सुलेमानका भजनसंग््ह परिचय अठाि युद गीत्हकक यक संग् एक पाचीन सेमममिक लेखककक उप्ाि ्क। मूल पाणु मलमप नष भएकक छ ति सौभाग्य गीक अनु्ाद्ह संिम्त गरिएकक छ, ि ्ालै उ्ी गीत्हकक मसरियाली संसिक दे खा पिे कक छ ि १९०९ मा पम्लक पिक डा. िे ने ल हारिसिािा अंगेजीमा पकामयत गरिएकक मियक। लेखनकक मममत पिम यताबी ईसा पू््कक मधमा सामपत हन सकछ मकनभने यी गीत्हकक म्षय्सु पालेलासनमा पकमेकक काय् ि ४८ ईसा पू््मा समजपमा उनकक मृतु ्क। यी भजन्हकक म्तपूक् सान मियक ि पािारक चच्मा वापक हपमा पसारित गरिएकक मियक। ईसाई युगकक पम्लक के्ी यताबीका म्मभन ककडे क ि समत्ास्हमा मतनी्हलाई बािमाि उलेख गरिएकक छ। पमछ, मतनी्ह अकलनीय कािक्हले गदा् ्िासए; ि धेिै यताबी पमछ मात ्ामक पयकगकक लामग पुन: पार गरिएकक छ। यी पद्हकक तुि्ी जसक लयकक साम्ातक मूलकक अमतरिक, ्ामीसँग य्ाँ एक पत्दययिािा लेाखएकक पाचीन समत्ासलाई उतेमजत पान् अधाय छ। पकमे पम्मबाि आएका हनन। उनी मकला्हमा प्ाि गन् ्मतयाि्ह पयकग गछ् नन। उनका मसपा्ी्हले ्ेदीलाई अपम्त पाछ् नन। डिलागक करियि पमछ उनी समजपमा मारिएका छनन। यी भजन्हकक "धमय" मा ्ामी फरिसी्ह दे खछौं; "पापी्ह" मा ्ामी सदु की्ह दे खछौं। यक एक म्ान संकिकक पीडामा एक म्ान मामनस्हकक म्ाकाव ्क। अध ाय १ म सङषमा हँ दा मैले पिमपभुलाई पुकािे ँ , पापी्हले आकमक गदा् पिमेशिक्ाँ । अचानक मेिक अगामड युदकक खतिाकक आ्ाज सुमनयक; मैले भने,ँ उ्ाँ ले मेिक कुिा सुनुहनेछ मकनभने म धामम्कताले भरिपूक् छु । मैले मेिक मनमा सकचे मक म धामम्कताले भरिपूक् छु , मकनभने म धनी मिएँ ि छकिाछकिीले धनी भससकेकक मिएँ । मतनी्हकक सममत सािा पृथीभरि फैमलयक,
अमन मतनी्हकक मम्मा पृथीकक अनसतै पुगकसन। मतनी्ह तािा्हसतै उचामलए; उनी्हले कम्लै फान नगन् बताए। ति मतनी्ह आफनक समृादमा अ्ं कािी भए, अमन मतनी्ह बुझदै निे, मतनी्हका पाप्ह गुरमा मिए, अमन मलाई पमन मतनी्हकक बािे मा कुनै जानकािी मिएन। मतनी्हका पाप्ह मतनी्हभभा अमिका जामत्हले गिे का पाप्हभभा पमन बढी मिए। मतनी्हले पिमपभुका पम्त चीज्हलाई पूक् हपमा अपम्त पािे । अध ाय २ जब पापी िमणी भयक, उसले भताउने िन यामले मकला भएका पखा् ल्ह भतायक, अमन मतमीले उसलाई िककेनौ। म्दे यी िाष््ह तपाईंकक ्ेदीमा चढे , मतनी्हले आफनक जुताले तसलाई ग््का साि कुलचे; मकनमक यहयलेमका छकिा्हले पिमपभुका पम्त कुिा्हलाई अपम्त पािे का मिए, पिमेशिकक भेिीलाई अधम्ले अपम्त पािे कक मियक। तसैले उ्ाँ ले भनुभयक: मतनी्हलाई मबाि िाढा फाँ मकदे द। पिमेशिकक सामु यक तुच ठ्रियक, यक पूक्तया अपमामनत मियक; छकिाछकिी्ह कषकि बभी बनासए, मतनी्हकक िाँ िीमा छाप लगासएकक मियक, जामतजामत्हमाा मतनी्हकक िाँ िीमा छाप लगासएकक मियक। उ्ाँ ले मतनी्हका पापअनुसाि मतनी्हलाई दण मदनुभयक, मकनमक उ्ाँ ले मतनी्हलाई म्जयी हने्हकक ्ातमा छकमडमदनुभएकक छ। उ्ाँ ले मतनी्हलाई दया गन्बाि आफनक अनु्ाि फका् उनुभएकक छ, ज्ान ि ्ृद अमन मतनी्हका छकिाछकिी्ह सँगै; मकनमक मतनी्हले सुनेननन ि सबै दु ष काम गिे । अमन आकाय रिसाएकक मियक, अमन पृथीले मतनी्हलाई िृका गिन यक। मकनमक तसमामि कसैले पमन मतनी्हले गिे कक काम गिे कक मिएन, अमन पृथीले सबै मचनक ्े पिमेशि, तपाईंकक धामम्क नाय्ह। मतनी्हले यहयलेमका ्ेशा्हकक बदलामा त्ाँ का छकिा्हलाई मगलाकक पात बनाए।
सुलेमानका भजनसंग््ह
्िे क याती मदनकक पूक् उजालकमा मभत पसे। मतनी्हले गन् बानीअनुसाि आफना अपिाध्हले मतनी्हलाई ाखसी गिे । मदनकक पूक् उजालकमा मतनी्हले आफना दु षता्ह पकि गिे । अमन तपाईंकक नायअनुसाि यहयलेमका छकिी्ह अयुद भए, मकनभने मतनी्हले अपाकृमतक यौनसम्ले आफूलाई अयुद पािे का मिए। यी कुिा्हले गदा् मलाई मेिक आना ि मभती भागमा पीडा भसि्े कक छ। अमन तैपमन, ्े पिमेशि, म तपाईंलाई हदयकक सकाकपनमा धमय ठ्िाउनेछु, मकनमक ्े पिमेशि, तपाईंकक नायमा तपाईंकक धामम्कता पदमय्त हुछ। मकनमक तपाईंले पापी्हलाई मतनी्हकक कम्अनुसाि दण मदनुभएकक छ, ्क, उनी्हका पाप्हअनुसाि, जुन धेिै दु ष मिए। तपाईंकक नाय पकि ्कसन भनेि तपाईंले मतनी्हका पाप्ह उदाङक पानु्भएकक छ। तपाईंले मतनी्हकक समाना पृथीबाि मेमिमदनुभएकक छ। पिमेशि धमय नायकता् हनुहुछ, अमन उ्ाँ वाककक प्पाती हनुहन। मकनमक जामत-जामत्हले यहयलेमकक मनभा गिे , तसलाई कुलचे। उनकक सुभितालाई मम्माकक मसं्ासनबाि तानेि तल ाारियक। सुभि लुगाकक सटा उसले भाङन गा लगाई, उनकक िाउककमा मुकुिकक सटा डकिी मियक। उनले पिमेशिले उनलाई लगाउनुभएकक गौि्याली मुकुि फुकामलनन, उनकक सुभिता अपमानजनक हपमा भुसँमा फाँ मकएकक मियक। अमन मैले ्े िेँ ि पिमपभुलाई मबनी गिे ि भने, ्े पिमपभु, ससाएलमामि जामत-जामत्हलाई लाउन तपाईंकक ्ात धेिै समयदे ाख भािी छ। मकनमक मतनी्हले ककध ि भयंकि ककधमा मनभ्यतापू््क ाखली उडाएका छनन। अमन मतनी्ह पूक् हपमा नष हनेछनन, यमद तपाईंले, ्े पिमपभु, आफनक ककधमा मतनी्हलाई ्पकाउनुभएन भने। मकनमक मतनी्हले यक जकयमा ्कसन, ति आताकक अमभलाषामा गिे का छनन, बलातािकक उदे शले ्ामीमामि आफनक ककध खनाउँ दै। ्े पिमेशि, मतनी्हलाई मतनी्हकक मयिमा बदला मदन मढलक नगनु््कसन। ड् न यागनकक िमणलाई अपमानमा परिकत गन्। अमन भग्ानले मलाई तक अ्ङािी दे खाउनुभभा पम्ले मलाई धेिै समय पख्नु पिे न। ममशका प्ाड्हमा मारिए, जममन ि समुदमा सबैभभा कम मामनएकक; उसकक यिीि पमन धेिै अ्ं कािका साि यता उता ल्िाउँ दै आयक,
