکړې ده ،او ته به اسراییلیانو ته هغه ځمکه ورپه برخه کړې. ۳هر هغه ځای چې ستاسو پښې پرې وخېژي ،هغه به ستاسو وي ،د لبنان د دښتې څخه تر لوی سیند پورې به ستاسو سرحد وي. موسى سره وم ،نو زه به ستا سره یم ،یوازې ۴ستا د ژوند په ټولو ورځو کې به هیڅوک ستا په وړاندې ونه درېږي .لکه څنګه چې زه د ی موسى درته امر کړی دی ،له لرې څخه ښي یا چپ لوري ته مه ګرځه ،ترڅو ته په هر قوي او زړور اوسئ چې ټول هغه قانون ومنئ چې ی هغه څه کې بریالی شې چې ته یې کوې. یشوع د بنى السرائیلو مشرانو ته خحکم ورکړو چې” ،د کمپ نه تېر شئ او خلقو ته ووایئ چې د ځانونو دپاره خوراک تیار کړئ ،ځکه ۵بیا ر چې په درېو ورځو کښې به تاسو د اخردن سیند نه تېر شئ چې هغه خملک ونیسئ. یشوع خحکم کړے وو. ۶د بنى السرائیلو مشرانو هم دغه شان وکړل او خلقو ته یې خحکم ورکړو او هغوئ هغه هر څۀ وکړل چې څۀ یې ر یشوع دوه سړى د یریحو خملک د جاسوسۍ دپاره ولېږل ،او هغوئ لړل او یریحو یې وګوره. ۷نو ر ۸او د اوو ورځو په پای کې هغوی په کمپ کې یوشع ته راغلل او هغه ته یې وویل” :څښتن ټوله خاوره زمونږ په لس کې ورکړې ده او د هغې اوسېدونکي زمونږ له امله په وېره کې دي“. ،یشوع او ټول بنى السرائیلیان د اخردن شول روان نه شطیم د ،او وو ورسره لسرائیلیان ا بنى ،یشوع سهار پاڅېد او ټول ۹له هغې وروسته ر ر خ یشوع دوه اتیا کلن وو کله چې هغه د بنى السرائیلو سره د اردن سیند نه تېر شو. سیند نه تېر شول ،او ر ۱۰خلق د اولې میاشتې په لسمه ورځ د اردن څخه لړل او د یریحو په ختیځ ګوټ کې یې په جلجال کې خېمې ودرولې. موسى په ۱۱بنى السرائیلو د یریحو په مېدانونو کښې په لجلجال کښې د میاشتې په څوارلسمه ورځ د فسحې اختر وکړو ،لکه څنګه چې د ی شریعت کښې لیکلے شوى دى. ۱۲په هغه وخت کې د فسحې په ورځ من بند شو او د اسرائیلیانو لپاره نور من نه و او هغوی د کنعان د ځمکې د حاالتو څخه وخوړل. ۱۳او یریحو د بنى السرائیلو په وړاندې په بشپړه توګه بند وو ،هیڅ څوک دننه او بهر نه راتلل. یشوع ته وفرمائیل” ،پاڅه ،ګوره ،ما یریحو او د هغې ټولو خلقو ته ستا په لس کښې ۱۴او د دوهمې میاشتې په لومړۍ ورځ ،ما للک خخدائ ر ورکړے دے .او ستاسو ټول جنګي سړى به هره ورځ یو ځل د ښار نه چاپېره ګرځي ،شپږ ورځې به داسې کوې. ۱۵المامان به بیګلې ووهي ،او کله چې تاسو د بیګل غږ واورئ ،نو ټول خلق به په لوړ آواز سره چغې ووهي ،چې د ښار دېوالونه به راپرېوځي ،ټول خلق به د خپل مخالف په خلف ودرېږي. یشوع هم هغه شان وکړل چې څنګه ما للک خخدائ ورته خحکم ورکړے وو. ۱۶او ر ۱۷او په اوومه ورځ هغوی اووه ځله د ښار څخه ګردچاپېره وګرځېدل او کاهنانو سرني وغږولې. ،یشوع خلقو ته ووئیل” ،چغې ووهئ ،ځکه چې ما للک خخدائ ټول ښار زمونږ په لس کې ورکړے دے“. ۱۸او په اوومه دوره کې ر ۱۹یوازې ښار او هرڅه چې په هغه کې دي څښتن ته لعنت وي ،او د لعنت شوي شی څخه ځان وساتئ ،هسې نه چې تاسو د اسراییلو کمپ لعنتي کړئ او په هغوی کې ستونزې راولړ کړئ. ۲۰خو ټول سپین زر ،سره زر ،پیتل او اوسپنه به څښتن ته وقف شي ،هغه به د څښتن په خزانه کې واچول شي. ۲۱خلکو سرني وغږولې او په لوړ غږ یې چیغې ووهلې ،او د یریحو دیوالونه راولوېدل ،او ټول خلک د هغه مخې ته پورته شول ،هر سړی مستقیم ښار ته لړ او ښار یې ونیو او هرڅه چې په کې وو ،نارینه ،ښځینه ،ځوانان او زاړه ،غوایان ،پسونه او خر ،د تورې په څنډه کې یې په بشپړه توګه له منځه یوړل. 145
جاشر
۲۲هغوی ټول ښار په اور کې وسوزاوه؛ یوازې د سپینو زرو ،سرو زرو ،زېړو او اوسپنې لوښي یې د څښتن په خزانه کې واچول. یشوع قسم وخوړ او ویې ویل :لعنت دې وي په هغه سړي چې یریحو جوړوي؛ هغه به د هغه بنسټ په خپل مشر ۲۳په هغه وخت کې ر زوی کېږدي او په خپل کشر زوی کې به د هغه دروازې جوړې کړي. ۲۴او عکن د کرمى زوئ ،د زبدى لمسی ،د زارح لمسی ،د یهوداه لمسی ،د هغه لعنتى څیز په باره کې خیانت وکړو ،او هغه د هغه لعنتى څیز نه یو واخیستو او په خېمه کې یې پټ کړو ،نو د ما للک خخدائ غصه په بنى السرائیلو باندې راووته. ،یشوع د عى ښار جاسوسۍ او د هغه په وړاندې د جنګ ۲۵له دې وروسته ،کله چې بنى السرائیلیان د یریحو د سوځولو نه راستانه شول ر کولو لپاره سړى ولېږل. ۲۶نو سړى لړل او د عى ښار یې وڅېړلو ،او هغوئ واپس راغلل او ورته یې ووئیل” ،ټول خلق دې ستا سره عى ته لړ نۀ شى ،ارف درې زره سړى دې لړ شى او ښار دې ووژنى ،ځکه چې د هغه سړى ډېر لږ دى“. ۲۷یشوع هم هغه شان وکړل او د بنى السرائیلو نه تقریبا ا درې زره سړى د هغۀ سره لړل او د عى د سړو سره یې جنګ وکړو. ر ۲۸د اسراییلیانو په وړاندې جګړه سخته شوه او د عای خلکو شپږ دېرش اسراییلیان ووژل او اسراییلیان د عای د خلکو څخه وتښتېدل. یشوع دا ولیدل ،نو خپلې جامې یې وشلولې او د ما للک خخدائ په مخکښې په زمکه پړمخې پرېوتل ،هغه او د بنى السرائیلو ۲۹کله چې ر مشران هم په خپلو سرونو خاورې واچولې. یشوع ووئیل” ،اے ما للکه خخدایه ،تا دا خلق ولې د اخردن نه پورې راوستل؟ کله چې بنى السرائیلیان د خپلو دشمنانو نه شا وګرځوى نو ۳۰او ر زۀ به څۀ ووایم؟“ ۳۱نو اوس به ټول کنعانیان چې د دې خاورې اوسېدونکي دي ،دا خبره واوري او مونږ به محااره کړي او زمونږ نوم به له منځه یوسي. یشوع ته وفرمائیل” ،ولې په خپل مخ پرېوځې؟ پاڅېږه ،کوزه شه ،ځکه چې بنى السرائیلو ګناه کړې ده او د لعنت شوى څیز ۳۲ما للک خخدائ ر نه یې اخیستى دى .زۀ به نور د هغوئ سره نۀ یم ،تر څو چې هغوئ د لعنت شوى څیز د خپلو مینځ نه ختم نۀ کړى“. یشوع پاڅېدو او خلق یې راغونډ کړل او د ما للک خخدائ په خحکم یې اخوریم راوړو ،او د یهوداه قبیله ونیول شوه او د کرمى زوئ عکن ۳۳نو ر ونیول شو. ۳۴یشوع عکن ته ووئیل” ،زما زویه ،ما ته ووایه چې تا څه کړي دي؟ “عکن وویل ،ما د غنیمت په منځ کې د شنعار یوه ښکلې جامې ،دوه ر سوه مثقال سپین زر او د سرو زرو یوه ټوټه چې پنځوس مثقال وزن یې درلود ،ولیدله .ما هغه وخوړل او ومې لیدل چې ټول د خېمې په منځ کې په ځمکه کې پټ دي. یشوع ته یې راوستل. یشوع سړى ولېږل چې لړل او د عکن د خېمې نه یې هغه راوویستل او ر ۳۵نو ر یشوع عکن او د هغه لوښي ،د هغه زامن ،لوڼې او د هغه ټول شیان واخیستل او د اخور درې ته یې یوړل. ۳۶نو ر یشوع هلته هغه په اور وسوځول او ټولو بنى السرائیلو عکن په تیږو وویشتو او د هغۀ په سر یې د تیږو ډېرۍ جوړه کړه ،نو هغۀ ۳۷نو ر خ یشوع ښار ته راغلو او د هغې سره یې جګړه وکړه. ،او شوه سړه غصه دائ خ ک ل ما د ،نو کړو یاد نوم په دره عکور د هغه ځائ ل ر یشوع ته وفرمائیل” ،مه وېرېږه او نۀ وېرېږه ،ګوره ،ما عى ،د هغې بادشاه او د هغې خلق ستا په لس کښې ورکړل ،او تۀ ۳۸ما للک خخدائ ر به د هغوئ سره هغه شان وکړې لکه څنګه چې تا د یریحو او د هغې بادشاه سره وکړل ،ارف د هغې مال او څاروى به د ځان لپاره د لوټ په توګه اخلې .د ښار شاته به یې پټ کښېنه. یشوع د ما للک خخدائ د خحکم سره سم عمل وکړو ،او د جنګ د زامنو نه یې دېرش زره تکړه سړى غوره کړل او هغوئ یې ولېږل او ۳۹نو ر هغوئ د ښار په محااره کښې کښېناستل. ۴۰هغه هغوی ته امر وکړ” :کله چې تاسو مونږ ووینئ ،موږ به په چالکۍ سره د هغوی څخه وتښتو ،او هغوی به زمونږ تعقیب وکړي ،نو تاسو به د کمین څخه راووځئ او ښار ونیسئ ،او هغوی همداسې وکړل. ۴۱یشوع جګړه وکړه او د ښار سړى د بنى السرائیلو په لور روان شول ،خو هغوئ ته پته نه وه چې هغوئ د ښار شاته د هغوئ په پټنځائ ر کښې ناست دى. ۴۲یشوع او ټولو بنى السرائیلو د هغوئ په وړاندې ځان ستړى ښکاره کړو او په چالکۍ سره د احرا په لره وتښتېدل. ر ۴۳د عای خلکو ټول هغه خلک راټول کړل چې په ښار کې وو ترڅو د اسراییلیانو تعقیب وکړي .هغوی ووتل او له ښار څخه لیرې شول ، یو هم پاتې نه شو ،او ښار یې خلص پریښود او په اسراییلیانو پسې شول. ۴۴نو هغه کسان چې په کمین کې ناست وو له خپلو ځایونو څخه راووتل او په چټکۍ سره یې ښار ته ننوتل او هغه یې ونیو او اور یې ورته واچاوه .د عای سړي بیرته راوګرځېدل او د ښار لوګی یې اسمان ته پورته شو ،او د هغوی سره د شا تګ هیڅ لره نه وه. ۴۵د عای ټول سړي د اسراییلیانو په منځ کې وو ،ځینې دې خوا ته او ځینې هغې خوا ته ،او هغوی یې داسې ووژل چې یو هم ترې پاتې نه شو. یشوع هغه په ونه باندې ځوړند کړو او هغه مړ شو. یشوع ته یې راوستو او ر ۴۶بنى السرائیلو د عى بادشاه میلوش ژوندے ونیوو او ر ۴۷او بنى السرائیلیان ښار ته د اور اچولو نه پس راستانه شول او ټول هغه کسان یې ووژل چې په کښې وو. ۴۸د عای د خلکو شمېر دولس زره وو چې نارینه او ښځې دواړه ووژل شول ،یوازې څاروي او د ښار غنیمت یې ځان ته واخیست ،لکه څنګه چې څښتن یوشع ته ویلي وو. ۴۹د اردن د سیند د بلې غاړې ټولو بادشاهانو ،د کنعان ټولو بادشاهانو د هغه بدمرغۍ په اړه واورېدل چې بنى السرائیلو په یریحو او عى باندې کړې وه ،نو هغوئ د بنى السرائیلو سره د جنګ لپاره سره راټول شول. ۵۰یوازې د جبعون اوسیدونکي د اسراییلیانو سره د جګړې کولو څخه ډیر ویریدل ترڅو له منځه لړ نشي ،نو دوی په چالکۍ سره کار وکړ ،او یوشع او ټولو اسراییلیانو ته راغلل او ورته یې وویل :موږ د لرې ځمکې څخه راغلي یو ،نو اوس زموږ سره تړون وکړئ.
