Третата книга на Хермасовиот пастир, која се нарекува Неговите споредби СЛИМИЛИТУДА 1 1 И ми рече: „Знаете дека вие, кои сте слуги Господови, живеете овде како на поклонение; бидејќи вашиот град е далеку од овој град.“ 2 Ако, пак, го познавате вашиот град во кој ќе живеете, зошто купувате имоти тука и се снабдувате со вкусни работи, со величествени згради и со непотребни куќи? Зашто оној што си ги обезбедува овие работи во овој град, не помислува да се врати во својот град. 3 О, безумен, сомничав и мизерен човеку, кој не разбираш дека сите овие работи им припаѓаат на други луѓе и се под власта на друг. Зашто Господарот на овој град ти вели: Или почитувај ги моите закони или излези од мојот град. 4 Што ќе правиш, пак, ти, кој си подложен на закон во својот град? Можеш ли, заради својот имот или заради нешто од она што си го обезбедил, да го негираш својот закон? Но, ако го негираш, а потоа се вратиш во својот град, нема да бидеш примен, туку ќе бидеш исклучен оттаму. 5 Затоа, гледај, како човек во туѓа земја, да не си набавуваш ништо повеќе од она што е потребно и доволно за тебе? И биди подготвен, кога Бог или Господар на овој град ќе те избрка од него, да можеш да се спротивставиш на неговиот закон и да одиш во својот град; каде што ќе можеш со сета радост да живееш според својот закон без никаква неправда. 6 Затоа, внимавајте вие што Му служите на Бога и имајте Го во вашите срца: работете ги делата Божји, имајќи ги предвид и Неговите заповеди и Неговите ветувања што ги ветил; и бидете сигурни дека ќе ви ги исполни, ако ги пазите Неговите заповеди. 7 Наместо имотот што инаку би го купиле, откупете ги оние што се во оскудица од нивните потреби, колку што може секој; оправдајте ги вдовиците; судете ја правдата на сираците; и трошете го вашето богатство и богатство на вакви дела.
8 Зашто, за таа цел Бог ве збогати, за да можете да ги исполнувате овие видови услуги. Многу е подобро да се прави ова отколку да се купуваат земјишта или куќи, бидејќи сè такво ќе пропадне во ова време. 9 Но, она што ќе го правите за името Господово, ќе го најдете во вашиот град и ќе имате радост без тага или страв. Затоа не посакувајте го богатството на незнабошците, бидејќи тоа е погубно за слугите Божји. 10 Туку тргувајте со сопственото богатство што го поседувате, со кое ќе постигнете вечна радост. 11 И не прељубодејствувај, ниту допирај се до туѓа жена, ниту посакај ја; туку посакувај ја својата работа и ќе бидеш спасен. СЛИМИЛИТУДА 2 1 Додека одев во полето и ги разгледував брестот и лозата, размислувајќи за нивните плодови, ми се појави ангел и ми рече: „За што размислуваш толку долго во себе?“ 2 И му реков: „Господине, мислам на оваа лоза и на овој брест затоа што нивните плодови се убави.“ А тој ми рече: „Овие две дрвја се поставени како пример за Божјите слуги.“ 3 И му реков: „Господине, би сакал да знам во што се состои обликот на овие дрвја што ги споменуваш.“ Слушај, рече тој, ги гледаш ли оваа лоза и овој брест? Господине, реков, ги гледам. 4 Оваа лоза, вели тој, е плодна, но брестот е дрво без плод. Сепак, оваа лоза, ако не беше засадена од овој брест и потпрена од него, немаше да даде многу плод; но, ако лежеше на земја, ќе дадеше само лоши плодови, бидејќи не се држеше на брестот; додека, потпрена на брестот, таа дава плод и за себе и за тоа. 5 Затоа, видете како брестот дава не помалку, туку повеќе плодови од лозата. Како, господине, реков јас, дава повеќе плодови од лозата? Затоа што, рече тој, лозата потпрена на брестот дава и многу и добар плод; додека, ако лежи на земја, ќе даде само малку, и тоа многу лошо. 6 Затоа, оваа споредба им е изнесена на Божјите слуги; и ги претставува богатите и сиромавите. Јас одговорив: „Господине, објаснете ми го ова. Слушајте“, рече тој;
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
богатиот човек има богатство; но пред Господа е сиромашен; зашто е преокупиран со своето богатство и малку му се моли на Господа; а молитвите што ги упатува се мрзливи и без сила. 7 Затоа, кога богатиот човек им помага на сиромасите со она што му е потребно, сиромавиот се моли на Господа за богатите; и Бог му дава на богатиот секакви добра, бидејќи сиромавиот е богат во молитва; и неговите молби имаат голема сила пред Господа. 8Тогаш богатиот им служи на сиромасите во сè, бидејќи гледа дека Господ го слуша; и тој со поголема волја и без сомнение му дава што му треба, и се грижи ништо да не му недостасува. 9 И сиромавиот Му благодари на Господа за богатите, зашто и двајцата ја работат својата работа од Господа. 10 Кај луѓето, пак, се смета дека брестот не дава плод; и тие не знаат ниту разбираат дека, кога ќе се придружи на лозата, лозата раѓа двоен принос, и за себе и за брестот. 11 Така и сиромашните што му се молат на Господа за богатите, Тој ги слуша; и нивното богатство се зголемува, бидејќи им служат на сиромашните со нивното богатство. Затоа и двајцата стануваат учесници во добрите дела еден на друг. 12 И така, секој што ќе ги прави овие работи, нема да биде оставен од Господ, туку ќе биде запишан во книгата на животот. 13 Блажени се оние што се богати и сметаат дека се збогатиле, зашто оној што е свесен за ова, ќе може да им служи на другите. СЛИМИЛИТУДА 3 1 Повторно ми покажа многу дрвја чии лисја беа паднати, а кои ми се чинеа како да се исушени, бидејќи сите беа слични. И ми рече: „Ги гледаш ли овие дрвја?“ Јас реков: „Господине, гледам дека изгледаат како суви дрвја.“ 2 Тој ми одговори и рече: „Овие дрвја се како луѓето што живеат во овој свет.“ Јас одговорив: „Господине, зошто се како суви дрвја? Затоа што, рече тој, ниту праведните ниту неправедните не се познаваат еден од друг, туку сите се исти во овој свет. 3 Зашто овој свет е како зима за праведниците, бидејќи не се познати, туку живеат меѓу грешници. 4 Како што во зима сите дрвја што ги губат лисјата, се како суви дрвја; ниту може да се разликува кои се суви, а кои зелени; така и во овој свет ниту праведните ниту злите не се разликуваат еден од друг; туку сите се исти. СЛИМИЛИТУДА 4 1 Пак ми покажа многу други дрвја, од кои некои имаа лисја, а други изгледаа суви и исушени. И ми рече: „Ги гледаш ли овие дрвја?“ Јас одговорив: „Господине, ги гледам; а некои се суви, а други полни со лисја.“ 2 Овие дрвја, вели тој, кои се зелени, се праведниците кои ќе го поседуваат идниот свет. Зашто идниот свет е лето за праведниците, а за грешниците е зима. 3 Кога, пак, милоста Господова ќе заблеска, тогаш оние што му служат на Бога ќе бидат видливи и јасни за сите. Зашто како што во лето плодот на секое дрво се
покажува и станува очигледен, така и делата на праведниците ќе бидат објавени и видливи, и тие ќе бидат обновени во тој свет весело и радосно. 4 Зашто другиот вид луѓе, имено злите, како дрвјата што ги виде суви, ќе бидат суви и без плодови на оној друг свет; и како суво дрво ќе биде изгорено; и ќе се покаже дека правеле зло во текот на целиот свој живот; 5 И ќе бидат изгорени затоа што згрешиле и не се покајале за своите гревови. Исто така, сите други народи ќе бидат изгорени, затоа што не го признале Бога за свој Создател. 6 Затоа, донесувај добар плод, за да се познаваат твоите плодови во лето; и чувај се од многу работи, за да не се соблазниш. Зашто оние што се занимаваат со многу работи, многу грешат, бидејќи се зафатени со своите работи, а не Му служат на Бога. 7 И како може човек, кој не Му служи на Бога, да побара нешто од Бога и да го добие? Но, оние што Му служат, бараат и добиваат што сакаат. 8 Но, ако човек има само едно нешто да следи, може да служи Бог, бидејќи неговиот ум не е одвоен од Бога, туку Му служи со чист ум. 9 Ако, пак, го правиш ова, ќе имаш плод во идниот свет; и сите што ќе го прават тоа, ќе донесат плод. СЛИМИЛИТУДА 5 1 Додека постев и седев на една планина, благодарејќи Му на Бога за сè што ми направи, ете го видов овчарот, кој имаше навика да разговара со мене, како седи до мене и ми вели: „Што те доведе овде толку рано наутро?“ Јас одговорив: „Господине, денес стојам на покана.“ 2 Тој одговори: „Што е тоа место?“ Јас одговорив: „Тоа е пост.“ Тој рече: „Што е тоа пост?“ Јас одговорив: „Постам, како што сум имал навика да правам. Вие не знаете“, рече тој, „што значи да постите за Бога; ниту пак ова е пост што го постите, а не му носите никаква корист на Бога. 3 Господине, реков јас, што ве тера да зборувате така? Тој одговори: „Го зборувам ова, бидејќи ова не е вистинскиот пост што мислите дека го постите; но ќе ви покажам што е тоа што е целосен пост и прифатлив за Бога.“ 4 „Слушајте“, рече тој, „Господ не сака таков непотребен пост, зашто со ваков пост не постигнуваш ништо праведно.“ 5 Но, вистинскиот пост е овој: не прави ништо злобно во својот живот, туку служи му на Бога со чист ум; и пази ги Неговите заповеди и оди според Неговите заповеди, ниту дозволувај никаква злобна желба да влезе во умот. 6 Но, надевај се на Господа, дека ако ги правиш овие работи, и ако се боиш од Него, и ако се воздржуваш од секое зло дело, ќе живееш за Бога. 7 Ако го правиш ова, ќе усовршиш голем пост, кој ќе биде прифатлив за Господа. 8 Слушнете ја споредбата што ќе ви ја предложам во врска со ова. 9 Еден човек, кој имаше фарма и многу слуги, засади лозје во еден дел од својот имот за своите потомци.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
10 И тргнувајќи на пат во далечна земја, избра еден од своите слуги за кого сметаше дека е најверен и најодобрен, и му го предаде лозјето на грижа, заповедајќи му да ги собере лозите. Ако го стори тоа и ја исполни својата заповед, ветил дека ќе му ја даде слободата. Ниту му наредил да направи нешто повеќе; и така отишол во далечна земја. 11 И откако слугата ја презеде таа должност врз себе, направи сè што му заповеда господарот негов. И откако го закопа лозјето и најде дека е полн со плевел, почна да размислува во себе, велејќи: 12 Јас направив како што ми заповеда господарот мој, сега ќе го ископам ова лозје, и кога ќе се ископа, ќе биде поубаво; и кога ќе се искорна плевелот, ќе донесе повеќе плод и нема да се задушува од плевелот. 13 Откако почна со оваа работа, го ископа и го искорна целиот плевел што беше во него. Така лозјето стана многу убаво и плодно, не задавено со плевел. 14 По некое време, господарот на лозјето дојде и влезе во лозјето, и кога виде дека е убаво закопан и ископан, дека плевелот е искорнат и дека лозите цветаат, се зарадува многу на грижата за својот слуга. 15 И повикувајќи го својот син кого го сакаше и кој требаше да му биде наследник, и своите пријатели со кои имаше навика да се консултира; им кажа што му заповедал на својот слуга да направи и што направил уште неговиот слуга; и тие веднаш му честитаа на тој слуга што добил толку целосно сведоштво од својот господар. 16 Тогаш им рече: „Навистина му ветив на овој слуга слобода, ако ја почитува заповедта што му ја дадов; и тој ја почитуваше, а покрај тоа направи и добро дело за мојот лозје, што ми е многу драго.“ 17 Затоа, за ова дело што го направи, ќе го направам мој наследник заедно со мојот син, зашто кога виде што е добро, не го занемари, туку го направи. 18 Оваа намера на господарот ја одобрија и неговиот син и неговите пријатели, имено, неговиот слуга да биде наследник заедно со неговиот син. 19 Не долго потоа, господарот на семејството, откако ги повика своите пријатели, му испрати од вечерата разни видови храна на тој слуга. 20 А кога го прими, зеде од нив колку што му беше доволно, а остатокот им го раздели на своите сослужители. 21 Кога го примија, се зарадуваа и посакаа тој да најде уште поголема милост кај својот господар за она што им го направи. 22 Кога неговиот господар ги чу сите овие работи, повторно се исполни со голема радост; и откако повторно ги повика своите пријатели и својот син, им раскажа што направил неговиот слуга со храната што им ја испратил. 23 Затоа тие уште повеќе се согласија со господарот на домаќинството, и тој требаше да го направи тој слуга свој наследник заедно со својот син. 24 Му реков: „Господине, не ги знам овие споредби, ниту можам да ги разберам, освен ако не ми ги објасните. Јас, вели тој, ќе ти објаснам сè што ти зборував или ти покажав.“ 25. Пази ги заповедите Господови и ќе бидеш одобрен и ќе бидеш запишан меѓу оние што ги пазат заповедите
Негови. Но, ако покрај она што Господ го заповедал, додадеш и нешто добро, ќе си купиш поголемо достоинство и ќе бидеш во поголема милост пред Господа отколку што инаку би бил. 26. Ако ги пазиш заповедите Господови и им додадеш и овие повици, ќе се радуваш; а особено ако ги пазиш според моите заповеди. 27 Му реков: „Господине, што и да ми заповедаш, ќе го исполнам, зашто знам дека ќе бидеш со мене. Ќе бидам, рече тој, со тебе, кој си донел таква одлука, и со сите што размислуваат на сличен начин.“ 28 Овој пост, вели тој, е премногу добар додека ги пазиш и заповедите Господови. Така ќе биде и таму. Затоа ќе го држиш. 29. Пред сè, внимавај на себе и чувај се од секое зло дело, од секој валкан збор и од секоја штетна желба; и очисти го својот ум од сета суета на овој свет. Ако ги пазиш овие работи, овој пост ќе биде исправен. 30 Затоа, вака прави. Откако ќе го исполниш претходно запишаното, дека на денот кога постиш, нема да вкусиш ништо освен леб и вода; и пресметувајќи ја количината на храна што си навикнат да ја јадеш во другите денови, ќе ги издвоиш трошоците што си ги направил тој ден и ќе ги дадеш на вдовицата, сираците и сиромашните. 31. И така ќе го усовршиш смирението на твојата душа, за оној што прима од него да ја насити својата душа, и неговата молитва да стигне до Господа Бога за тебе. 32. Ако го исполниш твојот пост на тој начин, како што ти заповедам, твојата жртва ќе биде прифатлива за Господа, а твојот пост ќе биде запишан во Неговата книга. 33 Оваа положба, извршена на овој начин, е добра и угодна и прифатлива за Господа. Ако ги почитуваш овие работи со своите деца и со целиот твој дом, ќе бидеш среќен. 34 И секој што ќе ги чуе овие работи и ќе ги исполни, ќе биде среќен; и што и да побара од Господа, ќе го добие. 35 И го молев да ми ја објасни споредбата на фармата, и на Господарот, и на лозјето, и на слугата што го закопал лозјето; и на плевелот што бил искорен од лозјето; и на неговиот син и неговите пријатели што ги повел на совет со себе. Зашто разбирам дека тоа беше споредба. 36 Тој ми рече: „Смел си кога прашуваш, зашто не треба ништо да прашуваш; зашто ако е потребно да ти го покажам, ќе ти биде откриено.“ 37 Му одговорив: „Господине, што и да ми покажеш, без да ми објасниш, залудно ќе го видам, ако не разберам што е. А ако предложиш некакви споредби, а не ги објасниш, залудно ќе ги слушам.“ 38. Тој повторно ми одговори, велејќи: Секој што е Божји слуга и го има Господ во срцето, тој посакува разбирање од него и го прифаќа; и тој објаснува секоја споредба и ги разбира зборовите Господови што треба да се испитаат. 39 Но оние што се мрзливи и бавни во молитвата, се двоумат да побараат од Господа, иако Господ е толку извонредно добар, што без престан им дава сè на оние што го бараат.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