उसलाई गाडन न कक्ी मिएन, मकनमक अपमानपू््क असीकाि गिे कक मियक।
उसले
उसलाई
उसले आफू मामनस भएकक पमतमबामत गिे न, अमन पमछलक अनमा मचनन गिे न; उनले भने: म जममन ि समुदकक मामलक हनेछु; अमन उसले मचनेन मक भग्ान नै म्ान हनुहुछ, आफनक म्ानन याकमा याकयाली। उ्ाँ सग्का िाजा हनुहुछ, ि िाजा्ह ि िाज्हकक नाय गनु्हुछ। उ्ाँ नै हनुहुछ जसले मलाई मम्मामा सामपत गनु्हुछ, अमन िमणी्हलाई अपमानमा अनन म्नायमा पुिनयाउनुहुछ, मकनभने मतनी्हले उ्ाँ लाई मचनेका मिएननन। अमन अब ्े पृथीका यासक्ह, पिमपभुकक नाय ्े नु््कसन, मकनमक उ्ाँ एक म्ानन ि धमय िाजा हनुहुछ, जसले सग्मुमन भएका सबै कुिाकक नाय गनु्हुछ। ्े पिमपभुकक भय माने्ह ्क, पिमेशिकक पयंसा गि। मकनमक पिमपभुकक कृपा उ्ाँ कक भय माननने्हमामि, नायमा ि्नेछ; तामक उ्ाँ ले धमय ि पापी बीचकक मभनता छु टाउनुहनेछ, अमन पापी्हलाई मतनी्हकक कामअनुसाि सदाकक लामग पमतफल मदनु्कसन; अमन धमयमामि दया गनु््कसन, पापीकक कषबाि उसलाई छु िकािा मदनु्कसन, अमन पापीलाई उसले धमय्हलाई गिे कक कामकक बदला मदँ दै। मकनमक धैय्पू््क उ्ाँ लाई पुकान््हका लामग पिमपभु भलक हनुहुछ, आफना धमय जन्हपमत उ्ाँ कक दया अनुसाि गद् , उ्ाँ कक सामुने सधै मतनी्हलाई याकमा सामपत गद् । पिमपभु आफना से्क्हकक अगामड सदा धन ्कदनन। अध ाय ३ ्े मेिक पाक, तँ मकन सुतछसन? अमन के मतमी्ह पिमपभुलाई धनकक भभै नौ? नयाँ गीत गाद, पिमेशिलाई, जक पयंसाकक यकग हनुहुछ। उ्ाँ कक जागिककक म्रदमा गाओ ि जागा ि्नु्कसन, मकनमक खुयी हदयले पिमेशिकक मना् गासएकक भजन असल ्क। धमय्हले ्िसमय पिमपभुलाई समाुछनन, धन्ाद ि पिमपभुकक नायकक धामम्कताकक िकषका सम्त। धमयले पिमपभुकक अनुयासनलाई तुच ठाभै न। उ्ाँ कक सचा सधै पभुकक सामु हुछ। धमयले ठे स खाुछ ि पिमपभुलाई धमय ठाुछ। द लडन छ ि पिमेशिले उसलाई के गनु्हनेछ भनेि ्े छ्; उसले आफनक मुाक क्ाँ बाि आउँ छ भनेि खकजछ। धमय्हकक दढता मतनी्हकक उदािक पिमेशिबाि आउँ छ। धमयकक ििमा पापमामि पापले ्ास गद् न।
सुलेमानका भजनसंग््ह
धमयले मनिनि आफनक िि खकजछ, उसले गलीले गिे कक सबै अधम्लाई पूक् हपमा ्िाउन। उसले उप्ास बसेि ि आफनक आतालाई पीडा मदएि अजानताकक पापकक पायम्त गछ् , अमन पिमपभुले पतेक धमय मामनस ि उसकक ििानालाई मनद्ष ठानुहनेछ। पापीले ठे स खाुछ ि आफनक जी्नलाई सिापछ जुन मदन उनी जा्एका मिए, ि उनकक आमाकक पस् ्ेदना। द बाँ चुुजेल पापमामि पाप िपछ। द लडन छ - उसकक पतन साँ चै पीडादायी हुछ - ि फेरि उठन दै न। पापीकक म्नाय सधैकक लामग हुछ, अमन धमय मामनसलाई दण मदसँ दा पमन उसलाई सामाने छै न। यक सदाकक लामग पापी्हकक भाग ्क। ति पिमपभुकक भय माने्ह अनन जी्नमा उठन नेछनन, अमन मतनी्हकक जी्न पिमपभुकक जकमतमा हनेछ, ि फेरि कम्लै अन हनेछैन। अध ाय ४ यसकािक, ए अपम्त मामनस, मतमी मकन धमय्हकक सभामा बसछौ, मतमक हदय पिमपभुबाि धेिै िाढा भएकक दे खेि, ससाएलका पिमेशिलाई अपिाध गन् उकाउनु? बकलीमा असाधािक, बाम्िी हपले सबै मामनस्हभभा मामिकक असाधािक, के तक ्क जक नायमा पापी्हलाई दकषी ठ्िाउन कठकि बकली बकलछ? अमन उसकक ्ात पम्ले उसमामि छ जसक मक उसले जकयमा काम गय्, अमन तैपमन द आफै अनेक पाप ि लापि्ा्ीकक दकषी छ। उ्ाँ कक नजि कुनै भेदभा् मबना ्िे क सीमामि छ; यपि खाँ दा उसकक मजबक ाुिक हुछ। िातमा ि गुरमा उसले नदे ाखएाै पाप गछ् , उसले आफनक आँ खाले दु ष सम् भएका ्िे क मम्लासँग कुिा गछ् । द मनद्ष जसै खुयीसाि ्िे क ििमा मछिक प्ेय गछ् । धमय्हकक संगतमा पाखणमा बसे्हलाई भग्ानले ्िाउनु ्कसन, तसक वाककक जी्न पमन जसकक दे ् ि दरिदताकक भषता छ। पिमेशिले मामनस्हलाई खुयी पान््हका काम्ह पकि गहनन, ्ाँ सक ि उप्ास सम्तकक तसक वाककक काम; धमय्हले आफना पिमेशिकक नायलाई धमय ठानूनन, जब पापी्हलाई धमय्हकक सामुबाि ्िासुछ, छलपूक् तरिकाले व्सा बकलने मामनसलाई पमन खुयी पाछ् । अमन मतनी्हका आँ खा कुनै पमन मामनसकक ििमा अमडएका हुछनन जुन अाै पमन सुिम्त छ, तामक मतनी्हले सप्ले जसै ... कक बुादलाई अपिाधी्हका यब्हले नष गन् सकूनन,
