Macedonian - The Book of Lamentations

Оплакувања

ПОГЛАВЈЕ1

1Какоседиосаменградот,којбешеполнсонарод! какостаналавдовица!тааштобешеголемамеѓу народитеипринцезамеѓупровинциите,какостана притока!

2Болноплаченоќе,исолзиѝсенаобразите:меѓусите нејзиниљубовницинемакојдајаутеши:ситенејзини пријателисепостапуваапредавничкисонеа,истанаа непријатели

3Јудаотидевозаробеништвопорадиневолјаипоради големоропство:живеемеѓунезнабошците,ненаоѓа одмор:ситенејзинигонителијастигнаамеѓутеснецот 4ПатиштатанаСионтагуваат,заштоникојнедоаѓана свеченитепразници:ситенеговипортисепусти: нејзинитесвештеницивоздивнуваат,нејзинитедевици сеизмачувани,атааевогорчина

5Нејзинитепротивницисеглавни,нејзините непријателинапредуваат;заштоГосподјаизмачи порадимногутенејзинипрестапи:нејзинитедецасе заробенипреднепријателот.

6АодСионоватаќеркасеоддалечисетанејзина убавина:нејзинитекнезовистанаакакојарништоне наоѓаатпасиште,ибезсилагинемапредгонител.

7Ерусалимсесетиводеновитенасвојатаневолјаина својатабедазаситенејзинипријатниработиштоги имашевостаритеденови,коганејзиниотнародпадна ворацетенанепријателот,иникојнеѝпомогна: противницитејавидоаинаправијасепотсмеваатна нејзинитесаботи.

8Ерусалимтешкозгреши;затоатааеотстранета:сите штојапочитуваајапрезираат,заштојавидоанејзината голотија;да,таавоздивнуваисевраќананазад.

9Нејзинатанечистотијаевонејзинитездолништа;таа несесеќавананејзиниотпоследенкрај;затоатаа прекраснослезе:немашеутешител.Господи,етеја мојатаневолја,заштонепријателотсевозвиши 10Противникотјаподадеракатанаситенејзини пријатниработи,заштовидедекавонејзиното светилиштевлегуваатнезнабошците,накоитиим заповедаданевлегуваатвотвоетособрание.

11Сиотнејзиннародвоздивнува,баралеб;гидадоа своитепријатниработизамесозадајаолеснатдушата: види,Господи,иразмисли;заштостанавгрд.

12Зарневиеништо,ситештопоминувате?ете,и видетедалииманекојатагакакомојататагаштомие направена,сокојамеизмачуваГосподводенотна Својотжестокгнев

13Одозгораиспратиоганвомоитекоски,иги надвладеа;

14Јаремотнамоитепрестапиеврзансоракатанегова: тиесевенчаниисеискачуваатнамојотврат;тојја направимојатасиладападне,Господмепредадево нивнитераце,одкоинеможамдастанам 15Господгизгазиситемоијунацисредемене,свика собраниепротивменезадагискршимоитемомчиња; 16Затоаплачам;моетооко,моетоокотечеодвода, заштоутешителотштотребадамијаолеснидушатае

19Гиповикавмоитељубовници,нотиемеизмамија: моитесвештенициимоитестарешинигодадоадухот воградот,додекатиегобараасвоетомесозадаимја олеснатдушата

20Еве,Господи;заштосумвоневолја:утробатамие вознемирена;моетосрцеесвртеновомене;зашто жестокосепобунив:надвормечотлишува,домаекако смрт.

21Слушнаадекавоздивнувам:немакојдамеутеши: ситемоинепријателислушнаазамојатаневолја;тиесе радуваатштогонаправитоа:ќегодонесешденотшто сигоповикал,итиеќебидаткакомене

22Сетанивназлобанекадојдепредтебе;инаправисо нив,какоштоминаправизаситемоипрестапи,зашто воздишкитемисемногу,асрцетомоееизнемоштено ПОГЛАВЈЕ2

1КакоГосподјапокриСионоватаќеркасооблакво Својотгнев,ијафрлиоднеботоназемјатаубавината наИзраел,инесесетинанеговатаподножјеводенот насвојотгнев?