40. Ти, пак, кој си зајакнат од тој почитуван гласник и си примил толку силен дар на молитва, бидејќи не си мрзлив, зошто сега не побараш разбирање од Господа и не го добиеш? 41 Му реков: „Бидејќи си присутен, потребно е да те прашам и да те прашам, зашто ти ми покажуваш сè и ми зборуваш кога си присутен.“ 42. Но, ако ги видам или чујам овие работи кога те нема, тогаш би го замолил Господа да ми ги покаже. 43 А тој одговори: „Малку претходно реков дека си лукав и дрзок, бидејќи прашуваш за значењето на овие споредби.“ 44 Но бидејќи сè уште упорно инсистираш, ќе ти ја откријам оваа парабола што ја сакаш, за да им ја објасниш на сите луѓе. 45 Затоа, чујте, рече тој, и разберете. Претходно споменатата фарма ја означува целата земја. Господарот на фармата е оној кој ги создаде и ги заврши сите нешта и им даде доблест. 46 Неговиот син е Светиот Дух; слугата е Синот Божји; лозјето е народот што тој го спасува. Коловите се гласниците што ги поставил Господ над нив, за да го издржуваат Неговиот народ. Плевелот што се искоренува од лозјето се гревовите што ги направиле Божјите слуги. 47 Храната што му ја испрати од неговата вечера се заповедите што им ги даде на својот народ преку својот Син. Пријателите што ги повика да се советуваат со него се светите ангели што прво ги создаде. Отсуството на домаќинот е времето што останува до неговото доаѓање. 48 Му реков: „Господине, сите овие работи се многу одлични, прекрасни и добри.“ Но, продолжив, дали јас или кој било друг човек освен тој, иако никогаш не е толку мудар, би ги разбрал овие работи? 49 „Зошто сега, господине, кажи ми што те молам?“ Тој одговори: „Прашај ме што сакаш. Зошто, реков, Синот Божји во оваа парабола е ставен на местото на слуга?“ 50 Слушајте, рече тој; Синот Божји не е ставен во состојба на слуга, туку во голема моќ и авторитет. Јас му реков „како, господине? Не разбирам.“ 51 Зашто, рече тој, Синот ги постави Своите гласници над оние што му ги предаде Отецот, за да ги чуваат сите нив; но самиот се трудеше многу и многу страдаше, за да ги избрише нивните гревови. 52 Зашто ниеден лозје не може да се ископа без многу труд и маки. Затоа, откако ги избриша гревовите на својот народ, им ги покажа патиштата на животот, давајќи им го законот што го примил од Отецот. 53 Гледате, рече тој, дека тој е Господар на својот народ, откако ја примил целата моќ од својот Отец. Но зошто Господ го зел својот Син на совет, за поделба на наследството, и добрите ангели, чујте сега. 54 Тој Свети Дух, кој беше создаден прво од сè, го смести во телото во кое Бог треба да престојува; имено, во избрано тело, како што му се чинеше добро. Затоа, ова тело во кое беше донесен Светиот Дух, му служеше на тој Дух, одеше правилно и чисто во скромност; ниту пак некогаш го осквернуваше тој Дух. 55 Бидејќи телото во секое време му се покоруваше на Светиот Дух и се трудеше правилно и чисто со него,
ниту во кое било време се сопнуваше, тоа тело, бидејќи беше изморено, навистина зборуваше сервилно, но беше силно одобрено од Бога преку Светиот Дух, беше прифатено од него. 56. Зашто таков цврст пат му беше угоден на Бога, бидејќи не беше осквернет на земјата, чувајќи го Светиот Дух. Затоа ги повика да го советуваат својот Син и добрите ангели, за да му се даде место на положба на ова тело кое му служело на Светиот Дух без вина, за да не изгледа дека ја изгубило наградата за својата служба. 57 Зашто секое чисто тело ќе ја прими својата награда; она што е без дамка, во кое Светиот Дух е одреден да престојува. И така, сега го имате и толкувањето на оваа парабола. 58 Господине, реков јас, сега го разбирам вашето значење, бидејќи го слушнав ова толкување. Понатаму слушај, рече тој: чувај го ова твое тело чисто и невино, за Духот што ќе живее во него да сведочи за тоа и да се смета дека бил со тебе. 59. Исто така, внимавај да не ти се всади во умот дека ова тело пропаѓа, и да го злоупотребуваш за каква било похота. Зашто ако го оскверниш своето тело, истовремено ќе го оскверниш и Светиот Дух; а ако го оскверниш Светиот Дух, нема да живееш. 60 И реков: „Што ако ова веќе беше извршено од незнаење, пред некој човек да ги чуе овие зборови, како може да постигне спасение оној што така го осквернил своето тело?“ 61 Тој одговори: „Што се однесува до поранешните дела на луѓето што ги сториле поради незнаење, само Бог може да им даде лек; зашто целата моќ му припаѓа Нему.“ 62. Но сега чувај се; и бидејќи Бог е семоќен и милостив, Тој ќе ти даде лек за она што порано си го направил лошо, ако во иднина не го оскверниш своето тело и дух; 63. Зашто тие се другари заедно, и едниот не може да се оскверни, туку и другиот ќе се оскверни. Затоа, чувај ги обете чисти, и ќе живееш за Бога. СЛИМИЛИТУДА 6 1 Додека седев дома и го фалев Бога за сè што видов; и размислував за заповедите, дека се премногу добри, големи, чесни и пријатни; и такви што можат да го доведат човекот до спасение, си реков вака во себе: Ќе бидам среќен ако одам според овие заповеди, и секој што ќе оди според нив ќе живее за Бога. 2 Додека зборував за ова во себе, го видов оној кого порано го гледав како седи до мене; и тој ми рече вака: 3. Зошто се сомневаш во Моите заповеди што ти ги предадов? Тие се добри, не се сомневај, туку надевај се на Господа и ќе одиш по нив. Зашто Јас ќе ти дадам сила да ги исполниш. 4 Овие заповеди се корисни за оние кои ќе се покаат за гревовите што ги направиле порано; ако во иднина не продолжат во нив. 5 Затоа, кој и да сте вие што се каете, отфрлете ја од себе беззаконието на овој свет и облечете се во секаква добродетел и праведност, и така ќе можете да ги пазите овие заповеди и отсега да не грешите повеќе.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
6 Зашто, ако се чувате од гревот во иднина, ќе отсечете многу од вашите поранешни гревови. Одете според Моите заповеди и ќе живеете за Бога. Ова ви го кажав. 7 И откако го рече ова, додаде: „Ајде да одиме во полето, и ќе ти покажам овчари.“ Јас одговорив: „Господине, ајде да одиме.“ 8 И стигнавме на едно поле, и таму ми покажа еден млад овчар, убаво облечен, со пурпурна облека. И пасеше големи стада; а неговите овци беа полни со радост, во голема радост и веселост; и потскокнувајќи, трчаа ваму-таму. 9 И овчарот беше многу задоволен од своето стадо; и лицето на тој овчар беше весело, трчајќи горе-долу меѓу своето стадо. 10 Тогаш ангелот ми рече: „Го гледаш ли овој овчар?“ Јас одговорив: „Господине, го гледам.“ Тој ми рече: „Ова е гласникот на радоста и задоволството.“ Затоа ги расипува умовите на Божјите слуги и ги одвраќа од вистината, насладувајќи ги со многу задоволства, и тие пропаѓаат. 11 Зашто ги забораваат заповедите на живиот Бог и живеат во раскош и во залудни задоволства, и се расипани од злиот ангел, некои од нив дури и до смрт; а други до отпаѓање. 12 Јас одговорив: Не разбирам што мислиш кога велиш дека си во смрт и во отпаѓање. Слушај, вели тој; сите овие овци што ги виде преголемо радосни, се такви што засекогаш се одвоиле од Бога и се предале на похотите на ова сегашно време. 13 Затоа, за овие нема враќање, преку покајание во живот, бидејќи кон другите гревови им го додадоа и ова, дека го хулат името Господово. Таквите луѓе се осудени на смрт. 14. А овците што ги виде како не скокаат, туку пасат на едно место, се оние што се предадоа на задоволства и уживања, но не зборуваа злобно против Господа. 15 Затоа, овие само отпаднаа од вистината, и затоа сепак имаат надеж складирана за нив во покајание. Зашто таквото отпаѓање сè уште има надеж за обнова; а оние што се мртви, сосема исчезнаа засекогаш. 16 Повторно отидовме малку подалеку; и тој ми покажа еден голем овчар, кој имаше како рустична фигура, облечен во бела козја кожа, со торба на рамо, а во раката стап полн со јазли, многу цврст, и камшик во другата рака; а лицето му беше строго и кисело; доволно за да исплаши човек; таков беше неговиот поглед. 17 Тој одзеде од тој млад овчар овци што живееја во задоволства, но не потскокнуваше горе-долу; и ги одведе на едно стрмно карпесто место полно со трње и трње, толку многу што не можеа да се ослободат од нив. 18 Но, заплеткани во нив, хранети со трње и трње, и беа тешко мачени со неговиот камшик. Зашто тој сè уште ги тераше и не им даваше место или време да застанат. 19 Кога ги видов толку свирепо бичувани и мачени, се нажалив за нив, зашто беа многу мачени и не им даваа никаков одмор. 20 И му реков на пастирот што беше со мене: „Господине, кој е овој суров и непомирлив пастир, кој нема никаква сочувство кон овие овци?“ Тој одговори:
„Овој пастир е навистина еден од светите ангели, но е назначен за казнување на грешниците.“ 21 Затоа, Нему Му се предаваат оние што отстапиле од Бога и им служеле на похотите и задоволствата на овој свет. Затоа Тој го казнува секого според неговите дела, со сурови и разни маки. 22 Господине, реков јас, би сакал да знам, какви маки претрпува секој човек? Слушајте, рече тој, различните маки и маки се оние што луѓето ги претрпуваат секој ден во својот сегашен живот. Зашто некои трпат загуби; други сиромаштија; трети разни болести. Некои се немирни; други трпат повреди од оние што се недостојни; други паѓаат под многу други искушенија и непријатности. 23 Зашто мнозина, со неизвесна намера, се стремат кон многу работи, а тоа не им користи; и велат дека немаат успех во своите потфати. 24 Тие не се сеќаваат на она што го направиле лошо, туку се жалат на Господа. Затоа, кога ќе претрпат секаква мака и непријатност, тогаш ми се предаваат за добра поука, се утврдуваат во верата Господова и му служат на Господа во сите свои преостанати денови со чист ум. 25 И кога ќе почнат да се каат за своите гревови, тогаш се потсетуваат на своите дела што ги направиле погрешно и му оддаваат чест на Бога, велејќи дека тој е праведен Судија и дека заслужено претрпеле сè според своите дела. 26 Потоа, во она што им преостанува од животот, тие Му служат на Бога со чист ум; и имаат успех во сите свои потфати, и добиваат од Господа сè што сакаат. 27 И тогаш тие му благодарат на Господ што ми беа предадени; ниту пак трпат никаква суровост. 28 Му реков: „Господине, ве молам уште нешто да ми покажете. Што, рече тој, прашуваш?“ Му реков: „Дали оние што се оддалечуваат од стравот Божји се мачени истото време додека уживале во своите лажни задоволства и наслади?“ Тој ми одговори: „Тие се мачени истото време.“ 29 И му реков: „Тогаш тие се мачени малку, додека оние што уживаат во своите задоволства за да го заборават Бога, треба да претрпат седумкратно поголема казна.“ 30 Тој ми одговори: „Безумен си, ниту ја разбираш ефикасноста на оваа казна.“ Му реков: „Господине, ако ја разбирав, не би сакал да ми кажеш.“ 31 Слушнете, рече тој, и научете каква е силата на обете, и на задоволството и на казната. Еден час задоволство завршува во својот временски интервал; но еден час казна има ефект од триесет дена. Секој што ужива во своето лажно задоволство еден ден, а е еден ден мачен; тој еден ден казна е еквивалентен на временски интервал од цела година. 32 Така, гледајте колку денови некој се стреми кон своите задоволства, толку години е казнет за тоа. Затоа, гледате дека времето на световните задоволства е кратко, а времето на маките и маките е многу повеќе. 33 Јас одговорив: Господине, бидејќи воопшто не ги разбирам овие времиња на задоволство и болка; Те молам да се објасниш појасно за нив. Тој ми одговори: „Твојата безумност сè уште те залепи.“
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
34 Не треба ли подобро да го очистиш својот ум и да му служиш на Бога? Внимавај, кога ќе се исполни твоето време, да не се најдеш уште неразумен. Слушај тогаш, како што сакаш, за полесно да разбереш. 35 Оној што еден ден се предава на своите задоволства и наслади, и прави што му е на душата, е полн со голема глупост, не разбира што прави, туку следниот ден заборава што направил претходниот ден. 36 Зашто радоста и световните задоволства не се чуваат во сеќавање, поради лудоста што е вкоренета во нив. Но, кога мака и мака го снаоѓаат човекот секој ден, тој всушност е вознемирен цела година потоа; бидејќи неговата казна останува цврсто во неговото сеќавање. 37 Затоа тој се сеќава на тоа со тага цела година; а потоа се потсетува на своето суетно задоволство и наслада и сфаќа дека поради тоа бил казнет. 38 Затоа, сите што се предале на такви задоволства, така се казнуваат, бидејќи кога имале живот, се ставиле себеси под закана на смрт. 39 Му реков: „Господине, кои задоволства се штетни?“ Тој одговори: „За секого е задоволство она што го прави доброволно.“ 40 Зашто лутиот човек, задоволувајќи ја својата страст, наоѓа задоволство во неа; и така прељубникот и пијаницата; клеветникот и лажливецот; алчниот човек и измамникот; и секој што прави нешто слично на ова, затоа што го следи своето злобно расположение, добива задоволство во тоа што го прави. 41 Сите овие задоволства и наслади се штетни за Божјите слуги. Заради нив тие се мачени и трпат казна. 42 Исто така, постојат задоволства што им носат спасение на луѓето. Зашто мнозина, кога прават добро, наоѓаат задоволство во тоа и се привлечени од неговите задоволства. 43 Ова задоволство е корисно за Божјите слуги и им носи живот на таквите луѓе; но оние штетни задоволства, кои беа претходно споменати, носат маки и казна. 44 И секој што ќе остане во нив и нема да се покае за она што го сторил, ќе си нанесе смрт. СЛИМИЛИТУДА 7 1 По неколку дена го видов истиот човек што претходно разговараше со мене, на истото поле каде што ги видов тие овчари. И тој ми рече: „Што бараш?“ 2 Господару, реков, дојдов да ве замолам да му наредите на пастирот, кој е слуга на казната, да излезе од мојата куќа, зашто многу ме мачи. 3 А тој одговори: „Мора да трпиш неволји и маки, зашто така заповедал добриот ангел за тебе, бидејќи сака да те искуша.“ 4 Господару, реков јас, каков толку голем престап сум направил, па да бидам предаден на овој гласник? Слушајте, рече тој, навистина си виновен за многу гревови, но не толку многу за да бидеш предаден на овој гласник. 5 Но, твојот дом направи многу гревови и престапи, и затоа тој добар гласник, ожалостен поради нивните дела, заповеда некое време да страдаш; за да се покаат за она што го сториле и да се измијат од сите похоти на овој свет.
