Смртта , погребувањето и воскресението на Исус Христос Потоа Мојсеј ги повика сите старешини Израилеви и им рече: „Излезете и земете си по едно јагне според вашите семејства и заколете ја пасхалната жртва. Потоа земете еден сноп исоп и потопете го во крвта што е во садот, па со крвта што е во садот премачкајте го надвратникот и двата столба. Никој од вас не смее да излегува низ вратата на својата куќа до утрото. Зашто Господ ќе помине за да ги победи Египќаните. Кога ќе ја види крвта на надвратникот и на двата столба, Господ ќе помине преку вратата и нема да му дозволи на уништувачот да влезе во вашите куќи за да ве убие. Излез 12:21-23 И ако некој направил грев што заслужува смрт и биде погубен, и го обесиш на дрво, неговото тело не смее да преноќи на дрвото, туку погребај го истиот ден; зашто оној што е обесен е проклет од Бога; за да не се оскверни земјата твоја, што Господ, твојот Бог, ти ја дава во наследство. Второзаконие 21:22-23 Зашто кучиња ме опкружија, собир на нечесни ме опкружи; ми ги прободоа рацете и нозете. Можам да ги избројам сите мои коски; тие ме гледаат и ме гледаат. Ги делат моите облеки меѓу себе и фрлаат жрепка за мојата облека. Псалм 22:16-18 И по шеесет и две седмици Месијата ќе биде погубен, но не за себе; и народот на кнезот што ќе дојде ќе го уништи градот и светилиштето; и крајот негов ќе биде со поплава, и до крајот на војната се одредени пустошења. Даниел 9:26 И ќе излеам врз домот Давидов и врз жителите ерусалимски дух на благодат и на молби; и тие ќе погледнат кон мене, кого го прободоа, и ќе тагуваат за него, како што тагува за својот единороден син, и ќе бидат горчливи за него, како што е горчлив за својот првороден. Захарија 12:10 Зашто ви го предадов најнапред она што и јас го примив, дека Христос умре за нашите гревови според Писмата; и дека беше погребан и дека воскресна на третиот ден според Писмата. 1 Коринќаните 15:3-4
Пророк Исаија Исаија 53 1 Кој поверува во нашиот глас? И кому му се откри раката Господова? 2 Зашто тој ќе израсне пред Него како нежно растение, како корен од сува земја; нема ни облик ни убавина; и кога ќе го видиме, нема убавина за да го посакаме. 3 Тој е презрен и отфрлен од луѓето, човек на тагите и запознаен со тагата; и ние како да ги криевме нашите лица од него; тој беше презрен, и ние не го почитувавме. 4 Навистина, Тој ги понесе нашите болки и ги понесе нашите маки; но ние го сметавме за погоден, удрен од Бога и понижен.
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
5 Но, тој беше ранет за нашите престапи, беше мачен за нашите беззаконија; казната за нашиот мир беше врз Него; и со Неговите рани ние сме исцелени. 6 Сите ние како овци скитавме; секој се сврте по својот пат; и Господ ја стави врз него беззаконието на сите нас. 7 Беше угнетуван и беше вознемируван, но не ја отвори устата своја; го водат како јагне на колење, и како овца нема пред оние што ја стрижат, така не ја отвори устата своја. 8 Тој беше одведен од затвор и од суд: и кој ќе го раскаже неговото поколение? Зашто беше истребен од земјата на живите; за престапите на мојот народ беше погоден. 9 И го направи својот гроб со злите, и со богатите во својата смрт, зашто не направи насилство, ниту имаше измама во устата негова. 10 Но Господ благоволи да го мачи, го рани; кога ќе му ја принесеш душата како жртва за гревот, тој ќе го види своето потомство, ќе ги продолжи своите денови, и волјата Господова ќе напредува во неговата рака. 11 Ќе ја види маката на својата душа и ќе се насити; со своето знаење ќе оправда мнозина Мојот праведен слуга, зашто ќе ги понесе нивните беззаконија. 12 Затоа ќе му дадам дел со големите, а тој ќе го подели пленот со силните, зашто ја предаде душата своја на смрт, и беше вброен меѓу престапниците, и ги понесе гревовите на мнозина и се заложи за престапниците.
Евангелие по Матеј Матеј 26 1 И кога Исус ги заврши сите овие зборови, им рече на учениците Свои: 2 Знаете дека по два дена е празникот Пасха, и Синот Човечки ќе биде предаден да биде распнат. 3 Тогаш првосвештениците, книжниците и старешините народни се собраа во дворот на првосвештеникот, по име Кајафа, 4 и се советуваа да Го фатат Исуса со лукавство и да Го убијат. 5 Но тие рекоа: „Не на празникот, за да не се побуни народот.“ 6 А кога Исус беше во Витанија, во куќата на Симон лепрозниот, 7 Му пристапи жена со алабастерна кутија со скапоцено миро, и го излеа врз главата Негова, додека седеше на трпеза. 8 Но, кога учениците Негови го видоа тоа, се налутија и рекоа: „Каква е оваа расипаност? 9 Зашто ова миро можеше скапо да се продаде и да им се даде на сиромасите. 10 А Исус, кога разбра, им рече: „ Зошто ја вознемирувате жената? Таа ми направи добро дело?“ 11 Зашто сиромасите ги имате секогаш со вас, а Мене Ме немате секогаш. 12 Зашто, излевајќи го ова миро врз моето тело, го направи тоа за мој погреб. 13 Вистина ви велам: каде и да се проповеда ова евангелие по целиот свет, ќе се раскажува и за ова што го направи оваа жена, за нејзин спомен. 14Тогаш еден од дванаесетте, по име Јуда Искариотски, отиде кај првосвештениците, 15 и им рече: „Што ќе ми дадете, за да ви го предадам?“ И тие се заложија со него за триесет сребреници. 16 И оттогаш бараше можност да Го предаде. 17 А на првиот ден од празникот на бесквасните лебови, учениците дојдоа кај Исуса и Му рекоа: „Каде сакаш да Ти приготвиме да јадеш Пасха?“ 18 А тој рече: „ Одете во градот кај таков човек и кажете му: Учителот вели: „Моето време е близу; ќе ја прославам Пасхата во твојот дом со Моите ученици.“ 19 И учениците направија како што им заповеда Исус; и ја приготвија Пасхата. 20 А кога се стемни, седна со дванаесетте. 2
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
21 И додека јадеа, рече: „ Вистина ви велам дека еден од вас ќе Ме предаде.“ 22 И тие се нажалија многу, и секој од нив почна да Му вели: „Јас ли сум, Господи?“ 23 А тој одговори и рече: „ Кој ќе ја натопи раката со Мене во чинијата, тој ќе Ме предаде.“ 24 Синот Човечки си оди, како што е напишано за Него; но тешко му на оној човек, преку кого Синот Човечки ќе биде предаден! Подобро ќе беше за тој човек, да не беше се родил. 25 Тогаш Јуда, кој Го предаде, одговори и рече: „Јас ли сум, Учителе?“ Му рече: „ Ти рече.“ 26 И додека јадеа, Исус зеде леб, го благослови, го прекрши и им го даде на учениците, велејќи: „ Земете, јадете; ова е Моето тело.“ 27 И ја зеде чашата, заблагодари и им ја даде, велејќи: „ Пијте од неа сите!“ 28 Зашто ова е Мојата крв на Новиот завет, која се пролева за мнозина, за простување на гревовите. 29 Но, ви велам, дека отсега нема да пијам од овој лозов плод до оној ден, кога ќе го пијам нов со вас во царството на Мојот Отец. 30 И откако испеаја химна, излегоа на Маслиновата Гора. 31 Тогаш Исус им рече: „ Сите вие ќе се соблазните поради Мене оваа ноќ, зашто е напишано: ‘Ќе го удрам пастирот, и овците од стадото ќе се распрснат.’“ 32 Но, откако ќе воскреснам, ќе отидам пред вас во Галилеја. 33 Петар одговори и му рече: „Ако сите се соблазнат поради Тебе, јас никогаш нема да се соблазнам.“ 34 Исус му рече: „ Вистина ти велам, дека оваа ноќ, пред да запее петелот, трипати ќе се одречеш од Мене.“ 35 Петар Му рече: „Ако треба и да умрам со Тебе, нема да се откажам од Тебе.“ Истото го рекоа и сите ученици. 36 Тогаш Исус дојде со нив на место наречено Гетсиманија, и им рече на учениците: „ Седете тука, додека одам таму да се помолам.“ 37 И ги зеде со себе Петар и двајцата синови Заведееви, и почна да се тагува и многу да се нажалува. 38 Тогаш им рече: „ Душата Моја е многу нажалена, до смрт; останете тука и бдејте со Мене.“ 39 И отиде малку подалеку, падна на лицето Свое и се помоли, велејќи: „ Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа чаша; но не како што сакам Јас, туку како што сакаш Ти!“ 40 И дојде кај учениците и ги најде како спијат, па му рече на Петар: „ Што, не можевте да бдеете со мене ниту еден час?“ 41 Бдејте и молете се, за да не паднете во искушение: духот е бодар, но телото е слабо. 42 И повторно си отиде, по втор пат, и се помоли, велејќи: „ Оче мој, ако не може да ме одмине оваа чаша, ако не ја испијам, нека биде волјата Твоја!“ 43 И дојде и повторно ги најде како спијат, зашто очите им беа тешки. 44 И откако ги остави, повторно си отиде и се помоли по трет пат, изговарајќи ги истите зборови. 45 Тогаш дојде кај учениците Свои и им рече: „ Спијте сега и почивајте! Ете, часот е близу и Синот Човечки ќе биде предаден во рацете на грешниците.“ 46 Станете, да одиме! Ете, се приближи Оној, Кој ќе Ме предаде. 47 И додека тој уште зборуваше, ете, Јуда, еден од дванаесетте, дојде, и со него големо мноштво со мечеви и стапови, од првосвештениците и старешините народни. 48 А оној, што Го предаде, им даде знак, велејќи: „Кого ќе Го целивам, Тој е; држете Го цврсто!“ 49 И веднаш му пристапи на Исус и рече: „Радувај се, учителе!“ и го бакна. 50 А Исус му рече: „ Пријателе, зошто си дојден?“ Тогаш дојдоа, положија раце на Исус и Го фатија. 51 И ете, еден од оние што беа со Исус, ја испружи раката, извади меч и удри еден слуга на првосвештеникот, отсекувајќи му го увото.
3
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
52 Тогаш Исус му рече: „ Врати го мечот на неговото место, зашто сите што ќе се фатат за меч, од меч ќе загинат.“ 53 Мислиш ли дека не можам сега да Му се молам на Мојот Отец, и Тој веднаш да ми испрати повеќе од дванаесет легии ангели? 54 Но, како тогаш ќе се исполнат Писмата дека вака мора да биде? 55 Во истиот час Исус им рече на народот: „ Дали сте излегле како на разбојник со мечеви и стапови да Ме фатите? Секој ден седев со вас и поучував во храмот, и не Ме фативте. 56 Но сето ова беше извршено за да се исполнат пророчките Писанија. Тогаш сите ученици Го оставија и избегаа. 57 А оние што го фатија Исуса, го одведоа кај првосвештеникот Кајафа, каде што беа собрани книжниците и старешините. 58 А Петар Го следеше оддалеку до дворот на првосвештеникот, па влезе внатре и седна со слугите, за да го види крајот. 59 А првосвештениците, старешините и целиот совет бараа лажно сведоштво против Исус, за да Го убијат; 60 Но не најдоа; иако дојдоа многу лажни сведоци, сепак не најдоа. Најпосле дојдоа двајца лажни сведоци, 61 и рекоа: „Овој рече: ‘Можам да го разурнам Божјиот храм и да го изградам за три дена.’“ 62 И првосвештеникот стана и Му рече: „Ништо не одговараш? Што сведочат овие против Тебе?“ 63 Но Исус молчеше. А првосвештеникот Му одговори и рече: „Те заколнувам во живиот Бог да ни кажеш дали си Ти Христос, Синот Божји?“ 64 Исус му рече: „ Ти рече! Но, Јас ви велам: отсега ќе Го видите Синот Човечки како седи оддесно на Силата и како доаѓа на небесните облаци.“ 65 Тогаш првосвештеникот ја раскина облеката своја и рече: „Богохули! Што ни требаат уште сведоци? Ете, сега го чувте Неговото богохулство!“ 66 Што мислите? Тие одговорија и рекоа: „Виновен е за смрт.“ 67 Тогаш плукнаа во лицето Негово и Го удираа со тупаници, а други Го удираа со дланки, 68 велејќи: „Пророкувај ни, Христе, кој е тој што Те удри?“ 69 А Петар седеше надвор, во дворот. И една девојка му пристапи и му рече: „И ти беше со Исус од Галилеја!“ 70 Но тој се одрече пред сите, велејќи: „Не знам што зборуваш.“ 71 И кога излезе во тремот, го виде друга слугинка и им рече на оние што беа таму: „И овој беше со Исус од Назарет.“ 72 И тој повторно се заколна и рече: „Не го познавам човекот.“ 73 По некое време, оние што стоеја таму, дојдоа кај Него и му рекоа на Петар: „Навистина и ти си еден од нив, зашто твојот говор те открива.“ 74 Тогаш почна да се колне и да се колне, велејќи: „Не го познавам човекот!“ И веднаш запеа петелот. 75 И Петар се сети на зборовите Исусови, што му ги рече: „Пред да запее петелот, трипати ќе се одречеш од Мене.“ И излезе надвор и горко заплака. Матеј 27 1 Кога се раздени, сите првосвештеници и старешини народни се советуваа против Исуса да Го убијат. 2 И откако Го врзаа, Го одведоа и Го предадоа на управникот Понтиј Пилат. 3 Тогаш Јуда, кој Го предаде, кога виде дека е осуден, се покаја и им ги врати триесетте сребреници на првосвештениците и старешините, 4 велејќи: „Згрешив, зашто предадов невина крв!“ А тие рекоа: „Што ни е нам тоа? Гледај ти!“ 5 И ги фрли сребрениците во храмот, си отиде и се обеси.
4
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
6 А првосвештениците ги зедоа сребрениците и рекоа: „Не е дозволено да се ставаат во ризницата, бидејќи се цена за крв.“ 7 И се советуваа и купија со нив грнчарска нива, за да ги погребуваат странците во неа. 8 Затоа таа нива се вика „Крвна нива“, до ден-денес. 9 Тогаш се исполни она што беше кажано преку пророкот Јеремија, кој рече: „И ги зедоа триесетте сребреници, цената на оној што беше проценет, кого го проценија синовите Израилеви; 10 и ги дадоа за грнчарската нива, како што ми одреди Господ. 11 А Исус застана пред управителот. И управителот Го праша, велејќи: „Ти ли си Царот Јудејски?“ А Исус му рече: „ Ти велиш.“ 12 И кога го обвинуваа првосвештениците и старешините, тој ништо не одговараше. 13 Тогаш Пилат Му рече: „Не слушаш ли колку многу сведочат против Тебе?“ 14 И не му одговори ниту на збор, така што управникот се чудеше многу. 15 А на тој празник, управникот имаше обичај да му пушти на народот по еден затвореник, кого сакаа. 16 Тогаш имаа еден славен затвореник, по име Варава. 17 А кога се собраа, Пилат им рече: „Кого сакате да ви го пуштам? Варава ли, или Исуса, наречен Христос?“ 18 Зашто знаеше дека од завист го предадоа. 19 Кога седна на судиската столица, жена му прати гласник и му рече: „Немај ништо со Тој Праведник, зашто денес многу страдав во сон поради него.“ 20 Но првосвештениците и старешините го наговорија народот да го побараат Варава, а Исуса да го погубат. 21 Управникот одговори и им рече: „Кого од двајцата сакате да ви го пуштам?“ Тие рекоа: „Варава.“ 22 Пилат им рече: „Што да правам, пак, со Исус, наречен Христос?“ Сите Му рекоа: „Да биде распнат.“ 23 А управникот рече: „Какво зло направил?“ Но тие уште повеќе викаа, велејќи: „Да биде распнат!“ 24 Кога Пилат виде дека ништо не може да постигне, туку дека се крева бунт, зеде вода и ги изми рацете пред народот, велејќи: „Невин сум за крвта на овој праведен човек; гледајте вие!“ 25 Тогаш целиот народ одговори и рече: „Крвта Негова нека биде врз нас и врз нашите деца!“ 26 Тогаш им го пушти Варава, а Исуса, откако го бичуваше, Го предаде да биде распнат. 27 Тогаш војниците на управителот го одведоа Исус во трлото и ја собраа околу Него целата чета војници. 28 И го соблекоа и му облекоа црвена облека. 29 И откако исплетоа венец од трње, Му го ставија на главата и трска во десната рака; и се поклонија пред Него и Му се потсмеваа, велејќи: „Радувај се, Цару Јудејски!“ 30 И плукнаа на Него, ја зедоа трската и го удираа по главата. 31 И откако му се потсмеваа, му ја соблекоа облеката и му ја облекоа Неговата облека, па го одведоа да го распнат. 32 И кога излегуваа, најдоа еден човек од Киринеја, по име Симон; него го натераа да го носи неговиот крст. 33 И кога стигнаа на местото наречено Голгота, што значи Место на череп, 34 Му дадоа да пие оцет измешан со жолчка; и кога вкуси, не сакаше да пие. 35 И Го распнаа, и ги разделија облеките Негови, фрлајќи жрепка, за да се исполни реченото преку пророкот: „Ги разделија облеките Мои меѓу себе и за облеката Моја фрлија жрепка.“ 36 И седејќи таму, тие Го набљудуваа; 37 И му ставија над главата напишано обвинение: „ОВОЈ Е ИСУС, ЦАРОТ ЈУДЕЈСКИ!“ 38 Тогаш распнаа со Него двајца разбојници, едниот од десната страна, а другиот од левата.
5
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
39 А минувачите го навредуваа, вртејќи ги главите, 40 и велејќи: „Ти, што го уриваш храмот и го ѕидаш за три дни, спаси се Себеси! Ако си Син Божји, слези од крстот!“ 41 Исто така и првосвештениците, потсмевајќи се на Него, заедно со книжниците и старешините, велеа: 42 Другите ги спаси, а себеси не може да се спаси. Ако е Цар Израилев, нека слезе сега од крстот, па ќе Му веруваме. 43 Тој се надеваше на Бога; нека го избави сега, ако го сака, зашто рече: „Јас сум Син Божји“. 44 Истото му го напаѓаа и крадците, кои беа распнати со Него. 45 А од шестиот час настана темнина по целата земја до деветтиот час. 46 А околу деветтиот час Исус извика со силен глас: „ Или, Или, лама савахтани?“ што значи: „Боже Мој, Боже Мој, зошто Ме остави?“ 47 А некои од оние што стоеја таму, кога го чуја тоа, рекоа: „Овој го вика Илија!“ 48 И веднаш еден од нив истрча, зеде сунѓер, го натопи со оцет, го стави на трска и Му даде да пие. 49 Другите велеа: „Остави, да видиме дали Илија ќе дојде да го спаси!“ 50 Исус, откако повторно извика со силен глас, го испушти духот. 51 И ете, завесата на храмот се расцепи на два дела од горе до долу; и земјата се затресе, и карпите се расцепија. 52 И гробовите се отворија; и воскреснаа многу тела на упокоени свети. 53 и излегоа од гробовите по Неговото воскресение, влегоа во светиот град и им се јавија на мнозина. 54 А кога стотникот и оние што беа со него и го чуваа Исуса, го видоа земјотресот и сè што се случи, се исплашија многу и рекоа: „Навистина Овој беше Син Божји!“ 55 И имаше многу жени кои гледаа оддалеку, кои го следеа Исус од Галилеја и Му служеа. 56 меѓу кои беше Марија Магдалена, Марија, мајката на Јаков и Јосија, и мајката на Заведеевите синови. 57 А кога се стемни, дојде еден богат човек од Ариматеја, по име Јосиф, кој и самиот беше ученик на Исус. 58 Тој отиде кај Пилат и го побара телото Исусово. Тогаш Пилат нареди да му го предадат телото. 59 И кога Јосиф го зеде телото, го завитка во чиста ленена крпа, 60 и го положи во својот нов гроб, што го беше издлабил во карпа; потоа навали голем камен пред вратата од гробот и си отиде. 61 А таму беа Марија Магдалена и другата Марија, кои седеа спроти гробот. 62 А другиот ден, по денот на подготовката, првосвештениците и фарисеите се собраа кај Пилат, 63 велејќи: „Господине, се сетивме дека оној измамник, додека беше жив, рече: „По три дни ќе воскреснам.“ 64 Затоа, заповедај гробот да се чува до третиот ден, за да не дојдат Неговите ученици ноќе и да го украдат, па да му речат на народот: „Воскресна од мртвите!“ Така последната заблуда ќе биде полоша од првата. 65 Пилат им рече: „Имате стража; одете и осигурајте се колку што можете.“ 66 Тие отидоа и го осигураа гробот, го запечатија каменот и поставија стража. Матеј 28 1 На крајот од саботата, кога се раздени кон првиот ден од седмицата, дојдоа Марија Магдалена и другата Марија да го видат гробот. 2 И ете, имаше голем земјотрес; зашто ангел Господов слезе од небото, дојде, го тргна каменот од вратата и седна на него.
6
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
3 Лицето му беше како молња, а облеката му бела како снег. 4 И од страв од него, чуварите се стресоа и станаа како мртви. 5А ангелот им одговори и им рече на жените: „Не бојте се, зашто знам дека го барате Исуса, распнатиот.“ 6 Не е тука, зашто воскресна, како што рече. Дојдете, видете го местото каде што лежеше Господ. 7 И одете брзо и кажете им на Неговите ученици дека воскресна од мртвите; и ете, тој оди пред вас во Галилеја; таму ќе Го видите; ете, ви кажав. 8 И тие брзо излегоа од гробот со страв и голема радост; и отрчаа да им соопштат вест на Неговите ученици. 9 И кога одеа да им соопштат на учениците Негови, ете, Исус ги пресретна и рече: „ Радувај се!“ Тие се приближија, ги фатија за нозете и Му се поклонија. 10 Тогаш Исус им рече: „ Не бојте се! Одете и кажете им на браќата Мои да одат во Галилеја и таму ќе Ме видат.“ 11 А кога одеа, ете, некои од стражарите дојдоа во градот и им раскажаа на првосвештениците сè што беше збиднато. 12 И кога се собраа со старешините и се советуваа, им дадоа многу пари на војниците, 13 велејќи: „Кажете, дека учениците Негови дојдоа ноќе и Го украдоа додека ние спиевме.“ 14 И ако ова стигне до ушите на управителот, ние ќе го убедиме и ќе ве обезбедиме. 15 Тие ги зедоа парите и направија како што ги учеа. Овој збор се шири меѓу Јудејците до ден-денес. 16 Тогаш единаесетте ученици отидоа во Галилеја, на гората каде што им беше заповедал Исус. 17 И кога Го видоа, Му се поклонија; но некои се сомневаа. 18 И Исус им пристапи и им проговори, велејќи: „ Дадена ми е сета власт на небото и на земјата. 19 Затоа, одете и научете ги сите народи, крштевајќи ги во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. 20 учејќи ги да пазат сè што ви заповедав; и ете, Јас сум со вас во сите дни до свршетокот на светот. Амин.
Евангелие по Марко Марко 14 1 По два дена беше празникот Пасха и бесквасни лебови; и првосвештениците и книжниците бараа начин да Го фатат со измама и да Го убијат. 2 Но тие рекоа: „Не на празникот, за да не се побуни народот.“ 3 А кога беше во Витанија, во куќата на Симон лепрозниот, додека седеше на трпеза, дојде една жена со алабастерно шише со скапоцен нардов миро; го скрши шишето и го излеа врз главата Негова. 4 А имаше некои што се налутија во себе и рекоа: „Зошто се прави ова расипување на мирото?“ 5 Зашто можеше да се продаде за повеќе од триста денарии и да им се даде на сиромасите. И мрмореа против неа. 6 А Исус рече: „ Оставете ја! Зошто ја мачите? Таа направи добро дело за мене.“ 7 Зашто сиромасите ги имате секогаш со вас и можете да им правите добро кога сакате; а Мене Ме немате секогаш. 8 Таа направи што можеше: однапред го помаза моето тело за погреб. 9 Вистина ви велам: каде и да се проповеда ова евангелие, по целиот свет, ќе се раскажува и за тоа што го направи таа, за нејзин спомен. 7
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
10 И Јуда Искариот, еден од дванаесетте, отиде кај првосвештениците, за да им Го предаде. 11 А тие, кога го чуја тоа, се зарадуваа и ветија дека ќе му дадат пари. А тој бараше како на погодност да го предаде. 12 А на првиот ден на бесквасните лебови, кога ја колеа пасхалната жртва, учениците Негови Му рекоа: „Каде сакаш да одиме и да приготвиме за да ја јадеш пасхалната жртва?“ 13 И испрати двајца од Своите ученици и им рече: „ Одете во градот, и таму ќе ве сретне човек што носи стомна со вода; следете го.“ 14 И каде и да влезе, кажете му на домаќинот: „Учителот прашува: Каде е гостилницата, каде што ќе јадам пасха со Моите ученици?“ 15 И тој ќе ви покаже голема горна соба, наместена и подготвена; таму пригответе ни. 16 И учениците Негови излегоа и дојдоа во градот, и најдоа како што им рече, и ја приготвија Пасхата. 17 И навечер доаѓа со дванаесетте. 18 И кога седнаа и јадеа, Исус рече: „ Вистина ви велам: еден од вас, кој јаде со мене, ќе ме предаде.“ 19 И почнаа да се нажалуваат и да му велат еден по еден: „Да не сум јас?“, а друг рече: „Да не сум јас?“ 20 А Тој им одговори и рече: „ Еден од дванаесеттемина е, што мака со мене во чинијата.“ 21 Синот Човечки си оди, како што е напишано за Него; но тешко му на оној човек, преку кого Синот Човечки ќе биде предаден! Добро ќе му беше на тој човек, никогаш да не се беше родил. 22 И додека јадеа, Исус зеде леб, го благослови, го прекрши и им даде, велејќи: „ Земете, јадете; ова е Моето тело.“ 23 И ја зеде чашата, и откако заблагодари, им ја даде; и сите пиеја од неа. 24 И им рече: „ Ова е Мојата крв на Новиот завет, која се пролева за мнозина.“ 25 Вистина ви велам: нема повеќе да пијам од плодот на лозата до оној ден кога ќе го пијам нов во царството Божјо. 26 И откако испеаја химна, излегоа на Маслиновата Гора. 27 А Исус им рече: „ Сите вие ќе се соблазните поради Мене оваа ноќ, зашто е напишано: ‘Ќе го удрам пастирот, и овците ќе се разбегаат.’“ 28 Но, откако ќе воскреснам, ќе отидам пред вас во Галилеја. 29 А Петар му рече: „Иако сите се соблазнат, јас нема.“ 30 А Исус му рече: „ Вистина ти велам, дека уште денес, во оваа ноќ, пред петелот да запее двапати, трипати ќе се одречеш од Мене.“ 31 Но тој уште поостро зборуваше: „Ако треба да умрам со тебе, нема никако да се одречам од тебе.“ Истото го рекоа и сите. 32 И стигнаа на место, по име Гетсиманија; и им рече на учениците Свои: „ Седете тука додека се молам.“ 33 И ги зеде со себе Петар, Јаков и Јован, и почна многу да се вознемирува и да се нажалува; 34 и им рече: „ Душата Моја е смртно нажалена; останете тука и бдејте.“ 35 И откако се оддалечи малку, падна на земјата и се молеше, ако е можно, да Му помине тој час. 36 И рече: „Ава, Татко, сè е можно за Тебе; одземи ја оваа чаша од Мене; но не што сакам Јас, туку што сакаш Ти!“ 37 И кога дојде, ги најде како спијат, и му рече на Петар: „ Симоне, спиеш ли? Не можеше ли еден час да бдееш?“ 38 Бдејте и молете се, за да не паднете во искушение! Духот е навистина бодар, но телото е слабо. 39 И повторно отиде, се помоли и ги изговори истите зборови.
8
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
40 И кога се врати, повторно ги најде како спијат, (зашто очите им беа тешки), ниту знаеја што да му одговорат. 41 И дојде по трет пат и им рече: „ Спијте сега и почивајте! Доста е, дојде часот! Ете, Синот Човечки е предаден во рацете на грешници.“ 42 Станете, да одиме; ете, се приближи оној што ќе ме предаде. 43 И веднаш, додека Тој уште зборуваше, дојде Јуда, еден од дванаесетте, и со него големо мноштво со мечеви и стапови, од првосвештениците, книжниците и старешините. 44 А Оној, Кој Го предаде, им беше дал знак, велејќи: „Кого ќе Го бакнам, Тој е; фатете Го и одведете Го безбедно!“ 45 И штом дојде, веднаш му пријде и рече: „Учителе, учителе!“ и го бакна. 46 И тие положија раце на него и го фатија. 47 И еден од оние што стоеја таму извади меч, го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече увото. 48 А Исус им одговори и рече: „ Како на крадец, со мечеви и стапови ли излеговте да Ме фатите? 49 Секој ден бев со вас во храмот и поучував, и не Ме фативте; но треба да се исполнат Писмата. 50 И сите Го оставија и избегаа. 51 И по Него одеше еден млад човек, наметнат со ленено платно околу голото тело; и момчињата го фатија. 52 А тој го остави ленено платно и избега од нив гол. 53 И го одведоа Исус кај првосвештеникот; и со Него се собраа сите првосвештеници, старешини и книжници. 54 А Петар Го следеше оддалеку, дури и во дворот на првосвештеникот; и седна со слугите и се грееше покрај огнот. 55 А првосвештениците и целиот совет бараа сведоштво против Исуса за да Го убијат, но не најдоа. 56 Зашто мнозина сведочеа лажно против Него, но нивните сведоштва не се совпаѓаа. 57 И некои станаа и лажно сведочеа против Него, велејќи: 58 Го чувме како вели: „Ќе го урнам овој храм, направен со раце, и за три дена ќе изградам друг, направен без раце.“ 59 Но ни така нивното сведоштво не се совпаѓаше. 60 И првосвештеникот стана насреде и Го праша Исуса, велејќи: „Ништо ли не одговараш? Што сведочат овие против Тебе?“ 61 Но тој молчеше и ништо не одговараше. Првосвештеникот пак Го праша и Му рече: „Ти ли си Христос, Синот на Благословениот?“ 62 А Исус рече: „ Јас сум! И ќе Го видите Синот Човечки како седи оддесно на Силата и како доаѓа на небесните облаци.“ 63 Тогаш првосвештеникот ја раскина облеката своја и рече: „Што ни требаат уште сведоци? 64 Ја чувте хулата! Што мислите? И сите Го осудија како виновен за смрт. 65 И некои почнаа да плукаат по Него, да Му го покриваат лицето, да Го удираат со тупаници и да Му велат: „Пророкувај!“ А слугите Го удираа со дланките. 66 И додека Петар беше долу во дворот, дојде една од слугинките на првосвештеникот. 67 И кога го виде Петар како се грее, го погледна и рече: „И ти беше со Исус од Назарет!“ 68 Но тој одрече, велејќи: „Не знам, ниту разбирам што зборуваш!“ И излезе во тремот, и петелот запеа. 69 И една слугинка го виде повторно и почна да им зборува на оние што стоеја таму: „Овој е еден од нив.“ 70 А тој повторно одрече. Малку подоцна, оние што стоеја таму, пак му рекоа на Петар: „Навистина си еден од нив, зашто си Галилеец, и твојот говор се согласува со тоа.“
9
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
71 Но тој почна да се колне и да се колне, велејќи: „Не го познавам овој човек за кого зборувате.“ 72 И петелот запеа по втор пат. И Петар се сети на зборовите што му ги рече Исус: „ Пред петелот да запее двапати, трипати ќе се одречеш од Мене.“ И кога помисли на тоа, заплака. Марко 15 1 И веднаш наутро, првосвештениците се состанаа со старешините, книжниците и целиот совет, па го врзаа Исуса, го одведоа и му го предадоа на Пилат. 2 Пилат Го праша: „Ти ли си Царот Јудејски?“ А Тој одговори и рече: „ Ти го велиш тоа.“ 3 И првосвештениците го обвинуваа за многу работи, но тој ништо не одговараше. 4 Пилат пак го праша, велејќи: „Ништо не одговараш? Ете, колку многу сведочат против Тебе.“ 5 Но Исус ништо не одговараше, така што Пилат се чудеше. 6 А на тој празник им пушташе по еден затвореник, кого што сакаа. 7 А имаше еден човек по име Варава, кој лежеше врзан со оние што се побунија со него, а кој беше извршил убиство во бунтот. 8 И мноштвото, викајќи гласно, почна да бара од него да направи она што секогаш им го правел. 9 Пилат им одговори и рече: „Сакате ли да ви го пуштам Царот Јудејски?“ 10 Зашто знаеше дека првосвештениците Го предадоа од завист. 11 Но првосвештениците го наговорија народот да им го пушти Варава. 12 Пилат пак им одговори и рече: „Што сакате тогаш да направам со Оној, Кого Го нарекувате Цар Јудејски?“ 13 А тие повторно извикаа: „Распни го!“ 14 Тогаш Пилат им рече: „Какво зло направил?“ А тие уште посилно викаа: „Распни го!“ 15 Тогаш Пилат, сакајќи да го задоволи народот, им го пушти Варава, а Исуса, откако го камшикуваа, го предаде да биде распнат. 16 И војниците го одведоа во дворот, наречен Преториум, и ја свикаа целата чета. 17 И го облекоа во пурпурна облека, исплетоа венец од трње и му го ставија на главата, 18 И почнаа да го поздравуваат: „Радувај се, Цару Јудејски!“ 19 И Го удираа по главата со трска, плукаа по Него и, клекнувајќи, Му се поклонуваа. 20 И откако му се потсмеваа, му ја соблекоа пурпурната облека и му ја облекоа неговата облека, па го изведоа да го распнат. 21 И го принудија минувачот Симон Киринеец, таткото на Александар и Руф, кој се враќаше од земјата, да го носи неговиот крст. 22 И го доведоа на местото Голгота, што се преведува како Место на череп. 23 И Му дадоа да пие вино измешано со смирна, но тој не го прими. 24 И откако Го распнаа, ги разделија Неговите алишта, фрлајќи жрепка за нив, што ќе земе секој. 25 А беше третиот час, кога Го распнаа. 26 И натписот на Неговото обвинение беше напишан одозгора: „ЦАРОТ ЈУДЕЈСКИ“. 27 И со Него распнаа двајца разбојници: едниот од десната страна, а другиот од левата. 28 И се исполни Писмото, кое вели: „И беше вброен меѓу престапниците.“ 29 А минувачите Го хулеа, мавтајќи со главите и велејќи: „Ах, ти што го уриваш храмот и го градите за три дена! 30 Спаси се себеси и слези од крстот. 31 Исто така и првосвештениците, подбивајќи се, си велеа меѓу себе, заедно со книжниците: „Другите ги спаси, а себеси не може да се спаси.“ 32 Христос, Царот Израилев, нека слезе сега од крстот, за да видиме и да поверуваме. А оние што беа распнати со Него го навредуваа.
10
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
33 А кога дојде шестиот час, се спушти темнина по целата земја до деветтиот час. 34 А во деветтиот час Исус извика со силен глас: „ Елој, Елој, лама савахтани!“ што значи: „Боже Мој, Боже Мој, зошто Ме остави?“ 35 А некои од оние што стоеја таму, кога го чуја тоа, рекоа: „Ете, го вика Илија!“ 36 И еден истрча, наполни сунѓер со оцет, го стави на трска и Му даде да пие, велејќи: „Оставете, да видиме дали Илија ќе дојде да го симне!“ 37 А Исус извика со силен глас и го предаде духот. 38 И завесата на храмот се расцепи на два дела од горе до долу. 39 А кога стотникот, што стоеше спроти Него, виде дека така извика и го испушти духот, рече: „Навистина Овој Човек беше Син Божји!“ 40 Имаше и жени кои гледаа оддалеку; меѓу нив беше Марија Магдалена, Марија, мајката на Јаков помладиот и на Јосија, и Салома; 41 (кои, кога беше во Галилеја, одеа по Него и Му служеа;) и многу други жени, кои дојдоа со Него во Ерусалим. 42 А кога се стемни, бидејќи беше подготовка, односно ден пред саботата, 43 Јосиф од Ариматеја, почитуван советник, кој исто така го чекаше царството Божјо, дојде и смело влезе кај Пилат и го побара телото Исусово. 44 А Пилат се чудеше дека веќе е мртов; па го повика стотникот и го праша дали одамна е мртов. 45 И кога дозна од стотникот, му го предаде телото на Јосиф. 46 И купи тенок лен, Го симна од земјата, Го завитка во ленот и Го положи во гроб, издлабен во карпа, и тркалаше камен пред вратата од гробот. 47 А Марија Магдалена и Марија, мајката на Јосиј, гледаа каде беше положен. Марко 16 1 А кога помина саботата, Марија Магдалена и Марија Јаковова, и Салома, купија мириси, за да дојдат и да Го помажат. 2 И многу рано наутро, на првиот ден од седмицата, дојдоа на гробот при изгрејсонце. 3 И си рекоа меѓу себе: „Кој ќе ни го одврти каменот од вратата на гробот?“ 4 И кога погледнаа, видоа дека каменот е оттргнат, зашто беше многу голем. 5 И кога влегоа во гробот, видоа еден млад човек како седи од десната страна, облечен во долга бела облека; и се исплашија. 6 И им рече: „Не бојте се! Го барате Исуса од Назарет, распнатиот; воскресна; не е тука; ете го местото каде што Го положија.“ 7 Но одете, кажете им на Неговите ученици и на Петар дека тој оди пред вас во Галилеја; таму ќе Го видите, како што ви рече. 8 И тие брзо излегоа и избегаа од гробот, зашто трепереа и беа зачудени; никому ништо не рекоа, зашто се плашеа. 9 А кога Исус воскресна рано, на првиот ден од седмицата, прво ѝ се јави на Марија Магдалена, од која беше истерал седум демони. 10 И таа отиде и им раскажа на оние што беа со него, додека тие тагуваа и плачеа. 11 А тие, кога чуја дека е жив и дека го видела таа, не поверуваа. 12 Потоа им се јави во друг облик на двајца од нив, додека одеа, и одеа во полето. 13 И тие отидоа и им кажаа на другите; ниту ним не им поверуваа. 14 Потоа им се јави на единаесеттемина додека седеа на трпеза, и ги прекори за нивното неверие и тврдокорност на срцата, зашто не им поверуваа на оние што Го видоа откако воскресна. 15 И им рече: „ Одете по целиот свет и проповедајте го Евангелието на секое создание.“ 16 Кој ќе поверува и ќе се крсти, ќе биде спасен; а кој не поверува, ќе биде осуден.
11
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
17 А овие знаци ќе ги следат оние што веруваат: во Мое име ќе истеруваат демони; ќе зборуваат нови јазици; 18 Ќе фаќаат змии; и ако испијат нешто смртоносно, нема да им наштети; ќе полагаат раце на болни, и тие ќе оздравуваат. 19 Откако Господ им проговори, се вознесе на небото и седна од десната страна на Бога. 20 И тие отидоа и проповедаа насекаде, а Господ работеше со нив и го потврдуваше словото со знаци што ги придружуваа. Амин.
Евангелие по Лука Лука 22 1 А се приближуваше празникот на бесквасните лебови, наречен Пасха. 2 А првосвештениците и книжниците бараа начин да Го убијат, зашто се плашеа од народот. 3 Тогаш влезе сатаната во Јуда, наречен Искариот, кој беше еден од дванаесетте. 4 И тој отиде и се договори со првосвештениците и старателите како да им Го предаде. 5 И тие се зарадуваа и се заветуваа да му дадат пари. 6 А тој вети и бараше можност да им Го предаде без народот. 7 Потоа дојде денот на бесквасните лебови, кога требаше да се коле пасхалната жртва. 8 И ги испрати Петар и Јован, велејќи: „ Одете и пригответе ни ја пасхата, за да јадеме.“ 9 А тие му рекоа: „Каде сакаш да приготвиме?“ 10 И им рече: „ Ете, кога ќе влезете во градот, ќе ве сретне човек, кој носи стомна со вода; следете го во куќата во која ќе влезе.“ 11 И кажете му на домаќинот: ‘Учителот ти вели: ‘Каде е гостилницата, каде што ќе ја јадам пасхалната вечера со учениците Мои?’ 12 И тој ќе ви покаже голема горна соба, наместена; таму пригответе. 13 И отидоа и најдоа како што им рече, и ја приготвија пасхалната вечера. 14 И кога дојде часот, седна, а со него и дванаесетте апостоли. 15 И им рече: „ Од желба посакав да јадам оваа пасха со вас пред да страдам. 16 Зашто ви велам, нема повеќе да јадам од него, додека не се исполни во царството Божјо. 17 И ја зеде чашата, заблагодари и рече: „ Земете ја оваа и разделете ја меѓу себе!“ 18 Зашто ви велам, нема да пијам од плодот на лозата додека не дојде царството Божјо. 19 И зеде леб, заблагодари, го прекрши и им го даде, велејќи: „ Ова е Моето тело, кое се дава за вас; правете го ова за Мој спомен!“ 20 Исто така и чашата по вечерата, велејќи: „ Оваа чаша е новиот завет во Мојата крв, која се пролева за вас.“ 21 Но, ете, раката на оној што ме предава е со мене на трпезата. 22 И навистина Синот Човечки оди, како што е определено; но тешко му на оној човек, преку кого ќе биде предаден! 23 И почнаа да се прашуваат меѓу себе, кој од нив ќе го направи тоа. 24 И меѓу нив се појави и расправија, кој од нив да се смета за најголем. 25 А тој им рече: „ Царевите на народите господарат над нив, а оние што имаат власт над нив се нарекуваат добротвори.“ 26 Но вие не треба да бидете така: туку најголемиот меѓу вас нека биде како помладиот, а началникот нека биде како оној што служи. 27 Зашто, кој е поголем: оној што седи на трпеза, или оној што послужува? Не е ли оној што седи на трпеза? Но, јас сум меѓу вас како оној што послужува. 28 Вие сте тие што останавте со мене во моите искушенија. 29 И Јас ви доделувам царство, како што ми го одреди Отецот; 30 за да јадете и пиете на Мојата трпеза во Моето царство и да седите на престоли судејќи ги дванаесетте племиња Израилеви. 12
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
31 И Господ рече: „ Симоне, Симоне, ете, сатаната посака да ве просее како пченица. 32 Но Јас се молев за тебе, за да не ослабне твојата вера; и кога ќе се обратиш, укрепи ги своите браќа. 33 А тој му рече: „Господи, готов сум да одам со Тебе и во затвор и во смрт.“ 34 А тој рече: „ Ти велам, Петре, денес петелот нема да запее, пред да се одречеш трипати дека ме познаваш.“ 35 И им рече: „ Кога ве испратив без ќесе, торба и обувки, зар ви недостигаше нешто?“ А тие рекоа: „Ништо.“ 36 Тогаш им рече: „ А сега, кој има ќесе, нека го земе, а исто така и торбата своја; а кој нема меч, нека ја продаде облеката своја и нека купи меч.“ 37 Зашто ви велам дека ова што е напишано мора да се исполни во мене: „И тој беше сметан меѓу престапниците“, зашто она што се однесува на мене има крај. 38 А тие рекоа: „Господи, ете, еве два меча!“ А Тој им рече: „ Доста е!“ 39 И излезе и отиде, како што беше обичај, на Маслиновата Гора; а и Неговите ученици одеа по Него. 40 И кога беше на местото, им рече: „ Молете се да не паднете во искушение!“ 41 А Тој се оддалечи од нив на растојание од фрлен камен, клекна и се помоли, 42 велејќи: „ Татко, ако сакаш, тргни ја оваа чаша од Мене; но не Мојата волја, туку Твојата нека биде!“ 43 И му се јави ангел од небото и го поткрепуваше. 44 И бидејќи беше во мака, се молеше уште поусрдно, а потта Му беше како големи капки крв што паѓаа на земјата. 45 И кога стана од молитвата, дојде кај учениците Свои и ги најде како спијат од тага, 46 И им рече: „ Зошто спиете? Станете и молете се, за да не паднете во искушение.“ 47 И додека уште зборуваше, ете, се појави мноштво, и оној, наречен Јуда, еден од дванаесетте, одеше пред нив и се приближи до Исус за да го бакне. 48 Но Исус му рече: „ Јуда, со бакнеж ли Го предаваш Синот Човечки?“ 49 Кога оние што беа околу Него видоа што ќе се случи, Му рекоа: „Господи, да удриме ли со меч?“ 50 И еден од нив го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече десното уво. 51 А Исус одговори и рече: „ Трпете се досега!“ И го допре увото негово и го исцели. 52 Тогаш Исус им рече на првосвештениците, на храмовите старешини и на старешините, што дојдоа кај Него: „ Дали сте излегле како на крадец, со мечеви и стапови?“ 53 Кога бев секој ден со вас во храмот, не кренавте рака против Мене; но ова е ваш час и власта на темнината. 54 Тогаш го зедоа, го одведоа и го внесоа во куќата на првосвештеникот, а Петар одеше по него оддалеку. 55 И кога запалија оган во средината на дворот и седнаа заедно, Петар седна меѓу нив. 56 Но една слугинка го виде како седи покрај огнот, го погледна со внимание и рече: „И овој човек беше со него.” 57 А тој се одрече од него, велејќи: „Жено, не Го познавам!“ 58 Малку подоцна, друг го виде и рече: „И ти си од нив!“ А Петар рече: „Човеку, не сум.“ 59 И откако помина околу еден час, друг тврдеше со сигурност, велејќи: „Навистина и овој беше со него, зашто е Галилеец.” 60 А Петар рече: „Човеку, не знам што зборуваш!“ И веднаш, додека тој уште зборуваше, запеа петел. 61 И Господ се сврте и го погледна Петар. И Петар се сети на зборовите Господови, како му рече: „ Пред да запее петел, трипати ќе се одречеш од Мене.“ 62 И Петар излезе надвор и горко заплака. 63 А луѓето што го држеа Исуса му се потсмеваа и го удираа.
13
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
64 И откако му ги врзаа очите, го удираа по лицето и го прашуваа, велејќи: „Проречи, кој е тој што Те удри?“ 65 И многу други работи хулнички зборуваа против него. 66 И штом се раздени, се собраа старешините народни, првосвештениците и книжниците, па Го доведоа во својот совет и рекоа: 67 „Ти ли си Христос? Кажи ни!“ А тој им рече: „ Ако ви кажам, нема да поверувате.“ 68 И ако ве прашам, нема да ми одговорите, ниту ќе ме пуштите. 69 Отсега Синот Човечки ќе седи оддесно на силата Божја. 70 Тогаш сите рекоа: „Значи, дали си Ти Син Божји?“ А Тој им рече: „ Вие велите дека Сум Јас.“ 71 А тие рекоа: „Што ни треба уште сведоштво? Зашто самите чувме од Неговата уста.“ Лука 23 1 И целиот нивни народ стана и Го одведе кај Пилат. 2 И почнаа да Го обвинуваат, велејќи: „Го најдовме Овој како го расипува народот и забранува да се дава данок на царот, а се нарекува себеси Христос Цар.“ 3 Пилат Го праша: „Ти ли си Царот Јудејски?“ А Тој му одговори и рече: „ Ти го велиш тоа.“ 4 Тогаш Пилат им рече на првосвештениците и на народот: „Не наоѓам никаква вина кај овој човек.“ 5 А тие беа уште пожестоки, велејќи: „Го буни народот, поучувајќи по цела Јудеја, почнувајќи од Галилеја па до тука.“ 6 Кога Пилат чу за Галилеја, праша дали човекот е Галилеец. 7 И штом дозна дека е под Иродовата власт, го испрати кај Ирод, кој во тоа време, исто така, беше во Ерусалим. 8 И кога Ирод го виде Исуса, се зарадува многу, зашто долго време имаше желба да го види, бидејќи беше слушнал многу за Него; и се надеваше дека ќе види некакво чудо направено од Него. 9 Тогаш го праша многу зборови, но Тој ништо не му одговори. 10 А првосвештениците и книжниците стоеја и жестоко Го обвинуваа. 11 И Ирод, со своите војници, го понижи и му се потсмеваше, го облече во раскошна облека и го врати кај Пилат. 12 И во истиот ден Пилат и Ирод се спријателија, зашто порано беа непријатели меѓу себе. 13 А Пилат, откако ги повика првосвештениците, старешините и народот, 14 им рече: „Ми го доведовте овој човек како да го развратува народот; а ете, јас, откако го испитав пред вас, не најдов никаква вина кај него во она за што го обвинувате. 15 Ниту пак Ирод, зашто ве испратив кај него; и ете, ништо не му е сторено што заслужува смрт. 16 Затоа ќе го казнам и ќе го пуштам. 17 (Зашто по потреба требаше да им пушти еден на празникот.) 18 А сите едногласно извикаа, велејќи: „Отстранете го овој човек и пушти ни го Варава!“ 19 (Кој беше фрлен во затвор поради некаков бунт кренат во градот и за убиство.) 20 Пилат, сакајќи да го пушти Исуса, повторно им проговори. 21 Но тие викаа, велејќи: „Распни Го, распни Го!“ 22 И им рече по трет пат: „Какво зло направил? Не најдов никаква причина за смрт во Него. Затоа ќе го казнам и ќе го пуштам.“ 23 А тие упорно викаа со силен глас, барајќи да биде распнат. И гласовите нивни и на првосвештениците преовладуваа. 24 И Пилат донесе одлука да биде како што бараа. 25 И им го пушти оној, кого го бараа поради бунт и убиство, што беше фрлен во затвор, а Исуса им го предаде на нивната волја.
14
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
26 И додека Го водеа, го фатија некојси Симон Киринеец, кој се враќаше од полето, и врз него го ставија крстот, за да го носи по Исуса. 27 И по Него одеше голема толпа луѓе и жени, кои плачеа и ридаа за Него. 28 Но Исус, свртувајќи се кон нив, рече: „ Ќерки ерусалимски, не плачете за Мене, туку плачете за себе и за своите деца!“ 29 Зашто, ете, доаѓаат денови, во кои ќе велат: „Блажени се неплодните и утробите што не родиле и градите што не цицале!“ 30 Тогаш ќе почнат да им велат на планините: „Паднете врз нас!“ и на ридовите: „Покријте нè!“ 31 Зашто, ако го прават ова на зелено дрво, што ќе се случи со сувото? 32 А со него беа водени и други двајца злосторници за да бидат погубени. 33 И кога стигнаа на местото, наречено Голгота, таму го распнаа Него и злосторниците, едниот од десната страна, а другиот од левата. 34 Тогаш Исус рече: „ Татко, прости им, зашто не знаат што прават!“ И ги разделија облеките Негови и фрлија жрепка. 35 А народот стоеше и гледаше. А и старешините со нив му се потсмеваа, велејќи: „Други спаси, нека се спаси и Себеси, ако е Тој Христос, Божјиот избраник!“ 36 И војниците му се потсмеваа, приближувајќи се кон него и нудејќи му оцет, 37 и велејќи: „Ако си ти царот Јудејски, спаси се себеси!“ 38 И над него беше напишан натпис со грчки, латински и хебрејски букви: „ОВОЈ Е ЦАРОТ ЈУДЕЈСКИ!“ 39 А еден од обесените злосторници Го хулеше, велејќи: „Ако си Ти Христос, спаси се Себеси и нас!“ 40 Другиот, пак, одговори и го прекори: „Не се боиш ли од Бога, кога си во истата осуда?“ 41 И ние сме навистина праведно, зашто ја добиваме заслужената награда за нашите дела, а овој човек не направил ништо лошо. 42 И Му рече на Исуса: „Господи, сети се на мене кога ќе дојдеш во царството Твое!“ 43 А Исус му рече: „ Вистина ти велам: денес ќе бидеш со Мене во рајот.“ 44 А беше околу шестиот час, и имаше темнина по целата земја до деветтиот час. 45 И сонцето потемне, и завесата на храмот се расцепи на средина. 46 А Исус, откако извика гласно, рече: „ Татко, во Твои раце го предавам Мојот дух!“ И откако го рече тоа, го предаде духот. 47 А кога стотникот виде што се случи, Го прослави Бога, велејќи: „Навистина, овој човек беше праведен.“ 48 И сиот народ што се собра за да го види тоа, гледајќи што се случи, се удираше по гради и се враќаше. 49 А сите Негови познаници, како и жените што Го следеа од Галилеја, стоеја подалеку и го гледаа тоа. 50 И ете, таму беше еден човек по име Јосиф, советник; и тој беше добар човек и праведен. 51 (Истиот не се согласи со нивниот совет и дело;) тој беше од Ариматеја, град јудејски; и самиот го чекаше царството Божјо. 52 Овој човек отиде кај Пилат и го побара телото Исусово. 53 И го симна, го завитка во платно и го положи во гроб издлабен во камен, во кој никогаш порано не бил погребан човек. 54 А тој ден беше ден на подготовка, а саботата настапуваше. 55 А по него одеа и жените, што дојдоа со Него од Галилеја, и го видоа гробот и како беше положено телото Негово. 56 И се вратија и приготвија мириси и миро; и се одморија во саботниот ден според заповедта.
15
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
Лука 24 1 А на првиот ден од седмицата, многу рано наутро, дојдоа на гробот, носејќи ги приготвените мириси, а со себе и некои други. 2 И го најдоа каменот отваран од гробот. 3 И кога влегоа, не го најдоа телото на Господа Исуса. 4 И додека беа многу збунети околу тоа, ете, двајца мажи застанаа покрај нив во сјајни облеки. 5 И бидејќи се исплашија и се наведнаа кон земјата, им рекоа: „Зошто го барате живиот меѓу мртвите?“ 6 Тој не е тука, туку воскресна; сетете се како ви зборуваше кога беше уште во Галилеја, 7велејќи: „Синот Човечки треба да биде предаден во рацете на грешници, и да биде распнат, и на третиот ден да воскресне.“ 8 И се сетија на неговите зборови, 9 И се вратија од гробот и им го кажаа сè ова на единаесетте и на сите други. 10 Марија Магдалена, Јоана, Марија Јаковова, и други жени што беа со нив, им ги кажаа овие работи на апостолите. 11 И нивните зборови им се чинеа како празни приказни, и не им веруваа. 12 Тогаш Петар стана и отрча кон гробот; и откако се наведна, ги виде ленените алишта само таму; и си отиде, чудејќи се во себе за она што се случи. 13 И ете, двајца од нив во истиот ден одеа во едно село, по име Емаус, кое беше оддалечено од Ерусалим околу шеесет стадии. 14 И тие разговараа меѓу себе за сите овие работи што се случија. 15 И се случи, додека тие разговараа и размислуваа, самиот Исус се приближи и тргна со нив. 16 Но нивните очи беа заглавени за да не Го познаат. 17 А тој им рече: „Какви се овие разговори меѓу вас, кога одите, а сте тажни?“ 18 А еден од нив, по име Клеопа, му одговори и рече: „Дали си само ти странец во Ерусалим, па не знаеш што се случува таму во овие денови?“ 19 А тој им рече: „Што?“ А тие му рекоа: „За Исус од Назарет, кој беше пророк, силен на дело и на збор пред Бога и пред целиот народ. 20 И како првосвештениците и нашите началници Го предадоа да биде осуден на смрт и Го распнаа. 21 Но ние се надевавме дека Тој е Оној што ќе го избави Израел; а покрај сè ова, денес е третиот ден откако се случи ова. 22 Да, а нè збунија и некои жени од нашата група, кои беа рано на гробот; 23 И кога не го најдоа неговото тело, дојдоа и рекоа дека виделе и видение на ангели, кои рекле дека е жив. 24 А некои од нас отидоа на гробот и го најдоа онака како што рекоа жените, а Него не Го видоа. 25 Тогаш им рече: „ О, безумни и бавни по срце да верувате во сè што рекле пророците! 26 Не требаше ли Христос да ги претрпи овие работи и да влезе во Својата слава? 27 И почнувајќи од Мојсеј и од сите пророци, им објаснуваше во сите Писанија што се однесува до Него. 28 И се приближија до селото, каде што одеа; а тој се преправаше дека ќе оди подалеку. 29 Но тие го натераа, велејќи: „Остани со нас, зашто е приближува вечер, а денот е веќе одамна!“ И влезе да остане со нив. 30 И се случи, додека седеше со нив на трпеза, зеде леб, го благослови, го прекрши и им го даде. 31 И им се отворија очите и го познаа; а тој исчезна од нивниот поглед. 32 И си рекоа еден на друг: „Не ни гореше ли срцето додека ни зборуваше патем и ни ги толкуваше Писмата?“
16
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
33 И во истиот час станаа и се вратија во Ерусалим, и ги најдоа собрани единаесеттемина и оние што беа со нив, 34 велејќи: „Господ навистина воскресна и му се јави на Симона.“ 35 И тие раскажаа што се случило по патот и како го препознале при кршењето леб. 36 И додека тие зборуваа така, Самиот Исус застана меѓу нив и им рече: „ Мир вам!“ 37 Но тие беа ужаснати и исплашени, и мислеа дека виделе дух. 38 А Тој им рече: „ Зошто сте вознемирени? И зошто ви се појавуваат мисли во срцата?“ 39 Видете ги рацете Мои и нозете Мои, дека тоа сум Јас Истиот; допрете Ме и видете, зашто духот нема месо и коски, како што гледате дека Јас имам. 40 И откако го рече тоа, им ги покажа рацете и нозете. 41 И додека тие од радост сè уште не веруваа, туку се чудеа, им рече: „ Имате ли тука нешто за јадење?“ 42 А тие Му дадоа парче печена риба и саќе од мед. 43 И тој го зеде и јадеше пред нив. 44 И им рече: „ Ова се зборовите што ви ги кажав додека бев уште со вас, дека треба да се исполни сè што е напишано за Мене во Мојсеевиот закон, во пророците и во псалмите.“ 45 Тогаш им го отвори разумот, за да ги разберат Писмата, 46 и им рече: „ Така е напишано и така требаше Христос да страда и да воскресне од мртвите на третиот ден.“ 47 и да се проповеда покајание и простување на гревовите во Неговото име меѓу сите народи, почнувајќи од Ерусалим. 48 И вие сте сведоци на овие работи. 49 И ете, Јас ви го испраќам ветувањето од Мојот Отец; а вие останете во градот Ерусалим, додека не се облечете со сила одозгора. 50 И ги поведе надвор до Витанија, па ги крена рацете и ги благослови. 51 И додека ги благословуваше, се оддели од нив и се вознесе на небото. 52 И тие му се поклонија и се вратија во Ерусалим со голема радост. 53 И беа постојано во храмот, фалејќи го и благословувајќи го Бога. Амин.
Евангелие по Јован Јован 18 1 Откако ги изговори овие зборови, Исус излезе со учениците Свои преку потокот Кедрон, каде што имаше градина, во која влезе тој и учениците Негови. 2 А Јуда, кој Го предаде, го знаеше местото, зашто Исус често се собираше таму со своите ученици. 3 Тогаш Јуда, откако прими група луѓе и слуги од првосвештениците и фарисеите, дојде таму со фенери, факели и оружје. 4 А Исус, знаејќи сè што ќе го снајде, излезе и им рече: „ Кого барате?“ 5 Му одговорија: „Исуса од Назарет!“ Исус им рече: „ Јас сум!“ А со нив стоеше и Јуда, кој Го предаде. 6 Штом им рече: „Јас сум!“, тие се повлекоа назад и паднаа на земјата. 7 Тогаш повторно ги праша: „ Кого барате?“ Тие рекоа: „Исуса од Назарет.“ 8 Исус одговори: „ Ви кажав дека Јас сум Тој; ако Ме барате, пуштете ги овие да си одат.“ 9 за да се исполни зборот што го рече: „ Од оние што ми ги даде, не изгубив никого.“ 10 Тогаш Симон Петар, држејќи меч, го извади, го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече десното уво. Името на слугата му беше Малх. 11 Тогаш Исус му рече на Петар: „ Стави го мечот во ножницата; чашата што ми ја даде Отецот, да не ја испијам ли?“ 12 Тогаш четата, војводата и слугите јудејски го фатија Исуса и го врзаа, 17
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
13 И го одведоа прво кај Ана, зашто тој му беше свекор по право на Кајафа, кој беше првосвештеник во таа година. 14 А Кајафа беше оној што им советуваше на Јудејците дека е подобро еден човек да умре за народот. 15 А Симон Петар одеше по Исус, како и друг ученик; тој ученик му беше познат на првосвештеникот, и влезе со Исус во дворот на првосвештеникот. 16 А Петар стоеше надвор пред вратата. Тогаш излезе другиот ученик, кој му беше познат на првосвештеникот, и ѝ проговори на вратарката, па го внесе Петар. 17 Тогаш девојката, вратарката, му рече на Петар: „Да не си и ти еден од учениците на Овој Човек?“ Тој рече: „Не сум.“ 18 А слугите и службениците стоеја таму, кои беа запалиле оган од јаглен, зашто беше студено, и се грееја; а Петар стоеше со нив и се грееше. 19 Тогаш првосвештеникот го праша Исуса за Неговите ученици и за Неговата наука. 20 Исус му одговори: „ Јас му зборував на светот јавно; секогаш поучував во синагогата и во храмот, каде што секогаш се собираат Јудејците; и ништо не сум зборувал тајно. 21 Зошто ме прашуваш мене? Прашај ги оние што ме чуја, што им реков; ете, тие знаат што реков. 22 И кога го рече тоа, еден од слугите што стоеше таму го удри Исус со дланката и рече: „Така му одговараш на првосвештеникот?“ 23 Исус му одговори: „ Ако реков лошо, докажи за злото; но ако реков добро, зошто Ме удираш?“ 24 А Ана го испрати врзан кај првосвештеникот Кајафа. 25 А Симон Петар стоеше и се грееше. Тогаш му рекоа: „Да не си и ти еден од Неговите ученици?“ Тој одрече и рече: „Не сум.“ 26 Еден од слугите на првосвештеникот, негов роднина, кому Петар му го отсече увото, рече: „Не те ли видов во градината со него?“ 27 Петар пак одрече; и веднаш петел запеа. 28 Тогаш го одведоа Исус од Кајафа во судницата. Беше рано; а тие не влегоа во судницата, за да не се осквернат, туку да ја јадат пасхалната вечера. 29 Тогаш Пилат излезе пред нив и рече: „Какво обвинение поднесувате против Овој Човек?“ 30 Тие одговорија и му рекоа: „Да не беше злосторник, немаше да ти го предадеме.“ 31 Тогаш Пилат им рече: „Земете го вие и судете го според вашиот закон!“ Јудејците му рекоа: „Нам не ни е дозволено да убиваме никого.“ 32 за да се исполни зборот Исусов, што го кажа, навестувајќи со каква смрт ќе умре. 33 Тогаш Пилат повторно влезе во судницата, го повика Исус и му рече: „Ти ли си Царот Јудејски?“ 34 Исус му одговори: „ Од Себе го зборуваш ова или други ти кажаа за Мене?“ 35 Пилат одговори: „Јудеец ли сум? Твојот народ и првосвештениците Те предадоа кај мене; што си направил?“ 36 Исус одговори: „ Моето царство не е од овој свет; ако Моето царство беше од овој свет, тогаш Моите слуги би се бореле, за да не им бидам предаден на Јудејците; но сега Моето царство не е од тука.“ 37 Пилат, пак, Му рече: „Значи, цар ли си?“ Исус одговори: „ Ти велиш дека сум цар. Јас за тоа се родив и за тоа дојдов на светот, за да сведочам за вистината. Секој што е од вистината го слуша гласот Мој. 38 Пилат Му рече: „Што е вистина?“ И откако го рече тоа, повторно излезе кај Јудејците и им рече: „Не наоѓам никаква вина во Него.“ 39 Но, имате обичај да ви пуштам еден на Пасха; сакате ли, пак, да ви Го пуштам Царот Јудејски? 40 Тогаш сите повторно извикаа, велејќи: „Не овој, туку Варава!“ А Варава беше разбојник.
18
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
Јован 19 1 Тогаш Пилат го зеде Исус и го бичуваше. 2 А војниците исплетоа венец од трње, му го ставија на главата и му облекоа пурпурна облека, 3 и велеа: „Радувај се, Цару Јудејски!“ И го удираа со рацете свои. 4 Пилат пак излезе и им рече: „Ете, ви го изведувам надвор, за да знаете дека не наоѓам никаква вина во Него.“ 5 Тогаш излезе Исус, носејќи трнов венец и пурпурна облека. Пилат им рече: „Еве го човекот!“ 6 Кога Го видоа првосвештениците и слугите, извикаа, велејќи: „Распни Го, распни Го!“ Пилат им рече: „Земете Го вие и распни Го, зашто јас не наоѓам никаква вина во Него.“ 7 Јудејците му одговорија: „Ние имаме закон и според нашиот закон Тој треба да умре, зашто се направи Самиот Син Божји.“ 8 Кога Пилат го чу тој збор, уште повеќе се исплаши; 9 И повторно влезе во судницата и Му рече на Исус: „Од каде си?“ Но Исус не му одговори ништо. 10 Тогаш Пилат Му рече: „Не ми зборуваш ли? Не знаеш ли дека имам власт да Те распнам и власт имам да Те пуштам?“ 11 Исус одговори: „ Не би можел да имаш никаква власт против Мене, ако не ти беше дадена одозгора; затоа, Оној, Кој Ме предаде, има поголем грев.“ 12 И оттогаш Пилат се обидуваше да Го пушти, но Јудејците викаа, велејќи: „Ако Го пуштиш Него, не си пријател на царот; секој што се прави цар, зборува против царот.“ 13 Штом Пилат го чу тој збор, Го изведе Исуса надвор и седна на судискиот престол, на местото наречено Калцоат, а на еврејски Габата. 14 А беше ден на подготовка за Пасха, околу шестиот час; и им рече на Јудејците: „Еве го вашиот Цар!“ 15 Но тие извикаа: „Отстранете го, отстранете го, распнете го!“ Пилат им рече: „Да го распнам ли вашиот цар?“ Првосвештениците одговорија: „Ние немаме цар освен царот!“ 16 Тогаш им Го предаде за да биде распнат. А тие го зедоа Исуса и Го одведоа. 17 И носејќи го својот крст, тој излезе на место наречено Место на черепот, а на еврејски се нарекува Голгота. 18 каде што Го распнаа, и уште двајца со Него, од едната и од другата страна, а Исуса во средината. 19 Пилат напиша натпис и го стави на крстот. А натписот беше: „Исус Назаретски, Цар Јудејски“. 20 Овој натпис го прочитаа мнозина од Јудејците, зашто местото каде што беше распнат Исус беше близу до градот; а беше напишан на хебрејски, грчки и латински. 21 Тогаш првосвештениците јудејски му рекоа на Пилат: „Не пишувај: ‘Царот јудејски’, туку дека тој рече: ‘Јас сум Царот јудејски’. 22 Пилат одговори: „Што напишав, напишав.“ 23 А војниците, откако го распнаа Исуса, ги зедоа Неговите алишта и направија четири дела, по еден дел за секој војник; и неговиот огрлица; а огрлицата беше без шев, исткаена одозгора целосно. 24 Затоа си рекоа меѓу себе: „Да не го кинеме, туку да фрламе жрепка за него, кој ќе биде!“ за да се исполни Писмото, кое вели: „Ги поделија алиштата Мои меѓу себе и за облеката Моја фрлија жрепка.“ Така војниците го направија тоа. 25 А покрај крстот Исусов стоеја Неговата мајка и сестрата на Неговата мајка, Марија, жената на Клеопа, и Марија Магдалена. 26 А Исус, штом ја виде мајка си и ученикот, кого го сакаше, како стои таму, ѝ рече на мајка си: „ Жено, ете ти син!“
19
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
27 Тогаш му рече на ученикот: „ Ете ја твојата мајка!“ И од тој час ученикот ја зеде кај себе. 28 Потоа, знаејќи дека сè е свршено, за да се исполни Писмото, Исус рече: „ Жеден сум!“ 29 Таму имаше сад полн со оцет. Наполнија сунѓер со оцет, го ставија на исоп и Му го донесоа до устата. 30 А кога Исус го прими оцетот, рече: „ Свршено е!“ И откако ја наведна главата, го предаде духот. 31 Бидејќи беше ден на подготовка, за да не останат телата на крстот во сабота, бидејќи таа сабота беше голем ден, Евреите го замолија Пилат да им ги скршат нозете и да ги земат. 32 Тогаш дојдоа војниците и им ги скршија нозете на првиот, а потоа и на другиот, што беше распнат со него. 33 Но кога дојдоа кај Исус и видоа дека е веќе мртов, не му ги скршија нозете. 34 Но еден од војниците со копје го прободе во ребрата, и веднаш потече крв и вода. 35 И Оној што го виде тоа, сведочи, и неговото сведоштво е вистинито; и тој знае дека зборува вистина, за да поверувате вие. 36 Зашто ова се случи, за да се исполни Писмото: „Ниту една коска од Него нема да му се скрши.“ 37 И пак друго Писмо вели: „Ќе погледнат на Оној, Кого Го прободоа.“ 38 Потоа Јосиф од Ариматеја, кој беше ученик Исусов, но таен поради страв од Јудејците, го замоли Пилат да го земе телото Исусово. Пилат му дозволи. Тогаш тој дојде и го зеде телото Исусово. 39 Дојде и Никодим, кој првпат дојде кај Исус ноќе, и донесе мешавина од смирна и алое, тешка околу сто килограми. 40 Тогаш го зедоа телото Исусово и го завиткаа во ленено платно со мириси, како што е обичај кај Јудејците да погребуваат. 41 А на местото каде што беше распнат имаше градина; и во градината нов гроб, во кој никогаш не беше положен човек. 42 Таму го положија Исус, поради денот на подготовка кај Евреите, зашто гробот беше близу. Јован 20 1 Првиот ден од седмицата, рано, кога сè уште беше темно, Марија Магдалена дојде на гробот и виде дека каменот е поместен од гробот. 2 Тогаш таа отрча и дојде кај Симон Петар и кај другиот ученик, кого Исус го сакаше, и им рече: „Го зедоа Господа од гробот и не знаеме каде Го положиле.“ 3 Тогаш Петар излезе, и другиот ученик, и дојдоа до гробот. 4 И двајцата трчаа заедно; но другиот ученик истрча пред Петар и прв стигна до гробот. 5 И кога се наведна, погледна внатре и виде дека лежат ленени алишта; но не влезе внатре. 6 Потоа дојде Симон Петар, кој го следеше, влезе во гробот и виде дека лежат ленени облеки, 7 И салфетката, што беше околу главата Негова, не лежеше со ленените алишта, туку беше завиткана одделно на едно место. 8 Тогаш влезе и другиот ученик, кој прв дојде до гробот, и виде и поверува. 9 Зашто уште не го знаеја Писмото, дека Тој треба да воскресне од мртвите. 10 Потоа учениците повторно си отидоа дома. 11 А Марија стоеше надвор кај гробот и плачеше; и додека плачеше, се наведна и погледна во гробот, 12 И виде два ангела во бело како седат, едниот кај главата, а другиот кај нозете, каде што лежеше телото Исусово. 13 А тие ѝ рекоа: „Жено, зошто плачеш?“ Таа им рече: „Затоа што го зедоа мојот Господ, и не знам каде Го положиле.“ 14 И откако го рече тоа, се сврте назад и го виде Исус како стои; но не знаеше дека е тоа Исус.
20
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
15 Исус ѝ рече: „ Жено, зошто плачеш? Кого бараш?“ Мислејќи дека е градинар, таа му рече: „Господине, ако си го понел ти оттука, кажи ми каде си го положил, и јас ќе го земам!“ 16 Исус ѝ рече: „ Марија!“ Таа се сврте и Му рече: „Равини!“ што значи: „Учителе!“ 17 Исус ѝ рече: „Не допирај ме, зашто уште не сум се вознесел при Мојот Отец; туку оди при браќата Мои и кажи им: се вознесувам при Мојот Отец и вашиот Отец, при Мојот Бог и вашиот Бог.“ 18 Марија Магдалена дојде и им кажа на учениците дека го видела Господа и дека тој ѝ ги кажал овие работи. 19 А навечер, во првиот ден од седмицата, кога вратите каде што беа собрани учениците беа затворени поради страв од Јудејците, дојде Исус, застана насреде и им рече: „ Мир вам!“ 20 И откако го рече тоа, им ги покажа рацете и ребрата. Тогаш учениците се зарадуваа кога Го видоа Господа. 21 Тогаш Исус повторно им рече: „ Мир вам! Како што Ме прати Отецот Мене, така и Јас ве праќам вас!“ 22 И откако го рече ова, дувна во нив и им рече: „ Примете Го Светиот Дух! 23 На кои гревовите ќе им ги простите, ќе им бидат простени; а на кои гревовите ќе им ги задржите, ќе им бидат задржани. 24 Но Тома, еден од дванаесетте, наречен Близнак, не беше со нив кога дојде Исус. 25 Другите ученици му рекоа: „Го видовме Господа!“ Но тој им рече: „Ако не го видам во рацете Негови отпечатокот од клинците и не го ставам прстот во отпечатокот од клинците и не ја ставам раката во ребрата Негови, нема да поверувам.“ 26 И по осум дена, учениците Негови повторно беа внатре, и Тома со нив. Тогаш Исус дојде, кога вратите беа затворени, застана насреде и рече: „ Мир вам!“ 27 Потоа му рече на Тома: „ Донеси го прстот свој и види ги рацете Мои; и донеси ја раката своја и стави ја во ребрата Мои; и не биди неверен, туку верник.“ 28 А Тома одговори и му рече: „Господ мој и Бог мој!“ 29 Исус му рече: „ Тома, ти поверува затоа што Ме виде; блажени се оние што не виделе, а поверувале!“ 30 И многу други чуда направи Исус пред учениците Свои, кои не се запишани во оваа книга. 31 А овие се напишани, за да верувате дека Исус е Христос, Синот Божји, и верувајќи да имате живот преку Неговото име. Јован 21 1По овие работи, Исус повторно им се јави на учениците кај Тиверијадското Море; и на овој начин се јави. 2 Заедно беа Симон Петар, Тома, наречен Близнак, Натанаил од Кана Галилејска, синовите Заведееви и уште двајца од Неговите ученици. 3 Симон Петар им рече: „Одам на риболов.“ Му рекоа: „И ние одиме со тебе.“ Тие излегоа и веднаш влегоа во кораб, но таа ноќ не уловија ништо. 4 Но кога веќе се раздени, Исус стоеше на брегот; но учениците не знаеја дека е тоа Исус. 5 Тогаш Исус им рече: „ Деца, имате ли нешто за јадење?“ Му одговорија: „Не.“ 6 А тој им рече: „ Фрлете ја мрежата од десната страна на коработ и ќе најдете!“ Фрлија, но веќе не можеа да ја извлечат од мноштвото риби. 7 Тогаш ученикот, кого Исус го сакаше, му рече на Петар: „Тоа е Господ!“ А кога Симон Петар чу дека е Господ, се препаша со рибарска кошула, зашто беше гол, и се фрли во морето. 8 А другите ученици дојдоа со мал чамец (зашто не беа далеку од копното, туку околу двесте лакти), влечејќи ја мрежата со риби. 9 Штом излегоа на копно, видоа таму оган од јаглен, риба ставена на него и леб. 10 Исус им рече: „ Донесете од рибите што ги уловивте сега!“
21
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
11 Симон Петар влезе и ја извлече мрежата на копно, полна со големи риби, сто педесет и три; и иако беа толку многу, мрежата не се скина. 12 Исус им рече: „ Дојдете да јадете!“ И никој од учениците не се осмели да Го праша: „Кој си Ти?“, знаејќи дека е Господ. 13 Тогаш Исус дојде, зеде леб и им даде, а исто така и риба. 14 Ова е веќе трет пат како Исус им се јави на учениците Свои, откако воскресна од мртвите. 15 А кога ручаа, Исус му рече на Симон Петар: „ Симоне, сине Јонин, ме љубиш ли повеќе од овие?“ Му рече: „Да, Господи, ти знаеш дека Те љубам.“ Му рече: „ Храни ги јагнињата Мои.“ 16 Пак му рече, по втор пат: „ Симоне, сине Јонин, ме љубиш ли?“ Му рече: „Да, Господи, ти знаеш дека Те љубам.“ Му рече: „ Паси ги овците Мои.“ 17 Му рече по трет пат: „ Симоне, сине Јонин, ме љубиш ли?“ Петар се нажали што му рече по трет пат: „Ме љубиш ли ли?“ И му рече: „Господи, ти знаеш сè; ти знаеш дека Те сакам.“ Исус му рече: „ Паси ги овците Мои.“ 18 Вистина, вистина ти велам: кога беше млад, се опашуваше сам и одеше каде што сакаше; а кога ќе остариш, ќе ги испружиш рацете свои, а друг ќе те опаше и ќе те однесе каде што не сакаш. 19 Ова го рече, навестувајќи со каква смрт ќе Го прослави Бога. И откако го кажа ова, му рече: „ Следи ме!“ 20 А Петар, кога се сврте, виде дека го следи ученикот, кого Исус го сакаше, кој се потпре на неговите гради за време на вечерата и рече: „Господи, кој е тој што Те предава?“ 21 Петар, гледајќи го, му рече на Исуса: „Господи, а овој што да прави?“ 22 Исус му рече: „ Ако сакам да остане додека не дојдам, што те засега тебе? Ти следи ме!“ 23 Тогаш се рашири збор меѓу браќата дека тој ученик нема да умре; но Исус не му рече: „Нема да умре“, туку: „ Ако сакам да остане додека не дојдам јас, што ти е тебе?“ 24 Овој е ученикот, кој сведочи за овие работи и ги напиша овие работи; и знаеме дека неговото сведоштво е вистинско. 25 А има и многу други работи што ги направи Исус, кои, ако би биле напишани по едно, мислам дека ни целиот свет не би можел да ги собере книгите што би биле напишани. Амин.
Делата на апостолите Дела 1
1 Поранешниот трактат го направив, о Теофиле, за сè што Исус почна да прави и да поучува, 2 до денот кога беше вознесен, откако преку Светиот Дух им даде заповеди на апостолите што ги беше избрал: 3 На кои им се јави жив по Своето страдање со многу непогрешни докази, гледајќи им се четириесет дена и зборувајќи за работите што се однесуваат на царството Божјо. 4 И откако се собра со нив, им заповеда да не одат од Ерусалим, туку да чекаат на ветувањето од Отецот, за кое, рече, сте слушнале од Мене. 5 Зашто Јован крштеваше со вода, а вие ќе бидете крстени со Светиот Дух, не по многу дни. 6 А кога се собраа, Го прашаа: „Господи, во ова време ли ќе му го вратиш царството на Израилот?“ 7 А Тој им рече: „ Не е ваше да ги знаете времињата или годините, што Отецот ги поставил во Своја власт.“ 8 Но ќе примите сила откако Светиот Дух ќе слезе врз вас; и ќе Ми бидете сведоци и во Ерусалим, и во цела Јудеја, и во Самарија, и сè до крајот на земјата. 9 И откако ги изговори овие работи, додека тие гледаа, се вознесе; и облак Го зеде од нивниот поглед. 10 И додека тие гледаа кон небото додека Тој се вознесуваше, ете, двајца мажи застанаа покрај нив во бели облеки; 11 кои исто така рекоа: „Луѓе Галилејци, зошто стоите и гледате кон небото? Овој Исус, Кој се вознесе од вас на небото, ќе дојде на ист начин како што го видовте да оди на небото.“
22
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
Евангелие по Никодим Глава 1 1 Ана и Кајафа, и Сумас и Датам, Гамалиил, Јуда, Леви, Нефталим, Александар, Кир и други Евреи отидоа кај Пилат за Исус, обвинувајќи го за многу тешки злосторства. 2 И рече: „Уверени сме дека Исус е син на Јосиф дрводелецот, земја родена од Марија, и дека се прогласува себеси за Син Божји и цар; и не само тоа, туку се обидува да ја наруши саботата и законите на нашите татковци.“ 3 Пилат одговори: „Што е тоа што го изјавува, а што се обидува да го разложи?“ 4 Јудејците му рекоа: „Имаме закон што забранува лекување во саботен ден; а Тој ги лекува и куците и глувите, парализираните, слепите, лепрозните и демони во тој ден со злобни методи.“ 5 Пилат одговори: „Како може да го прави тоа со лукави методи?“ Тие одговорија: „Тој е маѓепсник и ги истерува демоните преку кнезот на демоните, и затоа сè му се покорува.“ 6 Тогаш Пилат рече: „Истерувањето на демони не изгледа како дело на нечист дух, туку како да излегува од силата Божја.“ 7 Јудејците му одговорија на Пилат: „Ваше величество, ве молиме да го повикате пред вашиот суд и сами да го сослушате.“ 8 Тогаш Пилат повика еден гласник и му рече: „Со што ќе биде доведен Христос овде? 9 Тогаш гласникот излезе и, познавајќи го Христа, му се поклони; и откако ја распосла наметката што ја држеше во раката по земјата, рече: „Господи, оди по ова и влези, зашто управителот те вика.“ 10 Кога Евреите разбраа што направи гласникот, му се спротивставија на Пилат и рекоа: „Зошто не го повика преку слуга, а не преку гласник?“ - Зашто гласникот, кога го виде, му се поклони, ја распости на земјата пред себе наметката што ја држеше во раката и му рече: „Господи, управникот те вика!“ 11 Тогаш Пилат го повика гласникот и рече: „Зошто го направи тоа?“ 12 Гласникот одговори: „Кога ме испрати од Ерусалим кај Александар, го видов Исус како седи во лоша фигура на магаре, а децата на Евреите извикаа: „Осана“, држејќи гранки од дрвја во рацете.“ 13 Други ги простреа своите облеки по патот и велеа: „Спаси нè, Ти што си на небесата; благословен е Оној што доаѓа во името Господово!“ 14 Тогаш Евреите извикаа против гласникот и рекоа: „Еврејските деца зборуваат на еврејски јазик, а како ти, кој си Грк, можеш да го разбереш еврејскиот?“ 15 Гласникот им одговори и рече: „Прашав еден од Евреите и реков: „Што е ова што децата го викаат на еврејски јазик?“ 16 И ми објасни, велејќи: „Тие викаат Осана“, што во превод значи: „Господи, спаси ме“ или „Господи, спаси“. 17 Тогаш Пилат им рече: „Зошто сами сведочите за зборовите што ги зборуваат децата, имено, со вашето молчење? Во што згрешил гласникот?“ И тие молчеа. 18 Тогаш управителот му рече на гласникот: „Излези и обиди се на секој начин да го доведеш.“ 19 Но гласникот излезе и направи како и порано, велејќи: „Господи, влези, зашто управителот те вика!“ 20 И кога Исус влегуваше покрај знамињата што ги носеа знамињата, нивните врвови се поклонија и му се поклонија на Исус. 21 Тогаш Евреите уште пожестоко извикаа против знамињата. 22 Пилат им рече на Јудејците: „Знам дека не ви е угодно што врвовите на знамињата се поклонија и Му се поклонија на Исуса; но зошто викате против знамињата, како да се поклониле и Му се поклониле?“ 23
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
23 Тие му одговорија на Пилат: „Ги видовме самите офицери како се поклонуваат и му се поклонуваат на Исус.“ 24 Тогаш управителот ги повика офицерите и им рече: „Зошто го направивте тоа?“ 25 А стражарите му рекоа на Пилат: „Сите ние сме пагани и им се поклонуваме на боговите во храмови; и како би можеле да мислиме на тоа да му се поклонуваме? Ние само ги држевме знамињата во рацете, а тие се поклонија и му се поклонија.“ 26 Тогаш Пилат им рече на старешините на синагогата: „Изберете вие силни луѓе, нека ги држат знамињата, па ќе видиме дали тогаш ќе се поклонат!“ 27 Тогаш јудејските старешини побараа дванаесет од најсилните и најспособните старци, ги натераа да ги држат знамињата и застанаа пред управителот. 28 Тогаш Пилат му рече на гласникот: „Изведи го Исус надвор и врати го внатре!“ И Исус и гласникот излегоа од дворот. 29 Пилат ги повика знамињата што претходно ги носеа знамињата и им се заколна дека ако не ги носат знамињата на тој начин кога Исус влезе, ќе им ги отсече главите. 30 Тогаш управителот му нареди на Исус повторно да влезе. 31 И гласникот направи како што правеше и претходно, и многу го молеше Исус да се облече во својата наметка и да оди по неа, и тој одеше по неа и влезе. 32 И кога влезе Исус, знамињата се поклонија како и порано и му се поклонија. Глава 2 1 Кога Пилат го виде ова, се исплаши и се спремаше да стане од својот стол. 2 Но, додека тој размислуваше да стане, неговата жена, која стоеше подалеку, му прати гласник и му рече: „Немај ништо со тој праведен човек, зашто многу страдав поради него во визија оваа ноќ.“ 3 Кога Евреите го чуја тоа, му рекоа на Пилат: „Не ти рековме ли дека е маѓепсник? Ете, ја натера твојата жена да сонува.“ 4 Тогаш Пилат го повика Исус и рече: „Слуша ли што сведочат против Тебе, а ништо не одговараш? 5 Исус одговори: „Ако не зборуваа, не ќе можеа ни да зборуваат; но бидејќи секој има право на својот јазик да зборува и добро и лошо, нека внимава на тоа.“ 6 Но, старешините јудејски одговорија и му рекоа на Исус: „На што да внимаваме?“ 7 Прво, знаеме за тебе дека си роден преку блуд; второ, дека поради твоето раѓање бебињата беа убиени во Витлеем; трето, дека твојот татко и мајка Марија избегаа во Египет, бидејќи не можеа да му веруваат на својот народ. 8 Некои од Јудејците што стоеја таму зборуваа поповолно: „Не можеме да кажеме дека е роден преку блуд; но знаеме дека неговата мајка Марија беше свршена за Јосиф, па затоа не е роден преку блуд.“ 9 Тогаш Пилат им рече на Јудејците, кои тврдеа дека е роден преку блуд: „Ова ваше сведоштво не е вистина, бидејќи имаше свршувачка, како што сведочат оние што се од вашиот народ.“ 10 Ана и Кајафа му рекоа на Пилат: „За сето ова мноштво луѓе треба да се смета, кои викаат дека е роден од блуд и дека е маѓепсник; а оние кои негираат дека е роден од блуд, се негови прозелити и ученици.“ 11 Пилат им одговори на Ана и Кајафа: „Кои се прозелитите?“ Тие одговорија: „Тоа се оние што се деца на незнабошци, а не станаа Евреи, туку негови следбеници.“ 12 Тогаш Елеазар, Астериј, Антониј, Јаков, Карас и Самуил, Исак и Финес, Крисп и Агрипа, Ана и Јуда одговорија: „Ние не сме прозелити, туку деца јудејски и ја зборуваме вистината, и бевме присутни кога Марија се сврши.“
24
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
13 Тогаш Пилат им се обрати на дванаесеттемина што го зборуваа ова и им рече: „Ве молам, во име на животот на Цезар, да кажете верно дали е роден од блуд, и дали е вистина она што го кажавте.“ 14 Тие му одговорија на Пилат: „Имаме закон, според кој ни е забрането да се колнеме, бидејќи тоа е грев; нека се колнат во животот на Цезар дека не е така како што рековме, и ние ќе бидеме задоволни да бидеме осудени на смрт.“ 15 Тогаш Ана и Кајафа му рекоа на Пилат: „Тие дванаесет луѓе нема да поверуваат дека знаеме дека е роден безобразно и дека е маѓепсник, иако се преправа дека е син Божји и цар. Ние сме толку далеку од верување во тоа што трепериме кога слушаме.“ 16 Тогаш Пилат им нареди на сите да излезат, освен дванаесетте мажи, кои рекоа дека не е роден од блуд, а Исус да се повлече подалеку. И им рече: „Зошто Јудејците сакаат да го убијат Исус?“ 17 Тие Му одговорија: „Се лутат што лекуваше во саботен ден.“ Пилат рече: „Зар ќе Го убијат за добро дело?“ Му рекоа: „Да, Господине!“ Глава 3 1 Тогаш Пилат, исполнет со гнев, излезе од салата и им рече на Јудејците: „Го повикувам целиот свет да биде сведок дека не наоѓам никаква вина кај Тој Човек.“ 2 Јудејците му одговорија на Пилат: „Да не беше злобен човек, немаше да го доведеме пред тебе.“ 3 Пилат им рече: „Земете го вие и искушајте го според вашиот закон!“ 4 Тогаш Јудејците рекоа: „Не ни е дозволено да убиваме никого.“ 5 Пилат им рече на Јудејците: „Затоа, ваша е заповедта: не убивај, а не моја.“ 6 И повторно влезе во дворот, го повика Исуса насамо и му рече: „Ти ли си царот Јудејски?“ 7 А Исус, одговарајќи му на Пилат, рече: „Од Себе ли го зборуваш ова, или Јудејците ти кажаа за Мене?“ 8 Пилат, одговарајќи, Му рече на Исус: „Јудеец ли сум? Целиот народ и јудејските владетели Те предадоа кај мене. Што си направил?“ 9 Исус одговори и рече: „Моето царство не е од овој свет; ако Моето царство беше од овој свет, тогаш Моите слуги ќе се бореа, и немаше да им бидам предаден на Јудејците; но сега Моето царство не е оттука. 10 Пилат праша: „Значи, дали си цар?“ Исус одговори: „Ти велиш дека сум цар; за тоа се родив и за тоа дојдов на светот; и за тоа дојдов, за да сведочам за вистината; и секој што е од вистината, го слуша гласот Мој. 11 Пилат Му рече: „Што е вистина?“ 12 Исус рече: „Вистината е од небото.“ 13 Пилат рече: „Затоа вистината нема на земјата.“ 14 Исус му рече на Пилат: „Верувај дека вистината е на земјата меѓу оние кои, кога имаат моќ на судење, се водат според вистината и формираат правилен суд.“ Глава 4 1 Тогаш Пилат го остави Исус во дворот, излезе пред Јудејците и рече: „Не наоѓам никаква вина кај Исус.“ 2 Јудејците му рекоа: „А тој рече: „Можам да го разурнам Божјиот храм и за три дена да го изградам.“ 3 Пилат им рече: „Каков храм е тој за кој зборува?“ 4 Јудејците му рекоа: „Соломон рече дека ќе го разурне она што го градеше четириесет и шест години, а ќе го изгради за три дена.“ 5 Пилат пак им рече: „Јас сум невин од крвта на Тој Човек; вие гледајте.“
25
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
6 Јудејците Му рекоа: „Крвта Негова нека биде врз нас и врз нашите деца!“ Тогаш Пилат ги повика старешините, книжниците, свештениците и левитите и им рече насамо: „Не правете така; не најдов ништо во вашето обвинение против Него, за лекување на болни и кршење на саботата, што би довело до смрт. 7 Свештениците и левитите му одговорија на Пилат: „Зашто жив е царот, ако некој хули, заслужува смрт; но овој човек хули на Господа.“ 8Тогаш управителот повторно им заповеда на Јудејците да излезат од дворот; па, откако го повика Исуса, му рече: „Што да правам со тебе?“ 9 Исус му одговори: „Направи како што е напишано!“ 10 Пилат му рече: „Како е напишано?“ 11 Исус му рече: „Мојсеј и пророците пророкуваа за Моето страдање и воскресение.“ 12 Кога Евреите го чуја ова, се налутија и му рекоа на Пилат: „Зошто уште сакаш да го слушаш хулењето на Тој Човек?“ 13 Пилат им рече: „Ако овие зборови ви се чинат како богохулство, земете го, доведете го во вашиот двор и судете го според вашиот закон.“ 14 Јудејците му одговараат на Пилат: „Нашиот закон вели дека ќе биде должен да добие девет и триесет удари, но ако на овој начин похули на Господа, ќе биде каменуван.“ 15 Пилат им рече: „Ако тој негов говор беше богохулство, искушајте го според вашиот закон!“ 16 Јудејците му рекоа на Пилат: „Нашиот закон ни заповеда да не убиваме никого; сакаме да биде распнат, зашто заслужува смрт на крст.“ 17 Пилат им рече: „Не треба да биде распнат; само нека биде камшикуван и отпуштен!“ 18 Но, кога управникот ги погледна присутните луѓе и Евреите, виде мнозина од Евреите како плачат, па им рече на првосвештениците еврејски: „Не е цел народ неговата смрт во душата.“ 19 Јудејските старешини му одговорија на Пилат: „Ние и целиот народ дојдовме овде токму за таа цел, за да умре.“ 20 Пилат им рече: „Зошто да умре?“ 21 Тие му рекоа: „Затоа што се претставува себеси како Син Божји и Цар.“ Глава 5 1 А Никодим, еден Евреин, застана пред управителот и рече: „Те молам, о, праведен судија, да ми дозволиш да кажам неколку зборови.“ 2 Пилат му рече: „Зборувај!“ 3 Никодим рече: „Им зборував на старешините јудејски, на книжниците, на свештениците, на левитите и на целото мноштво јудејски, во нивниот собор: што сакате да правите со овој човек?“ 4 Тој е човек кој извршил многу корисни и славни чуда, какви што никој човек на земјата никогаш порано не направил, ниту ќе направи. Пуштете го и не му правите зло; ако доаѓа од Бога, неговите чуда (неговите чудесни лекувања) ќе продолжат; но ако се од луѓе, тие ќе пропаднат. 5 Така Мојсеј, кога беше испратен од Бога во Египет, ги направи чудата што му ги заповеда Бог, пред фараонот, египетскиот цар; и иако волшебниците од таа земја, Јаниј и Јамвриј, ги направија со своите магии истите чуда што ги направи Мојсеј, сепак не можеа да направат сè што направи тој; 6 А чудата што ги правеа волшебниците не беа од Бога, како што знаете, книжници и фарисеи; туку оние што ги правеа загинаа, и сите што им поверуваа. 7 А сега пуштете го овој човек, зашто токму чудата за кои го обвинувате се од Бога; и тој не е достоен за смрт. 8 Тогаш Јудејците му рекоа на Никодим: „Дали си станал Негов ученик и држиш говори во Негова корист?“
26
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
9 Никодим им рече: „Зар и управителот му стана ученик, па му држи ли говори? Не го ли постави Цезар на таа висока положба?“ 10 Кога Евреите го чуја ова, се стресоа и крцкаа со забите против Никодим, велејќи му: „Да ја прифатиш неговата наука како вистина и да имаш дел со Христос!“ 11 Никодим одговори: „Амин! Ќе ја прифатам неговата наука и мојот дел со него, како што рековте.“ 12 Тогаш стана еден друг Евреин и побара дозвола од управителот да го чуе неколку зборови. 13 А управникот рече: „Зборувај што сакаш!“ 14 А тој рече: „Триесет и осум години лежев покрај овчјата ризница во Ерусалим, мачејќи се од голема болест и чекајќи лек што ќе го донесе доаѓањето на ангел, кој во одредено време ја разбрануваше водата; и секој што прв ќе влезеше по разбранувањето на водата, оздравуваше од каква било болест што ја имаше.“ 15 И кога Исус ме виде како се мачам таму, ми рече: „Сакаш ли да оздравиш?“ А јас одговорив: „Господине, немам човек да ме спушти во базенот кога ќе се разбранува водата.“ 16 И ми рече: „Стани, земи ја постелката своја и оди!“ И веднаш оздравев, ја зедов постелката своја и одев. 17 Тогаш Јудејците му рекоа на Пилат: „Господару, управителе, прашај го во кој ден беше исцелен од својата болест!“ 18 Болниот одговори: „Беше во сабота.“ 19 Јудејците му рекоа на Пилат: „Не рековме ли дека ги лекуваше во сабота и дека ги изгонуваше бесовите преку кнезот на бесовите?“ 20 Тогаш излезе друг Евреин и рече: „Бев слеп, слушав звуци, но никого не видов.“ И додека Исус одеше, го слушнав народот како минува, па прашав што има таму? 21 Ми кажаа дека поминува Исус. Тогаш извикав и реков: „Исусе, Сине Давидов, смилувај ми се!“ А тој застана и заповеда да ме доведат кај него, па ми рече: „Што сакаш?“ 22 Реков: „Господи, да прогледам!“ 23 Тој ми рече: „Прогледај!“ И веднаш прогледав и тргнав по Него, радувајќи се и благодарејќи. 24 И друг Евреин излезе и рече: „Бев лепрозен, а тој ме излекува само со збор, велејќи: „Сакам, биди чист!“ И веднаш се исчистив од лепрата. 25 И излезе друг Евреин и рече: „Бев измамен, а тој ме исправи според својот збор.“ 26 А една жена по име Вероника рече: „Дванаесет години страдав од крвотечење; и се допрев до крајот на неговата облека, и веднаш ми престана крвотечењето.“ 27 Тогаш Јудејците рекоа: „Имаме закон дека жената не треба да биде прифатена како сведок.“ 28 Потоа, еден друг Евреин рече: „Го видов Исуса поканет на свадба со своите ученици, а во Кана Галилејска имаше недостиг од вино.“ 29 И кога виното беше испиено, им заповеда на слугите да наполнат шест садови што беа таму со вода, и тие ги наполнија до врв, а тој ги благослови и ја претвори водата во вино, и сите луѓе пиеја, изненадени од ова чудо. 30 И друг Јудеец излезе и рече: „Го видов Исус како поучува во синагогата во Капернаум; а во синагогата имаше еден човек кој беше обземен од бес; и извика: „Остави ме на мира! Што имаш ние со тебе, Исусе од Назарет? Дали дојде да нè погубиш? Знам дека си Ти Светиот Божји!“ 31 А Исус го прекори, велејќи: „Молчи, нечист духу, и излези од човекот!“ И тој веднаш излезе од него и ништо не му наштети. 32 Еден фарисеј го кажа и следново: „Видов дека многу луѓе доаѓаа кај Исус од Галилеја и Јудеја, од морскиот брег и од многу краеви околу Јордан, и многу болни доаѓаа кај Него, и Тој ги излекува сите.“
27
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
33 И ги чув нечистите духови како викаат и велат: „Ти си Син Божји!“ А Исус строго им заповеда да не го разгласуваат. 34 Потоа друг, по име Сентуриј, рече: „Го видов Исуса во Капернаум и Го молев, велејќи: Господи, мојот слуга лежи дома, болен од парализа.“ 35 И Исус ми рече: „Јас ќе дојдам и ќе го излекувам.“ 36 Но јас реков: „Господи, не сум достоен да влезеш под мојот покрив; туку кажи само збор, и мојот слуга ќе оздрави.“ 37 И Исус ми рече: „Оди си, и како што си поверувал, нека ти биде!“ И мојот слуга оздраве во истиот час. 38 Тогаш еден благородник рече: „Имав син во Капернаум, кој лежеше на умирање; и кога чув дека Исус дошол во Галилеја, отидов и Го замолив да дојде во мојот дом и да го излекува синот мој, зашто беше на умирање.“ 39 Тој ми рече: „Оди си, синот твој е жив!“ 40 И мојот син беше исцелен во тој час. 41 Освен нив, и многу други Јудејци, мажи и жени, викаа и велеа: „Тој е навистина Син Божји, Кој ги лекува сите болести само со Својот збор и на Кого му се покоруваат сите демоните.“ 42 Некои од нив понатаму рекоа: „Оваа сила не може да произлезе од никој друг освен од Бога.“ 43 Пилат им рече на Јудејците: „Зошто демоните не им се покоруваат на вашите лекари?“ 44 Некои од нив рекоа: „Силата за покорување на демоните не може да произлезе освен од Бога.“ 45 Други, пак, му рекоа на Пилат дека го воскресна Лазар од мртвите, откако четири дена беше во гробот. 46 Кога го слушна тоа, управникот треперејќи им рече на мноштвото Евреи: „Каква ви е ползата да пролевате невина крв? Глава 6 1 Тогаш Пилат ги повика Никодим и петнаесетте луѓе, кои рекоа дека Исус не е роден од блуд, и им рече: „Што да правам, кога е како да има бунт меѓу народот?“ 2 Му рекоа: „Не знаеме; нека го видат оние што го креваат бунтот.“ 3 Тогаш Пилат повторно го повика народот и им рече: „Знаете дека имате обичај да ви пуштам еден затвореник на празникот Пасха; 4 Имам еден познат затвореник, убиец, наречен Варава, и Исус, наречен Христос, во кого не наоѓам ништо што заслужува смрт; кого од нив, пак, сакате да ви го пуштам? 5 Сите тие викаат и велат: „Ослободи ни го Варава!“ 6 Пилат им рече: „Што да правам тогаш со Исус, наречен Христос?“ 7 Сите одговорија: „Нека биде распнат!“ 8 Пак извикаа и му рекоа на Пилат: „Не си ти пријател на Цезар, ако го пуштиш овој човек? Зашто тој се прогласи за Син Божји и цар. Но, дали ти сакаш тој да биде цар, а не Цезар?“ 9 Тогаш Пилат, исполнет со гнев, им рече: „Вашиот народ отсекогаш бил бунтовнички, а вие секогаш сте против оние што ви биле слуги? 10 Јудејците одговорија: „Кои се тие што ни беа од голема корист?“ 11 Пилат им одговори: „Вашиот Бог, Кој ве избави од тешкото ропство на Египќаните, и ве преведе преку Црвеното Море како преку сува земја, и ве хранеше во пустината со мана и месо од потполошки, и ви извади вода од карпата, и ви даде закон од небото. 12. Вие го разгневивте на секаков начин, и посакавте излеано теле, му се поклонивте и му принесувавте жртви, велејќи: „Ова се твоите богови, Израиле, кои те изведоа од земјата Египетска!“ 13. Затоа твојот Бог сакаше да те уништи, но Мојсеј се заложи за тебе, и твојот Бог го послуша и ти го прости беззаконието.
28
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
14 Потоа се разгневивте и сакавте да ги убиете вашите пророци, Мојсеј и Арон, кога избегаа во шаторот, и постојано мрморевте против Бога и против Неговите пророци. 15 И стана од судиската столица и сакаше да излезе; но сите Јудејци извикаа: „Го признаваме Цезар за цар, а не Исуса.“ 16 Штом се роди овој човек, мудреците дојдоа и му принесоа дарови; кога Ирод слушна за тоа, се вознемири многу и сакаше да го убие. 17 Кога татко му дозна за ова, избега со него и мајка му Марија во Египет. Ирод, кога слушна дека се родил, сакаше да го убие; и затоа испрати и ги уби сите деца што беа во Витлеем и во сите негови предели, од две години и помлади. 18 Кога Пилат го чу ова, се исплаши; и откако нареди тишина меѓу народот, кој се бучеше, му рече на Исус: „Значи, ти ли си цар?“ 19 Сите Евреи му одговорија на Пилат: „Тој е токму оној кого Ирод сакаше да го убие“. 20 Тогаш Пилат зеде вода, ги изми рацете пред народот и рече: „Невин сум за крвта на овој праведен човек; гледајте вие!“ 21 Јудејците одговорија и рекоа: „Крвта Негова нека биде врз нас и врз нашите деца!“ 22 Тогаш Пилат нареди да го доведат Исус пред него и му рече со овие зборови: 23 Твојот сопствен народ те обвини дека се правиш цар; затоа јас, Пилат, те осудувам да бидеш камшикуван според законите на поранешните управители; и прво да бидеш врзан, а потоа обесен на крст на местото каде што си сега затвореник; а со тебе се и двајца криминалци, чии имиња се Димас и Гестас. Глава 7 1 Тогаш Исус излезе од дворот, а со него и двајцата крадци. 2 И кога стигнаа на местото наречено Голгота, го соблекоа од облеката, го препашаа со ленено платно и му ставија венец од трње на главата, а во раката му дадоа трска. 3 Исто така направија и со двајцата разбојници што беа распнати со него, Димас од десната страна, а Гестас од левата. 4 Но Исус рече: „Оче Мој, прости им, зашто не знаат што прават.“ 5 И ги поделија облеките Негови, и фрлија жрепка за Неговата облека. 6 Во меѓувреме, народот стоеше, а првосвештениците и старешините јудејски му се потсмеваа, велејќи: „Други спаси, нека се спаси сега Себеси, ако може; ако е Син Божји, нека слезе сега од крстот!“ 7 И војниците му се потсмеваа, земајќи оцет и жолчка, му дадоа да пие и му рекоа: „Ако си цар Јудејски, избави се себеси!“ 8Тогаш Лонгин, еден војник, зеде копје, му го прободе ребрата и веднаш потече крв и вода. 9 Пилат го напиша на крстот насловот со хебрејски, латински и грчки букви, имено: „Ова е Царот Јудејски“. 10 Но еден од двајцата разбојници, кои беа распнати со Исус, по име Гестас, Му рече на Исус: „Ако си Ти Христос, избави се Себеси и нас!“ 11 Но крадецот, кој беше распнат од десната страна, по име Димас, одговори и го прекори: „Не се боиш ли од Бога, Кој си осуден на оваа казна? Ние навистина ја примаме праведно и праведно казната за нашите дела; но Овој Исус, какво зло направил?“ 12 По ова воздивнување, Му рече на Исуса: „Господи, сети се на мене кога ќе дојдеш во царството Твое!“ 13 Исус му одговори и рече: „Вистина ти велам дека денес ќе бидеш со Мене во Рајот.“ Глава 8 1 А беше околу шестиот час, а темнина беше по целата земја до деветтиот час.
29
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
2 И додека сонцето затемнуваше, ете, завесата на храмот се расцепи од врвот до дното; и карпите се расцепија, и гробовите се отворија, и многу тела на светиите, кои спиеја, воскреснаа. 3 А околу деветтиот час Исус извика со силен глас, велејќи: „Хели, Хели, лама забактани!“ што во превод значи: „Боже Мој, Боже Мој, зошто Ме остави?“ 4 И по овие работи, Исус рече: „Татко, во твоите раце го предавам мојот дух!“ И откако го рече ова, го предаде духот. 5 А кога стотникот виде дека Исус, како вика така, испушти дух, го прослави Бога и рече: „Навистина, Овој човек беше праведен.“ 6 И сиот народ што стоеше таму беше многу вознемирен од глетката; и размислувајќи за она што се случи, се удираа по градите и се вратија во градот Ерусалим. 7 Стотникот отиде кај управителот и му раскажа сè што се случило; 8 И кога ги чу сите овие работи, многу се нажали; 9 И ги повика Јудејците и им рече: „Дали го видовте чудото на затемнувањето на сонцето и другите работи што се случија додека Исус умираше? 10 Кога Евреите чуја, му одговорија на управителот: „Затемнувањето на сонцето се случи според вообичаениот обичај“. 11 А сите што го познаваа Христос стоеја подалеку, како и жените што го следеа Исус од Галилеја, и го набљудуваа сето тоа. 12 И ете, еден човек од Ариматеја, по име Јосиф, кој исто така беше ученик Исусов, но не јавно, поради страв од Јудејците, дојде кај управителот и го молеше да му дозволи да го симне телото Исусово од крстот. 13 И управителот му дозволи. 14 И Никодим дојде, носејќи со себе мешавина од смирна и алое, тешка околу сто килограми; и го симнаа Исуса од крстот со солзи и го врзаа со ленени платна со мириси, според обичајот за погребување кај Јудејците, 15 И го положија во нов гроб, што го беше изградил Јосиф, и го издлабија во карпа, во која никогаш никој не бил погребан; и навалија голем камен пред вратата од гробот. Глава 9 1 Кога неправедните Евреи слушнаа дека Јосиф го молел и го погребал телото Исусово, го бараа Никодим, и петнаесеттемина мажи, кои сведочеа пред управителот дека Исус не е роден од блуд, и други добри луѓе, кои покажаа какви било добри дела кон него. 2 Но кога сите се скрија од страв од Јудејците, им се јави само Никодим и рече: „Како можат такви луѓе да влезат во синагогата?“ 3 Јудејците му одговорија: „Како се осмелуваш да влезеш во синагогата, бидејќи си бил сојузник со Христос? Нека ти биде судбината со него на оној свет.“ 4 Никодим одговори: „Амин! Така нека биде, за да имам дел со него во неговото царство!“ 5 Слично на тоа, кога Јосиф дојде кај Јудејците, им рече: „Зошто се лутите на мене што го посакувам телото на Исус од Пилат? Ете, го положив во мојот гроб, го завиткав во чисто платно и ставив камен на вратата од гробот.“ 6 Јас постапив праведно кон него, а вие постапивте неправедно кон тој праведен човек, распнувајќи го, давајќи му оцет да пие, крунисувајќи го со трње, кинејќи го неговото тело со камшици и молејќи се да ја спуштите вината за неговата крв врз вас. 7 Кога Евреите слушнаа за ова, се вознемирија и се збунија; го фатија Јосиф и наредија да го стават во притвор пред саботата, и го држеа таму додека не заврши саботата. 8 И му рекоа: „Исповедај се, зашто во овој час не е дозволено да ти се прави никакво зло, додека не дојде првиот ден од седмицата. Но, знаеме дека нема да бидеш достоен за погреб; но ќе го дадеме твоето тело на птиците небесни и на земните ѕверови.“
30
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
9 Јосиф одговори: „Тој говор е како говорот на горделивиот Голијат, кој го прекоруваше живиот Бог зборувајќи против Давид. Но, вие книжници и доктори знаете дека Бог вели преку пророкот: „Одмаздата е Моја и ќе ви вратам со зло еднакво на она со кое ми се заканувавте.“ 10 Богот, Кого Го обесивте на крстот, може да ме избави од вашите раце; целата ваша злоба ќе се врати врз вас. 11 Зашто, откако ги изми рацете, управителот рече: „Јас сум чист од крвта на овој праведник!“ Но вие одговоривте и извикавте: „Неговата крв нека биде врз нас и врз нашите деца! Како што рековте, да пропаднете засекогаш!“ 12. Кога ги слушнаа овие зборови, јудејските старешини се разбеснија многу; го фатија Јосиф и го ставија во една соба каде што немаше прозорец; ја заклучија вратата и ставија печат на катанецот. 13 Ана и Кајафа поставија стража на него и се советуваа со свештениците и левитите да се соберат сите по саботата, и се договорија со каква смрт да го убијат Јосиф. 14 Откако го направија тоа, владетелите Ана и Кајафа наредија да го доведат Јосиф. Глава 10 1 Кога целото собрание го чу ова, се восхити и се зачуди, зашто го најдоа истиот печат на бравата од собата, а Јосиф не можеа да го најдат. 2 Тогаш Ана и Кајафа излегоа, и додека сите се восхитуваа на заминувањето на Јосиф, ете, еден од војниците, кои го чуваа гробот на Исус, проговори во собранието. 3 Додека го чуваа гробот на Исус, се случи земјотрес; и видовме ангел Божји како го трга каменот од гробот и седи на него; 4 И лицето му беше како молња, а облеката му како снег; и од страв станавме како мртви. 5 И чувме еден ангел како им вели на жените кај гробот Исусов: „Не бојте се; знам дека го барате Исуса распнатиот; тој воскресна како што претскажа. 6 Дојдете и видете го местото каде што беше положен; и одете веднаш и кажете им на учениците Негови дека воскресна од мртвите и дека ќе ве предаде во Галилеја; таму ќе Го видите како што ви рече. 7 Тогаш Јудејците ги повикаа сите војници што го чуваа гробот Исусов и им рекоа: „Кои се тие жени на кои им зборуваше ангелот? Зошто не ги фативте?“ 8 Војниците одговорија и рекоа: „Не знаеме кои беа жените; освен тоа, од страв станавме како мртви; како можеме да ги фатиме?“ 9 Јудејците им рекоа: „Жив е Господ, ние не ви веруваме.“ 10 Војниците им одговорија на Јудејците: „Кога го видовте и го чувте Исус како прави толку многу чуда, а не Му верувавте, како ќе ни верувате нам? Добро рековте: ‘Жив е Господ, зашто жив е Господ!’“ 11 Слушнавме дека го затворивте Јосиф, кој го погреба телото Исусово, во една соба, под запечатен катанец; и кога го отворивте, не го најдовте таму. 12 Доведете го ли тогаш Јосиф, кого го чувавте во одајата, а ние ќе го донесеме Исус, кого го чувавме во гробот. 13 Јудејците одговорија и рекоа: „Ние ќе го донесеме Јосиф, вие донесете го Исуса!“ А Јосиф е во својот град Ариматеја. 14 Војниците одговорија: „Ако Јосиф е во Ариматеја, а Исус во Галилеја, го слушнавме ангелот како им кажува на жените.“ 15 Кога го чуја тоа, Евреите се исплашија и си рекоа меѓу себе: „Ако ова стане јавно, сите ќе поверуваат во Исуса.“ 16 Потоа собраа голема сума пари и им ги дадоа на војниците, велејќи: „Кажете му на народот дека учениците Исусови дојдоа ноќе, кога вие спиевте, и го украдоа телото Исусово; и ако управникот Пилат чуе за ова, ние ќе го увериме и ќе ве заштитиме.“
31
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
17 Војниците ги зедоа парите и рекоа како што им беше кажано од Јудејците; и нивниот глас се рашири меѓу народот. 18 А еден свештеник Финес, учител Ада и левит по име Агеј, тројцата дојдоа од Галилеја во Ерусалим и им кажаа на првосвештениците и на сите што беа во синагогите, велејќи: 19 Го видовме Исуса, Кого вие Го распнавте, како разговара со единаесетте ученици, како седи меѓу нив на Маслиновата Гора и им вели: 20 Одете по целиот свет, проповедајте го Евангелието на сите народи, крштевајќи ги во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух; и секој што ќе поверува и ќе се крсти, ќе биде спасен. 21 И кога им ги кажа овие работи на учениците Свои, Го видовме како се вознесува на небото. 22 Кога првосвештениците, старешините и левитите го чуја ова, им рекоа на овие тројца мажи: „Дајте Му слава на Бога Израилев и признајте Му дали е вистина она што велите дека сте го виделе и чуле!“ 23 Тие одговорија и рекоа: „Жив е Господарот на нашите татковци, Бог Авраамов, Бог Исаков и Бог Јаковов, како што го чувме Исуса како разговара со своите ученици и како што го видовме како се вознесува на небото, така ви ја кажавме вистината.“ 24 И тројцата мажи одговорија понатаму и рекоа, додавајќи ги овие зборови: „Ако не ги признаеме зборовите што ги слушнавме од Исус и дека го видовме како се вознесува на небото, ќе бидеме виновни за грев.“ 25 Тогаш првосвештениците веднаш станаа и, држејќи ја книгата на Законот во рацете, ги повикаа овие луѓе, велејќи: „Отсега нема повеќе да го кажувате она што го кажавте за Исуса.“ 26 И им дадоа голема сума пари, а со нив испратија и други луѓе, кои требаше да ги одведат во нивната земја, за да не можат никако да останат во Ерусалим. 27 Тогаш сите Евреи се собраа заедно и, откако изразија многу жална загриженост, рекоа: „Што е ова необично нешто што се случи во Ерусалим? 28 Но Ана и Кајафа ги утешија, велејќи: „Зошто да им веруваме на војниците што го чуваа гробот на Исус, кога ни кажаа дека ангел го тргнал каменот од вратата на гробот? 29 Можеби Неговите ученици им го кажаа тоа и им дадоа пари за да го кажат тоа, па самите го зедоа телото Исусово. 30 Освен тоа, имајте го предвид и ова, дека не треба да им се оддава признание на странци, бидејќи и тие зедоа многу од нас, а ни се јавија според упатствата што им ги дадовме. Тие мора да бидат или верни нам, или на учениците Исусови. Глава 11 1 Тогаш Никодим стана и рече: „Точно велите, синови Израилеви, чувте што се заколнаа тројцата мажи во Божјиот закон, кои рекоа: „Го видовме Исуса како зборува со своите ученици на Маслиновата Гора и Го видовме како се вознесува на небото.“ 2 И Светото писмо нè учи дека благословениот пророк Илија бил вознесен на небото; а Елисеј, кога синовите пророчки го прашале: „Каде е нашиот татко Илија?“ Тој им рекол дека е вознесен на небото. 3 И синовите пророчки му рекоа: „Можеби духот го однел во некоја од планините Израилеви; можеби таму ќе го најдеме.“ И го замолија Елисеј, и тој одеше со нив три дена, но не го најдоа. 4 А сега послушајте ме, синови Израилеви, и да испратиме луѓе во планините Израилеви, за да не го однесе духот Исус, и таму можеби ќе го најдеме и ќе бидеме задоволни. 5 И советот Никодим им се допадна на сите луѓе; и испратија луѓе да го бараат Исус, но не можеа да го најдат; а кога се вратија, рекоа: „Одевме насекаде, но не можевме да го најдеме Исус, а Јосиф го најдовме во неговиот град Ариматеја.“ 6 Кога го чуја тоа, кнезовите и целиот народ се зарадуваа и го фалеа Бога Израилев, зашто се најде Јосиф, кого го беа затвориле во една соба, но не можеа да го најдат. 7 И кога се собраа голем собир, првосвештениците рекоа: „Како да го доведеме Јосиф кај нас да разговараме со него?
32
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
8 И земајќи парче хартија, му напишаа и рекоа: „Мир со тебе и со целото твое семејство! Знаеме дека сме згрешиле против Бога и против тебе. Биди благодарен да нè посетиш нас, твоите татковци, зашто бевме сосема изненадени од твоето бегство од затворот.“ 9 Знаеме дека против тебе направивме злонамерен план, и дека Господ се грижеше за тебе, и дека самиот Господ те избави од нашите намери. Мир на тебе, Јосифе, кој си почитуван меѓу целиот народ. 10 И избраа седуммина од пријателите на Јосиф и им рекоа: „Кога ќе дојдете кај Јосиф, поздравете го во мир и предајте му го ова писмо.“ 11 Кога луѓето дојдоа кај Јосиф, го поздравија во мир и му го предадоа писмото. 12 И откако го прочита Јосиф, рече: „Благословен да е Господ Бог, Кој ме избави од Израелците, за да не можат да ја пролеат мојата крв. Благословен да е Бог, Кој ме засолни под Твоите крилја. 13 И Јосиф ги бакна и ги одведе во својот дом. Утредента Јосиф се качи на своето осле и тргна со нив кон Ерусалим. 14 И кога сите Јудејци го чуја тоа, излегоа да го пречекаат и извикаа, велејќи: „Мир, оче Јосифе, кога доаѓаш овде!“ 15 На што тој одговори: „Благосостојба од Господа нека им придружи на сите луѓе.“ 16 И сите го бакнаа; и Никодим го одведе во својот дом, откако приготви голема гозба. 17 А утредента, бидејќи беше ден за подготовка, Ана, Кајафа и Никодим му рекоа на Јосиф: „Исповедај се пред Бога Израилев и одговори ни на сите прашања што ќе те прашаме.“ 18 Зашто многу нè мачеше што го погреба телото Исусово; и што кога те затворивме во една соба, не можевме да те најдеме; и оттогаш се плашиме, сè до сега кога се појави меѓу нас. Кажи ни, пак, пред Бога, сè што се случи. 19 Јосиф одговори и рече: „Вие ме ставивте во затвор на денот на подготовката до утрото.“ 20 Но, додека стоев на молитва среде ноќ, куќата беше опкружена со четири ангели; и го видов Исус како светлината на сонцето, и паднав на земјата од страв. 21 Но Исус, откако ме фати за рака, ме крена од земјата, и росата ме посипа; но тој, бришејќи ми го лицето, ме бакна и ми рече: „Не плаши се, Јосифе; погледни ме, зашто јас сум.“ 22 Тогаш го погледнав и реков: „Равини Илија!“ Тој ми одговори: „Јас не сум Илија, туку Исус од Назарет, чие тело го погреба.“ 23 Му реков: „Покажи ми го гробот во кој те положив!“ 24 Тогаш Исус ме фати за рака и ме одведе до местото каде што го положив, и ми ги покажа ленените алишта и крпата, што му ја ставив околу главата. Тогаш знаев дека е тоа Исус, па му се поклонив и реков: „Благословен да е Оној, Кој доаѓа во името Господово!“ 25 Исус пак ме фати за рака, ме одведе во Ариматеја, во мојот дом, и ми рече: „Мир ти е! Но, не излегувај од твојот дом до четириесеттиот ден, туку Јас треба да одам кај Моите ученици.“ Глава 12 1 Кога првосвештениците ги чуја сите овие работи, се зачудија и паднаа на земја со лицата како мртви, и викајќи еден на друг, рекоа: „Каков е овој необичен знак што се случи во Ерусалим? Ние ги познаваме таткото и мајката на Исус.“ 2 И еден левит рече: „Познавам многу негови роднини, побожни луѓе, кои имаат навика да му принесуваат жртви и жртви паленици на Бога Израилев во храмот, со молитви.“ 3 И првосвештеникот Симеон, откако го зеде во рацете свои, му рече: „Господи, сега отпушти го Твојот слуга во мир, според Твоите зборови, зашто моите очи го видоа Твоето спасение, кое си го приготвил пред лицето на сите народи: светлина за просветлување на незнабошците и слава на Твојот народ Израел.“ 4 Симеон исто така ја благослови Марија, мајката на Исус, и ѝ рече: „Ти кажувам за тоа Дете; Тој е одреден за пад и воскресение на мнозина, и за знак против кого ќе се зборува.“ 5 Да, меч ќе ја прободе и твојата душа, и ќе се откријат мислите на многу срца.
33
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
6 Тогаш сите Јудејци рекоа: „Да им испратиме на оние тројца мажи, кои рекоа дека го виделе како разговара со своите ученици на Маслиновата Гора.“ 7 Потоа ги прашаа што виделе; тие едногласно одговорија: „Пред Бога Израилев, потврдуваме дека јасно го видовме Исус како разговара со своите ученици на Маслиновата Гора и како се вознесува на небото.“ 8 Тогаш Ана и Кајафа ги одведоа на одделни места и ги испрашаа одделно; тие едногласно ја признаа вистината и рекоа дека го виделе Исуса. 9 Тогаш Ана и Кајафа рекоа: „Нашиот закон вели: „Со устата на двајца или тројца сведоци ќе се потврди секој збор.“ 10 Но што рековме? Блажениот Енох му угоди на Бога и беше преместен преку Божјата реч; и местото на погребот на блажениот Мојсеј е познато. 11 Но Исус беше предаден на Пилат, камшикуван, крунисан со трње, плукнат, прободен со копје, распнат, умре на крстот и беше погребан, а неговото тело чесниот Јосиф го погреба во нов гроб, и тој сведочи дека го видел жив. 12 Освен тоа, овие луѓе изјавија дека го виделе како разговара со своите ученици на Маслиновата Гора и како се вознесува на небото. 13 Тогаш Јосиф стана и им рече на Ана и Кајафа: „Со право сте многу изненадени што ви е кажано дека Исус е жив и се вознесе на небото.“ 14 Навистина е изненадувачки што не само што самиот воскреснува од мртвите, туку и ги воскреснува од гробовите другите, кои ги виделе мнозина во Ерусалим. 15 А сега послушајте ме малку: сите го познававме блажениот Симеон, првосвештеникот, кој го зеде Исус како бебе во своите раце во храмот. 16 Истиот овој Симеон имаше два сина, и сите ние бевме присутни на нивната смрт и погреб. 17 Затоа одете и видете ги нивните гробови, зашто се отворени и тие воскреснаа; и ете, тие се во градот Ариматеја, поминувајќи го своето време заедно во служба на побожност. 18 Некои, навистина, го чуле звукот на нивните гласови во молитва, но не сакаат да разговараат со никого, туку остануваат неми како мртви. 19 Но, ајде да одиме кај нив и да се однесуваме кон нив со сета должна почит и претпазливост. И ако можеме да ги натераме да се заколнат, можеби ќе ни кажат некои од тајните на нивното воскресение. 20 Кога Јудејците го чуја ова, многу се зарадуваа. 21Тогаш Ана и Кајафа, Никодим, Јосиф и Гамалиил отидоа во Ариматеја, но не ги најдоа во гробовите, туку шетајќи низ градот, ги врзаа на колена при нивните молитви. 22 И откако ги поздравија со сета почит и почит кон Бога, ги доведоа во синагогата во Ерусалим; и откако ги затворија портите, ја зедоа книгата на законот Господов, 23 И откако им го даде во рацете, се заколна во Бога Господа и во Бога Израилев, Кој им зборуваше на нашите татковци преку Законот и пророците, велејќи: „Ако верувате во Оној, Кој ве воскресна од мртвите, Исуса, кажете ни што видовте и како бевте воскреснати од мртвите.“ 24 Харин и Лентиј, двајцата сина на Симеон, се стресоа кога ги слушнаа овие работи, се вознемирија и воздивнаа; и во исто време гледајќи кон небото, се прекрстија со прстите на јазиците. 25 И веднаш проговорија и рекоа: „Дајте ни хартија на секој од нас, и ние ќе ви запишеме сè што видовме.“ И секој од нив седна и напиша, велејќи: Глава 13 1 Господи Исусе и Татко, Кој си Бог, и воскресение и живот на мртвите, дај ни дозвола да ги објавиме Твоите тајни, кои ги видовме по смртта, кои припаѓаат на Твојот крст; зашто сме заколнати во Твоето име.
34
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
2 Зашто им забрани на Твоите слуги да ги откриваат тајните работи, што ги направи Твојата божествена сила во пеколот. 3 Кога бевме сместени со нашите татковци во длабочините на пеколот, во мракот на темнината, одеднаш се појави бојата на сонцето како злато и силна виолетова светлина што го осветлуваше местото. 4 Веднаш по ова, Адам, таткото на целото човештво, со сите патријарси и пророци, се радуваше и рече: „Таа светлина е извор на вечна светлина, кој вети дека ќе нè преведе во вечна светлина“. 5 Тогаш пророкот Исаија извика и рече: „Ова е светлината на Отецот и Синот Божји, според моето пророштво, кога бев жив на земјата.“ 6 Земјата Завулонова и земјата Нефталимска од другата страна на Јордан, народ што одеше во темнина, виде голема светлина; и на оние што живееја во пределот на сенката смртна, им изгреа светлина. И сега дојде и нè просветли нас, кои седевме во смртта. 7 И додека сите се радувавме на светлината што нè осветлуваше, нашиот татко Симеон дојде меѓу нас и, честитајќи им на сите присутни, рече: „Славете Го Господа Исуса Христа, Синот Божји!“ 8 Кого Го зедов во раце кога беше бебе во храмот, и поттикнат од Светиот Дух, му реков и признав: 1 Дека сега моите очи го видоа Твоето спасение, кое си го приготвил пред лицето на сите народи, светлина за просветлување на незнабошците и слава на Твојот народ Израел. 9 Сите свети што беа во длабочините на пеколот, слушајќи го ова, се зарадуваа уште повеќе. 10 Потоа излезе еден како мал пустиник, и сите го прашаа: „Кој си ти?“ 11 На што тој одговори: „Јас сум гласот на оној што вика во пустината, Јован Крстител и пророк на Севишниот, кој отиде пред Неговото доаѓање за да го подготви Својот пат, за да му го даде на Својот народ спасението за прошка на гревовите.“ 12 И јас, Јован, кога го видов Исуса како доаѓа кон мене, поттикнат од Светиот Дух, реков: „Еве го Јагнето Божјо, ете го Оној, Кој ги зема гревовите на светот врз Себе!“ 13 И го крстив во реката Јордан, и го видов Светиот Дух како слегува врз него во вид на гулаб, и слушнав глас од небото, велејќи: „Ова е Мојот возљубен Син, во Кого сум благоволен.“ 14 И сега, додека одев пред Него, слегов овде да ве известам дека Синот Божји повторно ќе нè посети и, како зора од небото, ќе дојде кај нас, кои сме во темнина и во сенка на смртта. Глава 14 1 Но, кога првиот човек, нашиот татко Адам, го чу ова, дека Исус е крстен во Јордан, го повика својот син Сит и рече: 2 Објави им на твоите синови, патријарсите и пророците, сè што слушна од архангелот Михаил, кога те испратив до рајските порти, да го молиш Бога да ми ја помаже главата кога ќе бидам болен. 3 Тогаш Сет, приближувајќи се кон патријарсите и пророците, рече: „Јас, Сет, кога му се молев на Бога пред рајските порти, го видов ангелот Господов Михаил како ми се јавува, велејќи: „Пратен сум кај тебе од Господа; поставен сум да управувам со човечки тела.“ 4 Ти велам, Сит, не моли го Бога со солзи и не моли го за масло од дрвото на милоста со кое ќе го помаже твојот татко Адам за неговата главоболка; 5 Затоа што никако не можеш да го добиеш сè до последниот ден и времиња, имено, додека не поминат пет илјади и петстотини години. 6 Тогаш Христос, најмилосрдниот Син Божји, ќе дојде на земјата за да го воскресне човечкото тело на Адам, а во исто време да ги воскресне и телата на мртвите, и кога ќе дојде, ќе биде крстен во Јордан. 7 Потоа со маслото на Својата милост ќе ги помаза сите што веруваат во Него; и маслото на Својата милост ќе продолжи во идните генерации, за оние што ќе се родат од водата и Светиот Дух за вечен живот.
35
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
8 И кога во тоа време најмилосрдниот Син Божји, Христос Исус, ќе слезе на земјата, тој ќе го воведе нашиот татко Адам во Рајот, кај дрвото на милоста. 9 Кога сите патријарси и пророци ги чуја сите овие работи од Сит, се зарадуваа уште повеќе. Глава 15 1 Додека сите светци се радуваа, ете, Сатана, кнезот и водачот на смртта, му рече на кнезот на пеколот: 2 Подгответе се да го пречекате самиот Исус од Назарет, кој се фалеше дека е Син Божји, а сепак беше човек кој се плашеше од смртта и рече: „Мојата душа е тажна до смрт.“ 3 Освен тоа, ми нанесе многу повреди мене и на многу други; зашто оние што ги правев слепи и сакати, а и оние што ги мачев со разни демони, ги излекува со својот збор; да, а оние што ти ги доведов мртви, ги зема со сила од тебе. 4 На ова, кнезот на пеколот му одговори на сатаната: „Кој е тој толку моќен кнез, а сепак човек кој се плаши од смртта? 5 Зашто сите владетели на земјата се потчинети на мојата власт, кои Ти ги покори со Твојата сила. 6 Но, ако е толку моќен во својата човечка природа, ти потврдувам за вистината дека е семоќен во својата божествена природа и никој човек не може да ѝ одолее на неговата моќ. 7 Затоа, кога рече дека се плаши од смртта, тој намисли да те зароби, и тоа ќе ти биде несреќно во вечни векови. 8 Тогаш сатаната одговори и му рече на кнезот на пеколот: „Зошто се сомневаше и се плашеше да го прифатиш Исус од Назарет, и твој и мој противник?“ 9 А јас го искушав и ги разбудив моите стари луѓе, Евреите, со ревност и гнев против него? 10 Го наострив копјето за неговото страдање; ги измешав жолчката и оцетот и му наредив да го испие; го подготвив крстот за да го распнам, а клинците за да ги прободам рацете и нозете на Иби; и сега кога неговата смрт е близу, ќе го доведам овде, покорен и на тебе и на мене. 11 Тогаш кнезот на пеколот одговори и рече: „Ти ми кажа токму сега дека тој со сила ми ги одзеде мртвите.“ 12 Оние што беа задржани тука додека не живеат повторно на земјата, беа однесени оттука, не со своја сила, туку со молитви упатени до Бога, и нивниот семоќен Бог ги зеде од мене. 13 Кој е, пак, Исус од Назарет, кој со Својот збор ги зеде мртвите од мене без молитва кон Бога? 14 Можеби е истиот оној што ми го зеде Лазар, откако беше мртов четири дена, и смрдеше и беше гнил, и кого го поседував како мртовец, но го оживеа со својата сила. 15 Сатаната одговори и му рече на кнезот на пеколот: „Тоа е истиот човек, Исус од Назарет.“ 16 Кога го чу тоа, кнезот на пеколот и му рече: „Те заколнувам во силите што ти припаѓаат тебе и мене, да не ми го доведуваш!“ 17 Зашто кога слушнав за силата на Неговиот збор, се стресов од страв, а истовремено се вознемирија и сите мои безбожници; 18 И не можевме да го задржиме Лазар, но тој се стресе и, покажувајќи сите знаци на злоба, веднаш си отиде од нас; и самата земја, во која беше мртвото тело на Лазар, веднаш го извади жив. 19 И сега знам дека тој е Семоќен Бог, кој може да изврши такви работи, кој е моќен во својата власт и моќен во својата човечка природа, кој е Спасител на човештвото. 20 Затоа, не го доведувајте овој човек овде, зашто тој ќе ги ослободи сите што ги држам во затвор поради неверие и врзани со оковите на нивните гревови, и ќе ги води кон вечен живот.
36
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
Глава 16 1 И додека Сатана и кнезот на пеколот си разговараа така еден со друг, одеднаш се слушна глас како од гром и наплив на ветрови, велејќи: „Подигнете ги вашите порти, кнезови, и подигнете се, вечни порти, и ќе влезе Царот на славата.“ 2 Кога кнезот на пеколот го слушна ова, му рече на сатаната: „Оди од мене и излези од моите живеалишта; ако си силен воин, бори се со Царот на славата!“ Но, што имаш ти со него? 3 И го отфрли од неговите живеалишта. 4 И кнезот им рече на своите безбожници: „Затворете ги месинганите порти на суровоста и зацврстете ги со железни решетки и борете се храбро, за да не бидеме заробени.“ 5 Но, кога целата дружина на светиите го слушна ова, тие со гласен глас на гнев му се обратија на кнезот на пеколот: 6 Отвори ги своите порти за да влезе Царот на славата. 7 И божествениот пророк Давид извика: „Не пророкував ли јас, кога бев на земјата, и не реков: „О, да го фалат луѓето Господа за Неговата добрина и за Неговите чудесни дела кон синовите човечки?“ 8 Зашто ги скрши бронзените порти и ги скрши железните резиња; ги фати поради нивното беззаконие, и поради нивната неправда тие се мачени. 9 После ова, друг пророк, светиот Исаија, им рече слично на сите светии: „Не ви пророкував ли правилно кога бев жив на земјата?“ 10 Мртвите ќе оживеат и ќе воскреснат оние што се во своите гробови, и ќе се радуваат оние што се на земјата, зашто росата што е од Господа ќе им донесе избавување. 11 И реков на друго место: „О, смрт, каде е твојата победа? О, смрт, каде е твојата осило?“ 12 Кога сите светии ги слушнаа овие зборови од Исаија, му рекоа на кнезот на пеколот: „Отвори ги сега своите порти и тргни ги железните решетки, зашто сега ќе бидеш врзан и нема да имаш моќ.“ 13 Тогаш се слушна силен глас, како од гром, кој велеше: „Подигнете ги вашите порти, кнезови, и подигнете се, порти на пеколот, и ќе влезе Царот на славата.“ 14 Принцот на пеколот, гледајќи го истиот глас што се повторуваше, извика како да не знаел: „Кој е тој Цар на славата?“ 15 Давид му одговори на кнезот на пеколот и рече: „Ги разбирам зборовите на тој глас, бидејќи ги изговорив преку неговиот дух.“ И сега, како што реков погоре, ти велам: Господ силен и моќен, Господ моќен во битка: тој е Цар на славата, и тој е Господ на небото и на земјата; 16 Тој погледна надолу за да ги чуе воздишките на затворениците и да ги ослободи оние што се осудени на смрт. 17 А сега, ти, валкан и смрдлив кнезу на пеколот, отвори ги своите порти, за да влезе Царот на славата; зашто тој е Господар на небото и земјата. 18 Додека Давид го зборуваше ова, моќниот Господ се јави во лик на човек и ги просветли оние места што некогаш беа во темнина, 19 И ги скрши оковите што претходно не можеа да се скршат; и со својата непобедлива сила ги посети оние што седеа во длабоката темнина од беззаконието, и во сенката на смртта од гревот. Глава 17 1 Безбожната Смрт и нејзините сурови службеници, слушајќи ги овие работи, беа зафатени од страв во нивните неколку кралства, кога ја видоа чистотата на светлината, 2 И самиот Христос, кога одеднаш се појави во нивните живеалишта, извикаа и рекоа: „Ти сме врзани; се чини дека намераваш да нè збуниш пред Господа.“ 3 Кој си ти, кој немаш никакви знаци на расипаност, туку само тој светол изглед што е целосен доказ за твојата величина, на која сепак се чини дека не обрнуваш внимание?
37
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
4 Кој си ти, толку моќен и толку слаб, толку голем и толку мал, лош, а сепак војник од прв ранг, кој можеш да командуваш во форма на слуга како обичен војник? 5 Царот на Славата, мртов и жив, иако еднаш убиен на крстот? 6 Кој лежеше мртов во гробот, а слезе жив кај нас, и во твојата смрт сите суштества трепереа, и сите ѕвезди се поместија, а сега ја имаш својата слобода меѓу мртвите и им даваш вознемиреност на нашите легии? 7 Кој си ти, кој ги ослободуваш заробениците што беа оковани во синџири од првородниот грев и ги доведуваш во нивната поранешна слобода? 8 Кој си ти, кој шириш толку славна и божествена светлина врз оние што беа заслепени од темнината на гревот? 9 На сличен начин, сите легии ѓаволи беа зафатени од ист ужас и со најпокорен страв извикаа и рекоа: 10 Од каде, о ти Исусе Христе, да си човек толку моќен и славен во величие, толку светол што нема дамка и толку чист што нема злосторство? Зашто тој долен свет на земјата, кој досега ни беше потчинет и од каде што примавме данок, никогаш порано не ни испратил таков мртовец, никогаш не им испратил вакви подароци на кнезовите на пеколот. 11 Кој си ти, кој со таква храброст влегуваш меѓу нашите живеалишта и не само што не се плашиш да ни се заканиш со најголеми казни, туку и се трудиш да ги спасиш сите други од оковите во кои ги држиме? 12 Можеби ти си тој Исус, за кого сатаната токму сега му зборуваше на нашиот кнез, дека преку смртта на крстот ќе ја примиш власта на смртта. 13 Тогаш Царот на Славата, газејќи ја смртта, го зграпчи кнезот на пеколот, го лиши од сета негова моќ и го поведе со себе нашиот земен татко Адам во својата слава. Глава 18 1 Тогаш кнезот на пеколот го зеде Сатаната и со голема индикација му рече: „О, кнезу на уништувањето, автор на поразот и прогонството на Велзевул, презир на Божјите ангели и омразен од сите праведници! Што те натера да постапуваш така?“ 2 Ти сакаше да го распнеш Царот на Славата, а со Неговото уништување ни ветуваше многу големи придобивки, но како будала не знаеше за што се занимаваш. 3 Зашто ете сега Исус од Назарет, со сјајот на својата славна божественост, ги победува сите ужасни сили на темнината и смртта; 4 Ги сруши нашите затвори од горе до долу, ги отпушти сите заробеници, ги ослободи сите што беа врзани, и сите што порано стенкаа под тежината на нивните маки сега нè навредуваат, и ние сме како да сме поразени од нивните молитви. 5 Нашите безбожни владенија се покорени и ниеден дел од човештвото не е сега оставен во наша потчинетост, но од друга страна, сите тие смело ни се спротивставуваат; 6 Иако порано мртвите никогаш не се осмелуваа дрско да се однесуваат кон нас, ниту, бидејќи беа затвореници, можеа во која било пригода да бидат весели. 7 О, Сатано, ти кнезу на сите зли, татко на безбожниците и напуштените, зошто би се обидел да го направиш ова, кога нашите затвореници досега беа без најмала надеж за спасение и живот? 8 Но сега никој од нив не воздивнува, ниту пак има солза на нивното лице. 9 О, принцу Сатано, ти голем чувару на пеколните предели, сите твои предности што ги стекна преку забранетото дрво и губењето на Рајот, сега ги изгуби преку дрвото на крстот; 10 И твојата среќа тогаш исчезна, кога го распна Исуса Христа, Царот на славата. 11 Постапи против своите и моите интереси, како што наскоро ќе видиш од големите маки и бесконечните казни што ќе ги претрпиш.
38
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
12 О, Сатано, кнез на сето зло, автор на смртта и извор на сета гордост, прво требаше да ги испиташ злите злосторства на Исус од Назарет, а потоа ќе откриеше дека тој не е виновен за никаква вина што заслужува смрт. 13 Зошто се осмели, без причина ни правда, да го распнеш, и донесе во нашите краишта невин и праведен човек, а со тоа ги загуби сите грешници, безбожници и неправедни луѓе во целиот свет? 14 Додека кнезот на пеколот му зборуваше на Сатаната, Царот на Славата му рече на Велзевул: „Кнез на пеколот, Сатано, кнезот ќе биде потчинет на твојата власт засекогаш, на местото на Адам и неговите праведни синови, кои се мои“. Глава 19 1 Тогаш Исус ја испружи раката и рече: „Дојдете кај мене, сите мои светии, кои сте создадени по мој лик, кои сте осудени од дрвото на забранетото овошје и од ѓаволот и смртта; 2 Живејте сега според дрвото на мојот крст; ѓаволот, кнезот на овој свет, е победен, а смртта е победена. 3 Тогаш сите светии беа собрани под раката на севишниот Бог; и Господ Исус ја фати раката на Адам и му рече: „Мир на тебе и на целото твое праведно потомство, кое е мое.“ 4 Тогаш Адам, паѓајќи пред нозете Исусови, му се обрати со солзи, со смирен јазик и гласен глас, велејќи: 5 Ќе Те возвеличам, Господи, зашто Ти ме воздигна и не ги натера непријателите мои да се радуваат над мене. Господи, Боже мој, кон Тебе повикав, и Ти ме излечи. 6 Господи, Ти ја изведе душата моја од гробот, ме зачува во живот, за да не слезам во јамата. 7 Пејте Му на Господа, сите светии Негови, и фалете Му на споменот на Неговата светост, зашто Неговиот гнев трае само за миг; во Неговата милост е животот. 8 На сличен начин, сите светии, паѓајќи ничкум пред нозете Исусови, едногласно рекоа: „Ти дојде, Спасителу на светот, и навистина си ги исполнил сите работи што си ги претскажал преку законот и преку Твоите свети пророци.“ 9. Ти ги искупи живите со Твојот крст и слезе кај нас, за да нè избавиш со смртта на крстот од пеколот и со Твојата сила од смртта. 10 О, Господи, како што ги постави знамињата на Твојата слава на небото и го постави знакот на Твоето искупување, Твојот крст на земјата, така, Господи, постави го знакот на победата на Твојот крст во пеколот, за смртта да не им пречи на слугите. 11 Тогаш Господ, испружувајќи ја раката, го направи знакот на крстот врз Адам и врз сите негови светии. 12 И држејќи го Адам за десната рака, тој се вознесе од пеколот, и сите светии Божји го следеа. 13 Тогаш царскиот пророк Давид смело извика и рече: 1 „Пејте Му на Господа нова песна, зашто направи чудеса; Неговата десница и Неговата света мишка Му донесоа победа.“ 14 Господ го објави Своето спасение, ја покажа Својата праведност пред очите на незнабошците. 15 И целото мноштво светии одговори, велејќи: „Оваа чест ја имаат сите Негови светии! Амин! Слава му на Господа!“ 16 Потоа, пророкот Авакум 3 извика и рече: „Ти излезе за спасение на Твојот народ, за спасение на Твојот народ.“ 17 И сите светии рекоа: 4 Благословен е Оној што доаѓа во името Господово, зашто Господ нè просветли. Тој е нашиот Бог за сите векови; Тој ќе царува над нас во вечни векови. Амин. 18 На сличен начин сите пророци зборуваа свети работи за Негова пофалба и го следеа Господа.
39
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
Глава 20 1 Тогаш Господ, држејќи го Адам за рака, го предаде на архангелот Михаил; и тој ги одведе во Рајот, исполнет со милост и слава; 2 И ги сретнаа двајца многу стари луѓе, и светиите ги прашаа: „Кои сте вие, кои сè уште не сте биле со нас во пеколот, а вашите тела не се положени во рајот?“ 3 Еден од нив одговори и рече: „Јас сум Енох, кој беше пренесен преку словото Божјо; а овој човек, кој е со мене, е Илија Тесвиецот, кој беше пренесен во огнена кочија.“ 4 Еве нè досега, и не ја вкусивме смртта, но сега сме на пат да се вратиме при доаѓањето на Антихристот, вооружени со божествени знаци и чуда, за да се бориме со него во битка, и да бидеме убиени од него во Ерусалим, и да бидеме вознесени живи на облаците, по три и пол дена. 5 И додека светите Енох и Илија го раскажуваа ова, ете, дојде друг човек во бедна фигура, носејќи го знакот на крстот на рамената. 6 И кога сите свети го видоа, му рекоа: „Кој си ти? Зашто лицето ти е како на крадец; и зошто носиш крст на рамената?“ 7 А тој одговори и рече: „Точно велиш, зашто бев крадец кој правеше секакви злодела на земјата.“ 8 И Евреите ме распнаа со Исус; и ги набљудував изненадувачките работи што се случија во создавањето при распнувањето на Господ Исус. 9 И јас верував во Него дека е Творец на сè и Семоќен Цар; и Му се помолив, велејќи: „Господи, сети се на мене кога ќе дојдеш во Твоето царство.“ 10 Тој веднаш ја услиши мојата молба и ми рече: „Вистина ти велам, денес ќе бидеш со мене во рајот.“ 11 И ми го даде овој знак на крстот, велејќи: „Носи го ова и оди во рајот!“ И ако ангелот што е чувар на рајот не те пушти, покажи му го знакот на крстот и кажи му: „Исус Христос, кој е сега распнат, ме испрати овде кај тебе.“ 12 Кога го направив ова и му ги кажав сите овие работи на ангелот, кој е чувар на рајот, и тој ги слушна, веднаш ги отвори портите, ме воведе и ме постави од десната страна во рајот, 13 велејќи: „Останете тука малку време, додека не влезе Адам, таткото на целото човештво, со сите негови синови, кои се свети и праведни слуги на Исуса Христа, Кој беше распнат.“ 14 Кога го слушнаа целиот овој извештај од крадецот, сите патријарси едногласно рекоа: „Благословен да си Ти, Семоќен Боже, Татко на вечната добрина и Татко на милосрдието, Кој им покажа таква милост на оние што беа грешници против Него и ги донесе на милоста на Рајот и ги смести меѓу Твоите големи и духовни резерви, во духовен и свет живот. Амин. Глава 21 1 Ова се божествените и свети тајни што ги видовме и слушнавме. Јас, Харин и Лентиј не смеам да ги објавувам другите Божји тајни, како што ни нареди архангелот Михаил, 2 велејќи: „Ќе одите со моите браќа во Ерусалим и ќе продолжите во молитвите, објавувајќи го и славејќи го воскресението на Исуса Христа, бидејќи Тој ве воскресна од мртвите истовремено со Себеси.“ 3 И не разговарајте со никого, туку седете како неми додека не дојде времето кога Господ ќе ви дозволи да ги раскажете тајните на Неговото божество. 4 Архангелот Михаил ни заповеда понатаму да одиме преку Јордан, во прекрасна и плодна земја, каде што има мнозина кои воскреснаа од мртвите заедно со нас за доказ за воскресението Христово. 5 Зашто само три дена ни се дадени од мртвите, кои воскреснаа да ја прославиме Пасхата на нашиот Господ со нашите родители и да сведочиме за Христа Господа, а ние сме крстени во светата река Јордан. А сега никому не му се гледаат.
40
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
6 Ова е сè што Бог ни дозволи да ви раскажеме; затоа, оддајте Му слава и чест, и покајте се, и тој ќе ви се смилува. Мир вам од Господа Бога Исуса Христа, Спасителот на сите нас. Амин, амин, амин. 7 И откако завршија со пишувањето и напишаа на две различни листови хартија, Харин го предаде напишаното во рацете на Ана, Кајафа и Гамалиил. 8 Лентиј исто така им го предаде она што го напиша во рацете на Никодим и Јосиф; и веднаш тие се претворија во премногу бели облици и повеќе не се видоа. 9 Но, она што го напишаа се покажа како целосно во согласност, бидејќи она што не содржеше ниту една буква повеќе ниту помалку од другата. 10 Кога целиот собор на Евреите ги слушна сите овие изненадувачки роднини на Харин и Лентиј, си рекоа еден на друг: „Навистина, сето ова е од Бога направено, и благословен да е Господ Исус за сите векови! Амин!“ 11 И тие одеа наоколу со голема загриженост, страв и треперење, удирајќи се по градите и си одеа секој во својот дом. 12 И веднаш сè ова што го раскажаа Јудејците во нивните синагоги за Исус, Јосиф и Никодим му го кажаа на управителот. 13 И Пилат ги запиша сите овие трансакции и ги стави сите овие сметки во јавните книги на својата палата. Глава 22 1 После овие работи, Пилат отиде во јудејскиот храм, ги повика сите владетели, книжници и вероучители, и влезе со нив во една капела на храмот. 2 И откако заповеда да се затворат сите порти, им рече: „Слушнав дека имате една голема книга во овој храм; затоа ве молам да ми ја донесат.“ 3 И кога ја донесоа големата книга, која ја носеа четворица служители на храмот, украсена со злато и скапоцени камења, Пилат им рече на сите: „Ве заколнувам во Бога на вашите татковци, Кој го изгради и заповеда да се изгради овој храм, да не ја криете вистината од мене.“ 4 Вие знаете сè што е напишано во таа книга; кажете ми сега, ако во Писмото сте нашле нешто за Исус, Кого Го распнавте, и во кое време од светот требаше да дојде, кажете ми! 5Тогаш, откако ги заколнаа Ана и Кајафа, им заповедаа на сите други што беа со нив да излезат од црквата. 6 И ги затворија портите на храмот и на капелата и му рекоа на Пилат: „Судијо, ни се заколна, во градбата на овој храм, да Ти кажеме што е вистина и праведно.“ 7 Откако Го распнавме Исуса, не знаејќи дека е Син Божји, туку претпоставувајќи дека ги прави своите чуда преку некоја магична уметност, свикавме голем собор во овој храм. 8 И кога меѓусебно размислувавме за чудата што ги изврши Исус, најдовме многу сведоци од нашата земја, кои изјавија дека го виделе жив по неговата смрт и дека го слушнале како разговара со своите ученици и го виделе како се вознесува во висина на небесата и влегува во нив; 9 И видовме двајца сведоци, чии тела Исус ги воскресна од мртвите, кои ни раскажаа за многу чудни работи што ги направи Исус меѓу мртвите, за кои имаме пишан извештај во наши раце. 10 И наш обичај е секоја година да ја отвораме оваа света книга пред собир и таму да бараме совет од Бога. 11 И во првата од седумдесетте книги, каде што архангелот Михаил му зборува на третиот син на Адам, првиот човек, најдовме извештај дека по пет илјади и петстотини години, Христос, најсаканиот Син Божји, дошол на земјата, 12 И понатаму размислувавме дека можеби тој е токму Богот Израилев, кој му рече на Мојсеј: „Направи го ковчегот на сведоштвото; два лакти и пол ќе бидат долги, лакот и пол широки и лакот и пол високи.“
41
Смртта, погребувањето и воскресението на Исус Христос
13 Со овие пет и пол лакти за изградба на ковчегот на Стариот завет, согледавме и знаевме дека за пет илјади и пол години (илјада) години, Исус Христос требаше да дојде во ковчегот или шаторот на едно тело; 14 И така, нашите списи сведочат дека тој е син Божји, и Господ и Цар на Израел. 15 И бидејќи по Неговото страдање, нашите првосвештеници беа изненадени од чудата што ги направи преку Него, ја отворивме таа книга за да ги испитаме сите поколенија до родот на Јосиф и Марија, мајката на Исус, мислејќи дека е од потомството Давидово. 16 И го најдовме извештајот за создавањето, и кога ги создаде небото и земјата и првиот човек Адам, и дека од таму до потопот беа две илјади и двесте и дванаесет години. 17 И од потопот до Авраам деветстотини и дванаесет. И од Авраам до Мојсеј четиристотини и триесет. И од Мојсеј до царот Давид петстотини и десет. 18 И од Давид до вавилонското ропство петстотини години. И од вавилонското ропство до воплотувањето на Христос четиристотини години. 19 Збирот од сите што изнесува пет илјади и пол (илјада). 20 И така, се чини дека Исус, кого го распнавме, е Исус Христос, Синот Божји, и вистински и Семоќен Бог. Амин.
42