E Epístola di Ignacio na e Efesionan KAPITULO 1 1 Ignasio, kende tambe ta wòrdu yamá Teóforo, na e iglesia ku ta na Efeso na Asia; mas meresí felis; siendo bendishoná pa medio di e grandesa i plenitut di Dios e Tata, i predestiná promé ku e mundu a kuminsá, pa e ta semper pa un gloria duradero i inkambiabel; siendo uní i skohé pa medio di su berdadero pashon, segun e boluntat di e Tata, i Hesukristu nos Dios; tur felisidat, pa medio di Hesukristu, i su grasia sin mancha. 2 Mi a tende di bo nòmber masha stimá den Dios; ku boso a alkansá masha hustamente pa medio di un kustumber di hustisia, segun e fe i amor ku ta den Jesu-Cristo nos Salbador. 3 Siendo siguidonan di Dios, i stimulando boso mes pa medio di e sanger di Kristu, boso a kumpli perfektamente e trabou ku tabata natural pa boso. 4 Pasobra mi a tende ku mi a bini for di Siria, pa motibu di e nòmber i speransa komun, i mi a konfia pa medio di boso orashonnan pa bringa kontra bestia na Roma; pa dor di sufrimentu mi por bira di bèrdat e disipel di esun ku a entregá su mes na Dios, un ofrenda i sakrifisio pa nos; (boso a hasi lihé pa mira mi). Mi a risibí, pues, den nòmber di Dios, henter bo multitut den Onésimo. 5 Kende pa medio di amor inekspresibel ta di nos, ma segun karni ta boso obispu; kende mi ta supliká boso, den Hesukristu, pa stima; i ku boso tur lo hasi esfuerso pa ta meskos kuné. I bendishoná sea Dios, ku a duna boso, ku ta asina digno di dje, pa disfrutá di un obispu asina ekselente. 6 Pasobra loke ta trata di mi kompañero sirbidó Burrhus, i bo diákono mas bendishoná den kosnan ku ta pertenesé na Dios; Mi ta supliká boso pa e keda mas largu, tantu pa boso komo pa honor di boso obispu. 7 I Kroko tambe digno di nos Dios komo di boso, kende mi a risibí komo un ehèmpel di boso amor, a refreská mi den tur kos, meskos ku e Tata di nos Señor Hesukristu tambe lo refreská e; huntu ku Onésimo, i Burro, i Euclus i Fronto, den ken mi a mira boso tur, pa loke ta trata boso karidat. I laga mi semper, tin goso di bo, si mi ta digno di esei. 8 P’esei ta apropiá pa boso glorifiká Hesukristu, kende a glorifiká boso, pa medio di un obedensia uniforme boso por ta perfektamente uni na otro, den e mesun mente i den e mesun huisio, i tur por papia e mesun kosnan tokante tur kos. 9 I pa siendo sumiso na boso obispu i e presbiterio, boso por wòrdu santifiká kompletamente i kompletamente.
10 E kosnan akí mi ta preskribí boso, no komo si fuera mi ta un hende ekstraordinario, pasobra ounke mi ta mará pa su nòmber, mi no ta perfekto ainda den Kristu-Hesus. Ma awor mi ta kuminsá siña, i mi ta papia ku boso komo kompañero disipel huntu ku mi. 11 Pasobra boso mester a wòrdu stimulá mi, den fe, den atvertensia, den pasenshi i pasenshi; pero komo ku karidat no ta permití mi keda ketu pa ku boso, mi a tuma promé riba mi pa eksortá boso, pa boso tur kore huntu segun e boluntat di Dios. 12 Pasobra asta JesuCristu, nos bida inseparabel, ta wòrdu mandá pa e boluntat di e Tata; meskos ku e obispunan, nombrá te na e límitenan di tera, ta pa e boluntat di JesuCristu. 13 P’esei lo ta pas pa boso kore huntu segun e boluntat di boso obispu, meskos ku boso tambe ta hasi. 14 Pasobra boso presbiterio famoso, digno di Dios, ta apropiá meskos ku e obispu, meskos ku e kòrdanan ta apropiá pa arpa. 15 P’esei, den boso konkordansia i karidat di akuerdo, Hesukristu ta wòrdu kantá; i kada persona entre boso ta forma e koro: 16 Asina, siendo tur konsonante den amor, i kantando e kantika di Dios, den un unidat perfekto ku un bos, kanta na e Tata pa medio di Jesu-Cristo; pa e por skucha boso i komprondé pa medio di boso obranan, ku boso ta di bèrdat e miembronan di su yu. 17 P’esei ta mihó pa boso biba den un union sin kulpa, pa semper boso por tin un komunion ku Dios. KAPITULO 2 1 Pasobra si den e poko tempu aki mi tabatin un familiaridat asina tantu ku bo obispu, mi no ke men un konosementu karnal, ma spiritual kuné; kuantu mas mi mester kere boso felis ku ta asina uni na dje, meskos ku e iglesia ta na Hesukristu, i Hesukristu na e Tata; pa asina tur kos por ta di akuerdo den e mesun unidat? 2 No laga ningun hende gaña su mes; si un hende no ta den e altar, e ta wòrdu privá di e pan di Dios. Pasobra si e orashonnan di un òf dos ta di tal forsa, manera nos a wòrdu bisá; kuantu mas poderoso esun di e obispu i henter e iglesia lo ta? 3 P’esei, esun ku no bini huntu kuné, ta orguyoso i a kondená su mes kaba. Pasobra ta pará skirbí: “Dios ta resistí esnan orguyoso.” Laga nos tene kuidou anto, pa nos no pone nos mes kontra e obispu, pa nos por ta sometí na Dios. 4 Mas un hende mira su obispu ketu, mas lag’é respet’é. Pasobra ken ku e doño di kas manda komo enkargá di su mes kas, nos mester risibí e meskos ku nos lo hasi esun ku a mand’é. P’esei ta evidente ku nos mester wak e obispu, meskos ku nos lo hasi riba Señor mes. 5 I di bèrdat Onésimo mes ta elogiá boso bon òrdu den Dios: ku boso tur ta biba segun e bèrdat, i ku no tin ningun herehia meimei di boso. Pasobra tampoko