TOKO 1 1 Ny boky faharoa an’i Esdrasa mpaminany, zanak’i Sariasa, zanak’i Azaria, zanak’i Helkiasa, zanak’i Sadamia, zanak’i Sadoka, zanak’i Akitoba, 2 Zanakalahin’i Akiasa, zanak’i Finehasa, zanak’i Hely, zanak’i Amariasa, zanak’i Aziay, zanak’i Marimota, zanak’i Arna, zanak’i Ozia, zanak’i Borita, zanak’i Abisay. , zanak'i Finehasa, zanak'i Eleazara, 3 Zanakalahin'i Arona, avy amin'ny firenen'i Levy; izay babo tany amin’ ny tanin’ ny Mediana, tamin’ ny nanjakan’ i Artaksersesy, mpanjakan’ ny Persiana. 4 Ary tonga tamiko ny tenin’i Jehovah nanao hoe: 5 Mandehana, ambarao amin'ny oloko ny fahotany sy ny zanany izay ratsy nataony tamiko; mba holazainy amin'ny zafiny hoe: 6 Fa ny fahotan'ny razany nitombo tao aminy; 7 Tsy Izaho va no nitondra azy nivoaka avy tany amin’ny tany Egypta, tamin’ny trano fanandevozana? nefa nampahatezitra Ahy sy nohamavoiny ny fisainako. 8 Koa esory ny volon-dohanao, ary ario aminy ny ratsy rehetra, fa tsy nankatò ny lalàko izy, fa vahoaka maditra izy. 9 Mandra-pahoviana no mbola handeferako azy, izay efa nasiako soa be? 10 Mpanjaka maro no naringako noho ny aminy; Fa Farao sy ny mpanompony ary ny heriny rehetra dia efa naringako avokoa. 11 Ary nandringana ny firenena rehetra teo anoloany Aho, ary tany atsinanana, dia haeliko ny mponina amin’ny faritany roa, dia Tyro sy Sidona, ary mandripaka ny fahavalony rehetra. 12 Koa mitenena aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah: 13 Izaho no nitondra anareo namaky ny ranomasina, ary tamin’ny voalohany dia efa nomeko lalana malalaka sady tsy misy ahiahy ianareo; Mosesy no nomeko anao ho mpitarika, ary Arona ho mpisorona. 14 Izaho nanome fahazavana anareo tao amin’ny andry afo, ary fahagagana lehibe no efa nataoko teo aminareo; nefa nanadino Ahy ihany ianareo, hoy Jehovah. 15 Izao no lazain'i Jehovah Tsitoha: Ny papelika dia famantarana ho anareo; Nomeko lay ho fiambenanareo ianareo, nefa nimonomonona teo ihany ianareo. 16 Ary tsy nifaly tamy ny anarako tamy ny nandringanana ny fahavalo nareo, fa mandraka androany dia mbola mimonomonona hianareo. 17 Aiza ny soa nataoko ho anareo? fony ianareo noana sy nangetaheta tany an-efitra, tsy niantso ahy va ianareo? 18 ka nanao hoe: Nahoana no nentinao ho amin'ity efitra ity izahay hahafaty anay? fa tsara ho antsika ny nanompo ny Egyptiana toy izay ho faty amin'ity efitra ity. 19 Dia namindra fo tamin'ny fisaonanareo Aho ka nanome anareo mana hohanina; dia nihinana ny mofon'anjely ianareo. 20 Raha nangetaheta ianareo, tsy Izaho va no namaky ny vatolampy, ka nisy rano niboiboika nahavoky anareo? noho ny hafanana no nanaronako anao tamin'ny ravin'ny hazo. 21 Ary mizara tany mahavokatra ho anareo Aho ka nandroaka ny Kananita sy ny Perezita ary ny Filistina teo anoloanareo; inona koa no mbola hataoko ho anareo? hoy ny Tompo.
22 Izao no lazain'i Jehovah Tsitoha: Fony ianareo tany anefitra, dia ny onin'ny Amorita, ka nangetaheta sy niteny ratsy ny anarako, 23 Tsy nanome afo anareo Aho noho ny fitenenan-dratsy nataonareo, fa nanipy hazo tao anaty rano kosa Aho, ka nataoko mamy ny ony. 24 Inona no hataoko aminao, ry Jakoba ô? Hianao, ry Joda, tsy nety nihaino Ahy; hampody ho any amin'ny firenena hafa Aho, ary ho an'ireo no homeko ny anarako, mba hitandremany ny didiko. 25 Koa satria efa nahafoy Ahy ianareo, dia hahafoy anareo koa Aho; raha maniry hamindra fo aminareo Aho, dia tsy hamindra fo aminareo Aho. 26 Na oviana na oviana no hiantsoanareo Ahy, dia tsy hihaino anareo Aho; 27 Tsy toy ny nahafoy Ahy ianareo, fa ny tenanareo kosa, hoy ny Tompo. 28 Izao no lazain'i Jehovah Tsitoha: Tsy efa nitalaho taminareo va Aho tahaka ny ray amin'ny zananilahy sy tahaka ny reny ny zananivavy sy ny fitaizana ny zanany madinika? 29 Mba ho oloko ianareo ary Izaho ho Andriamanitrareo; mba ho zanako ianareo, ary izaho ho rainareo? 30 Izaho namory anareo tahaka ny fanangon'ny reniakoho ny zanany ao ambanin'ny elany; Ary horoahiko hiala amin'ny tavako ianareo. 31 Raha manatitra fanatitra ho Ahy ianareo, dia hiamboho anareo Aho; 32 Nirahiko ho any aminareo ny mpaminany mpanompoko, izay efa nosamborinareo sy novonoinareo ary notorotoroinareo ny vatany, izay angatahiko amin’ny tananareo ny rany, hoy ny Tompo. 33 Izao no lazain'ny Tompo Tsitoha: Lao ny tranonareo, ka hariako toy ny famoivoy ny rivotra ianareo. 34 Ary ny zanakareo tsy hiteraka; fa nanamavo ny didiko izy ka nanao izay ratsy eo anatrehako. 35 Ny tranonareo dia homeko ny firenena izay ho avy; izay tsy mbola nandre Ahy, dia hino Ahy; izay tsy nasehoko famantarana, dia hataony ihany izay nandidiako azy. 36 Tsy nahita mpaminany izy, nefa hampahatsiaro ny fahotany sy hanaiky izany. 37 Izaho dia mijoro ho vavolombelon'ny fahasoavan'ny olona ho avy, izay faly amin'ny hafaliana ny madinika; 38 Ary ankehitriny, ry rahalahy, indro voninahitra inona; ary jereo ny olona avy any atsinanana. 39 Ary izay homeko ho mpanapaka, dia Abrahama sy Isaka sy Jakoba sy Hosea sy Amosa sy Mikasy sy Joela sy Abdiasy ary Jona, 40 sy Nahoma sy Abakoka sy Sofoniasy sy Aggeo sy Zakaria ary Malakia, izay antsoina koa hoe anjelin’ny Tompo. TOKO 2 1 Izao no lazain’ ny Tompo, Nentiko niala tamin’ ny fanandevozana ity vahoaka ity ary nomeko azy ireo ny didiko tamin’ ny alalan’ ny mpaminany mpanompolahy; izay tsy nohenoiny, fa nolaviny ny fisainako. 2 Hoy ny reny izay niteraka azy taminy: Mandehana, anaka; fa mpitondratena aho ka nafoy. 3 Nitaiza anareo tamin’ny fifaliana aho; fa tamin'ny alahelo sy ny alahelo no nahavery anareo, satria efa nanota teo
anatrehan'i Jehovah Andriamanitrareo ianareo ka nanao izay ratsy teo anatrehany. 4 Fa inona no hataoko aminareo ankehitriny? Efa mpitondratena aho ka nafoy; mandehana, anaka, ka mangataha famindram-po amin'ny Tompo. 5 Ary izaho, raiko, dia miantso anao ho vavolombelona ny amin’ny renin’ireto zaza ireto, izay tsy nety nitandrina ny fanekeko, 6 Mba hataonao henatra izy, ary hobaboina ny reniny, Ka tsy hisy taranaka. 7 Aoka hiely any amin'ny jentilisa izy, ary hofoanany tsy ho eo amin'ny tany ny anarany; 8 Lozanao, ry Asyria, izay manafina ny tsy marina ao anatinao! Ry vahoaka ratsy fanahy, tsarovy ny nataoko tamin’i Sodoma sy Gomora; 9 Izay rakotry ny dity ny taniny sy antonona lavenona; dia toy izany koa no hataoko amin'izay tsy mihaino Ahy, hoy ny Tompo Tsitoha. 10 Izao no lazain’ ny Tompo tamin’ i Esdrasa: Lazao amin’ ny oloko fa homeko azy ny fanjakan’ i Jerosalema izay ho homeko an’ i Isiraely. 11 Ary halaiko ho Ahy ny voninahiny ka homeko ireto ny tabernakely maharitra mandrakizay, izay efa namboariko ho azy. 12 Dia hanana ny hazon'aina ho menaka manitra izy; tsy hisasatra na ho sasatra izy. 13 Mandehana, dia hahazo ianareo; mivavaha ho anareo andro vitsivitsy mba hohafohezina; efa voavoatra ho anareo sahady ny fanjakana; miambena. 14 Raiso ho vavolombelona ny lanitra sy ny tany; fa manorotoro ny ratsy Aho sy mahary ny tsara; fa velona Aho, hoy Jehovah. 15 Reny, tanory ny zanakao, ary tezao amin'ny fifaliana izy, ataovy mafy toy ny andry ny tongony, fa Izaho efa nifidy anao, hoy Jehovah. 16 Ary izay efa maty dia hatsangako hiala amin'ny fitoerany ka hitondra azy hiala amin'ny fasana; fa Izaho mahalala ny anarako ao amin'ny Isiraely. 17 Aza matahotra, ry renin'ny zaza, fa Izaho efa nifidy anao, hoy Jehovah. 18 Ho famonjena anao no hanirahako ny mpanompoko Esay sy Jeremy, izay efa nohamasiniko sy nanomana hazo roa ambin’ny folo feno voankazo samy hafa karazana ho anao, araka ny hevitrao. 19 Ary tahaka ny loharano maro mikoriana ronono sy tantely ary tendrombohitra fito mahery, izay misy raozy sy lilia, izay hamenoako fifaliana ny zanakao. 20 Manaova rariny ny mpitondratena, tsarao ny kamboty, omeo ny malahelo, arovy ny kamboty, ampitafio ny mitanjaka, 21 Sitrano ny torotoro fo sy ny malemy, aza mihomehy ny mandringa; 22 Tehirizo ao anatin'ny mandanao ny antitra sy ny tanora. 23 Ary na aiza na aiza hahitanao ny maty, dia ento izy, ka aleveno, dia homeko anao ny toerana voalohany amin’ny fitsanganako amin’ny maty. 24 Mitoera, ry oloko, ary mialà sasatra, fa mbola tonga ny fiadananao. 25 Tezao ny zanakao, ry mpitaiza tsara; atsangano ny tongony.
26 Ary ny amin'ny mpanompo izay nomeko anao dia tsy hisy ho very na dia iray akory aza; fa hotadiaviko amin' ny isanao izy. 27 Aza ketraka; fa raha tonga ny andro fahoriana sy fahoriana, ny sasany hitomany sy halahelo, fa ianao kosa hifaly sy hanan-karena. 28 Mialona anao ny jentilisa, nefa tsy hahavita na inona na inona hamelezana anao izy, hoy Jehovah. 29 Hanarona anao ny tanako, mba tsy hahitan'ny zanakao ny fiainan-tsi-hita. 30 Mifalia, ry reny, mbamin’ny zanakao; fa Izaho no hamonjy anao, hoy Jehovah. 31 Tsarovy ny zanakao izay matory, fa hitondra azy hiala amin'ny faran'ny tany Aho, ary hamindra fo aminy Aho, fa mamindra fo Aho, hoy Jehovah Tsitoha. 32 Fenoy ny zanakao mandra-pihaviko, ka hamindra fo aminy; 33 Izaho Esdrasa dia nahazo baiko avy tamin’ ny Tompo teo an-tendrombohitra Oreba, dia ny handehanako any amin’ i Isiraely; fa nony tonga teo aminy aho, dia nohamavoiny sy nanamavo ny didin'ny Tompo. 34 Ary noho izany dia lazaiko aminareo, ry jentilisa izay mandre sy mahafantatra, mitadiava ny Mpiandry anareo, fa Izy no hanome anareo fitsaharana mandrakizay; fa efa mby akaiky Izy, Izay ho avy amin’ny fahataperan’izao tontolo izao. 35 Miomàna ho amin'ny valim-pitia ny fanjakana, fa ny fahazavana mandrakizay no hamirapiratra aminao mandrakizay. 36 mandosira ny aloky izao tontolo izao, raiso ny fifalian'ny voninahitrareo; 37 Ô raiso ny fanomezana izay nomena anareo, ary miravoravoa, misaora an’ Ilay efa nitarika anareo ho any amin’ ny fanjakana any an-danitra. 38 Mitsangàna ka mijoroa, jereo ny isan’ireo izay voaisy tombo-kase amin’ny fetin’ny Tompo; 39 Izay efa niala tamin’ny aloky ny izao tontolo izao, ary efa nandray ny fitafian’ ny Tompo. 40 Raiso ny isanao, ry Ziona, ary atokàny ireo avy aminao izay mitafy lamba fotsy, izay efa nanatanteraka ny lalàn’ny Tompo. 41 Efa tanteraka ny isan'ny zanakao, izay irinao; mangataha amin'ny herin'ny Tompo, mba hohamasinina ny olonao, izay efa nantsoina hatramin'ny voalohany. 42 Izaho Esdrasa nahita vahoaka lehibe tsy tambo isaina teo an-tendrombohitra Ziona, ary samy nidera an’i Jehovah tamin’ny hira izy rehetra. 43 Ary teo afovoany dia nisy zatovolahy avo iray, lava noho ny hafa rehetra, ary samy nasiany satro-boninahitra ny lohany rehetra, ka dia nisandratra kokoa; izay talanjona indrindra. 44 Dia nanontany ilay anjely aho ka nanao hoe: Tompoko, inona moa ireo? 45 Ary Izy namaly ka nanao tamiko hoe: Ireo no nanala ny fitafiana mety maty sy mitafy ny tsy mety maty ary efa nanaiky ny anaran'Andriamanitra; 46 Ary hoy izaho tamin'ilay anjely: Iza moa no zatovo manasatroboninahitra azy sy manome azy ny felatana eny an-tànany? 47 Dia namaly izy ka nanao tamiko hoe: Izy no Zanak'Andriamanitra, Izay nekeny teo amin'izao tontolo
izao. Dia nanomboka nidera fatratra izay nijoro mafy ho an'ny anaran'ny Tompo aho. 48 Ary hoy ilay anjely tamiko: Mandehana, ka lazao amin’ny oloko izay karazan-javatra sy ny halehiben’ny fahagagana nataon’i Jehovah Andriamanitrao efa hitanao. TOKO 3 1 Tamin’ny taona fahatelopolo taorian’ny naharavan’ny tanàna dia tany Babylona aho ka nandry teo am-pandriako, ary tonga tao am-poko ny eritreritro. 2 Fa hitako ny fandravana an'i Ziona sy ny haren'ny mponina any Babylona. 3 Ary nangoraka indrindra ny fanahiko, dia niteny tamin’ny Avo Indrindra aho tamin’ny fahatahorana ka nanao hoe: 4 Tompo ô, Izay manapaka, dia niteny tamin’ny voalohany Hianao, fony Hianao namboly ny tany, ary Hianao irery ihany no nandidy ny olona hoe: 5 ary nomeny vatana tsy misy fanahy ho an'i Adama, izay asan'ny tananao, ary nofofoninao ny fofonaina mahavelona, dia natao velona teo anatrehanao izy. 6 Ary hianao mitondra azy ho any amy ny paradisa, izay nambolen' ny tananao ankavanana, fony tsy mbola ary ny tany. 7 Ary Izy no nomenao didy ho tia ny lalanao, izay nandika azy, ary niaraka tamin'izay dia nataonao fahafatesana ho azy sy ny taranany, izay nihavian'ny firenena maro sy ny fokom-pirenena ary ny fokom-pirenena rehetra. 8 Ary samy nandeha araka ny sitrapony avy ny olona ka nanao zava-mahagaga teo anatrehanao ary nanamavo ny didinao. 9 Ary rehefa nandeha ny fotoana, dia nitondra ny safodrano tamin’ireo izay monina amin’izao tontolo izao ianao ary nandringana azy. 10 Ary tamin'izy rehetra, tahaka ny nahafatesan'i Adama no nahatongavan'ny safo-drano ho azy ireo koa. 11 Nefa navelanao ny anankiray tamin’ireo, dia i Noa mbamin’ny ankohonany, izay nihavian’ny olo-marina rehetra. 12 Ary ny zava-nitranga, rehefa nanomboka nihamaro ireo izay nonina teto an-tany ka nanan-janaka maro ho azy, ary tonga vahoaka be, dia nanomboka ho ratsy fanahy kokoa noho ny voalohany izy. 13 Ary fony mbola velona ratsy toy izany teo anatrehanao izy, dia nifidiananao lehilahy anankiray avy teo aminy, atao hoe Abrahama no anarany. 14 Izy no tianao, ary izy ihany no nanehoanao ny sitraponao; 15 Ary nanao fanekena mandrakizay taminy, nampanantena azy fa tsy hahafoy ny taranany na oviana na oviana ianao. 16 Ary Isaka nomenao azy, ary Isaka koa nomenao Jakoba sy Esao. Ary Jakoba, dia nofidinao ho anao, ka nomenao an'i Esao; ka dia tonga vahoaka betsaka Jakoba. 17 Ary raha nitondra ny taranany nivoaka avy tany Egypta ianao, dia nitondra azy niakatra ho any an-tendrombohitra Sinay. 18 Ary nanondrika ny lanitra Hianao ka nampiorina mafy ny tany, nampihetsiketsika izao tontolo izao ary nampihorohoro ny lalina sy nampihorohoro ny olona amin’izany taona izany.