6. Кога ќе се покаат и ќе се исчистат, тогаш гласникот што е поставен за твојата казна ќе си замине од тебе. 7 Му реков: „Господине, ако се однесувале така што го разгневиле тој добар ангел, што сум направил јас?“ Тој одговори: „Поинаку не можат да бидат мачени, освен ако ти, кој си глава на семејството, не страдаш.“ 8 Зашто што и да претрпиш, тие мора да го почувствуваат; но сè додека стоиш цврсто утврден, тие не можат да доживеат никаква мака. 9 Јас одговорив: Но, господине, ете, и тие сега се каат со сето свое срце. Знам, вели тој, дека се каат со сето свое срце; но дали затоа мислиш дека нивните гревови, оние што се каат, веднаш се избришани? 10 Не, не се веднаш; но оној што се кае мора да ја мачи својата душа и да се покаже скромен во сите свои работи и да претрпи многу и разновидни маки. 11 И кога ќе претрпи сè што му е одредено, тогаш можеби Оној што го создал и сè друго освен него создал, ќе се сожали на него и ќе му пружи некаков лек; а особено ако го види неговото срце, кое се кае, чисто од секое зло дело. 12 Но сега е подобро за тебе и за твојот дом да бидете тажни; и потребно е да трпите многу маки, како што ви заповеда ангелот Господов, Кој ми ве предаде. 13. Наместо тоа, заблагодарете Му на Господа, зашто знаејќи што ќе дојде, ве сметаше достојни да му претскажете дека ќе ве снајде неволја, бидејќи сте способни да ја поднесете. 14 Му реков: „Господине, биди и ти со мене, и лесно ќе поднесам секаква неволја. Ќе бидам со тебе“, рече тој, „и ќе го молам гласникот што е поставен над твојата казна, да ги ублажи своите неволји кон тебе.“ 15 И уште повеќе ќе трпиш неволји само за кратко време; а потоа повторно ќе се вратиш во твојата поранешна состојба; само продолжи во смирението на твојот ум. 16 Послушај го Господа со чисто срце; ти, твојот дом и твоите деца; и оди според заповедите што ти ги предадов; и тогаш твоето покајание може да биде цврсто и чисто. 17. И ако ги чуваш овие работи во твојот дом, твоите неволји ќе исчезнат. 18 И секоја мака на сличен начин ќе се отстрани од сите оние што ќе одат според овие заповеди. СЛИМИЛИТУДА 8 1 Повторно ми покажа низина што ги покриваше полињата и планините, под чија сенка доаѓаа сите што се нарекуваа со името Господово. 2 И покрај таа врба стоеше ангел Господов, многу величествен и возвишен; и со голема кука сечеше гранки од таа врба; и им подаде рака на луѓето што беа под сенката на малите прачки од таа врба, долги околу една стапка. 3 И кога сите ги фатија, тој ја остави куката настрана, и дрвото остана цело, како што го видов претходно. На што се чудев и размислував во себе. 4 Тогаш тој овчар ми рече: „Не се чуди што тоа дрво останува цело, и покрај тоа што толку многу гранки му се отсечени, туку почекај малку, зашто сега ќе ти се
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
покаже што мисли тој ангел, кој им ги даде тие прачки на луѓето.“ 5 Па тој повторно ги побара прачките од нив, и по истиот редослед по кој секој ги примил, беше повикан кај него, и му го врати прачката; откако ја прими, ја прегледа. 6 Од некои ги доби суви и скапани, како да ги допрел молец; оние заповеда да се одделат од останатите и да се постават сами. Други ги дадоа своите прачки суви, но недопрени од молец; и овие нареди да се постават сами. 7 Други ги дадоа своите прачки полусуви, а и овие беа одделени. Други ги дадоа своите прачки полусуви и расцепени, а и овие беа одделени. Други ги донесоа своите прачки полусуви, полузелени, и овие на ист начин беа поставени одделно. 8 Други ги предадоа своите прачки два дела зелени, а третиот суви; и тие беа одделени. Други ги донесоа своите прачки два дела суви, а третиот зелени; и тие беа поставени сами. 9 Други ги предадоа своите прачки помалку суви (бидејќи имаше многу малку, имено, нивните врвови беа суви), но тие имаа пукнатини, и овие беа поставени на сличен начин одделно. Во прачките на другите имаше само малку зеленило, а останатите суви; и овие беа ставени настрана одделно. 10 Други дојдоа и ги донесоа своите прачки зелени како што ги примија, и најголемиот дел од народот ги донесоа своите прачки така; и гласникот многу се радуваше на нив, и тие беа одделени сами. 11 Други ги донесоа своите прачки не само зелени, туку полни со гранки; и тие беа оставени настрана, а ангелот ги прими со голема радост. Други ги донесоа своите прачки зелени со гранки, а и тие со малку плодови на нив. 12 Оние што имаа такви прачки беа многу весели; и самиот ангел се радуваше на нив; ниту пастирот што стоеше со мене не беше помалку задоволен од нив. 13 Тогаш ангелот Господов заповеда да донесат круни: и беа донесени круните направени од палми; и ангелот ги круниса со плод оние луѓе во чии прачки ги најде младите гранки; и им заповеда да влезат во кулата. 14. Ги испрати и оние во кулата, во чии прачки најде гранки без плод, и им стави печат. Зашто имаа иста облека, односно бела како снег; со која им нареди да влезат во кулата. И така направи со оние што ги вратија своите прачки зелени, како што ги прими; им даде бела облека и ги испрати да влезат во кулата. 15 Откако го направи ова, му рече на овчарот што беше со мене: „Јас си одам, а ти испрати ги овие внатре во ѕидините, секој на местото каде што заслужува да живее; прво провери ги нивните стапови, но испитај ги внимателно за да не те измами некој. Но, ако некој ти избега, ќе го испитам на олтарот.“ Откако му го кажа ова на овчарот, тој си отиде. 16 Откако си отиде, овчарот ми рече: „Да им ги земеме прачките и да ги засадиме, за да не можат повторно да пораснат зелени.“ Му реков: „Господине, како можат тие суви прачки некогаш повторно да пораснат зелени?“
17 Тој ми одговори: „Тоа дрво е врба и секогаш сака да живее. Затоа, ако овие прачки се засадат и примат малку влага, многу од нив ќе се обноват.“ 18 Затоа ќе се обидам и ќе им налеам вода, и ако некој од нив може да преживее, ќе се радувам со него; но ако не, барем на овој начин ќе се покаже дека не сум го занемарил својот дел. 19 Потоа ми нареди да ги повикам; и сите дојдоа кај него, секој во рангот во кој стоеше тој, и му ги дадоа своите прачки; откако ги прими, тој ги засади секој од нив во нивните редови. 20 И откако ги засади сите, истури многу вода врз нив, толку многу што беа покриени со вода и не се гледаа над неа. Потоа, откако ги напои, ми рече: „Ајде да тргнеме и по кратко време ќе се вратиме и ќе ги посетиме.“ 21 Зашто оној што го создал ова дрво, сакал да ги остави во живот сите оние што примиле прачки од него. И се надевам дека сега кога овие прачки се наводнуваат така, многу од нив ја примаат влагата, ќе се опорават. 22 Му реков: „Господине, кажи ми што означува ова дрво? Зашто сум многу изненаден што откако се исечени толку многу гранки, се чини дека е сè уште цело; ниту пак се чини дека нешто останало од него, што многу ме зачудува. 23 Тој одговори: „Слушајте! Ова големо дрво што ги покрива рамнините и планините и целата земја, е Божјиот закон, објавен низ целиот свет.“ 24 А овој закон е Синот Божји, кој е проповедан до сите краишта на земјата. Луѓето што стојат под неговата сенка се оние што го слушнале неговото проповедање и поверувале. 25 Големиот и почитуван ангел што го видовте беше Михаил, кој има власт над својот народ и управува со него. Зашто го всадил законот во срцата на оние што поверувале; и затоа ги посетува оние на кои им го дал законот, за да види дали го почитуваат. 26 И тој го испитува стапот на секого; а од нив, многумина се ослабени, зашто тие стапови се законот Господов. Потоа ги разликува сите оние што не го држеле законот, знаејќи го местото на секого од нив. 27 Му реков: „Господине, зошто едни ги испрати во кулата, а други ви ги остави овде?“ Тој одговори: „Оние што го прекршиле законот што го примиле од него се оставени во моја власт, за да се покаат за своите гревови; но оние што го исполниле законот и го држеле, се под негова власт.“ 28 Но, кои се тогаш, реков јас, оние што влегоа во кулата крунисани? Тој одговори дека сите оние што се бореле со ѓаволот, го победиле, се крунисани; и тоа се оние што претрпеле тешки работи за да можат да го почитуваат законот. 29 Но оние што ги откажаа своите прачки зелени и млади гранки, но без плод, навистина претрпеа маки за истиот закон, но не претрпеа смрт; ниту пак го отфрлија својот свет закон. 30 Оние кои ги предадоа своите прачки зелени како што ги примија, се оние кои беа скромни и праведни, живееја со многу чист ум и ги држеа Божјите заповеди. 31 Другото ќе го знаеш кога ќе ги разгледам прачките што ги засадив и наводнував.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
32 По неколку дена се вративме, и на истото место стоеше тој славен ангел, а јас стоев покрај него. Потоа ми рече: „Препаши се со крпа и служи ми.“ 33 И се препашав со чиста крпа, направена од груба ткаенина. И кога ме виде препашан и подготвен да му служам, рече: „Повикај ги оние луѓе чии прачки се засадени, секого по својот ред, како што им даде.“ 34 И ме одведе на полето, и ги повикав сите, и сите стоеја подготвени во своите редови. Потоа им рече: „Секој нека го собере својот стап и нека ми го донесе.“ И прво ги донесоа своите, чии стапови беа суви и скапани. 35 И оние чии прачки сè уште стоеја така, тој заповеда да се одвојат. Потоа дојдоа оние чии прачки беа суви, но не скапани. Некои од нив ги донесоа своите прачки зелени; други суви и скапани, како да ги допрел молец. 36 Оние што ги дадоа зелените, им заповеда да се одвојат; но оние чии прачки беа суви и скапани, ги натера да се држат со првите. Потоа дојдоа оние чии прачки беа полусуви и расцепени: многумина од нив ги дадоа своите прачки зелени и расцепени. 37 Други ги предадоа зелени со гранки и плодови на гранките, како оние што влегоа крунисани во кулата. Други ги предадоа суви, но не скапани; а некои ги предадоа какви што беа порано, полусуви и расцепени. 38 На секој од нив им нареди да се издвојат; некои сами, други во своите редови. 39 Потоа дојдоа оние чии прачки беа зелени, но расцепени. Тие ги донесоа своите прачки целосно зелени и застанаа во својот ред. И овчарот се радуваше на нив, бидејќи сите беа изменети и ослободени од своите расцепи. 40 Потоа ги дадоа своите прачки, кои ги држеа полузелени, полусуви. Некои од нив беа целосно зелени, други полусуви; други зелени, со млади изданоци. И сите овие беа испратени, секој на својот ред. 41 Потоа ги предадоа своите прачки, кои претходно ги имаа два дела зелени, а третиот суви. Мнозина од нив ги дадоа своите прачки зелени; многумина полусуви; останатите суви, но не скапани. Така, овие беа испратени, секој на своето место. 42 Потоа дојдоа оние што пред своите прачки имаа два дела суви, а третиот зелени; многумина од нив ги предадоа своите прачки полусуви, други суви и скапани; други полусуви и расцепени; но малку зелени. И сите овие беа поставени, секој на свој ред. 43 Потоа ги посегнаа своите прачки, во кои претходно имаше само малку зелени, а останатите суви. Нивните прачки беа претежно зелени, со мали гранчиња, со плодови на нив, а останатите беа сосема зелени. 44 И овчарот, кога ги виде овие, се зарадува многу, бидејќи ги најде такви; и тие си отидоа по своите редови. 45 Откако ги испита сите нивни прачки, ми рече: „Ти кажав дека ова дрво го сака животот: гледаш колку многумина се покајаа и постигнаа спасение. Господине, реков, го гледам тоа.“ 46. За да знаеш, вели тој, дека е голема добрината и милоста на Господа и дека е достојна за чест, Кој им го даде Својот дух на оние што беа достојни за покајание.