146
جاشر
۵۱د جبعون اوسېدونکي د اسراییلیانو سره لس او ګریوان شول ،او اسراییلیانو د هغوی سره تړون وکړ او د هغوی سره یې سوله وکړه ، او د قوم مشرانو د هغوی سره قسم وخوړ ،خو وروسته اسراییلیانو ته معلومه شوه چې دوی د دوی ګاونډیان دي او د دوی په منځ کې اوسېږي. ۵۲خو بنى السرائیلو هغوئ ووژلو نه ،ځکه چې هغوئ د ما للک خخدائ په نوم قسم خوړلے وو ،او هغوئ د لرګو وهلو او اوبو وړلو په کار کښې شول. ۵۳یشوع هغوئ ته ووئیل” ،تاسو ولې ما دوکه کړه چې مونږ سره دا کار وکړو؟ “هغوئ ورته په ځواب کښې ووئیل” ،ځکه چې ستا ر نوکرانو ته هغه ټول کارونه وئیل شوي وو چې تا د اموریانو د ټولو بادشاهانو سره کړي وو ،او مونږ د خپلو ژوندونو نه ډېر وېرېږو او دا کار مو وکړو“. یشوع هغوئ د لرګیو د وهلو او اوبو راویستلو لپاره مقرر کړل او هغوئ یې د بنى السرائیلو ټولو قبیلو ته د غلمانو په ورځ ۵۴په هغه ر توګه تقسیم کړل. ۵۵کله چې د یروشلم بادشاه ادونصدق د هغه ټولو کارونو په اړه واورېدل چې بنى السرائیلو په یریحو او عى سره کړي وو ،نو هغۀ د حبرون بادشاه هوهم ،د یرموت بادشاه پیرام ،د لکیش بادشاه یافیه او د عجلون بادشاه دبر ته واستول او ورته یې ووئیل، ۵۶ماته راشئ او زما سره مرسته وکړئ چې موږ اسراییلیان او د جبعون اوسیدونکي ووژنو چې د اسراییلیانو سره یې سوله کړې ده. ۵۷نو هغوی سره راټول شول او د اموریانو پنځه پاچاهان د خپلو ټولو لښکرو سره لړل ،یو ډېر لوی قوم چې د سمندر د غاړې د شګو په څېر ډېر وو. ۵۸نو دا ټول بادشاهان راغلل او د جبعون په وړاندې یې خېمې ودرولې او د جبعون د اوسېدونکو په وړاندې یې جګړه پیل کړه .د جبعون یشوع ته دا پیغام ولېږه چې ژر راشه او زمونږ سره مرسته وکړه ،ځکه چې د اموریانو ټول بادشاهان زمونږ په وړاندې د ټولو سړو ر جګړې لپاره راټول شوي دي. ،یشوع ناڅاپه په هغوئ باندې راغلو او هغه پینځه بادشاهان یې په لویه وژنه سره یشوع او ټول جنګي لښکر د لجلجال نه لړل ر ۵۹نو ر ووژل. ۶۰څښتن هغوی د اسراییلیانو په مخکې وځورول ،چا چې په جبعون کې هغوی په سختې وژنې سره ووژل او د بیت حورون څخه تر مقیده پورې یې په لره تعقیب کړل ،او هغوی د اسراییلیانو له حضور څخه وتښتېدل. ۶۱کله چې هغوی تښتېدل ،څښتن له اسمان څخه په هغوی باندې ږلۍ واوروله ،او د بني اسرائیلو د وژلو په پرتله ډېر خلک د ږلۍ له امله مړه شول. ۶۲بنى السرائیلو په هغوئ پسې خوو ،او بیا هم په لره کښې یې وهل ،روان خوو او وهل یې. ۶۳او کله چې هغوی وهل ،ورځ ماښام ته نږدې کېده ،او یوشع د ټولو خلکو په مخکې وویل :لمر ،په جبعون باندې ولړ شه ،او سپوږمۍ د اجالون په دره کې ،تر هغه چې قوم له خپلو دښمنانو څخه انتقام نه وي اخیستی. یشوع خبرې واورېدلې ،او لمر د آسمان په مینځ کښې ودرېدو ،او شپږ دېرش دقیقې ودرېدو ،او سپوږمۍ هم ودرېده او ۶۴ما للک خخدائ د ر ټوله ورځ یې د لوېدو نه ډډه وکړه. ۶۵او داسې ورځ نه وه ،نه مخکې او نه وروسته ،چې څښتن د یو سړي غږ واورېد ،ځکه چې څښتن د اسراییلو لپاره جګړه کوله. فصل۸۹ یشوع او بنى السرائیلو په لس کښې ورکړه ،او هغۀ د ټولو بنى یشوع دا سندره وویله ،په هغه ورځ چې ما للک خخدائ اموریانو ته د ر ۱بیا ر السرائیلو په مخکښې دا سندره وویله، ۲تا لوی کارونه کړي دي ،ای څښتنه ،تا لوی کارونه کړي دي .ستا په څېر څوک شته؟ زما شونډې به ستا د نوم ستاینه وکړي. ۳زما ښېګڼه او زما قلعه ،زما لوړ برج ،زه به ستا لپاره یوه نوې سندره ووایم ،زه به ستا لپاره د شکر ګذارۍ سندرې ووایم ،ته زما د نجات ځواک یې. ۴د ځمکې ټول پاچاهان به ستا ستاینه وکړي ،د نړۍ مشران به ستا لپاره سندرې ووایی ،د اسراییلو اولد به ستا په نجات خوشحاله شي ، دوی به سندرې ووایی او ستا د قدرت ستاینه به وکړي. خ ۵اے ما للکه خخدایه ،مونږ په تا باور وکړ ،مونږ وویل چې تۀ زمونږ خدائ پاک یې ،ځکه چې تۀ زمونږ پناه ګاه او زمونږ د دشمنانو په وړاندې مضبوط برج وې. ۶مونږ تاته فریاد وکړ او شرمنده نه شوو ،په تا مو باور وکړ او نجات مو ترلسه کړ؛ کله چې موږ تاته فریاد وکړ ،تا زموږ غږ واورېد ، تا زموږ روحونه له تورې څخه وژغورل ،تا موږ ته خپل فضل وښود ،تا موږ ته خپله نجات راکړه ،تا زموږ زړونه په خپل ځواک سره خوشحاله کړل. ۷ته زمونږ د