मलाकी अध ाय १ १ मलाकीदावा इसारललाल पवमप्रकु वचनकु बुझ। २ पवमप्र ्नरनुह, “मैले तिमीहरलाल पेम गवे कु हर ।” िव तिमीहर ्ुहछ, “तिमीले हामीलाल कसवी पेम गय्?” के रसाव याकूबकु दाजर तिरन व?” पवमप्र ्नरनुह, “िव मैले याकूबलाल पेम गवे । ३ अतन मैले रसावलाल घृणा गवे । मैले तसकु पहाड व तसकु पैिृक समतप उजाडसानका गैडाहरलाल तदरँ । ४ रदुमले ्ुह, “हामी दरवद हछं, िव हामी फक्नेहछं व उजाड ठाउँ हर परनतन्मा् ण गन्हछं।” सेनाहरका पवमप्र यसु ्नरनुह, “तिनीहरले बनाउनेहन्, िव म ्ताउनेहर।” अतन तिनीहरले तिनीहरलाल ‘दर षिाकु तसमाना’ व ‘पवमप्रकु कुर सरै्रव वहने मातनसहर’ ्नेहन्। 5 तिमीहरले आँ खाले दे खेहछ व ्नेहछ, 'इसारलकु तसमाना्ना बातहव पवमप्रकु मतहमा ननेह।' ६ हुवाले आफनु बरबाकु आदव गह् , व नुकवले आफनु मातलककु। यतद म बरबा ्रँ ्ने मेवु समान कहाँ ह? व यतद म मातलक ्रँ ्ने मेवु डव कहाँ ह? हे पूजाहावीहर हु, जसले मेवु नाउँ लाल िरच ठानरनुह, सेनाहरका पवमप्रले तिमीहरलाल ्नरनुह। अतन तिमीहर ्ुहछ, “हामीले िपालंकु नाउँ लाल कसवी िरच ठानेका हछं?” ७ तिमीहर मेवु वेदीमा अशरद वुटी चढाउँ हछ, अतन तिमीहर ्ुहछ, 'हामीले िपालंलाल कसवी अशरद पाय्?' तिमीहर ्ुहछ, 'पवमप्रकु टे बल िरच ह।' ८ अतन यतद तिमीहरले अना पशर बतलदानकु लातग चढाउँ हछ ्ने के तु दर ष हुइन व? अतन यतद तिमीहरले लङडा व तबवामी पशर बतलदान गह् ्ने के तु दर ष हुइन? अब तिमीहरका शासकलाल तु अप्ण गव; के उहाँ तिमीहरसँग खरसी ननरननेह, वा तिमीहरलाल सीकाव गनर्ननेह? सेनाहरका पवमप्र ्नरनुह। ९ अतन अब, म तिमीहरलाल तबनी गहर् , पवमेशवलाल हामीमाति अनरगह गरन् ्नेव तबनी गव। यु तिमीहरकै कावणले ्रकु हु। के उहाँ ले तिमीहरकु वासा गनर्ननेह? सेनाहरका पवमप्र ्नरनुह। १० तिमीहरमधे कु ह जसले तवनाकावण ढुकाहर बन गह् ? न ि तिमीहरले मेवु वेदीमा तवनाकावण आगु बालहछ। म तिमीहरसँग पसन है न, सेनाहरका पवमप्र ्नरनुह, न ि म तिमीहरकु हािबाट ्ेटी सीकाव गन्हर। ११ तकनतक सूय्दयदे दख सूया् ससमै मेवु नाम जातिजातिहरमाझ महान् ननेह; व हवे क ठाउँ मा मेवु नाममा रूप व शरद ्ेटी चढाइनेह; तकनतक मेवु नाम जाति-जातिहरमाझ महान् ननेह, सेनाहरका पवमप्र ्नरनुह। १२ िव तिमीहरले यसलाल अपतवत पावे का हछ, तकनतक तिमीहर ्ुहछ, 'पवमप्रकु टे बल अशरद ह; व तसकु फल, यहाँ सम तक उहाँ कु ्ुजन पतन िरच ह।' १३ तिमीहरले ्नछ, “हे व, यु कसु िकाइ हु!” अतन तिमीहरले यसलाल सरँघेव खायछ, सेनाहरका पवमप्र ्नरनुह; अतन तिमीहरले चातिरकु पशर, लङडा व तबवामीहर लायछ;