उसकक दु ष सचा पूिा गन् उसका यब्ह छली छनन। द परि्ाि्हलाई िु हिा जसै छिपल पान् कम्लै िककै न, ्क, उसले आफनक दु ष सचाकक कािकले िि उजाड पाछ् । तसले ्चन्हिािा छल गछ् , भुछ, 'कक्ी पमन दे खदै न, न त नाय गछ् ।' उसले एउिा िि अधम्ले भछ् , अमन उसकक आँ खा अक् ििमा अमडुछ, सचालाई पखेिा मदने यब्हले यसलाई नष गन्। ति यी सबै कुिाले पमन उसकक आता पाताल जसै तृर भएकक छै न। ्े पिमपभु, उसकक अंय तपाईंकक सामु अनादि ्कसन। तक सुसेिा ्ालै बाम्ि मनासयकसन, ि शामपत भएि िि फमक्यकसन। ्े पभु , उसकक जी्न पीडा, दरिदता ि अभा्मा मबतकसन; उसकक मनदा पीडाले भरियकसन ि उसकक बूँाास अनकलले भरियकसन। िातकक समयमा उसकक आँ खाकक पलकबाि मनदा ्िकसन। उसलाई आफनक ्ातकक ्िे क काममा बेसमानपू््क असफल हन दे द। उसलाई खाली ्ात आफनक िि आउन दे द, अमन उसकक ििमा उसले आफनक भकक मेिाउन सके सबै कुिा्ह यून हनेछनन। मृतुिािा ्िासएसत उसकक बुढौली सनान्ीन एककपनमा मबताउन दे द। मामनस्हलाई खुयी पान््हकक मासु जंगली जना्ि्हले चामतदे दनन, अमन कुकमय्हका ्डी्ह सूय्कक नजिमा अपमामनत भएि पा्ििनन। काग्हले कपिी्हका आँ खा मनकामलदे दनन। मकनमक मतनी्हले धेिै मामनस्हका िि्ह बेसजतीमा भताएका छनन, अमन मतनी्हलाई मतनी्हकक काम्ासनामा मततिमबति पािे । अमन मतनी्हले पिमेशिलाई समाेका छै ननन, यी सबै कुिा्हमा पमन मैले पिमेशिकक डि मामननँ। ति मतनी्हले पिमेशिकक ककध जगाएका छनन ि उ्ाँ लाई रिस उठाएका छनन। उ्ाँ ले मतनी्हलाई पृथीबाि ्िाउनुभएकक ्कसन , मकनभने मतनी्हले मनद्ष मामनस्हकक आतालाई छल गिे ि धकका मदए। धन हनन ती मामनस्ह, जसले पिमपभुकक भय माुछनन ि उ्ाँ कक भाकमा पूक् हुछनन। पिमपभुले मतनी्हलाई छली मामनस्ह ि पापी्हबाि छु िकािा मदनुहनेछ, अमन ्ामीलाई कुकमय्हकक ्िे क ठे सबाि बचाउनु्कसन (मामनस्ह)। पिमेशिले ती सबैलाई नाय गहनन जसले अ्ङािी हपमा सबै अधम् काम गछ् नन, मकनमक ्ामा पिमपभु पिमेशि धामम्कतामा म्ानन ि याकयाली नायकता् हनुहुछ।
सुलेमानका भजनसंग््ह
्े पिमपभु, तपाईंलाई पेम गन््ह सबैमामि तपाईंकक कृपा ि्कसन। अध ाय ५ ्े पिमपभु पिमेशि, म तपाईंकक नाउँ कक पयंसा आनभले गन्छु, तपाईंकक धामम्क नाय्ह जाने्हका बीचमा। मकनमक तपाईं असल ि दयालु हनुहुछ, गरिब्हकक यिकसान; जब म तपाईंलाई पुकाछु् , चुपचाप मलाई बे्ासा नगनु््कसन। मकनमक कसैले पमन ्ीि यकदाबाि लुिपाि गद् न। तसक भए, तपाईंले बनाउनुभएकक कुिाबाि कसले के्ी मलन सकछ, जबसत तपाईं आफैले मदनुहन? मकनमक मामनस ि उसकक भाग तपाईंकक अगामड तिाजुमा छनन; तपाईंले जे तककुभएकक छ, तसलाई उ्ाँ ले िप सकुहन, तामक तक म्साि गन् सकुहन। ्े पिमेशि, जब ्ामी संकिमा हुछौं, ्ामी तपाईंलाई स्यकगकक लामग पुकाछ्, अमन तपाईंले ्ामक मबनी मफता् गनु्हन, मकनमक तपाईं ्ामक पिमेशि हनुहुछ। ्ामीमामि तपाईंकक ्ात भािी नपानु््कसन, नतता आ्शकताले गदा् ्ामी पाप गन्छौं। तपाईंले ्ामीलाई पुनसा् मपत नगिे पमन, ्ामी िाढा जाने छै नौं; ति ्ामी तपाईंक्ाँ आउनेछौं। मकनमक यमद म भककक छु भने, ्े पिमेशि, म तपाईंलाई पुकान्छु; अमन तपाईंले मलाई मदनुहनेछ। चिाचुरङी ि माछालाई मतमीले नै पकषक मदुछौ, तपाईंले मैदानमा पानी मदनुहुछ ि ्रियक िाँ स उमन सकछ, तसैले ्िे क जीम्त पाकीकक लामग ले पमा िाँ स तयाि पान्; अमन यमद मतनी्ह भकका छनन भने, मतनी्हले आफनक अनु्ाि तपाईंमति उठाउँ छनन। ्े पिमेशि, तपाईंले िाजा्ह, यासक्ह ि मामनस्हलाई पकषक मदनुहुछ; अमन ्े पिमपभु, तपाईं बा्े क गरिब ि दरिद्हकक स्ायता अह कसले गन् सकछ ि? अमन तपाईंले सुनुहनेछ - मकनमक तपाईं बा्े क कक असल ि ककमल छ? दयामा आफनक ्ात खकलेि नम्हकक आतालाई खुयी पानु््कसन। मामनसकक भलास मन नलागी नलागी मदसुछ ि ...; अमन यमद उसले गनगन नगिी दक्किन यायक भने पमन तक अदन भुत छ। ति तपाईंकक उप्ाि भलास ि धनमा म्ानन छ, अमन जसकक आया तपाईंमा छ उसलाई ्िदानकक कमी हनेछैन। ्े पिमपभु, तपाईंकक दया, भलासमा, समूक् पृथीमा छ। धन ्क तक मामनस जसलाई पिमेशिले उमचत पचुिता मदनुभएककमा समानुहुछ; यमद कुनै मामनस धेिै बढन छ भने, उसले पाप गछ् ।
धामम्कताका साि मधम साधन पया् र छनन, अमन यसिी पिमपभुकक आयी्ा् द धामम्कतासँगै पयस हुछ। पिमपभुकक भय माननने्ह असल दान्हमा िमाउँ छनन, अमन तपाईंकक िाजमा ससाएलमामि तपाईंकक भलास छ। पिमपभुकक मम्मा धन ्कसन, मकनमक उ्ाँ ्ामा िाजा हनुहुछ। अध ाय ६ तक मामनस धनकक ्क जसकक हदय पिमपभुकक नाउँ पुकान् दढ छ। जब उसले पिमपभुकक नाम समाुछ, उसले मुाक पाउनेछ। उसकक माग् पिमपभुिािा नै बनासएकक छ, अमन उसकक ्ातका काम्ह पिमपभु उसका पिमेशिले सुिम्त िाखनुहुछ। उसले आफनक निामक सपनामा जे दे खछ, तसमा उसकक आता म्चमलत हनेछैन। जब द नदी्ह ि समुदकक छालबाि भएि जाुछ, द मनिाय हनेछैन। तक मनदाबाि उठन छ ि पिमपभुकक नाउँ कक पयंसा गछ् । जब उसकक हदय यान हुछ, उसले आफनक पिमेशिकक नामकक सुमत गाउँ छ, अमन उनले आफनक ििानाकक लामग पिमपभुलाई पाि्ना गछ् नन। अमन पिमपभुले पिमेशिकक डि माने ्िे ककक पाि्ना सुनुहनेछ। अमन उ्ाँ मा आया िाखे आताकक ्िे क मबनी पिमपभुले पूिा गनु्हुछ। धन हनुहुछ पिमपभु, जसले उ्ाँ लाई समानदािीपू््क पेम गन््हलाई दया दे खाउनुहुछ। अध ाय ७ ्े पिमेशि, तपाईंकक ्ाससान ्ामीबाि िाढा नबनाउनु्कसन। नतता ्ामीलाई मबनाकािक िृका गन््हले ्ामीलाई आकमक गन्छनन। ्े पिमेशि, तपाईंले मतनी्हलाई तायुभएकक छ। तपाईंकक पम्त उतिामधकािलाई मतनी्हकक खुटाले कुालचन नदे द। तपाईंकक खुयीमा ्ामीलाई अनुयासन मदनु्कसन; ति ्ामीलाई अन जामत्हका ्ातमा नपठाउनु्कसन। मकनमक यमद तपाईंले म्ामािी पठाउनुभयक भने, तपाईं आफैले ्ामीलाई यक आजा मदनुहुछ; मकनमक तपाईं दयालु हनुहुछ, अमन ्ामीलाई भस पान् ्दसत रिसाउनुहनेछैन। तपाईंकक नाम ्ामक बीचमा िहुजेल, ्ामी दया पाउनेछौं; अमन जामत्ह ्ामीमामि म्जयी हनेछैननन। मकनमक तपाईं ्ामक ढाल हनुहुछ, अमन जब ्ामी तपाईंलाई पुकाछ्, तपाईंले ्ामक कुिा सुनुहुछ। मकनमक तपाईंले ससाएलका सनानलाई सदाकक लामग दया गनु्हनेछ। अमन तपाईंले मतनी्हलाई असीकाि गनु्हनेछैन:
सुलेमानका भजनसंग््ह
ति ्ामी सधैभरि तपाईंकक जु्ामुमन ि्नेछौं, अमन तपाईंकक ताडनाकक लौिकमुमन। तपाईंले ्ामीलाई स्यकग गनु्हँदा ्ामीलाई सामपत गनु्हनेछ, याकूबकक ििानालाई दया दे खाउँ दै जुन मदन तपाईंले मतनी्हलाई मदत गन् पमतजा गनु्भएकक मियक। अध ाय ८ मेिक कानले सङष ि युदकक आ्ाज सुनेकक छ, ्ता ि म्पमतकक िकषका गन् तुि्ीकक आ्ाज, धेिै मामनस्हकक आ्ाज, एकदमै तेज बतासकक जसक, नेगेबमा फैमलएकक याकयाली आगकसम्तकक आँ धी जसै। अमन मैले मनमनै भने, “मन्य नै पिमेशिले ्ामक नाय गनु्हुछ। पम्त य्ि यहयलेम मति सद् गिे कक आ्ाज म सुुछु मैले सुनेकक कुिाले मेिक कति भाँ मचयक, मेिा िुँडा काँ पे; मेिक मन डिायक, मेिा ्डी्ह सन जसै भयभीत भए। मैले भने: मतनी्हले धामम्कतामा आफनक माग् सामपत गछ् नन। सग् ि पृथीकक सृमषदे ाख नै मैले पिमेशिकक नायमामि म्चाि गिे ; मैले पिमेशिलाई उ्ाँ का पाचीन समयका नाय्हमा धमय ठ्िाएकक छु । पिमेशिले मदनकक पूक् उजालकमा मतनी्हका पाप्ह उदाङक पानु्भयक; सािा पृथीले पिमेशिकक धामम्क नाय िा्ा पायक। उ्ाँ लाई रिस उठाउनकक लामग भूममगत गुर ठाउँ ्हमा मतनी्हका दु षता्ह पमतबद मिए; मतनी्हले अलमल मचाए, छकिा आमासँग ि बुबा छकिीसँग; मतनी्हले वमभचाि गिे , पतेक पुरषले आफनक मछमेकीकी पतीसँग। मतनी्हले यी कुिा्हमा यपि मलएि एकअका् सँग किाि बाँ धे; मतनी्हले पिमेशिकक पम्त सान लुिे, मानौं कक्ी बदला मलने वाक छै न। मतनी्हले पिमपभुकक ्ेदीलाई कुलचे, सबै पकािका अयुदताबाि मसधै आएि; अमन मतनी्हले मम्ना्ािीकक िगतले बमलदान्हलाई अयुद पािे , मानौं यी सामान मासु हनन। मतनी्हले कुनै पमन पापलाई छकडे ननन, ज्ाँ मतनी्हले अनजामत्हलाई उमछनेननन। यसकािक पिमेशिले मतनी्हमा भिकने आता ममसाउनुभयक। अमन मतनी्हलाई मात सकूनन भनेि एक कचौिा नममसाएकक दाखमद मपउन मदनुभयक। उ्ाँ ले पृथीकक छे उबाि आउनुभएकक मामनसलाई लाउनुभयक, जसले याकयाली प्ाि गद् छ। उनले यहयलेम ि तसकक भूमम म्रद युदकक आदे य मदए। दे यका िाजकुमाि्ह खुयीसाि उनलाई भेिनन गए; मतनी्हले उनलाई भने: मतमक बािक धन ्कसन ! आद, याानसँग मभत पस। उ्ाँ मभत पसुभभा पम्ले नै मतनी्हले उबडखाबड बािक्ह बनाए; मतनी्हले यहयलेमका ढकका्ह खकमलमदए, मतनी्हले यसकक पखा् ल्ह मुकुि लगाए।
जसिी बुबा आफना छकिा्हकक ििमा याानसँग प्ेय गछ् , तसिी नै द यहयलेममा याानसँग प्ेय गछ् । उनले त्ाँ ठूलक सुि्ाका साि आफनक पासला िाखे। उनले तसका मकला्ह ि यहयलेमकक पखा् ल कबा गिे । मकनमक मतनी्ह भौँतारिि्े कक बेला पिमेशि आफैले उनलाई सुि्ामा डकऱयाउनुभयक। उ्ाँ ले मतनी्हका अगु्ा्ह ि सबै बुादमानन सला्काि्हलाई नाय गनु्भयक। उ्ाँ ले यहयलेमका बामसभा्हकक िगत अयुदताकक पानी जसै बगाउनुभयक। उ्ाँ ले मतनी्हका छकिाछकिी्हलाई लैजानुभयक, जसलाई मतनी्हले अयुदतामा ज्ाएका मिए। मतनी्हले आफना पुखा् ्हले जसै आफनक अयुदताअनुसाि काम गिे । मतनी्हले यहयलेम ि पिमेशिकक नाउँ मा पम्त गरिएका चीज्हलाई अपम्त पािे । ति पिमेशिले पृथीका िाष््हमामि आफनक नायमा आफूलाई धमय दे खाउनुभएकक छ। अमन पिमेशिका धमय से्क्ह मतनी्हका बीचमा मनद्ष भेडा्ह जसै छनन। पिमपभु पयंसाकक यकग हनुहुछ, जसले आफनक धामम्कतामा सािा पृथीकक नाय गनु्हुछ। ्े नु््कसन, ्े पिमेशि, तपाईंले आफनक धामम्कतामा ्ामीलाई आफनक नाय दे खाउनुभएकक छ। ्े पिमेशि, ्ामा आँ खाले तपाईंकक नाय दे खेका छनन। ्ामीले तपाईंकक नाउँ लाई धमय ठ्िाएका छौं जुन सदाकक लामग सतामनत छ; मकनमक तपाईं धामम्कताका पिमेशि हनुहुछ, जसले ससाएललाई ताडना मदएि नाय गनु्हुछ। ्े पिमेशि, ्ामीमामि तपाईंकक कृपा फका् उनु्कसन, ि ्ामीमामि दया गनु््कसन। ससाएलका छरिएका्हलाई दया ि भलासले भेला गि; मकनमक तपाईंकक म्शासयकगता ्ामीसँग छ, अमन ्ामीले ्ामक िाँ िी ्ठी बनाएका छौं, तापमन तपाईं ्ामक ताडना हनुहुछ; ्े ्ामा पिमेशि, ्ामीलाई न्े नु््कसन, नतता जामत्हले ्ामीलाई मनलनेछनन, मानौं बचाउने कक्ी छै न। ति तपाईं सुरदे ाख नै ्ामक पिमेशि हनुहुछ, अमन तपाईंमामि ्ामक आया िााखएकक छ, ्े पिमपभु; अमन ्ामी तपाईंबाि िाढा जाने छै नौं, मकनमक ्ामीमामि तपाईंकक नाय असल छ। ्ामक ि ्ामा सनानकक खुयी सधैभरि तपाईंकक ्कसन; ्े पिमपभु, ्ामा मुाकदाता, ्ामी अब कम्लै म्चमलत हनेछैनौं। आफना धमय जन्हकक मुखबाि उ्ाँ ले गनु्भएकक नायकक लामग पिमपभु पयंसाकक यकग हनुहुछ; अमन पिमपभुकक ससाएल सदाकक लामग धनकक ्कसन।