خلاون لپاره لړې ،په خپل لس دې خپل قوم خلص کړ ،تا د خپل مقدس اسمان څخه مونږ ته ځواب راکړ ،تا مونږ د لسو زرو خلکو څخه وژغورل. ۸لمر او سپوږمۍ په اسمان کې ولړ وو ،او ته په خپل قهر کې زموږ د ظالمانو په وړاندې ودرېد او خپل قضاوت دې په هغوی باندې وکړ. ۹د زمکې ټول مشران ودرېدل ،د قومونو بادشاهان راټول شول ،ستا په حضور کې هغوی ونه لړزېدل ،هغوی ستا د جنګونو خواهش وکړ. ۱۰تا په خپل غضب کې د هغوی په وړاندې راپورته شو ،او خپل غضب دې په هغوی نازل کړ ،تا په خپل غضب کې هغوی له منځه یوړل ،او په خپل زړه کې دې هغوی پرې کړل. ۱۱ستا د غضب له امله قومونه تباه شول ،ستا د غضب له امله سلطنتونه کمزوري شول ،تا د خپل غضب په ورځ پاچاهان زخمي کړل. 147
جاشر
۱۲تا خپل غضب په هغوی نازل کړ ،ستا سخت غضب هغوی ونیول ،تا د هغوی ګناه په هغوی واړوله ،او د هغوی په شرارت کې دې هغوی له منځه یوړل. ۱۳هغوی په خپله یو دام خپور کړ ،او په هغه کې ولوېدل ،په هغه جال کې چې دوی پټ وو ،د هغوی پښه ونېول شوه. ۱۴ستا لس ستا د ټولو هغو دښمنانو په وړاندې چمتو وو چې ویل یې ،د خپلې تورې په واسطه یې ځمکه نیولې ده ،د خپل لس په واسطه یې په ښار کې ژوند کاوه .تا د هغوی مخونه له شرمه ډک کړل ،تا د هغوی ښکرونه په ځمکه وغورځول ،تا په خپل قهر کې هغوی ووېرول ،او په خپل قهر کې یې له منځه یوړل. ۱۵زمکه ستا د طوفان په غږ ولړزېده او ولړزېده ،تا د هغوی روحونه د مرګ څخه ونه ساتل ،او د هغوی ژوندونه دې قبر ته ښکته کړل. ۱۶تا په خپل طوفان کې هغوی تعقیب کړل ،تا په خپل طوفان کې هغوی له منځه یوړل ،تا د هغوی باران په ږلۍ بدل کړ ،هغوی په ژورو کندو کې وغورځېدل ترڅو پورته نشي. ۱۷د هغوی مړي د کوڅو په منځ کې د کثافاتو په څېر وو. ۱۸ستا په غضب کې هغوی تباه او برباد شول ،تا خپل قوم په خپل قدرت سره وژغوره. ۱۹نو زمونږ زړونه ستا په خوشحالۍ کښې خوشحاله دى ،زمونږ روحونه ستا په نجات کښې لوړ دى. ۲۰زمونږ ژبې به ستا د قدرت بیان وکړى ،مونږ به ستا د عجیبه کارونو سندرې وایو او ستا ستاینه به وکړو. ۲۱ځکه چې تا مونږ د خپلو دښمنانو څخه وژغورلو ،تا مونږ د هغو کسانو څخه وژغورلو چې زمونږ په وړاندې راپورته شول ،تا هغوی زمونږ له مخې له منځه یوړل او زمونږ د پښو لندې یې وغورځول. ۲۲په دې ډول به ستا ټول دښمنان له منځه لړ شي ،او بدکاران به د باد په واسطه د بوسو په څیر وي ،او ستا محبوب به د اوبو په غاړه د کرل شویو ونو په څیر وي. یشوع او ټول بنى السرائیلیان د ټولو بادشاهانو د وژلو نه پس ،په لجلجال کښې خېمو ته واپس لړل ،او یو هم پاتې نۀ شو. ۲۳نو ر یشوع د جنګ په میدان کې د هغوئ لټون وکړو ، ۲۴او هغه پنځه بادشاهان د جنګ نه یوازې په پښو وتښتېدل او په یوه غار کې پټ شول ،او ر خو هغه یې ونۀ موندل. ۲۵وروسته یوشع ته خبر ورکړل شو چې” ،پاچاان موندل شوي دي او وګورئ چې په یوه غار کې پټ دي“. ۲۶یشوع ووئیل” ،د غار په خوله کښې د هغوئ د حفاظت دپاره سړى مقرر کړئ ،هسې نه چې هغوئ ځانونه وتښتوي “.بنى السرائیلو هم ر دغه شان وکړل. “.یشوع ورته یشوع ټول بنى السرائیلیان راوغوښتل او د جنګ آفسرانو ته یې وفرمائیل” ،خپلې پښې د دې بادشاهانو په غاړو کېږدئ ر ۲۷نو ر ووئیل” ،ما للک خخدائ به ستاسو د ټولو دشمنانو سره داسې سلوک وکړى“. ۲۸وروسته یوشع امر وکړ چې پادشاهان ووژنئ او په غار کې یې وغورځوئ او د غار په خوله کې لوی کاڼي ودروئ. یشوع د هغه ټولو خلقو سره چې په هغه ورځ ورسره وو ،مقیده ته لړو او هغه یې د تخورې په غاړه ووهلو. ۲۹نو ر ۳۰هغۀ د ښار خلق او د هغه ټول مال په بشپړه توګه تباه کړل او د بادشاه او د هغه خلقو سره یې هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې یې د یریحو سره کړى خوو. یشوع هغه د تورې په ۳۱نو هغه له هغه ځای څخه للبناه ته لړ او د هغه سره یې جګړه وکړه ،او څښتن هغه د هغه په لس کې ورکړ ،او ر څنډه سره وواژه ،او د هغه ټول ژوندي موجودات یې ووژل ،او هغه او د هغه د پاچا سره یې هماغسې وکړل لکه څنګه چې یې د یریحو سره کړي وو. ۳۲او له هغه ځایه هغه د لکیش سره د جګړې لپاره لکیش ته لړ ،او د غزې پاچا هورام د لکیش د خلکو د مرستې لپاره لړ ،او یشوع هغه او د هغه خلک دومره ووژل چې د هغه هیڅوک پاتې نه شول. ۳۳یشوع لکیس او د هغه ټول خلق ونیول او د دې سره یې هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې یې د للبناه سره کړى خوو. ر یشوع له هغه ځائ څخه عجلون ته لړو او هغه یې هم ونیوو او هغه یې او د هغې ټول خلق یې د تورې په څنډه ووژل. ۳۴نو ر ۳۵بیا له هغه ځای څخه حبرون ته لړ او د هغه سره یې جګړه وکړه او هغه یې ونیوه او په بشپړه توګه یې له منځه یوړ .