यसवी तिमीहरले ्ेटी लायछ। के म तिमीहरकु हािबाट यु सीकाव गर ँ ?” पवमप्र ्नरनुह। १४ िव तु हली मातनस शातपि हुस् , जसकु बगालमा रउटा ्ाले नुह, व पवमप्रलाल ्ाकल गह् व भष बतल चढाउँ ह। तकनतक म रक महान् वाजा नँ, सेनाहरका पवमप्र ्नरनुह, व मेवु नाम जाति-जातिहरमाझ ्यानक ह। अध ाय २ १ अतन अब, हे पूजाहावीहर हु, यु आजा तिमीहरकु लातग हु। २ यतद तिमीहरले मेवु नाउँ कु मतहमा गन्लाल सरनेनछ व हदयमा वाखेनछ ्ने, सव्शदकमान् पवमप्र ्नरनुह, म तिमीहरमाति सवाप पठाउनेहर, व तिमीहरका आशीवा् दहरलाल सवाप तदनेहर। हु, मैले तिनीहरलाल पतहले नै सवाप तदइसकेकु हर , तकन्ने तिमीहरले यसलाल हदयमा वाखेनछ। ३ हे व, म तिमीहरका बीउहरलाल भष पान्हर, व तिमीहरका अनरहावमा गुबव हन्हर, तिमीहरका चाडहरकु गुबव पतन; व कसैले तिमीहरलाल तसैसँगै लैजानेह। ४ अतन तिमीहरले जानेहछ तक मैले यु आजा तिमीहरलाल पठारकु नँ , िातक मेवु कवाव लेवीसँग वहुस्, सव्शदकमान् पवमप्र ्नरनुह। 5 मेवु कवाव तससँग जीवन व शादनकु तियु; अतन मैले तसलाल िी कवावहर तसैकु लातग तदरँ तकनतक तसले मेवु ्य मानु व मेवु नाउँ कु अगातड डव मानु। 6 सतकु ववसा उसकु मरखमा तियु, व उसकु ओठमा अरम् पाइरन। ऊ मसँग शादन व तनष्िामा तहँ डु, व रेवैलाल अरम्बाट फका् यु। ७ तकनतक पूजाहावीकु ओठले जान जुगाइवाखनरपह् , व तिनीहरले उसकु मरखबाट ववसा खुज्पह् : तकनतक उनी सेनाहरका पवमप्रका दू ि नन्। ८ िव तिमीहर बाटुबाट ितक्रका हछ; तिमीहरले रेवैलाल ववसामा ठे स परव्यारका हछ; तिमीहरले लेवीकु कवावलाल भष पावे का हछ, सेनाहरका पवमप्र ्नरनुह। ९ तिमीहरले मेवु माग् पालन गवे नछ व ववसामा प्पाि गय्, तसैले मैले तिमीहरलाल सबै मातनसहरकु अगातड िरच व िरच बनारकु हर । १० के हामी सबैकु रउटै तपिा है न व? के रउटै पवमेशवले हामीलाल सृतष गनर््रकु है न? तकन हामी पतेकले आफनु दाजर्ाइकु तवरदमा तवशासघाि गह्, हामा परखा् हरकु कवावलाल अपतवत पावे व? ११ यहदाले रुका तदरकु ह, इसारल व यरशलेममा तघनलागु काम गरवरकु ह; तकनतक यहदाले पवमप्रकु पतवतिालाल अपतवत पावे कु ह, जसलाल उहाँ ले पेम गनर््रकु तियु, व रउटा तवदे शी दे विाकी हुवीलाल तववाह गवे कु ह। १२ पवमप्रले यसु गन् मातनसलाल, गरर व तवदानलाल, याकूबकु पालबाट व सेनाहरका पवमप्रलाल ्ेटी चढाउनेलाल बतहषाव गनर्ननेह। १३ अतन तिमीहरले फेरव यु गय्, पवमप्रकु वेदी आँ सरले, वुदनले व कवाइले ्रवतदयछ, यतिसम तक उहाँ ले अब तिमीहरकु ्ेटीलाल वासा गनर्नन, वा तिमीहरकु हािबाट खरशीसाि गहण गनर्नन। १४ िैपतन तिमीहर ्ुहछ, ‘तकन?’ तकन्ने पवमप्र तिमीहर व तिमीहरकु यरवावसाकी पतीकु बीचमा सा्ी ननरनुह, जसकु तवरदमा तिमीहरले रुका तदयछ; िव तु तिमीहरकु सािी व तिमीहरकु कवावकी पती हु।