Macedonian - Book of Jasher or the Book of the Upright or the Book of the Just Man

1ИречеБог:„ДасоздадемечовекпоНашиотлик,по Нашатасличност!“ИБоггосоздадечовекотпоСвојот лик.

2ИБоггосоздадечовекотодземја,имудувнаво ноздритездивживотен,ичовекотстанаживадуша обдаренасоговор.

3ИречеГоспод:„Неедоброчовекотдабидесам;ќе мунаправампомошниккаконего“

4ИГосподпредизвикадлабоксонврзАдам,итој заспаИмуоткинаедноодребрата,инаправимесоод него,гообликувашеимугодонесенаАдам.ИАдамсе разбудиодсонот,иете,женастоешепреднего 5Ирече:„Оваекоскаодмоитекоскииќесенарече жена,заштооваеземеноодчовекот“.ААдамјанарече Ева,заштотаабешемајканаситеживи 6ИБоггиблагословиигинаречеАдамиЕваводенот когагисоздаде,аГосподБогрече:Бидетеплоднии множетесеинаполнетејаземјата 7ИГосподБоггизедеАдаминеговатаженаиги сместивоЕдемскатаградиназадајаобработуваатида јачуваат;иимзаповедаиимрече:„Одсекоедрвово градинатаможетедајадете,нооддрвотона познаниетонадобротоизлотонејадете,заштово деноткогаќејадетеоднего,сигурноќеумрете“ 8ИоткакоБоггиблагословииимзаповеда,сиотиде однив,аАдаминеговатаженасенаселијаво градинатаспоредзаповедташтоимјазаповедаГоспод 9Измијата,штоБогјасоздадесонивназемјата,дојде кајнивзадагинаговоридајапрекршатБожјата заповедштоимјададе

10Измијатајанамамиијанаговориженатадајадеод дрвотонапознанието,иженатагопослушагласотна змијата,ијапрекршиБожјатареч,изедеоддрвотона познаниетонадобротоизлото,ијадеше,изедеоднего имудадеинасвојотмаж,итојјадеше.

11ААдаминеговатаженајапрекршијаБожјата заповедштоимјададе,иБоггознаешетоа,и Неговиотгневсеразгорепротивнивигипроколна.

12ИГосподБоггиистеравотојденодЕдемската градина,задајаобработуваатземјатаодкојабеа земени;итиеотидоаисенаселијаисточноод Едемскатаградина;иАдамјапознасвојатаженаЕва,и таародидвасинаитриќерки

13ИгонаречепрвородениотКаин,велејќи:„Добив човекодГоспода“,адругиотгонаречеАвел,зашто рече:„Восуетадојдовменаземјатаивосуетаќе бидемеземениоднеа“

14Имомчињатапораснаа,инивниоттаткоимдаде имотвоземјата;Каинбешеобработувач,аАвел чувашеовци.

15Ипонеколкугодини,тиемудонесоанаГоспода приближнажртва,иКаиндонесеодплодовитена земјата,аАвелдонесеодпрвороденитеодсвоетостадо однејзинатамаст,иБогсесвртеисенаклониконАвел инеговатажртва,иоганслезеодГосподаоднеботои јапроголта

16ГосподнесесвртиконКаинаиконнеговиотдар, нитусесклониконнего,заштобешедонелодлошиот плодназемјатапредГосподаКаинмузавидувашена

17Ипонекоевреме,еденденКаининеговиотбрат

гопасешесвоетостадо;истадотопоминапокрајоној делштоКаингоизоравоземјата,итоамногуго нажалиКаинпорадитоа.

18ИКаинсеналутинасвојотбратАвел,имурече: „Штоимамеѓуменеитебе,падоаѓашдасенаселиши дагидоведешсвоитестададапасатвомојатаземја?

19ААвелмуодговоринабратасиКаинимурече: „Штоимамеѓуменеитебе,падајадешмесоодмоето стадоидасеоблекувашвонивнатаволна?

20Асега,соблечијаволнатанамоитеовцисокојасе облече,ивратимизанивниотплодимесоштосиго изел;икогаќегонаправиштоа,ќесиодамодтвојата земја,какошторече

21ИКаинмуреченасвојотбратАвел:„Акотеубијам денес,којќемијабаратвојатакрв?“

22ААвелмуодговоринаКаин:„НавистинаБог,Кој нèсоздаденаземјата,ќејаодмаздимојатапарницаи ќејапобарамојатакрводтебе,акомеубиеш;зашто Господесудијаиарбитер,иТојќемувратиначовекот спореднеговотозло,анабезбожникотспоредзлото штогонаправилназемјата“

23Асега,акомеубиешовде,Богсигурногизнае

најавидекаќемигонаправиш

24ИкогаКаингичузборовитештогиизговори неговиотбратАвел,ете,гневотнаКаинсеразгоре противнеговиотбратАвелзатоаштогообјавиова 25ИКаинбрзостана,гозедежелезниотделод орудиетосвоеисонегоодеднашгоудрибратасииго убиИКаинјапролеакрвтанабратасиАвелпо земјата,икрвтаАвеловасеразлеапоземјатапред стадото.

26Ипослеова,Каинсепокајаштогоубисвојотбрат, ибешетажениплачешезанего,итоамногуго вознемири.

27ИКаинстанаиископадупкавополето,кадештого положителотонасвојотбрат,ијаистурипрашината врзнеа.

28ИГосподдознаштонаправиКаинсосвојотбрат,и мусејавиГосподнаКаинимурече:„Кадеебратот твојАвел,којбешесотебе?“

29ИКаинсепреправашеирече:„Незнам,далисум јасчуварнамојотбрат?“Господмурече:„Што направи?ГласотодкрвтанатвојотбратвикаконМене одземјатакадештогоуби“

30Заштотигоубибратотсвојисепреправашепред

32Икогаќегообработуваш,тојповеќенемадатија

раѓатрњеитрње,атиќеседвижишиќеталкашпо земјатадоденотнатвојатасмрт.

33ВотоавремеКаинсиотидеодлицетоГосподово,од местотокадештобеше,иседвижешеиталкашепо земјатаисточноодЕден,тојисèштомуприпаѓаше.

34ВотиеденовиКаинјапознасвојатажена,итаа зачнаиродисин,итојгонаречесоиметоЕнох, велејќи:„ВотоавремеГосподпочнадамудавамири спокојствоназемјата“

35ВотоавремеиКаинпочнадаградиград;гоизгради градотигонаречеградотЕнох,споредиметонасвојот син;заштовотиеденовиГосподмудадеодморна земјата,итојнеседвижешеинеталкашекакона почетокот

36ИИрадмусеродинаЕнох,аИрадгороди Мехујаил,аМехујаилгородиМетусаил.

ПОГЛАВЈЕ2

1ВостоитриесеттатагодинаодживототнаАдамна земјата,тојповторнојапознасвојатаженаЕва,итаа зачнаиродисинпонеговликиподнеговобраз,иго наречесоиметоСит,велејќи:„ЗаштоБогмидаде другопотомствонаместотонаАвел,бидејќиКаинго уби.“

2ИСитпоживеастоипетгодинииродисин;иСитго наречеиметонасвојотсинЕнос,велејќи:„Затоашто вотоавремесиновитечовечкипочнаадасемножати дагимачатдушитеисрцатасвоисопрестапувањеи бунтувањепротивБога“

3ИводеновитенаЕнос,синовитечовечкипродолжија дасебунатидапрестапуваатпротивБога,задаго зголематгневотГосподовпротивсиновитечовечки

4Исиновитечовечкиотидоаиимслужеанадруги богови,игозаборавијаГоспода,Којгисоздадена земјата;ивотиеденовисиновитечовечкинаправија ликовиодмесингижелезо,дрвоикамен,исе поклонувааиимслужеа

5Исекојчовексинаправисвојбогимусе поклонуваше,асиновитечовечкигонапуштија ГосподавоситеденовинаЕносинеговитедеца;исе разгорегневотГосподовпорадинивнитеделаи гнасотииштогиправеаназемјата.

6ИГосподгипотопиводитенарекатаГион,ги уништиигипроголта,иуништиеднатретинаод земјата,ипокрајтоа,синовитечовечкинесеодвратија одсвоитезлипатишта,инивнитерацесèуштебеа испруженидаправатзлопредГосподовитеочи.

7Вотиеденовинемашенитусеењенитужнеењена земјата;инемашехраназасиновитечовечки,агладот бешемногуголемвотиеденови

8Исеметоштогопосеаавотиеденовивоземјата станатрње,трњеибоцки;заштоодденовитенаАдам бешеовааизјавазаземјата,запроклетствотоБожјо, коејапроколназемјата,порадигревотштоАдамго згрешипредГоспода

9Икогалуѓетопродолжијадасебунатида престапуваатпротивБога,идагирасипуваатсвоите патишта,тогашиземјатасерасипа 10ЕноспоживедеведесетгодиниигородиКаинан;

11ИКаинанпораснаиимашечетириесетгодини,и

12ИКаинанзнаешепосвојатамудростдекаБогќеги уништисиновитечовечкизатоаштозгрешилена земјата,идекаГосподвопоследнитеденовиќеги донесеврзнивводитенапотопот

13ИвотиеденовиКаинанпишувашенакамениплочи штотребашедасеслучивоиднина,игиставиво своитеризници

14ИКаинанвладеешенадцелатаземјаигиобрати некоиодсиновитечовечкивослужбанаБога.

15ИкогаКеинанимашеседумдесетгодини,мусе родијатрисинаидвеќерки

16АовасеимињатанаКеинановитедеца:иметона првиотсинМалалел,вториотЕнан,третиотМеред;а нивнитесестрибеаАдаиСила;тоасепеттедецана Кеинан,штомусеродија.

17Ламех,синотнаМетусаил,мусеродинаКаинан прекубрак;игизедедветеќеркинеговизажениАда зачнаимуродисиннаЛамех,игонаречеЈавал.

18Итааповторнозачнаиродисин,игонаречеЈувал; анејзинатасестраСилабешенеплоднавотиеденовии немашепотомство.

19Заштовотиеденовисиновитечовечкипочнаада згрешуваатпротивБогаидагипрекршуваат заповедитештомугидаденаАдам,дабидатплоднии дасемножатназемјата

20Инекоиодсиновитечовечкигинатераасвоите женидапијатголткаштоќегинаправинеплодни,зада јазадржатсвојатафигураисотоанивниотпрекрасен изгледданеизбледи

21Икогасиновитечовечкигинатераасвоитеженида пијат,Силапиешесонив

22Аженитештораѓаадецаимизгледаагнаснина своитемажикаковдовици,додеканивнитемажибеа живи,заштосамозанеплоднитебеаприврзани

23Инакрајотодденовитеигодините,когаСила остаре,Господѝјаотвориутробата.

24Итаазачнаиродисин,игонаречеТувал-Каин, велејќи:„Откакоќеисушам,ќегодобијамод СемоќниотБог.“

25Итааповторнозачнаиродиќерка,пајанарече Наама,зашторече:„Откакоќеовенам,ќесенасладам иќеуживам“

26АЛамехбешестаривопоодминатигодини,аочите мубеазаматени,такаштонеможешедагледаА

28ИстрелитевлегоавотелотонаКаин,иакотојбеше далекуоднив,итојпаднаназемјаиумре.

29ИГосподмувратинаКаинзазлотоспоредзлото штомугонаправинасвојотбратАвел,споредсловото Господово,штогоизрече.

30ИкогаКаинумре,ЛамехиТувалотидоадаговидат животнотоштогобеаубиле,ивидоа,иете,Каин, нивниотдедо,лежешемртовназемјата.

31ИЛамехмногусенажалиштогонаправитоа,и плескајќисорацетегоудрисинотсвојигоуби

32ИженитенаЛамехслушнааштонаправилЛамех,и сеобидоадагоубијат

33ИженитеЛамеховигозамразијаодтојден,зашто гиубиКаинаиТувал-КаинаИженитеЛамеховисе одвоијаоднегоинегопослушаавотиеденови

34ИЛамехдојдекајсвоитежениигинаговоридаго слушаатзатааработа

35ИимреченасвоитежениАдаиСела:„Чујтего мојотглас,жениЛамехови,внимавајтенамоите зборови,заштосегазамислуватеивелитедекаубив човексомоитераниидетесомоитерани,затоаштоне направијанасилство;нознајтедекасумстарисоседа коса,идекаочитемисетешкиодстарост,идекаго направивовабездазнам

36ИженитеЛамеховигопослушаавоовапрашањеи севратијакајнегопосоветотнанивниоттаткоАдам, нооттогашнемураѓаадеца,знаејќидекаБожјиотгнев сезголемувавотиеденовипротивсиновитечовечки, задагиуништисоводитенапотопотпорадинивните злидела 37ИМалалеил,синотнаКеинан,живеешешеесети петгодиниигородиЈаред;аЈаредживеешешеесети двегодиниигородиЕнох

ПОГЛАВЈЕ3

1Енохпоживеашеесетипетгодиниигороди Метузала;иЕноходешесоБогаоткакогороди Метузала,имуслужешенаГоспода,агипрезираше злитечовечкипатишта.

2ИдушатанаЕнохбешеобвитканавопоуката Господова,вознаењетоиворазбирањето;итојмудро сеповлечеодсиновитечовечкиисескријаоднив многуденови

3Ипомногугодини,додекамуслужешенаГосподаи семолешепредНеговонеговиотдом,ангелГосподов гоповикаоднеботоирече:„Евеме!“

4Ирече:„Стани,излезиодкуќатасвојаиодместото кадештосекриеш,ипокажиимсенасиновите човечки,задагинаучишпокојпаттребадаодатишто требадаизвршатзадавлезатпоБожјитепатишта“

5ИЕнохстанаспоредсловотоГосподовоиизлезеод својатакуќа,одсвоетоместоиодсобатавокојасе криеше;иотидекајсиновитечовечкиигипоучиза патиштатаГосподови,ивотоавремегисобра синовитечовечкиигизапознасопоукитеГосподови 6Изаповедадасепроповедапоситеместакадешто живеејасиновитечовечки,велејќи:„Кадеечовекот штосакадагизнаепатиштатаГосподовиидобрите дела?НекадојдекајЕнох.“

7Иситесиновичовечкисесобрааоколунего,зашто

8ИБожјиотдухбешеврзЕнох,итојгипоучисите

наЕнох,идоаѓаадајачујатнеговатамудрост

9Иситецаревинасиновитечовечки,ипрвии последни,заедносонивнитекнезовиисудии,дојдоа кајЕнохкогаслушнаазанеговатамудрост,имусе поклонија,ипобарааодЕнохдавладеенаднив,нашто тојсесогласи

10Исесобраавкупностоитриесетцаревиикнезови, игопоставијаЕнохзацарнаднив,иситебеапод неговавластикоманда

11ИЕнохгинаучинамудрост,знаењеинапатиштата Господови;итојнаправимирмеѓунив,имирбешениз целатаземјазавременаживототнаЕнох

12ИЕнохвладеешенадсиновитечовечкидвесте

Господови

13АоваеродословотнаЕнох,Метузалем,Елисеји Елимелех,трисина;анивнитесестрибеаМелхаи НахмаМетузалемпоживеаосумдесетиседумгодини игородиЛамех.

14Ибешевопедесетишестатагодинаодживототна ЛамехкогаумреАдам;деветстотиниитриесетгодини имашекогаумре,инеговитедвајцасинови,соЕнохи Метузала,неговиотсин,гопогребаасоголемапомпа, какоприпогребнацареви,вопештераташтомуја бешекажалБог.

15Инатоаместоситесиновичовечкитагувааи плачеапорадиАдам;затоатоастанаобичајмеѓу синовитечовечкидоден-денес.

16ИАдамумрезатоаштојадешеоддрвотона знаењето;тојинеговитедецапонего,какошторече ГосподБог.

17ИбешевогодинатанасмрттанаАдам,штобеше двестечетириесетитретатагодинаодвладеењетона Енох,вотоавремеЕнохрешидасеодвоиодсиновите човечкиидасескриекакоинапочетокотзадаму служинаГоспод

18ИЕнохгонаправитоа,нонесекриешесосемаод нив,тукуседржешеподалекуодсиновитечовечкитри дена,апотоаотидекајниведенден.

19Ивотекотнатритеденадодекабешевосвојата соба,мусемолешеигославешеГоспода,својотБог,а

порадибожественатастрахопочитштоседешена неговотолице;затоаникојчовекнеможешедаго погледне,плашејќиседекаможедабидеказнетида умре.

21Иситецаревиикнезовирешијадагисоберат синовитечовечкиидадојдаткајЕнох,мислејќидека ситеќеможатдамузборуваатвовреметокогатојќе излеземеѓунив,итакаинаправија.

22ИдојдеденоткогаЕнохизлезеиситесесобрааи дојдоакајнего,иЕнохимгикажазборовите Господовиигинаучинамудростизнаење,итиесе поклонијапреднегоирекоа:„Даживеецарот!Да живеецарот!“

23Ипонекоевреме,когацаревите,кнезовитеи синовитечовечкимузборуваанаЕнох,аЕнохги учешенаБожјитепатишта,ете,еденангелГосподовго повикаЕноходнеботоипосакадагооднесенанебото задагонаправитамудавладеенадсиновитеБожји, какоштовладеелнадсиновитечовечкиназемјата.

24КогавотоавремеЕнохгослушнаова,отидеиги собраситежителиназемјата,гинаучинамудрости знаење,имдадебожествениупатстваиимрече: „Моравдасевознесамнанебото,затоанегознам денотнамоетозаминување“

25Исега,затоа,ќетенаучамнамудростизнаењеиќе тепоучам,преддатенапуштам,какодапостапувашна земјата,задаживееш;итојтакаинаправи

26Игинаучинамудростизнаење,имдадепоука,ги прекорииимпоставизакониизаконизадаги исполнуваатназемјата,ивоспоставимирмеѓунив,и гинаучивеченживот,иживеешесонивнекоевреме учејќигизасèова

27Вотоавреме,синовитечовечкибеасоЕнох,иЕнох имзборуваше.Тиегикренааочите,иете,однеботосе спуштиликотнаголемкоњ,акоњотодешевовоздухот 28ИмураскажаанаЕнохштовиделе,аЕнохимрече: „Порадименеовојкоњсеспуштаназемјата;дојде времетокогаќесиодамодвасиповеќенемадаме видите“

29ИкоњотслезевотоавремеизастанапредЕнох,и говидоаситесиновичовечкиштобеасоЕнох 30ИЕнохповторнонаредидасепрогласиглас, велејќи:„Кадеечовекоткојсакадагипознава патиштатанаГоспода,својотБог?Некадојдеденескај Енохпреддабидеземеноднас?“

31ИситесиновичовечкисесобрааидојдоакајЕнох тојден;иситецаревиназемјатасонивнитекнезовии советнициостанаасонеготојден;иЕнохпотоаги поучисиновитечовечкинамудростизнаење,иим дадебожественапоука;иимнаредидамуслужатна Господаидаодатпонеговитепатиштавоситеденови однивниотживот,итојпродолжидавоспоставувамир меѓунив

32Ипослетоастанаисекачинакоњот;итргна,апо неготргнааситесиновичовечки,околуосумстотини илјадилуѓе;итргнаасонегоеденденпатување 33Ивториотденимрече:„Вратетеседомавовашите шатори,зоштоодите?Можебиќеумрете!“Инекоиод нивсиотидоаоднего,аониештоостанааотидоасо негошестденапатување.ИЕнохимвелешесекојден:

„Вратетесевовашитешатори,заданеумрете!“Нотие

нèраздели”

35Итиетолкумногунаговараадаодатсонего,што тојпрестанадаимзборува;атиетргнаапонегоинесе вратија

36Икогацаревитесевратија,тиенаредијадасе направипопис,задасезнаебројотнапреостанатите луѓештоотидоасоЕнох;инаседмиотденЕнохсе вознесенанеботововиор,сокоњииогненикочии.

37ИнаосмиотденситецаревиштобеасоЕнох испратијадагодоведатбројотналуѓетоштобеасо Енох,наместотоодкоетојсевознесенанебото.

38Иситетиекралевиотидоанатоаместоијанајдоа земјатаполнасоснег,анаснеготимашеголеми камењаодснег,иедниотмуреченадругиот:„Ајдеда гопробиемеснеготидавидиме,можебилуѓетошто останаасоЕнохсемртвиисегасеподкамењатаод снег“,итиегобараа,нонеможеадагонајдат,бидејќи тојсевознесенанебото

1ИситеденовиштоЕнохгипоминаназемјатабеа тристашеесетипетгодини.

2ИкогаЕнохсевознесенанебото,ситеземницареви секренааигозедоанеговиотсинМетузала,гопомазаа игопоставијадавладеенаднивнаместонеговиот татко

3ИМетузалемпостапувашеправеднопредБога,како штогонаучинеговиоттаткоЕнох;итака,вотекотна целиотсвојживот,гиучешесиновитечовечкина мудрост,знаењеистравБожји,инескршнувашеод добриотпатнидеснонилево.

4НовопоследнитеденовинаМетузалем,синовите човечкисеодвратијаодГоспода,јарасипааземјата, ограбувааиограбувааеднисодруги,сепобунија противБогаипрестапија,гирасипаасвоитепатиштаи негопослушаагласотнаМетузалем,тукусепобунија противнего.

5ИГосподсеразгневимногунанив,иГоспод продолжидагоуништувасеметовотиеденови,така штонемашенитусеењенитужнеењеназемјата.

6Заштокогасеејавоземјатазадаможатдадобијат

7Исепаксиновитечовечкинесеодвратијаодсвоите

11АЛамехимашестоиосумдесетгодиникогајазеде Ашмуа,ќеркатанаЕлисаја,синотнаЕнох,неговиот чичко,итаазачна

12Ивотоавремесиновитечовечкисеејавоземјата,и серодималкухрана,носиновитечовечкинесе одвратијаодсвоитезлипатишта,тукузгрешијаисе побунијапротивБога

13ИженатаЛамеховазачнаимуродисинвотоа време,вопревратотнагодината

14ИМетузалеммугодадеиметоНое,велејќи: „Земјатавонеговитеднибешемирнаибезраспаѓање“, аЛамех,неговиоттатко,мугодадеиметоМенахем, велејќи:„Овојќенèутешивонашитеделаивобедната маканаземјата,штоБогјапроколна“

15Идететопораснаибешеодбиенооддоењето,и одешепопатиштатанасвојоттаткоМетузалем, совршеноиправеднопредБога

16Иситесиновичовечкиотстапијаодпатиштата Господовивотиеденови,бидејќисемножеаполицето наземјатасосиновииќерки,исеучеаеденнадругна своителошиделаипродолжуваадагрешатпротив Господа.

17Исекојчовексинаправибог,игоограбувааиго ограбуваасекојсвојотближен,какоисвојотроднина,и јарасипааземјата,иземјатасенаполнисонасилство.

18Инивнитесудииивладетелиодеакајќерките човечкиигиземаанивнитеженисосилаоднивните мажиспореднивниотизбор,асиновитечовечкивотие деновиземааоддобитокотземски,одполските ѕверовииодптицитенебесни,иучеадамешаат животниодеденвидсодруг,задагораздразнат Господа;иБогјавидецелатаземја,итаабеше расипана,заштосекоетелогирасипасвоитепатишта наземјата,сителуѓеиситеживотни.

19ИречеГоспод:„Ќегоистребамчовекотштого создадоводлицетоназемјата,одчовекотдоптиците небесни,заедносодобитокотиѕверовитештосево полето,заштосекаамштогисоздадов“

20Исителуѓе,коиодеапопатиштатаГосподови, умреавотиеденови,предГосподдагодонесеврз луѓетозлотоштогобешеобјавил,заштотоабешеод Господа,заданеговидатзлотоштогообјавиГоспод засиновитечовечки.

21НоенајдемилостпредГоспода,иГосподгоизбра негоинеговитедецазадаиздигнеоднивпотомствопо целатаземја.

ПОГЛАВЈЕ5

1ВоосумдесетичетвртатагодинаодживототнаНое умреЕнох,синотнаСет;имашедеветстотиниипет годиникогаумре.

2Ивостоседумдесетидеветтатагодинаодживотот наНоеумреКаинан,синотнаЕнос;иситеденовина Каинанбеадеветстотиниидесетгодини,иумре 3Водвестеитриесетичетвртатагодинаодживототна НоеумреМалалеил,синотКенанов;иживототна Малалеилбешеосумстотинидеведесетипетгодини,и умре

4ИЈаред,синотнаМалалеил,умревотиедни,во тристатриесетишестатагодинаодживототнаНое;и

6Ипомногугодини,вочетиристотинии

човечки,исамоМетузалемостана,БогимреченаНое иМетузалем,велејќи:

7Зборувајтеиобјавувајтеимнасиновитечовечки: вакавелиГоспод:вратетесеодвашителошипатишта иоставетегивашитедела,иГосподќесепокаеза злотоштовигокажа,заданесеслучи

8ЗаштовакавелиГоспод:„Ете,видавамвремеодсто идваесетгодини;акосеобратитеконМенеиги оставитесвоителошипатишта,тогашиЈасќесе одвратамодзлотоштовигокажав,итоанемадасе случи,велиГоспод.

9ИНоеиМетузалемимгикажувааситезборови Господовинасиновитечовечки,денподен,постојано зборувајќисонив.

10Носиновитечовечкинесакаадагипослушаат,ниту дагиприклонатушитеконнивнитезборови,тукубеа тврдоглави.

11ИГосподимдадепериододстоидваесетгодини, велејќи:„Акосевратат,тогашБогќесепокаезазлото, заданејауништиземјата.“

12Ное,синотЛамехов,вотиеденовинеземашежена задараѓадеца,заштовелеше:„СегаБогќејауништи земјата,пазоштодараѓамдеца?“

13Ноебешеправеденчовек,совршенвосвојотрод,и Господгоизбрадаиздигнепотомствооднеговото потомствоналицетоназемјата.

14ИмуречеГосподнаНое:„Земисиженаиродидеца, заштотевидовправеденпредМеневоовапоколение“ 15Иќеиздигнешпотомство,исвоитедецасосебе, насредземјатаНоеотидеизедежена,ијаизбраНаама, ќеркатаЕнохова,атааимашепетстотиниосумдесет години.

16Ноеимашечетиристотинидеведесетиосумгодини когајазедеНаамазажена

17ИНаамазачнаиродисин,итојгонаречесоимето Јафет,велејќи:„Богмепрошириназемјата“Таапак зачнаиродисин,итојгонаречесоиметоСим,велејќи: „Богменаправиостаток,задаиздигнампотомство средеземјата“

18НоеимашепетстотиниидвегодиникогаНаамаго родиСимМомчињатапораснааиодеапопатиштата

нивниоттатко

19ИЛамех,таткотонаНое,умревотиеденови;ноне

штоБогќеимгонанесенанивнитебраќаироднини, какоштобешерекол.

22ВотоавремеГосподимреченаНоеинаМетузала: „Застанетеиобјаветеимгинасиновитечовечкисите зборовиштовигикажаввотиеденови;можебиќесе одврататодсвоителошипатишта,итогашќесе покајамзазлотоинемадагодонесам“

23ИНоеиМетузалемсеисправијаиимкажаана синовитечовечкисèштоБогимрече

24Носиновитечовечкинесакаадаслушаат,нитуги наведнуваасвоитеушиконситенивниизјави

25ПотоаГосподмуреченаНое:„Крајотнасекоетело дојдепредМене,порадинивнитезлидела,иете,Јасќе јауништамземјата“

26Иземисидрвоодгофер,паодинаодреденоместо инаправиголемковчегиставигонатоаместо.

27Инаправиговака:тристалактидолг,педесетлакти широкитриесетлактивисок

28.Направисиврата,отворенаодстрана,идоеден лакотзавршијаодозгора,иобложијасосмола одвнатреиоднадвор

29Иете,Јасќедонесампотоподводаназемјата,и секоетелоќебидеистребено,сèштоеназемјатаќе загинеподнебото

30Итиитвојотдомќеодитеиќесоберетеподвапара одситеживисуштества,машкииженски,иќеги донесетевоковчегот,задаодгледатесемеоднивна земјата.

31Исоберисијасетахранаштојајадатситеживотни, задаимахранаизатебеизанив

32Иќеизберешзасиновитесвоитридевојки,од ќеркитечовечки,итиеќебидатженинасиновитетвои

33ИНоестанаигонаправиковчеготнаместотокаде штомузаповедаБог;иНоенаправикакоштому заповедаБог

34Восвојатапетстотинидеведесетипеттагодина,Ное почнадагоправиковчегот,игонаправиковчеготза петгодини,какоштозаповедаГоспод

35ПотоаНоегизедетритеќеркинаЕлијаким,синот наМетузала,заженинасвоитесинови,какоштому заповедаГосподнаНое

36ВотоавремеумреМетузалем,синотЕнохов,на деветстотиниишеесетгодини,когаумре.

ПОГЛАВЈЕ6

1Вотоавреме,посмрттанаМетузала,Господмурече наНое:„Влезитисотвојотдомвоковчегот;ете,Јасќе гисоберамкајтебеситеземниживотни,полските ѕверовииптицитенебесни,иситеќедојдатиќего опкружатковчегот

2.Иќеодишиќеседнешпредвратитенаковчегот,и ситеѕверови,животнииптициќесесобератиќе застанатпредтебе,аониеоднивштоќедојдатиќе седнатпредтебе,ќегиземешиќегипредадешво рацетенатвоитесинови,коиќегидонесатвоковчегот, аситештоќестојатпредтебеќегиоставиш. 3ИГосподгонаправитоанадругиотден,иживотни, ѕверовииптицидојдоавоголемимножестваиго опколијаковчегот.

4ИНоеотидеиседнапредврататаодковчегот,иод

5Идојделавицасосвоитедвепилиња,машкои женско,итритесенаведнаапредНоеИдветепилиња секренаапротивлавицатаијаудрија,ијанатераада избегаоднејзинотоместо;итаасиотиде,атиесе вратијанасвоитеместаисенаведнааназемјатапред Ное

6Лавицатаизбегаизастананаместотоналавовите 7Ноеговидетоаисезачудимногу,пастана,гизеде дветемладенчињаигивнесевоковчегот.

8ИНоевнесевоковчеготодситеживисуштествашто беаназемјата,такаштонеостанаништоосвенонашто Ноеговнесевоковчегот.

9ДваподвадојдоакајНоевоковчегот,ноодчистите животниичиститептици,тојдонесеседумпара,како штомузаповедаБог.

10Иситеживотни,ѕверовииптицибеасèуштетаму, игоопкружувааковчеготнасекоеместо,адождотне паднасèдоседумденаподоцна.

11Ивотојден,Господјапотресецелатаземја,и сонцетопотемне,итемелитенасветотбеснееја,и целатаземјасепотресесилно,имолњитеблеснаа,и громовитегрмеаа,иситеизвориназемјатасе

земјата

12Носиновитечовечкинесакаадасеврататодсвоите лошипатишта,тукугозголемијагневотГосподовво тоавремеинегинасочијасвоитесрцаконсетотоа 13Инакрајотодседумдена,вошестстотатагодинаод живототнаНое,водитенапотопотбеаназемјата 14Иситеизворинабезднатасеотворија,инебесните прозорцисеотворија,идождотпаѓашеназемјата четириесетденаичетириесетноќи 15ИНоеинеговотодомаќинствоиситеживи суштестваштобеасонеговлегоавоковчеготпоради водитенапотопот,иГосподгозатвори

16Иситесиновичовечкиштоостанааназемјата,се исцрпувааодзлотопорадидождот,заштоводитесè посилнопаѓааврзземјата,аживотнитеиѕверовитесè уштегоопкружувааковчегот

17Исесобраасиновитечовечки,околуседумстотини илјадимажиижени,идојдоакајНоевоковчегот 18ИгоповикааНое,велејќи:„Отворинидадојдеме кајтебевоковчегот-изоштодаумреме?

19ИНоеимодговорисосиленгласодковчегот, велејќи:„НесепобунивтелиситепротивГосподаи

Господа;зоштонесевративтевотекотнаовиестои дваесетгодини,штоГосподвигидадекакоодредено време?“

23Носегадоаѓатеимигокажуватеовапорадимаките навашитедуши,асеганиГосподнемадавепослуша, нитуќевепослушавоовојден,пазатоанемада успеетевовашитежелби

24Исиновитечовечкисеприближијазадавлезатво ковчегот,задавлезатпорадидождот,заштонеможеа дагоподнесатдождотврзсебе

25ИГосподгииспратиситеѕверовииживотништо стоејаоколуковчеготИѕверовитегисовладааиги избркааодтоаместо,исекојчовексиотидепосвојот пат,атиеповторносераспрснааполицетоназемјата

26Идождотсèуштепаѓашеназемјата,ипаѓаше четириесетденаичетириесетноќи,аводатасилносе засилиназемјата;исекоесуштествоштобешена земјатаиливоводитеумре,безразликадалибеалуѓе, животни,ѕверови,лазачиилиптицинебесни,иостана самоНоеиониештобеасонеговоковчегот 27Иводитесезасилијаимногусенамножијана земјата,игоподигнааковчегот,итојсеподигнаод земјата

28Иковчеготпловешепоповршинатанаводата,и бешефрланврзводата,такаштоситеживисуштества внатресепревртуваакакочорбавокотел

29Иголемавознемиреностгиобзедеситеживи суштестваштобеавоковчегот,иковчеготбешекако даескршен

30Иситеживисуштестваштобеавоковчеготбеа ужаснати,илавовитерикаа,иволовитемукаа,и волцитезавиваа,исекоеживосуштествовоковчегот зборувашеитагувашенасвојотјазик,такашто нивнитегласовидостигнуваадоголемадалечина,а Ноеинеговитесиновиплачеаиплачеавосвоитемаки; беамногуисплашенидекастигналедопортитена смртта.

31НоеМусепомолинаГосподаиизвикаконНего порадитоа,ирече:„Господи,помогнини,зашто немамесиладагоподнесемеовазлоштонèопкружи; заштобрановитенèопкружија,развратнитепотоцинè ужасија,стапицитенасмрттадојдоапреднас; послушајнè,Господи,послушајнè,осветлиголицето Твоеконнасибидимилостивконнас,избавинèи избавинè“

32ИГосподгопослушагласотнаНое,иГосподсе сетинанего

33Изадуваветернадземјата,водитесесмиријаи ковчеготзастана

34Иизворитенабезднатаинебеснитепрозорцибеа запрени,идождотоднеботобешезапрен

35Иводитесенамалијавотиеденови,иковчегот застананапланинитеАрарат

36ИНоегиотворипрозорцитенаковчегот,аНоесè уштевотоавремемусеобратинаГосподаирече: „Господи,Којгисоздадеземјатаинеботоисèштоево нив,изведигидушитенашиодоваограничувањеиод затворотвокојнèстави,заштосуммногууморенод воздивнување“

39Вотоавреме,надваесетиседмиотденодвториот

ониештобеасонегонеизлегоаодковчеготдодека Господнеимрече

40ИдојдеденоткогаГосподимречедаизлезат,исите излегоаодковчегот

41Иотидоаисевратијасекојпосвојотпативосвоето местоНоеинеговитесиновиживеејавоземјаташто имјабешекажалБогМуслужеанаГосподавосите своиденови.ИГосподгиблагословиНоеинеговите синовикогаизлегоаодковчегот

42Иимрече:„Бидетеплодниинаполнетејацелата земја;бидетесилниимножетесеизобилноназемјатаи множетесенанеа“

ПОГЛАВЈЕ7

1АевегиимињатанаНоевитесинови:Јафет,Хами Сим;иимсеродијадецапопотопот,заштобеасе женипредпотопот

2ОвасесиновитенаЈафет:Гомер,Магог,Мадај,Јаван, Тувал,МешехиТирас,седумсинови.

3СиновинаГомербеаАскиназ,РефатиТегарма 4АсиновиМагогбеаЕлиханафиЛувал

5МадаевисиновибеаАхон,Зило,ХазонииЛот.

6АсиновиЈавановибеаЕлисеј,Тарсис,Китими Дудоним

7АсиновинаТувалбеаАрифи,КеседиТари.

8АсиновиМешеховибеаДедон,ЗарониШевасни 9ТирасовисиновибеаБениб,Гера,ЛупириониГилак; тоасеЈафетовитесиновиспореднивнитесемејства,а нивниотбројвотоавремебешеоколучетиристотинии шеесетмажи

10АовасесиновитеХамови:Хуш,Мицраим,Фути Ханан,четворицасинови;асиновитеХусовибеаСева, Авила,Савта,РаамаиСатеха;асиновитеРаамабеа СеваиДедан.

11СиновинаМицраимбеа:Луд,Аном,Патрос,Хаслот иХафтор

12АсиновинаФутбеаГевул,Адан,ВенаиАдан.

13АХанановисиновибеаСидон,Хет,Амори, Гергаши,Хиви,Арки,Сени,Ароди,ЗимодииХамоти 14ОвасесиновитеХамови,спореднивнитесемејства, анивниотбројвотоавремебешеоколуседумстотини итриесетмажи.

15АовиесесиновитеСимови:Елам,Асур,Арфаксад, ЛудиАрам,петсинови;асиновитеЕламовибеа Сушан,МахулиХармон

16АсиновиАшаровибеаМирусиМохил,асинови АрфаксадовибеаШелах,АнариАшкол

17СиновиЛудовибеаФеториБизајон,асинови АрамовибеаУз,Хул,ГатериМаш 18ОвасесиновитеСимови,спореднивнитесемејства;

37ИГосподгопослушагласотнаНоеимурече:„Кога ќенаполнишеднагодина,тогашќеизлезеш“ 38ИкогасенавршиеднагодинаоткакоНое

заштовонеговитеднисеразделијасиновитечовечки,а вопоследнитеднисеразделииземјата.

20ИметонавториотбешеЈоктан,штозначидекаво негововремеживотитенасиновитечовечкибеасè помалиипомали.

21ОвасесиновитеЈоктанови:Алмодад,Шелав, Хазармовет,Јерах,Хадуром,Озел,Дикла,Овал, Авимаел,Шева,Офир,АвилаиЈовав;ситетиесе синовиЈоктанови

22АФалек,братму,городиЈен,аЈенгородиСерух,а СерухгородиНахор,аНахоргородиТара;аТара имашетриесетиосумгодиниигиродиАраниНахор 23Вотиеденови,восвојатастарост,Хус,синотна Хам,синотнаНое,зедежена,итаародисин,иго нарекоаНимрод,велејќи:„Вотоавремесиновите човечкиповторнопочнаадасебунатидагрешат противБога“Дететопорасна,итаткомугосакаше многу,заштобешесиннанеговатастарост 24ИоблекитеодкожаштоБогимгинаправинаАдам инанеговатажена,когаизлегоаодградината,мубеа даденинаХус

25ЗаштопосмрттанаАдаминеговатажена,облеката мубешедаденанаЕнох,синотЈаредов,акогаЕнох бешеоднесенкајБога,тојмујададенаМетузалем, својотсин.

26ИкогаумреМетузалем,Ноегизедеигиоднесево ковчегот,итиебеасонегододеканеизлезеод ковчегот.

27Икогаизлегуваа,ХамгиукрадеоблекитеодНое, својоттатко,игизедеигискриодсвоитебраќа

28ИкогаХамгородисвојотпрвороденец,Хус,муги дадеоблекитетајно,итиебеакајХусмногуденови

29ИХусгискриодсиновитесвоииодбраќатасвои,а когаХусгородиНимрод,мугидадетиеоблекиод љубовтаконнегоИНимродпораснаикогаимаше дваесетгодинигиоблечетиеоблеки

30ИНимродстанасиленкогагиоблечеоблеките,и Богмудадесилаисила,итојбешесиленловецна земјата,да,тојбешесиленловецнаполето,иловеше животнииградешеолтари,игижртвувашеживотните нанивпредГоспода

31ИНимродсезајакна,сеиздигнаодмеѓусвоите браќаигиводешебиткитенасвоитебраќапротивсите нивнинепријателинаоколу

32ИГосподгипредадеситенепријателинанеговите браќавонеговитераце,иБоггоунапредувашеод временавремевонеговитебитки,итојвладеешена земјата.

33Затоа,вотиеденовистанавообичаено,коганекој човекќегиповедеониештогиобучилзабитка,тојим велеше:„КакоштоБогмунаправинаНимрод,кој бешемоќенловецназемјатаикојпобедивобитките штогипобедисвоитебраќа,такагиизбавиодрацете нанивнитенепријатели,таканеканèзајакнеиизбави Богденес“

34АкогаНимродимашечетириесетгодини,вотоа времеизбувнавојнамеѓунеговитебраќаисиновитена Јафет,такаштотиебеавовластанасвоитенепријатели 35ИНимродизлезевотоавремеигисобрасите синовинаХусинивнитесемејства,околу

36Атојимрече:„Небојтесеинеплашетесе,зашто

раце;иможетедаправитесонивштосакате“

37Исителуѓештоотидоабеаоколупетстотини,исе бореапротивсвоитенепријатели,итиегиуништијаи гипокорија,аНимродпоставипостојанистражаринад нивнанивнитеместа

38Изеденекоиоднивнитедецакакозалог,иситетие станааслугинаНимродинанеговитебраќа,аНимрод исиотнародштобешесонегосевратијадома

39ИкогаНимродрадосносевратиодбитка,откакоги победисвоитенепријатели,ситенеговибраќа,заедно соониештогопознаваапретходно,сесобраазадаго направатцарнаднивимујаставијакралскатакрунана главата.

40Ипоставинадсвоитеподанициинарод,кнезови, судииивладетели,какоштоеобичајмеѓуцаревите 41ИгопоставиТара,синотНахоров,завојводана својатавојска,говозвишииговозвишинадсите неговикнезови

42Идодекавладеешеспореджелбатанасвоетосрце, откакогипобедиситенепријателинаоколу,се советувашесосвоитесоветницидаизградатградза својатапалата,итиегонаправијатоа.

43Инајдоаголемадолинаспротиисток,иму изградијаголемипространград,аНимродгонарече градотштогоизградиШинар,заштоГосподсилноги бешепокорилнепријателитеСвоиигиуништил

44ИНимродсенаселивоСенар,ивладеешебезбедно, себорешесосвоитенепријателиигипокори,и напредувашевоситесвоибитки,инеговотоцарство станамногуголемо

45Иситенародиијазицислушнаазанеговатаслава,и сесобраапреднего,исепоклонијадоземјата,иму принесоажртви,итојстананивнигосподарицар,и ситеживеејасонеговоградотШинар,аНимрод владеешеназемјатанадситесиновинаНое,иситебеа поднеговамоќисовет

46Ицелатаземјабешенаеденјазикизборовина едногласност,ноНимроднеодешепопатиштата Господови,ибешеполошодсителуѓештобеапред него,одденовитенапотопотдотиеденови.

47Инаправибоговиоддрвоикамен,имсепоклонии сепобунипротивГоспода,игипоучиситесвои

50ИТаразедежена,поимеАмтело,ќеркаКорневова; иженатанаТаразачнаимуродисинвотиеденови.

51Тараимашеседумдесетгодиникогагороди,иТара гонаречеиметонасвојотсин,штомусероди,Аврам, заштоцаротгоодгледавотиеденовииговозвишинад ситесвоикнезовиштобеасонего

ПОГЛАВЈЕ8

1ВоноќтакогасеродиАврам,дојдоаситеслугина Тара,ситемудрецинаНимродинеговитеволшебници, јадеаипиејавокуќатанаТара,исевеселеасонеготаа ноќ.

2Икогаситемудрецииволшебнициизлегоаоддомот наТара,гикренааочитеконнебототааноќзадаги видатѕвездите.Ивидоа,иете,еднамногуголема ѕвездадоаѓашеодистокитрчашепонебото,иги проголтачетиритеѕвездиодчетиритестранинанебото 3Иситемудрецинацаротинеговитеволшебницибеа зачудениодглетката,амудрецитејаразбрааоваа работаигознаејанејзинотозначење 4Исирекоаеденнадруг:„Овасамогонајавувадетето штомусеродинаТараноќеска,коеќепораснеиќе бидеплодоносно,ќесеразмножииќејапоседува целатаземја,тојинеговитедецазасекогаш,итоји неговотопотомствоќеубиваатголемицаревииќеги наследуваатнивнитеземји“

5Имудрецитеиволшебницитесиотидоадоматааноќ, анаутроситеовиемудрецииволшебницистанаарано исесобраавоодреденакуќа

6Исизборувааеденнадругисирекоа:„Ете,глетката штојавидовмесиноќаескриенаодцарот,немуе откриена“

7Иакоовамустанепознатонацаротвопоследните денови,тојќенирече:„Зоштогокриевтеоваодмене, заданеумремесите?Затоа,сегадаодимеидаму кажеменацаротштовидовмеиштониетолкување,и тогашќеостанемечисти“

8Итаканаправија,иситеотидоакајцарот,мусе поклонијадоземјаирекоа:„Даживеецарот,даживее царот!“

9СлушнавмедеканаТара,синотнаНахор,кнезотна твојатавојска,мусеродисин,исиноќадојдовмево неговатакуќа,јадевмеипиевмеисевеселевмесонего тааноќ

10.ИкогатвоитеслугиизлегоаодкуќатанаТара,зада одимевосвоитедомовизадапреноќиметаму,ги кренавмеочитеконнеботоивидовмеголемаѕвезда какодоаѓаодисток,иистатаѕвездасестрчасоголема брзинаипроголтачетириголемиѕвездиодчетирите странинанебото

11Итвоитеслугибеавоодушевениодглеткаташтоја видовме,имногусеисплашивме,иниегодонесовме нашиотсудврзоснованаглетката,изнаевмесо нашатамудростправилнототолкувањедекаовасе однесуванадететоштоќемусеродинаТара,коеќе пораснеиќесеразмножимногу,ќестанесилноиќеги убиеситеземницареви,иќегинаследиситенивни земји,тојинеговотопотомствозасекогаш 12Асега,господаруицарунаш,ете,навистинате

13Аконацаротмусечиниугоднодамудаденататко

14Царотгичунивнитезборовиимуседопаднаа ПотоаиспратипоТара,иТарадојдепредцарот 15ЦаротмуреченаТара:„Мијавијадекасиноќатисе родисин,идекаваковобичајсеслучинанеботопри неговотораѓање“

16Асегадајмигодетето,дагоубиемепреддасе издигненеговотозловрзнас,иќетијададамза неговатаценатвојатакуќаполнасосреброизлато.

17Тарамуодговоринацаротимурече:„Господарумој ицарумој,гичувтвоитезборови,итвојотслугаќе направисèштоќепосаканеговиотцар.“

18Но,господарумојицару,ќетикажамштомисе случисиноќа,задавидамкаковсоветќемудадецарот насвојотслуга,апотоаќемуодговорамнацаротза онаштогокажаАцаротрече:„Зборувај!“

19ИТарамуреченацарот:„Ајон,синотМоредов, дојдекајменесиноќаирече:

20Дајмигоголемиотиубавкоњштотигодадецарот, ајасќетидадамсреброизлато,сламаихраназа неговатавредност.Имуреков:„Почекајдодеканего видамцаротзатвоитезборови,иете,штоидакаже царот,тоаќегонаправам“

21Асега,господарумојицарумој,ете,тигообјавив ова,иќегоследамсоветотштомојотцарќемугодаде насвојотслуга

22ЦаротгичузборовитенаТара,серазгневииго сметашезабудала

23ЦаротмуодговоринаТараимурече:„Зарситолку глупав,неукилинеразумен,штоправиштаквонешто, дагодавашсвојотубавкоњзасреброизлато,или дуриизасламаихрана?

24Зартолкутинедостигасреброизлато,пагоправиш ова,бидејќинеможешданабавишсламаихраназада гонахранишкоњот?Аштотиесребротоизлатото, илисламатаихраната,падагодадештојубавкоњшто тигодадов,акаковштонеманацелатаземја?

25Царотпрестанадазборува,аТарамуодговорина царот:„Вакамуречецаротнасвојотслуга; 26Темолам,господарумојицару,штомирече, велејќи:‘Дајгосиноттвојдагоубиеме,ајасќети дадамсреброизлатоспореднеговатавредност.Штода правамсосребротоизлатотопосмрттанасинотмој? Којќеменаследи?Тогаш,помојатасмрт,сребротои златотоќемусеврататнамојотцар,којгидал’ 27КогацаротгичузборовитенаТараипараболата

29ЦаротмуреченаТара:„Не,тукуќегокупамтвојот

30Тарамуодговоринацарот:„Темолам,господару мојицару,дозволимунатвојотслугадакажееден зборпредтебе,инекагочуецаротзборотнасвојот слуга.“Тарарече:„Царотмојнекамидадетриденада горазгледамовапрашањевосебеидасеконсултирам сомоетосемејствозазборовитенамојотцар“Итој силногонатерацаротдасесогласисоова

31ЦаротгопослушаТараигонаправитоа,мудаде триденаТарасиотидеодкајцарот,севратидомакај своетосемејствоиимгикажаситецарскизборовиА народотмногусеисплаши

32НатретиотденцаротиспратигласницидоТараиму рече:„Испратимигосиноттвојзацена,какоштоти реков;аконегонаправиштоа,ќепратамиќеубијамсè штоимашвотвојатакуќа,такаштонемадатиостане никуче.”

33ИТарабрзопобрза(бидејќицаротбарашеитно)и зедедетеодеденодсвоитеслуги,коемугороди неговатаслугинкавотојден.Тарагодонеседететокај царотимузедецена

34ИГосподбешесоТаравоовааработа,заданеја предизвикасмрттанаАврам,ицаротгозедедететоод Тараисосетасиламујасрушиглаватаназемја,зашто помислидекаетоаАврам;иовамубешескриеноод тојден,ицаротгозаборави,бидејќибешеволјана ПромислатаданејадочекасмрттанаАврам

35ИТарагозедетајносвојотсинАврам,заедносо неговатамајкаидоилката,игискривоеднапештера,и имносешехранасекојмесец

36ИГосподбешесоАврамвопештератаитојпорасна, иАврамбешевопештератадесетгодини,ацароти неговитекнезови,гатачиимудреци,мислеадекацарот гоубилАврам

ПОГЛАВЈЕ9

1Авотиеденови,Харан,синотнаТара,најстариот братнаАврам,зедежена

2АХаранимашетриесетидеветгодиникогајазеде;и женатанаХаранзачнаиродисин,комутојмугодаде иметоЛот

3Итааповторнозачнаиродиќерка,пајанарече Мелха;итааповторнозачнаиродиќерка,пајанарече Сараја

4Харанимашечетириесетидвегодиникогамусе родиСараја,атоабешеводесеттатагодинаодживотот наАврам;ивотиеденовиАврам,неговатамајкаи доилкатаизлегоаодпештерата,бидејќицароти неговитеподаницијабеазаборавилеАврамовата работа

5ИкогаАврамизлезеодпештерата,отидекајНоеи кајнеговиотсинСим,иостанасонивзадагинаучи ГосподовитеупатстваиНеговитепатиштаНикојне знаешекадееАврам,аАврамимслужешенаНоеина неговиотсинСимдолговреме 6АврамбешевоНоеватакуќатриесетидеветгодини, аАврамгопознавашеГосподаодтригодишнавозраст иодешепопатиштатаГосподовидоденотнасвојата смрт,какоштогонаучијаНоеинеговиотсинСем;и ситесиновиназемјатавотиеденовимногузгрешија

служеаитиестанаанивнибогови

7Царотиситенеговислуги,иТарасоцелиотнегов дом,беатогашпрвимеѓуониештоимслужеана дрвениикаменибогови

8Тараимашедванаесетголемибогови,направениод дрвоикамен,спореддванаесеттемесециодгодината, имуслужешенасекојоднивмесечно,асекојмесец Тараимдонесувашежртваодлебижртвазаналивна своитебогови;такаправешеТаравоситеденови

9Ицелататаагенерацијабешезлобнавоочитена Господа,итакасекојчовекгоправеасвојбог,ного напуштијаГоспода,Којгисоздаде

10Вотиеденови,нацелатаземјанесенајдечовекшто ГопознавашеГоспода,заштосекојмуслужешена својотБог,освенНоеинеговотодомаќинство;исите штобеаподнеговсоветГопознавааГосподавотие денови.

11ААврам,синотнаТара,сезбогатувашевотие

Господбешесонего.

12ИГосподмудаденаАврамразумносрце,итој знаешедекаситеделанатаагенерацијасесуетни,и декаситенивнибоговисесуетниибескорисни.

13ААврамговидесонцетокакосветинадземјата,и сиречеАврамвосебе:„Сигурноовасонцештосвети надземјатаеБогиНемуќемуслужам.“

14ИАвраммуслужешенасонцетовотојденимусе помолиАкогасестемни,сонцетозајдекакоиобично ААврамсиречевосебе:„Сигурноованеможеда бидеБог?

15ААврампродолжидазборувавосебе:„Којетој штогисоздаденеботоиземјата?Којсоздаденаземјата? Кадеетој?“

16Иноќтасестемнинаднего,итојгикренаочитекон запад,север,југиисток,ивидедекасонцетоисчезнало одземјата,аденотсестемнил

17ААврамгивидеѕвездитеимесечинатапредсебеи рече:„Навистина,оваеБогот,Којјасоздадецелата земјаичовекот,иете,овиеНеговислугисебогови околунего!“ААврамѝслужешенамесечинатаиѝсе молешецеланоќ.

18Инаутро,когасераздениисонцетосјаешена земјатакакоиобично,АврамвидесèштоГосподБог бешенаправилназемјата 19ИАврамсиречевосебе:„Сигурнонесеовие

21ИситекнезовинаНимродинеговитеголемцисе посоветуваа:Фут,Мицраим,ХусиХанаансосвоите семејства,исирекоаеденнадруг:„Дојдетедаси изградимеградивонегоцврстакула,соврвдонебото, иќесепрославиме,задавладееменадцелиотсвет,за дапрестанезлотонанашитенепријателиоднас,зада владеемесилнонаднивизаданесераспрснемепо земјатапорадинивнитевојни.“

22Иситетиеотидоапредцаротимугикажааовие зборови,ицаротсесогласисониввоовааработа,и таканаправи

23Исесобрааситесемејства,составениодоколу шестотиниилјадимажи,иотидоадабараатголема парцелаземјазадагоизградатградотикулатаИ бараапоцелатаземја,ноненајдоанитуеднадолина источноодземјатаСенар,наоколудваденапешачење, ипатуваатамуисенаселијатаму

24Ипочнаадаправаттулиидапалатоганзадаго изградатградотикулаташтозамислуваадајазавршат.

25Иизградбатанакулатазанивбешепрестапигрев, итиепочнаадајаградат,идодекаградеапротив ГосподБогнанебото,тиезамислуваавосвоитесрцада војуваатпротивнегоидасевознесатнанебото

26Иситеовиелуѓеиситесемејствасеподелијанатри дела;првиотрече:Ќесеискачименанеботоиќесе боримепротивнего;вториотрече:Ќесеискачимена неботоитамуќегипоставименашитебоговииќеим служиме;атретиотрече:Ќесеискачименанеботоиќе гопоразимесолаковиикопја;иБоггизнаешесите нивниделаиситенивнизлимисли,иговидеградоти кулаташтојаградеа.

27Икогаградеа,изградијаголемградимногувисока ицврстакула;ипорадинејзинатависина,малтероти тулитенестигнаадоградителитекогасеискачуваакон неа,сèдодекаониештоодеаненаполнијацелагодина, апотоа,тиеимпристапијанаградителитеиимго дадоамалтеротитулите;такасеправешесекојден.

28Иете,овиесеискачуваа,адругислегуваацелден;и акоимпаднешетулаодрацетеисескршеше,ситеќе плачеазанеа,ааконекојчовекпаднешеиумреше, никојоднивнемашедагопогледне

29ИГосподгизнаешенивнитемисли,икогаградеа, гифрлијастрелитеконнебото,иситестрелипаднаа врзнивполнисокрв,икогагивидоа,сирекоаеденна друг:„Сигурногиубивмеситештосенанебото!“

30.ЗаштотоабешеодГоспода,задагинаведеда заблудатидагиистребиодлицетоназемјата 31Ијаизградијакулатаиградот,игоправеаовасекој дендодеканепоминаамногуденовиигодини

32ИимречеБогнаседумдесеттеангелиштостоеја предНего,наониештобеаблизудоНего,велејќи: „Дојдетедаслеземеидаимгиизмешамејазиците,за данегоразбиранитуеденчовекјазикотнасвојот ближен!“Иимгонаправијатоа

33Иодтојденследниот,секојгозаборавијазикотна својотближен,инеможеадаразбератдазборуваатна еденјазик,икогаградителќеземешеодрацетена својотближенвариликаменштонегонарачал, градителгофрлашеигофрлашеврзсвојотближен,за даумре.

34Иправеатолкумногуденови,иубијамнозинаод нивнаовојначин.

35ИГосподгипоразитритечетиштобеатамуиги

чета,ониештовелеа:„Ќесеискачименанеботоиќесе боримепротивнего“,Господгирасфрлапоцелата земја

36Иониештоостанаамеѓунив,когагодознааи разбраазлотоштодоаѓашеврзнив,јанапуштија зградатаисераспрснаапоцелатаземја

37Ипрестанаадагоградатградотикулата;затоатој гонаречетоаместоВавилон,заштотамуГосподго помешајазикотнацелатаземја;ете,тоабешеисточно одземјатаСенар

38Аштосеоднесувадокулаташтојаизградија синовитечовечки,земјатајаотвориустатаипроголта еднатретинаоднеа,аоганслезеоднеботоиизгоре другатретина,адругататретинаеостанатадоденденес,итааеодонојделштобешенагоре,анејзиниот обеметриденапешачење

39Имногуодсиновитечовечкиумреавотаакула, народбезброј

ПОГЛАВЈЕ10

1ИумреФелек,синотЕверов,вотиедни,во четириесетиосматагодинаодживототнаАврам, синотТариновИситеденовинаФелекбеадвесте триесетидеветгодини

2ИкогаГосподгираспрснасиновитечовечкипоради нивниотгревкајкулата,ете,тиесераширијавомногу групи,иситесиновичовечкибеараспрснатипо четиритеаглиназемјата.

3Иситесемејствасеподелилеспоредсвојотјазик, споредсвојатаземјаилиспоредсвојотград

4Исиновитечовечкиизградијамногуградовиспоред своитесемејства,наситеместакадештоотидоаипо целатаземјакадештоГосподгираспрсна

5Инекоиоднивизградијаградовинаместаодкои подоцнабеаистребени,игинарекувааовиеградовипо своиимиња,илипоимињатанасвоитедеца,илипо нивнитеспецифичнинастани.

6ИсиновитенаЈафет,синотНоев,отидоаиси изградијаградовинаместатакадештобеараспрснати, игинарекоаситесвоиградовипосвоитеимињаИ

многугрупиијазици

7АовасеЈафетовитесиновиспореднивнитеродови:

10АдецатанаТугармаседесетсемејства,иевеги нивнитеимиња:Бузар,Парзунак,Балгар,Еликанум, Рагбиб,Тарки,Бид,Зевук,ОнгалиТилмаз;ситетиесе раширијаисеодморијанасеверисиизградијаградови.

11Игинарекоасвоитеградовипосвоитеимиња,тие сеониештоживеатпокрајрекитеХитлаиИталакдо ден-денес 12Но,семејстватаАнголи,БалгариПарзунакживеат покрајголематарекаДубни;иимињатананивните градовисеистотакаспореднивнитеимиња

13АсиновитеЈавановисеЈаваните,коиживеатво земјатаМакдонија;синовитеМедајаревисе Орелумците,коиживеатвоземјатаКурсон;асиновите Туваловисеоние,коиживеатвоземјатаТускана, покрајрекатаПасија

14.СиновинаМешехсеШибасни,асиновинаТирас сеРушаш,КушнииОнголис;ситетиеотидоаиси изградијаградови;тоасеградовитештосенаоѓаат покрајморетоЈавус,покрајрекатаКура,којасевлева ворекатаТраган

15АдецатанаЕлисасеАлманимците,итиеистотака отидоаисиизградијаградови;тоасеградовитештосе наоѓаатмеѓупланинитеЈовиШибатмо;амеѓунивбеа луѓетоодЛумбардикоиживеатспротипланинитеЈов иШибатмо,итиејаосвоијаземјатаИталијаиостанаа тамудоден-денес

16АдецатанаКитимсеРомитекоиживеатво долинатаКанопијапокрајрекатаТибреу.

17АсиновитенаДудонимсеониештоживеатво градовитепокрајморетоГион,воземјатаБордна 18ОвасесемејстватанаЈафетовитесиновиспоред нивнитеградовиијазици,когасераспрснаапокулата, игинарекуваасвоитеградовиспореднивнитеимињаи местакадештосеслучиле;иовасеимињатанасите нивниградовиспореднивнитесемејства,штоги изградијавотиеденовипокулата

19АсиновинаХамбеаХус,Мицраим,ФутиХанаан спореднивнитеродовииградови

20Ситетиеотидоаисиизградијаградови,кадешто најдоасоодветниместазасебе,игинарекоасвоите градовиспоредимињатанасвоитетатковци:Хус, Мицраим,ФутиХанаан

21АсиновитенаМисраимсеЛудимците,Анамимците, Лехавимците,Нафтухимците,Патрусимците, КаслухимцитеиКафтуримците,седумродови 22СитетиеживеатпокрајрекатаСихор,односно потокотЕгипетски,исиизградијаградовиигинарекоа посвоитеимиња.

23ИдецатанаПатросиКаслохсевенчаамеѓусебе,и однивпроизлегоаПелистијците,Азатите,Гераримците, ГитимцитеиЕкронимците,ситепетсемејства;итиеси изградијаградовиигинарекуваасвоитеградови споредимињатанасвоитетатковцидоден-денес 24ИсиновитеХанановиистотакасиизградија градовиигинарекоасвоитеградовипосвоитеимиња, единаесетградови,адругибезброј 25ИчетворицамажиодплеметоХамовоотидоаво земјатанарамницата;имињатаначетворицатамажисе: Содом,Гомора,АдмаиСевоим

26Иовиелуѓеизградијачетириградовивоземјатана рамнинатаигинарекоаимињатанасвоитеградови

живеејамирно

28ИСеир,синотнаОр,синнаХиви,синнаХанаан, отидеинајдедолинаспротипланинатаФаран,итаму изградиград,итамусенаселитојинеговитеседум синовиинеговотодомаќинствоИградотштого изградигонаречеСеир,споредсвоетоиме;тоае земјатаСеирдоден-денес

29ОвасесемејстватанасиновитеХамови,според нивнитејазицииградови,когасераспрснаавонивните земјипокулата

30ИнекоиодсиновитенаСим,синотнаНое,таткона ситеЕверовисинови,истотакаотидоаисиизградија градовивоместатакадештобеараспрснати,иги нарекоасвоитеградовипосвоитеимиња.

31СимовисиновибеаЕлам,Асур,Арфаксад,Луди АрамТиесиизградијаградовиигинарекоаситесвои градовисонивнитеимиња.

32ИАшур,синотСимов,сонеговитедецаисо неговиотдом,вотоавреметргнаамногубројни,и отидоаводалечназемјаштојанајдоа,инаидоана многупространадолинавоземјатавокојаодеа,иси изградијачетириградови,игинарекоапонивните имињаинастани.

33Аевегиимињатанаградовитештогиизградија синовитеАсурови:Нинева,Ресен,ХалахиРовотер;и синовитеАсуровиживеаттамудоден-денес.

34ИсиновитеАрамовиотидоаисиизградијаград,и гонарекоаградотУз,поиметонасвојотнајстарбрат,и живеејавонего;тоаеземјатаУздоден-денес.

35Авовторатагодинапокулата,еденчовекоддомот наАшур,поимеВела,отидеодземјатаНиневазадасе населисосвоетодомаќинствокадеиданајдеместо;и стигнаадоградовитеворамнинатаспротиСодом,исе населијатаму

36Ичовекотстанаиизградитамумалград,иго наречеБела,споредсвоетоиме;тоаеземјатаСигордо ден-денес

37АовасесемејстватанаСимовитесиновиспоред нивниотјазикиградовите,откакобеарасеанипо земјатапокулата

38Исекоецарство,градисемејствоодсемејстватана Ноевитесиновиизградијамногуградовипотоа 39Итиевоспоставијавладивоситесвоиградови,зада бидатрегулираниспореднивнитенаредби;такаправеа ситесемејстванаНоевитедецазасекогаш

1Нимрод,синотнаХуш,сèуштебешевоземјата Сенар,владеешенаднеаисенаселувашетаму,и изградиградовивоземјатаСенар 2Иовасеимињатаначетиритеградовиштоги изгради,игинаречеспореднастанитештоимсе случијаприградењетонакулата

3ИпрвиотгонаречеВавилон,велејќи:„Заштотаму Господгоизмешајазикотнацелатаземја“,авториот гонаречеЕрех,заштооттамуБоггирастури 4ТретиотгонаречеЕхед,велејќидеканатоаместосе случилаголемабитка;ачетвртиотгонаречеКална, заштотамузагинаанеговитекнезовиисилнилуѓе,иго вознемиријаГоспода,сепобунијаипрестапијапротив него.

5ИкогаНимродгиизградиовиеградовивоземјата Сенар,вонивгисместиостанатитеодсвојотнарод, своитекнезовиисвоитесилнилуѓештоостанааво неговотоцарство

6ИНимродсенаселивоВавилон,итамугообнови своетовладеењенадостанатитесвоиподаници,и владеешебезбедно,аподаницитеикнезовитена НимродгонарекоаАмрафел,велејќидекакајкулата неговитекнезовиилуѓепадналепрекунеговисредства 7Ипокрајова,НимроднесевратикајГоспода,туку продолживозлобатаигипоучувашесиновитечовечки назлоба;аМардон,неговиотсин,бешеполошод својоттаткоипродолжидагизголемувагнасностите насвојоттатко.

8Игинаведесиновитечовечкинагрев,затоасевели: „Одзлитепроизлегувабеззаконието“

9Вотоавремеимашевојнамеѓусемејстватана синовитеХамови,бидејќитиеживеејавоградовите штогибеаизградиле

10ИХодорлогомер,царотЕламски,сеоддалечиод семејстватанасиновитеХамови,себорешепротивнив игипокориПотоаотидевопеттеградовиво рамнината,себорешепротивнивигипокори,итие беаподнеговавласт

11Имуслужеадванаесетгодини,имудаваагодишен данок.

12ВотоавремеумреНахор,синотнаСерух,во четириесетидеветтатагодинаодживототнаАврам, синотнаТара.

13АвопедесеттатагодинаодживототнаАврам, синотнаТара,АврамизлезеодНоевиотдомисеврати водомотнасвојоттатко.

14ААврамгопознавашеГосподаиодешепоНеговите патиштаипоНеговитеупатства,аГоспод,неговиот Бог,бешесонего.

15АТара,неговиоттатко,вотиеденовибешесèуште војводанавојскатанацаротНимрод,исèуште следешетуѓибогови.

16Аврамдојдевокуќатанасвојоттаткоивиде дванаесетбоговикакостојаттамувонивнитехрамови. ИсеразгневиАврамкогагивидетиеликовивокуќата насвојоттатко

17ААврамрече:„КакоштоеживГоспод,овиеликови немадаостанатводомотнамојоттатко;такаќе направисоменеГоспод,Којмесоздаде,акозатри денанегискршамсите“

18Аврамсиотидеоттаму,инеговиотгневсеразгоре вонегоАврамбрзоотидеодсобатавонадворешниот дворнататкому.Гонајдетаткомукакоседиводворот, иситенеговислугисонегоАврамдојдеиседнапред него

19ААврамгопрашататкаси:„Татко,кажимикадее

20ААвраммуреченататкотосвој:„Господарумој, покажимиги,темолам!“ИТараговнесеАврамво дневнатасобанавнатрешниотдворААврамвиде,и ете,целатасобабешеполнасобоговиоддрвоикамен, дванаесетголемикипови,адругипомалиоднивбеа безбројни

21ИТарамуреченасинотсвој:„Еве,овиесеоние штосоздадоасèштогледашназемјата,иштонè создадоаменеитебеицелоточовештво“

22ИТараимсепоклонинасвоитебогови,апотоаси отидеоднив,асонегоотидеинеговиотсинАврам 23АкогаАврамсиотидеоднив,отидекајмајкасии седнапреднеа,иѝреченамајкаси:„Ете,таткомими гипокажаониештогисоздадоанеботоиземјатаисите синовичовечки“

24Затоа,побрзајидонесиеднојареодстадотои направиоднеговкусномесо,задаимгооднесамна боговитенататкомикакожртвазајадење;можеби такаќеимстанаммил.

25Имајкамунаправитака:донесејаре,направиод неговкуснојадењеимугодонесенаАврамААврам гозедевкуснотојадењеодмајкасиигодонесепред боговитенататкому;исеприближидонивзадајадат; ноТара,неговиоттатко,незнаешезатоа

26ААврамвидеводеноткогаседешемеѓунив,дека тиенемааглас,немааслух,немаадвижење,иникојод нивнеможешедајаиспружиракатазадајаде 27ААврамимсепотсмевашеирече:„Сигурнонеим седопаднавкуснотомесоштогоприготвив,или можебиимбешепремалку,пазатоанесакаадајадат; затоаутреќеприготвамсвежовкусномесо,подоброи пообилноодова,задаговидамрезултатот“

28УтредентаАврамѝкажанамајкасизавкусното месо.Мајкамустанаидонесетриубавијарињаод стадото,панаправиодниввкусно,каквоштосакаше нејзиниотсин,имугодаденасвојотсинАврамА Тара,неговиоттатко,незнаешезатоа.

29ААврамгозедевкуснотојадењеодмајкасииго донесепредбоговитенататкосивособата;исе приближидонивзадајадат,игоставипреднив,а Аврамседешепреднивцелден,мислејќидекаможеби ќејадат

30Аврамгивиде,иете,тиенемаанитугласниту слушаа,нитуеденоднивнејаиспружиракатакон месотозадајаде.

31Ивечертанатојденвотаакуќа,Аврамбеше облеченвоБожјиотдух

32Иизвикаирече:„Тешконамојоттаткоинаова злобнопоколение,чиисрцасесклониконсуета,кои имслужатнаовиеидолиоддрвоикамен,коине можатнитудајадат,нитудамирисаат,нитуда слушаат,нитудазборуваат,коиимаатустабезговор,

вособатанабоговите,игискршиситебоговинататко му.

34Откакогискршиидолите,јастависекиратаво ракатанаголемиотбог,којбешепреднив,иизлезе.И Тара,неговиоттатко,севратидома,заштогослушна наврататаудирањетонасекиратаТаравлезевокуќата зададознаезаштостанувазбор 35АТара,откакогослушназвукотнасекиратаво собатасоликови,сестрчавособатакајликовитеиго сретнаАврамакакоизлегува

36ИТаравлезевособатаигинајдеситеидоли паднатиискршени,асекиратаворакатана најголемиотнебешескршена,авкуснотојадењешто гобешенаправилнеговиотсинАврамсèуштебеше преднив

37ИкогаТараговидетоа,многусеразгневи,пабрзо отидеодсобатакајАврам

38ИгонајдесвојотсинАврамкакосèуштеседиво куќата,имурече:„Штоеоваделоштоимгонаправи намоитебогови?“

39ААвраммуодговоринататкотосвојТараирече: „Нетака,господарумој,заштоимдонесоввкусно јадењепредмене,акогасеприближивдонивсо јадењето,ситеодеднашгииспружијарацетедајадат, предголемиотдајаиспружиракатадајаде.“

40Иголемиотгивиденивнитеделаштогиправеа преднего,исеразгневисилнопротивнивИотидеија зедесекираташтобешевокуќата,идојдекајнивиги скршиситеИете,секиратаесèуштевонеговатарака, какоштогледаш

41ИсеразгневиТарапротивсинотсвојАврам,штом гокажатоа,ивогневмуречеТаранасинотсвојАврам: „Какваеовааприказнаштојараскажуваш?Лагими кажуваш.“

42Даливоовиебоговиимадух,душаилисилада направатсèштомикажа?Неселидрвоикамен,ине гилинаправивјассамиот?Паможешлидазборуваш таквилаги,велејќидекаголемиотбогштобешесонив гиудри?Тиситојштомујастависекиратаворацете,а потоаречедекагиудрисите.

43ААвраммуодговоринататкасиимурече:„Како можештогашдаимслужишнаовиеидоли,вокои немашсиладанаправишништо?Можатлитиеидоли накоисенадевашдатеизбават?Можатлидагичујат твоитемолитвикогагиповикуваш?Можатлидате избаватодрацетенатвоитенепријатели,илиќеводат биткизатебепротивтвоитенепријатели,задаим служишнадрвоикамен,коинеможатнитуда зборуваатнитудаслушаат?“

44Исега,сигурнонеедобронизатебе,низа синовитечовечки,штосеповрзанисотебе,даправиш таквиработи;зарситолкуглупав,толкунеразуменили толкунеразумен,тадаслужишнадрвоикамен,ада правиштака?

45ИдаГозаборавитеГосподаБога,Којгисоздаде неботоиземјата,иКојвесоздадевасназемјата,исо тоадананесетеголемозловрзвашитедушивоова прашање,служејќиимнакаменотидрвото?

46Незгрешијалинашитетатковциводамнешните деновивоовапрашање,паГоспод,Богнавселената,ги

донесеврзнивводитенапотопотијауништицелата

47Икакоможетедапродолжитедагоправитеоваида

дачујат,нитудазборуваат,нитудавеизбаватод угнетување,соштогоспуштаатгневотнаБогана вселенатаврзвас?

48.Асега,таткомој,воздржисеодоваиненанесувај злонасвојатадушаинадушитенатвојотдом

49ААврамбрзоскокнаодпредтаткаси,јазеде секиратаоднајголемиотидолнататкаси,сокоја Аврамјаскршииизбега

50ИТара,гледајќисèштонаправиАврам,побрзада сиодиодсвојатакуќа,паотидекајцаротидојдепред Нимрод,застанапреднегоимусепоклонинацарот Царотпраша:„Штобараш?“

51Итојрече:„Темолам,господарумој,послушајме! Предпедесетгодинимисеродидете,итаканаправисо моитебоговиитакарече;асега,господарумојицару, испратигопонегодадојдепредтебеисудимуспоред законот,задасеизбавимеоднеговотозло“

52Ицаротиспратитројцасвоислуги,коиотидоаиго

кнезовиислугиседеатојденпреднего,аиТара седешепреднив.

53ИцаротмуреченаАврам:„Штоимнаправина таткотиинанеговитебогови?“Авраммуодговорина царотсозборовитештомугикажанататкоси,ирече: „Големиотбог,штобешесониввокуќата,имнаправи онаштогослушна“

54ИцаротмуреченаАврам:„Далиимаамоќда зборуваат,дајадатидаправаткакошторече?“Аврам муодговоринацарот:„Ааконемаатмоќвонив,зошто имслужишигитерашсиновитечовечкидагрешат порадитвоитебезумства?“

55Зарзамислувашдекаможатдатеослободатилида направатнештомалоилиголемо,задаимслужиш?И зоштонегочувствувашБоготнацелиотуниверзум,кој тесоздаливочијамоќедатеубиеидатеодрживо живот?

560безумен,простинеукцару,тешкотебезасекогаш 57МислевдекаќегинаучишТвоитеслугинаправиот пат,нонегонаправитоа,тукујаисполницелатаземја соТвоитегревовиисогревовитенаТвојотнарод,кој гиследиТвоитепатишта 58Незнаешли,илинесислушналли,декавоовазло штогоправиш,нашитепредцизгрешијаводамнешни

иситештосеповрзанисотебе,слушајќигитвоите зборовиилиодејќипотвоитезлипатишта.

61ИкогаАврампрестанадазборувапредцароти кнезовите,гиподигнаочитеконнеботоирече: „Господгигледаситезлииќеимсуди.“

ПОГЛАВЈЕ12

1КогацаротгичузборовитенаАврам,наредидаго ставатвозатвор;иАврамбешедесетденавозатвор 2Инакрајотодтиеденови,царотнаредиситецареви, кнезовииуправителинаразличнитепокраинии мудрецитедадојдатпреднего,итиеседнаапреднего, аАврамсèуштебешевозатворот

3Ицаротимреченакнезовитеимудреците: „СлушнавтелиштомунаправиАврам,синотТаринов, нататкоси?Такамунаправитој,инаредивдаго доведатпредмене,итакаречетој;неговотосрценего излажа,нитусепомрднапредмене,иете,сегае затворенвотемница

4Затоа,пресудетекаквапресудамуследуванаовој човек,којгонавредицарот,којзборувашеиправеше сèштослушнавте

5Иситемуодговоријанацарот,велејќи:„Човекотшто ќегонавредицароттребадасеобесинадрво;но откакоќенаправисèшторечетојиќегипрезира нашитебогови,морадабидеизгорендосмрт,зашто таковезаконотвоовааработа.“

6Аконацаротмуеугоднодагосторитоа,некаим нарединасвоитеслугидазапалатогандењеиноќево твојатапечкаодтули,апотоаќегофрлимеовојчовек вонеаИцаротгонаправитоаиимнарединасвоите слугидаподготвуваатогантриденаитриноќиво царскатапечка,којаевоКаздим;ицаротимнаредида гозематАврамодзатворотидагоизведатзадабиде изгорен

7Иситецарскислуги,кнезови,господари,управители исудии,иситежителиназемјата,околудеветстотини илјадилуѓе,стоејаспротипечкатазадаговидат Аврама.

8Иситежениидецасесобраапопокривитеикулите задавидатштосеслучувасоАврам,иситестоеја заеднонарастојание;инеостананитуеденчовекшто недојдетојдендајавидиглетката

9ИкогаАврамдојде,царскитеволшебниции мудрецитеговидоаАврамиизвикааконцарот,велејќи: „Господарунаш,сигурнооваечовекотзакогознаеме декаедететопричиераѓањеголематаѕвездаги проголтачетиритеѕвезди,штомугообјавивмена царотпредпедесетгодини“ 10Иете,сегаинеговиоттаткогипрекршитвоите заповедиитисепотсмеваше,водејќитидругодете, коетигоуби

11Когацаротгичунивнитезборови,многусеналути инаредидагодоведатТарапреднего 12Царотрече:„Слушналиштозборуваа волшебниците?Кажимисегавистина,какогонаправи тоа?Акозборувашвистина,ќебидешослободен“

14Тарамуодговоринацарот:„Бидејќивотоавремесе возбудивконмојотсин,зедовсинодмојатаслугинкаи годоведовкајцарот“

15Царотпраша:„Којтесоветувашезаова?Кажими, некријништоодмене,итогашнемадаумреш“

16ИТарамногусеисплашипредцаротимурече:„За овамесоветувашемојотнајстарсинХаран;аХаран бешевотиеденовикогасеродиАврам,натриесети двегодини.

17НоХараннегосоветувашетаткосизаништо,зашто Тарамугокажатоанацаротзадајаизбавидушата својаодцарот,заштомногусеплашеше.Ицаротму реченаТара:„ТвојотсинХаран,којтесоветувашеза

тоа“

18АХаранвотоавремепочувствуважелбадаги следипатиштатанаАврам,ногозадржатоавосебе. 19ИХаранречевосрцетосвое:„Ете,царотгофати АврамапорадиовиеделаштогинаправиАврам;иако Аврамгонадвладеецарот,јасќегоследам;ноако царотпобеди,јасќегогонамцарот“

20ИкогаТарамугокажаованацаротзасвојотсин Харан,царотнаредидагофататХаранзаедносо Аврам

21Игидоведоадвајцата,АвраминеговиотбратХаран, задагифрлатвооган;иситежителиназемјата, царскитеслугиикнезовите,иситежениидецабеа таму,стоејќитојденнаднив

22ИцарскитеслугигизедоаАврамаинеговиотбрат, игисоблекоаодцелатанивнаоблекаосвеноддолните облекиштогиносеа

23Иимгиврзаарацетеинозетесоленениврвци,а слугитенацаротгикренааигифрлијаобатаво печката

24ИГосподговозљубиАврамаисесожалинанего,и ГосподслезеигоизбавиАврамаодогнот,итојне изгоре

25Носитејажињасокоиговрзааизгореа,аАврам останаиодешевоогнот

26АХаранумрекогагофрлијавооган,итојбеше изгорендопепел,заштонеговотосрценебеше целоснопредаденонаГоспода;иониелуѓештого фрлијавооган,пламенотнаогнотсепрошириврзнив, итиеизгореа,идванаесетлуѓеоднивумреа 27ИАврамодешесредеогноттриденаитриноќи,и

13Икогавидедекагневотнацароттолкумногусе разгоре,Тарамуреченацарот:„Господарумојицару, тијаслушнавистинатаионаштомудрецитегокажаае исправно“Ацаротрече:„Какоможешедаго

говидетелотонаХаранкакогори,ицаротсезачуди многу.

29ИцаротнаредидагоизведатАврамодогнот;а неговитеслугипристапијадагоизнесат,нонеможеа, заштоогнотбешенаоколуипламенотодпечкатасе кревашеконнив

30Ицарскитеслугиизбегааоднего,ацаротги прекори,велејќи:„ПобрзајтеиизведетегоАврамаод огнотзаданеумрете!“

31Ислугитенацаротповторносеприближијадаго изведатАврама,нопламенотсеспуштиврзнивиим гиизгорелицата,такаштоосумминаоднивумреа

32Икогацаротвидедеканеговитеслугинеможатда сеприближатдоогнотзаданеизгорат,царотго повикаАврам:„СлугонаБога,Којенанебото,излези одсредеогнотидојдиовдепредмене!“ИАврамго послушагласотнацарот,паизлезеодогнотидојдеи застанапредцарот

33ИкогаАврамизлезе,царотиситенеговислугиго видоаАврамкакодоаѓапредцарот,содолнитеалишта нанего,заштотиенебеаизгорени,тукујажетосокое бешеврзанбешеизгорено.

34ИцаротмуреченаАврама:„Какоеможнодане изгоришвоогнот?“

35ААвраммуреченацарот:„Боготнанеботои земјата,вокогосенадевамивокогосèевоНеговамоќ, тојмеизбавиодогнотвокојмефрли“

36ААран,братотАврамов,бешеизгорендопепел,и гобараанеговототело,ногонајдоаизгорено

37АХаранимашеосумдесетидвегодиникогаумре воогнотнаКасдим.Царот,кнезовитеижителитена земјата,откаковидоадекаАврамеизбавенодогнот, дојдоаимусепоклонијанаАврам

38ААврамимрече:„Немисепоклонувајтемене,туку поклонетесенаБоганасветот,Којвесоздаде,и служетеМуиодетепоНеговитепатишта,заштоТојме избавиодовојоган,иТојгисоздадедушитеи духовитенасителуѓе,игосоздадечовекотвоутробата нанеговатамајка,игодонесенасвет,иТојќеги избавиодсекојамакаониештосенадеваатнаНего.“

39Иоваимсечинешемногучуднонацаротина кнезовите,штоАврамбешеспасенодогнотишто Харанбешеизгорен;ицаротмудаденаАвраммногу подароциимугидадедвајцатасвоиглавнислугиод царскиотдом;едниотсевикашеОни,адругиот Елиезер.

40Иситецареви,кнезовиислугимудадоанаАврам многуподароциодсребро,златоибисери,ицароти неговитекнезовигоиспратија,итојсиотидевомир

41ИАврамсизаминаодцаротвомир,имногуцарски слугигоследеа,иоколутристалуѓемусепридружија

42ИАврамсевративоистиотденисиотидеводомот насвојоттатко,тојилуѓетоштогоследеа,иАврамму служешенаГоспода,својотБог,воситеденовиод својотживот,одејќипоНеговитепатиштаиследејќи гоНеговиотзакон

43ИодтојденпанатамуАврамгинаклонисрцатана синовитечовечкидаМуслужатнаГоспода

44ВотоавремеНахориАврамсизедоажени,ќерките нанивниотбратАран;женатанаНахорбешеМилка,а иметонаженатанаАврамбешеСараја;аСараја,

женатанаАврам,бешенеплодна;немашепотомствово

45ИподвегодиниодизлегувањетонаАврамодогнот,

престолот,ицаротзаспаисонувашедекастоисо своитевојнициивојскаводолинаспротицарската печка.

46ИгикренаочитеивидечовексличеннаАврамкако излегуваодпечката,икакотојдојдеизастанапред царотсоизвлеченмеч,апотоаскокнаконцаротсо мечот,когацаротизбегаодчовекот,заштосеисплаши; идодекатрчаше,човекотфрлијајцеврзглаватана царот,ијајцетосепретворивоголемарека

47Ицаротсонувалдекаситенеговивојниципотонале вотаарекаиумреле,ацаротизбегалсотројцалуѓе штобилепреднегоиизбегал

48Ицаротгипогледнаовиелуѓе,атиебеаоблечени вокнежевскиоблекикакооблекинацареви,иимаа изгледивеличиенацареви

49Идодекатиетечеа,рекатаповторносепретвориво јајцепредцарот,иодјајцетоизлеземладаптицакоја

извадиокотонацарот

50Царотсенажалиодглетката,серазбудиодсон,а духотмусевознемириипочувствуваголемстрав

преднего,когацаротимгораскажасвојотсон

52Иеденмударслуганацарот,поимеАнуки,му одговоринацаротвелејќи:„Ованееништодруго освензлотонаАвраминеговотопотомствокоеќесе издигнепротивмојотГосподицарвопоследните денови.“

53Иете,ќедојдеденоткогаАвраминеговото потомствоидецатаоднеговотодомаќинствоќе војуваатпротивмојотцариќегипоразатситецарски војскиинеговитевојници

54Аштосеоднесувадоонаштогокажазатројцата мажиштогивидесличнинасебеикоиизбегаа,тоа значидекасамотиќеизбегашсотројцакралевиод кралевитеназемјаташтоќебидатсотебевобитка 55Ионаштоговидеодреката,којасепретвориво јајцекакоинапочетокот,иодмладатаптицаштотиго извадиокото,тоанезначиништодругоосвен потомствотонаАврамкоеќегоубиецаротво последнитеденови

56Оваесонотнамојотцар,иоваенеговото

58ИНимродгопослушагласотнаАнукиитајно испратинекоиодсвоитеслугидаодатидагофатат Аврамаидагодоведатпредцаротзадабидепогубен 59АЕлиезер,слугатанаАврам,когомугобешедал царот,вотоавремебешевоприсуствонацароти слушнаштомусоветувашеАнукинацаротишторече царотзадајапредизвикасмрттанаАврам

60ИЕлиезермуреченаАврама:„Побрзај,стании спасијадушатасвоја,заданеумрешодрацетена царот,заштотакавидетојзатебевосон,итакаАнуки гопротолкува,итакаАнукигосоветувашецаротза тебе“

61АврамгопослушагласотнаЕлиезер,иАврамбрзо побегназадасезасолнивокуќатанаНоеинеговиот синСим,исескритамуинајдебезбедноместо;и царскитеслугидојдоавокуќатанаАврамдагобараат, нонеможеадагонајдат,ијапребараацелатаземја,но негонајдоаИотидоаигопребараанаситестрани,но неможеадагосретнат.

