हराएको भेडा, हराएको सिका, र उडना छोरा लूक ा १५:१-३२ 1 तब सबै कर उठाउनेहर र पापीहर उहाँ को कुरा सुन उहाँ कहाँ आए। २ अनन फररसीहर र शासीहरले गनगन गर् भने , “यस माननसले पापीहरलाा सागत गर् र नतनीहरसँगै खानपान गर् ।” ३ अनन उहाँ ले नतनीहरलाा यो दृा् भनुभयो, ४ नतमीहरममे कुनचानहं माननस होला जसको सयवटा भेडा रन् र यनर उसले एउटा हरायो भने , उसले उनानय भेडालाा उजाडसानमा रोडे र हराएको भेडालाा नभेटेसम खोजै न? ५ अनन जब उसले तो भेटाउँ र, तब उसले खुशी हँ रै तसलाा आफनो काँ धमा राखर। ६ अनन घर फक्पनर, उसले आफना साथीहर र नरमेकीहरलाा बोलाउँ र र भनर, ‘मसँग आनन गर, नकननक मैले मेरो हराएको भेडा भेटाएको रु ।’ ७ म नतमीहरलाा भनरु , तसरी नै पशाचापको आवशकता नपन् उनानय धम् माननसहरभना पशाचाप गन् एक जना पापीको लानग सग्मा बढी आनन हनेर। ८ अथवा कुन सीसँग रशवटा चाँ रीका नसका रन् र एउटा हरायो भने , के तसले बची बालेर घर बढारे र तो नभेटाएसम मेहनतपूव्क खोजजन र? ९ अनन जब उसले तो हराएको नसका भेटाउँ रे, उसले आफना साथीहर र नरमेकीहरलाा बोलाएर भनरे , ‘मसँग आनन गर, नकननक मैले हराएको नसका पाएकी रु ।’ १० तसरी नै, म नतमीहरलाा भनरु , पशाचाप गन् एक जना पापीको लानग परमेशरका सग्रूतहरको उपजसनतमा आनन हनर। ११ अनन उहाँ ले भनुभयो, “ एक जना माननसका रु ा रोरा नथए। १२ कानरो रोरोले आफनो बुबालाा भनो, “बुबा, मेरो समनचको भाग मलाा नरनुहोस्।” अनन उसले आफनो समनच उनीहरलाा बाँ नडनरयो। १३ अनन धेरै नरन ननबतरै कानरो रोराले सबै थोक बटु लेर टाढा रे शमा याता सुर गय्। तहाँ उसले आफनो समनच चरम सुखमा उडाइनरयो। १४ अनन जब उसले सबै खच् गर् यो, तस रे शमा ठूलो अननकाल पय्; र ऊ अभावमा पन् थालो। 1
१५ अनन ऊ तस रे शको एक जना नागररककहाँ गयो र काममा लागो; अनन उसले उसलाा आफनो खेतमा सुँगुर चराउन पठायो। १६ अनन सुँगुरहरले खाने भुसाले उसले आफनो पेट भन् चाहनो: तर कसैले पनन उसलाा केही नरएन। १७ अनन जब उसलाा होश आयो, उसले भनो, 'मेरो बुबाका कनत जालारारी नोकरहरसँग पशर रोटी र, अनन म त भोकले मर् रु!' १८ म उठे र बुबाकहाँ जानेरु र उहाँ लाा भनेरु, बुबा, मैले सग्को नवरुमा र तपाांको अगानड पाप गरे को रु । १९ अनन अब म तपाांको रोरा भननन योगको रै न। मलाा तपाांको जालारारी नोकरहरममे एक बनाउनु होस्। २० अनन ऊ उठो र आफनो बुबाकहाँ गयो। तर ऊ धेरै टाढा हँ रा नै उसको बुबाले उसलाा रे खे र रया रे खाए। अनन रौडे र गएर उसको घाँ टीमा घोपो परे र उसलाा माा खाए। २१ अनन रोराले उसलाा भनो, बुबा, मैले सग्को नवरुमा र तपाांको दनृमा पाप गरे को रु , र अब म तपाांको रोरा भननन योग रै न। २२ तर बुबाले आफना नोकरहरलाा भने , 'सबैभना रामो लुगा लाय र यसलाा लगाइरे य; र यसको हातमा औंठी र खुटामा जुचा लगाइरे य।' २३ अनन मोटो बारो यहाँ लाऊ, र तसलाा मार, अनन हामी खाएर रमाइलो गरौं। २४ नकननक यो मेरो रोरा मरे को नथयो, र फेरर जीनवत भएको र; हराएको नथयो, र अनहले भेनटएको र। अनन नतनीहर आनजनत हन थाले। २५ अब उसको जेठो रोरा खेतमा नथयो। ऊ घरको ननजक आइपुगा, उसले बाजा बजाउँ रै र नाचरै गरे को सुने। २६ अनन उसले नोकरहरममे एक जनालाा बोलाएर यी सबै कुराहरको अथ् के हो भनेर सोमो। २७ अनन उसले उसलाा भनो, “नतमो भाइ आएको र; अनन नतमो बुबाले मोटो बारो काट् नुभएको र, नकनभने उसले उसलाा सुरन्त रपमा सागत गरे को र।” २८ तो केटो ररसायो र नभत जान मानेन। तसैले उसको बुबा बानहर आएर उसलाा नब्ी गरे । २९ अनन उसले आफनो बुबालाा भनो, “हे र, यनतका वर्रेजख म तपाांको सेवा गर् आएको रु , र कनहलै तपाांको आजा उल्न गरे को रै न। तैपनन तपाांले मलाा मेरा साथीहरसँग रमाइलो गन् कनहलै एउटा पाठो पनन नरनुभएन। ३० तर जब तपाांको यो रोरा आयो, जसले तपाांको सबै समनच वेशाहरसँग उडाएको र, तपाांले तसको लानग मोटो बारो मानु् भयो। ३१ अनन उसले उसलाा भनो, “रोरा, नतमी त सधै मसँग रौ, अनन मेरो सबै कुरा नतमै हो।” ३२ हामीले आनन मनाउनु र खुसी हनु उनचत नथयो, नकननक नतमो यो भाइ मरे को नथयो, तर फेरर जीनवत भएको र; हराएको नथयो, तर फेरर भेनटएको र।
2