47 Јас одговорив: „Господине, зошто тогаш сите не се покајаа?“ Тој одговори: „На оние чии умови Господ им предвиде дека ќе бидат чисти и дека ќе Му служат од сето свое срце, им даде покајание.“ 48. Но, за оние чија измама и злоба ја виде и сфати дека тие навистина нема да се вратат кај Него, им одби какво било враќање кон покајание, за да не го хулат повторно Неговиот закон со зли зборови. 49 Му реков: „Сега, Господине, кажи ми какво е местото на секој од оние што ги оставиле своите прачки и каков е нивниот дел; за да ги чујат и да поверуваат во овие работи, да ги признаат своите зли дела и да се покаат; 50 И откако повторно го примија нивниот печат од вас, нека Му оддадат слава на Бога, зашто се сожали на нив и те испрати да им го обновиш духот. 51 Слушајте, рече тој: оние чии прачки се покажаа суви и скапани, како да ги допрел молец; се дезертери и предавници на црквата. 52. Кои, заедно со останатите свои злосторства, го хулеа и Господа и го негираа Неговото име со кое беа повикани. Затоа сите тие се мртви за Бога: и гледаш дека никој од нив не се покајал, иако ги слушнаа Моите заповеди што им ги предаде. Затоа, од овие луѓе животот е далеку. 53 И оние што ги предадоа своите прачки суви, но не скапани, не беа далеку од нив. Зашто беа лажни и воведоа зли учења; и ги изопачија Божјите слуги, а особено оние што згрешија; не дозволувајќи им да се вратат кон покајание, туку ги спречуваа со нивните лажни учења. 54 Затоа овие имаат надеж; и гледаш дека многумина од нив се покајале, откако им ги даде моите заповеди; и уште многу други ќе се покаат. Но, оние што нема да се покаат, ќе го изгубат и покајанието и животот. 55 Но, оние што се покајале, нивното место почнало да биде меѓу првите ѕидови, а некои од нив дури и влегле во кулата. Затоа гледаш, рече тој, дека во покајанието на грешниците има живот; но за оние што не се покајат, смртта е подготвена. 56 Слушнете сега за оние што ги дадоа своите прачки полусуви и полни со пукнатини. Оние чии прачки беа само полусуви, се сомничави, бидејќи не се ниту живи ниту мртви. 57 Но оние што се поклонија во своите прачки, не само полусуви, туку и полни со пукнатини, се и сомничави и злобни; кои ги омаловажуваат оние што се отсутни, никогаш немаат мир меѓу себе и кои си завидуваат еден на друг. 58 Но, и на нив им се нуди покајание, зашто гледаш дека некои од нив се покајаа. 59 Сега сите од овој вид кои брзо се покајале, ќе имаат место во кулата; но оние кои биле побавни во своето покајание, ќе живеат во ѕидовите; но оние кои нема да се покаат, туку ќе продолжат со своите злобни дела, ќе умрат со смрт. 60 Што се однесува до оние чии прачки беа зелени, но сепак расцепени; тие се оние што секогаш беа верни и добри, но имаа завист и караници меѓу себе околу достоинството и превласта. 61 А сите такви се суетни и безумни, што се препираат едни со други за овие работи.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
62 Сепак, бидејќи тие се инаку добри, ако кога ќе ги чујат овие заповеди се поправат и одеднаш се покаат, по мое убедување; тие конечно ќе живеат во кулата, како оние што вистински и достојно се покајале. 63. Но, ако некој повторно се врати на својот негод, ќе биде исклучен од кулата и ќе го изгуби својот живот. Зашто животот на оние што ги пазат заповедите Господови се состои во исполнувањето на она што им е заповедано; не во начело или во какво било друго достоинство. 64 Зашто со трпение и смирение луѓето ќе го постигнат животот, а со бунтови и презир на законот ќе си ја откупат смртта. 65 Оние кои во своите прачки имаа половина суво, а половина зелено, се занимаваат со многу светски работи, а не се соединуваат со светиите. Затоа половина од нив живеат, а половина се мртви. 66. Затоа, мнозина од нив, откако ги слушнаа моите заповеди, се покајаа и почнаа да живеат во кулата. Но, некои од нив целосно отпаднаа; за нив повеќе нема место за покајание. 67 Зашто поради нивните сегашни интереси, тие го хулеа и го негираа Бога: и поради оваа злоба го загубија животот. И од нив многумина сè уште се во сомнеж; овие сепак можат да се вратат; и ако брзо се покаат, ќе имаат место во кулата; но ако бидат побавни, ќе живеат меѓу ѕидовите; но ако не се покаат, ќе умрат. 68. Оние, чии два дела од прачките им беа зелени, а третиот сув, на многу начини се одрекоа од Господа. Од нив мнозина се покајаа и најдоа место во кулата, а мнозина сосема се одвоија од Бога. Овие го изгубија животот. 69. А некои, бидејќи се во несигурна состојба, предизвикаа раздор; тие сепак можат да се вратат, ако одеднаш се покаат и не продолжат во своите похоти; но ако продолжат во своите злодела, ќе умрат. 70 Оние кои дадоа во своите прачки два дела суви, а другиот зелен; се оние кои навистина биле верни, но сепак богати и полни со добри работи; и затоа посакале да бидат познати меѓу незнабошците што се надвор, и затоа паднале во голема гордост и почнале да се стремат кон високи работи и да ја напуштат вистината. 71. Тие не се придружија на светиите, туку живееја со незнабошците; и овој живот им се чинеше попријатен. Сепак, тие не се оддалечија од Бога, туку останаа во верата, само што не ги направија делата на верата. 72 Затоа, многи од нив се покајаа и почнаа да живеат во кулата. Други, пак, сè уште живеејќи меѓу незнабошците и воздигнувајќи се со своите суети, целосно отпаднаа од Бога и ги следеа делата и злобата на незнабошците. Затоа, овие луѓе се сметаат за странци на Евангелието. 73 Други од нив почнаа да се сомневаат во своите умови; очајувајќи поради своите злобни дела некогаш да постигнат спасение. Други, пак, бидејќи на тој начин се сомневаа, уште повеќе предизвикуваа раздор. 74 Затоа, за овие, како и за оние кои поради своите дела се сомнителни, сè уште постои надеж за враќање; но тие мора брзо да се покаат, за да им биде местото во кулата. Но, оние кои не се покаат, туку продолжуваат во своите задоволства, се близу до смртта.
75 Што се однесува до оние што ги дадоа своите прачки зелени, освен врвовите, кои беа само суви и имаа пукнатини; тие секогаш беа добри, верни и 2 исправни пред Бога: сепак, малку згрешија, поради своите празни задоволства и безначајни мисли што ги имаа во себе. 76 Затоа многумина од нив, кога ги слушнаа моите зборови, веднаш се покајаа и почнаа да живеат во кулата. Сепак, некои се посомневаа, а други на нивните сомничави умови им додадоа несогласувања. Затоа, на нив сè уште им постои надеж за враќање, бидејќи тие секогаш биле добри; но тешко дека ќе бидат поколебани. 77. А за оние, на крајот, кои ги дадоа своите прачки суви, освен само врвовите, кои беа единствените зелени: тие се оние што навистина верувале во Бога, но живееле во злоба; но без да отстапат од Бога: секогаш доброволно го носеле името Господово; и лесно ги примале во своите домови Божјите слуги. 78. Затоа, откако ги слушнаа овие работи, се вратија и веднаш се покајаа и живееја во сета праведност. Некои од нив претрпеа смрт, а други лесно претрпеа многу искушенија, свесни за своите зли дела. 79. И кога заврши со толкувањето на сите стапови, ми рече: „Оди и кажи им на сите луѓе да се покаат, за да живеат за Бога, зашто Господ, поттикнат од голема милост, ме испрати да им проповедам покајание на сите.“ 80 Дури и за оние кои поради своите зли дела не заслужуваат да постигнат спасение. Но Господ ќе биде трпелив и ќе ја исполни поканата што ја упати Неговиот Син. 81 Му реков: „Господине, се надевам дека сите, кога ќе ги чујат овие работи, ќе се покаат. Зашто се надевам дека секој што ги признава своите злосторства и се плаши од Господ, ќе се врати кон покајание.“ 82 Тој ми рече: „Секој што ќе се покае со сето свое срце и ќе се исчисти од сите зла што ги споменав претходно, и нема да додаде ништо повеќе на своите гревови, ќе добие од Господа лек за своите поранешни беззаконија, ако не се сомнева во овие заповеди и ќе живее за Бога.“ 83 Но, оние што ќе продолжат да ги зголемуваат своите престапи и сè уште ќе разговараат со похотите на сегашниот свет, ќе се осудат на смрт. Но, ти оди според овие заповеди, и секој што ќе оди според нив и ќе ги извршува правилно, ќе живее за Бога. 84 И откако ми ги покажа сите овие работи, рече: „За неколку дена ќе ти ги покажам и другите.“ СЛИМИЛИТУДА 9 1 Откако ги напишав заповедите и споредбите на Пастирот, Ангелот на покајанието, тој дојде кај мене и ми рече: „Ќе ти ги покажам сите работи што Духот ти ги кажа под ликот на Црквата. Зашто тој Дух е Син Божји.“ 2 И бидејќи беше слаб по тело, ангелот не ти го објави тоа, сè додека не те зајакна Духот и не те зголеми силата, за да можеш и ти да го видиш ангелот.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
3 Зашто тогаш навистина изградбата на кулата ти беше многу добро и славно покажана од црквата; сепак, ти виде сè што ти беше покажано како од девица. 4 Но сега си просветлен од ангелот, но сепак од истиот Дух. Но, мора внимателно да размислиш за сè; зашто затоа сум испратен во твојот дом од тој почитуван гласник, за кога ќе ги видиш сите работи силно, да не се плашиш како порано. 5 И ме одведе на врвот на една планина во Аркадија, и седнавме на нејзиниот врв. И ми покажа голема рамнина, а околу неа дванаесет планини во различни форми. 6 Првата беше црна како саѓи. Втората беше мазна, без билки. Третата беше полна со трње и трње. Четвртата имаше билки полусушени; од кои горниот дел беше зелен, но потоа коренот беше сув; а некои од билките, кога сонцето ќе загрееше, остануваа суви. 7 Петтата планина беше многу груба; но сепак имаше зелени билки. Шестата планина беше полна со пукнатини, некои помали, некои поголеми; и во овие пукнатини растеше трева, која не цветаше, туку изгледаше како да венее. 8 Седмата гора имаше прекрасни пасишта и беше целосно плодна: и од неа се хранеа секаков вид добиток и птици небесни; и колку повеќе се хранеа од неа, толку повеќе и подобро растеше тревата. 9 Осмата гора беше полна со извори, и од тие извори се напојуваа сите видови Божји созданија. Деветтата гора воопшто немаше вода, туку беше целосно лишена од неа; и хранеше смртоносни змии, погубни за луѓето. 10 Десеттата планина беше полна со високи дрвја и целосно засенчена; а под нивната сенка лежеше добиток, кој одмараше и преживуваше. 11 Единаесеттата планина беше полна со најгусти дрвја; а тие дрвја изгледаа како да се полни со разни видови овошје; така што секој што ги гледаше, не можеше да избере, а да не посака да јаде од нивните плодови. 12 Дванаесеттата планина беше целосно бела, со многу пријатен изглед, а самата по себе си даваше прекрасна убавина. 13 ¶ Во средината на рамнината ми покажа огромна бела карпа, која се издигаше од рамнината, а карпата беше повисока од тие планини и беше квадратна; така што изгледаше способна да го издржи целиот свет. 14 Ми се чинеше стара, но сепак имаше нова порта, која како да беше новоиздлабена во неа. Сега таа порта беше светла повеќе од самото сонце; толку многу што многу се восхитував на нејзината светлина. 15 Околу портата стоеја дванаесет девици; од кои четири, што стоеја на аглите на портата, ми се чинеа главни, иако и другите беа вредни; и тие стоеја на четирите страни на портата. 16 На благодатта на тие девици им се придодаваше и тоа што стоеја во парови, облечени во ленени облеки и пристојно опашани, со десните раце слободни, како да треба да кренат некаков товар; зашто така беа украсени и беа претерано весели и готови. 17 Кога го видов ова, се восхитив во себе што видов толку големи и благородни нешта. И повторно се восхитив на тие девици, дека беа толку убави и нежни; и стоеја со таква цврстина и постојаност, како да ќе го носат целото небо.
