ज्युबिल प्रक १ १ आणक असे झाले ्ी, इसारल लो् णिसर दे शातून बाहे र पडलाया पणहला वर्, णतसऱ्ा िणहनात, िणहनाया सोळावा णदवशी, [इ.स. २४५०] दे वाने िोशेला सां णितले: ‘तू पव्तावर िाझा्डे ्े , आणक िी तुला णन्िशासाया व आजेया दोन दिडी पाटा दे ईन, जा िी णलणहला आहे त, मकहे तू ता णश्वशील.’ २ आणक िोशे दे वाया पव्तावर चढला, आणक परिेशराचे तेह सीना् पव्तावर राणहले, आणक सहा णदवस र्ा िेघाने तावर छा्ा घातली. ३ आणक सातवा णदवशी ताने ढिाया िधातून िोशेला हा् िारली, आणक परिेशराया िौरवाचे स्प पव्ताया णशखरावर धिधिता अगीसारखे होते. ४ आणक िोशे चाळीस णदवस व चाळीस राती पव्तावर होता, आणक दे वाने ताला णन्िशासाया व साकाया सव् णदवसां या णवभािकीचा पूव्चा व नंतरचा इणतहास णश्वला. ५ आणक तो मकाला: ‘्ा पव्तावर िी तुला हे ्ाही वचन सां िेन ता पते् वचना्डे तुझे िन वळव, आणक ते र्ा पुस्ात णलहन ठे व, मकहे तां या णपढानणपढा हे पाह श्तील ्ी, आह सीना् पव्तावर िी तुझाबरोबर तां या णपढां साठी हो ्रार साणपत ्रत आहे , ताचे उलंघन ््न तां नी ्ेलेला सव् दु ष्तां बयल िी तां ना ्से सोडून णदले नाही. ६ आणक असे होईल ्ी, हेवा ्ा सव् िोषी तां यावर ्ेतील, तेवा ते ओळखतील ्ी, तां या सव् णनक््ां िधे व सव् ््तीि ं धे िी तां यापेया अणध् नीणतिान आहे आणक िी खरोखर तां यासोबत होतो हे ही ते ओळखतील. ७ आणक आह िी तुला हे हे सव् शब सां ित आहे , ते तू सतवसाठी णलहन ठे व; ्ारक जा दे शाणवर्ी िी तां चे पूव्ह, अबाहाि, इसहा् व ्ा्ोब ्ां ना शपथपूव्् सां णितले होते ्ी: ‘िी तुिया वंशहां ना दू ध व िधाने वाहकारा दे श दे ईन,’ ता दे शात तां ना नेणापूव्, िला तां चा णवदोह आणक तां चा ताठरपका िाहीत आहे . ८ आणक ते खाऊन त्प होतील, आणक ते पर्ी् दे वां ्डे वळतील; अशा दे वां ्डे हे तां ना तां या ्ोकताही सं्टातून सोडवू श्त नाहीत; आणक ही साय तां याणवया साय मकून ऐ्ली हाईल. ्ारक ते िाझा सव् आजा णवसरतील, िी तां ना णदलेला सव् िोषी णवसरतील, आणक ते परराष्ी्ां या िािे, तां या अशुातेया िािे, आणक तां या लजेया िािे चालतील, आणक तां या दे वां ची सेवा ्रतील; आणक हा िोषी तां यासाठी अडथळा, सं्ट, केश आणक सापळा ठरतील. ९ आणक पुषळ लो् नाश पावतील व तां ना बंणदवान ्ेले हाईल आणक ते शतूया हाती लाितील, ्ारक तां नी िाझे णन्ि व िाझा आजा, िाझा ्राराचे सक, िाझे शबाथ, आणक तां यािधे िी सतवसाठी पणवत ्ेलेले िाझे सान, आणक दे शाया िधभािी िी सतवसाठी पणवत ्ेलेले िाझे णनवासिंडप