सुलेमानका भजनसंग््ह
अध ाय ९
पिमपभुकक कृपा ससाएलकक ििानामामि सदास््दा ि्कसन।
जब ससाएललाई एउिा अपरिमचत भूमममा कैदी बनाएि लमगयक, जब मतनी्ह पिमपभुबाि िाढा भए जसले मतनी्हलाई उदाि गनु्भयक, पिमपभुले मतनी्हलाई मदनुभएकक उतिामधकािबाि मतनी्ह अला्ए। पिमेशिकक ्चन अनुसाि ससाएलका छरिएका्ह ्िे क जामतमधे मिए, ्े पिमेशि, ्ामा अपिाध्हकक कािकले गदा् तपाईं आफनक धामम्कतामा धमय ठ्रिन सकुहुछ। मकनमक तपाईं पृथीका सबै मामनस्हमामि नायकता् हनुहुछ। मकनमक तपाईंकक जानबाि अनाय गन् कक्ी पमन लुकेकक छै न, अमन तपाईंका धमय जन्हकक धामम्क काय््ह तपाईंकक सामु छनन, ्े पिमपभु; तसक भए, ्े पिमेशि, तपाईंकक जानबाि मामनस क्ाँ लुक सकछ? ्ामा काम्ह ्ामक आफनै िकजास ि याककक अधीनमा छनन। ्ामा ्ातका काम्हमा स्ी ्ा गलत गन्; अमन तपाईंकक धामम्कतामा तपाईंले मामनस्हकक ्े िचा् गनु्हुछ। जसले धामम्कता कम् गछ् , उसले पिमपभुसँग आफनक जी्न अप्क गछ् । अमन जसले निामक काम गछ् , उसले आफनक जी्न म्नायमा गुमाउँ छ। मकनमक पिमपभुकक नाय ्िे क मामनस ि उसकक ििानाकक लामग धामम्कतामा मदसएकक छ। ्े पिमेशि, पिमपभुलाई पुकान््ह बा्े क तपाईं कसकक लामग असल हनुहुछ? जब आताले सीकाि गछ् , जब यसले सीकाि गछ् , उ्ाँ ले उसलाई पापबाि युद पानु्हुछ; मकनमक यी सबै कुिा्हकक कािकले गदा् ्ामी ि मतमी्हकक अनु्ाि लाजत छ। अमन पाप गन््हलाई बा्े क उ्ाँ ले कसलाई पाप ्मा गनु्हुछ? तपाईंले धमय्हलाई आयी्ा् द मदनुहुछ, ि मतनी्हले गिे का पाप्हकक लामग मतनी्हलाई दण मदनुहन। अमन पाप गन््हमामि तपाईंकक भलास हुछ, जब मतनी्हले प्ाताप गछ् नन। अमन अब, तपाईं ्ामा पिमेशि हनुहुछ, अमन ्ामी ती मामनस्ह ्ौं जसलाई तपाईंले पेम गनु्भएकक छ। ्े ससाएलका पिमेशि, ्े नु््कसन ि दया गनु््कसन, मकनमक ्ामी तपाईंका ्ौं। ि ्ामीबाि आफनक दया न्िाउनु्कसन , नत मतनी्हले ्ामीमामि आकमक गन्छनन। मकनमक तपाईंले सबै जामत्हभभा अगामड अबा्ामकक सनानलाई िकज्भयक, अमन ्े पिमपभु, तपाईंले आफनक नाउँ ्ामीमामि िााखमदनुभयक। अमन तपाईंले ्ामीलाई सदाकक लामग तायुहनेछैन। तपाईंले ्ामा पुखा् ्हसँग ्ामक लामग किाि बाँ धनुभयक। अमन जब ्ामक आता तपाईंमति फक्ुछ, ्ामी तपाईंमा आया िाखछौं।
अध ाय १० तक मामनस धनकक ्क जसलाई पिमपभुले ्पकाएि समानुहुछ, अमन जसलाई उ्ाँ ले प्ािले दु ष माग्बाि िककुहुछ, तामक द पापबाि युद ्कसन, ि तक बढन दै नजाओसन। जसले आफनक ढाडलाई प्ािकक लामग तयाि पाछ् , तक युद हनेछ, मकनमक ताडना स्ने्हका लामग पभु भलक हनुहुछ। मकनमक उ्ाँ ले धमय्हकक माग् सकाक बनाउनुहुछ, अमन आफनक ताडनािािा मतनी्हलाई म्कृत गनु्हन। अमन पभुकक कृपा उनी्हमामि ि्ुछ जसले उ्ाँ लाई सततामा पेम गछ् नन, अमन पिमपभुले आफना से्क्हलाई कृपामा समानुहुछ। मकनमक ग्ा्ी अनन किािकक व्सामा छ, पिमपभुकक ग्ा्ी उ्ाँ कक भमकमा मामनस्हकक माग्मा छ। ्ामा पभु सदाकक लामग आफनक नायमा नायी ि दयालु हनुहुछ, अमन ससाएलले आनभले पिमपभुकक नाउँ कक पयंसा गन्छ। अमन धमय्हले मामनस्हकक सभामा धन्ाद मदनेछनन। अमन ससाएलकक आनभमा पिमेशिले गिीब्हमामि कृपा गनु्हनेछ। मकनमक पिमेशि सदाकक लामग भला ि दयालु हनुहुछ, अमन ससाएलका समुदाय्हले पिमपभुकक नाउँ कक मम्मा गन्छनन। पिमपभुकक उदाि ससाएलकक ििानामा ि्कसन, जसले गदा् अनन आनभ ममलकसन! अध ाय ११ सन्हलाई बकलाउन मसयकनमा तुि्ी फुक, यहयलेममा सुसमाचाि लाउने वाककक आ्ाज सुमनयकसन। मकनमक ससाएललाई ्े िचा् गदा् पिमेशिले उनी्हमामि दया गनु्भयक। ्े यहयलेम, उचासमा उमभएि ्े ि, मतमा छकिाछकिी्ह, पू्् ि पम्मबाि, पिमपभुिािा भेला भएका्ह; उतिबाि मतनी्ह आफना पिमेशिकक आनभमा आउँ छनन, िाढाका िापु्हबाि पिमेशिले मतनी्हलाई जता गनु्भएकक छ। उ्ाँ ले मतनी्हका लामग अगा प्ाड्हलाई मैदान बनाउनुभयक। प्ाड्ह आफनक प्ेयिािमै भागे। मतनी्ह बािक भएि जाँ दा जंगलले मतनी्हलाई आशय मदयक; पिमेशिले मतनी्हकक लामग ्िे क मीठक बासा भएकक हख उमानु्भयक, तामक ससाएल आफना पिमेशिकक मम्माकक आगमनमा त्ाँ बाि जान सककसन। ्े यहयलेम, आफनक गौि्याली पकयाक लगाद। आफनक पम्त पकयाक तयाि पाि; मकनमक पिमेशिले ससाएलकक बािे मा सदा-स््दाकक लामग असल कुिा गनु्भएकक छ।
सुलेमानका भजनसंग््ह
