सैत ान आणि राकस सावध व दक राहा; कारि तुमचा शत् सैतान, गर्ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
पेटा े ्क उत्प ३:१-१५ १ आता, परमाशर दा वाना णनमा् ि कालाला रानातपल कोिताहप पश्पाका तो सप् अणधक ध्त् होता. आणि तो ता सपला मिाला, “हो्, दा वाना असा मटला आहा का कप, तुमप बागातपल पताक झाडाचा िळ खाऊ न्ा?” २ आणि तप सप सापाला मिालप, “आमप बागातपल झाडां चप िळा खाऊ शकतो.” ३ परं तु बागाचा मध्ागप असलाला झाडाचा िळाणवष्प दा वाना मटला आहा कप, तुमप ता खाऊ नका णकंवा ताला सश्हप कर नका, नाहपतर तुमप मराल. ४ आणि सप् ता सपला मिाला, “तुमप खणचत मरिार नाहप.” ५ कारि दा वाला माहपत आहा कप, जा णदवशप तुमप ता खाल, ता णदवशप तुमचा डोळा उघडतपल आणि तुमप दा वां सारखा वाल, चां गला आणि वाईट ओळख् शकाल. ६ आणि रावा ता सपना पाणहला कप ता झाड खाणासासप चां गला, णदसा्ला सुंदर आणि शहािा होणासासप इष आहा , तावा णतना ताचा िळ घातला आणि खाला; आणि णतचाबरोबर असलाला णतचा पतपलाहप णदला; आणि तानाहप खाला. ७ आणि ता दोघां चा डोळा उघडला, आणि आपि नग आहोत हा तां ना समरला; तावा तां नप अंणरराचप पाना एकत णशव्न सतवसासप कमरा चा वस बनवला. ८ आणि णदवसाचा थंड वाळप बागात णिरत असलाला परमाशर दा वाचा आवार तां नप ऐकला; तावा आदाम आणि ताचप पतप परमाशर दा वाचा साण्धापास्न बागातपल झाडां मधा लप्न बसला. ९ आणि परमाशर दा वाना आदामाला बोलाव्न णवचारला, “त् कोसा आहा स?” १० आणि तो मिाला, “मप बागात तुझा आवार ऐकला आणि मप नग असलामुळा मला ्पतप वाटलप; मि्न मप लप्न बसलो.” ११ आणि तो मिाला, त् नग आहा स हा तुला कोिप सां णगतला? जा झाडाचा िळ खाऊ नकोस अशप मप तुला आजा कालप होतप, ता त् खाला आहा स का? १२ आणि तो माि्स मिाला, “रप सप त् माझासोबत राहणासासप णदलप होतपस, णतना मला ता झाडाचा िळ णदला आणि मप ता खाला.”
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
१३ आणि परमाशर दा वाना ता सपला णवचारला, “त् हा का् काला आहा स?” तप सप मिालप, “सपा् ना मला िसवला आणि मप ता खाला.” १४ आणि परमाशर दा व सपा् ला मिाला, “त् हा कृत कालामुळा, सव् गुरां पाका आणि रानातपल पताक शापदापाका त् अणधक शाणपत आहा स; त् आ्ुष्र पोटावर सरपटत णिरशपल आणि ध्ळ खाशपल.” १५ आणि मप तुझात व सपमधा, आणि तुझा संततपत व णतचा संततपत वैर णनमा् ि करपन; तप तुझा डोका सा चाल आणि त् णतचप टाच सा चशपल. आणि जां चामागा ता वण्चार करत गाला आहा त, ता ्ुतां ना ता ्ापुढा आपला ्ज अप्ि करिार नाहपत. तां चा णपढानणपढा हा तां चासासप का्मचा णन्म असाल. लावप् १७:७ तां नप दा वाला नवा , तर सैतानां ना ्ज काला; जा दै वतां ना ता ओळखत नवता, नुकताच उद्ास आलाला नवपन दै वतां ना, जां ना तुमचा प्व्र ण्ऊ शकला नाहपत. अनुवाद ३२:१७
इणतहास आणि सैतान इसाएलाचा णवरु उ्ा राणहला आणि ताना दावपदाला इसाएलां चप गिना करणास णचथावला. १ इणतहास २१:१ आणि ताना उं च णसकािां सासप, ्ुतां सासप आणि ताना बनवलाला वासरां सासप ्ारक नामला. २ इणतहास ११:१५
कणवता ई्ोब १:१-२२ १ ऊर दा शात ई्ोब नावाचा एक माि्स होता; तो णनषलंक, सरळ, परमाशराचा ्् बाळगिारा आणि वाईटापास्न द् र राहिारा होता. २ आणि ताला सात मुलगा व तपन मुलप झाला. ३ ताचप संप्प सात हरार मेढा, तपन हरार उं ट, पाचशा बैलां चा रोडा, पाचशा गाढवप आणि एक मोसा कुटुं ब होता; तामुळा तो प्व्कडपल सव् मािसां मधा शार होता. ४ आणि ताचा पुत आपापला घरप राऊन मारवानप करत असत; आणि तां नप आपला तपन बणहिप ंनाहप तां चासोबत खाणाणपणासासप बोलाव्न घातला. ५ आणि असा झाला कप, तां चा मारवानपचा णदवस संपलावर ई्ोबाना तां ना पणवत करणासासप पासवला आणि सकाळप लवकर उस्न ता सवाव चा संखानुसार होमाप्िा कालप; कारि ई्ोब मिाला, “असा अस् शकता कप माझा मुलां नप पाप काला असाल आणि आपला अंतवकरिात दा वाला शाप णदला असाल.” ई्ोब सतत असाच करत असा. ६ एका णदवशप दा वाचा पुत परमाशरापुढा हरर होणास आला आणि तां चामधा सैतानहप आला. ७ आणि परमाशर सैतानाला मिाला, “त् कोस्न आला आहा स?” तावा सैतानाना परमाशराला उ्र णदला, “मप पृथपवर इकड्न णतकडा णिरत होतो व णतचावर वर-खालप णहं डत होतो.” ८ आणि परमाशर सैतानाला मिाला, “त् माझा सावक ई्ोब ्ाचा णवचार काला आहा स का्? पृथपवर ताचासारखा दु सरा कोिप नाहप; तो णनषलंक व नपणतमान मनुष अस्न दा वाचा ्् बाळगतो आणि वाईटापास्न द् र राहतो.” ९ तावा सैतानाना परमाशराला उ्र णदला, “्ोब णवनाकारि दा वाला घाबरतो का्?”
2
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
१० त् ताचा स्ोवतप, ताचा घरा्ोवतप आणि ताचा सव् मालम्ा्ोवतप चोहपकडा कुंपि घातला नाहप का? त् ताचा हातां चा कामाला आशपवा् द णदला आहा स आणि दा शात ताचप संप्प वाढलप आहा . ११ परं तु आता आपला हात पुढा करन ताचा सव् मालम्ाला सश् कर, मिरा तो तुझा तोंडावरच तुला शाप दा ईल. १२ आणि परमाशर सैतानाला मिाला, “पाहा, ताचा सव् काहप तुझा हातात आहा ; िक ताचावर आपला हात टाक् नकोस.” मि्न सैतान परमाशराचा साण्धात्न णनघ्न गाला. १३ आणि एका णदवशप ताचा मुलगा व मुलप आपला थोरला ्ावाचा घरप रावि करत व दाकारस पपत होता. १४ आणि ई्ोबाकडा एक द् त आला आणि मिाला, “बैल नां गरिप करत होता आणि गाढवा तां चारवळ चरत होतप.” १५ आणि सबाई लोकां नप तां चावर हला करन तां ना घाऊन गाला; इतकाच नवा तर, तां नप तलवारपचा धारा ना सावकां ना सार मारला; आणि हा तुला सां गा्ला मप एकटाच वाचलो आहा . १६ तो बोलत असतानाच, आिखप एक रि आला आणि मिाला, “दा वाचा अगप आकाशात्न खालप पडला आहा , आणि ताना मेढरा व सावक ्ां ना राळ् न ्स काला आहा ; आणि हा तुला सां गा्ला कावळ मप एकटाच वाचलो आहा .” १७ तो बोलत असतानाच, आिखप एक रि आला आणि मिाला, “खाल्ां नप तपन टोळा करन उं टां वर हला काला आणि तां ना घाऊन गाला; इतकाच नवा, तर तां नप तलवारपना सावकां ना सार मारला; आणि हा तुला सां गा्ला मप एकटाच वाचलो आहा .” १८ तो बोलत असतानाच, दु सरा एक रि आला आणि मिाला, “तुझा मुलगा व मुलप तां चा थोरला ्ावाचा घरप रावत व दाकारस पपत होता.” १९ आणि पाहा, रानात्न एक मोसा वादळ आला आणि ताना मंणदराचा चारहप कोपऱ्ां ना तडाखा णदला, आणि ता तरि मािसां वर कोसळला, आणि ता माला; आणि तुला हा सां गा्ला मप एकटाच वाचलो आहा . २० मग ई्ोब उसला, ताना आपला वस िाडला, डोकाचा मुंडन काला आणि रणमनपवर पालथा पड्न दा वाचप उपासना कालप. २१ आणि मिाला, मप माझा आईचा ग्ा् त्न नग आलो आणि नगच परत राईन: परमाशराना णदला आणि परमाशरानाच परत घातला; परमाशराचा नावाला धन असो. २२ ्ा सव् गोषपत ई्ोबाना पाप काला नाहप, णकंवा दा वावर णवनाकारि दोषारोपहप काला नाहप. ई्ोब २:१-७ पुना असा एक णदवस आला कप दा वाचा पुत परमाशरापुढा हरर होणास आला आणि तां चामधा सैतानहप परमाशरापुढा हरर होणास आला. २ आणि परमाशर सैतानाला मिाला, “त् कोस्न आला आहा स?” सैतानाना परमाशराला उ्र णदला, “मप पृथपवर इकड्न णतकडा णिरत होतो व णतचावर वर-खालप णहं डत होतो.” ३ आणि परमाशर सैतानाला मिाला, “त् माझा सावक ई्ोब ्ाचा णवचार काला आहा स का? पृथपवर ताचासारखा दु सरा कोिप नाहप; तो णनषलंक व नपणतमान मनुष अस्न दा वाचा ्् बाळगतो आणि वाईटापास्न द् र राहतो. त् णवनाकारि ताचा नाश करणासासप मला ताचाणवरु पवृ् कालास, तरपहप तो आपला पामाणिकपिा णटकव्न आहा .” ४ तावा सैतानाना परमाशराला उ्र णदला, “तचाचा बदलात तचा, हो्, माि्स आपला पािां सासप आपला सव्स दा ईल.” ५ पि आता आपला हात पुढा करन ताचा हाडाला व मां साला सश् कर, मिरा तो तुझा तोंडावरच तुला शाप दा ईल. ६ आणि परमाशर सैतानाला मिाला, “पाहा, तो तुझा हातात आहा ; पि ताचा रपव वाचव.” ७ मग सैतान परमाशराचा साण्धात्न बाहा र पडला आणि ताना ई्ोबाला ताचा पा्ाचा तळवापास्न डोकाप्वत ््ंकर गळवां नप पपणडत काला.
3
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
हो्, तां नप आपलप मुला व मुलप सैतानां ना बळप णदलप, सोतसंणहता १०६:३७ आणि तां नप मला चां गलाचा बदलात वाईट आणि माझा पामाचा बदलात दा ष णदला आहा . ताचावर एका दु ष मािसाला नामा आणि सैतानाला ताचा उरवपकडा उ्ा करा. सोतसंणहता १०९:५-६
्णवषवािप हा प्ातपुता, लुणसिर, त् सगा् त्न कसा पडलास! राष्ां ना दु ब्ळ करिारा त् , रणमनपवर कसा पाडला गालास! कारि त् आपला मनात मटला आहा स, मप सगा् त राईन, मप माझा णसंहासन दा वाचा ताऱ्ां पाका उं च करपन: मप उ्रा कडपल स्ाचा पव्तावर बसान: मप ढगां चा उं चपचा वर राईन; मप परमाशरासारखा होईन. तरपहप तुला पाताळात, खडाचा कासावर खालप आिला राईल. ्श्ा १४:१२-१५ ्हा जाल २८:११-१९ ११ णशवा्, परमाशराचा संदाश मला आला, तो असा कप, १२ हा मनुषाचा पुता, त् स्रचा रारावर णवलाप कर आणि ताला मि, परमाशर दा व असा मितो; त् जानाना पररप्ि् आणि सौंद्ा् ना णनद्ष अस्न, सव् गोषपच ं ा कळस आहा स. १३ त् दा वाचा बागात, एदा नमधा होतास; पताक मौलवान रत तुझा आवरि होता, साणड् ्स, पुषरार आणि णहरा, वैड्््, गोमाद आणि ्ासा, नपलम, पाच् आणि माणिक, आणि सोना: जा णदवशप तुझप णनणम्तप झालप, ता णदवशप तुझा डिां चप आणि बासरप ंचप कलाकुसर तुझात त्ार झालप होतप. १४ त् आचादन करिारा अण्णषक करब आहा स; आणि मपच तुला तसा नामला आहा : त् दा वाचा पणवत पव्तावर होतास; त् अणगम् दगडां चा मध्न णहं डलास. १५ जा णदवसापास्न तुझप णनणम्तप झालप, ता णदवसापास्न तुझात अधम् आढळा प्वत त् आपला मागाव त णनषलंक होतास. १६ तुझा वापाराचा णवपुलतामुळा तां नप तुझात णहं साचार ्रला आहा आणि त् पाप काला आहा