62ИкогацарскитеслугинеможеадагонајдатАврама, севратијакајцарот,ногневотнацаротпротивАврама стивна,бидејќинегонајдоа,ицаротјаотфрлиод мислитетааработавоврскасоАврама

63АврамбешескриенвоНоеватакуќаеденмесец, додекацаротнејазаборавитааработа;ноАврамсè уштесеплашешеодцарот;иТарадојдетајнодаго видисвојотсинАврамвоНоеватакуќа,аТарабеше многуголемвоочитенацарот.

64ААвраммуреченататкаси:„Незнаешлидека царотмислидамеубиеидагоистребииметомоеод земјата,споредсоветитенасвоитезлобнисоветници?

65Когоимашсегатукаиштоимашвоовааземја?

Стани,даодимезаедновоземјатаХананска,задасе избавимеодракатанегова,заданезагинешитиод неговопоследнитедни

66НезнаешлиилинесислушналлидекаНимродне тијадавацелатаоваачестодљубов,тукусамозасвоја користтигодавацелотоовадобро?

67Иакотинаправипоголемодоброодова,сигурно тоасесамосуетинасветот,заштобогатствотои богатствотонеможатдабидатодкористводенотна гневотилутината

68.Затоа,сегапослушајгогласотмој,идастанемеи даодимевоземјатаХананска,подалекуоддофатотна злотоодНимрод;идаМуслужишнаГоспода,Којте создаденаземјата,иќетибидедобро;иотфрлиги ситесуетниработиштогибараш

69ААврампрестанадазборува,когаНоеинеговиот синСеммуодговоријанаТара,велејќи:„Вистинае зборотштотигокажаАврам“

70ИТарагопослушагласотнасвојотсинАврам,и ТаранаправисèшторечеАврам,заштотоабешеод Господа,царотданејапредизвикасмрттанаАврам

ПОГЛАВЈЕ13

1ИТарагизедесинотсвојАврамивнукотсвојЛот, синотАранов,иснаатасвојаСараја,женатанасинот својАврам,иситедушиоднеговотодомаќинство,и тргнасониводУрКаздимзадаодивоземјата ХананскаИкогастигнаадоземјатаХаран,останаа

ГосподовитеупатстваизаНеговитепатишта;иовие

придружија

3ИАврамостанавоземјататригодини,ипотри годиниГосподмусејавинаАврамимурече:„Јассум Господ,КојтеизведеодУрКаздимитеизбавиод рацетенаситетвоинепријатели.

4Исега,акогопослушашгласотМојигипазиш заповедитеМои,одредбитеМоиизаконитеМои,ќеги соборамтвоитенепријателипредтебе,ќегоумножам твоетопотомствокакоѕвездитенебесни,ќего испратаммојотблагословврзситеделанатвоитераце, иништонемадатинедостасува.

5Станисега,земијаженатасвојаисèштотиприпаѓа, паодивоземјатаХананскаиостанитаму,иЈасќети бидамБог,иќетеблагословам.ИАврамстана,јазеде

Хананска,какоштомуречеГосподАврамимаше педесетгодиникогасизаминаодХаран.

6ИАврамдојдевоземјатаХананскаисенаселисреде градот,итамугопостависвојотшатормеѓусиновите Ханански,жителитенатааземја.

7ИмусејавиГосподнаАврамкогадојдевоземјата Хананскаимурече:„Оваеземјаташтотијададов тебеинатвоетопотомствопотебезасекогаш;иќего направамтвоетопотомствокакоѕвездитенебесни,иќе мугидадамнатвоетопотомствовонаследствосите земјиштогигледаш.“

8ИАврамизградижртвеникнаместотокадештому зборувашеБог,итамуАврамгоповикаимето Господово.

9Вотоавреме,потригодиниодпрестојотнаАврамво земјатаХананска,вотаагодинаумреНое,тоабеше педесетиосматагодинаодживототнаАврам;исите деновинаживототнаНоебеадеветстотиниипедесет години,паумре

10ААврамживеешевоземјатаХананска,тој,неговата женаисèштомуприпаѓаше,иситештого придружуваа,заедносоониештомусепридружијаод народитенатааземја;аНахор,братотАврамов,иТара, неговиоттатко,иЛот,синотХаранов,исèштоим припаѓаше,живеејавоХаран.

11ВопеттатагодинаодпрестојотнаАврамвоземјата Ханаан,народотнаСодомиГомориситеградовиво рамнинатасепобунијапротиввластанаХодорлогомор,

вокулатасераспрсна,аиониештоостанаасе распрснааполицетоназемјата,Ходорлогомеротиде воземјатаЕламивладеешенаднеаисепобунипротив својотгосподар.

14Ивотиеденови,когаНимродвидедекаградовите ворамнинатасепобунија,тојдојдесогордостигнев давојувапротивХодорлаомер,иНимродгисобрасите своикнезовииподаници,околуседумстотиниилјади луѓе,итргнапротивХодорлаомер,аХодорлаомер излезедагопречекасопетилјадилуѓе,исеподготвија забиткаводолинатаВавилонска,којаепомеѓуЕлами Шинар

15Иситетиецаревисебореатаму,иНимроди неговиотнародбеапоразениоднародотна Ходорлаомор,иодлуѓетонаНимродпаднааоколу шестотиниилјади,амеѓунивпаднаиМардон,синот нацарот

16ИНимродизбегаисевративосраминемилоство својатаземја,идолговремебешеподвластана Ходорлогомер,аХодорлогомерсевративосвојата земјаииспратикнезовиодсвојатавојскакајцаревите штоживеејаоколунего,кајАриох,царотнаЕласар,и кајТидал,царотнаГоим,исклучизаветсонив,исите тиебеапослушнинанеговитезаповеди

17Ибешевопетнаесеттатагодинаодживеењетона АврамвоземјатаХананска,штоеседумдесеттата годинаодживототнаАврам,иГосподмусејавина Аврамвотаагодинаимурече:„ЈассумГоспод,Којте изведеодУрКаздимзадатијададамовааземјаво наследство“

18ЗатоасегаодипредМенеибидисовршенипазиги Моитезаповеди,заштотебеинатвоетопотомствоќе тијададамовааземјавонаследство,одреката МицраимдоголематарекаЕуфрат.

19Иќесевратишкајсвоитетатковцивомириво добригодини,ачетвртотоколеноќесевратиовдево овааземјаиќејанаследизасекогаш.ААврамизгради жртвеникигоповикаиметонаГоспода,Којмусејави, имупринесежртвинаГосподанажртвеникот 20ВотоавремеАврамсевратииотидевоХарандаги видитаткоси,мајкасиидомотнататкосиАврам, неговатаженаисèштомуприпаѓаше,севратијаво Харан.АврамживеешевоХаранпетгодини.

21ИмногуминаодлуѓетоодХаран,околуседумдесет идвајцамажи,госледеаАврам,аАврамгипоучуваше заГосподовитеупатстваиНеговитепатишта,иги учешедагопознаваатГоспода

22ВотиеденовиГосподмусејавинаАврамвоХаран имурече:„Ете,тизборувавпреддваесетгодини, велејќи:

23Излезиодземјатасвоја,одродниоткрајсвојиод домотнататкотосвој,воземјаташтотијапокажавза датијададамтебеинатвоитедеца,заштотамувотаа земјаќетеблагословамиќетенаправамголемнарод, иќегопрославамтвоетоиме,ивотебеќебидат благословениплемињатаназемјата 24Затоасегастани,излезиодоваместо,ти,твојата женаисèштотиприпаѓа,иситероденивотвојотдом иситедушиштосигисоздалвоХаран,иизведигисо себеоттука,истанизадасевратишвоземјата Хананска

25ААврамстанаијазедесвојатаженаСара,сèшто

одатвоземјатаХананска.

26ИАврамотидеисевративоземјатаХананска, споредсловотоГосподовоИЛот,синотнанеговиот братХаран,отидесонегоАврамимашеседумдесети петгодиникогаизлезеодХаранзадасевративо земјатаХананска

27ИдојдевоземјатаХананскаспоредсловото ГосподовонаАврам,игопостависвојотшаторисе населиворамнинатаМамре,асонегобешеиЛот, синотнанеговиотбрат,исèштомуприпаѓаше.

28ИГосподповторномусејавинаАврамимурече: „Натвоетопотомствоќемујададамовааземја”Итој тамумуизградижртвеникнаГоспода,Којмусејави, којстоидоден-денесворамнинитеМамре ПОГЛАВЈЕ14

1Вотиеденови,воземјатаСенаримашееденмудар човек,којбешеразуменвосетамудростисоубав изглед,нобешесиромашенибеден;севикашеРикајон ибешетешкоподготвендасеиздржува

2ИтојрешидаодивоЕгипет,кајОсвирис,синотна Аном,египетскиотцар,задамујапокаженацарот

неговитеочи,задагоподигнеидамудадеиздршка;и Рикајонгонаправитоа

3ИкогаРикајондојдевоЕгипет,гипрашажителите наЕгипетзацарот,ажителитенаЕгипетмураскажаа заобичајотнацаротнаЕгипет,заштотогашбеше обичајнацаротнаЕгипетдаизлегуваодсвојот кралскидворецидасегледанадворсамоеденденво годината,апотоацаротсевраќашевосвојотдворецза даостанетаму

4Инаденоткогацаротизлезе,тојдонесепресудаво земјата,исекојштоимашетужбадојдепредцароттој дензадагодобиесвоетобарање

5ИкогаРикајонслушназаобичајотвоЕгипетидека неможедадојдепредцарот,многусенажалиимногу сенажали

6АвечертаРикајонизлезеинајдекуќавоурнатини, поранопекаравоЕгипет,ипреноќитамуцеланоќво горчинаводушатаиизгоренодглад,исонотму исчезнаодочите.

7ИРикајонразмислувашевосебештодаправиво градотдодеканесепојавицаротикакоќесеодржи таму

8Истананаутроиодешенаоколу,инапатотсретна

9ИРикајонсакашедагосториистотозададобие

11Истанаоттамусогорчинаводушата,воздивнувајќи отидевопекарницатавокојапрестојувашецела претходнаноќ,итамупреспавторатаноќ

12Итааноќповторноразмислувашевосебекакоможе дасеспасиодгладисмислипланкакодадејствува.

13Истананаутроипостапидосетливо,паотидеи најмитриесетсилнилуѓеодтолпата,носејќиворацете нивнибојниоружја,игиодведенаврвотод египетскатагробница,игиположитаму

14Иимзаповеда,велејќи:„Вакавелицарот:‘Јакнете сеибидетехрабрилуѓе,иникојнеканебидепогребан тукадодеканеседадатдвестесребреници,итогаш можедабидепогребан.Итиелуѓепостапијаспоред наредбатанаРикаонсонародотнаЕгипетцелатаа година’

15ИзаосуммесециРикајонинеговителуѓесобраа големобогатствоодсреброизлато,аРикајонзеде многукоњиидругиживотни,иизнајмиуштелуѓе,и имдадекоњи,атиеостанаакајнего.

16Икогадојдегодината,вовреметокогацаротизлезе воградот,ситежителинаЕгипетсесобраазада разговараатсонегозаработатанаРикаонинеговите луѓе

17Ицаротизлезенаодредениотден,иситеЕгипќани дојдоапреднегоиизвикааконнего,велејќи: 18Даживеецаротзасекогаш!Штоправишвоградот сосвоитеслуги,панедозволувашмртовецдабиде погребандодеканеседадетолкумногусреброизлато?

Далинекогашсеправелонештосличнонацелатаземја, одденовитенапоранешнитецареви,падурииод деновитенаАдам,доденес,памртвитеданебидат погребанисамозаодреденацена?

19Знаемедекакајцаревитееобичајдаземаатгодишен данокодживите,нотинесамоштогоправиштоа, тукуиодмртвитесобирашданоксекојден

20Асега,царе,неможемеповеќедагоподнесемеова, заштоцелиотградеразурнатпорадиова,атинезнаеш лизатоа?

21Икогацаротчусèштокажаа,многусеналутии гневотмугорешевонегопорадиовааработа,бидејќи ништонезнаешезатоа

22Ицаротпраша:„Којеикадеетојштосеосмелува даправитаквозловомојатаземјабезмојазаповед? Сигурноќемикажеш“

23ИмураскажаазаситеделанаРикајонинеговите луѓе,ицаротсеразгневи,патојнаредидагидоведат Рикајонинеговителуѓепреднего 24ИРикајонзедеоколуилјададеца,синовииќерки,и гиоблечевосвилаивез,гикачинакоњиигииспрати кајцаротпрекусвоителуѓе,аистотаказедеиголемо количествосреброизлатоискапоценикамења,и силениубавкоњ,какоподарокзацарот,сокојдојде предцаротимусепоклонидоземја;ицарот,неговите слугииситежителинаЕгипетсевосхитијанаделото наРикајон,иговидоанеговотобогатствоиподарокот штомугодонесенацарот 25Итоамногумуседопаднанацаротисевосхити;и когаРикајонседнапреднего,царотгопрашазасите неговидела,аРикајонмудрогикажаситесвои

27ЦаротодговориимуреченаРикајон:„Немаповеќе датисевикаРикајон,тукуфараонќетибидеимето, заштоземашеданокодмртвите.”Игонаречесвоето имефараон

28ЦаротинеговитеподаницигосакааРикајонпоради неговатамудростисесоветуваасоситежителина Египетзадагонаправатпрефектподцарот

29ИситежителинаЕгипетинеговитемудреци направијатака,итоастаназаконвоЕгипет

30ИгопоставијафараонотРикајонзапрефектпод Освирис,царнаЕгипет,афараонотРикајонвладееше надЕгипет,секојдневноспроведувајќиправдаво

појави

31ИфараонотРикајонлукавојаприсвоивластаво

32ИситежителинаЕгипетмногугосакаафараонот Рикајон,ииздадоанаредбасекојцарштоќевладеенад нивинивнотопотомствовоЕгипетдасенарече фараон

33ЗатоаситецаревиштовладеејавоЕгипетодтогаш панавамусенарекуваафараонидоден-денес.

ПОГЛАВЈЕ15

1Вотаагодинаимашеголемгладнизцелатаземја Хананска,ижителитеназемјатанеможеада преживеатпорадигладот,бидејќибешемногуголем. 2ААврамисèштомуприпаѓашестанааислегоаво Египетпорадигладот,акогастигнаакајпотокот Мицраим,останаатамунекоевремезадасеодморат одзаморотнапатот

3ААврамиСараодеапограницатанапотокот Мицраим,иАврамјавидесвојатаженаСарадекае многуубава

4ААврамѝреченасвојатаженаСара:„БидејќиБогте создалсотолкуубаволице,сеплашамодЕгипќаните, заданемеубијатидатеодведат,заштонемастравод Боганаовиеместа“

5Тогашсигурноќегонаправишова:кажидекасими сестранасекогоштоќетепраша,задамибидедобро, идапреживееме,аданебидемепредаденинасмрт. 6Аврамимзаповедаистотонаситештодојдоасонего воЕгипетпорадигладот;музаповедаинасвојотвнук Лот,велејќи:„АкоЕгипќанитетепрашаатзаСара, кажидекаесестраАврамова.“

7Ипокрајситеовиенаредби,Аврамнеимверуваше,

имате,апотоаможетедавлезетевоградот“Аврами ониештобеасонегогонаправијатоа.

9АврамилуѓетоштобеасонегостигнаавоЕгипет;и когадојдоа,годонесоаковчеготвокојбешескриена Сараја,иЕгипќанитеговидоаковчегот.

10ИцарскитеслугимупристапијанаАврамаиму рекоа:„Штоимаштукавоовојковчег,штонего видовме?Сегаотворигоковчеготидајмудесетокна царотодсèштосодрживонего“

11ААврамрече:„Овојковчегнемадагоотворам, тукуќедадамсèштоќепобарашоднего“А фараоновитеслужбеницимуодговоријанаАврама: „Тоаековчегсоскапоценикамења;дајнидесетинаод него“

12Аврамрече:„Сѐштоќепосакаш,ќетидадам,ноне гоотворајковчегот.“

13ЦарскитеслугигопритиснааАврама,падојдоадо ковчеготигоотворијасосила,ивидоа,иете,во ковчеготимашеубаважена.

14КогацарскитеслужбеницијавидоаСараја,се восхитијаоднејзинатаубавина,иситекнезовиислуги фараоновисесобраадајавидатСараја,заштобеше многуубаваЦарскитеслужбенициотрчааиму раскажаанафараонотсèштовидоа,ијапофалија Сарајапредцарот.Фараонотнаредидајадоведат,и женатадојдепредцарот

15ИфараонотјавидеСараја,итаамуседопадна многу,ибешевоодушевеноднејзинатаубавина,и царотсезарадувамногузанеаиимдадеподароцина ониештомујадонесоавестазанеа 16Потоаженатајадоведоавокуќатанафараонот,а Аврамтагувашезасвојатаженаимусепомолина Господадајаизбавиодрацетенафараонот 17ИСарасепомоливотоавремеирече:„Господи Боже,тимуреченамојотгосподарАврамдасиодиод својатаземјаиоддомотнасвојоттатковоземјата Хананска,иветилдекаќемунаправишдоброакоги исполнитвоитезаповеди;сега,ете,ниегонаправивме онаштонигозаповеда,игиоставивменашатаземјаи нашитесемејства,иотидовмевотуѓаземјаикајнарод штонегопознававмепорано“

18Идојдовмевоовааземјазадагоизбегнемегладот, аоваазлобнанесреќамеснајде;затоасега,Господи Боже,избавинèиспасинèодракатанаовојугнетувач, инаправимидобропорадиТвојатамилост

19ИГосподгопослушагласотнаСараја,ииспрати ангелдајаизбавиСарајаодракатанафараонот 20ЦаротдојдеиседнапредСара,иете,ангел Господовстоешенаднив,ѝсејавинаСараиѝрече: „Неплашисе,заштоГосподјачутвојатамолитва“

21ЦаротѝпристапинаСараиѝрече:„Штотиена онојчовекштотедоведеовде?“Атааодговори:„Тој миебрат“

22Ицаротрече:„Нашадолжностедаговозвишиме, даговозвишимеидамуправимесèдоброштоќени заповедаш“ИвотоавремецаротмуиспратинаАврам сребро,златоискапоценикамењавоизобилство, заедносодобиток,слугиислугинки;ицаротнаредида годоведатАврам,итојседнаводворотнацарскиот дом,ицаротмногуговозвишиАврамтааноќ.

23ЦаротсеприближидазборувасоСараијаиспружи ракатазадајадопре,ноангелотгоудрисилно,исе исплашиисевоздржадајадопре

24ИкогацаротсеприближидоСара,ангелотгоудри наземјаитакамуправешецеланоќ,ицаротсе исплаши

25Иангелоттааноќсилногиудриситеслугинацарот ицелиотнеговдом,порадиСараја,итааноќимаше големотажнеењемеѓулуѓетоодфараоновиотдом

26Фараонот,откаковидеколкумусеслучизло,рече: „Навистинапорадиовааженамисеслучиова!“Исе оддалечиоднеаиѝпроговоридобризборови

27ЦаротѝреченаСараја:„Кажими,темолам,за човекотсокогодојдеовде?“АСарајарече:„Овој човекмиемаж,ајастикажавдекамиебрат,заштосе плашевданегоубиешсозло.“

28ИцаротседржешеподалекуодСараја,ипрестанаа неволјитеодангелотГосподовврзнегоинеговиотдом ИфараонотдознадекаепоразенпорадиСараја,и царотмногусезачудиодтоа

29АнаутроцаротгоповикаАврамаимурече:„Што

30Евејасегатвојатажена,земијаиодисиоднашата земја,заданеумремеситепорадинеа!“Ифараонот зедеуштедобиток,слугиислугинки,среброизлато,за дамугидаденаАврама,имујавратиСара,неговата жена

31Ицаротзедееднадевојка,којајародиодсвоите наложници,иѝјададенаСаразаслугинка.

32Ицаротѝреченаќеркаси:„Подобротие,ќерко моја,дабидешслугинкавокуќатанаовојчовек, отколкугосподаркавомојатакуќа,откаковидовме каквозлонèснајдепорадиоваажена“

33Аврамстана,итојисèштомуприпаѓашеизлегоа одЕгипет;афараонотимнарединанекоиодсвоите луѓедагопридружатнегоиситештоодеасонего

34ИАврамсевративоземјатаханаанска,наместото кадештогобешенаправилжртвеникот,кадешто првичногопоставилсвојотшатор

35АЛот,синотнаАран,братотАврамов,имаше многудобиток,овци,говедаишатори,заштоГоспод имбешемилостивпорадиАврам

36ИкогаАврамживеешевоземјата,Лотовитесточари сескараасоАврамовитесточари,заштонивниотимот бешепреголемзадаостанатзаедновоземјата,а земјатанеможешедагииздржипорадинивниот добиток

37АкогаАврамовитепастириодеадагипасатсвоите стада,тиенеодеапополињатаналуѓетоодземјата,

странецвоовааземјамеѓусиновитеХанански?Зошто мигоправишова?“

40ААврамсекарашесоЛотсекојденпорадитоа,но ЛотнегослушашеАврам,тукупродолжидагоправи истото,ажителитеназемјатадојдоаимукажаана Аврам

41ААвраммуреченаЛот:„Докогаќемибидеш пречкамеѓужителитенаовааземја?Темолам,нека немаповеќекараницимеѓунас,заштосмероднини“

42Но,темолам,одвоисеодмене,одииизбериместо кадештоќеживеешсотвојотдобитокисосèштоти припаѓа,нодржисеподалекуодмене,тиитвојотдом 43Инеплашиседасиодишодмене,заштоаконекој тинаштети,јавимисеијасќејаодмаздамзатвојата парницаоднего;самоотстапиодмене 44ИоткакоАвраммугикажаситеовиезборовина Лот,ЛотстанаигикренаочитеконЈорданската рамнина

45Ивидедекацелотооваместоедобронаводнуванои доброзачовекот,авоеднообезбедуваипасиштеза добитокот

46ИЛототидеодАврамнатоаместо,итамуго постависвојотшаторисенаселивоСодом,исе одделијаеденоддруг

47ААврамсенаселиворамницатаМамре,којаево Хеврон,итамугопостависвојотшатор,иАврам остананатоаместомногугодини

ПОГЛАВЈЕ16

1Вотоавреме,Ходорлогомер,царотЕламски,им испратигласницинаситесоседницареви,наНимрод, царотСенарски,којтогашбешеподнеговавласт,ина Тидал,царотГоимски,инаАриох,царотЕласарски,со когосклучизавет,велејќи:„Дојдетекајменеи помогнетемизадагипоразимеситеградовинаСодом инеговитежители,заштотиесебунтуваатпротивмене веќетринаесетгодини“

2Иовиечетирицаревитргнаасоситесвоилогори, околуосумстотиниилјадилуѓе,итргнаакакоштобеа, иубиваасекојчовекштоќегонајдеанапатот 3ИпеттецаревинаСодомиГомора:Шинав,царотна Адма,Шемевер,царотнаСебоим,Вера,царотна Содом,Берса,царотнаГомора,иБела,царотнаСигор, излегоадагипречекаат,иситесесобрааводолината Сидим.

4ИовиедеветцаревивојувааводолинатаСидим;и царевитенаСодомиГоморабеапоразениодцаревите наЕлам

5ИдолинатаСидимбешеполнасојамизавар,и царевитенаЕламгигонеацаревитенаСодом,а царевитенаСодомсосвоителогориизбегааипаднаа војамитезавар,аситештоостанааотидоаво планинатазадасезасолнат,апеттецаревинаЕлам тргнаапонивигигонеадопортитенаСодом,изедоа сèштоимашевоСодом

6ИгиограбијаситеградовиСодомиГомора,аго зедоаиЛот,синотнабратотАврам,инеговиотимот,и гизапленијаситедобраодградовитеСодомски,иси отидоа;иУник,слугатаАврамов,којбешевобитката, говидетоаимураскажанаАврамасèштоцаревитеим

8ИАврамговратицелиотимотнаСодом,говратии Лотинеговиотимот,неговитежениидецаисèштому припаѓаше,такаштонаЛотништонемунедостигаше 9Икогасевратиоткакогипобедиовиецареви,тоји неговителуѓејапоминаадолинатаСидимкадешто царевитесебореазаедно.

10ИВера,царотнаСодом,иостанатитенеговилуѓе штобеасонего,излегоаодјамитесоварвокоипаднаа, задасесретнатсоАвраминеговителуѓе.

11ИАдониседек,царотерусалимски,односноСем, излезесосвоителуѓедагипречекаАврамаинеговиот народ,солебивино,иостанаазаедноводолината Мелех

12ИАдониседекгоблагословиАврама,аАврамму дадедесетокодсèштодонесеодпленотнасвоите непријатели,заштоАдониседекбешесвештеникпред Бога

13ИситецаревинаСодомиГомора,коибеатаму,со своитеслуги,мупристапијанаАврамигозамолијада

засебецелиотимот.

14ААврамимодговоринацаревитесодомски:„Живе Господ,Којгисоздаденеботоиземјата,Којјаизбави душатамојаодсекојаневолја,Којмеизбавиденесод непријателитемоиигипредадеворацетемои,немада земамништоштотиприпаѓа,заданесефалишутре, велејќи:Аврамсезбогатиоднашиотимотштого спаси“

15ЗаштоГоспод,мојотБог,воКогосенадевам,ми рече:„Ништонемадатинедостасува,заштоЈасќете благословамвоситеделанатвоитераце“

16Исега,ете,сèштотиприпаѓа,земигоиодиси; живмиГоспод,немадатиодземамниживадуша,ни врвказаобувкиниконец,освентрошоцитезахранана ониештоизлегоасоменевовојна,какоиделовитена луѓетоштоизлегоасомене:Анар,АшколиМамре,тие инивнителуѓе,какоиониештоостанаадагочуваат товарот,тиеќегозематсвојотделодпленот 17ИцаревитенаСодоммудадоанаАврамсèшторече, игонатераадаземештосака,нотојнесакаше 18ИгииспратицаревитенаСодомиостанатитенивни луѓе,иимдаденаредбизаЛот,итиеотидоанасвоите места

19ИЛот,синотнасвојотбрат,гоиспратисосвојот имот,иотидесонив.Лотсевративосвојотдом,во

21Иќемугидадамнатвоетопотомствоситеовие земјиштогигледашсосвоитеочи,ќеимгидадамво наследствозасекогаш;самобидисиленинеплашисе, одипредменеибидисовршен.

22Воседумдесетиосматагодинаодживототна Аврам,вотаагодинаумреРагу,синотнаПелег;исите деновинаРагубеадвестетриесетидеветгодини,па умре.

23АСара,ќеркатанаАран,женатаАврамова,беше неплоднавотиеденови;немуродинаАвраманисин ниќерка

24Икогавидедеканераѓадеца,јазедесвојата слугинкаАгар,којаѝјададефараонот,итаамујададе наАврам,својотмаж,зажена

25ЗаштоАгаргинаучиситепатиштанаСара,како штојапоучувашеСара,ивоопштонебеше несоодветнавоследењетонасвоитедобрипатишта

26ИСарамуреченаАврама:„Евејамојатаслугинка Агар;одикајнеазадародинамоитеколена,зада имамијасдецапрекунеа“

27ИнакрајотоддесеттегодиниодпрестојотнаАврам воземјатаХанаан,односноосумдесетипеттатагодина одживототнаАврам,СарамујададеАгар

28ААврамгопослушагласотнасвојатаженаСара,па јазедесвојатаслугинкаАгар,иАврамдојдекајнеа,и таазачна

29КогаАгарвидедеказачнала,сезарадувамногу,а нејзинатагосподаркабешепрезренавонејзинитеочии сиречевосебе:„ЈассумподобрапредБогаодСара, мојатагосподарка,заштовоситеденовидодекамојата господаркабешесомојотгосподар,таанезачна,но менеГосподмиовозможидазачнамоднегозатолку кратковреме“

30КогаСаравидедекаАгаразачналаодАврам,Сараѝ завидувашенасвојатаслугинка,исиречевосебе: „Овасигурнонееништодруго,тукудекатаае подобраодмене.“

31АСарамуреченаАврама:„Мојатанеправданека бидеврзтебе,заштокогасемолешепредГосподаза деца,зоштонесемолешезамене,задамидадеГоспод потомствоодтебе?“

32ИкогаќеѝпроговорамнаАгарапредтебе,тааги презирамоитезборови,заштозачна,атиништонема даѝкажешГосподнекасудимеѓуменеитебезаона штомигонаправи

33ААврамѝреченаСара:„Ете,твојатаслугинкаево твоираце;направисонеаштотиседопаѓа!“ИСараја малтретираше,аАгаризбегаоднеавопустината.

34АангелГосподовјанајденаместотокадешто избегала,каједенбунар,иѝрече:„Неплашисе,зашто ќегоумножамтвоетопотомство;ќеродишсиниќего наречешсоимеИсмаил;сегавратисекајСара,твојата господарка,ипокорисеподнејзинитераце“

35АгарагонаречеместотонатојбунарВир-Лахај-Рој, штоемеѓуКадесипустинатаБеред 36Вотоавреме,Агарасевративокуќатанасвојот господар,ипонекоевреме,Агарамуродисинна Аврам,аАврамгонаречеИсмаил;аАврамимаше осумдесетишестгодиникогагороди ПОГЛАВЈЕ17

1Ивотиеденови,водеведесетипрватагодинаод

границидостигнуваадорекатаТибреу,адецатана ТувализградијаградвоТосканаигонарекоаСабина, поиметонаСабина,синотнанивниоттаткоТувал,и живеејатамудоден-денес

3Ивотоавреме,синовитенаКитимвојуваапротив синовитенаТувал,исиновитенаТувалбеапоразени одсиновитенаКитим,асиновитенаКитимубија тристаиседумдесетлуѓеодсиновитенаТувал.

4Вотоавреме,синовитеТуваловиимсезаколнаана синовитеХитимови:„Немадасеженитемеѓунас,и никојнеканејадавасвојатаќеркананитуеденод синовитеХитимови“

5ЗаштоситеќеркиТуваловибеаубавивотиеденови, заштотогашнацелатаземјанемашеженитолкуубави какоќеркитеТувалови

6Иситештоуживаавоубавинатанаженитеодеакај ќеркитенаТувализемаажениоднив,асиновите човечки,царевитеикнезовите,коимногууживааво убавинатанажените,земааженивотиеденовиод ќеркитенаТувал.

7ИпотригодиниоткакосиновитенаТувалимсе заколнаанасиновитенаХитимдеканемадаимги даваатсвоитеќеркизажени,околудваесетмажиод синовитенаХитимотидоадазематнекоиодќерките наТувал,ноненајдоаништо

8ЗаштосиновитеТуваловигидржеасвоитезаклетви данестапуваатвобраксонивинегипрекршија своитезаклетви

9Воденовитенажетвата,синовитеТуваловиодеана своитеполињазадајасобератсвојатажетваТогаш младителуѓеодКитимсесобрааиотидоавоградот Сабина.Секојоднивзедепоеднадевојкаодќерките Туваловиисевратијавосвоитеградови

10ИсиновитеТуваловислушнаазатоаиотидоада војуваатпротивнив,нонеможеадагипобедат, бидејќипланинатабешепремногувисокаоднив,и когавидоадеканеможатдагипобедат,севратијаво својатаземја.

11Ивопревратотвогодината,синовитенаТувал отидоаинајмијаоколудесетилјадилуѓеодградовите

12ИсиновитеТуваловиотидоавовојнапротив

14ИкогасиновитеТуваловигочујатоа,престанаада војуваатсосиновитеХитимовиисиотидоа.

15Исевратијавосвоитеградови,адецатанаКитимво тоавремесесобрааиизградијадваградапокрај морето,иедниотгонарекоаПурту,адругиотАриза.

16ААврам,синотнаТара,имашетогашдеведесети деветгодини

17ВотоавремемусејавиГосподимурече:„Ќе склучамзаветмеѓуменеитебеиќегоумножаммногу твоетопотомствоИевегозаветотштогосклучувам меѓуменеитебе:секоемашкодетедабидеобрежано, тиитвоетопотомствопотебе“

18.Наосумденанекабидеобрежано,иовојзаветнека бидевовашетотелокаковечензавет 19ИсегатвоетоимеповеќенемадасевикаАврам, тукуАвраам,итвојатаженаповеќенемадасевика Сара,тукуСара

20Заштоќевеблагословамидвајцата,иќего умножампотомствототвоепотебе,задастанешголем народ,ицаревиќеизлезатодтебе

ПОГЛАВЈЕ18

1ААвраамстанаинаправисèштомузаповедаБогГи зеделуѓетоодсвоетодомаќинствоиониештогикупи сопари,игиобрежа,какоштомузаповедаГоспод

2Инеостананитуеденкогонегообрежа,аАвраами неговиотсинИсмаилбеаобрежанивомесотона нивнатапрепуциумскакожаИсмаилимашетринаесет годиникогабешеобрежанвомесотонанеговата препуциумскакожа.

3НатретиотденАвраамизлезеодсвојотшатори седнапредврататазадауживавожештинатана сонцето,додекастрадашеодболкавотелото.

4ИмусејавиГосподворамнинатаМамреииспрати триодСвоитеангели-слугидагопосетатТојседеше предврататаодшаторот.Гиподигнаочитеивиде,и ете,тројцамажидоаѓаатоддалекуТојстанаиистрча дагипречека,имсепоклониигивнесевосвојотдом

5Иимрече:„Акосумнашолмилоствовашитеочи, свртетесеијадетезалаклеб!“Игипритисна,итиесе свртеа,имдадеводаисигиизмијанозете,игипостави подеднодрвопривлезотодшаторот.

6ААвраампотрчаизедееднотеле,нежноидобро,и побрзадагозаколе,памугодаденасвојотслуга Елиезердагоприготви.

7ИАвраамвлезекајСаравошаторотиѝрече: „Подготвибрзотримеркифинобрашно,замесигои направиколачињазадагопокриешсадотсо месото“Итаагонаправитоа 8ААвраампобрзаиимдонесепутеримлеко, говедскоиовчомесо,иимдадедајадатпреддасе сваримесотоодтелето,идајадат 9Икогајадеа,еденоднивмурече:„Ќесевратамкај тебевовреметокогаќетидојдевремето,иСара, твојатажена,ќеимасин“

10Потоалуѓетосиотидоаисиотидоапосвоите патишта,воместатакадештобеаиспратени 11Вотиеденови,ситежителинаСодомиГомор,иод ситепетградови,беамногузлобниигрешнипред Господа,игоразгневијаГосподасосвоитегнасотии,и

сезајакнаавостареењетогнасноипрезирнопред

патигодишно,сосвоитежени,децаисèштоим припаѓаше,исевеселеатамусодајрињаитанци

14Ивовреметонарадостаситестанувааиги зграпчувааженитенасвоитесоседи,анекоии девичкитеќеркинасвоитесоседи,иуживаавонив,и секојчовекјагледашесвојатаженаиќеркаворацете насвојотсосединепроговоринизбор

15Итакаправеаодутродовечер,апотоасевраќаа дома,секојмажвосвојатакуќа,асекојаженавосвојот шатор;такаправеасекогашчетирипатигодишно 16Истотака,коганекојстранецќедојдешевонивните градовииќедонесешестокаштојакупилсонамерада јафрлитаму,луѓетоодовиеградовисесобираа,мажи,

сопственикотштојавнесолвоземјата 17Иакосопственикотнаимототсескарашесонив, велејќи:„Штоминаправивте?“,тиемупристапуваа

зедеимусепотсмеваа,велејќи:„Јасзедовсамотоа малкуштомигодаде“Когагослушнаоваодситенив, станувашеисиодешеодниввотагаигорчинаво душата,когаситестанувааитргнуваапонегоиго бркааодградотсоголемавреваиврева

18ИимашееденчовекодземјатаЕлам,којлежерно одешепопатот,седнатнасвоетомагаре,коеносеше убаванаметкаворазнибои,анаметкатабешеврзанасо јаженамагарето

19АчовекотпатувашенизулицатаСодомкога сонцетозајденавечер,иостанатамузадапреноќи,но никојнегопуштивонеговатакуќаВотоавремево Содомживеешеедензлобенинепослушенчовек,вешт воправењезло,поимеХедад

20Игикренаочитеиговидепатникотнаградската улица,падојдекајнегоигопраша:„Одкадедоаѓаши кадеодиш?“

21Човекотмурече:„ПатувамодХевронзаЕлам,каде штосум,икогапоминавпокрајзајдисонце,никојне мидозволидавлезамвонеговатакуќа,иакоимавлеб, вода,сламаихраназамоетомагаре,аништонеми недостигаше“

22ИХедадмуодговориирече:„Сèштоќетитреба,ќе тигодадамјас,нонемадапреноќишнаулица“

23ИХедадгоодведевосвојатакуќа,госимнаод

25ИХедадмурече:„Ете,денотсестемнува;подоброе дапреноќишцеланоќ,задатисеутешисрцето.“Иго натера,такаштоостанатамуцеланоќИнавториот денстанаранозадасиоди,когаХедадгонатера, велејќи:„Утешигосрцетосозалаклеб,апотоаоди.“И останаијадешесонегоинавториотденПотоа човекотстаназадагопродолжисвоетопатување

26ИХедадмурече:„Ете,денотсестемнува;остани кајмене,задатигоутешамсрцето,анаутростани раноиодисипопатотсвој“

27Човекотнесакашедаостане,тукустанаигооседла ослетоДодекатојгооседлаослето,женатанаХедад муреченамажотсвој:„Ете,овојчовекостанакајнас двадена,јадеипие,аништоненидаде;асеганекаси одиоднасбездададеништо?“Хедадѝрече:„Молчи!“

28Ичовекотгооседлаослетозадаоди,игозамоли Хедаддамугидадејажетоимантијатазадаговрзена ослето

29ИХедадмурече:„Штовелиш?“Атојмурече: „Господарумој,дајмијајажетоиоблекатасоразни бои,штосијасокрилкајсебевокуќатасвоја,задаја чувам.“

30ИХедадмуодговориначовекот,велејќи:„Овае толкувањетонатвојотсон:јажетоштоговидезначи декатвојотживотќесепродолжикакојаже,аоткако ќејавидишнаметкатаобоенасосекаквибои,значи декаќеимашлозјевокоеќесадишдрвјаодсекакви плодови.“

31Патникотодговори:„Нетака,господарумој,зашто бевбуденкогатигодадовјажетоинаметкатаисткаена соразнибои,штотијасоблечеодослицатазадамиги облечеш“АХедадодговориирече:„Навистинатиго кажавтолкувањетонатвојотсон,итоједобарсон,и евегонеговототолкување.“

32Сега,синовитечовечки,дајтемичетирисребреници, штомиезадолжениезатолкувањесоништа,асамоод тебемитребааттрисребреници.

33ИчовекотсеналутиодзборовитенаХедад, плачешегоркоигодоведеХедадкајСерак,судијатана Содом.

34Ичовекотгоизнесесвојотслучајпредсудијата Серак,когаХедадодговори:„Неетака,тукувакастои работата.“Асудијатамуреченапатникот:„Овојчовек Хедадтијакажувавистината,заштоепознатво градовитепоточнототолкувањенасоништата“ 35Ичовекотизвиканазборотнасудијатаирече:„Не така,господарумој,заштоводеноткогамугидадов јажетоимантијаташтобеанаослицата,задагисмести вонеговатакуќа“Идвајцатасепрепираапред судијата,едниотвелејќи:„Такаеработата“,адругиот тврдешепоинаку

36ИХедадмуреченачовекот:„Дајмичетири сребреници,штоќегиземамзатолкувањена соништата;немадаземамништо;иплатимиги трошоцитезачетиритеоброциштогијадешевомојата куќа”

37ИчовекотмуреченаХедад:„Ќетиплатамзаона штогојадеввотвојатакуќа,самодајмигојажетои плаштотштогискривотвојатакуќа“

38ИХедадодговорипредсудијатаимуречена

40ИчовекотзаплакаодзборовитенаХедад,идвајцата сескараапредсудијата,асудијатаимнарединасвоите слуги,коибрзоплетогиистерааодкуќата

41Исиотидоакарајќисеодсудијата,когалуѓетоод Содомгислушнаа,сесобрааоколунивиизвикаа противстранецот,пабрзоплетогоистерааодградот 42Ичовекотгопродолжисвоетопатувањенасвоето магаресогорчинаводушата,тагувајќииплачејќи

43Идодекаодеше,плачешезаонаштомусеслучиво расипаниотградСодом.

ПОГЛАВЈЕ19

1АградовитенаСодомимаапочетирисудииво четириграда,иевегинивнитеимиња:Сераквоградот Содом,ШаркадвоГомора,ЗабнаквоАдмаиМенонво Себоим

2ИслугатанаЕлиезерАвраамимдадеразлични имиња,игопретвориСераквоШакра,Шаркадво Шакрура,ЗебнаквоКезобимиМенонвоМацлодин 3Ипожелбананивнитечетворицасудии,луѓетоод СодомиГоморапоставијакреветинаулицитена градовите,иаконекојчовекдојдешенаовиеместа,го фаќааигодоведуваадоеденоднивнитекревети,исо силаготераадалегневонив.

4Идодекалегнуваше,тројцамажистоејадонеговата главаитројцадонеговитенозеигомереаспоред должинатанакреветот,аакочовекотбешепомалод креветот,овиешестминагорастегнуваанадватакраја, икогаќеимвикнеше,тиенемуодговараа

5Аакобешеподолгодкреветот,гиспојуваадвете странинакреветотоддватакраја,сèдодекачовекотне стигнешедопортитенасмртта

6Иакопродолжидавикаконнив,тиеќемуодговорат: „Такаќемусеправиначовекштоќевлезевонашата земја”

7Икогалуѓеточујазасèштоправеажителитена градовитеСодом,севоздржаададојдаттаму

8Икоганекојсиромавчовекќедојдешевонивната земја,тиемудаваасреброизлатоиобјавувааниз целиотградданемудаваатнизалаклебдајаде,аако странецотостанешетамунеколкуденаиумрешеод глад,неможејќидасинајдезалаклеб,тогашпо неговатасмртсителуѓеодградотдоаѓааигоземаа сребротоизлатотоштомугодадоа 9Иониештоможеадагопрепознаатсребротоили

12ИЕлиезеротидевоСодом,исретнаеденсодомец какосетепасостранец.Содомецотгособлече сиромавиотодситенеговиалиштаисиотиде

13ИовојсиромашенчовекизвикаконЕлиезерисе помолизанегозаонаштомугонаправичовекотод Содом

14Имурече:„Зоштопостапуваштакасосиромавиот човекштодојдевотвојатаземја?“

15АчовекотодСодоммуодговоринаЕлиезер:„Дали овојчовектиебрат,илиденесжителитенаСодомте поставијазасудија,пазборувашзаовојчовек?“

16ИЕлиезерсекарашесочовекотодСодомпоради сиромавиотчовек.ИкогаЕлиезерсеприближидаја земеоблекатанасиромавиотодчовекотодСодом,тој брзогоудриЕлиезерсокаменвочелото 17ИкрвтатечешеобилноодчелотонаЕлиезер.Кога човекотјавидекрвта,гофатиЕлиезерирече:„Дајми јамојатанаградазатоаштотеослободиводоваалоша крвштотибешеначелото,заштотаковеобичајоти законотвонашатаземја“

18ИЕлиезермурече:„Мераниибарашодменедати јаплатамтвојатаплата.“АЕлиезернегипослуша зборовитеначовекотодСодом

19ИчовекотгофатиЕлиезеригоодведекајШакра, судијатанаСодом,задамусуди.

20Ичовекотмуреченасудијата:„Вемолам, господарумој,ваканаправиовојчовек:гоудривсо камен,такаштомупотечекрводчелото,атојнесака дамијададенаградата“

21ИсудијатамуреченаЕлиезер:„Овојчовекти зборувавистина,дајмујанеговатаплата,заштотаков еобичајотвонашатаземја“ИЕлиезергичузборовите насудијата,кренакаменигоудрисудијата,акаменот гоудрипочелото,икрвтатечешеобилноодчелотона судијатаИЕлиезеррече:„Акотаковеобичајотво вашатаземја,дајтемунаовојчовеконаштотребаше дамугодадам,заштотаквабешетвојатаодлука,тиси гоодредилтоа“

22ИЕлиезергооставичовекотодСодомкајсудијата, атојсиотиде.

23ИкогацаревитенаЕламвојуваасоцаревитена Содом,царевитенаЕламгозазедоацелиотимотна Содом,агозаробијаЛотзаедносонеговиотимот.И когамубешесоопштенонаАвраам,тојотидеи војувашесоцаревитенаЕлам,иговратиоднивните рацецелиотимотнаЛот,какоиимототнаСодом.

24Вотоавреме,женатаЛотовамуродиќерка,итојја наречеПалтит,велејќи:„ЗатоаштоБоггоизбавинего ицелиотнеговдомодцаревитеЕламски“Палтит, ќеркатаЛотова,порасна,иеденоджителитенаСодом јазедезажена

25Иеденсиромавчовекдојдевоградотдабара егзистенција,иостанавоградотнеколкудена,асите жителинаСодомобјавијадекаимаатобичајданему даваатнаовојчовекнизалаклебдајаде,додекане паднамртовназемјата,итакаинаправија

26ИПалтит,ќеркатаЛотова,говидеовојчовеккако лежинаулицатаизмачуванодглад,иникојнему давашеништозадагоодрживоживот,атојбешена работнасмртта.

27Инејзинатадушасеисполнисосожалувањепоради човекот,итаагохранешетајносолебмногуденови,и душатанаовојчовекоживеа 28Заштокогаодешедадонесевода,гоставашелебот вобокалотзавода,акогаќестигнешедоместотокаде штобешесиромавиот,гоземашелеботодбокалотиму давашедајаде;такаправешемногуденови

29ИситежителинаСодомиГоморасечудеакакоовој човекможедаиздржигладтолкумногуденови

30Исирекоаеденнадруг:„Можебисамојадеипие, заштоникојнеможедаиздржигладтолкуденовиили даживеекакоовој,аданемусепромениниту лицето.“Итројцамажисескријанаместотокадешто бешесместенсиромавиот,задазнааткојмуносилеб дајаде

31ИПалтит,ќеркатаЛотова,излезевотојденда донесевода,ставилебвосвојатастомнасоводаи отидеданацрпиводакајсиромавиот;гоизвадилебот одстомнатаимугодаденасиромавиот,итојјадеше.

32ИтројцатамаживидоаштоПалтитмунаправина сиромавиотчовекиѝрекоа:„Тиситогаштааштого издржуваше,изатоанегладуваше,нитусепромениво

33Итројцатамажиизлегоаодместотокадештобеа скриениигозграпчијаПалтитилеботштобешево ракатанасиромавиот

34ИјазедоаПалтитијадоведоапредсвоитесудии,а тиеимрекоа:„Таканаправитаа,итаамудавашелеб насиромавиот,затоанеумрецелоовавреме;затоасега кажетенијаказнаташтоѝследуванаовааженазатоа штогопрекршинашиотзакон.“

35ИсесобраажителитенаСодомиГомораизапалија оганнаградскиотплоштад,јазедоаженатаијафрлија воогнот,итаабешеизгоренадопепел.

36АвоградотАдмаимашееднаженасокоја направијаслично

37ЕденпатникдојдевоградотАдмазадапреноќи тамуцеланоќ,сонамерадасиодидоманаутро,и седнаспротиврататаодкуќатанататкотонамладата жена,задаостанетаму,бидејќисонцетозајдекога стигнатаму;имладатаженаговидекакоседипокрај врататаодкуќата

38Итојјазамолидапиевода,атаамурече:„Којаси ти?“Атојѝрече:„Денесодевпопатистигнавтука когасонцетозајде;паќепреноќамтука,анаутроќе станамраноиќегопродолжампатот.“

39Идевојкатавлезевокуќатаимудонесеначовекот лебиводадајадеидапие.

40ИзаовадознаажителитенаАдма,пасесобрааија доведоадевојкатапредсудиите,задајаосудатзаова дело

41Исудијатарече:„Пресудатанасмртморадасе изречеврзовааженазатоаштогопрекршинашиот

43Имладатаженаизвикапорадипчелите,ноникојне јазабележа,нитусесожалинанеа,анејзинитекрици сеискачијадонебото

44ИГосподсеразгневипорадиоваипорадиситедела наградовитеСодомски,заштоимааизобилствохранаи мирмеѓусебе,асепакнеможеадагииздржуваат сиромашнитеиониевоневолја,ивотиеденови нивнитезлиделаигревовистанааголемипред Господа

45ИГосподиспратидвајцаодангелитештодојдоаво домотнаАвраам,задагиуништатСодоминеговите градови

46Иангелитестанааодврататанашаторскатакуќа Авраамова,откакојадеаипиеја,истигнаавоСодом навечерЛотседешепредпортатаСодомскаКогаги виде,станадагипречекаисепоклонидоземја.

47Игипритиснамногу,пагивнесевосвојотдом,им дадехранаштојајадеа,итиепреноќеавонеговиот дом.

48ИангелитемурекоанаЛот:„Стани,излезиодова место,тиисèштоетвое,заданебидешуништенво беззакониетонаовојград,заштоГосподќегоуништи оваместо“

49ИангелитегифатијарацетенаЛот,ирацетена неговатажена,ирацетенанеговитедеца,исèштому припаѓаше,пагоизведоаигопоставијанадвород градовите

50ИмурекоанаЛот:„Бегајзадасигоспасиш животот!“Итојизбегасосèштомуприпаѓаше

51ПотоаГосподврнешеоднеботоврзСодомиГомора иврзситетиеградовисулфуриоганодГоспода.

52Игисобориовиеградови,целатарамнинаисите жителинаградовите,исèшторастешеназемјата;и Адо,женатаЛотова,сеосврнаназадзадаговиди уништувањетонаградовите,заштосесожалинанеа порадиќеркитештоостанаавоСодом,заштотиене отидоасонеа.

53Икогасеосврнаназад,станастолбодсол,итојена тоаместододен-денес

54Иволовитештостоејанатоаместосекојдневноја лижеасолтадокрајотнанозете,анаутротааповторно никнуваше,итиеповторнојалижеадоден-денес

55АЛотидветенеговиќеркиштоостанаасонего избегааисескријавопештератаАдулам,иостанаа тамунекоевреме

56ИАвраамстанаранонаутрозадавидиштоимбеше направенонаградовитенаСодом;ипогледнаивиде какочадотодградовитесекревакакочадодпечка.

57АЛотинеговитедвеќеркиостанаавопештерата,го натераататкотосвојдапиевиноилегнаасонего, зашторекоадеканемачовекназемјаташтобиможел даимродисеме,заштомислеадекацелатаземјае уништена

58Идвајцаталегнаасотаткаси,изачнааиродија синовиПрвороденатагонаречесинотсвојМоав, велејќи:„Одтаткомигозачнав;тојетаткона Моавцитедоден-денес.“

59АпомладатагонаречесвојотсинВенами;тоје татконаАмоновитесиновидоден-денес

60ПотоаЛотинеговитедвеќеркисиотидоаоттаму,и тојсенаселиоддругатастрананаЈордансосвоитедве

ќеркиинивнитесиновиСиновитеЛотовипораснааи

1Вотоавреме,АвраамтргнаодрамницатаМамреи

ханаанскатаземја,ивостотатагодинаодживототна Авраам,тојдојдевоГерар,вофилистејскатаземја 2Икогавлегоавоземјата,тојѝреченаСара,женаси,: „Кажимунасекојштоќетепрашадекасимисестра, задагоизбегнемезлотонажителитеназемјата“

3АкогаАвраамживеешевофилистејскатаземја, слугитенаАвимелех,филистејскиотцар,видоадека Сараемногуубава,пагопрашааАвраамзанеа,атој рече:„Таамиесестра“

4ИотидоаслугитеАвимелеховикајАвимелехирекоа: „Еденчовекодханаанскатаземјадојдедасенаселиво земјата;иимасестра,којаемногуубава

5ИАвимелехгичузборовитенасвоитеслуги,коиму јафалеаСара,иАвимелехгииспратисвоитеслуги,и тиејадоведоаСаракајцарот

6ИСарадојдевокуќатанаАвимелех,ицаротвиде декаСараеубава,итаамуседопаднамногу

7Итојѝпристапииѝрече:„Штотиенаонојчовексо когодојдевонашатаземја?“АСараодговориирече: „Тојмиебрат;аниедојдовмеодземјатаХанаанзада живеемекадештоќенајдемеместо“

8ААвимелехѝреченаСара:„Еве,мојатаземјаепред тебе;сместигобратоттвојвокојбилоделодоваа земја,којтиседопаѓа;иниеќебидемедолжнидаго воздигнемеивоздигнеменадсителуѓеназемјата, бидејќитојетвојбрат“

9ИАвимелехиспратипоАвраам,иАвраамдојдекај Авимелех.

10ААвимелехмуреченаАвраам:„Ете,тизаповедав дабидешпочитуванкакоштосакаш,порадитвојата сестраСара.“

11ИАвраамсиотидеодцарот,апонеготргнаи царскиотподарок

12Каконавечер,предлуѓетодалегнатдасеодморат, царотседешенасвојотпрестол,игообзедедлабоксон, палегнанапрестолотиспиешедоутрото 13ИсонувашедекамусеприближилангелГосподов соизвлеченмечвораката,иангелотстоелнад Авимелехаисакалдагоубиесомеч.Царотсе

14АнгелотодговориимуреченаАвимелех:„Ете,ти

16ИангелотГосподовјапоразицелатафилистејска земјавотааноќ,инастанаголемметежтааноќи следниотденнаутро 17Исекојаутробасезатвори,иситенивниизданоци,и ракатаГосподовабешеврзнивпорадиСара,жената Авраамова,којајабешезелАвимелех 18ИнаутроАвимелехстанасоужас,збунетости големстрав,паиспратипосвоитеслугииимго раскажасвојотсон,анародотсеисплашимногу 19Иеденчовек,стоејќимеѓуслугитенацарот,му одговоринацарот:„О,царе,вратијаовааженакај нејзиниотмаж,заштотојенејзинмаж,заштосличносе случиисоегипетскиотцаркогаовојчовекдојдево Египет“

20Азаженасирече:„Таамиесестра,заштотакове неговиотобичајкогаќесевратидаживеевоземјатаво којаестранец”

21Ифараонотиспратиијазедеовааженазажена,а Господмунанесетешкиневолјидодеканејаврати женатакајнејзиниотмаж

22Затоа,о,царе,знајштосеслучисиноќавоцелата земја,заштоимашемногуголемужас,големаболкаи плач,изнаемедекатоабешепорадиженаташтојазеде 23Затоа,сегавратетејаовааженакајнејзиниотмаж, заданенисеслучионаштоимсеслучинафараонот, царотегипетски,инанеговитеподаници,идане умремеИАвимелехбрзојаповикаСара,итаадојде преднего;итојгоповикаАвраам,итојдојдепреднего.

24ААвимелехимрече:„Штоправите,велејќидека стебратисестра,ајасјазедововааженазажена?“

25ААвраамрече:„Затоаштомислевдекаќеумрам порадиженами“ААвимелехзедеовцииговеда, слугиислугинки,иилјадасребреници,имугидадена Авраам,амујавратииСара.

26ААвимелехмуреченаАвраам:„Ете,целатаземјае предтебе;кадештоќеизбереш,живејвонеа“

27ААвраамиСара,неговатажена,излегоаодцарот сочестипочитување,исенаселијавоземјатаГерар

28Ситежителинафилистејскатаземјаицарските слугисèуштебеавоболкаодчуматаштоимјананесе ангелотцеланоќпорадиСара

29ИАвимелехгоповикаАвраамирече:„Молисесега засвоитеслугинаГоспода,твојотБог,дајаотстрани оваасмртоднас”

30ИАвраамсепомолизаАвимелехаизанеговите поданици,иГосподјаслушнамолитватаАвраамоваи гиизлечиАвимелехаиситенеговиподаници

ПОГЛАВЈЕ21

1Вотоавреме,поеднагодинаичетиримесециод престојотнаАвраамвофилистејскатаземја,воГерар, БогјапосетиСара;иГосподсесетинанеа;таазачнаи муродисиннаАвраам

2ИАвраамгонаречеиметонасинотштомусероди, штомугородиСара,Исак

3ИАвраамгообрежасвојотсинИсаккогаимаше осумдена,какоштоБогмузаповеданаАвраамда направисонеговотопотомствопонегоАвраамимаше сто,аСарадеведесетгодиникогаимсеродиИсак.

4Идететопораснаибешеодбиеноодгради,аАвраам

5ИСимиЕверисиотголемнарододземјата,и

Фихол,војводатананеговатавојска,дојдоадајадат,да пијатидасевеселатнагозбаташтојаприредиАвраам наденоткогабешеодбиеноддоењенеговиотсинИсак. 6АТара,таткотонаАвраам,инеговиотбратНахор, дојдоаодХаран,тиеиситенивни,заштомногусе зарадуваакогачујадеканаСараѝсеродисин

7ИдојдоакајАвраам,ијадеаипиејанагозбаташтоја приредиАвраамнаденоткогаИсакбешеодбиенод доење

8ИТараиНахорсерадуваасоАвраамиостанаасо негомногуденовивофилистејскатаземја.

9ВотоавремеумреСеруг,синотнаРагу,вопрвата годинаодраѓањетонаИсак,синотнаАвраам

10Серухпоживевкупнодвестетриесетидеветгодини, паумре

11АИсмаил,синотАвраамов,пораснавотиеденови; имашечетиринаесетгодиникогаСарамугородиИсак наАвраам

12ИБогбешесоИсмаил,синотАвраамов,итој порасна,научидасекористисолакистанастрелец.

13АкогаИсакимашепетгодини,седешесоИсмаелна влезотодшаторот

14ИИсмаилдојдекајИсакиседнаспротинего,гозеде лакот,гоизвлечеијазабодестрелатавонего,и намислидагоубиеИсак

15.АСаравидештосакашеИсмаилдамунаправина својотсинИсак,имногусенажалипорадисвојотсин ЗатоагоповикаАвраамимурече:„Истерајјаоваа робинкаинејзиниотсин,заштонејзиниотсиннемада биденаследниксомојотсин,заштотакасакашедаму направиденес“

16ИАвраамгопослушагласотнаСара,станарано наутро,зедедванаесетлебаимевсовода,гидадена АгараијаиспратисонејзиниотсинААгараотидесо својотсинвопустината,исенаселијавопустината ФарансожителитенапустинатаИсмаилбешестрелец иживеешевопустинатадолговреме 17Потоатојинеговатамајкаотидоавоземјата ЕгипетскаисенаселијатамуААгарзедеженаза својотсинодЕгипет,поимеМерива 18ИженатаИсмаиловазачнаиродичетирисинаидве ќеркиПотоаИсмаилинеговатамајка,неговатаженаи децатаотидоаисевратијавопустината.

19Исинаправијашаторивопустината,вокојаживееја, ипродолжијадапатуваат,апотоадасеодмораат месечноигодишно

20ИБогмудаденаИсмаиловци,стадаишатори

21ИИсмаилживеешевопустиниивошатори,

22Понекоевреме,АвраамѝреченаСара,жената

23ИАвраамсекачинаеднаодсвоитекамиливо пустинатазадагобарасвојотсинИсмаил,зашто слушнадекатојживеевошаторвопустинатасосèшто муприпаѓа.

24ИАвраамотидевопустината,истигнадошаторот наИсмаилоколупладне,игопрашаИсмаил,ијанајде женатанаИсмаилкакоседивошаторотсосвоитедеца, аИсмаил,нејзиниотмажинеговатамајка,небеасо нив

25ААвраамјапрашаженатаИсмаилова:„Кадеотиде Исмаил?“Атааодговори:„Отиденаполетодалови,а Авраамсèуштебешејавачнакамилата,бидејќине сакашедасесимнеодземјата,бидејќиѝсезаколнана женасиСарадеканемадаслезеодкамилата“

26ААвраамѝреченаИсмаиловатажена:„Ќеркомоја, дајмималкуводадапијам,заштосумуморенод патот“

27АИсмаиловатаженаодговориимуреченаАвраам: „Немамениводанилеб!“Итааседешевошаторот,не гозабележаАвраам,нитугопрашакојетој

28Нотаагитепашесвоитедецавошаторотиги проколнуваше,агопроколнувашеисвојотмаж ИсмаилигопрекорувашеААвраамгислушна зборовитенаженатанаИсмаилконнејзинитедецаисе налутимногуибешенезадоволен.

29ИАвраамјаповикаженатадаизлезекајнегоод шаторотЖенатадојдеизастанаспротиАвраам,зашто Авраамсèуштебешејавачнакамила.

30ААвраамѝреченаИсмаиловатажена:„Когатвојот мажИсмаилќесевратидома,кажимугиовиезборови: 31Еденмногустарчовекодфилистејскатаземјадојде овдедатебара,итаковмубешеизгледотифигурата; негопрашавкоје,абидејќитенемашетука,мирече: „КогаќесевратиИсмаил,твојотмаж,некамукаже, вакаречеовојчовек:„Когаќесевратишдома,тргниго овојклинецодшаторотштосигопоставиловдеи ставидругклинецнанеговоместо.“

32ИАвраамгизавршисвоитеупатстваконжената,па сесвртеисекачинакамилатанакајдома

33ПотоаИсмаилсевратиодпотерата,тојинеговата мајка,исевратијавошаторот,анеговатаженамуги кажаовиезборови:

34Еденмногустарчовекодфилистејскатаземјадојде датебара,итаковмубешеизгледотифигурата;него прашавкоје,абидејќинебешедома,мирече:„Когаќе севратимажоттвој,кажиму:вакавелистарецот: „Ставигоклинецотодшаторотштосигопоставил овдеиставидругклинецнанеговоместо.“

35ИИсмаилгичузборовитенасвојатаженаизнаеше декатоаенеговиоттаткоидеканеговатаженанего почитува

36ИИсмаилгиразбразборовитенататкомуштоѝги кажанаженаси,иИсмаилгопослушагласотнататко му,иИсмаилјаотфрлитаажена,атаасиотиде

37ПотоаИсмаилотидевоземјатаХананска,зедедруга женаијаоднесевосвојотшатор,воместотокадешто тогашживееше.

38Апотригодини,Авраамрече:„Ќеодампакдаго видамИсмаил,синотмој,заштоодамнанесумго видел.“

39Исекачинасвојатакамилаиотидевопустината,и стигнадошаторотнаИсмаилоколупладне. 40ИпрашазаИсмаил,аженамуизлезеодшатороти рече:„Неетука,господарумој,заштоотидедаловиво полетоидагихраникамили.Аженатамуречена Авраам:„Влези,господарумој,вошаторотијадизалак леб,заштодушататвојасигурноеизморенаодпатот“ 41ААвраамѝрече:„Немадазастанам,заштобрзамда гопродолжампатотмој,нодајмималкуводадапијам, заштожеденсум“Женатабрзовтрчавошаторотиму донесеводаилебнаАвраам,гиставипреднегоиго наговоридајадеТојјадешеипиеше,исрцетомусе утеши,игоблагословисвојотсинИсмаил.

42Игозавршиоброкот,гоблагословиГосподаиѝ реченаженатанаИсмаил:„КогаИсмаилќесеврати дома,кажимугиовиезборови:

43Еденмногустарчовекодфилистејскатаземјадојде овдеипрашазатебе,атебетенемашеМудонесовлеб ивода,јадешеипиеше,исрцетомусеутеши.

44Имигикажаовиезборови:„Когаќесевратидома Исмаил,твојотмаж,речиму:‘Клинотнашаторотшто гоимашемногудобар,неготргајодшаторот.’“

45ИАвраамзавршисозаповедитенажената,исе упатиконсвојотдомвофилистејскатаземјаИкога Исмаилдојдевосвојотшатор,неговатаженаизлезеда гопречекасорадостивеселосрце

46Атаамурече:„Еденстарецдојдеовдеод филистејскатаземја,итаковмубешеизгледот;праша затебе,атебетенемашеЗатоамудонесовлебивода, итојјадешеипиеше,исрцетомусеутеши“

47Имигикажаовиезборови:„Когаќесевратидома Исмаил,твојотмаж,речиму:‘Клинотнашаторотшто гоимашемногудобар,неготргајодшаторот’“

48ИИсмаилзнаешедекатоаенеговиоттаткоидека неговатаженагопочестила,иГосподгоблагослови Исмаил

ПОГЛАВЈЕ22

1Исмаилстана,гизедеженатасвоја,децатасвоја, добитокотсвојисèштомуприпаѓаше,патргнаоттаму иотидекајтаткосивофилистејскатаземја

2ИАврааммураскажанасвојотсинИсмаилза зделкатасопрватаженаштојазедеИсмаил,според онаштотаагонаправи

3ИИсмаилинеговитедецаживеејасоАврааммногу деновивотааземја,аАвраамживеешедолговремево филистејскатаземја.

4Иденовитесезголемијаидостигнаадваесетишест

неговатавојска,исодваесетнеговилуѓеАвимелехму зборувашенаАвраамзанеговитеслуги,аАвраамго прекориАвимелехзакладенецотштогобеаограбиле неговитеслуги.

7ААвимелехмуреченаАвраам:„ЖивеГоспод,Кој јасоздадецелатаземја,несумчулзаделотошто Моитеслугиимгонаправијанатвоитеслугидо денес.“

8ИАвраамзедеседумјагнињаимугидадена Авимелех,велејќи:„Земиги,темолам,одмоитераце, задамибидатсведоштводекајасгоископавовој кладенец“

9ИАвимелехгизедеседумтеженскијагнињаштому гидадеАвраам,заштомудадеимногудобитоки крупендобитокИАвимелехмусезаколнанаАвраам закладенецот.ЗатоагонаречетојкладенецВирсавеја, заштотамудвајцатасезаколнаазанего 10ИдвајцатасклучијазаветвоВирсавејаИАвимелех станасоФихол,војводатанасвојатавојска,исосите неговилуѓе,исевратијавофилистејскатаземјаА АвраамисèштобешенеговоживеејавоВирсавеја,и останавотааземјадолговреме.

11ИАвраамзасадиголемашумавоВирсавеја,и направичетирипортисвртеникончетиритестранина земјата,изасадилозјевонего,такаштоаконекој патникдојдешекајАвраам,тојвлегувашевокојабило порташтобешенанеговиотпат,иостанувашетаму, јадешеипиешеисенаситуваше,апотоасиодеше.

12ЗаштодомотАвраамовбешесекогашотворенза синовитечовечкиштоминувааиповторноминуваа, коидоаѓаасекојдендајадатидапијатводомот Авраамов

13Исекојчовекштоќебешегладениќедојдешево Авраамовиотдом,Аврааммудавашелебзадајадеи пиеидасенасити;асекојштоќедојдешеголво неговиотдом,гооблекувашевооблекакаквашто сакаше,мудавашесреброизлатоимугообјавуваше Господа,Којгосоздаденаземјата;тоагоправеше Авраамцелиотсвојживот

14ААвраам,неговитедецаисèштомуприпаѓаше,се населивоВирсавеја,атојгораспнасвојотшатордо Хеврон

15АНахор,братотнаАвраам,инеговиоттатко,исè штоимприпаѓаше,живеејавоХаран,бидејќине дојдоасоАвраамвоземјатаХананска 16НаНахормусеродијадеца,коимугиродиМилха, ќеркатанаАран,сестранаСара,женатаАвраамова 17Аевегиимињатанаониештомусеродија:Уз,Вуз, Кемуил,Кесед,Хазо,Филдас,ТедлафиВатуил;осум синаТоаседецатанаМилха,штотаамугиродина Нахор,братотАвраамов

18Нахоримашеналожница,поимеРеума;таамуги родинаНахориЗевак,Гахас,ТахасиМааха,четири сина

19ИдецаташтомусеродијанаНахорбеадванаесет синови,покрајнеговитеќеркиИтиеимаадецаштоим серодијавоХаран.

20АсиновинаУз,првородениотсиннаНахор,беа Ави,Хереф,Гадин,МелусиДевора,нивнатасестра

21АсиновинаБузбеаВерахел,Намат,ШеваиМадон. 22СиновиКемуиловибеаАрамиРехов

23СиновиКеседовибеаАнамлех,Мешај,Венони Јифи;асиновиХазовибеаПилдас,МехииОфер. 24СиновинаПилдасбеаАруд,Хамум,МередиМолох 25СиновинаТидлафбеаМусан,КусаниМуци.

26АсиновинаВетуилбеаСехар,Лаванинивната сестраРевека

27ОвасесемејстватанаНахоровитесинови,штоимсе родијавоХаран.Арам,синотКемуилов,инеговиот братРеховотидоаодХаранинајдоадолинавоземјата покрајрекатаЕуфрат

28Иизградијатамуград,игонарекоаградотпоимето наФетор,синотАрамов,штоеАрамНахиримдоденденес.

29ИсиновитеКеседовиистотакаотидоадасенаселат кадештоможеаданајдатместо;иотидоаинајдоа долинаспротиземјатаСенар,исенаселијатаму.

30Итамусиизградијаград,игонарекоаградотКесед поиметонанивниоттатко,штоеземјатаКасдимдо ден-денес.Касдимцитеживеејавотааземјаибеа плодниимногусемножеа

31ИТара,таткотонаНахориАвраам,отидеизеде другаженавосвојатастарост,поимеПелила.Таа зачнаимуродисин,итојгонаречесоимеСова

32ИТарапоживеадваесетипетгодиниоткакогороди Сова.

33ИТараумревоистатагодина,односновотриесети петтатагодинаодраѓањетонаИсак,синотАвраамов

34Тарапоживедвестеипетгодини,ибешепогребан воХаран

35АСова,синотнаТара,живеешетриесетгодинии мусеродијаАрам,АхлисиМерик.

36ААрам,синотнаСова,синнаТара,имашетри женииродидванаесетсиновиитриќерки;иГоспод мудаденаАрам,синотнаСова,богатствоиимот,и многудобиток,овциикрупи,ичовекотсезбогати многу

37ААрам,синотнаСова,инеговиотбрат,ицелиот неговдомтргнааодХараниотидоадаживеаттаму кадештоќенајдатместо,заштонивниотимотбеше преголемзадаостанатвоХаран;заштонеможеада останатвоХаранзаеднососвоитебраќа,синовитена Нахор

38ААрам,синотнаСова,отидесосвоитебраќаи најдоаеднадолинаоддалеку,конисточнатаземја,исе населијатаму

39ИизградијатамуградигонарекоаАрам,поимето нанивниотнајстарбрат;тоаеАрамСовадоден-денес 40АИсак,синотАвраамов,растешевотиеденови,и Авраам,неговиоттатко,гонаучинапатотГосподовза дагопознаеГоспода,иГосподбешесонего 41КогаИсакимашетриесетиседумгодини,неговиот братИсмаилодешесонеговошаторот. 42ИИсмаилсепофалисосебепредИсак,велејќи:

44КакоштоеживГоспод,БогнамојоттаткоАвраам, акоГосподмуречешенамојоттатко:„Земигосега твојотсинИсакипринесимужртвапредмене“,нема дасевоздржам,тукусорадостќејаприфатам.

45ИГосподгочузборотштоИсакмугокажана Исмаил,итоаМусечинешеугоднонаГоспода,итој помислидагоискушаАвраамвоовааработа

46ИдојдеденоткогасиновитеБожјидојдоаисе претставијапредГоспода,аисатанатадојдесо синовитеБожјипредГоспода

47ИГосподмуреченасатаната:„Одкадедоаѓаш?“А сатанатамуодговоринаГосподаирече:„Ододењепо земјатаиодењепонеа.“

48ИГосподмуреченасатаната:„Штомикажувашза ситесиновиназемјата?“Асатанатамуодговорина Господаирече:„Гивидовситесиновиназемјаташто ТислужатисесеќаваатнаТебекогаќеимтребанешто одТебе“

49.ИкогаќеимгодадешонаштогобараатодТебе, тиеседатспокојно,тенапуштаатиповеќенесе сеќаваатнаТебе

50.ГовиделиАвраам,синотТаринов,којотпрвин немашедеца,атислужешеитиподигашежртвеници кадеидаодеше,принесувашежртвиврзнивиго објавувашеТвоетоимепостојанонаситесиновина земјата?

51Асега,когамусеродисинотИсак,тојтенапушти, направиголемагозбазаситежителиназемјата,а Господагозаборави

52Зашто,покрајсèштонаправи,нетидонесеникаква жртва:нижртвапаленица,нижртвазамир,нивол,ни јагне,никозаодсèштозаклаводеноткогасинотму бешеодбиенодгради

53Дурииодраѓањетонанеговиотсин,пасèдоденес, когаимашетриесетиседумгодини,тојнеизгради жртвеникпредтебе,нитутипринеседар,заштовиде декатимудадештопобарапредтебе,пазатоате напушти

54ИГосподмуреченасатаната:„Далисиговидел такаМојотслугаАвраам?Заштонемадругкаконего наземјата,човексовршениправеденпредМене,којсе боиодБогаисетрпиодзлотоЖивсумЈас,акому кажам:‘ДоведигопредМенесинотсвојИсак’,тој немадагоскратиодМене,ауштеповеќеакомукажам дамипринесежртвапаленицаодсвоетостадо’“ 55АСатанаМуодговоринаГосподаирече:„Зборувај мунаАвраамкакошторече,иќевидишдалиденес немадапрестапиидагиотфрлитвоитезборови.“

ПОГЛАВЈЕ23

1ВотоавремемудојдесловотоГосподовонаАвраам имурече:„Авраам!“Атојодговори:„Евеме“

2Имурече:„Земигосегатвојотсин,твојот единороденсин,когогосакаш,Исак,иодивоземјата Морија,ипринесиготамукакожртвапаленицана еднаодпланинитештоќетисепокажат,заштотамуќе видишоблакиславаГосподова“

3ААвраамсиречевосебе:„Какодагоодвојамсинот мојИсакодСара,неговатамајка,задагопринесам какожртвапаленицапредГоспода?“

4ИАвраамвлезевошаторот,седнапредСара,жената своја,иѝгикажаовиезборови: 5МојотсинИсакпораснаивеќенекоевременеучел

знаеначинотнаслужењенаГоспода,својотБог

6АСарарече:„Доброрече!Оди,господарумој,и направисонегокакошторече;самонегооддалечувај одмене,нитуоставајдаостанетамупредолго,зашто душатамојаеврзанавонеговатадуша.“

7ААвраамѝреченаСара:„Ќеркомоја,дасе помолименаГоспода,нашиотБог,данинаправи добро.“

8ИСарагозедесвојотсинИсак,итојостанасонеа целатааноќ;гобакнаигопрегрна,имудадеупатства доутрото.

9Имуречетаа:„Синемој,какоможедушатамојада сеодвоиодтебе?“Итаагобакнаигопрегрна,иму дадеупатстванаАвраамзанего.

10АСарамуреченаАвраам:„Господарумој,те молам,внимавајнасинотсвојисвртигопогледотсвој наднего,заштонемамдругсинниќеркаосвеннего.“ 11Негонапуштај!Акоегладен,дајмулеб,акое жеден,дајмуводадапие;недозволувајдаодипеш, нитудасединасонце.

12Негопуштајсампопатот,нитугоприсилувајод штоидапосака,тукуправисонегокакоштоќети каже.

13ИСараплачешегорчливоцеланоќзаИсак,иму давашеупатствадоутрото

14ИнаутроСараизбрамногуубаваиубаваоблекаод облекаташтојаимашевокуќата,акојаѝјададе Авимелех

15ИгооблечевонеасвојотсинИсак,муставитурбан наглаватаиставискапоценкаменнаврвотод турбанот,имдадехраназапатотИтргнааИсакотиде сосвојоттаткоАвраам,анекоиоднивнитеслугиги придружуваазадагииспрататодпатот

16ИСараизлезесонив,игипридружувашепопатот задагииспрати,атиеѝрекоа:„Вратисевошаторот.“ 17КогаСарагичузборовитенасвојотсинИсак,горко заплака,аиАвраам,нејзиниотмаж,плачешесонеа,аи нивниотсинплачешесонивмногу;иониештоодеасо нивплачеамногу

18ИСарагозграпчисвојотсинИсак,годржешево своитераце,гопрегрнаипродолжидаплачесонего,а Сарарече:„Којзнаедалипоовојденќетевидам некогашповторно?“

19Итиесèуштеплачеазаедно,Авраам,СараиИсак,и

тргнаазаедносонивИдодекаодеапопатот,младите сигикажааовиезборови:

22ИИсмаилмуреченаЕлиезер:„Еве,таткоми АвраамодисоИсакзадагопринесаткакожртва паленицанаГоспода,какоштомузаповеда.“

23Акогаќесеврати,ќемидадесèштопоседува,зада гонаследампонего,заштојассумнеговиотпрвороден 24ИЕлиезермуодговоринаИсмаилирече:„Авраам сигурнотеотфрлисотвојатамајкаисезаколнадека немаданаследишништоодсèштопоседува;икомуќе мудадесèштоима,соситесвоибогатства,освенмене, својотслуга,којбешеверенвосвојотдом,којму служешедењеиноќеиправешесèштомипосака?Ќе мигооставилипосмрттасèштопоседува“

25ИдодекаАвраамодешепопатотсосвојотсинИсак, дојдеСатанаимусејавинаАвраамволикотнамногу старчовек,смиренисопокајничкидух,паму пристапинаАвраамимурече:„Далисиглупавили безумен,штоденесодишдамугоправишованасвојот единороденсин?“

26ЗаштоБогтидадесинвопоследнитедни,во твојатастарост,иденесќеодишдагоубиеш,бидејќи ненаправилникаквазлоупотреба,иќејаистребиш душатанатвојотединороденсинодземјата?

27Незнаешлиинеразбирашлидекаованеможеда бидеодГоспода?ЗаштоГосподнеможедамунаправи начовекоттаквозлоназемјата,акомукаже:„Одии убијгосвоетодете!“

28ААвраамгочутоаисфатидекатоаезборотна сатаната,којсеобидувадагоодвратиодпатот Господов,ноАвраамнегопослушагласотнасатаната, иАвраамгопрекори,такаштотојсиотиде

29ИсатанатасевратиидојдекајИсак;имусејавина Исакволикотнамладчовек,убавиубаволице.

30ИмусеприближинаИсакимурече:„Незнаешли инеразбирашлидекатвојотстар,глупавтаткоте доведуваденеснаколењезалудно?

31Затоасега,синемој,негослушајнитуобрнувај внимание,заштоеглупавстарец,инеканејаизгуби твојатадрагоценадушаиубавафигураодземјата.

32ИсакгочутоаимуреченаАвраам:„Слушнали, таткомој,штозборуваовојчовек?Таказборуваше“

33ААврааммуодговоринасинотсвојИсакимурече: „Пазисеоднегоинегислушајнеговитезборови,ниту обрнувајвниманиенанего,заштотојесатана,кој денессеобидуваданèодвратиодБожјитезаповеди.“

34ААвраамсèуштегопрекорувашеСатаната,и Сатанатасиотидеоднив;игледајќидеканеможеда гипобеди,сескриоднив;иотидеипоминапреднив попатот;исепретворивоголемпотоксоводанапатот; иАвраам,Исакинеговитедвајцамладичистигнаадо тоаместо,ивидоапотокголемисиленкакосилните води

35Ивлегоавопотокотипоминаанизнего,аводата првостигнадонивнитенозе

36Итиесепродлабочијавопотокот,аводатаим стигнадовратот,иситесеисплашијаодводата;и додекаодеапрекупотокот,Авраамгопрепознатоа местоизнаешедекатамупретходнонемаловода

37ИАврааммуреченасинотсвојИсак:„Гознамова местокадештонемашенипотокнивода;затоа,сега,

сатанатанигоправисетоова,заданèодвратиденесод

38ААвраамгопрекориимурече:„Господдате прекори,сатано,одисиоднас,заштоодимепо Божјитезаповеди!“

39ИсатанатасеисплашиодгласотнаАвраам,паси отидеоднив,иместотоповторностанасуваземја какваштобешепорано.

40ИАвраамотидесоИсакконместотоштомуго бешекажалБог

41Натретиотден,Авраамгиподигнаочитеиговиде оддалекуместотозакоемубешереколБог

42Имусејавистолбодоган,којсепротегашеод земјатадонебото,иоблакодславанапланината,и славатаГосподовасевидевооблакот

43ААврааммуреченаИсака:„Синемој,далинатаа планина,штојагледамеоддалеку,гогледашлиона штојасгогледамнанеа?“

44Исакодговориимуреченататкотосвој:„Гледам,и ете,столбодоганиоблак,иславатаГосподовасе гледанаоблакот“

45ИАвраамзнаешедеканеговиотсинИсаке прифатенпредГосподазажртвапаленица

46ААвраамимреченаЕлиезеринасвојотсин Исмаил:„Гогледателиивиеонаштогогледамение напланинаташтоеоддалеку?“

47Атиеодговоријаирекоа:„Негледаменишто поубавооддругитепланининаземјата.“ААвраам знаешедекаГосподнеимдозволувадаодатсонив,па имрече:„Останететукасоослицата,ајасимојотсин Исакќеодименаонаагораиќесепоклониметаму предГоспода,апотоаќесевратимекајвас“

48ИЕлиезериИсмаилостанаанатоаместо,какошто бешезаповедалАвраам.

49ИАвраамзедедрвазажртвапаленицаимугистави насинотсвојИсак;потоазедеоганинож,идвајцата отидоанатоаместо.

50Икогаодеа,Исакмуреченататкаси:„Еве,гледам оганидрва,акадеејагнето,штоќебидежртва паленицапредГоспода?“

51ААврааммуодговоринасинотсвојИсак:„Господ теизбратебе,синемој,дабидешсовршенажртва паленицанаместојагнето.“

52Исакмуреченататкаси:„Ќенаправамсèштоти речеГоспод,сорадостисовеселосрце“

53ААвраампакмуреченасинотсвојИсак:„Даливо срцетотвоеиманекаквамислаилисоветзаоваштоне еисправно?Кажими,синемој,темолам,синемој,не кријготоаодмене“

54ИсакмуодговоринататкотосвојАвраамимурече: „Отаткомој,живеГосподиживаедушататвоја, ништовосрцетомоенеметерадаотстапамнидесно нилевоодзборотштотигокажа“

55Нитуекстремитетнитумускулнесепомрднааод ова,нитупаквосрцетомисепојавинекаквапомисла илизлобенсоветвоврскасоова

56Нојассумрадосенивеселвоова,ивелам: „БлагословенеГоспод,Којденесмеизбрадабидам жртвапаленицапредНего!“

57ААврааммногусезарадуваназборовитенаИсак,и тргнааисесобраанаместотозакоеГосподимбеше рекол

58ИАвраампристапидаизградижртвеникнатоа место,аАвраамплачеше,аИсакзедекамењаималтер додеканегозавршијаградењетонажртвеникот

59ИАвраамгизедедрватаигинарединажртвеникот штогобешеизградил.

60ИгозедесинотсвојИсак,говрзазадагопостави надрваташтобеанажртвеникот,задагозаколекако жртвапаленицапредГоспода

61ИИсакмуреченататкаси:„Врзимецврстои положименажртвеникот,заданесесвртамиданесе помрднам,иданесеоттргнамодударотнаножотврз моетотелоиданејаосквернамжртватапаленица“И Авраамтаканаправи.

62Исакуштемуреченататкаси:„О,таткомој,когаќе меубиешиќемеизгоришкакожртва,земисосебеона штоќеостанеодмојатапепелиоднесиѝнаСара, мајками,икажиѝ:„Оваепријатниотмирисна Исак!“Но,неѝкажувајгооваакоседиблизудобунар илинанекоевисокоместо,заданејафрлидушата својапоменеидаумре“

63ИАвраамгичузборовитенаИсак,игокренагласот својизаплакакогаИсакгиизговоритиезборови;и солзитенаАвраамсеполеаврзИсак,синотнегов;и Исакгоркозаплакаимуреченататкотосвој:„Брзо, таткомој,инаправисоменеволјатанаГоспода, нашиотБог,какоштотизаповеда“

64ИсрцатанаАвраамиИсаксерадуваазатоаштоим гозаповедаГоспод;ноокотогорчливоплачеше,а срцетосерадуваше

65ИАвраамговрзасинотсвојИсакигопоставина жртвеникотврздрвата.Исакгоиспруживратотсвојна жртвеникотпредтаткотосвојААвраамјаиспружи ракатасвојазадагоземеножотидагозаколесинот својкакожртвапаленицапредГоспода.

66Вотоавреме,ангелитенамилостадојдоапред ГосподаимузборуваазаИсак,велејќи:

670Господи,ТисимилостивисочувствителенЦар надсèштосисоздалнанеботоиназемјата,иТиги поткрепувашсите;дајзатоаоткупиизбавување наместоТвојотслугаИсак,исмилувајсеисожалисе наАврааминанеговиотсинИсак,коиденесги исполнуваатТвоитезаповеди

68.Далисивидел,Господи,какоИсак,синотАвраамов, слугатаТвој,еврзанзаклањекакоживотно?Затоа, сега,Господи,некасеразбудиТвојатамилостконнив.

69ВоонавремемусејавиГосподнаАвраам,го повикаоднеботоимурече:„Некревајракана момчетоинемуправиништо,заштосегазнамдекасе боишодБогакогагоправишоваделоинемиго одземашсинотсвој,твојотединороденсин“

70ААвраамгикренаочитеивиде,иете,еденовен бешезаплетканвогрмушказасвоитерогови;тоабеше овенотштоГосподБоггосоздаденаземјатаводенот когагисоздадеземјатаинебото.

