Назаретскиот завет Броеви 6:1-21 1 И му рече Господ на Мојсеј, велејќи: 2 „Зборувај им на синовите Израилеви и кажи им: ‘Кога маж или жена ќе се одвои за да се заветува како Назареец, за да се одвои на Господа, 3. Нека се оддалечува од вино и од жесток пијалок, и не смее да пие вински оцет, ниту оцет од жесток пијалок, ниту нека пие никаков пијалак од грозје, ниту нека јаде влажно грозје, ниту суво. 4 Во сите денови на својот одделение не смее да јаде ништо што е направено од лозата, од зрното до лушпата. 5 Во текот на сите денови на заветот на неговото одвојување, брич не смее да ја допре главата негова; додека не се исполнат деновите во кои ќе се одвои за Господа, нека биде свет и нека ги остави влакната на главата своја да растат. 6 Во сите денови додека Му се посветил на Господа, нема да се сретне со мртво тело. 7 Нека не се осквернува поради таткото свој, или поради мајката свој, поради братот свој, или поради сестрата своја, кога ќе умрат, зашто посветувањето од неговиот Бог е врз главата негова. 8 Во сите денови на својот одвоен живот, тој е свет пред Господа. 9 Ако некој умре ненадејно покрај него и ја оскверни главата на која му е посветено, тогаш нека ја избричи главата на денот на своето очистување, на седмиот ден нека ја избричи. 10 А на осмиот ден нека му донесе на свештеникот две желки или два млади гулаба, при влезот во Шаторот на средбата. 11 Свештеникот нека го принесе едниот како жртва за грев, а другиот како жртва паленица, и нека направи за него жртва помирување, зашто згрешил пред мртовецот, и нека му ја освети главата во истиот ден. 12 И нека Му ги посвети на Господа деновите на својот одделение и нека донесе едногодишно јагне како жртва за престап; но деновите што беа претходните ќе бидат изгубени, бидејќи неговиот одделение беше осквернет. 13 И еве го законот за Назареецот: кога ќе се исполнат деновите на неговиот оддел: нека го доведат пред вратата на Шаторот на средбата. 14 И нека Му принесе на Господа свој дар: едно јагне, годиначно, без недостаток за жртва паленица, и едно јагне, годиначно, без недостаток за жртва за грев, и еден овен без недостаток за жртва за мир, 15 и кошница со бесквасни лебови, колачиња од фино брашно измешани со масло, и лебови од бесквасни лебови помазани со масло, и нивниот лебен принос и нивните преливи.
1
Назаретскиот завет
16 И свештеникот нека ги донесе пред Господа и нека ја принесе својата жртва за грев и својата жртва паленица. 17 И нека го принесе овенот како жртва за мир на Господа, заедно со кошницата со бесквасни лебови; свештеникот нека ги принесе и неговиот лебен принос и неговиот налив. 18. И Назареецот нека ја избричи главата на својот завет пред влезот од Шаторот на средбата, и нека ја земе косата на главата на својот завет и нека ја стави во огнот што е под жртвата за мир. 19 И свештеникот нека го земе омекнатото плешко од овенот, еден бесквасен леб од кошницата и една бесквасна лепче, и нека ги стави на рацете на Назареецот, откако ќе му се избричи косата на разделбата. 20 И свештеникот нека ги заниша како жртва пред Господа; тоа е свето за свештеникот, заедно со градите за нèвање и кренатата рамења. Потоа Назареецот може да пие вино. 21 Ова е законот за Назареецот, кој се заветувал, и за неговиот дар на Господа за својот оддел, покрај она што ќе го добие раката негова: според заветот што го дал, така треба да постапува според законот за својот оддел.
