Salamo nataon'i Solomona Sava lalana Ity fanangonana hira ady valo ambin'ny folo ity dia fanomezana avy amin'ny mpanoratra semitika fahiny. Very ny sora-tanana tany am-boalohany, saingy soa ihany fa voatahiry ny dikan-teny grika, ary vao haingana dia nisy dikan-teny syriàka an’ireo hira ireo ihany no nipoitra ary navoaka voalohany tamin’ny teny anglisy tamin’ny 1909 nataon’ny Dr. Rendel Harris. Ny datin'ny nanoratana dia mety hiorina amin'ny tapaky ny taonjato voalohany talohan'i JK satria ny lohahevitry ny hira dia ny momba ny fihetsik'i Pompey tany Palestina sy ny fahafatesany tany Ejipta tamin'ny 48 talohan'i JK. Nanana toerana lehibe ireo salamo ireo ary niely be tao amin’ny Fiangonana voalohany. Matetika izy ireny no resahina ao amin’ireo Kôdeksa sy tantara isan-karazany tamin’ireo taonjato vitsivitsy voalohany tamin’ny Fanjakan’ny Kristianina. Taty aoriana dia lasa very noho ny antony tsy hay hazavaina izy ireo; ary naverina tamin’ny laoniny ihany mba hampiasaintsika rehefa tapitra ny taonjato maro. Ho fanampin'ny hasarobidin'ny literatiora ny gadona toy ny trompetra ao amin'ireo andininy ireo, dia misy toko manaitra ny tantara fahiny nosoratan'ny vavolombelona nanatri-maso. Pompey dia avy any Andrefana. Mampiasa ondrilahy famelezana amin'ny manda izy. Nandoto ny alitara ny miaramilany. Novonoina tany Ejipta izy taorian'ny asa mahatahotra. Ao amin’ny “marina” amin’ireo salamo ireo no ahitantsika ny Fariseo; ao amin’ny “mpanota” no ahitantsika ny Sadoseo. Tantaran'ny vahoaka lehibe ao anatin'ny krizy lehibe izy io. TOKO 1 Nitaraina tamin’i Jehovah aho, raha azom-pahoriana, Amin'Andriamanitra rehefa misy mpanota. Tampoka teo dia re teo anatrehako ny fanairana ady; Hoy izaho: Hihaino ahy Izy, fa feno fahamarinana aho. Nihevitra tao am-poko aho fa feno fahamarinana, Satria nanan-karena aho sady nanan-janaka. Niely eran'ny tany rehetra ny hareny,
Ary ny voninahiny hatramin'ny faran'ny tany. nasandratra hatramin'ny kintana izy; Nilaza izy ireo fa tsy hankafy mihitsy. Fa niavonavona tamin'ny fanambinana izy ireo, Ary tsy nahalala izy ireo, Niafina ny fahotany, Ary na dia izaho aza tsy nahalala azy. Nihoatra noho ny an'ny jentilisa teo alohany ny fahadisoany; Nolotoiny tanteraka ny zava-masin'ny Tompo. TOKO 2 Raha nirehareha ny mpanota, dia noravany tamin'ny ondrilahy famelezana ny manda mafy; Ary tsy nisakana azy ianao. Ny firenena hafa firenena niakatra ny alitaranao, Nohitsakitsahiny tamin'ny kapany tamin'ny avonavona izany; Satria nandoto ny zava-masin'ny Tompo ny zanak'i Jerosalema, Nolotoiny tamin’ny faharatsiana ny fanatitra ho an’Andriamanitra. Noho izany dia hoy Izy: Ario lavitra Ahy ireny; Nofoanany teo anatrehan’Andriamanitra izany, Tena afa-baraka tanteraka izany; Ny zanakalahy sy ny zanakavavy dia babo mafy, Voaisy tombo-kase ny vozony, voaisy marika tany amin'ny firenena. Araka ny fahotany no nataony taminy, Fa navelany ho eo an-tànan'izay nahery izy. Efa nampiodina ny tavany tsy hiantra azy Izy, Ny tanora sy ny antitra ary ny zanany miaraka; Fa efa nanao ny ratsy rehetra izy ka tsy nihaino. Ary tezitra ny lanitra, Ary naharikoriko azy ny tany; Fa tsy nisy olona teo amboniny nanao izay nataony, Ary fantatry ny tany ny zavatra rehetra Ny fitsaranao marina, Andriamanitra ô. Ary nataony fihomehezana ny zanak'i Jerosalema ho valin'ny vehivavy janga izay tao aminy; Niditra tamin'ny andro mazava ny mpandeha rehetra. Naneso tamin'ny fahadisoany izy, araka ny fanaony; Nony niposaka ny andro dia naharihariny ny helony. Ary ny zanakavavin'i Jerosalema dia voaloto araka ny fitsaranao, Satria nandoto tena tamin’ny firaisana tsy ara-boajanahary izy ireo. Manaintaina ny tsinaiko sy ny ato anatiko noho izany zavatra izany.
