TOKO 1 1 Ary nisy lehilahy nonina tany Babylona atao hoe Joakima; 2 Ary naka vady izy, Sosana no anarany, zanakavavin'i Kelikia, vehivavy tsara tarehy sady natahotra ny Tompo. 3 Ny ray aman-dreniny koa dia olo-marina ka nampianatra ny zanany vavy araka ny lalàn’i Mosesy. 4 Ary Joakima dia lehilahy mpanankarena be sady nanana zaridaina tsara nikambana tamin'ny tranony; satria izy no be voninahitra noho ny olona rehetra. 5 Tamin’ io taona io ihany dia notendrena ho mpitsara ny roa tamin’ ny loholon’ ny vahoaka, araka izay nolazain’ ny Tompo, fa avy any Babylona no niavian’ ny faharatsiana avy tamin’ ny mpitsara fahiny, izay toa nifehy ny vahoaka. 6 Ireo dia nitoetra betsaka tao an-tranon'i Joakima; 7 Ary rehefa lasa ny olona tamin’ny mitataovovonana, dia niditra tao amin’ny sahan’ny vadiny i Sozana mba handehandeha. 8 Ary ny loholona roa nahita azy niditra isan'andro sy mandeha; ka nirehitra taminy ny filany. 9 Ary namily ny sainy izy ireo ary nampihodina ny masony mba tsy hahazoany mibanjina ny lanitra, na hahatsiaro ny fitsarana marina. 10 Ary na dia samy voaratran'ny fitiavany aza izy roa lahy, dia tsy sahy nifamaly ny alahelony. 11 Fa menatra ny hilaza ny filany izay tahanaraka azy. 12 Nefa nijery fatratra isan'andro izy ireo hahita azy. 13 Ary hoy ny anankiray tamin'ny namany: Andeha isika hody, fa andro fisakafoana izao. 14 Ary rehefa nivoaka izy, dia nisaraka, dia niverina indray ka tonga teo amin'ny fitoerana iray ihany; ary rehefa nifanontany ny amin'izay anton'izany izy, dia nanaiky ny filany; 15 Ary rehefa nijery ny fotoana izy, dia niditra tahaka ny teo aloha ihany izy niaraka tamin'ny ankizivavy roa, ka naniry handro tao anjaridaina izy, fa nafana ny andro. 16 Ary tsy nisy vatana teo afa-tsy ny loholona roa, izay niery sy niambina azy. 17 Ary hoy izy tamin'ny ankizivaviny: Itondray diloilo sy baolina fanasan-damba aho, ary arindrina ny varavaran'ny zaridaina hanasa ahy.
18 Ary nanao araka izay nandidiany azy izy, ka narindriny ny varavaran'ny saha, dia nivoaka teo am-baravarana izy haka izay zavatra nandidiany azy; 19 Ary rehefa nivoaka ny ankizivavy, dia nitsangana ny loholona roa ka nihazakazaka nankany aminy ka nanao hoe: 20 Indro, mirindrina ny varavaran'ny saha, ka tsy misy mahita anay, sady tia Anao izahay; koa maneke aminay, ka mandry aminay. 21 Raha tsy sitrakao, dia ho vavolombelona aminao izahay fa nisy zatovo teo aminao, ka izany no nandroahanao ny ankizivavinao hiala aminao. 22 Dia nisento i Sosana, ka nanao hoe: Voatery manodidina aho; fa raha manao izany zavatra izany aho, dia mahafaty ahy; 23 Tsara ho ahy ny hianjera eo an-tananareo, nefa tsy hanao izany, toy izay hanota eo anatrehan’ ny Tompo. 24 Dia niantso tamin'ny feo mahery i Sosana; ary ny loholona roa niantso azy. 25 Dia nihazakazaka ny anankiray ka namoha ny varavaran'ny saha; 26 Ary nony nandre ny fitarainana tao an-tsaha ny mpanompo, dia nirohotra niditra teo ambaravarana hizaha izay efa natao taminy. 27 Fa rehefa nanambara ny teniny ny loholona, dia menatra indrindra ny mpanompo; 28 Ary nony ampitso, rehefa tafangona teo amin’i Joakima vadiny ny olona, dia tonga koa ny loholona roa feno hevi-dratsy hanohitra an’i Sosana mba hahafaty azy; 29 Ary hoy izy teo anatrehan'ny olona: Ampanalao Sozana, zanakavavin'i Kelkiasa, vadin'i Joakima. Dia naniraka. 30 Dia tonga izy mbamin’ny rainy amandreniny sy ny zanany ary ny havany rehetra. 31 Ary Sozana dia vehivavy tsara tarehy sady tsara tarehy. 32 Ary ireo olon-dratsy ireo dia nandidy ny hanarona ny tavany (fa nisaron-tava izy) mba ho feno ny hatsaran-tarehiny. 33 Dia nitomany ny sakaizany sy izay rehetra nahita azy. 34 Dia nitsangana teo afovoan'ny olona ny loholona roa ka nametraka ny tànany tamin'ny lohany. 35 Ary izy nitomany niandrandra ny lanitra, fa ny fony natoky ny Tompo.
36 Ary hoy ny loholona: Raha nandeha irery teo amin’ny saha izahay, dia niditra ity vehivavy ity mbamin’ny ankizivaviny roa, ka narindriny ny varavaran’ny zaridaina ary nampandehaniny ireo zazavavy ireo. 37 Ary nisy zatovo niery tany aminy ka nandry taminy. 38 Ary izahay izay nijanona teo an-joron'ny saha, raha nahita izany faharatsiana izany, dia nihazakazaka nankany aminy. 39 Ary raha hitanay tafaraka ralehilahy, dia tsy azonay notanana; 40 Ary rehefa naka izany vehivavy izany izahay, dia nanontany hoe iza io zatovo io, fa tsy nilaza taminay izy; izany no vavolombelonay. 41 Ary ny fiangonana nino azy tahaka ny loholona sy mpitsara ny olona, ka dia nanameloka azy ho faty izy. 42 Ary Sozana niantso tamin'ny feo mahery ka nanao hoe: Ry Andriamanitra mandrakizay ô, Izay mahalala ny zava-miafina, ary mahalala ny zavatra rehetra alohan'ny fisiany! 43 Fantatrao fa niampanga lainga Ahy izy, ka, indro, tsy maintsy ho faty aho; fa izaho tsy mba nanao zavatra tahaka ny noforonin'ireo olona ireo hamelezana ahy. 44 Ary ny Tompo nandre ny feony. 45 Koa rehefa nentina hovonoina izy, dia nanangana ny fanahy masin’ny zatovo anankiray atao hoe Daniela ny Tompo; 46 Izay niantso tamin'ny feo mahery hoe: Afaka amin'ny ran'ity vehivavy ity aho. 47 Ary ny vahoaka rehetra nihodina nanatona azy ka nanao hoe: Ahoana izao teny nolazainao izao? 48 Dia nitsangana teo afovoany izy ka nanao hoe: Moa adala toy izany va ianareo, ry Zanak'Isiraely, no dia nanameloka ny zanakavavin'ny Isiraely iray tamin'ny tsy fandinihana na fahalalana ny marina? 49 Miverena indray ho any amin'ny fitoerana fitsarana: fa niampanga lainga azy ireo. 50 Dia niverina faingana ny olona rehetra, ary hoy ny loholona taminy: Avia, mipetraha eto aminay, ka ambarao aminay, fa Andriamanitra efa nanome anao ny voninahitry ny loholona. 51 Dia hoy Daniela taminy: Atokàny izy roa lahy, fa hodinihiko izy. 52 Ary rehefa nisaraka izy roa lahy, dia niantso ny anankiray amy ny izy, ary nilaza tamy ny hoe, Ry izay efa antitra tamy ny faharatsiana,
ankehitriny efa miharihary ny fahotanao izay nataonao taloha. 53 Fa efa nitory fitsarana tsy marina ianao ary nanameloka ny tsy manan-tsiny ary nandefa ny meloka ho afaka; nefa hoy ny Tompo: Aza vonoinao izay tsy manan-tsiny sy marina. 54 Koa ankehitriny, raha nahita azy ianao, dia lazao amiko hoe: Teo ambanin'ny hazo inona no nahitanao azy niangona? Ary izy namaly hoe: Eo ambanin'ny hazo aviavy. 55 Ary hoy Daniela: Tsara izany; nandainga hanohitra ny lohanao ianao; fa ankehitriny ny anjelin'Andriamanitra dia efa nandray ny didin'Andriamanitra handringana anao. 56 Dia natosiny izy, ary nasainy nentina ilay anankiray, ary hoy izy taminy: Ry taranak'i Kanana, fa tsy Joda, ny hatsaran-tarehy no namitaka anao, ary ny filana no namadika ny fonao. 57 Toy izany no nataonareo tamin'ny zanakavavin'ny Isiraely, ary niaraka taminareo izy, satria natahotra; 58 Koa lazao amiko hoe: Teo ambanin'ny hazo inona no nitondranao azy nikambana? Ary izay namaly hoe: Eo ambanin'ny hazo holma. 59 Dia hoy Daniela taminy: Tsara izany; ianao koa efa nandainga hamely ny lohanao; 60 Ary ny fiangonana rehetra niantso tamin'ny feo mahery ka nidera an'Andriamanitra, Izay mamonjy izay matoky Azy. 61 Dia nitsangana hanohitra ireo loholona roa lahy ireo, satria ny vavany ihany no nampandrenesin’i Daniela azy ho vavolombelona mandainga. 62 Ary araka ny lalàn'i Mosesy no nataony taminy araka izay nokasainy hatao amin'ny namany, ka novonoiny ho faty. Noho izany, ny ra tsy manan-tsiny dia voavonjy tamin'io andro io ihany. 63 Koa nidera an’Andriamanitra i Kalkia sy ny vadiny noho ny amin’i Sozana zanany vavy sy Joakima vadiny mbamin’ny mpianakaviny rehetra, satria tsy nisy tsy fahamarinana hita tao aminy. 64 Ary hatramin'izany andro izany Daniela dia nalaza indrindra teo imason'ny olona.