स; मि्न मप तुला दा वाचा पव्तावरन अपणवत मि्न बाहा र टाकपन आणि हा आचादन करिाऱ्ा करब, मप तुला अणगम् दगडां चा मधात्न नष करपन. १७ तुझा सौंद्ा् मुळा तुझा मन गवा् ना िुगला, तुझा तारामुळा त् तुझा जान भष कालास: मप तुला रणमनपवर िाक्न दा ईन, मप तुला रारां समोर सा वपन, मिरा ता तुला पाहतपल. १८ त् आपला असंख दु षमाव नप व आपला वापारातपल अधमा् ना आपलप पणवत्ाना अपणवत कालप आहा त; मि्न मप तुझामध्न अगप बाहा र काढपन, तो तुला ्स करपल, आणि तुला पाहिाऱ्ा सवाव चा दा खत मप तुला पृथपवर राख करपन. १९ लोकां मधा रा तुला ओळखतात ता सव् तुला पाहन आश््चणकत होतपल; त् एक दहशत बनशपल आणि तुझा अससत पुना कधपहप राहिार नाहप. आणि ताना मला महा्ारक ्होशवाला परमाशराचा द् तासमोर उ्ा असलाला आणि सैतान ताला णवरोध करणासासप ताचा उरवपकडा उ्ा असलाला दाखवला. आणि परमाशर सैतानाला मिाला, “हा सैताना, परमाशर तुला णधकारो; जा परमाशराना ्रशलामाचप णनवड कालप आहा , तोच तुला णधकारो: हा आगपत्न बाहा र काढलाला णनखारा नाहप का?” रखऱ्ा ३:१-२
4
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
शु् वत्म ान आणि पाण षतांच प कृ ता म्् ४:१-११ १ मग आताना ्ाश्ला सैतानाकड्न मोहात पाडणासासप रानात नाला. २ आणि रावा ताना चाळपस णदवस व चाळपस रातप उपवास काला, तावा ताला नंतर ््क लागलप. ३ आणि रावा मोहात पाडिारा ताचाकडा आला, तावा तो मिाला, “रर त् दा वाचा पुत असशपल, तर ्ा दगडां ना ्ाकरप बनवणाचप आजा दा .” ४ पि ताना उ्र णदला, “ असा णलणहला आहा कप, मनुष कावळ ्ाकरपनाच नवा , तर दा वाचा मुखात्न णनघिाऱ्ा पताक वचनाना रगाल.” ५ मग सैतानाना ताला पणवत शहरात नाला आणि मंणदराचा कळसावर बसवला. ६ आणि तो ताला मिाला, “रर त् दा वाचा पुत असशपल, तर सतवला खालप झोक्न दा ; कारि असा णलणहला आहा कप, ‘तो तुझाणवष्प आपला द् तां ना आजा दा ईल; आणि ता तुला आपला हातां वर उचल्न धरतपल, ्ासासप कप तुझा पा् दगडावर आपट् न घाऊ न्ा.” ७ ्ाश् ताला मिाला, “ असा पुना णलणहला आहा कप, त् आपला दा व परमाशर ्ाचप परपका पाह नको.” ८ पुना, सैतानाना ताला एका अणतश् उं च पव्तावर नाला आणि ताला रगातपल सव् राजा व तां चा वै्व दाखवला; ९ आणि तो ताला मिाला, “रर त् माझापुढा नतमसक होऊन माझप उपासना करशपल, तर मप तुला हा सव् गोषप दा ईन.” १० मग ्ाश् ताला मिाला, “ अहो सैताना, ्ाथ्न णनघ्न रा; कारि असा णलणहला आहा कप, ‘त् परमाशर, आपला दा व, ्ाचपच उपासना करशपल आणि कावळ ताचपच सावा करशपल.’” ११ मग सैतान ताला सोड्न गाला आणि पाहा, दा वद् त ्ाऊन ताचप सावा कर लागला. आणि ताचप कपत् सव् सपरर्ा्र पसरलप; आणि लोकां नप ताचाकडा णवणवध रोगां नप व ्ातनां नप गस असलाला सव् आरारप लोक, ््तगस, वाडा आणि पकाघात झालाला लोक आिला; आणि ताना तां ना बरा काला. म्् ४:२४ ता णदवशप पुषळरि मला मितपल, “प््, प््, आमप तुझा नावाना ्णवषवािप कालप नाहप का? तुझा नावाना ्ुता काढलप नाहपत का? आणि तुझा नावाना पुषळ अद् ्ुत का्् कालप नाहपत का?” म्् ७:२२ संधाकाळ झालावर, तां नप ््तबाधा झालाला पुषळ लोकां ना ताचाकडा आिला; आणि ताना आपला शबाना तप ्ुता काढलप व सव् आरारप लोकां ना बरा काला. म्् ८:१६ म्् ८:२८-३४ २८ आणि रावा तो पलपकडा गग्सानप लोकां चा पदा शात आला, तावा कबरपंमध्न बाहा र ्ािारा , ््तगस दोन रि ताला ्ाटला. ता इतका क्र होता कप, ता मागा् ना कोिपहप राऊ शकत नवता. २९ आणि पाहा, ता ओरड्न मिाला, “हा ्ाश्, दा वाचा पुता, आमचा तुझाशप का् संबंध? त् वाळाआधपच आमाला छळा्ला आला आहा स का?” ३० आणि तां चापास्न बऱ्ाच अंतरावर डु करां चा एक कळप चरत होता. ३१ तावा ता ्ुतां नप ताला णवनवला, “रर त् आमाला बाहा र काढिार असशपल, तर आमाला डु करां चा कळपात राऊ दा .” ३२ आणि तो तां ना मिाला, रा. आणि रावा ता बाहा र आला, तावा ता डु करां चा कळपात गाला; आणि पाहा, डु करां चा तो संप्ि् कळप एका तपव उतारावरन वागाना समुदात धावला आणि पाणात पड्न माला. ३३ आणि रा तां चा रकि करत होता ता पळ् न गाला आणि शहरात राऊन तां नप सव् काहप सां णगतला, आणि ्ुतां नप पछाडलालां ना का् का् झाला होता ताहप सां णगतला. 5
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
३४ आणि पाहा, सव् शहर ्ाश्ला ्ाटा्ला बाहा र आला; आणि रावा तां नप ताला पाणहला, तावा तां नप ताला णवनंतप कालप कप ताना आपला पदा शात्न णनघ्न रावा. ता बाहा र गाला असता, तां नप ताचाकडा ््तबाधा झालाला एका मुका मािसाला आिला. आणि रावा सैतानाला बाहा र काढला, तावा मुका बोल् लागला; आणि लोकसमुदा् आश््चणकत होऊन मि् लागला कप, इसाएलमधा असा कधपहप पाणहला गाला नवता. परं तु परशप मिाला, तो ्ुतां चा अणधपतपचा साहायाना ्ुता काढतो. म्् ९: ३२-३४ आरारप लोकां ना बरा करा, कुररोरां ना शुु करा, मालालां ना णरवंत करा, ्ुता काढा: तुमाला िुकट णमळाला आहा , िुकट ्ा. म्् १०:८ णशषाना आपला गुरपमािा आणि सावकाना आपला सामपपमािा असिा पुरासा आहा . रर तां नप घराचा मालकाला बालझाब्ब मटला आहा , तर