Salamo nataon'i Solomona
Nefa hanamarina Anao amin'ny fahitsian'ny foko aho, Andriamanitra ô, Fa ny fitsaranao no isehoan'ny fahamarinanao, Andriamanitra ô. Fa namaly ny mpanota araka ny asany Hianao, Eny, araka ny fahotany izay tena ratsy tokoa. Nahariharinao ny fahotany, mba hampiharihariana ny fitsaranao; Efa nofafanao tsy ho eto an-tany ny fahatsiarovana azy. Mpitsara marina Andriamanitra, Ary tsy mizaha tavan'olona Izy. Fa ny firenena efa nandatsa an'i Jerosalema ka nanitsaka azy; Nosintonina nidina avy teo amin'ny seza fiandrianan'ny voninahitra ny hatsaran-tarehiny. Nisikina lamba fisaonana izy fa tsy fitafiana tsara tarehy, Nisy tady nanodidina ny lohany fa tsy satroboninahitra. Nesoriny ny diadema be voninahitra izay napetrak’Andriamanitra taminy, Natsipy tamin'ny tany ny hatsaran-tarehiny. Ary nahita aho ka nifona tamin'ny Tompo nanao hoe: Ela ny ela, Jehovah ô, no efa navesatra tamin'ny Isiraely ny tananao, tamin'ny nitondranao ny firenena hamely azy. Fa ny fahavinirana sy ny fahatezerana mirehitra no nanaovany tsinontsinona; Ary ho levona tokoa izy, raha tsy miteny mafy azy amin'ny fahatezeranao Hianao, Jehovah ô. Fa izy ireo efa nanao. tsy amin’ny zotom-po, fa amin’ny filan’ny fanahy, Mandrotsaka ny fahatezerany amintsika amin'ny fikasana hanolana. Aza ela, Andriamanitra ô, hamaly azy ho eo an-dohany, Hanova ny reharehan'ny dragona ho fahafaham-baraka. Ary tsy niandry ela aho dia nasehon’Andriamanitra ahy ilay tsy misy dikany Voavono teny an-tendrombohitr’i Ejipta, Heverina ho ambany noho ny kely indrindra, an-tanety sy an-dranomasina; Ny vatany koa, nitangorona tetsy sy teroa teo ambonin’ny rivo-doza tamin’ny fahasosorana be, Tsy nisy handevina azy, satria nanda azy tamin'ny fahafaham-boninahitra Izy. Tsy nihevitra izy fa olombelona, Ary tsy nieritreritra ny amin'ny farany; Ary hoy izy: Izaho no ho tompon'ny tany sy ny ranomasina; Ary tsy fantany fa Andriamanitra no lehibe, Mahery amin'ny heriny lehibe. Mpanjaka ambonin’ny lanitra Izy, Ary mitsara mpanjaka sy fanjakana. Izy no nanangana ahy amin'ny voninahitra, Ary mampietry ny mpiavonavona ho amin'ny fandringanana mandrakizay amin'ny fahafaham-baraka, Satria tsy nahalala Azy izy ireo. Ary ankehitriny, indro, ry mpanapaka ny tany, ny fitsaran'i Jehovah,
Fa Mpanjaka lehibe sy marina Izy ka mitsara izay rehetra eny ambanin'ny lanitra. Misaora an’Andriamanitra, ianareo izay matahotra an’i Jehovah amin’ny fahendrena, Fa ny famindram-pon'i Jehovah dia ho amin'izay matahotra Azy, dia ny fitsarana; Mba hanavaka ny marina sy ny mpanota Izy, Ary valio mandrakizay ny mpanota araka ny asany; Ary mamindrà fo amin'ny marina, manafaka azy amin'ny fahorian'ny mpanota, Ary mamaly ny mpanota noho izay nataony tamin’ny olomarina. Fa tsara Jehovah amin'izay miantso Azy amin'ny faharetana, Manao araka ny famindrampony amin’ny olony masina, Mametraka azy ireo mandrakariva eo anatrehany aminkery. Isaorana mandrakizay anie ny Tompo eo anatrehan'ny mpanompony. TOKO 3 Nahoana no matory ianao, ry fanahiko, Ary tsy misaotra an'i Jehovah va ianao? Mihirà hira vaovao, Ho an'Andriamanitra izay mendrika hoderaina. Mihirà sy mifohaza amin'ny fifohazany, Fa tsara ny salamo ho an'Andriamanitra amin'ny fo faly. Ny marina mahatsiaro ny Tompo mandrakariva, Amin'ny fisaorana sy ny fanambarana ny fahamarinan'ny fitsaran'ny Tompo. Ny marina tsy mba manamavo ny famaizan'ny Tompo; Eo anatrehan’ny Tompo mandrakariva ny sitrapony. Ny marina dia tafintohina ka manao ny Tompo ho marina; Lavo izy ka miandry izay hataon'Andriamanitra aminy; Mitady izay hihavian'ny fanafahana azy Izy. Ny faharetan'ny marina dia avy amin'Andriamanitra, Mpamonjy azy; Tsy mitoetra ao an-tranon'ny marina ny ota. Ny marina mandinika ny tranony mandrakariva, Mba hanesorana ny heloka rehetra nataony tamin'ny fahadisoany. Manao fanavotana noho ny tsy fahalalana Izy amin'ny fifadian-kanina sy ny fampahoriana ny fanahiny; Ary ataon'ny Tompo ho tsy manan-tsiny ny olona masina rehetra sy ny ankohonany. Ny mpanota dia tafintohina ka manozona ny ainy Ny andro nahaterahany, sy ny fijaliany reniny. Manampy ota amin'ny ota Izy, raha mbola velona koa; Lavo izy, fa mafy ny fahalavony, ka tsy hiarina intsony. Mandrakizay ny fandringanana ny mpanota, Ary tsy hotsarovana izy, raha vangiany ny marina. Izany no anjaran'ny mpanota mandrakizay. Fa izay matahotra ny Tompo no hitsangana ho amin'ny fiainana mandrakizay, Ary ny fiainany dia ho ao amin'ny fahazavan'ny Tompo, ary tsy ho levona intsony.
Salamo nataon'i Solomona
TOKO 4 Koa nahoana ianao no mipetraka eo amin'ny filan-kevitry ny olo-marina, ry ilay ratsy fanahy, Satria lavitra an'i Jehovah ny fonao, Mampahatezitra an'Andriamanitry ny Isiraely amin'ny fahadisoana? Mihoa-pefy amin'ny teny, mihoa-pampana amin'ny miseho ivelany mihoatra noho ny olona rehetra, Izay mafy teny manameloka ny mpanota amin'ny fitsarana? Ary ny tànany no voalohany namely azy toy ny nanao ny zotom-pony, Ary ny tenany dia meloka noho ny fahotana maro sy ny fijejojejoana. Ny masony dia mijery ny vehivavy rehetra tsy misy fanavahana; Mandainga ny lelany, raha mianiana izy. Amin'ny alina sy amin'ny mangingina dia manota toy ny tsy hita izy, Ny masony no itenenany amin'ny vehivavy maloto rehetra. Faingana izy miditra isan-trano amin'ny hafaliana toy ny tsy misaina. Aoka Andriamanitra hanaisotra izay mitoetra ao amin'ny fihatsarambelatsihy eo amin'ny fihaonan'ny olo-masina, Na ny fiainan’ny olona toy izany aza amin’ny fahalotoan’ny nofony sy ny fahantrany. Aoka Andriamanitra haneho ny asan'ny sitraka amin'ny olona, Ny asan'izany amin'ny fihomehezana sy ny fanesoana; Mba hoheverin'ny olo-marina ho marina ny fitsaran'Andriamaniny, Raha esorina tsy ho eo anoloan'ny marina ny mpanota, Na