D'Bréife vum Apostel Paul un Seneca, mat dem Seneca dem Paul KAPITEL 1 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 Ech huelen un, Paul, Dir sidd vun deem Gespréich informéiert, dat gëschter tëscht mir a mengem Lucilius iwwergaang ass, iwwer Hypokrisie an aner Themen; well et waren e puer vun Äre Jünger an der Gesellschaft mat eis; 2 Well wa mir an de Sallustesche Gäert zréckgezunn sinn, duerch déi se och passéiert sinn, a wieren en anere Wee gaang, hunn si sech duerch eis Iwwerzeegung mat eis ugeschloss. 3 Ech wënschen Iech, datt Dir gleeft, datt mir vill fir Äert Gespréich wënschen: 4 Mir ware ganz begeeschtert mat Ärem Buch vu ville Epistelen, déi Dir un e puer Stied an Haaptstied vun de Provënzen geschriwwen hutt a wonnerbar Instruktioune fir moralesch Verhalen enthält: 5 Esou Gefiller, wéi ech unhuelen, datt Dir net den Auteur war, mä nëmmen d'Instrument fir ze vermëttelen, awer heiansdo souwuel den Auteur wéi och d'Instrument. 6 Fir esou ass d'Ënnerbezuelung vun dësen Doktrinen, an hir Grandeur, datt ech unhuelen, datt den Alter vun engem Mann kaum genuch ass fir am Wëssen vun hinne geléiert a perfektionéiert ze ginn. Ech wënschen Äert Wuelbefannen, mäi Brudder. Äddi. KAPITEL 2 Paul zu Seneca Begréissung. 1 Ech krut Äre Bréif gëschter mat Freed: op deen ech direkt eng Äntwert hätt kënnen schreiwen, wann de jonke Mann doheem gewiescht wier, deen ech Iech virgesinn hat ze schécken: 2 Well Dir wësst wéini, a vu wiem, a wéi enger Joreszäit, a wiem ech all Saach ofginn, wat ech schécken. 3 Ech wënschen dofir, datt Dir mech net mat Noléissegkeet beschëllegt, wann ech op eng richteg Persoun waarden. 4 Ech schätzen mech ganz frou, datt ech d'Uerteel vun enger sou wäertvoller Persoun hunn, datt Dir iwwer meng Briefe frou sidd: 5 Well Dir wärt net als Zensor, e Philosoph geschätzt ginn, oder den Tuteur vu sou grousse Prënz, a Meeschter vun allem, wann Dir net oprecht wier. Ech wënschen Iech e dauerhafte Wuelstand. KAPITEL 3 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 Ech hunn e puer Bänn fäerdeg gemaach an se an hir eegen Deeler opgedeelt. 2 Ech sinn décidéiert, se dem Cæsar ze liesen, a wann eng gënschteg Geleeënheet geschitt ass, da sidd Dir och dobäi, wann se gelies ginn; 3 Awer wann dat net kann sinn, wäert ech Iech en Dag ernennen a matdeelen, wou mir zesummen d'Opféierung liesen. 4 Ech hat bestëmmt, wann ech mat Sécherheet kéint, fir d'éischt Är Meenung doriwwer ze hunn, ier ech et dem Cæsar publizéiert hunn, datt Dir vu menger Häerzen verbonnen fir Iech iwwerzeegt wier. Äddi, léifste Paul. KAPITEL 4 Paul zu Seneca Begréissung. 1 Sou dacks wéi ech Är Bréiwer liesen, stellen ech mir vir, datt Dir mat mir present sidd; ech denken och net anescht, wéi dass du ëmmer bei eis bass. 2 Soubal Dir ufänkt ze kommen, wäerte mir eis elo gesinn. Ech wënschen Iech all Wuelstand.