ता ताचा घरातपल लोकां ना णकतपतरप अणधक मितपल? म्् १०:२५ कारि ्ोहान काहप खात-पपत नवता, आणि ता मितात कप, ताला ््त लागला आहा . म्् ११:१८ म्् १२:२२-२८ २२ मग ताचाकडा ््तबाधा झालाला, आं धळा व मुका एकाला आिणात आला ; आणि ताना ताला बरा काला, इतका कप तो आं धळा व मुका दोघाहप बोल् आणि पाह लागला. २३ आणि सव् लोक आश््चणकत होऊन मिाला, “हा दाणवदाचा मुलगा नाहप का?” २४ परं तु रावा परुां नप हा ऐकला, तावा ता मिाला, “हा माि्स ्ुता काढत नाहप, तर ्ुतां चा अणधपतप बालझाब्ल ्ाचा साहायाना काढतो.” २५ आणि ्ाश्ना तां चा णवचार ओळखला आणि तां ना मिाला, “ रा राज आपापसात णव्ागला राता, ताचा नाश होतो; आणि रा शहर व घर आपापसात णव्ागला राता, ता णटकत नाहप.” २६ आणि रर सैतानाना सैतानाला बाहा र काढला, तर तो सतवणवरु णव्ागला राईल; मग ताचा राज कसा णटकाल? २७ आणि रर मप बालझाब्लादारा ्ुता काढतो, तर तुमचप मुला कोिाला काढतात? मि्न ताच तुमचा ना्ाधपश होतपल. २८ परं तु रर मप दा वाचा आताचा दारा ्ुता काढतो, तर दा वाचा राज तुमचाकडा आला आहा . २९ नाहपतर, एखा्ा बलवान मािसाला आधप बां धलाणशवा् ताचा घरात णशरन ताचप मालम्ा कशप लुटता ्ाईल? आणि मग तो ताचा घर लुट्न नाईल. जाना ता पारला तो शत् सैतान आहा ; ताचप कापिप मिरा रगाचा अंत आहा ; आणि कापिप करिारा दा वद् त आहा त. म्् १३:३९ आणि पाहा, कनान दा शातपल एक सप ताच पदा शात्न बाहा र आलप आणि ताला हाक मारन मिालप, “हा प््, दाणवदाचा पुता, माझावर द्ा कर; माझा मुलपला सैतानाना िार पछाडला आहा .” म्् १५:२२ पि तो वळ् न पाताला मिाला, “ माझापास्न द् र हो, सैताना; त् माझा मागा् त अडथळा आहा स; कारि तुला दा वाचा गोषप आवडत नाहपत, तर मािसां चा गोषप आवडतात.” म्् १६:२३ आणि ्ाश्ना सैतानाला धमकावला ; आणि तो ताचात्न णनघ्न गाला; आणि ताच किापास्न ता म्ल बरा झाला. म्् १७:१८
6
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
मग तो डावपकडपल लोकां नाहप मिाल, “अरा शाणपतां नो, सैतान व ताचा द् तां सासप त्ार कालाला साव्काणलक अगपत माझापास्न द् र वा.” म्् २५:४१ आणि तो चाळपस णदवस रानात होता, सैतानाना ताचप परपका घातलप; आणि तो वन शापदां बरोबर होता; आणि दा वद् तां नप ताचप सावा कालप. माक् १:१३ आणि संधाकाळप, स््् मावळलावर, तां नप सव् आरारप लोकां ना आणि ्ुतां नप पछाडलाला लोकां ना ताचाकडा आिला. आणि ताना णवणवध रोगां नप आरारप असलाला पुषळ लोकां ना बरा काला, आणि अनाक ्ुता काढलप; आणि ्ुतां ना बोल् णदला नाहप, कारि तप ताला ओळखत होतप. आणि ताना सव् गालपलातपल तां चा स्ा्ानां मधा उपदा श काला आणि ्ुता काढलप. माक् १:३२ , ३४, ३९ आणि आरार बरा करणाचप व ्ुता काढणाचप शकप असावप: आणि ्रशलामहन आलाला शासप मिाला, “ताचारवळ बालझाब्ब आहा आणि तो ्ुतां चा अणधपतपचा साहायाना ्ुता काढतो.” आणि ताना तां ना आपलारवळ बोलाव्न दषां तां नप सां णगतला, “ सैतान सैतानाला कसा बाहा र काढतो?” आणि रर सैतान सतवणवरु उसला आणि णव्ागला गाला, तर तो णटक् शकिार नाहप, ताचा अंत होईल. माक् ३:१५ , २२-२३ , २६ आणि हा ता आहा त रा वाटा चा कडा ला राहतात, णरथा वचन पारला राता; परं तु रावा ता ऐकतात, तावा सैतान लगाच ्ातो आणि तां चा अंतवकरिात पारलाला वचन काढ्न घातो. माक् ४:१५ माक् ५:१-२० १ आणि ता समुदाचा पलपकडा , गदरा लोकां चा पदा शात आला. २ आणि तो रहारात्न बाहा र ्ाताच, लगाच कबरपंमध्न एक माि्स ताला ्ाटा्ला आला, जाचामधा अशुु आता होता. ३ रो कबरपंमधा राहत होता; आणि ताला कोिपहप बां ध् शकला नाहप, साखळां नपसुुा नाहप. ४ कारि ताला अनाकदा बाडा व साखळां नप बां धला गाला होता आणि ताना ता साखळा तोड्न टाकला होता व बाडां चा तुकडा काला होता : तामुळा कोिपहप ताला वश कर शकला नाहप. ५ आणि तो रातंणदवस डोंगरां त व कबरपंत राहत असा; रडत असा व दगडां नप सतवला घा्ाळ करत असा. ६ पि रावा ताना ्ाश्ला दु रन पाणहला, तावा तो धावत गाला आणि ताना ताचप उपासना कालप. ७ आणि तो मोठाना ओरड्न मिाला, “हा ्ाश्, परातर दा वाचा पुता, माझा तुझाशप का् संबंध? मप दा वाचप शपथ घाऊन तुला णवनंतप करतो कप, त् मला छळ् नकोस.” ८ कारि तो ताला मिाला, “ हा अशुु आता, मािसामध्न बाहा र ्ा.” ९ आणि ताना ताला णवचारला, “ तुझा नाव का् आहा ?” ताना उ्र णदला, “माझा नाव लाणग्न आहा , कारि आमप पुषळ आहोत.” १० आणि ताना ताला ख्प णवनंतप कालप कप, ताना तां ना दा शाबाहा र पासव् न्ा. ११ आता ताथा पव्तां रवळ डु करां चा एक मोसा कळप चरत होता. १२ आणि सव् ्ुता ताला णवनव्न मिालप, “आमाला डु करां मधा पासव, मिरा आमप तां चात णशर.” १३ आणि लगाच ्ाश्ना तां ना राणाचप परवानगप णदलप. आणि ता अशुु आता बाहा र पड्न डु करां मधा णशरला; आणि तो कळप ताषाना एका तपव उतारावरन समुदात धावला, (ता सुमारा दोन हरार होता); आणि समुदात बुड्न तां चा मृत् झाला. १४ आणि रा डु करा चारत होता ता पळ् न गाला आणि तां नप शहरात व खाडागावात हप गोष सां णगतलप. का् झाला आहा हा पाहणासासप ता बाहा र गाला.
