D'Evangelium vun der Gebuert vun der Maria KAPITEL 1 1 Déi geseent an ëmmer glorräich Muttergottes, aus der kinneklecher Rass an der Famill vum David entstanen, gouf an der Stad Nazareth gebuer an zu Jerusalem am Tempel vum Här gebilt. 2 Hirem Papp war Joachim, an hir Mamm d'Anna. D'Famill vun hirem Papp war vu Galiläa an der Stad Nazareth. D'Famill vun hirer Mamm war vu Bethlehem. 3 Hir Liewen war kloer a richteg an den Ae vum Här, fromm a fehlerlos virun de Männer. Well si hunn all hir Substanz an dräi Deeler opgedeelt: 4 Ee vun deenen si dem Tempel an den Offizéier vum Tempel gewidmet hunn; eng aner si verdeelt ënnert Friemen, a Persounen an aarmséileg Ëmstänn; an déi drëtt reservéiert si fir sech selwer an d'Notzung vun hirer eegener Famill. 5 Op dës Manéier hunn si ongeféier zwanzeg Joer chastely gelieft, zu der Gonschten vu Gott, an der Unerkennung vu Männer, ouni Kanner. 6 Awer si hu versprach, wa Gott hinnen mat iergendengem Thema géif favoriséieren, si géifen et dem Déngscht vum Här widmen; op deem Kont si si op all Fest am Joer an den Tempel vum Här gaang. 7 An et ass geschitt, datt wéi d'Fest vun der Weihung no koum, de Joachim, mat e puer anere vu sengem Stamm, op Jerusalem gaang, an zu där Zäit war den Issachar Hohepriister; 8 Deen, wéi hien de Joachim mat de Rescht vu senge Noperen gesinn huet, seng Offer bruecht huet, huet souwuel hien a seng Offeren veruecht an hie gefrot: 9 Firwat hätt hien, dee keng Kanner hat, ugeholl, ënnert deenen ze erschéngen, déi haten? Dobäizemaachen, datt seng Affer ni fir Gott akzeptabel kënne sinn, dee vun him onwürdeg beurteelt gouf fir Kanner ze hunn; d'Schrëft huet gesot: Verflücht ass jiddereen, deen net e Mann an Israel gebuer gëtt. 10 Hien huet weider gesot, datt hie fir d'éischt vun deem Fluch befreit sollt sinn, andeems hien e puer Aussoen erliewt, an dann mat sengen Affer an d'Präsenz vu Gott kommen. 11 Awer de Joachim, dee vill verwiesselt war mat der Schimmt vu sou enger Schold, huet sech bei de Schäfer zréckgezunn, déi mat de Ranner an hire Weiden waren; 12 Well hie war net geneigt fir heem ze kommen, fir datt seng Noperen, déi dobäi waren an dat alles vum Hohepriister héieren hunn, him ëffentlech op déiselwecht Manéier reprochéieren.
KAPITEL 2 1 Awer wéi hien eng Zäit do war, op engem bestëmmten Dag, wéi hien eleng war, stoung den Engel vum Här bei him mat engem wonnerbare Liicht. 2 Zu wiem, besuergt iwwer d'Erscheinung, sot den Engel, deen him erschénge war, a probéiert hie fir hien ze komponéieren: 3 Fäert net, Joachim, a fäert net vu mir, well ech sinn en Engel vum Här, dee vun him bei dech geschéckt gouf, fir datt ech dech matdeele kënnen, datt Är Gebieder héieren ginn, an deng Almosen an d'Ae vu Gott eropgaang sinn. . 4 Well hien huet sécherlech Är Schimmt gesinn, an héieren Iech ongerecht beschëllegt fir keng Kanner ze hunn: well Gott ass den Avenger vun der Sënn, an net vun der Natur; 5 Also wann hien de Gebärmutter vun enger Persoun zou mécht, mécht hien et aus dësem Grond, fir datt hien et op eng méi wonnerbar Manéier erëm opmaache kann, an dat, wat gebuer gëtt, schéngt net d'Produkt vu Lust ze sinn, mee de Kaddo vu Gott. . 6 Fir déi éischt Mamm vun Ärer Natioun Sarah, war si net onfruchtbar souguer bis hir uechtzéngten Joer: An awer och um Enn vun hirem Alter huet den Isaac erausbruecht, an deem d'Versprieche e Segen fir all Natiounen gemaach gouf. 7 Och d'Rachel, sou vill zugonschte vu Gott, an esou vill vum hellege Jakob beléift, ass eng laang Zäit onfruchtbar weidergaang, awer duerno war d'Motiv vum Joseph, deen net nëmmen Gouverneur vun Ägypten war, mee vill Natiounen befreit huet vum Verléiere mam Doud. hunger. 8 Wien vun de Riichter war méi dapere wéi Samson, oder méi helleg wéi Samuel? An awer waren hir béid Mammen onfruchtbar. 