dia ny sitraky ny olona aza izay mandika lalàna amin'ny fitaka. Ary ny mason'izy ireo mibanjina ny tranon'izay mbola tsy manana ahiahy, Mba handrava ny fahendren'ny . . . amin'ny tenin'ny mpandika lalàna, Mamitaka ny teniny mba hahatanteraka ny faniriandratsiny. Tsy mitsahatra manaparitaka fianakaviana toy ny kamboty Izy, Eny, mandrava trano izy noho ny fanirian-dratsy. Mamitaka amin'ny teny izy ka manao hoe: Tsy misy mahita na mitsara. mameno trano iray amin'ny fandikan-dalàna izy, Ary avy eo ny masony dia nibanjina ny trano manaraka, Ny handrava azy amin'ny teny izay manome elatra ny faniriana. Kanefa na dia izany rehetra izany aza, dia tsy afa-po tahaka ny fiainan-tsi-hita ny fanahiny. Aoka ho afa-baraka eo anatrehanao ny anjarany, Tompo ô; Aoka hivoaka amin'ny fitoloko izy, ary hody voaozona. Aoka ho lany amin’ny fahoriana sy ny fahantrana ary ny fahantrana ny fiainany, Tompo ô; Aoka ny torimasony ho voasaron'ny fanaintainana ary ny fifohazany amin'ny fahaverezan-kevitra. Aoka tsy hatory amin'ny hodi-masony amin'ny alina; Aoka ho levona amin'ny asan'ny tanany rehetra izy. Aoka hody maina any an-tranony izy,
Ary ho foana ny ao an-tranony izay hahavoky ny fony. Aoka ho lany amin'ny fanirery tsy manan-janaka ny fahanterany mandra-pahafatiny. Aoka ny nofon’izay sitraky ny olona hoviravirain’ny bibidia, Ary aoka ho afa-baraka eo imason'ny masoandro ny taolan'ny mpandika lalàna. Aoka ny goaika hanindrona ny mason'ny mpihatsaravelatsihy; Fa nandrava tranon'olona maro tamin'ny fahafahamboninahitra izy, Ary nampihahaka azy tamin'ny filany izy; Ary tsy nahatsiaro an'Andriamanitra izy, ary tsy natahotra an'Andriamanitra tamin'izany rehetra izany; Nampahatezitra an’Andriamanitra anefa izy ireo ka nampahatezitra Azy. Hanaisotra azy tsy ho amin’ny tany anie Izy, Satria namitaka ny fanahin'ny tsy manan-tsiny izy ireo. Sambatra izay matahotra an'i Jehovah amin'ny tsininy; Ny Tompo hanafaka azy amin’ny olon-dratsy sy ny mpanota, Ary vonjeo amin'ny fahatafintohinana rehetra ananan'ny mpandika lalàna izahay. Aoka Andriamanitra handringana izay manao ny tsy marina rehetra, Fa mpitsara lehibe sy mahery Jehovah Andriamanitsika amin'ny fahamarinana. Tompo ô, aoka ny famindramponao ho amin’izay rehetra tia Anao. TOKO 5 Jehovah Tompo ô, hidera ny anaranao amin’ny fifaliana aho, Ao amin'izay mahalala ny fitsipikao marina. Fa tsara sy miantra Hianao, fialofan'ny ory; Raha mitaraina aminao aho, aza atao mangina aho. Fa tsy misy olona mandroba ny mahery; Iza àry no afaka maka na inona na inona amin’izay nataonao, raha tsy ny tenanao ihany no manome? Fa ny olona sy ny anjarany dia mipetraka eo anatrehanao amin'ny mizana; Tsy afaka manampy, mba hanitarana, izay nandidian'ny Anao. Andriamanitra ô, rehefa azom-pahoriana izahay dia miantso vonjy aminao, Ary aza manafoana ny fangatahanay, fa Hianao no Andriamanitray. Aza avela hampavesatra anay ny tananao, Fandrao tsy maintsy hanota isika. Na dia tsy mampody anay aza Hianao, dia tsy hiala izahay; Fa ho Anao izahay. Fa raha noana aho, dia Hianao no itarainako, Andriamanitra ô; Dia homenao ahy. Vorona sy trondro no velominao,
Salamo nataon'i Solomona
Amin'ny nandatsahanao ranonorana amin'ny tany lemaka, mba haniry ahitra, Mba hanomanana vilona ho an'ny zava-manan'aina rehetra eny an-tsaha; Ary raha noana izy, dia hanandratra ny tavany aminao. Ny mpanjaka sy ny mpanapaka ary ny vahoaka dia mamelona anao, Andriamanitra ô; Ary iza no famonjena ny ory sy ny malahelo, raha tsy Hianao, Tompo ô? Ary hihaino ihany Hianao, fa iza no tsara fanahy sy malemy fanahy afa-tsy Hianao? Mampifaly ny fanahin'ny manetry tena amin'ny fanokafana ny tananao amin'ny famindram-po.
TOKO 7
Ny fahatsaran'ny olona dia omena amin'ny alahelo sy ...; Ary raha mamerina izany tsy mimonomonona izy, dia mahagaga izany. Fa lehibe amin’ny fahatsarana sy ny harena ny fanomezanao, Ary izay matoky Anao tsy hanan-java-mahory. Amin'ny tany rehetra no itoeran'ny famindram-ponao, Tompo ô, amin'ny fahatsarana.
Raha mitoetra ao anatinay ny anaranao, dia hahazo famindram-po izahay; Ary ny firenena tsy haharesy antsika. Fa Hianao no ampinganay, Ary raha miantso Anao izahay, dia mihaino anay Hianao; Fa hamindra fo amin'ny taranak'Isiraely mandrakizay Hianao Ary tsy hanary azy Hianao; Fa izahay kosa ho eo ambanin'ny ziogao mandrakizay, Ary eo ambanin'ny tsorakazon'ny famaizanao. Hampiorina anay amin'ny andro anampianao anay Hianao, Mamindra fo amin'ny taranak'i Jakoba amin'ny andro izay nampanantenainao hamonjy azy.
Sambatra izay tsaroan'Andriamanitra amin'ny fanomezana azy ny ampy; Raha manam-be loatra ny olona, dia manota izy. Ampy ny fitaovana antonony amin'ny fahamarinana, Ary izany no itomboan'ny fitahian'ny Tompo amin'ny fahamarinana. Izay matahotra an’i Jehovah dia mifaly amin’ny fanomezana tsara, Ary ho amin'ny Isiraely amin'ny fanjakanao ny fahasoavanao. Isaorana anie ny voninahitry ny Tompo, fa Izy no Mpanjakantsika. TOKO 6 Sambatra ny olona izay manana fo mafy hiantso ny anaran'i Jehovah; Raha mahatsiaro ny anaran'ny Tompo izy, dia hovonjena. Ny lalany dia nataon'ny Tompo, Ary ny asan'ny tanany dia arovan'ny Tompo Andriamaniny. Amin'izay hitany amin'ny nofiny ratsy, dia tsy hitebiteby ny fanahiny; Raha mita ny ony sy ny fisafoakany amin'ny ranomasina izy, dia tsy mba ho taitra. Mifoha amin'ny torimasony izy ka midera ny anaran'i Jehovah; Raha miadana ny fony, dia mihira ho an'ny anaran'Andriamaniny izy. Ary nitalaho tamin'i Jehovah ho an'ny ankohonany rehetra izy. Ary nohenoin'ny Tompo ny vavak'izay rehetra matahotra an'Andriamanitra, Ary ny fangatahan'ny fanahy rehetra izay manantena Azy dia tanterahin'ny Tompo. Isaorana anie ny Tompo, izay mamindra fo amin’izay tia Azy amin’ny fahitsiana.