Самсон Судии 13 1 И синовите Израилеви пак правеа зло пред Господовите очи, и Господ ги предаде во рацете на Филистејците четириесет години. 2 Имаше еден човек од Сора, од племето Даново, по име Маној; а жена му беше неплодна и не раѓаше. 3 И ѝ се јави ангел Господов на жената и ѝ рече: „Ете, ти си неплодна и не раѓаш, но ќе зачнеш и ќе родиш син.“ 4 Затоа, те молам, внимавај, не пиј вино ни жесток пијалок и не јади ништо нечисто. 5 Зашто, ете, ќе зачнеш и ќе родиш син, и брич нема да ја допре главата негова, зашто детето ќе биде Назареј Божји од утробата; и тој ќе почне да го избавува Израилот од рацете на Филистејците. 6 Тогаш жената дојде и му кажа на мажот свој, велејќи: „Еден човек Божји дојде кај мене, а лицето му беше како лице на ангел Божји, многу страшно. Но јас не го прашав од каде е, ниту тој ми го кажа своето име. 7 Но тој ми рече: „Ете, ќе зачнеш и ќе родиш син; а сега не пиј вино ни сикер, ниту јади ништо нечисто, зашто детето ќе биде Назареј Божји од утробата до денот на смртта своја.“ 8 Тогаш Маној го молеше Господа и рече: „Господи мој, нека се врати кај нас Божјиот човек, што го испрати, и нека нè научи што да правиме со детето што ќе се роди.“ 9 И Бог го послуша гласот на Маној; и ангелот Божји повторно дојде кај жената, додека таа седеше на полето; но Маној, нејзиниот маж, не беше со неа. 10 Жената брзо отрча и му јави на мажот свој, велејќи му: „Ете, ми се јави човекот, кој дојде кај мене вчера.“ 11 Маној стана и тргна по жена си, па дојде кај човекот и му рече: „Ти ли си човекот што ѝ зборуваше на жената?“ А тој одговори: „Јас сум.“ 12 И Маној рече: „Нека се исполнат твоите зборови! Што да му кажеме на детето и што да направиме со него?“ 13 Ангелот Господов му рече на Маној: „Нека се чува од сè што ѝ реков на жената!“ 14 Не смее да јаде ништо што доаѓа од лозата, ниту да пие вино ни жесток пијалок, ниту да јаде ништо нечисто; нека го држи сето она што ѝ го заповедав. 15 И Маној му рече на Ангелот Господов: „Дозволи ни да те задржиме додека не ти приготвиме јаре.”
2
Назаретскиот завет
16 Ангелот Господов му рече на Маној: „И да ме задржиш, нема да јадам од твојот леб; а ако сакаш да принесеш жртва паленица, принеси ја на Господа.“ Зашто Маној не знаеше дека тој е Ангел Господов. 17 И Маној му рече на Ангелот Господов: „Како ти е името, за да ти оддадеме почит кога ќе се исполнат твоите зборови?“ 18 Ангелот Господов му рече: „Зошто прашуваш така за моето име, кога е тајно?“ 19 Маној зеде јаре со лебен принос и го принесе на Господа на камен. Ангелот направи чудо; а Маној и неговата жена гледаа. 20 Зашто, кога пламенот се крена од жртвеникот кон небото, ангелот Господов се вознесе во пламенот на жртвеникот. Маној и неговата жена, гледајќи го тоа, паднаа ничкум на земја. 21 Но Ангелот Господов повеќе не им се јави на Маној и на неговата жена. Тогаш Маној сфати дека тоа е Ангел Господов. 22 И Маној ѝ рече на жена си: „Ќе умреме, зашто го видовме Бога.” 23 Но, неговата жена му рече: „Ако Господ беше задоволен да нè убие, немаше да прими жртва паленица и лебен принос од нашите раце, ниту ќе ни го покажеше сето ова, ниту ќе ни кажеше во ова време такви работи.“ 24 И жената роди син и го нарече Самсон. Детето порасна, и Господ го благослови. 25 И Духот Господов почна да го движи одвреме-навреме во логорот Данов, меѓу Сора и Естаол. Судии 14 1 И Самсон отиде во Тимнат и виде во Тимнат една жена од филистејските ќерки. 2 И тој се качи и им кажа на татка си и на мајка си, велејќи: „Видов жена во Тимнат од ќерките филистејски; земете ми ја за жена!