पिमपभुले ससाएल ि यहयलेमकक बािे मा जे भनुभएकक छ तक उ्ाँ ले पूिा गहनन। पिमपभुले आफनक मम्ममत नाउँ िािा ससाएललाई खडा गहनन। पिमपभुकक कृपा ससाएलमामि सदास््दा ि्कसन। अध ाय १२ ्े पिमपभु, मेिक पाकलाई पापी ि दु ष मामनसबाि छु िकािा मदनु्कसन, तक मजबकबाि जक कुकमय ि मनभा गन् छ, ि ाूि ि छल बकलछ। दु ष मामनसकक मजबकका यब्ह धेिै गुका िे ढक हुछनन, मामनस्हकक बीचमा आगकले मतनी्हकक सुभितालाई जलाउने जसै। तसैले ाूिक मजबकले िि भन् उ्ाँ खुयी हनुहुछ, अपिाधी्हलाई आगक लगाउने आनभका हख्ह कािन न, मनभाकक ओठ पयकग गिे ि ििपरि्ािलाई युदमा संलय गिाउनु। पिमेशिले मनद्ष्हलाई पापी्हकक ओठबाि िाढा िाखूनन, मतनी्हलाई अभा्मा लाएि। अमन पिमपभुकक भय माननने्हबाि मनभा गन््हका ्डी्ह िाढा-िाढा छरिएि जादनन! धमय्हबाि िाढा मनभा गन् मजबक जलन आगकमा नष ्कसन! पिमपभुले यान आतालाई ि्ा गहनन जसले अधमय्हलाई िृका गछ् ; अमन पिमपभुले ििमा याान पछाउने मामनसलाई सामपत गहनन। पिमपभुकक उदाि सदाकक लामग उ्ाँ कक दास ससाएलमामि ि्कसन। अमन पापी्ह पिमपभुकक उपासमतमा सँगै नष ्कदनन; ति पिमपभुका धमय जन्हले पिमपभुका पमतजा्ह पार गहनन। अध ाय १३ पिमपभुकक दाम्ने ्ातले मलाई छकपेकक छ। पिमपभुकक दाम्ने ्ातले ्ामीलाई बचाएकक छ। पिमपभुकक बाहबलले ्ामीलाई ति्ािबाि बचाएकक छ जुन छे उबाि गुम्एकक मियक, अमनकाल ि पापी्हकक मृतुबाि। मतनी्हमामि ्ला गन् जना्ि्ह दौमडए: मतनी्हले आफनक दाँ तले आफनक मासु मचिे , अमन आफनक दाँ तले मतनी्हकक ्डी कुचाए। ति यी सबै कुिा्हबाि पभुले ्ामीलाई छु िकािा मदनुभयक। धमय मामनस आफना गली्हकक कािकले गदा् दु ःखी भयक, नतता उसलाई पापी्हसँगै लमगनेछ; मकनमक पापीकक पतन भयानक हुछ; ति धमय्हलाई यी सबै कुिा्हले छुँ दै न। मकनमक अजानतामा गरिएकक पापकक लामग धमय्हलाई मदसने दण उसै हँ दैन, अमन पापी्हकक पतन। धमय्हलाई गकप हपमा ताडना मदसुछ,
नतता पापी धमय्हमामि िमाउनेछ। मकनमक उ्ाँ ले धमयलाई आफनक पािक छकिालाई जसै सुधानु्हुछ। अमन उसकक दण जेठक सनानकक जसै हनेछ। मकनमक पिमपभुले आफना भकजन्हलाई कृपा गनु्हुछ, ि आफनक ताडनािािा मतनी्हका अधम््ह मेिाउनुहुछ। मकनमक धमयजनकक जी्न अननसत ि्ुछ, ति पापी्ह म्नायमा लमगनेछनन , अमन मतनी्हकक समाना फेरि कम्लै पासने छै न। ति धमय्हमामि पिमपभुकक कृपा हुछ, अमन उ्ाँ कक डि माने्हमामि उ्ाँ कक दया। अध ाय १४ पभुलाई सततामा पेम गन््हका लामग उ्ाँ म्शासयकग हनुहुछ, उ्ाँ कक ताडना स्ने्हलाई, उ्ाँ का आजा्हकक धामम्कतामा म्ँ डनने्हलाई, ्ामी बाँ च सकौं भनेि उ्ाँ ले ्ामीलाई आजा गनु्भएकक व्सामा। पिमपभुका भकजन्ह यसिािा सदाकक लामग बाँ चेछनन; पभुकक सग्, जी्नका हख्ह, उ्ाँ का पम्त हख्ह हनन। मतनी्हकक िकपक सधैकक लामग जिा गामडएकक छ; सग्कक सबै मदन्हमा मतनी्हलाई उखेमलनेछैन। मकनमक पिमेशिकक भाग ि पैतृक सममत ससाएल ्क। ति पापी ि उल्नकािी्ह तसक हँ दैननन , जसलाई आफनक पापकक सािमा मबताएकक छकिक मदन मन पछ् ; मतनी्हकक आनभ ्मकक भषाचािमा छ, अमन मतनी्हले पिमेशिलाई समाँदैननन। मकनमक मामनस्हका माग््ह उ्ाँ कक सामु सधै जामनुछनन, अमन उ्ाँ ले हदयका ि्स्ह ती हनुभभा पम्ले नै जानुहुछ। यसकािक मतनी्हकक उतिामधकाि पाताल, अ्काि ि म्नाय ्क। अमन धमय मामनस्हले दया पाउने मदनमा मतनी्ह भेटासने छै ननन। ति पिमपभुका भकजन्हले आनभमा जी्न पाउनेछनन। अध ाय १५ जब म सङषमा मिएँ , मैले पिमपभुकक नाउँ पुकािे ँ , मैले याकूबका पिमेशिकक स्ायताकक आया गिे ि म बमचएँ । मकनमक ्े पिमेशि, तपाईं गरिब्हकक आया ि यिकसान हनुहुछ। मकनमक ्े पिमेशि, तपाईंलाई सततामा धन्ाद मदनु बा्े क कक याकयाली छ ि? अमन तपाईंकक नाउँ कक धन्ाद बा्े क अह क्ाँ याकयाली मामनस हन सकछ ि? हदयकक आनभमा गीत सम्तकक नयाँ भजन, मजबककक िामकसँग ममलासएकक उपकिककक साि ओठकक फल, धमय ि धमय हदयबाि मनसेकक ओठकक पम्लक फल-जसले यी चीज्ह चढाउँ छ, द कम्लै पमन दु षताबाि डगगाउनेछैन।
सुलेमानका भजनसंग््ह
अधमय्ह म्रदकक आगककक जाला ि ककधले उसलाई छु नेछैन, जब यक पापी्हकक म्रदमा पिमपभुकक अनु्ािबाि मनसुछ, पापी्हकक सबै पदाि् नष गन्, मकनमक धमय्हमामि पिमेशिकक मचन छ तामक मतनी्हले मुाक पाउन सकूनन। धमय्हबाि अमनकाल, ति्ाि ि म्ामािी िाढा हनेछ। मकनमक मतनी्ह युदमा खेदेका मामनस्हाै धमय्हबाि भायेछनन; ति मतनी्हले पापी्हलाई खेदेछनन ि पकनेछनन, अमन जसले कुकम् गछ् नन मतनी्ह पिमेशिकक नायबाि उमकने छै ननन। युदमा अनुभ्ी यतु्हले जसै मतनी्ह पिामजत हनेछनन, मकनमक म्नायकक छाप मतनी्हकक मनधािमा छ। अमन पापी्हकक पैतृक सममत म्नाय ि अ्काि ्क, अमन मतनी्हका पाप्हले मतनी्हलाई तल पातालसतै पछाउनेछनन। मतनी्हका छकिाछकिी्हले मतनी्हकक पैतृक सममत पाउने छै ननन, मकनमक पापले पापी्हका िि्ह भताउनेछ। अमन पापी्ह पिमपभुकक नायकक मदनमा सदाकक लामग नष हनेछनन, जब पिमेशिले आफनक नायकक साि पृथीकक भमक गनु्हुछ। ति पिमपभुकक भय माने्हले त्ाँ दया पाउनेछनन, अमन मतनी्हका पिमेशिकक करकाले बाँ चेछनन। ति पापी्ह सदाकक लामग नाय हनेछनन। अध ाय १६ पिमपभुबाि िाढा हँ दा मेिक पाक मनदाएकक बेला, म लगभग खाडलमा खसेकक मिएँ , जब म पिमेशिबाि िाढा मिएँ , मेिक पाक मृतुकक मुखमा खनासएकक मियक, म पापीसँग पातालकक ढककाकक नमजक पुगेकक मिएँ , जब मेिक पाकले ससाएलका पिमपभु पिमेशिलाई तागक-यमद पिमपभुले मलाई आफनक अनन कृपाले स्ायता नगनु्भएकक भए! िकडाले िकचेाै उसले मलाई िकचेकक मियक, तामक म उसकक से्ा गन् सकूँ, मेिक उदािकता् ि स्यकगीले मलाई सधै बचाउनुभयक। ्े पिमेशि, म तपाईंलाई धन्ाद मदनेछु, मकनमक तपाईंले मलाई बचाउन मदत गनु्भएकक छ। अमन तपाईंले मलाई पापी्हकक सािमा मेिक म्नायकक लामग गकना गनु्भएकक छै न। ्े पिमेशि, तपाईंकक कृपा मबाि न्िाउनु्कसन। न त मेिक हदयबाि मतमक समाना म नमरुजेल। ्े पिमेशि, मलाई यासन गनु््कसन , मलाई दु ष पापबाि िाढा िाखनु्कसन, अमन ्िे क दु ष सीबाि जसले सकाा्हलाई ठे स पुिनयाउँ छ। अमन कुनै पापी सीकक सुभिताले मलाई मकम्त नपािकसन , न त कुनै पमन जक नाफािम्त पापकक अधीनमा छ।