9 Awer wann d'Vernunft Iech net vun der Wourecht vu menge Wierder iwwerzeege wäert, datt et dacks Konzepter a fortgeschratt Joeren gëtt, an datt déi, déi onfruchtbar waren, zu hirer grousser Iwwerraschung bruecht hunn; dofir soll d'Anna Är Fra Iech eng Duechter bréngen, an du solls hirem Numm Maria nennen; 10 Si soll, laut Ärem Gelübd, dem Här vun hirer Kandheet gewidmet sinn, a vum Hellege Geescht vun hirer Mamm hir Gebärmutter gefëllt ginn; 11 Si däerf weder eppes iessen oder drénken, wat onrein ass, an hiert Gespréich net ouni ënner de Vollek sinn, mee am Tempel vum Här; datt si also keng Verleumdung oder Verdacht vu wat Schlecht ass. 12 Also am Prozess vun hire Joeren, sou wéi si op eng wonnerbar Manéier gebuer gëtt aus engem deen onfruchtbar war, sou soll si, wärend nach eng Jongfra, op eng Manéier ouni Géigewier, de Jong vum Allerhéichsten Gott bréngen, dee soll , Jesus genannt ginn, an no der Bedeitung vu sengem Numm de Retter vun allen Natiounen sinn. 13 An dëst wäert Iech en Zeeche sinn vun de Saachen, déi ech erklären, nämlech, wann Dir an de gëllene Paart vu Jerusalem kommt, du solls do Är Fra Anna treffen, déi ganz beonrouegt ass, datt Dir net méi fréi zréckkoum, da wäert sech freeën. fir dech ze gesinn. 14 Wéi den Engel dat gesot huet, ass hien vun him fortgaang.
KAPITEL 3 1 Duerno ass den Engel der Anna senger Fra erschéngen, a sot: Fäert net, an denkt net, wat Dir gesitt, ass e Geescht. 2 Well ech sinn deen Engel, deen deng Gebieder an d'Almosen viru Gott offréiert huet, an elo un dech geschéckt sinn, fir datt ech dech matdeele kann, datt dir eng Duechter gebuer gëtt, déi Maria genannt gëtt, an uewen geseent gëtt. all Fraen. 3 Si wäert, direkt no hirer Gebuert, voll vun der Gnod vum Här sinn, a wäert während den dräi Joer vun hirer Ofwäichung an hirem Papp sengem Haus weidergoen, an duerno, dem Déngscht vum Här gewidmet, wäert net vun der Tempel, bis si zu Joer vun Diskretioun kënnt. 4 An engem Wuert, si soll den Här Nuecht an Dag am Fasten a Gebied déngen, wäert vun all onrein Saach ofhalen, an ni ee Mënsch kennen; 5 Awer eng onparalleléiert Instanz ouni Verschmotzung oder Verschmotzung, an eng Jongfra, déi kee Mënsch kennt, wäert e Jong bréngen, an eng Déngschtmeedche bréngt den Här eraus, dee souwuel duerch seng Gnod an Numm a Wierker de Retter wäert sinn vun der Welt. 6 Maach also op, a gitt op Jerusalem, a wann Dir zu deem kommt, wat de gëllene Paart genannt gëtt, well et mat Gold vergëllt ass, als Zeeche vun deem, wat ech Iech gesot hunn, du solls Äre Mann treffen, fir deem seng Sécherheet Dir hu sou vill besuergt. 7 Wann Dir also dës Saachen esou erfëllt fannt, gleeft datt all déi aner, déi ech Iech gesot hunn, och ouni Zweifel erfëllt ginn. 8 Also, laut dem Kommando vum Engel, hunn si allebéid d'Plazen verlooss, wou se waren, a wéi se op déi Plaz koumen, déi an der Prognose vum Engel spezifizéiert ass, hu si sech begéint. 9 Dunn hunn si sech iwwer d'Visioun vuneneen gefreet, a si voll zefridden mam Versprieche vun engem Kand, hunn si dem Här Merci gesot, deen déi Bescheiden héichgehalen huet. 10 Nodeem si den Här gelueft hunn, sinn si heem komm an hunn an enger glécklecher a sécherer Erwaardung vum Versprieche vu Gott gelieft. 11 D'Anna ass schwanger an huet eng Duechter gebuer, an no dem Engel säi Kommando hunn d'Elteren hir Numm Maria genannt. KAPITEL 4 1 A wéi dräi Joer ofgelaaf waren, an d'Zäit vun hirer Ofwäichung fäerdeg war, hunn si d'Jongfra an den Tempel vum Här mat Affer bruecht. 2 An et waren ëm den Tempel, laut de fofzéng Psalme vu Grad, fofzéng Trapen fir eropzegoen. 3 Fir den Tempel, deen an engem Bierg gebaut gouf, konnt den Altor vum Verbrennungsoffer, deen dobausse war, net no kommen, mee duerch Trapen; 4 D’Eltere vun der Muttergottes an der Kandheet Maria hunn si op eng vun dësen Trapen gesat; 5 Awer wa si hir Kleeder ausdoen, an deenen se gereest waren, an no der Gewunnecht e puer undoen, déi méi ordentlech a propper waren, 6 An der Tëschenzäit ass d'Jongfra vum Här op esou eng Manéier all d'Trap no der anerer eropgaang, ouni d'Hëllef vu jidderengem fir si ze féieren oder opzehiewen, datt
iergendeen vun do aus beurteelt hätt, datt si am perfekte Alter wier. 7 Sou huet den Här, an der Kandheet vu senger Jongfra, dës aussergewéinlech Aarbecht gemaach, a beweist duerch dëst Wonner, wéi grouss si wéi herno wier. 8 Awer d’Elteren, no dem Gewunnecht vum Gesetz, hiert Opfer ofgeben an hiert Gelübd perfektionéiert hunn, hunn d’Muttergottes mat anere Jongfraen an de Wunnenge vum Tempel verlooss, déi do opgewuess sinn, a si sinn heem komm. KAPITEL 5 1 Awer d'Jongfra vum Här, wéi si an Ängscht fortgaang ass, ass och a Perfektioun eropgaang, a laut dem Spréch vum Psalmist hunn hir Papp a Mamm hatt verlooss, awer den Här huet sech ëm si gekëmmert. 2 Well si huet all Dag d'Gespréich vun Engelen, an huet all Dag Besuch vu Gott kritt, déi si virun all Zorte vu Béisen erhaalen hunn, an hir mat all gudde Saachen iwwerflësseg gemaach hunn; 3 Also, wéi si an hirem véierzéngte Joer ukomm ass, well déi Béis näischt op hir Uklo konnte leeën, wat d'Bestrofung wierdeg, sou hunn all gutt Leit, déi mat hatt vertraut waren, hiert Liewen a säi Gespréich bewonnert. 4 Deemools huet den Hohepriister eng ëffentlech Uerdnung gemaach. Datt all d'Jongfraen, déi ëffentlech Siidlungen am Tempel haten, an an dësem Alter komm sinn, heem sollen zréckkommen, a wéi se elo vun enger richteger Reife waren, sollen, no dem Brauch vun hirem Land, beméien sech ze bestueden. 5 Zu deem Gebot, obwuel all déi aner Jongfraen liicht Gehorsam ginn hunn, huet d'Maria d'Jongfra vum Här eleng geäntwert, datt si et net konnt erhalen. 6 Dës Grënn zougewisen, datt souwuel si an hir Elteren hir dem Déngscht vum Här gewidmet haten; an ausserdeem, datt si dem Här Jongfrauheet versprach hat, wat se geléist huet, ni duerchzebriechen andeems se mat engem Mann leien. 7 Den Hohepriister gëtt hei an eng Schwieregkeet bruecht, 8 Wéi hien gesinn huet, weder op där enger Säit de Gelübd opléisen an d'Schrëft net gefollegt hunn, déi seet: Gelübd a bezuelt, 9 Och op der anerer Säit net e Brauch aféieren, zu deem d'Leit Friem waren, bestallt hunn, 10 Datt op dem nächste Fest all d'Haaptpersoune vu Jerusalem an de Nopeschplazen zesummekommen, fir datt hien hire Rot hätt, wéi hien am beschten an esou schwieregen Fall virugaang ass. 11 Wéi si deementspriechend begéint waren, hunn si eestëmmeg zougestëmmt, den Här ze sichen, a froen him Rot iwwer dës Saach. 12 A wéi se all mat Gebied beschäftegt waren, ass den Hohepriister, no deem gewéinleche Wee, gaang fir Gott ze konsultéieren. 13 An direkt war et eng Stëmm vun der Ark, an der Barmhäerzegkeet, déi all present héieren hunn, datt et muss vun enger Profezeiung vum Jesaia gefrot oder gesicht ginn, wiem d'Jongfra soll ginn a verlobt ginn; 14 Fir den Jesaja seet: Et wäert eng Staang aus dem Stamm vum Isai erauskommen, an eng Blumm wäert aus senger Wuerzel erauskommen,
15 An de Geescht vum Här wäert op him raschten, de Geescht vu Wäisheet a Verständnis, de Geescht vu Rot a Kraaft, de Geescht vu Wëssen a Frëmmegkeet, an de Geescht vun der Angscht vum Här wäert hie fëllen. 16 Dunn, laut dëser Profezeiung, huet hien ernannt, datt all d'Männer aus dem Haus an der Famill vum David, déi bestuedbar waren an net bestuet waren, hir verschidde Staang op den Altor bréngen. 17 An aus deem Mënsch seng Staang nodeems se bruecht gouf, soll eng Blumm erauskréien, an op der Spëtzt soll de Geescht vum Här an der Erscheinung vun enger Dauf sëtzen, hie soll de Mann sinn, deem d'Jongfra soll ginn. a verlobt ginn.