Aza atao lavitra anay ny fonenanao, Andriamanitra ô; fandrao hamely antsika izay mankahala antsika tsy ahoantsy ahoana. Fa efa narianao izy, Andriamanitra ô; Aoka tsy hanitsaka ny lovanao masina ny tongony. Faizo anay araka ny sitraponao; Fa aza manolotra anay ho amin'ny jentilisa; Fa raha mandefa areti-mandringana Hianao, Hianao no mandidy azy ny aminay; Fa mamindra fo Ianao, Ary tsy ho tezitra mandra-pandevona antsika.
TOKO 8 Fahoriana sy tabataban'ady no ren'ny sofiko; Ny feon'ny trompetra manambara fandripahana sy loza, Ny feon'ny olona betsaka toy ny rivotra mahery indrindra, Toy ny tafio-drivotra misy afo mahery mamakivaky ny Negeba. Dia hoy izaho anakampo: Andriamanitra tokoa no hitsara antsika; Feo henoko mankamin'i Jerosalema, tanàna masina Tapaka ny valahako noho ny reko, nangovitra ny lohaliko; Natahotra ny foko, nihorohoro tahaka ny rongony ny taolako. Hoy izaho: Amin'ny fahamarinana no ametrahany ny lalany. Nieritreritra ny fitsaran’Andriamanitra aho hatramin’ny namoronana ny lanitra sy ny tany; Nataoko ho marina Andriamanitra tamin'ny fitsarany hatramin'ny fahagola. Andriamanitra nitondra ny fahotany tamin’ ny andro mazava; Nahafantatra ny fitsarana marin’Andriamanitra ny tany rehetra. Tao amin’ ny mangingina tany ambanin’ ny tany no nanolorana ny helony hampahatezitra Azy; Nahatonga fisafotofotoana izy ireo, ny zanakalahy tamin'ny reniny, ary ny rainy tamin'ny zanany vavy; Nijangajanga izy, samy tamin'ny vadin'ny namany avy. Nanao fanekempihavanana tamin’ny fianianana ny amin’ireo zavatra ireo izy ireo; Norobainy ny fitoera-masin'Andriamanitra, toy ny tsy misy mpamaly.
Salamo nataon'i Solomona
Nanitsakitsaka ny alitaran'ny Tompo izy ireo, ka nivoaka avy tamin'ny fahalotoana rehetra; Ary nolotoiny tamin’ny rà fadim-bolana ny fanatitra, toy ny hoe nofo mahazatra ireny. Tsy navelany tsy nisy ota, izay tsy nihoatra ny jentilisa. Ary noho izany Andriamanitra nangaroharo fanahy mirenireny ho azy; Ary nomeny divay tsy voaharo eran'ny kapoaka izy, mba ho mamo izy. Izy no nitondra ilay avy any amin'ny faran'ny tany, izay mamely mafy; Nanapaka ady tamin’i Jerosalema sy tamin’ny taniny Izy. Dia nandeha nitsena azy tamin-kafaliana ny mpanapaka ny tany, ka nanao taminy hoe: Hotahina anie ny lalanao! Avia, midira amin'ny fiadanana. Ny lalana mikitoantoana no nanaovany azy, Talohan'ny nidirany; Novohany ny vavahady ho any Jerosalema, ary nosatrohany satroboninahitra ny mandany. Tahaka ny fidiran'ny ray ao an-tranon'ny zanany no nidirany soa aman-tsara tany Jerosalema; Teo no nanorenany ny tongony tamin'ny fiarovana lehibe. Azony koa ny trano mimanda sy ny mandan'i Jerosalema; Fa Andriamanitra mihitsy no nitondra azy soa aman-tsara, raha nirenireny izy. Naringany ny mpanapaka sy ny hendry rehetra; Nandatsaka ny ran’ny mponina tao Jerosalema Izy, toy ny ranon’ny fahalotoana. Notarihiny ny zanany lahy sy vavy, izay naterany tamin’ny fahalotoana. Nanao araka ny fahalotoany izy, dia tahaka ny nataon'ny razany; Nandoto an’i Jerosalema sy ny zavatra nohamasinina ho an’ny anaran’Andriamanitra izy ireo. Fa Andriamanitra efa naneho ny tenany ho marina tamin'ny fitsarany ny firenena ambonin'ny tany; Ary toy ny zanak’ondry tsy manan-tsiny eo anivony ny mpanompon’Andriamanitra masina. Mendrika hoderaina ny Tompo, Izay mitsara ny tany rehetra araka ny fahamarinany. Indro, ankehitriny, Andriamanitra ô, nasehonao anay tamin'ny fahamarinanao ny fitsaranao; Ny masonay efa nahita ny fitsaranao, Andriamanitra ô. Efa nohamarininay mandrakizay ny anaranao; Fa Hianao no Andriamanitry ny fahamarinana, Izay mitsara ny Isiraely amin'ny famaizana. Andriamanitra ô, miverena aminay, ary mamindrà fo aminay; Angony amin'ny famindram-po sy ny hatsaram-panahy ny Isiraely izay efa niely patrana; Fa ny fahamarinanao no ato aminay, Ary na dia efa nanamafy ny hatoka aza izahay, dia Hianao no mpanafay anay; Aza manadino anay, ry Andriamanitray ô, fandrao haringan'ny jentilisa izahay toy ny tsy misy hamonjy. Fa Hianao no Andriamanitsika hatramin'ny voalohany,
Ary aminao no ianteheranay, Tompo ô; Ary tsy hiala Aminao izahay, Fa tsara ny fitsaranao anay. Ho an'ny anay sy ny zanakay anie ny fahasoavanao mandrakizay; Ry Tompo Mpamonjy anay ô, tsy ho voahozongozona intsony izahay. Mendrika hoderaina Jehovah noho ny fitsarany amin’ny vavan’ny olony masina; Ary isaorana mandrakizay anie ny Isiraely. TOKO 9 Rehefa nentina ho babo tany an-tany hafa ny Isiraely, Rehefa lavo niala tamin'ny Tompo izay nanavotra azy izy ireo, Noroahina hiala amin'ny lova nomen'ny Tompo azy ireo. Niely tany amin'ny firenena rehetra ny Isiraely araka ny tenin'Andriamanitra, Mba hohamarinina Hianao, Andriamanitra ô, amin'ny fahamarinanao noho ny fahadisoanay; Fa Hianao no Mpitsara marina amin'ny firenena rehetra ambonin'ny tany. Fa tsy misy takona amin'ny fahalalanao izay manao ny tsy marina, Ary eo anatrehanao ny asa marina ataon'ny olonao masina, Tompo ô; Aiza àry no ahafahan'ny olona miery amin'ny fahalalana Anao, Andriamanitra ô? Ny asantsika dia miankina amin'ny safidintsika sy ny herintsika Hanao ny tsara na ny ratsy amin'ny asan'ny tananay; Ary amin'ny fahamarinanao no itsidihanao ny zanak'olombelona. Izay manao ny