1 Цареви ПОГЛАВЈЕ 1 1 Царот Давид беше стар и во поодминати години; го покриваа со облека, но не се грееше. 2 Затоа неговите слуги му рекоа: „Нека се побара за нашиот господар, царот, млада девица; нека стои пред царот, нека го негува и нека лежи во твоите гради, за да се огрее нашиот господар, царот.“ 3 И бараа убава девојка по сите предели на Израел, и ја најдоа Ависага, Сунамка, и ја доведоа кај царот. 4 Девојката беше многу убава, го негуваше царот и му служеше, но царот не ја позна. 5 Тогаш Адонија, синот Агитин, се возвиши и рече: „Јас ќе бидам цар!“ И си подготви коли и коњаници и педесет луѓе да трчаат пред него. 6 Неговиот татко никогаш не го налути, велејќи му: „Зошто го правиш тоа?“ И тој беше многу убав човек; мајка му го роди по Авесалом. 7 И се советуваше со Јоав, синот Серуин, и со свештеникот Авијатар, и тие, кои го следеа Адонија, му помагаа. 8 Но свештеникот Садок, и Венаја, синот Јодаев, и пророкот Натан, и Симеј, и Реј, и јунаците што му беа на Давид, не беа со Адонија. 9 А Адонија закла овци, волови и згоени говеда кај каменот Зохелет, кој е кај Енрогел, и ги повика сите свои браќа, царските синови, и сите Јудејци, царските слуги. 10 Но пророкот Натан, Венаја, јунаците и братот свој Соломон не ги повика. 11 Затоа Натан ѝ рече на Витсавеа, мајката Соломонова, велејќи: „Не си ли чул дека Адонија, синот Агитин, се зацари, а нашиот господар Давид не знае за тоа? 12 Затоа, сега дојди, те молам, дозволи ми да те советувам, за да го спасиш својот живот и животот на твојот син Соломон. 13 Оди и влези кај царот Давид и речи му: ‘Не ѝ се заколна ли ти, господару мој, цару, на својата слугинка, велејќи: ‘Твојот син Соломон ќе царува по мене и ќе седи на мојот престол? Зошто тогаш да царува Адонија?’ 14. Ете, додека уште разговараш таму со царот, и јас ќе влезам по тебе и ќе ги потврдам твоите зборови. 15 И Витсавеа влезе кај царот во собата. Царот беше многу стар, а Сунамитката Ависага му служеше на царот. 16 Витсавеа се поклони и му се поклони на царот. Царот праша: „Што сакаш?“ 17 А таа му рече: „Господару мој, ти ѝ се заколна на слугинката своја во Господа, твојот Бог, велејќи: ‘Твојот син Соломон ќе царува по мене и ќе седи на мојот престол.’“ 18 А сега, ете, Адонија се зацари; а сега, господару мој, цару, ти не знаеш за тоа. 19 И закла многу волови, згоени волови и овци, и ги повика сите царски синови, свештеникот Авијатар и Јоав, војводата, а твојот слуга Соломон не го повика.
20 А ти, господару мој, цару, очите на целиот Израел се насочени кон тебе, за да им кажеш кој ќе седне на престолот на мојот господар, царот, по него. 21 Инаку, кога мојот господар цар ќе почине со своите татковци, јас и мојот син Соломон ќе бидеме сметани за виновници. 22 И ете, додека таа уште разговараше со царот, влезе и пророкот Натан. 23 И му јавија на царот, велејќи: „Еве го пророкот Натан!“ И кога влезе пред царот, се поклони пред него со лицето до земја. 24 А Натан рече: „Господару мој, цару, ти ли рече: ‘Адонија ќе царува по мене и ќе седи на мојот престол?’“ 25 Зашто денес слезе и закла многу волови, згоени волови и овци, и ги повика сите царски синови, војводите и свештеникот Авијатар; и ете, тие јадат и пијат пред него и велат: „Да живее царот Адонија!“ 26 А мене, твојот слуга, свештеникот Садок, Венај, синот Јодаев, и твојот слуга Соломон, не ме повика. 27 Дали ова го направи мојот господар царот, а ти не му го кажа тоа на твојот слуга, кој ќе седне на престолот на мојот господар царот по него? 28 Тогаш царот Давид одговори и рече: „Повикајте ја Витсавеа!“ И таа влезе кај царот и застана пред него. 29 И царот се заколна и рече: „Жив е Господ, Кој ја избави душата моја од секоја неволја! 30 Како што ти се заколнав во Господа, Бога Израилев, велејќи: „Соломон, твојот син, ќе царува по мене и ќе седи на мојот престол наместо мене“, така ќе направам и денес. 31 Тогаш Витсавеа се поклони со лицето до земјата, му се поклони на царот и рече: „Да живее мојот господар, царот Давид, довека!“ 32 И царот Давид рече: „Повикајте ми го свештеникот Садок, пророкот Натан и Венај, синот Јодаев!“ И тие дојдоа пред царот. 33 Царот им рече уште: „Земете ги со себе слугите на вашиот господар и качете го мојот син Соломон на мојата мазга и одведете го во Гион. 34 И нека го помажат таму свештеникот Садок и пророкот Натан за цар над Израел. Затрубете со труба и извикајте: „Да живее царот Соломон!“ 35 Тогаш искачете се по него, за да дојде и да седне на мојот престол, зашто тој ќе царува наместо мене; и него го поставив да биде владетел над Израел и над Јуда. 36 И Венај, синот Јодаев, му одговори на царот и рече: „Амин! Така нека каже и Господ, Бог на мојот господар, царот!“ 37 Како што Господ беше со мојот господар царот, така нека биде и со Соломон, и нека го возвеличи неговиот престол повеќе од престолот на мојот господар цар Давид. 38 Тогаш свештеникот Садок, пророкот Натан, Венаја, синот Јодаев, Херетејците и Фелетејците отидоа и го качија Соломон на мазгата на царот Давид и го доведоа во Гион. 39 И свештеникот Садок извади рог со масло од шаторот и го помаза Соломон. Затрубија со трубата, а целиот народ извика: „Да живее царот Соломон!“