2ГосподгипроголтаситеживеалиштанаЈакова,ине сесмилува;гиспуштиназемја,гиизвалкацарствотои неговитекнезови.

3ВосвојотжестокгневгоотсечесиотрогнаИзраел,ја повлечедеснатаракапреднепријателотиизгоре противЈаковкакопламеноганштогопроголтува наоколу.

4Тојгосвиткашесвојотлаккаконепријател:застана содеснатаракакакопротивникиубисèштобеше пријатнозаоковоскинијатанаќеркатаСионова:го излеасвојотгневкакооган

5Господбешекаконепријател:гопроголтаИзраилот, гипроголтаситенеговидворци;

6Инасилногоодзеденеговиотскинија,какодаеод градина,гиуништинеговитеместанасобирот;ги налутицаротисвештеникот

7Господгоотфрлисвојотжртвеник,гоодвратисвоето светилиште,гипредадеворацетенанепријателот ѕидинитенанејзинитедворци;креваатвреваводомот Господов,каководенотнасвеченагозба 8Господиманамерадагоурнеѕидотнаќерката

9Нејзинитепортисепотопенивоземјата;гиуништии

12Тиеимвелатнасвоитемајки:„Кадеепченкатаи виното?когаотепаакакоранетипоулицитенаградот, когадушатаимбешеизлеанавоградитенанивните мајки.

13Штодаземамзадасведочамзатебе?штодати споредам,ќеркоЕрусалимска?соштодатеутешам, девицаСионоваќерко?заштотвојотпроцепеголем какоморе:којможедатеизлечи?

14Твоитепророцигледаазатебесуетниибезумни работи,инегооткријатвоетобеззакониезадаго одврататтвоетозаробеништво;новидовзатебелажни товариипричинизапротерување

15Ситештоминуваат,плескаатпотебе;шушкаати мавтаатсоглаватаконќеркатанаЕрусалим,велејќи: „Овалиеградотштолуѓетогонарекуваат совршенствонаубавината,радостнацелатаземја?

16Ситетвоинепријателијаотворијаустатапротив тебе:шушкаатичкртаатсозабите:велат:„Ја проголтавме.најдовме,говидовме.

17Господгонаправионаштогосмисли;тојго исполнисвојотзборштогозаповедавостаритеденови: гофрлиинесесожали,игорадуватвојотнепријател надтебе,имподигнарогнатвоитепротивници 18НивнотосрцевикашеконГоспода:оѕиднаќерката Сионова,солзинекатечаткакорекадењеиноќе.дане типрестанезеницатанаокото

19Стани,извикајноќе:вопочетокотнастражарите излејгосрцетосвоекаководапредлицетоГосподово: подигнигирацетеконнегозаживототнатвоитемали деца,коисеизмачуваатодгладнаврвотнасекоја улица.

20Ете,Господи,иразмисликомусигосторилтоа Далиженитеќегијадатнивнитеплодови,адецата долги?Далисвештеникотипророкотќебидатубиени восветилиштетоГосподово?

21Младитеистаритележатназемјапоулиците:моите девициимоитемомчињасепаднатиодмеч;тигиуби воденотнатвојотгнев;сиуби,анесесожали

22Тигиповикакаковосвеченденмоитеужаси наоколу,такаштоводенотнаГосподовиотгневникој несеспаси,нитуостана; ПОГЛАВЈЕ3

1Јассумчовекотштовиденеволјапрекупрачкатана својотгнев.

2Тојмедоведеимедоведевотемнина,нонево светлина.