“ 3 Тогаш татко му и мајка му му рекоа: „Зар нема жена меѓу ќерките на твоите браќа и меѓу целиот мој народ, та да одиш да земеш жена од необрезаните Филистејци?“ Самсон му рече на татко си: „Земи ми ја, зашто ми се допаѓа.“ 4 Но татко му и мајка му не знаеја дека тоа е од Господа, дека тој бара повод против Филистејците, зашто во тоа време Филистејците владееја над Израел. 5 Тогаш Самсон, неговиот татко и неговата мајка, отиде во Тимнат, и стигна до лозјата на Тимнат. И ете, еден млад лав рикаше кон него. 6 И Духот Господов слезе силно врз него, и тој го раскина како што би раскинал јаре, а немаше ништо во раката своја. Но не им кажа ни на татко си ни на мајка си што направил. 7 И тој слезе и разговараше со жената, и таа му се допадна на Самсон. 8 И по некое време се врати да ја земе, и се сврте да го види трупот на лавот. И ете, во трупот на лавот имаше рој пчели и мед. 9 И тој го зеде медот во рацете свои и продолжи да јаде, па дојде кај татко си и мајка си, им даде и тие јадеа; но не им кажа дека го извадил медот од трупот на лавот. 10 И татко му отиде кај жената, и Самсон таму приреди гозба, зашто така правеа младите. 11 И кога го видоа, доведоа триесет другари да бидат со него. 12 И Самсон им рече: „Ќе ви поставам една загатка. Ако ми ја одгатнете во текот на седумте дена од гозбата и ја откриете, ќе ви дадам триесет чаршафи и триесет промени на облеката. 13 Но, ако не можете да ми ја одгатнете, тогаш дајте ми триесет чаршафи и триесет облеки за промена.“ А тие му рекоа: „Кажи ја загатката, да ја чуеме.“ 14 И им рече: „Од јадачот излезе храна, а од силниот слатко.“ И три дена не можеа да ја одгатнат загатката. 15 А на седмиот ден ѝ рекоа на Самсоновата жена: „Наговори го својот маж, нека ни ја објасни загатката, за да не те изгориме тебе и домот на твојот татко со оган. Нè повикавте ли да го земеме тоа што го имаме? Не е ли така?“
3
Назаретскиот завет
16 А Самсоновата жена плачеше пред него и рече: „Ти само ме мразиш и не ме сакаш; им постави гатанка на синовите на мојот народ, а не ми ја откри.“ А тој ѝ рече: „Ете, не им ја кажав на татко ми ни на мајка ми, а тебе ли да ти ја кажам?“ 17 И таа плачеше пред него седум дена, додека траеше нивната гозба. На седмиот ден тој ѝ ја откри, бидејќи го мачеше. И таа им ја откри загатката на синовите на својот народ. 18 А на седмиот ден, пред зајдисонце, градските жители му рекоа: „Што е послатко од мед? И што е посилно од лав?“ А тој им рече: „Да не бевте орале со мојата јуница, немаше да ја одгатнете мојата загатка.“ 19 И Духот Господов слезе врз него, и тој отиде во Ашкелон, уби триесет луѓе од нив, го зеде нивниот плен и им даде облека за преоблекување на оние што ја одгатнуваа загатката. И се разгневи, па се врати во домот на својот татко. 20 А Самсоновата жена му беше дадена на неговиот другар, кого го користеше за пријател. Судии 15 1. По некое време, во времето на жетвата на пченицата, Самсон ја посети својата жена со јаре и рече: „Ќе влезам кај жена ми во собата.“ Но, нејзиниот татко не му дозволи да влезе. 2 А татко ѝ рече: „Мислев дека многу ја мразиш, затоа му ја дадов на твојот другар. Не е ли нејзината помлада сестра поубава од неа? Земи ја неа, те молам, наместо неа.“ 3 А Самсон рече за нив: „Сега ќе бидам поневин од Филистејците, дури и ако им нанесам зло.” 4 И Самсон отиде и улови триста лисици, зеде гламни, се намести опашка со опашка и стави гламна на средина меѓу две опашки. 5 Откако ги запали лампините, ги пушти во филистејските житарки, а ги изгоре и шаторите, како и житото, заедно со лозјата и маслинките. 