71ЗаштоГосподгобешеподготвиловојовенодтој ден,зажртвапаленицанаместоИсак

72ИовојовенсеприближувашеконАвраамкога

73ААвраам,гледајќигоовеноткакомусе приближува,аСатанатагозадржува,годонесеиго доведепредолтарот.ГоослободисинотсвојИсакод оковитеигопоставиовенотнаместонегоААвраамго заклаовенотнаолтаротигопринесекакожртва наместосинотсвојИсак.

74ИАвраампопрскасокрвтаодовенотжртвеникот, извикаирече:„Оваенаместотонамојотсин,иова некасесметаденескакокрвнамојотсинпред Господа“

75ИсèштоАвраамнаправивоовааприликапокрај олтарот,тојизвикувашеивелеше:„Оваевособатана мојотсининекасесметаденеспредГосподанаместо мојотсин!“ИАвраамјазавршицелатаслужбакај олтарот,ислужбатабешеприфатенапредГосподаисе сметашекакодабешеИсак;иГосподгоблагослови Аврааминеговотопотомствовотојден.

76ИСатанаотидекајСараиѝсејавиволикотна старец,многускроменикроток,аАвраамсèуште бешезафатенсожртватапаленицапредГоспода.

77Иѝрече:„НезнаешлисèштонаправиАвраам денессотвојотединороденсин?ЗаштогозедеИсак,

78ИСатанагиповториовиезборовиисиотидеоднеа, аСарагислушнаситезборовинаСатанаигозамисли какостарецодсиновитечовечкикоибилесонејзиниот синикоидошлеиѝгикажалеовиеработи.

79ИСарагокренагласотсвојизаплака,горкоизвика засинотсвој,паднаназемја,фрлиправнаглавата својаирече:„Синемој,Исаке,синемој,даумрев денеснаместотебе!“Ипродолжидаплачеирече: „Тагувамзатебе,синемој,синемојИсаке,даумрев денеснаместотебе.“

80Атаапродолжидаплачеирече:„Тагувамзатебе откакотеодгледавитевоспитав;сегамојатарадостсе претворивотагазатебе,јасштокопнеевпотебеи плачевимусемолевнаБогадодеканетеродивна деведесетгодини;асегаденесслужишзаножоти огнот,задабидешжртва.“

81Но,сетешамсотебе,синемој,декатоаезбор Господов,заштотијаисполнизаповедтанатвојотБог; заштокојможедагопрекршизборотнанашиотБог, вочиирацеедушатанасекоеживосуштество?

82.ПраведенсиТи,Господи,Боженаш,заштосите Твоиделаседобрииправедни;заштоијассерадувам наТвоетословоштогозаповеда,идодекамоетооко горкоплаче,моетосрцесерадува

83ИСарајаположиглаватанаградитенаеднаод

вокуќатанаСимиЕвер,нонегонајдоа,пагобараа низцелатаземја,ногонемашетаму.

86Иете,СатанадојдекајСаравообликнастарец, дојдеизастанапреднеаиѝрече:„Лажнотиреков, заштоАвраамнегоубисвојотсин,итојнеемртов.“И когагочузборот,нејзинатарадостбешетолкусилна порадинејзиниотсин,штодушатаѝизлезеодрадост; тааумреисепридружинасвојотнарод.

87ИкогаАвраамјазавршисвојатаслужба,севратисо својотсинИсаккајсвоитемомчиња;истанааиотидоа заедновоВирсавеја,исевратијадома 88ИАвраамјабарашеСара,нонеможешедајанајде; исераспрашазанеа,атиемурекоа:„Тааотидедо Хеврон,задавебаравасдвајцата,кадештобевте отишлевие,заштотакаѝбешекажано“

89.ИАвраамиИсакотидоакајнеавоХеврон,икогаја најдоамртва,гикренаагласовитесвоиигорко заплакаанаднеа;иИсакпаднаврзлицетонамајкасии заплаканаднеа,велејќи:„О,мајкомоја,мајкомоја, какомеостави?Кадеотиде?О,какомеостави?“

90ААвраамиИсакплачеамногу,иситенивнислуги плачеасонивзаСара,итагуваапонеасоголемаи тешкатага

ПОГЛАВЈЕ24

1Сарапоживестодваесетиседумгодини,апотоа умре.Авраамстанаодпредсвојатамртвазадабара гроб,задајапогребесвојатаженаСараПотоаотидеи импроговоринаХетевитесинови,жителитенатаа земја,велејќи:

2Јассумстранеципридојденецкајвасвовашатаземја; дајтеминаследствозагробвовашатаземја,задаги погребаммоитемртвипредсебе.

3ИХетовитесиновимурекоанаАвраам:„Еве,земјата епредтебе;воизбраниотоднашитегробовипогреби јасвојатапокојница,заштоникојнемадатеспречида јапогребашсвојатапокојница“

4ААвраамимрече:„Акостесогласнисоова,одетеи молетесезаменекајЕфрон,синотнаСохар,дамија дадепештератаМахпела,којаенакрајотоднеговата нива,ијасќејакупамоднегозаколкуштосака“

5ИЕфронживеешемеѓусиновитеХетеви,итие отидоаигоповикаа,итојдојдепредАвраам,иЕфрон муреченаАвраам:„Ете,сèштобарашодтвојотслуга ќенаправи.“ААвраамрече:„Не,тукуќејакупам пештератаиниваташтојаимашпоцена,задабидатво поседнагробиштазасекогаш.“

6АЕфронодговориирече:„Еве,ниватаипештерата сепредтебе;дајштосакаш!“ААвраамрече:„Самопо полнавредностќегокупамодтвојатарака,одрацете наониештовлегуваатнизпортатанатвојотград,иод рацетенатвоетопотомствозасекогаш“

занеговотопотомствоизаониештоизлегуваатод неговитебедра,завеченпоседнагроб;иставипечат нанеаигопосведочитоасосведоци

11Иниватаипештераташтобешевонеаисèтоа местобеаобезбеденизаАвраамизанеговото потомствопонего,одсиновитеХетееви;ете,тиесе предМамревоХеврон,којевоземјатаХананска.

12ПотоаАвраамјапогребатамусвојатаженаСара,и тоаместоицелатанеговаграницаимстанаанаАвраам инанеговотопотомствопогребниместа.

13ИАвраамјапогребаСарасопомпезност,какошто сепочитувашеприпогребувањетонацаревите,итаа бешепогребанавомногуубаваиубаваоблека.

14АпокрајнејзиниотпогреббеаСем,неговитесинови ЕвериАвимелех,заедносоАнар,АшколиМамре,и ситеголемциодземјатагоследеанејзиниотпогреб.

15АденовитенаСарабеастодваесетиседумгодини, когатааумреААвраамнаправиголемаитешкатагаи гиизвршиобредитенатагувањеседумдена.

16ИситежителиназемјатагитешеаАвраами неговиотсинИсакпорадиСара

17Икогапоминааденовитенанивнатажалост, АвраамгоиспратисвојотсинИсак,итојотидево куќатанаСимиЕвер,задагинаучипатиштата ГосподовииНеговитеупатства,иАвраамостанатаму тригодини

18ВотоавремеАвраамстанасоситесвоислугии отидоаисевратијадомавоВирсавеја.ААвраамисите неговислугиостанаавоВирсавеја

19ИвотаагодинаумреАвимелех,царотфилистејски, вотаагодина;имашестодеведесетитригодиникога умре;иАвраамотидесосвојотнародвофилистејската земја,итиегоутешијацелиотдомиситенеговислуги, апотоасесвртеисиотидедома.

20ПосмрттанаАвимелех,жителитенаГераргозедоа неговиотсинВенмалих,којимашесамодванаесет години,игопогребаанаместотонанеговиоттатко.

21ИгонарекоаАвимелехпоиметонанеговиоттатко, заштотакаимбешеобичајдаправатвоГерар,и АвимелехцарувашенаместоАвимелех,својоттатко,и седнананеговиотпрестол

22ИЛот,синотнаХаран,умревотиеденови,во триесетидеветтатагодинаодживототнаИсак.Сите

7ИЕфрониситенеговибраќагочујатоа,иАвраамму измеринаЕфрончетиристотинисиклисреброво рацетенаЕфрониворацетенаситенеговибраќа;и Авраамјанапишаоваатрансакција,ијанапишаија посведочипредчетирисведоци 8Аевегиимињатанасведоците:Амигал,синна АвишнаХетеецот,Адихором,синнаАсунахЕвеецот, Авдон,синнаАхирамГомериецот,Бакдил,синна

25ИситесемејстванаЛотовитесиновисенаселија кадеиданаидоа,заштобеаплодниимногусемножеа.

26Иотидоаисиизградијаградовивоземјатакадешто живееја,игинарекоаимињатанаградовитештоги изградијаспоредсвоитеимиња.

27ИНахор,синотнаТара,братнаАвраам,умревотие денови,вочетириесеттатагодинаодживототнаИсак ИситеденовинаНахорбеастоседумдесетидве годиниПотоаумреибешепогребанвоХаран

28АкогаАвраамчудекабратмуумрел,многусе нажалиитагувашезабратотсвојмногуденови

29ИАвраамгоповикаЕлиезер,својотглавенслуга,за дамудаденаредбизанеговиотдом;итојдојдеи застанапреднего

30ААврааммурече:„Ете,старсум,негознамденот насмртта,заштосумвопоодминатигодини;затоасега стани,излезиинеземајженазасинотмојодоваместо иодовааземја,одќеркитенаХанаанците,меѓукои живееме.“

31Тукуодивомојатаземјаивомоетородноместо,и оттамуземиженазамојотсин,иГоспод,Богнанебото иземјата,Којмезедеоддомотнамојоттаткоиме доведенаоваместо,имирече:‘Натвоетопотомство ќемујададамовааземјавонаследствозасекогашТој ќеиспратисвојангелпредтебеиќетигоусреќипатот, зададобиешженазамојотсинодмоетосемејствоиод домотнамојоттатко’

32СлугатамуодговоринагосподаротсвојАвраами рече:„Еве,јасодамвотвојотроденкрајиводомотна твојоттатко,иоттамуземамженазатвојотсин;ноако женатанесакадамеследивоовааземја,далиќего вратамлитвојотсинвотвојатародназемја?“

33ААврааммурече:„Внимавајданеговратишсинот мојовде,заштоГоспод,предКогоодев,ќегоиспрати Својотангелпредтебеиќетигоусреќипатот“

34ИЕлиезернаправикакоштомунаредиАвраам,и ЕлиезермусезаколнанаАвраам,својотгосподар,за тоаИЕлиезерстанаизедедесеткамилиодкамилите насвојотгосподаридесетлуѓеодслугитенасвојот господар,итиестанааиотидоавоХаран,градотна АвраамиНахор,задамунајдатженанаИсак,синот АвраамовИдодекатиесиотидоа,Авраамиспрати луѓевокуќатанаСимиЕвер,итиегодоведоаоттаму неговиотсинИсак

35ИИсаксевратидомавокуќатанасвојоттатково Вирсавеја,аЕлиезеринеговителуѓестигнаавоХаран; изастанаавоградоткајпоилата,атојгинатерасвоите камилидаклекнатпокрајводата,итиеостанаатаму.

36ИЕлиезер,слугатаАвраамов,сепомолиирече:„О, БоженамојотгосподарАвраам,испратимигоденес добриотденинаправимумилостнамојотгосподар,за дамунајдешденесженанасинотнамојотгосподарод неговотосемејство“

37ИГосподгопослушагласотнаЕлиезер,заради својотслугаАвраам,ислучајносесретнасоќеркатана Ватуил,синотнаМелха,женатанаНахор,братна Авраам,иЕлиезердојдевонејзиниотдом.

38ИЕлиезеримраскажазаситесвоигрижиидекае слугаАвраамов,итиемногусезарадуваазанего

39ИситетиегоблагословијаГоспода,Којгонаправи тоа,имујададоаРевека,ќеркатаВатуилова,зажена

40Адевојкатабешемногуубава,девица,аРевека имашедесетгодинивотиеденови.

41ИВетуил,Лаванинеговитедецанаправијагозбатаа ноќ,аЕлиезеринеговителуѓедојдоа,јадеа,пиејаисе веселеатамутааноќ.

42ИЕлиезерстананаутро,тојилуѓетоштобеасонего, игоповикацелиотдомнаВатуил,велејќи:„Пуштете медасиодамкајмојотгосподар!“Итиестанааиги испратијаРевекаинејзинатадоилкаДевора,ќеркатана Уз,иѝдадоасреброизлато,слугиислугинки,ија благословија

43ИгоиспратијаЕлиезерсонеговителуѓе,аслугите јазедоаРевека,итојотидеисевратикајсвојот господарвоханаанскатаземја

44ИИсакјазедеРевека,итаамустанажена,ија внесевошаторот.

45Исакимашечетириесетгодиникогајазедезажена Ревека,ќеркатанасвојотчичкоВатуил

ПОГЛАВЈЕ25

1Вотоавреме,восвојатастарост,Авраамповторно зедежена,поимеХетура,одземјатаХананска

2ИтаамугиродиЗимран,Јоксан,Медан,Мадијан, ЈешвакиШуах,шестсина.АсиновиЗимрановибеа Авиен,МолихиНарим

3ЈокшановисиновибеаСаваиДедан,аМеданови синовибеаАмида,Јоав,Гохи,ЕлисејиНотах;а МадијановисиновибеаЕфа,Ефер,Ханох,Авидаи Елдаа

4СиновинаИшбакбеаМакиро,БејодуаиТатор.

5СиновинаШуахбеа:Вилдад,Мамдад,Мунани Меван;ситетоасесемејстватанадецатанаХетура, Ханаанката,којамујародинаАвраам,Евреинот.

6ИАвраамгииспратиситенив,иимдадеподароци,и тиеотидоаоднеговиотсинИсакзадаживеаткадешто ќенајдатместо.

7Иситетиеотидоанаисточнатапланинаиизградија шестградовивокоиживеатдоден-денес

8НосиновитенаСаваиДедан,синовитенаЈокшан,со своитедеца,неживеејасосвоитебраќавосвоите градови,тукупатувааисеулогоријапоземјитеи пустинитедоден-денес.

9ИсиновитенаМадијам,синотАвраамов,отидоа источноодземјатаХус,итамунајдоаголемадолинаво

10ИМадијамцитеживеејавоградотштогоизградитој,

тоасеимињатанаМадијанцитеспореднивните семејства;апотоаМадијанскитесемејствасераширија поцелатамадијансказемја

14АоваеродословотнаИсмаил,синотАвраамов, когомугородинаАвраамслугинкатаАгар,Сарината.

15ИИсмаилзедеженаодземјатаЕгипетска,поиме Рива,односноМерива

16РивамугородинаИсмаелНавајот:Кидар,Адвеил, МивсаминивнатасестраВосмат

17ИИсмаилјаотфрлисвојатаженаРива,итааси отидеоднегоисевративоЕгипетвокуќатанасвојот татко,итамусенасели,бидејќибешемногулошаво очитенаИсмаиливоочитенанеговиоттаткоАвраам.

18ПотоаИсмаелзедеженаодземјатаХананска,по имеМалхут,итаамугиродиНишма,Дума,Маса, Хадад,Тема,Јетур,НафишиКедма.

19ОвасесиновитеИсмаилови,иовасенивните имиња,дванаесеткнезовиспореднивнитенароди;а потоасераширијасемејстватаИсмаилови,аИсмаилги зедесвоитедецаицелиотимотштогобешестекнал, заедносодушитеодсвоетодомаќинствоисèштому припаѓаше,иотидоадасенаселаттамукадештоќе најдатместо

20ИотидоаисенаселијаблизупустинатаФаран,а нивнотоживеалиштебешеодАвиладоСур,штое спротиЕгипет,когасеодиконАсирија

21ИИсмаилинеговитесиновисенаселијавоземјата, иимсеродијадеца,коибеаплодниисемножеамногу.

22АовасеимињатанасиновитенаНавајот, првородениотнаИсмаил:Менд,СендиМајон;а синовинаКидарбеаАлион,Кезем,ХамадиИлиј.

23АдвеиловисиновибеаХамадиЈавин;аМивсамови синовибеаОвадија,АвдемелехиЈеус;тоасеродовите насиновитенаРива,женатаИсмаила.

24СиновинаМишма,синотИсмаилов,беаШамуа, ЗахариониОвид;асиновинаДумабеаКесед,Илиј, МахмадиАмед.

25СиновиМасаовибеа:Мелон,МулаиАвидадон; синовиХададовибеа:Азур,МинсариАвдемелех; синовиТемаевибеа:Сеир,СадониЈакол.

26СиновиЈетуровибеаМерит,Јаиш,АлиоиПахот; синовиНафисовибеаЕвед-Тамед,АвијасафиМир; синовиКедмабеаКалип,ТахтииОмир;тоабеа синовитенаМалхута,женатаИсмаилова,според нивнитесемејства

27СитетиесеИсмаиловисемејстваспореднивните родови,итиеживеејавоониеземјикадештоси изградијаградовидоден-денес.

28АРевека,ќеркатанаВатуил,женатанаИсак,синот Авраамов,бешенеплоднавотиеденови,немаше потомство;иИсакживеешесотаткотосвојвоземјата Хананска;иГосподбешесоИсак;иАрфаксад,синот наСим,синотНоев,умревотиеденови,вочетириесет иосматагодинаодживототнаИсак;иситеденовишто гипоживеаАрфаксадбеачетиристотинитриесети осумгодини,иумре ПОГЛАВЈЕ26

1ВопедесетидеветтатагодинаодживототнаИсак, синотАвраамов,неговатаженаРевекабешенеплодна вотиеденови

2ИРевекамуреченаИсак:„Вистинасумслушнала, господарумој,декатвојатамајкаСарабешенеплодна

татко,несепомолизанеа,итаазачнаоднего“

3Затоасегастани,помолисеитинаБога,иТојќеја чуетвојатамолитваиќесесетинанаспорадиСвојата милост

4ИсакѝодговоринаженасиРевека:„Авраамвеќесе помолинаБогазаменедамугоумножиме потомството,пазатоаоваанеплодносттребадани произлезеодтебе“

5АРевекамурече:„Станиитисегаипомолисе,зада јачуеГосподтвојатамолитваидамидадедеца.“Исак гипослушазборовитенасвојатаженаИсакинеговата женастанааиотидоавоземјатаМоријазадасемолат тамуидаГобараатГоспода.Когастигнаанатоаместо, ИсакстанаиМусепомолинаГосподазасвојатажена, заштобешенеплодна

6ИИсакрече:„Господи,Боженанеботоиземјата,

гозедетаткомиоддомотнанеговиоттаткоиод неговотородноместо,игодоведевоовааземја,иму рече:‘Натвоетопотомствоќемујададамземјата!’А тимуветиимуобјави:‘Ќегоумножамтвоето

морски!’СеганекасепотврдатзборовитеТвои,штому гикажанамојоттатко

7ЗаштоТисиГоспод,Богнаш,нашитеочисе насочениконТебе,заданидадешпотомствоодлуѓе, какоштонивети,заштоТисиГоспод,Богнаш,и нашитеочисенасоченисамоконТебе.

8ИГосподјачумолитватанаИсак,синотАвраамов,и Господгопослуша,иРевека,неговатажена,зачна 9Ипооколуседуммесеци,децатасемачеаедносо друговонејзинатаутроба,имногујаболеше,бидејќи бешеизморенаоднив,паимреченаситежеништобеа тогашвоземјата:„Даливисеслучиивамнешто сличнокакомене?“Атиеѝрекоа:„Не“

10Иимречетаа:„Зоштосумсамавоовамеѓусите жеништобеаназемјата?“ИотидевоземјатаМорија даГопобараГосподапорадиова;иотидекајСимикај неговиотсинЕверзадагипрашазаова,идаГо побараатГосподазаовавоврскасонеа.

11ИтааистотакагозамолиАвраамдагопраша Господазасèштоѝсеслучило.

12ИситетиегопрашааГосподазаовапрашање,иѝ донесоазбородГосподаиѝрекоа:„Дведецасево твојатаутроба,иоднивќеизлезатдванарода;и едниотнародќебидепосиленоддругиот,и

13Икогасеисполнијаденовитезараѓање,тааклекна и,ете,воутробатаѝимашеблизнаци,какоштоѝрече

15Потоадојденеговиотбрат,инеговатаракаја

16АИсак,синотАвраамов,имашешеесетгодиникога гироди.

17Момчињатапораснаадопетнаесеттатагодинаисе придружијаналуѓето.Исавбешечовеклукави измамен,вештловецвополето,аЈаковбешечовек совршенимудар,живеејќивошатори,пасејќистадаи учејќигиупатстватаГосподовиизаповедитенататко муимајкаму.

18ИИсакидецатаоднеговотодомаќинствоживееја сонеговиоттаткоАвраамвоземјатаХананска,како штоимзаповедаБог

19ИИсмаил,синотАвраамов,отидесосвоитедецаи сосèштоимприпаѓаше,исевратијатамувоземјата Авила,исенаселијатаму

20ИситедецанаАвраамовитесоложнициотидоада живеатвоисточнатаземја,заштоАвраамгибеше отпуштилодсвојотсиниимдалподароци,итиеси отидоа

21ИАврааммудадесèштоимашенасвојотсинИсак, амугидадеиситесвоибогатства

22Имузаповеда,велејќи:„Незнаешлиинеразбираш декаГосподеБогнанеботоиназемјата,идеканема другосвенНего?

23ИТојмезедеоддомотнамојоттаткоиодмоето родноместо,имигидадеситељубезностиназемјата; меизбавиодсоветотназлите,заштовоНегосе надевав

24ИмедонесенаоваместоимеизбавиодУрКаздим; имирече:„Натвоетопотомствоќемугидадамсите овиеземји,итиеќегинаследатакогипазатМоите заповеди,МоитестатутииМоитеодлукиштотиги заповедавиштоќеимгизаповедам“

25Затоа,синемој,послушајгогласотмојипазиги заповедитенаГоспода,твојотБог,штотигизаповедав. Нескршнувајодправиотпатнинадеснониналево,за датибидедобротебеинатвоитедецапотебе засекогаш.

26ИсетисеначудеснитеделаГосподовиина Неговатамилостштонијапокажа,избавувајќинèод рацетенанашитенепријатели,когаГоспод,нашиот Бог,гипредадевонашираце;исегапазисèштоти заповедав,инеотстапувајодзаповедитенатвојотБог, инеслужиникомуосвенНего,задатибидедобро тебеинатвоетопотомствопотебе

27Научигисиновитесвоиипотомствотосвоена поукитеГосподовиинаНеговитезаповеди,инаучиги направиотпатпокојтребадаодат,задаимбиде доброзасекогаш.

28Исакмуодговоринататкасиимурече:„Штоми заповедаГоспод,тоаќегоправам;инемадаотстапам одзаповедитенаГоспода,мојотБог;ќепазамсèшто мизаповеда.“ИАвраамгоблагословисинотсвојИсак, аисвоитедеца;иАвраамгонаучиЈаковна ГосподовитеупатстваинаНеговитепатишта 29ВотоавремеумреАвраам,вопетнаесеттатагодина одживототнаЈаковиИсав,синовитеИсакови,исите деновинаАвраамбеастоседумдесетипетгодини. Умреисепридружинасвојотнародводобрастарост, стариситодденовите,агопогребаанеговитесинови ИсакиИсмаил.

30ИкогажителитенаХанаанчујадекаАвраамумрел, ситедојдоасосвоитецареви,кнезовииситесвоилуѓе

Авраамовиодконкубините,ситедојдоакогаслушнаа засмрттанаАвраам,имувозвратијанаАвраамовата милостигоутешијасинотнеговИсак,игопогребаа АвраамвопештераташтојакупиодЕфронХетеецоти однеговитедеца,задаимбидегроб

32ИситежителинаХанааниситештогопознаваа АвраамплачеазаАвраамцелагодина,имажиижени тагуваапонего.

33Иситемалидецаиситежителиназемјатаплачеаза Авраам,заштоАвраамбешедобарконситенивизатоа штобешеправеденпредБогаилуѓето.

34ИнесепојавичовеккојсебоешеодБогакако Авраам,заштотојсебоешеодсвојотБогодмладоста својаиМуслужешенаГосподаиодешепосите Неговипатиштавотекотнацелиотсвојживот,од детствотододенотнанеговатасмрт

35ИГосподбешесонегоигоизбавиодсоветотна

четиритецаревинаЕлам,гипобеди

36ИгидоведеситедецаназемјатавослужбанаБога, гинаучинапатиштатаГосподовиигинатерадаго познаатГоспода

37Инаправишумаизасадилозјевонеа,исекогашво својотшаторподготвувашехранаипијалокзаоние штоминуваанизземјата,задасенаситатвонеговиот дом.

38ИГосподБогјаизбавицелатаземјазарадиАвраам 39АпосмрттанаАвраам,Боггиблагословисинот неговИсакинеговитедеца,иГосподбешесоИсак какоштобешесотаткомуАвраам,заштоИсакги пазешеситезаповедиГосподови,какоштомузаповеда таткомуАвраам;нескршнувашенидеснонилевоод вистинскиотпат,штомугозаповедататкому

ПОГЛАВЈЕ27

1Вотоавреме,посмрттанаАвраам,Исавчестоодеше пополетоналов.

2ИНимрод,царотвавилонски,односноАмрафел, честоодешесосвоитесилнилуѓеналоввополетоина прошеткасосвоителуѓевостуденилотонаденот.

3ИНимродгонабљудувашеИсаввотекотнасите денови,заштовосрцетонеговосесоздадезавист противИсаввотекотнаситеденови

4ЕденденИсавотидевополетоналовигонајде

оддалечиодсвоетоскривалиште,гоизвадимечотсвој ибрзосестрчаконНимродимујаотсечеглавата.

8Исавочајносеборешесодвајцатамажиштобеасо Нимрод,икогатиегоповикаа,Исавсесвртеконниви гиудрисосвојотмечдосмрт. 9ИситесилнилуѓенаНимрод,коигооставијазада одатвопустината,гочујавикотоддалекуигипознаа гласовитенатиедвајцалуѓе,ипотрчаадајадознаат причината,когагонајдоасвојотцаридвајцаталуѓе штобеасонегокаколежатмртвивопустината 10ИкогаИсавгивидесилнителуѓенаНимродкако доаѓаатоддалеку,избегаитакасеспаси;иИсавгизеде скапоценитеоблекинаНимрод,штотаткотона НимродмугиоставинаНимрод,исокоиНимродја преовладацелатаземја,иизбегаигискривосвојата куќа.

11ИИсавгизедетиеоблекиипотрчавоградот порадилуѓетонаНимродИдојдевокуќатанататко сиизморениисцрпенодборбата,ибешеготовдаумре одтагакогамусеприближинабратсиЈаковиседна преднего

12ИмуреченабратасиЈакова:„Ете,денесумирам,и зоштомиепотребнопрвородството?“Јаковпостапи мудросоИсаввотааработа,иИсавмугопродаде своетопрвородствонаЈакова,заштотакабешеод Господа

13ИделотнаИсаввопештератананиватаМахпела, штоАвраамгокупиодсиновитеХетеевизапогреб, ИсавмугопродаденаЈаковИЈаковгокуписетотоа одсвојотбратИсавзацена 14ИЈаковгозапишасетоовавокнига,ипосведочиза истотососведоци,ијазапечати,икнигатаостанаво рацетенаЈаков

15ИкогаумреНимрод,синотнаХуш,неговителуѓе гокренааигодонесоавоужасигопогребааво неговиотградИситеденовиштогипоживеаНимрод беадвестеипетнаесетгодини,паумре.

16ИденовитевокоиНимродвладеешенаднародотна земјатабеастоосумдесетипетгодини;иНимродумре одмечотИсавоввосрамипрезир,ипотомството Авраамовојапредизвиканеговатасмрткакоштовиде восвојотсон

17ИпосмрттанаНимрод,неговотоцарствосеподели намногуподелби,иситеделовисокоивладееше Нимродимбеавратенинасоодветнитекралевина земјата,коигивратијапосмрттанаНимрод,ацелиот народоддомотнаНимроддолговремебешеробна ситедругикралевиназемјата.

ПОГЛАВЈЕ28

1Вотиеденови,посмрттанаАвраам,вотаагодина, Господдонесеголемгладвоземјата;идодекагладот беснеешевоземјатаХананска,Исакстанадаодиво Египетпорадигладот,какоштонаправиинеговиот таткоАвраам

2ИГосподмусејавинаИсактааноќимурече:„Не одивоЕгипет,тукустанииодивоГераркајАвимелех, царотфилистејски,иостанитамудодеканепрестане гладот.

3ИсакстанаиотидевоГерар,какоштомузаповеда Господ,иостанатамуцелагодина.

4КогаИсакдојдевоГерар,луѓетоодземјатавидоа деканеговатаженаРевекаеубава.Тогашлуѓетоод

заданегоубијатлуѓетоодземјатапорадинеа 5ИкнезовитеАвимелеховиотидоаијапофалија женатакајцарот,нотојнеимодговоринитуги послушанивнитезборови

6НогислушнакаковелатдекаИсакјапрогласилза својасестра,пацаротгозадржатоавосебе

7ОткакоИсакостанатримесецивоземјата,Авимелех погледнанизпрозорецотивиде,иете,Исаксе забавувашесоРевека,својатажена,заштоИсак живеешевонадворешнатакуќа,штомуприпаѓашена царот,акуќатанаИсакбешеспротикуќатанацарот 8ИцаротмуреченаИсак:„Штонинаправи,велејќи заженати:‘Таамиесестра?’Колкулесноможеше некојодголемцитенароднидалегнесонеа,атиданè наведешнагрев?“

9ИИсакмуреченаАвимелех:„Бидејќисеплашевда неумрампорадиженами,реков:‘Таамиесестра’“ 10ВотоавремеАвимелехимзаповеданаситесвои кнезовииголемци,итиегизедоаИсакиРевека, неговатажена,игидоведоапредцарот 11Ицаротзаповедадагиоблечатвокнежевскиоблеки, дагинатераатдајаваатпоградскитеулициида објавуваатпреднивнизцелатаземја,велејќи:„Овоје човекот,аовааенеговатажена;којќеседопредоовој човекилидонеговатажена,ќеумре!“ИИсаксеврати сосвојатаженавоцарскиотдом,аГосподбешесо Исак,итојрастешеиништонемунедостигаше

12ИГосподмудаденаИсакмилоствоочитена Авимелехивоочитенаситенеговиподаници,и АвимелехпостапидобросоИсак,заштоАвимелехсе сетиназаветотиназаветотштобешемеѓунеговиот таткоиАвраам

13ИАвимелехмуреченаИсак:„Еве,целатаземјае предтебе;живејкадештотисечиниугодно,додекане севратишвоземјатасвоја“ИАвимелехмудадена Исакниви,лозјаинајдобриотделодземјатаГерар,за дасее,дажнееидајадеодплодовитеназемјатадодека непоминатденовитенагладот

14ИИсакпосеавотааземјаипримистократноповеќе воистатагодина,иГосподгоблагослови.

15Ичовекотстанаголем,поседувашеовцииговедаи имашемногуслуги.

16Акогапоминааденовитенагладот,Господмусе јавинаИсакимурече:„Стани,излезиодоваместои вратисевотвојатаземја,воземјатаханаанска!“ИИсак

ЕвертриесетидвегодиниАИсав,неговиотбрат,не отиде,заштонесакашедаоди,иостанавокуќатана својоттатковоземјатаХананска

19Исавпостојаноловешепополињатазададонесе домаштоможешеданајде,такаправешеИсаввосите денови

20Исавбешелукавиизмаменчовек,којгиловеше срцатаналуѓетоигимамеше.Исавбешехрабарчовек вополето,ипонекоевремеотиде,какоиобично,на лов,истигнадополетоСеир,односноЕдом 21ИостанавоземјатаСеир,ловејќивополетоедна годинаичетиримесеци

22ИИсаввидетамувоземјатаСеир,ќерканаеден Ханаанец,поимеЈехудита,ќерканаВеири,син Еферов,одплеметонаХет,синотХанаанец

23Исавјазедезаженаидојдекајнеа.Исавимаше четириесетгодиникогајазеде,јаодведевоХеврон,во земјатакадештоживеешенеговиоттатко,исенасели таму.

24Вотиеденови,востоидесеттатагодинаодживотот наИсак,односновопедесеттатагодинаодживототна Јаков,умреСим,синотНоев;Симимашешестотини годиникогаумре

25АкогаумреСем,Јаковсевратикајсвојоттатково Хеврон,којевоземјатаХананска.

26АвопедесетишестатагодинаодживототнаЈаков, дојдоалуѓеодХаран,инаРевекаѝкажаазанејзиниот братЛаван,синотнаВатуил.

27ЗаштоженатаЛавановабешенеплоднавотие деновиинераѓашедеца,анитуситенеговислугинки немураѓаа.

28ПотоаГосподсесетинаАдина,женатаЛаванова,и таазачнаиродиќеркиблизначкиЛаванимгидаде имињатанаќеркитесвои:напостаратаЛија,ана помладатаРахила

29ИлуѓетодојдоаиѝгикажааовиеработинаРевека, аРевекамногусезарадуваштоГосподгопосети нејзиниотбратиштотојимашедеца

ПОГЛАВЈЕ29

1Исак,синотАвраамов,остареинапреднавогодините, аочитемуотежнааодстарост;муослабеаинеможеа дагледаат

2ВотоавремеИсакгоповикасвојотсинИсавиму рече:„Земигооружјетосвое,тулотсвојилакотсвој; станииизлезивополетоидонесимидивеч;зготвими вкусномесоидонесимиго,задајадамидате благословампредсмртта,бидејќиостаревимипобелеа косата“

3ИИсавнаправитака;гозедеоружјетосвоеиизлезе вополетодаловидивеч,какоиобично,задамуго донесенататкаси,какоштомубешенаредил,задаго благослови

4ИРевекагичуситезборовиштоИсакмугикажана Исав,пабрзогоповикасинотсвојЈаковирече:„Така муречетаткотинабратоттвојИсав,итакатечувјас; сегапобрзајинаправигоонаштоќетигокажам“

5Станииоди,темолам,кајстадотоидонесимидве убавијариња;јасќемукупамвкусномесонататкоти,

атиќемудонесешвкусномесозадајадепредбратти

7ИсакмуреченаЈаков:„Којсити,синемој?“Атој рече:„ЈассумтвојотпрвороденИсавНаправивкако штомизаповеда.Затоасегастани,темолам,ијадиод мојотлов,задамеблагословидушататвоја,какошто мирече“

8Исакстана,јадешеипиеше,исрцетомусеутеши,и гоблагословиЈакова,иЈаковсиотидеодтаткотосвој ШтомИсакгоблагословиЈакова,атојсиотидеоднего, ете,ИсавсевратиодловодполетоИтојнаправи вкуснојадењеимугодонесенататкотосвојзадајаде однегоидагоблагослови.

9ИсакмуреченаИсав:„Акојбешетојштоулови дивечимигодонесепреддадојдешти,икогого благословив?“ИИсавдознадеканеговиотбратЈаков гонаправилтоа,исеразгневиИсавпротивсвојотбрат Јаков,штомунаправилтака

10Исаврече:„НеелиправодасенаречеЈаков?Зашто

11ЈаковмногусеисплашиодсвојотбратИсав,па станаиизбегавокуќатанаЕвер,синотСимов,исе скритамупорадисвојотбратЈаковимашешеесети тригодиникогаизлезеодземјатаХананскаодХеврон ЈаковсекриешевокуќатанаЕверчетиринаесетгодини порадисвојотбратИсавТамугиучешепатиштата ГосподовииНеговитезаповеди 12ИкогаИсаввидедекаЈаковизбегалиизбегалод него,идекаЈаковлукавогодобилблагословот,Исав многусенажалиисеналутинататкосиимајкаси;и тојстана,јазедеженатасвојаисиотидеодтаткосии мајкасивоземјатаСеир,исенаселитаму;иИсаввиде тамуженаодќеркитеХетејки,поимеВосмат,ќеркана ЕлонХетеецот,ијазедезаженапокрајсвојатапрва жена,иИсавјанаречеАда,велејќидекаблагословот вотоавремепоминалоднего

13ИИсавживеешевоземјатаСеиршестмесецибезда

Хеврон

14АженитеИсавовигивознемирувааиги

каквиштосеовиеодќеркитеназемјата,каквамие тогашживотот?“

17Вотиеденови,Ада,женатаИсавова,зачнаиму родисин.Исавгонаречесинотштомусеродисо иметоЕлифаз.Исавимашешеесетипетгодиникогаго роди

18ИИсмаил,синотАвраамов,умревотиеденови,во шеесетичетвртатагодинаодживототнаЈаков.Сите деновиштогипоживеИсмаилбеастотриесетиседум години,паумре

19КогаИсакчудекаИсмаилумрел,тагувашезанего; иИсакгооплакувашемногуденови 20.ПочетиринаесетгодиниживеењенаЈаковво куќатанаЕвер,Јаковпосакадагивидитаткосии мајкасиЈаковдојдевокуќатанататкосиимајкасиво Хеврон.Исаввотиеденовизаборавиштомунаправи Јаков,откаштогозедеблагословотоднеговотие денови

21ИкогаИсавговидеЈаковкакодоаѓакајтаткосии мајкаси,сесетиштомунаправиЈаков,исеналути многунанегоисакашедагоубие

22АИсак,синотАвраамов,бешестаривопоодминати години,иречеИсав:„Сеближивреметонататкомида умре,икогаќеумре,ќегоубијамбратамиЈакова“

23ИѝкажаазатоанаРевека,патаабрзоиспратииго повикаЈаков,синотсвој,имурече:„Стани,одиибегај воХаранкајмојотбратЛаван,иостанитамунекое време,додеканесеодвратигневотнатвојотбратод тебе,апотоаќесевратиш“

24ИИсакгоповикаЈаковаимурече:„Неземајжена одќеркитеханаански,заштотаканизаповедататкони АвраамспоредсловотоГосподово,штомугозаповеда, велејќи:‘Натвоетопотомствоќемујададамовааземја; акотвоитесиновигопазатзаветотМојштогосклучив сотебе,иЈасќегоисполнамзатвоитесиновионашто тигокажавинемадагиоставам’

25Асега,синемој,послушајгогласотМој,сèштоќе тизаповедам,инеземајженаодќеркитеханаански; стани,одивоХаран,вокуќатанаВатуил,таткотона мајкати,иземисиженаоттамуодќеркитенаЛаван, братотнамајкати

26ЗатоавнимавајданеГозаборавишГоспода,твојот Бог,иситеНеговипатиштавоземјатавокојаодиш,и данесездружишсонародитенатааземја,идасе стремишконсуетаидагонапуштишГоспода,твојот Бог.

27Нокогаќедојдешвотааземја,служиМуна Господатаму;нескршнувајнидеснонилевоодпатот штотигоодредивипокојсисенаучил

28ИнекаСемоќниотБогтидадемилостпредлуѓето наземјата,задаземештамуженапотвојизбор,добра иправеднапопатиштатаГосподови. 29ИнекатидадеБогтебеинатвоетопотомство благословотодтвојоттаткоАвраам,инекатенаправи плоденимножи,инекастанешодтебемноштво народивоземјатавокојаодиш,инекатевратиБогво овааземја,земјатакадештоживеешетвојоттатко,со децаисоголемобогатство,сорадостисозадоволство 30ИИсакзавршисозаповедитештомугидадена Јаковисоблагословотштомугидаде,мудадемногу

мечотсвојворакатаигонигоЈакова;одипреднегопо патот;талкајгоиубијгосомечотсвојвоеднаод планините;земисèштомуприпаѓаивратисе.“

32АЕлифаз,синотИсавов,бешечовеквештсолак, какоштогонаучитаткому;бешепознатловецво полетоихрабарчовек

33ИЕлифазнаправикакоштомузаповедататкому Елифазимашевотоавреметринаесетгодини.Елифаз станаиотиде,зедесосебедесетодбраќатанамајкаси итргнапоЈакова

34ИтојодешепоЈакова,итојгодемнешевомеѓатана ханаанскатаземја,спротиградотСихем

35ЈаковговидеЕлифазинеговителуѓекакогогонат, изастананаместотокадештоодеше,зададознаешто етоа,бидејќинезнаешештосеслучуваЕлифазго извадимечотсвојитргнаконЈаков,тојинеговителуѓе Јаковимрече:„Штовие,штодојдовтеваму?Ишто

36ИЕлифазмусеприближинаЈаков,атојму одговориирече:„Такамизаповедататкоми,исега немадаотстапамоднаредбитештомигидадетатко ми“ИкогаЈаковвидедекаИсавмуреченаЕлифазда употребисила,сеприближиигизамолиЕлифази неговителуѓе,велејќиму:

37Ете,сèштоимам,штомигодадоататкомиимајка ми,земигоиодисиодмене,инемеубивај,итоанека тисесметазаправедност

38ИГосподмудаденаЈаковмилостпредЕлифаз, синотИсавов,ипреднеговителуѓе;итиегопослушаа гласотнаЈаковинегопогубијаИЕлифазинеговите луѓезедоасèштомуприпаѓашенаЈаков,заедносо сребротоизлатотоштогодонесесосебеодВирсавеја, немуоставијаништо

39Елифазинеговителуѓесиотидоаоткајнегоисе вратијакајИсаввоВирсавеја.Мураскажаасèштоим сеслучисоЈаков,имудадоасèштозедоаодЈаков 40ИИсавсеналутинаЕлифаз,својотсин,иналуѓето штобеасонего,затоаштонегоубијаЈакова.

41АтиемуодговоријаимурекоанаИсав:„Бидејќи Јаковнèмолешеданегоубиваме,сесожаливмена него,пазедовмесèштомуприпаѓашеитиго донесовмеИсавгозедецелотосреброизлатошто ЕлифазмугобешезелнаЈаков,игоставивосвојата куќа“

42Воонавреме,когаИсаввидедекаИсакго благословиЈаковаимузаповеда,велејќи:„Неземај женаодќеркитеханаански,идекаќеркитеханаански

43ПотоаотидевокуќатанасвојотчичкоИсмаил,и

целаноќвоблизинанаградотЛузИГосподмусејави тамунаЈаковтааноќимурече:„ЈассумГоспод,Бог АвраамовиБогИсак,твојоттатко;земјатанакоја лежиш,ќетијададамтебеинатвоетопотомство.

2Иете,Јассумсотебеиќетечувамкадеидаодиш,и ќегоумножамтвоетопотомствокакоѕвездитенебесни, иќегисоборамситетвоинепријателипредтебе;икога ќевојуваатпротивтебе,немадатенадвладеат,иќете вратамвоовааземјасорадост,содецаисоголемо богатство

3ИсеразбудиЈаководсонотимногусезарадуваза видениетоштоговиде;игонаречетоаместоВетил

4ИЈаковстанаодтамумногурадосен,икогаодеше, нозетемусеолеснијаодрадост,иоттамуотидево земјатанасиновитеодИсток,апотоасевративо Харанисесместипокрајовчарскиоткладенец.

5Итамунајденеколкулуѓе,коиодеаодХарандаги пасатсвоитестада,иЈаковгипраша,атиерекоа:„Од Харансме.“

6Иимрече:„ГопознавателиЛаван,синот Нахоров?“Тиерекоа:„Гопознаваме,иете,неговата ќеркаРахиладоаѓадагопасестадотонасвојоттатко.“

7Додекатојуштезборувашесонив,дојдеРахил, ќеркатаЛаванова,дагипасеовцитенасвојоттатко, заштобешеовчарка.

8ИкогаЈаковјавидеРахила,ќеркатанаЛаван,брат нанеговатамајка,сестрчаијабакна,игоподигна гласотсвојизаплака.

9ЈаковѝкажанаРахиладекаесиннаРевека,сестрата нанејзиниоттаткоРахилапотрчаимукажанататкото свој.Јаковплачеше,бидејќинемашеништососебеда донесевокуќатанаЛаван

10КогаЛаванчудекадошолЈаков,синотнанеговата сестра,тојистрча,гобакнаигопрегрна,говнесево куќатаимудаделеб,итојјадеше

11ЈаковмураскажанаЛаванаштомунаправилбрат муИсав,иштомунаправилсинмуЕлифазпопатот.

12ИЈаковостанавокуќатанаЛаванеденмесецЈаков јадешеипиешевокуќатанаЛаванПотоаЛаванму реченаЈаков:„Кажимикакваќебидетвојатаплата? Какоможешдамислужишбесплатно?“

13АЛаваннемашесинови,тукусамоќерки,адругите неговижениислугинкибеанеплоднивотиеденови;а овасеимињатанаќеркитенаЛаванштомугироди неговатаженаАдина:постаратасевикашеЛија,а помладатаРахила;Лијаимашенежниочи,аРахила бешеубаваиубава,иЈаковјасакаше 14ЈаковмуреченаЛаван:„Ќетислужамседум годинизатвојатапомладаќеркаРахела“Лавансе согласи,иЈаковмуслужешенаЛаванседумгодиниза својатаќеркаРахела

15ВовторатагодинаодживеењетонаЈаковвоХаран, односновоседумдесетидеветтатагодинаодживотот наЈаков,вотаагодинаумреЕвер,синотСимовТој имашечетиристотинишеесетичетиригодиникога умре

16КогаЈаковчудекаЕверумрел,многусенажалии тагувашезанегомногуденови 17ВотретатагодинаодпрестојотнаЈаковвоХаран, Восмат,ќеркатаИсмаилова,женатаИсавова,муроди син,иИсавгонаречесоиметоРагуил

18ВочетвртатагодинаодпрестојотнаЈаковвокуќата

19ИГосподмудаденаЛаванбогатствоислава, синовииќерки,ичовекотмногусезбогатипоради Јаков

20ВотиеденовиЈаковмуслужешенаЛаванвосекоја работа,вокуќатаинаполето,иблагословотГосподов бешевосèштомуприпаѓашенаЛаван,вокуќатаина полето

21АвопеттатагодинаумреЈеудит,ќеркатанаБеери, женатаИсавова,воземјатаханаанска.Таанемаше синови,тукусамоќерки

22Аевегиимињатанаќеркитештомугиродина Исав:постаратасевикашеМарсит,апомладатаФуит. 23КогаумреЈудит,ИсавстанаиотидевоСеирдалови вополето,какоиобично,иИсавживеешедолговреме воземјатаСеир.

24Авошестатагодина,покрајдругитесвоижени, ИсавјазедезаженаАхливема,ќеркатанаЗевеон Евеецот,ијадоведеИсаввоземјатаХананска.

25ААхливамазачнаимуродинаИсавтрисина:Јеус, ЈаланиКореј

26Вотиеденови,воземјатаХананска,сеслучи караницамеѓупастиритеИсавовиипастиритена жителитеназемјатаХананска,заштодобитокоти имототнаИсавбеапремногузадаможедаостанево земјатаХананска,водомотнасвојоттатко,аземјата Ханансканеможешедагоподнесепорадинеговиот добиток.

27ИкогаИсаввидедеканеговатакавгасожителитена Ханаанскатаземјасезголемува,станаигизедесвоите жени,своитесиновиисвоитеќерки,исèштому припаѓаше,идобитокотштогопоседуваше,ицелиот својимотштогобешестекналвоХанаанскатаземја,и сиотидеоджителитеназемјатавоземјатаСеир.И ИсавсенаселивоземјатаСеирсосèштомуприпаѓаше 28Ноодвреме-навремеИсаводешедагивидитаткоси имајкасивоземјатаХананска,исеженешесо Хорејците,игидавашесвоитеќеркинасиновитена СеирХореецот

29ИмујададепостаратаќеркасвојаМарзитнаАна, синотнаЗевеон,братнанеговатажена,аПуитмуја даденаАзар,синотнаВиланХореецотИИсавсе населивопланината,тојинеговитедеца,ибеаплодни исемножеа ПОГЛАВЈЕ31

1Авоседматагодина,Јакововатаслужба,вокојаму служешенаЛаван,заврши.ЈаковмуреченаЛаван: „Дајмијаженатамоја,заштоденовитенамојата

2НавечерЛавандојдевокуќата,апотоаЈаковдојде

3ЈаковмуреченаЛаван:„Зоштонигоправиш ова?“Лаванодговори:„Таковенашиотобичајвооваа земја“

4ПотоаЛаванјазедеќеркатасвојаЛијаијаодведекај Јакова;итојдојдекајнеа,ноЈаковнезнаешедекатаае Лија

5ИЛаванѝјададенаќеркасиЛија,својатаслугинка Зилфа,заслугинка.

6ИсителуѓенагозбатазнаејаштомунаправиЛаван наЈаков,нонемукажаазатоанаЈаков

7ИситесоседидојдоатааноќвокуќатанаЈаков,јадеа ипиеја,севеселеаисвиреапредЛијанадајрињаи ораа,имусевосхитуваанаЈаков:Хелеа,Хелеа.

8Јаковгичунивнитезборови,нонегоразбранивното значење,тукупомислидекатаковбиможелдабиде нивниотобичајвоовааземја.

9ИсоседитегикажааовиезборовипредЈаковвотекот наноќта,иситесветлаштобеавокуќатаЛаванги изгаснатааноќ.

10Анаутро,когасераздени,Јаковсесвртеконжена сиивиде,иете,тоабешеЛија,којалежешево неговитегради.Јаковрече:„Еве,сегазнамшторекоа соседитесиноќа,Хелеа“,рекоатие,ајаснезнаев 11ЈаковгоповикаЛаванаимурече:„Штоминаправи? ЈастислужевзаРахила,азоштомеизмамиимија дадеЛија?“

12АЛаванмуодговоринаЈаков:„Кајнаснеетака сегадајадавамепомладатапредпостарата.Акосакаш дајаземешинејзинатасестра,земијазаслужбаташто ќемијаслужишуштеседумгодини“

13ЈаковнаправитакаијазедеРахилазажена,иму служешенаЛаванауштеседумгодиниИЈаковдојде кајРахила,ијазасакаРахилаповеќеодЛија,иЛаванѝ јададесвојатаслугинкаВалхазаслугинка.

14ИкогаГосподвидедекаЛијаенамразена,Господѝ јаотвориутробата,итаазачнаимуродинаЈаков четирисинавотиедни.

15Аевегинивнитеимиња:Рувим,Симеон,Левии ЈудаПотоатаапрестанадараѓа

16ВотоавремеРахилабешенеплоднаинемаше потомство;иѝзавидувашенасестрасиЛија;икога видедеканемураѓадецанаЈакова,јазедесвојата слугинкаБилха,имуродинаЈаковдвасина:Дани Нефталим

17КогаЛијавидедекапрестаналадараѓа,јазедеитаа слугинкатасвојаЗилфаимујададенаЈаковзажена.И ЈаковдојдекајЗилфа,итаамуродинаЈаковдвасина, ГадиАсер.

18ИЛијаповторнозачнаимуродинаЈаковвотиедни двасинаиеднаќерка;аевегиимињатанивни:Исахар, ЗавулонинивнатасестраДина

19ВотиеденовиРахилбешенеплодна,ивотоавреме МусепомолинаГосподаирече:„ГосподиБоже,сети сенаменеипосетиме,заштосегамојотмажќеме отфрли,бидејќинемуродивдеца“ 20Сега,ГосподиБоже,чујјамојатамолбапредТебе, видијамојатаневолјаидајмидецакакоеднаод слугинките,заданегоносамповеќемојотсрам 21ИБогјачуиѝјаотвориутробата,иРахилзачнаи родисин,ирече:„Господгоотстранимојотсрам!“И

23ИдојдоакајЈаковвоХаранимурекоа:„Ревеканè

земјатаханаанска.“ИЈаковгипослушавотоаштоим гокажамајкаму

24Вотоавреме,сенавршијапреостанатитеседум годиништоЈаковмуслужешенаЛаванзаРахела,ипо четиринаесетгодини,колкуштоживеешевоХаран, ЈаковмуреченаЛаван:„Дајмигиженитемоии пуштимедасиодамвомојатаземја,зашто,ете,мајка мимииспратиодземјатаХанаандасевратамводомот намојоттатко.“

25Лаванмурече:„Нетака,темолам;акосумнашол милостпредтебе,немеоставај;одредимијатвојата плата,ијасќејададам,иќеостанешсомене.“

26Јаковмурече:„Евештоќемидадешзаплата:денес ќепоминамнизцелототвоестадоиќегиодземамод нивситешарениишаренијагниња,иониештосе

мене,ќесевратамиќегопазамтвоетостадоиќего чувамкакоипорано.“

27ИЛаваннаправитакаЛаванзедеодсвоетостадосè шторечеЈаковимугодаде

28ИЈаковимгопредаденасиновитесвоисèштобеше одзелодстадотоЛаваново,аЈаковгопасешеостатокот одстадотоЛаваново

29ИкогаслугитенаИсак,штогибешеиспратилкај Јаков,видоадекаЈаковнемадасевратисонивво земјатаХананскакајсвојоттатко,сиотидоаоднегои севратијадомавоземјатаХананска.

30ИДевораостанасоЈаковвоХаран,инесевратисо слугитеИсаковивоземјатаХананска;иДевора живеешесоженитеидецатаЈакововивоХаран.

31ЈаковмуслужешенаЛаванауштешестгодини Когасеродијаовците,Јаковгиодделувашеоднив ониештобеашарениишарени,какоштобешерешил соЛаванаЈаковгоправешетоакајЛаванашест годиниИчовекотсенамножимногу,иимашедобиток, слугинки,слугинки,камилииослиња.

32Јаковимашедвестестадаговеда,аговедатамубеа големи,убавиимногуплодниСитесемејствана синовитечовечкисакаададобијатодговедатанаЈаков, заштобеамногубогати

33Имногусиновичовечкидоаѓаадасехранатсо Јакововотостадо,аЈаковимдавашеовцазаслуга,или заслугинка,илизамагаре,илизакамила,илиштоида посакашеЈаководнив,мудаваа

34ИЈаковстекнабогатство,славаиимотпрекуовие зделкисосиновитечовечки,асиновитеЛавановиму

35Исотекотнавреметогичузборовитенасиновите

37ИмусејавиГосподнаЈаковпоистекотнашесте годиниимурече:„Стани,излезиодовааземјаиврати севоземјатанатвојотроденкрај,иЈасќебидамсо тебе.“

38ВотоавремеЈаковстана,гикачисвоитедеца,жени исèштоимашенакамилиитргнадаодивоземјата ХананскакајсвојоттаткоИсак

39АЛаваннезнаешедекаЈаковсизаминалоднего, заштотојденЛаванстрижешеовци

40ИРахилгиукрадекиповитенасвојоттатко,гизеде игискринакамилатанакојаседеше,исиотиде 41Иоваеначинотналиковите:земањеначовеккоје првородениубивање,иотстранувањенакосатаод главата,иземањесолисолењенаглаватаи помачкувањесомасло,потоаземањемалаплочкаод бакарилизлатнаплочкаипишувањенаиметонанеа,и ставањенаплочкатаподнеговиотјазик,иземањена главатасоплочкатаподјазикотиставањевокуќата,и палењесветлапреднеаипоклонувањепреднеа.

42Ивовреметокогаќемусепоклонат,тоаимзборува заситеработиштоќегипобараатоднего,прекумоќта наиметоштоенапишановонего.

43Инекоигиправатвофигуриналуѓе,одзлатои сребро,иодаткајниввовремињапознатизанив,а фигуритегопримаатвлијаниетонаѕвездитеиим кажуваатидниработи,инаовојначинбеаликовите штоРахилгиукрадеодсвојоттатко

44ИРахилгиукрадетиеликовиштомубеанататкоѝ, заданезнаеЛаванпрекунивкадеотишолЈаков

45ЛавансевратидомаипрашазаЈаковаизанеговото домаќинство,нонегонајде.Лавангипобарасвоите ликовизададознаекадеотишолЈаков,нонеможеше дагинајдеОтидекајдругиликовиигипраша,атие мукажаадекаЈаковизбегалоднегокајтаткому,во земјатаХананска

46ПотоаЛаванстана,гизедесвоитебраќаиситесвои слуги,паизлезеигогонешеЈаков,игостигнана планинатаГалад

47ЛаванмуреченаЈаков:„Штоминаправи,бегајиме измами,агиодведеќеркитемоиинивнитедецакако заробеници,земениодмеч?“

48Инемидозволидагибакнамидагииспратамсо радост,атигиукрадемоитебоговиисизамина.

49ЈаковмуодговоринаЛавана:„Сеплашевданеми гиземешнасилаќеркитесвои;асега,кајкогоќеги најдешсвоитебогови,тојќеумре.“

50ЛавангибарашеидолитеигипребараситеЈаковови шаториипокуќнина,нонеможешедагинајде.

51ЛаванмуреченаЈаков:„Ќесклучимезаветмеѓу менеитебе;акогималтретирашќеркитемои,илиако земешдругиженипокрајќеркитемои,Богќебиде сведокмеѓуменеитебевоова.“

52Изедоакамењаинаправијакуп,аЛаванрече:„Оваа купесведокмеѓуменеитебе!“ЗатоајанаречеГалад

53ЈаковиЛаванпринесоажртванапланината,ијадеа тамупокрајкупот,иостанаавопланинатацеланоќ Лаванстанаранонаутро,плачешесосвоитеќеркииги бакна,исевративосвоетоместо

54ИтојбрзогоиспратисвојотсинВеор,којимаше седумнаесетгодини,соАвихороф,синотнаУз,синот наНахор,исонивдесетлуѓе

55ИбрзотргнааигопоминаапатотпредЈаков,ипо

56ИдојдоакајИсавимурекоа:„Вакавелитвојотбрат

Ватуилов:

57СлушналиштоминаправиЈаков,братоттвој?Кој дојдекајменеголигол,ајасмуотидоввопресрет,го доведовводомотмојсочест,гонаправивголемиму гидадовдветеќеркимоизажени,какоидвеодмоите слугинки?

58ИБоггоблагословипорадимене,итојмногусе умножи,имусеродијасинови,ќеркиислугинки

59Тојимаиогроменбројовцииговеда,камилии магариња,какоисреброизлатовоизобилство;икога видедеканеговотобогатствосезголемува,меостави додекајасотидовдагистрижамовците,атојстанаи избегавотајност

60Игикачисвоитежениидецанакамили,игооднесе целиотсвојдобитокиимотштогостекнавомојата земја,игоподигналицетосвоезадаодикајсвојот таткоИсак,воземјатаХананска

61Инемидозволидагибакнувамќеркитемоии нивнитедеца,игиводешеќеркитемоикако заробенициземенисомеч,агиукрадеимоитебогови иизбега.

62ИсегагооставиввопланинатакајпотокотЈабук, негоисèштомуприпаѓа;ништонемунедостасува 63Акосакашдаодишкајнего,одитогаш,итамуќего најдеш,иќенаправишсонегоштосакатвојатадуша ИдојдоагласницитенаЛаванимугикажаанаИсав ситеовиеработи.

64ИИсавгичуситезборовинагласницитеЛаванови, исеразгневимногупротивЈаков,исесетинасвојата омраза,игневотмупламнавонего.

65Исавбрзогизедесвоитедеца,слугиидушитеод својотдом,шеесетмажи,иотидеигисобрасите синовинаСеирХореецотинивниотнарод,тристаи четириесетмажи;игизедеситетиечетиристотини луѓесоизвлеченимечеви,иотидекајЈаковдагоубие

66ИИсавгоподелитојбројнанеколкуделови,иги зедешеесеттемажиодсвоитедецаислугиидушитеод своетодомаќинствокакоеденстарешина,игипредаде начувањенасвојотнајстарсинЕлифаз.

67Апреостанатитеглавиимгидаденашестесинови наСеирХореецот,исекојоднивгопостависпоред неговитеродовиидеца.

68Ицелиотовојлогортргнакакоштобеше,аИсав отидемеѓунивконЈаковаибрзогиводеше.

69ИгласницитеЛавановитргнааодИсавиотидоаво земјатаХананскаИдојдоавокуќатанаРевека,мајката наЈаковиИсав

70Иѝраскажаа,велејќи:„Ете,твојотсинИсавтргна

странанапотокотЈавукКогагивиде,Јаковрече: „ОвојлогормиеодреденодБога!“ИЈаковгонарече тоаместоМахнаим

73Јаковгопознацелиотнароднасвојоттатко,ги бакнаигипрегрна,паотидесонив.Јаковгипрашаза таткомуимајкаму,атиерекоа:„Здрависе“

74ИовиегласницимурекоанаЈаков:„Ревека,твојата мајка,нèиспратикајтебе,велејќи:„Слушнав,синемој, декатвојотбратИсавизлезепротивтебепопатотсо луѓеодсиновитенаСеирХореецот“

75Затоа,синемој,послушајгогласотмојивидисо твојотсоветштоќенаправиш,икогаќедојдекајтебе, помолиго,инезборувајмубрзоплето,идајму подарокодонаштогопоседувашиодонасоштоБог теудостоил

76.Икогаќетепрашазатвоитеработи,некријништо однего,можебиќесеодвратиодсвојотгневпротив тебеисотоаќејаспасишсвојатадуша,тебеисèшто типрипаѓа,заштотвојадолжностедагопочитуваш, заштотојетвојпостарбрат 77ИкогаЈаковгичузборовитенамајкасиштомуги кажаагласниците,Јаковгоподигнагласотигорко заплака,инаправикакоштомузаповедамајкаму

ПОГЛАВЈЕ32

1ВотоавремеЈаковиспратигласницикајсвојотбрат ИсаввоземјатаСеиримуупатимолбенизборови.

2Иимзаповеда,велејќи:„Вакаќемукажетенамојот господарИсав:вакавелитвојотслугаЈаков:‘Некане мислимојотгосподардекаблагословотодмојоттатко, сокојмеблагослови,мибешеодкорист’

3ЗаштодваесетгодинибевсоЛаван,атојмеизмамии десетпатимијапромениплатата,какоштосèмубеше кажанонамојотгосподар

4Имуслужеввонеговиотдоммногунапорно,ипотоа Богјавидемојатаневолја,мојоттрудиделотона моитераце,имидадеданајдамблагодатимилост предНего

5Потоа,благодарениенаголематамилостидобрина Божја,стекнавволови,ослиња,говеда,слугии слугинки

6Асега,јассевраќамвомојатаземјаивомојотдом кајтаткомиимајками,коисевоземјатаханаанска;и испративдамусоопштамнамојотгосподарсèова,за данајдаммилостпредочитенамојотгосподар,зада непомислидекасумстекналбогатствосамодсебе, илидекаблагословотсокојмеблагословитаткомими помогнал

7ИгласницитеотидоакајИсавигонајдоана границитеназемјатаЕдомска,какоодиконЈаков,а четиристотинилуѓеодсиновитенаСеирХореецот стоејасоизвлеченимечеви 8ИгласницитенаЈаковмугираскажаанаИсавсите зборовиштоимгикажаЈаковзаИсав 9Исавимодговорисогордостипрезир,велејќиим: „Сигурнослушнавинавистинамикажааштому направиЈаковнаЛавана,којговозвишивонеговиот домимугидадеќеркитенеговизажени,итојроди синовииќерки,имногугозголемибогатствотои

11ИнесамосоЛавананаправитакаЈаков,тукуисо мене,идвапатимезамени,ијасдамолчам?

12Затоа,денесдојдовсомоитетаборидаго пресретнамиќенаправамсонегоспореджелбатана моетосрце

13ИгласницитесевратијаидојдоакајЈаковиму рекоа:„Дојдовмекајтвојотбрат,кајИсав,имуги кажавмеситетвоизборови;иете,тојниодговори;и ете,доаѓадатепречекасочетиристотинилуѓе“

14Сегазнајивидиштоќеправиш,ипомолисепред Богадатеизбавиоднего.

15Икогагичузборовитенасвојотбрат,штоимги кажанагласницитенаЈаков,Јаковмногусеисплашии сенажали.

16ИЈаковМусепомолинаГоспода,својотБог,ирече: „Господи,Боженамоитетатковци,АвраамиИсак,Ти миречекогасиодеводдомотнамојоттатко,велејќи: 17ЈассумГоспод,БогнатвојоттаткоАвраамиБог Исаков;тебетијадавамовааземјаитвоетопотомство потебе;иќегонаправамтвоетопотомствокако ѕвездитенебесни,иќесераширишначетиритестрани

18ИгиисполниТвоитезборовиимидадебогатство, децаидобиток,какоштомудаденаТвојотслугаонака какоштопосакувашесрцетомое;мидадесèштоТе барав,такаштоништонеминедостигаше

19Потоамирече:‘Вратисекајродителитетвоииво родниоткрај,иќетибидамдобро.’

20АсегакогадојдовимеизбавиодЛаван,ќепаднам ворацетенаИсав,којќемеубие,да,заедносомајките намоитедеца.

21Асега,ГосподиБоже,избавимеименеодрацетена мојотбратИсав,заштомногусеплашамоднего

22Ааконемаправедноствомене,направетеготоа зарадиАвраамимојоттаткоИсак

23Знамдекасодобринаимилостгостекнавова богатство;затоасегатемоламизбавимеденессо Твојатадобринаиуслишими

24ИЈаковпрестанадаМусемолинаГоспода,иги разделилуѓетоштобеасонего,соовцитеиговедата, надватабораПоловинатамујададенаДамесек,синот Елиезеров,слугатаАвраамов,затабор,сонеговите деца,адругатаполовинамујададеначувањенасвојот

25Иимзаповеда,велејќи:„Држетесеподалекуод

28ИГосподиспратитриангелиоднебеснитеангели,и тиетргнаапредИсавидојдоакајнего.

29ИимсејавијаовиеангелинаИсавинанеговиот народкакодвеилјадилуѓе,јавајќикоњиопременисо секаквибојниоружја,иимсејавијапредИсавина ситенеговилуѓеподеленивочетиритабора,сочетири војводи

30ИеденлогортргнаигонајдеИсавкакодоаѓасо четиристотинилуѓеконсвојотбратЈаковИовојлогор сестрчаконИсавинеговиотнародигиисплашиИ Исавпаднаодкоњотодстрав,иситенеговилуѓесе одвоијаоднегонатоаместо,заштобеамногу исплашени.

31ИцелиотлогорвикашепонивкогабегааодИсав,а ситеборбенилуѓеодговараа,велејќи:

32НавистинаниесмеслугинаЈаков,којеБожјислуга, икојможетогашданисеспротивстави?“Иимрече Исав:„О,тогашмојотгосподарибратЈаковеваш господар,когонеговидовдваесетгодини,асегакога дојдовдаговидам,такалипостапуватесомене?“

33Ангелитемуодговорија,велејќи:„ЖивмиГоспод, закогозборувашдекаетвојбрат,неоставивмели никогодаостанеодтебеиодтвојотнарод,тукусамо зарадиЈаковнемадаимнаправименишто“

34ИовојлогорсеоддалечиодИсавинеговителуѓеи сеоддалечиИсавинеговителуѓесеоддалечијаоднив околуедналига,когавториотлогордојдеконнегосо секаквооружје.ИтиенаправијасоИсавинеговите луѓекакоштонаправипрвиотлогорсонив

35Икогагооставијадапродолжи,ете,третиоттабор дојдеконнего;ситесеисплашија,аИсавпаднаод коњот,ацелиоттаборизвикаирече:„Навистинание смеслугинаЈаков,којеБожјислуга,икојможедани сеспротивстави?“

36Исавимодговорипак,велејќи:„О,Јакове, господарумој,авашгосподареибратмој;дваесет годининесумговиделлицетонеговоиденеснесум чулдекадоаѓаДенесотидовдагопресретнамАвие постапувателитакасомене?“

37.Тиемуодговоријаирекоа:„ЖивмиГоспод,не бешелиЈаковбраттвој,какошторече?Неоставивме линиостатокодтебеиодтвоителуѓе?Но,поради Јаков,закогозборувашдекаетвојбрат,немадасе мешаменитусотебе,нитусотвоителуѓе“

38Итретиоттабористотакапоминапокрајнив,итој сèуштегопродолжувашепатотсосвоителуѓекон Јаков,когачетвртиоттабордојдеконнего,итиеисто таканаправијасонегоисонеговителуѓекакошто направијадругите

39ИкогаИсавговидезлотошточетиритеангелиму гонаправијанемуинанеговителуѓе,многусе исплашиодсвојотбратЈаков,иотидедагопречекаво мир

40ИИсавјакриешесвојатаомразаконЈакова,зашто сеплашешезасвојотживотпорадисвојотбратЈаков,и заштомислешедекачетирителогоринакоинаидесе Јакововислуги.

41Јаковјапреноќитааноќсосвоитеслугивонивните логориирешисосвоитеслугидамудаденаИсав подарокодсèштоимашесонегоиодцелиотсвојимот.

Јаковстананаутро,тојинеговителуѓе,иизбрааод

43Игираспоредиситеводесетстада,игираспореди секојвидодделно,игипредадеворацетенадесетсвои слуги,секоестадоодделно

44Иимзаповедаиимрече:„Држетесенарастојание еденоддругиоставетерастојаниемеѓустадатаКога Исавиониештосесонегоќевесретнатиќеве прашаат:„Чијсиикадеодиш?Чијесèовапредтебе?“, речетеим:„НиесмеслугинаЈаковидоаѓамедаго пресретнемеИсавсомир.Иете,Јаковдоаѓазаднас.“

45АонаштоепреднаседариспратенодЈаковдо неговиотбратИсав

46.Иакотиречат:„Зоштосеколебазадтебедадојде вопресретнабратасиидаговидилицетонегово?“тиречеим:„Сигурнорадоснодоаѓазаднасвопресрет набратаси,зашторече:„Ќегосмирамсодаровитешто

можебиќемеприфати“

47Ицелиотдарпоминаворацетенанеговитеслугии

прекупреминотЈабук

48ИкогаЈаковгопреминапотокотсосèштому припаѓаше,останасамЕденчовекгосретна,се борешесонеготааноќдозориИшуплинатана бедротонаЈаковсеискривиодборбатасонего.

49Акогасераздени,човекотгооставиЈаковтаму,го благословиисиотидеЈаковпоминапокрајпотокот когасераздени,исепрепнанабедрото.

50Исонцетоизгреанаднегокогагопоминапотокот,и стигнадоместотокадештобеанеговитедобитоки деца.

51Итиетргнаадопладне,идодекаодеа,подароците минуваапреднив

52Јаковгиподигнаочитеипогледна,иете,Исавбеше оддалеку,доаѓајќисомногулуѓе,околучетиристотини Јаковмногусеисплашиодсвојотбрат

53Јаковбрзогиразделисвоитедецанасвоижении слугинки,аќеркасиДинајаставивоковчегија предадеворацетенасвоитеслуги.

54Ипоминапредсвоитедецаиженизадагопречека братаси,исепоклонидоземја,сепоклониседумпати

57ИБогимставистравимилостнаЈаковвосрцатана луѓетоштодојдоасоИсав,паитиегобакнааЈаковаи гопрегрнаа

58ИЕлифаз,синотИсавов,плачешесоЈакова,заедно сонеговитечетирибраќа,синовиИсавови,игобакнаа игопрегрнаа,заштостравотодЈаковгиобзедесите 59Исавгиподигнаочитеигивидеженитесонивните потомци,синовитеЈаковови,какоодатзадЈаковиму сепоклонуваатпопатот

60ИсавмуреченаЈаков:„Коисеовиесотебе,брате мој?Твоидецалисеилитвоислуги?“Јаковму одговоринаИсавирече:„ТоасемоидецаштоБогму гидаденасвојотслуга.“

61ИдодекаЈаковзборувашесоИсавинеговителуѓе, ИсавговидецелиотлогоримуреченаЈаков:„Одкаде тиецелиотлогорштогосретнавсиноќа?“Јаков одговори:„Заданајдаммилостпредмојотгосподар, тоаеонаштоБогмугодаденатвојотслуга“

62ИдаротдојдепредИсав,аЈаковгонатераИсав, велејќи:„Земигодаротштомугодонесовнамојот господар!“АИсаврече:„Зоштомиеованамера? Задржигоонаштогоимашзасебе.“

63Јаковрече:„Должностмиедатигодадамсетоова, откакоговидовтвоетолице,задаживеешвомир“

64Исавнесакашедагопримидарот,аЈаковмурече: „Темолам,господарумој,акосумнашолмилостпред Твоитеочи,примигодаротодмојатарака,заштого видовлицетоТвоекакодасумвиделлицесличнона божество,заштотибешезадоволенодмене“

65Исавгозедедарот,аЈаковмудадеисребро,златои бделиум,заштотолкумногуготераше,штогизеде.

66ИИсавгоразделидобитокотштобешевологорот,а половинатаимјададеналуѓетоштодојдоасонего, заштодојдоанаплата,адругатаполовинаимја предаденарацетенасвоитедеца

67Среброто,златотоибделиумотмугидадена Елифаз,својотнајстарсин.ИсавмуреченаЈаков:„Да останемекајтебеиќеодимеполекасотебедодекане дојдешкајменевомоетоместо,задаживееметаму заедно.“

68Јаковмуодговоринабратасиирече:„Ќенаправам какоштомиречегосподаротмој,ногосподаротмој знаедекадецатасенежни,аовцитеиговедатасо своитемлади,штосесомене,одатполека,заштоако одатбрзо,ситеќеумрат,заштоТигизнаешнивните товариинивниотзамор.“

69Затоа,некаодимојотгосподарпредсвојотслуга,а јасќеодамполека,зарадидецатаистадото,додекане стигнамдоместотонамојотгосподарвоСеир

70ИсавмуреченаЈаков:„Ќепоставамсотебенекои одлуѓетоштосесомене,задатечуваатпопатотида гоносаттвојоттоваримака.“Атојрече:„Штоми треба,господарумој,аконајдаммилостпредтебе?“

71„Еве,ќедојдамкајтебевоСеирзадаживееметаму, какошторече;одитисонародотсвој,заштојасќете следам“

72ИЈаковмуречетаканаИсавзадагиодведеИсави неговителуѓеоднего,задаможепотоаЈаковдасе вративодомотнасвојоттатковоземјатаХананска

1Понекоевреме,Јаковсиотидеодграницитена

градот

2Икупиеденделодниваташтобешетамуод синовитенаЕмор,народотназемјата,запетсикли 3ИЈаковсиизградитамукуќа,итамугопостави својотшатор,инаправиколибизасвојотдобиток; затоагонаречетоаместоСокхот

4ИЈаковостанавоСокхотеднагодинаишестмесеци. 5Вотоавреме,некоижениоджителитенатааземја отидоавоградотСихемзадатанцуваатидасевеселат соќеркитенажителитенаградот.Когаизлегоа,Рахил иЛија,женитенаЈаков,сосвоитесемејства,истотака отидоадајавидатвеселбатанаќеркитеодградот 6ИДина,ќеркатаЈаковова,отидесонивигивиде

додекасителуѓеодградотстоејапокрајнивзадаја видатнивнатарадост,иситеголемилуѓеодградотбеа таму

7АСихем,синотнаЕмор,кнезотназемјата,стоеше тамузадагивиди.

8ИСихемјавидеДина,ќеркатаЈаковова,какоседисо мајкасипредќеркитеодградот,идевојкатамногуму седопадна.Итамугипрашасвоитепријателиисвојот народ,велејќи:„Чијаќеркаеонааштоседимеѓу жените,ајаснејапознавамвоовојград?“

9Имурекоа:„НавистинаоваеќеркатанаЈаков,синот наИсакЕвреинот,којживеевоовојградвеќенекое времеИкогасејавидекаќеркитеодземјата излегуваатдасерадуваат,тааотидесомајкасии слугинкитезадаседнемеѓунив,какоштогледаш“ 10ИСихемјавидеДина,ќеркатаЈаковова,икогаја погледна,душатанеговасевперивоДина.

11Ииспрати,тајазедоасосилаДинадојдевокуќата Сихемова,јазграпчисосила,легнасонеаијапонижи Јазасакамногуијасместивосвојотдом.

12ИдојдоаимукажаанаЈаковазатоаКогаЈаковчу декаСихемјаосквернилќеркамуДина,Јаковиспрати дванаесетсвоислугидајадоведатДинаодкуќата СихемоваТиеотидоаидојдоавокуќатаСихемоваза дајазематДинаоттаму.

13Икогадојдоа,Сихемизлезекајнивсосвоителуѓеи гиистераодсвојатакуќа,инеимдозволидадојдат предДинаАСихемседешесоДина,јабакнувашеија

73ИсавгопослушагласотнаЈаков,исевратисо четиристотинитемажиштобеасонегонапатконСеир ИЈаков,сосèштоимаше,отидевотојдендокрајотна

грижатзаДинавокуќатаСихемова,идаостанаткај неа.Сихем,пак,испратитројцасвоипријателикај таткомуЕмор,синотнаХидекем,синнаПеред, велејќи:„Одземимијаоваадевојказажена!“

17ИЕмор,синотнаХидекемЕвеецот,дојдевокуќата насвојотсинСихем,иседнапреднегоИЕморму реченасвојотсин:„Сихем:„Зарнемаженамеѓу ќеркитенатвојотнародзадаземешЕврејка,којанее одтвојотнарод?“

18АСихеммурече:„Самонеаземими,заштомие мила“ИЕморнаправиспоредзборотнасвојотсин, заштомубешемногуомилен 19ИЕморотидекајЈаковдаразговарасонегозаоваа работаИкогатојсиотидеодкуќатанасвојотсин Сихем,преддадојдекајЈаковдаразговарасонего,ете, синовитеЈакововисевратијаодполето,штомчујашто направиСихем,синотЕморов 20Алуѓетобеамногуожалостенизасвојатасестра,и ситесевратијадомаразгорениодгнев,предвремето дагособератдобитокот

21Идојдоа,седнаапредтаткасиимузборуваасогнев, велејќи:„Сигурносмртќеимаовојчовекинеговото домаќинство,заштоГоспод,Богнацелатаземја,им заповеданаНоеинанеговитедецаданекрадат,ниту дапрељубодејствуваат;еве,Сихемјаопустошии блудствувашесонашатасестра,иникојодситежители наградотнемупроговоринизбор“ 22.Тисигурнознаеширазбирашдекасмртната пресудаезаСихем,занеговиоттаткоизацелиотград порадиделотоштогосторил

23Идодекатиезборуваасотаткотосвојзатааработа, ете,Емор,таткотоСихемов,дојдедамугикажена ЈаковзборовитенасвојотсинзаДинаИседнапред Јаковипредсиновитенегови.

24ИимречеЕмор:„ДушатанамојотсинСихем копнееповашатаќерка;вемоламдајтемујазаженаи омажетесесонас;дајтенигивашитеќерки,аниеќе вигидадеменашитеќерки,иќеживеетесонасво нашатаземја,иќебидемекакоеденнародвотаа земја.“

25Заштонашатаземјаемногупространа,затоа живејтевонеаитргувајтевонеа,стекнувајтеимотво неаиправетевонеаштосакате,иникојнемадаве спречисонизбор

26ИЕморпрестанадазборувасоЈаковаинеговите синови,иете,неговиотсинСихемдојдепонего,и седнапреднив

27АСихемимпроговоринаЈаковинанеговите синови:„Данајдаммилоствовашитеочи,падамија дадетевашатаќерка,иштоидамикажете,ќе направамзанеа“

28.Побарајодменеизобилствомиразидар,иќетиго дадам;иштоидамикажеш,тоаќегонаправам;икоји дасепобунипротивтвоитенаредби,некаумре;само дајмијадевојкатазажена

29АСимеониЛевиимодговоријалукавонаЕморина неговиотсинСихем,велејќи:„Сèштонирековте,ќе направимезавас“

30Иете,нашатасестраевотвојатакуќа,нодржисе подалекуоднеадодеканемупратименанашиоттатко

Исакзаовааработа,заштонеможемеништода направимебезнеговасогласност.

31Заштотојгизнаепатиштатананашиоттатко Авраам,иштоиданикаже,ќевикажеме,ништонема даскриемеодвас.

32СимеониЛевиимгокажааованаСихемина неговиоттатко,заданајдатизговоридасесоветуваат штодасеправисоСихемисонеговиотградвоврска соовааработа

33КогаСихеминеговиоттаткогичујазборовитена СимеониЛеви,имсечинешедобро,паСихеми неговиоттаткоизлегоадасиодатдома

34Икогасиотидоа,синовитеЈакововимурекоана својоттатко:„Ете,знаемедекасмрттаимследувана овиезлилуѓеинанивниотград,затоаштого прекршијаонаштоБогимгозаповеданаНоеина неговитедецаинанеговотопотомствопонив“

35ИзатоаштоСихемгонаправитоасонашатасестра Дина,осквернувајќија,заштотаквагнасотијаникогаш немадасеправимеѓунас

36Затоасегазнајивидиштоќенаправиш,ипобарај советиизговорштоќеимсенаправи,задагиубиеш ситежителинаовојград

37ИСимеонимрече:„Евеедендобарсоветзавас: кажетеимдаобрежатсекоемашкомеѓунивкакошто смеобрежаниние;ааконесакаат,ќеимјаземеме нашатаќеркаиќесиодиме“

38Иакосесогласатдагосторатоваиќегосторат, тогашкогаќебидатпотонатиодболка,ќеги нападнемесонашитемечеви,каковрзнекојштое тивокимирен,иќегоубиемесекојмашкичовекмеѓу нив

39ИимседопаднасоветотнаСимеон,иСимеони Левирешијадапостапатсонивкакоштобеше предложено

40Утредента,СихеминеговиоттаткоЕморсевратија кајЈаковинеговитесинови,задаразговараатзаДина идачујаткаководговорќедадатсиновитеЈакововина нивнитезборови

41АсиновитеЈакововиимзборуваасоизмама,велејќи: „МугикажавменататкотонашИсакситеваши зборови,ивашитезборовимуседопаднаа“

42Нотојнирече:„ТакамузаповедаАвраам,неговиот татко,одБога,Господаротнацелатаземја,декасекој човек,којнееоднеговотопотомство,којсакадаземе еднаоднеговитеќерки,требадагиобрезувасите неговимашкисинови,какоштосмеобрезаниние,и тогашможемедамујададеменашатаќерказажена.“

43Сегатигиобјавивмеситенашипатишташтониги кажанашиоттатко,заштонеможемедагонаправиме

заповедале,тогашќедојдемекајвасиќејаземеме нашатаќеркаодвасиќесиодиме.

46СихеминеговиоттаткоЕморгичујазборовитена синовитеЈаковови,итоаимседопаднамногу.И СихеминеговиоттаткоЕморпобрзаадагиисполнат желбитенасиновитеЈаковови,заштоСихеммногуја сакашеДина,идушатамубешеприврзанаконнеа

47СихеминеговиоттаткоЕморбрзосеупатијакон градскатапортаигисобраасителуѓеодсвојотгради имгикажаазборовитенасиновитеЈаковови,велејќи: 48Дојдовмекајовиелуѓе,синовитеЈаковови,иим зборувавмезанивнатаќерка,иовиелуѓесесогласија дапостапатспореднашитежелби,иете,нашатаземјае големазанив,итиеќеживеатвонеаиќетргуваатво неа,иниеќебидемееденнарод;ќегиземеменивните ќерки,анашитеќеркиќеимгидадемезажени.

49Носамоподовојуслововиелуѓеќесесогласатда госторатова,декасекојмажмеѓунасќебидеобрежан какоштосеобрежани,какоштоимзаповедалнивниот Бог,икогаќепостапимеспореднивнитеупатствада бидемеобрежани,тогаштиеќеживеатмеѓунас,заедно сонивниотдобитокиимот,иниеќебидемекакоеден народсонив

50Икогасителуѓеодградотгичујазборовитена СихеминанеговиоттаткоЕмор,сителуѓеоднивниот градсесогласијасоовојпредлогисесогласијада бидатобрежани,заштоСихеминеговиоттаткоЕмор беамногупочитуваниоднив,бидејќибеакнезовина земјата

51Утредента,СихеминеговиоттаткоЕморстанаа ранонаутроигисобрааситемажиодсвојотградво срединатанаградотГиповикаасиновитеЈаковови, коигиобрежааситемашкиштоимприпаѓаанатојина другиотден.

52ИгиобрежааСихемиЕмор,неговиоттатко,ипетте браќаСихемови,ипотоасекојстанаисиотидедома, заштотоабешеодГосподапротивградотСихем,иод ГосподабешесоветотнаСимеонвотааработа,задаго предадеГосподградотСихемворацетенадвајцата синовиЈаковови.

ПОГЛАВЈЕ34

1Ибројотнаситеобрежанимажибешешестотини четириесетипетмажиидвестечетириесетишестдеца 2НоХидекем,синотнаПеред,таткотонаЕмор,и неговитешестбраќа,несакаадагипослушаатСихеми неговиоттаткоЕмор,итиенесакаадабидатобрежани, заштопредлоготнасиновитеЈакововиимбеше одвратен,инивниотгневбешемногуразгоренпоради тоаштолуѓетоодградотнегипослушаа 3Ивечертанавториотденнајдоаосуммалидецакои небеаобрежани,заштонивнитемајкигибеаскрилеод СихемиоднеговиоттаткоЕмор,иодлуѓетоодградот 4ИСихеминеговиоттаткоЕмориспратијадаги доведатпреднивзадабидатобрежани,когаХидекеми неговитешестбраќасенафрлијаврзнивсосвоите мечевиисеобидоадагиубијат 5ИтиесакаадагиубијатиСихеминеговиоттатко Емор,асакаадајаубијатиДинасонивпорадиоваа

6Иимрекоа:„Штоетоаштогонаправивте?Зарнема

7Замислувашлидекаќеуспеешпрекуоваделоштого направи?Иштоќеимодговоришвоврскасоована твоитебраќаХананејци,коиќедојдатутреиќете прашаатзаова?

8Иаковашетоделонеимсепокажеправедноидобро вонивнитеочи,штоќеправитезавашитеживоти,а менезанашитеживоти,коганегипослушавтенашите гласови?

9Иакожителитеназемјатаиситевашибраќа, синовитеХамови,чујатзавашитедела,велејќи: 10ПорадиеднаЕврејка,СихемиЕмор,неговиоттатко, иситежителинанивниотград,направијаонаштоне гопознавааиштонивнитепредциникогашнеимго заповедаа.Кадеќеизбегатетогашиликадеќего скриетевашиотсрам,воситевашиденовипредвашите браќа,жителитеназемјатаХананска?