KAPITEL 5 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 Mir si ganz besuergt iwwer Är ze laang Absence vun eis. 2 Wat ass et, oder wéi eng Affären sinn et, déi Äert Kommen verstoppen? 3 Wann Dir d'Roserei vum Cæsar fäert, well Dir Är fréier Relioun opginn hutt an och Proselyte vun aneren gemaach hutt, hutt Dir dëst ze plädéieren, datt Äert Handlung also net aus Onbestännegkeet, mee Uerteel ausgaang ass. Äddi. KAPITEL 6 Paul zu Seneca a Lucilius Begréissung. 1 Wat d'Saachen ugeet, iwwer déi Dir mir geschriwwen hutt, ass et net ubruecht fir mech eppes schrëftlech mat Bleistift an Tënt ze ernimmen: déi eng hannerléisst Marken, an déi aner seet anscheinend Saachen. 2 Virun allem well ech weess, datt et bei dir, wéi ech, déi sinn, déi meng Bedeitung verstinn. 3 Veruechtung soll all Männer bezuelt ginn, a sou vill méi, well se méi wahrscheinlech Geleeënheete vu Sträit huelen. 4 A wa mir e submissivt Temperament weisen, wäerte mir effektiv an alle Punkten iwwerwannen, wa se sinn, déi fäeg sinn ze gesinn an ze erkennen datt se am falsche gewiescht sinn. Äddi. KAPITEL 7 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 Ech soen mech immens frou mat der Liesung vun äre Bréiwer un d’Galaten, de Korinther an d’Leit vun Achaia. 2 Fir den Hellege Geescht huet an hinnen duerch Iech déi Gefiller geliwwert, déi ganz héich sinn, sublim, all Respekt verdéngen, an iwwer Är eegen Erfindung. 3 Ech kéint also wënschen, datt wann Dir Saachen esou aussergewéinlech schreift, et vläicht net wëllt eng Eleganz vu Ried agreabel fir hir Majestéit. 4 An ech muss mäi Brudder besëtzen, fir datt ech net op eemol onéierlech eppes vun dir verstoppen, a mengem eegene Gewësse trei sinn, datt de Keeser extrem zefridden ass mat de Gefiller vun Ären Epistelen; 5 Well wéi hien den Ufank vun hinnen gelies huet, huet hien erkläert: Datt hien iwwerrascht war, sou Notioune bei enger Persoun ze fannen, déi keng regulär Ausbildung hat. 6 Doop hunn ech geäntwert: Datt d'Gëtter heiansdo vu mëttleren onschëllegen Leit benotzt hunn, fir ze schwätzen, an hunn him eng Instanz dovun ginn an engem mëttlere Landsmann, deen Vatienus genannt gouf, deen, wéi hien am Land Reate war, zwee Männer opgetaucht hat. him, genannt Castor a Pollux, a krut eng Offenbarung vun de Gëtter. Äddi. KAPITEL 8 Paul zu Seneca Begréissung. 1 Obschonn ech weess, datt de Keeser souwuel e Bewonnerer wéi och e Favorit vun eiser Relioun ass, gitt mir awer Verlooss Iech ze beroden, Iech géint Är Leed iergendeng Verletzung ze beroden, andeems Dir eis Gonschten beweist. 2 Ech mengen, du hues wierklech e ganz geféierleche Versuch gewaaf, wann Dir dem Keeser géift erklären, wat zu senger Relioun a senger Aart a Weis vun der Verehrung esou ganz contraire wier; gesinn, datt hien en Veréierer vun den heidnesche Gëtter ass. 3 Ech weess net, wat s du besonnesch virgesinn hues, wéi s du him dat gesot hues; mee ech huelen un, du hues et aus ze grousse Respekt fir mech gemaach. 4 Awer ech wënschen, datt Dir dat fir d'Zukunft net géift maachen; well Dir musst virsiichteg sinn, fir datt Dir net, andeems Dir Är Häerzenheet fir mech weist, Äre Meeschter beleidegt sollt: 5 Seng Roserei wäert eis wierklech kee Schued maachen, wann hien en Heiden weiderféiert; nach wäert hien net rosen eis vun engem Déngscht sinn:
6 A wann d'Keeserin hir Charakter wiirdeg handelt, da wäert si net rosen; mä wann si Akten als Fra, si wäert affrontéiert ginn. Äddi. KAPITEL 9 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 Ech weess, datt mäi Bréif, an deem ech Iech vertraut hunn, datt ech dem Keeser Är Briefe gelies hunn, net esou vill beaflosst wéi d'Natur vun de Saachen, déi an hinnen enthale sinn, 2 Déi d'Mënsche sou staark vun hire fréiere Manéieren a Praktiken oflenken, datt ech ëmmer iwwerrascht sinn, a vu ville Argumenter bis elo voll iwwerzeegt sinn. 3 Loosst eis also nei ufänken; a wann iergendeppes bis elo onbestänneg gehandelt gouf, verzeien Dir. 4 Ech hunn Iech e Buch de copia verborum geschéckt. Äddi, léifste Paul. KAPITEL 10 Paul zu Seneca Begréissung. 1 Sou dacks wéi ech Iech schreiwen, a mäi Numm virun Ärem setzen, maachen ech eng Saach, déi mir selwer net averstanen ass; an am Géigesaz zu eiser Relioun: 2 Well ech soll, wéi ech dacks gesot hunn, fir all Mënsch alles ze ginn, an dat Bezuch op Är Qualitéit ze hunn, mat deem d'Réimescht Gesetz all Senatoren geéiert huet; nämlech mäin Numm an der Inscriptioun vum Brief ze setzen, fir datt ech net laang mat Onrou a Schimmt verpflicht ginn, dat ze maachen, wat et ëmmer meng Neigung war. Äddi, meescht respektéierte Meeschter. Datéiert de fënneften vun de Kalenner vum Juli, an der véierter Konsulschaft vum Nero, a Messala. KAPITEL 11 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 All Gléck fir Iech, mäi léiwe Paul. 2 Wann eng Persoun sou grouss, an all Manéier agreabel wéi Dir sidd, fir mech net nëmmen e gemeinsame, mee en intimste Frënd gëtt, wéi glécklech wäert de Fall vu Seneca sinn! 3Duerfir, déi esou eminent sinn, a bis elo virun allem opgehuewe sinn, och déi gréisste, mengt Iech net onfäheg, fir d'éischt an der Inscriptioun vun engem Brief genannt ze ginn; 4 Fir datt ech de Verdacht hätt, datt Dir net esou vill wëlles mech ze probéieren, wéi fir mech ze schmaachen; well Dir wësst datt Dir e réimesche Bierger sidd. 5 An ech kéint wënschen an deem Ëmstänn oder Statioun ze sinn, déi Dir sidd, an datt Dir an deemselwechte war wéi ech sinn. Äddi, léifste Paul. Datéiert den xth vum Kalenner vum Abrëll, am Konsul vum Aprianus a Capito. KAPITEL 12 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 All Gléck fir Iech, mäi léiwe Paul. Mengt Dir net, datt ech extrem besuergt a traureg sinn, datt Är Onschold Iech an d'Leed bréngt? 2 An datt all d'Leit Iech Chrëschten esou kriminell unhuelen an Iech all déi Onglécker virstellen, déi an der Stad passéieren, vun Iech verursaacht ginn? 3 Awer loosst eis d'Belaaschtung mat engem gedëllegen Temperament droen, fir eis Onschold op d'Geriicht uewendriwwer ze froen, wat deen eenzegen ass, deen eist haart Verméigen eis erlaabt ze adresséieren, bis zu laanger Zäit eis Onglécker an onverännert Gléck ophalen. 