7
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
१५ आणि ता ्ाश्कडा आला आणि तां नप पाणहला कप, सैतानाना पछाडलाला व सैतानाचा सैन असलाला तो, बसलाला, वसा घातलाला आणि शुुपवर आलाला होता; आणि तां ना ्पतप वाटलप. १६ आणि जां नप हा पाणहला, तां नप सैतानगस मािसाला कसा घडला व डु करां णवष्प कसा घडला, हा तां ना सां णगतला. १७ आणि तां नप ताला आपला पदा शात्न णनघ्न राणाचप णवनंतप करणास सुरवात कालप. १८ आणि रावा तो रहारात आला, तावा जाला ््तबाधा झालप होतप ताना ताचाबरोबर राहणाचप परवानगप णमळावप मि्न ताला पाथ्ना कालप. १९ तरप ्ाश्ना ताला राऊ णदला नाहप, पि ताला मिाला, “ त् आपला णमतां कडा घरप रा आणि प््ना तुझासासप णकतप महान गोषप काला आहा त व तुझावर द्ा कालप आहा , हा तां ना सां ग.” २० आणि तो णनघ्न गाला, आणि ्ाश्ना ताचासासप कालाला महान गोषप डा कापोणलसमधा राहपर कर लागला; आणि सव् लोक आश््चणकत झाला. आणि तां नप पुषळ ्ुता काढलप, आणि पुषळ आरारप लोकां ना तालाना अण्षाक करन बरा काला. माक् ६:१३ माक् ७: २४-३० २४ आणि ताथ्न तो उस्न सोर व सपदोनचा सपमावर गाला आणि एका घरात णशरला, आणि हा कोिालाहप कळ् न्ा असा ताला वाटत होता ; परं तु तो लप्न राह शकला नाहप. २५ कारि एका सपचा लहान मुलपला अशुु ््त लागला होता , णतना ताचाणवष्प ऐकला आणि तप ्ाऊन ताचा पा्ा पडलप. २६ तप सप गपक वंशाचप, म्ळचप णसरोिाणनसचप होतप; आणि णतना ताला णवनंतप कालप कप ताना णतचा मुलपत्न ््त काढावा. २७ पि ्ाश् णतला मिाला, “ आधप मुलां ना तृप होऊ ्ा; कारि मुलां चप ्ाकर घाऊन कुतां ना टाकिा ्ोर नाहप.” २८ आणि णतना ताला उ्र णदला, “हो्, प््; तरपहप माराखालपल कुता मुलां चा उरलाला तुकडा खातात.” २९ आणि तो णतला मिाला, “ ्ा बोलणामुळा त् णनघ्न रा; तुझा मुलपत्न सैतान णनघ्न गाला आहा .” ३० आणि रावा तप आपला घरप आलप, तावा णतला आढळला कप सैतान बाहा र गाला होता आणि णतचप मुलगप पलंगावर झोपलप होतप. पि रावा ताना मागा वळ् न आपला णशषां कडा पाणहला, तावा तो पाताला धमकाव्न मिाला, “ माझापास्न द् र हो, सैताना; कारि तुला दा वाचा गोषप ंचप आवड नाहप, तर मािसां चा गोषपच ं प आवड आहा .” माक् ८:३३ तावा ्ोहानाना ताला उ्र णदला, “गुररप, आमप एकाला तुमचा नावाना ्ुता काढताना पाणहला, पि तो आमचाबरोबर ्ात नाहप; आणि तो आमचाबरोबर ्ात नसलामुळा आमप ताला मनाई कालप.” माक् ९:३८ आता रावा ्ाश् आसवडाचा पणहला णदवशप सकाळप उसला, तावा तो पथम मरप्ा मगाणलनपला णदसला, णरचात्न ताना सात ्ुता काढलप होतप. आणि रा णवशास सा वतात तां चामागा हप णचना ्ातपल; ता माझा नावाना ्ुता काढतपल; ता नवपन ्ाषा बोलतपल; माक् १६:९ , १७ ल्क ४:१-१३ १ आणि ्ाश् पणवत आताना पररप्ि् होऊन ्ाद् न नदपत्न परत आला, आणि आताचा पारिाना तो रानात गाला. २ चाळपस णदवस सैतानाना ताचप परपका घातलप. ता णदवसां त ताना काहपहप खाला नाहप; आणि ता णदवस संपलावर ताला ््क लागलप. ३ आणि सैतान ताला मिाला, “रर त् दा वाचा पुत असशपल, तर ्ा दगडाला ्ाकर बनणाचप आजा दा .”
8
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
४ आणि ्ाश्ना ताला उ्र णदला, “ असा णलणहला आहा कप, मनुष कावळ ्ाकरपनाच नवा , तर दा वाचा पताक वचनाना रगाल.” ५ आणि सैतानाना ताला एका उं च पव्तावर नाऊन, एका किात रगातपल सव् राजा ताला दाखवलप. ६ आणि सैतान ताला मिाला, “हा सव् सामर् आणि ताचा गौरव मप तुला दा ईन; कारि ता मला सोपवणात आला आहा ; आणि जाला पाणहरा ताला मप ता दा ईन.” ७ मि्न रर त् माझप उपासना करशपल, तर सव् काहप तुझा होईल. ८ तावा ्ाश् ताला मिाला, “ माझापास्न द् र हो, सैताना; कारि असा णलणहला आहा कप, त् परमाशर, आपला दा व, ्ाचप उपासना करशपल आणि कावळ ताचपच सावा करशपल.” ९ आणि ताना ताला ्रशलामला आिला आणि मंणदराचा कळसावर बसव्न ताला मटला, “रर त् दा वाचा पुत असशपल, तर ्ाथ्न खालप उडप मार.” १० कारि असा णलणहला आहा कप, तो तुझा रकिासासप आपला द् तां ना आजा दा ईल. ११ आणि ता तुला आपला हातां वर उचल्न धरतपल, ्ासासप कप तुझा पा् दगडावर आपट् न घाऊ न्ा. १२ तावा ्ाश्ना ताला उ्र णदला, “ असा मटला आहा कप, त् आपला दा व परमाशर ्ाचप परपका पाह नकोस.” १३ आणि रावा सैतानाना सव् परपका संपवला, तावा तो काहप काळासासप ताचापास्न द् र गाला. आणि स्ा्ानात एक माि्स होता, जाला अशुु सैतानाचा आता लागला होता आणि तो मोठाना ओरडला. तावा ्ाश्ना ताला धमकाव्न मटला, “ शां त राहा आणि ताचात्न बाहा र ्ा.” आणि रावा सैतानाना ताला मधाच टाकला, तावा तो ताचात्न बाहा र आला आणि ताला कोितपहप इरा झालप नाहप. ल्क ४:३३,३५ आणि पुषळ लोकां त्न ्ुताहप बाहा र पड्न ओरड्न मि् लागलप, “त् दा वाचा पुत ण्स आहा स.” तावा ताना तां ना धमकाव्न बोल् णदला नाहप, कारि तो ण्स आहा हा तां ना माहपत होता. ल्क ४:४१ कारि ्ोहान बासपसा ्ाकर खात नवता व दाकारस पपत नवता; तरपहप तुमप मिता कप, ताला ््त लागला आहा . ल्क ७:३३ आणि जा सस्ा दु ष आतां पास्न व आरारां पास्न बऱ्ा झाला होता, तां पैकप एक मिरा मगाणल्ा मरप्ा, णरचात्न सात ्ुता बाहा र पडलप होतप, ल्क ८:२ वाटा चा कडा ला असलाला ता आहा त रा ऐकतात; तावा सैतान ्ातो आणि तां चा अंतवकरिात्न वचन काढ्न घातो, ्ासासप कप तां नप णवशास सा व् न्ा आणि तां चा तारि होऊ न्ा. ल्क ८:१२ ल्क ८:२६-३९ २६ आणि ता गालपलाचा समोर असलाला गदऱ्ां चा पदा शात आला . २७ आणि रावा तो रणमनपवर उतरला, तावा शहरात्न ताला एक माि्स ्ाटला, जाला बऱ्ाच काळापास्न ्ुता होतप, आणि तो कपडा घालत नसा, तसाच तो कोिताहप घरात राहत नसा, कावळ कबरपंमधा राहत असा. २८ रावा ताना ्ाश्ला पाणहला, तावा तो मोठाना ओरडला आणि ताचासमोर खालप पडला व मोठाना मिाला, “हा ्ाश्, परातर दा वाचा पुता, माझा तुझाशप का् संबंध? मप तुला णवनंतप करतो, मला छळ् नकोस.” २९ (कारि ताना ता मािसामध्न अशुु आताला बाहा र पडणाचप आजा णदलप होतप. कारि ताना ताला अनाकदा पछाडला होता ; आणि ताला साखळां नप व बाडां नप बां ध्न सा वला होता; पि ताना तप बंधना तोडलप आणि सैतानाना ताला रानात हाकल्न णदला.) ३० आणि ्ाश्ना ताला णवचारला, “ तुझा नाव का् आहा ?” तो मिाला, “लाणग्न,” कारि ताचामधा पुषळ ्ुता णशरलप होतप. ३१ आणि तां नप ताला णवनंतप कालप कप, ताना तां ना खोल पाणात राणाचप आजा दा ऊ न्ा.