11Затоасеганеможемедагоподнесемеоваштого

јаремштоненигоналожијанашитепредци

12Ете,утреќеодимеиќегисоберемеситенашибраќа, ханаанскитебраќаштоживеатвоземјата,иситеќе дојдемеиќевепоразимевасиситештосенадеваатна

нитуоднив

13ИкогаЕмор,неговиотсинСихемиситежителина градотгичујазборовитенаХидекеминеговитебраќа, многусеисплашијазасвојотживотоднивните зборовиисепокајаазаонаштогонаправија 14ИСихеминеговиоттаткоЕморимодговоријана таткотосвојХидекеминанеговитебраќа,итиеим рекоа:„Вистинаесèштоникажавте“

15Немојтесегадазборувате,нитудамислитево срцатавашидекапорадиљубовтаконЕвреитего направивмеоваштонашитепредциненигозаповедаа 16Но,бидејќивидовмедеканеимбешенамераи желбадасесогласатсонашитежелбивоврскасо нивнатаќерка,освенподовојуслов,гипослушавме нивнитегласовиигонаправивмеоваделоштого видовте,задајадобиеменашатажелбаоднив 17Икогаќегодобиеменашетобарањеоднив,ќесе вратимекајнивиќенаправимесонивонаштониго кажувате 18Вемолиме,тогаш,дапочекатеидасезадржите додеканашетотелонезаздравииповторнонестанеме

22ИкогаЈаковгичуовиезборови,сеисполнисогнев, исеналутинанив,инеговиотгневсеразгорепротив нив

23ИСимеониЛевисезаколнааирекоа:„Живе Господ,Богнацелатаземја,декаутревоовавреме немадаостаненитуеденостатоквоцелиотград“

24Исесокријадваесетмладилуѓе,коинебеа обрежани,итиемладилуѓесебореапротивСимеони ЛевиСимеониЛевиубијаосумнаесетоднив,адвајца избегааоднивиизбегаавонекоијамисоварштобеа воградотСимеониЛевигибараа,нонеможеадаги најдат

25СимеониЛевипродолжијадаодатнизградотиги убијаситежителинаградотсомеч,неоставајќи никогожив

26Иимашеголемавревавосрединатанаградот,и плачотналуѓетоодградотсеискачидонебото,исите жениидецаплачеагласно

27СимеониЛевигопогубијацелиотград,неоставија нитуеденмажвоцелиотград 28ИгиубијаЕморинеговиотсинСихемодострилото намечот,ајаодведоаДинаодкуќатаСихемоваиси заминааоттаму

29ИсиновитеЈакововиотидоаисевратија,инаидоа наубиените,игоограбијацелиотнивниимот,што бешевоградотивополето

30Идодекагособираапленот,тристалуѓестанааи фрлааправврзнивигиудираасокамења.Симеонсе свртеконнивигиубиситесоострилотонамечот СимеонсесвртепредЛевиивлезевоградот

31Игизедоанивнитеовци,нивнитеволовиинивниот добиток,аистотакаиостанатитежениималидеца,и гиодведоаситенив,иотворијапортаиизлегоаи дојдоакајсвојоттаткоЈаковсоенергија.

32ИкогаЈаковвидесèштомунаправијанаградоти говидепленотштогозедоаоднив,сеналутимногуна нивиимрече:„Штоминаправивте?Ете,синајдов спокојствомеѓужителитеназемјатаХанаанци,иникој однивнесемешашевомене“

33Асегаменаправиодвратенкајжителитеназемјата, меѓуХанаанцитеиФерезејците,ајассумсамомал број,иситетиеќесесобератпротивменеиќеме убијаткогаќечујатзатвојатаработасосвоитебраќа,и јасимојотдомќебидемеистребени

34СимеониЛевииситенивнибраќасонивму одговоријанататкотосвојЈаковимурекоа:„Ете,ние живеемевоовааземја,аСихемлиќеѝнаправивакана сестратанаша?Зоштомолчишпредсèштонаправи Сихем?Идалиќепостаписосестратанашакакосо блудницапоулиците?“

35АбројотнаженитештоСимеониЛевигизаробија одградотСихем,анегиубија,бешеосумдесетипет, коинепознаваамаж

36Меѓунивимашеиеднамлададевојкасоубавизглед иубавиуглед,поимеБуна,којаСимеонјазедезажена Бројотнамашкитештогизаробија,анегиубија,беше четириесетиседуммажи,аостанатитегиубија.

37ИситемладимажиижеништоСимеониЛевиги беаодвелевозаробеништвоодградотСихем,имбеа слугинасиновитеЈакововиинанивнитедецапонив,

уништијаеденодханаанскитеградовиинесеплашеа засвојотживотвоцелатаханаансказемја“

39Иовиелуѓегонапуштијаградотиотидоавоградот Тапнах,идојдоатамуиимраскажаанажителитена Тапнахсèштоимсеслучилоисèштосиновите ЈакововинаправилесоградотСихем

40ИвестастигнадоЈашув,царотнаТапнах,итој испратилуѓевоградотСихемзадагивидаттиемлади луѓе,заштоцаротнеимверувашевотааприказна, велејќи:„Какоможатдвајцалуѓедаопустошаттолку големградкакоСихем?“

41ИсевратијагласницитенаЈасувимујавија,велејќи: „Дојдовмевоградот,итојеразурнат;тамунеманиту еденчовек,тукусаможеништоплачат;тамунема нитуовци,нитудобиток,заштосèштобешевоградот, синовитеЈакововигоодведоа.

42ИЈашувсечудешенатоаирече:„Какоможат двајцалуѓедагонаправатова,даразораттолкуголем град,анитуеденданеможедаимсеспротивстави?“

43Заштотаквонештонесеслучилоодденовитена Нимрод,нитуоднајдалечнотовремесеслучило слично.ИЈасув,царотнаТапнах,муреченасвојот народ:„Бидетехрабри,иниеќеодимедасебориме противовиеЕвреи,иќеимнаправимекакошто направијасоградот,иќесеодмаздимезаделотона луѓетоодградот“

44ИЈасув,царотнаТапнах,сесоветувашесосвоите советницизаовапрашање,инеговитесоветнициму рекоа:„СамнемадагипобедишЕвреите,заштотие морадабидатсилнизадајаизвршатовааработаза целиотград.“

45Акодвајцаоднивгоопустошатцелиотград,аникој неимсеспротивстави,сигурноакотиодишпротив нив,ситетиеќесекренатпротивнасиќенèуништат истотака

46Но,акоиспратишдоситецаревиштонè опкружуваатигиоставишдасесоберат,тогашниеќе одимесонивиќесеборимепротивсиновитеЈаковови, итогашќегипобедиш.

47ИЈашувгичузборовитенасвоитесоветници,и нивнитезборовимуседопаднаанемуинанеговиот народ,итојтаканаправиИЈашув,царотнаТапнах,

50Исесобрааседумтецаревиаморејскисоситесвои војски,околудесетилјадилуѓесоизвлеченимечеви,и дојдоадасеборатпротивсиновитеЈакововиИЈаков чудекацаревитеаморејскисесобраледасеборат противнеговитесинови,иЈаковсеисплашимногуиго вознемиритоа

51ИизвикаЈаковпротивСимеонаиЛеви,велејќи: „Штоетоаделоштогонаправивте?Зоштоми наштетивте,задагидоведетепротивменеситесинови Хананејци,задамеистребитеменеимојотдом?Јаси мојотдомбевмемирни,авиемигонаправивтеоваи гиразгневивтежителитеназемјатапротивменесо вашитепостапки.“

52АЈудамуодговоринататкотосвој:„Зарзалудноги убијамоитебраќаСимеониЛевиситежителина Сихем?НавистиназатоаштоСихемјапонижинашата сестраијапрекршизаповедтананашиотБогконНоеи неговитедеца,заштоСихемјазеденашатасестрасо силаиизвршипрељубасонеа.“

53ИСихемгонаправисетоовазло,иникојод жителитенанеговиотграднесеспротивстави,велејќи му:„Зоштогоправишова?Затоамоитебраќаотидоаи гопоразијаградот,иГосподгопредадевонивните раце,заштожителитенеговигипрекршијазаповедите нанашиотБог.Зартогашзалудногонаправијасето ова?“

54Исега,зоштосиисплашениливознемирен,и зоштосинезадоволенодмоитебраќа,изоштосе разгоруватвојотгневпротивнив?

55НашиотБог,Којимгопредадеворацетеградот Сихеминеговитежители,ќегипредадевонашираце иситеханаанскицаревиштодоаѓаатпротивнас,иние ќенаправимесонивкакоштонаправијамоитебраќасо Сихем.

56Сегабидисмиреноколунивиотфрлигисвоите стравови,нонадевајсенаГоспода,нашиотБог,имоли Муседанипомогнеиданèизбави,идагипредаде нашитенепријателивонашираце

57ИЈудамувикнанаеденодслугитенасвојоттатко: „Одисегаивидикадесенаоѓаатцаревитештодоаѓаат противнассосвоитевојски“

58Ислугатаотидеипогледнадалеку,исеискачи спротигоратаСион,игивидесителогоринацаревите какостојатвополето,исевративоЈудаирече:„Ете, царевитесесместенивополетососитесвоилогори, народмногуброен,какопесокнаморскиотбрег.“

59ИЈудаимреченаСимеониЛевиинаситесвои браќа:„Јакнетесеибидетехрабрисинови,зашто Господ,нашиотБог,есонас;небојтесеоднив!“

60Секојнекаизлезе,опашансосвоетобојнооружје,со својотлакисосвојотмеч,иниеќеодимеиќесе боримепротивовиенеобрезанилуѓе;ГосподенашБог, Тојќенèспаси

61Истанаа,исекојсеопашасосвоетобојнооружје, големиимали,единаесетсиновиЈаковови,исите слугиЈакововисонив

62ИситеслугиИсакови,штобеасоИсаквоХеврон, дојдоакајниввооруженивосекаквибојниоружја,а синовитеЈакововиинивнитеслуги,стоидванаесет луѓе,тргнааконтиецареви,аиЈаковтргнасонив.

63ИсиновитеЈакововииспратијакајсвојоттаткоИсак, синотАвраамов,воХеврон,односноКират-Арба,да

64.ТемолимезанаспредГоспода,нашиотБог,данè заштитиодрацетенаХанаанците,коидоаѓаатпротив нас,идагипредадевонашираце

65ИИсак,синотАвраамов,МусепомолинаГоспода засвоитесиновиирече:„ГосподиБоже,Тимуветина таткоми,велејќи:‘Ќегоумножампотомствототвое какоѕвездитенебесни!’Имивети,иисполнигозборот свој,сегакогаханаанскитецаревисесобраазада војуваатпротивмоитесинови,заштотиененаправија никакванасилнаработа.’“

66Затоасега,ГосподиБоже,Боженацелатаземја,Те молам,изопачијанамератанаовиецаревизадане војуваатпротивмоитесинови.

67Иќегиврежамсрцатанаовиекралевиинивниот народсостравотодмоитесиновииќејасрушам нивнатагордост,задасеодврататодмоитесинови.

68ИсоТвојатасилнаракаисоТвојатаиспружена мишкаизбавигиоднивмоитесиновиинивнитеслуги, заштовоТвоитерацеесилатаимоќтадагонаправиш сетоова

69ИсиновитеЈакововиинивнитеслугиотидоакон тиецаревиисенадеваанаГоспода,својотБог.И додекаодеа,нивниоттаткоЈаковмусепомолина Господаирече:„ГосподиБоже,силенивозвишен

засекогаш!

70ТисиОној,Којгиразгорувавојнитеигипрекинува, воТвојатаракаесилатаимоќтазавоздигнувањеи соборување;О,некабидеприфатливамојатамолитва предТебе,задасесвртишконМенесоТвојатамилост, задагиврежешсрцатанаовиецаревиинивниотнарод состравотодМоитесинови,идагиисплашишниви нивнителогори,исоТвојатаголемамилостдаги избавишситештосенадеваатнаТебе,заштоТисиТој штоможешданигипотчинишлуѓетоидаги покорувашнародитеподнашавласт

ПОГЛАВЈЕ35

1Иситеаморејскицаревидојдоаизастанаанаполето задасесоветуваатсосвоитесоветнициштодасе прависосиновитеЈаковови,заштосèуштесеплашеа однив,велејќи:„Ете,двајцаоднивгоубијацелиот градСихем“

2ИГосподгислушнамолитвитенаИсакиЈаков,иги исполнисрцатанаситесоветницинаовиецаревисо големстравиужас,такаштотиеедногласноизвикаа: 3Далисиденесглупав?Илинемашливотеберазум, паќесеборишсоЕвреите?Зоштоденессерадувашна

4Ете,двајцаоднивдојдоавоградотСихембезстрави

неманикојштоможеданаправикакоНеговитесилни дела.

6Навистина,тојгоизбавинивниоттаткоАвраам, Евреинот,одракатанаНимродиодракатанацелиот неговнарод,којмногупатисеобидувашедагоубие.

7Тојгоизбавииодогнотвокојгобешефрлилцарот Нимрод,инеговиотБоггоизбавиоднего

8Икојдругможеданаправислично?Навистина АвраамбешетојштогиубипеттецаревинаЕлам,кога годопреасинотнанеговиотбрат,којвотиеденови живеешевоСодом

9Игозеденеговиотслуга,којбешеверенвонеговиот дом,инеколкуминаоднеговителуѓе,игигонеа царевитенаЕламвоеднаноќигиубија,имуго вратијанасинотнанеговиотбратцелиотнеговимот штомугобеаодзеле.

10ИсигурнознаетедекаБоготнаовиеЕвреиемногу воодушевеноднив,аитиесевоодушевениоднего, бидејќизнаатдекатојгиизбавилодситенивни непријатели

11Иете,порадиљубовтаконсвојотБог,Авраамго зедесвојотединственидрагсининамислидаго принесекакожртвапаленицанасвојотБог,идане бешеБогкојгоспречивотоа,тојтогашќего направешетоапорадиљубовтаконсвојотБог.

12ИБоггивидеситенеговидела,мусезаколнаиму ветидекаќегиизбавинеговитесиновиицелотонегово потомствоодсекојаневолјаштоќегиснајде,затоашто гонаправиоваипрекусвојатаљубовконсвојотБогја задушинеговатасочувствоконсвоетодете 13ИнестеличулештоимнаправинивниотБогна фараонот,царотегипетски,инаАвимелех,царот герарски,когајазедоаженатанаАвраам,којречеза неа:„Таамиесестра!Заданегоубијатпорадинеаи дапомислатдајазематзажена?ИБогимнаправина нивинанивниотнародсèшточу

14Иете,самитевидовмесосвоиочидекаИсав,братот Јаковов,дојдекајнегосочетиристотинилуѓе,со намерадагоубие,заштосесетидекамугоодзеде благословотнататкому.

15ИтојотидедагопречекакогасевраќашеодСирија, задајапобедимајкатасодецата,икојгоизбавиод неговитерацеаконенеговиотБог,накогосенадеваше?

Тојгоизбавиодрацетенанеговиотбрат,аиодрацете нанеговитенепријатели,исигурноповторноќеги заштити.

16КојнезнаедеканивниотБогимдадесиладамуго направатнаградотСихемзлотозакоеслушна?

17Далитогашдвајцалуѓебиможелесосопственасила дауништаттолкуголемградкакоСихем,аконебеше нивниотБог,вокогосенадеваа?Тојимречеиим направисèовазадагиубиежителитенаградотво нивниотград

18Иможешлитогашдагипобедишониештоизлегоа одтвојотградзадасеборатпротивситенив,дурии акотидојдатнапомошилјадапатиповеќе?

19Сигурнознаеширазбирашдеканедоаѓашдасе боришпротивнив,тукудоаѓашдавојувашпротив нивниотБог,Којгиизбра,изатоаситедојдовтеденес дабидетеистребени.

20Затоа,сегавоздржетесеодовазлоштосеобидувате дасигонанесете,иподоброќевибидеданеодитево

21Икогааморејскитецаревигичујаситезборовина своитесоветници,срцатаимсеисполнијасоужас,исе

противнив.

22Игинаведнувааушитеконзборовитенасвоите советнициигислушааситенивнизборови,и зборовитенасоветницитеимседопаднаанацаревите, итиегонаправијатоа

23Ицаревитесесвртијаисевоздржааодсиновите Јаковови,заштонесеосмелијадаимсеприближатза давојуваатсонив,заштомногусеплашеаоднив,и срцатаимсестопијавониводстраводнив.

24ЗаштоовадојдеодГосподаконнив,заштоги слушнамолитвитенасвоитеслугиИсакиЈаков,зашто

25ИсиновитеЈакововисезадржаатојдендовечерта

Јакововисевратијадома.

ПОГЛАВЈЕ36

1ВотоавремемусејавиГосподнаЈаковимурече: „Стани,одивоВетилиостанитаму;инаправитаму жртвеникнаГоспода,Којтисејави,Којтеизбавитебе итвоитесиновиодневолја“

2ИстанаЈаков,неговитесиновиисèштому припаѓаше,иотидоаидојдоавоВетилспоредсловото Господово

3Јаковимашедеведесетидеветгодиникогаотидево Ветил.Јаков,неговитесиновиисиотнародштобеше сонего,останаавоВетил,воЛузТамуМуизгради жртвеникнаГоспода,КојмусејавиЈаковинеговите синовиостанаавоВетилшестмесеци.

4ВотоавремеумреДевора,ќеркатанаУз,доилкатана Ревека,којабешесоЈаков;иЈаковјапогребапод Ветил,поддаботштобешетаму.

5ВотоавремеумреиРевека,ќеркатанаВатуил, мајкатанаЈаков,воХеврон,односноКирет-Арба,и бешепогребанавопештератаМахпела,штоАвраамја купиодсиновитеХетееви

6АРевекапоживестотриесетитригодини,когаумре. КогаЈаковчудеканеговатамајкаРевекаумрела,горко заплаказамајкасиинаправиголематагазанеаиза

10Идодекаодеапопатот,аимашеуштемалкупатдо Ефрата,Рахилародисин;имашетешкипородувањаи умре

11ЈаковјапогребанапатотконЕфрата,односно Витлеем,ипостависпоменикнанејзиниотгроб,кој стоитамудоден-денесРахилапоживеачетириесети петгодини,паумре

12ИЈаковгонаречеиметонасинотсвој,штомусе роди,штомугородиРахила,Венијамин,заштомусе родивоземјатаоддеснатастрана

13АпосмрттанаРахила,Јаковгопостависвојот шаторвошаторотнанејзинатаслугинкаБилха 14РувимзавидувашенасвојатамајкаЛијапорадитоа, сеисполнисогнев,станавосвојотгневиотидеивлезе вошаторотнаВилха,иоттамујакренапостелатана таткотосвој.

15ВотоавременасиновитеРувимовиимбеше одземенделотодпрвородството,заедносоцарскатаи свештеничкатаслужба,заштотојјаосквернипостела нататкоси;првородствотомубешедаденонаЈосифа, царскатаслужбанаЈуда,асвештенствотонаЛеви, заштоРувимјаосквернипостеланататкоси.

16АоваеродословотнаЈаков,штомусеродијаво ПаданАрамЈакововисиновибеадванаесет

17СиновинаЛијабеа:првородениотРувим,Симеон, Леви,Јуда,Исахар,ЗавулонинивнатасестраДина;а синовинаРахилабеа:ЈосифиВенијамин

18СиновинаЗилфа,слугинкатанаЛија,беаГади Асер,асиновинаБилха,слугинкатанаРахила,беаДан иНефталим;тоасесиновитенаЈаков,коимусеродија воПаданАрам.

19ИЈаков,неговитесиновиисèштомуприпаѓаше, тргнаанапатистигнаавоМамре,односновоКиретАрва,штоевоХеврон,кадештоживеејаАвраами ИсаккакопридојденициЈаков,неговитесиновиисè штомуприпаѓаше,живеешекајтаткотосвојвоХеврон 20ИнеговиотбратИсав,неговитесиновиисèштому припаѓаше,отидоавоземјатаСеирисенаселијатаму, иимааимотвоземјатаСеирИсиновитеИсавовибеа плодниимногусенамножијавоземјатаСеир.

21АовасеродословитенаИсав,штомусеродијаво земјатаханаанскаИсавовисиновибеапет

22АдамугородинаИсавсвојотпрвенецЕлифаз;му городииРагуил;аАхливамамугиродиЈеус,Јалами Кореј

23ОвасеИсавовитедеца,коимусеродијавоземјата Хананска;синовинаЕлифаз,синотИсавов,беаТеман, Омар,Сефо,Гатам,КенезиАмалекс;асинови РагуиловибеаНахат,Зарах,ШамаиМиза

24ЈеусовисиновибеаТимна,АлваиЈетет;аЈаламови синовибеаАла,ФинориКенез

25СиновинаКорејбеаТеман,Мивзар,Магдиели Ерам;тоасесемејстватанасиновитеИсавовиспоред нивнитекнежевствавоземјатаСеир

26АовасеимињатанасиновитенаСеирХореецот, жителиназемјатаСеир:Лотан,Совал,Севеон,Ана, Дишан,ЕзериДишон,седумсинови. 27ЛотановисиновибеаХориј,Еманинивнатасестра Тимна,односноТимна,којадојдекајЈаковинеговите синови,нотиенејапослушаа.Тааотидеимустана

наложницанаЕлифаз,синотИсавов,имугороди Амалик.

28СиновинаСовалбеаАлван,Манахат,Евал,Шефои

ослињатанасвојоттаткоСевеон

29Идодекагихранешеослињатанататкому,ги водешевопустинатаворазличновремезадагихрани. 30Иеденденгиодведевоеднапустинанабреготна морето,спротипустинатананародот,идодекаги пасеше,ете,оддругатастрананаморетодојдемногу силнабураигизапремагарињаташтопасеатаму,и ситезастанаа.

31Потоа,околустоидваесетголемиистрашни животниизлегоаодпустинатаоддругатастранана морето,иситедојдоанаместотокадештобеаослите,и тамусесместија

32Итиеживотни,одсрединатанадолу,беавооблик начовечкидеца,аодсрединатанагоре,некоиимаа сличностнамечки,анекоинаклепки,соопашкизад нивмеѓураменаташтосепротегаадоземјата,како опашкитенадухифатот,иовиеживотнидојдоа,се

отидоадоден-денес

33ИедноодовиеживотнисеприближидоАнаиго удрисоопашката,апотоаизбегаоттаму

34Икогајавидеовааработа,многусеисплашиза својотживот,паизбегаиизбегавоградот.

35Иимраскажанасиновитеибраќатасвоисèштому сеслучиМногулуѓеотидоадагибараатослињата,но неможеадагинајдат.Анаинеговитебраќаповеќене отидоанатоаместоодследниотден,заштомногусе плашеазасвоитеживоти

36СиновинаАна,синотСеиров,беаДишонинеговата сестраАхливама;синовинаДишонбеаХемдан,Есван, ИтраниХеран;синовинаЕзербеаБилхан,Завани Акан;синовинаДишонбеаУзиАран.

37ТоасеродовитенасиновитенаСеирХореецот, спореднивнитекнежевствавоземјатаСеир

38ИИсавинеговитесиновисенаселијавоземјатана СеирХореецот,жителнатааземја,иимааимотиво неа,беаплодниимногусемножеаИЈаковинеговите синовиисèштоимприпаѓашеживеејасонивниот таткоИсаквоземјатаХананска,какоштомузаповеда ГосподнаАвраам,нивниоттатко

ПОГЛАВЈЕ37

1ВостоипеттатагодинаодживототнаЈаков,односно водеветтатагодинаодживеењетонаЈаковсосвоите

иотидоаисевратијавоградотСихем,тиеисèштоим

4Иситецаревихананскииаморејски,штого опкружувааградотСихем,слушнаадекасиновите ЈакововиповторнодошлевоСихемисенаселијатаму 5Ирекоа:„ДалисиновитенаЈаковЕвреинотќесе врататвоградотиќеживеатвонегооткакоќеги поразатнеговитежителииќегиистераат?Далисегаќе севрататиќегиистераатониештоживеатвоградот илиќегиубијат?“

6Иситеханаанскицаревиповторносесобрааисе собраазадавојуваатпротивЈаковинеговитесинови 7ИЈасув,царотнаТапнах,имиспратигласнициина ситесвоисоседницареви,наЕлан,царотнаГас,ина Ихури,царотнаСило,инаПаратон,царотнаХазар,и наСуси,царотнаСартон,инаЛаван,царотнаВетХоран,инаСавир,царотнаОтнај,велејќи:

8Качетесекајменеипомогнетеми,идагипобедиме ЈаковЕвреинотинеговитесиновиисèштомуприпаѓа, заштотиеповторнодојдоавоСихемзадагоосвојати дагиубијатнеговитежителикакоипорано.

9Иситеовиецаревисесобрааидојдоасоситесвои логори,народмногуброенкакопесокотнаморскиот брег,иситебеаспротиТапнах.

10ИизлезеЈасув,царотнаТапнах,противнивсо целатасвојавојскаисеулогоријакајнивспроти Тапнах,надвородградот.Игиподелиситетиецареви наседумчети,седумлогорипротивсиновитенаЈаков 11ИимиспратијапораканаЈаковинанеговиотсин, велејќи:„Излезетеситекајнасзадасесостанеме заедноворамнинатаидаимсеодмаздименалуѓетоод Сихем,коигиубивтевонивниотград,асегаповторно ќесевратитевоградотСихемиќеживеетевонего,и ќегиубиетенеговитежителикакопорано“

12ИсиновитеЈакововигочујатоаинивниотгневсе разгоремногупорадизборовитенаханаанскитецареви. ДесетодсиновитеЈакововипобрзааистанаа,исекој однивгопрепашасвоетобојнооружје;асонивбеасто идвајцаоднивнитеслуги,вооруженивобојниредови.

13Иситетиелуѓе,синовитеЈакововисонивнитеслуги, отидоаконтиецареви,асонивбешеинивниоттатко Јаков,иситестоејанакупиштетоСихем.

14ИЈаковМусепомолинаГосподазасвоитесинови, гираширирацетеконГосподаирече:„Боже,ТисиБог Семоќен,Тисинаштатко,Тинèсоздаде,аниесме делонаТвоитераце;Темолам,избавигимоитесинови соТвојатамилостодрацетенанивнитенепријатели, коиденесдоаѓаатдасеборатпротивнивидагиспасат однивнитераце,заштовоТвојатаракаесилатаи моќта,дагиспасишмалкуминаодмногите.“

20Иовиецаревибеазафатениодголемстравод синовитеЈаковови,идодекастоејавосвоите простории,ете,синовитеЈакововисенафрлијаврзнив, состоидванаесетлуѓе,соголемистрашенвик 21ИкогацаревитегивидоасиновитеЈакововикакосе приближуваатконнив,уштеповеќесеисплашијаибеа склонидасеповлечатодсиновитеЈакововикакои порано,иданесеборатсонив

22Нотиенесеповлекоа,велејќи:„Ќенибидесрам двапатидасеповлекувамеодЕвреите.”

23ИсиновитеЈакововисеприближијаисеупатијакон ситеовиецаревиинивнитевојски,ивидоа,иете,тоа бешемногусиленнарод,бројнокакопесокотморски. 24ИсиновитеЈакововиизвикааконГосподаирекоа: „Помогнини,Господи,помогнинииуслишини,зашто

противнас“

25ИсиновитеЈакововисеопашаасосвоитевоени оружја,исекојгозедеворацетесвојотштитисвоето копје,ипристапијаконбитка

26ИЈуда,синотЈаковов,истрчапрвпредсвоитебраќа, асонегоидесетминаодсвоитеслуги,итргнаконтие цареви

27ИЈасув,царотнаТапнах,излезепрвсосвојата војскапредЈуда,иЈудаговидеЈасувинеговатавојска какодоаѓаатконнего,исеразгорегневотнаЈуда,и неговиотгневпламнавонего,итојсеприближикон биткавокојаЈудагожртвувашесвојотживот 28АЈасувсоцелатанеговавојсканапредувашекон Јуда,јавајќинамногусиленимоќенкоњ.Јасувбеше многухрабарчовек,облеченсожелезоимесингод главадопети

29Идодекабешенакоњот,тојисфрлашестрелисо дветерацеоднапредиодзади,какоштоправешево ситенеговибитки,иникогашнегопромашуваше местотоконкоегинасочувашестрелите.

30ИкогаЈасувдојдедасеборипротивЈуда,ифрлаше многустрелипротивЈуда,Господјаврзаракатана Јасув,иситестрелиштогииспукаотскокнааврз неговителуѓе

31Ипокрајова,ЈасувпродолжиданапредуваконЈуда, задагопредизвикасострелите,норастојаниетомеѓу

15Идајимнамоитесинови,натвоитеслуги,силана срцетоимоќдасеборатпротивнивнитенепријатели, дагипокоруваатидагитуркаатнивнитенепријатели преднив,иданедозволувашмоитесиновиинивните слугидазагинатодрацетенаханаанскитесинови 16Но,акоТисечинидобродагиодземешживотите намоитесиновиинанивнитеслуги,примигиво ТвојатаголемамилостпрекурацетенаТвоитеслуги,за данезагинатденесодрацетенааморејскитецареви. 17ИкогаЈаковпрестанадаМусемолинаГоспода, земјатасезатресеодсвоетоместо,сонцетопотемне,и ситетиецаревисеужасијаиголемужасгиобзеде. 18ИГосподјауслишимолитватанаЈаков,иГосподги

34ИцаревитештодојдоасоЈасувјавидоаоддалеку силатанаЈуда,синотЈаковов,иштомунаправитојна Јасув,имногусеисплашијаодЈуда

35ИсесобрааоколулогоротнаЈасув,гледајќиго неговиотзбунетост,иЈудагоизвадимечотсвојиуби четириесетидвајцалуѓеодлогоротнаЈасувИцелиот логорнаЈасувизбегапредЈуда,иникојнемусе спротивстави.ИгооставијаЈасувиизбегааоднего,а Јасувсèуштележешеничкумназемја

36АЈасув,откаковидедекасителуѓеоднеговиот логоризбегалеоднего,побрзаисекренасострав противЈуда,изастанананозеспротиЈуда

37ИЈасувводешееднабиткасоЈуда,поставувајќи штитврзштит,исителуѓенаЈасувизбегаа,зашто многусеплашеаодЈуда

38ИЈасувгозедекопјетоворакатазадагоудриЈуда поглаватаНоЈудабрзогоставиштитотнаглавата, притиснатнакопјетонаЈасувЈудиниотштитгоприми ударотодкопјетонаЈасув,иштитотсерасцепи.

39ИкогаЈудавидедекамуерасцепенштитот,брзого извадимечотигоудриЈашуввоглуждовите,муги отсеченозете,такаштоЈашувпаднаназемја,акопјето мупаднаодраката

40ИЈудабрзогозедекопјетонаЈасув,сокоемуја отсечеглаватаигофрлипреднеговитенозе.

41КогасиновитеЈакововивидоаштоЈудамунаправи наЈасув,ситесеупатијаконредовитенадругите цареви,асиновитеЈакововисебореапротиввојската наЈасувипротиввојскитенаситецаревиштобеатаму

42ИсиновитеЈакововиубијапетнаесетилјадилуѓе,и гиудријакакодаудирааттикви,аостанатитеизбегаа задасигоспасатживотот

43АЈудасèуштестоешепокрајтелотонаЈашувиго соблечеЈашуводнеговиотоклоп.

44ИЈудагоотстранижелезотоимесинготштого опкружувааЈасув,иете,деветминаодЈасувовите војводидојдоадасеборатпротивЈуда.

45Јудабрзокренакаменодземјатаисонегоудриеден однивпоглавата;черепотмубешескршен,ателото паднаодкоњотназемја.

46Аосумтепреостанативојводи,откакојавидоа силатанаЈуда,многусеисплашијаиизбегааЈудасо своитедесетлуѓегигонеше,гистигнааигиубија.

47ИсиновитеЈакововисèуштегиудираавојскитена кралевитеиубијамногуоднив,нотиекралевисмело гозадржаасвојотставсосвоитевојводиинесе повлекоаодсвоитеместа,иизвикаапротивониеод нивнитевојскиштобегааодпредсиновитеЈаковови, ноникојнегипослуша,бидејќисеплашеаодсвоите животиданеумрат

48ИситесиновиЈаковови,откакогипобедијавојските нацаревите,севратијаидојдоапредЈуда,аЈудасè уштегиубивашеосумтевојводинаЈасувиимги соблекувашеоблеките

49ИЛевиговидеЕлон,царотнаГаш,какосе приближуваконнего,сосвоитечетиринаесетвојводи задагопорази,ноЛевинезнаешесосигурност. 50ИЕлонсосвоитевојводисеприближи,аЛевисе свртеназадивидедекабиткатамуедаденаодзади Левиистрчасодванаесетсвоислугииотидоаиги убијаЕлонинеговитевојводисоострилотонамечот

1ИИхури,царотнаСило,дојдедамупомогненаЕлон,

штогодржешеворакатаисострелагоудриИхури, штогоуби

2ИкогаумреИхури,царотнаСило,четирите преостанатицаревиизбегааодсвојатапозицијасо останатитевојводиисеобидоадасеповлечат,велејќи: „НемамеповеќесиласоЕвреитеоткакогиубија тројцатацаревиинивнитевојводи,коибеапомоќниод нас“.

3КогасиновитеЈакововивидоадекапреостанатите царевисеповлеклеодсвоетоместо,гигонеаИЈаков севратиодкупиштетоСихемодместотокадешто стоеше,итргнаапоцаревитеиимсеприближијасо нивнитеслуги

4Ицаревитеивојсководцитесоостанатитенивни

5ИсиновитеЈакововигигонеадопортатанаградот

гиубисите.

6ИгоубиПаратон,царотхазарски,припортатана градотХазар,апотоагипоразиСуси,царотсартонски, иЛаван,царответхорински,иСавир,царотмахнаима; игиубиситесострели,поеднастрелаконсекогоод нив,итиеумреа

7ИсиновитенаЈаков,гледајќидекаситецаревисе мртвиидекасеразбиениисеповлекуваат,продолжија дајапродолжуваатбиткатасовојскитенацаревите спротипортатанаХазар,итиесепакубијаоколу четиристотиниоднивнителуѓе

8ИтројцаодслугитенаЈаковпаднаавотаабитка,и когаЈудавидедекатројцаоднеговитеслугизагинаа, многусенажалиипламнавонегогневпротив Аморејците

9Исителуѓештоостанааодвојскитенацаревитесе исплашијамногузасвоитеживоти,папобегнааиги скршијапортитенаѕидинитенаградотХазар,исите влегоавоградотзадасезаштитат.

10ИсескријавосрединатанаградотХазар,зашто

11Ичетворицахрабрилуѓе,искуснивобитка,излегоа

14ИсиновитеЈакововидојдоавоградотивидоа,иете, имашеуштееденѕидконградот.Јабараапортатана ѕидот,нонејанајдоаИЈудаскокнанаврвотодѕидот, аСимеониЛевигоследеа,иситетројцаслегоаод ѕидотвоградот.

15СимеониЛевигиубијаситемажиштоизбегааво градот,какоижителитенаградот,сонивнитежении деца,сосечилотонамечот,ивикотницитеодградотсе издигнаадонебото

16ИДаниНефталимскокнаанаѕидотзадавидатшто предизвикувабучаванатагување,заштосиновите Јакововибеазагриженизасвоитебраќа,игислушаа жителитенаградоткакозборуваатсоплачимолби, велејќи:„Земетесèштоимамевоградотиодетеси, самоненèубивајте!“

17ИкогаЈуда,СимеониЛевипрестанаадагиубиваат жителитенаградот,сеискачијанаѕидотигиповикаа ДаниНефталим,коибеанаѕидот,идругитенивни браќа.СимеониЛевигиизвестијазавлезотвоградот, иситесиновинаЈаковдојдоадагозематпленот 18АсиновитеЈакововигозедоапленотодградот Хазар,овцитеиговедата,иимотот,исèштоможеше дасезароби,иистиотденсизаминааодградот 19ИследниотденсиновитенаЈаковотидоавоСартон, заштослушнаадекалуѓетоодСартон,коиостаналево градот,сесобираатзадасеборатсонивзатоаштого убиленивниоткрал,аСартонбешемногувисоки утврденград,иимашедлабокбедемоколуградот.

20Столботнабедемотбешевисококолупедесетлакти, аширокчетириесетлакти;инемашеместозачовекда влезевоградотпорадибедемот.СиновитеЈакововиго видоаградскиотбедемибараавлезвонего,нонего најдоа

21Заштовлезотвоградотбешеодзади,исекојшто сакашедавлезевоградот,поминувашепотојпатиго обиколувашецелиотград,апотоавлегувашевоградот 22АкогасиновитеЈакововивидоадеканеможатдаго најдатпатотдоградот,нивниотгневсеразгоремногу, ижителитенаградот,гледајќидекасиновитеЈаковови доаѓааткајнив,многусеисплашијаоднив,заштобеа чулезанивнатасилаиштомунаправиленаХазар 23АжителитенаградотСартоннеможеадаизлезат консиновитеЈакововиоткакосесобраавоградотзада себоратпротивнив,заданевлезатвоградот,нокога видоадекадоаѓаатконнив,многусеисплашијаоднив, заштослушнаазанивнатасилаиштомунаправијана Хазар

24ТакажителитенаСартонбрзогоотстранијамостот напатотконградот,однеговотоместо,преддадојдат синовитеЈаковови,иговнесоавоградот

25ИдојдоасиновитеЈакововиигобараапатотдо градот,нонегонајдоа.Жителитенаградотсеискачија наврвотодѕидотивидоа,иете,синовитеЈаковови бараавлезвоградот

26Ижителитенаградотгипрекоруваасиновите ЈакововиодврвотнаѕидотигипроколнувааСиновите Јакововигичујапрекоритеисеразгневијамногу,а нивниотгневгорешевонив

27ИсиновитеЈакововисеналутијаоднив,пасите станааискокнаапрекубедемотсосилатасвоја,исо

28Икогагопоминаабедемот,застанааподградскиот

29ИсиновитеЈакововисеприближијадагискршат градскитепорти,ножителитенеимдозволија,зашто одврвотнаѕидотфрлаакамењаистреливрзнив.

30Абројотналуѓетоштобеанаѕидотбешеоколу четиристотинимажиКогасиновитенаЈаковвидоа декалуѓетоодградотнеимдозволуваатдагиотворат градскитепорти,скокнааисеискачијанаврвотод ѕидот,аЈудапрвсеискачинаисточниотделодградот. 31ГадиАсертргнаапонегодозападниотаголод градот,СимеониЛевинасевер,аДаниРувимнајуг 32Алуѓетоштобеанаврвотодѕидот,жителитена градот,когавидоадекасиновитеЈакововидоаѓааткон нив,ситеизбегааодѕидот,слегоавоградотисескрија средеградот.

33ИсахариНефталим,коиостанааподѕидот,се приближијаигискршијаградскитепорти,запалија

умреа

35ИсиновитеЈакововисеискачијапопатотна покривотнатаакула,ивидоа,иете,другацврстаи високакулаводалечинатавоградот,анејзиниотврв допирашедонеботоИсиновитеЈакововибрзосе спуштија,иотидоасоситесвоилуѓевотаакула,ија најдоаполнасооколутристамажи,жениидеца 36ИсиновитеЈакововинанесоаголемпоразмеѓуоние луѓевокулата,итиеизбегааиизбегааоднив.

37СимеониЛевигигонеа,когадванаесетсилнии храбрилуѓеизлегоаконниводместотокадештосе беаскриле.

38Итиедванаесетлуѓеводеасилнабиткапротив СимеониЛеви,ноСимеониЛевинеможеадаги победат.Тиехрабрилуѓегискршијаштитовитена СимеониЛеви,иеденоднивгоудриЛевисомечотво главата,когаЛевибрзојаставиракатанаглавата, заштосеплашешеодмечот.Номечотјаудриракатана Леви,ималкуѝнедостигашезадабидеотсечена ракатанаЛеви.

39ИЛевигозграпчимечотнајунакотвораката,го зедеоднегоисонегогоудривоглаватанасилниот човек,отсекувајќимујаглавата

40ИединаесетлуѓепристапијадасеборатсоЛеви, заштовидоадекаеденоднивеубиен,исиновите

конСимеониЛеви,игинајдоакакосеборатсотие силнилуѓе,неможејќидагипобедат,бидејќинивните штитовибеаскршени

43ИНефталимвидедекаштитовитенаСимеониЛеви сескршени,пазедедваштитаодсвоитеслугииимги донесенаСимеониЛеви

44ИСимеон,ЛевииЈудавотојденсебореасите тројцапротивединаесеттејунацидозајдисонце,ноне можеадагипобедат

45ИмугокажааованаЈаков,итојмногусенажали, пасепомолинаГоспода,итојинеговиотсин Нефталимтргнаапротивтиесилнилуѓе 46Јаковсеприближи,гоистегналакотисеприближи дојунаците,убитројцаоднивсолакот,аостанатите осумминасевратијаназадИете,војнатасеводеше противнивнапрединазад.Тиесеисплашијамногуза своитеживотиинеможеадаимсеспротивставатна синовитеЈаковови,паизбегааоднив 47Ибегајќи,гисретнааДаниАсер,коидоаѓаакон нив,иодеднашсенафрлијаврзнив,себореасониви убијадвајцаоднивЈудаинеговитебраќагигонеа,ги поразијаиостанатитеоднивигиубија.

48ИситесиновиЈакововисевратијаишетааниз градот,барајќидалиможатданајдатлуѓе,инајдоа околудваесетмладилуѓевоеднапештеравоградот. ГадиАсергиубијасите,аДаниНефталимги нападнаадругителуѓештоизбегааодвторатакула,и гиубијасите.

49ИсиновитеЈакововигиубијаситежителинаградот Сартон,освенженитеидецаташтогиоставијаво градот,инегиубија.

50ИситежителинаградотСартонбеасилнилуѓе, еденоднивќегонешеилјада,адвајцаоднивнесакаа даизбегаатоддесетилјадиодостанатителуѓе.

51АсиновитеЈакововигиубијаситежителинаградот Сартонсомеч,такаштоникојнеимсеспротивстави,а женитегиоставијавоградот.

52ИсиновитеЈакововигозедоацелиотпленодградот игозапленијаонаштогосакаа,изедоаовцииговедаи имотодградот.ИсиновитеЈакововинаправијасо СартонинеговитежителикакоштонаправијасоХазар инеговитежители,исесвртеаисиотидоа

ПОГЛАВЈЕ39

1ИкогасиновитеЈакововитргнааодградотСартон, беапоминалеоколудвестелактикогагисретнаа жителитенаТапнахкоидоаѓааконнив,заштоизлегоа дасеборатпротивнив,бидејќигобеапоразилецарот наТапнахиситенеговилуѓе 2ТакаситештоостанаавоградотТапнахизлегоадасе боратпротивсиновитенаЈаков,итиепомислијадаим говрататпленотиграбежотштогобеазелеодХазари Сартон

3ИостанатителуѓеодТапнахсебореапротив синовитеЈакововинатоаместо,исиновитеЈаковови гипоразија,итиеизбегаапреднив,игигонеадо градотАрбелан,иситепаднаапредсиновитеЈаковови 4ИсиновитеЈакововисевратијаидојдоавоТапнах,за дагозематпленотодТапнах.ИкогастигнаавоТапнах,

6ИситесиновиЈакововиизвикаасосиленгласисите

громогласенглас

7ИжителитенаАрбелангочујавреватаодвикањето насиновитеЈаковови,нивноторикањекакобучаваод лавовиикакорикањенаморетоинеговитебранови. 8Истравиужасгиобзедесрцатанивнипоради синовитеЈаковови,исеисплашијаоднивмногу,пасе повлекоаиизбегаапредниввоградот.Асиновите

градот

9ИсиновитеЈакововисебореапротивниввоградот,и ситенивниженифрлаапраќапротивсиновите

тојдендовечерта.

10НосиновитеЈакововинеможеадагипобедат,и

деца.

11Иистотакаиостатокотоднародотштоизбегаод Сартон,синовитеЈакововигипоразијавоАрбелан,а синовитеЈакововинаправијасоАрбеланиТапнахкако штонаправијасоХазариСартон,икогаженитевидоа декаситемажисемртви,секачијанапокривитеод градотигиудријасиновитеЈакововисокамењакако дожд

12АсиновитеЈакововибрзовлегоавоградот,ги грабнааситежениигиубијасомеч.Синовите Јакововигозедоацелиотплениплен,овци,говедаи добиток

13ИсиновитеЈакововинаправијасоМахнаимакако штонаправијасоТапнах,соХазарисоСилом,исе вратијаоттамуисиотидоа

14Напеттиотден,синовитенаЈаковслушнаадека народотодГашсесобралпротивнивзадасебори, бидејќигоубиленивниотцарисвоитевојводи,зашто воградотГашималочетиринаесетвојводи,асиновите наЈаковгиубилеситевопрватабитка

15ИсиновитеЈакововивотојденсеопашаасосвоето

18АсиновитеЈакововибеаопколенимеѓународотна Гаш,ибиткатасеводешеинапрединазад,исителуѓе штобеанаѕидотфрлааврзниводѕидотстрелии камења.

19АЈуда,гледајќидекалуѓетоодГашстануваат претешкизанив,извикасосиленипродоренкрик СителуѓеодГашсеужаснааодгласотнаЈудиниотвик, илуѓетопаѓааодѕидотоднеговиотсиленкрик.Сите штобеаоднадворивоградотсеисплашијамногуза своитеживоти

20АсиновитеЈакововисèуштесеприближуваадаги скршатградскитеврати,когалуѓетоодГашфрлаа камењаистреливрзниводврвотнаѕидотигинатераа даизбегаатодпортата

21ИсиновитеЈакововисевратијапротивлуѓетоод Гас,коибеасонив,однадвородградот,игипоразија ужасно,какодаудираатпотикви,инеможеадаимсе спротивставатнасиновитеЈаковови,заштогиобзеде стравиужасодвикотницатанаЈуда.

22ИсиновитеЈакововигиубијасителуѓештобеа надвородградотСиновитеЈакововисèуштесе приближуваазадавлезатвоградотидасеборатпод градскитеѕидини,нонеможеа,бидејќиситежителина Гашштоостанаавоградотгибеаопколилеѕидините наГашодситестрани,такаштосиновитеЈакововине можеадасеприближатдоградотзадасеборатсонив 23ИсиновитеЈакововисеприближијадоеденаголза дасеборатподѕидот,ажителитенаГашфрлааврзнив стрелиикамењакакопороендожд,итиеизбегааод подѕидот

24ИлуѓетоодГас,коибеанаѕидот,когавидоадека синовитеЈакововинеможатдагинадвладеатпод ѕидот,гипрекоријасиновитеЈакововисоовиезборови, велејќи:

25Штотиевобитката,панеможешдапобедиш?

МожешлитогашдаимнаправишнасилниотградГаш инанеговитежителионаштоимгонаправина градовитенаАморејците,коинебеатолкусилни?

Навистина,тиимгонаправиистотонаониеслабимеѓу

насигиубинавлезотодградот,заштонемаасилакога сеисплашијаодзвукотнатвојотвик 26Исегаќеможетелидасеборитенаоваместо?Тука сигурноситеќеумрете,аниеќесеодмаздимеза градовитештогиопустошивте

27АжителитенаГашмногугипрекоруваасиновите наЈаковигинавредуваасонивнитебогови,и постојанофрлаастрелиикамењаврзниводѕидот

28Јудаинеговитебраќагичујазборовитенажителите наГашинивниотгневсеразгоремногу,иЈудаму завидувашенасвојотБогпорадиова,паизвикаирече: „Господи,помогнини,испратинипомошнамина нашитебраќа!“

29Итојтрчашенадалечинасосетасвојасила,со извлеченмечвораката,искокнаодземјатаисосилата својасеискачинаѕидот,номечотмупаднаодраката 30ИЈудаизвикапоѕидот,исителуѓештобеанаѕидот сеисплашија,инекоиоднивпаднааодѕидотвоградот иумреаАониештобеауштенаѕидот,когајавидоа силатанаЈуда,многусеисплашијаиизбегаазадаси госпасатживототвоградот,задасеспасат.

31ИнекоисеохрабријадасеборатсоЈуданаѕидот,и

исплашијаЈуда,иЈудаимвикашенасвоитебраќаод ѕидот.

32Јаковинеговитесиновигоистегнаалакотодпод ѕидотиубијатројцаодлуѓетоштобеанаврвотод ѕидотЈудапродолжидавикаиизвика:„Господи, помогнини,Господи,избавинè!“Иизвикасосилен гласпоѕидот,авикотсеслушашеодголемадалечина. 33Ипоовојвиктојповторноизвика,исителуѓешто гоопколијаЈуданаврвотодѕидотсеисплашија,и секојгофрлисвојотмечодракатаодвикањетои треперењетонаЈуда,иизбегаа

34ИЈудагизедемечевитештоимпаднааодрацете,се борешесонивиубидваесетоднивнителуѓенаѕидот. 35Иоколуосумдесетмажииженисèуштесе искачуваапоѕидотодградотиситејаопколијаЈуда,а ГосподимвсадистраводЈудавосрцата,такаштоне можеадаМусеприближат

36Јаковиситештобеасонегогоистегнаалакотод подѕидотиубијадесетлуѓенаѕидот,ипаднаапод ѕидотпредЈаковинеговитесинови

37Илуѓетонаѕидините,гледајќидекадваесетминаод нивнителуѓепаднале,сèуштесестрчааконЈудасо извлеченимечеви,нонеможеадамусеприближат, бидејќибеамногуисплашениодсилатанаЈуда

38Иеденоднивнитејунаци,поимеАруд,се приближидагоудриЈудапоглаватасомечот,ноЈуда брзогоставиштитотнаглавата,имечотгопогоди штитот,итојсерасцепинадвадела.

39Иовојсиленчовек,откакогоудриЈуда,избегазада сигоспасиживотот,одстравотнаЈуда,инозетемусе лизнааодѕидотипаднамеѓусиновитенаЈаков,кои беаподѕидотИсиновитенаЈаковгоудријаигоубија 40Јудагоболешеглаватаодударотнасилниотчовек, иЈударечисиумреоднего.

41ИЈудаизвиканаѕидотодболкатапредизвиканаод ударот,когаДангочу,инеговиотгневсеразгорево него.Итојстана,отидеподалеку,истрчаискокнаод земјатаисеискачинаѕидотсосвојатасилавозбудена одгнев

42ИкогаДандојденаѕидотблизудоЈуда,сителуѓе наѕидот,коистоејапротивЈуда,избегааисеискачија

43СтрелитеикамењатагипогодијаДаниЈуда,итие

градот,икогалуѓетоодградотштобеанавториотѕид видоадекаДаниЈудадојдоакајнивнавториотѕид, ситеизвикааисеспуштијадолумеѓуѕидовите

46Јаковинеговитесиновигочујавикањетоод градскиотнарод,атиесèуштебеанавлезотодградот, ибеазагриженизаДаниЈуда,коинегивидоа,бидејќи беанавториотѕид

47ИНефталимсеискачисосвојатагневисилаи скокнанапрвиотѕидзадавидиштоепричинатаза бучаватаодвикањештојаслушнаавоградотИсахари Завулонсеприближијазадагискршатградскитеврати, гиотворијаградскитепортиивлегоавоградот 48ИНефталимскокнаодпрвиотѕиднавториоти дојдедаимпомогненасвоитебраќаинажителитена Гаш,коибеанаѕидотКогавидоадекаНефталиме третиотштодојдедаимпомогненасвоитебраќа,сите избегааисеспуштијавоградотАЈаковиситенегови синовииситенивнимомчињадојдоакајниввоградот 49Јуда,ДаниНефталимслегоаодѕидотвоградотиги гонеажителитенаградотСимеониЛевибеанадвор одградотинезнаејадекапортатаеотворена,па оттамусеискачијанаѕидотислегоакајсвоитебраќа воградот

50Иситежителинаградотсеспуштијавоградот,а синовитеЈакововидојдоакајнивворазличниправци, ибиткатасеводешепротивниводнапредиодзади,и синовитеЈакововигипоразијаужасноиубијаоднив околудваесетилјадимажиижени,нитуеденоднивне можешедаимсеспротивставинасиновитеЈаковови

51Икрвтатечешеобилновоградот,итојбешекако потоквода,икрвтатечешекакопотокдо надворешниотделодградотистигнувашедо пустинатаБетхорин

52ИлуѓетоодБетхориноддалекујавидоакрвташто течешеодградотГаш,иоколуседумдесетмажиоднив истрчаадајавидаткрвтаистигнаадоместотокаде штобешекрвта.

53Итиетргнаапотрагатанакрвтаистигнаадо ѕидинитенаградотГаш,иговидоакрвавиотизливод градот,игочујагласотнаплачотоджителитенаГаш, заштосевознесеконнебото,акрвтапродолжувашеда течеобилнокакопотоквода

54ИситесиновиЈакововисèуштегитепаажителите наГашисезафатијасоубивањедовечерта,околу дваесетилјадимажиижени,алуѓетоодХоринрекоа: „НавистинаоваеделонаЕвреите,заштотиесèуште војуваатвоситеградовинаАморејците“

55ИтиелуѓебрзосестрчааконБетхорин,исекојго зедесвоетобојнооружје,иизвикааконситежителина Бетхорин,коиистотакасеопашаасосвоетобојно оружједаодатидасеборатсосиновитенаЈаков

56ИоткакосиновитеЈакововизавршијасоубивањето нажителитенаГаш,тиешетаанизградотзадаги соблечатситеубиениВлегувајќивонајдлабокиотдел одградот,иподалеку,сретнаатројцамногусилнилуѓе, коинемаамечвораката

57ИсиновитеЈакововидојдоадоместотокадештобеа, асилнителуѓеизбегааЕденоднивгобешезел Завулон,којвидедекаемладчовексонизокраст,исо својатасилагособориназемја.

58Јаковсестрчаконнегосомечотсвој,игоудрисо

негоСимеониЛевисестрчааигоудријасомечпо колковитеигособоријаназемја

60Исилниотчовексекренаодземјатасогневисила, аЈудадојдедонегопредтојдасестабилизира,гоудри сомечпоглавата,мујапресекоаглаватаиумре 61Итретиотсиленчовек,гледајќидеканеговите другарисеубиени,избегаодпредсиновитенаЈаков,а синовитенаЈаковгогонеавоградот;идодекасилниот човекбегаше,најдееденодмечевитенажителитена градот,гозедеисесвртеконсиновитенаЈаковисе борешепротивнивсотојмеч.

62ИсилниотчовекпотрчаконЈудазадагоудрисо мечпоглавата,аЈудининемааштитвораката;и

63СимеониЛевисенафрлијаврзсилниотчовексо

64ИсиновитеЈакововигипоразијавотоавреме тројцатајунаци,заеднососитежителинаГаш,аденот

65АсиновитеЈакововиседвижеаоколуГашиго зедоацелиотпленодградот,дуриидецатаижените, накоинеимдозволијадаживеатАсиновитеЈаковови направијасоГашкакоштонаправијасоСартониСило ПОГЛАВЈЕ40

1АсиновитеЈакововигооднесоацелиотпленодГаш иизлегоаодградотноќе

2ТиетргнааконтврдинатаБетхорин,ажителитена Бетхоринодеаконтврдинатазадагипречекаат,итаа ноќсиновитенаЈаковсебореасожителитена Бетхорин,вотврдинатаБетхорин

3ИситежителинаБетхоринбеасилнилуѓе,нитуеден однивнесакашедаизбегапредилјадалуѓе,исебореа тааноќпротивтврдината,анивнитеизвицисеслушаа тааноќоддалеку,иземјатасетресешеоднивните извици

4ИситесиновиЈакововисеплашеаодтиелуѓе, бидејќинебеанавикнатидасеборатвотемнина,ибеа

Бетхорин,иподалеку,иостанаатамубезбедносо своитемомчињатааноќ.

7ИлуѓетоодБетхоринсебореацеланоќ,еденчовек сосвојотбрат,адругиотсосвојотсосед,ивикаана ситестранипозамокот,анивниоткриксеслушашеод далечина,ицелатаземјасетресешеоднивниотглас, заштобеапомоќниодсителуѓеназемјата

8ИситежителинаградовитенаХанаанците, Хетејците,Аморејците,Евејцитеиситецареви ханаански,аиониештобеаоддругатастранана Јордан,гочујабучаватаодвикањетовотааноќ

9Ирекоа:„НавистинаовасебиткитенаЕвреитешто себоратпротивседумтеградовиштоимсеприближија; икојможедаимсеспротивставинатиеЕвреи?“

10ИситежителинаградовитеХананцииситештобеа оддругатастрананаЈордан,сеплашеамногуод синовитеЈаковови,заштовелеа:„Ете,ќенибиде стореноистотоштоимбешесторенонатиеградови, заштокојможедасеспротивставинанивнатаголема сила?“

11ИплачотнаХоринитебешемногусилентааноќи сезголемуваше;исетепааеднисодругидоутрото,и многуминаоднивбеаубиени

12Исераздени,иситесиновиЈакововистанаавозори исеискачијавотврдината,игиубијапреостанатите Хоринцинаужасенначин,иситебеаубиениво тврдината

13Исепојавишестиотден,иситежителинаХанаан гивидоаоддалекуситежителинаБетхоринкаколежат мртвивотврдинатаБетхорин,расфрланинаоколукако труповиодјагнињаикози.

14ИсиновитеЈакововигоповедоацелиотпленштого беазелеодГашиотидоавоБетхоринИгонајдоа градотполнсолуѓекакопесокморски.Себореасонив, исиновитеЈакововигитепаатамудовечерта

15ИсиновитеЈакововинаправијасоВетхоринкако штонаправијасоГасиТапнах,какоштонаправијасо Хазар,соСартонисоСило

16ИсиновитенаЈаковгозедоасосебепленотодБетКориницелиотпленодградовите,иистиотденсе вратијадомавоСихем

17ИсиновитеЈакововисевратијадомавоградот Сихемиостанаанадвородградот,апотоасеодморија тамуодвојнатаипреноќијатаму

18Иситенивнислуги,заедносоцелиотпленштого беазелеодградовите,излегоаодградотиневлегоаво градот,зашторекоа:„Можебиќеимауштеповеќе борбипротивнас,паќедојдатданèопсадатвоСихем.” 19ИЈаков,неговитесиновиинивнитеслугиостанаа тааноќиследниотденводелотодниваташтоЈаковго купиодЕморзапетсикли,исèштобеазаробилебеше кајнив.

20ИцелиотпленштогобеазелесиновитеЈаковови, бешеводелотодполето,огроменкакопесокна морскиотбрег

21Ижителитеназемјатагинабљудувааоддалеку,и ситежителиназемјатасеплашеаодсиновитеЈаковови, коигонаправијатоа,заштониеденцародантичките времињанегонаправилтоа

22Иседумтецаревихананскирешијадасклучатмир сосиновитеЈаковови,заштомногусеплашеазасвоите

23Инатојден,седмиотден,Јафија,царотХевронски, тајноимиспратинацаротГајски,нацаротГаваонски, нацаротСалемски,нацаротОдуламски,нацарот Лахиски,нацаротХазарскиинаситеханаански царевиштобеаподнивнавласт,велејќи: 24Качисесоменеидојдикајмене,задаодимекај синовитеЈаковови,иќесклучаммирсонивиќе склучамсојузсонив,заданебидатуништенисите вашиземјиодмечевинасиновитеЈаковови,какошто направијасоСихемиградовитеоколунего,какошто сичуливидел

25Икогаќедојдешкајмене,недоаѓајсомногулуѓе, тукусекојцарнекагидоведесвоитетриглавни војводи,асекојвојводанекадонесетрисвоиофицери 26ИдојдетеситевиевоХеврон,иниеќеодимезаедно кајсиновитеЈакововииќегимолимедасклучат мировендоговорсонас

27Иситетиецаревинаправијакакоштоимиспрати

28ИсиновитеЈакововисевратијаиостанааводелот

29ИкогасиновитеЈакововивидоадеканемазнациза војна,ситесесобрааиотидоавоградотСихем,а синовитеЈакововиостанаавоСихем

30Ипочетириесетдена,ситеаморејскицаревисе собрааодситесвоиместаидојдоавоХеврон,кај Јафија,царотхевронски

31ИбројотнацаревитештодојдоавоХевронзада склучатмирсосиновитеЈакововибешедваесетиеден цар,абројотнавојводитештодојдоасонивбеше шеесетидевет,анивнителуѓебеастоосумдесети девет.Ситетиецаревиинивнителуѓесеодморијана планинатаХеврон

32ИцаротнаХевронизлезесосвоитетројцавојводии деветлуѓе,итиецаревирешијадаодаткајсиновитена Јаковзадасклучатмир

33Имурекоанахевронскиотцар:„Одитипреднассо твоителуѓеизборувајвонашеимесосиновите Јаковови,аниеќепојдемепотебеиќегипотврдиме твоитезборови.“Ихевронскиотцартакаинаправи.

34ИсиновитеЈакововичујадекаситеханаански царевисесобралеисеодморилевоХеврон,исиновите

36АсиновитеЈакововирекоа:„Малкуминасе,затоа немаситедаизлеземепротивнив.“Инаутросиновите Јакововистанааиизбраашеесетидвајцаодсвоите луѓе,адесетодсиновитеЈакововитргнаасонив;исе опашаасосвоетобојнооружје,зашторекоа:„Доаѓаат давојуваатпротивнас“,заштонезнаејадекадоаѓаат дасклучатмирсонив

37ИсиновитеЈакововиотидоасосвоитеслугидо портатаСихем,контиецареви,асонивбешеи нивниоттаткоЈаков

38Икогаизлегоа,ете,царотхевронскисонеговите тројцавојводиидеветлуѓесонего,какодоаѓаатпо патотконсиновитеЈаковови.СиновитеЈакововиги подигнааочитеиоддалекуговидоаЈафија,царот хевронски,сонеговитевојводи,какодоаѓаконнив СиновитеЈакововизастанаакајСихемскатапортаине отидоапонатаму

39Ицаротхевронскиодешенапред,тојинеговите војводи,додеканесеприближидосиновитеЈаковови; итојинеговитевојводиимсепоклонијадоземјаИ царотхевронскиседнасосвоитевојводипредЈакови неговитесинови.

40АсиновитеЈакововимурекоа:„Штотеснајде,царе Хевронски?Зоштодојдеденескајнас?Штобарашод нас?“АцаротХевронскимуреченаЈаков:„Темолам, господарумој,денесситецаревихананскидојдоада склучатмирсотебе“

41ИсиновитеЈакововигичујазборовитенацарот Хевронскиинесесогласијасонеговитепредлози, заштосиновитеЈакововинемаадовербавонего,зашто мислеадекацаротХевронскиимзборувалсоизмама.

42Ицаротхевронскидознаодзборовитенасиновите Јакововидекатиенеимверуваатнанеговитезборови, пахевронскиотцарсеприближидоЈаковимурече: „Темолам,господарумој,бидисигурендекаситеовие царевидојдоакајтебевомир,заштонедојдоасосите своилуѓе,нитугодонесоасвоетовоенооружјесосебе, тукудојдоадабараатмиродмојотгосподаринеговите синови“

43АсиновитеЈакововимуодговоријанацарот Хевронски:„Испратикајситеовиецареви,иакони зборувашвистина,некадојдатеденпоеденпреднас;а акодојдаткајнасбезоружје,тогашќезнаемедека бараатмироднас“

44ИЈафија,царотХевронски,испратиеденодсвоите луѓекајцаревите,иситетиедојдоапредсиновите ЈакововииимсепоклонијадоземјаИцаревитеседнаа предЈаковинеговитесиновииимзборуваа,велејќи:

45Слушнавмесèштоимнаправинааморејските царевисотвојотмечисотвојатамоќнамишка,така штоникојнеможешедатисеспротивстави;исе плашевмеодтебезарадинашитеживоти,заданенисе случионаштоимсеслучинанив

46Затоадојдовмекајвасдасклучимемировен договормеѓунас,асегасклучетесонасзаветзамири вистина,деканемадасемешатевонас,доколкуниене смесемешалевовас.

47ИсиновитеЈакововизнаејадеканавистинадојдоа дабараатмироднив,исиновитеЈакововигипослушаа исклучијазаветсонив.

48ИсиновитеЈакововиимсезаколнаадеканемадасе

49ПотоаситевојводинатиецаревидојдоапредЈаков сосвоителуѓе,содаровиворацетезаЈаковинеговите синови,имусепоклонијадоземја

50ИовиецаревигинаговоријасиновитеЈакововииги замолијадаговрататцелиотпленштогобеаосвоиле одседумтеградовинаАморејцитеИсиновите Јакововигонаправијатоа,ивратијасèштобеаосвоиле: жените,децата,добитокотицелиотпленштогобеа ограбиле,игииспратија,итиесиотидоасекојво својотград

51Иситеовиецаревиповторноимсепоклонијана синовитенаЈаков,итиеимиспратијаилиимдонесоа многуподароцивотиеденови,исиновитенаЈаковги испратијаовиецаревиинивнителуѓе,итиесиотидоа мирноодниввосвоитеградови,аисиновитенаЈаков севратијавосвојотдом,воСихем

52Иодтојденпанатамуимашемирмеѓусиновите

1Вопреоднатагодина,синовитеЈакововитргнааод

населијатаму,асвоитестадаиговедагихранеа секојдневновоСихем,заштовотиеденовиимаше добрииплоднипасишта.Јаков,неговитесиновии целиотнивнидомживеејаводолинатаХеврон 2Вотиеденови,вотаагодина,стоишестатагодинаод живототнаЈаков,водесеттатагодинаодвраќањетона ЈаководПаданАрам,умреЛија,женатаЈаковова; имашепедесетиеднагодинакогаумревоХеврон 3Јаковинеговитесиновијапогребаавопештератана ниватаМахпела,штоевоХеврон,којаАвраамјабеше купилодсиновитеХетеевизапогреб

4ИсиновитеЈакововиживеејасосвојоттатково долинатаХеврон,иситежителиназемјатајапознаваа нивнатасилаинивнатаславасепроширинизцелата земја.

5АЈосиф,синотЈаковов,инеговиотбратВенијамин, синовитенаРахила,женатаЈаковова,беауштемлади вотиеденовиинеодеасосвоитебраќавонивните биткивоситеградовинаАморејците

6ИкогаЈосифјавидесилатанасвоитебраќаи нивнатавеличина,гипофалиигивозвиши,носе сметашесебесизапоголемоднивисевозвишинад

9АЈосифимашеседумнаесетгодини,атојсèуштесе возвишувашенадсвоитебраќаиразмислувашедасе возвишинаднив

10Вотоавреметојсонувашесон,падојдекајсвоите браќаиимгораскажасвојотсон,иимрече:„Сонував сон:ситеврзувавмесноповивополетоМојотснопсе кренаилегнаназемја,авашитесноповигоопкружија имусепоклонија.“

11Абраќатанеговимуодговоријаимурекоа:„Што значиовојсонштогосонуваше?Зарвосрцетосвое замислувашдацарувашилидавладеешнаднас?“

12Итојсепакдојдеимугораскажатоанататкотосвој Јаков.ЈаковгобакнаЈосифакогагичутиезборовиод устатанегова,игоблагословиЈосифа

13АкогасиновитеЈакововивидоадеканивниоттатко гоблагословиЈосифигобакна,идекамногугосака, музавидувааигозамразијауштеповеќе

14ПотоаЈосифсонувашедругсонимугораскажа сонотнататкотосвојпредбраќатасвои.Јосифимрече нататкотосвојинабраќатасвој:„Ете,паксонувавсон! Иете,сонцето,месечинатаиединаесеттеѕвездимисе поклонија.“

15ИтаткомугичузборовитенаЈосифинеговиотсон, игледајќидеканеговитебраќагомразатЈосифпоради тоа,ЈаковгопрекориЈосифпредсвоитебраќапоради тоа,велејќи:„Штозначиовојсонштогосонувашеи овафалењепредсвоитебраќа,коисепостариодтебе?“

16Зарсизамислувашвосрцетосвоедекајас,твојата мајкаитвоитеединаесетбраќаќедојдемеиќетисе поклониме,когазборувашзаовиеработи?

17Ибраќатанеговимузавидуваапорадинеговите зборовиисоништа,ипродолжијадагомразат,аЈаков гичувашесоништатавосвоетосрце 18ЕденденсиновитеЈакововиотидоадагопасат стадотонасвојоттатковоСихем,бидејќивотие деновисèуштебеасточариДодекасиновитеЈаковови пасеавоСихем,тојденсезадржаа,бидејќивреметоза собирањенадобитокотпомина,атиесèуштенебеа стигнале

19Јаковвидедеканеговитесиновисезадржааво Сихем,пасиречевосебе:„Можебижителитена Сихемсекреналедасеборатпротивнив,пазатоаи доцнатдадојдатденес?“

20ЈаковгоповикасвојотсинЈосифаимузаповеда: „Ете,твоитебраќаденеспасатвоСихем,ауштенесе вратиле;одисегаивидикадесе,ијавимивестза здравјетонатвоитебраќаизаздравјетонастадото“

21ЈаковгоиспратисвојотсинЈосифводолината ХевронЈосифдојдепосвоитебраќавоСихем,ноне можешедагинајдеЈосифтргнапополетоштобеше близуСихемзадавидикадесвртијанеговитебраќа Но,гопромашипатотвопустинатаинезнаешепокој патдаоди

22ИангелГосподовгонајдекакоталкапопатоткон полето,иЈосифмуреченаангелотГосподов:„Ги барамбраќатамои;несиличулкадепасат?“Иангелот ГосподовмуреченаЈосиф:„Гивидовбраќататвои какопасаттука,игичувкаковелатдекаќеодатда пасатвоДотан“

23ИЈосифгопослушагласотнаангелотГосподов,па отидекајсвоитебраќавоДотанигинајдевоДотан

24Јосифсеупатиконсвоитебраќа,ипреддаимсе приближи,тиерешијадагоубијат.

25ИСимеонимреченабраќатасвои:„Ете,денесни доаѓачовекотодсоништата;затоадојдетесегадаго убиемеидагофрлимевоеднаодјамитештосево пустината;икогататкомуќегопобараоднас,ќе речемедекагоизелалошѕвер“

26ИгичуРувимзборовитенасвоитебраќазаЈосиф, паимрече:„Нетребадагоправитеова,заштокако можемедагогледаменашиоттаткоЈаков?Фрлетего вооваајамазадаумретаму,нонекревајтеракаврз негозадајапролеетенеговатакрв!“Рувимгокажаова задагоизбавиоднивнитерацеидаговратикај

27ИкогаЈосифдојдекајсвоитебраќа,седнапреднив

29ИЈосифизвикаодјаматаконбраќатасвоииимрече: „Штовинаправививоштозгрешив?Зоштонесе

коскииодвашетотело?НеелиЈаковвашиоттатко, мојоттатко?Зоштомигоправитеоваденес?Какоќе можетедагогледатенашиоттаткоЈаков?“

30Итојпродолжидавикаидагивикасвоитебраќаод јамата,ирече:„О,Јуда,СимеонеиЛеви,браќамои, подигнетемеодместотонатемнинатавокоеме ставивте,идојдетеденесдасесмилуватенамене,вие синовиГосподовиисиновинаЈаков,мојоттатко!И аковизгрешив,нестеливиесиновиАвраамови, ИсаковииЈаковови?Аковиделесираче,сесожалувале нанего,илигладен,мудавалелебдајаде,илижеден, мудавалеводадапие,илигол,гопокривалесо облека!“

31Икакотогашќеговоздржишсвоетосочувствоод братотсвој,заштојассумодтвоемесоикоски,иако тизгрешив,сигурноќегонаправиштоапорадимојот татко!

32ИЈосифгиизговориовиезборовиодјамата,а неговитебраќанеможеадагослушаат,нитудаги приклонатушитеконзборовитенаЈосиф,аЈосиф плачешеиридашевојамата

33Јосифрече:„О,дазнаешетаткомиденесштоми направијабраќатамоииштомикажааденес!“

1Иотидоаиседнааодспротивнатастрана,на

јадатлебИдодекајадеа,сесоветувааштодаправатсо него,далидагоубијатилидаговрататкајтаткому.

2Додекасесоветуваа,гикренааочитеивидоа,иете, групаИсмаилцидоаѓааоддалекупопатотГалад, спуштајќисеконЕгипет.

3Јудаимрече:„Какваќенибидекористаакого убиемебратотнаш?МожебиБогќенигопобараЕве го,пак,советотштоќегонаправитесонего:Евего овојдружинаИсмаилциштоодивоЕгипет

4Затоа,ајдесегадаимгопредадеме,инеканение ракатанашаврзнего,тукуќегоповедатсосебе,иќе сеизгубимеѓународотназемјата,иниенемадаго убиемесосвоираце.Ипредлоготимседопаднана неговитебраќаитиепостапијаспоредзборотнаЈуда

5Идодекатиеразговараазаовааработа,ипред групатаИсмаилцидаимсеприближи,седумтрговци одМадијампоминаапокрајнив,идодекаминуваа,беа жедниГикренааочитеијавидоајаматавокојабеше затворенЈосиф.Гледајќи,ете,секаквиптицибеаврз него

6ИовиеМадијанциистрчаадојаматадапијатвода, заштомислеадекаимавода,икогадојдоапредјамата, гослушнаагласотнаЈосифкакоплачеиплачево јамата,ипогледнаанадолувојамата,ивидоаивидеја тамуедномомчесоубавизгледиубавафигура.

7Игоповикааирекоа:„Којситиикојтедоведеовде икојтеставивооваајама,вопустината?“Иситетие помогнаадаговоскреснатЈосиф,гоизвлекоаиго изнесоаодјамата,гозедоаитргнаанапат,ипоминаа покрајнеговитебраќа

8Атиеимрекоа:„Зоштогоправитеова,штогоземате нашиотслугаоднасисиодите?Навистинаго ставивмеовамомчевојама,бидејќисепобунипротив нас.Авиедоаѓатеигодоведуватегореигоодведувате; сегавратетенигонашиотслуга“

9АМадијамцитеодговоријаиимрекоанасиновите Јаковови:„Далиеовавашиотслугаилиовојчовекви служи?Можебиситевиестенеговислуги,заштое поубавипопривлеченодситевас?Зоштоситевие зборувателажнопреднас?“

10Затоасеганемадагислушаметвоитезборови,ниту ќетиобрнувамевнимание,заштогонајдовмемомчето војамавопустинатаигозедовме;затоаќе продолжиме

11ИситесиновиЈакововисеприближијадонив, станааконнивиимрекоа:„Вратетенигонашиот слуга,азоштоситевиедаумретеодострицана меч?“ИМадијамцитеизвикаапротивнив,гиизвадија своитемечевиисеприближијадасеборатсосиновите Јаковови

12Иете,Симеонстанаодсвоетоместопротивнив, скокнаназемја,гоизвадимечотиимсеприближина Мадијамците,иизвикапреднивстрашенвик,такашто неговиотвиксеслушашеоддалеку,иземјатасе тресешеодвикотнаСимеон 13АМадијамцитесеисплашијаодСимеониод бучаватаоднеговотовикање,пападнааничкумибеа многуисплашени

14ИСимеонимрече:„ЈассумСимеон,синнаЈаков Евреинот,којсамособратмигоуништиградотСихем

Бог:акоситевашибраќа,народотМадијамски,и царевитеханаански,дојдатсовас,немадаможатда

15Затоа,вратинигосегамомчетоштогозеде,задане

16АМадијамцитесеплашеауштеповеќеодСимеон,и импристапијанасиновитеЈакововисоужасистрав,и собеднизборови,велејќи:

17Сигурноречедекамладичотетвојслугаидекасе побунилпротивтебе,пазатоагоставивојамаШтоќе правиштогашсослугатакојсепобунилпротивсвојот господар?Сегапродајниго,иниеќетидадемесèшто барашзанегоИГосподблаговолидагонаправитоаза данегоубијатсиновитеЈакововибратаси 18АМадијанцитевидоадекаЈосифеубавиубаво

19ИсиновитеЈакововигипослушааМадијамцитеиим гопродадоасвојотбратЈосифзадваесетсребреници,а нивниотбратРувимнебешесонивИМадијамцитего зедоаЈосифигопродолжијасвоетопатувањекон

20Додекаодеапопатот,Мадијамцитесепокајаазаона

едниотмуреченадругиот:„Штонаправивме,штого зедовмеовамомчеодЕвреите,коееубавоиубаво?“

21МожебиовамомчееукраденоодземјатанаЕвреите, пазоштотогашгонаправивмеова?Иакогобараати гонајдатвонашираце,ќеумремеоднего

22Сегасигурносилниисилнилуѓенигопродадоа, силатанаонојштоговидовтеденес;можебиго украдоаоднеговатаземјасосвојатасилаисосвојата силнарака,изатоанигопродадоазамалатаценашто имјададовме

23Идодекатакаразговараа,погледнааиете,групата Исмаилци,којадоаѓашепрва,акојајавидоасиновите Јаковови,сеприближувашеконМадијамците Мадијамцитесирекоаеденнадруг:„Ајдедаго продадемеовамомченагрупатаИсмаилци,кои доаѓаатконнас,иќегоземемезанегоонамалкушто годадовмезанего,иќесеизбавимеоднеговотозло“

24Итаканаправија,истигнаакајИсмаилците,а МадијамцитегопродадоаЈосифнаИсмаилцитеза дваесетсребреници,штоимгидадоазанегона неговитебраќа.

25ИМадијамцитетргнаапосвојотпатзаГалад,а ИсмаилцитегозедоаЈосифигокачијанаеднаод камилите,иговодеавоЕгипет

26ИЈосифслушнадекаИсмаилцитеодатконЕгипет, иЈосифсежалешеиплачешезатоаштотребашеда бидетолкудалекуодземјатаХананска,одсвојоттатко,

28ИГосподјавидеропствотонаЈосифинеговата мака,иГосподспуштиврзтиелуѓетемнинаи збунетост,иракатанасекојштогоудирашесеисуши

29Исирекоаеденнадруг:„ШтонинаправиБогна патот?“АнезнаејадекатоаимсеслучипорадиЈосиф. ИлуѓетотргнаапопатотипоминаапокрајпатотЕфрат, кадештобешепогребанаРахила

30ИЈосифстигнадогроботнамајкаси.Јосифбрзосе стрчаконгроботнамајкаси,паднаврзгроботи

заплака

31ИЈосифизвикагласнонагроботнамајкасиирече: „О,мајкомоја,мајкомоја,тиштомероди,разбудисе сега,станиивидигосинотсвој,какоепродадензароб, аникојданемусесожали“

32Станиивидигосинотсвој,плачисоменепоради моитемакиивидигосрцетонамоитебраќа.

33Разбудијамајками,разбудисе,разбудисеодсонот заменеинасочигибиткитепротивмоитебраќаО, какомесоблекоаодмојотплашт,мепродадоавеќе двапатизароб,меодделијаодтаткоми,инеманикој дамесожали

34Станииизнесијасвојататужбапротивнивпред Бога,ивидикогоБогќеоправданасудот,акогоќе осуди

35Стани,мајкомоја,стани,разбудисеодсонотивиди готаткомикакомуедушатасоменеденес,иутешиго исмиригосрцетонегово

36Јосифпродолжидагикажуваовиезборови,аЈосиф извикагласноигорчливоплачешенагроботнамајка си;ипрестанадазборува,иодгорчинатавосрцетосе смирикакокаменнагробот.

37ИЈосифчугласкакомузборуваодподземјата,кој муодговорисогорчинавосрцето,согласнаплачењеи молитвасоовиезборови:

38Синемој,синемојЈосифе,гочувгласотнатвојот плачигласотнатвоетооплакување;гивидовтвоите солзи;гизнамтвоитемаки,синемој,иметагува порадитебе,иголематагамиседодаванатагата

39Асега,синемој,Јосифе,синемој,надевајсена Господа,чекајнаНегоинеплашисе,заштоГосподе сотебе,Тојќетеизбавиодсекојаневолја

40Стани,синемој,одивоЕгипетсосвоитегосподари инеплашисе,заштоГосподесотебе,синемој.“Итаа продолжидамузборуванаЈосифкакоовиезборови,а таасесмири

41ИЈосифгочуова,сезачудимногуипродолжида плаче;апотоаеденодИсмаилцитеговидекакоплаче иплаченагробот,инеговиотгневсеразгорепротив него,пагоистераоттаму,гоудриигопроколна

42АЈосифимреченалуѓето:„Данајдаммилостпред васдамевратитеводомотнамојоттатко,атојќеви дадеизобилствобогатство!“

43Атиемуодговорија:„Несилироб,акадеетаткоти? Даимашетатко,немашевеќедвапатидабидеш продадензаробзатолкумалацена“Инивниотгневсè уштебешеразгоренпротивнего,итиепродолжијада готепаатидагоказнуваат,аЈосифгоркоплачеше.

направиБог?Коисенашитепрестапиикаквисе нашитегревови,штонèснајдеова?“

46Иеденодниводговорииимрече:„Можебипоради гревотштогоснајдовмесоовојроб,денеснисеслучи ова;затоа,сега,молетеГосилноданипрости,итогаш ќезнаемепорадикогонèснајдеовазло,иакоБогсе смилувананас,тогашќезнаемедекасетоованисе случувапорадигревотштогоснајдовмесоовојроб.“

47Илуѓетонаправијатака,игозамолијаЈосифиго натераадаимпрости,велејќи:„Згрешивмепред Господаипредтебе;затоасегасмедостојнидаго молиметвојотБогдајаотстраниоваасмртоднас, заштомузгрешивмеНему“

48ИЈосифпостаписпореднивнитезборови,иГоспод гопослушаЈосиф,иГосподјаотстраничуматаштоим јананесенатиелуѓепорадиЈосифИѕверовитесе

49Исирекоаеденнадруг:„Ете,знаемедекапоради неговатамаканèснајдеовазло;сегазоштодаја донесемеоваасмртврзнашитедуши?Дасе посоветувамештодаправимесоовојроб“

50Иеденодговориирече:„Навистинаниречедаго вратимекајтаткому;асегаајдедагоземеменазади даодименаместотоштоќенигокаже,идајаземеме однеговотосемејствоценаташтојададовмезанего,па ќесиодиме.“

51Иеденодговориповторноирече:„Ете,овојсовете многудобар,нонеможемедагосториметоа,бидејќи патотемногудалекуоднасинеможемедаотстапиме однашиотпат“

52Иуштееденимодговориирече:„Оваесоветотшто требадагоприфатиме,немадаотстапимеоднего;ете, денесодимевоЕгипет,икогаќестигнемевоЕгипет, ќегопродадеметамуповисокаценаиќесеизбавиме однеговотозло.“

53Иоваимседопаднаналуѓето,патаканаправијаи гопродолжијасвоетопатувањеконЕгипетсоЈосиф ПОГЛАВЈЕ43

1ИкогасиновитеЈакововигопродадоасвојотбрат ЈосифнаМадијамците,нивнитесрцабеаскршени порадинего,исепокајаазасвоитедела,пагобараада говрати,нонеможеадагонајдат.

2ИРувимсевратикајјаматавокојабешеставен Јосиф,задагоизвадиидамуговратинататкому

3ИРувимрече:„Јосифумреодстрав,илинекојазмија

44ИГосподјавидемакатанаЈосиф,иГоспод повторногиудриовиелуѓеигиказни,иГоспод направитемнинадагиобвиепоземјата,имолњите блеснааигрмотевицитезагрмеа,иземјатасетресеше одгласотнагромовитеинасилниответер,илуѓето

4Рувимгираскинасвоитеоблекиирече:„Дететого нема,икакодагосмирамтаткотомојзанегоакое мртов?“Иотидекајбраќатасвоиигинајдекако тагуваатпорадиЈосиф,иседоговарааткакодаго смираттаткотонивнизанего.Рувимимречена браќатасвои:„Стигнавдојамата,иете,Јосифго немаше;штодамукажеменататкотонаш,заштотатко мисамоодменеќегобарамомчето.“

5Абраќатанеговимуодговорија:„Такаитака направивме,ипотоасрцатанипаднаавостравпоради овадело,пасегаседимеибарамеизговоркакодаго помириметаткотонашсотоа“

6ИРувимимрече:„Штонаправивте,пагидоведовте седитевлакнананашиоттатковотагавогробот?Нее добротоаштогонаправивте“

7ИседнаРувимсонив,иситестанааисезаколнаа еденнадругдеканемадамукажатзаованаЈаковаИ ситерекоа:„Човекотштоќемугокажеовананашиот таткоилинанеговотосемејство,иликојќегоизвести заовананекојоддецатаназемјата,ситениеќе станемепротивнегоиќегоубиемесомеч“

8ИсиновитеЈакововисеплашеаеденоддругвотаа работа,однајмладиотдонајстариот,иникојне проговоринизбор,тукугокриејатоавосвоитесрца 9Потоаседнаадаседоговоратидасмислатнештода мукажатнасвојоттаткоЈаковзаситеовиеработи

10Исахаримрече:„Евееденсоветзавас,аковисе чинидобровоочитедагонаправитеова:земетеја облекатанаЈосиф,искинетеја,заколетееднојареи натопетеговонеговатакрв“ 11Ииспратетемугонанашиоттатко,икогаќего види,ќеречедеказлобнаѕверкагопроголтала,затоа искинетемујаоблекатаиете,неговатакрвќебидена облеката,исотоаштоќегонаправитеова,ќесе ослободимеодмрморењетонанашиоттатко

12ИимседопаднасоветотнаИсахар,итиего послушааипостапијаспоредзборотнаИсахар,штоим гобешесоветувал

13ИбрзојазедоаЈосифоватаоблекаијаискинаа,па заклааеднојареодкозите,јанатопијаоблекатаво крвтанајарето,пајаизгазијавоправИјаиспратија облекатанататкоимЈаковпрекуНефталим,иму заповедаадагикажеовиезборови:

14Сесобравмесодобитокотистигнавмедопатотза Сихемиподалеку,коганапатотвопустинатаја најдовмеовааоблеканатопенавокрвиправ;сегазнај далиетоаоблекатанатвојотсинилине

15ИНефталимотидеидојдекајтаткоси,итојмуја дадеоблеката,имугикажаситезборовиштомугибеа заповедалебраќатанегови

16ЈаковјавидеоблекатанаЈосифијапрепозна,па паднаничкумназемјаисесмирикакокамен.Потоа станаиизвикасосилениплачливглас,велејќи:„Тоае облекатанамојотсинЈосиф!“

17Јаковбрзоиспратиеденодсвоитеслугикајсвоите синови,коиотидоакајнивигинајдоакакодоаѓаатпо патотсостадото.