marina dia mahafoy tena ho an'ny Tompo; Ary izay manao tsy marina dia mahafoy ny ainy ho amin'ny fahaverezana; Fa ny fitsaran'i Jehovah dia omena amin'ny fahamarinana ho an'ny olona rehetra sy ny ankohonany avy. Iza no tsara Anao, Andriamanitra ô, afa-tsy izay miantso ny Tompo? Manadio ny fanahy ho afaka amin'ny ota izy, raha mitsotra sy manaiky; Fa mampahamenatra anay sy Hianao ny tavanay noho izany rehetra izany. Ary iza no avelany heloka afa-tsy izay nanota ihany? Mitahy ny marina Hianao ka tsy mananatra azy noho ny fahotany; Ary ho amin'izay manota ny fahasoavanao, raha mibebaka izy. Ary ankehitriny, Hianao no Andriamanitray, ary izahay vahoaka izay tianao; Jereo ary mamindrà fo, ry Andriamanitry ny Isiraely ô, fa Anao izahay; Ary aza esorina aminay ny famindram-ponao, fandrao hamely anay izy. Fa ny taranak'i Abrahama no nofidinao hialoha ny firenena rehetra, Ary nametraka ny anaranao taminay, Tompo ô, Ary tsy hanary anay mandrakizay Hianao. Efa nanao fanekena tamin'ny razanay momba anay Hianao;
Salamo nataon'i Solomona
Ary manantena Anao izahay, raha miverina aminao ny fanahinay. Ho amin'ny taranak'Isiraely mandrakizay anie ny famindram-pon'i Jehovah. TOKO FAHA-10 Sambatra ny olona izay tsaroan'i Jehovah amin'ny fananarana, Ary izay kapoka no sakanany tsy ho amin'ny lalan'ny ratsy Mba hodiovina amin'ny fahotana izy, ka tsy hihamaro izany. Izay manomana ny lamosiny ho amin'ny kapoka dia hodiovina, Fa tsara Jehovah amin'izay maharitra famaizana. Fa Izy no mahitsy ny lalan'ny marina, Ary tsy mamadika azy amin'ny famaizana ataony. Ary ny famindram-pon'i Jehovah dia amin'izay tia Azy amin'ny fahamarinana, Ary Jehovah mahatsiaro ny mpanompony amin'ny famindram-po. Fa ny fijoroana ho vavolombelona dia ao amin'ny lalàn'ny fanekena mandrakizay, Ny fijoroana ho vavolombelona momba ny Tompo dia eo amin’ny lalan’ny olona amin’ny famangiana Azy. Marina sy tsara fanahy ny Tompontsika amin’ny fitsarany mandrakizay, Ary Isiraely hidera ny anaran'i Jehovah amin'ny fifaliana. Ary ny marina hisaotra eo amin'ny fiangonan'ny olona; Ary ny mahantra hamindra fo amin'ny fifalian'ny Isiraely; Fa tsara sy mamindra fo mandrakizay Andriamanitra, Ary ny fiangonan'ny Isiraely hankalaza ny anaran'i Jehovah. Ny famonjen'i Jehovah anie ho amin'ny taranak'Isiraely ho fifaliana mandrakizay! TOKO 11 Tsofy ao Ziona ny trompetra, hiantso ny olona masina, Ataovy ho re ao Jerosalema ny feon'izay mitondra ny teny soa mahafaly; Fa Andriamanitra niantra ny Isiraely tamin'ny namangy azy. Mitsangàna eo amin'ny havoana, ry Jerosalema ô, ary jereo ny zanakao, Avy any Atsinanana sy Andrefana, nangonin'ny Tompo; Avy any avaratra izy ireo dia tonga amin'ny fifalian'Andriamaniny, Avy any amin'ny nosy lavitra no nanangonan'Andriamanitra azy. Tendrombohitra avo no naetriny ho lemaka ho azy; Nandositra teo am-pidirany ny tendrombohitra. Nanome azy ireo fialofana ny ala rehefa nandalo izy ireo; Ny hazo manitra rehetra izay nampanirin'Andriamanitra ho azy ireo, Mba handalovan'ny Isiraely eo anatrehan'ny voninahitr'Andriamaniny. Tafio ny fitafianao tsara tarehy, ry Jerosalema ô; Omano ny fitafianao masina;
Fa Andriamanitra efa nilaza soa ho an'ny Isiraely mandrakizay doria. Aoka ny Tompo hanao izay nolazainy ny amin'Israely sy Jerosalema; Aoka Jehovah hanandratra ny Isiraely amin'ny anarany be voninahitra. Ho amin'ny Isiraely mandrakizay mandrakizay anie ny famindram-pon'i Jehovah. TOKO 12 Tompo ô, vonjeo ny fanahiko amin’ny olon-dratsy sy ny ratsy fanahy, Avy amin'ny lela mpandika lalàna sy manendrikendrika ary miteny lainga sy fitaka. Ny teny aloaky ny vavan'ny ratsy fanahy, Toy ny afo mandevona ny hatsaran-tarehiny eo amin'ny firenena. Ka dia sitrany ny mameno trano amin'ny lela mandainga, Hikapa ny hazo firavoravoana izay mandrehitra afo ny mpanota. Mampiditra an-tokantrano amin’ny ady amin’ny alalan’ny molotra manendrikendrika. Enga anie Andriamanitra hanalavitra ny tsy manan-tsiny ny molotry ny mpandika lalàna amin'ny famoizana azy Ary aoka ny taolan'ny mpanendrikendrika hiely lavitra izay matahotra an'i Jehovah! Ho faty amin'ny afo mirehitra ny lela manendrikendrika lavitra ny mpivavaka! Jehovah hiaro ny fanahy miadana izay mankahala ny tsy marina; Ary ny Tompo hampitoetra ao an-tranony izay olona manaraka fihavanana. Ho amin'ny Isiraely mpanompony mandrakizay anie ny famonjen'i Jehovah; Ary aoka ny mpanota hiaraka ho faty eo anatrehan’ ny Tompo; Fa aoka ny olo-masin'ny Tompo handova ny teny fikasan'ny Tompo. TOKO 13 Ny tanana ankavanan'ny Tompo nanarona ahy; Ny tanana ankavanan'ny Tompo no niaro antsika. Ny sandrin'i Jehovah no namonjy antsika tamin'ny sabatra izay namely antsika, Amin'ny mosary sy ny fahafatesan'ny mpanota. Biby masiaka no nihazakazahany namely azy; Notriariny tamin'ny nifiny ny nofony, Ary notorotoroina tamin'ny nifiny ny taolany. Fa ny Tompo no namonjy antsika tamin'izany rehetra izany. Ory noho ny fahadisoany ny marina, Sao dia halaina miaraka amin'ny mpanota izy; Fa mahatsiravina ny faharavan'ny mpanota; Nefa tsy misy amin'izany rehetra izany mikasika ny marina. Fa tsy mitovy ny famaizana ny marina noho ny fahotana natao tamin'ny tsy fahalalana, Ary ny fandringanana ireo mpanota.
