आशेचे कै दी कविता कारण परमेशर गररबां चे ऐकतो आवण ताया बंवदिानां ना तुच मानत नाही. सोतोंवहता ६९:३३ कैदाचा कणहणे तुझाोमोर येऊ दे ; तुझा ोामराथ या महानतेने जां ना मृतुदंदाोासी नेमणात आले आहे तां चे रकण कर; सोत ७९:११ हे येणाऱया वपढीोासी वलवहले जाईल; आवण वनमाथ ण होणारे लोक परमेशराची सुती करतील. कारण ताने ताया पवित्ानाया उं चीिरन खाली पावहले आहे ; परमेशराने सगाथ तगन पृथी पावहली आहे ; बंवदिानां चे कणहणे ऐकणाोासी; मृतुदंदाची वशका झालेलां ना ोोदणाोासी; सोत १०२:१८-२० माझा आताला तुरंगातगन बाहे र काढ, मणजे मी तुझा नािाचे गुणगान करे न; नीवतमान मला घेरतील; कारण तग माझाशी उदारतेने िागशील. सोतोंवहता १४२:७ जाला याकोबाचा दे ि मदतीोासी आहे , जाची आशा ताया दे ि परमेशरािर आहे तो धन! जाने आकाश, पृथी, ोमुद आवण तातले ोिथ काही वनमाथ ण केले; जो ोताचे ोदै ि रकण करतो; जो पीवदतां ना नाय दे तो; जो भुकेलां ना अन दे तो. परमेशर बंवदिानां ना ोोदतो: सोतोंवहता १४६:५-७
पैगंब र दे ि परमेशर, जाने आकाश वनमाथ ण केले आवण ते पोरिले; जो पृथी आवण तातगन वनघणाऱया गोषी पोरितो; जो तािरया लोकां ना शाो दे तो आवण तािर चालणाऱयां ना आता दे तो, तो अोे मणतो: मी परमेशर, तुला नीवतमताने बोलािले आहे , मी तुझा हात धरीन, तुझे रकण करीन आवण तुला लोकां चा करार, राष्ां चा पकाश मणगन दे ईन; आं धळां चे दोळे उघदणाोासी, बंवदिानां ना तुरंगातगन बाहे र काढणाोासी आवण अंधारात बोलेलां ना तुरंगातगन बाहे र काढणाोासी. यशया ४२:५-७ परमेशर दे िाचा आता माझािर आहे ; कारण परमेशराने मला नमां ना शुभितथमान ोां गणाोासी अवभषेक केला आहे ; भग्दयी ंना पटी बां धणाोासी, बंवदिानां ना मुकता घोवषत करणाोासी आवण बंवदिानां ना तुरंगातगन मुकता घोवषत करणाोासी ताने मला पासिले आहे ; यशया 61:1 तुझाबाल, तुझा कराराया रकाने मी तुझा कैदां ना पाणी नोलेला गत्तगन बाहे र काढले आहे . आशेया कैदां नो, तुमी गदाकदे िळा; आज मी जाहीर करतो की मी तुला दु प् दे ईन; जखऱया ९:११-१२
शुभ ितथम ान मग राजा ताया उजिीकदे अोलेलां ना मणेल, माझा वपताचे आशीिाथ वदत लोकां नो, या, जगाया ्ापनेपाोगन तुमयाोासी तयार केलेले राज ितन घा. कारण मी भुकेला होतो, तेवा तुमी मला अन वदले; मी तहानलेला होतो, तेवा तुमी मला पायला वदले; मी परका होतो, तेवा तुमी मला आत घेतले; उघदा होतो, तेवा
1