6 Филистејците прашаа: „Кој го направил ова?“ Тие одговорија: „Самсон, зетот на Тимниќанецот, зашто ја зеде жена си и му ја даде на другарот свој.“ Филистејците дојдоа и ги изгореа неа и нејзиниот татко со оган. 7 И Самсон им рече: „Иако го направивте ова, јас ќе ви се одмаздам, а потоа ќе престанам.“ 8 И ги порази по бедрата и по бедрата со голем колеж; и слезе и се насели на врвот од карпата Етам. 9 Потоа Филистејците отидоа и се улогорија во Јуда, и се раширија во Лехи. 10 А Јудејците рекоа: „Зошто сте излегле против нас?“ А тие одговорија: „Дојдовме да го врземе Самсон, за да му направиме како што тој ни направи.“ 11 Тогаш три илјади луѓе од Јуда отидоа на врвот од карпата Етам и му рекоа на Самсон: „Не знаеш ли дека Филистејците владеат над нас? Што ни направи?“ А тој им рече: „Како што ми направија мене, така им направив и јас.“ 12 А тие му рекоа: „Дојдовме да те врземе, за да те предадеме во рацете на Филистејците!“ А Самсон им рече: „Заколнете ми се дека нема да ме нападнете!“ 13 А тие му рекоа: „Не, туку ќе те врземе цврсто и ќе те предадеме во нивните раце, но нема да те убиеме.“ И го врзаа со две нови јажиња и го изнесоа од карпата. 14 Кога дојде во Лехи, Филистејците извикаа против него. Господовиот Дух силно слезе врз него, и јажињата што му беа на рацете станаа како лен изгорен во оган, и врските му се отпуштија од рацете. 15 И најде нова вилица од осле, ја испружи раката, ја зеде и со неа уби илјада луѓе. 16 И Самсон рече: „Со ослина вилица, купишта купишта, со ослина вилица убив илјада луѓе.” 17 И кога заврши со зборувањето, ја фрли вилицата од раката и го нарече тоа место Раматлехи. 18 И беше многу жеден, па Му се обрати на Господа и рече: „Ти му ја даде оваа голема избавување на Твојот слуга, а сега да умрам од жед и да паднам во рацете на необрезаните?“ 19 Но Бог отвори вдлабнатина во вилицата, и од неа потече вода; и откако се напи, духот му се врати и оживеа. Затоа го нарече тоа место Ен-Хоре, кое е во Лехи до ден-денес. 20 И тој беше судија над Израел во деновите на Филистејците дваесет години.
4
Назаретскиот завет
Судии 16 1 Потоа Самсон отиде во Газа и виде таму една блудница, па влезе кај неа. 2 И им јавија на Газанците: „Самсон дојде овде!“ Го опколија и го чекаа цела ноќ пред градската порта, молчејќи цела ноќ, велејќи: „Наутро, кога ќе се раздени, ќе го убиеме.“ 3 Самсон лежеше до полноќ, а на полноќ стана, ги зеде вратите на градската порта и двата столба, ги зеде со сите решетки, ги стави на рамената и ги однесе на врвот од ридот што е спроти Хеврон. 4 Потоа се случи да се вљуби во една жена во долината Сорек, по име Далила. 5 И филистејските кнезови дојдоа кај неа и ѝ рекоа: „Намами го и види во што е неговата голема сила и како можеме да го победиме, за да го врземе за да го понижиме. И ќе ти дадеме секој од нас по илјада и сто сребреници.“ 6 И Далила му рече на Самсон: „Кажи ми, те молам, во што е твојата голема сила и со што можеш да бидеш врзан за да се измачуваш?“ 7 Самсон ѝ рече: „Ако ме врзат со седум зелени, неисушени ленти, ќе ослабам и ќе бидам како друг човек.“ 8 Тогаш филистејските кнезови ѝ донесоа седум зелени, неисушени ленти, и таа го врза со нив. 9 А имаше луѓе што чекаа во заседа со неа во одајата. Таа му рече: „Филистејците се против тебе, Самсон!“ И тој ги скрши огрлиците, како што се кине конец од конец кога ќе се допре до оган. Така неговата сила не се виде. 10 И Далила му рече на Самсон: „Ете, ми се потсмеваше и ми зборуваше лаги; сега кажи ми, те молам, со што ќе бидеш врзана?