9
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
३२ आणि ताथा डोंगरावर डु करां चा एक पुषळ कळप चरत होता; आणि तां नप ताला णवनंतप कालप कप, ताना तां ना ता कळपात णशरणाचप परवानगप ्ावप. आणि ताना तां ना परवानगप णदलप. ३३ मग तप ्ुता ता मािसामध्न णनघ्न डु करां मधा णशरलप; आणि तो कळप तरा ना एका उतारावरन सरोवरात धावला आणि गुदमरन माला. ३४ जां नप तां ना अ् णदला होता , तां नप हा घडलाला पाणहलावर ता पळ् न गाला आणि शहरात व खाडात राऊन तां नप ता सां णगतला. ३५ मग का् झाला आहा हा पाहणासासप ता बाहा र गाला; आणि ्ाश्कडा आला ; जा मािसात्न ्ुता णनघालप होतप, तो ्ाश्चा पा्ाशप बसलाला, वसा घातलाला व शुुपवर आलाला तां ना आढळला; आणि तां ना ्पतप वाटलप. ३६ जां नप हा पाणहला, तां नपहप तां ना सां णगतला कप, ््तबाधा झालाला माि्स कसा बरा झाला. ३७ मग आर्बार्चा गदऱ्ां चा पदा शातपल सव् लोकां नप ताला ताथ्न णनघ्न राणाचप णवनंतप कालप; कारि ता िार घाबरला होता. तावा तो रहारात चढ्न परत गाला. ३८ आता जा मािसामध्न ्ुता णनघालप होतप, ताना ताचाबरोबर राहणाचप णवनंतप कालप; पि ्ाश्ना ताला, असा मि्न, परत पासवला. ३९ त् आपला घरप परत रा आणि दा वाना तुझासासप णकतप महान गोषप काला आहा त हा सवाव ना सां ग. मग तो णनघ्न गाला आणि ्ाश्ना ताचासासप णकतप महान गोषप काला होता, हा ताना सव् शहरात राहपर काला. मग ताना आपला बारा णशषां ना एकत बोलावला आणि तां ना सव् ्ुतां वर स्ा व अणधकार णदला, तसाच रोग बरा करणाचा अणधकारहप णदला. ल्क ९:१ आणि तो ्ात असतानाच, सैतानाना ताला खालप पाडला व ताचा लचका तोडला . तावा ्ाश्ना ता अशुु आताला धमकावला, ता मुलाला बरा काला आणि ताला पुना ताचा वणडलां चा साधपन काला. ल्क ९:४२ तावा ्ोहानाना उ्र णदला, “गुररप, आमप एकाला तुमचा नावाना ्ुता काढताना पाणहला; पि तो आमचाबरोबर नाहप मि्न आमप ताला मनाई कालप.” तावा ्ाश् ताला मिाला, “ ताला मनाई कर नका; कारि रो आमचा णवरु नाहप, तो आमचा बार्ना आहा .” ल्क ९:४९-५० आणि ता स्र रि आनंदाना परत आला आणि मिाला, “प््, तुझा नावाना सैतानसुुा आमचा अधपन झाला आहा त.” तो तां ना मिाला, “ मप सैतानाला णवरापमािा आकाशात्न पडताना पाणहला.” ल्क १०:१७-१८ ल्क ११:१४-२० १४ आणि तो एक ््त काढत होता, आणि ता मुका होता . आणि असा झाला कप, रावा ््त बाहा र गाला, तावा ता मुका बोल् लागला; आणि लोकां ना आश्् वाटला. १५ परं तु तां चापैकप काहप रि मिाला, “तो ्ुतां चा अणधपतप बालझाब्ल ्ाचा साहायाना ्ुता काढतो.” १६ आणि इतरां नप, ताचप परपका पाहणासासप, ताचाकड्न आकाशात्न एक णचन माणगतला . १७ परं तु ताना तां चा णवचार राि्न तां ना मटला, “ रा राज आपापसात णव्ागला राता, ताचा नाश होतो; आणि रा घर दु सऱ्ा घराणवरु णव्ागला राता, ता पडता.” १८ रर सैतानहप सतवणवरु णव्ागला गाला असाल, तर ताचा राज कसा णटकाल? कारि तुमप मिता कप मप बालझाब्बचा साहायाना ्ुता काढतो. १९ आणि रर मप बालझाब्लाचा साहायाना ्ुता काढतो, तर तुमचा पुत कोिाला काढतात? मि्न ताच तुमचा ना्ाधपश होतपल. २० परं तु रर मप दा वाचा बोटाना ्ुता काढतो, तर णनवसंश् दा वाचा राज तुमचावर आला आहा .
10
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
आणि हप सप, रप अबाहामाचप कना अस्न, णरला सैतानाना असरा वष् रखड्न सा वला आहा , णतला शबाथ णदवशप ्ा बंधनात्न मुक काला राऊ न्ा का? ल्क १३:१६ आणि तो तां ना मिाला, “ तुमप रा आणि ता कोलहाला सां गा कप, पाहा, मप आर आणि उ्ा ्ुता काढतो व रोग बरा करतो, आणि णतसऱ्ा णदवशप मप पररप्ि् होईन.” ल्क १३:३२ मग सैतान, बारा णशषां पैकप एक असलाला, इस््त उपनाव असलाला ्हदाचा शरपरात णशरला. ल्क २२:३ आणि प्् मिाला, “णशमोन, णशमोन, पाहा, सैतानाना तुला आपला ताबात घाणाचप इचा कालप आहा , मिरा तो गवापमािा तुला चाळ् न घाईल. परं तु तुझा णवशास कमप होऊ न्ा मि्न मप तुझासासप पाथ्ना कालप आहा ; आणि रावा त् पशा्ाप करशपल, तावा आपला बां धवां ना बळकट कर.” ल्क २२: ३१-३२ ्ाश्ना तां ना उ्र णदला, “ मप तुमा बारा रिां ना णनवडला नाहप का, आणि तुमचापैकप एक सैतान आहा ?” ्ोहान ६:७० लोकां नप उ्र णदला, “तुझामधा ््त णशरला आहा ; तो तुला सार मारिार आहा .” ्ोहान ७:२० तुमप तुमचा बाप सैतान ्ाचा आहात, आणि तुमचा बापाचा वासना तुमप प्ि् कराल. तो सुरवातपपास्नच खुनप होता, आणि सतात णटकला नाहप, कारि ताचामधा सत नाहप. रावा तो खोटा बोलतो, तावा तो सतवचाच गोषप बोलतो: कारि तो खोटारडा आहा , आणि खोटा पिाचा रनक आहा . ्ोहान ८:४४ तावा ्ह्ां नप ताला उ्र णदला, “त् शोमरोनप आहा स आणि तुझात ््त आहा , हा आमचा मििा बरोबर नाहप का?” ्ाश्ना उ्र णदला, “ माझात ््त नाहप; उलट मप माझा णपताचा आदर करतो आणि तुमप माझा अनादर करता.” ्ोहान ८:४८-४९ तावा ्हदप ताला मिाला, “आता आमाला कळला आहा कप तुझात ््त आहा . अबाहाम व संदाषा माला आहा त; आणि त् मितोस कप, रो कोिप माझा वचन पाळपल, ताला कधपहप मृत् ्ािार नाहप.” ्ोहान ८:५२ आणि तां चापैकप पुषळरि मिाला, “ताला ््त लागला आहा व तो वाडा झाला आहा ; तुमप ताचा का ऐकता?” दु सरा मिाला, “जाला ््त लागला आहा ताचा हा शब नाहपत.” ््त आं धळां चा डोळा उघड् शकता का? ्ोहान १०:२०-२१ आणि रातपचा रावि संपलावर, सैतानाना णशमोनचा मुलगा ्हदा इसारप्ोत ्ाचा मनात ताला णवशासघाताना पकड्न दा णाचप इचा घातलप; ्ोहान १३:२ आणि तो घास घातलानंतर सैतान ताचामधा णशरला. तावा ्ाश् ताला मिाला, “ त् रा कर इसचतोस, ता लवकर कर.” ्ोहान १३:२७ परं तु पात मिाला, “अनना, पणवत आताशप खोटा बोलणासासप आणि रणमनपचा णकमतपचा काहप ्ाग लपव्न सा वणासासप सैतानाना तुझा अंतवकरि का ्रला आहा ?” पाणषतां चप कृता ५:३ दा वाना नाझरा थचा ्ाश्ला पणवत आताना व सामरा् ना कसा अण्षाक काला; तो लोकां चा ्ला करत आणि सैतानाना पपडलाला सवाव ना बरा करत णिरत असा; कारि दा व ताचाबरोबर होता. पाणषतां चप कृता १०:३८
11
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
आणि मिाला, “अरा , सव् कपटाना व दु षताना पररप्ि्, सैतानाचा मुला, सव् नपणतमताचा शत्, त् परमाशराचा सरळ माग् वाकडा करिा थां बविार नाहपस का्?” पाणषतां चप कृता १३:१० तां चा डोळा उघडणासासप, आणि तां ना अंधकारात्न पकाशाकडा , आणि सैतानाचा स्ात्न दा वाकडा वळवणासासप, मिरा तां ना पापां चप कमा आणि माझावरपल णवशासाना पणवत झालालां मधा वतन णमळावा. पाणषतां चप कृता २६:१८
पता आणि शां तपचा दा व लवकरच सैतानाला तुमचा पा्ां खालप णचरड्न टाकपल. आपला प्् ्ाश् ण्साचप कृपा तुमचावर असो. आमान. रोमकरां स पत १६:२० अशा वकपला दा हाचा नाशासासप सैतानाचा साधपन करावा, रािाकरन प्् ्ाश्चा णदवशप आताचा तारि होईल. १ कररं थकर ५:५ तुमप एकमाकां चप िसवि्क कर नका, काहप काळापुरतप संमतप असाल तरच, रािाकरन तुमप सतवला उपवास व पाथ्नात समणप्त कर शकाल; आणि पुना एकत ्ा, ्ासासप कप तुमचा ब्च्ा् मुळा सैतान तुमाला मोहात पाड् न्ा. १ कररं थकर ७:५ परं तु मप असा मितो कप, परराष्प् लोक रा ्ज करतात, ता दा वाला नवा , तर ्ुतां ना करतात; आणि तुमप ्ुतां बरोबर सह्ाणगता सा वावप, असा मला वाटत नाहप. तुमप प््चा पाला आणि ्ुतां चा पाला एकाच वाळप णपऊ शकत नाहप; तुमप प््चा माराचा आणि ्ुतां चा माराचा ्ागपदार होऊ शकत नाहप. १ कररं थ १०:२०-२१ सैतानाना आपलावर मात कर न्ा, कारि आपि ताचा ्ुकां णवष्प अनण्ज नाहप. २ कररं थकर २:११ कारि असा लोक खोटा पाणषत व कपटप कामगार आहा त, रा सतवला ण्साचा पाणषत ्ासवतात. आणि ्ात आश्् नाहप; कारि सैतान सतव पकाशाचा दा वद् ताचा रपात पकट होतो. २ कररं थकर ११: १३-१४ आणि पकटपकरिां चा णवपुलतामुळा माझा अहं कार पमािाबाहा र वाढ् न्ा मि्न, मला शरपरात एक काटा दा णात आला, रो सैतानाचा द् त होता, रािाकरन मप पमािाबाहा र गणव्र होऊ न्ा. २ कररं थकर १२:७ सैतानाला रागा दा ऊ नका. इणिसकरां स पत ४:२७ दा वाचा संप्ि् णचलखत घाला, मिरा सैतानाचा कपटां णवरु तुमप णटकाव धर शकाल. इणिसकरां स पत ६:११ मि्न मप, पौल, एकदा आणि पुना तुमचाकडा आलो असतो; पि सैतानाना आमाला अडवला. १ थासलनपकर २:१८ आणि मग तो दु ष पकट होईल, जाला प्् आपला मुखाचा आताना ्स करपल आणि आपला आगमनाचा ताराना नष करपल: तोच, जाचा आगमन सैतानाचा का््पुतपनुसार, सव् सामरा् ना, णचनां नप व खोेा चमतारां नप होता, आणि रा नाश पावतात तां चातपल अधमा् चा सव् िसविुकपसह होता; कारि तारिासासप तां नप सतावर पाम काला नाहप. २ थासलनपकर २: ८-१०
12
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
तां चापैकपच णहमाना्स आणि अलाकझां डर आहा त; जां ना मप सैतानाचा साधपन काला आहा , ्ासासप कप तां नप दा वाचप णनंदा कर न्ा. १ तपमर १:२० तो नवणशका नसावा, नाहपतर गवा् ना िुग्न तो सैतानाचा णनंदात पडा ल. णशवा्, बाहा रचा लोकां कड्न ताचप चां गलप खातप असावप; नाहपतर तो णनंदात व सैतानाचा राळात पडा ल. १ तपमर ३:६-७ आता आता सषपिा सां गतो कप, शावटचा काळात काहप रि णवशासापास्न द् र रातपल, ता िसविाऱ्ा आतां कडा व सैतानाचा णशकविपक ं डा लक दा तपल; १ तपमर ४:१ कारि काहप रि सैतानाचा मागा आधपच वळलाला आहा त. १ तपमर ५:१५ आणि रा सैतानाचा इचा नुसार ताचा राळात अडकला आहा त, तां नप सतवला तात्न सोडव्न घावा. २ तपमर २:२६ तर रसा मुला दा ह व रकाचा वाटा करप आहा त, ताचपमािा तोहप सतव तात वाटा करप झाला; ्ासासप कप, मरिादारा तो मरिाचप स्ा असलालाचा, मिराच सैतानाचा, नाश करपल; इबप २:१४ त् णवशास सा वतोस कप एकच दा व आहा ; हा तुझा चां गला आहा ; सैतानसुुा णवशास सा वतात आणि थरथर कापतात. ्ाकोब २:१९ हा जान वरन ्ात नाहप, तर ता ऐणहक, इं णद्सुख दा िारा व सैतानप आहा . ्ाकोब ३:१५ मि्न सतवला दा वाचा अधपन करा. सैतानाचा पणतकार करा मिरा तो तुमचापास्न पळ् न राईल. ्ाकोब ४:७ सावध व दक राहा; कारि तुमचा शत् सैतान, गर्ना करिाऱ्ा णसंहापमािा, कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८ रो पाप करतो तो सैतानाचा आहा ; कारि सैतान सुरवातपपास्नच पाप करत आला आहा . दा वाचा पुत ्ाच उदा शाना पकट झाला कप, ताना सैतानाचप कामा नष करावपत. ्ावरन दा वाचप मुला आणि सैतानाचप मुला हा सष होतात: रो कोिप नपणतमताचा आचरि करत नाहप तो दा वाचा नाहप, आणि रो आपला ्ावावर पाम करत नाहप तोहप दा वाचा नाहप. १ ्ोहान ३:८,१० तरपहप पधान दा वद् त णमखाएल, रावा सैतानाशप मोशाचा शरपराणवष्प वाद घालत होता, तावा ताना ताचावर णनंदारनक आरोप करणाचा धाडस काला नाहप, उलट तो मिाला, “परमाशर तुला शासन करो.” ्हदा १:९
