हरवलेल ी मेंी, हरवलेले नाणे आणण उधळा पुत लूक १५:१-३२ १ मग त्या बोलणा ऐकण्य्सा यर् जक्तद्र र प्पा त्य्जरय आला. २ आणण परुा र ु्सा कुरकुरला का, ह् म्णूय प्पा लोक्ं न् साक्रतो आणण त्ं य्बरोबर जारतो. ३ आणण त्ना त्ं न् ह् दृ्ं त य्ं णगतल्, तो मण्ल्, ४ तुमय्पाका अय् कोणत् म्णूय आहा , ज्य्जरय ुंभर में् अयून, त्ं पाका एक हररल्य, तो त् नव्््र में्ं न् र्न्त योडून, ता य्पडा पर्त णतय्म्गा ज्त न्हा? ५ आणण जाव् त्ल् ता य्पडला, ताव् तो आनंणदत होऊन ता आपल् ख्ं द्रर सा रतो. ६ आणण जाव् तो घरा रातो, ताव् तो आपल् णमत्ं न् र ुाज्ऱर्ं न् एकत बोल्रून त्ं न् मणतो, “म्झ्बरोबर आनंद कर्; क्रण म्झा हररलाला मेंा मल् य्पडला आहा .” ७ मा तुम्ं ल् य्ं गतो का, ज्ं न् पश्च्प्या गरज न्हा अु् नव्््र नाणतम्न म्णय्ं पाक्, पश्च्प करण्ऱर् एक् प्पा म्णय्मुया सग्् त अणिक आनंद होईल. ८. कोणत् साजरय य्ं दाया दह् न्णा अयून, त्ताल एक हररल्य ता णदर् ल्रून, घर झ्डून, ता य्पडा पर्त मुश्लना ुोित न्हा? ९ आणण जाव् णतल् ता य्पडला, ताव् णतना आपल् माणतणा ंन् आणण ुाज्ऱर्ं न् एकत बोल्रून म्ला, “म्झ्बरोबर आनंद य्जर् कर्; क्रण म्झ् हररलाल् तुकड् मल् य्पडल् आहा .” १० त्याम्णा, मा तुम्ं ल् य्ं गतो का, पश्च्प करण्ऱर् एक् प्पा ््ामुया दा र्य् दू त्ं यमक आनंद होतो. ११ आणण तो मण्ल्, एक् म्णय्ल् दोन मुलगा होता : १२ आणण त्ं य्पाका ि्क्् आपल् ब्प्ल् मण्ल्, “ब्ब्, म्झ् र्ट्ल् राण्रा म्लमच् मल् द्.” आणण त्ना आपला जह्गार त्ं य्त र््ू न णदला. १३ आणण क्हा णदरय्ं ना ि्कट् मुल्ना यर्् न् एकत काला आणण तो दू रय् दा ु्त णनघून गाल्, आणण ताथा त्ना ऐषआर्म्या जारन जगून आपला यंपचा उियला. १४ आणण जाव् त्ना यर् क्हा खय् काला, ताव् त् दा ु्त मोस् दु ष्य पडल्; आणण त्ल् गरज भ्यू ल्गला. 1
१५ आणण तो ज्ऊन त् दा ु्ताल एक् न्गररक्कडा क्म्ल् ल्गल्; आणण त्ना त्ल् डु करा य्रण्य्सा आपल् ुात्त प्सरला. १६ आणण डु कर्ं ना ख्लाल् भुु्ना आपला पो् भरण्या त्या ताव इच् होता, पण कोणाहा त्ल् ता णदला न्हा. १७ आणण जाव् त्ल् ुुदारर आला, ताव् तो मण्ल्, “म्झ् रणडल्ं या णकतातरा मजूर पुराया अन ख्त्त आणण त्ं य्कडा णुलकहा र्हता, आणण मा म्त भुकाना मरत आहा !” १८ मा उसून म्झ् रणडल्ं कडा ज्ईन आणण त्ं न् मणान, “ब्ब्, मा सग्् णररद र तुमय्यमोर प्प काला आहा .” १९ आणण मा आत् तुझ् पुत मणरून घाण्य प्त न्हा: मल् तुझ् मजुर्ं पाका एक मणून सा र. २० आणण तो उसून आपल् रणडल्ं कडा आल्. पण तो अजून बर्य दू र अयत्न्य, त्य् रणडल्ं ना त्ल् प्णहला आणण त्ं न् त्या दर् आला; ता ि्रत गाला आणण त्ं ना त्ल् णमसा म्रन त्या युंबन घातला. २१ आणण मुलग् त्ल् मण्ल्, “ब्ब्, मा सग्् णररद आणण तुमय् दृाना प्प काला आहा , आणण आत् तुमय् मुलग् मणरून घाण्य मा प्त न्हा.” २२ परं तु णपत्ना आपल् यारक्ं न् य्ं णगतला, “उचम रस आणून त्ल् घ्ल्; त्य् ह्त्त अंगसा घ्ल् आणण प्र्त जोडा घ्ल्.” २३ आणण पुृ र्यर राथा आण् आणण त्ल् म्र्; मणजा आपण ख्ऊन आनंद कर. २४ क्रण म्झ् ह् मुलग् माल् होत्, आणण पुन् णजरंत झ्ल् आहा ; तो हररल् होत्, आणण य्पडल् आहा . आणण ता आनंद कर ल्गला. २५ आत् त्य् मोस् मुलग् ुात्त होत्; आणण तो घर्प्ुा आल् ताव् त्ल् यंगात आणण नृत्य् आर्ज ऐकू आल्. २६ आणण त्ना एक् यारक्ल् बोल्रून णरय्रला का ह् गोृाय ं ् अथ् क्र आहा . २७ आणण तो त्ल् मण्ल्, “तुझ् भ्ऊ आल् आहा ; आणण तो युखरप णमय्ल्मुया तुझ् रणडल्ं ना पुृ र्यर म्रला आहा .” २८ आणण तो र्ग्रल् होत् र आत गाल् न्हा; मणून त्या रडाल ब्हा र आला आणण त्ं ना त्या णरनरणा काला. २९ आणण त्ना आपल् ब्प्ल् उचर णदला, “प्ह्, मा इतका रष् तुझा यार् करत आहा , आणण मा काव्हा तुझा आज् मोडला न्हा; तराहा तू मल् एकहा बकर् णदल् न्हाय, मणजा मा म्झ् णमत्ं बरोबर आनंद य्जर् कर ुकलो नयतो.” ३० पण जय् तुझ् ह् मुलग् आल्, ज्ना राश्ं योबत तुझा यंपचा उियला, तय् तू त्य्य्सा पुृ र्यर म्रलाय. ३१ आणण तो त्ल् मण्ल्, “मुल्, तू यदा र म्झ्बरोबर आहा य आणण म्झा यर् क्हा तुझाय आहा .” ३२ आपण आनंदोतर य्जर् कर्र् र उल्णयत व्रा हा रोगय होता; क्रण तुझ् ह् भ्ऊ मृत होत् आणण आत् पुन् णजरंत झ्ल् आहा ; तो हररल् होत् आणण आत् य्पडल् आहा .
2