Salamo nataon'i Solomona
Ny marina dia faizina mangingina, Fandrao ny mpanota hifaly amin'ny marina. Fa mananatra ny marina tahaka ny zanaka malala Izy. Ary ny famaizana azy dia tahaka ny an'ny lahimatoa. Fa ny Tompo miantra ny olony masina, Ary mamono ny fahadisoany amin'ny famaizana Azy. Fa ny ain'ny marina haharitra mandrakizay; Fa ny mpanota kosa haringana, Ary tsy ho hita intsony ny fahatsiarovana azy. Fa amin’ny olo-masina no iankinan’ny famindram-pon’ny Tompo, Ary amin'izay matahotra Azy ny famindram-pony. TOKO 14 Mahatoky ny Tompo amin’izay tia Azy amin’ny fahamarinana, Ho an'izay miaritra ny famaizana azy, Ho an'izay mandeha araka ny fahamarinan'ny didiny, amin'ny lalàna izay nandidiany antsika mba ho velona isika. Ny olo-marina amin'i Jehovah no ho velona amin'izany mandrakizay; Ny Paradisan'ny Tompo, ny hazon'aina, dia ireo olony masina. Ny namboleny dia miorim-paka mandrakizay; Tsy hongotana izy mandritra ny andro rehetra any andanitra; Fa anjara sy lovan'Andriamanitra ny Isiraely. Fa tsy mba toy izany ny mpanota sy ny mpanota, Izay tia ny andro fohy niombonana tamin'ny fahotany; Ny fahalòvana mihelina no fifaliany, Ary tsy mahatsiaro an'Andriamanitra izy. Fa ny lalan'ny olona dia fantatra eo anatrehany mandrakariva, Ary fantany ny miafina ao am-po, dieny tsy mbola tonga izany. Ka dia ny fiainan-tsi-hita sy ny aizim-pito ary ny fandringanana no lovany Ary tsy ho hita izany amin’ ny andro izay hahazoan’ ny marina famindram-po; Fa ny olo-masin'ny Tompo no handova fiainana amin'ny fifaliana. TOKO 15 Fony azom-pahoriana aho, dia niantso ny anaran'i Jehovah, Niandry ny fanampian'Andriamanitr'i Jakoba aho, ka dia voavonjy; Fa Hianao no fanantenana sy fialofan'ny ory, Andriamanitra ô. Fa iza, Andriamanitra ô, no mahery, afa-tsy ny hisaotra Anao amin'ny fahamarinana? Ary inona no mahery ny olona raha tsy misaotra ny anaranao? Salamo vaovao misy hira amin'ny hafalian'ny fo, Ny vokatry ny molotra amin'ny zavamaneno tsara ny lela, Ny voaloham-bokatry ny molotra avy amin'ny fo madio sy mahitsy, Izay manatitra izany zavatra izany dia tsy hohozongozonin'ny ratsy mandrakizay;
Ny lelafo sy ny fahatezerana amin'ny tsy marina tsy hanohitra azy; Raha mivoaka avy amin'ny tavan'ny Tompo hamely ny mpanota izany, Mba handrava ny fananan'ny mpanota rehetra, Fa ny mariky’ Andriamanitra dia eo amin’ ny marina mba ho voavonjy izy. Ny mosary sy ny sabatra ary ny areti-mandringana dia hanalavitra ny marina, Fa handositra ny olo-marina toy ny fanenjehana an'ady izy; Fa hanenjika ny mpanota izy ka hahatratra azy, Ary izay mandika lalàna dia tsy ho afa-mandositra ny fitsaran’ Andriamanitra; Toy ny azon'ny fahavalo efa za-draharaha amin'ny ady izy, Fa ny mariky ny fandringanana dia eo amin'ny handriny. Ary ny lovan'ny mpanota dia fandringanana sy aizim-pito, Ary ny helony hanenjika azy hatrany amin'ny fiainan-tsihita any ambany. Tsy ho azon'ny zanany ny lovany, Fa ny ota handrava ny tranon'ny mpanota. Ary ny mpanota haringana mandrakizay amin'ny andro fitsaran'ny Tompo, Rehefa mamangy ny tany amin’ny fitsarany Andriamanitra. Fa izay matahotra an'i Jehovah no hahazo famindram-po aminy, Ary ho velona amin’ ny famindram-pon’ Andriamaniny izy; Fa ny mpanota haringana mandrakizay. TOKO 16 Raha rendremana ny fanahiko noho ny lavitra an'i Jehovah, dia latsaka tany an-davaka aho, Fony aho lavitra an'Andriamanitra, dia efa saiky nalatsaka ho amin'ny fahafatesana ny fanahiko, Efa teo akaikin'ny vavahadin'ny fiainan-tsi-hita aho niaraka tamin'ny mpanota, Raha niala tamin'i Jehovah, Andriamanitry ny Isiraely, ny fanahiko,-Raha tsy nanampy ahy tamin'ny famindram-pony mandrakizay Jehovah. Notsindroniny aho tahaka ny soavaly voatsindrona, mba hanompoako Azy, Ilay mpamonjy sy mpanampy ahy no namonjy ahy tamin'ny fotoana rehetra. Hisaotra Anao aho, Andriamanitra ô, fa efa nanampy ahy ho amin'ny famonjena ahy Hianao; Ary tsy nataonao ho isan'ny mpanota ho fandringanana ahy aho. Aza manaisotra ny famindram-ponao amiko, Andriamanitra ô, Ary ny fahatsiarovana Anao tsy ho ao am-poko mandrapahafatiko. Andriamanitra ô, tariho aho, ka arovy amin'ny ota ratsy aho, Ary amin'ny vehivavy ratsy fanahy rehetra izay manafintohina ny kely saina.
