Skip to main content

Marathi - The Christian Custom of Giving Alms

Page 1

दान दे णाया ख्रन प्ा दान - गरीब लोकां ना ददले जाणारे कपडे , अन दकंवा पैसे

शुभ वर्त ान रुमी लोकां नी पाहावे मणहन तां ा​ासतोर दानधत् कर नये, याची काळजी घा; नाहीरर सगा् रील रुता​ा दपताकडहन रुमाला पदरतळ दतळणार नाही. मणहन जेवा रह दानधत् कररोस, रेवा ढोंगी लोकां पताणे सभासानां र व रसां वर रणदशंग वाजवह नकोस, यासाठी की लोकां ना गौरव दतळावा. ती रुमां ला खरोखर सां गरो, तां ना तां चे पदरतळ दतळाले आहे . परं रु जेवा रह दानधत् कररोस, रेवा रुझा उजवा हाराने काय केले आहे , हे रुझा डावा हाराला कळह दे ऊ नकोस; यासाठी की रुझा दानधत् गुप राहावा; आदण जो गुपपणे पाहरो रो रुझा दपरा सरव रुला उघडपणे पदरतळ दे ईल. ततय ६:१-४ रेवा येशहने उतर ददले, “ एक ताणहस यरशलेतपासहन यरीहोकडे जार होरा. वाटे र ताला चोरां नी गाठले. तां नी ताचे कपडे काढहन घेरले, ताला जखती केले आदण ताला अध्तेला सोडहन दनघहन गेले. योगायोगाने ताच तागा् ने एक याजक जार होरा. ताने ताला पाहराच रो दु सऱया दकनाऱयाने दनघहन गेला. ताचपताणे, एक लेवीही रेथे असराना येऊन ताला पाहन दु सऱया दकनाऱयाने दनघहन गेला. पण एक शोतरोनी ताणहस पवास करर असराना ता​ा​ाजवळ आला. ताने ताला पाहराच ताला ताची दया आली. रो ता​ा​ाकडे गेला आदण रेल व दारारस ओरहन ता​ा​ा जखता बां धला. ताने ताला आपला जनावरावर बसवहन एका धत्शाळे र आणले आदण ताची काळजी घेरली. दु सऱया ददवशी दनघराना ताने दोन पेन काढहन धत्शाळे ा​ा तालकाला ददले आदण ताला मणाला, ‘याची काळजी घे; रह जे काही अदधक खच् करशील, रे ती परर आलावर रुला परर करीन.’” आरा, चोरां ा​ा हारी सापडलेला ता ताणसाचा शेजारी या दरघां पैकी कोण होरा असे रुला वाटरे? रो मणाला, जाने ता​ा​ावर दया दाखवली रो. रेवा येशह ताला मणाला, जा आदण रहही रसेच कर. लहक १०:३०-३७ उलट, रुता​ाजवळ जे आहे तां रच दान करा; मणजे पाहा, रुता​ासाठी सव् काही शुद होईल. लहक ११:४१ रुता​ाजवळ जे आहे रे दवका आदण दान करा; सरवसाठी कधीही न जीण् होणाऱया दपशवा रयार ठे वा; सगा् र असा खदजना दतळवा जो कधीही संपर नाही, दजथे चोर पोहोचर नाही आदण कीडही ताला खराब करर नाही. कारण रुतचा खदजना दजथे आहे , दरथेच रुतचे हदयही असेल. लहक १२:३३-३४


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Marathi - The Christian Custom of Giving Alms by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu