Евреите ПОГЛАВЈЕ 1 1 Бог, Кој во различни времиња и на различни начини им зборуваше во минатото со отците преку пророците 2 Во овие последни денови ни зборуваше преку својот Син, Кого го постави за наследник на сè, преку кого ги создаде и световите; 3 Кој, како сјај на неговата слава и изразен лик на својата личност, и поддржувајќи сè со словото на својата сила, кога сам ги очисти нашите гревови, седна од десната страна на Величеството високо; 4 Направен е толку многу подобар од ангелите, што со наследство доби поубаво име од нив. 5 Зашто, на кој од ангелите му рече некогаш: „Ти си мој Син, денес ли те родив? И пак, јас ќе му бидам Татко, а тој ќе ми биде Син? 6 И пак, кога ќе го внесе првородениот во светот, вели: „И сите ангели Божји нека му се поклонуваат. 7 А за ангелите вели: „Кој ги прави своите ангели духови, а слугите свои во огнен пламен. 8 А на Синот му рече: „Твојот престол, Боже, е во вечни векови; 9 Ти ја сакаше праведноста и го мразеше беззаконието; затоа Бог, твојот Бог, те помаза со масло на веселбата над твоите ближни. 10 И Ти, Господи, во почетокот ги постави темелите на земјата; а небесата се делата на твоите раце. 11 Ќе загинат; но ти остануваш; и сите ќе остареат како облека; 12 И како облека ќе ги свиткаш и ќе се сменат; но ти си ист, и твоите години нема да исчезнат. 13 А на кој од ангелите му рече кога и да е: „Седни од мојата десна страна, додека не ги ставам твоите непријатели под подножје на нозете? 14 Зар не сите тие службени духови, испратени да им служат на оние кои ќе бидат наследници на спасението? ПОГЛАВЈЕ 2 1 Затоа, ние треба да внимаваме на работите што сме ги слушнале, за да не ги оставиме во ниту еден момент да се лизне. 2 Зашто, ако словото кажано од ангелите беше цврсто, и секој престап и непослушност добија праведна награда; 3 Како ќе избегаме, ако го занемариме толку големото спасение; што најпрво почна да се зборува од Господа и ни беше потврдено од оние што Го слушаа; 4 И Бог сведочи за нив, и со знаци и чудеса, и со различни чуда и дарови на Светиот Дух, според Неговата волја? 5 Зашто на ангелите не им го потчини идниот свет, за кој зборуваме. 6 Но, еден на едно место сведочеше, велејќи: „Што е човекот, па се сеќаваш на него? или син човечки, да го посетиш? 7 Ти го направи малку понизок од ангелите; ти го круниса со слава и чест и го постави над делата на твоите раце.
8 Ти стави сè под неговите нозе. Зашто, со тоа што ги стави сè под Него, не остави ништо што не му е потчинето. Но, сега гледаме дека сè уште не е ставено под него. 9 Но, го гледаме Исуса, кој беше понизок од ангелите поради страдањата на смртта, крунисан со слава и чест; дека тој по милоста Божја да вкуси смрт за секој човек. 10 Зашто, на него, за кого е сè, и преку кого е сè, му припадна на славата на многу синови, да го направи началникот на нивното спасение совршен преку страдањата. 11 Зашто и оној што осветува и оние што се осветуваат се сите од едно; затоа не се срами да ги нарече браќа; 12 велејќи: „Ќе им го објавам твоето име на браќата мои, среде црквата ќе ти пеам пофалба. 13 И пак, ќе ја полагам мојата доверба во него. И повторно: Еве јас и децата што ми ги даде Бог. 14 Затоа што децата се соучесници од месо и крв, така и тој учествуваше во тоа; за преку смртта да го уништи оној кој ја има моќта на смртта, односно ѓаволот; 15И избави ги оние кои преку страв од смртта цел живот беа под ропство. 16 Зашто, навистина, тој не ја зеде на себе ангелската природа; но тој го зеде врз себе семето Авраамово. 17 Затоа, во сè требаше да биде сличен на своите браќа, за да може да биде милостив и верен првосвештеник во работите што се однесуваат на Бога, за да се помири за гревовите на народот. 18 Зашто, со тоа што тој самиот претрпе под искушение, може да им помага на оние што се искушани. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Затоа, свети браќа, учесници во небесниот повик, размислете за апостолот и Првосвештеникот на нашата професија, Христос Исус; 2 Кој му беше верен на оној што го постави, како што и Мојсеј беше верен во сиот свој дом. 3 Зашто овој човек беше прогласен за достоен за поголема слава од Мојсеј, бидејќи тој што ја изгради куќата има поголема чест од куќата. 4 Зашто секоја куќа ја гради некој човек; но оној што изградил сè е Бог. 5 А Мојсеј навистина беше верен во сиот свој дом, како слуга, како сведоштво за она што требаше да се зборува потоа; 6 А Христос како син над својот дом; чија куќа сме ние, ако цврсто ја држиме довербата и радоста на надежта до крај. 7 Затоа (како што вели Светиот Дух: „Денес, ако го слушате неговиот глас, 8 Не стврднувајте ги вашите срца, како во вознемиреност, во денот на искушение во пустината; 9 Кога вашите татковци ме искушуваа, ме испитуваа и ги видоа моите дела четириесет години. 10 Затоа се нажалив на таа генерација и реков: „Тие секогаш грешат во своето срце; и не ги познаваат моите патишта. 11 Така се заколнав во својот гнев: нема да влезат во мојот одмор.)
Евреите
12 Внимавајте, браќа, да не се појави во некој од вас злобно срце на неверување, во заминувањето од живиот Бог. 13 Но, поттикнувајте се еден со друг секој ден, додека тоа се нарекува денес; некој од вас да не се закорават преку измамата на гревот. 14 Зашто, ние станавме Христови соучесници, ако го држиме почетокот на нашата доверба цврсто до крајот; 15 Додека се вели: „Денес, ако го чуете неговиот глас, не стврднувајте ги вашите срца, како во вознемиреност. 16 Зашто некои, штом слушнаа, се вознемируваа, но не сите што излегоа од Египет преку Мојсеј. 17 Но со кого тагуваше четириесет години? не беше ли со оние што згрешија, чии трупови паднаа во пустината? 18 А кому му се заколна дека нема да влезат во неговата починка, освен на оние што не веруваат? 19 Така, гледаме дека не можеа да влезат поради неверување. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа, да се плашиме, да не ни се остави ветување за влегување во неговиот одмор, некој од вас да не изгледа како да нема. 2 Зашто и нам ни беше проповедано Евангелието, како и ним; 3 Зашто, ние, кои поверувавме, влегуваме во одмор, како што рече: „Како што се заколнав во гневот Мој, ако влезат во Мојот одмор, иако делата беа завршени од создавањето на светот. 4 Зашто тој зборуваше на одредено место во седмиот ден на вака: и Бог се одмори седмиот ден од сите негови дела. 5 И пак на ова место, ако влезат во мојот одмор. 6 Затоа, останува дека некои мора да влезат во неа, а оние на кои им беше прво проповедано не влегоа поради неверување. 7 Повторно, тој ограничува одреден ден, велејќи во Давид: Денес, по толку долго време; како што е речено: Денес, ако го слушате неговиот глас, не стврднувајте ги вашите срца. 8 Зашто, ако Исус им дадеше одмор, тогаш немаше да зборува за друг ден. 9 Затоа, останува одмор за Божјиот народ. 10 Зашто, кој влезе во неговата починка, тој исто така се откажа од своите дела, како што направи Бог од неговите. 11 Затоа, да се потрудиме да влеземе во таа починка, за некој да не падне по истиот пример на неверување. 12 Зашто словото Божјо е брзо и моќно и поостро од секој меч со две острици, пробива дури до разделување на душата и духот, и на зглобовите и на сржта, и ги распознава мислите и намерите на срцето. 13 Ниту има суштество што не се гледа пред Него, туку сè е голо и отворено пред очите на Оној со кого треба да правиме. 14 Затоа, бидејќи имаме голем првосвештеник, пренесен на небесата, Исус, Синот Божји, цврсто да се држиме за нашата професија.
15 Зашто немаме првосвештеник кој не може да го допре чувството на нашите немоќ; но во сите точки беше искушуван како нас, но без грев. 16 Затоа, храбро да дојдеме до престолот на благодатта, за да добиеме милост и да најдеме благодат да помогнеме во време на потреба. ПОГЛАВЈЕ 5 1 Зашто, секој првосвештеник земен од луѓето е ракоположен за луѓето во работите што се однесуваат на Бога, за да може да принесува и дарови и жртви за гревови. 2 Кој може да има сожалување на неуките и на оние што се на пат; зашто и тој самиот е опкружен со немоќ. 3 И поради тоа тој треба, како за народот, така и за себе, да принесува за гревовите. 4 И никој не ја зема за себе оваа чест, освен оној што е повикан од Бога, како што беше Арон. 5 Така и Христос не се прослави себеси за да биде првосвештеник; но тој што му рече: „Ти си мој Син, денес те родив“. 6 Како што рече и на друго место: Ти си свештеник засекогаш по редот на Мелхиседек. 7 Кој во деновите на своето тело, кога му принесуваше молитви и молби со силен плач и солзи на оној што можеше да го спаси од смртта, и беше чуен поради тоа што се плашеше; 8. 9 И откако стана совршен, тој стана автор на вечното спасение на сите што му се покоруваат; 10 Повикан од Бога првосвештеник по редот на Мелхиседек. 11 За кои имаме многу работи да кажеме, а тешко да се изговориме, бидејќи не слушате. 12 Зашто, кога треба да бидете учители, треба повторно да ве научи кои се првите начела на Божјите пророштва; и стануваат такви на кои им треба млеко, а не од јако месо. 13 Зашто, секој што користи млеко е невешт во словото на праведноста, зашто е бебе. 14 Но, јакото месо им припаѓа на полнолетните, дури и на оние кои поради употребата ги вежбаат своите сетила да препознаваат добро и зло. ПОГЛАВЈЕ 6 1 Затоа оставајќи ги начелата на Христовото учење, да продолжиме кон совршенство; не поставувајќи повторно основа на покајание од мртви дела и на верба во Бога, 2 За учењето за крштевањето и за полагањето раце и за воскресението на мртвите и за вечниот суд. 3 И тоа ќе го направиме, ако дозволи Бог. 4 Зашто тоа е невозможно за оние кои некогаш се просветлиле и го вкусиле небесниот дар и станале соучесници на Светиот Дух, 5 И го вкусивте доброто Божјо слово и силите на идниот свет, 6 Ако отпаднат, да ги обноват повторно на покајание; гледајќи дека повторно го распнаа Синот Божји пред себе и го посрамија.
Евреите
7 Зашто земјата, која пие од дождот што често доаѓа на неа, и раѓа тревки што им одговараат на оние што ја облекуваат, добива благослов од Бога. 8 Но, она што носи трње и трње е отфрлено и блиску до проклетство; чиј крај треба да се запали. 9 Но, возљубени, ние сме убедени во подобри работи за вас и во работи што го придружуваат спасението, иако ние така зборуваме. 10 Зашто Бог не е неправеден да го заборави вашето дело и трудот на љубовта, што сте ги покажале во Неговото име, со тоа што им служевте на светиите и им служите. 11 И ние сакаме секој од вас да ја покаже истата трудољубивост до целосна сигурност на надежта до крај: 12 Да не бидете мрзливи, туку следбеници на оние кои преку вера и трпение ги наследуваат ветувањата. 13 Зашто, кога Бог му вети на Авраам, бидејќи не можеше да се заколне во ништо поголемо, тој се заколна во себе, 14 велејќи: „Навистина ќе те благословувам, и ќе те умножам, ќе те умножам. 15 И така, откако трпеливо издржа, го доби ветувањето. 16 Зашто, луѓето навистина се колнат во поголемото, и заклетвата за потврда е за нив крај на сите расправии. 17 При што Бог, сакајќи пообилно да им ја покаже на наследниците на ветувањето за непроменливоста на својот совет, го потврди со заклетва: 18 Дека со две непроменливи работи, во кои не можеше Бог да лаже, да имаме силна утеха, кои побегнавме во засолниште за да ја држат надежта поставена пред нас: 19 Која надеж ја имаме како сидро на душата, сигурна и цврста, и која влегува во онаа внатре во превезот; 20 Таму каде што ни е претходник, влезе, дури и Исус, по наредбата на Мелхиседек, направи првосвештеник засекогаш. ПОГЛАВЈЕ 7 1 Зашто овој Мелхиседек, царот на Салем, свештеник на Севишниот Бог, кој се сретна со Авраам кога се враќаше од колењето на царевите и го благослови; 2 Кому и Авраам му даде десетина од сè; најпрвин по толкување Цар на правдата, а потоа и Салимски Цар, што е Цар на мирот; 3 Без татко, без мајка, без потекло, без почеток на денови, ниту крај на животот; туку станаа слични на Синот Божји; постојано престојува свештеник. 4 Сега размислете колку голем бил овој човек, на кого дури и патријархот Авраам му ја даде десеттата од пленот. 5 И навистина, оние што се од синовите на Леви, кои ја примаат функцијата на свештенството, имаат заповед да земат десеток од народот според законот, односно од нивните браќа, иако тие доаѓаат од половината на Авраам. : 6 Но, оној чие потекло не се смета од нив, прими десеток од Авраам и го благослови оној што ги имаше ветувањата. 7 И без секаква противречност, толку помалку е благословено од подоброто.
8 И тука луѓето што умираат добиваат десеток; но таму ги прима, за кои се сведочи дека живее. 9 И како што можам да кажам, и Леви, кој прима десеток, плати десеток во Авраам. 10 Зашто тој уште беше во половината на својот татко, кога го сретна Мелхиседек. 11 Затоа, ако совршенството беше левитското свештенство, (зашто под него народот го прими законот), каква потреба беше дополнително да се крене друг свештеник по редот на Мелхиседек, а не да биде повикан по редот на Арон? 12 За да се менува свештенството, неопходно е да се промени и законот. 13 Зашто, оној за кого се зборува ова, припаѓа на друго племе, од кое никој не присуствуваше на олтарот. 14 Очигледно е дека нашиот Господ изникнал од Јуда; за кое племе Мојсеј не зборуваше ништо за свештенството. 15 А тоа е уште поочигледно: зашто по примерот на Мелхиседек стана друг свештеник, 16 Кој е создаден, не според законот на телесна заповед, туку според силата на бескрајниот живот. 17 Зашто тој сведочи: Ти си свештеник засекогаш според редот на Мелхиседек. 18 Зашто, навистина постои поништување на заповедта што се случува претходно поради нејзината слабост и неисплатливост. 19 Зашто законот не направи ништо совршено, туку донесе подобра надеж; со што се приближуваме кон Бога. 20 И затоа што не без заклетва беше поставен за свештеник: 21 (Зашто тие свештеници беа направени без заклетва, но ова со заклетва на оној што му рече: „Господ се заколна и нема да се покае: Ти си свештеник засекогаш според наредбата на Мелхиседек.) 22 Толку многу Исус се уверил за подобар завет. 23 И навистина беа многу свештеници, зашто не им беше дозволено да останат поради смртта. 24 Но, овој човек, бидејќи останува секогаш, има непроменливо свештенство. 25 Затоа, тој може да ги спаси до крајност кои доаѓаат кај Бог преку него, бидејќи тој секогаш живее за да се застапува за нив. 26 Зашто таков првосвештеник станавме ние, кој е свет, безопасен, неизвалкан, одвоен од грешниците и повисок од небесата; 27 Кој нема потреба секој ден, како тие првосвештеници, да принесува жртва прво за своите гревови, а потоа за гревовите на народот; 28 Зашто законот ги прави луѓето првосвештеници кои имаат немоќ; но словото на заклетвата, што беше уште од Законот, го прави Синот, кој е посветен засекогаш. ПОГЛАВЈЕ 8 1 Сега од она што го кажавме ова е збирот: имаме таков првосвештеник, кој е поставен од десната страна на престолот на Величеството на небесата; 2 Службеник на светилиштето и на вистинскиот скинија, што Господ го постави, а не човек.
Евреите
3 Зашто секој првосвештеник е ракоположен да принесува дарови и жртви; затоа е неопходно овој човек да има и нешто да принесе. 4 Зашто, ако беше на земјата, не требаше да биде свештеник, бидејќи има свештеници кои принесуваат дарови според законот. 5 Кои му служат на примерот и сенката на небесните нешта, како што Му беше опомена на Мојсеј од Бога кога сакаше да го направи скинијата; 6 Но, сега тој добил подобра служба, колку и тој е посредник на подобар завет, кој е воспоставен врз подобри ветувања. 7 Зашто, ако тој прв завет беше беспрекорен, тогаш не требаше да се бара место за вториот. 8 Зашто им најде грешка, тој рече: Еве, доаѓаат денови, вели Господ, кога ќе склучам нов завет со домот Израилев и со домот Јуда. 9 Не според заветот што го склучив со нивните татковци во денот кога ги фатив за рака за да ги изведам од египетската земја; зашто тие не останаа во мојот завет, и јас не ги земав во предвид, вели Господ. 10 Зашто ова е заветот што ќе го склучам со домот Израилев по тие денови, вели Господ; Ќе ги ставам во нивните мисли Моите закони и ќе ги напишам во нивните срца, и ќе им бидам Бог, а тие ќе ми бидат народ. 11 И нема да го поучуваат секој својот ближен, и секој својот брат, велејќи: „Познајте го Господа, зашто сите ќе ме познаат, од најмал до најголем. 12 Зашто ќе бидам милостив кон нивната неправда, и нивните гревови и нивните беззаконија нема повеќе да се сеќавам. 13 Со тоа што вели: „Нов завет“, го направи првиот стар. Сега она што се распаѓа и старее е подготвено да исчезне. ПОГЛАВЈЕ 9 1 Тогаш навистина првиот завет имаше и уредби за божествена служба и светско светилиште. 2 Зашто таму беше направен шатор; првиот, во кој беше свеќникот, трпезата и лебот за изложување; што се нарекува светилиште. 3 А по вториот превез, скинијата што се нарекува Најсвет од сите; 4 Која имаше златната кадилница и ковчегот на заветот обложен со злато наоколу, во кој беше златниот сад со мана, и Ароновиот стап што пупеше и таблите на заветот; 5 А над него херувимите на славата го засенуваат милосрдието; за кои сега не можеме да зборуваме посебно. 6 А кога тоа беше така ракоположено, свештениците секогаш одеа во првиот скинија, извршувајќи ја Божјата служба. 7 Но во вториот првосвештеник влегуваше сам еднаш годишно, не без крв, што ја принесуваше за себе и за гревовите на народот. 8 Светиот Дух тоа означува дека патот кон најсветото од сите сè уште не бил откриен, додека уште стоел првиот скинија.
9 Што беше фигура за тогашното време, во која се принесуваа и дарови и жртви, што не можеше да го направи совршен оној што ја вршеше службата, што се однесуваше на совеста; 10 Кои стојат само во јадења и пијалоци, и различни миења и телесни прописи, кои им се наметнуваат до времето на реформацијата. 11 А Христос дојде како првосвештеник на добрите работи што доаѓаат, покрај поголем и посовршен скинија, кој не е направен од рака, односно не од оваа зграда; 12 Ниту преку крвта на козите и телињата, туку со својата сопствена крв влезе еднаш во светото место, добивајќи вечно откупување за нас. 13 Зашто, ако крвта на биковите и козите, и пепелта од јуница што попрскува нечисто, осветува за прочистување на телото; 14 Колку повеќе крвта Христова, Кој преку вечниот Дух се принесе на Бога без дамка, ќе ја исчисти вашата совест од мртвите дела за да му служите на живиот Бог? 15 И затоа тој е посредник на Новиот завет, за преку смрт, за откупување на престапите што беа под првиот завет, повиканите да го примат ветувањето за вечно наследство. 16 Зашто, каде што има завет, мора да има и смрт на завештателот. 17 Заветот е силен откако ќе умре, инаку нема сила додека е жив завештателот. 18 Затоа ниту првиот завет не беше посветен без крв. 19 Зашто, кога Мојсеј му ги кажа сите заповеди на сиот народ според законот, зеде крв од телиња и кози, со вода и црвена волна и исоп, и ја попрска и книгата и сиот народ, 20 велејќи: „Ова е крвта на заветот што Бог ви ја нареди. 21 И го посипуваше со крв и скинијата и сите садови на службата. 22 И речиси сè е со закон прочистено со крв; и без пролевање крв нема простување. 23 Затоа беше неопходно обрасците на небесните нешта да се исчистат со нив; но самите небесни нешта со подобри жртви од овие. 24 Зашто Христос не се влегува во рачно направените светилишта, кои се ликови на вистинитото; туку на самото небо, сега за да ни се појави пред Бога: 25 Ниту пак да се принесува често, како што првосвештеникот секоја година влегува во светото место со туѓа крв; 26 Зашто, тогаш мораше често да страда од основањето на светот: но сега еднаш на крајот на светот се јави за да го отстрани гревот со жртва на самиот себе. 27 И како што на луѓето им е определено еднаш да умрат, а потоа судот: 28 Така Христос еднаш беше принесен да ги понесе гревовите на многумина; и на оние што Го бараат ќе им се јави по втор пат без грев за спасение. ПОГЛАВЈЕ 10 1 Зашто законот, кој има сенка на добрите работи, а не самата слика на работите, никогаш со жртвите што ги
Евреите
принесуваа од година во година, не може постојано да ги усовршува оние што доаѓаат до него. 2 Зашто тогаш немаше ли да престанат да се нудат? затоа што верниците што еднаш се исчистиле не требало повеќе да имаат совест за гревовите. 3 Но во тие жртви повторно се споменува гревовите секоја година. 4 Зашто не е можно крвта на биковите и козите да ги отстрани гревовите. 5 Затоа, кога ќе дојде во светот, вели: „Жртва и принесување не сакаш, туку тело ми приготви; 6 Во палениците и жртвите за грев не си уживал. 7 Тогаш реков: „Ете, доаѓам (во томот на книгата е напишано за мене) да ја исполнам твојата волја, Боже. 8 Погоре кога рече: „Жртва и приноси, паленици и приноси за грев не сакаше, ниту ти беше задоволство; кои се понудени со закон; 9 Тогаш тој рече: „Ете, доаѓам да ја исполнам твојата волја, Боже. Првото го одзема за да го утврди второто. 10 Со која волја сме осветени преку принесувањето на телото на Исус Христос еднаш засекогаш. 11 И секој свештеник секој ден стои и служи и принесува често исти жртви, кои никогаш не можат да ги отстранат гревовите. 12 Но овој човек, откако принесе една жртва за гревови засекогаш, седна од десната страна на Бога; 13 Отсега, очекувајќи додека неговите непријатели да му бидат подножје на нозете. 14 Зашто со една жртва ги усоврши засекогаш осветените. 15 За што сведок ни е и Светиот Дух, зашто после тоа рече претходно: 16 Ова е заветот што ќе го склучам со нив по тие денови, вели Господ, ќе ги ставам Моите закони во нивните срца и во нивните мисли ќе ги напишам; 17 И нема повеќе да се сеќавам на нивните гревови и беззаконија. 18 Сега, каде што е простување од нив, нема повеќе жртва за грев. 19 Затоа, браќа, имајќи смелост да влеземе во најсветите преку крвта на Исус, 20 По нов и жив пат, кој ни го посвети, преку превезот, односно неговото тело; 21 и имајќи првосвештеник над Божјиот дом; 22 Да се приближиме со вистинско срце со целосна сигурност во верата, со попрскани срца од лошата совест и со измиени тела со чиста вода. 23 Да се држиме цврсто на исповедта на нашата вера без поколеба; (зашто верен е тој што вети;) 24 И да се грижиме еден за друг да предизвикуваме љубов и добри дела. 25 Не го напуштаме нашето собирање, како што е навиката на некои; но молејќи се еден со друг. 26 Зашто, ако грешиме намерно откако го примивме знаењето за вистината, нема повеќе жртва за гревовите, 27 Но одредена страшна потрага на суд и огнена лутина, што ќе ги проголта противниците. 28 Оној што го презираше Мојсеевиот закон, умре без милост под двајца или тројца сведоци. 29 За колку посериозна казна, замислете, дали ќе се смета за достоен тој, кој го погазил Божјиот Син и ја
преброил крвта на заветот, со кој бил осветен, несвето нешто, и направил без разлика на Духот на благодатта? 30 Зашто го познаваме Оној што рече: „Одмаздата ми припаѓа мене, јас ќе возвратам“, вели Господ. И пак, Господ ќе му суди на својот народ. 31 Страшно е да се падне во рацете на живиот Бог. 32 Но, повикајте се на поранешните денови, во кои, откако се просветливте, претрпевте голема борба на неволји; 33 Делумно, додека сте станале ѕвер и од срам и од неволји; и делумно, додека вие станавте придружници на оние што беа толку користени. 34 Зашто, вие ме сожаливте во моите окови и радосно го прифативте грабежот на вашиот имот, знаејќи во себе дека имате на небото подобро и трајно богатство. 35 Затоа, не ја отфрлајте вашата доверба, која има голема награда. 36 Зашто ви треба трпение, за, откако ќе ја извршите волјата Божја, да го добиете ветувањето. 37 Уште малку, и Оној што ќе дојде, ќе дојде и нема да се задржува. 38 А праведникот ќе живее со вера, но ако некој се повлече, мојата душа нема да ужива во него. 39 Но ние не сме од оние кои се повлекуваат кон пропаст; туку на оние што веруваат во спасението на душата. ПОГЛАВЈЕ 11 1 Сега верата е суштината на работите на кои се надеваме, доказот на нештата што не се гледаат. 2 Зашто со тоа старешините добија добар извештај. 3 Преку верата разбираме дека световите се обликувани со словото Божјо, така што нештата што се гледаат не се направени од нешта што се појавуваат. 4 Со вера Авел Му принесе на Бога подобра жртва од Каин, со која доби сведоштво дека е праведен, Бог сведочејќи за неговите дарови; 5 Со вера Енох беше преведен за да не види смрт; и не беше пронајден, зашто Бог го преведе; 6 Но, без вера, невозможно е да му се угоди: зашто, кој доаѓа кај Бога, треба да верува дека е и дека ги наградува оние што го бараат. 7 Со вера Ное, предупреден од Бога за сѐ уште невидено, исплашен, подготви ковчег за спас на својот дом; со што го осуди светот и стана наследник на праведноста што е преку верата. 8 Со вера Авраам, кога беше повикан да излезе на местото што потоа требаше да го добие во наследство, се покоруваше; и тој излезе, не знаејќи каде отиде. 9 Со вера престојуваше во земјата на ветувањето, како во туѓа земја, живеејќи во скинијата со Исак и Јаков, наследниците со него на истото ветување. 10 Зашто тој бараше град со темели, чиј градител и творец е Бог. 11 Преку вера и самата Сара доби сила да зачне семе, и роди дете кога беше наполнета, зашто го осуди за верен оној што ветил. 12 Затоа никна еден, и тој како мртов, толку многу како ѕвездите на небото во мноштво и како песокот што е покрај морскиот брег безброј.
Евреите
13 Сите тие умреа со вера, не примајќи ги ветувањата, туку ги видоа оддалеку, и беа убедени во нив и ги прегрнаа и признаа дека се странци и аџии на земјата. 14 Зашто тие што зборуваат такви работи, јасно кажуваат дека бараат земја. 15 И навистина, да внимаваа на таа земја од каде што излегоа, можеби ќе имаа можност да се вратат. 16 Но сега тие сакаат подобра земја, односно небесна; затоа Бог не се срами да се нарекува нивен Бог, зашто им подготви град. 17 Со вера Авраам, кога беше испитан, го принесе Исак, а кој ги прими ветувањата, го принесе својот единороден син. 18 За кого беше речено дека во Исак ќе се нарече твоето потомство. 19 Сметајќи дека Бог можел да го воскресне, дури и од мртвите; од каде и го прими во фигура. 20Со вера Исак ги благослови Јаков и Исав за идните работи. 21 Со вера Јаков, кога беше на умирање, ги благослови и двата синови на Јосиф; и се поклони, потпирајќи се на врвот од неговиот стап. 22 Со вера Јосиф, кога умре, спомна за заминувањето на синовите Израилеви; и даде заповед за неговите коски. 23 Со вера Мојсеј, кога се роди, го криеја неговите родители три месеци, зашто видоа дека е вистинско дете; и не се плашеа од царската заповед. 24 Со вера Мојсеј, кога наполни, одби да се нарече син на фараоновата ќерка; 25 Избирајќи повеќе да трпиме неволји со Божјиот народ, отколку да уживаме во задоволствата на гревот едно време; 26 Сметајќи го Христовиот срам поголемо богатство од богатствата во Египет, зашто тој ја почитуваше наградата. 27 Со вера го напушти Египет, не плашејќи се од гневот на царот; 28 Со вера ја празнуваше Пасхата и попрскувањето со крв, за да не ги допре Оној кој ги уништи првородените. 29 Со вера поминаа низ Црвеното Море како по суво, што Египќаните сакаа да го направат беа удавени. 30 Со вера паднаа ѕидините на Ерихон, откако беа опкружени околу седум дена. 31 Со вера блудницата Раав не загина со оние што не веруваа, кога ги прими со мир извидниците. 32 И што да кажам повеќе? зашто времето немаше да кажам за Гедеон, за Варак, за Самсон и за Јефтај; и од Давид, и од Самуил и од пророците: 33 Кој преку вера покоруваше царства, правеше праведност, добиваше ветувања, ги запре лавовите усти, 34 Го изгаснаа огненото насилство, избегаа од острицата на мечот, од слабост станаа силни, восоки беа храбри во борбата, се свртеа кон бегство војските на вонземјаните. 35 Жените ги примија своите мртви воскреснати; за да добијат подобро воскресение: 36 А на другите им се судеше на сурови исмејувања и камшикувања, да, згора на окови и затвор:
37 Беа каменувани, распарчени, искушувани, убиени со меч: талкаа во овчи и кози; да се биде сиромашен, измачен, мачен; 38 (За кои светот не беше достоен:) талкаа по пустини и по планини и по земјени јами и пештери. 39 И сите овие, откако добија добар извештај преку вера, не го примија ветувањето: 40 Бог обезбеди нешто подобро за нас, за тие без нас да не бидат совршени. ПОГЛАВЈЕ 12 1 Затоа, бидејќи и ние сме опкружени со толку голем облак сведоци, да ја оставиме настрана секоја тежина и гревот што нè обзема толку лесно, и да трчаме со трпение по трката што е поставена пред нас, 2 Гледајќи во Исуса, авторот и довршителот на нашата вера; кој поради радоста што беше поставена пред него го поднесе крстот, презирајќи го срамот и се спушти од десната страна на Божјиот престол. 3 Зашто, размислете за оној што претрпел таква противречност на грешниците против себе, за да не се уморите и онесвестите. 4 Сè уште не сте се спротивставиле до крв, борејќи се против гревот. 5 И ја заборавивте опомената што ви се зборува како на децата: „Синко, не презирај ја казната Господова и не онесвестувај кога ќе те укорат од него. 6 Зашто Господ го казнува кого го сака и го камшикува секој син што ќе го прими. 7 Ако трпите казнување, Бог постапува со вас како со синови; зашто каков син е тој што таткото не го казнува? 8 Но, ако сте без казна, во која сите учествуваат, тогаш сте копилиња, а не синови. 9 Освен тоа, имавме телесни татковци кои нѐ поправаа, и ние им дававме почит: зар нема да му се покоруваме на Таткото на духовите и да живееме? 10 Зашто тие навистина нѐ казнуваа неколку дена по нивно задоволство; но тој за наша корист, за да бидеме учесници во неговата светост. 11 Сега, ниту едно казнување за сегашноста не изгледа како радосно, туку тажно: сепак потоа им дава мирољубив плод на праведноста на оние што се применуваат со тоа. 12 Затоа, подигнете ги рацете што висат и изнемоштените колена; 13 И правете прави патеки за вашите нозе, за да не се оттргне она што е сакато; туку попрво нека се исцели. 14 Следете мир со сите луѓе и светост, без која никој нема да Го види Господа. 15 Внимателно гледајќи некој да не ја изгуби Божјата благодат; да не ве вознемири некој корен на горчина и поради тоа многумина да бидат осквернети; 16 Да не има некој блудник или блудник, како Исав, кој за еден залак месо го продаде своето првородство. 17 Зашто знаете дека потоа, кога сакаше да го наследи благословот, беше отфрлен, зашто не најде место за покајание, иако внимателно го бараше со солзи. 18 Зашто не сте дошле до гората што може да се допре и која гори во оган, ниту до црнила, и темнина и бура,