19 Ary ny voninahitrao dia niditra tamin’ny vavahady efatra, dia afo sy horohorontany sy rivotra ary hatsiaka; mba homenao ny taranak' i Jakoba ny lalàna sy ny fahazotoana ho an' ny taranak' Isiraely. 20 Nefa tsy nesorinao taminy ny fo ratsy, Mba hahavokatra ao aminy ny lalànao. 21 Fa ny Adama voalohany izay nanana fo ratsy dia nanota ka resy; ary ho tahaka izany izay rehetra naterany. 22 Toy izany no nitsaharana ny fahalemena; ary ny lalàna (koa) ao am-pon’ny olona amin’ny faharatsian’ny fotony; ka dia niala ny tsara, fa nijanona kosa ny ratsy. 23 Dia nandeha ny andro, ary nifarana ny taona; 24 Izay nasainao nanao tanàna ho an'ny anaranao sy hanateranao ditin-kazo manitra sy fanatitra hohanina ho Anao. 25 Ary rehefa natao taona maro izany, dia nandao anao ny mponina tao an-tanàna, 26 Ary tamin’ ny zavatra rehetra dia nanao tahaka izay nataon’ i Adama sy ny taranany rehetra koa izy; 27 Dia natolotrao ho eo an-tànan'ny fahavalonao ny tanànanao. 28 Moa tsara kokoa va ny asan'ireo monina ao Babylona, mba hanjakany amin'i Ziona? 29 Fa nony tonga tany aho ka nahita faharatsiana tsy hita isa, dia nahita mpanao ratsy maro ny fanahiko tamin’ity fahatelopolo ity. sofina, ka dia reraka ny foko. 30 Fa efa hitako ny namelanao azy hanota sy ny niantranao ny mpanao ratsy, ary ny nandringananao ny olonao, ary ny narovanao ny fahavalonao, fa tsy noharianao. 31 Tsy tsaroako izay mety hahajanona izao lalana izao: Moa tsara va ny any Babylona noho ny any Ziona? 32 Sa misy firenena hafa mahalala Anao afa-tsy Isiraely? Ary iza no taranaka no nino ny fanekenao tahaka an'i Jakoba? 33 Nefa tsy hita ny valim-pitia azy, ary tsy misy vokany ny fisasarany; 34 Koa lanjao ankehitriny amin’ny mizana ny faharatsianay, sy ny an’izay monina amin’izao tontolo izao; ary dia tsy ho hita na aiza na aiza ny anaranao, afa-tsy amin'ny Isiraely ihany. 35 Ary oviana no tsy nanota teo imasonao izay monina ambonin'ny tany? Ary iza no firenena nitandrina ny didinao? 36 Ho hitanao fa ny Isiraely amin’ ny anarany dia efa nitandrina ny didinao; fa tsy ny jentilisa. TOKO 4 1 Ary ny anjely izay nirahina tamiko, Oriela no anarany, dia namaly ahy hoe: 2 ka nanao hoe: Efa lasa lavitra amin'izao tontolo izao ny fonao, ka fantatrao va ny hahalala ny lalan'ny Avo Indrindra? 3 Dia hoy izaho: Eny, tompoko. Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Nirahina aho hanoro anao lalana telo sy hilaza fanoharana telo eo anatrehanao. 4 Ary raha mahay milaza izany amiko ianao, dia hasehoko anao koa ny lalana izay tianao hojerena, ary hasehoko anao izay nihavian'ny fo ratsy. 5 Ary hoy izaho: Lazao, tompokolahy. Dia hoy izy tamiko: Andeha, lanjalanjao aho ny lanjan'ny afo, na refeso ny rivotry ny rivotra aho, na antsoy indray aho ny andro lasa.
6 Dia namaly aho ka nanao hoe: Iza no olona mahay manao izany, no hanontany ahy toy izany ianao? 7 Ary hoy izy tamiko: Raha hanontany anao aho hoe: manao ahoana ny haben’ny fonenana ao afovoan’ny ranomasina, na ny isan’ny loharano any am-piandohan’ny lalina, na ny isan’ny loharano eo ambonin’ny habakabaka? paradisa: 8 Angamba holazainao amiko hoe: Tsy nidina tany amin'ny lalina aho, na tany amin'ny helo, ary tsy mbola niakatra tany an-danitra. 9 Kanefa ankehitriny dia ny amin’ny afo sy ny rivotra ihany no anontaniako anao, ary ny amin’ny andro izay nolalovanao, ary ny amin’ny zavatra tsy azo sarahina, nefa tsy hainao mamaly ahy izany. 10 Ary hoy koa izy tamiko: Ny fanananao sy izay lehibe aminao dia tsy ho fantatrao; 11 Koa ahoana no fahalalan’ny fanakao ny lalan’ny Avo Indrindra, nefa efa simba ny ivelany izao tontolo izao ka mahafantatra ny fahalotoana izay miseho eo imasoko? 12 Dia hoy izaho taminy: Tsara kokoa raha tsy nisy isika, toy izay mbola mitoetra ao amin’ny faharatsiana sy mijaly ary tsy mahalala izay anton’izany. 13 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Nankany an'ala tany amin'ny tany lemaka aho, dia nihevitra ny hazo; 14 Ary hoy izy: Andeha isika hiady amin'ny ranomasina, mba hialany eo alohantsika, ary aoka isika hanao hazo ho antsika. 15 Ary ny riaka koa dia niara-nihevitra ka nanao hoe: Andeha isika hiakatra ka handresy ny ala amin'ny tany lemaka, ary any koa no hataontsika tany hafa. 16 Zava-poana ny fiheverana ny kitay, fa tonga ny afo ka nandevona azy. 17 Ary toy izany koa ny fiheverana ny safotry ny ranomasina dia tonga foana, fa nitsangana ny fasika ka nanakana azy. 18 Ary raha Hianao no hitsara azy roa lahy izao, iza no hohamarininao? ary iza no homelohinao? 19 Dia namaly aho ka nanao hoe: Eny tokoa, hevitra adala tokoa no nisain’izy roa tonta, fa ny tany dia omena ho an’ny ala, ary ny ranomasina koa manana ny fitoerany hitoerany. 20 Dia namaly ahy Izy ka nanao hoe: Efa mitsara marina ianao, nefa nahoana no tsy mitsara ny tenanao koa ianao? 21 Fa tahaka ny tany anolorana ny ala sy ny ranomasina ho amin’ny safony, dia toy izany koa, izay monina ambonin’ny tany, dia tsy mahalala afa-tsy izay ety ambonin’ny tany; izay ambonin'ny haavon'ny lanitra. 22 Dia namaly aho ka nanao hoe: Mifona aminao aho, Tompo ô, mba omeo fahalalana aho; 23 Fa tsy ny saiko ny hitady izay zavatra ambony, fa ny amin'izay mandalo antsika isan'andro, dia izany no nanolorana ny Isiraely ho fandatsan'ny jentilisa, ary nahoana no nomena ny olona izay tianao. amin'ny firenena tsy tia an'Andriamanitra, ary nahoana no foanana ny lalàn'ny razantsika, ary tonga foana ny fanekempihavanana voasoratra, 24 Ary isika dia miala amin’izao tontolo izao toy ny valala, ary ny fiainantsika dia talanjona sy tahotra, ary tsy mendrika ny hahazo famindram-po. 25 Inona ary no hataony amin'ny anarany izay niantsoana antsika? izany zavatra izany no nanontaniako.
26 Dia namaly ahy Izy ka nanao hoe: Arakaraka ny karohinao no vao mainka ho gaga ianao; fa mihelina faingana izao tontolo izao, 27 Ary tsy azony ny zavatra izay nampanantenaina ny marina amin'ny andro ho avy; 28 Fa ny amin'ny anao izay anontanianao Ahy dia holazaiko aminao; fa ny ratsy dia afafy, nefa tsy mbola tonga ny fandringanany. 29 Koa raha tsy voahodina ny nafafy, ary raha tsy lany ny tany namafazana ny ratsy, dia tsy ho tonga izay afafy tsara. 30 Fa ny voan’ ny voa ratsy dia efa nafafy tao am-pon’ i Adama hatrany am-piandohana, ary manao ahoana ny habetsahan’ ny faharatsiana efa nentiny mandraka ankehitriny? ary ohatrinona no mbola hamoany mandrapahatongan'ny andro famoloana? 31 Eritrereto ange ny haben'ny faharatsiana nateraky ny voa ratsy. 32 Ary raha voakapa ny salohim-bary izay tsy hita isa, manao ahoana ny haben’ny tany hofenoiny? 33 Dia namaly aho ka nanao hoe: Ahoana ary rahoviana no ho tonga izany zavatra izany? Nahoana no vitsy sy ratsy ny taonanay? 34 Ary namaly ahy Izy ka nanao hoe: Aza manadositra mihoatra noho ny Avo Indrindra ianao; 35 Moa tsy ny fanahin'ny marina koa va no nanontany izany zavatra izany tao an-efi-tranony hoe: Mandrapahoviana no hanantenako izany? Rahoviana no tonga ny vokatry ny famoloana? 36 Ary ny amin'izany zavatra izany dia namaly azy Oriela arkanjely ka nanao hoe: Na dia mameno ny isan'ny voa ao anatinareo aza izy, dia efa nandanja izao tontolo izao tamin'ny mizana. 37 Fandrefesana no nandrefeny ny andro; ary nanisa ny fotoana Izy; ary tsy manetsika na manetsika azy Izy mandra-pahatanterak'izany fepetra izany. 38 Dia namaly aho ka nanao hoe: Tompo ô, Izay manapaka, izahay rehetra dia feno faharatsiana. 39 Ary noho ny amintsika angamba dia tsy feno ny gorodon’ny olo-marina noho ny fahotan’ireo izay monina ambonin’ny tany. 40 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Mankanesa any amin'izay manan'anaka, ka anontanio aminy izay hahafeno ny sivy volana, raha mbola mitoetra ao an-kibony ny kibony. 41 Dia hoy izaho: Tsia, Tompoko, tsy hainy izany. Ary hoy izy tamiko: Ao am-pasana, ny efi-trano dia tahaka ny kibon'ny vehivavy; 42 Fa tahaka ny vehivavy mihetsi-jaza faingana handositra izay tsy maintsy mihetsi-jaza, dia toy izany koa no fahadodonan'ireto tany ireto hanome izay zavatra natolotra azy. 43 Indro, haseho anao hatrany am-boalohany izay irinao ho hita. 44 Dia namaly aho ka nanao hoe: Raha mahita fitia eo imasonao aho, ary raha azo atao, ka mifankahita, 45 Koa asehoy ahy na misy ho avy noho ny lasa, na mihoatra noho ny ho avy. 46 Izay lasa no fantatro, fa izay ho avy tsy fantatro. 47 Ary hoy Izy tamiko: Mitsangàna eo amin’ny ilany ankavanana, dia hanazava aminao ny fanoharana aho. 48 Dia nitsangana aho ka nahita, fa, indro, nisy lafaoro mirehitra afo nandalo teo anatrehako;
49 Ary nony afaka izany, dia nisy rahona feno rano nandalo teo anoloako ka nandatsaka ranonorana be mbamin'ny tafio-drivotra; ary rehefa nitsahatra ny ranonorana, dia nijanona ny ranonorana. 50 Dia hoy izy tamiko: Hevero ao am-ponao; tahaka ny ranonorana noho ny ranonorana, ary tahaka ny afo noho ny setroka; fa ny rano indray mitete sy ny setroka mitoetra ao aoriana; 51 Dia nivavaka aho ka nanao hoe: Moa ve aho ho velona mandra-pahatongan'izany andro izany? ary inona no hitranga amin'izany andro izany? 52 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Ny amin'ny famantarana izay anontanianao ahy, dia azoko lazaina aminao ihany izany; fa tsy fantatro. TOKO 5 1 Na dia izany aza, raha avy ny famantarana, dia indro, ho avy ny andro, izay horaisin’ ny maro izay monina ambonin’ ny tany, ary hafenina ny lalan’ ny fahamarinana, ary ny tany ho tsinontsinona ny finoana. 2 Fa ny heloka dia hitombo mihoatra noho izay hitanao ankehitriny sy izay efa renao hatry ny ela. 3 Ary ny tany izay hitanao fa mamaka dia ho hitanao fa lao tampoka. 4 Fa raha ny Avo Indrindra no hanome anao ho velona, dia ho hitanao fa aorian'ny anjomara fahatelo dia hazava tampoka indray ny masoandro amin'ny alina, ary ny volana intelo amin'ny andro; 5 Ary hisy rà hianjera avy amin’ny hazo, ary ny vato dia hanao feo, ka hihorohoro ny firenena; 6 Ary Izy no hanapaka izay tsy nantenain'ny monina ambonin'ny tany, ary ny vorona dia hiara-mandositra; 7 Ary ny ranomasina Sodomita hamoaka hazandrano sy hitabataba amin'ny alina, izay tsy fantatry ny maro; 8 Ary hisy fisafotofotoana any amin'ny tany maro, ary haverina matetika ny afo, ary ny bibi-dia hiova fitoerana, ary ny vehivavy fadim-bolana dia hiteraka biby goavam-be. 9 Ary ny ranon-tsira dia ho hita ao amin’ny mamy, ary ny mpinamana rehetra dia hifampifandringana; dia hiery ny saina, ary ny fahalalana ho ao amin'ny efi-tranony. 10 Ary hotadiavin'ny maro, fa tsy ho hita; 11 Ary ny tany iray hanontany ny hafa ka hanao hoe: Ny fahamarinana va no mahamarina ny olona? amin'ny alalanao? Ary izy hanao hoe: Tsia. 12 Ary amin'izany andro izany dia hanantena ny olona, fa tsy hahazo; 13 Ny hanehoanao izany famantarana izany dia avelako; ary raha hivavaka indray ianao sy hitomany tahaka ny ankehitriny, ary hifady hanina na dia andro maro aza, dia mbola handre zavatra lehibe kokoa. 14 Dia nahatsiaro aho, ary nisy tahotra fatratra nanerana ny tenako rehetra, ary nitebiteby ny saiko ka reraka izy. 15 Ary ilay anjely tonga niresaka tamiko dia nihazona ahy sy nampahery ahy ary nampitsangana ahy tamin’ny tongotro. 16 Ary nony tamin'ny alina faharoa dia nanatona ahy Salatiela, lehiben'ny vahoaka, ka nanao hoe: Taiza ianao? ary nahoana no malahelo toy izany ny tavanao? 17 Tsy fantatrao va fa Hianao no natolotra ny Isiraely tany amin'ny tany nahababo azy?
18 Mitsangàna, mihinàna hanina, ary aza mahafoy anay, tahaka ny mpiandry ondry mamela ny ondriny eo antànan'ny amboadia masiaka. 19 Dia hoy izaho taminy: Mialà amiko, ary aza manakaiky ahy. Ary nandre izay nolazaiko izy, dia niala tamiko. 20 Ary dia nifady hanina hafitoana aho sady nitomany sy nitomany, araka izay nandidian'i Oriela anjely ahy. 21 Ary rehefa afaka hafitoana, dia nampahory ahy indray ny eritreritry ny foko; 22 Ary nahazo ny fanahin’ ny fahalalana ny fanahiko, ary nanomboka niresaka tamin’ ny Avo Indrindra indray aho, 23 ka nanao hoe: Tompo ô, Izay manapaka, ny hazo rehetra ambonin'ny tany sy ny hazo rehetra ao aminy, dia voaloboka iray ihany no nofidinao ho anao; 24 Ary tamin'ny tany rehetra amin'izao tontolo izao dia lavaka iray no nofidinao ho anao, ary lilia iray tamin'ny voniny rehetra; 25 Ary ny ranomasina lalina rehetra dia nahafeno ony iray ho anao; 26 Ary tamin’ny voro-manidina rehetra izay noforonina dia nataonao voromailala iray ihany ianao; 27 Ary tamin'ny vahoaka rehetra no nanaovanao firenena iray ho anao; 28 Ary ankehitriny, Tompo ô, nahoana no efa natolotrao ho an’ny maro ity vahoaka iray ity? ary amin'ny fakany iray dia nanomana ny hafa koa ianao, ka nahoana no naely patrana tamin'ny maro ny firenenao tokana? 29 Ary ireo izay nanohitra ny teny fikasanao sy tsy nino ny fanekempihavananao dia nanosihosy azy. 30 Raha nankahala loatra ny olonao Hianao, dia tokony hovalianao amin'ny tananao ihany izy. 31 Ary rehefa nilaza izany teny izany aho, dia nirahina tamiko ilay anjely tonga tamiko ny alina talohan’izay, 32 Ary hoy Izy tamiko: Mihainoa Ahy, dia hampianatra anao Aho; henoy ny teny izay lazaiko, fa mbola hanambara aminao bebe kokoa aho. 33 Ary hoy izaho: Mitenena, Tompoko. Dia hoy izy tamiko: Very hevitra ianao noho ny amin'ny Isiraely; 34 Fa hoy izaho: Tsia, Tompoko; fa tamin'ny fahoriana indrindra no nitenenako, fa ny voako mampahory ahy isan'ora, raha miasa mafy aho hahalala ny lalan'ny Avo Indrindra sy hitady ny ampahany amin'ny fitsarany. 35 Ary hoy izy tamiko: Tsy mahay ianao. Ary hoy izaho: Nahoana, Tompo ô? ho taiza moa aho no teraka? Ary nahoana ny kibon-dreniko no tsy tonga fasako, ka tsy hitako ny fijalian'i Jakoba sy ny fisasaran'ny tànan'Isiraely? 36 Ary hoy izy tamiko: Isao ho ahy izay tsy mbola tonga, angony ho ahy ny tain-drendrika izay miely, ary avereno ho ahy indray ny voniny izay malazo; 37 Sokafy ahy ny mihidy, ary avoahy ho ahy ny rivotra mihidy ao aminy, ary asehoy ahy ny sarin'ny feo, dia hambarako aminao izay zavatra nisasaranao ho fantatra. 38 Ary hoy izaho: Tompo ô, izay manapaka, iza no mahalala izany zavatra izany, afa-tsy izay tsy mitoetra ao amin’ny olona? 39 Fa izaho dia adala, ka hataoko ahoana no fitenenana ny amin'izay anontanianao ahy? 40 Dia hoy Izy tamiko: Tahaka ny tsy ahafahanao manao na inona na inona amin’ireo zavatra izay nolazaiko ireo, dia toy izany koa no tsy hahitanao ny fitsarako, na amin’ny farany ny fitiavana izay nampanantenaiko ny oloko.
41 Ary hoy izaho: Indro, Tompo ô, Hianao dia eo akaikin'izay voatahiry hatramin'ny farany; 42 Ary hoy izy tamiko: Hohariko amin'ny peratra ny fitsarako; 43 Dia namaly aho ka nanao hoe: Tsy vitanao va ny manao izay natao, ary ankehitriny, ary izay ho avy, miaraka amin'izay; mba hasehonao faingana ny fitsaranao? 44 Dia namaly ahy Izy ka nanao hoe: Ny zava-boaary tsy mahazo mihafaingana noho ny Mpanao; ary aoka izao tontolo izao tsy hihazona avy hatrany izay hohariana ao aminy. 45 Ary hoy izaho: Araka izay nolazainao tamin'ny mpanomponao, fa Hianao, Izay mahavelona ny olona rehetra, no nanome aina ny zavatra noforoninao niaraka tamin'izay, ary ny zavaboary no mitondra azy; manatrika izao. 46 Ary hoy Izy tamiko: Anontanio ny kibon-behivavy, ka lazao aminy hoe: Raha miteraka ianao, nahoana no tsy miara-mikambana ianareo, fa mifamatotra? koa mangataha azy mba hiteraka folo n indray mandeha. 47 Ary hoy izaho: Tsy mahazo manao izany izy; 48 Dia hoy Izy tamiko: Toy izany koa no nomeko ny kibon'ny tany ho an'izay voafafy ao amin'ny fotoany avy. 49 Fa tahaka ny tsy ahafahan’ny zazakely miteraka ny zavatra izay an’ny antitra, dia toy izany koa no efa nandraisako izao tontolo izao izay nohariako. 50 Dia nanontany aho ka nanao hoe: Efa nomenao ahy izao ny lalana, dia mbola hiteny eto anatrehanao aho; 51 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Anontanio izay vehivavy miteraka, fa hanambara aminao izy. 52 Lazao aminy hoe: Nahoana izay naterakao ankehitriny no tahaka ny teo aloha, nefa kely tsanganana? 53 Dia hamaly anao izy ka hanao hoe: Iray endrika izay teraka tamin'ny fahatanorana; 54 Koa hevero koa fa kely halehibe noho ny teo alohanareo ianareo. 55 Ary toy izany koa ireo izay manaraka anareo dia kely noho ianareo, tahaka ireo zavaboary izay manomboka ho antitra ankehitriny ary efa nandalo ny herin’ny fahatanorana. 56 Dia hoy izaho: Tompo ô, mifona aminao aho, raha mahita fitia eo imasonao aho, asehoy amin’ny mpanomponao izay itsidihanao ny zava-boarinao. TOKO 6 1 Ary hoy Izy tamiko: Tany am-piandohana, fony natao ny tany, fony tsy mbola nisy ny sisin-tanin’izao tontolo izao, na tsy mbola nitsoka ny rivotra, 2 Fony tsy mbola nisy kotrokorana sy nihazava, na tsy mbola nisy ny fanorenan’ny paradisa, 3 Fony tsy mbola niseho ny voninkazo tsara tarehy, na tsy mbola nampiorina ny hery mihetsika, fony tsy mbola tafangona ny anjely tsy tambo isaina, 4 Na mandra-pahatongan’ny hahavon’ny habakabaka, raha tsy mbola nomena anarana ny refin’ny habakabaka, na tsy mbola nahamay ny lavenona tao Ziona, 5 Ary talohan’ny nitadiavana ny taona ankehitriny, ary na oviana na oviana ny noforonin’ireo izay nanota ankehitriny, talohan’ny nanisiana tombo-kase ireo izay efa nanangona ny finoana ho harena:
6 Dia nandinika izany zavatra izany Aho, ary Izaho ihany no nahariana azy rehetra, fa tsy tamin’ny hafa; 7 Dia namaly aho ka nanao hoe: Inona no fampisarahana ny andro? Ary rahoviana no ho faran'ny voalohany sy hiandohan'izay manaraka? 8 Ary hoy Izy tamiko: Hatramin'i Abrahama ka hatramin'Isaka, raha vao teraka Jakoba sy Esao, dia ny tànan'i Jakoba no nihazona ny ombelahin-tongotr'i Esao voalohany. 9 Fa Esao no faran'izao tontolo izao, ary Jakoba no fiandohan'ny manaraka. 10 Ny tanan'ny olona dia eo anelanelan'ny ombelahintongony sy ny tanany: Aza manontany, ry Esdrasa, aza manontany. 11 Dia namaly aho ka nanao hoe: Tompo ô, Mpanapaka, raha nahita fitia eo imasonao aho, 12 Masìna ianao, asehoy amin'ny mpanomponao ny faran'ny famantaranao, izay nasehonao ahy omaly alina. 13 Dia namaly izy ka nanao tamiko hoe: Mitsangàna amin'ny tongotrao, ka mihainoa feo mahery. 14 Ary izany dia ho toy ny fihetsehana lehibe; fa ny fitoerana ijanonanao tsy hihetsika. 15 Ary amin'izany, raha miteny izy, aza matahotra; fa ny teny dia avy amin'ny farany, ary ny fanorenan'ny tany dia fantatra. 16 Ary nahoana? fa mangovitra sy mangozohozo ny fiteniny, satria fantany fa tsy maintsy hovana ny hiafaran'izany zavatra izany. 17 Ary rehefa nandre izany aho, dia nitsangana tamin’ny tongotro ka nihaino, ary, indro, nisy feo niteny, ary ny feony dia tahaka ny firohondrohon’ny rano be. 18 Ary hoy izy: Indro, avy ny andro izay hanombohako hanatona sy hamangy izay monina ambonin'ny tany, 19 Ary hanomboka hanadihady azy izy hoe inona ireo izay nanimba tsy ara-drariny tamin’ ny tsy fahamarinany, ary rehefa tanteraka ny fahorian’ i Ziona; 20 Ary rehefa ho levona izao tontolo izao izay manomboka ho levona, dia hasehoko izao famantarana izao: hovohana eo anoloan’ny habakabaka ny boky, ka ho hitany avokoa izy rehetra; 21 Ary ny zaza iray taona dia hiteny amin’ny feony, ny vehivavy bevohoka hiteraka zaza tsy ampy taona, dia telo na efa-bolana, dia ho velona ireo ka ho tafarina. 22 Ary hiseho tampoka ny famafazana fa tsy voafafy, ary ny trano fitehirizana feno dia ho hita ho foana tampoka; 23 Ary raha maneno ny trompetra, dia ho raiki-tahotra tampoka ny olona rehetra, raha mandre. 24 Amin’ izany fotoana izany dia hiady toy ny fahavalo ny mpinamana, ary ho raiki-tahotra ny tany mbamin’ izay monina eo, hitsahatra ny loharanon’ ny loharano, ary tsy hihazakazaka ao anatin’ ny adiny telo. 25 Na iza na iza sisa tavela amin’ireo rehetra izay nolazaiko taminao ireo dia ho afa-mandositra ka hahita ny famonjeko sy ny fahataperan’izao tontolo izao. 26 Ary ny olona izay raisina dia hahita izany, dia izay tsy mbola nanandrana fahafatesana hatry ny fony vao teraka; 27 Fa hovonoina ny ratsy, ary hovonoina ny fitaka. 28 Raha ny amin’ny finoana, dia hiroborobo izany, horesena ny fahalòvana, ary hambara ny fahamarinana izay hatry ny ela tsy nahavoa. 29 Ary raha niresaka tamiko izy , indro, nijery tsikelikely Ilay nitsanganako teo anatrehany aho.
30 Ary izao teny izao no nolazainy tamiko; Tonga hampahafantatra anao ny andro ho avy aho. 31 Raha mbola hivavaka bebe kokoa ianao ary hifady hanina hafitoana indray, dia hilaza aminao zavatra lehibe kokoa noho izay reko aho isan’andro. 32 Fa re eo anatrehan'ny Avo Indrindra ny feonao; 33 Ary izany no nanirahany ahy hanambara aminao izany rehetra izany sy hilaza aminao hoe: Matokia, ary aza matahotra. 34 Ary aza maika ny amin'ny andro lasa, ka hieritreritra zava-poana, mba tsy hanafainganana ny andro farany. 35 Ary ny zava-nitranga taorian’izany dia nitomany indray aho ary nifady hanina fito andro toy izany koa mba hahatanteraka ny telo herinandro izay nolazainy tamiko. 36 Ary tamin’ny alina fahavalo dia nangorakoraka indray ny foko tao anatiko, ary nanomboka niteny teo anatrehan’ny Avo Indrindra aho. 37 Fa nirehitra indrindra ny fanahiko, ary ory ny fanahiko. 38 Ary hoy aho: Tompo ô, Ianao no niteny hatrany ampiandohan’ny fahariana, dia ny andro voalohany, ary nilaza toy izao; Aoka hatao ny lanitra sy ny tany; ary asa tanteraka ny teninao. 39 Ary tamin’ izany dia nisy ny fanahy, ary ny haizina sy ny fahanginana dia teo amin’ ny lafiny rehetra; ny feon'olona tsy mbola voaforona. 40 Dia nandidy fahazavana tsara ianao hivoaka avy amin’ ny harenanao, mba hisehoan’ ny asanao. 41 Ary tamin'ny andro faharoa dia nanao ny fanahin'ny habakabaka ianao ka nasainao nampisaraka azy ka nampisaraka ny rano, mba hiakatra ny tapany iray, ary ny tapany anankiray kosa ho any ambaniny. 42 Ary tamin’ny andro fahatelo dia nasainao nangonina ho amin’ny fahafito amin’ny tany ny rano: ny ampahany enina dia notaninao ka notahirizinao, mba ho voasaron’Andriamanitra sy hiasa ho anao ny sasany amin’ireo. 43 Fa raha vao nivoaka ny teninao dia vita ny asa. 44 Fa niaraka tamin'izay dia nisy voankazo be sady tsy tambo isaina ary zava-mahafinaritra samy hafa ny tsirony sy ny voniny tsy miova ary ny hanitra ankasitrahana; ary natao tamin'ny andro fahatelo izany. 45 Ary tamin'ny andro fahefatra dia nodidianao hamirapiratra ny masoandro, ary hazava ny volana, ary hilamina ny kintana; 46 Ary nodidia'ny izy hanao fanompoana ho an'ny olona izay tsy maintsy hatao. 47 Ary tamin'ny andro fahadimy dia nilazanao tamin'ny ampahany fahafito izay niangonan'ny rano mba hamoany zava-manan'aina sy vorona ary hazandrano; ary dia tonga izany. 48 Fa ny rano moana sady tsy misy aina no niteraka zavamanan'aina araka ny didin'Andriamanitra, mba hidera ny asanao mahagaga ny olona rehetra. 49 Ary nanendry zava-manan-aina roa ianao: ny anankiray hataonao hoe Enoka, ary ny anankiray hataonao hoe Leviatana; 50 Ary nanasaraka azy izy; fa ny fahafito, izay niangonan'ny rano, dia tsy nahatana azy roa tonta. 51 Ary Enoka nomenao ny ampahany iray, izay maina tamin'ny andro fahatelo, mba honenana amin'ny tany izay misy havoana arivo;
52 Fa ny leviatana kosa nomenao ny ampahefatry ny tany, dia ny mando; ary nitahiry azy hohanin'izay tianao, ary rahoviana. 53 Ary tamin'ny andro fahenina dia nandidy ny tany Hianao mba hamoany biby fiompy sy biby fiompy ary biby mandady na mikisaka eo anatrehanao; 54 Ary rehefa afaka izany, dia Adama koa, izay nataonao ho tompon'ny zava-boarinao rehetra; 55 Izany rehetra izany dia efa nolazaiko teo anatrehanao, Tompo ô, satria Hianao no nanao izao tontolo izao ho anay 56 Ary ny amin'ny firenena sasany, izay avy tamin'i Adama koa, dia efa nolazainao fa tsinontsinona, fa ho tahaka ny rora ihany izy; 57 Ary ankehitriny, Tompo ô, indro, ireto jentilisa ireto, izay natao ho tsinontsinona hatrizay, dia nanomboka nanjaka taminay sy nandany anay. 58 Fa izahay vahoakanao, izay nantsoinao ho lahimatoa, ny lahitokanao, ary ny malalanao fatratra, dia efa natolotra ho eo an-tànany. 59 Raha natao ho antsika izao tontolo izao, nahoana isika no tsy manana lova miaraka amin’izao tontolo izao? mandra-pahoviana no haharitra izany? TOKO 7 1 Ary rehefa tapitra nilaza izany teny izany aho, dia nirahina hankatỳ amiko ny anjely izay efa nirahina tamiko ny alina lasa. 2 Ary hoy izy tamiko: Mitsangàna, ry Esdrasa, ka henoy ny teny izay nihaviako hilaza aminao. 3 Ary hoy izaho: Mitenena, ry Andriamanitro ô. Dia hoy izy tamiko: Ny ranomasina dia malalaka ka ho lalina sy lehibe. 4 Fa tery ny vavahady, ary tery tahaka ny renirano; 5 Ary iza no nahay niditra tao amin'ny ranomasina mba hijery sy hanapaka azy? Raha tsy nandalo ny ety izy, hataony ahoana no ho amin'ny malalaka? 6 Misy zavatra hafa koa; Tanàna voaorina sy miorina eo amin'ny saha malalaka sady feno zava-tsoa rehetra; 7 Ety ny vavahadiny, ary natao teo amin’ny toerana mampidi-doza hianjera, toy ny misy afo eo amin’ny ankavanana, ary eo amin’ny ankaviany dia rano lalina; 8 Ary lalana iray ihany no manelanelana azy roa tonta, dia eo anelanelan’ny afo sy ny rano, izay kely dia kely ka tsy nisy afa-tsy o tsy mandeha any indray mandeha. 9 Raha nomena ho lovan’olona ity tanàna ity, nefa tsy ho afaka amin’ny loza apetraka eo anoloany mihitsy izy, hataony ahoana no fandraisany izany lova izany? 10 Ary hoy izaho: Izany tokoa, Tompo ô! Dia hoy izy tamiko: Toy izany koa no anjaran'ny Isiraely. 11 Fa noho ny aminy no nanaovako izao tontolo izao; 12 Ary tamin'izany dia tery ny varavaran'izao tontolo izao, feno alahelo sy fahasahiranana; 13 Fa malalaka sy azo antoka ny fidirana amin’ny tany loholona, ka mitondra voa tsy mety maty. 14 Koa raha miasa mafy tsy hiditra amin’izao zavatra ety sy zava-poana izao izay velona, dia tsy mahazo mandray izay voatahiry ho azy na oviana na oviana izy. 15 Koa nahoana no mitebiteby ny tenanao, nefa olona mety ho lo ihany ianao? Ary nahoana no mihetsiketsika ianao, nefa mety maty ihany?
16 Nahoana no tsy noheverinao tao an-tsainao ny zavatra ho avy noho ny ankehitriny? 17 Dia namaly aho ka nanao hoe: Tompo ô, izay manapaka, efa nanendry tao amin’ny lalànao Hianao, mba handova izany zavatra izany ny marina, fa ny hahafaty ny ratsy fanahy kosa. 18 Kanefa ny marina dia hiaritra fahoriana sady hanantena ny malalaka; 19 Ary hoy izy tamiko. Tsy misy mpitsara ambonin'Andriamanitra, ary tsy misy manan-tsaina ambonin'ny Avo Indrindra. 20 Fa maro no ho faty amin’ izao fiainana izao, satria manamavo ny lalàn’ Andriamanitra izay napetraka eo anoloany izy. 21 Fa Andriamanitra efa nanome didy hentitra izay tonga, dia izay tokony hataony mba ho velona, tahaka ny nihaviany, ary izay tokony hotandremany mba tsy hampijalina. 22 Kanefa tsy nankatò Azy izy ireo; fa niteny nanohitra Azy sy nieritreritra zava-poana; 23 Ary namitaka ny tenany tamin’ ny asa ratsiny; ary nilaza ny Avo Indrindra fa tsy eo Izy; ary tsy nahalala ny lalany; 24 Nefa ny lalàny dia nohamavoiny sy nolaviny ny fanekempihavanany; Tsy nahatoky tamin'ny didiny izy ireo, ary tsy nanao ny asany. 25 Ary noho izany, ry Esdras, fa ny zava-poana dia zavapoana, ary ny feno dia zavatra feno. 26 Indro, ho avy ny fotoana izay hahatanteraka ireo famantarana izay nolazaiko taminao ireo, ary hiseho ny ampakarina, ary hivoaka izy, izay hesorina amin’ ny tany ankehitriny. 27 Ary na zovy na zovy no ho afaka amin’izany loza izany, dia hahita ny fahagagana ataoko. 28 Fa i Jesoa zanako dia haseho miaraka amin’izay miaraka Aminy, ary ireo izay tavela dia hifaly ao anatin’ny efa-jato taona. 29 Rehefa afaka izany taona izany, dia ho faty Kristy zanako sy ny olona rehetra izay velona. 30 Ary izao tontolo izao hovana ho fahanginana hafitoana, tahaka ny tamin’ny fitsarana teo aloha, ka tsy hisy hitoetra ao. 31 Ary rehefa afaka hafitoana izao tontolo izao, izay tsy mifoha, dia hatsangana, ary izay ratsy fanahy dia ho faty. 32 Ary ny tany dia hampody ireo izay efa nodimandry ao aminy, ary toy izany koa ny vovoka ireo izay mitoetra ao amin’ ny fahanginana, ary ny toerana miafina dia hanafaka ireo fanahy izay natolotra azy ireo. 33 Ary ny Avo Indrindra no hiseho eo amin’ny seza fitsarana, ka ho levona ny fahoriana, ary ho tapitra ny fahari-po; 34 Fa ny fitsarana ihany no haharitra, ny fahamarinana haharitra, ary ny finoana hihamatanjaka; 35 Ary ho avy ny asa, ary haseho ny valim-pitia, ary ny asa soa dia hahery, ary ny asa ratsy dia tsy hanan-kery. 36 Dia hoy izaho: Abrahama no nivavaka voalohany ho an’ny Sodomita, ary Mosesy ho an’ny razana izay nanota tany an-efitra; 37 Ary Jesosy nanaraka azy ho an'ny Isiraely tamin'ny andron'i Akana; 38 Ary Samoela sy Davida ho amin'ny fandringanana, ary Solomona ho an'izay mankao amin'ny fitoerana masina.
39 Ary i Helia ho an’ ireo izay nahazo orana; ary ho an'ny maty, mba ho velona Izy; 40 Ary Ezekiasa ho an'ny olona tamin'ny andron'i Sankeriba; ary ny maro ho an'ny maro. 41 Ary toy izany koa ankehitriny, raha mitombo ny fahalòvana, ary mitombo ny faharatsiana, ary ny marina mivavaka ho an'ny ratsy fanahy; nahoana no tsy ho toy izany koa ankehitriny? 42 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Izao fiainana ankehitriny izao dia tsy ny farany, izay itoeran'ny voninahitra be; koa nivavaka ho an’ ny malemy izy ireo. 43 Fa ny andro famongorana no ho fiafaran’izao andro izao, ary ho fiandohan’ny tsy fahafatesana izay ho avy, izay nahalasanan’ny fahalòvana, 44 Tapitra ny tsy fahononam-po, tapaka ny fijangajangana, mitombo ny fahamarinana, ary mitsimoka ny fahamarinana. 45 Ary amin'izany dia tsy hisy hahavonjy izay ringana, na hampahory izay mahazo ny fandresena. 46 Dia namaly aho ka nanao hoe: Ity no teniko voalohany sady farany, dia ny tsy tsara raha tsy nomena an'i Adama ny tany; 47 Fa inona no soa azon'ny olona amin'izao andro ankehitriny izao, ny miaina ao anatin'ny alahelo, ary rehefa maty ny miandry fampijaliana? 48 Ry Adama ô, inona no nataonao? fa na dia ianao aza no nanota, dia tsy ianao irery no lavo, fa izahay rehetra izay avy aminao. 49 Fa inona moa no soa ho antsika, raha ampanantenaina antsika ny andro tsy mety maty, nefa? Efa vitantsika va ny asa mahafaty? 50 Ary efa nampanantenaina antsika ny fanantenana mandrakizay, nefa ny tenantsika dia tonga zava-poana? 51 Ary efa tehirizina ho antsika ny fonenan’ny fahasalamana sy ny filaminana, nefa efa niaina tamin’ny faharatsiana isika? 52 Ary ny voninahitry ny Avo Indrindra dia tehirizina mba hiaro azy ireo izay nanana fiainana feno fahamalinana, nefa isika efa nandeha tamin’ ny lalana ratsy indrindra noho ny rehetra? 53 Ary hisy paradisa haseho, izay maharitra mandrakizay ny voany, izay misy fiarovana sy fanafody, fa tsy hiditra ao isika? 54 (Fa nandeha tamin'ny tany tsy mahafinaritra isika.) 55 Ary ny tavan’ireo izay efa nifady hanina dia hamirapiratra ambonin’ny kintana, fa ny tarehintsika kosa ho mainty noho ny haizina? 56 Fa fony mbola velona izahay sy nanao heloka, dia tsy noheverinay fa hanomboka hijaly noho izany izahay aorian’ ny fahafatesana. 57 Dia namaly ahy Izy ka nanao hoe: Izao no toetry ny ady, izay hataon’ ny olona izay teraka ambonin’ ny tany; 58 fa raha resy izy, dia hiaritra araka izay nolazainao; fa raha mahazo ny fandresena izy, dia handray izay lazaiko. 59 Fa izao no fiainana izay nolazain’i Mosesy tamin’ny olona fony fahavelony, nanao hoe: Mifidiana ny fiainana mba ho velona ianao. 60 Kanefa tsy nino Azy ireo, na ireo mpaminany nandimby azy, na izaho izay niteny taminy, 61 Mba tsy hisian’ny alahelo toy izany amin’ny famongorana azy, toy ny hafaliana amin’ireo izay resy lahatra ho amin’ny famonjena.
62 Dia namaly aho ka nanao hoe: Fantatro, Tompo ô, fa ny Avo Indrindra no atao hoe mamindra fo, satria mamindra fo amin’izay tsy mbola tonga amin’izao tontolo izao Izy; 63 Ary amin’izay mibebaka amin’ny lalàny koa; 64 Ary Izy dia manam-paharetana ary mahari-po ireo izay efa nanota, amin’ ny maha-vohariny azy; 65 Ary Izy dia malala-tanana, satria vonona ny hanome amin’izay ilainy Izy; 66 Ary manana famindram-po lehibe Izy, fa mampitombo famindrampo bebe kokoa amin’izay ankehitriny sy izay efa lasa ary koa amin’ireo izay ho avy. 67 Fa raha tsy hampitombo ny famindram-pony Izy, dia tsy hitoetra amin’izay mandova eo aminy izao tontolo izao. 68 Ary mamela heloka Izy; fa raha tsy nanao izany noho ny hatsaram-panahiny Izy, mba hanamaivanana izay nanao ratsy, dia tsy ho velona ny ampahafolon'ny olona. 69 Ary amin’ ny maha mpitsara azy, raha tsy mamela ny helony amin’ izay nositraniny tamin’ ny teniny Izy, ary mandroaka ny fifandirana maro be, 70 Tokony ho vitsy dia vitsy no tavela amin’ ny vahoaka tsy tambo isaina. TOKO 8 1 Ary Izy namaly ahy ka nanao hoe: Ny Avo Indrindra nanao izao tontolo izao ho an'ny maro, fa izao tontolo izao ho avy kosa ho an'ny vitsy. 2 Hanao fanoharana aminao aho, ry Esdras; Tahaka ny anontanianao ny tany, dia holazainy aminao hoe: Mamoaka bobongolo be izay nanaovana vilany tany izy, nefa vovoka kely avy amin'ny volamena, dia toy izany koa ny fandehan'izao tontolo izao. 3 Maro no voahary, fa vitsy no hovonjena. 4 Dia namaly aho ka nanao hoe: Atelo, ry fanahiko, ny fahalalana, ary mandania ny fahendrena. 5 Fa efa nanaiky hihaino sy te haminany ianao; 6 Tompo ô, raha tsy avelanao hivavaka eo anatrehanao izahay, Tompo ô, ary homenao voa ho an’ny fonay izahay, ary kolontsaina ho an’ny sainay mba hahazoanay vokatra; hatao ahoana no fiveloman'ny olona ratsy fanahy rehetra, izay mitondra ny toeran'ny olona? 7 Fa Hianao irery ihany, ary asan-tananao iray ihany izahay rehetra, araka izay nolazainao. 8 Fa raha ny tena ao an-kibon-dreniny no amboarina, ka omenao momba azy, dia voatahiry ao amin’ny afo sy ny rano ny zavatra nataonao, ary sivy volana no naharetan’ny asanao ny zava-boaary izay noforoninao tao anatiny. 9 Fa izay mitandrina sy tazomina dia samy hotahirizina avokoa; 10 Fa hianao efa nandidy ny amy ny momba ny tena, izany hoe, ny nono, mba homena ronono, izay nateraky ny nono, 11 Mba hokolokoloina vetivety ny zavatra voaforona mandra-panafoinao ho amin'ny famindram-ponao. 12 Tamin'ny fahamarinanao no nitaizanao azy, ary notezainao tamin'ny lalànao izy, ary novainao tamin'ny fitsaranao izy. 13 Ary hovonoinao tahaka ny zava-boarinao izy, ary velomy toy ny asanao izy. 14 Koa raha aringanao izay noforonina tamin’ny fisasarana lehibe toy izany, dia zavatra mora ny hanendrena ny didinao mba hotehirizina ny zavatra natao.
15 Koa ankehitriny, Tompo ô, hiteny aho; mikasika ny olona amin'ny ankapobeny, ianao no mahalala indrindra; fa ny amin'ny olonao, izay anenenako; 16 Ary noho ny lovanao, izay nitomaniako; ary ny amin’ ny Isiraely izay mampahory ahy; ary noho ny amin’i Jakoba, Izay mampitebiteby Ahy; 17 Koa izany no hanombohako hivavaka eto anatrehanao ho an'ny tenako sy ho azy; 18 Nefa efa reko ny fainganan’ ny mpitsara izay ho avy. 19 Koa henoy ny feoko, ary fantaro ny teniko, dia hiteny eo anatrehanao Aho. Izao no fiandohan'ny tenin'i Esdras, fony tsy mbola nakarina izy: ary izaho s fanampiana, 20 Tompo ô, Ianao izay monina ao amin’ ny mandrakizay izay mijery avy any ambony ny zavatra any an-danitra sy eny amin’ ny habakabaka; 21 Ny seza fiandrianany tsy tambo isaina; tsy azo takarina ny voninahiny; eo anatrehany ny tafiky ny anjely mijoro amin-kovitra, 22 Izay manompo amin'ny rivotra sy ny afo; izay marina ny teniny, ary tsy miova ny teniny; mahery ny didiny, ary mahatahotra ny fitsipika; 23 Ny fijery azy mahamainina ny lalina, ary mampiempo ny tendrombohitra ny fahatezerany; izay ambaran'ny marina. 24 Henoy ny fivavaky ny mpanomponao, ary mandrenesa ny fifonan’ ny zavaboarinao. 25 Fa raha mbola velona koa aho, dia hiteny aho, ary raha mbola manam-pahalalana aho, dia hamaly. 26 Aza mijery ny fahotan’ ny olonao; fa amin'izay manompo Anao amin'ny fahamarinana. 27 Aza mijery ny hevi-dratsy ataon'ny jentilisa, Fa ny fanirian'izay mitandrina ny teni-vavolombelonao amin'ny fahoriana. 28 Aza mihevitra izay mandeha mody eo anatrehanao; 29 Aoka tsy ho sitrakao ny handringana izay efa niaina tahaka ny biby; fa ny mijery izay nampianatra tsara ny lalànao. 30 Aza tezitra amin'izay atao hoe ratsy noho ny biby; fa tiavo izay matoky mandrakariva ny fahamarinanao sy ny voninahitrao. 31 Fa ory amin'izany aretina izany izahay sy ny razanay; 32 Fa raha te hamindra fo aminay ianao, dia hatao hoe mpamindra fo aminay izay tsy manana ny asa fahamarinana. 33 Fa ny marina, izay manana asa tsara maro tehirizina ao aminao, dia hahazo valim-pitia amin'ny asany. 34 Fa inona moa ny olona, no dia tezitra aminy Hianao? Ary inona moa ny taranaka efa lo, no dia tezitra mafy aminy ianao? 35 Fa raha ny marina, tsy misy olona amin’izay nateraka ireo, fa efa nanao ratsy; ary eo anivon’ ny mahatoky dia tsy misy izay tsy nanao ratsy. 36 Fa amin’izany, Tompo ô, no hanambara ny fahamarinanao sy ny hatsaram-ponao, raha mamindra fo amin’ireo izay tsy manana fahatokiana ny asa tsara Hianao. 37 Dia namaly ahy Izy ka nanao hoe: Misy zavatra nolazainao marina, ary araka ny teninao no ho tanteraka. 38 Fa tsy hieritreritra ny toetry ny izay nanota talohan'ny fahafatesana Aho, dia talohan'ny fitsarana, talohan'ny fandringanana;
39 Fa ho faly aho noho ny toetry ny olo-marina, ary hotsarovako koa ny fivahinianany sy ny famonjena ary ny valisoa izay ho azony. 40 Araka izay nolazaiko ankehitriny no ho tanteraka. 41 Fa tahaka ny mpiasa tany namafy voa be eny amin’ny tany sy namafy hazo maro, nefa izay nafafy tsara amin’ny fotoany dia tsy mety tonga, ary tsy mamaka izay rehetra nafafy, dia toy izany ny amin’izay nafafy. eto amin'izao tontolo izao; tsy izy rehetra no hovonjena. 42 Dia namaly aho ka nanao hoe: Raha mahita fitia aho, aoka hiteny aho. 43 Toy ny fahaverezan'ny voan'ny mpiasa tany, raha tsy mitombo izy ka tsy mandray ny ranonoranao amin'ny fotoany; na raha tonga ny ranonorana be loatra ka manimba azy; 44 Dia tahaka izany koa ny olona izay noforonin’ny tananao, dia levona, ary atao hoe sarin’ny tenanao, satria mitovy aminy ianao, Izay nanaovanao ny zavatra rehetra sy nampitoviana azy tamin’ny taranaky ny mpiasa tany. 45 Aza tezitra aminay, fa iantrao ny olonao, ary mamindrà fo amin'ny lovanao; 46 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Ny zavatra ankehitriny dia ho an'ny ankehitriny, ary ny zavatra ho avy ho an'izay ho avy. 47 Fa fohy lavitra ianao, ka tsy ho tia ny voahoriko mihoatra noho izaho; 48 Izany koa no mahagaga anao eo anatrehan'ny Avo Indrindra; 49 fa nanetry tena araka izay mahamendrika anao ianao ka tsy nanao ny tenanao ho mendrika ny hankalazaina indrindra eo amin’ny marina. 50 Fa fahoriana lehibe maro no hatao aminy izay hitoetra amin’ izao tontolo izao amin’ ny andro farany, satria nandeha tamin’ ny avonavona lehibe izy ireo. 51 Fa fantaro ho anao, ary tadiavo ny voninahitra ho an'izay tahaka anao. 52 Fa misokatra ho anareo ny paradisa, nambolena ny hazon’aina, voaomana ny andro ho avy, efa voaomana ny fahavokarana, aorina ny tanàna, ary avela hisy fitsaharana, eny, fahatsarana sy fahendrena tanteraka. 53 Voaisy tombo-kase aminareo ny fototry ny ratsy, ary afenina aminareo ny fahalemena ary ny kalalao, ary ny fahalòvana dia nandositra ho any amin’ny helo mba hohadinoina; 54 Lasa ny alahelo, ary amin’ny farany dia aseho ny haren’ny tsi-fahafatesana. 55 Ary noho izany dia aza manontany fanontaniana intsony momba ny hamaroan’ireo izay ho faty. 56 Fa rehefa nahazo fahafahana izy, dia nanamavo ny Avo Indrindra, naneso ny lalàny ary nahafoy ny lalany. 57 Ary nanosihosy ny olony marina izy, 58 ka nanao anakampo hoe: Tsy misy Andriamanitra; eny, ary ny fahafantarana dia tsy maintsy ho faty izy ireo. 59 Fa tahaka ny handraisany anareo ny zavatra voalaza teo, dia toy izany koa ny hetaheta sy ny fanaintainana no anaomanana azy; 60 Fa ireo izay nohariana dia manana nandoto ny anaran'izay nanao azy ireo, ary tsy nisaotra an'izay nanomana fiainana ho azy ireo. 61 Ary noho izany dia antomotra ankehitriny ny fitsarako.
62 Izany zavatra izany dia tsy nasehoko tamy ny olona rehetra, fa tamy nao, ary ny olom-bitsy toa anao. Dia namaly aho ka nanao hoe: 63 Indro, Tompo ô, efa nasehonao ahy izao ny hamaroan'ny fahagagana izay hatombonao hatao amin'ny andro farany; TOKO 9 1 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Mariho tsara ny andro, ka raha hitanao fa lasa ny sasany amin'ireo famantarana izay nolazaiko taminao taloha, 2 Dia ho takatrao fa izany no fotoana izay hanombohan’ny Avo Indrindra hitsidika izao tontolo izao izay nataony. 3 Koa raha hisy horohorontany sy tabataban’ny olona amin’izao tontolo izao, 4 Dia ho fantatrao tsara fa ny Avo Indrindra no nilaza izany zavatra izany hatramin'ny andro talohanao, dia hatramin'ny voalohany. 5 Fa tahaka izay rehetra natao amin'izao tontolo izao dia manana fiandohana sy fiafarana, ary miseho ny farany; 6 Ary toy izany koa ny andron'ny Avo Indrindra dia mazava ny fiandohan'ny fahagagana sy ny asa lehibe ary ny fiafaran'ny asa sy ny famantarana. 7 Ary izay rehetra hovonjena ka ho afa-mandositra amin’ny asany sy ny finoana izay ninoanareo, 8 Dia hovonjena ho afaka amin’izany loza izany izy ka hahita ny famonjeko eo amin’ny taniko sy ao anatin’ny fari-taniko; 9 Ary amin'izany dia hiantra ireo izay nandika ny lalako ankehitriny; 10 Fa izay efa nandray soa tamin'ny fiainany nefa tsy nahalala Ahy; 11 Ary ireo izay efa nankahala ny lalàko, fony izy ireo mbola nanana ny fahafahana, ary raha mbola misokatra ho azy ny toeram-pibebahana, dia tsy nahatakatra izany, fa nanamavo izany; 12 Tsy maintsy mahafantatra izany koa izy aorian’ny fahafatesana amin’ny fanaintainana. 13 Ary noho izany aza dia manontany tena ianao hoe ahoana no hampijalina ny ratsy fanahy, ary rahoviana; 14 Dia namaly aho ka nanao hoe: 15 Efa voalazako teo aloha, ary ankehitriny mitenena, ary mbola holazaiko koa rahatrizay, fa ho maro izay ho very noho izay hovonjena; 16 Toy ny onja no lehibe noho ny indray mitete; 17 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Tahaka ny saha, dia tahaka izany koa ny voa; tahaka ny voniny, dia toy izany koa ny loko; tahaka ny mpiasa no toy izany koa ny asa; ary tahaka ny tenany ny mpiasa tany, dia toy izany koa ny asany; 18 Ary ankehitriny, rehefa nanomana izao tontolo izao izay tsy mbola natao Aho, na dia mba hitoeran’izy ireo amin’izay iainany ankehitriny aza, dia tsy nisy olona niteny nanohitra Ahy. 19 Fa ny olona rehetra dia nanaiky; 20 Dia nandinika izao tontolo izao aho, ka, indro, nisy loza noho ny fikasana tonga teo aminy. 21 Ary nahita aho ka nitsimbina azy fatratra sady nitahiry voaloboka avy amin'ny sampahony sy anana ho an'ny olona betsaka.
22 Koa aoka ho ringana ny olona izay teraka foana; ary aoka hotehirizina ny voaloboko sy ny amboleko; fa tamin' ny fisasarana be no nanaovako azy ho tanteraka. 23 Kanefa raha mitsahatra hafitoana indray ianao (nefa tsy hifady hanina amin’izany ianao, 24 Fa mankanesa any amin'ny saha misy voniny izay tsy misy trano, ka ny vonin'ny saha ihany no hano; aza manandrana nofo, aza misotro divay, fa mihinàna voninkazo ihany;) 25 Ary mivavaha amin’ny Avo Indrindra mandrakariva, dia ho avy Aho ka hiresaka aminao. 26 Dia nandeha aho nankany amin’ny saha atao hoe Ardata, araka izay nandidiany ahy; ary nipetraka teo afovoan'ny voniny aho, dia nihinana ny anana tany an-tsaha, ary ny heniny no nahavoky ahy. 27 Ary nony afaka hafitoana, dia nipetraka teo ambonin'ny ahitra aho, ary nangorakoraka toy ny teo aloha ny foko; 28 Dia niloa-bava aho ka niteny teo anatrehan’ny Avo Indrindra ka nanao hoe: 29 Jehovah ô, Hianao izay niseho taminay, dia naseho tamin’ny razanay tany an-efitra, tany amin’ny tany tsy hodiavin’olona, dia tany amin’ny tany karakaina, fony izy nivoaka avy tany Egypta. 30 Ary ianao nanao hoe: Mihainoa Ahy, ry Isiraely; ary jereo ny teniko, ry taranak'i Jakoba. 31 Fa, indro, afafiko ao anatinareo ny lalàko, dia hahavokatra ao anatinareo izany, ka homem-boninahitra mandrakizay ianareo. 32 Fa ny razanay, izay nandray ny lalàna, dia tsy nitandrina izany ary tsy nitandrina ny fitsipikao; 33 Kanjo izay nandray izany dia maty, satria tsy nitandrina izay nafafy tao aminy izy. 34 Ary, indro, fanao, raha misy voa ny tany, na ny ranomasina, na sambo, na izay mety ho hanina, na hosotroina, dia very izay namafazana azy na natsipy tao, 35 Ary izay nafafy, na natsipy tao, na noraisina, dia levona ka tsy mitoetra amintsika; 36 Fa isika izay efa nandray ny lalàna dia very noho ny ota, ary ny fontsika koa izay nandray izany 37 Kanefa ny lalàna tsy foana, fa mitoetra ao ny heriny. 38 Ary rehefa nilaza ireo zavatra ireo tao am-poko aho, dia nitodika tany aoriana tamin’ny masoko aho, ary teo amin’ny ilany ankavanana dia nahita vehivavy iray aho, ary indro, nitomany sy nitomany tamin’ny feo mahery izy ary nalahelo mafy ny fony. triatra ny akanjony, ary nisy lavenona teo an-dohany. 39 Dia navelako handeha ny eritreritro izay tao am-poko, ka nampitodika ahy tany aminy aho, 40 Ary hoy izy taminy: Nahoana ianao no mitomany? nahoana no ory loatra ny sainao? 41 Ary hoy izy tamiko: Tompoko, avelao aho, mba hitomaniako sy hanampiako ny alaheloko, fa ory indrindra ny saiko ary ory indrindra. 42 Ary hoy izaho taminy: Inona no manjo anao? teneno aho. 43 Ary hoy izy tamiko: Izaho ankizivavinao dia momba, ka tsy nanan-janaka, na dia efa telo-polo taona aza no nanambadiako; 44 Ary ireo telo-polo taona ireo dia tsy nanao afa-tsy andro aman’alina ary isan’ora aho, fa nanao ny fivavako tamin’ny Avo Indrindra.
45 Ary rehefa afaka telo-polo taona, Andriamanitra dia nihaino ahy ankizivavinao, nijery ny fahoriako, ary nihevitra ny fahoriako ka nanome ahy zazalahy; ny Tsitoha. 46 Ary nomelohiko tamin’ny fahoriana lehibe izy. 47 Ary rehefa lehibe izy ka tonga amin'ny andro hanambady, dia nanao fanasana aho. TOKO 10 1 Ary nony niditra tao amin'ny efi-trano fampakarambadiny ny zanako lahy, dia nianjera ka maty. 2 Dia novonointsika ny jiro rehetra, ary nitsangana hampionona ahy ny namako rehetra; 3 Ary rehefa nitsahatra nampionona ahy izy rehetra, dia hangina aho; dia nifoha alina aho ka nandositra ka tonga teto amin'ity saha ity, araka ny hitanao. 4 Ary ankehitriny tsy mikasa ny hiverina ho ao an-tanàna aho, fa hitoetra eto, ka tsy hihinana na hisotro, fa hitomany sy hifady hanina mandrakariva mandra-pahafatiko. 5 Dia nilaozako ny fisaintsainako, ka niteny taminy tamin’ny fahatezerako aho nanao hoe: 6 Ry vehivavy adala mihoatra noho ny rehetra, tsy hitanao va ny alahelonay, ary inona no manjo anay? 7 Fa i Ziona reninay dia feno alahelo rehetra sady ory indrindra sady misaona indrindra? 8 Ary ankehitriny, rehefa malahelo sy malahelo izahay rehetra, fa ao anatin’ny alahelo izahay rehetra, malahelo ve ianao noho ny zanakalahy iray? 9 Fa anontanio ny tany, dia hilaza aminao izy fa izy no tokony hisaona noho ny fahalavoan’ ny betsaka izay maniry eo aminy. 10 Fa avy ao aminy no nihavian'ny olona rehetra tamin'ny voalohany, ary avy ao aminy no hihavian'ny hafa rehetra, ary, indro, saiky mandeha ho amin'ny fandringanana izy rehetra, ary hofongorana ny maro aminy. 11 Iza ary no hanao alahelo mihoatra noho izy, izay efa namoy olona betsaka toy izany; ary tsy ianao, izay malahelo afa-tsy ny iray ihany? 12 Fa raha hoy ianao amiko: Tsy mba tahaka ny an'ny tany ny fitomaniako, satria very ny ateraky ny kiboko, izay naterako tamin'ny fanaintainana sy nateraky ny fahoriana; 13 Fa ny tany tsy mba toy izany; 14 Dia lazaiko aminao hoe: Tahaka ny niterahany tamin'ny fisasarana; dia toy izany koa ny tany efa nahavokatra, dia ny olona, hatramin'ny voalohany ka hatramin'izay nanao azy. 15 Koa ankehitriny, tehirizo ho anao ny alahelonao, ary zakao amin’ny fahasahiana izay nanjo anao. 16 Fa raha manaiky ny fahavononan’ Andriamanitra ho marina ianao, dia handray ny zanakao lahy amin’ ny fotoany ary hoderaina eo anivon’ ny vehivavy. 17 Koa mankanesa any an-tanàna ho any amin’ny vadinao. 18 Ary hoy izy tamiko: Tsy hanao izany aho; tsy ho any an-tanàna aho, fa eto no ho faty. 19 Dia mbola niteny taminy ihany aho ka nanao hoe: 20 Aza manao izany, fa anaro hevitra. amiko: fa firy ny fahorian'i Ziona? mionona amin'ny alahelon'i Jerosalema. 21 Fa hitanao fa rava ny fitoerantsika masina, rava ny alitarantsika, rava ny tempolintsika; 22 Napetraka amin’ny tany ny valihantsika, efa tapitra ny hirantsika, tapitra ny firavoravoantsika, maty ny jiron’ny fanaovan-jirontsika, simba ny fiaran’ny fanekentsika,
voaloto ny zava-masinantsika, ary ny anarana hoe: saika voaloto ny niantsoana antsika: menatra ny zanatsika, ny mpisorontsika nodorana, ny Levitantsika efa lasan-ko babo, ny virijinantsika efa voaloto, ary ny vadintsika voasazy; lasan-ko babo ny olo-marinantsika, ringana ny madinikay, nandevozina ny zatovonay, osa ny lehilahy matanjakay; 23 Ary izay lehibe indrindra amin’izy rehetra, dia efa very ny tombo-kasen’i Ziona ankehitriny; fa efa natolotra ho eo an-tànan'izay mankahala antsika izy. 24 Ary noho izany dia ahintsano ny alahelonao lehibe, ary esory ny alahelo be, mba hamindra fo aminao indray ny Tsitoha, ary ny Avo Indrindra hanome anao fitsaharana sy fanamaivanana amin’ny asanao. 25 Ary raha mbola niresaka taminy aho, dia, indro, namirapiratra tampoka ny tarehiny, ary namirapiratra ny tavany, ka dia natahotra azy aho ka nieritreritra izay ho tonga. 26 Ary, indro, tampoka teo dia nidradradradra mafy indrindra izy, ka dia nihorohoro ny tany noho ny fitabataban-dravehivavy. 27 Ary hitako fa, indro, tsy niseho tamiko intsony ravehivavy, fa nisy tanàna voaorina, nisy fitoerana malalaka niseho hatrany amin'ny fanorenany; dia natahotra aho ka niantso tamin'ny feo mahery hoe: 28 Aiza i Oriela ilay anjely, izay tonga tao amiko tamin’ny voalohany? fa efa nampahoriny ahy ho amin’ ny fahitana be, ary ny fiafarako tonga fahalòvana, ary ny fivavako hananatra. 29 Ary raha mbola niteny ireo teny ireo aho, dia indro, nanatona ahy izy ary nijery ahy. 30 Ary, indro, nandry toy ny maty aho, ary nesorina tamiko ny saiko; 31 Inona no manjo anao? Ary nahoana no mitebiteby toy izany ianao? ary nahoana no misavoritaka ny sainao sy ny eritreritry ny fonao? 32 Ary hoy izaho: Satria nahafoy Ahy ianao, nefa nanao araka ny teninao ihany aho, dia nankany an-tsaha, ka, indro, hitako, nefa mbola hitako ihany, fa tsy haiko milaza. 33 Ary hoy Izy tamiko: Mitsangàna, fa hanoro anao aho. 34 Dia hoy izaho: Mitenena amiko, tompoko; fa aza mahafoy ahy, fandrao maty ho very fanantenana aho. 35 Fa hitako fa tsy fantatro, ary reko fa tsy fantatro. 36 Sa voafitaka ny saiko, na ao amin'ny nofy ny fanahiko? 37 Koa ankehitriny mangataka aminao aho mba hasehonao amin’ny mpanomponao izao fahitana izao. 38 Dia namaly ahy Izy ka nanao hoe: Mihainoa ahy, dia hambarako aminao ka hambarako aminao izay mahatahotra anao; 39 Efa hitany fa mahitsy ny lalanao, fa ianao dia malahelo mandrakariva ny olonao ary manao fisaonana fatratra ny amin'i Ziona. 40 Ary izao no hevitry ny fahitana izay hitanao tato ho ato: 41 Nahita vehivavy nitomany ianao ka nampionona azy; 42 Fa ankehitriny dia tsy hitanao intsony ny endrik'ilay vehivavy, fa tanàna voaorina no niseho taminao. 43 Ary raha nilaza taminao ny fahafatesan’ny zanany izy, dia izao no vahaolana: 44 Ity vehivavy hitanao ity dia i Ziona; 45 Fa hoy izaho taminao: Efa telo-polo taona izay no momba azy;
46 Ary nony afaka telo-polo taona, Solomona dia nanao ny tanàna sady nanatitra fanatitra, ary niteraka zazalahy tamin'ny momba. 47 Ary satria nolazainy taminao fa nihetsi-jaza izy, dia izany no fonenana tany Jerosalema. 48 Fa raha nilaza taminao kosa izy hoe: Ny zanako lahy niditra tao amin'ny efi-trano fampakaram-badiny dia sendra ka maty, dia izany no fandravana tonga tany Jerosalema. 49 Ary, indro, hitanao ny tarehiny, ary satria nitomany ny zanany izy, dia nampionona azy ianao; 50 Fa ankehitriny hitan'ny Avo Indrindra fa malahelo tsy mihatsaravelatsihy ianao ary mijaly amin'ny fonao rehetra noho ny aminy, dia nasehony anao ny famirapiratan'ny voninahiny sy ny famirapiratan'ny hatsaran-tarehiny; 51 Ary noho izany dia nasaiko nitoetra tany amin'ny saha tsy mbola nisy trano ianao; 52 Fa fantatro fa ny Avo Indrindra no hanambara izany aminao. 53 Koa izany no nandidiako anao nankany an-tsaha, izay tsy nisy fanorenana na inona na inona. 54 Fa eo amin'ny fitoerana izay anehoan'ny Avo indrindra ny tanànany dia tsy hisy trano haharetan'olona. 55 Koa aza matahotra, ary aza matahotra ny fonao; 56 Ary amin’izay dia handre araka izay azon’ny sofinao ianao. 57 Fa voatahy mihoatra noho ny maro hafa ianao ary antsoina miaraka amin’ny Avo Indrindra; ary vitsy ihany koa. 58 Fa rahampitso alina dia hitoetra eto ianao; 59 Ary toy izany koa no hanehoan’ ny Avo Indrindra anao fahitana ny amin’ ny zavatra avo, izay hataon’ ny Avo Indrindra amin’ izay monina ambonin’ ny tany amin’ ny andro farany. Dia natory aho tamin'iny alina iny, ary nisy hafa koa, araka ny nandidiany ahy. TOKO 11 1 Ary nanonofy aho, ary, indro, nisy voromahery niakatra avy teo amin'ny ranomasina, izay nanana elatra roa ambin'ny folo misy volom-borona sy loha telo. 2 Ary hitako fa, indro, namelatra ny elany eny ambonin'ny tany rehetra izy, ary ny rivotra rehetra avy amin'ny habakabaka nitsoka taminy ka tafangona. 3 Ary nijery aho, ka nisy volo hafa nipoitra avy tamin’ny volony; ary tonga volom-borona kely sy kely izy ireo. 4 Nefa nandry fahizay ny lohany; 5 Ary hitako fa, indro, ny voromahery nanidina mbamin'ny volony ka nanjaka tamin'ny tany mbamin'izay monina ao aminy. 6 Ary hitako fa ny zavatra rehetra etỳ ambanin’ny lanitra dia nanaiky azy, ary tsy nisy niteny nanohitra azy, na dia iray akory aza, na dia iray aza teto an-tany. 7 Ary hitako fa, indro, ny voromahery nitsangana teo amin’ny valahany ka niteny tamin’ny volony hoe: 8 Aza miambena indray mandeha; 9 Fa aoka harovana ho amin’ny farany ny loha. 10 Ary hitako fa, indro, ny feo tsy nivoaka avy tao andohany, fa tao amin'ny tenany ihany. 11 Ary noisaiko ny volony mifanohitra, ka, indro, nisy valo. 12 Ary hitako fa, indro, nisy volom-borona iray nitsangana teo amin’ny ilany ankavanana ka nanjaka d manerana ny tany rehetra;
13 Ary rehefa nanjaka izy, dia tonga ny farany, ka tsy hita intsony ny fitoerany; ary nanjaka sady nanana andro lehibe; 14 Ary rehefa nanjaka izy, dia tonga koa ny farany, tahaka ny voalohany, ka tsy niseho intsony. 15 Ary nisy feo tonga taminy nanao hoe: 16 Mihainoa hianao izay efa nanapaka ny tany hatry ny ela: izao no lazaiko aminao, dieny tsy mbola miseho intsony hianao, 17 Tsy hisy hahatratra ny andronao na ny antsasany avy ao aorianao. 18 Dia nitsangana ny fahatelo ka nanjaka tahaka ny teo aloha, ary tsy niseho intsony koa. 19 Ary toy izany no nandehanany ny sisa rehetra, fa samy nanjaka avokoa izy rehetra, nefa tsy niseho intsony. 20 Dia hitako fa, indro, rehefa ela ny ela, ny volom-borona izay nanaraka dia nitsangana teo amin'ny ilany ankavanana mba hanjaka koa; ary ny sasany tamin'ireo no nanjaka, nefa vetivety foana dia tsy niseho intsony. 21 Fa ny sasany tamy ny natsangana, nefa tsy nanjaka. 22 Rehefa afaka izany, dia nijery aho, ka, indro, tsy niseho intsony ny volom-borona roa ambin’ny folo, na ny volomborona madinika roa; 23 Ary tsy nisy teo amin'ny vatan'ny voromahery intsony, fa loha telo ihany no nipetraka sy elatra kely enina. 24 Dia hitako koa fa nisy volo madinika roa nisaraka tamin’ny enina, ka nitoetra teo ambanin’ny loha izay teo amin’ny ilany ankavanana; 25 Ary nijery aho, ka, indro, ny volom-borona teo ambanin’ny elatra nikasa hitsangana sy hanapaka. 26 Ary hitako fa, indro, nisy anankiray natsangana, nefa vetivety foana dia tsy niseho intsony. 27 Ary ny faharoa lasa ela kokoa noho ny voalohany. 28 Ary hitako fa, indro, izy roa lahy sisa nihevitra tao ampony ny hanjaka; 29 Ary raha nieritreritra izany izy, dia, indro, nifoha ny anankiray tamin’ ny loha izay nandry fahizay, dia ilay teo afovoany; fa lehibe noho ny loha roa hafa izany. 30 Ary avy eo dia hitako fa nikambana taminy ireo loha roa hafa. 31 Ary, indro, ny lohany niara-nihodina tamin’izay teo aminy ka nihinana ny volom-borona roa teo ambanin’ny elatra izay efa nanjaka. 32 Nefa io loha io dia nampatahotra ny tany manontolo ary nanjaka tao amin’ izay rehetra monina ambonin’ ny tany tamin’ ny fampahoriana be; ary nanana ny fitondrana izao tontolo izao mihoatra noho ny elatra rehetra teo aloha izy. 33 Ary rehefa afaka izany, dia hitako fa, indro, ny loha izay teo afovoany dia tsy niseho tampoka tahaka ny elatra intsony. 34 Fa nitoetra ny loha roa, izay samy nanjaka tambonin’ny tany mbamin’izay monina eo aminy koa. 35 Ary hitako fa, indro, ny loha teo amin’ny ilany ankavanana nihinana izay teo amin’ny ilany ankavia. 36 Ary nisy feo nanao tamiko hoe: Mijere eo anatrehanao, ka diniho ny zavatra hitanao. 37 Ary hitako fa, indro, tahaka ny liona mierona noroahina avy any an'ala aho; 38 Mihainoa, fa hiteny aminao Aho, ary ny Avo Indrindra hilaza aminao hoe: 39 Tsy Hianao va no sisa tavela amin’ny biby efatra, izay nataoko hanjaka amin’izao tontolo izao, mba hahatongavan’ny faran’ny androny amin’ny alalany?
40 Ary tonga ny fahefatra ka nandresy ny bibidia rehetra izay teo aloha ary nanana fahefana tamin’ izao tontolo izao tamin’ ny fahatahorana lehibe sy tamin’ ny fampahoriana ny tany manontolo tamin’ ny fampahoriana ratsy be; ary ela no nitoerany tambonin'ny tany tamin'ny fitaka. 41 Fa ny tany tsy notsaranao araka ny marina. 42 Fa efa nampahorinao ny mpandefitra, efa nandratra ny tia fihavanana ianao, tia ny mpandainga ianao ary nandrava ny fonenan’izay namoa ary nandrava ny mandan’izay tsy nanisy ratsy anao. 43 Koa izany no iakaran'ny faharatsianao ho amin'ny Avo Indrindra, ary ny fireharehanao ho amin'ny Tsitoha. 44 Ny Avo Indrindra koa efa nijery ny andro fiavonavonana, ka, indro, tapitra izany, ary efa tanteraka ny fahavetavetany. 45 Ary noho izany dia tsy hiseho intsony ianao, ry voromahery, na ny elatrao mahatahotra, na ny volonao ratsy fanahy, na ny lohanao masiaka, na ny holatrao mandratra, na ny vatanao foana rehetra; 46 Mba ho velombelona sy hiverenany ny tany rehetra, mba ho afaka amin’ny herisetrao, ary mba hanantenany ny fitsarana sy ny famindram-pon’Ilay nanao azy. TOKO 12 1 Ary raha mbola nilaza izany teny izany tamin’ilay voromahery ilay liona, dia hitako fa, 2 Ary, indro, ny lohany sisa sy ny elatra efatra dia tsy niseho intsony, ary nanatona azy izy roa lahy ka nanangana ny tenany ho mpanjaka; 3 Ary hitako fa, indro, tsy niseho intsony izy, ary may ny tenan'ny voromahery rehetra, ka raiki-tahotra indrindra ny tany; ka nanao tamin'ny fanahiko hoe: 4 Indro, izao no nataonao tamiko, dia ny fandinihanao ny lalan'ny Avo Indrindra. 5 Indro, reraka ny saiko aho ary malemy indrindra ny fanahiko; ary kely hery no ato anatiko, noho ny tahotra lehibe nampahory ahy izao alina izao. 6 Koa izao no angatahiko amin’ny Avo Indrindra, mba hampionona ahy hatramin’ny farany Izy. 7 Ary hoy izaho, Tompo, izay manapaka, raha nahita fitia tamy ny t ny masonao, ary raha hamarinina aminao eo anatrehan'ny maro hafa aho, ary raha miakatra eo anatrehanao tokoa ny fivavako; 8 Koa ampio aho, ary asehoy ahy amin’ny mpanomponao ny hevitry ny nofy sy ny fahasamihafan’izany fahitana mahatahotra izany, mba hampiononanao ny fanahiko. 9 Fa nataonao miendrika hanambara ahy amin'ny andro farany aho. 10 Ary hoy izy tamiko: Izao no hevitry ny fahitana: 11 Ny voromahery, izay hitanao niakatra avy tany amin’ny ranomasina, dia ilay fanjakana hita tamin’ny fahitan’i Daniela rahalahinao. 12 Nefa tsy nohazavaina taminy izany, koa ankehitriny lazaiko aminao izany. 13 Indro, ho avy ny andro izay hisy fanjakana hitsangana ambonin’ ny tany, ary hatahotra mihoatra noho ny fanjakana rehetra izay teo alohany izany. 14 Ary izany no hanjakan'ny mpanjaka roa ambin'ny folo samy hafa;
15 Amin’izany dia hanomboka hanjaka ny faharoa, ary hanana fotoana bebe kokoa noho ny iray amin’ny roa ambin’ny folo lahy. 16 Ary izao no hatao ny elatra roa ambin’ ny folo, izay efa hitanao. 17 Ary ny amin'ny feo izay renao niteny, ary tsy hitanao niala teo amin'ny lohany, fa avy teo afovoan'ny tenany ihany, dia izao no heviny: 18 Fa aorian’ ny andron’ izany fanjakana izany dia hisy ady lehibe hiseho, ary ho tandindomin-doza ny tsy fahombiazana izy; 19 Ary satria hitanao fa nisy volom-borona valo niraikitra tamin’ny elany, dia izao no heviny: 20 Dia hisy mpanjaka valo mitsangana ao aminy, izay ho kely ny androny, ary ho faingana ny taonany. 21 Ary ny roa amin'ireo dia ho faty, na dia efa antomotra aza ny andro antoandro; 22 Ary raha nahita loha telo nipetraka ianao, dia izao no hevitry ny teny: 23 Amin’ny androny farany dia hanangana fanjakana telo ny Avo Indrindra, ary hanavao zavatra maro ao izy, ka hanapaka ny tany ireo; 24 Ary ny amin'izay monina ao aminy, amin'ny fampahoriana be, dia mihoatra noho izay rehetra teo alohany; izany no niantsoana azy hoe lohan'ny voromahery. 25 Fa ireo no hahatanteraka ny faharatsiany ary hahavita ny fiafarany. 26 Ary satria hitanao fa tsy niseho intsony ilay loha lehibe, dia midika izany fa ny iray amin’izy ireo dia ho faty eo ambonin’ny fandriany, nefa hanaintaina. 27 Fa ny roa sisa dia hovonoina amin'ny sabatra. 28 Fa ny sabatry ny iray handringana ny iray; 29 Ary toy ny nahitanao volom-borona roa teo ambanin'ny elany nialoha ny loha izay teo amin'ny ilany ankavanana; 30 Izany dia manambara fa ireo no notazonin'ny Avo Indrindra hatramin'ny farany: ity no fanjakana kely sady feno fahoriana, araka ny hitanao. 31 Ary ny liona, izay hitanao niakatra avy tany an'ala, dia nierona sy niteny tamin'ny voromahery ary nananatra azy noho ny faharatsiany tamin'ny teny rehetra izay efa renao; 32 Izany no voahosotra, izay notehirizin'ny Avo Indrindra ho azy sy noho ny faharatsiany hatramin'ny farany; 33 Fa hametraka azy velona eo anatrehany Izy amin'ny fitsarana, dia hananatra azy sy hananatra azy. 34 Fa ny sisa amin’ny oloko dia hovonjeny amin’ny famindram-po, dia ireo izay voatsindry eo amin’ny sisintaniko, ary hampifaly azy ireo Izy mandra-pihavin’ny andro fitsarana, izay efa nolazaiko taminao hatrany ampiandohana. 35 Izany no nofy efa hitanao, ary izao no heviny. 36 Hianao ihany no mendrika hahalala izao zava-miafina ny Avo Indrindra. 37 Koa soraty amin’ny boky izao zavatra rehetra efa hitanao izao, ka afeno; 38 Ary ampianaro ny olon-kendrin’ny vahoaka izany, izay azonao fantarina ny fony sy mitana ireo tsiambaratelo ireo. 39 Fa mitoera eto indray hafitoana, mba haseho aminao izay sitraky ny Avo Indrindra hambara aminao. Dia lasa nandeha izy. 40 Ary ny zava-nitranga, rehefa hitan’ny olona rehetra fa lasa ny hafitoana, ary tsy niverina tao an-tanàna intsony
Aho, dia namory azy rehetra izy, na ny kely na ny lehibe, ary nankeo amiko izy ka nanao hoe: 41 Inona no nanafintohina anay taminao? ary inona no ratsy nataonay taminao, no dia mahafoy anay Hianao ka mipetraka eto amin'ity fitoerana ity? 42 Fa Hianao irery ihany no tavela aminay amin’ny mpaminany rehetra, tahaka ny sampahom-boaloboka sy tahaka ny jiro ao amin’ny fitoerana maizimaizina, ary tahaka ny fialofana na sambo voaaro amin’ny tafio-drivotra. 43 Tsy ampy va ny ratsy nanjo antsika? 44 Raha mahafoy anay Hianao, tsy tsara lavitra ho anay va raha mba nodorana teo afovoan'i Ziona izahay? 45 Fa isika tsy tsara noho izay maty teo. Dia nitomany tamin'ny feo mahery izy ireo. Dia namaly azy aho ka nanao hoe: 46 Mionona, ry Isiraely ô; ary aza mavesatra entana, ry taranak'i Jakoba; 47 Fa ny Avo Indrindra no mahatsiaro anareo, ary ny Mahery tsy nanadino anareo tamin'ny fakam-panahy. 48 Fa Izaho kosa, dia tsy mba nahafoy anareo, ary tsy niala taminareo; fa tonga amin’ity fitoerana ity aho, hivavaka ho an’ny fandravan’i Ziona, ary mba hitadiavako famindrampo noho ny fietreny. ny fitoeranao masina. 49 Ary ankehitriny mody ianareo samy hody, fa rehefa afaka izany andro izany, dia ho avy aminareo Aho. 50 Dia niditra tao an-tanàna ny olona, araka izay nandidiako azy: 51 Fa izaho mbola nitoetra tany an-tsaha hafitoana, araka izay nandidian'ny anjely ahy; ary tamin'izany andro izany dia tsy nihinana afa-tsy ny voninkazo any an-tsaha izy, sady nanana ny haniko ny anana. TOKO 13 1 Ary nony afaka hafitoana, dia nanonofy aho nony alina; 2 Ary, indro, nisy rivotra nifofofofo avy tany amin’ny ranomasina, ka nampihetsika ny onjan-dranony rehetra. 3 Ary hitako fa, indro, izany lehilahy izany dia nihahery tamin'ny lanitra an'arivony; 4 Ary na oviana na oviana no nivoahan'ny feo avy teo ambavany, dia nirehitra avokoa izay nandre ny feony, tahaka ny levona ny tany, raha mitsoka ny afo. 5 Ary rehefa afaka izany, dia hitako fa, indro, nisy olona betsaka avy tamin’ny rivotra efatry ny lanitra niangona, mba hanaiky an’ilay lehilahy nivoaka avy tao amin’ny ranomasina. 6 Ary hitako fa, indro, efa nanao sokitra tendrombohitra lehibe ho azy izy ka nanidina teo amboniny. 7 Fa ho nahita ny faritra na ny toerana nisy ny havoana voasokitra aho, fa tsy afaka. 8 Ary rehefa afaka izany, dia nahita aho, ary, indro, ireo rehetra izay tafavory mba handresy azy dia natahotra mafy, nefa sahy niady. 9 Ary, indro, raha nahita ny fahorian’ny vahoaka izay tonga izy, dia tsy nanainga ny tanany, na nitana sabatra, na izay fiadiana; 10 Nefa izaho ihany no nahita fa navoakany tahaka ny lefona ny vavany, ary fofonaina mirehitra avy tamin’ny molony, ary namoaka zana-tsipìka sy tafio-drivotra teo amin’ny lelany Izy. 11 Ary niharoharo izy rehetra; ny lefona sy ny fofonaina mirehitra ary ny tafio-drivotra mahery; ary namely mafy ny
vahoaka efa niomana hiady izy rehetra, dia nandoro azy rehetra, ka tsy hita isa tampoka ny vahoaka tsy tambo isaina, afa-tsy vovoka sy fofona setroka ihany; . 12 Rehefa afaka izany, dia hitako io lehilahy io nidina avy teo an-tendrombohitra, ary niantso vahoaka hafa fihavanana hankeo aminy aho. 13 Ary nisy vahoaka betsaka nanatona Azy, ka ny sasany faly, ny sasany nalahelo, ny sasany nifatotra, ary ny sasany nitondra tamin’izay natolotra; 14 Efa nasehonao tamin’ny mpanomponao hatramin’ny voalohany izao fahagagana izao, ka nataonao ho mendrika ny handray ny fivavako aho; 15 Asehoy ahy ankehitriny ny hevitry ny nofy. 16 Fa raha torontoronina ao amin’ ny saiko aho, dia lozan’ izay ho tavela amin’ izany andro izany ary mainka lozan’ izay tsy havela! 17 Fa izay tsy tavela dia nalahelo. 18 Ankehitriny dia fantatro ny zavatra voatahiry any amparany, izay hanjo azy sy izay tavela. 19 Koa izy ireo dia tonga ao anatin’ny loza lehibe sy ny filana maro, araka ny ambaran’ireo nofy ireo. 20 Nefa ho moramora kokoa ho an'izay atahorana ny hiditra amin'izany zavatra izany noho ny hiala tahaka ny rahona amin'izao tontolo izao ka tsy hahita izay zavatra hitranga amin'ny andro farany. Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: 21 Ny hevitry ny fahitana no hasehoko anao, ka hosokafako aminao izay zavatra nangatahinao. 22 Raha nilaza ny amin’izay sisa ianao, dia izao no hevitry ny teny: 23 Izay hiaritra ny loza amin'izany andro izany dia niaro tena: izay ho azon'ny loza dia manana asa sy finoana ny Tsitoha. 24 Koa fantaro izao fa izay havela dia sambatra kokoa noho izay efa maty. 25 Izao no hevitry ny fahitana: Raha nahita lehilahy niakatra avy teo afovoan’ny ranomasina ianao; 26 Izy no notendren' Andriamanitra Avo Indrindra andro lehibe, ka ny tenany ihany no hamonjy ny voariny, ary Izy no handidy izay tavela. 27 Ary tahaka ny efa hitanao fa nivoaka avy tamin'ny vavany tahaka ny rivo-drivotra sy afo ary tafio-drivotra; 28 Ary tsy nitana sabatra na fitaovam-piadiana akory izy, fa ny firotsahany kosa dia nandripaka ny vahoaka manontolo izay tonga mba hanaiky azy; ity ny interpretation: 29 Indro, avy ny andro izay hanombohan'ny Avo Indrindra hamonjy izay etỳ ambonin'ny tany. 30 Ary ho talanjona izay monina ambonin'ny tany Izy. 31 Ary ny iray dia hiady amin’ ny iray hafa, ny tanàna iray hamely ny iray hafa, ny toerana iray hamely ny iray hafa, ny olona iray hiady amin’ ny iray hafa, ary ny fanjakana iray hiady amin’ ny iray hafa. 32 Ary ho avy ny fotoana izay hahatongavan’ ireo zavatra ireo, ary ho tanteraka ny famantarana izay nasehoko anao teo aloha, ary amin’ izany dia hambara ny Zanako izay efa hitanao toy ny olona miakatra. 33 Ary rehefa ren’ny vahoaka rehetra ny feony, dia samy hiala amin’ny taniny avy ny olona avy amin’ny ady izay ananany. 34 Ary hisy vahoaka tsy tambo isaina ho tafangona, araka ny nahitanao azy, te-ho avy ka handresy azy amin’ny ady.
35 Fa hitsangana eo an-tampon’ny tendrombohitra Ziona Izy. 36 Ary ho avy i Ziona ka haseho amin’ny olona rehetra, rehefa voaomana sy voaorina izy, tahaka ny nahitanao ny havoana voasokitra tsy nisy tanana. 37 Ary ity Zanako ity dia hananatra ny teti-dratsy nataon’ireo firenena ireo, izay nianjera tao amin’ny tafiodrivotra noho ny faharatsiany; 38 Ary hapetrany eo anoloany ny eritreriny ratsy sy ny fampijaliana izay hanombohany hampijalina, izay tahaka ny lelafo; 39 Ary satria hitanao fa namory vahoaka hafa tia fihavanana ho eo aminy Izy; 40 Ireo no foko folo izay nentina ho babo niala tamin’ny taniny tamin’ny andron’i Osea mpanjaka, izay nentin’i Salmanasara mpanjakan’i Asyria ho babo, ary nentiny teo ambonin’ny rano izy ireo, ary dia tonga tany amin’ny tany hafa izy ireo. . 41 Fa niray tetika izy handao ny jentilisa betsaka ka handeha ho any an-tany hafa, izay tsy mbola nonenan'ny olona; 42 Mba hotandremany any ny lalàny, izay tsy notandremany teo amin'ny taniny. 43 Ary niditra tao Eofrata izy tamin'ny tendrombohitra ony. 44 Fa ny Avo indrindra nanao famantarana tamy ny, ary nitsahatra ny safo-drano mandra-pita azy. 45 Fa nisy lalana be haleha namaky izany tany izany, dia herintaona sy tapany; ary izany tany izany dia atao hoe Arsareta. 46 Ary nonina teo izy mandra-pahatongan'ny andro farany; ary ankehitriny rehefa manomboka ho avy ireo, 47 Ny Avo Indrindra hampijanona ny loharanon'ny ony, mba ho tratry ny ananany; 48 Fa izay tavela amin’ny olonao dia izay hita ao anatin’ny fari-taniko. 49 Ankehitriny rehefa mandringana ny vahoakan’ ny firenena izay tafangona Izy, dia hiaro ny olony izay tavela. 50 Ary amin' izany dia haneho fahagagana lehibe aminy Izy. 51 Dia hoy izaho: Tompo ô, Mpanapaka ô, asehoy ahy izao: Nahoana no hitako fa niakatra avy teo amin'ny ranomasina ilay lehilahy? 52 Ary hoy Izy tamiko: Tahaka ny tsy mahatazanao na mahafantatra ny zavatra any amin'ny ranomasina lalina, dia toy izany koa no tsy misy olona etỳ ambonin'ny tany hahita ny Zanako na izay ao aminy, raha tsy amin'ny andro. . 53 Izany no hevitry ny nofy hitanao, sady ianao irery ihany no nohazavaina teto. 54 Fa efa nahafoy ny lalanao ianao ary nampihatra ny fahazotoanao tamin’ ny lalàko sy nitady izany. 55 Nofehezinao tamin'ny fahendrena ny ainao, ary ny fahalalanao dia nataonao hoe reninao. 56 Ary noho izany dia nasehoko anao ny haren'ny Avo Indrindra; rehefa afaka hateloana, dia mbola hilaza zavatra hafa koa Aho ka hanambara aminao zava-dehibe sy mahagaga. 57 Dia nivoaka ho any an-tsaha aho, nidera sy nisaotra fatratra ny Avo Indrindra noho ny fahagagana nataony tamin’ ny fotoany; 58 Ary satria izy no manapaka izany sy izay zavatra milatsaka amin'ny fotoany, dia nipetraka teo hateloana aho.
TOKO 14 1 Ary nony tamin'ny andro fahatelo, dia nipetraka teo ambanin'ny hazo terebinta aho, ary, indro, nisy feo avy tao amin'ny roimemy tandrifiko nanao hoe: Esdras, Esdras! 2 Ary hoy izaho: Inty aho, Tompoko, Dia nitsangana tamin’ny tongotro aho. 3 Dia hoy izy tamiko: Tao amin'ny roimemy no nisehoako tamin'i Mosesy sy niresaka taminy, raha nanompo tany Egypta ny oloko; 4 Ary naniraka azy Aho ka nitondra ny oloko nivoaka avy tany Egypta ary nitondra azy niakatra ho any amin'ny tendrombohitra izay nihazonako azy elaela, 5 Ary nilaza tamy ny zava-mahagaga maro izy, ary naneho Azy ny zava-miafina ny andro sy ny farany ; ary nandidy azy hoe: 6 Ireo teny ireo no hambaranao, ary ireto no hafeninao. 7 Ary ankehitriny lazaiko aminao, 8 mba horaketinao ao am-ponao ny famantarana izay nasehoko sy ny nofy izay efa hitanao ary ny heviny izay efa renao; 9 Fa hoesorina amin’ ny rehetra ianao, ary hatramin’ izao dia hitoetra amin’ ny Zanako sy amin’ izay toa anao ianao mandra-pahatapitry ny fotoana. 10 Fa efa very ny fahatanorany izao tontolo izao, ary efa nihantitra ny andro. 11 Fa izao tontolo izao dia mizara roa ambin’ny folo, ary efa levona sahady ny folo, ary ny antsasaky ny ampahafolony; 12 Ary ny antsasaky ny ampahafolon-karena sisa no tavela. 13 Koa ankehitriny amboary ny ankohonanao, ary anaro ny olonao, ampionony izay tra-pahoriana, ary ankehitriny, avelao ny fahalòvana, 14 Esory aminao ny eritreritra mety maty, ario ny entamavesatry ny olona, ario ankehitriny ny toetra malemy, 15 Ary ario ny hevitra izay mavesatra aminao, ary faingana handositra izao andro izao. 16 Fa mbola hisy loza lehibe kokoa noho izay efa hitanao fa hitranga rahatrizay. 17 Fa indro manao ahoana ny halehan’izao tontolo izao mandritra ny taona, dia vao mainka hitombo ny faharatsiana amin’izay monina ao aminy. 18 Fa efa lasa lavitra ny andro, ary efa mby akaiky ny fampanofana; 19 Dia namaly teo anatrehanao aho ka nanao hoe: 20 Indro, Tompo ô, handeha aho araka izay nandidianao ahy ka hananatra ny olona izay eo; dia toy izany no ametrahana izao tontolo izao ao amin'ny haizina, ary izay monina eo dia tsy misy mazava. 21 Fa nodorana ny lalànao tsy misy mahalala ny zavatra nataonao, na ny asa izay hatomboka. 22 Fa raha nahita fahasoavana eo anatrehanao aho, dia iraho ny Fanahy Masina ato amiko, dia hosoratako izay rehetra efa natao teo amin’izao tontolo izao hatrizay hatrizay, izay voasoratra ao amin’ny lalànao, mba hahitan’ny olona ny lalanao, ary mba hahitan’izy ireo ny lalanao. izay ho velona amin’ny andro farany dia ho velona. 23 Dia namaly ahy izy ka nanao hoe: Mandehana, vorio ny olona, ka lazao aminy mba tsy hitady anao mandritra ny efa-polo andro izy. 24 Nefa jereo, manamboara hazo boasary maro ho anao, ka ento miaraka aminao i Sarea sy i Dabria sy i Selemia sy i
Ekano ary i Asiela, ireo dimy ireo izay efa vonona hanoratra faingana; 25 Ary avia atỳ, dia handrehitra jiron’ ny fahatakarana ao am-ponao Aho, izay tsy hovonoina mandra-pahatongan’ ny zavatra izay hanombohanao soratanao. 26 Ary rehefa vitanao izany, dia hambaranao ny sasany, ary ny sasany kosa hambaranao mangingina amin'ny hendry; 27 Dia nivoaka aho, araka izay nandidiany, ka namory ny olona rehetra ka nanao hoe: 28 Henoy izao teny izao, ry Isiraely ô! 29 Ny razanay tany Egypta fahiny, izay nanafahana azy; 30 Ary nandray ny lalàn’ ny fiainana izay tsy notandremany, izay efa nandikanareo koa ny nanaraka azy. 31 Ary tamin'izany ny tany, dia ny tanin'i Ziona, dia nozaraina ho anareo tamin'ny filokana; fa ny razanareo sy ny tenanareo kosa nanao ny tsy marina ka tsy nitandrina ny lalana izay nandidian'ny Avo Indrindra anareo. 32 Ary satria mpitsara marina izy, dia nalainy taminareo tamin’ny fotoany ny zavatra nomeny anareo. 33 Ary ankehitriny eto ianareo sy ny rahalahinareo eo aminareo. 34 Koa raha toa ka mampanaiky ny fahatakaranareo ianareo sy manavao ny fonareo, dia hotazonina ho velona ianareo ary aorian’ny fahafatesana dia hahazo famindrampo. 35 Fa rehefa maty isika, dia ho avy ny fitsarana, rehefa ho velona indray isika; 36 Koa aza avela hisy olona hanatona Ahy na hitady Ahy amin’izao efa-polo andro izao. 37 Dia nalaiko izy dimy lahy, araka izay nandidiany ahy, dia nankany an-tsaha izahay ka nijanona teo. 38 Ary nony ampitso, indro, nisy feo niantso ahy nanao hoe: Esdrasa, sokafy ny vavanao, ka sotroy izay homeko hosotroinao. 39 Dia nisokatra ny vavako, ka, indro, Izy nanome ahy kapoaka feno, izay feno tahaka ny rano, nefa ny lokony dia tahaka ny afo. 40 Dia noraisiko izany ka nosotroiko; ary nony nisotro izany aho, dia naneho fahendrena ny foko, ary nitombo tao an-tratrako ny fahendrena, fa nampahery ahy ny fanahiko; 41 Dia nisokatra ny vavako ka tsy nanakombona intsony. 42 Ny Avo Indrindra no nanome saina ny dimy lahy, ka nanoratra ny fahitana mahagaga tamin'ny alina izay nolazaina, nefa tsy fantany; ary nipetraka efa-polo andro izy ka nanoratra nony antoandro, ary nihinana mofo nony alina. 43 Ary ny amiko. Niteny aho nony andro, nefa tsy nitana ny lelako nony alina. 44 Tao anatin’ny efapolo andro dia nanoratra boky efatra amby roan-jato izy ireo. 45 Ary rehefa tapitra ny efa-polo andro, dia niteny ny Avo Indrindra ka nanao hoe: Ilay nosoratanao voalohany dia ambarao, mba hovakian’ny miendrika sy ny tsy mendrika; 46 Fa tehirizo ho farany ny fito-polo, mba hatolotrao izay hendry eo amin'ny olona ihany; 47 Fa ao aminy no misy loharanon'ny fahalalana, loharanon'ny fahendrena ary loharanon'ny fahalalana. 48 Dia nataoko izany. TOKO 15
1 Indro, lazao eo an-tsofin’ny oloko ny tenin’ny faminaniana izay hataoko ao am-bavanao, hoy ny Tompo: 2 Ary asaovy soratana amin'ny taratasy izany: fa mahatoky sy marina ireo. 3 Aza matahotra izay hevi-dratsy hamelezana anao; 4 Fa ny mpivadika rehetra ho faty amin'ny fijangajangana. 5 Indro, hoy ny Tompo, Izaho dia hahatonga loza amin’ izao tontolo izao; ny sabatra, ny mosary, ny fahafatesana ary ny fandringanana. 6 Fa efa nandoto indrindra ny tany rehetra ny faharatsiana, ary tanteraka ny asa ratsiny. 7 Koa izao no lazain’i Jehovah: 8 Ary tsy hihazona ny lelako intsony Aho ny amin’ny faharatsiany izay ataony, ary tsy havelako amin’ny zavatra izay iharan’ny faharatsiany izy; mitaraina hatrany. 9 Ary noho izany, hoy ny Tompo, dia hovaliako tokoa izy ireo ary horaisiko ho Ahy ny rà tsy manan-tsiny rehetra avy amin’izy ireo. 10 Indro, ny oloko dia entina hovonoina toy ny ondry; 11 Fa tanana mahery sy sandry nahinjitra kosa no hitondrako azy, ary hamely an’i Egypta amin’ny aretimandringana tahaka ny teo aloha Aho, ka handrava ny taniny rehetra. 12 Hitomany i Egypta, ary ny fanorenany dia hokapohina amin’ny areti-mandringana sy ny famaizana izay hamelezan’Andriamanitra azy. 13 Misaona izay miasa ny tany; 14 Lozan’izao tontolo izao sy izay monina eo aminy! 15 Fa efa mby akaiky ny sabatra sy ny fandringanana azy, ary firenena iray no hitsangana hiady aminy. ny iray hafa, ary sabatra eny an-tànany. 16 Fa hisy fikomiana eo anivon’ny olona sy hifanditra; tsy hiraharaha ny mpanjakany na ny mpanapaka izy; 17 Misy olona maniry ho any an-tanàna, fa tsy ho afaka. 18 Fa noho ny fireharehany dia hikorontana ny tanàna, horavana ny trano, ary hatahotra ny olona. 19 Tsy hisy olona hamindra fo amin’ny namany, fa handrava ny tranony amin’ny sabatra izy ary handroba ny fananany noho ny tsy fahampian-kanina sy ny fahoriana be. 20 Indro, hoy Andriamanitra, Izaho dia hamory ny mpanjaka rehetra amin’ ny tany mba hanaja Ahy, izay avy any amin’ ny fiposahan’ ny masoandro, avy any atsimo, avy any atsinanana, ary any Libanona; mba hifamaly sy hamaly izay efa nataony taminy. 21 Tahaka izay ataony anio amin'ny voafidiko, dia toy izany koa no hataoko sy ny hamaliako ao an-tratrany. Izao no lazain' ny Tompo Andriamanitra; 22 Ny tanako ankavanana tsy hiantra ny mpanota, ary ny sabatro tsy hitsahatra hamely ny mpandatsa-dra marina tamy ny tany. 23 Misy afo mivoaka avy amin'ny fahatezerany ka mandevona ny fanambanin'ny tany, ary ny mpanota toy ny mololo mirehitra. 24 Lozan'izay manota ka tsy mitandrina ny didiko! hoy ny Tompo. 25 Tsy hiantra azy Aho: Mandehana, anaka, hiala amin'ny hery, aza lotoina ny fitoerako masina. 26 Fa fantatry ny Tompo izay rehetra manota Aminy, ary noho izany dia manolotra azy ho amin’ ny fahafatesana sy ny fandringanana Izy.
27 Fa ankehitriny efa tonga amin'ny tany rehetra ny loza, ka hitoetra ao aminy ianareo; fa Andriamanitra tsy hamonjy anareo, satria efa nanota taminy ianareo. 28 Indro, misy fahitana mahatahotra, sy ny fijery azy avy any atsinanana; 29 Any no hivoahan’ ny firenen’ ny dragona any Arabia mitondra kalesy maro, ary ny hamaroany dia hoentina toy ny rivotra eny ambonin’ ny tany, mba hatahotra sy hangovitra izay rehetra mandre azy. 30 Ary ny Karmanianina mirehitra amin'ny fahatezerana dia hivoaka tahaka ny lambo any an'ala, ary ho avy amin'ny hery lehibe izy ka hiady aminy ary handrava ny tanin'ny Asyriana. 31 Ary amin’ izany ny dragona dia hanam-pahefana hahatsiaro ny toetrany; ary raha mivadika izy ireo, miaramioko amin’ny hery lehibe hanenjika azy, 32 Dia ho raiki-tahotra ireo ka hangina noho ny heriny ka handositra. 33 Ary avy any amin’ny tanin’ny Asyriana no hanaovan’ny fahavalony fahirano sy handringana ny sasany aminy; 34 Indro ny rahona avy any atsinanana sy avy any avaratra ka hatrany atsimo, mahatahotra indrindra ny fijery azy sady feno fahatezerana sy tafio-drivotra. 35 Hifamely izy ireo ary hamely kintana betsaka etỳ ambonin’ny tany, dia ny kintanany ihany; ary hatramin'ny sabatra ka hatramin'ny kibony dia hisy rà; 36 Ary tain'olona ho amin'ny valan-drameva. 37 Ary hisy tahotra sy hovitra lehibe ambonin'ny tany; 38 Ary amin’ izany dia hisy tafio-drivotra mahery avy any atsimo sy avy any avaratra ary ampahany hafa avy any andrefana. 39 Ary hisy rivotra mahery avy any atsinanana hanokatra azy; ary ny rahona natsangany tamin'ny fahatezerana sy ny kintana nampatahotra ny rivotra avy any atsinanana sy andrefana dia ho levona. 40 Ny rahona lehibe sy mahery dia mieboebo feno fahatezerana sy ny kintana, mba hampahatahotra ny tany rehetra sy ny mponina eo aminy; ary haidiny eny ambonin'ny fitoerana avo sy mihaja rehetra ny kintana mahatahotra, 41 Afo sy havandra sy sabatra manidina ary rano be, mba ho feno ny saha rehetra sy ny ony rehetra mbamin'ny rano be. 42 Ary horavana ny tanàna sy ny manda, ny tendrombohitra sy ny havoana, ny hazo any an'ala sy ny ahitra ary ny vary eo aminy. 43 Ary hankany Babylona fatratra izy ka hampahatahotra azy. 44 Ho avy ao aminy ireo ka hanao fahirano azy; Ny kintana sy ny fahatezerana rehetra handatsaka aminy; ary ny vovoka sy ny setroka hiakatra ho any an-danitra, ary izay rehetra manodidina azy dia hitomany azy. 45 Ary izay mbola tavela eo ambaniny dia hanompo izay nampatahotra azy. 46 Ary ianao, ry Asia, izay miombona amin'ny fanantenana an'i Babylona, ary ny voninahitry ny tenany; 47 Lozanao, ry ory, fa efa nanao ny tenanao ho tahaka azy ianao; ary nandravaka ny zanakao-vavy tamin' ny fijangajangana, mba hahafaly sy hankalazany ny lehilahinao, izay naniry mandrakariva hijangajanga taminao.
48 Hianao efa nanaraka izay ankahalaina tamin'ny asany sy ny noforoniny rehetra; 49 Ary halefako ny areti-mandringana aminao; mpitondratena, fahantrana, mosary, sabatra, aretimandringana, handrava ny tranonao amin'ny fandringanana sy ny fahafatesana. 50 Ary ny voninahitry ny herinao ho maina tahaka ny voniny, ary ny hafanam-po izay alefa hamely anao dia hiposaka. 51 Dia ho malemy toy ny vehivavy malahelo voakapoka ianao, ary toy ny faizina amin’ny fery, ka tsy ho azon’ny mahery sy ny tia azy. ve ianao. 52 Enga anie ka ho saro-piaro toy izany va Aho hamely anao, hoy Jehovah, 53 Raha tsy novonoinao mandrakariva ny voafidiko, Ka nanandratra ny kapohan'ny tananao ianao, ary nilaza ny amin'ny maty aminy, raha mamo ianao, 54 Asehoy ny hatsaran'ny tavanao? 55 Ny valisoan’ ny fijangajanganao dia ho ao an-tratranao, noho izany dia hahazo valim-pitia ianao. 56 Tahaka izay efa nataonareo tamin’ny voafidiko, hoy ny Tompo, dia toy izany koa no hataon’Andriamanitra aminareo ary hanolotra anareo ho amin’ny loza. 57 Ny zanakao ho fatin'ny mosary, ary ianao ho lavontsabatra; ny tanànanao horavana, ary ny anao rehetra ho lavon-tsabatra any an-tsaha. 58 Ary izay eny an-tendrombohitra dia ho fatin'ny mosary sy hihinana ny nofony ary hisotro ny ran'ny tenany ihany, noho ny hanoanana mafy sy ny hetaheta rano. 59 Ianareo toy ny tsy sambatra dia ho avy mamaky ny ranomasina, ary hahazo areti-mandringana indray. 60 Ary amin'ny fandalovan'izy ireo dia hamely ny tanàna foana izy ka handrava ny ampahany amin'ny taninao ary handany ny ampahany amin'ny voninahitrao, dia hiverina ho any Babylona izay efa rava. 61 Ary hazerany toy ny vodivary ianao, ary ho toy ny afo aminao izy; 62 Ary handevona anao sy ny tanànanao sy ny taninao ary ny tendrombohitrao; hodorana amin'ny afo ny alanao rehetra sy ny hazo mahavokatrao. 63 Ny zanakao dia hoentiny ho babo, ary, indro, izay anananao dia hosimbany, ary hanimba ny hatsarantarehinao. TOKO 16 1 Lozanao, Babylona sy Asia! lozanao, ry Egypta sy Syria! 2 Misikìna lamba lasaka sy volom-borona, mitomania ny zanakareo, ary malahelo; fa antomotra ny fandringanana anao. 3 Misy sabatra mamely anareo, ka iza no mahasakana azy? 4 Misy afo alefa ao aminareo, ka iza no hamono azy? 5 Nandefa areti-mandringana ianareo, ary iza no mandroaka azy? 6 Misy mandroaka liona noana any an'ala va? Na misy mamono ny afo ao amin'ny vodivary, raha vao mirehitra izany? 7 Moa ny zana-tsipìka alefan'ny mpandefa zana-tsipìka matanjaka va? 8 Ny Tompo mahery no mandefa ny loza, ary iza no maharoaka azy?
9 Misy afo mivoaka avy amin'ny fahatezerany, ary iza no mahavono izany? 10 Izy no manely helatra, ka iza no tsy hatahotra? kotrokorana izy, ka iza no tsy hatahotra? 11 Mandrahona ny Tompo, ary iza no tsy hokapohina ho vovoka eo anatrehany? 12 Mihorohoro ny tany sy ny fanorenany; Ny ranomasina dia miakatra miaraka amin'ny onjan-drano avy any amin'ny lalina, ary ny onjan-dranony mbamin'ny hazandranony koa misamboaravoara eo anatrehan'ny Tompo, eo anatrehan'ny voninahitry ny heriny. 13 Fa mahery ny tanany ankavanana izay manenjana tsipìka, ary ny zana-tsipìka alefany dia maranitra ka tsy ho levona, raha vao voatifitra hatrany amin’ny faran’izao tontolo izao ireny. 14 Indro, alefa ny areti-mandringana ka tsy hiverina intsony mandra-pahatongany amin’ny tany. 15 Ny afo mirehitra ka tsy hovonoina mandra-pahandevona ny fanorenan'ny tany. 16 Toy ny zana-tsipìka alefan'ny mpandefa zana-tsipìka mahery izay tsy mihemotra, dia toy izany koa ny loza hamelezana ny tany tsy hiverina intsony. 17 Lozako! loza aho! iza no hanafaka ahy amin'izany andro izany? 18 Ny fiandohan'ny alahelo sy ny alahelo be; ny fiandohan’ny mosary sy ny fahafatesana be; ny fiandohan'ny ady, ary ny hery dia hatahotra; ny fiandohan'ny faharatsiana! inona no hataoko rehefa tonga ireo ratsy ireo? 19 Indro, ny mosary sy ny areti-mandringana sy ny fahoriana ary ny fangirifiriana dia alefa ho toy ny karavasy ho fanitsiana. 20 Nefa amin’izany rehetra izany dia tsy hiala amin’ny faharatsiany izy, na hahatsiaro mandrakariva ny loza. 21 Indro, ho mora tokoa ny hanina eto an-tany, ka hihevitra ny tenany ho ao anatin’ny toe-javatra tsara izy ireo, ary na dia izany aza dia hitombo etỳ an-tany ny faharatsiana, ny sabatra, ny mosary ary ny fisafotofotoana lehibe. 22 Fa maro amin’ izay monina ambonin’ ny tany no ho faty mosary; ary izay afa-mandositra ny mosary kosa dia horinganin'ny sabatra. 23 Ary ny maty dia hariana toy ny zezika, ary tsy hisy hampionona azy; 24 Tsy hisy olona hiasa ny tany sy hamafy izany 25 Mamoa ny hazo, ary iza no hanangona azy? 26 Efa masaka ny voaloboka, ka iza no hanosihosy azy? fa ho lao ny tany rehetra; 27 Ka ny olona iray haniry hahita ny hafa sy handre ny feony. 28 Fa hisy folo sisa amin’ny tanàna iray, ary roa any antsaha, izay miery any amin’ny ala mikitroka sy ao amin’ny tsefatsefaky ny harambato. 29 Toy ny ao amin’ny saha iray misy oliva eo amin’ny hazo rehetra dia misy oliva telo na efatra sisa; 30 Na tahaka ny famoriana tanim-boaloboka, dia misy sampahony sisa izay mitady fatratra eny amin’ny tanimboaloboka; 31 Ary toy izany koa amin'izany andro izany, dia hisy telo na efatra sisa izay misava ny tranony amin'ny sabatra. 32 Ary ho lao ny tany, ary hihamaro ny saha ao aminy, ary ho feno tsilo ny lalany sy ny lalany rehetra, satria tsy misy olona mandeha amin’izany.
33 Hitomany ny virijina, ka tsy hanam-bady; hisaona ny vehivavy tsy manam-bady; NY hisaona ny zanakavavy, tsy hanan-kamonjy. 34 Amin’ny ady dia haringana ny mpampakatrany, ary ho levon’ny mosary ny vadiny. 35 Ankehitriny dia henoy izao zavatra izao, ka fantaro, ianareo mpanompon’ny Tompo. 36 Indro, raiso ny tenin'ny Tompo: aza mino ny andriamanitra izay nolazain'ny Tompo. 37 Indro, manatona ny areti-mandringana, nefa tsy malaina. 38 Tahaka ny vehivavy manan'anaka amin'ny volana fahasivy, raha vao teraka ny adin'ny roa na telo, dia nanodidina ny kibony ny fangirifiriana mafy, ary ny fanaintainany, raha vao teraka ny zaza, dia tsy mitaredretra na dia indray mipi-maso monja aza; 39 Toy izany koa, ny loza dia tsy ho ela ny hahatongavan’ ny tany, ary izao tontolo izao dia hisaona, ary ny alahelo dia ho tonga aminy amin’ ny lafiny rehetra. 40 Ry oloko, mihainoa ny teniko: miomàna ho amin'ny ady ataonareo, ary amin'izany loza izany dia aoka ho toy ny mpivahiny etỳ ambonin'ny tany ianareo. 41 Izay mivarotra dia aoka ho toy ny mandositra, ary izay mividy ho toy ny very. 42 Izay mihary harena ho toy ny tsy mahasoa azy; 43 Izay mamafy dia toy ny tsy mijinja; 44 Izay manam-bady dia toy izay tsy hanan-janaka; ary izay tsy manam-bady dia tahaka ny mpitondratena. 45 Ary noho izany ireo izay misasatra foana; 46 Fa ny vahiny dia hijinja ny voany sy handroba ny fananany, handrava ny tranony ary hitondra ny zanany ho babo, fa amin’ ny fahababoana sy ny mosary no hahazoany zanaka. 47 Ary izay mandroba ny entany dia vao mainka mandravaka ny tanànany sy ny tranony sy ny fananany ary ny fananany; 48 Vao mainka ho tezitra aminy Aho noho ny fahotany, hoy ny Tompo. 49 Toy ny mpijangajanga mialona ny vehivavy marina sy tsara toetra; 50 Dia toy izany no hankahalan’ny fahamarinana ny heloka, raha mamita-tena izy ka miampanga azy eo anatrehany, rehefa tonga izy, izay hiaro an’ilay mandinika fatratra ny fahotana rehetra ambonin’ny tany. 51 Ary noho izany aza manahaka azy ianareo, na amin’ny asany. 52 Fa vetivety foana dia hesorina tsy ho eto an-tany ny heloka, ary ny fahamarinana no hanjaka eo anivonareo. 53 Aoka ny mpanota tsy hilaza fa tsy nanota; 54 Indro, ny Tompo dia mahafantatra ny asan’ny olona rehetra, ny eritreriny, ny eritreriny ary ny fony; 55 Izay tsy niteny afa-tsy ny teny hoe: Aoka hatao ny tany; ary natao izany: Aoka hatao ny lanitra; ary nohariana izany. 56 Tamin’ ny teniny no nanaovana ny kintana, ary fantany ny isany. 57 Mijery ny lalina sy ny rakitra ao aminy Izy; norefesiny ny ranomasina mbamin'izay ao anatiny. 58 Efa nanidy ny ranomasina teo afovoan’ ny rano Izy, ary ny teniny no nanantonany ny tany teo ambonin’ ny rano. 59 Izy no namelatra ny lanitra toy ny arofanina; ambonin'ny rano no nanorenany azy.
60 Tany an-tany foana no nanaovany loharano sy dobo teny an-tampon’ny tendrombohitra, mba hindaosin’ny riaka avy amin’ny harambato avo handemana ny tany. 61 Ary nanao ny olona Izy ka nametraka ny fony tao afovoan'ny tena, ary nanome azy fofonaina sy aina ary fahalalana. 62 Eny, ary ny Fanahin’ Andriamanitra Tsitoha, izay nanao ny zava-drehetra ary mizaha ny zava-miafina rehetra ao amin’ ny tsiambaratelon’ ny tany, 63 Fantany marina tokoa ny noforoninareo sy izay eritreretinareo ao am-ponareo, dia ireo izay manota sy te hanafina ny fahotany. 64 Koa noho izany ny Tompo dia nandinika tsara ny asanareo rehetra, ary Izy hahamenatra anareo rehetra. 65 Ary rehefa avoaka ny fahotanareo, dia ho menatra eo anoloan’ ny olona ianareo, ary ny fahotanareo no ho mpiampanga anareo amin’ izany andro izany. 66 Inona no hataonareo? ary hataonareo ahoana no hanafina ny fahotanareo eo anatrehan'Andriamanitra sy ny anjeliny? 67 Indro, Andriamanitra no Mpitsara, matahora Azy; mialà amin'ny fahotanareo, ary hadinoy ny helokareo, ary aza misafoaka aminy intsony mandrakizay; 68 Fa, indro, mirehitra aminareo ny fahatezerana mirehitra amin’ny vahoaka betsaka, ary hanala ny sasany aminareo izy, ary hamelona anareo, satria malaina, amin’ny zavatra aterina amin’ny sampy. 69 Ary ireo izay manaiky azy ireo dia hatao amin’ ny fanesoana sy ny latsa ary ny hohitsakitsahina. 70 Fa hisy fikomiana lehibe amin’ireo izay matahotra ny Tompo amin’ny toerana rehetra sy amin’ny tanàna manaraka. 71 Ho tahaka ny adala izy ka tsy hiantra, fa mbola handroba sy handringana izay matahotra an’i Jehovah. 72 Fa handany sy haka ny fananany izy ary handroaka azy hiala ny tranony. 73 Amin’izay dia ho fantatra ireo izay nofidiko; ary hozahan-toetra toy ny volamena ao anaty afo izy. 74 Mihainoa, ry malalako, hoy ny Tompo: indro, antomotra ny andro fahoriana, fa Izaho no hanafaka anareo amin’izany. 75 Aza matahotra na misalasala ianareo; fa Andriamanitra no mpitari-dalana anao, 76 Ary ny mpitari-dalana azy izay mitandrina ny didiko sy ny didiko, hoy ny Tompo Andriamanitra: aoka ny fahotanareo tsy hanavesatra anareo, ary aza avela hanandratra ny tenany ny helokareo. 77 Lozan’izay voafatotry ny fahotany sy voasarona ny helony dia tahaka ny saha voarakotry ny kirihitrala, ary ny alehany voasarona tsilo, ka tsy azon'olona mandalo. 78 Avela tsy hitafy izany ary atsipy ao anaty afo mba hodorana miaraka aminy.