18ИсиновитеЈакововидојдоакајсвојоттаткооколу вечерта,иете,нивнитеоблекибеаискинатииправна главитенивни;игонајдоасвојоттаткокаковикаи

19ИЈаковимреченасиновитесвои:„Кажетеми,

гласноирече:„Тоаеоблекатанамојотсин,злобна ѕверкагоизеде;Јосифераскинатнапарчиња,зашто денесгоиспративдавидидалисидобросотебеидали сидобросостадото,идамидонесевестодтебеИси отидекакоштомузаповедав.Иовамусеслучиденес, додекамислевдекамојотсинесотебе“

21АсиновитеЈакововиодговоријаирекоа:„Недојде кајнас,нитуговидовмеоткакосизаминавмеодтебе досега“

22ИкогаЈаковгичунивнитезборови,повторно извикагласно,станаигираскинасвоитеоблеки,и ставивреќанаслабините,игоркоплачешеисе оплакуваше,игоподигнагласотсвојплачејќи,и извикаигиизговориовиезборови:

23Јосифе,синемој,о,синемојЈосифе,денесте испративподобротонатвоитебраќа,иете,си растргнатнапарчиња;одмојатаракасеслучиовасо мојотсин

24Межализатебе,Јосифе,синемој,межализатебе; колкумибешесладоквоживотот,асегаколкумие горчливатвојатасмрт

250даумревнаместотебе,Јосифе,синемој,зашто тажномиезатебе,синемој,синемој.Јосифе,синемој, кадесиикадесиодведен?Стани,станиодместото своеидојдиивидијамојататагазатебе,синемој Јосифе.

26Дојдетесегаиизбројтегисолзитештомитечатод очитепообразите,иизнесетегипредГоспода,задасе одвратиНеговиотгневодмене.

270Јосифе,синемој,какопаднаодракатанаонојод когоникојнепадналодпочетокотнасветотдоденес; заштобешеубиеноднепријателскиудар,нанесенсо суровост,носигурнознамдекаоватисеслучипоради мноштвотомоигревови 28Разбудисесегаивидиколкуегорчливамојатамака затебе,синемој,иакојаснетеодгледав,нитуте обликував,нитутидадовздивидуша,тукуБогте создадеигиизградитвоитекоскиигипокрисомесо,и тивдахназдивживотенвоноздрите,апотоатедаде мене.

29Асега,навистина,Бог,Којтедаде,тезедеодмене, итокмутоатеснајде

30ИЈаковпродолжидазборувазаЈосифкакоовие зборови,игоркозаплака;паднаназемјаисесмири. 31ИситесиновинаЈаков,откакојавидоамакатана

32Јудастана,јакренаглаватанататкосиодземјатаи

33СиновитенаЈаковјавидоамакатанасвојоттатко, пагикренаагласовитеипродолжијадаплачат.Јаков сèуштележешеназемјатакакокамен 34Иситенеговисинови,слугинеговиидецана слугатанеговстанааизастанааоколунегозадаго утешат,нотојнесакашедасеутеши 35ИцелиотдомнаЈаковстанаитагувашемногу порадиЈосифимакитенанивниоттатко.Ивеста стигнадоИсак,синотАвраамов,таткотонаЈаков,итој горкоплачешезаЈосиф,тојицелиотнеговдомИси заминаодместотокадештоживеешевоХеврон, заедносонеговителуѓе,игоутешисвојотсинЈаков, нотојнесакашедабидеутешен.

36ПотоаЈаковстанаодземјата,солзимутечеапо образите,паимреченасиновитесвои:„Станете, земетегимечевитеилаковитеиизлезетевополето, прашајтедалиможетедагонајдететелотонамојотсин идамигодонесетезадагопогребам“

37.Побарајтеги,вемолам,меѓуживотнитеиловетеги, ионаштоќедојдепрвопредвас,зграпчетегои донесетегокајмене;можебиденесГосподќесе смилуванамојатаневолјаиќеподготвипредвасона штогораскинамојотсиннапарчиња,идонесетегокај мене,ијасќејаодмаздамправдатазамојотсин 38Исиновитенеговинаправијакакоштоимзаповеда таткоимСтанааранонаутро,секојгозедесвојотмеч исвојотлакворакатаиизлегоавополетодаловат ѕверови.

39АЈаковсèуштевикашегласноиплачеше,одеше низкуќатаиудирашесорацете,велејќи:„Јосифе,сине мој,Јосифе,синемој!“

40ИсиновитеЈакововиотидоавопустинатадаги фататѕверовите,иете,волкдојдеконнив,игофатија игодоведоакајтаткотосвој,имурекоа:„Оваепрвиот штогонајдовме,игодоведовмекајтебекакоштони заповеда,ателотонатвојотсиннегонајдовме“

41ИЈаковгозедеѕверотодрацетенасвоитесинови,и извикасосилениплачливглас,држејќигоѕверотво ракатасвоја,исогорчливосрцемуреченаѕверот: „ЗоштогопроголтамојотсинЈосиф?Икаконесе плашешеодБоганаземјата,нитуодмојатамаказа мојотсинЈосиф?“

42.Игопроголтамојотсинзалудно,бидејќитојне извршинасилство,исотоаменаправивиновенпоради него,затоаБогќегобараоднегоштоепрогонуван

43ИГосподјаотвориустатанаѕверотзадагоутеши Јаковсосвоитезборови,итојмуодговоринаЈакови мугикажаовиезборови:

44КакоштоеживБог,Којнèсоздаденаземјата,и какоштоеживатвојатадуша,господарумој,јаснего видовтвојотсин,нитугоискинавнапарчиња,тукуод далечназемјадојдовдагобараммојотсин,којденес сизаминаодмене,инезнамдалиеживилимртов

45Денесдојдоввополетодагобарамсинотсвој,а вашитесиновименајдоа,мезграпчијаимија зголемијатагата,паденесмедоведоапредтебеитиги кажавситемоизборови.

46Асега,синечовечки,јассумвотвоитераце,и направисоменеденесштотисечинидобро;но,жив сумвоБога,Којмесоздаде,јаснеговидовтвојотсин,

нитугоискинавнапарчиња,нитучовечкотеломи влезевоустатавоситеденовиодмојотживот.

47ИкогаЈаковгичузборовитенаѕверот,сезачуди

отидепосвојотпат.

48ЈаковплачешегласноиридашезаЈосифодденна ден,итагувашезасвојотсинмногуденови

ПОГЛАВЈЕ44

1СиновитенаИсмаил,коигокупијаЈосифод Мадијамците,коигокупијанегооднеговитебраќа, отидоавоЕгипетсоЈосиф.Тиестигнаадограниците наЕгипетКогасеприближијадоЕгипет,сретнаа четиримажиодсиновитенаМедан,синотАвраамов, коиизлегоаодземјатаЕгипетсканапат.

2ИИсмаилцитеимрекоа:„Далисакатедагокупите овојрободнас?“Тиерекоа:„Давајтениго!“Иимго предадоаЈосиф.Говидоакакомногуубавмладчовек, пагокупијазадваесетсикли

3ИИсмаилцитегопродолжијасвоетопатувањекон Египет,аМеданимцитеистотакасевратијаистиотден

слушнавмедекаПотифар,фараоновслужбеник, началникнастражата,барадобарслугакојќестои преднегозадамуслужиидагопоставизанадзорник наднеговатакуќаисèштомуприпаѓа“

4Затоа,ајдесегадамугопродадемезаколкушто можемедапосакаме,акоможеданигодадеонаштоќе гобарамезанего

5ИовиеМеданимиотидоаидојдоавокуќатана Потифаримурекоа:„Слушнавмедекабарашдобар слугадатислужи;ете,имамеслугакојќетиугоди,ако можешданидадешштосакаме,иниеќетиго продадеме“

6АПотифаррече:„Доведигопредмене,ќеговидам; иакомиседопадне,ќетидадамштоќебарашзанего.” 7ИМеданитеотидоаигодоведоаЈосифигопоставија предПотифарТојговидеимногумуседопаднаИ Потифаримрече:„Кажетемиштовитребазаова момче?“

8Атиерекоа:„Четиристотинисребреницибарамеза него!“АПотифаррече:„Ќетигидадамакомиго донесешзаписникотзанеговатапродажбаиќемија раскажешнеговатаисторија,заштоможебиеукраден, бидејќиовамомченеенитуроб,нитусиннароб,но кајнегогледамдекаизгледаубавоиубаво“

9ИМеданитеотидоаигидоведоакајнегоИсмаилците, коиимгобеапродале,имурекоа:„Тојеробиниеим гопродадовме“

10ИПотифаргичузборовитенаИсмаилцитекогаим годадесребротонаМеданите,иМеданитегозедоа

12ИГосподбешесоЈосиф,итојстанаблагороден човек.ГосподгоблагословидомотПотифариевзаради Јосиф

13ИПотифарсèштоимашемугооставинаЈосиф,а Јосифбешеонојштовнесувашеиизлегуваше,исè бешерегулираноспореднеговатаволјавокуќатана Потифар

14АЈосифимашеосумнаесетгодини,момчесоубави очииубавизглед,инемашесличеннанеговоцелата Египетсказемја

15Воонавреме,додекатојбешевокуќатанасвојот господар,влегувајќииизлегувајќиодкуќатаи служејќимунасвојотгосподар,Зелика,женатана неговиотгосподар,гиподигнаочитеконЈосифаиго погледна,иете,тојбешеубавиубаволицевмлад човек.

16Итаајапосакувашенеговатаубавинавосвоетосрце, инејзинатадушабешевперенавоЈосиф,игомамеше секојден,аЗелихагоубедувашеЈосифсекојден,но Јосифнегикревашеочитезадајавидиженатана својотгосподар

17ИЗелихамурече:„Колкутиеубаволицетои обликот!Навистинагивидовситеробови,аникогаш несумвиделробинкатолкуубавакакотебе“ИЈосиф ѝрече:„Навистина,Онојштомесоздадеменево утробатанамајками,госоздадеицелоточовештво“

18Атаамурече:„Колкутисеубавиочите,сокоиги заслепувашеситежителинаЕгипет,мажиижени!“А тојѝрече:„Колкусеубавидодекасмеживи!Но,ако гивидишвогробот,сигурноќесеоддалечишоднив“

19Имуречетаа:„Колкусеубавиипријатниситетвои зборови!Земијасега,темолам,харфаташтоево куќатаисвирисотвоитераце,задагичуеметвоите зборови.“

20Итојѝрече:„Колкусеубавиипријатнимоите зборовикогазборувамзаславанамојотБогиНеговата слава!“Атаамурече:„Колкуеубавакосатанатвојата глава!Етегозлатниотчешелштоевокуќата!Земиго, темолам,исвиткајјакосатанатвојатаглава“

21Атојѝрече:„Докогаќегизборувашовиезборови? Престанидамигизборувашовиезборови,стании работисидома“

22Атаамурече:„Неманикојвомојатакуќа,инема ништодругоосвентвоитезборовиитвојатажелба“Но, ипокрајсèтоа,таанеможешедагодоведеЈосифакај себе,нитутојјапогледна,тукугинасочиочитенадолу конземјата

23АЗеликагопосакаЈосифвосрцетосвоедалегнесо неаИдодекаЈосифседешевокуќатаиработеше, Зеликадојдеиседнапреднего,игонамамувашесекој денсосвоитезборовидалегнесонеаидајапогледне, ноЈосифнејапослуша.

24Атаамурече:„Аконепостапишспоредмоите зборови,ќетеказнамсосмртиќетеобесхрабрамсо железенјарем”

25Јосифѝрече:„НавистинаБог,Којгосоздаде човекот,гиослободуваоковитеназатворениците;и Тојќемеизбавиодтвојотзатвориодтвојотсуд“

26Икоганеможешедагонаговори,дагоубеди,а нејзинатадушабешесèуштевперенавонего, нејзинатажелбајафрливотешкаболест

28АЗелихаимодговори:„Денесќевибидеобјавено

ситеженијадеавокуќатанаЗелиха

29Иимдаденожевидагилупатцитронитезадаги јадат,изаповедадагооблечатЈосифвоскапоцени облеки,итојдасепојавипреднив.ИЈосифдојдепред нивниочи,иситеженигопогледнааЈосиф,ноне можеадагитргнаточитеоднего,иситесигиисечеја рацетесоножевитештогидржеаворацете,исите

30Инезнаејаштонаправиле,тукупродолжијадаја гледаатубавинатанаЈосифинегисвртувааочните капациоднего

31ИЗелихавидештонаправија,паимрече:„Штое оваделоштогонаправивте?Еве,видадовцитронида јадете,аситесигиисечетерацете“

32Иситеженигивидоарацетесвои,иете,беаполни сокрв,акрвтаимтечешепооблеката,паѝрекоа: „Овојробвотвојатакуќанèпобеди,инеможевмеда гисвртимеочнитекапациоднегопорадинеговата убавина.“

33Иимречетаа:„Навистинаовависеслучивомигот когагопогледнавтеинеможевтедасевоздржитеод него;какотогашдасевоздржамкогатојепостојаново мојатакуќаигогледамсекојденкаковлегуваи излегуваодмојатакуќа?Какотогашдасевоздржамда непропаднамилидурииданезагинампорадитоа?“ 34Итиеѝрекоа:„Вистинскисезборовите,заштокој можедаговидиовапрекраснолицевокуќатаидасе воздржиоднего,анеелитојтвојробислугаво твојатакуќа,изоштонемукажешштотиевосрцето, инедозволишдушататвојадапропаднепорадиова?“

35Итааимрече:„Секојденсетрудамдагоубедам,но тојнесесогласувасомоитежелби,амуветивсèштое добро,асепакнеможевдадобијамништооднего; затоасумвоопаѓачкасостојба,какоштогледате.“

36ИЗеликасеразболемногупорадисвојатажелбакон Јосиф,ибешеочајноболнаодљубовпорадинего,и целиотнарододдомотнаЗеликаинејзиниотмажне знаејаништозатааработа,декаЗеликасеразболе порадисвојатаљубовконЈосиф.

37Исителуѓеоднејзиниотдомјапрашаа:„Зоштоси болнаисибедна,иништонетинедостасува?“Атаа имрече:„Незнамштомисеслучувасекојден“ 38Иситежениинејзинитепријателкидоаѓаа секојдневнодајавидатиразговараасонеа,атааим

39АЗеликасевлошиодљубовтаконЈосифи

40ЕденденЈосифјавршешеработатанасвојот господарвокуќата,когаЗелихадојдетајноиодеднаш сенафрливрзнегоЈосифсекренапротивнеа,беше посиленоднеаијасобориназемја.

41ИЗелихаплачешепорадижелбатананејзинотосрце коннего,игомолешесоплач,исолзиѝтечеапо образите,имузборувашесогласнамолитваисо горчинаводушата,велејќи:

42Далинекогашсичул,виделилипознавашжена толкуубавакакомене,илиподобраодмене,која секојдневнотизборува,паѓавопропастпоради љубовтаконтебе,тијадоделувацелатаоваачест,а сепакнегослушашмојотглас?

43Иакоеодстраводтвојотгосподарданетеказни, какоштоеживцарот,никакваштетанемадатисе случиодтвојотгосподарпорадиова;затоасега,те молам,послушајмеиприфатимезарадичесташтоти јададов,иодложијаоваасмртодмене,азоштода умрамзарадитебе?Итаапрестанадазборува.

44АЈосифѝодговори:„Воздржисеодменеиостави мујаовааработанамојотгосподар;ете,мојот господарнезнаештоимакајменевокуќата,заштосè штомуприпаѓамигопредадеворацетемои;икакоќе гонаправамтоавокуќатанамојотгосподар?“

45.Заштоименемногумепочестивосвојотдом,ме поставиизауправителнадсвојотдом,мевозвиши,и воовојдомнеманикојпоголемодмене,имојот господарништонемипрезре,освентебе,којаси неговаженаКакотогашможешдамигикажешовие зборови,икакоможамданаправамоваголемозлои гревпредБогаипредтвојотмаж?

46Затоа,сегавоздржисеодменеинезборувајповеќе таквизборови,заштонемадагипослушамтвоите зборови.Но,ЗелиханесакашедагопослушаЈосиф когатојѝгикажувашеовиезборови,тукусекојдневно гонаведувашедајаслуша

47Ипослеова,потокотЕгипетскисенаполниодсите страни,иситежителинаЕгипетизлегоа,аистотакаи кралотикнезовитеизлегоасодајрињаиора,бидејќи тоабешеголемавеселбавоЕгипетипразникво времетонапоплавувањетонаморетоСихор,итиеодеа тамудасерадуваатцелден 48ИкогаЕгипќанитеизлегоанарекатадасевеселат, какоштобешенивниотобичај,сителуѓеоддомот Потифаровотидоасонив,ноЗеликанесакашедаоди сонив,зашторече:„Болнасум!“Иостанасамаво куќата,иникојдругнебешесонеавокуќата 49Истанаисевознесевосвојотхрамвокуќата,се облечевокнежевскиоблеки,ставинаглавата скапоценикамењаодоникс,украсенисосреброи злато,горазубавилицетоикожатасосекаквиженски течностизачистење,гонамирисахрамотикуќатасо касијаитемјан,распосласмирнаиалое,апотоаседна навлезотодхрамот,воходникотнакуќата,низкој поминаЈосифзадајаработисвојатаработа,иете, Јосифдојдеодполетоивлезевокуќатазадајаработи својатагосподарскаработа.

52ИЈосифсевратиидојдевокуќата,иоттамуотиде

53ТаабрзосефатизаЈосифаизанеговатаоблекаиму рече:„Какоштоеживцарот,аконегоисполниш моетобарање,ќеумрешденес!“Таабрзојаиспружи другатарака,извадимечодподоблеката,гоставина вратотнаЈосифаирече:„Станииисполнигомоето барање,аконегоисполниш,ќеумрешденес.“

54Јосифсеисплашиоднеа,бидејќигонаправитоа,па станадаизбегаоднеа,атаагозграбипредниотделод облекатанегова.Одстравотнабегството,облекаташто јазграбиЗеликасескинаЈосифјаоставиоблекатаво

55КогаЗелихавидедекаоблекатанаЈосифескината, декајаоставилвонејзинитерацеиизбегал,сеисплаши

56ИјазедеоблекатанаЈосиф,јаположипокрајсебеи

реката.Иповикаедномомчекоетогашбешевокуќата имунаредидагиповикалуѓетоодкуќатакајнеа

57Икогагивиде,имречесосиленгласиридање: „ВидетештомидонесееденЕвреин,вашиотгосподар, вокуќата,денесдојдедаспиесомене!“

58Зашто,когасиизлегол,тојсевративокуќатаи, откаковидедеканеманикојвокуќата,дојдекајмене, мезграпчиисакашедалегнесомене

59Ијазграпчивнеговатаоблека,јаискинавиизвикав противнегососиленглас.Икогагоподигнавгласот, тојсеисплашизасвојотживот,јаоставиоблекатапред менеиизбега

60Алуѓетооднејзиниотдомнепроговоријаништо, тукунивниотгневсеразгоремногупротивЈосиф,па отидоакајнеговиотгосподаримугикажаазборовите нанеговаталукавост.

61ИПотифарсевратидомаразгневен,аженаму извикаконнегоирече:„Штоминаправи,тадоведели еденслуга,отецнапирвокуќатамоја?Денесдојдекај менедасезабавувасомене;такаминаправииденес?“

62ИПотифаргичузборовитенасвојатаженаинареди Јосифдабидеказнетсотешкибиења,итакаму направија

63Идодекагоудираа,Јосифизвикасосиленглас,ги

64ИдодекалуѓетонаПотифарготепааЈосиф,тој

50Истигнанаместотонизкоетребашедапомине,и гивидеситеделанаЗелиха,пасевратиназад 51ЗелихаговидеЈосифкакосеоддалечуваоднеа,па извикаконнегоирече:„ШтотиеЈосифе?Дојдина работа,ајасќетинаправамместододеканестигнеш

65Штосакатеодовојчовекизоштомуправитеова зло?Мајкамилажеиизговаралаги;такабеше работата

66Идететоимраскажаточносèштосеслучи,исекој денимгиобјавувашеситезборовинаЗелиханаЈосиф.

67Иситемажигичујазборовитенадететоисе восхитијамногуназборовитенадетето,адетето престанадазборуваисесмири.

68ИПотифарсезасрамимногуодзборовитенасвојот син,паимзаповеданасвоителуѓеданеготепаат Јосифповеќе,илуѓетопрестанаадаготепаатЈосиф

69ИПотифаргозедеЈосифинаредидагоизведат предсвештениците,коибеасудиинацарот,задаму судатзаовааработа

70ИПотифариЈосифдојдоапредсвештениците,кои беацарскисудии,итојимрече:„Одлучете,вемолам, каквапресудатребадамусеприпишенаеденслуга, заштотакапостапил“

71СвештеницитемурекоанаЈосиф:„Зоштому направитаканасвојотгосподар?“Јосифимодговори: „Нетака,господаримои,тукутакабеше работата.“ПотифармуреченаЈосиф:„Сèштоми припаѓашевигодовериввоваширацеиништоневи скративосвенженами;какоможевтедагонаправите овазло?“

72АЈосифодговори:„Нетака,господарумој,како штоеживГосподикакоштоеживадушататвоја, господарумој,зборотштогочуодженатиелажен, заштотакабешеденесработата“

73Поминаеднагодинаоткакосумвотвојотдом;дали сивиделвомененекакванеправдаилинештоштоби можелодатенатерадамигоодземешживотот?

74ИсвештеницитемурекоанаПотифар:„Прати,те молам,данијадонесатпреднасискинататаоблекана Јосиф,задајавидимескинататаАкоскинататаепред облеката,тогашлицетомубилоспротинеаитааго зграпчилазададојдекајнеа,исоизмаматвојатажена направисèшторече“

75ИјадонесоаЈосифоватаоблекапредсвештениците, судиите,итиевидоадекаскинататаепредЈосиф.Сите судиизнаејадекатаагопритиснала,парекоа:„Смртна пресуданемуследуванаовојроб,заштотојништоне направил,тукупресудатаедабидеставенвозатвор порадигласотштогоизнесепротивтвојатажена“

76ИПотифаргичунивнитезборовиигосместиво темница,местотокадештобеазатвореницарските затворенициЈосифостанавотемницадванаесет години.

77Ипокрајтоа,женатананеговиотгосподарнесе одвратиоднегоинепрестанувашедамузборувасекој дензадајаслушаИпотримесеци,Зеликаодешекај Јосифвозатворотсекојден,игонаговарашедаја слушаЗеликамуреченаЈосиф:„Докогаќеостанеш вооваакуќа?Но,сегапослушајгомојотглас,ијасќе теизведамодоваакуќа“ 78Јосифѝодговори:„Подобромиедаостанамвооваа куќаотколкудагислушамтвоитезборовиидагрешам предБога“Атаамурече:„Аконејаисполнишмојата волја,ќетигиизвадамочите,ќетиставамоковина нозетеиќетепредадамворацетенаониештопорано

79Јосифѝодговориирече:„Ете,Богнацелатаземјае

80АкогаЗеликанеможешедагоубедиЈосифдаја послуша,таапрестанадагонаведува;аЈосифбешесè уштезатворенвозатворот.Јаков,таткотонаЈосиф,и ситенеговибраќаштобеавоземјатаханаанска, тагувааиплачеавотиеднизаЈосиф,заштоЈаковне сакашедасеутешизасвојотсинЈосифЈаковвикаше гласно,плачешеитагувашеситетиедни

ПОГЛАВЈЕ45

1Вотоавреме,вотаагодина,когаЈосифотидево Египетоткаконеговитебраќагопродадоа,Рувим, синотЈаковов,отидевоТимнаијазедезажена Елиурам,ќеркатанаАвиХананеецот,итојдојдекај неа

2ИЕлиурам,женатаРувимова,зачнаимугироди четирисина,Ханох,Палу,ХецрониХарми;абратму СимеонјазедезаженасестрамуДина;итаамуги родипеттесина,Мемуил,Јамин,Оад,ЈахиниСохар

3ПотоадојдекајВуна,Хананејката,којаСимеонја одведевозаробеништвоодградотСихемВунабеше кајДинаисегрижешезанеаСимеондојдекајнеа,и таамугородиСаул.

4ВотоавремеЈудаотидевоОдоламидојдекаједен човекодОдолам,поимеИраТамуЈудајавиде ќеркатанаеденХанаанец,поимеАлијат,ќерканаШуа. ЈазедеидојдекајнеаАлијатмугиродинаЈудатрите сина:Ер,ОнаниСило

5ИЛевииИсахаротидоавоисточнатаземјаигизедоа зажениќеркитенаЈовав,синотнаЈоктан,синот Еверов;аЈовав,синотнаЈоктан,имашедвеќерки: иметонапостаратабешеАдина,аиметонапомладата бешеАрида

6ЛевијазедеАдина,аИсахарјазедеАридаТие дојдоавоземјатаХананска,водомотнататкотонивни, иАдинамугиродинаЛевитритесина:Гирсон,Кехат иМерари

7АридамугиродинаИсахарТола,Фува,ЈовиСомрон, четирисина;аДанотидевоМоавскатаземјаијазеде заженаАфлалет,ќеркатанаХамудан,Моавецот,ија доведевоХанаанскатаземја.

8ААфлалетбешенеплодна,немашепотомствоПотоа БогсесетинаАфлалет,женатаДанова,итаазачнаи родисин,игонаречеХушим

9ИГадиНефталимотидоавоХараниоттамугизедоа зажениќеркитенаАмурам,синотнаУз,синотна Нахор.

10АевегиимињатанаќеркитеАмурамови:постарата

12ИАшеризлезеијазедезаженаАдон,ќеркатана Афлал,синотнаАдад,синотнаИсмаил,ијадоведево земјатаХананска

13ВотиеденовиумреАдон,женатаАшерова,без потомство;ипосмрттанаАдон,Ашеротидеод другатастрананарекатаијазедезаженаХадура, ќеркатанаАвимаел,синотнаЕвер,синотнаСим

14Адевојкатабешеубаваиразумна,женанаМалхиел, синотнаЕлам,синотнаСим

15ИХадурамуродиќерканаМалкиел,итојјанарече СерахМалкиелумрепослетоа,аХадураотидеи останавокуќатанасвојоттатко

16АпосмрттанаженатакајАшер,тојотидеијазеде ХадуразаженаијадоведевоземјатаХананска,асо нивјадоведеинејзинатаќеркаСерах;тааимашетри години,адевојкатабешеодгледанавокуќатанаЈаков.

17Девојкатабешеубаваиодешепосветитепатишта насиновитеЈаковови;ништонеѝнедостасуваше,а Господѝдадемудростиразум.

18Адура,женатаАшерова,зачнаимугироди:Јамна, Јашва,ЈашвииВерија-четирисина

19ИЗавулонотидевоМадијамијазедезажена Мериса,ќеркатанаМолад,синотнаАвида,синот Мадијанов,ијадоведевоземјатаХананска

20.МерушамугиродинаЗавулонСеред,Елони Јахлеил;трисина

21ИЈаковиспратикајАрам,синотнаСова,синна Тара,итојјазедезасвојотсинВенијаминМехалија, ќеркатанаАрам;итаадојдевоземјатаханаанскаво домотЈакововАВенијаминимашедесетгодиникога јазедезаженаМехалија,ќеркатанаАрам.

22ИМехалијазачнаимуродинаВенијаминпетсина: Вехар,Асвел,ГераиНееман;аВенијаминотидепотоа ијазедезаженаАриват,ќеркатанаШомрон,синот Авраамов,покрајсвојатапрважена;имашеосумнаесет години;аАриватмуродинаВенијаминпетсина:Ахи, Вош,Мупим,ХупимиОрд.

23ВотиеденовиЈудаотидевокуќатанаСимијазеде Тамар,ќеркатанаЕлам,синотнаСим,заженана својотпрвороденИр.

24ИИрвлезекајсвојатаженаТамар,итаамустана жена;икогавлезекајнеа,гоистребисвоетопотомство, иделотонеговобешезлопредГоспода,иГосподго уби

25АпосмрттанаИр,првородениотсиннаЈуда,Јуда муреченаОнан:„Одикајженатанабратасииожени сесонеакаконајблискароднина,иподигниму потомствонабратаси.“

26ИОнанјазедеТамаразаженаидојдекајнеаИ Онангосакашеделотонасвојотбрат,анеговотодело бешезловоочитенаГоспода,паинегогоуби

27КогаумреОнан,ЈудаѝреченаТамара:„Останиво куќатанататкотидодеканепораснесинотмој Сило!“ЈудаповеќенесакашеТамарадамујададена Сило,заштосивелеше:„Можебиитојќеумрекако неговитебраќа“

28ИТамарстана,отидеисенаселивокуќатанасвојот татко,иТамаростанавокуќатанасвојоттаткоуште некоевреме

29Ивопревратотнагодината,умреАлија,жената Јудина;иЈудасеутешизаженаси,ипосмрттана

Алија,ЈудаотидесосвојотпријателИравоТимназа

30ТамарачудекаЈудаотишолвоТимнадагистриже овците,идекаСиломпораснал,аЈуданејасакаше.

31Тамарстана,гисоблечеалиштатанасвојатавдовска возраст,ставипревезнасебеисепокрицелосно,па отидеиседнанајавнатаулица,штоенапатотза Тимна.

32Јудапомина,јавидеијазеде,итојдојдекајнеа,и таазачнаоднегоВовреметонапородувањето,ете, близнациимашевоутробатанејзинаИпрвиотго наречеФарес,авториотЗара

ПОГЛАВЈЕ46

1ВотиеденовиЈосифсèуштебешезатворенво темницавоземјатаЕгипетска

2Вотоавреме,преднегостоејаслугитенафараонот, главниотвитарециглавниотпекар,коимуприпаѓаана египетскиотцар

3Ивитарецотзедевиноигоставипредцаротдапие,а

министриштојадеанацарскататрпеза

4Идодекајадеаипиеја,куќникотипекаротостанаа таму,афараоновитеслужбеницинајдоамногумувиво винотоштогодонесекуќникот,аволеботнапекарот беапронајденикамењаоднитрат.

5ИзаповедникотнастражатагопоставиЈосифза слугамеѓуфараоновитеслужбеници,афараоновите службеницибеавозатвореднагодина.

6Накрајотодгодината,двајцатасонуваасоништаво еднаноќ,возатвороткадештобеа;изутринатаЈосиф дојдекајнивзадагипрегледакакоиобично.Гивиде, иете,лицатаимбеатажниитажни

7Јосифгипраша:„Зоштовиселицататажниитажни денес?“Тиемурекоа:„Сонивмесон,анеманикојдаго протолкува“Јосифимрече:„Раскажетемиговашиот сон,иБогќевидадемиренодговор,какоштосакате“ 8ИвитринотмугораскажасвојотсоннаЈосиф, велејќи:„Видоввосон,иете,големалозапредмене,а натаалозавидовтригранки,илозатабрзопроцветаи достигнаголемависина,анејзинитегроздовизреејаи станаагрозје“

9Игозедовгрозјето,гоисцедиввочашаигоставив воракатанафараонот,итојпиеше.АЈосифмурече: „Тритегранкиштобеаналозатасетридена“

10.Но,затриденацаротќенаредидатедоведатиќе тевратинатвојатадолжност,иќемудадешнацарот винодапиекакоштобешекогамубешевитарец;нода

12Ипекарот,откаковидедекаЈосифточного протолкувалсонотнавитарецот,истотакасе приближиимугораскажацелиотсвојсоннаЈосиф

13Имурече:„Восонвидовтрибеликошницина главатамоја.Ивидов,иете,вогорнатакошница имашесекаквипеченијадењазафараонот,иете, птицитегијадеаодглаватамоја“

14Јосифмурече:„Тритекошнициштогивидесеза тридена,апотриденафараонотќетијаотсечеглавата иќетеобесинадрво,аптицитеќетигоизедатмесото, какоштовидевосон“

15Вотиеденови,царицататребашедабидепредадена, инатојденмуродисиннаегипетскиотцар. Прогласијадекацаротгодобилсвојотпрвороденсин, ицелиотегипетскинарод,заедносослужбеницитеи слугитенафараонот,многусерадуваа.

16Инатретиотденоднеговотораѓање,фараонот направигозбазасвоитедворјаниислуги,завојската одземјатаСигориодземјатаЕгипетска.

17Ицелиотегипетскинародислугитефараонови дојдоадајадатидапијатсоцаротнагозбатана неговиотсинидасерадуваатнацарскатавеселба.

18Иситецарскислужбенициинеговитеслугисе веселеавотоавремеосумденанагозбата,исевеселеа сосекаквимузичкиинструменти,содајрињаисоора воцарскиотдомосумдена

19Ивитларот,накогоЈосифмугопротолкувасонот, гозаборавиЈосифинемугоспоменанацарот,како штоветил,заштотоабешеодГоспода,задагоказни Јосифзатоаштосенадевашеначовек 20ПотоаЈосифостанавозатворотдвегодини,додека ненаполнидванаесетгодини

ПОГЛАВЈЕ47

1АИсак,синотАвраамов,живеешевотиеденовиво земјатаХананска;бешемногустар,стоосумдесет годинистар;аИсав,синотнегов,братЈаковов,бешево земјатаЕдомска;итојинеговитесиновиимааимотво неамеѓусиновитеСеирови.

2ИИсавчудекасеближивреметонататкомудаумре, патој,неговитесиновиинеговиотдом,дојдоаво земјатаХананска,водомотнататкому.Јакови неговитесиновиизлегоаодместотокадештоживееја воХеврон,иситедојдоакајтаткотосвојИсакИги најдоаИсавинеговитесиновивошаторот.

3Јаковинеговитесиновиседеапреднеговиоттатко Исак,аЈаковсèуштетагувашезасвојотсинЈосиф.

4ИИсакмуреченаЈаков:„Доведимигисиновите твои,ијасќегиблагословам!“ИЈаковгидоведе своитеединаесетсиновипредтаткотосвојИсак

5ИИсакгиставирацетесвоиврзситесиновинаЈаков, гизграпчиигипрегрна,пагибакнаеденпоеденИ Исакгиблагословивотојден,велејќиим:„Боготна вашитетатковцинекавеблагословиинекагоумножи вашетопотомствокакоѕвездитенебесни!“

6ИсакгиблагословиисиновитеИсавови,велејќи: „Богнекавенаправиужасиужасзаситештоќеве видатизаситетвоинепријатели!“

7ИИсакгиповикаЈаковаинеговитесинови,исите дојдоаиседнаапредИсакИИсакмуреченаЈаков:

„Господ,Богнацелатаземја,мирече:‘Натвоето

8Затоа,синемој,научигисвоитедецаидецатана

Неговитезакони,Господќегопазиитвојотзаветсо Авраамиќетиправидобротебеинатвоетопотомство воситеденови

9ИоткакоИсакимзаповеданаЈаковинанеговите деца,сепредадеиумре,исепридружинасвојотнарод 10ЈаковиИсавпаднааврзлицетонасвојоттаткоИсак изаплакаа.Исакимашестоосумдесетгодиникога умревоземјатаханаанска,воХеврон,исиновите

11ИситецаревинаханаанскатаземјаотидоасоЈаков иИсавдагопогребатИсак,иситецаревиханаански муоддадоаголемачестнаИсакпонеговатасмрт. 12АсиновитеЈакововиисиновитеИсавовиодеабоси наоколу,одејќиитагувајќидодеканестигнаадо Кирет-Арба.

13ЈаковиИсавгопогребаасвојоттаткоИсакво пештератаМахпела,којаевоКирет-АрбавоХеврон,и

нацареви

14ИЈаковинеговитесинови,иИсавинеговите синови,иситеханаанскицаревинаправијаголемаи тешкатага,игопогребааитагуваапонегомногу денови

15АкогаИсакумре,тојимгоостависвојотдобиток, својотимотисèштомуприпаѓашенасиновитесвои,а ИсавмуреченаЈаков:„Ете,сèштомуостанана нашиоттаткоќегоподелименадвадела,ијасќеимам праводаизберам“Јаковрече:„Ќенаправиметака“

16ЈаковзедесèштомуостананаИсаквоземјата Хананска,добитокотиимотот,игиразделинадвадела предИсавинеговитесинови,имуреченаИсав:„Еве, сèоваепредтебе;изберисијаполовинаташтоќеја земеш.“

17ЈаковмуреченаИсав:„Слушај,темолам,штоќети кажам:Господ,Богнанеботоиземјата,имречена нашитетатковциАвраамиИсак:‘Натвоетопотомство ќемујададамовааземјавонаследствозасекогаш’“ 18Затоа,сегасèштомуостанананашиоттаткоепред тебе,иете,целатаземјаепредтебе;избериоднившто сакаш 19Акојапосакувашцелатаземја,земијазасебеиза

22ИНавајотрече:„ШтоеоваштотигокажаЈаков? Ете,ситеХанаанскисиновиживеатбезбедновосвојата земја,аЈаковвелидекаќејанаследисосвоето потомствозаситеденови.“

23Затоаодисегаиземигоцелотобогатствонататко ти,аоставигоЈаков,братти,воземјата,какошторече тој

24ИсавстанаисевратикајЈаков,инаправисèштому советувашеНавајот,синотИсмаилов;иИсавгозеде целотобогатствоштомуостананаИсак:душите, добитокот,добитокот,имотот,исетобогатство;нему дадеништонасвојотбратЈаков;иЈаковјазедецелата земјаХананска,одпотокотЕгипетдорекатаЕуфрат,и јазедевовеченимотзасвоитедецаизасвоето

потомствопонегозасекогаш

25ЈаковјазедеодсвојотбратИсавпештератаМахпела, којаевоХеврон,којаАвраамјакупиодЕфронза веченгроб,засебеизанеговотопотомство

26ИЈаковгизапишаситеовиеработивокнигатаза купување,јапотпишаизасèпосведочисочетири вернисведоци

27ИовасезборовитештогизапишаЈаковвокнигата, велејќи:„ЗемјатаХананскаиситеградовинаХетејците, Евејците,Јевусејците,Аморејците,Ферезејцитеи Гергесејците,ситеседумнародиодрекатаЕгипетдо рекатаЕуфрат

28АградотХеврон,Кирет-Арба,ипештераташтоево него,ЈаковгокуписèодсвојотбратИсавпоцена,за имотинаследствозасвоетопотомствопонего засекогаш

29ИЈаковјазедекнигатазакупувањеипотписот, заповедтаиодредбитеиобјавенатакнига,игиставиво земјенсад,задаостанатдолговреме,игипредадево рацетенасвоитедеца.

30Исавзедесèштомуоставитаткомупосмрттаод братмуЈаков,исиотимот,одчовекдодобиток,од камилаиосли,одволијагне,одсреброизлато,од камењаиодбделиум,иодсèбогатствоштому припаѓашенаИсак,синотАвраамов;неостананишто штоИсавнегозедезасебеодсèштомуостанана Исакпосмртта

31ИИсавгозедесетотоа,исевратидома,тоји неговитедеца,воземјатанаСеирХореецот,подалеку одсвојотбратЈаковинеговитедеца

32ИсавимашеимотмеѓусиновитеСеирови,иИсавне севративоземјатаХананскаодтојденпанатаму.

33ИцелатаземјаХанаанимстананаследствона синовитеИзраилевизавечнонаследство,аИсавсо ситесвоидецајанаследипланинатаСеир

ПОГЛАВЈЕ48

1Вотиеденови,посмрттанаИсак,Господзаповедаи предизвикагладпоцелатаземја

2Вотоавреме,фараонот,царотегипетски,седешена својотпрестолвоземјатаЕгипетска,лежешевосвојата постелаисонувашесоништа.Фараонотвидевосон декастоипокрајрекатаЕгипетска

3Идодекастоеше,видеседумдебелииубавиволи какоизлегуваатодреката.

4Иседумдругиговеда,слабиилошообликувани, излегоапонив,иседумтелошиговедагипроголтаа

одсвојотсон

6Инаутроцаротсесетинасвоитесоништа,идухотму бешемногувознемиренпорадисоништата,пацарот брзоиспратиигиповикаситеегипетскиволшебниции мудреци,итиедојдоаизастанаапредфараонот

7Царотимрече:„Сонивсоништа,анеманикојдаги протолкува.“Тиемурекоанацарот:„Раскажиимги своитесоништанаслугите,инекагичуеме“

8Царотимгираскажасвоитесоништа,асите одговоријаиедногласномурекоанацарот:„Даживее царотдовека!Иевеготолкувањетонатвоите соништа“

9Седумтедобриволовиштогивидегиозначуваат

изградишќебидатуништенивопоследнитеденови,за временаживототнацарот 11Икогагикажааовиезборови,царотнегоприклони слухотконнивнитезборови,нитугонасочисрцетокон нив,заштоцаротзнаешевосвојатамудростдекатиене даваатправилнотолкувањенасоништата;икога завршијасозборувањетопредцарот,царотим одговори:„Штоеоваштомигокажавте?Навистина изговоривтелагаиизговоривтеневистини;затоасега дајтегоправилнототолкувањенамоитесоништа,зада неумрете“

12Потоацаротзаповедаиповторноиспратииповика другимудреци,коидојдоаизастанаапредцарот. ЦаротимгираскажасвоитесоништаСитему одговоријаспоредпрвототолкување.Царотсе

Гесен,воРамзес,воТакпанхес,воСигоривосите местанаграницитенаЕгипет,иситетиезастанаапред царот

15Исесобрааситеблагородници,кнезовиислугина царотодситеградовиегипетски,иситеседнаапред царотЦаротимгираскажасвоитесоништана мудрецитеикнезовите,иситештоседеапредцарот беавоодушевениодвидението.

16Иситемудрециштобеапредцаротбеамногу поделенивотолкувањетонанеговитесоништа;некои однивмугипротолкуваанацарот,велејќи:„Седумте добриволовисеседумцареви,коиодцарското потомствоќесеиздигнатнадЕгипет.“

17Аседумтелошиволасеседумкнезови,коиќесе кренатпротивниввопоследнитеденовииќеги уништат;аседумтекласјапченкасеседумтеголеми кнезовинаЕгипет,коиќепаднатворацетенаседумте помалкусилникнезовинанивнитенепријатели,во војнитенанашиотгосподарцар.

18Анекоиоднивмупротолкуваанацаротвака, велејќи:„Седумтедобриволасесилнитеградовина Египет,аседумтелошиволасеседумтенародиод земјатаХананска,коиќедојдатпротивседумте градовинаЕгипетвопоследнитеденовииќеги уништат.“

19Ионаштоговидевовториотсон,заседумдобрии лошикласовипченка,езнакдекавладатанаЕгипет повторноќесевратикајтвоетопотомствокакоипрво.

20Изавременанеговотовладеење,народотна градовитевоЕгипетќесесвртипротивседумте градовивоХанаанкоисепосилниоднив,иќеги уништи,авладатанаЕгипетќесевратикајтвоето потомство

21Анекоиоднивмурекоанацарот:„Евего толкувањетонатвоитесоништа:седумтедобриволасе седумкралици,коиќегиземешзаженивопоследните денови,аседумтелошиволаозначуваатдекаситетие жениќеумратзавременацарскиотживот“

22Иседумтедобриилошикласјапченкаштогивиде вовториотсонсечетиринаесетдеца,ивопоследните деновитиеќесекренатиќесеборатмеѓусебе,и седумоднивќегиубијатседумтештосепосилни 23Инекоиоднивмугикажааовиезборовинацарот, велејќи:„Седумтедобриволаозначуваатдекаќетисе родатседумдеца,итиеќеубијатседумдецаодтвоите децавопоследнитеденови;аседумтедобрикласја пченкаштогивидевовториотсонсеониекнезови противкоиседумдругипомалкумоќникнезовиќесе боратиќегиуништатвопоследнитеденови,иќеја одмаздатработатанатвоитедеца,авладатаповторно ќесевратинатвоетопотомство“

24Ицаротгичуситезборовинаегипетскитемудреци инивнототолкувањенанеговитесоништа,иништоод нивнемуседопаднанацарот

25Ицарот,восвојатамудрост,знаешедекатиене зборуваатсосемаправилновоситеовиезборови,зашто тоабешеодГосподазадагиосуетизборовитена мудрецитеегипетски,задаможеЈосифдаизлезеод затворотидастанеголемвоЕгипет

26Ицаротвидедеканитуеденодситемудреции

29Истанаацарскитевојводинастражата,секојго извадисвојотмечипочнаадагиубиваатегипетските волшебнициимудреците

30ПотоадојдеМерод,главниотвитарецнацарот,исе поклонипредцаротиседнапреднего

31Ивитларотмуреченацарот:„Некаживеецарот засекогаш,инекасевозвишинеговатавластво земјата!“

32ТисеналутинаТвојотслугавотиеденови, поминаадвегодини,имесместивоодделението,ијас бевнекоевремевоодделението,јасишефотна пекарите

33Исонасимашееденеврејскислуга,којму припаѓашенаначалникотнастражата,поимеЈосиф, заштонеговиотгосподарсеналутинанегоигостави возатвор,итојтамунислужеше.

34Ипонекоевреме,додекабевмевоодделението, сонувавмесоништавоеднаноќ,јасиглавниотпекар; сонувавме,секојчовекспоредтолкувањетонасвојот сон

35Идојдовменаутроимугираскажавменатојслуга, атојнигипротолкуванашитесоништа,секомуспоред неговиотсон,точнопротолкувајќиго

36Икакоштонипротолкуваше,такаисеслучи;ниту еденоднеговитезборовинепаднаназемја.

37Асега,господарумојицару,негиубивајте египетскителуѓезалудно;ете,тојробесèуште затворенвокуќатаодстрананастражарот,неговиот господар,возатворскатакуќа

38Акоцаротеугоден,некагоповикададојдепред тебеидатигосоопштиточнототолкувањенасонот штосигосонувал

39Ицаротгичузборовитенаглавниотвитареци наредиданесеубиваатмудрецитеодЕгипет.

40Ицаротимнарединасвоитеслугидагодоведат Јосифпреднего,ацаротимрече:„Одетекајнегоине плашетего,заданесезбунииданезнаекакода зборува“

41ИслугитецаревиотидоакајЈосифибрзогоизведоа

дасеискачуванацарскиотпрестолдотриесетипрвото скалило,ацаротсеспушташедотриесетишестото скалилоиразговарашесонего

45Акобешеодобичниотнарод,сеискачувашена третотоскалило,ацаротсеспушташеначетвртотои разговарашесонего,анивниотобичајбеше,згорана тоа,секојчовекшторазбирашедазборуванасите седумдесетјазици,дасеискачувапоседумдесетте скалилаидасекачуваидазборувадодеканестигнеше доцарот

46Исекојчовекштонеможешедагизаврши седумдесетте,сеискачувашепоонолкускалилаколку штоброешејазицитештогизнаешедагизборува.

47ИвотиеденовивоЕгипетбешевообичаеноникој даневладеенаднив,освенонојшторазбирашеда зборуванаседумдесеттејазици.

48ИкогаЈосифдојдепредцарот,сепоклонидоземја предцарот,пасеискачинатретотоскалило,ацарот седнаначетвртотоскалилоиразговарашесоЈосиф.

49ИцаротмуреченаЈосифа:„Сонувавсон,нонема толкувачштоќегопротолкуваправилноДенесим заповедавнаситеегипетскиволшебнициимудрецида дојдатпредменеИмгираскажавмоитесоништа,но никојнемигипротолкуваправилно“

50.Ипослеова,денесслушнавзатебедекасимудар човекидекаможешправилнодагопротолкувашсекој сонштогослушаш

51Јосифмуодговоринафараонотирече:„Нека фараонотгираскажесоништаташтогисонувал; толкувањетомуприпаѓанаБога!“Ифараонотмуги раскажанаЈосифасвоитесоништа:сонотзаволовитеи сонотзакласјатапченкаИцаротпрестанадазборува

52ИЈосифбешеоблеченвоБожјиотдухпредцароти знаешесèштоќегоснајдецаротодтојденпанатаму, игознаешеправилнототолкувањенацарскиотсон,и зборувашепредцарот

53Јосифнајдемилоствоочитенацарот,ицаротги приклонисвоитеушиисвоетосрце,игислушнасите зборовинаЈосифИЈосифмуреченацарот:„Немисли декасеработизадвасона,заштотоаесамоеденсон; заштоонаштоБогодлучидагонаправивоцелата земја,мугопокажанацаротвосвојотсон;иевего точнототолкувањенатвојотсон:

54Седумтедобрикравиикласјапченкасеседум години,аседумтелошикравиикласјапченкасеисто такаседумгодини;тоаееденсон.

55Ете,седумтегодиништодоаѓаатќебидатголема изобилствопоцелатаземја,апотоаќеследатседум годиниглад,многуголемглад;ицелатаизобилствоќе бидезаборавенаодземјата,агладотќегипроголта жителитеназемјата

56Царотсонувашееденсон,изатоасонотмусе повторинафараонот,бидејќитоаеодБогаутврденои Богнаскороќегоисполни

57Затоа,сегаќетидадамсоветиќејаизбавамдушата твојаидушитенажителитеназемјатаодзлотона гладот,задапобарашвоцелотосвоецарствочовек многуразуменимудар,којгизнаеситеработина власта,идагопоставишдауправувасоземјата Египетска.

58Инекачовекот,когоќегопоставишнадЕгипет, поставиподнегонадзорници,задасобираатсетахрана

59Инекајачувааттаахраназаседумтегодиниглад,за даможедасенајдезатебе,затвојотнародизацелата твојаземја,изаданебидешистребенодгладтии твојатаземја.

60Некаимсенарединаситежителиназемјатада собираат,секојодсвоитениви,секаковвидхрана,во текотнаседумтедобригодини,идајаскладираатво своитескладишта,задаимсенајдеводеновитена гладотидаможатдаживеатоднеа.

61Оваеправилнототолкувањенатвојотсониовае советотдадензадасеспаситвојатадушаидушитена ситетвоиподаници.

62ЦаротодговориимуреченаЈосифа:„Којвелиикој знаедекатвоитезборовисеточни?“Имуреченацарот: „Ованекатибидезнакзаситемоизборови,декасе

63Ете,твојатаженаденессединастолчетона породувањето,иќетиродисин,итиќесерадувашсо

64ИкогаЈосифгиизговориовиезборовинацарот,се

бешекажалЈосифнацарот

65Икралицатародисиннатојден,ицаротјаслушна

најдоапрвородениотсиннацаротлегнатмртовна земја

66Исеслушнаголематагаивревавоцарскиотдом,и царотгочутоаипраша:„Какваетаабучаваитагашто јаслушнавводомот?“Имукажаанацаротдека неговиотпрвороденсинумрелТогашцаротдознадека ситезборовинаЈосифштогикажалсеточни,ицарот сеутешизасвојотсиноддететоштомусеродинатој ден,какошторечеЈосиф

ПОГЛАВЈЕ49

1Послеовиеработи,царотиспратиигисобрасите своислужбенициислуги,иситецарскикнезовии благородници,иситедојдоапредцарот.

2Ицаротимрече:„Ете,гивидовтеигичувтесите зборовинаовојЕвреиниситезнациштогинајавидека

3Знаешдекатојдадеправилнотолкувањенасонот,и

спасиодгладот,освенсосоветотнаЕвреинот,оној штомесоветувашемене.

6Иситемуодговоријанацаротирекоа:„Добаре советотштогодадеЕвреинотзаова;затоасега, господаруицарунаш,ете,целатаземјаевотвоираце; направиштотисечинидобро“

7Когоќегоизбереш,икоговосвојатамудростзнаеш декаемудариспособендајаспасиземјатасосвојата мудрост,негоќегопоставицаротдабидеподнегова властнадземјата

8Ицаротимреченаситеслуги:„Мисламдекаоткако БогмуоткринаЕвреинотсèшторече,неманикој толкуразуменимударвоцелатаземјакаконего;ако виседопадне,ќегопоставамнадземјата,заштотојќе јаспасиземјатасосвојатамудрост 9Иситеслужбеницимуодговоријанацаротирекоа: „Но,возаконитенаЕгипетенапишаноинесмеедасе прекршидеканикојнемадавладеенадЕгипет,нитуда бидевторпоцарот,тукуонојштогизнаеситејазици насиновитечовечки“

10Затоа,господаруицарунаш,ете,овојЕвреинможе дазборувасамохебрејскијазик,икакотогашможеда биденаднасвторповладата,човеккојнегознаени нашиотјазик?

11Сегатемолиме,испратигопонего,некадојдепред тебе,искушајговосè,инаправикакоштосметашдека есоодветно

12Царотрече:„Ќесенаправиутре,идоброеонашто гокажа“Иситеслужбеницидојдоатојденпредцарот 13ИвотааноќГосподиспратиеденодСвоитеангели штомуслужат,итојдојдевоземјатаЕгипетскакај ЈосифАнгелотГосподовзастананадЈосифИете, Јосифлежешевокреветотноќевокуќатанасвојот господарвотемница,заштонеговиотгосподарговрати вотемницапорадинеговатажена

14Ангелотгоразбудиодсон,аЈосифстанаизастана нанозетесвои,иете,ангелотГосподовстоешеспроти него;иангелотГосподовразговарашесоЈосиф,итој гонаучинаситечовечкијазицитааноќ,игонарече Јосиф.

15ИангелотГосподовсиотидеоднего,аЈосифсе вратиилегнанасвојатапостелаЈосифбеше воодушевенодвидениетоштоговиде.

16Исеслучинаутрокогацаротгиповикаситесвои службенициислуги,иситедојдоаиседнаапредцарот ИцаротнаредидагодоведатЈосиф.Ицарскитеслуги отидоаигодоведоаЈосифпредфараонот 17Ицаротизлезеисеискачипоскалитенапрестолот, аЈосифмузборувашенацаротнаситејазици,аЈосиф секачикајнегоимузборувашенацаротсèдодекане стигнапредцаротнаседумдесеттотоскалило,иседна предцарот.

18ЦаротмногусезарадувазаЈосиф,иситецарски службеницимногусезарадуваасоцароткогагичуја ситезборовинаЈосиф

19Иимсечинешедобронацаротинадворјанитеда гопоставатЈосифзавторпоцаротнадцелата

влегувамојотнарод

22.Иодтвојатаракаќедобиваатплатамоитеслугии службеници,штоимседавамесечно,ипредтебеќесе поклонувацелиотнародназемјата;самонамојот престолќебидампоголемодтебе

23Царотгоизвадипрстенотодракатаигоставина ракатанаЈосиф,ацаротгооблечеЈосифвокралска облека,муставизлатнакрунанаглаватаизлатен синџирнавратот

24Царотимзаповеданасвоитеслугидагокачатна вторатацарскакола,којаодешеспротицарскатакола, игокачинаголемисиленкоњодцарскитекоњи,иго водеапоулицитенаЕгипетскатаземја.

25Ицаротзаповедаситештосвиреанадајриња,харфи идругимузичкиинструментидапојдатсоЈосиф; илјададајриња,илјадамехолотииилјаданевалии тргнаапонего

26Ипетилјадилуѓе,соизвлеченимечевиштосветкаа ворацете,марширааииграапредЈосиф,адваесет

играјќиирадувајќисенаЈосиф,игогледааизгледот наЈосифинеговатаубавина.

27Ицарскиотнарододешепреднегоизаднего, мирисајќигопатотсотемјаникасијаисосекакви убавимириси,ирасфрлајќисмирнаиалоепопатот,а дваесетлуѓегиобјавувааовиезборовипреднегониз целатаземјасогласенглас:

28Гогледашлиовојчовеккогоцаротгоизбрадаму бидевтор?Ситевладиниработиќегирегулиратој,а којќегипрекршинеговитенаредбиилинемадамусе поклонидоземја,ќеумре,заштосебунтувапротив царотинеговиотвтор

29Икогагласницитепрестанаадапроповедаат,целиот египетскинародсепоклонидоземјапредЈосифирече: „Некаживеецарот,некаживееинеговиотвторцар!“И ситежителинаЕгипетсепоклонијапопатот,икога гласницитеимсеприближија,сепоклонијаисе радуваасосекаквидајриња,мехолинавалпредЈосиф 30АЈосифнакоњотгикренаочитеконнебото,извика

31ИЈосифпоминанизцелатаегипетсказемјасо

штоќејапрекршицарскатазаповеддабидепогубенИ направијависокоместонаградскиотплоштад,таму распостилијаоблеки,исекојштоќемудонесенешто наЈосиф,гоставашенависокотоместо.

34Иситеегипетскилуѓефрлијанештонависочинката: едниотзлатнаобетка,адругиотпрстенииобетки,и разнисадовиодзлатоисребро,аониксибделиум фрлијанависочинката;секојдаденештоодсвојот имот

35ИЈосифгизедеситеовиеигиставивосвоите ризници,аситецарскислужбеницииблагороднициго возвишувааЈосифимудадоамногуподароци,бидејќи царотгоизбрадабиденеговвтор.

36ЦаротиспратипоПотифера,синотнаАхирам, свештеникотодОн,итојјазеденеговатамалаќерка ОснатимујададенаЈосифзажена.

37Девојкатабешемногуубава,девица,којамажнеја познаваше,иЈосифјазедезаженаЦаротмуречена Јосиф:„Јассумфараонот,иникојосвентебенемадасе осмелидакренеракаилиногазадауправувасоМојот народнизцелатаегипетсказемја“

38Јосифимашетриесетгодиникогасепојавипред фараонотЈосифизлезеодпредцаротистанавторцар воЕгипет

39ИцаротмудаденаЈосифстослугидамуслужатво неговиотдом,аЈосифиспратиикупимногуслуги,и тиеостанаавоЈосифовиотдом

40ПотоаЈосифсиизградимногувеличествендом, сличеннацарскитекуќи,преддворотнацарскиот дворец,ивокуќатанаправиголемхрам,многу елегантенпоизгледипогодензанеговоживеалиште; Јосифгоградешесвојотдомтригодини

41ИЈосифсинаправимногуелегантенпрестолод изобилствозлатоисребро,гообложисооникси бделиум,инаправинанегосликанацелатаземја Египетска,исликанарекатаЕгипетскаштоја наводнувацелатаземјаЕгипетска.ИЈосифседеше цврстонасвојотпрестолвосвојотдом,аГосподмуја зголемимудростанаЈосиф

42ИситежителинаЕгипет,ислугитефараоновии неговитекнезови,многугосакааЈосиф,заштотоа бешеодГосподазаЈосиф

43Јосифимашевојскаштосебореше,излегувајќиво четиивојници,четириесетилјадиишестотинилуѓе, способниданосаторужјезадаимпомогнатнацароти наЈосифпротивнепријателот,освенцарскитеслугии неговитеслугиибезбројжителинаЕгипет 44ИЈосифимдаденасвоитејунациинацелатасвоја војскаштитовиикопја,капи,оклопиикамењаза фрлањепраќки

ПОГЛАВЈЕ50

1ВотоавремеТарсисцитедојдоапротивИсмаиловите синовиивојуваасонив,аТарсисцитегиограбуваа Исмаилцитедолговреме

2АИсмаиловитесиновибеамалкубројнивотие денови,инеможеадагипобедатТарсисците,ибеа многуугнетувани

3ИстарешинитенаИсмаилцитемуиспратијазаписник наегипетскиотцар,велејќи:„Испратикајтвоитеслуги,

4ИфараонотгоиспратиЈосифсојунацитеивојската

5ИотидоавоземјатаАвилакајИсмаиловитесинови,

6ИкогаземјатаТарсисбешепокорена,ситеТарсисци избегааидојдоадограницатанасвоитебраќа, синовитеЈавановиАЈосифсевративоЕгипетсосите своијунациивојска,непропуштинитуеденоднив. 7Ивопревртувањетонагодината,вовторатагодина

8ВотоавремеЈосифимашеслужбенициподнего,кои

натрупуваажитоигоставааворизницитенаЈосиф.

9Исекогашкогасобираахрана,Јосифзаповедада донесаткласјежито,асонегоиземјаодполето,зада несерасипе.

10ИЈосифправешетакагодинапогодина,и натрупувашежитокакопесокморскивоизобилство, заштонеговитезалихибеаогромниинеможеадасе избројатодизобилство

11Истотака,ситежителинаЕгипетсобраасекаква хранавосвоитезалихивоголемаколичинавотекотна седумтедобригодини,нонепостапуваасонеакако штопостапувашеЈосиф

12ИцелатахранаштојасобрааЈосифиЕгипќанитево текотнаседумтегодининаизобилство,беше обезбеденазаземјатаворезервизаседумтегодинина глад,заиздршканацелатаземја.

13ИжителитенаЕгипетгинаполнијасекојсвоите складиштаисвоитескривалиштасожито,задаим служизавременагладот.

14ИЈосифјараспоредицелатахранаштојабеше собралвоситеградовинаЕгипет,гизатворисите складиштаипоставистражаринаднив.

15АЈосифоватаженаОсната,ќеркатаПотиферинова, муродидвасина:МанасијаиЕфрем.Јосифимаше триесетичетиригодиникогагироди

16ИмомчињатапораснааиодеапоНеговитепатишта ипоНеговитеупатства,неотстапувааодпатотштоги

какошторечеЈосиф,игладотсепроширипоцелата земја.

19Исиотегипетскинародвидедекапочнагладво египетскатаземја,исиотегипетскинародгиотвори своитескладиштасожито,заштогладотгипреовлада.

20Ијанајдоацелатахранаштобешевонивните складиштаполнасоштетнициинесоодветназајадење, агладотсезасилинизцелатаземја,иситежителина Египетдојдоаиплачеапредфараонот,заштогладот бешетежокврзнив

21Имурекоанафараонот:„Дајимхрананасвоите слуги,азоштодаумирамеодгладпредтвоитеочи,ние инашитедеца?“

22Афараонотимодговори:„Зоштовикатеконмене? НезаповедалиЈосифдасескладиражитотовотекот наседумтегодининаизобилствозагодинитенаглад? Зоштонегопослушавтенеговиотглас?“

23АнародотЕгипетмуодговоринацарот:„Какошто еживатвојатадуша,господарунаш,твоитеслуги направијасèштоимзаповедаЈосиф,заштоитвоите слугигисобрааситеплодовиодсвоитеполињаво текотнаседумтегодининаизобилствоигискладираа воскладиштата,сèдоден-денес“

24Икогагладотзавладеанадтвоитеслуги,ги отворивменашитескладишта,иете,целиотнаш производбешеполнсоштетнициинебешедоволенза храна

25Когацаротчусèштоимсеслучинажителитена Египет,многусеисплашипорадигладотимногусе исплаши;иимодговориналуѓетонаЕгипет:„Бидејќи висеслучисèова,одетекајЈосиф,праветештоќеви каже,негипрекршувајтенеговитезаповеди“

26ИсиотегипетскинародизлезеидојдекајЈосифи мурече:„Дајнихрана,азоштодаумремеодгладпред тебе?Заштособиравмеродвотекотнаседумтегодини, какоштонизаповеда,игоскладиравме,итаканисе случи.“

27ИкогаЈосифгичуситезборовинаегипетскиот народиштоимсеслучи,гиотвориситесвоизалихиод плодовииимгипродаденаегипетскитенароди.

28Игладотсезасилинизцелатаземја,игладотбеше воситеземји,новоЕгипетскатаземјаимашеплодови запродажба.

29ИситежителинаЕгипетдоаѓаакајЈосифдакупат жито,заштогладотгисовлада,ицелотонивножито бешерасипано,аЈосифсекојдневногопродавашена ситежителинаЕгипет

30ИситежителиназемјатаХананска,Филистејцитеи ониеоддругатастрананаЈордан,исиновитеодИсток иситеградовинадалечнитеиблискитеземјичујадека имажитовоЕгипет,иситедојдоавоЕгипетдакупат жито,заштогладотгизафати.

31Јосифгиотворискладиштатасожитоипостави надзорницинаднив,атиестоејасекојденипродаваа наситештодоаѓаа

32Јосифзнаешедекаинеговитебраќаќедојдатво Египетдакупатжито,бидејќигладотвладеешениз

34Исекојштоќеводидвеилитриживотни,ќебиде убиен,заштосекојможедаговодисамосвоето животно

35ИЈосифпоставистражарипредпортитенаЕгипети имзаповеда,велејќи:„Секојштоќедојдедакупижито, неканемудозволувадавлезедодеканесезапише неговотоимеииметонанеговиоттаткоииметона таткотонанеговиоттатко,исèштоезапишанопреку ден,испратетемигинивнитеимињанавечерзадаги знамнивнитеимиња.“

36Јосифпоставинадзорницинизцелатаегипетска земјаиимзаповедадагоправатсетотоа

37ИЈосифгинаправиситеовиеработиигидонесе овиезакони,задазнаекоганеговитебраќаќедојдатво ЕгипетдакупатжитоИнародотнаЈосифсекојдневно објавувашевоЕгипетспоредовиезборовиизакони

38Иситежителинаисточнатаизападнатаземја,ина целатаземја,чујазазаконитеиодредбитештоги

житовоЕгипетсекојден,апотоасиодеа.

39Иситеегипетскислужбенициправеакакоштоим заповедаЈосифВратаритегизапишуваасвоитеимиња иимињатанасвоитетатковциигидонесуваапред Јосифсекојденнавечер

ПОГЛАВЈЕ51

1ПотоаЈаковчудекаимажитовоЕгипет,пагиповика своитесиновидаодатвоЕгипетдакупатжито,зашто икајниввладеешегладЗатоагиповикасвоитесинови ирече:

2Ете,слушамдекаимажитовоЕгипет,исителуѓена земјатаодаттамудакупуваатЗоштосегасезаситувате предцелатаземја?ОдетеивиевоЕгипетикупетени малкужитомеѓуониештодоаѓааттаму,задане умреме

3ИсиновитеЈакововигопослушаагласотнасвојот татко,пастанаадаодатвоЕгипетзадакупатжито меѓудругитештодоаѓаатаму

4ИЈаков,нивниоттатко,имзаповеда:„Когаќевлезете воградот,невлегувајтезаеднонизеднапорта,поради жителитеназемјата“

5ИсиновитеЈакововитргнааиотидоавоЕгипет

7ИсиновитеЈакововисесогласијанаоваисе охрабријапорадиЈосиф,задагоизбаватодрацетена неговиотгосподарИсиновитеЈакововиотидоаво Египет.КогасеприближијадоЕгипет,серазделија еденоддругипоминааниздесетегипетскипорти. Портаритегизапишаанивнитеимињанатојдениги доведоакајЈосифнавечер

8ИЈосифгипрочитаимињатаодракатанаградските портириивидедеканеговитебраќавлеглениздесетте градскипортиТогашЈосифзаповедадасеобјавиниз целатаегипетсказемја,велејќи:

9Излезетеситечуваринаскладиштата,затворетеги ситескладиштасожитоиоставетесамоедноотворено, задаможатониештоќедојдатдакупатоднего

10ИситеЈосифовислужбеницигонаправијатоаво тоавреме:гизатворијаситескладишта,асамоедна оставијаотворена

11ИЈосифмугидаденапишанитеимињанасвоите браќанаонојштобешепоставеннадпродавницата,и мурече:„Којќедојдекајтебедакупижито,прашајго какосевика;икогалуѓесотаквиимињаќедојдатпред тебе,фатигиипратиги.“Итиегосторијатоа.

12ИкогасиновитеЈакововивлегоавоградот,се собраавоградотзадагобараатЈосифпреддасикупат жито.

13Иотидоакајѕидовитенаблудницитеигобараа Јосифвоѕидовитенаблудницитетридена,зашто мислеадекаЈосифќевлезевоѕидовитенаблудниците, заштоЈосифбешемногуубавиугледенАсиновите ЈакововигобарааЈосифтридена,нонегонајдоа 14Ачовекотштобешепоставеннадпродавницатаги барашеимињаташтомугидадеЈосиф,нонегинајде 15ИмуиспратинаЈосифдамукажат:„Поминаатри дена,алуѓеточииимињамигидаде,недојдоа.Јосиф испратислугидагибараатлуѓетопоцелиотЕгипети дагидоведатпредЈосиф“

16ИотидоаслугитенаЈосифидојдоавоЕгипет,ноне гинајдоа;отидоавоГесен,ногинемашетаму;потоа отидоавоградотРамзес,нонегинајдоа

17Јосифиспратишеснаесетслугидагибараатсвоите браќа,атиеотидоаисераспрснаапочетиритеаглина градотЧетворицаслугивлегоавокуќатана блудницитеигинајдоатамудесеттемажикакого бараатсвојотбрат

18Игизедоатиечетворицамажиигидоведоапред него,памусепоклонијадоземја.Јосифседешена својотпрестолвосвојотхрам,облеченвокнежевски облеки,анаглаватаимашеголемазлатнакруна,асите силнимажиседеаоколунего

19ИсиновитеЈакововиговидоаЈосиф,инеговата фигура,убавинаидостоинствоналицетоимсечинеа чудеснивоочите,иповторномусепоклонијадоземја. 20ИЈосифгивидесвоитебраќаигипозна,нотиене гопознаа,заштоЈосифбешемногуголемвонивните очи,затоанегопознаа 21ИЈосифимрече:„Одкадедоаѓате?“Сите одговоријаирекоа:„Твоитеслугидојдоаод ханаанскатаземјадакупатжито,заштогладвладееше низцелатаземја;итвоитеслугичујадекаимажитово Египет,падојдоамеѓудругитедојденцидакупатжито

22Јосифимодговори:„Акодојдовтедакупите,како

23ИситезаедномуодговоријанаЈосифаирекоа:„Не етака,господарумој,ниесмевоправо,твоитеслуги несешпиони,тукудојдовмедакупимежито,зашто ситетвоитеслугисебраќа,синовинаеденчовекво земјатаХананска,анашиоттатконизаповеда,велејќи: „Когаќевлезетевоградот,невлегувајтезаеднониз еднапорта,порадижителитеназемјата“

24Јосифповторноимодговориирече:„Тоаеонашто вигокажав:дојдовтедајаизвидитеземјата,затоасите поминавтениздесетградскипорти;дојдовтедаја видитеголотијатаназемјата“

25Секојштодоаѓадакупижито,сиоди,авиестевеќе триденавоземјата,иштоправитевоѕидовитена блудницитевокоипрестојуватевеќетридена? Навистина,шпионитеправаттаквиработи

26ИмурекоанаЈосифа:„Далекуоднашиотгосподар дазборуватака,заштониесмедванаесетбраќа,синови нанашиоттаткоЈаков,воземјатаХананска,синна Исак,синнаАвраам,Евреин;иете,најмладиотеденес сонашиоттатковоземјатаХананска,аедниотгонема, заштогоизгубивме;имислевмедекаможебиевооваа земја;затоагобараменизцелатаземја,идојдовме дуриидокуќитенаблудницитедагобараметаму“ 27Јосифимрече:„Заргобаравтепоцелатаземја,кога виостанасамоЕгипетзадагобарате?Штотребада правивашиотбратвокуќитенаблудниците,иакоево Египет?НерековтелидекастеодсиновитенаИсак, синотАвраамов,иштоќеправатсиновитенаЈаковво куќитенаблудниците?“

28Имурекоа:„БидејќислушнавмедекаИсмаилците нигоукрале,иникажаадекагопродалевоЕгипет,а твојотслуга,нашиотбрат,емногуубавиугледен,па мислевмедекасигурноќебидевокуќитена блудниците,затоатвоитеслугиотидоатамудаго бараатидададатоткупзанего“

29Јосифимодговориуште:„Виезборувателажнои измислувателаги,задасеизјаснитезасебедекасте синовиАвраамови;какоштоеживфараонот,виесте шпиони;затоадојдовтевокуќитенаблудницитезада небидетепознати.“

30АЈосифимрече:„Асега,акогонајдете,анеговиот господарвибараголемацена,ќемујададетели?“Тие рекоа:„Ќевибидедадена.“

31Атојимрече:„Ааконеговиотгосподарнесе согласидасеразделиоднегозаголемацена,штоќему направитезанего?“Атиемуодговорија:„Аконениго даде,ќегоубиеме,абратотнашќегоземемеиќеси одиме“

32Јосифимрече:„Тоаеонаштовигокажав:виесте

8Откакоимзавршижитото,целотоЈаковово домаќинствобешегладно,иситебебињанаЈакововите синовисесобрааимупристапијанаЈакова,иситего опколија,имурекоа:„Дајнилеб,изоштоситеда изгинемеодгладпредТебе?“

9Јаковгичузборовитенасиновитенасвојотсини заплакамногу,исесожалинанивЈаковгиповика синовитесвои,иситедојдоаиседнаапреднего.

10АЈаковимрече:„Невидовтеликакоденесвашите децаплачатнадмене,велејќи:‘Дајтенилеб,анема!’ Затоа,вратетесеикупетенималкухрана’“

11Јудаодговориимуреченататкоси:„Акого испратишнашиотбратсонас,ќеодимеиќекупиме житозатебе,ааконегоиспратишнего,немадаодиме, заштоцаротегипетскинизаповедапосебно:„Немада говидитемоетолицеаковашиотбратнеесовас, заштоцаротегипетскиесиленимоќенцар;иете,ако одимекајнегобезнашиотбрат,ситеќебидеме погубени.“

12Незнаешлиинесислушналлидекаовојцаре многумоќенимудар,идеканемакаконеговоцелата земја?Ете,гивидовмеситецаревиназемјатаине видовменитуеденкакотојцар,царотегипетски; сигурномеѓуситецаревиназемјатанемапоголемод Авимелех,царотфилистејски,ноцаротегипетские поголемипомоќеноднего,аАвимелехможедасе споредисамосоеденоднеговитеслуги 13Татко,несиговиделнеговиотдворецинеговиот престол,иситенеговислугикакостојатпреднего;не сиговиделтојцарнасвојотпрестолвосвојатараскош икралскиизглед,облеченвосвоитекралскиоблекисо големазлатнакрунанаглавата;несијавиделчестаи славаташтомујадалБог,заштонемасличеннанего нацелатаземја.

14Татко,тинесијавиделмудроста,разумоти знаењетоштоБогмугидалвосрцетонегово,нитуси гочулНеговиотсладокгласкоганизборуваше.

15Незнаеме,оче,којгозапознасонашитеимињаисо сèштонисеслучи,атојпрашаизатебе,велејќи: „Далиесèуштеживтаткотиидалиедобро?“

16Несивиделкакотојгирегулираработитена египетскатавлада,бездагопрашафараонот,својот господар,несивиделкаковстравистрахвлевашекај ситеЕгипќани

17Икогасизаминавмеоднего,сезаканивмедекаќе постапимесоЕгипеткакоштоќепостапимесо останатитеградовинаАморејците,ибевмемногулути наситенеговизборовиштогиизговоризанаскако шпиони,исегакогаповторноќедојдемепреднего, неговиотужасќенèсовладаситенас,иникојоднас немадаможедамукаженитумалкунитуголемо нешто.

18Затоа,татко,темолам,испратигомомчетосонас, даодимедолуидатикупимехраназадасе издржуваме,аданеумремеодглад“АЈаковрече: „Зоштоминаправитолкулошо,памукажанацарот декаимашбрат?Штоминаправи?“

19АЈудамуреченаЈаков,таткотосвој:„Дајмиго момчетонамојагрижа,задастанемеидаодимево Египетидакупимежито,апотоадасевратиме;акога

ќесевратиме,акомомчетонеесонас,ќебидам виновензасекогаш.“

20Гивиделиситенашибебињакакоплачатнадтебе

21Зашто,какоќетисепокажемилостаГосподовакон нашитепредци,когавелишдекаегипетскиотцарќети гоземесинот?ЖивмиГоспод,немадагооставам додеканегодоведаминегоставампредтебе;туку молисезанаснаГоспода,некабидемилостивконнас идабидемепримениблагонаклоноиљубезнопред египетскиотцарипреднеговителуѓе;зашто,данесе двоумевме,сигурноќесевратевмеповторпатсо твојотсин

22Јаковимреченасиновитесвои:„Сенадевамво ГосподаБога,декаќевеизбавииќевидадемилост предегипетскиотцарипредситенеговилуѓе“

23Затоа,станииодикајчовекот,иземимуворацете дародонаштоможедасенајдевоземјатаидонесиго преднегоИнекаСемоќниотБогтидадемилостпред него,панекагииспратисотебетвоитебраќа ВенијаминиСимеон

24ИсителуѓестанааигозедоасвојотбратВенијамин, изедоаворацетеголемподарокоднајдобротоод земјата,азедоаидвоенделсребро

25Јаковстрогоимзаповеданасиновитесвоиза Венијамин,велејќи:„Пазетесеоднегонапатотпокој одитеинесеодвојувајтеоднегонинапатот,ниво Египет“

26Јаковстанаодсвоитесинови,гираширирацетеи МусепомолинаГосподазасвоитесинови,велејќи: „Господи,Боженанеботоиземјата,сетисеназаветот СвојсонашиоттаткоАвраам,сетисеназаветотСвој сомојоттаткоИсак,ибидимилостивконмоите синовиинепредавајгиворацетенаегипетскиотцар; направиготоа,Боже,порадиТвојатамилостиизбави гиситемоидецаиизбавигиодегипетскатавласт,и испратиимгинивнитедвајцабраќа“

27ИситеженинасиновитеЈакововиинивнитедецаги кренааочитеконнеботоиситеплачеапредГосподаи викааконНегодагиизбавинивнитетатковциод ракатанаегипетскиотцар.

28ИЈаковнапишазаписникзаегипетскиотцариго предадеворацетенаЈудаиворацетенасвоитесинови заегипетскиотцар,велејќи:

29ОдтвојотслугаЈаков,синИсаков,синАвраамов Евреин,кнезБожји,досилниотимудриотцар, откривачотнатајните,царотегипетски,поздрав

30Некамуепознатонамојотгосподар,царот египетски,декагладотнèзафативоземјатаханаанска, ијасгииспративсиновитемоикајтебеданикупат

32ИимзаповедавдаодатнизЕгипетзадагобараат мојотсинЈосиф,можебитамуќегонајдат,иго направијатоа,атигисметашезашпиониназемјата

33Несмелислушналезатебедекасигопротолкувал сонотнафараонотидекасимузборувалвистина? Какотогашнезнаешвосвојатамудростдалимоите синовисешпиониилине?

34Затоа,господарумојицару,ете,гопраќамсинот мојпредтебе,какоштоимреченамоитесинови;те молам,внимавајнанегододеканемисевративомир сосвоитебраќа

35Заштонезнаешли,илинесичуллиштонаправи нашиотБогсофараоноткогајазедемајкамиСара,и штонаправисоАвимелех,царотфилистејски,поради неа,иштонаправинашиоттаткоАвраамсодеветте царевиЕламски,какогипобедиситесомалкумина луѓештобеасонего?

36ИштонаправијамоитедвајцасиновиСимеони ЛевисоосумтеградовинаАморејците,какоги уништијапорадинивнатасестраДина?

37Иистотака,порадисвојотбратВенијамин,се утешијазазагубатананеговиотбратЈосиф;штоќе направаттогашзанегокогаќевидатдекаракатана некојнароднадвладуванаднив,зарадинего?

38.Незнаешли,цареегипетски,декасилатаБожјаесо нас,идекаБогсекогашгислушанашитемолитвиине нèнапуштавоситеденови?

39.Икогасиновитемоимираскажаазатвоите постапкисонив,негоповикавГосподапорадитебе, заштотогашќезагинешесотвоителуѓепредмојотсин Венијаминдадојдепредтебе;номислевдека,бидејќи мојотсинСимеонбешевотвојатакуќа,можебиќему бидешмилостив,затоанетигонаправивтоа 40.Затоа,ете,синотмојВенијаминдоаѓакајтебесо моитесинови;внимавајнанегоинасочигопогледот коннего,итогашБогќегинасочиочитеконтебеикон целототвоецарство.

41Сегатикажавсèштомиенасрце,иете,моите синовидоаѓааткајтебесонивниотбрат,испитајго лицетонацелатаземјазарадинививратигивомирсо нивнитебраќа

42ИЈаковимгопредадезаписотнасвоитесиновина чувањекајЈудазадамугодадатнаегипетскиотцар.

ПОГЛАВЈЕ53

1ИсиновитеЈакововистанаа,гозедоаВенијамини ситеподароци,паотидоаидојдоавоЕгипетизастанаа предЈосиф

2ИЈосифговидесвојотбратВенијаминсонивиги поздрави,атиелуѓедојдоавокуќатанаЈосиф

3ИЈосифмузаповеданауправникотнасвојотдомда имдаденабраќатанеговидајадат,итојимгонаправи тоа

4НапладнеЈосифгиповикалуѓетодадојдатпреднего соВенијаминЛуѓетомукажаанауправникотна Јосифовиотдомзасребротоштоимбешевратеново вреќитеТојимрече:„Ќевибидедобро,небојтесе!“И

6ИЈудагофатиВенијаминзарака,итиедојдоапред Јосиф,памусепоклонијадоземја.

7ИлуѓетомугидадоаподароцитенаЈосифисите седнаапреднегоЈосифимрече:„Далистедобровие, далистедобровашитедеца,далиедобровашиотстар татко?“Тиерекоа:„Доброе!“ИЈудагозеде записникотштогоиспратиЈаковимугодадево рацетенаЈосиф

8Јосифгопрочитаписмотоигоразбраписмотона својоттатко,папосакадаплаче,павлезево внатрешнатасобаизаплакамногу,паизлезе

9ИгикренаочитеиговидесвојотбратВенијамин,па рече:„Далиеовавашиотбратзакогоми зборувавте?“ИВенијаминмупристапинаЈосиф,а Јосифјаставиракатанаглаватанеговаимурече:„Бог некатибидемилостив,синемој!“

10ИкогаЈосифговидесвојотбрат,синотнамајкаму, повторнопосакадаплаче,павлезевоодајатаитаму заплака,гоизмилицето,излезеисевоздржаод плачење,ирече:„Подгответејадење!“

11Јосифимашечашаодкојапиеше,одсребро,убаво украсенасоониксибделиум.Јосифјаудричашата предочитенасвоитебраќадодекаседеадајадатсо

12ИЈосифимреченалуѓето:„Пооваачашазнамдека првородениотРувим,СимеониЛевииЈуда,Исахари Завулонседецаодеднамајка;седнетедајадетеспоред вашетопотекло.“

13Игиподелиидругитеспореднивнитепотомци,и рече:„Знамдекаовојвашнајмладбратнемабрат,аи јас,каконего,немамбрат,затоанекаседнедајадесо мене“

14ИВенијаминсекачипредЈосифиседнана престолот,алуѓетогигледааделатанаЈосифибеа восхитениоднив;илуѓетојадеаипиејавотоавреме соЈосиф,атојимдадеподароциЈосифмудадееден подарокнаВенијамин.МанасијаиЕфремгивидоа делатанасвојоттаткоимудадоаподароциОснатму дадееденподарок,атоабеапетподароциворакатана Венијамин.

15ИЈосифимдонесевинодапијат,нотиенесакаада пијат,парекоа:„ОдденоткогаЈосифисчезна,не пиевмевинонитујадевменикаквивкуснијадења.“

16ИимсезаколнаЈосиф,гинатерасилно,ипиеја обилносонеговотојден.ПотоаЈосифсесвртекон својотбратВенијаминдаразговарасонего,а ВенијаминсèуштеседешенапрестолотпредЈосиф 17Јосифмурече:„Далисиродилдеца?“Атојрече:

19ИВенијаминрече:„Твојотслугаесвесензасета мудрост,накојаменаучитаткоми.“Јосифмуречена Венијамин:„Погледнигосегаовојинструментидознај кадеетвојотбратЈосифвоЕгипет,закогоречедека слеголвоЕгипет.“

20ИВенијаминговидетојинструментсокартатана небеснитеѕвезди,ибешемударипогледнавонегоза дазнаекадеенеговиотбрат,иВенијаминјаподели целатаземјаЕгипетначетиридела,иоткридекаоној штоседешенапрестолотпреднегоенеговиотбрат Јосиф,иВенијаминсезачудимногу,икогаЈосифвиде деканеговиотбратВенијаминетолкумногузачуден, муреченаВенијамин:„Штовидеизоштосизачуден?“ 21ИВенијаминмуреченаЈосиф:„Поовагледамдека мојотбратЈосифседитукасомененапрестолот“А Јосифмурече:„ЈассумЈосиф,твојотбрат,неимго откривајованатвоитебраќа;ете,Јасќетепратамсо нивкогаќесиодат,иќезаповедамдагиврататво градот,иќетеодведамоднив.“

22Иакосеосмелатдасигодадатживототисеборат затебе,тогашќезнамдекасепокајалезаонаштоми гонаправија,иќеимсепокажам,аакотенапуштат когаќетеземам,тогашќеостанешсомене,ијасќесе расправамсонив,итиеќесиодат,ајаснемадаим бидампознат.

23ВотоавремеЈосифмузаповеданасвојот службеникдаимгинаполнивреќитесохрана,даги ставипаритенасекоговонеговатавреќа,дајастави чашатавовреќатанаВенијаминидаимдадехраназа патот,итиегонаправијатоасонив 24Утреденталуѓетостанааранонаутро,гинатоварија своитеослисожитоитргнаасоВенијамин,иотидоа воземјатаХананскасосвојотбратВенијамин

25ТиенебеаотишледалекуодЕгипеткогаЈосифму заповеданауправителотнанеговиотдом:„Стани,гони гиовиелуѓепреддасеоддалечатодЕгипет,икажиим: Зоштојаукрадовтечашатаодмојотгосподар?“

26ИстанаЈосифовиотслужбеник,стигнадонивиим гикажаситеЈосифовизборовиКогагочујатоа,многу сеналутијаирекоа:„Којќејанајдечашатанатвојот господар,ќеумре,аниеќестанемеробови“

27Ипобрзаа,секојјасимнасвојатавреќаодослето,ги пребараасвоитевреќиичашатасенајдевовреќатана ВенијаминСитегираскинаасвоитеоблекиисе вратијавоградотГотепааВенијаминпопатот, тепајќигопостојанододеканевлезевоградот.И застанаапредЈосиф

28Јудасеразгневиирече:„Овојчовекмевратисамо задагоуништамЕгипетденес“

29ИлуѓетодојдоавокуќатанаЈосифигонајдоа Јосифкакосединасвојотпрестол,аситесилнилуѓе стоејаоддесноиодлевонегови.