18 И додека така размислував во себе, овчарот ми рече: „Што мислиш во себе, па се вознемируваш и се исполнуваш со грижи?“ 19 Немој да мислиш, како да си мудар, на она што не го разбираш, туку моли се на Господа, за да можеш да го разбереш; што ќе дојде, не можеш да разбереш, но го гледаш она што е пред тебе. 20 Затоа, не грижи се за она што не можеш да го видиш, туку сфатете го она што го гледаш. 21 Воздржи се од љубопитност; и ќе ти покажам сè што треба да ти објавам; но прво размисли што останува. 22. И кога ми го кажа ова, погледнав нагоре и, ете, видов шест високи и почитувани мажи како доаѓаат; сите им беа слични на лицата; и повикаа одредено мноштво луѓе; и оние што дојдоа на нивниот повик беа исто така високи и дебели. 23 И тие шестмина им заповедаа да изградат кула над таа порта. И веднаш се слушна голема бучава од луѓето што трчаа тука и таму околу портата, кои беа собрани да ја изградат кулата. 24 Но девиците што стоеја околу портата сфатија дека градењето на кулата треба да биде забрзано од нив. И ги испружија рацете, како да треба да добијат нешто од нив за да извршат. 25 Тогаш тие шестмина заповедаа да соберат камења од едно длабоко место и да ги подготват за градење на кулата. И беа подигнати десет бели камења, квадратни, а не сечени кружни. 26 Тогаш тие шестмина мажи ги повикаа десетте девици кај себе и им наредија да ги носат сите камења што требаше да се стават во зградата, а потоа да ги внесат низ портата за да им ги предадат на оние што требаше да ја градат кулата. 27 Веднаш девиците почнаа сите заедно да ги креваат камењата што претходно беа извадени од длабочините. 28. И оние што стоеја околу портата носеа камења на таков начин што оние камења што изгледаа најцврсти беа поставени на аглите, а останатите беа ставени по страните. 29 И така ги понесоа сите камења и, носејќи ги низ портата, им ги предадоа на градителите, како што им беше заповедано. Тие, примајќи ги од своите раце, градеа со нив. 30. Но, оваа зграда беше изградена врз таа голема карпа и над портата; и на нив се потпираше целата кула. Но, зградата од десетте камења ја исполни целата порта, која почна да се гради за темелите на таа кула. 31 По тие десет камења, од длабочината се издигнаа уште дваесет и пет други; и тие беа поставени во зградата на истата кула; подигнати од тие девици, како што беа подигнати и другите претходно. 32 После нив се кренаа уште триесет и пет други; и тие беа на сличен начин вклопени во истата работа. Потоа беа подигнати уште четириесет камења, и сите тие беа додадени во градењето на таа кула. 33 Така, во темелите на таа кула почнаа да се поставуваат четири реда; и камењата престанаа да се издигаат од длабочината; и оние што градеа малку се одморија. 34 Тие шестмина повторно им заповедаа на мноштвото да донесат камења од тие дванаесет планини за изградба на истата кула.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
35. И така, тие исекоа камења од сите планини во разни бои, ги донесоа и им ги дадоа на девиците; а тие, откако ги примија, ги однесоа и ги предадоа во зградата на кулата, 36. Во кои, кога беа изградени, станаа бели и различни од она што беа порано; зашто сите беа исти и ги променија своите поранешни бои. Некои беа подигнати од самите луѓе, кои кога влегоа во зградата, продолжија онака како што беа поставени. 37. Овие камења ниту побелеа, ниту се разликуваа од она што беа порано, бидејќи девиците не ги носеа низ портата. Затоа овие камења беа непријатни во зградата; кога шестмината мажи ги видоа, наредија да се отстранат и да се вратат на местото од каде што беа донесени. 38 И им рекоа на оние што ги донесоа тие камења: „Не ни подавајте камења за оваа зграда, туку ставете ги покрај кулата, а овие девици нека ги носат и нека ни ги донесат.“ 39 Зашто, освен ако овие девици не ги протераат низ оваа порта, тие не можат да ја променат својата боја; затоа не се трудете залудно. 40. Така, изградбата беше завршена тој ден, но кулата не беше завршена; бидејќи требаше да се изгради подоцна, па затоа и сега имаше одредено одложување. 41 И овие шестмина им наредија на градежните да си одат и, како да се одморат некое време; но им наредија на тие девици да не си одат од кулата; сега ми се чинеше дека се оставени да ја чуваат. 42 Кога сите си заминаа, му реков на тој овчар: „Господине, зошто не е завршена градбата на кулата? Затоа што не може да биде завршена, рече тој, додека не дојде нејзиниот Господ и не ја одобри градбата; за да може, ако најде во неа камења што не се добри, да ги замени; зашто оваа кула е изградена според Неговата волја.“ 43 Господару, реков јас, би сакал да знам што значи градењето на оваа кула; како што би сакал да бидам информиран и за оваа карпа и за оваа порта. 44 А во врска со планините, и девиците, и камењата што излегоа од длабочината, а не беа исечени, туку ставени во зградата токму кога излегоа; и зошто десетте камења беа прво поставени во темелите; потоа дваесет и петте; потоа триесет и пет; потоа четириесет? 45 Исто така, во врска со овие камења што беа ставени во зградата, па повторно извадени и вратени на нивното место? Исполни ја, се молам, желбата на мојата душа во врска со сите овие работи и објави ми сè. 46 И ми рече: „Ако не бидеш досаден, ќе знаеш сè и ќе ги видиш сите други работи што ќе се случат во оваа кула; и ќе ги разбереш внимателно сите овие споредби.“ 47 И по неколку дена стигнавме на истото место каде што седевме претходно; и тој ми рече: „Ајде да одиме во кулата, зашто нејзиниот господар ќе дојде и ќе ја испита.“ 48 Така, дојдовме таму и не најдовме ништо освен оние девици. И ги праша дали Господарот на таа кула дошол таму? А тие одговорија дека наскоро ќе дојде таму за да ја испита зградата.
49 По многу кратко време видов големо мноштво луѓе како доаѓаат, а меѓу нив човек толку висок што ја надминуваше кулата по висина. 50 Околу него беа оние шестмина, кои претходно командуваа со градбата, и сите други што ја изградија таа кула, и многу други со големо достоинство. И девиците што ја чуваа кулата истрчаа да го пречекаат, го бакнаа и почнаа да одат близу до него. 51 Но тој ја испитуваше зградата со толку голема грижа што се справуваше со секој камен и го удираше секој со прачка што ја држеше во раката. 52 Од кои некои, откако беа погодени, поцрнеа како саѓи; други беа груби; некои изгледаа како да имаат пукнатини; други изгледаа осакатени: некои ниту црни ниту бели; некои изгледаа остри и не се совпаѓаа со другите камења, а други беа полни со дамки. 53. Ова беа неколкуте видови камења што не беа пронајдени соодветни во зградата; сите што Господ заповеда да се извадат од кулата и да се постават близу до неа, а други камења да се донесат и да се постават на нивните места. 54 И оние што градеа го прашаа од која од планините сака да донесе камења за да ги постави на местото на оние што беа оставени настрана. Но тој им забрани да носат од планините и им нареди да земат од некое поле што беше во близина. 55 Па копаа во полето и најдоа многу светли квадратни камења, а некои беа и тркалезни. Сепак, сите што беа пронајдени во тоа поле беа однесени и однесени низ портата од девиците; а оние што беа квадратни беа поставени на местата на оние што беа извлечени. 56 Но, тркалезните не беа ставени во зградата, бидејќи беа тврди, а нивното сечење ќе одземеше премногу време; туку беа поставени околу кулата, како подоцна да треба да се исечат квадратно и да се стават во зградата; бидејќи беа многу бели. 57. Кога го виде тоа оној, кој беше началник по достоинство и господар на целата кула, го повика кај себе овчарот што беше со мене и му ги даде камењата што беа отфрлени и поставени околу кулата, и му рече: „Очисти ги овие камења внимателно и вгради ги во зградата на кулата, за да се совпаднат со другите; а оние што не се совпаѓаат со другите, фрлете ги подалеку од кулата.“ 58 Откако му заповеда така, тој тргна, со сите што дојдоа со него во кулата; но тие девици сè уште стоеја околу кулата за да ја чуваат. 59 И му реков на тој овчар: „Како можат овие камења, откако беа отфрлени, да се вратат во зградата на оваа кула?“ Тој одговори: „Ќе го отсечам најголемиот дел од пред овие камења и ќе ги додадам на зградата, и тие ќе се совпаднат со останатите.“ 60 А јас реков: „Господине, како ќе можат да го пополнат истото место, кога толку многу ќе бидат отсечени?“ Тој одговори: „Оние што ќе бидат премали, ќе бидат ставени во средината на зградата, а поголемите ќе бидат поставени надвор и ќе ги чуваат внатре.“ 61. Откако ми рече вака, додаде: „Ајде да одиме, а по три дена ќе се вратиме, и јас ќе ги ставам овие камења, откако ќе бидат исчистени, во кулата.“
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
62 Зашто сите што се околу кулата мора да се исчистат, за да не се случи домаќинот на куќата да дојде одеднаш и да ги најде оние што се околу кулата нечисти; и да се разгневи толку многу што овие камења никогаш нема да бидат ставени во градењето на оваа кула, и ќе се смета дека сум бил невнимателен кон наредбите на мојот господар. 63. Кога, пак, по три дена стигнавме до кулата, тој ми рече: „Да ги испитаме сите овие камења и да видиме кои од нив можат да влезат во зградата.“ Јас одговорив: „Господине, да видиме.“ 64 ¶ И прво почнавме да ги разгледуваме оние што беа црни; зашто беа пронајдени токму такви какви што беа кога беа извлечени од кулата: затоа тој нареди да бидат отстранети од кулата и ставени сами. 65 Потоа ги испита оние што беа груби; и нареди многу од нив да се исечат наоколу и девиците да ги вградат во зградата на кулата; па ги зедоа и ги вградија во средината на зградата; а останатите нареди да се стават со црните, бидејќи и тие беа поцрнети. 66 Потоа ги разгледа оние што беа полни со пукнатини, а многу од нив нареди да се отстранат и така да се додадат на остатокот од зградата од истите девици. 67 Овие беа поставени надвор бидејќи беа пронајдени цели; но остатоците од мноштвото пукнатини не можеа да се обноват и затоа беа фрлени од зградата на кулата. 68 Потоа ги разгледа осакатените; многу од нив имаа пукнатини и поцрнеа; други беа големи пукнатини; тие нареди да се стават со оние што беа отфрлени. 69 А останатите, откако се очистија и се поправија, заповеда да бидат сместени во зградата. Затоа, тие девици ги зедоа и се сместија во средината на зградата, бидејќи беа слаби. 70 После ова ги прегледа оние што беа полубели, полуцрни; и многу од нив сега беа црни; и нив нареди да бидат положени меѓу фрлените. 71 Останатите беа пронајдени сосема бели; оние ги зедоа девиците и ги сместија во истата кула; а овие беа ставени надвор, бидејќи беа пронајдени цели; за да можат да ги задржат оние што беа поставени во средината, бидејќи ништо не им беше отсечено. 72 Потоа ги погледна оние што беа тврди и остри; но малку од нив беа употребени, бидејќи не можеа да се сечат, бидејќи беа многу тврди: а останатите беа обликувани и поставени од девиците во средината на зградата, бидејќи беа послаби. 73 Потоа ги разгледа оние што имаа дамки; од нив неколку се најдоа црни, и ги однесоа кај своите другари. Останатите беа бели и цели; и девиците ги вградија во зградата и ги поставија надвор, поради нивната цврстина. 74 После ова дојде да ги разгледа белите и тркалезни камења и ми рече: „Што да правиме со овие камења?“ Јас одговорив: „Господине, не знам.“ 75 Тој одговори: „Не можеш ли тогаш ништо да помислиш за овие?“ Јас одговорив: „Господине, не ја разбирам оваа вештина; ниту сум каменорезец, ниту можам да кажам нешто.“ 76 И рече: „Не гледаш ли дека се многу тркалезни? За да ги направам квадратни, морам да отсечам многу од нив; сепак, потребно е некои од нив да се употребат за градење на кулата.“
77 Јас одговорив: Ако е потребно, зошто се збунуваш, а не избираш, ако имаш избор меѓу нив, и не ги вклопуваш во зградата? 78 Потоа ги избра најголемите и најсветлите и ги квадратираше; откако ги направи, девиците ги кренаа и ги поставија надворешноста на зградата. 79. А останатите што останаа беа вратени на истото поле од каде што беа земени; но не беа фрлени, бидејќи, рече тој, сè уште нема малку недостаток на оваа кула што треба да се изгради; и можеби Господ ќе ги вгради овие камења во оваа зграда, бидејќи се пребели. 80 Потоа беа повикани дванаесет многу величествени жени, облечени во црна облека, опашани, со слободни рамена и распуштена коса. Ми се чинеше дека се жени од село. 81 И овчарот им нареди да ги земат камењата што беа фрлени од зградата и да ги однесат назад во планините од кои беа земени. 82 И ги зедоа сите радосно и ги вратија на нивните места од каде што беа земени. 83. Кога не остана ниту еден камен околу кулата, ми рече: „Ајде да ја заобиколиме оваа кула и да видиме дали ѝ недостасува нешто.“ 84 Затоа почнавме да го обиколуваме; и кога виде дека е убаво изградено, почна многу да се радува; бидејќи беше толку убаво обликувано, што секој што го видел сигурно бил заљубен во градбата. 85 Зашто изгледаше како да е сè освен еден камен, ниту пак се појавуваше никаков спој; туку изгледаше како сè да е исечено од една карпа. 86 ¶ И кога внимателно размислив каква кула е тоа, бев презадоволен: и тој ми рече: „Донеси ваму малку вар и мали школки, за да ги пополнам празнините со камењата што беа извадени од зградата и повторно поставени, зашто сè околу кулата мора да се израмни.“ 87 И направив како што ми заповеда, и ми рече: „Биди подготвен да ми помогнеш, и оваа работа брзо ќе биде завршена.“ 88 Затоа ги пополни празнините со тие камења и нареди местото околу кулата да се исчисти. 89 Тогаш тие девици зедоа крпи, го исчистија целото место наоколу и го отстранија целото ѓубре и посипаа со вода; што се случи, местото стана прекрасно, а кулата прекрасна. 90. Тогаш ми рече: „Сега сè е чисто; ако Господ дојде да ја заврши кулата, нема да најде ништо по што да се жали на нас.“ 91 Кога го кажа ова, сакаше да си замине. Но, јас ја зграпчив неговата торба и почнав да го молам, заради Господа, да ми објасни сè што ми покажа. 92. Тој ми рече: „Моментално имам една мала работа, но одеднаш ќе ти објаснам сè. Остани тука за мене додека не се вратам.“ 93 Му реков: „Господине, што да правам овде сам?“ Тој одговори: „Не си сам, бидејќи сите овие девици се со тебе.“ 94 Јас реков: „Господине, предајте ме, пак, на нив!“ Тогаш тој ги повика и им рече: „Ви го препорачувам овој човек додека не дојдам.“ 95 Така останав со тие девици: сега беа весели и учтиви кон мене; особено четирите, кои изгледаа како најглавни меѓу нив.