मेिा ्ातका काम्ह तपाईंकक सामु सामपत गनु््कसन, अमन मतमक समानामा मेिक यातालाई सुिम्त िाखनु्कसन। मेिक मजबक ि ओठलाई सतका ्चन्हले जकगाउनु्कसन; रिस ि अवा््ारिक ककध मबाि िाढा िााखयक। गनगन, ि कषमा अधीिता, मबाि िाढा ्िाउनु्कसन जब, मैले पाप गिे भने, तपाईं मलाई ताडना मदनुहुछ तामक म तपाईंक्ाँ फक्न सकूँ। ति सदा् ि पसनताले मेिक आतालाई साि मदनु्कसन; जब तपाईंले मेिक आतालाई बमलयक बनाउनुहुछ, मलाई जे मदसएकक छ तक मेिक लामग पया् र हनेछ। मकनमक यमद तपाईंले याक मदनुभएन भने, गरिबीकक दण कसले स्न सकछ? जब कुनै मामनसलाई उसकक भषताकक कािकले ्पकासुछ, मतमक पिी्ा उसकक यिीि ि गरिबीकक पीडामा छ। यमद धमय मामनस यी सबै पिी्ा्हमा ासि िहक भने, उसले पिमपभुबाि दया पाउनेछ। अध ाय १७ ्े पिमपभु, तपाईं सदा स््दाकक लामग ्ामक िाजा हनुहुछ, मकनमक ्े पिमेशि, तपाईंमा ्ामक आताकक मम्मा हुछ। पृथीमा मामनसकक जी्न कमत लामक हुछ? जसिी उसका मदन्ह मबमति्े का छनन, उसैगिी उसमा आया पमन मबमति्े कक छ। ति ्ामी ्ामक उदािक पिमेशिमा आया गछ्। मकनमक ्ामा पिमेशिकक याक सदा स््दा दयासम्त छ, अमन ्ामा पिमेशिकक िाज सदाकक लामग जामत्हमामि नायमा ि्ुछ। ्े पिमपभु, तपाईंले दाददलाई ससाएलकक िाजा हन चुनुभयक, अमन उसकक सनानलाई छुँ दै यपि खाएँ मक मतमक सामु उसकक िाज कम्लै असफल हनेछैन। ति, ्ामा पाप्हकक लामग, पापी्ह ्ामक म्रदमा उठे ; मतनी्हले ्ामीलाई आकमक गिे ि बाम्ि धपाए; तपाईंले मतनी्हलाई ्ाचा नगिे कक कुिा, मतनी्हले ्ामीबाि म्ं सापू््क खकसे। मतनी्हले तपाईंकक सतामनत नामकक कुनै पमन मम्मा गिे ननन; मतनी्हले आफनक शेरताकक सटा सां सारिक िाजतन सापना गिे ; मतनी्हले उिलपुिल अ्ं कािमा दाददकक मसं्ासनलाई धस पािे । ति ्े पिमेशि, तपाईंले मतनी्हलाई फाँ मकमदनुभयक, ि मतनी्हका सनानलाई पृथीबाि ्िाउनुभयक। तसैबेला ्ामक जामतकक लामग म्दे यी मामनस मतनी्हकक म्रदमा उठक। ्े पिमेशि, तपाईंले मतनी्हका पापअनुसाि मतनी्हलाई दण मदनुभयक। तसैले मतनी्हकक कम्अनुसाि मतनी्हलाई दण मदसयक। पिमेशिले मतनी्हलाई कुनै दया दे खाउनुभएन; उ्ाँ ले मतनी्हका सनान्हलाई खकजननुभयक ि मतनी्हमधे कसैलाई पमन मुक जान मदनुभएन। पिमपभु आफना सबै नाय्हमा म्शासयकग हनुहुछ जुन उ्ाँ ले पृथीमा गनु्हुछ।
सुलेमानका भजनसंग््ह
तक अधमयले ्ामक भूममलाई यसिी उजाड पाय् मक त्ाँ कक्ी बसकबास गन् सकेन, मतनी्हले ज्ान, ्ृद ि मतनी्हका छकिाछकिी्हलाई एकसाि नाय गिे । आफनक ककधकक पचणतामा उ्ाँ ले मतनी्हलाई पम्ममति पमन पठाउनुभयक, अमन उ्ाँ ले दे यका यासक्हलाई मनद् यी हपमा उप्ासकक पात बनाउनुभयक। म्दे यी भएि यतुले ग््का साि काम गय्, अमन उसकक हदय ्ामा पिमेशिबाि मबिानक भयक। अमन यहयलेममा उनले गिे का सबै कुिा्ह, य्ि्हमा बसे जामत्हले पमन आफना दे ्ता्हलाई पूजा गछ् नन। अमन मममशत मामनस्हकक बीचमा किािका सनान्हले दु षतामा उनी्हलाई उमछने। मतनी्हमधे कक्ी पमन मिएन जसले यहयलेमकक बीचमा दया ि सतता काम गय्। धमय्हकक सभाििलाई माया गन््ह मतनी्हबाि भागे, आफनक गुँडबाि उडन ने भँगेिा्ह जसै। मतनी्ह मरभूमममा भौंतारिए तामक मतनी्हकक जी्न ्ामनबाि बचकसन, अमन म्दे यमा बसे्हकक नजिमा मतनी्हबाि बाँ चेि भाये जक कक्ी पमन बहमूल मियक। समूक् पृथीभरि मतनी्हलाई अधमय मामनस्हले छिपल पािे का मिए। मकनमक आकायले पृथीमा पानी पन्बाि िककक, गम्िक ठाउँ बाि बािमाि मनसने, अगा प्ाड्हबाि बये मु्ान्ह िकमकए। मकनमक मतनी्हमधे कक्ी पमन धामम्कता ि नायपूक् काम गिे ननन। मतनी्हमधे पमुखदे ाख सानासत सबै पापी मिए; िाजा अपिाधी मिए, नायाधीय अनाजाकािी मिए, ि जनता पापी मिए। ्े पिमपभु, ्े नु््कसन, ि मतनी्हका िाजा, दाददका पुतलाई मतनी्हका मना् खडा गनु््कसन। ्े पिमेशि, तपाईंले दे खनुहने तक समयमा, उ्ाँ ले तपाईंकक दास ससाएलमामि यासन गनु्हनेछ। अमन उसलाई याकले कति कसेि लगाद, तामक उसले अधमय यासक्हलाई चकनाचूि पािकसन, अमन उ्ाँ ले यहयलेमलाई कुलनचीममलची गन् िाष््हबाि युद पानु्हनेछ। बुादमानीपू््क, धामम्कतापू््क उ्ाँ ले पापी्हलाई उतिामधकािबाि धपाउनुहनेछ, उ्ाँ ले पापीकक अ्ं कािलाई कुमालेकक भाँ डक जसै नष गनु्हनेछ। फलामकक डणाले उ्ाँ ले मतनी्हका सबै सममत िु का-िु का पानु्हनेछ। उ्ाँ ले आफनक मुखकक ्चनले अधमय जामत्हलाई नष गनु्हनेछ। उ्ाँ कक ्पकीमा जामत्ह उ्ाँ कक सामुबाि भायेछनन , अमन उ्ाँ ले पापी्हलाई मतनी्हकक हदयकक म्चािकक लामग ्पकाउनुहनेछ।