30Јосифимрече:„Штонаправивте,тамијазедовте сребренатачашаисизаминавте?Но,јасзнамдекаја зедовтемојатачашазадазнаетеоднеавокојделод земјатаевашиотбрат“

31Јударече:„Штодамукажеменанашиотгосподар, штодакажемеикакодасеоправдаме?Богденесја најдевинатанаситетвоислуги,затоанигонаправи оваденес.“

32Јосифстана,гофатиВенијаминигоодзеденасилно одбраќатанегови.Влезевокуќатаијазаклучивратата

ПОГЛАВЈЕ54

1ИкогаЈудавидекакопостапуваЈосифсонив,му пристапи,јаскршиврататаидојдесосвоитебраќа предЈосиф

2АЈудамуреченаЈосиф:„Неканемуизгледатешко намојотгосподар!Можели,темолам,твојотслугада кажеедензборпредтебе?“АЈосифмурече: „Зборувај!“

3ИЈудапроговорипредЈосиф,анеговитебраќастоеја тамупреднивИЈудамуреченаЈосиф:„Когапрвпат дојдовмекајнашиотгосподардакупимехрана,тинè сметашезашпиониназемјата;игодоведовме Венијаминпредтебе,атинисепотсмевашдоден денес.“

4Затоа,сегацаротнекагичуемоитезборовиинекаго

нашиоттатко,заданезагинеденествојатадушасо ситедушинажителитенаЕгипет

5Незнаешлиштонаправијадвајцатамоибраќа, СимеониЛеви,соградотСихемисоседумте аморејскиградови,порадинашатасестраДина,ишто ќенаправатзарадисвојотбратВенијамин?

6Ијас,сосвојатасила,поголемаипомоќнаоднив двајца,денесдоаѓампротивтебеипротивтвојатаземја, аконесакашдагоиспратишнашиотбрат

7Несиличулштомунаправинафараонотнашиот Бог,Којнèизбра,порадиСара,нашатамајка,којаја зедеоднашиоттатко,такаштогоудринегоинеговиот домсотешкичуми,такаштоЕгипќанитедоден-денес сигораскажуваатовачудоеденнадруг?Такаќе направиисотебенашиотБогпорадиВенијамин,кого денесгозедеоднеговиоттатко,ипорадизлотошто денеснигонанесувашвотвојатаземја;заштонашиот БогќесесетинасвојотзаветсонашиоттаткоАвраам иќетинанесезло,затоаштоденесјанажалидушата нанашиоттатко

8Затоа,сегачујгизборовитештотигикажавденес,и испратигонашиотбратдасиоди,заданезагинешод мечтиинародотнатвојатаземја,заштоситевиене можетедамепобедите.

9АЈосифмуодговоринаЈуда:„Зоштојаотвори устатасвојаизоштосефалишсонас,велејќи:„Силата евотебе?Какоштоеживфараонот,акоимзаповедам

извадишмечотсвој,ќегозабодамнатвојотвратина вратотнаситетвоибраќа.“

12Јудамурече:„Акоденесјаотворамустатапротив тебе,ќетепроголтам,ќебидешистребенодземјатаи ќезагинешденесодтвоетоцарство.“Јосифрече:„Ако јаотворишустата,јасимаммоќдатијазатворам устатасокамен,сèдодеканеможешдаизговоришни збор;видиколкукамењаимапреднас,навистинаќе земамкамен,ќетигонабијамвоустатаиќетиги скршамвилиците“

13Јударече:„Богнекабидесведокмеѓунасдека досеганесмесакаледавојувамесотебе;самодајниго нашиотбрат,иниеќесиодимеодтебе!“Јосиф одговориирече:„Какоштоеживфараонот,дуриида дојдатсотебеситеханаанскицареви,немадагоземеш одракатамоја.“

14Асегаодикајтаткоти,ибраттиќемибидероб, заштогоограбицарскиотдом“АЈударече:„Штотие тебеилинацарскиотличенкарактер?Царотиспраќа среброизлатоодсвојотдомпоцелатаземја,иликако подароцииликакотрошоци,атиуштезборувашза чашаташтојаставивовреќатананашиотбративелиш декатијаукрал?“

15НедајБоже,нашиотбратВенијаминилинекојод потомствотонаАвраамдагосториовазадакрадеод тебеилиодкојбилодруг,билодаецар,кнезиликој билодругчовек

16Затоа,сегапрестанисооваобвинување,заданеги чуецелатаземјатвоитезборови,когавелиш:‘Замалку среброегипетскиотцарсескарасолуѓето,гиобвинии гозеденивниотбратзароб.’

17АЈосифодговориирече:„Земијаоваачашаиоди сиодменеиоставигобратасикакороб,заштокрадец есуддабидероб.“

18АЈударече:„Зоштонесесрамишодсвоитезборови, дагооставишнашиотбратидајаземештвојатачаша? Дурииданијададештвојатачаша,илиилјадапати повеќе,немадагооставименашиотбратзасреброто штосенаоѓаворакатананекого,заданеумреме порадинего.“

19Јосифодговори:„Зоштогооставибратотсвојиго продадезадваесетсребреницидоденденес?Зошто тогашнегоправишистотоисоовојбратсвој?“

20Јударече:„Господнекабидесведокмеѓуменеи тебедеканегисакаметвоитебитки;затоасегадајни гонашиотбрат,иќесиодимеодтебебезпрепирки.“

21Јосифодговориирече:„Акосесобератситецареви наземјата,немадаможатдагозематтвојотбратод ракатамоја“Јударече:„Штодамукажеменататкони когаќевидидеканашиотбратнедоаѓасонасиќе тагувазанего?“

22Јосифодговориирече:„Евештоќемукажешна таткоти:јажетоотидепокофата“

23Јударече:„Навистинасицар!Зоштозборуваш ваквиработииизрекувашлажнапресуда?Тешкона цароткакотебе!“

24Јосифодговориирече:„Немалажнапресудаво зборотштогокажавзавашиотбратЈосиф,заштосите виегопродадовтенаМадијамцитезадваесет сребреници,авиемугоодрековтетоанататкотоваши

25АЈударече:„Ете,огнотнаСеммигоривосрцето;

26АЈударече:„Акоизвадамедновлакноодмоето тело,ќегонаполнамцелиотЕгипетсонеговатакрв.“

27Јосифодговориирече:„Таковетвојотобичајда правишкакоштонаправисотвојотбрат,когого продаде,икогамујанатопиоблекатавокрвимуја однесенататкоти,задакажедекагоизеллошѕвер,а евејанеговатакрв.“

28КогаЈудагочутоа,серазгневимногуигневотму серазгоревонегоНатоаместопреднегостоеше камен,тежококолучетиристотинисикли.Јудиниот гневсеразгоре,пагозедекаменотвоеднатаракаиго фрликоннебото,апотоагофатисолеватарака

29Потоагоставиподнозетесвоииседнананегосо сетасвојасила,акаменотсепретворивоправод Јудинатасила

30ЈосифговидеЈудиниотпотегимногусеисплаши, номузаповеданасвојотсинМанасијаданаправиисо другкаменистокакоЈудиниотпотегЈудаимречена своитебраќа:„Никојодваснеканевелидекаовој човекеЕгипќанец,тукудекапостапилтака,тојеод племетонанашиоттатко“

31Јосифрече:„Несамовамвиедаденасила,заштои ниесмесилнилуѓе,пазоштосефалитесосите нас?“ЈудамуреченаЈосиф:„Испратиго,темолам, нашиотбратинејауништувајтвојатаземјаденес.“

32АЈосифимодговориирече:„Одетеикажетемуна таткотовашдеказлобнаѕверкагоизела,какошто рековтезабратотвашЈосиф.“

33ЈудамуреченасвојотбратНефталим:„Побрзај,оди сегаипреброигиситеулицивоЕгипетидојдиикажи ми!“Симеонмурече:„Неканетибидеовапроблем; јасќеодамнапланинатаиќеземамеденголемкамен одпланинатаиќегосрамнамсоземјасекоговоЕгипет, иќегиубијамситештосевонеа.“

34ИЈосифгичуситеовиезборовиштогизборуваа неговитебраќапреднего,нонезнаејадекаЈосифги разбира,заштомислеадеканезнаедазборува хебрејски

35Јосифмногусеисплашиодзборовитенасвоите браќа,декаќегоуништатЕгипет,памузаповедана својотсинМанасија:„Одисегабрзоисоберимиги ситежителинаЕгипетиситехрабрилуѓезаедно,и

36ИНефталимтргнакакоштомузаповедаЈуда,зашто

38ИЈударече:„Еве,јасќеуништамтриулицисо Својатасила,авиеќеуништитепоеднаулица.“Икога Јудагозборувашетоа,ете,жителитенаЕгипетисите силнилуѓедојдоаконнивсосекаквимузички инструментиисогласенвик.

39Инивниотбројбешепетстотиникоњанициидесет илјадипешадијци,ичетиристотинилуѓекоиможеада себоратбезмечиликопје,тукусамосорацетеи силата

40Иситесилнилуѓедојдоасоголемабураивикање,и ситегиопколијасиновитеЈакововиигиисплашија,и земјатасетресешеодзвукотнанивнотовикање 41КогасиновитенаЈаковгивидоаовиевојници, многусеисплашијазасвоитеживоти,аЈосифго направитоазадагиисплашисиновитенаЈаковидасе смират.

42АЈуда,гледајќигинекоиодсвоитебраќакакосе исплашени,имрече:„ЗоштосеплашитекогаБожјата благодатесонас?“АкогаЈудавидедекацелиот египетскинародгиопкружувапонаредбанаЈосифза дагиисплаши,самоЈосифимзаповеда:„Недопирајте никогооднив.“

43ТогашЈудапобрзаигоизвадимечотсвој,и испуштигласенигорчливкрик,иудирашесомечот свој,искокнаназемја,исèуштевикашепротив целиотнарод

44Икогагонаправитоа,Господпредизвикастравкај Јудаинеговитебраќаврзхрабрителуѓеиврзцелиот народштогиопкружуваше

45Иситеизбегааодзвукотнавикањето,сеисплашија ипаднааеденврздруг,имногиоднивумреапаѓајќи,и ситеизбегааодЈудаиоднеговитебраќаиодЈосиф

46Идодекабегаа,Јудаинеговитебраќагигонеадо фараоновиотдом,иситеизбегаа.Јудапакседнапред Јосифирикашеконнегокаколав,имуизвикасо големистрашенкрик

47Ивикањетосеслушнаоддалеку,иситежителина Сокхотгочуја,ицелиотЕгипетсестресеодвикањето, аиѕидинитенаЕгипетиназемјатаГесенсеурнааод тресењетоназемјата,ифараонотпаднаодсвојот престолназемја,аиситебремениженивоЕгипети Гесенпометнаакогагочујатресењето,заштосе исплашијамногу.

48Ифараонотиспратигласници,велејќи:„Штоеова штосеслучиденесвоземјатаЕгипетска?“Идојдоаи мураскажаасè,одпочетокдокрај.Ифараонотсе исплаши,сезачудиимногусеисплаши 49.Икогачузасèтоа,сезголемистравотнегов,паму пратигласницинаЈосиф,велејќи:„Мигидонесе ЕвреитезадагоуништимецелиотЕгипет;штоќе правишсотојкрадец?Пуштигоинекаодисобраќата свои,заданезагинемениевонивнотозло,ние,тии целиотЕгипет“

50Иаконесакашдагонаправишова,отфрлигиод себеситемоивредниработииодисониввонивната земја,акотиемило,заштотиеденесќејауништат целатамојаземјаиќегоубијатцелиотмојнарод;дури иситеженивоЕгипетпометнааодсвоитевресоци; видиштонаправијасамососвоетовикањеизборување; аакосеборатсомеч,ќејауништатземјата;затоасега

ЈаковрикаапротивЈосиф,какобучаватанаморетои неговитебранови.

52Јосифмногусеплашешеодсвоитебраќаиод фараонот,пабарашеизговордаимсепокаженасвоите браќа,заданегоуништатцелиотЕгипет

53ЈосифмузаповеданасинотсвојМанасија,а МанасијаотидеимусеприближинаЈуда,јастави ракатананеговоторамо,игневотнаЈудастивна

54АЈудаимреченабраќатасвои:„Никојодваснека некажедекаоваеделонаедноегипетскомомче, заштотоаеработанадомотнамојоттатко“

55АЈосиф,гледајќиизнаејќидекагневотнаЈуда стивна,сеприближидамузборуванаЈуданаблаг јазик

56ЈосифмуреченаЈуда:„Вистиназборувашиденес гипотврдисвоитетврдењазатвојатасила,инека твојотБог,Којеблагонаклонетконтебе,тијазголеми

57ЈудамуодговоринаЈосифа:„Секако,знаешдекајас

негодоведамкајнего,ќебидамнеговавина засекогаш“

58Затоатипристапиводситемоибраќа,бидејќи видовдеканесакашдагопуштишдасиодиодтебе; затоасеганеканајдаммилоствотвоитеочидаго испратишдаодисонас,ајасќеостанамкаконегов заменик,датислужамвоштоидапосакаш,заштокаде идамеиспратиш,ќеодамдатислужамсоголема енергија.

59Пратимесегакаједенмоќенцаркојсепобунил противтебе,иќезнаешштоќенаправамсонегоисо неговатаземја;дуриидаимакоњаницаипешадијаили многумоќеннарод,ќегиубијамситеиќејадонесам главатанацаротпредтебе

60Незнаешли,нитучудеканашиоттаткоАвраам,со својотслугаЕлиезер,гипоразиситецаревиЕламскисо нивнитевојскивоеднаноќ,неоставинитуеденжив? Иодтојденсилатананашиоттатконибешедаденаво наследство,занасизанашетопотомствозасекогаш 61Јосифодговориирече:„Вистиназборуваш,алага

62.Но,подовојусловќегоиспратамвашиотбрат,ако

браќатасвои:„Какоовојчовекденесбарапропастза себеизапропастанацелиотЕгипет?“

64АСимеонмуодговоринаЈосифа:„Нетикажавме липрводеканезнаемекадеоди,далиемртовилижив?

Зоштомојотгосподарзборувавака?“

65АЈосиф,набљудувајќиголицетонаЈуда,забележа деканеговиотгневпочнадасеразгорувакогамурече: „Доведимиготвојотдругбратнаместоовојбрат.”

66Јосифимреченабраќатасвои:„Виенавистина рековтедекавашиотбратеилимртовилиизгубен; сега,акогоповикамденеситојдојдепредвас,ќемиго дадетелинегонаместонеговиотбрат?“

67ИЈосифпочнадазборуваидавика:„Јосифе,Јосифе, дојдиденеспредменеипокажисенабраќататвоии седнипреднив!“

68ИкогаЈосифимгокажатоа,секојпогледнана различенначинзадавидиодкадеќеизлезеЈосифпред нив

69Јосифгивидеситенивниделаиимрече:„Зошто гледатеваму-натаму?ЈассумЈосиф,когого продадовтевоЕгипетЗатоа,нетагувајтештоме продадовте,заштоБогмеиспратипредваскако потпоравовременаглад“

70Инеговитебраќасеужасијаоднегокогагичуја зборовитенаЈосиф,аЈудамногусеужаснаоднего.

71ИкогаВенијамингичузборовитенаЈосиф,сенајде предниввовнатрешностанакуќатаИВенијаминсе стрчаконЈосиф,својотбрат,гопрегрнаимусефрли навратот,изаплакаа

72КогабраќатанаЈосифвидоадекаВенијаминго прегрналбратасииплачелсонего,итиепаднааврз Јосиф,гопрегрнааиплачеасилносонего

73ИсечугласводомотнаЈосифдекатиесебраќана Јосиф,итоамногумуседопаднанафараонот,зашто сеплашешеоднивданегоуништатЕгипет

74ИфараонотгииспратисвоитеслугикајЈосифдаму честитаатзабраќатанеговиштодојдоакајнего.Исите војводиивојнициштобеавоЕгипетдојдоадасе радуваатсоЈосиф,ицелиотЕгипетсерадувашемногу забраќатанегови.

75ИфараонотгииспратисвоитеслугикајЈосиф, велејќи:„Кажиимнабраќататвоидадојдаткајмене,и јасќегисместамвонајдобриотделодЕгипетската земја”Итакаинаправија

76ИЈосифмузаповеданаонојштобешепоставеннад домотнеговдаимдонесенабраќатасвоидаровии облекиИимдонесемногуоблеки,царскиоблекии многуподароци,иЈосифгиподелимеѓубраќатасвои.

77Иимдаденасекојодсвоитебраќапоедназлатнаи сребренаоблекаитристасребренипарчиња,аЈосиф имзаповеданаситедасеоблечатвотааоблекаида бидатдоведенипредфараонот.

78Афараонот,гледајќидекаситебраќаЈосифовисе храбрилуѓеисоубавизглед,сезарадувамногу

79Потоасизаминааодфараонотзадаодатвоземјата ханаанска,кајсвојоттатко,асонивбешеинивниот братВенијамин.

81Иимдаденасекојодсвоитебраќаподесетлуѓеза даодатсониввоземјатахананска,задаимслужат,за даимслужатнанивнитедецаинасèштоимприпаѓа когаќедојдатвоЕгипет.

82ИЈосифиспрати,прекусвојотбратВенијамин, десетоблекизасвоитедесетсинови,еденделповеќе одостанатитесиновинаЈакововитесинови

83Инасекогомуиспратипедесетсребренициидесет кочиипофараонот,анататкомумуиспратидесет ослињанатоваренисосителуксузинаЕгипет,идесет ослињанатоваренисожито,лебихраназататкомуи заситештобеасонего,какохраназапатот.

84ИѝиспратинасестрасиДинаоблекаодсреброи злато,темјанисмирна,алоеиженскиукрасивоголемо изобилство,аистотоимгоиспратииоджените фараоновинаженитеВенијаминови

85Иимдаденаситесвоибраќа,аинанивнитежени, секаквиониксникамењаибделиум,аодсите скапоценостимеѓубогатотоегипетсконаселение,од

Јосифгоиспративодомотнасвојоттатко.

86Игииспратисвоитебраќа,итиеотидоа,асонивго испратиисвојотбратВенијамин

87ИЈосифизлезесонивзадагипридружувапопатот конграницитенаЕгипет,иимзаповедазататкомуи занеговотодомаќинстводадојдатвоЕгипет 88.Иимрече:„Некарајтесепопатот,заштооваеод Господа,задасезачуваголемнарододглад,зашто уштепетгодинигладќеимавоземјата“

89Иимзаповеда,велејќи:„Когаќедојдетевоземјата Хананска,недоаѓајтененадејнопредмојоттаткоза овааработа,тукупостапувајтемудро“

90ИЈосифпрестанадаимзаповеда,сесвртеисеврати воЕгипетАсиновитеЈакововиотидоавоземјата ХананскасорадостивеселбакајсвојоттаткоЈаков 91Идојдоадограницитеназемјатаисирекоаеденна друг:„Штодаправимевоврскасоовапреднашиот татко?Акоодеднашдојдемекајнегоимукажемешто сеслучува,тојќесеисплашимногуоднашитезборови инемаданиверува?“

92Иодеадодеканесеприближијадосвоитекуќи,ија најдоаСерах,ќеркатаАшерова,какоизлегувадаги пречекаДевојкатабешемногудобраилукава,и знаешедасвиринахарфа.

93Ијаповикаа,итаадојдепреднив,гибакна,итиеја зедоаиѝдадоахарфа,велејќи:„Одисегапреднашиот татко,седнипреднего,изасвиринахарфата,икажиги овиезборови.”

94Иѝзаповедаадасиодивонивнатакуќа,атааја

80ИЈосифстанаиимдадеединаесеткочииод фараонот,аЈосифимјададеисвојатакочија,накојасе возешенаденоткогабешекрунисанвоЕгипет,задаго доведесвојоттатковоЕгипетИЈосифимиспратина ситедецанасвоитебраќаоблекаспореднивниотброј,

97Тојслушашедодекатаагиповторувашедвапатии трипати,ирадоствлезевосрцетонаЈаководсладоста нанејзинитезборови,иБожјиотдухбешеврзнего,и тојзнаешедекаситенејзинизборовисевистинити.

98.ИЈаковјаблагословиСерахкогатаагиизговори овиезборовипреднего,иѝрече:„Ќеркомоја,смртта никогашданетепобеди,заштотигооживеадухотмој; самозборувајпредменеуштекакоштозборуваше, заштомеразвеселисоситетвоизборови“

99Итаапродолжидагипееовиезборови,аЈаковги слушашеитоамубешеугодно,исезарадува,и Божјиотдухбешеврзнего 100Додекатојсèуштезборувашесонеа,ете,неговите синовидојдоакајнегосокоњи,кочииицарскиоблеки, аслугитрчаапреднив

101ИЈаковстанадагипречека,гивидесвоитесинови облеченивоцарскиоблекииситебогатстваштоимги бешеиспратилЈосиф

102Имурекоа:„ЈавидеканашиотбратЈосифежив, декатојвладеенадцелатаегипетсказемјаидекатојни кажакакоштотикажавме“

103ИЈаковгичуситезборовинасвоитесинови,и срцетомучукашеоднивнитезборови,заштоне можешедаимверувасèдодеканевидесèштоимдаде Јосифиштомуиспрати,иситезнациштоимгикажа Јосиф

104Имуотворијапреднегоимупокажаасèштому испратилЈосиф,мудадоанасекогоонаштомуго испратилЈосиф,итојзнаешедекајакажалевистината, исерадувашемногунаприказнатазасвојотсин 105АЈаковрече:„Достамиештоеживсинотмој Јосиф;ќеодамдаговидампреддаумрам“

106Синовитемураскажаасèштоимсеслучило,а Јаковрече:„ЌеслезамвоЕгипетдаговидамсинот својинеговотопотомство“

107Јаковстанаијаоблечеоблекаташтомујабеше испратилЈосиф.Откакосеизмиијаизбричикосата, ставинаглавататурбанотштомугобешеиспратил Јосиф

108ИсителуѓеоддомотЈакововинивнитежениги облекоаоблекитештоимгииспратиЈосиф,имногусе радуваанаЈосифштоесèуштеживиштовладеево Египет,

109ИситежителинаХанаанчујазаова,падојдоаи многусерадуваасоЈаковштоесèуштежив 110ИЈаковимприредигозбатридена,исите ханаанскицаревииблагороднициназемјатајадеаи пиејаисевеселеаводомотЈаковов.

ПОГЛАВЈЕ55

1ПотоаЈаковрече:„Ќеодамдаговидамсинотмојво Египет,апотоаќесевратамвоземјатаХанаан,закоја БогмузборувашенаАвраам,заштонеможамдаја напуштамземјатанамојотроденкрај“ 2Иете,мудојдесловотоГосподово:„СлезивоЕгипет соцелиотсвојдомиостанитаму;неплашиседа слезешвоЕгипет,заштотамуќетенаправамголем народ“

3ИЈаковсиречевосебе:„Ќеодамиќеговидамсинот мој,далисèуштеимастраводнеговиотБогвосрцето кајситежителинаЕгипет“

радувашезасвојотсин

5ВотоавремеЈаковимзаповеданасиновитесвоиина домотсвојдаодатвоЕгипет,споредсловото ГосподоводонегоИстанаЈаков,синовитесвоии целиотсвојдом,иизлезеодземјатаХананскаод Вирсавеја,сорадостивеселосрце,иотидоавоземјата Египетска.

6ИкогасеприближијадоЕгипет,Јаковгоиспрати ЈудапредсебекајЈосифзадамупокажекаквае ситуацијатавоЕгипет.Јудапостаписпоредзборовите

7Јосифјаопремиколатаигисобраситесвоијунаци,

8УтредентаЈосифизлезесоцелиотЕгипет,големаи

9ИситетиеотидоадагопречекаатЈаковасосекакви музичкиинструменти,сотапаниидајриња,расфрлајќи смирнаиалоепоцелиотпатИситетргнаапотојпат,а земјатасетресешеоднивнотовикање

10Иситежениегипетскиизлегоапопокривитеипо ѕидовитеегипетскизадагопречекаатЈаков,ана главатанаЈосифбешефараоноватацарскакруна, заштофараонотмујабешеиспратилдајаставикогаќе одидагопречекасвојоттатко

11ИкогаЈосифсеприближинапедесетлактиод својоттатко,слезеодколатаитргнаконсвојоттатко. Икогаситеегипетскикнезовииголемцивидоадека Јосифтргналпешконсвојоттатко,итиеслегоаи тргнаапешконЈаков.

12ИкогаЈаковсеприближидологоротнаЈосиф, ЈаковговиделогоротштодоаѓашеконнегосоЈосиф,и тоамуседопадна,иЈаковсезачудиодтоа.

13ЈаковмуреченаЈуда:„Којетојчовек,когого гледамвоегипетскиотлогор,облеченвоцарскаоблека, сомногуцрвенаоблекаицарскакрунанаглавата,кој слезеодколатаидоаѓаконнас?“Јудаодговорина таткотосвој:„ТоаетвојотсинЈосиф,царот!“Јаковсе

16ЈаковмуреченаЈосифа:„Сегаќеумрамрадосен откакоќеговидамтвоетолице,декасисèуштеживи славен“

17АсиновитеЈаковови,нивнитежени,нивнитедеца, нивнитеслугиицелиотдомЈакововплачеамногусо Јосиф,гобакнааиплачеамногусонего

18ПотоаЈосифицелиотнеговнародсевратијадома воЕгипет.Јаковинеговитесиновииситедецаод неговотодомаќинстводојдоасоЈосифвоЕгипет ЈосифгисместивонајдобриотделодЕгипет,во земјатаГесен

19Јосифимреченататкосиинабраќаси:„Ќеодам гореиќемукажамнафараонот:‘Браќатамоиидомот нататкомиисèштоимприпаѓадојдоакајмене,иете, севоземјатаГесен’

20ЈосифнаправитакаигизедеодбраќатасвоиРувим, ИсахарЗавулонибратотсвојВенијамин,игиизложи предфараонот

21Јосифмуреченафараонот:„Браќатамои,домотна таткомиисèштоимприпаѓа,сонивнитеовции говеда,дојдоакајменеодханаанскатаземјазада престојуваатвоЕгипет,заштогладотгиснајде.

22АфараонотмуреченаЈосифа:„Населигитаткоти ибраќататвоивонајдобриотделодземјата,неим скратувајсèштоедобро,идајимдајадатод плодовитеназемјата“

23Јосифодговори:„Ете,гисместиввоземјатаГесен, заштосеовчари;некаостанатвоГесензадагипасат своитестада,одделноодЕгипќаните“

24АфараонотмуреченаЈосифа:„Направисобраќата твоисèштоќетикажат!“ИсиновитеЈакововимусе поклонијанафараонотисиотидоаоткајнегосомир ПотоаЈосифгодоведетаткосипредфараонот

25Јаковдојдеимусепоклонинафараонот,аЈаковго благословифараонот,пасиотидеИсенаселиЈаков, ситенеговисиновиицелиотнеговдомвоземјата Гесен.

26Вовторатагодина,односновостоитриесеттата годинаодживототнаЈаков,Јосифгииздржуваше таткотосвој,браќатасвоиицелиоттатковдомсолеб задецатанивни,воситеденовинагладот;ништонеим недостигаше

27ИЈосифимгодаденајдобриотделодцелатаземја; најдобротоодЕгипетгоимаавоситеденовинаЈосиф; аЈосифимдавашеиниминацелотосемејствона таткому,облекаиоблекисекојагодина;исиновите ЈакововиживеејабезгрижновоЕгипетвоситеденови нанивниотбрат.

28ЈаковсекогашјадешенаЈосифовататрпезаЈакови неговитесиновинејанапуштааЈосифовататрпезани дењениноќе,освенонаштоЈакововитесиновијадеа восвоитекуќи.

29ИцелиотЕгипетјадешелебоддомотнаЈосифво деновитенагладот,заштоситеЕгипетципродадоасè штоимприпаѓашепорадигладот 30ИЈосифгикуписитеземјииполињавоЕгипетза лебпорадифараонот,иЈосифгоснабдувашецелиот ЕгипетсолебвоситеденовинагладотИЈосифго собрацелотосреброизлатоштомудоаѓашезажитото

32Изедеделодзлатотоисребротоштоостанаиимго даденаситесвоибраќаинацелотосемејствонасвојот таткоинаситежениодсемејствотонасвојоттатко,а остатокотгооднесевофараоновиотдом,околудваесет талантизлатоисребро

33ИЈосифмугодаденафараонотцелотозлатои среброштомуостана,ифараонотгоставиво ризницатаПотоапрестанаагладнитеденовивоземјата Сеејаижнеејапоцелатаземја,исекојагодинаго добиваавообичаенотоколичество;ништонеим недостигаше

34ЈосифживеешебезбедновоЕгипет,ицелатаземја бешеподнеговавласт,ататкомуиситенеговибраќа живеејавоземјатаГесенијазавладеа

35Јосифбешемногустар,вопоодминатигодини,а неговитедвасина,ЕфремиМанасиј,останаапостојано водомотЈаковов,заедносодецатанасиновите Јаковови,нивнитебраќа,задагиучатпатиштата ГосподовииНеговиотзакон.

36Јаковинеговитесиновиживеејавоземјата Египетска,воземјатаГесен,јанаследијаисемножеа вонеа.

ПОГЛАВЈЕ56

1ЈаковпоживевоземјатаЕгипетскаседумнаесет години,аденовитенаЈаковбеасточетириесетиседум години.

2ВотоавремеЈаковгопогодитааболестодкојаумре, паиспратидагоповикаатсвојотсинЈосифодЕгипет ИЈосиф,неговиотсин,дојдеодЕгипет,аЈосифдојде кајсвојоттатко

3ИЈаковимреченаЈосифаинанеговитесинови:„Ете, умирам,иБогнавашитепредциќевепосетииќеве вративоземјата,закојаГосподсезаколнадекаќевија дадеваминавашитедецаповасЗатоа,когаќеумрам, погребетемевопештераташтоевоМахпела,во Хеврон,воземјатаХананска,близудомоитепредци“ 4ИЈаковгизаколнасвоитесиновидекаќего погребаатвоМахпела,воХеврон,инеговитесинови мусезаколнаазатоа 5Иимзаповеда,велејќи:„СлужетеМунаГоспода, вашиотБог,заштоОној,Којгиизбавивашите

7УтредентаЈаковповторногиповикасвоитесинови,и ситесесобраа,дојдоакајнегоиседнаапреднего.Иво тојденЈаковгиблагословисвоитесиновипредсмртта Секојгоблагословиспоредсвојотблагослов.Ете,тоае напишановокнигатаназаконотГосподовзаИзраел.

8ЈаковмуреченаЈуда:„Знам,синемој,декасисилен човекзасвоитебраќа;владеејнаднив,итвоитесинови ќевладеатнадсвоитесиновизасекогаш.“

9Научигисамотвоитесиновиналакотинасите воениоружја,задаможатдагиводатбиткитенасвојот брат,којќевладеенадсвоитенепријатели

10ИвотојденЈаковповторноимзаповедана синовитесвои:„Ете,денесќесесоберамкајмојот народ;изведетемеодЕгипетипогребетемево пештератаМахпела,какоштовизаповедав“

11Но,вемолам,внимавајтеникојодвашитесиновида немепонесе,тукусамовиесамитеЕвекакоќе постапитесоменекогаќегопонесетемоетотелово земјатаХанансказадамепогребате.

12Јуда,ИсахариЗавулонќегоносатмојотодарод источнатастрана;Рувим,СимеониГадодјуг,Ефрем, МанасијаиВенијаминодзапад,Дан,АсериНефталим одсевер

13Левијнеканеносисовас,заштотојинеговите синовиќегоносатковчеготназаветотГосподовсо Израелцитевологорот;нитумојотсинЈосифнекане гоноси,заштокакоцарнекамубидеславата;но ЕфремиМанасијаќебидатнаместонив.

14Такаќеправишсоменекогаќемеоднесеш;не занемарувајништоодсèштотизаповедам;икогаќего направиштоасомене,Господќесесетинатебеина твоитедецапотебезасекогаш

15Авиесиновимои,почитувајтегосекојсвојотбрати својотроднина,изаповедајтеимнавашитедецаина децатанавашитедецаповасдаМуслужатнаГоспода, Боганавашитепредци,воситеденови

16задагипродолжишсвоитеденовиназемјата,тии твоитесиновиисиновитенатвоитесиновизасекогаш, когаправишштоедоброиисправнопредГоспода, твојотБог,одејќипоситеНеговипатишта.

17Ати,Јосифе,синемој,простиимгинасвоитебраќа гревовитеиситенивнизлодела,заштоБоггонауми тоазатебеизадобротонатвоитедеца.

18Исинемој,негиоставајсвоитебраќанажителите наЕгипет,нитугиповредувајнивнитечувства,зашто, ете,гипредавамворацетеБожјиивотвоитерацезада гичувашодЕгипќанитеИсиновитеЈакововиму одговоријанасвојоттатко,велејќи:„О,татконаш,сè штонизаповеда,такаќенаправиме;самоБогнека бидесонас“

19АЈаковимреченасиновитесвои:„Таканекабиде БогсоваскогаќегипазитеситеНеговипатишта;не скршнувајтеодНеговитепатиштанидеснонилево, правејќигоонаштоедоброиисправнопредНегови очи!“

20Заштознамдекамногуитешкиневолјиќевеснајде вопоследнитеденовиназемјата;да,вашитедецаи децатанадецата,служетеМусамонаГоспода,иТојќе веспасиодситеневолји

21.ИкогаќетргнетепоБогазадаМуслужитеиќеги

22ИЈаковпрестанадаимзаповеданасиновитесвои, гиставинозетесвоивопостела,иумреисепридружи насвојотнарод.

23ИЈосифсефрливрзтаткаси,извикаизаплаканад него,гобакнаиизвикасогорчливгласирече:„О, таткомој,таткомој!“

24Иженитенасинотнеговицелиотнеговдомдојдоа исенафрлијаврзЈакова,иплачеанаднего,ивикаасо силенгласзаЈакова

25ИситесиновиЈакововистанаазаедно,гираскинаа облекитесвои,иситеставијавреќиштеоколу слабините,ипаднааничкум,ифрлааправврзглавите своиконнебото

26ИѝгокажаатоанаЈосифоватаженаОснат,патаа стана,облечевреќаидојде,заеднососитеегипетски жени,патагувашеиплачешезаЈакова

27ИситеегипетскижителиштогопознавааЈакова, дојдоанатојден,когагослушнаатоа,ицелиот египетскинародплачешемногуденови

28Истотака,одземјатаХанаандојдоаженитево ЕгипеткогаслушнаадекаЈаковемртов,иплачеаза неговоЕгипетседумдесетдена

29ПотоаЈосифимзаповеданасвоитеслуги,лекарите, дагобалсамирааттаткомусосмирнаитемјанисо секаковвидтемјанимирисиИлекаритегобалсамираа Јаков,какоштоимзаповедаЈосиф.

30Исиотегипетскинарод,старешинитеиситежители наземјатаГесенплачеаитагуваазаЈакова,асите неговисиновиидецатаоднеговиотдомтагувааи тагуваазасвојоттаткоЈаковамногуденови

31Откакопоминааденовитенанеговотоплачење,по седумдесетдена,Јосифмуреченафараонот:„Ќеодам гореиќегопогребамтаткомивоземјатаХананска, какоштомезаколна,апотоаќесевратам“

32ИфараонотгоиспратиЈосифа,велејќи:„Одигореи погребиготаткоти,какошторечетојикакоштоте заколна“ИстанаЈосифсоситесвоибраќазадаодиво земјатаХанансказадагопогребасвојоттаткоЈаков, какоштоимзаповеда

33ИфараонотзаповедадасеобјавинизцелиотЕгипет, велејќи:„КојнеодисоЈосифинеговитебраќаво земјатаХанансказадагопогребаатЈаков,ќеумре“

34ИцелиотЕгипетчузафараоновиотглас,исите

37ИЈосифставинаглаватанататкомуЈаковголема златнакруна,имуставизлатенжезолвораката,иго опкружијаодарот,какоштобешеобичајкајцаревите завременанивниотживот.

38Иситеегипетскивојскиодеапреднеговоовојред, првоситесилнилуѓенафараонот,потоасилнителуѓе наЈосиф,апонивиостанатитежителинаЕгипет,и ситебеаопашанисомечевиивооруженисооклопи,а нанивбеаивоениоклопи

39Иситеплачливииожалостениодеанарастојание спротиодарот,одејќи,плачејќиитагувајќи,а остатокотоднародотодешепоодарот 40ИЈосифинеговотодомаќинствосесобрааоколу одарот,босииплачејќи,адругитеЈосифовислугиодеа околунего;секојимашесвојанакитнасебеиситебеа вооруженисосвоетобојнооружје.

41ИпедесетодЈакововитеслугиодеапредодароти расфрлаапопатотсмирнаиалоеисекаквимириси СитесиновинаЈаков,штогоносеаодарот,одеапо парфимерницата,аЈакововитеслугиодеапреднив расфрлајќигомирисотпопатот

42ИЈосифсеискачисогусттабор,иправеатакасекој дендодеканестигнаавоханаанскатаземјаИстигнаа догумнотоАтад,коебешеоддругатастрананаЈордан, итагуваамногуимногунатоаместо.

43Иситеханаанскицаревичујазатоа,паситеизлегоа, секојодсвојотдом,триесетиеденханаанскицар,и ситедојдоасосвоителуѓедатагуваатидаплачатза Јакова

44ИситеовиецаревиговидоаодаротнаЈаков,иете, крунатанаЈосифбешенанего,итиегиставијасвоите крунинаодаротигоопкружијасокруни

45Иситеовиецаревинаправијанатоаместоголемаи тешкатагасосиновитеЈакововииЕгипетскизаЈаков, заштоситеханаанскицаревијазнаејахрабростана Јаковинанеговитесинови

46ИгласотстигнадоИсав:„ЈаковумревоЕгипет,а неговитесиновиицелиотЕгипетгоносатвоземјата Ханансказадагопогребаат“

47Исавгочутоа,аживеешенапланинатаСеир.Стана сосвоитесинови,сосиотсвојнародисосиотсвојдом, народмногуголем,идојдоадатагуваатидаплачатпо Јакова.

48ИкогадојдеИсав,тагувашезасвојотбратЈаков,и целиотЕгипетицелиотХанаанповторностанааи тагуваасоИсавзаЈаковнатоаместо.

49Јосифинеговитебраќагодоведоаоттамусвојот таткоЈаковиотидоавоХевронзадагопогребаат Јаковвопештератапокрајнеговитетатковци

50ИстигнаавоКират-Арва,допештератаИкога стигнаа,ИсавсосиновитесвоизастанапредЈосифи браќатасвоикакопречкавопештерата,велејќи:„Јаков немадабидепогребанвонеа,заштотааенашаина нашиоттатко“

51ИЈосифинеговитебраќагичујазборовитена синовитеИсавови,исеналутијамногуЈосифму пристапинаИсавирече:„Штоеоваштогокажаа? МојоттаткоЈаковгокупиодтебесоголемобогатство посмрттанаИсак,преддваесетипетгодини,аи целатаземјаХананскајакупиодтебеиодтвоите синовииодтвоетопотомствопотебе“

52ИЈаковгокупитоазасвоитесиновиизасвоето

53Исаводговори:„Лажнозборувашиизмислуваш лаги,заштојаснепродадовништомоевоцелатаоваа земја,какоштовелишти;нитумојотбратЈаковне купиништомоевоовааземја“

54ИИсавгикажаовиеработизадагоизмамиЈосиф сосвоитезборови,заштоИсавзнаешедекаЈосифго немавоониеденовикогаИсавмупродаденаЈаковсè штомуприпаѓашевоземјатаханаанска

55ЈосифмуреченаИсав:„Таткомиговнесеовакај тебевокупопродажниотзаписигопосведочизаписот предсведоци,иете,тојекајнасвоЕгипет“

56Исавмуодговори:„Донесигозаписот!Сèштоќе најдешвозаписот,такаќенаправиме.“

57ЈосифгоповикасвојотбратНефталимимурече: „Брзо,несезадржувај,тукубегајвоЕгипетидонеси гиситезаписи:записотзакупопродажбата, запечатениотзаписиотворениотзапис,какоисите

58Идовединигиовде,задагидознаемеоднивсите

60ИкогаИсаввидедекаНефталимотишолдаги донесезаписите,тојинеговитесиновигозасилија отпоротконпештерата,иИсавицелиотнеговнародсе кренаапротивЈосифинеговитебраќавоборба

61ИситесиновиЈакововиинародотЕгипетскисе бореапротивИсавинеговителуѓе,исиновитеИсавови инеговиотнародбеапоразенипредсиновитеЈаковови, исиновитеЈакововиубијачетириесетлуѓеоднародот Исавов.

62АХушим,синотДанов,синЈаковов,бешевотоа времесосиновитеЈаковови,нобешеоддалеченоколу столактиодместотонабитката,заштоостанасо синовитенасиновитеЈакововипокрајЈакововиотодар задагочува

63АХушимбешенемиглув,носепакгоразбираше гласотнаужасмеѓулуѓето

64Ипраша,велејќи:„Зоштонегипогребуватемртвите? Штоетоаголемонегодување?“Имуодговорија споредзборовитенаИсавинеговитесиновиИтој потрчаконИсавсредебитката,гоубиИсавсомечиму јаотсечеглавата,којаскокнадалеку,иИсавпадна меѓулуѓетовобитката

65ИкогаХушимгонаправитоа,синовитеЈаковови

66ЈаковбешепогребанвоХеврон,вопештерата

68Јосифинеговитебраќапрогласијаседумдневна жалостзасвојоттатко.

ПОГЛАВЈЕ57

1ПотоасиновитеИсавовивојуваапротивсиновите Јаковови,асиновитеИсавовивојуваапротивсиновите ЈакововивоХеврон.Исавсèуштележешемртов,не бешепогребан

2Ибиткатабешежестокамеѓунив,исиновите ИсавовибеапоразенипредсиновитеЈакововиИ синовитеЈакововиубијаосумдесетлуѓеодсиновите Исавови,инитуеденнеумреоднародотнасиновите ЈакововиИракатанаЈосифнадвладеанадцелиот народнасиновитеИсавовиИгозаробиСефон,синот наЕлифаз,синотИсавов,ипедесетоднеговителуѓе,и гиврзасожелезнисинџириигипредадеворацетена своитеслуги,задагиодведатвоЕгипет 3ИкогасиновитеЈакововигизаробијаСефони неговиотнарод,ситештоостанаамногусеплашеаза своитеживотиоддомотИсавов,заданебидатитие заробени,иситеизбегаасоЕлифаз,синотИсавов,и неговиотнарод,сотелотонаИсав,итргнаапосвојот патконпланинатаСеир

4ИдојдоанагоратаСеиригопогребааИсаввоСеир, нонеговатаглаванејадонесоасосебевоСеир,зашто бешепогребананаместотокадештосеводешебитката воХеврон.

5ИкогасиновитеИсавовиизбегааодпредсиновите Јаковови,синовитеЈакововигигонеадопределите Сеир,нонеубијанитуеденчовекоднивкогагигонеа, заштотелотоИсавово,штогоносеасосебе, предизвиканивназбунетостИизбегаа,асиновите Јакововисевратијаоднивидојдоадоместотокаде штобеанивнитебраќавоХеврон,иостанаатамутој денинадругиотдендодеканесеодморијаодбитката 6ИнатретиотденгисобрааситесиновинаСеир Хореецот,игисобрааситесиновиодИсток,мноштво луѓекакопесокморски,иотидоаидојдоавоЕгипетза дасеборатсоЈосифинеговитебраќа,задагиспасат своитебраќа

7ИЈосифиситесиновиЈакововичујадекасиновите ИсавовиисиновитеодИстокдошлепротивнивдасе боратзадагиспасатсвоитебраќа

8ИЈосиф,неговитебраќаисилнитеегипетскилуѓе излегоаисебореавоградотРамзес,аЈосифинеговите браќаимнанесоасиленпоразнасиновитеИсавовии насиновитеодИсток.

9Иубијаоднившестотиниилјадилуѓе,имеѓунивги убијаситехрабрилуѓеодсиновитенаСеирХореецот; останаасамомалкуминаоднив,аубијаимногуод синовитенаИстокиодсиновитенаИсав;аЕлифаз, синотнаИсав,исиновитенаИсток,ситеизбегаапред Јосифинеговитебраќа

10Јосифинеговитебраќагигонеадодеканестигнаа доСокхотИуштеубијаодниввоСокхоттриесетлуѓе, адругитеизбегааиизбегаасекојвосвојотград. 11ИЈосиф,неговитебраќаисилнитеегипетскилуѓесе вратијаоднивсорадостивеселосрце,заштогибеа поразилеситенивнинепријатели.

12АСефон,синотЕлифасов,инеговителуѓесèуште

13ИкогасиновитеИсавовиисиновитеСеировисе

ситепадналеворацетенасиновитеЈакововиина народотЕгипетски,порадибиткатанасиновите Исавови.

14АсиновитеСеировиимрекоанасиновитеИсавови: „Видовтеизатоазнаетедекаовојлогоресоздаден порадивас,инеостананитуеденсиленчовек,ниту еденвештвовојна“

15Затоа,излезетеоднашатаземја,одетеоднасво земјатаХананскавоземјатакадештоживеејавашите татковци;зоштовашитедецаќегонаследат наследствотооднашитедецавопоследнитеденови?

16НосиновитеИсавовинегипослушаасиновите Сеирови,исиновитеСеировисезамислијадавојуваат противнив.

17ИсиновитеИсавовииспратијатајнодоАнгеј,царот наАфрика,односноДинава,велејќи:

18Испратининеколкуодтвоителуѓе,некадојдаткај нас,иниеќесеборимезаеднососиновитенаСеир

избркаатодземјата.

19ИАнгеј,царотнаДенава,направитака,заштово

20ИсиновитеСеировииспратијадосиновитеод ИстокидосиновитеМадијамови,велејќи:„Видовте штонинаправијасиновитеИсавови,порадикои речисиситебевмеуништени,вонивнатаборбасо синовитеЈаковови.“

21Затоа,дојдетекајнасипомогнетени,задасе боримезаеднопротивнивидагиистерамеодземјатаи дасеодмаздимезаделотонанашитебраќакоизагинаа зарадиниввонивнатабиткасонивнитебраќа, синовитеЈаковови

22ИситесиновиодИстокгипослушаасиновите Сеирови,идојдоапротивнивоколуосумстотинилуѓе соизвлеченимечевиИсиновитеИсавовисебореаво тоавремесосиновитеСеировивопустинатаФаран. 23ТогашСеировитесиновигипобедијасиновите Исавови,ивотојденСеировитесиновиубијаод синовитеИсавовивотаабиткаоколудвестелуѓеод

противниввовторатабитка;исиновитеИсавовисе оплакуваакогагочујатоа.

28Ирекоа:„Штодаправимесобраќатанаши,коисе одвратијаоднасзадаимпомогнатнасиновите Сеирски,нашитенепријатели?“ИсиновитеИсавови повторноиспратијадоАнгеја,царотнаДенава,велејќи: 29Испратетенипакдругилуѓезадасеборимесонив противсиновитенаСеир,заштотиевеќедвапатибеа потешкиоднас

30ИАнгејповторноиспратикајсиновитеИсавови околушестотинихрабрилуѓе,итиедојдоадаим помогнатнасиновитеИсавови

31Иподесетдена,синовитеИсавовиповторновојуваа противсиновитеСеировивопустинатаФаранБитката бешемногужестокапротивсиновитеСеирови СиновитеИсавовивотојмоментгипобедијасиновите СеировиСиновитеСеировибеапоразениодсиновите ИсавовиСиновитеИсавовиубијаоднивоколудве илјадилуѓе.

32ИситехрабрилуѓеодсиновитенаСеирзагинааво оваабитка,асамонивнитемалидецаостанааво нивнитеградови.

33ИситеМадијамциисиновитеодИстокбегааод битката,игиоставијасиновитенаСеириизбегаакога видоадекабиткатаежестокапротивнив.Исиновите ИсавовигигонеаситесиновиодИстокдодекане стигнаавонивнатаземја

34ИсиновитеИсавовиубијауштеоколудвестеи педесетлуѓеоднив,аоднародотнасиновитеИсавови паднаавотаабиткаоколутриесетлуѓеНо,злотоги снајдезатоаштонивнитебраќасеодвратијаоднивза даимпомогнатнасиновитенаСеирХореецотИ синовитеИсавовиповторнослушнаазазлитеделана своитебраќаиповторнотагуваапорадитоа.

35Ипобитката,синовитеИсавовисевратијаисе вратијавоСеирИсиновитеИсавовигиубијаониешто останаавоземјатанасиновитеСеирови;гиубијаи нивнитежениидеца;неоставијанитуеднаживадуша освенпедесетмладимомчињаидевојки,коиги оставијадаживеат.ИсиновитеИсавовинегиубија, тукумомчињатаимстанааробови,адевојкитегиземаа зажени

36ИсиновитеИсавовисенаселијавоСеир,наместо синовитеСеирови,ијанаследијанивнатаземјаија зазедоа

37ИсиновитеИсавовиимзедоасèштоимприпаѓаше наСеировитесинови,инивнитестада,инивните волови,инивниотимот,исèштоимприпаѓашена Сеировитесинови,синовитеИсавовигизедоаИ синовитеИсавовиживеејавоСеир,наместотона Сеировитесинови,доден-денесИсиновитеИсавови јаподелијаземјатанапеттесиновиИсавови,според нивнитесемејства 38Вотиеденови,синовитеИсавовирешијада крунисаатцарнадсебевоземјаташтојаосвоијаИси рекоаеденнадруг:„Нетака,заштотојќевладеенад насвонашатаземја,иниеќебидемеподнеговсовет,и тојќегиводинашитебиткипротивнашите непријатели“Итакаинаправија

39ИситесиновиИсавовисезаколнаа,велејќи:„Никој однивнитебраќанемадавладеенаднив,тукунекој

40ЗатоасезаколнаасиновитеИсавови,велејќи:„Од тојденпанатамунемадаизбираатцармеѓубраќата свои,тукуодтуѓаземјадоденес“

41ТамуимашееденчовекоднародотАнгеј,царна Денава;севикашеВела,синВеоров;тојбешемногу храбарчовек,убавиубав,мударвосетамудрост, човексоразумисовет;иникојоднародотАнгејне бешекаконего

42ИситесиновиИсавовигозедоа,гопомазааиго крунисаазацар,мусепоклонијаимурекоа:„Даживее царот,даживеецарот!“

43Игораспостилијачаршафот,исекојоднивму донесезлатниисребрениобеткиилипрстениили гривни,игонаправијамногубогатсосреброизлато, соониксибделиум,имунаправијацарскипрестол,и муставијакралскакрунанаглавата,имуизградија дворецитојсенаселивонего,истанацарнадсите

44АлуѓетоодАнгејајазедоаплататазасвојатабитка

45ИВелацарувашенадсиновитеИсавовитриесет

нивнотоместододен-денес

ПОГЛАВЈЕ58

1Вотриесетивторатагодинаодслегувањетона ИзраелцитевоЕгипет,односновоседумдесетипрвата годинаодживототнаЈосиф,вотаагодинаумре фараонот,царотегипетски,инаместонегосезацари неговиотсинМагрон.

2ИфараонотмунарединаЈосифпреднеговатасмрт дабидетатконасвојотсинМагрон,аМагрондабиде подгрижатанаЈосифиподнеговитесовети.

3ИцелиотЕгипетсесогласисотоаЈосифдабидецар наднив,заштоситеЕгипетцигосакааЈосифкакои досега,самоМагрон,синотфараонов,седешена престолотнасвојоттатко,итојстанацарвотиеденови наместосвојоттатко

4Магронимашечетириесетиеднагодинакогапочна давладее,ивладеешечетириесетгодинивоЕгипет;и целиотЕгипетгонарекувашефараонпоиметона

властвоЕгипетмуприпаднанаЈосиф,бидејќитој бешеуправител,правејќиштосакашенизцелатаземја безникојдасемеша

8ИцелиотЕгипетбешеподвластанаЈосиф,иЈосиф

војувашесоситесвоиоколнинепријателиигипокори; истотака,Јосифгипокорицелатаземјаисите Филистејци,дограницитенаХанаан,иситебеапод неговавластимудаваагодишенданокнаЈосиф.

9Ифараонот,царотегипетски,седнанапрестолот наместосвојоттатко,нобешеподконтролаисоветна Јосиф,какоштобешеивопочетокотподконтролана својоттатко

10ТојневладеешеосвенвоземјатаЕгипетска,под советнаЈосиф,тукуЈосифвладеешенадцелатаземја вотоавреме,одЕгипетдоголематарекаПерат 11ИЈосифбешеуспешенвоситесвоипатишта,и Господбешесонего,иГосподмудаденаЈосиф дополнителнамудрост,чест,славаиљубовконнегово срцатанаЕгипќанитеивоцелатаземја,иЈосиф владеешенадцелатаземјачетириесетгодини 12Иситефилистејскиземји,ХанааниСидон,иод другатастрананаЈордан,мудонесуваадаровина Јосифвоситенеговиденови,ицелатаземјабешево рацетенаЈосифМудонесуваагодишенданок,како штобешепропишано,заштоЈосифсеборешепротив ситесвоинепријателиоколусебеигипокори,ицелата земјабешеворацетенаЈосифИЈосифседешецврсто насвојотпрестолвоЕгипет.

13Иситенеговибраќа,синовитеЈаковови,живееја безбедновоземјатавотекотнаситеденовинаЈосиф; беаплодниимногусемножеавоземјата,иМуслужеа наГосподавоситесвоиденови,какоштоимзаповеда нивниоттаткоЈаков

14Ипомногуденовиигодини,когасиновитеИсавови живеејамирновосвојатаземјасоВела,нивниотцар, синовитеИсавовибеаплодниинамноженивоземјата, ирешијадаодатидасеборатпротивсиновите ЈакововиицелиотЕгипет,идагоослободатсвојот братСефон,синотЕлифасов,инеговителуѓе,зашто тиевотиеденовибеаробовинаЈосиф.

15ИсиновитеИсавовииспратијапоситесиновиод Исток,итиесклучијамирсонивИситесиновиод ИстокдојдоакајнивзадаодатсосиновитеИсавовиво Египетзадавојуваат

16ИдојдоакајнивилуѓеоднародотнаАнгеас,царот наДенхава,итиеиспратијаикајдецатанаИсмаил,и тиедојдоакајнив

17ИсиотовојнародсесобраидојдевоСеирзадаим помогненасиновитеИсавовивонивнатабитка,аовој логорбешемногуголемипреполнсолуѓе,бројникако песокотморски,околуосумстотиниилјадилуѓе, пешадијаикоњаница,иситеовиевојнициотидоаво ЕгипетдасеборатсосиновитеЈаковови,исе улогоријакајРамзес 18ИЈосифизлезесосвоитебраќасосилните египетскивојници,околушестотинилуѓе,исебореасо ниввоземјатаРамзес.ИсиновитеЈакововивотоа времеповторносебореасосиновитеИсавови,во

19ИГосподгипредадеситесилнилуѓеодИсавиод

20АоднародотИсавовиодсиновитенаИсток,кои беаубиени,паднаапредсиновитеЈакововиоколу двестеилјадилуѓе,анивниотцарВела,синотВеоров, паднасониввобитката.КогасиновитеИсавовивидоа деканивниотцарпаднавобиткатаидекаемртов, рацетеимослабнаавоборбата

21АЈосиф,неговитебраќаицелиотЕгипетсèуштего тепаанародотоддомотИсавов,ицелиотнародИсавов сеплашешеодсиновитеЈакововиибегашеоднив. 22АЈосиф,неговитебраќаицелиотЕгипетгигонеа еденденпат,иубијауштеоколутристалуѓеоднив, продолжувајќидагиудираатпопатот;апотоасе оддалечијаоднив

23ИЈосифсевративоЕгипетиситенеговибраќаНе имнедостигашенитуеденчовек,тукуодЕгипќаните паднаадванаесетлуѓе

24ИкогаЈосифсевративоЕгипет,наредиСефони неговителуѓедополнителнодабидатврзани,иги врзаасожелезаиимјазголемијатагата

25ИсиотнарододсиновитеИсавовиисиновитеод Истоксевратизасрамен,секојвосвојотград,зашто ситехрабрилуѓештобеасонивпаднаавобитка

26КогасиновитеИсавовивидоадеканивниотцар умрелвобитка,побрзааизедоаеденчовекоднародот насиновитеодИсток,поимеЈовав,синнаЗарах,од земјатаВоцра,игопоставијазацарнаднивнаместо Вела,нивниотцар.

27ИЈовавседнанапрестолотнаВелакакоцар наместонего,аЈовавцарувашевоЕдомнадсите синовиИсавовидесетгодини.ИсиновитеИсавови повеќеневојуваапротивсиновитеЈакововиодтојден панатаму,заштосиновитеИсавовијазнаејахраброста насиновитеЈакововиимногусеплашеаоднив.

28Ноодтојденпанатаму,синовитеИсавовиги мразеасиновитеЈаковови,иомразатаи непријателствотомеѓунивбеамногусилнивотекотна ситеденови,пасèдоденес

29ИподесетгодиниумреЈовав,синотЗарахов,од Воцра.ИсиновитеИсавовизедоачовекпоимеХушам, одземјатаТеманска,игопоставијазацарнадсебе наместоЈовавИХушамцарувашевоЕдомнадсите синовиИсавовидваесетгодини.

30ИЈосиф,царотегипетски,инеговитебраќа,исите синовиИзраилевиживеејабезбедновоЕгипетвотие денови,заеднососитесиновиЈосифовиинеговите браќа,безникаквипречкиилилошинесреќи Египетскатаземјавотоавремебешемирнаодвојнаво

4СиновинаЗилфа,слугинкатанаЛија,беаГадиАсер

5СиновинаБилха,слугинкатанаРахела,беаДани Нефталим

6Аовабеанивнитепотомциштоимсеродијаво земјатаХананска,преддадојдатвоЕгипетсонивниот таткоЈаков

7РувимовисиновибеаХанох,Фалу,ХецрониХарми 8Симеоновисиновибеа:Јемуил,Јамин,Оад,Јахин, СохариСаул,синотнаХанаанката

9Левиевисиновибеа:Гирсон,КехатиМерари,и нивнатасестраЈохаведа,којаимсеродикогаодеаво Египет

10ЈудинисиновибеаЕр,Онан,Шелах,ФаресиЗарах.

11ИЕриОнанумреавоземјатаХананска;асиновина ФаресбеаХесрониХамул

12АсиновиИсахаровибеаТола,Фува,ЈовиСомрон.

13СиновиЗавулоновибеа:Серед,ЕлониЈахлеил,а ДановсинбешеХушим

14СиновинаНефталимбеаЈахсеил,Гуни,Јецери Силам

15Гадовисиновибеа:Сифион,Хаги,Суни,Есвон,Ери, АродииАрили.

16Асировисиновибеа:Јимна,Јишва,Јишви,Веријаи нивнатасестраСерах;аВеријанисиновибеа:Хевери Малхил.

17АсиновиВенијаминовибеаВела,Бехер,Асвел, Гера,Нааман,Ахи,Рош,Мупим,ХупимиОрд 18АсиновитенаЈосиф,штомусеродијавоЕгипет, беаМанасијиЕфрем

19Иситедуши,штоизлегоаодбедратанаЈаков,беа седумдесетдуши;тоасеониештодојдоасоЈаков, нивниоттатко,воЕгипетзадаживеаттамуИЈосифи ситенеговибраќаживеејабезбедновоЕгипет,ијадеа однајдобротоодЕгипетвоситеденовинаживототна Јосиф

20ИЈосифживеешевоземјатаЕгипетскадеведесети тригодини,аЈосифвладеешенадцелиотЕгипет осумдесетгодини

21АкогасеприближијаденовитенаЈосифпред неговатасмрт,тојиспратипосвоитебраќаицелото семејствонасвојоттатко,иситетиесесобрааиседнаа преднего

22ИимречеЈосифнабраќатасвоиинацелиотдомна таткотосвој:„Ете,умирам,ноБогсигурноќевепосети иќевеизведеодовааземјавоземјатазакојаимсе заколнанавашитетатковцидекаќеимјададе.“

23ИкогаБогќевепосетииќевеодведеоттукаво земјатанавашитетатковци,тогашизнесетегиимоите коскисовасоттука

24ИЈосифгизаколнасиновитеИзраилевизанивното потомствопонив,велејќи:„Богсигурноќевепосетии ќегиизнесетемоитекоскисосебеоттука.“

25ПотоаЈосифумревотаагодина,воседумдесети прватагодинаоткакоИзраелцитеслегоавоЕгипет

26АЈосифимашестоидесетгодиникогаумрево земјатаЕгипетскаСитенеговибраќаиситенегови слугистанааигобалсамирааЈосиф,спореднивниот обичајНеговитебраќаицелиотЕгипеттагуваапонего

целатавладанаЕгипетподсвојсовет,итојвладееше безбеднонадсвојотнарод

ПОГЛАВЈЕ60

1Коганавршигодината,седумдесетивторатагодина откакоИзраелцитеслегоавоЕгипет,посмрттана Јосиф,Сефон,синотнаЕлифаз,синотИсавов,избега одЕгипет,тојинеговителуѓе,исиотидоа.

2ИтојдојдевоАфрика,односновоДенхава,кајАнгеј, царотнаАфрика,иАнгејгипримисоголемипочести, агопоставиСефонзаводачнасвојатавојска.

3ИСефоннајдемилосткајАнгејикајсвојотнарод,и бешевојводанавојскатанаафриканскиотцарАнгеј многуденови.

4ИСефонгонаговориАнгеј,царотнаАфрика,даја

заделотонасвоитебраќа

5НоАнгејнесакашедагопослушаСефондаго

војнапротивсиновитеИсавови

6ИвотиеденовиСефонбешемногуголемвоочитена Ангејивоочитенацелиотнеговнарод,ипостојаноги наведувашедавојуваатпротивЕгипет,нотиенесакаа 7ИсеслучивотиеденовивоземјатаКитим,воградот Пузимна,човекпоимеУзу,којстанадегенериранод децатанаКитим,ичовекотумреинемашесин,само еднаќеркапоимеЈанија.

8Адевојкатабешемногуубава,убаваипаметна,никој несевидекаконеапоубавинаимудростнизцелата земја.

9ИнародотнаАнгеј,кралотнаАфрика,јавиде,дојдоа ијапофалијакајнего,аАнгејимиспратипосланиена децатанаКитимипобарадајаземезажена,анародот наКитимсесогласидамујададезажена

10ИкогагласницитенаАнгеастргнааодземјата Китимзадатргнатнапат,ете,гласницитенаТурнус, царотнаБибенту,стигнаавоКитим,заштоТурнус, царотнаБибенту,истотакагииспратисвоите гласницидајапобараатЈанијазанего,задајаземеза

13ЗаштомногусеплашимеодАнгејданедојдево биткапротивнасиданеуништи,атвојотгосподар Турнусданеможеданеизбавиоднеговатарака 14ИкогагласницитенаТурнусгичујаситезборовина Китимовитесинови,севратијакајсвојотгосподариму гираскажааситезборовинаКитимовитесинови 15ИдецатанаКитиммуиспратијапораканаАнгеј, велејќи:„Ете,ТурнусиспратипоЈанијадајаземеза жена,ивакамуодговоривме;ислушнавмедекаја собралцелатасвојавојсказадавојувапротивтебе,и декаиманамерадапоминепопатотнаСардунијазада себорипротивтвојотбратЛук,апотоаќедојдедасе борипротивтебе.“

16ИАнгејгислушназборовитенадецатанаХитим штомугииспратијавозаписникот,инеговиотгневсе разгоре,патојстана,јасобрацелатасвојавојскаи дојдепрекуостровитенаморето,попатотзаСардунија, кајсвојотбратЛук,царотнаСардунија 17ИНиблос,синотнаЛук,слушнадеканеговиот чичкоАнгејдоаѓа,паизлезедагопречекасотешка војска,гобакнаигопрегрна,аНиблосмуречена Ангеј:„Когаќегопрашаштаткомизанеговата благосостојба,когаќеодамсотебедасеборамсоТурн, побарајоднегодамепоставизаводачнанеговата војска.“ИАнгејгонаправитоа,идојдекајсвојотбрат, анеговиотбратдојдедагопречека,игопрашаза неговатаблагосостојба

18.ИАнгејгозамолисвојотбратЛукдасегрижиза неговатаблагосостојбаидагопостависвојотсин Ниблосзаводачнанеговатавојска,иЛукгосторитоа, иАнгејинеговиотбратЛуксекренааитргнаакон Турнусдасеборат,асонивимашеголемавојскаи многулуѓе

19.Итојдојдесобродовиитиестигнаавопокраината Аштора,иете,Турнусдојдеконнив,бидејќитојотиде воСардунијаиимашенамерадајауништи,апотоада продолжиоттамуконАнгејазадасеборисонего.

20АнгејинеговиотбратЛуксесретнаасоТурнусво долинатаКанопија,ибиткатамеѓунивбешесилнаи жестоканатоаместо.

21ИбиткатабешежестокапротивЛук,царотна Сардунија,ицелатанеговавојскападна,авотаабитка загинаинеговиотсинНиблос.

22ИнеговиотчичкоАнгејимзаповеданасвоитеслуги данаправатзлатенковчегзаНиблосигоставијаво него,аАнгејповторноводешебиткапротивТурнус,а Ангејбешепосиленоднего,гоубиигопогубицелиот својнародсоострилотонамечот,аАнгејјаодмазди каузатанаНиблос,синотнанеговиотбрат,икаузатана војскатананеговиотбратЛук 23ИкогаТурнусумре,рацетенаониештоја преживеаабиткатаослабнааитиеизбегаапредАнгеји Лук,неговиотбрат 24ИАнгејинеговиотбратЛукгигонеадоглавниот пат,којепомеѓуАлфануиРома,ијаубијацелата војсканаТурнуссосечилотонамечот 25ИЛук,царотнаСардунија,имнарединасвоите слугиданаправатмесинганковчегивонегодаго положаттелотонанеговиотсинНиблос,игопогребаа натоаместо.

26Иизградијананеависокакулатаму,наглавниот

27Иете,наглавниотпатпомеѓуАлфануиРомах,од еднатастранаегроботнаНиблос,аоддругатагробот наТурнус,амеѓунивиматротоардоден-денес 28ИкогаНиблосбешепогребан,неговиоттаткоЛук севратисосвојатавојскавонеговатаземјаСардунија, анеговиотбратАнгеј,кралотнаАфрика,отидесо својотнародвоградотБибенту,односноградотТурнус 29ИжителитенаБибентуслушнаазанеговатаславаи многусеисплашијаоднего,паизлегоадагопречекаат соплачењеимолби,ажителитенаБибентугомолеа Ангеасданегиубиванитудагоуништуванивниот град;итојгосторитоа,бидејќиБибентувотиеденови сесметашезаеденодградовитенадецатанаКитим;

30Ноодтојденпанатаму,војницитенаафриканскиот кралодеавоКитимзадагоограбатиограбат,и секогашкогаодеа,сониводешеиСефон,војводатана војскатанаАнгеј.

31Ипослеова,Ангејсесвртесосвојатавојскаи стигнаавоградотПузимна,аоттамујазедеЈанија, ќеркатанаУзу,заженаијадонесевосвојотградво Африка

ПОГЛАВЈЕ61

1Вотоавремефараонот,царотегипетски,имзаповеда наситесвоилуѓедамуизградатцврстапалатаво Египет

2ИимзаповеданасиновитенаЈаковдаимпомогнат наЕгипќанитевоградењето,иЕгипќанитенаправија прекраснаиелегантнапалатазакралскарезиденција,и тојсенаселивонеаијаобновисвојатавласти владеешебезбедно.

3ИЗавулон,синотЈаковов,умревотаагодина, односновоседумдесетивторатагодинаод слегувањетонаИзраелцитевоЕгипет.Завулонумрена стоичетиринаесетгодини,ибешеставенвоковчеги предаденворацетенанеговитедеца

4Авоседумдесетипеттатагодинапочинанеговиот братСимеон,којимашестоидваесетгодиникогаумре, итојбешеставенвоковчегипредаденворацетена неговитедеца.

5АСефон,синотнаЕлифаз,синотИсавов,војводана војскатанаАнгеј,царотнаДенава,гонаговараше

8МеѓуслугитенаАнгејимашепетнаесетгодишно момче,поимеВалаам,синнаБеор,амомчетобеше многумудроијаразбирашевештинатанагатањето 9.ИАнгејмуреченаВалаам:„Вражинисе,темолам, согатање,задазнаемекојќепобедивооваабиткаво којасегаодиме“

10ИВалаамнаредидамудонесатвосок,итојнаправи однегосликанакочииикоњанициштоја претставуваатвојскатанаАнгејивојскатанаЕгипет,и гиставивовештоподготвенитеводиштогиимашеза таацел,изедеворакагранкиодмирта,ијаупотреби својаталукавост,игиспоинадводата,имусепојавија воводатасличниликовинавојскитенаАнгејкако паѓаатпредсличнителиковинаЕгипќанитеисиновите наЈаков

11ИВалааммугокажатоанаАнгеј,аАнгејочајуваше инесевооружувашезадаодивоЕгипетнабитка,туку останавосвојотград

12ИкогаСефон,синотЕлифасов,видедекаАнгејсе очајувадаизлезевобиткасоЕгипќаните,Сефонизбега одАнгејодАфрикаиотидеидојдевоКитим 13ИсителуѓеодКитимгопречекаасоголемипочести игонајмијадагиводинивнитебиткивоситеденови,а Сефонстанамногубогатвотиеденови,атрупитена кралотнаАфрикасèуштесеширеавотиеденови,а децатанаКитимсесобрааиотидоанапланината КуптијапорадитрупитенакралотнаАфрика,Ангеј, коинапредувааконнив.

14Еденден,Сефонизгубиеднамладајуница,паотиде дајабара,игослушнакакомукаоколупланината 15ИСефонотидеивиде,иете,имашеголемапештера наднотоодпланината,итамуимашеголемкаменна влезотодпештератаСефонгоскршикаменотивлезе вопештерата,ипогледна,иете,големоживотного голташеволот;одсрединатанагореличешеначовек,а одсрединатанадолуличешенаживотноИСефонсе кренапротивживотнотоигоубисосвоитемечеви.

16ИжителитенаКитимслушнаазаова,сезарадуваа многуирекоа:„Штодаправимесоовојчовекштого убиоваживотноштогопроголтанашиотдобиток?“

17Иситесесобраазадамупосветатеденденво годината,игонарекоаСефонпонеговотоиме,иму донесуваажртвизаналевницасекојагодинанатојден, имудонесуваадарови

18Вотоавреме,Јанија,ќеркатанаУзу,женанакралот Ангеј,серазболе,анејзинатаболесттешкоја почувствувааАнгејинеговитеслужбеници,аАнгејим реченасвоитемудреци:„ШтодаправамсоЈанијаи какодајаизлекувамоднејзинатаболест?“Анеговите мудрецимурекоа:„Бидејќивоздухотвонашатаземја неекаковоздухотвоземјатаКитим,анашатаводанее каконивнатавода,затоакралицатасеразболе.“ 19Заштопорадипроменатанавоздухотиводататаасе разболе,аистотакаизатоаштовосвојатаземјапиеше самоводаташтодоаѓашеодПурма,којанејзините предцијадонесоасомостови

20ИАнгејимзаповеданасвоитеслуги,итиему донесоавосадовиодводитенаПурмаштоимприпаѓаа наКитим,игиизмеријатиеводисоситеводина земјатаАфрика,иоткријадекатиеводисеполесниод водитенаАфрика

семињаодкоиможедаседобиехранаиситеплодови одземјата

22ИцаротнаредидадонесатодземјатанаКитимво големибродови,адонесоаикамењазаградење,а градителитеизградијапалатизакралицатаЈанија,и кралицатасеизлекуваодсвојатаболест

23Иприпревратотвогодината,африканскитетрупи продолжијададоаѓаатвоземјатаКитимзада ограбувааткакоиобично,аСефон,синотнаЕлифаз,го слушнанивниотизвештај,даденаредбизанивисе борешесонив,нотиеизбегаапреднего,атојја ослободиземјатаКитимоднив

24ИсиновитенаКитимјавидоахрабростанаСефон, исиновитенаКитимрешијадагопоставатСефонза

околниострови.

25ИнивниотцарСефонимтргнаначелоитиевојуваа соТувалиостровите,игипокорија,акогасевратија

изградијамногуголемапалатазанеговокралско живеалиштеиседиште,инаправијаголемпрестолза него,иСефонвладеешенадцелатаземјаКитиминад земјатаИталијапедесетгодини

ПОГЛАВЈЕ62

1Вотаагодина,седумдесетидеветтатагодинаоткако ИзраелцитеслегоавоЕгипет,умреРувим,синот Јаковов,воземјатаЕгипетскаРувимимашесто дваесетипетгодиникогаумреГоставијавоковчеги имгодадоанадецатанегови.

2АвоосумдесеттатагодинапочинанеговиотбратДан; имашестоидваесетгодиникогаумре,итојбеше ставенвоковчегипредаденворацетенанеговитедеца. 3ВотаагодинаумреХушам,царотедомски,апонего владеешеАдад,синотВедадов,триесетипетгодини;а воосумдесетипрватагодинаумреИсахар,синот

4ВоосумдесетивторатагодинаумреАшер,неговиот

околучетиристотиниилјадилуѓе,исеупатикон земјатамоавска,иотидедасеборипротивМоавцитеи дагинаправиданочниобврзници

7Моавцитегочујатоаимногусеисплашија,па испратијалуѓекајМадијамцитедаимпомогнатво борбатапротивАдад,синотБедадов,царотедомски 8ИАдаддојдевоземјатаМоавска,иМоависиновите Мадијамциизлегоадагопречекаат,исенаредијаво бојниредовипротивнеговополетоМоавско

9АдадсеборешепротивМоавците,иодМоавцитеи одМадијамцитепаднаамногуубиени,околудвесте илјадилуѓе

10ИбиткатабешемногужестокапротивМоавците,и когаМоавцитевидоадекабиткатаежестокапротив нив,гиослабнаарацетеисесвртијагрбовите, оставајќигиМадијамцитедапродолжатсобитката.

11АсиновитенаМадијамнегизнаејанамеритена Моав,тукусезајакнаавобиткатаисебореапротив Ададицелатанеговавојска,иситеМадијамципаднаа преднего

12ААдадгипоразиситеМадијамцисотежокпорази гипогубисосечилотонамечот,неоставајќиникојжив одониештодојдоадаимпомогнатнаМоавците 13ИкогаситесиновиМадијамцизагинаавобитката,а децатаМоавциизбегаа,АдадгинатераситеМоавциво тоавремедамуплаќаатданок,итиебеаподнегова власт,итиедаваагодишенданоккакоштобеше пропишано.ИАдадсевративосвојатаземја.

14Икогасеслучипревратотвогодината,кога останатитеоднародотнаМадијам,штобеавоземјата, слушнаадекаситенивнибраќападналевобиткатасо АдадзарадиМоав,бидејќиМоавцитесеоткажалеод биткатаигинапуштилеМадијамцитедасеборат, тогашпетминаодмадијамскитекнезовирешијасо останатитесвоибраќаштоостанаавонивнатаземјада себоратсоМоавцитезадајаодмаздатвинатана своитебраќа.

15ИМадијамцитеиспратијакајситесвоибраќа, синовитеодИсток,икајситесвоибраќа,сите Хетурскисиновидојдоадаимпомогнатна МадијамцитевоборбатапротивМоавците

16Моавскитесиновигочујатоаимногусеисплашија, бидејќиситесиновиодИстоксесобраапротивнивза војнаЗатоаМоавскитесиновииспратијапоракадо Адад,синотВедадов,воземјатаЕдомска,велејќи: 17Дојдетесегакајнасипомогнетени,задаги победимеМадијанците,заштоситесесобрааидојдоа противнассоситесвоибраќа,синовитеодисток,зада себорат,задасеодмаздатзаМадијанците,коипаднаа вобитката

18ИАдад,синотнаБедад,царотнаЕдом,излезесо целатасвојавојскаиотидевоземјатаМоавсказадасе борипротивМадијанцитеИМадијанцитеисиновите одИстоксебореапротивМоавцитевополетоМоавско Биткатамеѓунивбешемногужестока 19ИАдадгипогубиситеМадијамциисиновитеод Истоксосечилотонамечот,ивотоавремеАдадги избавиМоавцитеодрацетенаМадијамцитеОниешто

својатаземја

21Иодтојденпанатаму,синовитеМадијамциги мразеасиновитеМоавци,заштопаднаавобитка

непријателствовотекотнаситеденови

22ИситештосенајдоаодМадијамцитенапатотво земјатаМоавска,загинааодмечотМоавски,иситешто сенајдоаодМоавцитенапатотвоземјатаМадијанска, загинааодмечотМадијамскиТакапостапуваа МадијамцитесоМоавцитеиМоавцитесоМадијамците многуденови.

23ВотоавремеумреЈуда,синотЈаковов,воЕгипет,во осумдесетишестатагодинаоднеговотослегувањево Египет.Јудаимашестодваесетидеветгодиникога умреГобалсамирааигоставијавоковчег,иимго дадоанадецатанегови

24АвоосумдесетидеветтатагодинаумреНефталим, настотриесетидвегодини,ибешеставенвоковчеги предаденворацетенанеговитедеца

25Исеслучиводеведесетипрватагодинаоткако ИзраелцитеслегоавоЕгипет,односновотриесеттата годинаодвладеењетонаСефон,синотнаЕлифаз, синотИсавов,надсиновитенаХитим,синовитена АфриканавалијаврзсиновитенаХитимзадаги ограбат,какоиобично,ноненавалијаврзниввотекот наовиетринаесетгодини.

26Итиедојдоапротивниввотаагодина,иСефон, синотЕлифасов,излезепротивнивсонекоиодсвоите луѓеигипоразиужасно.ИвојницитенаАфрика избегааодпредСефон,аубиенитепаднаапреднегоИ Сефонинеговителуѓегигонеа,одејќииудирајќиги додеканесеприближијадоАфрика.

27Ангеј,царотнаАфрика,чузаонаштогонаправи Сефон,итоамногуговознемири;иАнејсеплашеше одСефонвоситеденови.

ПОГЛАВЈЕ63

1ВодеведесетитретатагодинаумреЛеви,синот Јаковов,воЕгипетЛевиимашестотриесетиседум годиникогаумре.Гоставијавоковчегиимго предадоанадецатанегови

2ИпосмрттанаЛеви,когацелиотЕгипетвидедека синовитенаЈаков,браќатанаЈосиф,семртви,сите

4Вотиеденови,востоивторатагодинаод слегувањетонаИзраелвоЕгипет,умрефараонот, царотегипетски,инаместонегосезацаринеговиотсин Мелол;иситесилнилуѓеегипетскиицелото поколениештогопознавашеЈосифинеговитебраќа умреавотиеденови

5Инаместонивсекренадругагенерација,којанеги познавашесиновитеЈаковови,нитуситедобриработи штоимгинаправија,нитуцелатанивнасилавоЕгипет 6Затоа,одтојден,целиотЕгипетпочнадаимго огорчуваживототнасиновитеЈакововиидагимачисо секаковвидтешкаработа,бидејќинегипознаваа своитепредци,коигиизбавијаводеновитенагладот.

7ИовабешеистотакаодГоспода,засиновите Израилеви,задаимкористивонивнитепоследни денови,задаможатситесиновиИзраилевидаго познаатГоспода,својотБог 8изадагизнаатзнацитеисилнитечудаштоГоспод ќегинаправивоЕгипетзарадиСвојотнародИзраел,за дасебојатсиновитеИзраелевиодГоспода,Богана своитепредци,идаодатпоситеНеговипатишта,тиеи нивнотопотомствопониввоситеденови.

9Мелолимашедваесетгодиникогапочнадавладее,а владеешедеведесетичетиригодини,ицелиотЕгипет гонарекувашефараонпоиметонанеговиоттатко,како штобешеобичајдаправатсосекојцарштовладееше надниввоЕгипет

10Вотоавреме,ситевојскинаафриканскиотцар АнгејтргнаадасераспоредатпоземјатаКитим,какои обично,заплен

11ИСефон,синотнаЕлифаз,синотИсавов,гочу нивниотглас,паизлезедагипречекасосвојатавојска исеборешетамунапатотпротивнив 12ИСефонгипоразивојскитенаафриканскиотцарсо сечилотонамечот,неоставајќиникојоднив,иниту еденнесевратикајсвојотгосподарвоАфрика

13АнгејслушназаонаштогонаправиСефон,синот Елифасов,соситесвоивојски,декагиуништил,и Ангејгисобраситесвоивојски,сителуѓеодземјата Африка,народбројнокакопесокнаморскиотбрег.

14ИАнгејмуиспратинасвојотбратЛук,велејќи: „Дојдикајменесоситетвоилуѓеипомогнимидаги поразамСефониситедецанаХитимкоигиуништија моителуѓе“ИЛукдојдесоцелатасвојавојска,многу големасила,задамупомогненасвојотбратАнгејда себорипротивСефонидецатанаХитим.

15ИСефонисиновитенаХитимгочујатоа,имногу сеисплашија,иголемужасимпаднавосрцата.

16ИСефониспратиписмовоземјатаЕдомскадоАдад, синотВедадов,царотнаЕдом,идоситесинови Исавови,вокоепишуваше:

17СлушнавдекаафриканскиотцарАнгејдоаѓакајнас сосвојотбратвобиткапротивнас,иниемногусе плашимеоднего,заштонеговатавојскаемногуголема, особенозатоаштодоаѓапротивнассосвојотбрати неговатавојска

18Затоа,сегаитидојдисоменеипомогними,иќесе боримезаеднопротивАнгејинеговиотбратЛук,иќе нèспасишоднивнитераце,ноаконе,знајтедекасите ќеумреме.

19ИсиновитеИсавовииспратијаписмодосиновите ХитимовиидонивниотцарСефон,вокоепишуваше:

својоттатко.

20ИкогаСефонгичузборовитенасвоитебраќа, синовитеИсавови,севоздржаоднив,аСефонмногусе плашешеодАнгеј

21ААнгејиЛукус,неговиотбрат,гираспоредијасите своисили,околуосумстотиниилјадилуѓе,против децатанаХитим

22ИситеКитимовисиновимурекоанаСефон:„Моли сезанаснаБоганатвоитепредци,можебиќенè избавиодракатанаАнгејинеговатавојска,зашто слушнавмедекаеголемБогидекагиизбавувасите штосенадеваатнаНего.“

23ИСефонгичунивнитезборови,иСефонгопобара Господаирече:

240Господи,БоженаАвраамиИсак,моитепредци, денесзнамдекаТисивистинскиБог,аситебоговина народитесесуетниибескорисни

25.СпомнимиденесзаТвојотзаветсоАвраам, нашиоттатко,штонигораскажаанашитетатковци,и направимимилостконменеденесзарадиАвраами Исак,нашитетатковци,испасимеменеисиновите хитимскиодракатанаафриканскиотцар,којдоаѓа противнасвовојна

26ИГосподгопослушагласотнаСефонисенаклони коннегопорадиАвраамиИсакИГосподгиизбави СефонисиновитенаКитимодрацетенаАнгеји неговиотнарод.

27ИвотојденСефонсеборешепротивафриканскиот царАнгејипротивцелиотнеговнарод,иГосподги предадесителуѓенаАнгејворацетенасиновитена Китим

28ИбиткатабешежестокапротивАнгеј,иЗефонги победисителуѓенаАнгејинеговиотбратЛуксо сечилотонамечот,иоднивпаднаадовечертанатој деноколучетиристотиниилјадилуѓе

29.КогаАнгејвидедекаситенеговилуѓезагинаа, испратиписмодоситежителинаАфрикададојдаткај негоидамупомогнатвобитката,авописмотонапиша: „СитештосенаоѓаатвоАфрика,некадојдаткајмене оддесетгодининагоре;некадојдатситекајмене,аако недојде,ќеумре,асèштоима,соцелиотнеговдом, царотќегоземе“

30ИситеостанатижителинаАфрикасеисплашијаод зборовитенаАнгеј,иодградотизлегоаоколутриста

31Иподесетдена,Ангејјаобновибиткатапротив

32ИодвојскатанаАнгејиЛук,Зефониспратимногу

33ИкогаСосифтарпадна,африканскитевојницисе свртеазадабегаат,итиеизбегаа,аАнгејиЛук, неговиотбрат,беасонив

34ИСефонидецатанаХитимгигонеа,игиудрија силнопопатот,околудвестелуѓе,игогонеаАздрубал, синотнаАнгеас,којизбегасосвојоттатко,иубија дваесетоднеговителуѓепопатот,иАздрубализбега оддецатанаХитим,итиенегоубија.

35ААнгејиЛук,неговиотбрат,избегаасоостанатите нивнилуѓе,итиеизбегааидојдоавоАфрикасоужаси ужас,аАнгејсеплашешевоситеденовиданеможе Сефон,синотнаЕлифаз,давојувасонего

ПОГЛАВЈЕ64

1Валаам,синотнаБеор,бешевотоавремесоАнгејво битката,икогавидедекаСефонгопобедиАнгеј, избегаоттамуидојдевоКитим

2ИСефонидецатанаХитимгопречекаасоголеми почести,заштоСефонјазнаешемудростанаВалаам,и СефонмудаденаВалааммногударови,итојостанасо него.

3ИкогаСефонсевратиодвојната,заповедадасе пребројатситеКитимовисиновиштоотидоавобитка сонего,иете,нитуеденнепропушти.

4ИСефонсерадувашенаова,гообновисвоето царствоиимприредигозбанаситесвоиподаници

5НоСефоннесесетинаГосподаинепомислидека Господмупомогналвобиткатаидекагоизбавилнего инеговиотнарододракатанаафриканскиотцар,туку сепакодешепопатиштатанаКитимовитесиновиина злитеИсавовисинови,служејќинадругибогови,на коигонаучијанеговитебраќа,синовитеИсавови;затоа севели:„Одзлиотдоаѓабеззаконието“.

6ИСефонбезбедновладеешенадситеКитимови синови,нонегопознавашеГоспода,Којгоизбавинего ицелиотнеговнарододракатанаафриканскиотцар;и африканскитевојнициповеќенедоаѓаавоКитимда ограбувааткакоиобично,заштознаејазасилатана Сефон,којгипоразиситесомеч.ЗатоаАнгејсе плашешеодСефон,синотЕлифасов,иодКитимовите синовивоситеденови

7Вотоавреме,когаСефонсевратиодвојнатаикога видекакогипобедисителуѓеодАфрикаигипорази вобиткасосечилотонамечот,тогашСефоним советувашенасиновитенаХитимдаодатвоЕгипетза дасеборатпротивсиновитенаЈаковипротив фараонот,царотнаЕгипет.