पकटपकरि मला तुझप कृता, तुझा दु वख आणि तुझा दाररद माहपत आहा , (पि त् शपमंत आहा स) आणि रा सतवला ्हदप मिवतात, पि तसा नाहपत, तर सैतानाचप स्ा आहा त, तां चप ईशरणनंदाहप मला माहपत आहा . रा काहप दु वख तुला ्ोगावा लागाल, तां पैकप कशाचपहप ्पतप बाळग् नकोस: पाहा, सैतान तुमचापैकप काहपंना तुरंगात टाकपल, मिरा तुमचप परपका होईल; आणि तुमाला दहा णदवस दु वख ्ोगावा लागाल: त् मरिाप्वत णवशास् राहा, मिरा मप तुला रपवनाचा मुकुट दा ईन. पकटपकरि २:९-१०
13
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
मप तुझप कृता राितो, आणि त् कोसा राहतोस, अगदप णरथा सैतानाचा आसन आहा णतथा; आणि जा णदवसां त अंणतपास माझा णवशास् हताता होता, जाला तुमचामधा, णरथा सैतान राहतो, णतथा सार मारणात आला, ता णदवसां तहप त् माझा नाव घट धरन सा वला आहा स आणि माझा णवशासाचा इनार काला नाहपस. पकटपकरि २:१३ परं तु मप तुमाला आणि थुणतरामधपल इतरां ना सां गतो, जां पैकप अनाकां नप हा णसुां त सपकारलाला नाहप आणि सैतानाचा बोलणापमािा ताचा खोलात राणाचा अनु्व घातलाला नाहप; मप तुमचावर दु सरा कोिताहप ओझा टाकिार नाहप. पकटपकरि २:२४ पाहा, रा सैतानाचा स्ा्ानातपल आहा त, रा सतवला ्हदप मिवतात, पि तसा नाहपत, उलट खोटा बोलतात; पाहा, मप तां ना तुझा चरिां पुढा ्ाऊन नमन करा्ला लावपन आणि मप तुझावर पाम काला आहा हा तां ना कळावा. पकटपकरि ३:९ आणि तां चावर एक रारा होता, रो पाताळाचा दा वद् त आहा ; णहब् ्ाषात ताचा नाव अबाडॉन आहा , परं तु गपक ्ाषात ताचा नाव अपोणल्न आहा . पकटपकरि ९:११ आणि रा बाकपचा पुरष ्ा पपडां नप मारला गाला नाहपत, तां नप आपला हातां चा कृतां णवष्प पशा्ाप काला नाहप, कप तां नप ्ुतां चप आणि सोना-चां दप-णपतळा चा, दगडाचा व लाकडाचा म्त्चप उपासना कर न्ा; जा पाह शकत नाहपत, ऐक् शकत नाहपत आणि चाल्हप शकत नाहपत. पकटपकरि ९:२० आणि तो मोसा अरगर, तो रुनाट सप्, जाला णद्ाबल व सैतान मितात, रो सव् रगाला िसवतो, ताला बाहा र काढणात आला ; ताला पृथपवर बाहा र काढणात आला आणि ताचा दा वद् तहप ताचाबरोबर बाहा र काढणात आला. मि्न, हा आकाशां नो, आणि तात राहिाऱ्ां नो, आनंद करा. पृथप व समुदातपल रणहवाशां नो, हा् हा्! कारि णद्ाबल तुमचाकडा मोठा कोधाना खालप आला आहा , कारि ताला माहपत आहा कप ताचाकडा थोडाच वाळ उरला आहा . पकटपकरि १२:९,१२ कारि ता सैतानाचा आता आहा त, रा चमतार करतात आणि सव्शसकमान दा वाचा ता महान णदवसाचा लढाईसासप पृथपवरपल व सव् रगातपल रारां ना एकत करणासासप तां चाकडा रातात. पकटपकरि १६:१४ आणि तो मोठाना ओरड्न मिाला, “महान बाबाल पडला आहा , पडला आहा , आणि ता ्ुतां चा णनवास्ान, पताक दु ष आताचा गड आणि पताक अशुु व णतरसरिप् पकाचा णपंररा झाला आहा .” (पकटपकरि १८:२) आणि ताना ता अरगराला, ता रुना सपा् ला, रो णद्ाबल व सैतान आहा , ताला धरला आणि एक हरार वष् बां ध्न सा वला. आणि रावा हरार वष् संपतपल, तावा सैतानाला ताचा तुरंगात्न सोडला राईल. आणि जा सैतानाना तां ना िसवला होता, ताला अगप व गंधकाचा सरोवरात टाकणात आला; ताथा तो शापद आणि खोटा संदाषा आहा त; आणि तां ना रातंणदवस सव्काळ ्ातना णदला रातपल. पकटपकरि २०:२ , ७ , १०
अपोणकिा आणि तो ताला मिाला, “हद् आणि ्कृताचा बाबतपत सां गा्चा तर, रर एखादा सैतान णकंवा दु ष आता कोिाला तास दा त असाल, तर आपि ता पुरष णकंवा सपसमोर ताचा ध्र काला पाणहरा, मिरा ता वकपला पुना तास होिार नाहप. सैतान ताचा वास घाऊन पळ् न राईल आणि पुना कधपहप ्ािार नाहप. पि रावा त् णतचाकडा राशपल, तावा तुमप दोघाहप उसा आणि द्ाळ् दा वाला पाथ्ना करा, रो तुमचावर द्ा करपल आणि 14
सैत ान आणि राकस
सावध व दक राहा; कारि तु मचा शत् सैतान, गर् ना करिाऱ्ा णसंहापमािा , कोिाला णगळ् न टाकावा ्ाचा शोधात णिरत असतो. १ पात ५:८
तुमचा रकि करपल. ण्ऊ नकोस, कारि तप सुरवातपपास्नच तुझासासप नामलालप आहा ; आणि त् णतचा रकि करशपल, आणि तप तुझाबरोबर राईल. णशवा्, मला वाटता कप तप तुला मुलाहप दा ईल.” आता रावा टोणब्ासना हा गोषप ऐकला, तावा ताचा णतचावर पाम रडला आणि ताचा हद् णतचाशप प्ि्पिा एकरप झाला. टोणबट ६:७,१७ तरपहप सैतानाचा मतरामुळा रगात मृत् आला; आणि रा ताचा हात धरतात, तां ना तो णमळतो. (शलोमोचा जान २:२४) रावा अधम् सैतानाला शाप दा तो, तावा तो आपलाच आताला शाप दा तो. उपदा शक २१:२७ कारि तुमप दा वाला नवा , तर ्ुतां ना ्ज अप्ि करन तुमचा णनमा् िकता् ला णचथावला. कारि णतचावर अनंतकाळात्न अगप ्ाईल, रो दपघ्काळ णटकाल; आणि णतचामधा िार काळ ्ुता राहतपल. बारख ४:७,३५
15