Salamo nataon'i Solomona
Ary aza avela hamitaka ahy ny hatsaran-tarehin'ny vehivavy tsy mpankatò lalàna, Na izay rehetra iharan'ny ota tsy mahasoa. Aoreno eo anatrehanao ny asan’ny tanako, Ary tandremo ny diako amin'ny fahatsiarovana Anao. Arovy amin'ny teny fahamarinana ny lelako sy ny molotro; Manalavitra ahy ny fahatezerana sy ny fahavinirana. Esory lavitra ahy ny fimonomononana sy ny tsy faharetana amin'ny fahoriana Fa raha manota aho, dia faizinao aho mba hiverenako Aminao. Fa tohano amin'ny sitrapo sy ny hafaliana ny fanahiko; Raha mampahery ny fanahiko Hianao, dia ampy ho ahy izay nomenao ahy. Fa raha tsy manome hery Hianao, Iza no mahatanty famaizana miaraka amin'ny fahantrana? Raha anarina noho ny fahalotoany ny olona, Ao amin'ny nofony sy amin'ny fahorian'ny fahantrana no fizahan-toetra anao. Raha maharitra amin’ireo fitsapana rehetra ireo ny marina, dia hahazo famindram-po avy amin’ny Tompo izy. TOKO 17 Tompo ô, Hianao no Mpanjakanay mandrakizay doria, Fa Hianao, Andriamanitra ô, no reharehanay. Mandra-pahoviana no andro hiainan'ny olona ety ambonin'ny tany? Araka ny androny, dia toy izany koa no antenaina aminy. Fa izahay manantena an'Andriamanitra, Mpanafaka anay; Fa ny herin'Andriamanitsika dia mandrakizay amin'ny famindram-po, Ary ny fanjakan'Andriamanitsika dia mihatra mandrakizay amin'ny jentilisa amin'ny fitsarana. Jehovah ô, Hianao nifidy an’i Davida ho mpanjakan’ny Isiraely, Ary nianiana taminy ny amin'ny taranany fa tsy ho levona eo anatrehanao ny fanjakany. Kanefa, noho ny fahotantsika, dia nitsangana hanohitra antsika ny mpanota; Nanafika anay sy noroahiny izahay; Izay tsy nampanantenainao azy dia nalainy taminay tamin'ny herisetra. Tsy mba nankalaza ny anaranao be voninahitra izy; Nametraka fanjakan’izao tontolo izao izy ireo ho solon’izay voninahitra nananany; Nandrava ny seza fiandrianan’i Davida tamin’ny fireharehana mitabataba izy ireo. Fa Hianao, Andriamanitra ô, no nandroaka azy ka nanaisotra ny taranany tsy ho amin'ny tany. Ary nisy lehilahy hafa firenena tamin'ny firenentsika nitsangana hamely azy. Araka ny fahotany no namalianao azy, Andriamanitra ô; Ka nihatra taminy araka ny asany izany. Andriamanitra tsy namindra fo taminy; Nitady ny taranany Izy ka tsy nandefa na dia iray akory aza. Mahatoky ny Tompo amin’ny fitsarany rehetra Izay ataony ambonin'ny tany.
Ny mpandika lalàna no nandrava ny tanintsika ka tsy nisy nonina, Nandringana ny tanora sy ny antitra ary ny zanany izy ireo. Tamin'ny firehetan'ny fahatezerany dia nampandehaniny hatrany andrefana ireny, Ary nataony faneso ny mpanapaka ny tany. Noho ny maha-vahiny ny fahavalo dia nanao zavatra tamim-pireharehana, Ary ny fony dia hafa noho ny Andriamanitsika. Ary izay rehetra nataony tao Jerosalema, Ary toy izany koa ny firenena any an-tanàna amin'ny andriamaniny. Ary ny zanaky ny fanekena tao amin'ny firenena samy hafa dia nihoatra noho ny ratsy. Tsy nisy na dia iray akory aza teo aminy izay nanao famindram-po sy fahamarinana teo afovoan’i Jerosalema. Izay tia ny synagogan'ny olo-masina nandositra azy, Tahaka ny fody manidina avy ao amin'ny akaniny. Nirenireny tany an’efitra ireny mba ho voavonjy amin’ny loza, Ary sarobidy teo imason'ny monina any ivelany izay rehetra afa-nandositra taminy. Eran’ny tany manontolo no niparitahan’ireo olon-dratsy. Fa ny lanitra nisakana ny ranonorana tsy hilatsaka amin'ny tany, Nosakana ny loharano nipoitra avy tamin'ny lalina indrindra, izay midina avy amin'ny tendrombohitra avo. Fa tsy nisy teo aminy izay nanao ny fahamarinana sy ny rariny; Hatramin'ny lehibe ka hatramin'ny kely indrindra dia samy mpanota avokoa; Mpanota ny mpanjaka, ary tsy nankatò ny mpitsara, ary mpanota ny vahoaka. Indro, Tompo ô, ary atsangano ho azy ireo ny Mpanjakany, Zanak'i Davida, Amin'ny andro izay ho hitanao, Andriamanitra ô, mba hanjaka amin'ny Isiraely mpanomponao. Ary misikina hery izy mba hanorotoro ny mpanapaka tsy marina, Ary mba hanadio an'i Jerosalema ho afaka amin'ny firenena izay manitsaka azy ho amin'ny fandringanana. Amin'ny fahamarinana no handroahany ny mpanota hiala amin'ny lova; Hofoanany toy ny fanaky ny mpanefy tanimanga ny fiavonavonan'ny mpanota. Amin'ny tehim-by no hanorotoro ny fananany rehetra; Ny teny aloaky ny vavany no handringanany ny firenena ratsy fanahy; Noho ny teny mafy ataony dia handositra eo anoloany ny firenena, Ary hananatra ny mpanota Izy noho ny hevitry ny fony. Ary hamory vahoaka masina Izy, izay hotarihiny amin'ny fahamarinana, Ary izy no hitsara ny fokon'ny olona izay nohamasinin'ny Tompo Andriamaniny. Ary tsy havelany hitoetra eo aminy intsony ny tsifahamarinana, Ary tsy hisy olona mahalala faharatsiana hitoetra ao aminy,
