Првата книга на Хермасовиот пастир, која се нарекува Неговите виденија ВИЗИЈА 1 1 Оној што ме одгледа, продаде една млада девојка во Рим; кога ја видов многу години подоцна, се сетив на неа и почнав да ја сакам како сестра. Некое време подоцна, ја видов како се мие во реката Тибер; и ја испружив раката кон неа и ја изведов од реката. 2 И кога ја видов, си помислив во себе: „Колку би бил среќен ако имам таква жена, и за убавина и за манири“. Ова си помислив во себе; ниту пак повеќе помислив. Но, не долго потоа, додека одев и размислував за овие мисли, почнав да го почитувам ова Божјо создание, си помислив; колку беше благородна и убава. 3 И откако малку одев, заспав. И духот ме зграпчи и ме однесе низ едно место кон десната страна, низ кое никој не можеше да помине. Тоа беше место меѓу карпи, многу стрмно и непроодно за вода. 4 Кога поминав покрај ова место, стигнав до една рамнина; и таму паѓајќи на колена, почнав да му се молам на Господа и да ги исповедам своите гревови. 5 И додека се молев, се отвори небото и ја видов жената што ја посакував, како ме поздравува од небото и вели: „Ермас, поздрави се!“ А јас, гледајќи ја, одговорив: „Госпоѓо, што правиш тука?“ Таа ми одговори: „Се воздигнав овде за да те обвинам за грев пред Господа.“ 6 Госпоѓо, реков, ќе ме убедиш ли? Не, рече таа, но послушај ги зборовите што ќе ти ги кажам. Бог, Кој живее на небото и од ништо создал сè и ги умножил заради Својата света црква, се лути на тебе затоа што ми згреши. 7 А јас, одговарајќи ѝ, ѝ реков: „Госпоѓо, ако сум ти згрешил, кажи ми каде, или на кое место, или кога ти реков непристоен или нечесен збор?“
8 Не те ли сметав секогаш за дама? Не те ли почитував секогаш како сестра? Зошто тогаш замислуваш вакви злобни работи против мене? 9 Потоа таа, насмевнувајќи ми се, рече: желба за злоба се родила во твоето срце. Не ти се чини ли дека е лошо праведен човек да има лоша желба во неговото срце? 10 Навистина е грев, и тоа многу голем, за таков човек; зашто праведниот човек мисли она што е праведно. И додека го прави тоа и оди праведно, ќе го има Господ на небото наклонет кон него во сите негови работи. 11 Но, оние што мислат зло во своите срца, тие земаат смрт и ропство; а особено оние што го сакаат овој свет и се фалат со своето богатство, а не ги ценат добрите работи што доаѓаат; нивните души талкаат горе-долу и не знаат каде да се утврдат. 12 А ова е случајот со оние што се двоумни, кои не се надеваат на Господа и го презираат и го занемаруваат сопствениот живот. 13. Но ти моли Му се на Господа, и Тој ќе ги исцели твоите гревови, гревовите на целиот твој дом и на сите Негови светии. 14 Штом ги изговори овие зборови, небесата се затворија, а јас останав целосно проголтан од тага и страв; и си реков во себе: „Ако ова ми се припишува за грев, како можам да се спасам?“ 15 Или како ќе можам некогаш да го молам Господа за моите многубројни и големи гревови? Со какви зборови да Го молам да ми биде милостив? 16 Додека размислував за овие работи и размислував во себе за нив, ете, пред мене беше поставен стол од најбела волна, светла како снег. 17 И дојде една старица во светла облека, држејќи книга во раката, седеше сама и ме поздрави, велејќи: „Ермас, поздрави!“ А јас, исполнета со тага и плачејќи, одговорив: „Радувај се, госпоѓо!“ 18 И таа ми рече: „Зошто си тажен, Ерме, кој беше трпелив, скромен и секогаш весел?“ Јас одговорив и ѝ реков: „Госпоѓо, ми нанесе срам една чесна жена, која ми кажува дека сум згрешил против неа.“ 19 Таа одговори: „Далеку од тоа слугинка Божја! Но, можеби нејзината желба се појавила во твоето срце. Зашто таквата мисла ги прави Божјите слуги виновни за грев.“
Првата книга на пастирот на Хермас - Визии
20 Таква одвратна мисла не треба да има кај Божјиот слуга; ниту пак оној што е одобрен од Духот треба да посакува зло; а особено Ермас, кој се воздржува од сите зли похоти и е полн со сета едноставност и голема невиност. 21. Сепак, Господ не се лути толку на тебе заради тебе самиот, колку поради твојот дом, кој направи зло против Господа и против своите родители. 22. И затоа што од љубов кон синовите твои не го опоменуваше својот дом, туку им дозволуваше да живеат злобно; затоа Господ се лути на тебе, но ќе ги излечи сите зла што се прават во твојот дом, зашто преку нивните гревови и беззаконија, ти си целосно проголтан од световни работи. 23 А сега милоста Божја се смилува на тебе и на твојот дом и многу те утеши. Само ти не талкај, туку биди мирен и утеши го својот дом. 24 Како што работникот ја носи својата работа, му ја нуди на кого сака, така и ти, поучувајќи секој ден што е само отсечено, ќе биде голем грев. Затоа не престанувај да ги опоменуваш своите синови, зашто Господ знае дека ќе се покаат со сето свое срце и ќе бидат запишани во книгата на животот. 25 И кога го кажа ова, ми додаде: „Сакаш ли да ме чуеш како читам?“ — Јас ѝ одговорив: „Госпоѓо, ќе ме чујам.“ 26 „Слушајте тогаш“, рече таа; и отворајќи ја книгата, таа прочита, славно, восхитувачки и чудесно, такви работи што не можев да ги запомнам. Зашто тоа беа ужасни зборови, какви што никој човек не можеше да поднесе. 27 Сепак, ги запомнив нејзините последни зборови; бидејќи беа малкумина и многу корисни за нас. 28 Ете го моќниот Господ, Кој со својата невидлива сила и со својата извонредна мудрост го создаде светот, и со својот славен совет го разубави своето создание, и со словото на својата сила го утврди небото, и ја основа земјата врз водите; и со оваа моќна добродетел ја воспостави својата Света Црква, која ја благослови. 29 Ете, тој ќе ги отстрани небесата, и планините, ридовите и морињата; и сè ќе им биде јасно на неговите избраници; за да им го исполни ветувањето што го ветил, со голема чест и радост; ако е така, тие ќе ги држат Божјите заповеди, кои ги примиле со голема вера. 30 И кога заврши со читањето, стана од столот; и ете, дојдоа четири млади мажи и го однесоа столот кон исток. 31 И ме повика кај себе, ме допре до градите и ми рече: „Дали ти се допадна моето читање?“ Јас одговорив: „Госпоѓо, овие последни работи ми се допаднаа; но она што се случи претходно беше строго и тешко. 32 Таа ми рече: „Овие последни работи се за праведните, а претходните за бунтовниците и незнабошците.“ 33 И додека таа разговараше со мене, се појавија двајца мажи, ја зедоа на рамената и отидоа кон исток, каде што беше столот. 34 И таа си замина весело; и додека одеше, ми рече: „Ермес, биди расположен.“
ВИЗИЈА 2 1 Додека бев на пат кон Кума, отприлика во исто време како и претходната година, почнав да се сеќавам на видението што го имав претходно. И повторно духот ме однесе и ме одведе на истото место каде што бев претходната година. 2 И кога стигнав на тоа место, паднав на колена и почнав да му се молам на Господа и да го славам Неговото име, дека ме сметал за достоен и дека ми ги открил моите поранешни гревови. 3 И кога станав од молитва, ете, ја видов спроти мене старицата што ја гледав минатата година, како оди и чита во некоја книга. 4 А таа ми рече: „Можеш ли да им ги кажеш овие работи на Божјите избраници?“ Јас ѝ одговорив и реков: „Госпоѓо, не можам да запомнам толку многу работи, туку дај ми ја книгата и ќе ги запишам.“ 5 Земи го, вели таа, и погрижи се да ми го вратиш. 6 Штом го добив, отидов настрана на едно место од полето и ги препишав сите букви, бидејќи не најдов ниту еден слоган. 7 И штом завршив со она што беше напишано во книгата, книгата одеднаш ми се оттргна од рака, но не од кого не видов. 8 По петнаесет дена, откако постев и го молев Господ со сета ревност, ми беше откриено знаењето за списите. Сега, списите беа вакви: 9 Твоето потомство, о Ермес, згреши против Господа и ги предаде своите родители преку нивната голема злоба. И тие беа наречени предавници на своите родители и продолжија со својата предавство. 10 А сега тие додадоа и разврат кон другите свои гревови и нечистотиите на својата беззаконие: така ја исполнија мерата на своите беззаконија. Но ти ги караш своите синови со сите овие зборови, и твојата жена, која ќе ти биде сестра, и нека научи да го воздржува својот јазик, со кој клевети. 11 И кога ќе ги чуе овие работи, ќе се воздржи и ќе добие милост. 12. И тие ќе бидат поучени, кога ќе ги прекориш со овие зборови, што Господ заповеда да ти бидат откриени. 13 Тогаш ќе им бидат простени гревовите што ги направиле досега, како и гревовите на сите светци што згрешиле до ден-денес; ако се покаат со сето свое срце и ги отстранат сите сомнежи од своите срца. 14 Зашто Господ се заколна во Својата слава за Своите избраници, откако одреди токму во ова време, дека ако некој згреши дури и сега, нема да биде спасен. 15 Зашто покајанието на праведниците има крај; деновите на покајанието се исполнети за сите светии, а за незнабошците има покајание до последниот ден. 16 Затоа, ќе им кажеш на оние што се над црквата да ги уредат своите патишта во праведност, за целосно да го примат ветувањето со голема слава. 17 Затоа, стојте цврсто вие што работите праведност и продолжете да ја правите, за да биде вашето заминување со светите ангели. 18 Среќни сте вие, сите што ќе го издржат големото искушение што е пред вас, и оние што нема да се одречат од својот живот.
Првата книга на пастирот на Хермас - Визии
19 Зашто Господ се заколна во Својот Син дека секој што ќе се откаже од Својот Син и од Него, плашејќи се од Својот живот, и Тој ќе се откаже од Него во идниот свет. 20 Но оние што никогаш нема да се одречат од Него, Тој ќе им биде благонаклонет, по Својата преголема милост. 21 Но ти, о Ермес, не ги спомнувај злоделата што ги направија твоите синови, ниту ја занемарувај сестра ти, туку внимавај да се покајат од своите поранешни гревови. 22. Зашто тие ќе бидат поучени од оваа наука, ако не се сетиш на она што го направиле злобно. 23 Зашто сеќавањето на злото донесува смрт, а заборавањето на него - вечен живот. 24 Но ти, о, пустиници, си претрпела многу световни маки поради престапите на твојот дом, бидејќи си ги занемарил, како работи што не ти припаѓаат; и си целосно зафатен со твојата голема работа. 25 Сепак, поради оваа причина ќе бидеш спасен, што не си се оддалечил од живиот Бог, и твојата едноставност и единствена воздржаност ќе те зачуваат, ако продолжиш во нив. 26 Да, тие ќе ги спасат сите што прават такви работи и ќе одат во невиност и едноставност. 27 Оние што се од ваков вид ќе победат против секоја безбожност и ќе продолжат до вечен живот. 28 Блажени се сите што творат правда, тие нема да бидат уништени засекогаш. 29 Но ти ќе речеш: „Ете, доаѓа големо искушение!“ Ако ти се чини добро, повторно одречи се од него. 30 Господ е близу до оние што се обраќаат кон Него, како што е напишано во книгата на Хелдам и Модал, кои им пророкуваа на Израелевиот народ во пустината. 31 И уште, браќа, додека спиев, ми откри еден многу убав млад човек, велејќи ми: „Што мислиш за старицата од која ја прими книгата? Која е таа?“ Јас одговорив: Сибила. 32 „Се лажеш“, рече тој, „не е таа.“ Јас одговорив: „Која е таа тогаш, господине?“ Тој ми одговори: „Тоа е Божјата црква.“ 33 И му реков: „Зошто тогаш изгледа стара? Затоа е, рече тој, стара жена, зашто беше прва од целото создание, и светот беше создаден за неа.“ 34 После ова видов видение дома, во мојата куќа, и старицата што ја имав видено претходно, дојде кај мене и ме праша дали сум ја предал нејзината книга на старешините на црквата? А јас одговорив дека сè уште не сум ја предал. 35 Таа одговори: „Добро си направил, зашто имам уште некои зборови да ти кажам. Но, кога ќе ги завршам сите зборови, избраните ќе ги разберат јасно.“ 36 И ќе напишеш две книги, и ќе испратиш една до Климент, а друга до Грапте. Зашто Климент ќе ги испрати во туѓите градови, бидејќи му е дозволено да го стори тоа; но Грапте ќе ги поучи вдовиците и сираците. 37 Но, ќе читаш во овој град со старешините на црквата.
ВИЗИЈА 3 1 Браќа, видението што го видов беше ова. 2 Откако често постев и му се молев на Господа да ми го открие откровението што ми го ветил преку старицата, истата ноќ таа ми се јави и ми рече: 3 Бидејќи толку се мачиш себеси и сакаш да знаеш сè, дојди на полето каде што сакаш, и околу шестиот час ќе ти се појавам и ќе ти покажам што треба да видиш. 4 Ја прашав, велејќи: „Госпоѓо, во кој дел од полето?“ Таа одговори: „Каде што сакаш, само избери добро и осамено место.“ И пред да почнам да зборувам и да ѝ го кажам местото, таа ми рече: „Ќе дојдам каде што сакаш ти.“ 5 Јас, браќа, бев на нива и ги почитував часовите и дојдов на местото каде што ѝ бев одредил да дојде. 6 И видов поставена клупа; тоа беше ленена перница, а врз неа распослана покривка од тенок лен. 7 Кога ги видов овие работи наредени на овој начин и дека нема никој на местото, почнав да се чудам, косата ми се крена на глава и ме обзеде еден вид ужас; зашто бев сам. 8 Но, откако си дојдов на себе и се сетив на славата на Гад, и се охрабрив, паднав на колена и повторно почнав да ги исповедам моите гревови како и порано. 9 И додека го правев ова, старицата дојде таму со шесте млади мажи што ги видов претходно, и застана зад мене додека се молев, и ме слушна како се молам и ги исповедам моите гревови на Господа. 10 И допирајќи ме, таа рече: „Престани да се молиш сега само за своите гревови; моли се и за праведност, за да можеш да примиш дел од неа во твојот дом.“ 11 И ме крена од местото, ме фати за рака и ме одведе до седиштето, па им рече на младите: „Одете и градете!“ 12 Штом си заминаа, а ние останавме сами, таа ми рече: „Седни тука.“ Јас ѝ одговорив: „Госпоѓо, нека седнат први постарите.“ Таа одговори: „Седни како што ти наредувам.“ 13 И кога сакав да седнам од десната страна, таа не ми дозволи, туку ми даде знак со раката да седнам од левата страна. 14 Додека размислував и бев полн со тага, дека таа не ми дозволува да седнам од десната страна, таа ми рече: „Хермес, зошто си тажен?“ 15 Местото што е од десната страна е на нив, оние што веќе го достигнале Бога и страдале заради Неговото име. Но, уште многу ти останува, пред да седнеш со нив, Банат. 16 Но продолжи како што правиш во својата искреност и ќе седиш со нив: како што ќе седат сите други што ги работат своите дела и ќе го носат она што тие го поднеле. 17 Јас ѝ реков: „Госпоѓо, сакам да знам што претрпеа? Слушнете тогаш“, рече таа: „диви ѕверови, бичувања, затвори и крстови заради неговото име“. 18 Затоа десната рака на светоста им припаѓа ним, а и на сите други, кои ќе страдаат за името Божјо, а левата им припаѓа на останатите. 19 Сепак, даровите и ветувањата им припаѓаат и на оние од десната страна и на оние од левата страна;
Првата книга на пастирот на Хермас - Визии
само што седејќи од десната страна, тие имаат извесна слава над другите. 20 Но ти посакуваш да седиш од десната страна со нив, а сепак твоите недостатоци се многубројни. Но, ќе бидеш очистен од твоите недостатоци, како и сите што не се сомневаат ќе бидат исчистени од сите гревови што ги направиле до ден-денес. 21 И кога го кажа ова, сакаше да си оди. 22 Затоа, паѓајќи пред нејзините нозе, почнав да ја молам, заради Господа, да ми го покаже видението што го вети. 23 Потоа таа повторно ме фати за рака, ме крена и ме седна на седиштето од левата страна; и држејќи еден светол стап, ми рече: „Го гледаш ли тоа големо нешто?“ Јас одговорив: „Госпоѓо, не гледам ништо.“ 24 Таа одговори: „Не гледаш ли спроти тебе голема кула, изградена на вода, од светли квадратни камења?“ 25 Зашто кулата ја изградија на квадрат овие шест млади мажи што дојдоа со неа. 26 Но многу илјади други луѓе донесоа камења; некои ги извлекоа од длабочината, други ги носеа од земјата и им ги дадоа на шесте млади мажи. И тие ги зедоа и градеа. 27 Што се однесува до камењата што беа извлечени од длабочината, сите ги ставија во зградата; зашто беа полирани, а нивните квадрати точно одговараа еден на друг, и така едниот беше споен толку многу што немаше простор каде што се спојуваа, толку што целата кула изгледаше како да е изградена од еден камен. 28 Но, што се однесува до другите камења што беа откорнати од земјата, некои од нив ги отфрлија, а други ги вградија во зградата. 29 Што се однесува до оние што беа отфрлени, некои ги исекоа и ги фрлија подалеку од кулата; но многу други од нив лежеа околу кулата, која не ја искористија во градбата. 30 Зашто некои од нив беа груби, други имаа пукнатини во нив, други беа бели и тркалезни, несоодветни за градење на кулата. 31 Но ги видов другите камења фрлени далеку од кулата и паѓаат на патот, а сепак не продолжуваат по патот, туку се тркалаат од патот во пусто место. 32 Други ги видов како паѓаат во огнот и горат; други паѓаа близу до водата, но не можеа да се стркалаат во неа, иако многу сакаа да паднат во водата. 33 И кога ми ги покажа овие работи, сакаше да си оди; но јас ѝ реков: „Госпоѓо, каква ми е ползата да ги гледам овие работи, а да не разбирам што значат?“ 34 Таа ми одговори и ми рече: „Многу си лукава, бидејќи сакаш да ги знаеш работите што се однесуваат на кулата. Да, реков јас, госпоѓо, за да им ги објавам на браќата, и тие да се радуваат, и слушајќи ги овие работи, да го прослават Бога со голема слава.“ 35 Тогаш таа рече: „Многумина ќе ги чујат, и кога ќе ги чујат, едни ќе се радуваат, а други ќе плачат. Но, дури и овие, ако се покаат, ќе се радуваат.“ 36 Затоа, чујте што ќе кажам за параболата за кулата, и после ова немојте повеќе да ме оптоварувате за откровението.
37 Зашто овие откровенија имаат крај, бидејќи се исполнуваат. Но ти не престануваш да посакуваш откровенија, бидејќи си многу итен. 38 Што се однесува до кулата што ја гледаш изградена, тоа сум јас, имено црквата, која ти се јави и сега и порано. Затоа прашај што сакаш за кулата, и јас ќе ти го откријам, за да се радуваш со светиите. 39 Јас ѝ реков: „Госпоѓо, бидејќи еднаш ме сметаше за достоен да го примим од тебе откровението за сите овие работи, објави ми ги.“ 40 Таа ми одговори: „Сè што треба да ти се открие, ќе ти се открие; само срцето твое нека биде со Господа и не се сомневај во она што ќе го видиш.“ 41 Ја прашав: „Госпоѓо, зошто е изградена кулата на вода?“ Таа одговори: „Ти кажав однапред дека беше многу мудра што темелно се распраша за градбата, затоа ќе ја најдеш вистината.“ 42 Затоа, чуј зошто кулата е изградена врз вода: зашто твојот живот е и ќе биде спасен од водата. Зашто е основана со зборот на семоќното и чесно име и е поткрепена од невидливата сила и доблест Божја. 43 Јас, одговарајќи, ѝ реков: „Овие работи се многу восхитувачки; но, госпоѓо, кои се тие шест млади луѓе што градат?“ 44 Тие се, рече таа, ангелите Божји, кои првично беа одредени и на кои Господ им ги предаде сите свои созданија, да ги обликуваат и изградат и да владеат над нив. Зашто преку нив ќе се заврши изградбата на кулата. 45 А кои се другите што им носат камења? 46 Тие се исто така свети ангели Господови; но другите се повозвишени од овие. Затоа, кога ќе се заврши целата градба на кулата, сите ќе гозбаат заедно покрај кулата и ќе го слават Бога, бидејќи градбата на кулата е завршена. 47 Ја прашав, велејќи: „Сакам да знам во каква состојба се камењата и што значат?“ 48 Таа ми одговори и рече: „Дали си подобар од сите други за да ти се открие ова? Зашто други се пред тебе, и подобри од тебе, на кои треба да им се објават овие виденија.“ 49 Сепак, за да се прослави името Божјо, тоа ти е откриено и ќе ти биде откриено, заради оние кои се сомневаат и размислуваат во своите срца дали овие работи се така или не. 50 Кажи им дека сите овие работи се вистинити и дека во нив нема ништо невистинито; туку сите се цврсти и вистински утврдени. 51 Слушнете сега за камењата што се во зградата. 52 Квадратните и белите камења што точно се совпаѓаат во нивните споеви се апостолите, епископите, учителите и свештениците, кои преку милоста Божја дојдоа и управуваа, поучуваа и служеа свето и скромно на избраниците Божји, и на оние што починаа и на оние што сè уште остануваат; и секогаш се согласуваа со нив и имаа мир во себе и се слушаа едни со други. 53 Поради што нивните споеви точно се спојуваат во градењето на кулата. 54 Оние што се извлечени од длабочината и ставени во зградата, и чии споеви се совпаѓаат со другите камења што се веќе изградени, се оние што веќе заспале и страдале заради името Господово.
Првата книга на пастирот на Хермас - Визии
55 А кои се другите камења, госпоѓо, што се извадени од земјата? Би сакал да знам што се тие. 56 Таа одговори: „Оние што лежат на земја и не се полирани, се оние што Бог ги одобрил, зашто одат по законот Господов и ги управуваат своите патишта според Неговите заповеди.“ 57 Оние што се донесени и поставени во градењето на кулата се младите во верата и верните. И тие се опоменати од ангелите да прават добро, бидејќи во нив не се наоѓа беззаконие. 58 Но, кои се оние што ги отфрлија и ги поставија покрај кулата? 59 Тие се оние што згрешиле и се спремни да се покаат; поради што не се отфрлаат далеку од кулата, бидејќи ќе бидат корисни за градбата, ако се покаат. 60 Затоа, оние што треба да се покаат, ако се покаат, ќе станат силни во верата; односно, ако се покаат сега, додека се гради кулата. Зашто ако зградата се заврши, тогаш нема да има место каде што ќе бидат сместени, туку ќе бидат отфрлени; зашто само оној што сега ќе биде надвор во кулата има привилегија. 61 Но, дали би знаеле кои се тие што беа отсечени и фрлени далеку од кулата? Госпоѓо, реков, јас го посакувам тоа. 62 Тие се деца на беззаконието, кои веруваа само во лицемерие, но не отстапија од своите зли патишта; поради оваа причина тие нема да бидат спасени, бидејќи не се од никаква корист во зградата поради своите гревови. 63 Затоа се отсечени и отфрлени далеку, поради гневот Господов, и затоа што го разгневија Него против нив. 64 Што се однесува до големиот број други камења што си ги видел поставени околу кулата, но не се вметнати во зградите, оние што се груби се оние што ја познале вистината, но не останале во неа, ниту се соединиле со светиите, и затоа се некорисни. 65 Оние што имаат пукнатини во себе, се оние што чуваат раздор во своите срца едни против други и не живеат во мир; кои се пријателски расположени кога се присутни со своите браќа, но штом се одвојат еден од друг, нивната злоба сè уште продолжува во нивните срца: тоа се пукнатините што се гледаат во тие камења. 66 Оние што се осакатени и ниски, се оние што навистина поверувале, но сепак се во голема мера полни со злоба: поради оваа причина тие се осакатени, а не здрави. 67 Но, што се белите и тркалезни камења, госпоѓо, и кои не се соодветни за градење на кулата? 68 Таа ми одговори и рече: „До кога ќе бидеш безумен и неразумен, прашувајќи сè, а ништо не разбирајќи?“ 69 Тие се оние што имаат вера, но со тоа го имаат и богатството на овој свет. Затоа, кога ќе се појават неволји, заради нивното богатство и трговија, тие се одрекуваат од Господа. 70 Јас одговорив и реков: „Кога ќе бидат тие полезни за Господа? Кога ќе им се одземе богатството, вели таа, во кое се радуваат, тогаш ќе бидат полезни за Господа за Неговата изградба.“ 71 Зашто како што е тркалезен камен, освен ако не се отсече и малку не се отфрли, неговиот дел не може да се направи квадратен, така и оние што се богати во овој
свет, освен ако нивното богатство не се скрати, не можат да бидат корисни за Господа. 72 Научи го ова од сопствено искуство; кога беше богат, беше непрофитабилен; но сега си профитабилен и достоен за животот што си го водел; зашто и ти некогаш беше еден од тие камења. 73 Што се однесува до останатите камења што ги виде фрлени далеку од кулата, како трчаат по патот и се туркаат од патот во пусти места, тие се оние што навистина поверувале, но поради своето сомневање го напуштиле вистинскиот пат, мислејќи дека можат да најдат подобар. Но, тие талкаат и се несреќни, одејќи по пусти патишта. 74 Потоа, за оние камења што паднаа во оган и беа изгорени, тие се оние што засекогаш се оддалечија од живиот Бог; ниту пак им доаѓа во срцата да се покаат, поради наклонетоста што ја имаат кон своите похоти и злоби што ги прават. 75 А што се останатите што паднаа покрај водата и не можеа да се стркалаат во неа? 76 Тие се оние што го слушнале словото и биле спремни да бидат крстени во името Господово; но, имајќи ја предвид големата светост што ја бара вистината, се повлекле и повторно оделе по своите злобни похоти. 77 Така таа го заврши објаснувањето на кулата. 78. Но јас, бидејќи сè уште бев напорен, ја прашав: „Дали е дозволено покајание за сите оние камења што се фрлени така, а не беа соодветни за градење на кулата, и дали ќе најдат место во оваа кула?“ 79 Тие можат да се покаат, рече таа, но не можат да влезат во оваа кула; туку ќе бидат ставени на многу понизок ранг, и потоа ќе бидат мачени и ќе ги исполнат деновите на своите гревови. 80 И поради оваа причина тие ќе бидат отстранети, бидејќи го примиле словото на праведноста: и тогаш ќе бидат преобратени од своите маки, ако имаат вистинско чувство во своите срца за тоа што направиле погрешно. 81 Но, ако немаат ова чувство во своите срца, нема да бидат спасени поради тврдокорноста на нивните срца. 82. Кога завршив со прашувањето за сите овие работи, таа ми рече: „Сакаш ли да видиш нешто друго?“ И бидејќи сакав да го видам, лицето ми стана многу весело. 83 Затоа, таа ме погледна и малку се насмевна, и ми рече: „Гледаш ли седум жени околу кулата? Госпоѓо, реков, ги гледам.“ 84 Оваа кула, одговори таа, е поткрепена од нив, според заповедта Господова: затоа чујте ги нивните последици. 85 Првата од нив, која цврсто се држи за нејзината рака, се нарекува Вера, преку неа ќе бидат спасени избраните. Следната, која е препашана и изгледа машки, се нарекува Воздржаност: таа е ќерка на Верата. 86 Затоа, секој што ќе ја следи ќе биде среќен во целиот свој живот, бидејќи ќе се воздржува од сите зли дела, верувајќи дека ако се воздржи од секоја похота, ќе биде наследник на вечниот живот. А што се, госпоѓо, реков, другите пет? 87 Тие се, одговори таа, ќерки една на друга. Првата од нив се нарекува Едноставност; следната Невиност;
Првата книга на пастирот на Хермас - Визии
третата Скромност; потоа Дисциплина; а последната од сите е Љубовта. Кога ќе ги исполниш делата на нивната мајка, ќе можеш да правиш сè. 88 Госпоѓо, реков јас, би сакала да знам каква посебна доблест има секоја од нив. 89 Слушајте тогаш, одговори таа; тие имаат еднакви доблести, а нивните доблести се поврзани и се надополнуваат една со друга како што се родени. 90 Од верата произлегува воздржаноста; од воздржаноста, едноставноста; од едноставноста, невиноста; од невиноста, скромноста; од скромноста, дисциплината и милосрдието. Затоа, делата на овие се свети, целомудри и исправни. 91. Кој им служи на овие и се држи цврсто за нивните дела, ќе живее во кулата со светиите Божји. 92 Потоа ја прашав за времињата, дали крајот е сега близу; 93 Но таа извика со силен глас, велејќи: „О, безумен човеку! Зар не ја гледаш кулата како зграда? Кога кулата ќе биде завршена и изградена, таа ќе има крај; и навистина, наскоро ќе биде завршена.“ 94 Но, не ми поставувај повеќе прашања. Она што е кажано може да ти биде доволно тебе и на сите светии за освежување на вашиот дух. Зашто овие работи не ти се откриени само тебе, туку и за да ги објавиш на сите. 95 Затоа, о Хермес, по три дена мора да ги разбереш овие зборови што почнувам да ти ги зборувам, за да можеш да ги зборуваш во ушите на светиите; за кога ќе ги чујат и ќе ги сторат, да бидат исчистени од своите беззаконија, а и ти заедно со нив. 96 Затоа, послушајте ме, о синови мои, ве воспитав во голема едноставност, невиност и скромност заради љубовта Божја, која ви се спушти во праведност, за да бидете осветени и оправдани од секој грев и злоба; но нема да престанете со вашите зли дела. 97. Затоа, послушајте ме сега и имајте мир еден со друг, посетувајте се еден со друг и примајте се еден со друг, и не уживајте само во Божјите созданија. 98 Давајте им слободно на оние што имаат потреба. Зашто некои, преку преголема хранење, добиваат слабост во своето тело и им нанесуваат штета на своите тела; додека месото на другите што немаат храна, венее, бидејќи им треба доволно храна, а телата се трошат. 99 Затоа оваа неумереност е штетна за вас, кои имате, а не им давате на оние што имаат потреба. Подгответе се за судот што ќе дојде врз вас. 100 Вие, кои сте поистакнати, побарајте ги гладните, додека кулата е сè уште недовршена. Зашто кога кулата ќе биде завршена, ќе бидете спремни да правите добро, но нема да најдете место во неа. 101 Затоа, внимавајте, вие што се фалите со вашето богатство, за да не воздивнат оние што се во немаштија, и нивното воздивнување да се искачи до Бога, и вие да бидете затворени со вашите добра надвор од портата на кулата. 102 Ете, сега ве предупредувам вас, кои сте поставени над црквата и ги сакате највисоките места, не бидете како оние што прават зло. 103 И тие навистина го носат својот отров во кутии, но вие го содржите вашиот отров и инфекција во вашите срца, и нема да ги исчистите, и да го измешате вашиот
разум со чисто срце, за да најдете милост кај Големиот Цар. 104 Внимавајте, деца мои, вашите раздори да не ве лишат од вашите животи. Како ќе ги поучувате избраниците Божји, кога самите сакате поправање? Затоа, опоменувајте се еден со друг и бидете во мир меѓу себе, за да можам јас, стоејќи пред вашиот татко, да дадам сметка за вас пред Господа. 105 И кога заврши со разговорот со мене, шесте млади мажи што градеа дојдоа и ја однесоа до кулата; а четворица други седнаа на седиштето на кое седеше, и тие исто така се вратија во кулата. Не им ги видов лицата, бидејќи грбовите им беа свртени кон мене. 106 Додека си заминуваше, ја замолив да ми открие што се однесува на трите форми во кои ми се појави. 107 А таа, одговарајќи ми рече: „За овие работи треба да прашаш уште нешто, за да ти бидат откриени.“ 108 Сега, браќа, во првото видение минатата година, таа ми се јави многу стара, седејќи на стол. 109 Во друга визија, таа навистина имаше младешко лице, но телото и косата ѝ беа стари; но таа разговараше со мене стоејќи и беше повесела отколку првиот пат. 110 Во третото видение, таа беше во сите погледи многу помлада и убава за око; само што имаше коса на стара личност; сепак изгледаше весело и седеше на стол. 111 Затоа бев многу тажен поради овие работи, додека не го разбрав видението. 112 Затоа ја видов истата старица во ноќно видение како ми вели: „Секоја молитва бара смирение. Затоа, пости и ќе научиш од Господа што бараш. Затоа постев еден ден.“ 113 Истата ноќ ми се појави еден млад човек и ми рече: „Зошто толку често посакуваш откровенија во твоите молитви? Внимавај да не го повредиш телото, барајќи многу работи. Нека ти бидат доволни овие откровенија.“ 114 Можеш ли да видиш позначајни Откровенија од оние што веќе си ги примил? 115 Му одговорив и му реков: „Господине, само едно прашувам поради трите фигури на старицата што ми се појавија, за да биде Откровението целосно.“ 116 Тој ми одговори: „Не си без разум, туку твоите сомнежи те прават таков, бидејќи немаш срце кон Господа.“ 117 Јас одговорив и реков: „Но, овие работи ќе ги научиме подетално од тебе.“ 118 Слушнете тогаш, вели тој, за бројките за кои прашувате. 119 И прво, во првото видение, таа ти се јави во облик на старица што седи на стол, бидејќи твојот стар дух беше распаднат и без сила, поради твоите слабости и сомнежот на твоето срце. 120 Зашто како што старите немаат надеж дека ќе се обноват, ниту очекуваат ништо друго освен своето заминување, така и вие, ослабени од вашите световни работи, се предадовте на мрзеливост и не ја отфрлате грижата за себе на Господа: и вашето чувство беше збунето, и вие стареете во вашата тага. 121 Но, господине, би сакал да знам зошто седеше на стол?
Првата книга на пастирот на Хермас - Визии
122 Тој одговори, бидејќи секој што е слаб седи на стол поради својата слабост, за да може неговата слабост да се поткрепи. Затоа, еве ја сликата од првото видение. 123 Во второто видение ја виде како стои, со младешко лице и повесело од претходното; но телото и косата ѝ беа стари. Слушнете, рече тој, и оваа парабола. 124 Кога некој ќе остари, тој очајува од себе поради својата слабост и сиромаштија и не очекува ништо друго освен последниот ден од својот живот. 125 Но одеднаш му останува наследство, и тој слуша за тоа, станува; и откако се развесели, облекува нова сила. И сега веќе не седи, туку стои, и е ослободен од својата поранешна тага; и не седи, туку се однесува храбро. 126 Така вие, откако го слушнавте Откровението што ви го откри Бог, бидејќи Бог се сожали на вас и го обнови вашиот дух, ги оставивте настрана вашите слабости и ви дојде сила, и вие се зацврстивте во верата; и Бог, гледајќи ја вашата сила, се зарадува. 127. Затоа ви ја покажа градбата на кулата, а ќе ви покаже и други работи, ако имате мир со сето ваше срце еден со друг. 128 Но во третото видение ја виде уште помлада, убава и весела, и со спокоен израз на лицето. 129 Зашто како да му дојде некоја тажна добра вест, тој веднаш ја заборава својата тага и не обрнува внимание на ништо друго освен на добрата вест што ја чул; а за другото се утешува, а духот му се обновува преку радоста што ја примил: така и вие се освеживте во вашиот дух гледајќи ги овие добри работи. 130 И тоа што ја виде како седи на клупа, означува силна положба; бидејќи клупата има четири нозе и цврсто стои. И дури и самиот свет е поткрепен од четирите елементи. 131 Затоа, оние што совршено се каат, ќе бидат млади; и оние што се одвраќаат од своите гревови со сето свое срце, ќе бидат утврдени. 132 И сега кога го имате Откровението целосно, не барајте повеќе да ви биде откриено нешто дополнително. 133 Но, ако нешто треба да се открие, ќе ви биде објавено. ВИЗИЈА 4 1 Браќа, видов видение дваесет дена по првото видение; претставување на неволјата што е пред нас. Одев по пат на полето. 2 А од јавниот пат до местото каде што отидов е околу десет стадиуми; тоа е пат кој е многу малку посетен. 3 И додека одев сам, го молев Господа да ги потврди Откровенијата што ми ги покажа преку својата света Црква: 4 И ќе им даде покајание на сите Свои слуги кои беа навредени, за да се прослави Неговото големо и чесно име, и затоа што ме сметаше за достоен да им ги покажам Своите чудеса, и за да го почитувам и да му се заблагодарам. 5 И ете, некако како глас ми одговори: „Не се сомневај, Ермес!“ Затоа почнав да размислувам и да си велам во себе: зошто да се сомневам, кога така сум определен од Господ и видов толку славни работи?
6 Бев отишол само малку подалеку, браќа, кога ете видов прашина како се крева до небото. Почнав да си велам во себе: „Дали доаѓа стадо добиток што крева таква прашина?“ 7 Беше оддалечено околу една стадиола од мене. И ете, видов како прашината се крева сè повеќе и повеќе, толку многу што почнав да се сомневам дека во тоа има нешто необично. 8 И сонцето малку светна, и ете, видов голем ѕвер, како кит; и од устата му излегуваа огнени скакулци. Висината на ѕверот беше околу сто стапки, а главата му беше како голем земјен сад. 9 Почнав да плачам и да му се молам на Господа да ме избави од тоа. Тогаш се сетив на зборот што го слушнав: Не се сомневај, Ермес. 10 Затоа, браќа, облекувајќи се во божествена вера и сеќавајќи се на оној што ме научи на големи нешта, се предадов себеси телесно на ѕверот. 11 А ѕверот се појави на таков начин, како да можеше веднаш да проголта цел град. 12 Се приближив до него, и ѕверот ја истегна целата своја маса на земјата и не вадеше ништо освен јазикот, ниту се помрдна додека не поминав покрај него. 13 А ѕверот имаше четири бои на главата: прво црна, потоа црвена и крвава боја, потоа златна, а потоа бела. 14 Откако поминав покрај него и се оддалечив околу триесет стапки, ете, ме сретна една девица, убаво украсена како штотуку да излегла од својата венчаница, целата во бело, со бели чевли и превез на лицето, покриена со сјајна коса. 15 Сега знаев од моите поранешни виденија дека тоа е црквата, и тогаш станав уште повесел. Таа ме поздрави велејќи: „Здраво, Човеку!“ Јас ѝ возвратив поздрав велејќи: „Госпоѓо, здравје!“ 16 Таа ми одговори и рече: „Зар ништо не те сретна, човече?“ Јас одговорив: „Госпоѓо, ме сретна таков ѕвер, кој изгледаше способен да проголта цел народ; но со силата Божја и преку Неговата единствена милост, го избегнав. 17 Добро се спаси, рече таа, зашто целата своја грижа ја фрли на Бога и му го отвори срцето, верувајќи дека не можеш да бидеш безбеден од никој друг освен од Неговото големо и чесно име. 18 Затоа Господ го испрати Својот ангел, кој е над ѕверот, чие име е Хегрин, и му ја затвори устата, за да не те проголта. Ти избегна големо искушение преку твојата вера и затоа што не се посомнева за толку страшен ѕвер. 19 Затоа, оди и раскажи им на избраниците Божји за големите дела што ги направил за тебе. И ќе им кажеш дека ова ѕверче е симбол на искушението што доаѓа. 20 Ако, пак, сте се подготвиле, можете да го избегнете тоа, ако вашето срце е чисто и без дамка; и ако му служите на Бога во сите ваши преостанати денови без жалба. 21 Фрлете ги сите ваши грижи на Господа, и Тој ќе ги управува. Верувајте во Бога, вие сомнителни, зашто Тој може сè; Тој може и да го одврати својот гнев од вас и да ви испрати помош и сигурност. 22 Тешко на оние што се сомневаат, на оние што ќе ги чујат овие зборови и ќе ги презираат: подобро ќе им беше да не се беа родиле.
Првата книга на пастирот на Хермас - Визии
23 Потоа ја прашав за четирите бои што ги имаше ѕверот на главата. Но, таа ми одговори велејќи: „Повторно си љубопитна што прашуваш за овие работи.“ Но, јас ѝ реков: „Госпоѓо, покажи ми што се тие.“ 24 Слушај, рече таа; црната боја што ја виде го означува светот во кој живееш. Огнената и крвава боја означува дека ова време мора да биде уништено со оган и крв. 25 Златниот дел сте вие, кои се извлекле од него. Зашто како што златото се испитува со оган и станува корисно, така сте искушани и вие кои живеете меѓу луѓето од овој свет. 26 Затоа, оние што ќе издржат до крај и ќе бидат испитани од нив, ќе бидат прочистени. И како што златото, преку ова искушение, се чисти и ја губи својата згура, така и вие ќе ги отфрлите сите таги и проблеми и ќе бидете чисти за изградба на кулата. 27 Но, белата боја го означува времето на идниот свет, во кој ќе живеат избраните Божји: бидејќи избраните Божји ќе бидат чисти и без дамка до вечниот живот. 28 Затоа, не престанувај да ги зборуваш овие работи пред ушите на светиите. Еве го ова за вас примерот на големата неволја што доаѓа; која, ако сакате, нема да ви биде ништо. Затоа, имајте го на ум она што ви го кажав. 29 Откако толку многу зборуваше, си отиде; но не видов каде оди. Но одеднаш слушнав шум и се свртев назад, исплашен, зашто мислев дека ѕверот доаѓа кон мене.