8ЗаштоСефончудекајунацитеегипетскиумреле, декаЈосифинеговитебраќа,синовитенаЈаков,умреле, идекаситенивнисинови,синовитеИзраилеви, останалевоЕгипет.

9ИСефонпомислидаодидасеборипротивниви противцелиотЕгипет,задасеодмаздизаделотона своитебраќа,синовитеИсавови,коиЈосиф,сосвоите браќаисоцелиотЕгипет,гипоразивоземјата Хананска,когаотидоадагопогребаатЈаковвоХеврон. 10ИСефониспратигласницидоАдад,синотВедадов, царотедомски,идоситенеговибраќа,синовите Исавови,велејќи:

11Нерековтелидеканемадасеборитепротив

12ЗатоасегарешивдасеборампротивЕгипети

13Асега,акостеспремнидадојдетекајменедами помогнетевоборбатапротивнивиЕгипет,тогашќесе одмаздимезаделотонанашитебраќа

14ИсиновитеИсавовигипослушаазборовитена Сефон,исесобраасиновитеИсавови,многуголем народ,иотидоадаимпомогнатнаСефонина синовитеХитимовивобитка.

15ИСефониспратидоситесиновиодИстокидосите синовиИсмаиловисосличнизборови,итиесесобраа идојдоанапомошнаСефонинасиновитеХитимови вовојнатапротивЕгипет

16Иситетиецареви,царотнаЕдомисиновитеод Исток,иситесиновинаИсмаил,иСефон,царотна Китим,излегоаигираспоредијаситесвоивојскиво Хеврон

17Алогоротбешемногугуст,сепротегашево должинаодтриденапатување,народбројнокако песокнаморскиотбрег,штонеможедасеизброи 18Иситеовиецаревиинивнитевојскиотидоаи

заедноводолинатаПатрос

19ИцелиотЕгипетгочунивниотглас,исесобраа сителуѓеодземјатаЕгипетскаиодситеградовиштоѝ припаѓаанаЕгипет,околутристаилјадилуѓе 20Аегипетскителуѓеиспратијаидосиновите Израилеви,коивотиеденовибеавоземјатаГесен,за дадојдаткајнивидасеборатпротивтиецареви 21ИсесобрааИзраелците,ибеаоколустоипедесет луѓе,итргнаавобитказадаимпомогнатна Египќаните

22ИизлегоалуѓетоодИзраелиЕгипет,околутриста илјадилуѓеистоипедесетлуѓе,итргнааконтие царевидасеборат,исераспоредијаоднадвород земјатаГесенспротиПатрос.

23АЕгипќанитеневеруваавоИзраелдаодисонивво нивнителогоризаедновобитка,заштоситеЕгипќани велеа:„МожебисиновитеИзраилевиќенèпредадатво рацетенасиновитеИсавовииИсмаилови,заштотиесе нивнибраќа.“

24ИситеЕгипќаниимрекоанасиновитеИзраилеви: „Останететуказаеднонавашетоместо,аниеќеодиме иќесеборимепротивсиновитеИсавовииИсмаилови

наКитимВалаамбешемногупочитуванвоочитена Сефонинеговителуѓе.

27ИСефонмуреченаВалаам:„Пробајдагатамеза нас,задазнаемекојќепобедивобитката,ниеили Египќаните.”

28ИВалаамстанаисеобидедагогата,ибешевешт вознаењетозатоа,носезбунииработатамупропадна ворацете.

29Исеобидеповторно,нонеуспеаВалаамсеочаји, гооставиинегодоврши,заштотоабешеодГоспода, задагипредадеСефонинеговиотнародворацетена синовитеИзраилеви,коисенадеваавоГоспода,Бога насвоитепредци,вонивнатавојна.

30ИСефониАдадгипоставијасвоитевојскивобојни редови,иситеЕгипќанитргнаасамипротивнив,околу тристаилјадилуѓе,инитуеденИзраелецнебешесо нив

31ИситеЕгипќанисебореапротивовиекралеви спротиПатросиТакпанхес,ибиткатабешежестока противЕгипќаните

32ИцаревитебеапосилниодЕгипќанитевотаабитка, иоколустоосумдесетлуѓеодЕгипетпаднаавотојден, иоколутриесетлуѓеодвојскатанацаревите,исите луѓеодЕгипетизбегааодпредцаревитеЗатоа синовитенаИсавиИсмаилгигонеаЕгипќаните, продолжувајќидагиудираатдоместотокадештобеше логоротнасиновитеИзраилеви

33ИситеЕгиптјаниизвикааконсиновитеИзраилеви, велејќи:„Побрзајтекајнасипомогнетенииспасетенè одрацетенаИсав,ИсмаилисиновитеХитимови!“

34ИстоипедесеттелуѓеодсиновитеИзраилеви избегааодсвоитеместаконлогоритенаовиецареви,а синовитеИзраилевиизвикааконГоспода,својотБог, дагиизбави.

35ИГосподгопослушаИзраилот,игипредадеГоспод ситецаревилуѓевонивнитераце,исиновите Израилевисебореапротивтиецареви,исиновите Израилевиубијаоколучетириилјадицаревилуѓе

36ИГосподпредизвикаголемужасвологоротна царевите,такаштогиобзедестраводсиновите Израилеви

37Иситевојскинацаревитеизбегааодпредсиновите Израилеви,асиновитеИзраилевигигонеа, продолжувајќидагиудираатдограницитеназемјата Хус

38ИсиновитеИзраилевиубијаоднивпопатотуште двеилјадилуѓе,иодсиновитеИзраилевинепадна нитуеден.

39ИкогаЕгипќанитевидоадекасиновитеИзраилеви себореасотолкумалкулуѓепротивцаревитеидека биткатабешетолкужестокапротивнив, 40СитеЕгипќанимногусеисплашијазасвоите животипорадисилнатабитка,иситеЕгипќаниизбегаа, секојсекриешеоднареденитевојски,исескрина патот,агиоставијаИзраелцитедасеборат 41ИсиновитеИзраилевиимнанесоаужасенпоразна царевителуѓе,исевратијаоднивоткакогипротераа дограницатаназемјатаХус 42ИсиотИзраелдознаштоимнаправијаЕгипетците, декаизбегааодниввобиткатаигиоставијасамидасе

43ИсиновитеИзраилевипостапуваалукаво,икога

44Идодекагиубиваа,имгикажааовиезборови:

45Зоштосизаминавтеоднасинèоставивте,како малкумина,дасеборимепротивовиецареви,коиимаа големнародданèпоразат,задаможетесотоадаги спаситесвоитедуши?

46ИзанекоиштоИзраелцитегисретнаапопатот, синовитеИзраилевисирекоаеденнадруг:„Удирај, удирај,заштоеИсмаилец,илиЕдомец,илиод синовитеХитимови!“Изастанаанаднегоигоубија,и сфатијадекаеЕгипќанец.

47ИсиновитеИзраилевигонаправијатоалукаво противЕгипќаните,заштогибеанапуштилевобитката иизбегалеоднив.

48ИсиновитеИзраилевиубијанапатотоколудвесте луѓеодЕгипет

49ИсителуѓевоЕгипетговидоазлотоштоимго направијасиновитеИзраилеви,пацелиотЕгипетмногу сеплашешеодсиновитеИзраилеви,заштојавидоа нивнатаголемасилаидеканитуеденоднивнепадна.

својотпатконГесен,аостатокотодЕгипетсеврати секојвосвоетоместо.

ПОГЛАВЈЕ65

1Поовиенастани,сесобрааситесоветницина фараонот,царотегипетски,иситестарешини египетски,падојдоапредцарот,сепоклонијадоземја иседнаапреднего

2ИсоветницитеистарешинитенаЕгипетмурекоана царот:

3Ете,народотнасиновитеИзраилевиепоголеми помоќеноднас,итизнаешкаквозлонинаправијапо патоткогасевраќавмеодбитка.

4Итијавидеинивнатасилнамоќ,заштооваамоќим еоднивнитетатковци,заштосамонеколкуминасе кренаапротивнародбројнокакопесокигипоразијасо меч,иоднивнепаднанитуеден,такаштоакобеа бројни,тогашцелосноќегиистребеа

5Затоа,дајнисоветштодаправимесонив,додека постепенонегиистребимеоднас,заданестанат премногубројнизанасвоземјата

6Зашто,акосиновитеИзраилевисенамножатво земјата,тиеќенистанатпречка,иакосеслучивојна, тиесосвојатаголемасилаќесездружатсонашите непријателипротивнасиќесеборатпротивнас,ќенè истребатодземјатаиќесиодатоднеа

7Царотимодговоринаегипетскитестарешинииим

целиотЕгипет,одсиновитеИзраилевииодсите жителинаградовите,еспремендаградисонас,секој ќедобиеплатадневнопоцарсканаредба;затоаодете првовиеиработетелукаво,соберетесеидојдетево ПитомиРамзесзадаградите.

11Идодекаградите,наредетесекојденпоцарска наредбадасеобјавуваваковпрогласнизцелиот Египет.

12ИкоганекоиодсиновитеИзраилевиќедојдатда градатсотебе,ќеимдавашнивнаплатасекојденво текотнанеколкудена

13Иоткакоќеградатсовасзанивнатадневна наемнина,оддалечувајтесеоднивсекојденеденпо еденвотајност,апотоаќестанетеиќестанетенивни надзорнициислужбеници,иќегиоставитепотоада градатбезплата,адоколкуодбијат,тогашќеги принудитесосетавашасиладаградат 14Иакогонаправишова,ќенибидедобродаја зајакнеменашатаземјапротивсиновитеИзраилеви, заштопорадизаморотодградењетоиработата, синовитеИзраилевиќесенамалуваат,бидејќиќеги лишувашоднивнитежениденподен.

15ИситестарешининаЕгипетгочујасоветотна царот,исоветотимсечинешедобарвоочитенивнии воочитенафараоновитеслугиивоочитенацелиот Египет,итиепостапијаспоредзборотнацарот

16Иситеслугисиотидоаодцаротиобјавијаниз целиотЕгипет,воТакпанхесивоГесенивосите градовиштогоопкружувааЕгипет,велејќи:

17ВидовтештонинаправијасиновитеИсавовии Исмаилови,коидојдоадавојуваатпротивнасисакаа данèуништат

18Затоацаротнизаповедадајаутврдимеземјата,да гиизградимеградовитеПитомиРамзес,идаги утврдимезабитка,акоповторнодојдатпротивнас 19КојодвасодцелиотЕгипетиодсиновите Израилевиќедојдедаградисонас,царотќемудава дневнаплата,какоштонизаповеда

20ИкогаЕгипетиситесиновиИзраилевичујасèшто зборуваафараоновитеслуги,дојдоаодЕгипетцитеи синовитеИзраилевидаградатсофараоновитеслуги, ПитомиРамзес;ноникојодсиновитеЛевиевинедојде сосвоитебраќадагради.

21Иситеслугинафараонотинеговитекнезови најпрводојдоасоизмамадаградатсоцелиотИзраел какодневнонаемници,инапочетокотмудаваана Израелсвојатадневназаработка

22ИслугитефараоновиградеасоситеИзраелциибеа зафатенисотааработаеденмесецсоИзраелците

23Инакрајотодмесецот,ситеслугинафараонот почнаатајнодасеоддалечуваатоднародотнаИзраел секојден.

24ИИзраелцитепродолжијасоработатавотоавреме, нопотоајадобиваасвојатадневнаплата,бидејќи некоиодегипетскитемаживотоавремесèуште работеасоИзраелците;затоаЕгипќанитеимјадаваа својатаплатанаИзраелцитевотиеденови,задаможат итие,Египќаните,нивнисоработници,дајаземат плататазасвојоттруд

25Ипоеднагодинаичетиримесеци,ситеЕгипќанисе

управителинаднив,анекоиоднивстоејанадсиновите Израилевикакоуправители,зададобиваатоднивсè штоимдаваазаплатазанивниоттруд.

27ИЕгипќанитеправеатакасосиновитеИзраилеви секојден,задагимачатвоработата

28ИситесиновиИзраилевибеасамизафатенисо работата,аЕгипќанитеоттогашпанатамунеимдаваа никакваплатанасиновитеИзраилеви.

29ИкоганекоиодИзраелцитеодбијадаработатзатоа штонеимседавашеплата,даночнитеслужбениции фараоновитеслугигиугнетувааигитепаасотешки удари,принудувајќигидасеврататзадаработатсо своитебраќаТакаправеаситеЕгипќанисоИзраелците

30ИситесиновиИзраилевисеисплашијамногуод Египќанитевоврскасоова,иситесиновиИзраилеви

31ИсиновитеИзраилевигиизградијаПитомиРамзес,

32НосиновитеЛевиевинебеазафатенисоработасо своитебраќаИзраилеви,одпочетокотдоденотна нивнотоизлегувањеодЕгипет

33ЗаштоситеЛевиевисиновизнаејадекаЕгипќаните имгикажалеситеовиезборовинаИзраелцитесо измама,затоаЛевиевитесиновисевоздржувааод пристапувањеконработатасосвоитебраќа

34ИЕгипќанитенесепотрудијадагипринудат Левиевитесиновидаработатподоцна,бидејќитиене беасосвоитебраќавопочетокот,пазатоаЕгипќаните гиоставијасами.

35Ирацетенаегипетскителуѓебеанасоченисо постојанасуровостпротивсиновитеИзраилевивотаа работа,иЕгипќанитегитераасиновитеИзраилевида работатсострогост

36АЕгипќанитеимгозагорчувааживототнасиновите Израилевисотешкаработа,сомалтеритули,аисто такаисосекакваработанаполето

37ИсиновитеИзраилевигонарекоаМелол,царот египетски„Мерор,царегипетски“,заштовонеговите деновиЕгипќанитесигозагорчијаживототсосекаква

38Исекојаработа,сокојаЕгипќанитегитераа

1ВотоавремеумреАдад,синотВедадов,царот едомски,инанеговоместосезацариСамлаод Месрека,одземјатанасиновитенаИстокот 2Вотринаесеттатагодинаодвладеењетонафараонот, египетскиотцар,односновостодваесетипеттата годинаоткакоИзраелцитеслегоавоЕгипет,Самла владеешенадЕдомосумнаесетгодини

3Икогасезацари,гиповедесвоитевојскидаодатида себоратпротивСефон,синотнаЕлифаз,ипротив синовитенаХитим,заштотиевојуваапротив африканскиотцарАнгеј,ијауништијацелатанегова војска

4Нотојнесесудрисонего,заштосиновитеИсавови госпречуваа,велејќи:„Тојенивнибрат“Самлаго послушагласотнасиновитеИсавовиисевратисосите своивојскивоземјатаЕдомска,инетргнадасебори противСефон,синотЕлифасов

5Ифараонот,царотегипетски,гочутоаирече: „Самла,царотедомски,решилдасеборипротив синовитенаКитим,апотоаќедојдедасеборипротив Египет“

6КогаЕгипќанитегослушнаатоа,имгозголемија трудотнасиновитеИзраилеви,заданеимпостапат Израелцитекакоштоимпостапијавовојнатасо синовитеИсавовивовреметонаАдад.

7ТогашЕгипќанитеимрекоанасиновитеИзраилеви: „Побрзајтеизавршетејаработатасвоја,завршетеја работатасвојаизајакнетејаземјата,заданедојдат синовитеИсавови,вашитебраќа,давојуваатпротив нас,заштопорадивасќедојдатпротивнас“

8ИсиновитеИзраилевијавршеаработатана египетскитемажиодденнаден,аЕгипќанитеги угнетуваасиновитеИзраилевизадагинамалатво земјата.

9НокакоштоЕгипќанитејазголемувааработатаврз синовитеИзраилеви,такасемножеаисемножеа синовитеИзраилеви,ицелиотЕгипетсенаполнисо синовиИзраилеви

10Ивостодваесетипеттатагодинаодслегувањетона ИзраелвоЕгипет,ситеЕгиптјанивидоадеканивниот советнеуспеапротивИзраел,тукудекасемножеаи растеа,иземјатаЕгипетскаиземјатаГесенсе наполнијасосиновиИзраилеви.

11ТогашситестарешининаЕгипетинеговите мудрецидојдоапредцарот,мусепоклонијаиседнаа преднего.

12Иситестарешиниегипетскиимудрецитенеговиму рекоанацарот:„Даживеецаротдовека!Тини советувашесоветпротивсиновитеИзраилеви,иние постапивмесонивспоредцарскиотзбор“

13Но,пропорционалноназголемувањетонатрудот, такасезголемуваатирастатвоземјата,иете,целата земјаеполнасонив

14Затоа,господаруицарунаш,очитенацелиот Египетсенасочениконтебе,задаимдадешсоветсо својатамудрост,сокојќеможатдагонадвладеат Израелзадагиистребатилидагиистребатодземјата. Царотимодговоривелејќи:„Дајтевисоветзаова,за дазнаемештодаправимесонив“

15Иедендворјанин,еденодцарскитесоветници,по имеЈов,одМесопотамија,воземјатаУз,муодговори

16Акомуеугоднонацарот,некагочуесоветотна својотслуга.Царотмурече:„Зборувај!“

17ИЈовпроговорипредцарот,предкнезовитеипред ситестарешиниегипетски,велејќи:

18Ете,советотнацарот,штогодадепоранозатрудот насиновитеИзраилеви,емногудобар,инесмееш засекогашдагиоддалечувашодониештосетрудат 19Но,оваесоветотштовигосоветувадагиублажите, аконацаротмусечинидекаедобродагиугнетува 20Ете,ниедолговремесеплашимеодвојнаиси рековме:„КогаИзраелќестанеплоденвоземјата,ако сеслучивојна,ќенèистераатоднеа“

21Акомуеугоднонацарот,некаизлезецарска заповединекасезапишевоегипетскитезакони,што немадасепоништува,декасекоемашкодетеродено кајИзраелците,неговатакрвдасепролееназемја.

22Иакогонаправитеова,когаќеумратситемашки синовинаИзраел,ќепрестанезлотонанивнитевојни; некагонаправицароттакаинекагиповикасите

Такаимседопаднанацаротинакнезовите,ицарот постаписпоредзборовитенаЈов.

23Царотиспратидагиповикаатеврејскитебабици,од коиеднатасевикашеШефра,адругатаФуа

24Ибабицитедојдоапредцаротизастанаапреднего. 25Царотимрече:„Когаќеимслужитекакобабицана Еврејкитеиќегивидитенастолчиња,акоесин,убијте го;акоеќерка,некаживее.“

26Но,аконегонаправитеова,ќевеизгорамвасисите вашикуќисооган

27НобабицитесебоејаодБогаинегопослушаа египетскиотцарнитунеговитезборовиИкога Еврејкитеѝраѓаанабабицатасинилиќерка,бабицата правешесèштотребашезадететоигооставашеживо. Такаправеабабицитевоситеденови

28Имујавијазаованацарот,атојиспратииги повикабабицитеиимрече:„Зоштогонаправивтеоваи гиоставивтедецатаживи?“

29Ибабицитеодговоријаизборувааеднасодруга предцарот,велејќи:

30ЦаротнеканемислидекаЕврејкитесекако Египќанките,заштоситесиновиИзраилевисездрави, ипреддадојдебабицатакајнив,тиесераѓаат,ание, твоитеслугинки,многуденовиниеднаЕврејканени родила,заштоситеЕврејкисесвоибабици,заштосе здрави

31Ифараонотгичунивнитезборовииимповеруваво

2Итојчовекотидеизедежена,именоЈохаведа,ќерка наЛеви,сестрананеговиоттатко;тааимашесто дваесетишестгодини,итојдојдекајнеа 3Женатазачнаиродиќерка,пајанаречеМаријам, заштовотиеденовиЕгипќанитеимгозагорчија живототнасиновитеИзраилеви 4Итааповторнозачнаиродисин,игонаречеАрон, заштоводеновитенанејзинотозачнување,фараонот почнадајапролевакрвтанамашкитесиновинаИзраел 5ВотиедниумреСефон,синотнаЕлифаз,синИсавов, царнаКитим,инанеговоместосезацариЈанеј

6АвреметовокоеСефонвладеешенадсиновитена Хитимбешепедесетгодини;потоаумреибеше погребанвоградотНавна,воземјатанаХитим

7АЈанеас,еденодсилнителуѓемеѓусиновитена Хитим,владеешепонегоивладеешепедесетгодини.

8Апосмрттанахитимскиотцар,Валаам,синот Веоров,избегаодхитимскатаземја,иотидеидојдево Египеткајфараонот,египетскиотцар.

9Ифараонотгопречекасоголемипочести,зашто бешеслушналзанеговатамудрост,мудадеподароции гонаправисоветник,иговозвиши.

10ИВалаамживеешевоЕгипет,вочесткајсите царскиблагородници,иблагородницитеговозвишуваа, заштоситепосакуваадајанаучатнеговатамудрост.

11ВостотриесеттатагодинаодслегувањетонаИзраел воЕгипет,фараонотсонувашедекасединасвојот царскипрестол.Гиподигнаочитеивидестарецкако стоипреднего,аворацетеимашевага,каквашто користаттрговците

12Истарецотјазедевагатаијаобесипредфараонот.

13ИстарецотгизедеситестарешининаЕгипет,сите неговиблагородницииголемци,гиврзазаедноиги ставинаеднавага.

14Изедееднојарезамлекоигоставиводругатавага, ијаретопобединадсите

15Ифараонотсезачудиодтаастрашнавизија,зошто јаретопреовладувашенадсите,ифараонотсеразбуди ивидедекатоабешесон

16Ифараонотстанаранонаутро,гиповикаситесвои слугииимгораскажасонотИлуѓетомногусе исплашија

17Ицаротимреченаситесвоимудреци:„Тоавиго, вемолам,толкувајтегосонотштогосонував,задаго разберам!“

18ИВалаам,синотВеоров,муодговоринацаротиму рече:„Ованезначиништодругоосвенголемозлошто ќесепојавиврзЕгипетвопоследнитеденови.“

19ЗаштоќемусеродисиннаИзраел,којќегоуништи целиотЕгипетинеговитежители,иќегиизведе ИзраелцитеодЕгипетсосилнарака

20Затоа,царе,посоветувајсесегазаова,задаја уништишнадежтанасиновитеИзраилевиинивната надеж,преддасепојавиовазловрзЕгипет

21ИцаротмуреченаВалаам:„Штодаправимесо Израел?Првосесоветувавмепротивнив,ноне можевмедагипобедиме.“

22Затоа,сегадајтисоветпротивнив,сокојќеможеме дагипобедиме

23Валааммуодговоринацарот:„Пратисегаиповикај гидвајцатасоветници,задавидимештоќекажатза

24Царотиспратиигиповикасвоитедвајцасоветници,

седнаапредцарот

25Царотимрече:„Ете,гочувтесонотштогосонував инеговототолкување;затоа,сегасоветувајтесеи

Израилеви,задаможемедагипобедиме,преднивното злодасеиздигневрзнас“

26АРагуилМадијанецотмуодговоринацаротирече: „Некаживеецарот,некаживеецаротдовека!“

27Акомуеугоднонацарот,некасеоткажеодЕвреите инекагиостави,инеканекреваракапротивнив 28ЗаштоовиесеониештоГосподгиизбраво дамнешнивремињаигизедезажрепказаСвоето наследствоодситенародиназемјатаиодцаревитена

египетскитемажипорадинеговатажена.

30ИкогаегипетскиотцарјазедеСара,Боггоудри негоинеговотодомаќинствосотешкимаки,сèдодека немујавратинаАвраам,неговатаженаСара,итогаш тојбешеизлекуван

31ААвимелех,герарецот,царотфилистејски,гоказни БогпорадиСара,женатаАвраамова,такаштојазапре секојаутроба,одчовекдоживотно

32КоганивниотБогдојдекајАвимелехвоноќенсони гоисплашизадамујавратинаАвраамСара,којаја бешезел,апотоаситежителинаГерарбеаказнети порадиСара,иАврааммусепомолинасвојотБогза нив,итојгопослуша,итојгиизлекува.

33ААвимелехсеисплашиодсетоовазлоштого снајденегоинеговиотнарод,памујавратинаАвраам, својатаженаСара,имудадесонеамногударови.

34ТаканаправиисоИсаккогагоистераодГерар,и Богмунаправичудеса:ситеводнипотоцивоГерарсе исушија,анивнитеплоднидрвјанераѓаа.

35ДодекаАвимелеходГерар,иОхузат,еденод неговитепријатели,иПихол,војводатананеговата војска,недојдоакајнего,сенаведнааимусе поклонијадоземја

36Игозамолијадасемолизанив,итојмусепомоли наГосподазанив,иГосподгоуслишиигиисцели

37ИЈаков,чистиотчовек,бешеизбавенпорадисвојата чесностодракатанасвојотбратИсавиодракатана

39ПотоаимнарединаЈаковинеговитедецададојдат воЕгипет,запрекунивнатадобродетел,земјата ЕгипетскаиземјатаГесендабидатизбавениодглад 40Затоа,акотисечинидобро,престанидаги уништувашсиновитеИзраилеви;ноаконетиеволја даживеатвоЕгипет,испратигиоттуказадаодатво земјатаХананска,воземјатакадештоживеејанивните предци.

41КогафараонотгичузборовитенаЈотор,многусе налутинанего,такаштостаназасраменодцарското присуствоиотидевоМадијам,восвојатаземја,иго зедесосебеЈосифовиотстап

42ЦаротмуреченаЈовУзеецот:„Штовелиш,Јове,и штосоветувашзаЕвреите?“

43Јовмуреченацарот:„Ете,ситежителиназемјата сеподтвојавласт;неканаправицаротштомусе допаѓа!“

44ИцаротмуреченаВалаам:„Штовелиш,Валаам, кажигосвојотзбор,задагочуеме?“

45ИВалааммуреченацарот:„Одсèштоцарот советувалпротивЕвреите,тиеќебидатизбавени;и царотнемадаможедагинадвладеесоникаковсовет.“

46Зашто,акопомислишдагипонижишсопламен,не ќеможешдагипобедиш,заштонивниотБогнавистина гоизбавиАвраам,нивниоттатко,одУрХалдејски;а акопомислишдагиистребишсомеч,сигурноИсак, нивниоттатко,бешеизбавеноднего,инаместонего бешепоставеновен.

47Иакосотешкаистрогаработапомислишдаги омаловажиш,нивотоанемадапобедиш,зашто нивниоттаткоЈаковмуслужешенаЛаванавосекаква тешкаработаинапредуваше

48Затоасега,царе,чујгимоитезборови,заштоовае советотштоесоветуванпротивнив,сокојќепобедиш наднивиодкојнетребадаотстапиш

49Акоцаротсака,неканаредиситенивнидецаштоќе серодатодденеспанатамудабидатфрленивовода, заштосооваможешдаимгоизбришешимето,бидејќи нитуеденоднив,нитунивнитетатковци,небиле искушанинаовојначин.

50ЦаротгичузборовитенаВалаам,итоаимсе допаднанацаротинакнезовите,ицаротпостапи споредзборовитенаВалаам.

51Царотнаредидасеиздадепрогласидаседонесе законнизцелатаегипетсказемја,вокојсевели:„Секое машкодетероденокајЕвреитеодденеспанатамуда бидефрленововода“

52Ифараонотгиповикаситесвоислугиирече: „ОдетесегаипобарајтенизцелатаземјаГесен,каде штосесиновитеИзраилеви,исекојсинштоќего родатЕвреитедабидефрленвореката,асекојаќерка дајаоставитежива.“

53ИкогасиновитеИзраилевигочујаовашто фараонотгозаповеда,дагифрлатсвоитемашкидеца вореката,некоиоднародотсеодвоијаодсвоитежени, адругиимсепридружија

54Иодтојденпанатаму,когаќедојдешевреметоза породувањенаониеИзраилкиштоостанаасосвоите мажи,тиеодеанаполетозадараѓааттаму;раѓаана полето,адецатагиоставаанаполетоисевраќаадома.

55ИГоспод,Којимсезаколнананивнитепредцидека ќегиумножи,испратиеденодСвоитеангелишто

него

56ИкогаБогсесожалинанивипосакадагиумножи полицетоназемјата,тојнаредиНеговатаземјадаги примизадабидатзачуванивонеадовреметокогаќе пораснат,поштоземјатајаотвориустатаигиизблуја, итиеникнааодградоткакобилкатаназемјатаи треватанашумата,исевратијасекојвосвоето семејствоиводомотнасвојоттатко,иостанаасонив.

какотреванаполето,прекуБожјатаблагодатконнив 58ИкогаситеЕгипќаниговидоатоа,излегоа,секојна својатанивасосвојотјарволовиисосвојотплуг,иго изораакакоштосеораземјатаприсеење

59Икогаораа,неможеадаимнаштетатна доенчињатанасиновитеИзраилеви,панародотсе множешеисезголемувашемногу

60Ифараонотимнарединасвоитеслужбеницисекој дендаодатвоГесензадагибараатбебињатана синовитеИзраилеви

61Иоткакопобарааинајдоаедно,гозедоасосилаод преграткатанамајкамуигофрлијавореката,а женскотодетегооставијасомајкамуТакаправеа ЕгипќанитесоИзраелцитевоситеденови.

ПОГЛАВЈЕ68

1Вотоавреме,БожјиотдухбешеврзМаријам,ќерката наАмрам,сестратанаАрон,итааизлезеи пророкувашезадомот,велејќи:„Ете,овојпатќенисе родисинодмојоттаткоимајка,итојќегоспаси ИзраелодрацетенаЕгипет“

2КогаАмрамгичузборовитенасвојатаќерка,отидеи јазедеженатаназадвокуќата,откакојаизбркаво времетокогафараонотнаредисекоемашкодетеод домотЈакововдабидефрленововодата.

3ТакаАмрамјазедесвојатаженаЈохаведа,тригодини откакојаизбрка,идојдекајнеа,итаазачна

4Инакрајотодседуммесециоднејзинотозачнување, таародисин,ицелиотдомбешеисполнетсоголема светлинакакосветлинатанасонцетоимесечинатаво времетонанивнотосјаење

5Икогаженатавидедекадететоедоброипријатноза гледање,гокриешетримесецивовнатрешнасоба 6ВотиеденовиЕгипќанитесезаверијадагиуништат

9ИЕгипќанкитедојдоавоГесен,анивнитедеца,кои неможеадазборуваат,беананивнитерамена.Икога еднаЕгипќанкавлезевокуќатанаеднаЕврејка, нејзинотобебепочнадаплаче.

10Икогазаплака,дететоштобешевовнатрешната собаодговориЕгипќанкитеотидоаигораскажаатоа вокуќатанафараонот

11Ифараонотгииспратисвоитедворјанидагиземат децатаидагиубијат;такаправеаЕгипќанитесо Еврејкитевосекоевреме

12Итокмувотоавреме,околутримесециоткако Јохаведагоскрисвојотсин,затоаседознаво фараоновиотдом.

13Женатапобрзадагоземесинотпреддадојдат службениците,памузедековчегодтрска,гонамачка сокалисмола,гоставидететовонегоигоположиво рибницитепокрајбреготнареката

14АнеговатасестраМиријамстоешеподалекузада знаештоќемусеслучииштоќебидесонејзините зборови

15Вотоавреме,Богиспратистрашнажегавоземјата Египетска,којагоизгоречовечкототелокакосонцево неговотокруг,имногугиугнетувашеЕгипќаните

16ИситеЕгипќаниотидоадасеискапатвореката, порадижештинаташтоимгогорешетелото.

17ИБатија,ќеркатафараонова,отидедасеискапево реката,порадижештинаташтојаголташе,анејзините девојкиодеапокрајреката,какоиситежениодЕгипет.

18ИБатијагикренаочитеконрекатаиговиде ковчеготнаводата,пајаиспратисвојатаслугинкадаго донесе.

19Итаагоотворииговидедетето,иете,бебето плачеше;итаасесожалинанегоирече:„Оваеедноод еврејскитедеца.“

20Иситежениегипетски,штоодеапокрајреката, сакаадагоцицаат,нотојнесакашедацица,заштотоа бешеодГоспода,задаговративоградитенамајкаму.

21Вотоавреме,неговатасестраМиријамбешемеѓу египетскитеженипокрајрекатаГовидетоаиѝрече нафараоноватаќерка:„Даодамдавикнамдоилкаод Еврејките,задатигодоидетето?“

22Афараоноватаќеркаѝрече:„Оди!“Идевојката отидеијаповикамајкатанадетето.

23ИфараоноватаќеркаѝреченаЈохаведа:„Земиго овадетеидоимиго,ајасќетијаплаќамтвојатаплата, двесребреницеткидневно.“Иженатагозедедететои годоеше

24Акоганавршијадвегодини,когадететопорасна, таагоодведекајќеркатафараонова,итојѝстанакако син,итаагонаречеМојсеј,зашторече:„Затоаштого извлеководводата“

25ААмрам,таткому,гонаречеХабар,зашторече: „Зарадинегојазедеженатасвоја,одкојасебеше одвратил”

26АмајкамуЈохаведагонаречеЈекутиел,велејќи: „СенадевавнанегоодСедржителот,иБогмиговрати”

27АсестрамуМаријамгонаречеЈеред,заштослезе понегодорекатазададознаекаковќемубидекрајот 28ААрон,неговиотбрат,гонаречеАви-Занук, велејќи:„Таткомијаоставимајкамиисевратикајнеа порадинего“

29ИКехат,таткотонаАмрам,гонареченеговотоиме Авигдор,заштопорадинегоБогјапоправи

30ИнивнатададилкагонаречеАви-Сохо,велејќи: „Тримесецибешескриенвонеговиотшатор,поради синовитеХамови“

31ИсиотИзраелгонаречеШемаја,синНатанаилов, зашторекоа:„ВонеговитедниБоггичунивните викањаигиизбавиоднивнитеугнетувачи“

32Мојсејбешевофараоновиотдомиѝбешесинна Ватија,фараоноваќерка,аМојсејпораснамеѓу царскитесинови.

ПОГЛАВЈЕ69

1Ицаротедомскиумревотиеденови,во осумнаесеттатагодинаодсвоетовладеење,ибеше погребанвосвојотхрамштогоизградизасебекако царскарезиденцијавоземјатаедомска

2ИсиновитеИсавовииспратијавоФетор,којепокрај реката,идоведоаоттамуеденмладчовексоубавиочи

себенаместотонаСамла

3ИСаулвладеешенадситесиновиИсавовивоземјата Едомскачетириесетгодини

4Икогафараонот,царотегипетски,видедекасоветот штоВалаамимгодаденасиновитеИзраилевинеуспеа, тукудекатиесепакбеаплодни,множеаисе намножуваанизцелатаземјаЕгипетска, 5Вотиеденовифараонотзаповедадасеобјавиобјава низцелиотЕгипетдосиновитеИзраилеви:„Никојне смеедамуодземеништоодсвојотсекојдневентруд“ 6.Инаонојчовек,којќемунедостасуватрудотштого извршувасекојдневно,билодаесомалтерилисотули, тогашнанеговоместоќебидепоставеннеговиот најмладсин.

7ИтрудотнаЕгипетсезасиливрзсиновитеИзраилеви вотиеденови,иете,аконанекогомунедостасуваше еднатулавосекојдневниоттруд,Египќанитегоземаа најмладиотсинсосилаодмајкамуигоставааво зградатанаместотокадештомунедостасуваатулите штомунедостасуваанататкому.

8ИтакаправеаЕгипетцитесоситесиновиИзраилеви, денподен,вотекотнаситеденови,долговреме 9НоплеметоЛевиевовотоавременеработешесо своитебраќаИзраелци,одпочетокот,заштосиновите

3Икогацаротикнезовитејавидоаработаташтоја направимомчето,царотикнезовитесеисплашија,а еденчовекмусезачудинасвојотсосед 4Ицаротимреченакнезовитештобеапреднегона трпезата:„Штовелитевиеиштовелитевие,кнезови, заовапрашање,икакваќебидепресудатапротив момчетопорадиовадело?“

5ИВалаам,синотнаВеор,волшебникот,одговори предцаротикнезовитеирече:„Сетисесега,господару мојицару,насонотштогосонувашеодпредмногу денови,инаонаштотигопротолкуватвојотслуга“

6Асега,оваедетеодеврејскитедеца,вокоее Божјиотдух,инеканемислимојотгосподарцарот декаовамомчегонаправилотоабеззнаење

7Заштотојееврејскомомче,имудростаиразумотсе сонего,иакоеуштедете,исомудростгонаправитоа игоизбразасебеегипетскотоцарство

8ЗаштотаковеобичајотнаситеЕвреидагиизмамат царевитеинивнитеблагородници,правејќигисите овиеработилукаво,задагизаплашатземнитецаревии нивнителуѓе

9СигурнознаешдекатакапостапиАвраам,нивниот татко,којјаизмамивојскатанававилонскиотцар НимродинагерарскиотцарАвимелех,идекајаосвои земјатанаХетевитесиновииситеханаанскицарства.

10ИдекаслезевоЕгипетиречезаСара,својатажена, декамиесестра,задагизаведеЕгипетинејзиниотцар 11ИнеговиотсинИсакгонаправиистотокогаотиде воГерарисенаселитаму,инеговатасилајанадвладеа војскатанаАвимелех,царотфилистејски

12Тојпомислидагосопнеифилистејскотоцарство, велејќидеканеговатаженаРевекамуесестра 13Јаковпостапиисобратасиневерно,отфрлајќиму гоодракатанеговотопрвородствоинеговиот благослов

14ПотоаотидевоПаданАрамвокуќатанаЛаван, братотнанеговатамајка,илукавојазедеоднего неговатаќерка,неговиотдобитокисèштому припаѓаше,паизбегаисевративоземјатаХананска кајсвојоттатко.

15НеговитесиновигопродадоасвојотбратЈосиф,кој отидевоЕгипетистанароб,ибешезатворенво темницадванаесетгодини.

16Додекапоранешниотфараоннесонувашесоништа, гоизведеодзатворотиговозвишинадситекнезовиво Египет,затоаштомугитолкувашесвоитесоништа.

17АкогаБогпредизвикагладнизцелатаземја,тој испратипонегоигидоведетаткомуиситенегови браќа,ицелотосемејствонататкому,игииздржуваше безнадоместибезнадомест,агикупиЕгипќанитеза робови

18Затоа,господарумојцару,ете,овадетесекрена наместониввоЕгипет,задапостапуваспореднивните делаидасешегувасосекојцар,кнезисудија 19Акомуеугоднонацарот,дајапролеемесега неговатакрвназемја,заданепораснеидајаодземе властаодтвојатарака,иданепропадненадежтана Египетоткакоќевладее 20Валааммуреченацарот:„Дагиповикамесите судииегипетскиимудрецитенегови,иданикажеме

далинаовамомчемуследувасмртнапресуда,како

21Ифараонотиспратипонивситемудрециегипетски,

Господов,којбешекакоеденодмудрецитеегипетски. 22Ицаротимреченамудреците:„Сигурностечуле штонаправилооваеврејскомомчекоеевокуќата,и такаВалаампресудизатоа.“

23Сегасудетеивиеивидетештомуследувана момчетозаделотоштогосторил

24Ангелот,којличешенаеденодмудреците фараонови,одговорииречевака,предситемудреци египетски,предцаротикнезовите:

25Акомуеугоднонацарот,некаиспратилуѓештоќе донесатпреднегоониксенкаменижар,иќегистават преддетето,иакодететојаиспружиракатаигоземе ониксниоткамен,тогашќезнаемедекамомчетомудро гонаправилосèштонаправило,иниеморадаго убиеме.

26Но,акојаиспружиракатаврзжарот,тогашќе знаемедеканегонаправилтоасознаење,иќеостане жив.

27Итоаимсечинешедобронацаротинакнезовите,и царотпостаписпоредзборотнаангелотГосподов

28Ицаротнаредидаседонесатониксијагленидасе ставатпредМојсеј

29Игопоставијамомчетопреднив,амомчетосе обидедајаиспружиракатаконкаменотодоникс,но ангелотГосподовјазеденеговатаракаијаставиврз јагленот,ајагленотсеизгаснавонеговатаракаТојја кренаијаставивоустата,имуизгоределодуснитеи делодјазикот,имусенатежнаустатаијазикот 30Когацаротикнезовитеговидоатоа,сфатијадека Мојсејнепостапилмудросимнувајќијакрунатаод главатанацарот

31Царотикнезовитесевоздржааодубивањенадетето, паМојсејостанавофараоновиотдом,растејќи,а Господбешесонего

32Идодекамомчетобешевоцарскиотдворец,беше облеченвопурпурнаоблекаирастешемеѓуцарските деца

33ИкогаМојсејпораснавоцарскиотдом,Ватија, ќеркатафараонова,госметашезасин,ицелиот фараоновдомгопочитуваше,исителуѓевоЕгипетсе плашеаоднего

34ИсекојденодешеивлегувашевоземјатаГосен, кадештобеанеговитебраќа,синовитеИзраилеви,и Мојсејгигледашесекојденвотешкотииитешка работа

35ИМојсејгипраша:„Зоштовисенаметнуваоваа работасекојден?

36Имураскажаасèштоимсеслучилоиситезабрани

39ИВалаамсеплашешеодМојсеј,патојинеговите двајцасиновистанааиизлегоаодЕгипет,иизбегаа,ги спасијасвоитедушииотидоавоземјатаКушкај Кикијан,царотКушовски.

40Мојсејбешевоцарскиотдворец,излегувашеи влегувашеГосподмудадемилоствоочитена фараонот,воочитенаситенеговислугиивоочитена целиотегипетскинарод,итиегозасакааМојсејмногу.

41ИдојдеденоткогаМојсејотидевоГесендагивиди своитебраќа,игивидесиновитеИзраилевивонивните товариитешкаработа,иМојсејсенажалипорадинив 42ИМојсејсевративоЕгипетидојдевокуќатана фараонот,идојдепредцарот,иМојсејмусепоклони нацарот

43ИМојсејмуреченафараонот:„Господарумој, дојдовдапобарамодтебееднамаламолба;немиго свртувајлицетопразно!“Афараонотмурече: „Зборувај!“

44ИМојсејмуреченафараонот:„Некаимседадена твоитеслуги,синовитеИзраилеви,штосевоГесен, едендендасеодмораттамуодсвојатаработа“

45ЦаротмуодговоринаМојсејирече:„Ете,го подигнавтвоетолицезадатијаисполнаммолбата“

46Ифараонотнаредидасеобјавипрогласнизцелиот ЕгипетиГесен,велејќи:

47Вам,ситесиновиИзраилеви,вакавелицарот:шест денаработетеиработете,аседмиотденодмарајтесеи неработетеникакваработа;такаработетевосите денови,какоштозаповедаацаротиМојсеј,синот Ватиев

48ИМојсејсезарадувазатоаштомугодадецарот,и ситесиновиИзраилевинаправијакакоштоимзаповеда Мојсеј

49ЗаштоовабешеодГосподазасиновитеИзраилеви, заштоГосподпочнадасесетинасиновитеИзраилеви задагиспасизарадинивнитетатковци

50ИГосподбешесоМојсеј,иславатаНеговасе проширинизцелиотЕгипет

51ИМојсејстанаголемвоочитенаситеЕгипќании воочитенаситесиновиИзраилеви,барајќидоброза својотнародИзраилизборувајќимунацаротзборови намирзанив

ПОГЛАВЈЕ71

1КогаМојсејимашеосумнаесетгодини,посакадаги видитаткосиимајкаси,паотидекајниввоГесен КогаМојсејсеприближидоГесен,дојденаместото кадештоработеасиновитеИзраилевиГивиденивните товариВидееденЕгипќанецкакотепаеденод неговитебраќаЕвреи

2ИкогапретепаниотчовекговидеМојсеј,сестрча коннегозапомош,заштоМојсејбешемногу почитуванвофараоновиотдом,имурече:„Господару мој,внимавајнамене!ОвојЕгипќанецдојдевомојата куќаноќе,меврзаидојдекајженамипредмене,асега сакадамигоодземеживотот.“

3КогаМојсејгочуовазло,серазгневипротив Египќанецот,пасесвртенаваму-натаму,икогавиде деканеманикојтаму,гоудриЕгипќанецотигоскриво

песокот,игоизбавиЕвреинотодракатанаонојштого удираше.

4ИЕвреинотсевративосвојатакуќа,аМојсејсе

5Икогачовекотсевратидома,помислидајаотфрли својатажена,заштонебешеправоводомотЈаковов

осквернила

6Женатаотидеиимкажанабраќатасвои,абраќатана женатасеобидоадагоубијат,нотојизбегавосвојата куќаисеспаси

7НавториотденМојсејизлезекајсвоитебраќаивиде, иете,двајцалуѓесекараа,памуреченазлиот:„Зошто готепашсвојотближен?“

8Атојмуодговориирече:„Којтепоставизакнези судијанаднас?Зармислишдамеубиешименекако штогоубиЕгипќанецот?“Мојсејсеисплашиирече: „Навистинаепознатотоа?“

9ИфараонотслушназаовааработаинаредиМојсејда бидеубиен,паБоггоиспратисвојотангел,итојмусе јавинафараонотвообликнастражар.

10ИАнгелотГосподовгозедемечотодракатана

11ИангелотГосподовгофатиМојсејзадесницата,го изведеодЕгипетигопоставинадвородграницитена Египет,нарастојаниеодчетириесетденапат

12АсамонеговиотбратАроностанавоземјата Египетска,итојимпророкувашенасиновите Израилеви,велејќи:

13ВакавелиГоспод,Богнавашитепредци:„Отфрлете ги,секојодвас,гнасотиитеодсвоитеочиине осквернувајтесесоегипетскитеидоли

14ИсиновитеИзраилевисепобунијаинегопослушаа Аронвотоавреме.

15ИГосподпомислидагиуништи,заштоГосподне сесетиназаветотштогобешесклучилсоАвраам, ИсакиЈаков.

16Вотиеденовиракатанафараонотбешестрога противсиновитеИзраилеви,гиугнетувашеиги потиснувашесèдовреметокогаБоггоиспратиСвојот зборигивиде ПОГЛАВЈЕ72

1Вотиеденовисеводешеголемавојнамеѓусиновите наХуш,синовитенаИстокиАрам,итиесепобунија

5Изедемногуминаоднивкакозаробеницииги покорикакоипрво,исеулогоринанивнатаземјазада земаданокоднивкакоиобично

6АВалаам,синотВеоров,откакоцаротнаКушго оставидагочуваградотисиромашнитевоградот,се кренаигосоветувашенародотназемјатадасепобуни противцаротКикијан,заданемудозволидавлезево градоткогаќесевратидома.

7Инародотназемјатагопослуша,мусезаколнааиго поставијазацарнадсебе,анеговитедвајцасиновиза војводи

8Пасекренааигиподигнааградскитеѕидининадвата аглииизградијамногуцврстазграда.

9Анатретиотаголископаабезбројрововимеѓуградот ирекаташтојаопкружувашецелатаземјаХус,итаму гиизлеаводитенареката.

10Начетвртиотаголсобраабројнизмиисосвоите баењаимагии,гоутврдијаградотисенаселијавонего, иникојнеизлегувашенитувлегувашепреднив.

11ИКикијансеборешепротивАрамејцитеидецатаод истокигипокорикакоипорано,итиемугодадоа својотвообичаенданок,атојотидеисевративо својатаземја

12ИкогаКикијан,царотнаКуш,сеприближидо својотград,заеднососитевојводисонего,тиеги кренааочитеивидоадекаградскитеѕидинисе изградениимногуиздигнати,палуѓетобеаизненадени одтоа.

13Исирекоаеденнадруг:„Затоаштовидоадекасме задоцнетивобиткатаимногусеплашеаоднас,затоа гонаправијаоваигиподигнааградскитеѕидинииги утврдија,заданеможатханаанскитецаревидадојдат вобиткапротивнив“

14Царотивојскатасеприближијадоградскатаврата, погледнаанагореиете,ситеградскипортибеа затворени,паимизвикаанастражарите:„Отворетени задавлеземевоградот“.

15Ностражаритеодбијадаимотворат,понаредбана Валаам,волшебникот,нивниотцар,инеимдозволија давлезатвонивниотград.

16Затоатиезапочнаабиткасонивспротиградската порта,итојденпаднаастоитриесетвојнициод војскатакајКикијан.

17Иследниотдентиепродолжијадасеборатисе бореапокрајреката;сеобидоадапоминат,нонеможеа, панекоиоднивпотонаавојамитеиумреа.

18Затоацаротимнаредидасечатдрвјазаданаправат сплавови,сокоиќеможатдапоминатдонив,итиего сторијатоа

19Икогастигнаадоместотонарововите,водитесе вртеакаководеници,идвестелуѓенадесетсплавови сеудавија.

20Инатретиотдендојдоадасеборатодстранатакаде штобеазмиите,нонеможеадасеприближаттаму, заштозмиитеубијастоседумдесетлуѓеоднивИ престанаадасеборатпротивХусигоопседнааХус деветгодини,безникојдаизлезенитудавлезе. 21ВовреметокогавојнатаиопсадатабеапротивХус, МојсејизбегаодЕгипетодфараонот,којбарашедаго убиезатоаштогоубилЕгипќанецот.

22Мојсејимашеосумнаесетгодиникогаизбегаод

царотнаХус,засетовремедодекагоопсадувааХус.И Мојсејизлегувашеивлегувашесонив 24Царот,кнезовитеиситеборцигосакааМојсеј, заштобешеголемидостоен,неговатастасабешекако благороденлав,лицетомубешекакосонце,асилата мубешекаколав,итојбешесоветникнацарот

25Иподеветгодини,Кикијанбешезафатенод смртоноснаболест,иболестагонадвладеа,итој починанаседмиотден.

26Неговитеслугигобалсамираа,гооднесоаиго погребааспротиградскатапорта,северноод египетскатаземја.

27Инаднегоизградијаелегантна,цврстаивисока зграда,аподнегопоставијаголемикамења

28Ицарскитеписаригиврежаанатиекамењасите јунацинанивниотцарКикијаниситенеговибитки штогиводел,ете,тиесенапишанитамуиденес

29ПосмрттанаКикијан,царотнаКуш,неговителуѓе ивојницимногусерастажијапорадивојната

30Пасирекоаеденнадруг:„Советувајтеништода правимевоовавреме,бидејќидеветгодиниживеевме вопустината,далекуоднашитедомови“

31Акокажемедекаќесеборимепротивградот, многуминаоднасќебидатранетиилиубиени,аако останеметукавоопсадата,иниеќеумреме

32ЗаштосегаситецаревинаАрамејинасиновитеод Истокќечујатдеканашиотцаремртов,иќенè нападнатненадејнонанепријателскиначин,ќесе боратпротивнасинемадаоставатникаковостатокод нас.

33Затоа,даодимесегаидапоставимецарнадсебе,и даостанемевоопсадатадодекаградотненибиде предаден.

34Итиесакаанатојдендаизбератчовекзацарод војскатанаКикијан,ноненајдоаникакваможностпо својизборкакоМојсејдавладеенаднив.

35Ибрзосесоблекоасекојоднеговитеоблеки,ги фрлијаназемјаинаправијаголемакупчинаиго ставијаМојсејнанеа.

36Истанаа,затрубијасотрубииизвикаапреднего, велејќи:„Даживеецарот,даживеецарот!“

37Исиотнародиблагородницитемусезаколнаадека ќемујададатзаженацарицатаАдонија,Хуситката, женатанаКикијан,ивотојденгопоставијаМојсејза царнаднив

38ИцелиотнароднаХусијаобјавивотојден:„Секој некамудадепонештонаМојсејодонаштомуево

39Ираспостилијачаршафврзкупот,исекојфрливо

42ИМојсејцарувашенадсиновитенаХушвотојден, наместотонаКикијан,царотнаХуш.

ПОГЛАВЈЕ73

1Вопедесетипеттатагодинаодвладеењетона фараонот,египетскиотцар,односновостопедесети седматагодинаоткакоИзраелцитеслегоавоЕгипет, МојсејцарувашевоКуш

2Мојсејимашедваесетиседумгодиникогапочнада владеенадХус,ивладеешечетириесетгодини

3ИГосподмудаденаМојсејмилостиблагодатво очитенаситесиновинаХус,исиновитенаХусго засакаамногу,такаштоМојсејбешенаклонетод Господаиодлуѓето

4Инаседмиотденоднеговотовладеење,ситесинови наХушсесобрааидојдоапредМојсејимусе поклонијадоземја

5Иситедецапроговоријаеднодушнопредцарот:„Дај нисоветдавидимештодасеправисоовојград“

6Заштовеќедеветгодинигоопсадувамеградот,ане гивидовменидецатанижените.

7Царотимодговори:„Акогопослушатегласотмојво сèштоќевизаповедам,Господќенигопредадеградот ворацетенашииниеќегопокориме.“

8Заштоакосеборимепротивнивкаковопоранешната биткаштојаводевмесонивпредсмрттанаКикијан, мнозинаоднасќепаднатранетикакоипорано.

9Затоа,евееденсоветзатебевоврскасоовапрашање: акогопослушашмојотглас,градотќебидепредаден вонашираце.

10Иситевојскимуодговоријанацарот:„Сèштоќени заповеданашиотгосподар,тоаќенаправиме“

11ИимречеМојсеј:„Поминетеиразгласетегласво целиотлогорконсиотнарод:

12Вакавелицарот:„Одивошуматаидоведисосебе одмладитештркови,секојоднивпоедновораката своја“

13Исекојштоќегопрекршицарскиотзборинемада годоведесвоетодете,ќеумре,ацаротќемуземесè штомуприпаѓа

14Икогаќегидонесеш,некабидатподтвојагрижа,ќе гиодгледувашдодеканепораснат,иќегиучишдасе шетаатпонив,какоштоепатотнамладитејастреби

15СитесиновинаХушгичујазборовитенаМојсеј,па станааиобјавијанизцелиотлогор: 16вам,ситесиновинаХуси,царскатазаповедеда одитеситезаедновошуматаитамудагифатите младитештркови,секојсосвоетопилевораката,ида гидоведетедома

17Исекојштоќејапрекршицарскатанаредбаќебиде погубен,ацаротќеземесèштомуприпаѓа. 18Исиотнароднаправитака,иизлегоавошуматаисе искачијанаелкитеиуловија,секојпоедномладово рака,ситемладиштркови,игидоведоавопустинатаи гиодгледуваапонаредбанакралот,игинаучијадасе шетаатпонив,сличнонамладитејастреби. 19Иоткакомладитештрковибеаодгледани,царот наредидабидатгладнитридена,ицелиотнародго сторитоа.

20Натретиотден,царотимрече:„Јакнетесеистанете

21Иниеќесекренемеиќесеборимепротивградотна местотокадештосезмиите;ицелиотнароднаправи какоштозаповедацарот

22Исекојгозедесвоетоштркворакаисиотидоа. Когастигнаадоместотосозмиите,царотимрече: „Пратетегосекојсвоетоштркврззмиите!“

23Исекојоднивгоиспратисвојотмладштркпо царсканаредба,амладитештрковисенафрлијана змиитеигипроголтааситеигиистребијаоттаму.

24Икогацаротинародотвидоадекаситезмиибеа уништенинатоаместо,целиотнародизвикасоголем глас.

25Исеприближијаисебореапротивградот,го освоијаигопокорија,павлегоавоградот

26Ивотојденумреаилјадаистолуѓеоднародотна градот,ситештоживеејавоградот,нооднародотшто гоопсадувашенеумренитуеден

27ИситесиновинаХуссиотидоа,секојвосвојотдом, кајсвојатажена,кајсвоитедецаикајсèштому припаѓаше

28АкогаВалаам,волшебникот,видедекаградоте освоен,јаотворипортата,патој,неговитедвајца синовииосумтебраќаизбегааисевратијавоЕгипет кајфараонот,египетскиотцар.

29Тиесеволшебницитеимаѓепсницитекоисе споменативокнигатаназаконот,коистоејапротив МојсејкогаГосподгидонесеневолјитеврзЕгипет.

30ТакаМојсејгоосвоиградотсосвојатамудрост,и синовитенаХушгопоставијанапрестолотнаместо Кикијан,царотнаХуш.

31Имуставијацарскакрунанаглаватаимујададоа заженаАдонија,царицатаХушитка,женатана Кикијан.

32ИМојсејсебоешеодГоспода,Боганасвоите татковци,панедојдекајнеа,нитупогледнаконнеа 33МојсејсесетикакоАвраамгозаколнасвојотслуга Елиезер,велејќиму:„Неземајженаодќерките ханаанскизамојотсинИсак“

34ИштонаправиИсаккогаЈаковизбегаодсвојотбрат, когамузаповеда,велејќи:„Неземајженаодќерките ханаанскиинесклучувајсојузсонитуедноод синовитеХамови.“

35ЗаштоГоспод,нашиотБог,имгодадеХам,синот Ноев,инеговитедецаицелотонеговопотомство,како робовинаСимовитесиновиинаЈафетовитесинови,и нанивнотопотомствопонив,заробовизасекогаш 36ЗатоаМојсејнегосвртисрцетосвоенитуочите

38ИМојсејсезацврстивоцарствотонаХусиевите синовиигиводешеХусиевитесиновисосвојата мудрост,иМојсејнапредувашевосвоетоцарство

39Вотоавреме,АрамејцитеисиновитеодИсток слушнаадекаумрелКикијан,царотнаКуш.Затоа, АрамејцитеисиновитеодИстоксепобунијапротив Кушвотиеденови

40ИМојсејгисобраситесиновинаХусија,народ многусилен,околутриесетилјадилуѓе,иизлезедасе борипротивАрамејцитеисиновитеодИсток 41Итиепрвоотидоакајдецатаодисток,икогадецата одистокгослушнаанивниотизвештај,отидоадаги пречекаатисевпуштијавобиткасонив.

42ИвојнатабешежестокапротивсиновитеодИсток, паГосподгипредадеситесиновиодИстокворацете наМојсеј,иоколутристалуѓепаднааубиени.

43ИситесиновиодИстоксевратијаназадисе повлекоаМојсејисиновитенаХусгиследеа,ги покоријаиимнаметнааданок,какоштобешенивниот обичај

44ИМојсејицелиотнародсонеготргнааоттамукон арамејскатаземјазабитка.

45ИнародотАрамејскитргнадагипречека,себореше противнивиГосподгипредадеворацетенаМојсеј,и многуминаодлуѓетоАрамејскипаднааранети.

46АрамејцитеистотакабеапокорениодМојсејиод народотнаХусија,итиеистотакадаваасвојданок

47ИМојсејгипокориАрамејцитеисиновитеодИсток подвластанасиновитенаХуш,иМојсејисиотнарод штобешесонегосевратијавоземјатаХуш

48ИМојсејсезацврстивоцарствотонасиновитена Хуш,иГосподбешесонего,иситесиновинаХушсе плашеаоднего

ПОГЛАВЈЕ74

1НакрајотодгодинитеумреСаул,царотедомски,ана неговоместосезацариВаал-Ханан,синотАхборов

2ВошеснаесеттатагодинаодМојсеевотовладеењенад Хус,Ваал-Ханан,синотнаАхбор,царувашевоземјата ЕдомсканадситеЕдомскисиновитриесетиосум години

3ВонегововремеМоавсепобунипротивсилатана Едом,бидејќибешеподвластанаЕдомодвреметона Адад,синотВедадов,којгипоразинивиМадијамците игопокориМоавнаЕдом.

4ИкогаВаал-Ханан,синотнаАхбор,сезацаринад Едом,ситеМоавскисиновисеоткажааодЕдом.

5ВотиеденовиумреафриканскиотцарАнгеј,ана неговоместовладеешенеговиотсинАздрубал

6ВотиеденовиумреЈанеј,царотнадецатанаКитим, игопогребаавонеговиотхрамштогоизградизасебе ворамнинатаКанопијазаживеалиште,ананегово местовладеешеЛатин

7ВодваесетивторатагодинаодвладеењетонаМојсеј надсиновитенаХуш,Латинусвладеешенадсиновите наХитимчетириесетипетгодини. 8Итојсиизградиголемаимоќнакула,авонеа изградииелегантенхрамзасвојарезиденција,задаја спроведувасвојатавласт,какоштобешеобичај.

9Вотретатагодинаодсвоетовладеење,тојиздаде

10.ИЛатингисобраситесвоисили,итиедојдоасо

наАнгеј,кралотнаАфрика,идојдоавоАфрикаисе бореасоАздрубалинеговатавојска

11ИЛатингонадвладеаАздрубал,иЛатингозедеод Аздрубалаквадуктотштонеговиоттаткогодонесеод децатанаХитим,когатојјазедезаженаЈанија, ќеркатанаУзиТакаЛатингосрушимостотна аквадуктотијапоразицелатавојсканаАздрубалсо тежокудар.

12ИпреостанатитесилнилуѓеодАздрубалсезајакнаа, анивнитесрцабеаисполнетисозавист,пасе додворуваанасмрттаиповторносевклучијавобитка соЛатинус,кралотнаКитим

13Ибиткатабешежестокапротивсителуѓеод Африка,иситепаднааранетипредЛатинусинеговиот народ,аикралотАздрубалистотаказагинавотаа битка

14ИцаротАздрубалимашемногуубаваќерка,поиме

иубавизглед.

15ИлуѓетоодЛатинјавидоаУшпезена,ќеркатана Аздрубал,ијапофалијапредЛатин,нивниоткрал 16ИЛатиннаредидамујадоведат,иЛатинјазеде Ушпезеназажена,исевратинапатконКитим

17ИпосмрттанаАздрубал,синотнаАнгеас,кога Латинсевративосвојатаземјаодбитката,ситежители наАфрикасекренааигозедоаАнибал,синотна Ангеас,помладиотбратнаАздрубал,игопоставијаза кралнаместонеговиотбратнадцелатаземјавоАфрика.

18Икогасезацари,решидаодивоКитимзадасе борисодецатанаКитим,задајаодмаздикаузатана неговиотбратАздрубаликаузатанажителитена Африка,итакаинаправи

19Инаправимногубродови,ивлезетамусоцелата својавојска,иотидевоКитим.

20ТакаАнивалсеборешесодецатанаХитим,и децатанаХитимпаднааранетипредАнибали неговатавојска,аАнивалјаодмаздикаузатанасвојот брат

21ИАнивалпродолжидавојуваосумнаесетгодинисо децатанаХитим,иАнивалживеешевоземјатана Хитимитамуселогорувашедолговреме 22ИАнивалгипоразимногужестокоКитимовите синови,гиубинивнитеголемциикнезови,аод останатиотнародубиоколуосумдесетилјадилуѓе 23Инакрајотодденовитеигодините,Анибалсе

2ЗаштотиевелеадекаеисполнетвреметоштоГоспод имгоодрединасиновитеИзраилевиводамнешни времиња,штомугобешереколнаАвраам

3Итиелуѓесеопашаа,секојгостависвојотмечпокрај себеисекојгостависвојотоклопнасебе,сенадеваана својатасилаиизлегоазаедноодЕгипетсосилнарака 4Нотиенедонесоахраназапатот,самосреброизлато, дуринилебзатојденнедонесоаворацетесвои,зашто мислеадајадобијатхранатазаплатаодФилистејците, ааконе,ќејазематсосила

5Аовиелуѓебеамногусилниихрабрилуѓе,еден човекможешедагониилјада,адвајцаможеада разбијатдесетилјади,пазатоасенадеваанасвојата силаиодеазаедно,какоштобеа

6ИсеупатијаконземјатаГат,ислегоаигинајдоа овчаритеодГаткакогопасатдобитокотнасиновите Гатски

7Иимрекоанаовчарите:„Дајтениодовцитезаплата, задајадеме,заштосмегладни,заштоденеснејадевме леб“

8Аовчаритерекоа:„Нашиовциилиговедалисе,пада вигидадемезаплата?“ТогашЕфремовитесинови пристапијазадагиземат

9ИпастиритеодГатвикаанаднив,такаштонивниот виксеслушашеоддалеку,паситесиновинаГат излегоакајнив

10КогасиновитенаГатгивидоазлитеделана синовитенаЕфрем,севратијаигисобраалуѓетоод Гат,исекојгооблечесвојотоклоп,паизлегоавобитка противсиновитенаЕфрем

11ИсебореасонивводолинатаГат,ибиткатабеше жестока,ивотојденсепоразијаеденоддруг многумина

12Навториотден,синовитенаГатиспратијалуѓево ситефилистејскиградовизадаимдојдатнапомош, велејќи:

13Искачетесекајнасипомогнетени,задаги поразимесиновитеЕфремови,коиизлегоаодЕгипетза данигозематдобитокотидасеборатпротивнасбез причина.

14ДушитенаЕфремовитесиновибеаисцрпениод гладижед,заштонејадеалебтриденаИчетириесет илјадилуѓетргнааодфилистејскитеградовидаим помогнатналуѓетоодГат

15ИтиелуѓебеавовојнапротивЕфремовитесинови, иГосподгипредадеЕфремовитесиновиворацетена Филистејците

16ИгипогубијаситеЕфремовисинови,ситешто излегоаодЕгипет;неостанаасамодесетмина,кои избегааодбитката

17ЗаштоовазлобешеодГосподапротивЕфремовите синови,заштотиејапрестапијаГосподоватазаповед, излегувајќиодЕгипет,преддадојдевреметошто ГосподмугобешеодредилнаИзраилотводамнешни денови

18АиодФилистејцитепаднаамногумина,околу дваесетилјадилуѓе,анивнитебраќагипонесоаиги погребаавосвоитеградови

21ИнивниоттаткоЕфремтагувашепонивмногу денови,анеговитебраќадојдоадагоутешат 22Идојдекајженаси,итаародисин,итојгонарече соимеВерија,заштотаабешенесреќнавонеговиот дом

ПОГЛАВЈЕ76

1Мојсеј,синотАмрамов,сèуштебешецарвоземјата Хушвотиеденови;напредувашевосвоетоцарствои управувашесовластанаХушовитесиновивоправда, воправедностичесност

2ИситесиновинаХушгосакааМојсејвоситеденови додекацарувашенаднив,иситежителиназемјата Хушмногусеплашеаоднего

3ВочетириесеттатагодинаодвладеењетонаМојсеј

благороднициседеаоколунего

4ИцарицатаАдонијаречепредцаротикнезовите: „Штоетоаштогоправитевие,синовинаХус,толку долговреме?

5Сигурнознаешдекачетириесетгодиниоткакоовој човеквладеешенадХуш,немисеприближи,нитуим служешенабоговитенасиновитенаХуш 6Затоа,чујтесега,синовинаХусите,инекаовојчовек повеќенецаруванадвас,бидејќинееоднашетотело 7Ете,мојотсинМенакрпорасна,некавладеенадтебе, заштоподобротиедамуслужишнасинотнатвојот господар,отколкунастранец,робнаегипетскиотцар 8ИсиотнародиблагородницитенасиновитенаХуш гичујазборовитештоцарицатаАдонијаимгикажа. 9Ицелиотнародсеподготвувашедовечерта,анаутро станаараноигопоставијаМенакр,синотнаКикијан, зацарнаднив.

10ИситесиновинаХушсеплашеадакренатрака противМојсеј,заштоГосподбешесоМојсејИ синовитенаХушсесетијаназаклетваташтомуја дадоанаМојсеј,затоанемунаправијазло

11НосиновитенаХусмудадоамногударовина Мојсејигоиспратијасоголемачест.

12ИМојсејизлезеодземјатаХуш,севративосвојот домипрестанадавладеенадХуш.Мојсејимаше шеесетишестгодиникогаизлезеодземјатаХуш,

15Идојдоадокладенецотинаполнијаводазадаго

16ТогашдојдоаМадијамскитепастириигиистераа.

19ИубиенитеодсиновитенаЕфремостанаа напуштениводолинатаГатмногуденовиигодини,и небеапогребани,адолинатасенаполнисочовечки

17ИсевратијадомакајсвојоттаткоРагуилиму раскажааштонаправиМојсејзанив.

18Атиерекоа:„ЕденЕгипќанецнèизбавиодрацете наовчарите,нинаполниводаигонапоистадото.“

19АРагуилимреченаќеркитесвои:„Кадеетој? Зоштогооставивтечовекот?“

20ИРагуилиспратипонего,годонесеигоодведе дома,итојјадешелебсонего.

21ИМојсејмураскажанаРагуилдекаизбегалод ЕгипетидекавладеелчетириесетгодининадХусиј,и декапотоамујаодзелевластаигоиспратилевомирсо почестииподароци

22КогаРагуилгичузборовитенаМојсеј,сиречево себе:„Ќегофрламовојчовеквотемница,кадештоќе гисмирамсиновитенаХус,заштоизбегаоднив“

23Игозедоаигофрлијавотемница,иМојсејбешево темницадесетгодиниИдодекаМојсејбешево темница,Сепфора,ќеркатаРагуила,сесожалинанего игохранешесолебиводацеловреме.

24СитеИзраелцибеауштевоземјатаЕгипетска, служејќиимнаЕгипќанитевосекакватешкаработа,а ракатаЕгипетскабешесèпостроганадИзраелцитево тиеденови

25ВотоавремеГосподгопоразифараонот, египетскиотцар,игопогодисолепраодтабанитена нозетедоврвотнаглавата;порадисуровото постапувањесосиновитеИзраилеви,оваачумавотоа времеодГосподгоснајдефараонот,египетскиотцар.

26ЗаштоГосподјауслишимолитватанаСвојотнарод, синовитеИзраилеви,инивниотповикстигнадоНего порадинивнатанапорнаработа.

27Сепак,неговиотгневнесеодвратиоднив,ираката нафараонотбешесèуштепротегнатапротивсиновите Израилеви.Ифараонотгозакоравивратотпред Господа,игозголемисвојотјаремврзсиновите Израилеви,иимгизагорчиживотитесосекакватешка работа.

28ИкогаГосподјананесечуматаврзфараонот, египетскиотцар,гизамолисвоитемудреции волшебницидагоизлечат.

29Анеговитемудрецииволшебницимурекоа:„Дека акокрвтанамалидецасеставивораните,тојќебиде излекуван.“

30Ифараонотгипослушаигииспратисвоитеслуги воГесенкајсиновитеИзраилевизадагизематнивните малидеца.

31Ифараоновитеслужбенициотидоаигиземаана силабебињатанасиновитеИзраилевиодпазувитена нивнитемајки,игидоведуваакајфараонотсекојден, поеднодетенаден,алекаритегиубивааигилечеана чумаТакаправеавоситеденови

32Абројотнадецаташтогиубифараонотбешетриста седумдесетипет

33НоГосподнегипослушалекаритенаегипетскиот цар,ипоморотсезголемувашесèповеќеиповеќе

34Ифараонотбешемаченодтаачумадесетгодини, носрцетонафараонотбешеуштепотврдопротив синовитеИзраилеви

35Иподесетгодини,Господпродолжидагомачи фараонотсоразорниневолји.

36Господгоудрисолошотокисоболествостомакот, итааболестсепретворивотешкачир.

37Вотоавреме,двајцатаслугифараоновидојдоаод

отидоавокуќатанафараонотимурекоа:„Гивидовме синовитеИзраилевикакомрзлививосвојатаработаи небрежнивосвојоттруд“

38Икогафараонотгичузборовитенасвоите министри,неговиотгневсеразгоремногупротив синовитеИзраилеви,заштобешемногутаженпоради својатателеснаболка

39Атојодговориирече:„Сегакогасиновите Израилевизнаатдекасумболен,сесвртуваатинисе потсмеваат;затоасегаопреметејаколатамоја,ајасќе одамвоГесениќеговидампотсмевотнасиновите Израилеви,сокојмисепотсмеваат.“Таканеговите слугимујаопремијаколата

40Игозедоаигокачијанакоњ,заштонеможешесам дајава;

41Изедесосебедесеткоњанициидесетпешаци,и отидекајсиновитеИзраилевивоГесен

42ИкогастигнаадограницатанаЕгипет,коњотна кралотпоминанизтесноместо,издигнатово вдлабнатинатаналозјето,ограденооддветестрани,а ниската,рамнинабешеоддругатастрана.

43Икоњитебрзотрчаанатоаместоисетуркааеден содруг,адругитекоњиготуркаакралскиоткоњ

44Икоњотнакралотпаднавонизинатадодекакралот јавашенанего,икогападна,колатасепревртепреку лицетонакралотикоњотлегнаврзкралот,акралот извика,заштотелотомубешемногуболно.

45Имесотонацаротбешеоткинатооднего,икоските мубеаскршени,инеможешедајава,заштотоабеше одГосподаконнего,заштоГосподгичуплачитена Својотнарод,синовитеИзраилеви,инивнатаневолја 46Инеговитеслугигоносеанарамења,малкупо малку,иговратијавоЕгипет,аикоњаницитештобеа сонегосевратијавоЕгипет

47Игоположијавонеговиоткревет,ицаротзнаеше декамудошолкрајотнасмртта,пацарицатаАпарит, неговатажена,дојдеиплачешепредцарот,ацарот плачешесилносонеа

48Иситенеговиблагороднициислугидојдоатојдени говидоацаротвотааневолја,иплачеасилносонего

49Икнезовитенацаротиситенеговисоветнициго советуваацаротдапоставиедендавладеенаместо неговоземјата,когоидаизбереодсвоитесинови 50Царотимашетрисинаидвеќеркиштомугироди царицатаАпаранит,неговатажена,покрајцарските децаодконкубини

51Иевегинивнитеимиња:првороденатаОтри, вторатаАдикам,третатаМорион,анивнитесестри, иметонапостаратаБатија,анадругатаАкузи

53ААдикамбешечовеклукавимудар,знаејќија

54ИкогацаротговидесвојотсинАдикам интелигентенимударвосè,царотрешитојдабидецар наместонегопонеговатасмрт

55ИтојјазедезаженаГедуда,ќеркатаАвиловова;тој имашедесетгодини,итаамуродичетирисина.

56Потоаотидеизедетрижениимуродиосумсинови итриќерки

57Инередотсилногозавладеацарот,анеговотомесо смрдешекакомесоодтрупфрленнаполетоволето,за временажештинатанасонцето

58Икогацаротвидедеканеговатаболестмногуго засилила,наредидамугодоведатсинотсвојАдикам,и гопоставијазацарназемјатанаместонего.

59Ипотригодини,царотумревосрам,немилости гнасотија,инеговитеслугигооднесоаигопогребааво гробницатанаегипетскитецаревивоСоанМисраим.

60Нонегобалсамираакакоштоевообичаенокај царевите,заштотелотомубешегнило,инеможеада пристапатдагобалсамираатпорадисмрдеата,паго погребаабрзо

61ЗаштоовазлобешеодГосподаконнего,зашто Господмувратисозлозазлотоштомугонаправина Израилотвонеговитедни

62Иумресоужасисрам,ананеговоместосезацари неговиотсинАдикам.

ПОГЛАВЈЕ77

1Адикамимашедваесетгодиникогацарувашенад Египет;царувашечетиригодини

2ВодвестеишестатагодинаодслегувањетонаИзраел воЕгипет,АдикамвладеешенадЕгипет,ноне владеешетолкудолговоЕгипетколкуштовладееја неговитетатковци.

3ЗаштоМелол,неговиоттатко,царувашевоЕгипет деведесетичетиригодини,нобешеболендесетгодини иумре,заштобешезлобенпредГоспода.

4ИситеЕгипќанигонарекувааиметонафараонот Адикамкакоиметонанеговитетатковци,какошто бешеобичајдаправатвоЕгипет.

5ИситемудрецифараоновигонарекоаАдикамАхуз, штонаегипетскијазикскратеносевикаАхуз

6ААдикамбешемногугрд,високеденлакотиеден педа,иимашеголемабрадаштомудопирашедо

стапалата

7Ифараонотседнанапрестолотнасвојоттаткозада владеенадЕгипет,ијаводешевладатанаЕгипетво својатамудрост.

8Идодекавладееше,тојгинадминапозлобасвоите татковцииситепретходницареви,игозголемисвојот јаремврзсиновитеИзраилеви

9ИотидесосвоитеслугивоГесенкајсиновите Израилеви,имјазасилиработатаиимрече:„Довршете јавашатасекојдневнаработаинедозволувајтевашите рацедазаостануваатвонашатаработаодденеспа натаму,какоштоправевтеводеновитенамојоттатко“

10Ипоставинаднивнадзорнициодсиновите Израилеви,анаднивпоставинадзорнициодсвоите слуги

11Иимпоставимеркатулизадаработатспоредтој број,денподен,исевратиназадиотидевоЕгипет

12Вотоавреме,фараоновитенадзорнициимнаредија

13Вакавелифараонот:„Работисекојден,завршија својатаработаипазијадневнатамерказатули;ништо ненамалувај

14Иќесеслучи,аковинедостасуваатдневнитули,ќе гиставамвашитемалидецананивноместо.

15Вотиеденови,египетскитеработодавачиправеа така,какоштоимбешенаредилфараонот 16Исекогашкогаќесенајдешенедостатоквомерката наИзраелцитезанивнитедневнитули,фараонските надзорнициодеакајженитенаИзраелцитеиземаа бебињаодИзраелцитедобројотнатулиштоим недостасуваа,гиземаасосилаодскутотнанивните мајкиигиставаавозградатанаместотулите.

17Додеканивнитетатковциимајкиплачеапониви

ѕидотназградата.

18ИработодавачитенастојуваадагонаговоратИзраел дагисместатсвоитедецавозградата,такаштоеден

19Итакаправеаегипетскитенадзорницисодецата Израилевимногуденови,иникојнеимсесожалуваше нитуимсесожалувашенадецатаИзраилеви 20Ибројотнаситедецаубиенивозградатабеше двестеиседумдесет,некоиоднивгиградеанаместо тулитештоимнедостигааоднивнитетатковци,а некоигиизвлекоамртвиодзградата.

21Итрудотштоимбешеналоженнасиновите ИзраилевиводеновитенаАдикамбешепоголемод онојштоговршеаводеновитенанеговиоттатко.

22ИсиновитеИзраилевивоздивнуваасекојденпоради тешкатаработа,заштосивелеавосебе:„Ете,кога фараонотќеумре,неговиотсинќестанеиќенија олесниработата!“

23Нотиејазголемијавторатаработаповеќеодпрвата, исиновитеИзраилевивоздивнаапорадитоаинивниот повиксеискачидоБогапорадинивниоттруд 24ИБоггочугласотнасиновитеИзраилевиинивниот виквотиеденови,исесетинанивзаСвојотзаветшто гобешесклучилсоАвраам,ИсакиЈаков

25ИБогговидетоваротнасиновитеИзраилевии нивнататешкаработавотиеденови,парешидаги избави

26Мојсеј,синотАмрамов,вотиеденовибешесèуште затворенвотемница,вокуќатанаМадијанецотРагуил, аСепфора,ќеркатаРагуилова,гохранешетајносо храна,секојден

27ИМојсејбешезатворенвотемницавокуќатана Рагуилдесетгодини

28Инакрајотоддесетгодини,штобешепрвата

30Затоа,акотисечиниугодно,даиспратимеда видимедалиеживилимртов.Но,нејзиниоттатконе знаешедекатаагоиздржувала

31АРагуил,нејзиниоттатко,ѝодговориирече:„Дали некогашсеслучилонештотакво,пачовекдабиде затворенвозатворбезхранадесетгодини,адаостане жив?“

32АСепфорамуодговоринататкотосвој:„Сигурно сислушналадекаБогнаЕвреитееголемистрашен,и правичудазаниввосекоевреме“

33ТојгоизбавиАвраамодУрХалдејски,Исакод мечотнанеговиоттаткоиЈаководангелотГосподов, којсеборешесонегокајпреминотЈабук.

34Исоовојчовекнаправимногуработи,гоизбавиод рекатавоЕгипет,одмечотфараоновиодсиновитена Хус,такаможедагоизбавииодгладидагооживее.

35ИтоамуседопаднанаРагуил,итојпостаписпоред зборотнаќеркаси,паиспративотемницададознаат штосеслучилосоМојсеј.

36Ивиде,иете,човекотМојсејживеешевотемница, стоејќинанозе,фалејќигоимолејќисенаБогана своитепредци.

37ИРагуилзаповедаМојсејдагоизведатодтемница, пагоизбричија,јапресоблечезатворскатаоблекаи јадешелеб.

38ПотоаМојсејвлезевоградинатаРагуилова,која бешезадкуќата,итамумусепомолинаГоспода, својотБог,Којнаправиголемичудазанего.

39Идодекасемолеше,погледнаспротивнотоконсебе, иете,воземјатабешепоставеносафирностебло,кое бешезасаденовосрединатанаградината.

40Исеприближидостапотипогледна,иете,иметона Господа,БогаСаваот,бешеврежанонанего,напишано иразвиенонастапот.

41Итојгопрочита,јаиспружиракатаигооткорна какошумскодрвоодгрмушка,астапотмубешево раката.

42Иоваестапотсокојбеаизвршениситеделана нашиотБог,откакогисоздаденеботоиземјата,и целатанивнавојска,морињата,рекитеиситенивни риби

43ИкогаБоггоистераАдамодЕдемскатаградина,тој гозедестапотворакатаиотидеијаобработуваше земјатаодкојабешеземен

44ИстапотмусеприближинаНоеимубешедаденна Симинанеговитепотомци,сèдодеканедојдево рацетенаАвраамЕвреинот

45ИкогаАврааммугодадесèштоимашенасвојот синИсак,мугодадеиовојстап

46АкогаЈаковизбегавоПаданАрам,гозедево рацетесвои,икогасевратикајтаткотосвој,него оставизадсебе.

47ИкогаслезевоЕгипет,гозедевосвоирацеимуго даденаЈосиф,еденделповеќеодсвоитебраќа, бидејќиЈаковгобешезелсосилаодсвојотбратИсав 48ПосмрттанаЈосиф,египетскитеблагородници дојдоаводомотнаЈосиф,истапотмудојдевораката наМадијанинотРагуил,икогаизлезеодЕгипет,го зедеворакатаигозасадивосвојатаградина

49ИситесилнилуѓеодКинејцитесеобидоадаго

50ТакатојстапостаназасаденвоградинатанаРагуил, сèдодеканедојдеоној,којимашеправонанего,ине гозеде

51ИкогаРагуилговидестапотворакатанаМојсеј,се зачудиимујададеќеркасиСепфоразажена.

ПОГЛАВЈЕ78

1ВотоавремеумреВаал-Ханан,синотнаАхбор, царотедомски,ибешепогребанвонеговиотдомво земјатаедомска

2Понеговатасмрт,синовитеИсавовииспратијаво земјатаЕдомскаизедоаоттамуеденчовек,којбешево Едом,поимеАдад,игопоставијазацарнадсебе, наместоВаал-Ханан,нивниотцар

3АдадвладеешенадсиновитеЕдомовичетириесети осумгодини

4Икогасезацари,решидасеборипротивМоавците, задагипотчининаИсавовитесинови,какоштобеа порано,нонеможеше,заштоМоавцитегочујатоа,па станааипобрзаадаизбератцарзасебеодсвоитебраќа

5Потоасобрааголемнародиимиспратијанасиновите Амонови,нивнитебраќа,даимпомогнатдасеборат противедомскиотцарАдад 6АдадчуштонаправијаМоавците,памногусе исплашиоднивисевоздржаодборбапротивнив 7ВотиеденовиМојсеј,синотАмрамов,воМадијам,ја зедезаженаСепфора,ќеркатанаМадијанецотРагуил. 8ИСепфораодешепопатиштатанаќеркитеЈаковови, таабешеништопомалкуодправедностанаСара, Ревека,РахилаиЛија.

9ИСепфоразачнаиродисин,итојгонаречеГирсом, зашторече:„Бевстранецвотуѓаземја“Но,тојнего обрезалсвојотпрепуциум,понаредбананеговиоттест Рагуил

10Итааповторнозачнаиродисин,номугообрежа препуциумотигонаречеиметоЕлиезер,заштоМојсеј рече:„ЗаштоБогнамоитетатковцимибеше помошникимеизбавиодмечотфараонов“

11Ифараонот,царотегипетски,многугозголеми трудотнасиновитеИзраилевивотиеденовииго отежнувашесвојотјаремврзсиновитеИзраилеви 12ИнаредидасеобјавиобјававоЕгипет,велејќи:„Не давајтеповеќесламананародотзадаправитули,туку

13Истотака,некадаваатсекојденколкутулиќе прават,инеканеимодземаатништо,заштосемрзливи

14ИсиновитеИзраилевигочујатоа,итагувааи

ПОГЛАВЈЕ79

1ВотиеденовиМојсејгопасешестадотона МадијамецотРагуил,својотсвекор,оддругатастрана напустинатаСин,астапотштогозедеодсвекорот својбешеворакатанегова

2Еденденеднојаресеоддалечиодстадото,аМојсеј гогонеше,итоастигнадоБожјатагора,доХорив

3ИкогастигнадоХорив,Господмусејавитамуво грмушката,итојјанајдегрмушкатакакогорисооган, ноогнотнемашемоќнадгрмушкатадајаизгори 4ИМојсејбешемногузачуденодовааглетка,затоа грмушкатанебешеизгорена,итојсеприближидаја видиоваамоќнаработа,иГосподгоповикаМојсејод огнотимузаповедадаодивоЕгипет,кајфараонот, царотегипетски,задагиотпуштисиновитеИзраилеви однеговатаслужба

5ИГосподмуреченаМојсеј:„Оди,вратисевоЕгипет, заштосителуѓештојабараатвојатадушасемртви;и тиќемукажешнафараонотдагипуштисиновите Израилевиоднеговатаземја.“

6ИГосподмупокажадаправизнациичудавоЕгипет предочитенафараонотипредочитенанеговите поданици,задаповеруваатдекаГосподгоиспратил.

7ИМојсејпослушасèштомузаповедаГоспод,пасе вратикајсвојоттестимугораскажатоаАРагуилму рече:„Одисомир!“

8ИМојсејстанадаодивоЕгипет,гизедесосебе женатаисиновитесвои,ибешевоеднагостилницана патот.ИслезеангелБожјиибарашеповодпротивнего.

9Исакашедагоубиезарадинеговиотпрвороденсин, заштонегообрежаигопрекршизаветотштоГоспод гобешесклучилсоАвраам.

10Мојсејгипослушазборовитенасвојоттестштому гикажа,данегообрежувасвојотпрвороденсин,затоа негообрежа.