Salamo nataon'i Solomona
Fa ho fantany fa zanak'Andriamaniny avokoa izy rehetra. Ary hozarainy araka ny fokony amin'ny tany izy, Ary tsy hisy vahiny na vahiny eo aminy intsony. Hitsara olona sy firenena amin'ny fahendren'ny fahamarinany Izy. Selah. Ary hanana ny jentilisa hanompo Azy eo ambanin'ny ziogany Izy; Ary hankalaza ny Tompo any amin’ ny toerana izay ho hitan’ ny tany rehetra izy; Ary hanadio an'i Jerosalema Izy ka hanamasina azy toy ny taloha; Dia ho avy any amin'ny faran'ny tany ny firenena hahita ny voninahiny, Nitondra ny zanany izay efa torana ho fanomezana. Ary hahita ny voninahitry ny Tompo, izay efa nankalazan'Andriamanitra azy. Ary ho mpanjaka marina izy, ampianarin'Andriamanitra, hanapaka azy, Ary tsy hisy tsi-fahamarinana eo aminy amin'ny androny, Fa ho masina izy rehetra, ary ho mpanjakany ny voahosotry ny Tompo. Fa tsy hatoky ny soavaly sy ny mpitaingina ary ny tsipìka izy, Ary tsy hanamaro volamena sy volafotsy ho an'ny ady izy, Ary tsy hanangona fitokiana amin'ny olona maro ho amin'ny andro iadiana izy. Ny Tompo mihitsy no Mpanjakany, fanantenan'izay mahery noho ny fanantenany an'Andriamanitra. Hatahotra eo anatrehany ny firenena rehetra, Fa hamely ny tany amin'ny tenin'ny vavany mandrakizay Izy. Hitahy ny olon’i Jehovah amin’ny fahendrena sy ny fifaliana Izy, Ary ny tenany dia hadio amin'ny ota, mba hitondrany firenena lehibe. Hiteny mafy ny mpanapaka Izy, ary ny herin'ny teniny no hanaisotra ny mpanota; Ary ny fiankinany amin’ Andriamaniny dia tsy ho tafintohina mandritra ny androny; Fa Andriamanitra no hampahatanjaka azy amin’ny alalan’ny Fanahiny Masina, Ary hendry amin'ny alalan'ny fanahin'ny fahalalana, amin'ny hery sy ny fahamarinana. Ary ny fitahian'i Jehovah ho aminy; hatanjaka izy ka tsy ho tafintohina; Ny Tompo no antenainy, ka iza no maharesy Azy? Ho mahery amin'ny asany izy, ary hahery amin'ny fahatahorana an'Andriamanitra, Hiandry ny ondrin’i Jehovah amin’ny fahamarinana sy ny fahamarinana izy, Ary tsy hisy amin'izy ireo ho tafintohina amin'ny kijanany. Izy no hitari-dalana azy rehetra, Ary tsy hisy fireharehana eo amin’izy ireo ka hisy hampahory azy. Izany no ho voninahitry ny mpanjakan'ny Isiraely, izay fantatr'Andriamanitra; Hatsangany ho mpanapaka ny taranak’Isiraely izy mba hanitsy azy.
Ny teniny dia voadio noho ny volamena tsara sady tsara indrindra; Ao amin'ny fiangonana no hitsarany ny firenena, dia ny firenen'ny olona nohamasinina. Ny teniny dia ho tahaka ny tenin'ny olona masina ao amin'ny firenena nohamasinina. Sambatra izay ho amin’izany andro izany, Amin'izany dia hahita ny soa ho an'ny Isiraely izay hataon'Andriamanitra amin'ny fanangonana ny foko. Hafaingan'ny Tompo ny famindram-pony amin'Israely! Enga anie Izy hanafaka antsika amin’ny fahalotoan’ny fahavalo tsy masina! Ny Tompo mihitsy no Mpanjakantsika mandrakizay mandrakizay. TOKO 18 Tompo ô, eo amin’ny asan’ny tananao mandrakizay ny famindram-ponao; Ny famindram-ponao dia amin'ny Isiraely amin'ny fanomezana be. Ny masonao mijery azy, ka tsy misy malahelo; Ny sofinao dia mihaino ny vavaky ny mahantra. Ny fitsaranao dia tanterahina amin'ny tany rehetra amin'ny famindram-po; Ary ny fitiavanao dia amin'ny taranak'i Abrahama, dia ny Zanak'Isiraely. Ny famaizanao dia mamely anay tahaka ny amin’ny lahimatoa, Mba hampiverina ny fanahy mankatò amin'ny fahadalana izay natao tamin'ny tsy fahalalana. Andriamanitra anie hanadio ny Isiraely ho amin'ny andro famindram-po sy fitahiana, Manohitra ny andro safidy rehefa Sambatra izay ho amin’izany andro izany, Mampody ny voahosony Izy. amin'ny hahitany ny fahatsaran'ny Tompo, izay hataony amin'ny taranaka ho avy, Eo ambanin'ny tsorakazo famaizan'ny voahosotr'i Jehovah amin'ny fahatahorana an'Andriamaniny, Amin'ny fanahin'ny fahendrena sy ny fahamarinana ary ny hery; mba hitarihany ny olona rehetra amin'ny asan'ny fahamarinana amin'ny fahatahorana an'Andriamanitra, Mba hampitoetra azy rehetra eo anatrehan'ny Tompo izy, Taranaka tsara miaina amin’ny fahatahorana an’Andriamanitra amin’ny andron’ny famindram-po. Selah. Lehibe sy be voninahitra Andriamanitra, mitoetra any amin'ny avo indrindra. Izy no nametraka ny fahazavan'ny lanitra amin'ny alehany, mba hamantarana ny fotoana isan-taona, Ary tsy nivily niala tamin'ny lalana izay nandidiany azy izy. Amin'ny fahatahorana an'Andriamanitra no alehany isan'andro, Hatramin'ny andro namoronan'Andriamanitra azy ka mandrakizay. Ary tsy nivily izy ireo hatramin’ny andro namoronany azy. Hatry ny fony fahagola dia tsy niala tamin'ny lalany izy, Raha tsy Andriamanitra no nandidy azy ireo hanao izany araka ny baikon’ny mpanompony.