بیا هغه له هغه ځای څخه د ټولو اسرائیلیانو سره دبیر ته راستون شو او د هغه سره یې جګړه وکړه او په توره یې وواژه. ۳۶هغۀ په هغه کښې ټول خلق ووژل ،یو هم یې هم ژوندے پاتې نۀ کړو ،او د دې او د هغې د بادشاه سره یې هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې یې د یریحو سره کړى خوو. خ ۳۷یشوع د اموریانو ټول بادشاهان د قادلش برنیع نه تر عضه پورې ووژل او سمدستى یې د هغوئ خملک ونیو ،ځکه چې ما للک خدائ د ر بنى السرائیلو دپاره جنګ کړے وو. ۳۸یوشع د ټولو اسراییلو سره په جلجال کې کمپ ته راغی. ۳۹کله چې په هغه وخت کې د حصور پاچا یابین د هغه څه په اړه واورېدل چې یوشع د اموریانو د پاچاهانو سره کړي وو ،یابین د مدیان پاچا یوباط ،د شمرون پاچا لبان ،د اخشاف پاچا یفال او د اموریانو ټولو پاچاهانو ته پیغام واستاوه: ۴۰ژر راشئ او زمونږ سره مرسته وکړئ ،ترڅو مونږ بني اسرائیلیان ووژنو ،مخکې له دې چې هغوی پر مونږ راشي او زمونږ سره هغه څه وکړي لکه څنګه چې هغوی د اموریانو د نورو پاچاهانو سره کړي دي. ۴۱دغو ټولو پاچاهانو د حصور د پاچا یابین خبرې واورېدې ،او دوی د خپلو ټولو لښکرو سره راووتل ،چې اوولس پاچاهان وو ،او د دوی خلک د سمندر د غاړې د شګو په څیر بې شمیره وو ،د آسونو او ګاډیو سره یوځای ،دوی راغلل او د میروم په اوبو کې یې خیمې ولګولې ،او دوی د اسراییلو په وړاندې د جګړې لپاره سره راټول شول. یشوع ته وفرمائیل” ،له هغوئ نه مه وېرېږه ،ځکه چې سبا به په دې وخت کښې زۀ هغوئ ټول ستا په وړاندې ووژلے شم ، ۴۲ما للک خخدائ ر تۀ به د هغوئ اسونه ووهې او د هغوئ ګاډۍ به په اور وسوزوې“. 148
جاشر
۴۳یشوع د ټولو جنګي سړو سره ناڅاپه په هغوئ حمله وکړه او هغوئ یې ووژل او هغوئ د هغوئ په لسونو کښې ولوېدل ،ځکه چې ر ما للک خخدائ هغوئ بنى السرائیلو ته حواله کړى خوو. یشوع هم هغه ۴۴نو بنى السرائیلو په دې ټولو بادشاهانو پسې د خپلو لښکرو سره لړو او هغوئ یې ووژل تر دې چې یو هم پاتې نۀ شو .او ر شان وکړل لکه څنګه چې ما للک خخدائ ورته فرمائیلى خوو. یشوع حصور ته راستون شو او هغه یې په توره وواهه او په هغه کې یې ټول خلک ووژل او په اور یې وسوزول .او ۴۵په هغه وخت کې ر یشوع شمرون ته لړ او هغه یې وواژه او په بشپړه توګه یې له منځه یوړ. د حصور څخه ر ۴۶له هغه ځای څخه هغه اخشاف ته لړ او د شمرون سره یې هماغسې وکړل لکه څنګه چې یې کړي وو. ۴۷له هغه ځای څخه هغه ادولم ته لړ او هلته یې ټول خلک ووژل او د ادولم سره یې هماغسې وکړل لکه څنګه چې یې د اخشاف او شمرون سره کړي وو. ۴۸او هغه د هغوی څخه د هغو ټولو پاچاهانو ښارونو ته لړ چې هغه یې وهلي وو ،او هغه ټول خلک یې ووژل چې له هغوی څخه پاتې وو او په بشپړه توګه یې له منځه یوړل. ۴۹اسرائیلیانو یوازې د هغوی مالونه او څاروي د ځان لپاره ونیول ،خو هر انسان چې یې وواژه ،یو ژوندی هم یې هم ژوندی نه پرېښود. موسی ته امر کړی وو ،یوشع او ټولو اسراییلیانو هم همداسې وکړل ،دوی په هیڅ شی کې ناکام نه شول. ۵۰لکه څنګه چې څښتن حضرت ی یشوع او ټولو بنى السرائیلو د کنعان ټوله خملک ونیوه لکه څنګه چې ما للک خخدائ خحکم ورکړے وو ،او د هغوئ ټول بادشاهان یې ۵۱نو ر ووژل ،چې یو دېرش بادشاهان وو ،او بنى السرائیلو د هغوئ ټول خملک ونیوو. موسى موسى هغه ،او وو کړي فتح ښارونه ډېر ،چې دي ۵۲د سیحون او عوج د سلطنتونو نه علوه چې د اخردن په بله غاړه پراته ی ی روبینیانو ،جادیانو او د منسى نیمې قبیلې ته ورکړل. ۵۳یشوع هغه ټول بادشاهان ووژل چې د اخردن سیند په لوېدیځ کښې وو او هغوئ یې نهو قبیلو او د بنى السرائیلو نیمې قبیلې ته په میراث ر کښې ورکړل. ۵۴یشوع پنځه کاله د دې بادشاهانو سره جنګ وکړو او د هغوئ ښارونه یې بنى السرائیلو ته ورکړل او د اموریانو او کنعانیانو په ټولو ر ښارونو کښې