11ИСепфораговидеангелотГосподовкакобара поводпротивМојсеј,исфатидекатоаседолжинатоа штотојнегообрезалнејзиниотсинГирсом.

12ИСепфорабрзозедеодостриоткаменштобеше таму,гообрежасвојотсинигиизбавимажотсвоји синотсвојодракатанаангелотГосподов.

13ААрон,синотнаАмрам,братотнаМојсеј,вотој денбешевоЕгипет,одејќипокрајреката

14ИмусејавиГосподнатоаместоимурече:„Оди сегаконМојсејвопустината!“Тојотидеигосретнана Божјатагораигобакна.

15ААронгиподигнаочитеијавидеСепфора,жената Мојсеева,инејзинитедеца,памуреченаМојсеј:„Кои тисеовие?“

16Мојсејмурече:„Тиесемојатаженаисиновитешто мигидадеБогвоМадијам“ТоагонажалиАрон порадиженатаинејзинитедеца

17ААронмуреченаМојсеј:„Пуштијаженатаи нејзинитедеца,задасиодатводомотнанејзиниот татко!“МојсејгипослушазборовитенаАрони направитака

18ИСепфорасевратисосвоитедеца,итиеотидоаво куќатанаРагуил,иостанаатамусèдодеканедојде

времетокогаГосподгопосетисвојотнародигоизведе

19ИМојсејиАрондојдоавоЕгипеткајзаедницатана

20ИМојсејиАронстанааранонадругиотден,отидоа вокуќатанафараонотигозедоаворацетеБожјиот стап.

21Икогастигнаадоцарскатапорта,ете,тамубеа затворенидвамладилавасожелезниорудија,иникој неизлегувашенитувлегувашеоднив,освенониена коицаротимнаредидадојдатКогадојдоа магионичаритеигиизвлекоалавовитесосвоитебаења, итиегидоведоакајцарот

22Мојсејбрзогокренастапотврзлавовитеигипушти, аМојсејиАронвлегоавоцарскиотдворец.

23Илавовитерадоснодојдоасонив,гиследеаисе радуваакакокучештосерадуванасвојотгосподар когаќесевратиодполето.

24Икогафараонотговидетоа,сезачудиимногусе исплашиодгласот,заштонивниотизгледбешекако изгледнаБожјитедеца.

25АфараонотмуреченаМојсеј:„Штобараш?“Тие муодговорија:„Господ,БогнаЕвреите,нèиспратикај тебедатикажеме:„ПуштигоМојотнароддаМи служи“

26Когафараонотгичунивнитезборови,многусе исплашипреднивиимрече:„Одетеденес,авратетесе

27Икогасиотидоа,фараонотиспратиповолшебникот Валаам,кајнеговитесиновиЈанијиЈамвриј,икајсите волшебници,маѓепснициисоветнициштомуприпаѓаа нацарот,иситетиедојдоаиседнаапредцарот

28Ицаротимгикажаситезборовиштомугикажаа МојсејинеговиотбратАрон,амаѓепсницитемурекоа нацарот:„Какодојдоаовиелуѓекајтебе,поради лавовитештобеазатворенипредпортата?“

29Ицаротрече:„Заштогикренаастаповитесвои противлавовите,гиослободијаидојдоакајмене,а лавовитеимсерадуваакакоштокучесерадувакогаќе гопречекасвојотгосподар“

30ИВалаам,синотнаВеор,маѓепсникот,муодговори нацарот:„Овиенесеништодругоосвенмаѓепсници каконас“

31Затоа,испратетегисегапонив,некадојдатиќеги испитаме,ицароттакаинаправи.

32ИнаутрофараонотгиповикаМојсејиАронпред царот.ТиегозедоаБожјиотжезол,дојдоакајцароти мурекоа:

33ВакавелиГоспод,БогнаЕвреите:„Испратиго МојотнароддаМислужи“

34Ицаротимрече:„Но,којќевиверувадекасте

35Затоа,сегадајчудоилизнаквоврскасоова,и

37Иволшебницитеговидоатоаисекојоднивгофрли

38ИзмијатаодАроновиотстапјакренаглаватаија отвориустатазадагипроголтастаповитена волшебниците

39ИВалаам,волшебникот,одговориирече:„Од дамнешнивремињаеова:змијатагоголтасвојот другар,аживитесуштествасеголтаатеднисодруги“

40Затоа,сегавратигонастапкаковштобешена почетокот,аниеќегивратимеинашитестаповикако штобеанапочетокотАкотвојотстапгипроголта нашитестапови,тогашќезнаемедекаБожјиотдухево тебе,ааконе,тисисамомајсторкаконас

41Аронпобрзаијаиспружираката,јафатиопашката назмијатаитаастанастапвонеговатарака.И волшебницитенаправијаистотососвоитестапови,и секојсефатизаопашкатанасвојатазмија,итиестанаа стаповикакоипорано.

42Икогагивратијавоформанастапови,Ароновиот стапгипроголтанивнитестапови

43Икогацаротговидетоа,наредидаседонесе книгатасозаписиштосеоднесувашенаегипетските цареви,ијадонесоакнигатасозаписи,хроникитена египетскитецареви,вокоибеазапишанисите египетскиидоли,заштомислеадекаќегонајдатвонеа иметоГосподово,нонегонајдоа

44ИфараонотимреченаМојсејиАрон:„Ете,него најдовиметонавашиотБогнапишановооваакнига, нитугознамНеговотоиме“

45Исоветницитеимудрецитемуодговоријанацарот: „СлушнавмедекаБогнаЕвреитеесиннамудреците, синнадревнитецареви“

46ИфараонотсесвртеконМојсејиАрониимрече: „ЈаснегопознавамГоспода,Когогообјавивте,нитуќе гоиспратамНеговиотнарод“

47Тиеодговоријаимурекоанацарот:„Господ,Богна боговите,еНеговотоиме;иТојгообјавиСвоетоиме наднасодденовитенанашитепредци,инèиспрати, велејќи:„Одетекајфараонотикажетему:‘Пратиго МојотнароддаМислужи’“

48Затоа,пратинèсегадаодиметриденавопустината, задаМупринесемежртвитаму,заштоодденовите когаотидовмевоЕгипет,тојнезедеоднашитерацени жртвапаленица,нипринос,нижртва;иаконенè испратиш,ќесеразгориНеговиотгневпротивтебеи ќегопоразиЕгипетилисочумаилисомеч 49Ифараонотимрече:„КажетемијасегаНеговата силаиНеговатамоќ!“Атиемурекоа:„Тојгисоздаде неботоиземјата,морињатаиситенивнириби,тојја создадесветлината,јасоздадетемнината,пуштидожд наземјатаијанапои,инаправиданикнетреваибилки, тојгисоздадечовекотиживотнитеишумските животни,птицитенебесниирибитеморски,ипреку устатаНеговаживеатиумираат.

50Навистина,Тојтесоздадевоутробатанатвојата мајка,итидадездивнаживот,итеодгледаите поставинацарскиотпрестолегипетски,иќетигоземе здивотидушататвоја,иќетевративоземјатаодкоја сиземен.

51Ицаротсеразгневиоднивнитезборовииимрече: „Но,којодситебоговинанародитеможедаго направиова?Мојатарекаемојаијасјасоздадовза себе“

52ИгиизбркаодсебеинаредиработатаврзИзраелда

тешка

54ИМојсејсевратикајГосподаирече:„Зошто

постаписосиновитеИзраилеви

55ИГосподмуреченаМојсеј:„Еве,ќевидишдека фараонотсоиспруженаракаисотешкимакиќеги пуштисиновитеИзраилевиодсвојатаземја.“

56ИМојсејиАронживеејамеѓусвоитебраќа, синовитеИзраилеви,воЕгипет

57АштосеоднесувадосиновитеИзраилеви, Египќанитеимгозагорчијаживототсотешкатаработа штоимјанаметнаа

ПОГЛАВЈЕ80

1Иподвегодини,ГосподповторногоиспратиМојсеј кајфараонотзадагиизведесиновитеИзраилевиида гииспратиодземјатаЕгипетска

2ИМојсејотидеидојдевокуќатанафараонотимуги кажазборовитенаГоспода,Којгоиспрати;но фараонотнесакашедагопослушагласотГосподовИ

неговитеподаници,иБоггипоразифараоноти неговиотнародсомногуголемиитешкизла 3ИГосподиспратипрекуракатанаАрониги претвориситеводиегипетскивокрв,соситенивни потоцииреки

4ИкогаеденЕгипќанецдојдедапиеиданацрпивода, погледнавосвојотбокалиете,целатаводасепретвори вокрв;икогадојдедапиеодсвојатачаша,водатаво чашатастанакрв.

5Икогаеднаженагозамеситестотоигизготви своитејадења,тиепомислијадекасекрвави

6ИГосподиспратиповторноинаправиситенивни водидаизродатжаби,иситежабивлегоавокуќитена Египќаните

7ИкогаЕгипќанитепиеја,нивнитестомацисе наполнијасожабиитиетанцуваавостомацитекако штотанцувааткогасевореката

8Ицелатанивнаводазапиењеиводатазаготвењесе претворашевожаби,аикогалежеавосвоитепостели, нивнатапотгиразмножувашежабите.

9Ипокрајсетоова,гневотГосподовнесеодвратиод нив,тукуракатаНеговасепротегнапротивсите

13ИГосподиспратисекаквиполскиѕверовивоЕгипет, коидојдоаигоуништијацелиотЕгипет,одчовекдо животно,оддрвјаиодсèштобешевоЕгипет

14ИГосподиспратиогненизмии,скорпии,глувци, ласици,жаби,заедносодругиштоползатпоправот.

15Муви,стршлени,болви,бубачкиикомарци,секој ројспоредсвојотвид

16Иситевлекачиикрилестиживотниспореднивниот виддојдоавоЕгипетимногугиожалостија Египќаните

17Иболвитеимувитеимдојдоавоочитеиушитена Египќаните

18Истршелотнаиденанивигиизбрка,итиесе оддалечијаоднеговосвоитевнатрешнисоби,атојги гонеше

19ИкогаЕгипќанитесескријаодројотживотни,ги заклучијавратитезаднив,аБогмунарединаСуланут, којбешевоморето,дасекачиидавлезевоЕгипет

20Иимашедолгираце,десетлактидолгиколкулакот начовек

21Исекачинапокривите,гиоткригредитеиподовите, гиисече,јапротегнаракатавокуќата,гоизвади катанецотирезетоигиотвориегипетскитекуќи

22Потоаројотживотнивлезевокуќитеегипетски,и ројотживотнигиуништиЕгипќаните,итоамногуги нажали

23Сепак,гневотГосподовнестивнаодЕгипќаните, тукуракатаНеговабешесèуштепротегнатапротив нив

24ИБогиспратипомор,ипоморотсепрошириниз Египет,кајкоњитеиослите,кајкамилите,кајстадата воловииовциикајлуѓето

25ИкогаЕгипќанитестанааранонаутрозадаго однесатсвојотдобитокнапасење,гонајдоацелиот нивнидобитокмртов

26ОддобитокотнаЕгипќанитеостанасамоеденод десет,аоддобитокотнаИзраелцитевоГесеннеумре нитуеден

27ИБогиспратипечењевотелотонаЕгипќаните,што имјараспукакожата,ипредизвикасиленчешањекај ситеЕгипќани,одстапалатадотеметонаглавата

28Имногучиревиимаавонивнотомесо,такашто нивнотомесосерасипувашедодеканесерасипаине станагнило

29Сепак,гневотГосподовнестивна,тукураката НеговабешесèуштеиспруженанадцелиотЕгипет.

30ИГосподиспратимногусиленград,којгиудри нивнителози,гискршинивнитеовошнидрвјаиги исуши,такаштопаднаврзнив

31Исекојазеленабилкасеисушииизумре,зашто огансеспуштимеѓуградот,затоаградотиогнот проголтаасè.

32Илуѓетоиживотнитештосенајдоанадворзагинаа одпламенотнаогнотиодградот,иситемладилавови беаисцрпени

33ИГосподиспратимногубројнискакулцивоЕгипет: Хасел,Салом,ХарголиХагол,скакулциодсекојвид, коипроголтаасèштоостанаодградот 34ТогашЕгипќанитесерадуваанаскакулците,иако јадеарододполето,гифаќаавоизобилствоиги

35ИГосподнаправисиленморскиветер,којгиоднесе

36ИБогиспратитемнинаврзЕгипет,такаштоцелата земјаЕгипетскаиПатроссезатемнијатридена,така штоникојнеможешедајавидиракатасвојакогаќеја кренешедоустата.

37Вотоавремеумреамногуминаоднародот Израилеви,коисепобунијапротивГосподаикоинеги послушааМојсејиАронинеимверуваадекаБогги испратил

38Икојрече:„НемадаизлеземеодЕгипетзадане изгинемеодгладвопустина,“икојнегопослуша гласотнаМојсеј

39ИГосподгиудривотритетемнини,иИзраелците гипогребаавотиеденови,бездазнаатЕгипќанитеза нив,нитудасерадуваатзанив

40ИтемнинатабешемногуголемавоЕгипеттридена, исекојштостоешекогасестемни,стоешенасвоето место;ионојштоседеше,седеше;ионојштолежеше,

42ИсиновитеИзраилевинаправијасèштоГосподим заповеданаМојсејиАрон;таканаправијавотааноќ 43.Исеслучивосредноќ,ГосподизлезесредеЕгипет игипоразиситепрвородениЕгипќани,одпрвороден човекдопрвородендобиток

44Ифараонотстананоќе,тојиситенеговислугии ситеЕгипќани,исеслушнаголемвикнизцелиот Египетвотааноќ,заштонемашекуќавокојанемаше мртовец.

45Истотака,ликовитенапрвороденитевоЕгипет,што беаврежанивоѕидовитенанивнитекуќи,беа уништениипаднааназемја.

46Дуриикоскитенанивнитепрвороденикоиумреле предоваикоигизакопалевосвоитекуќи,биле извлечениодегипетскитекучињатааноќивлечени предЕгипќанитеифрленипреднив

47ИситеЕгипќаниговидоаовазлоштоненадејноги снајде,иситеЕгипќаниизвикаасосиленглас

51ИМојсејѝрече:„ДесетневолјиГосподдонесеврз Египет;далиоднекојаоднивтеснајденекаквазло? Далинекојаоднивтепогоди?“Таарече:„Не

52АМојсејѝрече:„Иакосипрвороденанамајкати, немадаумрешизлонемадатестигнесредеЕгипет.“

53Атаарече:„Каквакористимамкогагогледам царот,мојотбрат,ицелиотнеговдомиподаницитево овазло,чиипрвороденцизагинуваатсосите првороденивоЕгипет?“

54АМојсејѝрече:„Братоттвој,неговотосемејствои поданиците,племињатаегипетски,негипослушаа зборовитеГосподови,пазатоаигиснајдеовазло“

55Ифараонот,царотегипетски,импристапинаМојсеј иАронинанекоиодсиновитеИзраилеви,коибеасо нивнатоаместо,иимсепомоли,велејќи:

56Станетеиземетегивашитебраќа,ситесинови Израилевиштосевоземјата,сонивнитеовцииволови исèштоимприпаѓа;ништонетребадаимостане; самомолетесезамененаГоспода,вашиотБог.

57ИМојсејмуреченафараонот:„Ете,тиси првороденсиннамајкати,нонеплашисе,заштонема даумреш,заштоГосподзаповедадаживееш,задати јапокажеСвојатаголемасилаиСвојатасилна испруженарака“

58Ифараонотнаредидагипуштатсиновите Израилеви,иситеЕгипќанисезајакнаадагипуштат, зашторекоа:„Ситеќеизгинеме“

59ИситеЕгипќанигииспратијаИзраелцитесоголемо богатство,овци,воловиискапоцености,според заклетватаГосподовамеѓунегоинашиоттаткоАвраам 60АсиновитеИзраилевиседвоумеадаизлегуваат ноќе,икогаЕгипќанитедојдоакајнивдагиизведат, имрекоа:„Зарнесмекрадци,падаизлегуваменоќе?“

61ИсиновитеИзраилевипобарааодЕгиптјаните сребрениизлатнисадовииоблеки,исиновите ИзраилевигиограбијаЕгиптјаните

62МојсејбрзостанаиотидедорекатаЕгипетска,го донесеоттамуковчеготнаЈосифигопонесесосебе

63ИсиновитеИзраилевигодонесоа,секојсосебе ковчеготнасвојоттатко,исекојсоковчезитенасвоето племе

ПОГЛАВЈЕ81

1ИсиновитеИзраилевитргнааодРамзесконСокхот, околушестотиниилјадипешаци,освендецатаи нивнитежени

2Сонивсекачиимешаномноштво,овцииговеда, дуриимногудобиток

3ИпрестојотнасиновитеИзраилеви,коиживеејаво земјатаЕгипетскавотешкаработа,бешедвестеидесет години.

4Инакрајотоддвестеидесетгодини,Господги изведесиновитеИзраилевиодЕгипетсосилнарака

5ИсиновитеИзраилевитргнааодЕгипет,одГосени одРамзес,исесместијавоСокхотнапетнаесеттиот денодпрвиотмесец.

6ИЕгипќанитегипогребааситесвоипрвородени,што Господгиудри,иситеЕгипќанигипогребуваасвоите убиенитридена.

7ИсиновитеИзраилевитргнааодСокотисеулогорија воЕтом,накрајотодпустината.

8ИнатретиотденоткакоЕгипќанитегипогребаа

9Иеденчовекмуреченасвојотсосед:„МојсејиАрон

пустинатаиќеМупринесемежртванаГоспода, нашиотБог“

10Затоа,сегадастанемеранонаутроидагивратиме АкосеврататсонасвоЕгипеткајсвоитегосподари,ќе знаемедекаимаатверавонивНо,аконесевратат,ќе себоримепротивнивиќегивратимесоголемасилаи силнарака.

11Иситефараоновиблагородницистанаанаутро,асо нивоколуседумстотиниилјадилуѓе,иизлегоаод Египетвоистиотден,истигнаадоместотокадешто беасиновитеИзраилеви

12ИситеЕгипќанивидоа,иете,Мојсеј,Аронисите синовиИзраилевиседеапредПи-Хахирот,јадеа,пиеја игославеапразникотГосподов

13ИситеЕгиптјаниимрекоанасиновитеИзраилеви: „Виенавистинарековте:‘Триденаќеодимениз пустината,ќеМупринесемежртвананашиотБогиќе севратиме’“

14Асега,денессепетденаоткакосизаминал,зошто несевратишкајгосподаритесвои?

15МојсејиАронимодговорија:„ЗаштоГоспод, нашиотБог,нипосведочи:‘Немаповеќедасевратите воЕгипет,тукуќесевратимевоземјакадештотече медимлеко,какоштоГоспод,нашиотБог,имсе заколнананашитетатковцидекаќенијададе.’“

16Икогаегипетскитеблагородницивидоадека синовитеИзраилевинегипослушаазадасеврататво Египет,сеподготвијазаборбапротивИзраилот.

17ИГосподгизацврстисрцатанасиновитеИзраилеви надЕгипќаните,такаштогипоразијамногуБитката станажестокапротивЕгипќаните,иситеЕгипќани избегааодпредсиновитеИзраилеви,заштомнозинаод нивзагинааодракатанаИзраилот

18ИфараоновиотблагородникотидоавоЕгипетиму кажаанафараонот:„Израелцитеизбегааиповеќенема дасеврататвоЕгипетТаканизборувааМојсеји Арон.“

19Ифараонотгочутоа,инеговотосрцеисрцатана ситенеговиподаницисесвртеапротивИзраел,исе

21ИГосподгизацврстисрцатанаситеЕгипќанидаги

23ИситеЕгипќанитргнаасофараонотдагигонат синовитеИзраилеви,алогоротнаЕгипетбешемногу големитежок,околудесетстотиниилјадилуѓе

24Ицелиоттојлогоротидеигигонешесиновите ИзраилевизадагивративоЕгипет,истигнаадонив, коибеалогоруванипокрајЦрвенотоМоре

25ИсиновитеИзраилевигикренааочитеигивидоа ситеЕгипќаникакогигонат;исиновитеИзраилевисе исплашијаоднивмногу,исиновитеИзраилевиизвикаа конГоспода

26ИпорадиЕгипќаните,синовитеИзраилевисе поделијаначетиригрупи,ибеаподеленивосвоите мислења,заштосеплашеаодЕгипќаните,аМојсејим зборувашенасекојоднив

27ПрватагрупабешеодсиновитенаРувим,Симеони Исахар,итиерешијадасефрлатвоморето,зашто многусеплашеаодЕгипќаните

28АМојсејимрече:„Небојтесе,стојтемирнои видетегоспасениетоодГоспода,штоќевигодонесе денес“

29ВторатагрупабешеодсиновитенаЗавулон, ВенијаминиНефталим,итиерешијадасеврататво ЕгипетсоЕгипќаните

30АМојсејимрече:„Небојтесе,заштокакоштоги видовтеЕгипќанитеденес,таканемадагивидите засекогаш“

31ТретатагрупабешеодсиновитенаЈудаиЈосиф,и тиерешијадаодатпротивЕгипќанитезадасеборат противнив

32ИМојсејимрече:„Застанетенаместатасвои,зашто Господќесеборизавас,авиемолчете.“

33ЧетвртиотодредбешеодсиновитеЛевиеви,Гадови иАсирови,итиерешијадавлезатмеѓуЕгипќанитеза дагипосрамат.АМојсејимрече:„Останетенасвоите местаинебојтесе,самоповикувајтегоГоспода,зада веизбавиоднивнитераце“

34ПотоаМојсејстанаоднародот,мусепомолина Господаирече:

35Господи,Боженацелатаземја,спасигосега народотТвој,когогоизведеодЕгипет,инеканесе фалатЕгипќанитедекаимприпаѓаатсилатаимоќта

36ИГосподмуреченаМојсеј:„Зоштовикашкон Мене?КажиимнасиновитеИзраилевидатргнат.Ати испружигостапотсвојконморетоиразделиго,зада поминатсиновитеИзраилевинизнего“

37ИМојсејнаправитака,гокренасвојотстапврз моретоигораздели

38Иводитенаморетосеразделијанадванаесетдела,и синовитеИзраилевипоминаапеш,сообувки,какошто бипоминалчовекпоподготвенпат

39ИГосподимгипокажанасиновитеИзраилеви чудесатаСвоивоЕгипетивоморетопрекуракатана МојсејиАрон

40ИкогасиновитеИзраилевивлегоавоморето, Египќанитетргнаапонив,иводитенаморетосе вратијаврзнив,иситепотонаавоводата,инеостана нитуеденчовекосвенфараонот,којмусезаблагодари наГосподаиповерувавоНего,затоаГосподнего погубивотоавремесоЕгипќаните

41ИГосподмунарединаангелдагоземеодсреде

Египќанитезагинаа,ијавидоаголематарака ГосподовавоонаштогонаправивоЕгипетиво морето.

43ТогашМојсејисиновитеИзраилевимујаиспеаа оваапеснанаГоспода,воденоткогаГосподгипогуби Египќанитепреднив

44ИсиотИзраелпеешеедногласно,велејќи:„ЌеМу пеамнаГоспода,заштоемногувозвишен;коњоти јавачотгифрливоморето;ете,тоаезапишаново книгатанаБожјиотзакон“

45ПотоасиновитеИзраилевитргнаанапатисе сместијавоМараИГосподимдаденасиновите ИзраилевинаредбиизаконинатоаместовоМараИ ГосподимзаповеданасиновитеИзраилевидаодатпо ситеНеговипатиштаидаМуслужат

46ИтргнааодМараистигнаавоЕлимВоЕлим

47ИтргнааодЕлимистигнаавопустинатаСин,на петнаесеттиотденодвториотмесецпонивното заминувањеодЕгипет

48ВотоавремеГосподимдадемананасиновите Израилевидајадат,иГосподимпаѓашехранаод неботонасиновитеИзраилевисекојден

49ИсиновитеИзраилевијадеаманачетириесетгодини, воситеденовидодекабеавопустината,додекане дојдоавоземјатаХанаанзадајанаследат

50ИтргнааодпустинатаСинисесместијавоАлуш

51ИтргнааодАлушисесместијавоРафидин.

52КогасиновитеИзраилевибеавоРафидин,дојде Амалик,синотнаЕлифаз,синотИсавов,братот Сефонов,дасеборипротивИзраилот.

53Итојдоведесосебеосумстотинииеднаилјадалуѓе, волшебнициимаѓепсници,исеподготвизабиткасо ИзраелвоРафидин.

54ИтиеводеаголемаижестокабиткапротивИзраел, иГосподгипредадеАмаликинеговиотнародво рацетенаМојсејинасиновитеИзраилеви,иворацете наИсуса,синотнаНавин,Ефратеецот,слугатаМојсеев

55ИсиновитеИзраилевигипоразијаАмаликцитеи неговиотнародсоострилотонамечот,нобиткатабеше многужестокапротивсиновитеИзраилеви 56.ИмуречеГосподнаМојсеј:„Запишигооваво книгазаспомениставиговоракатанаИсуса,синот Навинов,твојотслуга,изаповедајимнасиновите Израилеви,велејќи:„Когаќедојдешвоземјата Хананска,избришигоспоменотнаАмаликодпод

57ИМојсејнаправитака,јазедекнигатаигинапиша нанеаовиезборови,велејќи:

58СпомнисиштотинаправиАмаликнапатот,кога излегувашеодЕгипет.

59Којтесретнанапатотигиудирашеодзади,дурии

60Итака,когаГоспод,твојотБог,ќетеспасиодсите твоинепријателинаоколувоземјата,штоГоспод, твојотБог,тијадававонаследство,задајанаследиш, тогашќегоизбришешспоменотнаАмаликодпод небото,немадагозаборавиш.

61Ицарот,којќесесмилуванаАмалик,илина неговиотспоменилинанеговотопотомство,ете,Јасќе гопобарамтоаоднегоиќегоистребамоднеговиот народ

62ИМојсејгизапишаситеовиеработивокнигаиим заповеданасиновитеИзраилевивоврскасоситеовие работи

ПОГЛАВЈЕ82

1ИсиновитеИзраилевитргнааодРафидинисе сместијавоСинајскатапустина,вотретиотмесец откакоизлегоаодЕгипет

2ВотоавремедојдеРагуилМадијанецот,Мојсеев свекор,сонеговатаќеркаСепфораинејзинитедвасина, заштобешечуделзачудаташтогинаправилГосподна Израел,декагиизбавилодрацетенаЕгипет.

3ИРагуилдојдекајМојсејвопустинатакадешто бешесместен,кадештобешеБожјатагора

4ИМојсејизлезедагопречекасвојоттестсоголеми почести,ицелиотИзраелбешесонего

5ИРагуилинеговитедецаостанаамеѓуИзраелците многуденови,иРагуилгопознавашеГосподаодтој денпанатаму

6Ивотретиотмесецодизлегувањетонасиновите ИзраилевиодЕгипет,нашестиотденоднего,Господ мугидаденаИзраилотдесеттезаповединапланината Синај

7ИцелиотИзраелгичуситеовиезаповеди,ицелиот ИзраелсерадувашемногувоГосподавотојден 8ИславатаГосподовасеспуштинапланинатаСинај,и ТојгоповикаМојсеј,иМојсејдојдевосрединатана облакотисеискачинапланината

9ИМојсејбешенагоратачетириесетденаи четириесетноќи;нејадешелебинепиешевода;и Господгопоучизазаконитеизаконитезадагипоучи синовитеИзраилеви

10ИГосподгинапишадесеттезаповедиштоимги даденасиновитеИзраилевинадвекамениплочи,кои мугидаденаМојсејзадаимгизаповеданасиновите Израилеви.

11Ипочетириесетденаичетириесетноќи,откако ГосподзавршисоМојсејнапланинатаСинај,муги даденаМојсејкаменитеплочи,напишанисопрст Божји

12КогасиновитеИзраилевивидоадекаМојсејсе двоумидаслезеодгората,сесобрааоколуАрони рекоа:„Незнаемештосеслучисоовојчовек,Мојсеј“

13Затоасегастани,направинибогштоќеодипред нас,заданеумреш

14ААронмногусеплашешеоднародот,паимнареди дамудонесатзлато,атојнаправиоднегоизлеанотеле занародот

15ИмуречеГосподнаМојсеј,преддаслезеодгората: „Слезидолу,заштонародотТвој,штогоизведеод Египет,серасипа“

16Тиесинаправијаизлеанотелеимусепоклонија; затоа,сегаоставимеМе,задагиистребамодземјата,

беадветекамениплочиштоБогмугидадезадаим заповеданаИзраелците. 18ИкогаМојсејсеприближидологоротиговиде телетоштогонаправинародот,серазгневиМојсејиги скршиплочитеподгората

19ИМојсејдојдевологорот,гозедетелето,гоизгоре вооганигосомелидодеканестанаситенправ,паго посипаврзводатаиимдаденаИзраелцитедапијат

20Иоднародотумреаодмеѓусебнитемечевиоколу триилјадилуѓе,коигонаправијателето.

21УтредентаМојсејмуреченанародот:„Ќесе искачамкајГоспода,можебиќеможамдасепомолам завашитегревовиштомугизгрешивтенаГоспода.“

22ИМојсејповторносеискачиприГосподаиостана соГосподачетириесетденаичетириесетноќи

23ИвотекотначетириесеттеденаМојсејсемолеше

Израел.

24ТогашГосподмуреченаМојсејдаизделкадве камениплочиидагидонесепредГоспода,којќеги напишенанивдесеттезаповеди.

25Мојсејтакаинаправи:слезе,гиисеколдветеплочи исеискачинапланинатаСинајкајГосподаИГоспод гинапишадесеттезаповединаплочите.

26ИМојсејостанауштесоГосподачетириесетденаи четириесетноќи,иГосподмугипоучизаконитеи законитезадагипренесенаИзраел.

27ИГосподмузаповедавоврскасосиновите ИзраилевиданаправатсветилиштезаГоспода,зада почивавонегоиметоНегово.ИГосподмујапокажа сликатанасветилиштетоисликатанаситенегови садови

28Ипочетириесеттедена,Мојсејслезеодпланината, адветеплочимубеавораката

29ИМојсејдојдекајсиновитеИзраилевииимгикажа ситезборовиГосподови,игипоучиназаконите, одредбитеиодлукитештоГосподгобешенаучил

30ИМојсејимјасоопштинасиновитеИзраилеви речтаГосподова,декатребадамусенаправи светилиште,задаживеемеѓусиновитеИзраилеви 31Инародотсерадувашемногузаситедобриработи штоимгибешереколГосподпрекуМојсеј,ирекоа: „ЌенаправимесèштотиреколГоспод“

32Инародотстанакакоеденчовекипринесе

вешти;иситемудрипосрцегонаправија светилиштето,сонеговиотприборисоситесадовиза светатаслужба,какоштомузаповедаГосподнаМојсеј

35Иработатанасветилиштетонашаторотбеше завршенапопетмесеци,исиновитеИзраилеви направијасèштоГосподмузаповеданаМојсеј

36Игодонесоасветилиштетоицелиотнеговприбор кајМојсеј;споредсликаташтоГосподмујапокажана Мојсеј,таканаправијаисиновитеИзраилеви

37ИМојсејјавидеработата,иете,тиејаизвршија какоштомузаповедаГосподТакаМојсејги благослови

ПОГЛАВЈЕ83

1Водванаесеттиотмесец,надваесетитретиотденод месецот,МојсејгизедеАронаинеговитесинови,ги облечевонивнитеоблеки,гипомазаинаправисонив какоштомузаповедаГоспод.ИМојсејгипринесесите жртвиштомугизаповедаГосподвотојден

2ПотоаМојсејгизедеАронинеговитесиновииим рече:„Седумденаостанетепредвлезотнашаторот, заштотакамиезаповедано“

3Аронинеговитесиновинаправијасèштоим заповедаГосподпрекуМојсеј,иостанааседумдена предвлезотнашаторот

4Инаосмиотден,првиотденодпрвиотмесец,во вторатагодинаодизлегувањетонаИзраелцитеод Египет,МојсејгоподигнаСветилиштето;иМојсејги постависитесадовинаШаторотиситесадовина Светилиштето,инаправисèштомузаповедаГоспод.

5ИМојсејгиповикаАронинеговитесинови,итие донесоажртвапаленицаижртвазагревзасебеиза синовитеИзраилеви,какоштомузаповедаГосподна Мојсеј

6Вотојден,двајцатасиновиАронови,НадавиАвиуд, зедоатуѓоганигодонесоапредГоспода,Којнеим бешезаповедал;иизлезеоганодпредГосподаиги изгоре,итиеумреапредГосподавотојден

7НаденоткогаМојсејзавршисоизградбатана светилиштето,кнезовитенасиновитеИзраилеви почнаадагидонесуваатсвоитеприносипредГоспода заосветувањетонажртвеникот.

8Исекојкнезгипринесувашесвоитеприносизаеден ден,поеденкнезсекојден,дванаесетдена 9Иситеприносиштогидонесуваа,секојчовекво своетовреме,еднасребреначинијатешкастоитриесет сикли,еднасребреначинијаодседумдесетсикли споредсветиотсикел,обетеполнисофинобрашно, измешаносомаслозалебенпринос 10Едналажичка,тешкадесетсиклизлато,полнасо темјан.

11Еденмладјунец,еденовен,едноедногодишнојагне запаленица

12Иеднојареодкозитезажртвазагрев

13Изажртвазамир:двавола,петовни,петјарци,пет едногодишнијагниња.

14ТакаправеадванаесеттекнезовиИзраилеви,секој ден,секојвосвојотден

15Потоа,натринаесеттиотденодмесецот,Мојсејим заповеданасиновитеИзраилевидајапразнуваат

16ИсиновитеИзраилевијапрославијаПасхатаво

синовитеИзраилеви

17Авовториотмесец,напрвиотденоднего,Господ муреченаМојсеј,велејќи:

18Пребројгиглавитенаситемашкисинови Израилевиоддваесетгодиниинагоре,тиитвојотбрат АронидванаесеттекнезовиИзраилеви

19ИМојсејнаправитака.Арондојдесодванаесетте кнезовиИзраилеви,игипреброијасиновитеИзраилеви воСинајскатаПустина

20ИбројотнасиновитеИзраилевиподомовитена нивнитетатковци,оддваесетгодининагоре,беше шестотиниитриилјадиипетстотиниипедесет

21НоЛевиевитесиновинебеапреброенимеѓусвоите браќа,синовитеИзраилеви

22ИбројотнаситемашкисиновиИзраилеви,одеден месецинагоре,бешедваесетидвеилјадидвесте седумдесетитри

23АбројотнаЛевиевитесиновиодеденмесеци нагоребешедваесетидвеилјади.

24ИМојсејгипостависвештеницитеилевитите, секогонасвојатаслужбаинасвојатаносивост,зада

заповедаГосподнаМојсеја

25Инадваесеттиотденодмесецот,облакотбеше отстранетодШаторотнасведоштвото.

26ВотоавремесиновитеИзраилевигопродолжија своетопатувањеодСинајскатапустина,ипатуваатри дена,аоблакотзастананадпустинатаФаран.Тамусе разгорегневотГосподовпротивИзраилот,заштого разгневијаГоспода,барајќиодНегомесозадајадат

27ИГосподгопослушанивниотгласиимдадехрана, којајајадеаеденмесец

28НопотоасеразгоригневотГосподовпротивнив,и гипоразисоголемколеж,ибеапогребанитамунатоа место

29ИсиновитеИзраилевигонарекоатоаместоКеврот Хатава,заштотамугипогребаалуѓетоштокопнеејапо месо

30ПотоатргнааодКевротХатаваисесместијаво Асирот,којевопустинатаФаран.

31ИдодекасиновитеИзраилевибеавоАсирот,се разгневиГосподовиотгневпротивМаријампоради Мојсеј,итаастаналепрозна,белакакоснег

32Ибешезатворенанадвородлогоротседумдена, додеканејавратијаполепрата

33ПотоасиновитеИзраилевитргнааодАсиротисе сместијанакрајотодпустинатаФаран

34Вотоавреме,ГосподмуреченаМојсејдаиспрати

35ИМојсејгииспратидванаесеттелуѓе,итиедојдоа

36ИпочетириесетденадојдоакајМојсејиАрониму донесоазборовиштоимбеавосрцето.Идесетминаод мажитеимизнесоалошивестинасиновитеИзраилеви заземјаташтојабеаразгледале,велејќи:„Подоброни едасевратимевоЕгипетотколкудаодимевооваа земја,земјаштогипроголтувасвоитежители“

37НоИсус,синотНавинов,иХалев,синотЈефунеов, коибеамеѓуониештојаизвидувааземјата,рекоа: „Земјатаемногудобра“

38АкоГосподеблагонаклонетконнас,ќенèдоведе воовааземјаиќенијададе,заштотоаеземјавокоја течемедимлеко

39НосиновитеИзраилевинегипослушаа,тукуги послушаазборовитенадесеттелуѓе,коиизнесоалоши гласовизаземјата

40ИГосподгичумрморењатанасиновитеИзраилеви, сеналутиисезаколна,велејќи:

41Никојодовазлобнопоколениенемадајавиди земјатаоддваесетгодининагоре,освенХалев,синот Јефунеев,иИсус,синотНавинов

42Но,сигурнооваазлагенерацијаќезагиневооваа пустина,анивнитедецаќедојдатвоземјатаиќеја поседуваат;затоасеразгорегневотГосподовпротив Израел,игинатерадаталкаатвопустинатачетириесет годинидокрајотнатаазлагенерација,затоаштонего следеаГоспода

43ИнародотживеешедолговремевопустинатаФаран, апотоатргнаконпустинатапопатотконЦрвеното Море

ПОГЛАВЈЕ84

1ВотоавремеКореј,синотнаЈецер,синнаКехат,син Левиев,зедемногулуѓеодсиновитеИзраилеви,па станааисепрепираасоМојсејиАронисоцелото собрание

2ИГосподсеразгневинанив,иземјатајаотвори устатасвојаигипроголта,сонивнитекуќиисосèшто имприпаѓаше,исосителуѓенаКореј

3ПотоаБоггонатеранародотдаодипопатоткон планинатаСеирдолговреме

4ВоонавремеГосподмуреченаМојсеј:„Не започнувајвојнапротивсиновитеИсавови,заштонема датидадамништооднив,нитуколкуштоможеда згазиногата,заштомујададовнаИсавпланинатаСеир вонаследство.

5ЗатоасиновитеИсавовисебореапротивсиновите Сеировивоминатото,иГосподгипредадесиновите СеировиворацетенасиновитеИсавовиигиистреби одпреднивИсиновитеИсавовиживеејананивно местододен-денес

6ЗатоаГосподимреченасиновитеИзраилеви:„Не војувајтепротивсиновитеИсавови,вашитебраќа, заштоништовонивнатаземјаневиприпаѓавам;туку можетедакупуватехранаоднивзапариидајадете,и можетедакупуватеводаоднивзапариидапиете 7ИсиновитеИзраилевинаправијаспоредсловото Господово

8ИсиновитеИзраилевиодеанизпустината, обиколувајќигопатотконпланинатаСинајдолго

време,инегидопреасиновитеИсавови,тукуживееја

9ВотоавремеумреЛатин,царотнаКитимовите

владеење,односновочетиринаесеттатагодинаод излегувањетонаИзраеловитесиновиодЕгипет 10Игопогребаананеговотоместо,штосигоизгради воземјатаКитим,аАвимнацарувашеместонего триесетиосумгодини

11ИсиновитеИзраилевијапоминааграницатана синовитеИсавовивотиеденови,накрајотод деветнаесетгодини,идојдоаигопоминаапатотниз пустинатаМоав.

12ИмуречеГосподнаМојсеј:„Негиопсадувај Моавцитеиневојувајпротивнив,заштонемадати дадамништооднивнатаземја.“

13ИсиновитеИзраилевидеветнаесетгодиниодеапо патотнизмоавскатапустина,иневојуваапротивнив 14Вотриесетишестатагодинаодизлегувањетона ИзраелцитеодЕгипет,Господгопоразисрцетона Сион,аморејскиотцар,итојвојувашеиизлезедасе борипротивМоавците.

15ИСиониспратигласницикајВеор,синотнаЈанеас, синнаВалаам,советникнаегипетскиотцар,икај Валаам,неговиотсин,задагопроколнатМоав,зада бидепредаденворацетенаСион

16ИгласницитеотидоаигидоведоаВеор,синот Јанеев,инеговиотсинВалаам,одПеторво

дојдоавоградотСионигипроколнааМоавцитеи нивниотцарпредСион,царотаморејски.

17ИСионизлезесоцелатасвојавојска,отидевоМоав исеборешепротивнив,гипокорииГосподгипредаде ворацетенегови.Сионгоубимоавскиотцар.

18ИСионгиосвоиситеградовимоавскивобитката; имгозедеиЕсебон,заштоЕсебонбешееденод градовитемоавски.Сионгисместисвоитекнезовии своитеблагородницивоЕсебон,аЕсебонму припаѓашенаСионвотиеденови

19Затоа,ВеоринеговиотсинВалаам,коијакажуваа параболата,гиизговоријаовиезборови:„Дојдетево Есевон,градотСихонќебидеизградениутврден“ 20Тешкотебе,Моаве!Изгубенси,народеКемош!Ете, напишаноевокнигатанаБожјиотзакон

21ИкогаСионгоосвоиМоав,поставистражариво градовитештогибешезелодМоав,иголембројод синовитеМоавскипаднаавобиткаворацетенаСион, итојгизаробимногу,синовииќерки,игоуби нивниотцар;иСионсевративосвојатаземја

22ИСионимдадемногубројниподароциодсреброи златонаВеоринасвојотсинВалаам,пагиотпушти,и

25ВотоавремеМојсејиспратипратеницидо едомскиотцарАдад,велејќи:„Вакавелитвојотбрат Израел:‘Пуштимедапоминамнизтвојатаземја;ние немадапоминуваменизниванинизлозје,немада пиемеводаодбунар;ќеодимепоцарскиотпат.’

26ИЕдоммурече:„Немадапоминешнизмојата земја!“ИЕдомизлезедагипречекасиновите Израилевисосиленнарод.

27ИсиновитеИсавовинесакаадагипуштатсиновите Израилевидапоминатнизнивнатаземја,па Израелцитесеоддалечијаоднивинесебореапротив нив

28ЗаштопредтоаГосподимзаповеданасиновите Израилеви,велејќи:„Невојувајтепротивсиновите Исавови“ЗатоаИзраилцитесеоддалечијаоднивине војуваапротивнив.

29ТакасиновитеИзраилевитргнааодКадес,ацелиот народдојденапланинатаОр

30ВоонавремеГосподмуреченаМојсеј:„Кажиму набратоттвојАрондекаќеумретаму,заштонемада влезевоземјаташтоимјададовнасиновите Израилеви.“

31ИАронсеискачи,позаповедГосподова,на планинатаОр,вочетириесеттатагодина,вопеттиот месец,напрвиотденодмесецот.

32ААронимашестодваесетитригодиникогаумре напланинатаОр

ПОГЛАВЈЕ85

1ЦаротАрад,Хананеецот,којживеешенајуг,слушна декаИзраелцитедошлепопатотнашпионите,паги распоредисвоитевојскизаборбапротивИзраелците

2ИсиновитеИзраилевимногусеплашеаоднего, заштоимашеголемаитешкавојска,пазатоасиновите ИзраилевирешијадасеврататвоЕгипет

3ИсиновитеИзраилевисевратијанаоколутридена патдоМасератБениЈакон,заштомногусеисплашија одцаротАрад

4ИсиновитеИзраилевинесакаадасеврататвосвоите места,паостанаавоБениЈаконтриесетдена 5ИкогасиновитеЛевиевивидоадекасиновите Израилевинесевраќаатназад,сезаљубијазаради Господа,пасекренааисебореапротивсвоитебраќа Израилци,убијамногуоднивигипринудијадасе врататвосвоетоместо,напланинатаОр.

6Икогасевратија,царотАрадсèуштеја подготвувашесвојатавојсказабиткапротив Израелците

7ИИзраелсезаветува,велејќи:„Акогопредадешовој народвомоираце,ќегиуништамнивнитеградови наполно.“

8ИГосподгопослушагласотнаИзраел,гипредаде Ханаанцитевонивнитераце,игиуништиниви нивнитеградови,игонаречеместотоХорма 9ИтргнаасиновитеИзраилевиодпланинатаОрисе сместијавоОвот;итргнааодОвотисесместијаво Ије-Абарим,воМоавскатаграница 10ИсиновитеИзраилевииспратијадоМоавцитеда кажат:„Дозволинидапоминеменизтвојатаземјаво нашетоместо!“НосиновитеМоавцинеимдозволија

11ЗатоаМоавнеимдозволинаИзраелцитеда

12ИсиновитеИзраилевитргнааодмоавскатаграница истигнааоддругатастрананаАрнон,моавската граница,меѓуМоавиАморејците,исесместијаво границатанаСион,аморејскиотцар,вопустината Кедимот

13ИсиновитеИзраилевииспратијапратеницидоСион, царотаморејски,велејќи:

14Дозволинидапоминеменизтвојатаземја;немада скршнуваменивонивитениволозјата;ќеодимепо царскиотпатдодеканејапоминеметвојатаграница. НоСионнеимдозволинаИзраелцитедапоминат 15ИСионгисобраситеАморејцииизлезево пустинатазадасесретнесосиновитеИзраилеви,исе

16ИГосподгопредадеСион,царотаморејски,во рацетенасиновитеИзраилеви,иИзраилгипоразисите Сионовисоострилотонамечотисеодмаздиза Моавците

17ИсиновитеИзраилевијаосвоијаземјатаСионод АрамдоЈавук,кајсиновитеАмонови,игозедоа целиотпленодградовите

18ИИзраелгиосвоиситетиеградови,исенаселиво ситеградовинаАморејците

19ИситесиновиИзраилевирешијадасеборатпротив синовитеАмонови,задајаосвојатинивнатаземја.

20ИГосподимреченасиновитеИзраилеви:„Неги опсадувајтесиновитеАмоновиинезапочнувајтевојна противнив,заштонемадавидадамништооднивната земја“ИсиновитеИзраилевигопослушаазборот ГосподовинесебореапротивсиновитеАмонови

21ИсиновитеИзраилевисесвртијаитргнаапопатот ВасанвоземјатанаОг,царотвасанскиИОг,царот васански,излезедасеборипротивИзраилците,исо себеимашемногухрабрилуѓеимногусилнавојскаод народотАмореј

22АвасанскиотцарОгбешемногусиленчовек,но неговиотсинНаронбешемногусилен,дуриипосилен однего

23ИОгречевосрцетосвое:„Еве,сегацелиот израелскилогорзафаќапростородтрипарса;сегаќе

24ИОгсеискачинапланинатаЈахсаизедеоттаму

неговнародицелатанеговаземјавовашираце;иќе мунаправитекакоштомунаправивтенаСион.

27ИМојсејслезекајнегосомалкуминаодсиновите Израилеви,иМојсејгоудриОгсостапвоглуждовите нанеговитенозеигоуби.

28ПотоасиновитеИзраилевигигонеасиновитенаОг ицелиотнеговнарод,гибиејаигиистребија,сèдодека неостананикојоднив.

29ПотоаМојсејиспратинекоиодсиновитеИзраилеви дагоизвидатЈазер,заштоЈазербешемногупознат град

30ИизвидувачитеотидоавоЈазеригоистражија,и извидувачитесенадеваанаГоспода,исебореапротив луѓетоодЈазер

31ИтиелуѓегоосвоијаЈазеринеговитесела,и Господимгипредадеворацете,итиегиистераа Аморејцитештобеатаму

32ИсиновитеИзраилевијазедоаземјатанадвајцата аморејскицареви,шеесетградови,коибеаоддругата странанаЈордан,одпотокотАрнондогоратаХерман

33ИсиновитеИзраилевитргнааистигнааво Моавскатарамнина,којаеодоваастрананаЈордан,кај Ерихон

34ИМоавцитечујазасетозлоштоИзраелцитеимго направијанадвајцатааморејскицареви,наСионина Ог,паситеМоавцимногусеисплашијаодИзраелците 35ИрекоаМоавскитестарешини:„Ете,двајцата аморејскицареви,СиониОг,коибеапосилниодсите земницареви,неможеадаимсеспротивставатна синовитеИзраилеви;какотогашниеќеимсе спротивставиме?“

36Навистина,тиенииспратијапоракауштеодамнада поминеменизнашатаземјапонивниотпат,нониене имдозволивме;сегаќесесвртатпротивнассосвоите тешкимечевииќенèуништат;иМоавбешевоневолја порадисиновитеИзраилеви,имногусеплашеаоднив, пасесоветувааштодасеправисосиновитеИзраилеви.

37ИМоавскитестарешинирешијаигозедоаеденод своителуѓе,Валак,синотнаМоавецотСефор,иго поставијазацарнадниввотоавреме.Валакбеше многумударчовек

38ИстанааМоавскитестарешиниииспратија гласницикајМадијамцитезадасклучатмирсонив, заштовотиеденовиимашеголемавојнаи непријателствомеѓуМоавиМадијам,одденовитена Адад,синотнаБедад,царотедомски,којгипорази МадијамцитевоМоавскотополе,пасèдоденес 39ИМоавцитеиспратијалуѓекајМадијамците,итие склучијамирсонивИстарешинитеМадијамцидојдоа воМоавскатаземјазадасклучатмирвоимена Мадијамците

40Имоавскитестарешинисесоветуваасо мадијамскитестарешиништодаправатзадасиго спасатживототодИзраел

41ИситеМоавскисиновиимрекоанаМадијамските старешини:„Затоа,сегасиновитеИзраилевилижатсè штоеоколунас,какоштоволотјалижетреватапо полето,заштотаканаправијасодвајцатааморејски цареви,коисепосилниоднас“

42ИмадијамскитестарешинимурекоанаМоав: „ЧувмедекавовреметокогаСион,царотаморејски,се

43Затоа,испратисисегаикајнеговиотсинВалаам,

неговатанаграда,зададојдеидагипроколнесителуѓе одкоисеплашишСтарешинитемоавскигослушнаа тоаиимседопаднадаиспрататкајВалаам,синотна Веор

44Валак,синотСефоров,моавскиотцар,испрати пратеницикајВалаамимурекоа:

45Ете,еденнародизлезеодЕгипет,ете,гопокри лицетоназемјатаисенаселиспротимене

46Затоасегадојдиипроколнигоовојнародпредмене, заштоепресиленодмене;можебиќепобедамво борбатапротивнивиќегиизгонам;заштослушнав декаонојкогогоблагословуваш,еблагословен,аоној когогопроколнуваш,епроклет

47ТакагласницитенаВалакотидоакајВалаамиго доведоаВалаамзадагопроколненародотзадавојува противМоав

48ИВалаамдојдекајВалакдагопроколнеИзраелИ ГосподмуреченаВалаам:„Непроколнувајгоовој народ,заштоеблагословен“

49ИВалакгонаговарашеВалаамсекојдендаго проколнеИзраел;ноВалаамнегопослушаВалака порадисловотоГосподово,штомугобешекажална Валаам

50ИкогаВалаквидедекаВалаамнесакадасесогласи сонеговатажелба,станаисиотидедомаИВалаамсе вративосвојатаземја,аоттамуотидевоМадијам

51ИсиновитеИзраилевитргнааодМоавскатарамнина исесместијапокрајЈордан,одБет-ЈесимотдоАвелСитим,накрајотодМоавскитеРамнини

52ИкогасиновитеИзраилевисенаселијаво рамнинатаСитим,почнаадавршатблудсоќерките моавски

53ИсиновитеИзраилевисеприближијадоМоав,а синовитеМоавовигипоставијасвоитешаториспроти логоротнасиновитеИзраилеви

54МоавцитесеплашеаодсиновитеИзраилеви,па Моавцитегизедоаситенивниќеркиижени,убавипо изгледиубавипоизглед,игиоблекоавозлато,сребро искапоцениоблеки.

55ИМоавцитегипоставијатиеженипредвлезотод своитешатори,задагивидатИзраелцитеидасе свртатконнив,заданесеборатпротивМоавците

58Сигурнознаетедеканиесмебраќа,ситесме потомцинаЛотипотомцинаАвраам,неговиотбрат, зоштотогашнесакатедаостанетесонас,изоштоне сакатедагојадетенашиотлебинашатажртва?

59ИкогаМоавцитегопреплавијасосвоитезборовии гонамамијасосвоителаскавизборови,госеднааво шаторотимузготвијаижртвуваа,атојјадешеод нивнатажртваиоднивниотлеб.

60Потоамудадоавино,итојпиешеисеопиПотоа поставијапреднегоубавадевојка,итојнаправисонеа штосакаше,бидејќинезнаешештоправи,бидејќи бешеиспилмногувино

61ТаканаправијаМоавцитесоИзраелнатоаместо,во рамнинатаСитим,исеразгоригневотГосподовпротив Израелпорадитоа,ииспратипомормеѓунив,иумреа дваесетичетириилјадилуѓеодИзраелците.

62АодСимеоновитесиновиимашееденчовек,поиме Зимри,синСалуов,којсездружисоМадијанецот Козви,ќерканаЦур,царотмадијански,предочитена ситеИзраелевисинови

63ИФинеј,синотнаЕлазер,синнасвештеникотАрон, говидеовазлоделоштогонаправиЗимри,пазеде копје,станаитргнапонив,гипрободеидвајцатаиги уби,ипоморотпрестанакајсиновитеИзраилеви

ПОГЛАВЈЕ86

1Вотоавреме,попоморот,ГосподимреченаМојсеји наЕлазер,синотнасвештеникотАрон,велејќи: 2Пребројгистарешининацелатазаедницана синовитеИзраилеви,оддваесетгодиниинагоре,сите штоодатвовојска

3ИМојсејиЕлазергипреброијасиновитеИзраилеви понивнитесемејства,ибројотнаситеИзраилевибеше седумстотиниилјадиседумстотиниитриесет 4ИбројотнаЛевиевитесинови,одеденмесеци нагоре,бешедваесетитриилјади;меѓунивнемаше нитуеденодониештогиизбројаМојсејиАронво Синајскатапустина

5ЗаштоГосподимбешереколдекаќеумратво пустината,паситеумреа,иникојнеостанаоднив, освенХалев,синотЈефунеов,иИсус,синотНавинов 6ПотоаГосподмуреченаМојсеј:„Кажиимна синовитеИзраилевидаимсеодмаздатнаМадијамците зазлотонанивнитебраќа,синовитеИзраилеви“

7ИМојсејнаправитака,исиновитеИзраилевиизбраа одсебедванаесетилјадилуѓе,поилјадазасекоеплеме, иотидоавоМадијам.

8ИсиновитеИзраилевивојуваапротивМадијамцитеи гиубијаситемашки,какоипеттемадијамскикнезови, аВалаам,синотВеоров,гоубијасомеч

9АсиновитеИзраилевигизаробијаМадијанските жени,сонивнитедеца,сонивниотдобитокисосèшто имприпаѓаше

10Игозедоацелиотпленисиотплен,игодонесоакај МојсејикајЕлазервоМоавскитерамнини

11ИМојсеј,Елазериситекнезовиназаедницата излегоадагипречекаатрадосно 12ИгоподелијацелиотпленнаМадијамците,и синовитеИзраилевиимсеодмаздијанаМадијамците

1ВотоавремеГосподмуреченаМојсеј:„Ете,твоите

Јасќемузаповедам“ИМојсејгонаправитоа

2ИГосподсејавивошаторотвостолбодоблак,а столботодоблакстоешенавлезотодшаторот

3ИГосподмузаповеданаИсуса,синотНавинов,иму рече:„Бидисиленихрабар,заштотиќегидоведеш синовитеИзраилевивоземјатазакојасезаколнавдека ќеимјададам,иЈасќебидамсотебе.

4ИМојсејмуреченаИсусНавин:„Бидисилени храбар,заштотиќеимјададешземјатанасиновите Израилевивонаследство,иГосподќебидесотебе; немадатеоставинитудатенапушти;неплашисеине сеобесхрабрувај“

5ИМојсејгиповикаситесиновиИзраилевииимрече: „ВиевидовтесетодоброштоГоспод,вашиотБог,виго направивопустината

6Затоасегапазигиситезборовинаовојзакониодипо патотнаГоспода,твојотБог;нескршнувајодпатот штотигозаповедаГоспод,нидеснонилево

7ИМојсејгипоучисиновитеИзраилевинауредбите, законитеиодредбитезадагиправатвоземјата,како штомузаповедаГоспод 8ИгипоучинапатотГосподовинаНеговитезакони; ете,тиесенапишанивокнигатанаБожјиотзакон,што имгодаденадецатаИзраилевипрекуракатанаМојсеј 9ИкогаМојсејимзаповеданасиновитеИзраилеви, Господмурече:„ИскачисенагоратаАваримиумри таму,иприберисепринародотсвој,какоштобеше прибранАрон,твојотбрат.“

10ИМојсејсеискачикакоштомузаповедаГоспод,и умретамувоМоавскатаземјапоГосподовазаповед,во четириесеттатагодинаоткакоИзраелцитеизлегоаод Египетскатаземја

11ИсиновитеИзраилевиплачеазаМојсејво Моавскитерамнинитриесетдена,иденовитена плачењеитагувањезаМојсејзавршија

ПОГЛАВЈЕ88

1ПосмрттанаМојсеј,ГосподмуреченаИсуса,синот Навинов,велејќи:

2„СтаниипоминигоЈорданвоземјаташтоимја дадовнасиновитеИзраилеви,иќеимјададешземјата насиновитеИзраилевивонаследство“

3Секоеместонакоеќестапнатвашитенозеќебиде ваше;одпустинатаЛивандоголематарека,реката Перат,ќебидевашаграница.

6ИтаканаправијаначалницитенасиновитеИзраилеви, музаповедаананародотинаправијасèштоим заповедаИсусНавин

7ИИсусНавиниспратидвајцалуѓедајаизвидат земјатаЈерихонска,алуѓетоотидоаигоизвидуваа Јерихон

8ИпоседумденадојдоакајИсусНавинвологороти мурекоа:„Господјапредадецелатаземјавонашираце, ижителитенејзинисеужасуваатоднас“

9ПотоастананаутроИсусНавиницелиотИзраелсо него,итргнааодСитимПотоаИсусНавиницелиот ИзраелсонегогопоминааЈорданИсусНавинимаше осумдесетидвегодиникогагопоминаЈордансо Израел

10ИнародоттргнаодЈорданнадесеттиотденод првиотмесецисеулогоријавоГалгал,наисточниот аголодЕрихон

11ИсиновитеИзраилевијапрославијаПасхатаво Галгал,ворамнинитенаЕрихон,начетиринаесеттиот денодмесецот,какоштоенапишановоМојсеевиот закон

12Иманатапрестанавотоавреме,надругиотденод Пасхата,инемашеповеќеманазасиновитеИзраилеви, пајадеаодплодовитеназемјатаХананска

13ИЕрихонбешецелоснозатворенпредсиновите Израилеви,никојнеизлегувашенивлегуваше

14Ибешевовториотмесец,напрвиотденодмесецот, когаГосподмуреченаИсуса:„Стани,ете,Јастиго предавамЈерихонворацететвоисоситенеговилуѓе;и ситетвоивојницинекагообиколуваатградот,по еднашнаден;такаправетешестдена.“

15Свештеницитеќезасвиратсотруби,икогаќего чуетезвукотнатрубата,целиотнародќеизвикасилно, задасеурнатградскитеѕидини;целиотнародќесе крене,секојпротивсвојотпротивник 16ИИсусНавиннаправисèкакоштомузаповеда Господ.

17Инаседмиотденседумпатигообиколијаградот,а свештеницитезатрубијасотруби

18Инаседмиоткруг,ИсусНавинмуреченанародот: „Викајте,заштоГосподгопредадецелиотградво нашираце!“

19Самоградотисèштоевонегонекабиде проколнатопредГоспода,пазетесеодпроколнатото, заданегопроколнетеизраелскиотлогориданего вознемирите.

20Ацелотосребро,злато,месингижелезоќебидат посветенинаГоспода,ќевлезатворизницата Господова

21Инародотзатрубивотрубииизвикасоголемглас, иѕидинитенаЕрихонпаднааИцелиотнародсе искачи,секојчовекправопредсебе,игоосвоија градотисомечистребијасèштобешевонего,имажи ижени,младиистари,волови,овциимагариња 22Игоизгореацелиотградсооган;самосадовитеод сребро,злато,месингижелезогиставијаворизницата Господова.

23ИсезаколнавотоавремеИсусНавин,велејќи: „Проклетдаечовекот,штоќегоградиЕрихон!Тојќе гипоставитемелитенеговиврзсвојотпрвороденсин,а врзсвојотнајмладсинќегипоставипортитенегови!“

24Ахан,синотнаХарми,синнаЗавди,синнаЗера,

25Потоа,откакосиновитеИзраилевисевратијаод

извидатиГајидасеборатпротивнего

26ИлуѓетоотидоаигоизвидијаГај,акогасевратија, рекоа:„НеканеодицелиотнародсотебевоГај,туку некаодатсамооколутриилјадилуѓеинекагоосвојат градот,заштоимамалкулуѓе“

27ИИсусНавиннаправитака,исонегоотидоаоколу триилјадилуѓеодсиновитеИзраилевиисебореа противлуѓетоодГај

28ИбиткатабешежестокапротивИзраел,илуѓетоод ГајубијатриесетишестИзраелци,асиновите ИзраилевиизбегаапредлуѓетоодГај

29КогаговидетоаИсусНавин,гираскинасвоите облекиипаднаничкумназемјапредГоспода,тоји старешинитеИзраилеви,итиесипосипааправврз главитесвои

30ИИсусНавинрече:„Зошто,Господи,гопреведе овојнародпрекуЈордан?Штодакажамоткако Израелцитеќеимсвртатгрбнасвоитенепријатели?“

31ЗатоасегаситеХананејци,жителиназемјата,ќего чујатова,ќенèопколатиќенигоистребатимето

32ИГосподмуреченаИсуса:„Зоштопаѓашничкум? Стани,одиси,заштоИзраелцитезгрешијаизедоаод проклетството;Јасповеќенемадабидамсонивдодека негоистребатпроклетствотомеѓунив“

33ИстанаИсусНавин,гособранародотигодонесе УримотпонаредбаГосподова,ибешеземенплемето Јудино,абешеземениАхан,синотХармиев 34ИИсусНавинмуреченаАхан:„Кажими,синемој, штосинаправил?“ААханрече:„Видовмеѓупленот убаваоблекаодСенар,двестесиклисреброипарче златоодпедесетсикли;гипосакавигизедов,иете, ситесескриенивоземјата,средешаторот“

35ИИсусНавиниспратилуѓе,коиотидоаигизедоа одшаторотнаАхан,игидоведоакајИсусНавин.

36ИгизедеИсусНавинАханиовиесадови,неговите синовииќеркиисèштомуприпаѓаше,игиоднесево долинатаАхор.

37ИИсусНавингиизгоретамусооган,асите ИзраелцигокаменувааАхансокамења,инасобрааврз негокупкамења.ЗатоагонаречетоаместоДолина АхорТакастивнагневотГосподов,иИсусНавин потоадојдевоградотисеборешепротивнего.

38ИГосподмуреченаИсуса:„Неплашисеине

41ИИсусНавинсебореше,алуѓетоодградотизлегоа противИзраел,незнаејќидекаимпоставуваатзаседа задградот

42ИИсусНавиниситеИзраелцисепреправаадекасе изморенипреднив,илукавоизбегаапопустинскиот пат

43ИлуѓетоодГајгисобраасителуѓештобеаво градотзадагигонатИзраелците.Тиеизлегоаисе оддалечијаодградот,неостананитуеденГооставија градототворенигигонеаИзраелците

44Аониештобеавозаседастанааодсвоитеместаи побрзаададојдатвоградот,гоосвоијаигозапалијаА луѓетоодГајсевратијаназадиете,чадотодградотсе кревашеконнебото,инемааначиндасеповлечатни наеденнинадругначин

45ИсителуѓеодГајбеамеѓуИзраелците,некоиод еднатастрана,некоиоддругата,игипоразија,така штонеостананитуеденоднив

46ИсиновитеИзраилевигофатијаживМелоса,царот наГај,игодоведоакајИсусНавин,аИсусНавинго обесинадрвоитојумре

47ИсиновитеИзраилевисевратијавоградототкако гоизгореа,игиубијасомечситештобеавонего

48ИбројотнападнатителуѓеодГај,мажиижени, бешедванаесетилјади;самодобитокотипленотод градотгозедоазасебе,споредсловотоГосподоводо Исуса

49ИситецаревиодоваастрананаЈордан,ситецареви ханаански,чујазазлотоштосиновитеИзраилевиимго направијанаЈерихонинаГај,пасесобраадавојуваат противИзраилот.

50СаможителитенаГаваонмногусеплашеадасе боратпротивИзраелците,заданезагинат,пазатоа постапијалукаво,падојдоакајИсусНавиникај целиотИзраелиимрекоа:„Дојдовмеоддалечназемја; затоасегасклучетесојузсонас“

51ИжителитенаГаваонгипрестигнаасиновите Израилеви,исиновитеИзраилевисклучијазаветсонив, склучијамирсонив,икнезовитеназаедницатаимсе заколнаа.НопотоасиновитеИзраилевидознаадекасе нивнисоседиидекаживеатмеѓунив

52НосиновитеИзраилевинегиубија,заштоимсе заколнаавоГоспода,итиебеасекачидрваиносители вода

53ИимречеИсусНавин:„Зоштомеизмамивтедани гонаправитеова?“Атиемуодговорија:„Затоаштоим бешераскажанонатвоитеслугисèштоимнаправина ситеаморејскицареви,иниесеисплашивмемногуза нашитеживоти,пагонаправивметоа“

54ИвотојденимодредиИсусНавиндасечатдрваи дацрпатвода,игиподелизаробовинаситеплемиња Израилеви.

55ИкогаАдониседек,царотерусалимски,чусèшто направијасиновитеИзраилевисоЈерихонисоГај, испратидоХоам,царотХевронски,идоПирам,царот Јармут,идоЈафија,царотЛахиски,идоДевер,царот Еглонски,велејќи:

56Качетесекајменеипомогнетеми,задаги поразимесиновитеИзраилевиижителитенаГаваон, коисклучијамирсосиновитеИзраилеви.

57Исесобраа,ипеттецаревинаАморејцитетргнаасо

царевиаморејскисесобраазадасеборатпротивнас.“

поразиовиепетцаревисоголемколеж

60ИГосподгипосрамипредсиновитеИзраилеви,кои гипоразијасострашенколежвоГаваонигигонеапо патотштоводиконБет-ОрондоМакида,итиеизбегаа одпредсиновитеИзраилеви

61Идодекабегаа,Господиспративрзнивградод небото,иповеќеоднивумреаодградототколкуод колењетонасиновитеИзраилеви

62ИсиновитеИзраилевигигонеа,итиесèуштеги удираапопатот,одејќииудирајќиги

63Икогаудираа,денотсеприближувашеконвечерта, иИсусНавинречепредсиотнарод:„Сонце,застанина Гаваон,имесечиноводолинатаАјалон,додека народотнеимсеодмаздинасвоитенепријатели“

64ИГосподгопослушагласотнаИсусНавин,и сонцетозастанасреденебото,изастанатриесетишест минути,аимесечинатазастанаинебрзашедазајде целден.

65Инемашетаковден,нипреднегонипотоа,кога Господгопослушагласотначовек,заштоГосподсе борешезаИзраел.

ПОГЛАВЈЕ89

1ТогашИсусНавинјаизговориоваапесна,воденот когаГосподгипредадеАморејцитеворацетенаИсус НавининасиновитеИзраилеви,иречепредочитена целиотИзраил:

2Господи,Тинаправимоќнидела,Тинаправиголеми дела;којекакоТебе?МоитеусниќепеатзаТвоето име

3Мојадобринаимојатврдина,мојависокакула,ќеТи испеамновапесна,соблагодарностќеТипеам,Тиси силатанамоетоспасение

4СитеземницаревиќеТефалат,кнезовитенасветот ќеТипеат,синовитеИзраилевиќесерадуваатна Твоетоспасение,ќепеатиќејафалатТвојатасила

8Сонцетоимесечинатазастанаананебото,аТисе спротивставинанашитеугнетувачивоТвојотгневи имгинаредиТвоитесудови

9Ситекнезовиназемјатастанаа,царевитенанародите сесобраа,несепоколебааодТвоетолице,тукуги посакувааТвоитебитки

10ТисекренапротивниввогневотСвојигоспушти врзнивТвојотгнев;гиуништивогневотСвојиги истребивосрцетоСвое

11НародитесеистребијаодТвојотгнев,царстватасе срушијаодТвојотгнев,гираницаревитеводенотна Твојотгнев

12.ЈаизлеаврзнивТвојатајарост,гиобзедеТвојата лутина;јасвртиврзнивнивнатабеззакониеиги истребивонивнатабеззаконие

13Поставијастапица,паднаавонеа,сескријаво мрежа,ногатаимсезаплетка

14Твојатаракабешеподготвеназаситетвои непријатели,коивелеа:„Сомечјаосвоијаземјата,со мишкасенаселијавоградот“Тиимгиисполнилицата сосрам,имгисоборироговитеназемја,гиисплашиво гневотСвојигиуништивогневотСвој.

15ЗемјатасетресеисетресешеодшумотнаТвојата бураврзнив,негисочуванивнитедушиодсмртта, тукугиспуштинивнитеживотивогробот.

16ГигонешевоТвојатабура,гиистребивоТвојот виор,гопретворидождотнивнивоград,паднааво длабокијами,заданеможатдасеиздигнат.

17Нивнитетруповибеакакоѓубрефрленосреде улиците

18ТиебеауништенииуништенивоТвојотгнев,аТи госпасиТвојотнародсоТвојатасила

19ЗатоанашитесрцасерадуваатвоТебе,нашите душисевозвишуваатвоТвоетоспасение.

20НашитејазициќејараскажуваатТвојатасила,ќе пеемеиќегифалимеТвоитечудеса

21ЗаштоТинèспасиоднашитенепријатели,нèизбави одониештосекренаапротивнас,гиистребиодпред насигипотиснаподнашитенозе

22ТакаќезагинатситеТвоинепријатели,Господи,и злитеќебидаткакоплеваштојаносиветерот,аТвоите возљубениќебидаткакодрвјазасаденипокрајвода

23ТакаИсусНавиницелиотИзраелсонегосевратија вологоротвоГалгал,откакогипоразијаситецареви, такаштонеостананитуеденостатокоднив

24Ипеттецаревиизбегаапешодбиткатаисескрија воеднапештера,аИсусНавингибарашенабојното полеинегинајде.

25ПотоамујавијанаИсуса:„Царевитесепронајдени, аете,сескриенивопештера“

26ИречеИсусНавин:„Поставетелуѓенавлезотод пештерата,задагичуваат,заданесеодведат!“И синовитеИзраилевитакаинаправија

27ИИсусНавингиповикаситеИзраелцииимречена военитеводачи:„Ставетегинозетенавратотнаовие цареви!“АИсусНавинрече:„ТакаќенаправиГоспод соситевашинепријатели.“

28ПотоаИсусНавинзаповедадагиубијатцаревитеи дагифрлатвопештерата,анавлезотодпештератада ставатголемикамења.

29ПотоаИсусНавинотидесосиотнародштобешесо

30Игиистребидушитеисèштомуприпаѓашена

31ОттамуотидевоЛивнаисеборешепротивнеа,и Господјапредадеворацетенегови,аИсусНавинја погубисомечиситедушивонеа,инаправисонеаи сонејзиниотцаркакоштонаправисоЈерихон

32ОттамутојотидевоЛахисзадасеборипротивнего, аОрам,царотнаГаза,отидедаимпомогненалуѓето одЛахис,аИсусНавингопоразинегоинеговиот народдодеканеостананикојоднего

33ИИсусНавингоосвоиЛахисиситенеговижители, инаправисонегокакоштонаправисоЛивна.

34ОттамуИсусНавинотидевоЕглон,гозедеинегои гопоразисомеч,какоиситенеговижители

35ОттамуотидевоХеврон,себорешепротивнего,го освоиигопроколнаОттамусевратисоцелиотИзраел воДевир,себорешепротивнегоигопоразисомеч

37ИгипоразиИсусНавинситеаморејскицаревиод Кадис-ВарнидоАза,иведнашјаосвоинивнатаземја, заштоГосподсеборешезаИзраел

38ИИсусНавинсоцелиотИзраелдојдевологоротво Галгал

39Вотоавреме,когаЈавин,царотнаХасор,чусèшто имнаправиИсусНавиннааморејскитецареви,Јавин испратидоЈоват,царотнаМадијам,доЛаван,царотна Шимрон,доЈефал,царотнаАхсаф,идосите аморејскицареви,велејќи:

40Дојдетебрзокајнасипомогнетени,задаги поразимесиновитеИзраилеви,преддадојдатврзнаси данинаправаткакоштоимнаправијанадругите царевиаморејски

41ИситеовиецаревигипослушаазборовитенаЈавин, царотХасорски,иизлегоасоситесвоилоборови, седумнаесетцареви,анивниотнародбешебројнокако песокнаморскиотбрег,заедносокоњииколи безбројни,идојдоаисеулогоријазаеднокајводитена Мером,исесретнаазаеднозадасеборатпротив Израел

42ИГосподмуреченаИсуса:„Неплашисеоднив, заштоутреоколуовавремеќегипредадамситеубиени предтебе;ќеимгипресечештемнитенозенакоњите,а колитеќеимгиизгоришсооган“

43ИИсусНавинсоситевојнициодеднашсенафрли врзнивигипорази,итиепаднаавонивнитераце,

45Вотоавреме,ИсусНавинсевративоХасориго

46ОттамуотидевоАхсафинаправисонегокакошто направисоШимрон.

47ОттамуотидевоОдоламигипоразисителуѓешто беавонего,инаправисоОдоламкакоштонаправисо АхсафисоШимрон.

48Итојпоминаоттамувоситеградовинацаревите штогипорази,игипогубисителуѓештоостанааод нивигиистребинаполно.

49СамопленотидобитокотИзраелцитегизедоаза себе,асекојчовекштогоубиваа,неоставијанитуедна душадаостанежива

50КакоштомузаповедаГосподнаМојсеј,така направијаИсусНавиницелиотИзраел;незгрешијаво ништо

51ТакаИсусНавиниситесиновиИзраилевија поразијацелатаханаансказемја,какоштоимзаповеда Господ,игипоразијаситенивницареви,триесети еденцар,исиновитеИзраилевијаосвоијацелатанивна земја.

52ОсвенцарстватаСиониОг,коисеоддругатастрана наЈордан,одкоиМојсејосвоимногуградови,аМојсеј имгидаденаРувимовотоиГадовотоплемеина половинатаодМанасиевотоплеме

53ИгипоразиИсусНавинситецаревиштобеаодоваа странанаЈордан,назапад,иимгидадевонаследство надеветтеплемињаинаполовинатаплемеИзраилево 54ПетгодиниИсусНавинвојувашепротивовие царевииимгидаденивнитеградовинаИзраелците,и земјатасесмириодбојнитезонинизградовитена АморејцитеиХанаанците

ПОГЛАВЈЕ90

1Вотоавреме,вопеттатагодинаоткакосиновите ИзраилевигопреминааЈордан,откакосиновите ИзраилевисеодморијаодвојнатасоХанаанците,во тоавремеизбувнааголемиижестокибиткимеѓуЕдом исиновитеХитимови,исиновитеХитимовисебореа противЕдом

2ИАвијан,царотнаКитим,излезевоистатагодина, односновотриесетипрватагодинаоднеговото владеење,соголемавојскаодсилнитесиновина Китим,иотидевоСеирдасеборипротивсиновитена Исав

3ААдад,царотедомски,чузанеговатавест,паизлезе дагопречекасомногуброеннародисилнавојска,исе зафатисобиткапротивнеговополетоедомско 4ИракатанаКитимнадвладеанадсиновитеИсавови, исиновитеХитимовиубијаодсиновитеИсавови, дваесетидвеилјадилуѓе,иситесиновиИсавови избегааоднив

5ИсиновитенаКитимгигонеаистигнаадо едомскиотцарАдад,којтрчашепреднив,гофатија живигодоведоакајАвијан,царотнаКитим

6Авијаннаредидабидеубиен,аАдад,царотнаЕдом, умревочетириесетиосматагодинаоднеговото владеење.

7ИсиновитенаХитимпродолжијадагонатЕдом,иги поразијасоголемколеж,иЕдомимстанапоробенна синовитенаХитим.

8ИсиновитенаХитимвладеејанадЕдом,иЕдом паднаподвластанасиновитенаХитимиодтојден станаедноцарство 9Иодтогаштиеповеќенеможеадагикренатглавите,

10ИАвијанпоставиначалницивоЕдомисите Едомскидецамустанааподаницииданочни обврзници,аАвијансевративосвојатаземја,Китим. 11Икогасеврати,јаобновисвојатавластисиизгради пространаиутврденапалатазацарскарезиденција,и безбедновладеешенаддецатанаКитиминадЕдом 12Вотиеденови,откакосиновитеИзраилевиги истерааситеХанаанцииАморејци,ИсусНавиностаре ибешевопоодминатигодини

13ИГосподмуреченаИсуса:„Тисистар,во поодминатигодини,аголемделодземјатаостаназа освојување“

14Затоа,разделијаовааземјавонаследствомеѓу деветтеплемињаиполовинатаодплеметоМанасиево. ИстанаИсусНавининаправикакоштомурече Господ

15ИјаподелицелатаземјанаплемињатаИзраилевиво наследство,спореднивнитераспределби 16АнаплеметоЛевинемудаденаследство; приноситеГосподовисенивнонаследство,какошто ГосподимречепрекуМојсеја

17ИИсусНавинмујададепланинатаХевронна Халев,синотЈефунеов,еденделнаднеговитебраќа, какоштобешереколГосподпрекуМојсеј

18ЗатоаХевронимостанавонаследствонаХалевина неговитесиновидоден-денес.

19ИИсусНавинјаподелицелатаземјасожрепкана целиотИзраелвонаследство,какоштомузаповеда Господ.

20ИсиновитеИзраилевиимдадоаналевититеградови одсвоетонаследство,пасиштезанивниотдобитоки имот,какоштомузаповедаГосподнаМојсеј,така направијасиновитеИзраилевиЈаподелијаземјатасо жрепка,големаилимала

21Иотидоадајанаследатземјатаспореднивните граници,исиновитеИзраилевимудадоанаследствона Исуса,синотНавинов,меѓунив

22.СпоредГосподоватазаповед,мугодадоаградот штогобараше,Тимнат-Серах,воЕфремоватагораТој гоизградиградотисенаселивонего 23ТоасенаследстваташтосвештеникотЕлазериИсус, синотНавинов,иначалницитенататковскитеплемиња имгиподелијасожрепканасиновитеИзраилевиво

Потоагиотпушти,исекојсиотидевосвојотгради секојвосвоетонаследство.

27ИсиновитеИзраилевимуслужеанаГосподавосите деновинаИсусНавин,иГосподимдадеодмородсите околниместа,итиеживеејабезбедновосвоите градови

28Исеслучивотиеденови,когаАвијан,царотна Китим,умревотриесетиосматагодинаоднеговото владеење,односновоседматагодинаоднеговото владеењенадЕдом,игопогребаананеговотоместо штогобешеизградилзасебе,аЛатинвладееше наместонегопедесетгодини

29Изавременанеговотовладеењетојизведевојска, отидеисеборешепротивжителитенаБританијаи Кернанија,децатанаЕлисеј,синотЈаванов,иги победиигинаправиподаницинаданок.

30ТогашслушнадекаЕдомсеодметналодрацетена Хитим,паЛатинусотидепротивнивигипобеди,ги покориигиставиподрацетенаКитимовитесинови,и ЕдомстанаедноцарствосоКитимовитесиновивосите денови

31ИмногугодининемашецарвоЕдом,анивната владабешесосиновитенаКитиминивниотцар

32Аводваесетишестатагодинаоткакосиновите ИзраилевигопреминааЈордан,односношеесети шестатагодинаоткакосиновитеИзраилевиизлегоаод Египет,ИсусНавиностаре,вонапреднавозраст, имашестоиосумгодинивотиеденови.

33ИгиповикаИсусНавинситеИзраилеви,нивните старешини,нивнитесудиииуправители,откако ГосподимдадеодморнаситеИзраилевисиновиод ситенивнинепријателинаоколуИимречеИсус НавиннастарешинитеИзраилевиинанивнитесудии: „Ете,јассумстар,вогодини,ивидовтештонаправи Господсоситенародиштогиистераодпредвас, заштоГосподсеборешезавас 34.Затоа,охрабретесесегадагипазитеиисполнувате ситезборовинаМојсеевиотзакон,данеотстапуватеод негонидеснонилево,иданедоаѓатемеѓународите штоостанаавоземјата;иданегоспоменуватеимето нанивнитебогови,тукудржетесецврстодоГоспода, вашиотБог,какоштоправевтедоденес

35ИИсусНавинсилногипоттикнувашесиновите ИзраилевидамуслужатнаГосподавоситесвои денови

36ИситеИзраелцирекоа:„ЌеМуслужименаГоспода, нашиотБог,воситенашиденови,ниеидецатанаши,и децатананашитесинови,инашетопотомстводовека.“

37ИвотојденИсусНавинсклучизаветсонародоти гиотпуштисиновитеИзраилеви,итиесевратијасекој восвоетонаследствоивосвојотград 38Вотиеденови,когасиновитеИзраилевиживееја безбедновосвоитеградови,гизакопувааковчезитена племињатананивнитепредци,штогибеадонелеод Египет,секојвонаследствотонасвоитедеца ДванаесеттесиновинаЈаковгизакопаасиновите Израилеви,секојвосопственостнасвоитедеца. 39Аовасеимињатанаградовитевокоигипогребаа дванаесеттесиновинаЈаков,коисиновитеИзраилеви гиизведоаодЕгипет.

40ИгипогребааРувимиГадодоваастрананаЈордан, воРимија,штоМојсејимјададенанивнитедеца.

41АСимеониЛевигипогребаавоградотМауда,што имгодаденаСимеоновитесинови,апредградиетона градотбешезаЛевиевитесинови.

42АЈудагопогребаавоградотВенијаминспроти Витлеем

43АкоскитенаИсахариЗавулонгипогребааво Сидон,воделотштоимприпаднананивнитедеца

44ИДанбешепогребанвоградотнанеговитесинови воЕстаил,аНефталимиАсергипогребаавоКадисНефталим,секојнасвоетоместо,штоимгобешедал насвоитесинови.

45АкоскитенаЈосифгипогребаавоСихем,воделот одниваташтоЈаковјакупиодЕмор,акојаму припаднанаЈосифвонаследство.

46ИгопогребааВенијаминвоЕрусалим,спроти Јевусејците,коиимбеададенинаВенијаминовите синови;синовитеИзраилевигипогребаасвоите татковци,секојвоградотнасвоитесинови

47ИподвегодиниумреИсус,синотНавинов,настои десетгодини;времетовокоеИсусмусудешена

НавиндосиновитеИзраилевиивокнигатанавојните Господови,штогизапишааМојсеј,ИсусНавини синовитеИзраилеви

49ИсиновитеИзраилевигопогребааИсусавомеѓата нанеговотонаследство,воТимнат-Серах,штомубеше даденвогоратаЕфрем

50ВотиеденовиумреЕлазер,синотАронов,иго погребаанаридотштомуприпаѓашенаФинес, неговиотсин,којмубешедаденвогоратаЕфрем

ПОГЛАВЈЕ91

1Вотоавреме,посмрттанаИсусНавин,синовитена Ханаанцитесèуштебеавоземјата,аИзраелците решијадагиистераат

2ИсиновитеИзраилевигопрашааГоспода,велејќи: „КојпрвќеодиоднаспротивХанаанцитезадасебори противнив?“Господрече:„Јуданекаоди“

3ИсиновитеЈудинимурекоанаСимеон:„Искачисе сонасвонашиотжреб,иќесеборимепротив Ханаанците,аиниеќеодимесотебевотвојот жреб“ИсиновитеСимеоновиотидоасосиновите

4ИсиновитеЈудинитргнааисебореапротив

трпеза,какоштонаправивјас,такамивозвратиБог“И годоведоавоЕрусалим,кадештоумре.

7ИсиновитеСимеоновитргнаасосиновитеЈудинии гипоразијаХанаанцитесоострилотонамечот.

8ИГосподбешесоЈудинитесинови,итиејаосвоија планината,аЈосифовитесиновисеискачијавоВетил, односноЛуз,иГосподбешесонив

9ИсиновитеЈосифовигоизвидувааВетил,и стражаритевидоачовеккакоизлегуваодградот,го фатијаимурекоа:„Покажиниговлезотвоградот,и ниеќетипокажемемилост!“

10Итојчовекимгопокажавлезотвоградот,а синовитенаЈосифдојдоаигопоразијаградотсо сечилотонамечот

11Игоиспратијачовекотсонеговотосемејство,итој отидекајХетејците,кадештоизградиградигонарече ЛузТакаситеИзраелциживеејавосвоитеградови,а синовитеИзраилевиживеејавосвоитеградови,а синовитеИзраилевиМуслужеанаГосподавосите деновинаИсусНавинивоситеденовинастарешините, коигипродолжијасвоитеденовипоИсусНавиниго видоаголемотоделоГосподово,штогонаправиза Израел

12ИстарешинитесудеанадИзраелпосмрттанаИсус Навинседумнаесетгодини.

13ИситестарешинисебореавобиткитенаИзраел противХанаанците,иГосподгиистераХанаанцитеод предсиновитеИзраилеви,задагинаселатИзраелците вонивнатаземја

14Игиисполниситезборовиштоимгибешекажална Авраам,ИсакиЈаков,изаклетватасокојасезаколнал, декаќеимјададениминанивнитедецаземјата Ханаанска

15ИГосподимјададенасиновитеИзраилевицелата земјаХананска,какоштоимсезаколнананивните предци,иимдадеГосподспокојствоодоколните,и синовитеИзраилевиживеејабезбедновосвоите градови

16БлагословендаеГосподзасекогаш,амин,иамин

17Зајакнетесе,инекабидатхрабрисрцатанаситевас штосенадеватенаГосподаКрај