Евреите
19 И звукот на трубата и гласот на зборовите; кој глас тие што го слушнаа, молеше да не им се зборува повеќе: 20 (Зашто не можеа да го издржат она што им беше заповедано: и ако ѕверот ја допре планината, ќе биде каменуван или пробиен со стрела. 21 А глетката беше толку страшна, што Мојсеј рече: „Многу се плашам и се тресам. 22 А вие дојдовте до планината Сион и до градот на живиот Бог, небесниот Ерусалим, и до безбројната група ангели, 23 на општиот собир и на црквата на првородените, кои се напишани на небото, и на Бога, Судијата на сите, и на духовите на праведните луѓе кои се совршени, 24 И на Исус, посредникот на новиот завет, и на крвта на прскање, што зборува подобро од онаа на Авел. 25 Внимавајте да не го одбивате оној што зборува. Зашто, ако не избегаа тие што го одбија Оној што зборуваше на земјата, уште повеќе нема да избегаме, ако се одвратиме од оној што зборува од небото. 26 Чиј глас тогаш ја потресе земјата, но сега вети, велејќи: „Уште еднаш ја потресувам не само земјата, туку и небото. 27 И овој збор, уште еднаш, означува отстранување на она што е потресено, како на нештата што се создадени, за да останат оние што не можат да се потресат. 28 Затоа, добиваме царство кое не може да се помести, да имаме благодат, со која можеме да Му служиме на Бога прифатливо со стравопочит и побожен страв. 29 Зашто нашиот Бог е оган што проголтува. ПОГЛАВЈЕ 13 1 Нека продолжи братската љубов. 2 Не заборавај да ги забавуваш туѓинците, зашто со тоа некои несвесно ги угостиле ангелите. 3 Запомни ги оние што се во окови, како врзани со нив; и оние кои страдаат од неволја, како што сте и вие во телото. 4 Бракот е чесен во сите, а постелата неизвалкана, а Бог ќе им суди на блудниците и на прељубниците. 5 Вашиот разговор нека биде без лакомост; и бидете задоволни со она што го имате, зашто тој рече: Никогаш нема да те оставам, ниту ќе те напуштам. 6 За да можеме смело да речеме: Господ е мојот помошник, и нема да се плашам што ќе ми направи човекот. 7 Сетете се на оние кои владеат над вас, кои ви го кажаа словото Божјо, чија вера следи, со оглед на крајот на нивниот разговор. 8 Исус Христос е ист вчера и денес и засекогаш. 9 Немојте да се носите со нуркачи и чудни доктрини. Зашто добро е срцето да се зацврсти со благодат; не со месо, кое не им користело на оние што биле окупирани во него. 10 Имаме жртвеник, од кој немаат право да јадат што му служат на скинијата. 11 Зашто, телата на тие ѕверови, чија крв ја внесува првосвештеникот за грев во светилиштето, се изгорени надвор од логорот. 12 Затоа и Исус, за да го освети народот со својата крв, пострада без портата.
13 Затоа, да одиме кај него надвор од логорот, носејќи го неговиот срам. 14 Зашто, овде немаме постојан град, туку го бараме оној што доаѓа. 15 Затоа преку него постојано да му принесуваме жртва на фалба на Бога, односно плод на нашите усни благодарејќи му на неговото име. 16 Но, не заборавајте да правите добро и да зборувате, зашто на Бог му е угодно на таквите жртви. 17 Слушајте се на оние што владеат над вас и покорете се, зашто тие бдеат за вашите души, како што треба да одговараат, за да го прават тоа со радост, а не со тага, зашто тоа е некорисно за вас. 18 Молете се за нас, зашто веруваме дека имаме чиста совест во сè, спремни да живееме чесно. 19 Но те молам попрво да го направиш тоа, за да ти се вратам што побрзо. 20 А Богот на мирот, Кој го врати од мртвите нашиот Господ Исус, големиот пастир на овците, преку крвта на вечниот завет, 21 Те направи совршен во секое добро дело за да ја вршиш Неговата волја, работејќи во тебе она што е угодно во Него, преку Исус Христос; Нека му е слава во вечни векови. Амин. 22 И ве молам, браќа, трпете го словото на опомена, зашто ви напишав писмо со малку зборови. 23 Знаете дека нашиот брат Тимотеј е пуштен на слобода; со кого, ако дојде наскоро, ќе те видам. 24Поздравете ги сите што владеат над вас и сите светии. Тие од Италија ве поздравуваат. 25 Благодатта нека биде со сите вас. Амин.