3Навистина,тојесвртенпротивмене;целденјаврти ракатапротивмене

4Моетотелоикожагиостари;мигискршикоските

5Тојизградипротивменеимеопкружисожолчкаи мака

6Тојмепоставинатемниместа,какоониештоумреле одстаровреме

7Меоградизаданеможамдаизлезам; 8Икогаплачамивикам,тојјаисклучувамојата молитва

9Мигизатворипатиштатасоделканкамен,миги искривипатиштата.

10Тојбешезаменекакомечкаштолеживозаседаи

11Тојгиотфрлимоитепатиштаимераспарчи:ме

12Тојгосвиткасвојотлакимепоставикакоознакана стрелата.

13Тојгинатерастрелитенанеговиотпероралда влезатвомоитеузди

14Бевподбивзасиотмојнарод;инивнатапеснацел ден.

15Менаполнисогорчина,меописопелин

16Мигискршиизабитесочакал,мепокрисопепел

17Итијаоддалечимојатадушаодмирот:заборавив наблагосостојбата

18Иреков:Мојатасилаинадежтамисеизгубениод Господа

19Сеќавајќисенамојатаневолјаимојатабеда,на пелинотинажолчката.

20Мојатадушасèуштегипаметиисесмируваво мене

21Овагопаметам,затоасенадевам.

22ОдГосподоватамилостетоаштониенесме потрошени,заштоНеговотосочувствонеслабее

23Тиесеновисекоеутро:големаетвојатаверност.

24Господемојотдел,велимојатадуша;затоаќесе надевамнанего

25Господедобарсоониештогочекаат,содушата штогобара

26Доброечовекотидасенадеваитивкодагочека спасениетонаГоспода.

27Доброезачовекотдагоносијаремотвосвојата младост

28Тојседисамимолчи,заштогопонесетоаврзнего.

29Јаставаустатасвојавоправ;акоетака,можедаима надеж

30Тојмугодавасвојотобразнаонојштоготепа:тоје исполнетсосрам

31ЗаштоГосподнемадаотфрлизасекогаш

32Но,иакопредизвикуватага,сепакќебиде сочувствителенспоредмноштвотоСвоимилости

33Заштотојнегимачидоброволно,нитугитагува човечкитедеца.

34Дагиздробиподнеговитенозеситеземни затвореници,

35Дасеодвратиправотоначовекотпредлицетона Севишниот,

36Господнеодобрувадагопоткопачовекотво неговатакауза.

37Којетојштовелииќесеслучи,когаГосподне заповеда?

38ЗаремодустатанаСевишниотнеизлегувазлои добро?

39Зоштоживиотчовексежали,човекотзаказнатаза своитегревови?

40Дагибарамеидагииспитаменашитепатиштаида

41ДагоподигнемесвоетосрцесорацетеконБогана

42Ниенаправивмепрестаписепобунивме,тине

43Тисепокрисогневинèпрогонуваше:уби,несе

44Сепокрисооблак,заданеминуванашатамолитва

46Ситенашинепријателијаотворијаустатапротив нас.

47Стравизамканèзафати,пустошипропаст

48Моетоокотечеодводнирекизауништувањена ќеркатанамојотнарод.

49Моетоокотечеинепрестанувабезпрекин,

50СедодекаГосподнепогледненадолуиневидиод небото.

51Моетоокогопогодувамоетосрцепорадисите ќеркинамојотград

52Моитенепријателимебркааболно,какоптица,без причина

53Мигоотсекоаживототвозанданатаифрлијакамен врзмене

54Водитетечеанадмојатаглава;тогашреков,отсечен сум.

55Гоповикавтвоетоиме,Господи,однискатазандана

56Тигочумојотглас:некријгоувотосвоезамоето дишење,замојотплач.

57Тисеприближиводеноткогатеповикав,рече:„Не плашисе!

58Господи,тигибранешепричинитенамојатадуша; тимигооткупиживотот

59Господи,тијавидемојатанеправда;судијамојата работа.

60Тијавидесетанивнаодмаздаисетанивна имагинацијапротивмене

61Тигочунивниотсрам,Господи,иситенивнимисли противмене;

62Уснитенаониештосекренаапротивменеи нивнитенамерипротивменецелден.

63Видетегикакоседнуваатистануваат;Јассум нивнатамузика

64Дајимодмазда,Господи,споредделотонанивните раце

65Дајимтагавосрцето,твојаклетванекаиме

66Прогонувајтегииуништигивогневодподнебото Господово

ПОГЛАВЈЕ4

1Какосезатемнизлатото!какосеменуванајфиното злато!Камењатанасветилиштетосеизлеваатнаврвот насекојаулица

2СкапоценитесиновинаСион,споредливисочисто злато,колкусеценетикакоземјенистомни,делона грнчарскитераце!

3Иморскитечудовиштагивадатградите,гицицаат своитемлади:ќеркатанамојотнародстанасурова, каконоевитевопустината 4Јазикотнадететоштоцицаоджедсеприлепуваза покривотнаустата:малитедецабараатлеб,аникојне имгокрши

5Ониештосехранеленежносепустипоулиците: воспитуванитевоцрвенопрегрнуваатизмет 6Заштоказнатазабеззакониетонаќеркатанамојот народепоголемаодказнатазагревотнаСодом,кој бешесоборенкаковомиг,иниеднараканеостанана неа

7Нејзинитеназарецибеапочистиодснег,побелиод млеко,поруменителоодрубини,полирањетоимбеше

11Господгоисполнисвојотгнев;тојгоизлеасвојот

давлезатвопортитенаЕрусалим

13Загревовитенанејзинитепророциибеззаконијата нанејзинитесвештеници,коијапролеваакрвтана праведникотсреденеа, 14Тиеталкаакакослепипоулиците,сеизвалкаасо

облеки

15Тиеимвикаа:„Одетеси!тоаенечисто;заминувај,

18Гиловатнашитечекори,заданеможемедаодиме понашитеулици:нашиоткрајеблизу,нашитеденови сеисполнија;заштодојденашиоткрај

19Нашитегонителисепобрзиоднебеснитеорли:нѐ гонеапопланините,нѐчекаавопустината.

20

21Радувајсеирадувајсе,ќерконаЕдом,којаживееш воземјатаУз;ичашатаќепоминедотебе:ќебидеш пијаниќесеразголиш

22Казнатазатвоетобеззакониееизвршена,ќерко Сионова;немаповеќедатеодведевозаробеништво; тојќегиоткриетвоитегревови ПОГЛАВЈЕ5

1Запомни,Господи,штонисеслучи:размислиивиди гонашиотсрам.

2Нашетонаследствоепредаденонастранци,нашите куќинавонземјани.

3Ниесмесирациибезтатко,нашитемајкисекако вдовици

4Јапиевменашатаводазапари;нашетодрвонисе продава.

5Нашиотвратепрогонет:сетрудимеинемамеодмор

8Сонасвладеатслуги:немакојданèизбавиод

11ГиотепувааженитевоСион,аслугинкитево градовитенаЈуда.

12Кнезовитесеобесенизанивнитераце:лицатана старешинитенесепочитуваа.

13Гиодведоамладитедамелеат,адецатападнаапод дрвото

14Старешинитепрестанааодпортата,младитеод својатамузика.

15Радостананашетосрцепрестанува;нашетооросе претворавожалост

16Крунатанипаднаодглавата:тешконанас,што згрешивме!

17Затоанашетосрцееизнемоштено;заовиеработини сезатемнетиочите

18ПорадипланинатаСион,којаепуста,лисицитеодат понеа.

19Ти,Господи,останувашзасекогаш;твојотпрестол одколенонаколено

20Зоштонèзаборавашзасекогашинèоставаштолку долго?

21Свртинèконтебе,Господи,иниеќесесвртиме; обновигинашитеденовикакостари.

22Нотицелоснонèотфрли;тисимногулутпротив нас