“ 11 А тој ѝ рече: „Ако ме врзат со нови јажиња, кои никогаш не биле користени, тогаш ќе ослабам и ќе бидам како друг човек.“ 12 Затоа Далила зеде нови јажиња, го врза со нив и му рече: „Филистејците се против тебе, Самсон!“ А во собата имаше заседа. И тој ги скина од рацете како конец. 13 А Далила му рече на Самсон: „Досега ми се потсмеваше и ми кажуваше лаги; кажи ми со што ќе бидеш врзана.“ А тој ѝ рече: „Ако ги исплетеш седумте прамени на главата моја со пајажина.“ 14 И го прицврсти со клин и му рече: „Филистејците се против тебе, Самсоне!“ И тој се разбуди од сонот и си отиде со клинчето на гредата и со пајажината. 15 А таа му рече: „Како можеш да кажеш: ‘Те сакам’, кога твоето срце не е со мене? Трипати ми се потсмеваш и не ми кажа, во што е твојата голема сила.“ 16 И кога таа го притискаше секојдневно со своите зборови и го наговараше, така што душата негова беше смртно мачена; 17 дека ѝ го кажа сè од срце и ѝ рече: „Брич не ми дошол на главата, зашто сум Назареј Божји од утробата на мајка ми; ако се избричам, силата ќе ми исчезне, ќе ослабам и ќе бидам како секој друг човек.“ 18 Кога Далила виде дека ѝ кажа сè од срце, испрати по нив и ги повика филистејските кнезови, велејќи: „Дојдете горе овој пат, зашто ми го откри сè од срце.“ Тогаш филистејските кнезови дојдоа кај неа и донесоа пари во рацете. 19 И го успа на колена свои; и повика човек, и го натера да ги избричи седумте прамени од главата негова; и почна да го мачи, и силата негова исчезна од него. 20 А таа рече: „Филистејците се против тебе, Самсоне!“ А тој се разбуди од сонот и рече: „Ќе излезам како и порано, и ќе се истресам.“ А тој не знаеше дека Господ се оддалечил од него. 21 Но Филистејците го фатија, му ги извадија очите, го одведоа во Газа и го врзаа со месингани окови, а тој мелеше во затворот. 22 Но косата на главата му почна повторно да расте откако беше избричен. 23 Потоа филистејските кнезови ги собраа за да му принесат голема жртва на Дагон, нивниот бог, и да се зарадуваат, зашто рекоа: „Нашиот бог го предаде Самсон, нашиот непријател, во наши раце.”
5
Назаретскиот завет
24 И кога народот го виде, го фалеше својот бог, зашто рекоа: „Нашиот бог ни го предаде во рацете нашиот непријател и уништувачот на нашата земја, кој уби многумина од нас.“ 25 И кога им се развесели срцето, рекоа: „Повикајте го Самсон, за да нè забавува!“ И го повикаа Самсон од затворот, а тој ги забавуваше, па го поставија меѓу столбовите. 26 И Самсон му рече на момчето што го држеше за рака: „Дозволи ми да ги допрам столбовите на кои стои куќата, за да се потпрам на нив.” 27 Куќата беше полна со мажи и жени; и сите филистејски кнезови беа таму; а на покривот имаше околу три илјади мажи и жени, кои гледаа додека Самсон се забавуваше. 28 И Самсон повика кон Господа и рече: „Господи Боже, сети се на мене, те молам, и зајакни ме, те молам, само овој пат, Боже, за да им се одмаздам веднаш на Филистејците за моите две очи.” 29 И Самсон се фати за двата средни столба на кои стоеше домот, и на кои се потпираше, едниот со десната рака, а другиот со левата. 30 Самсон рече: „Нека умрам со Филистејците!“ И се поклони со сета сила, и куќата се урна врз кнезовите и врз сиот народ што беше во неа. Така беа повеќе мртви што ги уби при смртта своја отколку оние што ги уби додека беше жив. 31 Тогаш неговите браќа и целиот дом на неговиот татко дојдоа, го зедоа и го однесоа, па го погребаа меѓу Сора и Естаол, во гробот на Маној, неговиот татко. И тој беше судија над Израел дваесет години.