خملک د جنګ نه ارام شو. فصل۹۰ ۱په هغه وخت کې چې بنى السرائیلیان د اخردن نه تېر شول ،په پنځم کال کې ،کله چې بنى السرائیلیان د کنعانیانو سره د جنګ نه آرام وکړ ، په هغه وخت کې د ادوم او د کتیم د خلقو ترمنځ لویې او سختې جګړې وشوې او کتیم د آدمیانو سره د ادوم په خلف جنګ وکړ. ۲د لکتیم بادشاه ابیانوس په هغه کال ،یعنې د خپلې بادشاهۍ په یو دېرشم کال ،د لکتیم د اولدې د زړورو سړو یو لوئ لښکر سره لړو او د عیساؤ د اولدې سره د جنګ لپاره سعیر ته لړو. ۳د ادوم پاچا حداد د هغه د خبر څخه خبر شو ،نو هغه د یو لوی لښکر او لوی لښکر سره د هغه سره د مقابلې لپاره راووت او د ادوم په میدان کې یې ورسره جګړه وکړه. ۴د کتیم لس د عیسو په اولد باندې غالب شو او د کتیم اولد د عیسو له اولدې څخه دوه ویشت زره کسان ووژل او د عیسو ټول اولد د هغوی له حضور څخه وتښتېد. ۵د کتیم اولده هغوی تعقیب کړل او د ادوم پاچا حداد ته ورسېدل ،چې د هغوی په مخکې منډې وهلې او هغوی هغه ژوندی ونیو او د کتیم پاچا ابیانوس ته یې راوست. ۶او ابیانوس د هغه د وژلو امر وکړ ،او د ادوم پاچا حداد د خپلې پاچاهۍ په اته څلوېښتم کال کې مړ شو. ۷د کتیم اولدې د ادومیانو پسې لړې او هغوی یې په یوه لویه وژنه سره ووژل او ادومیان د کتیمیانو تابع شول. ۸د کتیم اولد په ادوم باندې حکومت وکړ ،او ادوم د کتیم د اولدونو تر لس لندې راغی او له هغه ورځې څخه یو سلطنت شو. ۹او له هغه وخته هغوی نور خپل سرونه نشوای پورته کولی ،او د هغوی سلطنت د چتیم د اولدې سره یو شو. ۱۰او ابیانوس په ادوم کې افسران وټاکل او د ادوم ټول ماشومان د ابیانوس تابع او غلم شول ،او ابیانوس بیرته خپل هیواد ،چتیم ته لړ. ۱۱او کله چې هغه راستون شو ،هغه خپل حکومت بیا تازه کړ او د ځان لپاره یې د شاهي استوګنې لپاره یو پراخه او قوي ماڼۍ جوړه کړه ، او د کتیم او ادوم په اولدونو یې په خوندي توګه حکومت وکړ. ۱۲په هغو ورځو کې ،کله چې بني اسرائیلو ټول کنعانیان او اموریان وشړل ،یوشع زوړ او ډېر عمر درلود. یشوع ته وفرمائیل” ،تۀ بوډا شوې یې ،او عمر یې ډېر دے ،او د زمکې یوه لویه برخه ل هم قبضه کې ده. ۱۳ما للک خخدائ ر ۱۴نو اوس دا ځمکه د نهو قبیلو او د منسي نیمې قبیلې ته د میراث په توګه وویشئ ،او یوشع پورته شو او هغه څه یې وکړل چې څښتن ورته ویلي وو. ۱۵او هغۀ ټوله زمکه د بنى السرائیلو قبیلو ته د هغوئ د ډلو په مطابق د میراث په توګه تقسیم کړه. موسی په وسیله د هغوی په اړه د څښتن ۱۶خو هغه د لوي قبیلې ته میراث ورنه کړ ،د څښتن نذرانې د هغوی میراث دی لکه څنګه چې ی ویلي وو. خ خ موسى په ذریعه د دائ خ ک ل ما چې څنګه ،لکه ورکړه برخه یوه نه وروڼو خپلو د ته کالب زوئ ونح ف ی د غر حبرون د ع یشو ل ی ۱۷او ر فرمائیلى خوو. ۱۸نو حبرون د کالب او د هغه د اولدونو میراث شو چې تر نن ورځې پورې دوام لري. یشوع ټوله زمکه په ټولو بنى السرائیلو باندې د میراث په توګه تقسیم کړه ،لکه څنګه چې ما للک خخدائ ورته خحکم ورکړے وو. ۱۹او ر 149
جاشر
وسى ته خحکم ۲۰بنى السرائیلو د خپل میراث نه ښارونه او د خپلو څاروو او جایدادونو د پاره څران ورکړل ،لکه څنګه چې ما للک خخدائ خم ی ورکړے وو ،نو بنى السرائیلو هم داسې وکړل او هغوئ زمکه د پچې په ذریعه تقسیم کړه ،هغه که لویه وه یا کوچنۍ. یشوع ته د خپل میراث یوه برخه ورکړه. ۲۱نو هغوی لړل چې د خپلو سرحدونو سره سم ځمکه ترلسه کړي او بنى السرائیلو د نون زوئ ر ۲۲د ما للک خخدائ د خحکم په مطابق هغوئ هغۀ ته هغه ښار ورکړو چې هغۀ ورته غوښتو ،د الفرائیم په غرونو کښې د تمنت لسرخ ښار وو ، او هغۀ ښار جوړ کړو او هلته اوسېدو. یشوع او د قبیلو د پلر نیکۀ مشرانو په شیلوه کښې د ما للک خخدائ په مخکښې د خېمې ۲۳دا هغه میراثونه دي چې اللعازر المام ،د نون زوئ ر په دروازه کښې د پچې په ذریعه بنى السرائیلو ته تقسیم کړل ،او هغوئ د زمکې تقسیمول بند کړل. ۲۴ما للک خخدائ هغه خملک بنى السرائیلو ته ورکړو او هغوئ دا قبضه کړو لکه څنګه چې ما للک خخدائ د هغوئ سره وعده کړې وه او لکه څنګه چې ما للک خخدائ د هغوئ د پلر نیکۀ سره قسم خوړلے وو. خ ۲۵ما للک خخدائ بنى السرائیلو ته د هغوئ د ټولو دشمنانو نه آرام ورکړو ،او هیڅ څوک د هغوئ په مقابله کښې نۀ ودرېدو ،او ما للک خدائ د هغوئ ټول دشمنان دوئ ته حواله کړل ،او د هغو ټولو ښو کارونو نه چې ما للک خخدائ د بنى السرائیلو سره کړې وې ،یو هم ناکام نۀ شو ، هو ،ما للک خخدائ هر کار وکړ. یشوع ټول بنى السرائیلیان راوغوښتل او برکت یې ورکړو او خحکم یې ورکړو چې د ما للک خخدائ عبادت وکړئ .