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
96. Тогаш девиците ми рекоа: „Тој овчар нема да се врати тука денес.“ Јас им реков: „Што да правам тогаш?“ Тие одговорија: „Чекајте го до вечерта, ако можеби дојде и разговара со тебе; ако не, тогаш ќе останеш со нас додека не заспие.“ 97 Им реков: „Ќе го чекам до вечерта; но ако не дојде до тоа време, ќе си одам дома и ќе се вратам тука следниот ден наутро.“ 98. Тие ми одговорија: „Ни предадеш, не можеш да се одвоиш од нас.“ Јас реков: „Каде да останам?“ 99 Тие одговорија: „Ќе спиеш со нас како брат, а не како сопруг, зашто ти си наш брат и ние сме готови отсега да живееме со тебе, зашто ти си многу драг за нас.“ 100 Сепак, ми беше срам да продолжам со нив. Но, таа што изгледаше како најглавна меѓу нив, ме прегрна и почна да ме бакнува. А останатите, кога видоа дека ме бакна, почнаа и тие да ме бакнуваат како брат; ме водеа околу кулата и си играа со мене. 101 Некои од нив пееја и псалми, други го сочинуваа хорот со нив. Но, јас одев околу кулата со нив, радувајќи се тивко и изгледајќи си како повторно да сум млад. 102 Кога се стемни, веднаш сакав да си одам дома, но ме задржаа и не ми дозволија да си одам. Затоа продолжив со нив таа ноќ во близина на истата кула. 103. И ги распостилија своите ленени облеки по земјата, а мене ме поставија на средина, и ништо друго не направија, само се молеа. 104 И јас се молев со нив без престан, ниту помалку од нив. Кога ме видоа како се молам на тој начин, многу се зарадуваа; и останав таму со нив до следниот ден. 105 И откако му се поклонивме на Бога, дојде овчарот и им рече: „Не му наштетивте на овој човек!“ Тие одговорија: „Прашајте го него!“ Му реков: „Господине, многу ми е мило што останав кај нив.“ 106 А тој ми рече: „Како вечераш?“ Јас одговорив: „Господине, цела ноќ се гоштевав со зборовите Господови.“ Тогаш те примија добро, рече тој; јас реков: „Господине, многу добро.“ 107 Тој одговори: „Дали сега ќе дознаеш што сакаше?“ Јас одговорив: „Господине, ќе дознаам. Прво те молам да ми кажеш сè по редоследот по кој ги прашав.“ 108 Тој одговори: „Ќе направам сè што сакаш, ниту ќе кријам ништо од тебе.“ 109 ¶ Прво, Господине, реков, кажете ми, што означува оваа карпа и оваа порта? Слушајте, рече тој; оваа карпа и оваа порта се Синот Божји. Јас одговорив: Господине, како е можно тоа, кога карпата е стара, а портата нова. 110 Слушни, рече тој, о, безумен човеку! и разбереј. Синот Божји е навистина постар од кое било создание; толку многу што бил во совет со својот Татко при создавањето на сите нешта. 111 Но затоа портата е нова, бидејќи тој се појави во последните денови во полнотата на времето; за оние што ќе постигнат спасение, преку неа да влезат во царството Божјо. 112 „Ги видовте“, рече тој, „камењата што беа пренесени низ портата, како беа поставени во зградата на кулата; но оние што не беа пренесени низ портата, беа испратени на своите места?“
113 Јас одговорив: „Господине, го видов тоа.“ Тој рече: „Никој нема да влезе во царството Божјо, освен оној што ќе го земе врз себе името на Синот Божји.“ 114 Зашто, ако влезете во кој било град, а тој град биде опкружен со ѕид и има само една порта, дали би можеле да влезете во тој град освен низ таа порта? 115 Јас одговорив: „Господине, како би можел поинаку?“ Бидејќи затоа, рече тој, нема друг начин да се влезе во тој град освен низ неговата порта, така никој не може да влезе во царството Божјо, освен преку името на Неговиот Син, Кој му е најдраг. 116 И ми рече: „Го виде ли мноштвото од оние што ја градеа таа кула? Господине, реков, ја видов.“ Тој одговори: „Сите тие се ангели, почитувани по своето достоинство.“ 117 Со нив е Господ опкружен како со ѕид: но портата е Синот Божји, кој е единствениот пат за доаѓање кај Бога. Зашто никој нема да оди кај Бога, освен преку Неговиот Син. 118 Ги виде ли, рече тој, и шестемина мажи, а меѓу нив и оној почитуван голем човек, кој одеше околу кулата и ги отфрлаше камењата од кулата? 119 Господине, реков јас, ги видов. Тој одговори, тој висок човек беше Синот Божји: а тие шест беа Неговите ангели со највисоко достоинство, кои стојат околу Него од десната и од левата страна. 120 Од овие прекрасни ангели никој не доаѓа кај Бога без него. Тој додаде: „Затоа, кој не го земе неговото име врз себе, нема да влезе во царството Божјо.“ 121 ¶ Тогаш реков: „Што е оваа кула? Ова“, рече тој, „е црквата. А што се, господине, овие девици?“ Тој ми рече: „Тоа се светите духови, зашто никој не може да влезе во царството Божјо, ако тие не го облечат во својата облека.“ 122 Зашто нема да ти користи ништо да го споменуваш името на Синот Божји, освен ако не ја примиш и нивната облека од нив. Зашто овие девици се силите на Синот Божји. Така и човекот залудно ќе го носи своето име, освен ако не биде облечен и со неговите сили. 123 И ми рече: „Ги виде ли фрлените камења? Тие го носеа името, но не ја носеа облеката. Јас реков: „Господине, каква е нивната облека?“ Самите нивни имиња, рече тој, се нивна облека. 124 Затоа, секој што го носи името на Синот Божји, треба да ги носи и нивните имиња, зашто и самиот Син Божји ги носи нивните имиња. 125 Што се однесува до тие камења, продолжи тој, кои откако беа предадени од нивните раце, ти ги виде како остануваат во зградата, тие беа облечени со нивната моќ; поради што ја гледаш целата кула со иста боја како и карпата, и направена како од еден камен. 126 Така и оние што поверувале во Бога преку Неговиот Син, се облекле во Неговиот дух. Ете, еден дух ќе биде, едно тело и една боја на облеката; и ќе го постигнат ова сите што ќе ги носат имињата на овие девици. 127 И реков: „Господине, зошто тогаш беа фрлени тие камења што беа отфрлени, кога и тие беа внесени низ портата и предадени преку рацете на овие девици во градењето на оваа кула?“ 128. Бидејќи, рече тој, се грижиш внимателно да истражуваш за сè, чуј и за оние камења што беа
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
отфрлени. Сите тие го примија името на Синот Божји, а со тоа и моќта на овие девици. 129 Откако ги примија овие духови, тие беа усовршени и придодадени во бројот на Божјите слуги; и тие почнаа да бидат едно тело и да имаат една облека, зашто беа облечени со истата праведност, која и тие ја практикуваа. 130 Но потоа беа фатени оние жени што ги виде облечени во црна облека, со слободни рамена и распуштена коса; тие ги насочија своите желби кон нив, искушувани со својата убавина; и беа облечени во својата моќ и ја отфрлија облеката на девиците. 131 Затоа беа отфрлени од Божјиот дом и предадени на тие жени. Но, оние што не беа расипани со својата убавина, останаа во Божјиот дом. Ова, рече тој, е симбол на оние камења што беа отфрлени. 132. И реков: „Господине, што ако некој од овие луѓе се покае и се откаже од својата желба кон тие жени, и се обрати, и се врати кај овие девици, и повторно ја облече својата доблест, зар не ќе влезе во Божјиот дом?“ 133 Ќе влезат, рече тој, ако ги остават настрана сите дела на тие жени и ја вратат моќта на овие девици и ако одат по нивните дела. 134 И поради оваа причина има застој во градењето, за ако се покаат, да можат да бидат додадени во градењето на оваа кула; но ако не се покаат, за да бидат изградени други на нивно место, и така тие да бидат целосно отфрлени. 135 За сите овие работи му се заблагодарив на Господа, што трогнат од милост кон сите оние на кои се вика Неговото име, ни го испрати ангелот на покајанието да нè води нас кои згрешивме против Него; и што ги освежи нашите духови кои беа речиси исчезнати и кои немаа надеж за спасение, а сега се освежени за обновување на животот. 136 Тогаш реков: „Покажете ми сега, господине, зошто оваа кула не е изградена на земја, туку на карпа и на портата?“ Тој одговори: „Будалец си и неразумен, затоа прашуваш ова.“ 137 И јас реков: „Господине, морам сè да Ве прашам, бидејќи ништо не разбирам. Зашто сите ваши одговори се одлични и извонредни, а човек тешко може да ги разбере.“ 138 Слушајте, рече тој: Името на Синот Божји е големо и безгранично, и целиот свет е поткрепен од него. Ако затоа, реков јас, секое создание Божјо е поткрепено од Неговиот Син, зошто тој не би ги поткрепил и оние што биле поканети од него, кои го носат неговото име и одат по неговите заповеди? 139 Не гледаш ли, рече тој, дека ги поддржува оние што со сето срце го носат неговото име? Затоа Тој е нивниот темел и со задоволство ги поддржува оние што не го негираат неговото име, туку доброволно го носат. 140 ¶ И јас реков: Господине, кажи ми ги имињата на овие девици; и на оние жени што беа облечени во црна облека. 141 Слушнете, рече тој, имињата на оние девици кои се помоќни, и застанете на аглите на портата. Ова се нивните имиња:
142 Првата се нарекува Вера; втората Континенција; третата Сила; четвртата Трпение; останатите што стојат под нив се Едноставност, Невиност, Целомудрие, Веселост, Вистина, Разбирање, Слобода, Љубов. 143 Затоа, секој што ги носи овие имиња и имињата на Синот Божји, ќе влезе во царството Божјо. 144 Слушнете сега, рече тој, имињата на оние жени, кои беа облечени во црна облека. Од нив, четири се главни: првата е Перфидност; втората, Неконтрола; третата, Неверство; четвртата, Задоволство. 145 А останатите што следат се нарекуваат вака: Тага, Злоба, Похота, Лутина, Лага, Безумие, Гордост и Омраза. Божјиот слуга, кој ги носи овие духови, навистина ќе го види царството Божјо, но нема да влезе во него. 146 Но, господине, што се тие камења што беа извадени од длабочината и вметнати во зградата? Десетте, рече тој, што беа поставени во темелите, се првата ера; следната дваесет и петта, втората, на праведни луѓе. 147 Следните триесет и пет се пророците и слугите Господови. А четириесетте се апостолите и учителите на проповедањето на Синот Божји. 148 И јас реков: „Господине, зошто девиците ги ставија дури и тие камења во зградата откако беа внесени низ портата?“ А тој рече: „Затоа што тие прво ги носеа тие духови, и не се оддалечија ниту еден од едниот, ниту луѓето од духовите, ниту духовите од луѓето.“ 149 Но духовите беа поврзани со тие луѓе дури и до денот на нивната смрт; кои ако не ги беа овие духови со себе, не би можеле да бидат корисни за изградбата на оваа кула. 150 И јас реков: „Господине, објасни ми го ова понатаму.“ Тој одговори: „Што прашуваш? Зошто овие камења излегоа од длабочината и беа ставени во зградата на оваа кула, кога одамна ги носеа тие свети духови.“ 151 „Беше потребно“, рече тој, „да се искачат по вода за да можат да се одморат. Зашто поинаку не можеа да влезат во царството Божјо, освен ако не ја отфрлат смртноста на својот поранешен живот.“ 152 Затоа, иако беа мртви, беа запечатени со печатот на Синот Божји и така влегоа во царството Божјо. 153 Зашто пред човекот да го прими името на Синот Божји, тој е предодреден за смрт; но кога ќе го прими тој печат, тој е ослободен од смртта и предодреден за живот. 154 Тој печат е водата на крштевањето, во која луѓето слегуваат под обврска за смрт, но се искачуваат определени за живот. 155 Затоа и на нив им беше проповедан овој печат, и тие го користеа за да влезат во царството Божјо. 156 И реков: Зошто тогаш, господине, и овие четириесет камења се искачија со нив од длабочината, откако веќе го примија тој печат? 157 Тој одговори: „Затоа што овие апостоли и учители, кои го проповедаа името на Синот Божји, умирајќи откако ја примија неговата вера и моќ, им проповедаа на оние што беа мртви претходно; и им го дадоа овој печат.“ 158 Затоа тие слегоа во водата со нив и повторно се искачија. Но овие слегоа додека беа живи и повторно
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