1 Ënnert de Rescht war e Mann mam Numm Joseph, aus dem Haus an der Famill vum David, an eng Persoun ganz wäit an de Joren, dee seng Staang zréckgezunn huet, wéi jidderee ausser seng presentéiert huet. 2 Also, wann näischt der himmlescher Stëmm agreabel erschéngt, den Hohepriister et richteg beuerteelt, Gott erëm ze konsultéieren, 3 Wien huet geäntwert, datt deen, mat deem d'Muttergottes verlobt ginn ass, déi eenzeg Persoun vun deenen, déi zesumme bruecht goufen, déi seng Staang net bruecht hat. 4 Dofir gouf de Joseph ausgeliwwert. 5 Well, wéi hien seng Staang bruecht huet, an eng Dauf, déi aus dem Himmel kënnt, op der Spëtzt opgeriicht huet, huet jidderee kloer gesinn, datt d'Jongfra mat him verlobt wier: 6 Deemno, wéi déi üblech Zeremonien vun der Verlobung eriwwer sinn, ass hien zréck a seng eege Stad Bethlehem, fir säin Haus an Uerdnung ze stellen an d'Noutwendegkeet fir d'Bestietnes ze maachen. 7 Awer d'Jongfra vum Här, d'Maria, mat siwen anere Jongfraen aus dem selwechten Alter, déi gläichzäiteg ofgeschwächt goufen, an déi vum Paschtouer ernannt gi waren, fir hir ze hëllefen, sinn zréck an hir Elterenhaus a Galiläa.
7 Op dës Gedanke äntwert den Engel, gëttlech inspiréiert; 8 Fäert net, Maria, wéi wann ech an dëser Begréissung eppes inkonsequent mat Ärer Këschtheet virgesinn hätt: 9 Well Dir hutt Gnod beim Här fonnt, well Dir d'Jungfrauheet Äre Choix gemaach hutt. 10 Dofir, wärend Dir eng Jongfra sidd, wäert Dir ouni Sënn schwanger ginn, an e Jong bréngen. 11 Hie wäert grouss sinn, well hie vu Mier bis Mier regéiere wäert, a vun de Flëss bis op d'Enn vun der Äerd. 12 An hie soll de Jong vum héchsten genannt ginn; well deen, deen an engem mëttlere Staat op der Äerd gebuer ass, herrscht an engem Héichten am Himmel. 13 An den HÄR wäert him den Troun vu sengem Papp David ginn, an hie wäert iwwer d'Haus vum Jakob regéieren fir ëmmer, a vu sengem Räich wäert keen Enn ginn. 14 Well hien ass de Kinnek vun de Kinneken, an den Här vun den Hären, a säin Troun ass fir ëmmer an ëmmer. 15 Op dës Discours vum Engel huet d'Muttergottes net geäntwert, wéi wa si net gleewt, mee gewëllt d'Manéier dovunner ze wëssen. 16 Si sot: Wéi kann dat sinn? Fir ze gesinn, laut mengem Gelübd, hunn ech nach ni e Mann kannt, wéi kann ech e Kand droen ouni d'Zousatz vun engem Mann säi Som? 17 Dorop huet den Engel geäntwert a gesot: Denkt net, Maria, datt Dir op déi normal Manéier schwanger gitt. 18 Well ouni mat engem Mann ze léien, wärend Dir eng Jongfra ass, wäert Dir schwanger ginn; während enger Virgin, Dir wäert bréngen eraus; a während eng Virgin wäert suckelen. 19 Fir den Hellege Geescht wäert op dech kommen, an d'Kraaft vum Allerhéichsten wäert dech iwwerschatten, ouni iergendeng vun den Hëtzt vu Lust. 20 Also, wat vun dir gebuer gëtt, wäert nëmmen helleg sinn, sief. well et nëmmen ouni Sënn konzipéiert ass, a gebuer gëtt, soll de Jong vu Gott genannt ginn. 21 Dunn huet d'Maria hir Hänn ausgestreckt, an d'Aen an den Himmel opgehuewen, a sot: "Kuckt d'Déngschtmeedchen vum Här! Loosst et fir mech sinn no Ärem Wuert.