بیا یې هغوئ ولېږل ۲۶نو ر او هر یو خپل ښار ته او هر یو خپل میراث ته لړو. یشوع د ژوند تر پایه پورې بنى السرائیلو د ما للک خخدائ عبادت کولو او ما للک خخدائ هغوئ ته د شاوخوا نه آرام ورکړو او هغوئ په ۲۷د ر خپلو ښارونو کښې په امن سره اوسېدل. ۲۸او په هغو ورځو کې داسې وشول چې د ختیم پاچا ابیانوس د خپلې واکمنۍ په اته دېرشم کال کې مړ شو ،چې دا د ادوم په وړاندې د هغه د واکمنۍ اووم کال دی ،او هغوی هغه په خپل ځای کې ښخ کړ چې هغه د ځان لپاره جوړ کړی و ،او لتینوس د هغه پر ځای پنځوس کاله پاچاهي وکړه. ۲۹او د خپلې واکمنۍ په دوران کې هغه یو لښکر راوویست ،او لړ او د برتانیا او کرننیا د اوسیدونکو سره یې جګړه وکړه ،چې د یاوان زوی الیشع اولد وو ،او هغه په هغوی باندې غالب شو او هغوی یې غلمان کړل. ۳۰بیا هغه واورېدل چې ادوم د کتیم د لس لندې بغاوت کړی دی ،او لتینیان هغوی ته ورغلل ،هغوی یې ووژنل او لندې یې کړل ،او هغوی یې د کتیم د اولدې په لس کې ورکړل ،او ادوم د تل لپاره د کتیم د اولدې سره یو سلطنت شو. ۳۱او ډېر کاله په ادوم کې پاچا نه وو ،او د هغوی حکومت د کتیم د اولدې او د هغوی د پاچا سره وو. ،یشوع ډېر وو کال شپېتمه شپږ نه وتلو ۳۲د بنى السرائیلو د اخردن سیند نه د تېرېدو نه شپږ ویشتم کال وو ،چې د بنى السرائیلو د لمصر نه د ر بوډا شو او په هغه وخت کښې د یو سل او اته کالو وو. ۳۳وروسته له هغه چې څښتن ټولو اسراییلیانو ته د هغوی د شاوخوا ټولو دښمنانو څخه آرام ورکړ ،یوشع ټول اسراییلیان ،د هغوی مشران ،قاضیان او افسران راوغوښتل .یوشع د اسراییلو مشرانو او د هغوی قاضیانو ته وویل :وګورئ ،زه زوړ شوی یم او په عمرونو کې لوی شوی یم ،او تاسو لیدلي دي چې څښتن د هغو ټولو قومونو سره څه کړي دي چې ستاسو له مخې یې شړلي دي ،ځکه چې دا څښتن دی چې ستاسو لپاره یې جګړه کړې ده. موسى د شریعت ټولې خبرې منئ او عمل پرې کوئ ،د هغې نه ښى یا چپ طرف ته مه اوړئ ،او د هغو قومونو سره ۳۴نو اوس تاسو د ی خ خ مه ځه چې په دې خملک کې پاتې دي ،د هغوئ د معبودانو نوم هم مه اخلئ ،بلکې د خپل ما للک خدائ خدائ پاک سره ودرېدئ ،لکه څنګه چې تاسو تر نن ورځې پورې کوئ. یشوع بنى السرائیلو ته ډېر تاکید وکړو چې د خپل ټول عمر په اوږدو کښې د ما للک خخدائ عبادت وکړئ. ۳۵او ر ۳۶ټولو اسراییلیانو وویل" :مونږ به د خپل ټول عمر لپاره د خپل څښتن خدای عبادت کوو ،موږ ،زموږ اولدونه ،زموږ د اولد اولدونه او زموږ اولدونه به د تل لپاره". یشوع د خلقو سره تړون وکړو او بنى السرائیلیان یې رخصت کړل او هر یو کس خپل میراث او خپل ښار ته لړو. ۳۷په هغه ورځ ر ۳۸په هغه ورځو کې چې بنى السرائیلیان په خپلو ښارونو کې په امن سره اوسېدل ،نو د خپلو نیکونو د قبیلو تابوتونه یې ښخ کړل ،کوم چې هغوئ د لمصر نه راوړى خوو ،هر یو کس د خپلو اولدونو په میراث کې ښخ کړل .بنى السرائیلو د یعقوب دولس زامن د خپلو اولدونو په ملکیت کې ښخ کړل. ۳۹او دا د هغو ښارونو نومونه دي چې هلته د یعقوب دولس زامن ښخ شوي وو ،کوم چې بني اسرائیلو له مصر څخه راوویستلي وو. ۴۰او هغوی روبین او جاد د اردن سیند په غاړه په رومیه کې ښخ کړل ،کوم چې موسی د هغوی اولدونو ته ورکړی وو. ۴۱شمعون او لوي یې په مودا ښار کې ښخ کړل ،کوم چې هغه د شمعون اولد ته ورکړی وو او د ښار څړځای د لوي اولد ته ورکړل شو. ۴۲او یهوداه هغوئ د بنیامین په ښار کښې د بیت لحم په وړاندې ښخ کړل. ۴۳او د یساکار او زبولون هډونه یې په ایدا کې په هغه برخه کې ښخ کړل چې د هغوی د اولدونو برخه وه. ۴۴دان د خپلو اولدونو په ښار اشتاعیل کې ښخ شو او نفتالي او اشیر په قادش نفتالي کې ښخ شول ،هر یو په خپل هغه ځای کې چې هغه خپلو اولدونو ته ورکړی و. ۴۵او د یوسف هډونه یې په شکیم کې د هغه پټي په هغه برخه کې ښخ کړل چې یعقوب د حمور څخه اخیستې وه او د یوسف میراث شوه. ۴۶او بنیامینیان یې په یروشلم کې د یبوسیانو په مقابل کې ښخ کړل ،کوم چې د بنیامینیانو ته ورکړے شوے وو ،هر یو خپل پلر نیکۀ د خپلو اولدونو په ښار کې ښخ کړل. ۴۷د دوو کلونو په پای کې ،د نون زوی یشوع د یو سل او لسو کلونو په عمر مړ شو ،او هغه وخت چې یشوع د اسراییلو قضاوت کاوه اته ویشت کاله و ،او اسراییل د خپل ژوند تر پایه پورې د څښتن خدمت وکړ. 150