излегоа живи; додека оние што беа порано мртви, слегоа мртви, но излегоа живи; 159 Преку нив, пак, тие примија живот и Го познаа Синот Божји; затоа и се искачија со нив и беа достојни да влезат во градењето на кулата; и не беа исечени, туку цели; бидејќи умреа во праведност и во голема чистота; само овој печат им недостасуваше. 160 Така го имате објаснувањето на овие работи. 161 ¶ Јас одговорив: Господине, кажете ми сега што се однесува до тие планини, зошто се толку различни; некои од една форма, а некои од друга. 162 Слушај, рече тој; Овие дванаесет планини што ги гледаш се дванаесет народи, кои го сочинуваат целиот свет. Затоа им се проповеда Синот Божји, преку оние што им ги испрати. 163 Но, зошто, реков јас, се различни, и секој од нив е со иста фигура? Тој одговори: „Слушајте. Тие дванаесет народи што го поседуваат целиот свет, се дванаесет луѓе.“ 164 И како што си ги видел овие планини различни, такви се и тие. Затоа ќе ти го откријам значењето и дејствата на секоја планина. 165 Но прво, господине, реков, покажете ми го ова; Гледајќи ги овие планини толку различни, како се согласиле да ја изградат оваа кула; и биле доведени во една боја; и не се помалку светли од оние што излегоа од длабочините? 166 Затоа што, одговори тој, сите народи што се под небото, го слушнале и верувале во истото име на Синот Божји со кого се нарекуваат. 167 Затоа, откако го примија неговиот печат, сите тие станаа учесници во истото 1 разбирање и 2 знаење; и нивната вера и добротворност беа исти; и тие ги носеа духовите на овие девици заедно со неговото име. 168 И затоа зградата на оваа кула изгледаше со иста боја и сјаеше како светлината на сонцето. 169 Но откако се согласија во еден ум, почна да има едно тело од сите нив; но некои од нив се осквернија и беа отфрлени од видот на праведните, и повторно се вратија во својата поранешна состојба и станаа уште полоши отколку што беа порано. 170 ¶ Како, реков јас, господине, беа полоши оние што го познаваа Господ? Тој одговори: Ако оној што не го познава Господ живее злобно, казната за неговата злоба го следи. 171 Но оној што го познал Господа, треба целосно да се воздржува од секаква злоба и сè повеќе и повеќе да биде слуга на праведноста. 172 И не ти се чини ли тогаш дека повеќе греши оној што треба да ја следи добрината, ако претпочита дел од гревот, отколку оној што навредува без да ја познава Божјата сила? 173 Затоа овие се навистина предодредени за смрт; но оние што го познавале Господа и ги виделе Неговите чудесни дела, ако живеат злобно, ќе бидат двојно казнети и ќе умрат засекогаш. 174 Како што виде дека откако камењата беа фрлени од кулата, кои беа отфрлени, тие беа предадени на зли и сурови духови; и ја виде кулата толку исчистена, како целата да беше направена од еден камен. 175 Така, Божјата црква, кога ќе биде прочистена: (злите и лажните, пакосните и сомничавите, и сите што
се однесувале злобно во неа и правеле разни гревови, бидејќи биле исфрлени) ќе стане едно тело, и ќе има едно разбирање, едно мислење, една вера и иста љубов. 176 И тогаш Синот Божји ќе се радува меѓу нив и ќе го прими својот народ со чиста волја. 177 И јас реков: Господине, сите овие работи се големи и чесни; но сега покажи ми го ефектот и силата на секоја планина: за секоја душа што се надева на Господа, кога ќе ги чуе овие работи, да го почитува Неговото големо, прекрасно и свето име. 178 Слушнете, рече тој, разновидноста на овие планини, односно на дванаесетте народи. 179 ¶ Оние што поверувале во првата гора, која е црна, се отцепиле од верата и зборувале злобни работи против Господа и ги предале Божјите слуги. 180 Овие се осудени на смрт, нема покајание за нив: и затоа се црни, бидејќи нивниот род е злобен. 181 Од втората гора, која беше мазна, се лицемерите, кои поверуваа, и учителите на беззаконие. А овие се веднаш до претходните, кои немаат во себе плод на праведност. 182 Зашто како што нивната планина е неплодна и без плод, така и таквите луѓе се нарекуваат христијани, но се празни од вера; ниту пак во нив има плод на вистината. 183 Сепак, им останува простор за покајание, ако одеднаш го бараат; но ако се одложат, и тие ќе бидат учесници во смртта со претходниот вид. 184 Јас реков: „Господине, зошто им е оставено место на оние за покајание, а не на претходните, кога нивните гревови се речиси исти?“ 185 Затоа, им рече тој, постои враќање во живот преку покајание, бидејќи тие не хулеле на својот Господ, ниту ги предале Божјите слуги: туку со својата желба за добивка ги заведувале луѓето, водејќи ги според похотите на грешниците; затоа ќе страдаат за ова. 186 Сепак, им останува простор за покајание, бидејќи не зборуваа ништо злобно против Господа. 187 ¶ Оние што се од третата гора што имаше трње и трње, се оние што веруваа, но некои од нив беа богати, други зафатени со многу работи: трњето е нивното богатство: трњето, работите во кои беа вклучени. 188 А оние што се заплеткани во многу работи и во разновидни работи, не се придружуваат на Божјите слуги, туку талкаат, повикувани од оние работи со кои се задушуваат. 189 И така, богатите тешко се предаваат на разговорот со Божјите слуги, плашејќи се да не им се побара нешто. Затоа, тие тешко ќе влезат во царството Божјо. 190 Зашто, како што луѓето тешко одат боси по трње, така и овие луѓе тешко ќе влезат во царството Божјо. 191 Сепак, на сите нив им е наложено враќање кон покајание; ако брзо се вратат на тоа; за да можат, бидејќи во нивните поранешни денови занемариле да работат, во времето што доаѓа, да направат некое добро. 192. Ако, пак, откако се покајале, прават праведни дела, ќе живеат; но ако продолжат по своите лоши патишта, ќе бидат предадени на оние жени што ќе им го одземат животот. 193 ¶ Што се однесува до четвртата планина, која имаше многу билки, чиј горен дел е зелен, но корените
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
се суви, а некои од нив, допирани со топлината на сонцето, се исушени; 194 Ги означува сомничавите, кои поверувале, и некои други кои го носат Господ на своите јазици, но не го имаат во своето срце: затоа нивната трева е сува и без корен; бидејќи живеат само со зборови, а нивните дела се мртви. 195 Затоа, овие не се ниту мртви ниту живи, а сепак се сомнителни. Зашто сомнителните не се ниту зелени ниту суви; односно, ниту мртви ниту живи. 196 Зашто како што билките се сушат при гледањето на сонцето, така и сомничавите штом ќе слушнат за прогонство и се плашат од непријатности, се враќаат кај своите идоли и повторно им служат, и се срамат да го носат името на својот Господ. 197 Овој вид луѓе не е ниту мртов ниту жив; сепак, и тие можат да живеат, ако веднаш се покаат; но ако не, ќе бидат предадени на тие жени, кои ќе им го одземат животот. 198 ¶ Што се однесува до петтата планина што е карпеста, а сепак има зелена трева: тие се од овој вид кои верувале и навистина се верни, но веруваат со тешкотии; и се смели и самоуверени; за кои би се сметало дека знаат сè, но всушност не знаат ништо. 199 Затоа, поради оваа доверба, знаењето им се оддалечува; и во нив се влева непромислена претпоставка. 200 Но тие се истакнуваат високо и се сметаат за разумни луѓе; и иако се будали, сепак изгледаат како учители. 201 Поради оваа глупост, многумина од нив, додека се возвишуваат, стануваат суетни и празни. Зашто дрскоста и суетната доверба се многу зол дух. 202 Затоа многумина од нив се отфрлени; но други, признавајќи ја својата грешка, се покајале и се предале на оние што знаат. 203 И на сите останати од овој вид им е дозволено покајание; доколку не биле толку злобни колку што биле глупави, колку што биле лишени од разум. 204 Ако овие се покаат, ќе живеат за Бога; ако не, ќе живеат со оние жени, кои ќе ја покажат својата злоба врз нив. 205 ¶ Што се однесува до шестата планина што има поголеми и помали пукнатини, тие се оние што верувале; но оние во кои имало помали пукнатини се оние што имале меѓусебни расправии; и поради нивните расправии ослабуваат во верата; 206 Сепак, многумина од нив се покајаа, а така ќе се покајат и останатите кога ќе ги чујат моите заповеди; бидејќи нивните контроверзии се само мали и тие лесно ќе се вратат кон покајание. 207 Но оние што имаат поголеми пукнатини, ќе бидат како вкочанети камења, свесни за злоба и навреди, и полни со гнев меѓу себе. Затоа овие се фрлени од кулата и одбиваат да бидат сместени во нејзината зграда; зашто ваков вид луѓе тешко дека ќе преживеат. 208 Нашиот Бог и Господ, кој владее над сите нешта и има моќ над сите свои созданија, нема да се сети на нашите престапи, туку лесно се смирува од оние што ги признаваат своите гревови: но човекот, бидејќи е лежерен, смртен, немоќен и полн со гревови, истрајува
во својот гнев кон човекот; како да е во негова моќ да го спаси или уништи. 209 Но јас, како ангел поставен над вашето покајание, ве опоменувам, секој што меѓу вас има таква намера, да ја остави настрана и да се врати кон покајание; и Господ ќе ги излечи вашите поранешни гревови, ако се исчистите од овој зол дух; но ако не го направите тоа, ќе му бидете предадени на смрт. 210 ¶ Што се однесува до седмата планина на која тревата беше зелена и цветаше, и целата планина беше верна; и секаков вид добиток се хранеше од нејзината трева, и колку повеќе тревата се јадеше, толку повеќе таа цветаше: 211 Тие се такви во кои се веруваше, и секогаш беа добри и праведни; и без никакви разлики меѓу себе, но сепак се радуваа на Божјите слуги, облечени во духот на овие девици; и секогаш беа спремни да покажат милост кон сите луѓе, лесно давајќи им на сите луѓе од нивниот труд без прекор и без размислување. 212 Затоа Господ, гледајќи ја нивната едноставност и невиност, ги зголеми делата на нивните раце и им даде благодат во сите нивни дела. 213 Но јас, кој сум ангел назначен за вашето покајание, ве поттикнувам сите што се од ваков вид да продолжат со истата цел, за вашето потомство да не биде искоренето засекогаш. 214 Зашто Господ ве испита и ве запиша во нашиот број; и целото ваше потомство ќе живее со Синот Божји, зашто сите вие сте од Неговиот дух. 215 ¶ Што се однесува до осмата планина на која имало многу извори, од кои се напојувале сите Божји созданија; тие се оние што им верувале на апостолите што Господ ги испратил по целиот свет да проповедаат; 216 И некои од нив, бидејќи учители, проповедале и поучувале чисто и искрено, и воопшто не се предале на никакви зли желби, туку постојано оделе во праведност и вистина. 217 Затоа овие си разговараат меѓу ангелите. 218 ¶ Повторно; што се однесува до деветтата планина која е пустина и полна со змии; тие се оние што верувале, но имале многу дамки: 219 Ова се такви слуги кои ја извршуваат својата служба лошо; грабајќи ги добрата на вдовиците и сираците; и си служат себеси, а не на другите, од она што го примиле. 220 Овие, ако продолжат во оваа алчност, се предадоа на смрт, ниту ќе има надеж за живот за нив. Но, ако се обратат и искрено ја извршуваат својата служба, тие можат да живеат. 221 Што се однесува до оние кои беа груби, тие се оние кои го негираа името Господово и не се вратија кај Господа, туку станаа диви и диви; не се посветија на Божјите слуги; туку, одвоени од нив, поради мала небрежност ги загубија своите животи. 222 Зашто како лоза што е оставена во жива ограда и никогаш не е обработена, пропаѓа и е задушена од плевелот, и со текот на времето станува дива и престанува да му биде корисна на својот господар; така и овој вид луѓе што очајуваат од себе и се исушиле, почнале да бидат некорисни за својот Господ. 223 Сепак, на овие им е дозволено покајание, ако не се открие дека од срце се одрекле од Христа; но ако се
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
открие дека некој од нив од срце се одрекол од Него, не знам дали таков може да постигне живот. 224 Затоа велам дека ако некој се одрекол, во овие денови треба да се врати кон покајание; зашто не може некој што сега се одрекол од Господа, потоа да постигне спасение: сепак, на оние што порано се одрекол им се предлага покајание. 225 Но, оној што ќе се покае, мора да побрза со своето покајание, пред да се заврши изградбата на оваа кула: во спротивно, тие жени ќе го предадат на смрт. 226 Но, оние што се осакатени се измамниците; а оние што се мешаат едни со други, тоа се змиите што ги виде измешани на таа планина. 227 Зашто како што отровот од змии е смртоносен за луѓето, така и зборовите на таквите луѓе ги инфицираат и уништуваат луѓето. Затоа тие се осакатени во својата вера, поради таквиот живот што го водат. 228 Сепак, некои од нив, откако се покајале, биле спасени, а така ќе бидат спасени и други од истиот вид, ако се покаат; но ако не, ќе умрат од оние жени чија моќ и сила ја поседуваат. 229 ¶ Што се однесува до десеттата планина, на која беа дрвјата што го покриваа добитокот, тие се оние што верувале, а некои од нив биле епископи, односно управители на црквите. 230 Други, се такви камења кои не се преправале, туку со весел ум ги забавувале Божјите слуги. 231 Тогаш оние што биле поставени над пониски служби; и ги заштитувале сиромашните и вдовиците; и секогаш одржувале чесен живот: затоа и тие се заштитени од Господа. 232 Секој што ќе постапи на овој начин, ќе биде почестен од Господа; и нивното место е меѓу ангелите, ако продолжат да му се покоруваат на Господа до крај. 233 ¶ Што се однесува до единаесеттата планина, на која имаше дрвја полни со разни видови овошје, тие се оние што верувале и претрпеле смрт за името Господово; и издржале со подготвеност и се откажале од своите животи со сето свое срце. 234 И реков: „Зошто тогаш, господине, навистина ги имате сите овие плодови, а сепак некои се поубави од другите?“ 235 Слушајте, рече тој: Сите што страдале за името Господово, се почитувани од Господ; и сите нивни престапи се избришани, бидејќи тие страдале за името на Синот Божји. 236 Слушнете сега, зошто нивните плодови се различни, и зошто некои од нив ги надминуваат другите, оние кои, кога беа изведени пред судии и кога беа прашани, не го негираа Господа, туку страдаа со подготвеност; овие се почесни кај Господа. Затоа, плодовите што се најубави се овие. 237 Но оние што се плашеа и се сомневаа, и размислуваа сами со себе дали да го признаат или да го негираат Христа, а сепак страдаа; нивните плодови се помали, бидејќи оваа помисла им дојде во срцата. 238 Зашто е злобна и зла мисла за слугата да размислува дали да се откаже од својот господар. Затоа, внимавајте вие што имате такви мисли, да не остане овој ум во вас, и да умрете за Бога. 239 Но вие, кои умирате заради Неговото име, треба да го почитувате Господа, зашто ве удостоил да го носите