व िाझे पणवतसान, ्ा सवाव चा ताि ्ेला आहे ; ्ासाठी ्ी, िी तावर िाझे नाव ठे वावे आणक ते (तेथे) वसी ्रावे . १० आणक ते सतवसाठी उं च हािा, झाडीझुडपे व ्ोरलेला िूत् बां धतील आणक पते् हक आपापला (्ोरलेला िूत्ची) उपासना ्रील, हेके््न ते िाि्गष होतील; आणक ते आपला िुलां चा बळी भुतां ना व तां या अंतव्रकातील चु्ीया सव् ््तां ना दे तील. ११ आणक िी तां या्डे सायीदार पाठवीन, मकहे िी तां याणवया साय दे ईन; परं तु ते ऐ्कार नाहीत, आणक सायीदारां नाही ठार िारतील; आणक हे णन्िशासाचा शोध घेतात तां चा ते छळ ्रतील; आणक िाझा डोळां देखत दु षता ्रणासाठी ते सव््ाही रय ्रतील व बदलून टा्तील. १२ आणक िी तां यापासून िाझे िुख लपवीन, आणक िी तां ना बंणदवासासाठी, भक मकून व खाऊन टा्णासाठी परराष्ी्ां या हाती सोपवीन; आणक िी तां ना दे शाया िधातून ्ाढू न टा्ीन आणक परराष्ी्ां िधे पां िवीन. १३ आणक ते िाझा सव् णन्ि, िाझा सव् आजा आणक िाझे सव् ना् णवसरतील आणक हसे अिावसा, शबाथ, सक, जुणबली आणक णन्ि ्ां ्डे भर्टतील. १४ आणक ्ानंतर ते परराष्ी्ां िधून पूक् अंतव्रकाने , पूक् णहवाने आणक पूक् शकीणनशी िाझा्डे वळतील; आणक िी तां ना सव् परराष्ी्ां िधून र्त ्रीन; आणक ते िला शोधतील, मकहे हेवा ते पूक् अंतव्रकाने व पूक् णहवाने िला शोधतील, तेवा िी तां ना सापडे न. १५ आणक िी तां ना नीणतितासह णवपुल शां ती प्ट ्रीन, आणक िी िाझा संपूक् हद्ाने व िाझा संपूक् णहवाने तां यातील सरळपकाचे रोप ्ाढू न टा्ीन; आणक ते शाप नवे , तर आशीवा् द होतील; आणक ते शेपूट नवे , तर िस् होतील. १६ आणक िी तां यािधे िाझे पणवतसान उभारीन, आणक िी तां याबरोबर राहीन, आणक िी तां चा दे व होईन आणक ते सताने व नीणतिताने िाझे लो् होतील. १७ आणक िी तां ना सोडून दे कार नाही ण्ंवा तां ना अप्शी होऊ दे कार नाही; ्ारक िी तां चा दे व परिेशर आहे . १८ आणक िोशे पालथा पडून पाथ्ना ्् लािला आणक मकाला, ‘हे परिेशरा, िाझा दे वा, तुझा लो्ां ना व तुझा वतनाला सोडून दे ऊ न्ोस, ्ासाठी ्ी ते आपला अंतव्रकाया चु्ीया िािा् वर भर्टतील; आणक तां ना तां चे शतू, मकहे परराष्ी् लो्ां या हाती सोपवू न्ोस, ्ासाठी ्ी ते तां यावर राज ्् न्ेत आणक तां ना तुझाणवया पाप ्रणास पव्व ्् न्ेत. १९ हे पभू , तुझा लो्ां वर तुझी द्ा वाढू दे , आणक तां यािधे सरळ आता णनिा् क ्र; आणक बेणल्ारया आताला तां यावर राज ्् दे ऊ न्ोस, हेके््न तो तुझासिोर तां यावर दोरारोप ्रील आणक तां ना सव् नीणतिािाव पासून हाळात अड्वेल, ्ासाठी ्ी ते तुझा दषीसिो्न नष वावेत. २० परं तु ते तुझे लो् व तुझा वारसा आहे त, जां ना तू आपला िहान सािरा् ने णिसऱ्ां या हातून सोडवले आहे स; तां या