جاشر
۴۸د یشوع نورې چارې ،د هغه جنګونه او د هغه ملمتۍ چې هغه اسراییلیانو ته ورزده کړې وې ،او هغه ټول کارونه چې هغه ورته امر کړی وو ،او د هغو ښارونو نومونه چې د هغه په وخت کې اسراییلیانو درلودل ،وګورئ ،هغه د یشوع د اسراییلیانو ته د کلمونو په کتاب کې او د څښتن د جنګونو په کتاب کې لیکل شوي دي ،کوم چې موسی ،یشوع او د اسراییلیانو لخوا لیکل شوي وو. یشوع د خپل میراث په علقه کښې ،په تمنت لسرخ کښې ښخ کړو ،کوم چې هغۀ ته د الفرائیم غرونو په خملک کښې ۴۹بنى السرائیلو ر ورکړے شوے وو. ۵۰په هغو ورځو کې د هارون زوی العازر مړ شو او هغوی هغه د هغه د زوی فینحاس په غونډۍ کې ښخ کړ ،کوم چې هغه ته د افرایم په غرنۍ سیمه کې ورکړل شوی و. فصل۹۱ ۱په هغه وخت کې ،د یشوع له مړینې وروسته ،د کنعانیانو اولدونه ل په هغه خاوره کې وو ،او اسراییلیانو پریکړه وکړه چې دوی وشړي. ۲بنى السرائیلو د ما للک خخدائ نه تپوس وکړو” ،څوک به اول زمونږ دپاره د کنعانیانو سره د جنګ کولو لپاره لړ شى؟ “ما للک خخدائ وفرمائیل” ،یهوداه به لړ شى“. ۳د یهوداه خلقو شمعون ته ووئیل” ،زمونږ سره زمونږ په علقه کښې لړ شه ،مونږ به د کنعانیانو سره جنګ وکړو او مونږ به هم ستا په علقه کښې ستا سره لړ شو “.نو د شمعون خلق د یهوداه خلقو سره لړل. ۴نو د یهوداه خلق لړل او د کنعانیانو سره یې جنګ وکړو ،نو ما للک خخدائ کنعانیان د یهوداه خلقو ته وسپارل او هغوئ په بزق کښې لس زره سړى ووژل. ۵هغوی په بزق کې د ادونیبزق سره جګړه وکړه ،او هغه د هغوی له حضور څخه وتښتېد ،هغوی تعقیب کړل او هغه یې ونیو ،او هغه یې ونیو او د هغه د لسونو او پښو غټې ګوتې یې پرې کړې. ۶ادونیبزق وویل :هغه درې سوه او لس پاچاهان چې د هغوی د لسونو او پښو غټې ګوتې پرې شوې وې ،زما د مېز لندې یې غوښه راټوله کړه ،لکه څنګه چې ما کړې وه ،نو خدای پاک ماته بدله راکړه ،او هغوی هغه اورشلیم ته راوست او هلته مړ شو. ۷د شمعون اولد د یهوداه د خلقو سره لړو او کنعانیان یې د تورې په زور ووژل. ۸ما للک خخدائ د یهوداه د خلقو سره وو ،او هغوئ غرونه قبضه کړل ،او د یوسف اولد بیتاېل ته لړل چې هغه لوز دے ،او ما للک خخدائ د هغوئ سره وو. ۹د یوسف اولد بیتایل ته لړو او څوکیدارانو یو سړے ولید چې له ښاره راووت ،نو هغه یې ونیو او ورته یې وویل” :اوس مونږ ته د ښار دروازه وښایه او مونږ به ستا سره مهرباني وکړو“. ۱۰هغه سړي هغوی ته د ښار دروازه وښودله ،او د یوسف اولد راغی او ښار یې د تورې په زور وواهه. ۱۱نو هغه سړی او د هغه کورنۍ هغوی ولېږل ،او هغه لحتیانو ته لړ او هلته یې یو ښار جوړ کړ او د هغه نوم یې لوز کېښود .نو ټول بنى یشوع تر ژونده او د هغه مشرانو تر السرائیلیان په خپلو ښارونو کې اوسېدل او بنى السرائیلیان په خپلو ښارونو کې اوسېدل .بنى السرائیلو د ر یشوع نه پس یې ژوند اوږد کړے وو او د ما للک خخدائ هغه لوئ کار یې ولیدلو چې هغۀ د بنى السرائیلو لپاره کړے وو. ژونده چې د ر یشوع د مرګ نه پس مشرانو اوولس کاله د بنى السرائیلو قاضى وو. ۱۲د ر خ ۱۳او ټولو مشرانو د کنعانیانو په وړاندې د بنى السرائیلو په جنګونو کې هم برخه واخسته او ما للک خدائ کنعانیان د بنى السرائیلو د مخکښې نه وشړل ،ترڅو بنى السرائیلیان د هغوئ په خملک کې آباد کړى. ۱۴او هغه ټولې خبرې چې هغه حضرت ابراهیم ،اسحاق او یعقوب ته کړې وې او هغه قسم چې هغه یې قسم خوړلی و چې د کنعانیانو ځمکه به هغوی او د هغوی اولدونو ته ورکوي ،پوره کړې. ۱۵څښتن بنى السرائیلو ته د کنعان ټوله زمکه ورکړه ،لکه څنګه چې هغۀ د هغوئ د پلر نیکۀ سره وعده کړې وه ،او ما للک خخدائ هغوئ ته د شاوخوا خلقو نه آرام ورکړو او بنى السرائیل په خپلو ښارونو کښې په امن سره اوسېدل. ۱۶څښتن دې د تل لپاره برکت وي ،آمین ،او آمین. ۱۷خپل ځانونه قوي کړئ ،او د هغو ټولو زړونه چې په څښتن باور لرئ ،زړور شئ .پای.
151