2 Цареви ПОГЛАВЈЕ 1 1 Потоа Моав се побуни против Израел по смртта на Ахав. 2 Охозија падна низ решетката во својата горна соба во Самарија и се разболе. Потоа испрати пратеници и им рече: „Одете и прашајте го Валзевул, акаронскиот бог, дали ќе се опоравам од оваа болест.“ 3 Но ангелот Господов му рече на Илија Тесвитецот: „Стани, оди во пресрет на гласниците на самарискиот цар и речи им: ‘Не е ли затоа што нема Бог во Израел, па одите да го прашате Велзевул, акаронскиот бог?’ 4 Затоа, вака вели Господ: „Нема да слезеш од постелата на која си легнал, туку ќе умреш.“ И Илија си отиде. 5 И кога гласниците се вратија кон него, тој им рече: „Зошто се вративте сега?“ 6 И му рекоа: „Еден човек ни дојде во пресрет и ни рече: ‘Одете, вратете се кај царот, што ве испрати, и кажете му: ‘Вака вели Господ: ‘Не е ли затоа што нема Бог во Израилот, па праќаш да го прашаш Велзевул, богот на Акарон? Затоа нема да слезеш од постелата на која си легнал, туку ќе умреш.’ 7 И им рече: „Каков беше оној човек што ве пречека и ви ги кажа овие зборови?“ 8 Тие му одговорија: „Беше влакнест човек, препашан со кожен појас околу слабините.“ А тој рече: „Тоа е Илија Тесвиецот.“ 9 Тогаш царот испрати кај него педесетник со неговите педесетмина. И тој се искачи кај него, и ете, тој седеше на врвот од еден рид. И му рече: „Човеку Божји, царот вели: „Слези долу!“ 10 Илија одговори и му рече на педесетникот: „Ако сум Божји човек, нека слезе оган од небото и нека те проголта тебе и твоите педесетмина!“ И оган слезе од небото и го проголта него и неговите педесетмина. 11 Потоа испрати кај него друг педесетник со неговите педесетмина. А тој му одговори и рече: „Божји човеку, вака вели царот: „Слези брзо!“ 12 И Илија одговори и им рече: „Ако сум Божји човек, нека слезе оган од небото и нека те проголта тебе и твоите педесетмина!“ И Божјиот оган слезе од небото и го проголта него и неговите педесетмина. 13 И повторно испрати еден педесетник со неговите педесетмина. И третиот педесетник отиде, падна на колена пред Илија, го молеше и му рече: „Човече Божји, те молам, нека биде скапоцен мојот живот и животот на овие педесет твои слуги пред тебе.“ 14 Ете, оган падна од небото и ги изгоре двајцата војводи од првите педесетници со нивните педесетници; затоа, нека ми биде сега скапоцен животот пред Тебе. 15 Ангелот Господов му рече на Илија: „Слези со него; не плаши се од него!“ И тој стана и отиде со него кај царот. 16 И му рече: „Вака вели Господ: ‘Затоа што испрати пратеници да го прашаат Велзевул, богот на Акарон, зар нема Бог во Израилот да го прашаш за збор? Затоа
нема да слезеш од постелата на која си легнал, туку ќе умреш.’“ 17 И умре според словото Господово, што го изрече Илија. И Јорам се зацари место него во втората година на Јорам, синот Јосафатов, цар на Јуда, бидејќи немаше син. 18 Другите дела на Охозија, што ги изврши, не се ли запишани во летописите на израелските цареви? ПОГЛАВЈЕ 2 1 И кога Господ сакаше да го вознесе Илија на небото преку виор, Илија тргна со Елисеј од Галгал. 2 И Илија му рече на Елисеј: „Остани тука, зашто Господ ме испрати во Ветил!“ И Елисеј му рече: „Жив ми Господ и жива ми душа, нема да те оставам!“ И отидоа во Ветил. 3 И синовите пророчки, што беа во Ветил, излегоа кај Елисеј и му рекоа: „Знаеш ли дека Господ денес ќе го земе твојот господар од твојата глава?“ А тој рече: „Да, знам; молчи!“ 4 И Илија му рече: „Елисеј, остани тука, зашто Господ ме испрати во Ерихон!“ А тој рече: „Жив ми е Господ и жива ми е душата твоја, нема да те оставам!“ И дојдоа во Ерихон. 5 И синовите на пророците, што беа во Ерихон, дојдоа кај Елисеј и му рекоа: „Знаеш ли дека Господ денес ќе го земе твојот господар од твојата глава?“ А тој одговори: „Да, знам; молчи!“ 6 И Илија му рече: „Остани тука, зашто Господ ме испрати во Јордан.“ А тој рече: „Жив ми Господ и жива ми душа, нема да те оставам.“ И двајцата тргнаа понатаму. 7 И педесет луѓе од синовите пророчки отидоа и застанаа да гледаат оддалеку, а тие двајца застанаа покрај Јордан. 8 И Илија го зеде својот плашт, го завитка и ги удри водите, и тие се разделија наваму-натаму, така што двајцата поминаа по сува земја. 9 Кога поминаа, Илија му рече на Елисеј: „Прашај што да направам за тебе, пред да бидам земен од тебе!“ А Елисеј рече: „Те молам, двоен дел од твојот дух нека биде врз мене.“ 10 А тој рече: „Тешко нешто бараш; но ако ме видиш кога ќе бидам земен од тебе, така ќе ти биде; ако не, нема да ти биде.“ 11 И додека тие одеа и разговараа, ете, се појави огнена кола и огнени коњи, ги разделија обата, а Илија се вознесе во виор кон небото. 12 И Елисеј го виде тоа и извика: „Татко мој, татко мој, колата Израилева и неговите коњаници!“ И веќе не го виде. Ги зеде алиштата свои и ги раскина на два дела. 13. Тој ја зеде и плаштот на Илија, што му падна, па се врати и застана покрај брегот на Јордан. 14 И ја зеде Илиевата наметка што му падна, ја удри водата и рече: „Каде е Господ, Бог Илиев?“ И откако ја удри водата, таа се раздели наваму-натаму. И Елисеј отиде. 15 Кога го видоа синовите на пророците, кои требаше да бидат во Јерихон, рекоа: „Духот Илијан почива врз Елисеј!“ И излегоа да го пречекаат и му се поклонија до земја.