KAPITEL 7
KAPITEL 8
1 Elo zu dëser Zäit vun hirem éischte Kommen a Galiläa, gouf den Engel Gabriel vu Gott zu hatt geschéckt, fir hir d'Konzeptioun vun eisem Retter ze erklären, an d'Manéier an d'Wee wéi si him schwanger huet. 2 Deementspriechend an hir gaang, huet hien d'Kummer gefëllt, wou si war mat engem wonnerbare Liicht, an huet si op eng héiflech Manéier begréisst, sot hien: 3 Moien, Maria! Virgin vum Här am meeschte akzeptabel! O Jongfra voller Gnod! Den Här ass mat Iech, Dir sidd geseent iwwer all Fraen, Dir sidd geseent iwwer all Männer, dat. bis elo gebuer sinn. 4 Awer d'Muttergottes, déi virdru gutt mat den Gesiichter vun Engelen vertraut war, a fir déi sou Liicht vum Himmel net ongewéinlech Saach war, 5 War weder erschreckt mat der Visioun vum Engel, nach iwwerrascht iwwer d'Gréisst vum Liicht, awer nëmmen iwwer d'Wierder vum Engel: 6 An huet ugefaang ze berücksichtegen wat sou aussergewéinlech eng Begréissung soll bedeiten, wat et virgesinn huet oder wéi en Enn et hätt.
1 De Joseph ass also vu Judäa op Galiläa gaangen, mat der Absicht mat der Jongfra ze bestueden, déi him verlobt war: 2 Well et war elo bal dräi Méint zënter si mat him verlobt gouf. 3 Um Enn huet et kloer gewisen datt si mat Kand war, an et konnt net vum Joseph verstoppt ginn: 4 Well op eng fräi Manéier an d'Muttergottes gaang ass, wéi een sech ageschwat huet a mat hatt vertraut geschwat huet, huet hien gesinn datt si mat Kand war. 5 An doropshin huet ugefaang onroueg an zweifelhaft ze ginn, net ze wëssen, wéi eng Course et am beschten wier ze huelen; 6 Well hien e gerechte Mann war, war hien net gewëllt hatt auszeweisen, an hatt och net duerch de Verdacht eng Hoer ze schueden, well hien e fromme Mann war. 7 Hien huet also privat virgesinn, hiren Accord op en Enn ze setzen, a wéi privat si ewech ze loossen. 8 Awer wéi hien dës Saache meditéiert huet, kuck den Engel vum Här ass him a sengem Schlof erschéngen, a sot de Joseph, Jong vum David, keng Angscht;
KAPITEL 6
9 Sidd net gewëllt all Verdacht ze hunn, datt d'Muttergottes schëlleg sinn un Zucht, oder iergendeppes vun hatt ze denken, an och keng Angscht hatt zu Fra ze huelen; 10 Well dat, wat an hirem gebuer ass an elo Äre Geescht beonrouegt, ass net d'Aarbecht vum Mënsch, mee den Hellege Geescht. 11 Well si vun alle Fraen ass déi eenzeg Jongfra, déi de Jong vu Gott bréngt, an du solls säin Numm Jesus nennen, dat ass de Retter: well hie wäert säi Vollek vun hire Sënnen retten. 12 Doropshin huet de Joseph, no dem Uerder vum Engel, d'Muttergottes bestuet, an huet si net kannt, mä huet si an der Këschtheet gehalen. 13 An elo ass den néngte Mount vun hirer Befruchtung no komm, wéi de Joseph seng Fra geholl huet a wat aner Saachen néideg waren zu Bethlehem, d'Stad, vu wou hie koum. 14 An et ass geschitt, wéi se do waren, sinn d'Deeg erfëllt fir hatt ze bréngen. 15 A si huet hiren éischtgebuerene Jong erausbruecht, wéi déi helleg Evangelisten geléiert hunn, och eisen Här Jesus Christus, dee mam Papp, dem Jong an dem Hellege Geescht bis zu éiwegt Zäitalter lieft a regéiert.