Неговото име и за да бидете избавени од сите ваши гревови. 240 И зошто тогаш не се сметате себеси за среќни? Навистина мислите дека ако некој од вас страда, тој прави големо дело? Зашто Господ ви дава живот, а вие не го разбирате тоа. Зашто вашите престапи ве угнетуваа; и ако не страдавте заради Неговото име, сега ќе бевте мртви за Господа, 241 Затоа ви го кажувам ова вам, кои размислувате дали да Го признаете или да се одречете од Него; признајте дека го имате Господа за ваш Бог, за да не бидете предадени во окови, ако се одречете од Него. 242 Зашто сите народи ги казнуваат своите слуги што ги негираат своите господари; што мислите дека ќе ви направи Господ, Кој има моќ над сè? 243 Затоа, отстранете ги од срцата овие сомнежи, за да живеете вечно за Бога. 244 Што се однесува до дванаесеттата планина, која беше бела, тие се такви што верувале како искрени деца, во чии мисли никогаш не дошла злоба, ниту пак некогаш знаеле што е грев, туку секогаш останале во својот интегритет. 245 Затоа, ваквите луѓе без сомнение ќе го наследат царството Божјо, бидејќи никогаш во ништо не ги оскверниле Божјите заповеди, туку со искреност останале во истата состојба во сите денови од својот живот. 246 Затоа, рече тој, секој што ќе остане како деца без злоба, ќе биде почесен од сите за кои досега зборував, зашто сите такви деца се почитувани од Господа и почитувани први од сите. 247 Блажени сте вие, кои ќе ја отстраните секоја злоба од себе и ќе се облечете во невиност, зашто прво ќе Го видите Господа. 248 И откако така заврши со своето објаснување на сите планини, му реков: „Господине, покажи ми сега и што се однесува до камењата што беа донесени од рамнината и ставени во кулата, во местото на оние што беа отфрлени.“ 249 Исто така, во врска со оние тркалезни камења што беа додадени во градењето на кулата: како и за оние што сè уште продолжуваа да градат наоколу. 250 ¶ Слушнете сега, вели тој, за камењата што беа донесени од рамнината во зградата на кулата и поставени во собата на оние што беа отфрлени; тие се корените на таа бела планина. 251 Затоа, бидејќи оние што верувале во таа планина биле многу невини, господарот на оваа кула наредил оние што биле од корените на оваа планина да бидат сместени во зградата. 252 Зашто знаеше дека ако бидат сместени во оваа зграда, тие ќе продолжат да светат; ниту пак некој од нив повеќе ќе стане поцрн. 253 Но, ако го беше додал овој начин од остатокот од планините, речиси ќе требаше повторно да ја посети кулата и да ја исчисти. 254 Сега сите овие бели камења се младите мажи кои верувале или ќе веруваат; бидејќи сите се од ист вид. Среќен е овој вид, бидејќи е невин. 255 Слушнете сега и за тие тркалезни и светли камења: сите овие се од оваа бела планина. Но затоа се наоѓаат
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
тркалезни, бидејќи нивното богатство малку ги затемнило од вистината и им ги заслепило очите: 256. Но тие никогаш не отстапија од Господа, ниту пак од устата нивна излезе некаков лош збор, туку сета правда, добродетел и вистина. 257. Кога Господ го виде нивниот ум и им рече дека можат да ја украсат вистината, им заповеда да продолжат со доброто, а нивното богатство да се исцрпи. 258 Зашто тој не сакаше целосно да бидат одземени, за да можат да направат нешто добро со она што останало и да живеат за Бога; бидејќи и тие се од добар вид. 259 Затоа беше малку отсечен од нив, и затоа беа сместени во зградата на оваа кула. 260 ¶ Што се однесува до останатите кои сè уште продолжија да се обликуваат кружно и не беа пронајдени соодветни за изградба на оваа кула, бидејќи сè уште не го добиле печатот; тие беа вратени на своето место, бидејќи беа пронајдени многу кружни. 261 Но, овој сегашен свет мора да биде отсечен од нив, како и суетите на нивното богатство; и тогаш тие ќе бидат достојни за царството Божјо. Зашто тие мора да влезат во царството Божјо, бидејќи Бог го благословил овој невин вид. 262 Затоа, никој од овој вид нема да отпадне; зашто дури и ако некој од нив, искушуван од ѓаволот, се соблазни, тој наскоро ќе се врати кај својот Господ Бог. 263 Јас, ангелот на покајанието, ве сметам за среќни, сите што сте невини како мали деца, зашто вашиот дел е добар и чесен кај Господа. 264 И ви велам на сите вас кои го примивте овој печат: чувајте ја едноставноста и не се сеќавајте на прекршоците што се извршени против вас, ниту продолжувајте во злоба или во горчина, преку сеќавањето на прекршоците. 265 Но, станете еден дух и подгответе лекови за овие зли рани и отстранете ги од вас; за да може господарот на овците да се радува на тоа; зашто тој ќе се радува, ако најде сè здраво. 266 Но, ако некоја од овие овци се најде расеана, тешко на овчарите; но ако самите овчари се расеани, што ќе му одговорат на господарот на овчарското трло? Дали ќе кажат дека овците ги вознемирија? Но, нема да им се верува. 267 Зашто е неверојатно што овчарот страда поради своето стадо; и тој ќе биде уште показнет за својата лага. 268 Јас сум пастирот; и особено треба да дадам сметка за вас. 269 Затоа, грижете се за себе додека се гради кулата. Господ живее во оние што го сакаат мирот, зашто мирот е возљубен, но далеку е од кавгаџиите и од оние што се полни со злоба. 270 Затоа вратете му го духот цел, како што го примивте. Зашто, ако му дадете на пералецот облека нова и цела, ќе очекувате повторно да ја добиете цела; затоа, ако пералецот ви ја врати искината, дали ќе ја примите? 271 Не би ли веднаш се налутил и го прекорил, велејќи: „Ти ја дадов целата облека моја; зошто ја искина и ми ја направи бескорисна? Сега таа не ми е од корист поради скинатото што го направи на неа. Не би ли му
го кажал сето ова на крпач, поради скинатото што го направи на твојата облека?“ 272. Ако, пак, се грижиш за својата облека и се жалиш дека не си ја примил цела, што мислиш дека ќе направи Господ, Кој ти го даде Својот Дух цел, а ти го направи сосема бескорисен, така што не може да му биде од никаква корист на својот Господ? Зашто, расипан од тебе, тој повеќе не му е корисен. 273 Зар Господ нема да го стори истото во врска со Својот Дух, поради твоето дело? Несомнено, реков јас, тој ќе го стори истото со сите оние што ќе ги најде да продолжат во сеќавањето на навредите. 274 Не газете под нозе, рече тој, Неговата милост; туку почитувајте Го, зашто е толку трпелив во однос на вашите престапи, а не како еден од вас; но покајте се, зашто тоа ќе ви биде од корист. 275 ¶ Сите овие работи што се горе напишани, јас, пастирот, ангелот на покајанието, им ги покажав и им ги кажав на Божјите слуги. 276. Ако верувате и ги послушате овие зборови, и одите по нив, и ги исправите своите патишта, ќе живеете. Но, ако продолжите во злоба и во сеќавање на навреди, такви грешници нема да живеат за Бога. 277 Сите овие работи што требаше да ги кажам, ти ги предадов. Тогаш овчарот ми рече: „Дали ме праша за сè?“ Јас одговорив: „Господине, прашав.“ 278 Зошто тогаш, рече тој, не праша за местата со овие камења што беа ставени во зградата, за да можам и тоа да ти го објаснам? Јас одговорив: „Господине, заборавив. Слушнете тогаш, рече тој, и за овие.“ 279 Тие се оние кои сега ги слушнале овие заповеди и се покајале со сето свое срце; 280 И кога Господ виде дека нивното покајание е добро и чисто, и дека можат да продолжат во него, тој заповеда нивните поранешни гревови да бидат избришани. Зашто овие празнини беа нивни гревови, и затоа се израмнети за да не се појават. СЛИМИЛИТУДА 10 1 Откако ја напишав оваа книга, ангелот што ме предаде на тој овчар влезе во куќата каде што бев и седна на креветот, а тој овчар му стоеше оддесно. 2. Тогаш ме повика и ми рече: „Тебе те предадов тебе и твојата куќа на овој овчар, за да бидеш заштитен од него.“ Јас реков: „Да, Господи.“ 3 Затоа, рече тој, ако ќе бидеш заштитен од сите маки и од секаква суровост и ќе имаш успех во секој добар збор и дело; и ќе имаш секаква доблест и праведност, оди според тие заповеди што ти ги дал и ќе имаш власт над секој грев. 4 Зашто, ако ги пазиш тие заповеди, сите похоти и задоволства на овој свет ќе ти бидат покорни; и успехот ќе те следи во секое добро дело. 5 Затоа, земете ја неговата сериозност и скромност кон себе и кажете им на сите дека тој е во голема чест и углед кај Бога, и дека е принц со голема власт и моќен во својата служба. 6 Само нему му е доверена силата на покајанието низ целиот свет. Не ти се чини ли дека е од голем авторитет?
Третата книга на пастирот на Ермас - Споредби
7 Но вие ја презирате неговата добрина и скромноста што ја има кон вас. 8 Му реков: „Господине, прашај го, откако влезе во мојата куќа, дали сум направил нешто неуредно или сум го навредил во нешто?“ 9 „Знам“, рече тој, „дека не си направил ништо неуредно, ниту пак ќе правиш такво нешто подоцна; затоа ти го кажувам ова за да истраеш, зашто ми даде добра приказна за тебе, 10 Но, зборувај им ги овие работи на другите, за оние што се покајале или ќе се покаат, да бидат истомисленици со тебе; и тој да ми даде исто толку добар опис за нив, а јас да го направам истото пред Господа. 11 Јас одговорив: „Господине, им ги објавувам на сите луѓе чудесните дела Божји; и се надевам дека сите што ги сакаат и претходно згрешиле, кога ќе ги чујат овие работи, ќе се покаат и ќе оживеат.“ 12 Затоа, рече тој, продолжете во оваа служба и исполнувајте ја. И секој што ќе постапува според заповедите на овој пастир, ќе живее и ќе има голема чест и овде и кај Господа. 13 Но оние што не ги пазат Неговите заповеди, бегаат од својот живот и се негови противници. А оние што не ги почитуваат Неговите заповеди, ќе се предадат на смрт и секој ќе биде виновен за својата крв. 14 Но, ти велам: пази ги овие заповеди и ќе најдеш лек за сите твои гревови. 15. Ги испратив овие девици да живеат кај тебе, зашто видов дека се многу добри кон тебе. Затоа, нека ти бидат помошнички, за да можеш подобро да ги пазиш заповедите што ти ги даде, бидејќи овие заповеди не можат да се исполнат без овие девици. 16 И гледам како се спремни да бидат со тебе; и ќе им заповедам да не си одат сите од твојот дом. 17 Само очисти го својот дом, зашто тие ќе живеат во чиста куќа, зашто се чисти, чесни и трудољубиви, и сите тие имаат благодат пред Господа. 18. Ако, пак, сакаш да го чуваш твојот дом чист, тие ќе останат кај тебе. Но, ако никогаш не е толку малку осквернет, тие веднаш ќе си одат од твојот дом, бидејќи овие девици не можат да поднесат никакво осквернување. 19 Му реков: „Господине, се надевам дека ќе им угодам, за да можат секогаш да уживаат да живеат во мојот дом. И како што оној на кого ме доверивте не се жали на мене, така ниту тие ќе се жалат.“ 20 Тогаш му рече на тој овчар: „Гледам дека Божјиот слуга ќе живее и ќе ги пази овие заповеди и ќе ги смести овие девици во чисто живеалиште.“ 21 Откако го рече ова, ме врати кај овчарот, ги повика девојките и им рече: „Бидејќи гледам дека со задоволство ќе живеете во куќата на овој човек, ви го препорачувам него и неговиот дом, за да не излегувате од неговиот дом.“ И тие со задоволство ги послушаа овие зборови. 22. Тогаш ми рече: „Продолжи машки во својата служба, објавувај им ги на сите големите Божји дела, и ќе најдеш благодат во оваа служба.“ 23 И секој што ќе ги почитува овие заповеди, ќе живее и ќе биде среќен во својот живот. Но, оној што ќе ги
занемари, нема да живее и ќе биде несреќен во својот живот. 24 Кажете им на сите дека секој што може да прави добро, нека не престанува да се занимава со добри дела, зашто тоа им е корисно. Зашто сакам сите луѓе да бидат избавени од неволјите во кои лежат. 25 Зашто оној што нема и трпи непријатности во секојдневниот живот, е во голема мака и потреба. Затоа, секој што ја избавува таквата душа од потребата, добива голема радост за себе. 26. Зашто оној што е ожалостен од такви непријатности, е подеднакво мачен, како да е во синџири. И мнозина поради такви несреќи, не можејќи да ги поднесат, одлучиле дури и да се уништат себеси. 27 Затоа, оној што ја знае несреќата на таков човек, а не го ослободува од неа, прави голем грев и е виновен за својата крв. 28 Затоа, сите што сте стекнале способност од Господа, вежбајте во добри дела, за да не се забави градењето на кулата, бидејќи заради вас е запрено градењето. 29. Освен ако не брзате да направите добро, кулата ќе биде завршена, а вие ќе бидете исклучени од неа. 30 И откако ми го кажа ова, стана од креветот и си замина, земајќи го со себе овчарот и девиците. 31. Сепак, тој ми рече дека ќе ги врати овчарот и девиците во мојот дом. Амин.