Самуил 1 Самоилова 1 1 Имаше еден човек од Раматимзофим, од гората Ефрем, по име Елкана, син на Јероам, син на Елиу, син на Тоху, син на Суф, Ефратец. 2 Тој имаше две жени; едната се викаше Ана, а другата Фенина; Фенина имаше деца, но Ана немаше деца. 3 И овој човек секоја година одеше од својот град за да Му се поклони и да Му принесе жртва на Господа Саваот во Сило. Таму беа и двајцата синови на Илиј, Офни и Финес, свештеници Господови. 4 Кога дојде времето за принесување жртва од Елкана, тој им даде делови на својата жена Фенина и на сите нејзини синови и ќерки. 5 А на Ана ѝ даде достоен дел, зашто ја сакаше Ана, но Господ ѝ ја затвори утробата. 6 И нејзиниот противник ја разгневуваше многу, за да ја разгневи, зашто Господ ѝ ја затвори утробата. 7 И така правеше секоја година, кога таа одеше во домот Господов, така таа ја разгневуваше; затоа плачеше и не јадеше. 8 Тогаш Елкана, нејзиниот маж, ѝ рече: „Ана, зошто плачеш? Зошто не јадеш? И зошто ти е тажно срцето? Не сум ли јас подобар за тебе од десет синови?“ 9 Откако јадеа во Сило и пиеја, Ана стана. Свештеникот Илиј седеше на стол покрај столбот од Господовиот храм. 10 Таа беше огорчена во душата и Му се помоли на Господа и плачеше горко. 11 И таа се заветува и рече: „Господи на војските, ако навистина погледнеш на бедата на Твојата слугинка, и се сетиш на мене, и не ја заборавиш Твојата слугинка, туку ѝ дадеш на Твојата слугинка машко дете, тогаш Јас ќе му го дадам на Господа во сите денови на неговиот живот, и брич нема да ја допре главата негова.“ 12 И додека таа продолжуваше да се моли пред Господа, Илиј ја погледна нејзината уста. 13 А Ана зборуваше во срцето свое; само усните ѝ се движеа, но гласот ѝ не се слушаше. Затоа Илиј помисли дека е пијана. 14 И Илиј ѝ рече: „До кога ќе бидеш пијана? Отстрани го виното од себе!“ 6
Назаретскиот завет
15 А Ана одговори и рече: „Не, господару мој, јас сум жена со нажален дух; не сум пиела ни вино ни сикер, туку ја излеав душата своја пред Господа.“ 16 Не сметај ја својата слугинка за ќерка на Велијар, зашто од изобилството на мојата жалба и тага зборував досега. 17 Тогаш Илиј одговори и рече: „Оди си со мир! И Бог Израилев нека ти ја исполни молбата што ја побара од Него!“ 18 А таа рече: „Нека твојата слугинка најде милост пред твоите очи!“ И жената си отиде по својот пат, јадеше и лицето ѝ престана да тагува. 19 И станаа рано наутро, се поклонија пред Господа и се вратија во својот дом во Рама. Елкана ја позна својата жена Ана, и Господ се сети на неа. 20 Кога дојде времето откако Ана зачна, роди син и го нарече Самуил, велејќи: „Затоа што го прашав Господа.” 21 И човекот Елкана отиде горе со целиот негов дом за да Му ја принесе на Господа годишната жртва и својот завет. 22 Но Ана не отиде горе, зашто му рече на мажот свој: „Нема да одам горе додека детето не се одвикне од доење, а потоа ќе го доведам за да се јави пред Господа и да остане таму засекогаш.“ 23 А Елкана, нејзиниот маж, ѝ рече: „Прави што ти е угодно; остани додека не го одвикнеш; само Господ нека го исполни зборот свој.“ Така жената остана и го цицаше својот син додека не го одвикна. 24 Откако го одвикна од доење, го зеде со себе, со три волови, една ефа брашно и мев вино, и го одведе во домот Господов во Сило. Детето беше мало. 25 И заклаа еден вол и го доведоа детето кај Илиј. 26 А таа рече: „Господару мој, како што е жива душата твоја, господару мој, јас сум жената што стоеше тука до тебе и Му се молеше на Господа.“ 27 За ова дете се молев, и Господ ми ја исполни молбата што ја побарав од него. 28 Затоа и му го позајмив на Господа; додека е жив, ќе му биде позајмен на Господа. И таму му се поклони на Господа.
Јован Крстител Лука 1 1 Бидејќи мнозина се потрудија да изнесат по ред објаснување за она што е најсигурно потврдено меѓу нас, 2 како што ни ги предадоа, кои од почетокот беа очевидци и служители на словото; 3 И мене ми се чинеше добро, бидејќи од самиот почеток совршено ги разбирав сите работи, да ти пишам по ред, пречесни Теофиле, 4 за да ја знаеш вистината за она што те поучи. 5 Во деновите на Ирод, царот јудејски, имаше еден свештеник по име Захарија, од редот на Авија; а жена му беше од ќерките Аронови, а името ѝ беше Елисавета. 6 И двајцата беа праведни пред Бога, одејќи според сите заповеди и уредби Господови без порок. 7 А тие немаа дете, бидејќи Елисавета беше неплодна, а обете беа веќе во поодминати години. 8 И се случи, додека тој ја извршуваше свештеничката служба пред Бога според редот на својот род, 9 Според обичајот на свештеничката служба, му беше жрепка да кадет темјан кога ќе влезеше во храмот Господов. 10 И целото множество народ се молеше надвор во времето на кадењето. 11 И му се јави ангел Господов, стоејќи од десната страна на олтарот за кадење. 12 А кога Захарија го виде, се збуни и страв го обзеде. 7
Назаретскиот завет
13 Но ангелот му рече: „Не плаши се, Захарија, зашто твојата молитва е услишена; и твојата жена Елисавета ќе ти роди син, и ќе му го дадеш името Јован.“ 14 И ќе имаш радост и веселба; и мнозина ќе се зарадуваат на неговото раѓање. 15 Зашто тој ќе биде голем пред Господа и нема да пие ни вино ни жесток пијалак, а ќе биде исполнет со Светиот Дух уште од утробата на мајка си. 16 И многу од синовите Израилеви ќе ги сврти кон Господа, нивниот Бог. 17 И ќе оди пред Него во духот и силата на Илија, за да ги обрати срцата на татковците кон децата, а непокорните кон мудроста на праведните, за да подготви народ подготвен за Господа. 18 А Захарија му рече на ангелот: „По што ќе го знам ова? Јас сум старец, а жена ми е во поодминати години.“ 19 Ангелот одговори и му рече: „Јас сум Гавриил, кој стојам пред Бога; испратен сум да ти зборувам и да ти ја соопштам оваа радосна вест.“ 20 И ете, ќе бидеш нем и нема да можеш да зборуваш до денот кога ќе се звршат овие работи, зашто не им веруваш на Моите зборови, кои ќе се исполнат во свое време. 21 А народот го чекаше Захарија и се чудеше што толку долго се задржа во храмот. 22 И кога излезе, не можеше да им зборува; и тие сфатија дека видел видение во храмот; зашто им мавна со знак, но остана нем. 23 И штом се исполнија деновите на Неговата служба, тој си отиде во својот дом. 24 По тие дни, неговата жена Елисавета зачна и се криеше пет месеци, велејќи: 25 Така постапи Господ со мене во деновите кога ме погледна, за да го отстрани мојот срам меѓу луѓето. 26 А во шестиот месец, ангелот Гавриил беше испратен од Бога во град Галилеја, по име Назарет, 27 до девица, свршена за маж по име Јосиф, од домот Давидов; а името на девицата беше Марија. 28 И ангелот влезе кај неа и рече: „Радувај се, благодатна, Господ е со тебе; благословена си ти меѓу жените!“ 29 А кога го виде, се збуни од неговите зборови и си помисли каков поздрав треба да биде тоа. 30 А ангелот ѝ рече: „Не плаши се, Марија, зашто си нашла милост пред Бога.“ 31 И ете, ќе зачнеш во утробата своја и ќе родиш син, и ќе го наречеш со име Исус. 32 Тој ќе биде голем и ќе се нарече Син на Севишниот; и Господ Бог ќе му го даде престолот на неговиот татко Давид. 33 И ќе царува над домот Јаковов засекогаш, и царството Негово нема да има крај. 34 Тогаш Марија му рече на ангелот: „Како ќе биде тоа, кога јас не познавам маж?“ 35 Ангелот одговори и ѝ рече: „Светиот Дух ќе слезе врз тебе и силата на Севишниот ќе те осени; затоа и светото што ќе се роди од тебе ќе се нарече Син Божји.“ 36 И ете, твојата роднина Елисавета, и таа зачна син во својата старост; и ова е шестиот месец за неа, која ја нарекуваа неплодна. 37 Зашто со Бога ништо нема да биде невозможно. 38 А Марија рече: „Еве ја слугинката Господова; нека ми биде според зборовите твои!“ И ангелот си отиде од неа. 39 А Марија стана во тие дни и брзо отиде во планинскиот крај, во еден град Јудин; 40 И влезе во куќата на Захарија и ја поздрави Елисавета. 41 И штом Елисавета го чу поздравот од Марија, младенчето заигра во утробата нејзина; и Елисавета се исполни со Светиот Дух. 42 И извика гласно и рече: „Благословена си Ти меѓу жените, и благословен е плодот на твојата утроба!“ 43 И од каде ми е ова, да дојде мајката на мојот Господ кај мене?