4 Fréier Zäitalter hunn den Alexander, dem Fils vum Philippe, an dem Dionysius Tyranne produzéiert; eis huet och Caius Cæsar produzéiert; deenen hir Neigungen hir eenzeg Gesetzer waren. 5 Wat déi heefeg Verbrennunge vun der Stad Roum ugeet, ass d'Ursaach manifestéiert; a wann eng Persoun a mengen mëttleren Ëmstänn däerf schwätze loossen, an een déi däischter Saachen ouni Gefor erkläre kéint, da soll jidderee dat Ganzt gesinn. 6 D'Chrëschten an d'Judde gi jo allgemeng bestrooft fir d'Verbriechen vun der Stad; mä dee béise Mëssbrauch, dee sech u
Morden a Metzlerei freet, a seng Villercher mat Ligen verkleedt, gëtt op seng richteg Zäit ernannt oder reservéiert. 7 A wéi d'Liewe vun all exzellente Persoun elo geaffert gëtt amplaz vun där enger Persoun, déi den Auteur vum Ongléck ass, sou soll dësen fir vill geaffert ginn, an hie wäert gewidmet ginn fir mam Feier verbrannt ze ginn amplaz all. 8 Honnert an drëssegdrësseg Haiser, a véier ganz Plazen oder Inselen goufen a sechs Deeg ofgebrannt: de siwenten huet dem Verbrenne en Enn gemaach. Ech wënschen Iech all Gléck. 9 Datéiert de fënneften vum Kalenner vum Abrëll, am Konsul vu Frigius a Bassus. KAPITEL 13 Annæus Seneca zu Paul Begréissung. 1 All Gléck fir Iech, mäi léiwe Paul. 2 Dir hutt vill Bänn an engem allegoreschen a mysteschen Stil geschriwwen, an dofir erfuerderen esou mächteg Saachen a Geschäfter, déi Iech engagéiert sinn, net mat enger rhetorescher Aussoe vun der Ried, mee nëmme mat enger richteger Eleganz ze lancéieren. 3 Ech erënnere mech drun, datt Dir dacks gesot hutt, datt vill, andeems se esou e Stil beaflossen, hir Themen verletzen, a verléieren d'Kraaft vun de Saachen, déi se behandelen. 4 Awer ech wënschen Iech, datt Dir mech berücksichtegt, nämlech, fir dat richtegt Latäin ze respektéieren, a just Wierder auszewielen, fir datt Dir dat noble Vertrauen, dat an Iech berouegt, besser verwalten. 5 Äddi. Datéiert Vth vun den Nimm vum Juli, Leo a Savinus Konsulen. KAPITEL 14 Paul zu Seneca Begréissung. 1 Är sérieux Iwwerleeung huet mat dësen Entdeckungen, déi de Göttleche Wiesen awer nëmme wéineg zouginn huet, erreechbar. 2 Ech sinn domat verséchert, datt ech dat staarkt Som an engem fruchtbare Buedem säen, net eppes materiellen, wat dem Korruptioun ënnerworf ass, mee dat haltbar Wuert vu Gott, dat wäert eropgoen an Uebst an d'Éiwegkeet bréngen. 3 Dat wat Dir duerch Är Wäisheet erreecht hutt, wäert fir ëmmer ouni Zerfall bleiwen. 4 Gleeft datt Dir d'Abelglawe vu Judden an Heiden vermeiden sollten. 5 D'Saachen, fir déi Dir zu enger gewësser Mooss ukomm sidd, maacht virsiichteg dem Keeser, senger Famill a treie Frënn bekannt; 6 An och wann Är Gefiller onsympathesch schéngen an net vun hinnen begräifen ginn, well déi meescht vun hinnen Är Discoursen net berécksiichtegen, awer d'Wuert vu Gott, eemol an hinnen infuséiert, wäert se laangwiereg nei Männer ginn, déi a Gott streiden. 7 Äddi Seneca, déi eis am léifsten ass. Datéiert op de Kalenner vum August, am Konsul vum Leo a Savinus.