Џошуа ПОГЛАВЈЕ 1 1 По смртта на Мојсеј, слугата Господов, Господ му рече на Исус Навин, синот на Навин, слуга на Мојсеј, велејќи: 2 Мојот слуга Мојсеј умре; Затоа сега стани, оди преку овој Јордан, ти и сиот овој народ, во земјата што им ја давам на синовите Израилеви. 3 Секое место на кое ќе гази стапалото твоја, ти го дадов, како што му реков на Мојсеј. 4 Од пустината и овој Либан, до големата река, реката Еуфрат, сета Земја Хетејска и до големото море до зајдисонце, ќе биде вашиот брег. 5 Никој нема да може да стои пред тебе во сите денови на твојот живот: како што бев со Мојсеј, така ќе бидам со тебе; 6 Биди силен и храбар, зашто на овој народ ќе му ја поделиш во наследство земјата, што им се заколнав на нивните татковци да му ја дадам. 7 Само биди силен и многу храбар, за да внимаваш да го правиш според сиот закон, што ти го заповеда Мојсеј, мојот слуга: не врти се од него ни десно, ни лево, за да можеш да успееш каде и да одиш. 8 Оваа книга на Законот нема да излезе од твојата уста; но ќе размислуваш за него дење и ноќе, за да внимаваш да правиш според сето она што е напишано во него: зашто тогаш ќе го направиш својот пат напреден и тогаш ќе имаш добар успех. 9 Зар не ти заповедав? Бидете силни и со добра храброст; не плаши се и не се плаши, зашто Господ, твојот Бог, е со тебе каде и да одиш. 10 Тогаш Исус Навин им заповеда на старешините на народот, велејќи: 11 Поминете низ војската и заповедајте му на народот: „Пригответе храна; зашто во рок од три дена ќе го поминете овој Јордан за да влезете да ја заземете земјата, што ви ја дава Господ, вашиот Бог, да ја поседувате. 12И на Рувимците, на Гадите и на половината од племето Манасија, им рече Исус Навин, велејќи: 13 Сети се на зборот што ти го заповеда Мојсеј, слугата Господов, велејќи: „Господ, твојот Бог, ти даде одмор и ти ја даде оваа земја. 14 Вашите жени, вашите малечки и вашиот добиток ќе останат во земјата што ви ја даде Мојсеј од оваа страна на Јордан; но вие ќе поминете пред вашите браќа вооружени, сите моќни луѓе храбри, и помогнете им; 15. 16 А тие му одговорија на Исус Навин, велејќи: „Сè што ни заповеда ќе правиме, и каде и да нè испратиш, ќе одиме. 17 Како што го слушавме Мојсеј во сè, така ќе те слушаме и тебе: само Господ, твојот Бог, да биде со тебе, како што беше со Мојсеј. 18 Кој ќе се побуни против твојата заповед и нема да ги послуша твоите зборови во сето она што му го заповедаш, ќе биде казнет со смрт: само биди силен и храбар.
ПОГЛАВЈЕ 2 1. Исус Навин, синот на Навин, испрати двајца мажи од Ситим да шпионираат тајно, велејќи: „Одете погледнете ја земјата, Ерихон. И отидоа и дојдоа во куќата на една блудница, по име Раав, и се сместија таму. 2 На царот на Ерихон му беше кажано: „Ете, дојдоа луѓе ноќеска овде од синовите Израилеви за да ја испитаат земјата. 3 И ерихонскиот цар испрати кај Равава и ѝ рече: „Изведи ги луѓето што дојдоа кај тебе, што се влезени во твојот дом, зашто дојдоа да ја испитаат целата земја. 4 А жената ги зеде двајцата мажи, ги скри и рече вака: „Дојдоа кај мене луѓе, но не знам од каде се; 5 И се случи во времето на затворањето на портата, кога се стемни, луѓето излегоа; зашто ќе ги стигнете. 6 Но таа ги крена на покривот на куќата и ги сокри со стебленца од лен, што ги имаше наредено на покривот. 7 А луѓето ги гонеа по патот до Јордан, до пасиштата, и штом излегоа оние што ги гонеа, ја затворија портата. 8 И пред да бидат легнати, таа дојде до нив на покривот; 9 А таа им рече на луѓето: „Знам дека Господ ви ја даде земјата и дека вашиот страв падна врз нас и дека сите жители на земјата се онесвестија поради вас. 10 Зашто, слушнавме како Господ ви ја исуши водата од Црвеното Море, кога излеговте од Египет; и она што им го направивте на двата цара на Аморејците, кои беа од другата страна на Јордан, Сион и Ог, кои целосно ги уништивте. 11 И штом ги чувме овие работи, нашите срца се стопи, ниту остана храброст кај никој поради вас, зашто Господ, вашиот Бог, е Бог горе на небото и на земјата долу. 12 Затоа, сега, те молам, заколни ми се во Господа, бидејќи ти покажав милост, дека и ти ќе покажеш милост кон домот на мојот татко и да ми дадеш вистински знак. 13 И да ги спасите живи татко ми и мајка ми, браќата мои, сестрите мои и сè што имаат, и да ги избавите нашите животи од смртта. 14 А луѓето ѝ одговорија: „Нашиот живот за твојот, ако не го изговориш ова наша работа. И кога Господ ќе ни ја даде земјата, ќе постапиме со тебе љубезно и искрено. 15 Потоа ги спушти со врвка низ прозорецот, зашто нејзината куќа беше на градскиот ѕид, а таа живееше на ѕидот. 16 А таа им рече: „Одете на планината, за да не ве сретнат гонители; и скријте се таму три дена, додека не се вратат гонители, а потоа да си одите. 17 А луѓето ѝ рекоа: „Ќе бидеме непорочни поради оваа твоја заклетва што нѐ натера да се заколнеме. 18 Ете, кога ќе влеземе во земјата, ќе ја врзеш оваа црева црвен конец на прозорецот покрај кој нè спушти: и одведи го дома кај себе татко ти и мајка ти и браќата твои и целото семејство на татко ти. 19 И секој што ќе излезе од вратата на твојата куќа на улица, неговата крв ќе биде на глава, а ние ќе бидеме без вина;