अमन उ्ाँ ले एक पम्त जामतलाई भेला गनु्हनेछ, जसलाई उ्ाँ ले धामम्कतामा डकऱयाउनुहनेछ, अमन उसले पिमपभु उसकक पिमेशििािा पम्त गरिएका मामनस्हका कुल्हकक नाय गन्छ। अमन उसले अब मतनी्हका बीचमा अधम्लाई बास बस मदनेछैन, न त मतनी्हसँग दु षता जाने कक्ी मामनस बसेछ, मकनमक उसले मतनी्हलाई जानेछ मक मतनी्ह सबै मतनी्हका पिमेशिका छकिा्ह हनन। अमन उसले मतनी्हलाई भूमममा मतनी्हका कुलअनुसाि म्भाजन गन्छ। अमन कुनै पमन म्दे यी ्ा म्दे यी अब मतनी्हसँग बसकबास गन्छैन। उ्ाँ ले आफनक धामम्कताकक बुादमा मामनस्ह ि जामत्हकक नाय गनु्हनेछ। सेला। अमन उसले अन जामत्हलाई उसकक जु्ामुमन से्ा गन् लगाउनेछ। अमन उसले सािा पृथीले दे ख समकने ठाउँ मा पिमपभुकक मम्मा गन्छ। अमन उ्ाँ ले यहयलेमलाई युद पानु्हनेछ, ि यसलाई पम्ले जसै पम्त बनाउनुहनेछ। तामक पृथीकक छे उबाि जामत्ह उ्ाँ कक मम्मा ्े न्लाई आउनेछनन, बे्कस भएका आफना छकिा्हलाई उप्ािकक हपमा लाउँ दै। अमन पिमपभुकक मम्मा ्े न्, जसिािा पिमेशिले उनलाई मम्मा मदनुभएकक छ। अमन उ्ाँ मतनी्हमामि पिमेशिबाि मसकासएकक धमय िाजा हनुहनेछ, अमन उसकक समयमा मतनी्हका बीचमा कुनै अधम् हनेछैन, मकनमक सबै पम्त हनेछनन ि पिमपभुले अमभमषक गनु्भएकक मतनी्हका िाजा हनेछनन। मकनमक उसले िकडा, स्ाि ि धनुमा भिकसा गन्छैन, न त उसले युदकक लामग आफनक लामग सुन ि चाँ दी बढाउनेछ, न त युदकक मदनकक लामग उसले भीडबाि म्शास जुिाउनेछ। पिमपभु सयं उ्ाँ कक िाजा हनुहुछ, पिमेशिमा आफनक आयािािा याकयाली हने्हकक आया। सबै जामत्ह उ्ाँ कक सामु डिाउनेछनन, मकनमक उ्ाँ ले आफनक मुखकक ्चनले पृथीलाई सदाकक लामग प्ाि गनु्हनेछ। उ्ाँ ले पिमपभुका मामनस्हलाई बुाद ि आनभले आयी्ा् द मदनुहनेछ, अमन द आफै पापबाि युद हनेछ, तामक उसले ठूलक िाष्मामि यासन गन् सककसन। उ्ाँ ले यासक्हलाई ्पकाउनुहनेछ, ि आफनक ्चनकक याकले पापी्हलाई ्िाउनुहनेछ। अमन आफनक पिमेशिमामि भि पद् , आफनक जी्नभरि द लडन नेछैन। मकनमक पिमेशिले उसलाई आफनक पम्त आतािािा याकयाली बनाउनुहनेछ,
सुलेमानका भजनसंग््ह
अमन समायाककक आतािािा, याक ि धामम्कतािािा बुादमानन। पिमपभुकक आयी्ा् द तसमामि ि्नेछ। तक बमलयक हनेछ ि लडन नेछैन। उसकक आया पिमपभुमा हनेछ: तसक भए कसले उसलाई मजत सकछ? द आफनक काममा याकयाली हनेछ, ि पिमेशिकक भयमा बमलयक हनेछ, उसले पभुकक बगाललाई म्शासयकग ि धामम्कतापू््क ्े िचा् गन्छ, अमन मतनी्हका चिनमा कसैलाई पमन ठे स लाय मदनेछैन। उ्ाँ ले मतनी्ह सबैलाई ठीकसँग डकऱयाउनुहनेछ, अमन मतनी्हमधे कक्ी पमन अताचािमा पिकसन भने कुिामा मतनी्हमा कुनै िमण हनेछैन। यक ससाएलका िाजाकक ्ैभ् हनेछ, जसलाई पिमेशिले मचनुहुछ। उ्ाँ ले उसलाई सचाउनकक लामग ससाएलकक ििानामामि खडा गनु्हनेछ। उनका यब्ह बहमूल सुनभभा पमन युद हनेछनन, जुन सबैभभा उतम ्क। सभा्हमा उ्ाँ ले मामनस्ह, पम्त जन्हका कुल्हकक नाय गनु्हनेछ। उ्ाँ का ्चन्ह पम्त मामनस्हका बीचमा पम्त जन्हका ्चन्ह जसै हनेछनन। ती मदन्हमा हने्ह धनका हनन, तसमा मतनी्हले ससाएलकक तक भाग दे खेछनन जुन पिमेशिले कुल्हकक भेलामा लाउनुहनेछ। पिमपभुले ससाएलमामि आफनक कृपा चाँ डक गहनन! उ्ाँ ले ्ामीलाई अपम्त यतु्हकक अयुदताबाि बचाउनुहनेछ! पिमपभु आफै सदा स््दाकक लामग ्ामक िाजा हनुहुछ। अध ाय १८ ्े पिमपभु, तपाईंकक करका सदा स््दा तपाईंकक ्ातका काम्हमामि ि्कसन; तपाईंकक भलास ससाएलमामि पयस ्िदानले भरिएकक छ। तपाईंकक आँ खाले मतनी्हलाई ्े छ्, तामक मतनी्हमधे कक्ी पमन अभा्मा दु ःखी न्कसन। तपाईंका कान्हले गरिब्हकक आया्ादी पाि्ना सुुछनन। तपाईंकक नाय्ह समूक् पृथीमा दयामा काया् ायन गरिुछ; अमन तपाईंकक पेम अबा्ामकक सनान, ससाएलका सनान्हपमत छ। तपाईंकक दण ्ामीमामि जेठक, एक मात ज्ेकक छकिा जसै पिे कक छ, अजानतामा गरिएकक मूख्ताबाि आजाकािी आतालाई फका् उन। पिमेशिले ससाएललाई दया ि आयी्ा् दकक मदनबाि युद पाहनन, िकजासकक मदन म्रद जब ती मदन्हमा हने्ह धनका हनेछनन, उ्ाँ ले आफनक अमभमषकलाई मफता् लाउनुहुछ।
पिमपभुले आउँ दक पुसाकक लामग गनु्हनेछ, अमन मतनी्हले उ्ाँ कक भलास दे खेछनन। पिमपभुकक अमभमषक जनकक ताडनाकक लौिक मुमन उ्ाँ कक पिमेशिकक भयमा, बुाद, धामम्कता ि याककक आतामा; पिमेशिकक डिले उ्ाँ ले ्िे क मामनसलाई धामम्कताका काम्हमा डकऱयाउनुहनेछ, तामक उ्ाँ ले ती सबैलाई पिमपभुकक सामु सामपत गन् सकूनन, दयाकक मदनमा पिमेशिकक भयमा बाँ चे असल पुसा। सेला। ्ामा पिमेशि म्ानन ि गौि्याली हनुहुछ, स््चमा ्ास गनु्हुछ। उ्ाँ नै हनुहुछ जसले मतनी्हकक माग्मा ्ष्-्ष् ऋतु मनधा् िक गन् सग्का जकमत्ह सापना गनु्भएकक छ, अमन उ्ाँ ले मतनी्हलाई मनयुक गनु्भएकक माग्बाि मतनी्ह तक्का छै ननन। पिमेशिकक डिमा मतनी्ह ्िे क मदन आफनक बािक म्ं डनछनन, पिमेशिले मतनी्हलाई सृमष गनु्भएकक मदनदे ाख ि सदाकक लामग। अमन उ्ाँ ले मतनी्हलाई सृमष गनु्भएकक मदनदे ाख मतनी्हले गली गिे का छै ननन। पाचीन पुसादे ाख नै मतनी्ह आफनक माग्बाि पमछ ्िे का छै ननन, जबसत पिमेशिले आफना से्क्हकक आदे यले मतनी्हलाई तसक गन् आजा मदनुभएकक मिएन।