8
Назаретскиот завет
44 Зашто, ете, штом гласот на твојот поздрав дојде во моите уши, младенчето заигра од радост во мојата утроба. 45 И блажена е таа што поверува, зашто ќе се исполни она што ѝ беше кажано од Господа. 46 А Марија рече: „Мојата душа го велича Господа, 47 И мојот дух се зарадува во Бога, мојот Спасител. 48 Зашто погледна на скржавоста на Својата слугинка; зашто, ете, отсега сите поколенија ќе ме нарекуваат блажен. 49 Зашто Силниот ми направи големи дела; и свето е Неговото име. 50 И Неговата милост е врз оние што се бојат од Него од колено на колено. 51 Тој покажа сила со раката Своја; ги растури гордите во нивните мисли на срцата. 52 Ги симна силните од нивните места, а ги возвиши смирените. 53Ги насити гладните со добри работи, а богатите ги отпушти празни. 54 Му помогна на Својот слуга Израел, сеќавајќи се на Својата милост; 55 како што им рече на нашите татковци, на Авраам и на неговото потомство, засекогаш. 56 И Марија остана кај неа околу три месеци, а потоа се врати во својот дом. 57 На Елисавета ѝ дојде времето да се породи, и таа роди син. 58 И нејзините соседи и роднини слушнаа како Господ ѝ покажа голема милост, и се радуваа со неа. 59 И се случи, на осмиот ден дојдоа да го обрежат детето; и го нарекоа Захарија, по името на неговиот татко. 60 А мајка му одговори и рече: „Не така, туку ќе се нарече Јован.“ 61 А тие ѝ рекоа: „Никој од твојот род не се вика со тоа име.“ 62 И му дадоа знаци на татко му како сака да го повикаат. 63 А тој побара штица за пишување и напиша: „Јован му е името!“ И сите се восхитија. 64 И веднаш му се отвори устата, му се одврза јазикот, и тој проговори и Го славеше Бога. 65 И страв ги обзеде сите што живееја околу нив; и сите овие зборови се разгласија по целата планинска област Јудеја. 66 И сите што ги чуја, ги положија во своите срца, велејќи: „Какво ќе биде ова дете?“ И раката Господова беше со него. 67 А татко му Захарија се исполни со Светиот Дух и пророкуваше, велејќи: 68 Благословен да е Господ, Бог Израилев, зашто го посети и го избави Својот народ, 69 И ни подигна рог на спасението во домот на Својот слуга Давид; 70 како што зборуваше преку устата на Своите свети пророци, кои беа од почетокот на светот: 71 за да се спасиме од непријателите наши и од раката на сите што нè мразат; 72 за да ја исполни милоста што им ја вети на нашите татковци и да се сети на Неговиот свет завет; 73 Заклетвата со која му се заколна на нашиот татко Авраам, 74 За да ни даде, избавени од рацете на нашите непријатели, да Му служиме без страв, 75 Во светост и праведност пред Него, во сите денови од нашиот живот. 76 А ти, дете, ќе се наречеш пророк на Севишниот, зашто ќе одиш пред лицето Господово за да ги подготвиш Неговите патишта; 77 за да му даде на Неговиот народ познание за спасението преку простување на нивните гревови, 78 Преку нежната милост на нашиот Бог, преку која нè посети зората од висините, 79 за да им даде светлина на оние што седат во темнина и во смртна сенка, да ги упати нозете наши по патот на мирот. 80 А детето растеше и крепнеше со духот, и беше во пустините до денот кога се јави пред Израел.
9