Esther KAPITEL 1 1 An der Zäit vum Ahasverus (dëst ass den Ahasverus, deen vun Indien bis Äthiopien iwwer honnertséiwwenzwanzeg Provënzen regéiert huet): 2 Zu där Zäit, wéi de Kinnek Ahasverus um Troun vu sengem Räich zu Susa souz, 3 Am drëtte Joer vu senger Herrschaft huet hien e Fest fir all seng Prinzen a seng Dénger gemaach; d'Muecht vu Persien a Medien, d'Adel an d'Prinzen vun de Provënzen, ware virun him: 4 Wéi hien de Räichtum vu sengem herrleche Kinnekräich an d'Éier vu senger ausgezeechenter Majestéit vill Deeg, souguer honnertaachtzeg Deeg, gewisen huet. 5 Wéi dës Deeg eriwwer waren, huet de Kinnek e Fest fir all d'Leit, déi am Palais Susa präsent waren, souwuel Grouss wéi Kleng, siwen Deeg laang am Haff vum Gaart vum Kinnekspalais gemaach; 6 Wou wäiss, gréng a blo Virhänge waren, déi mat Schnouer aus feinem Léngen a Purpur u sëlwer Réng a Sailen aus Marmer befestegt waren; d'Better ware aus Gold a Sëlwer, op engem Buedem aus roudem, bloem, wäissem a schwaarzem Marmer. 7 An si hunn hinnen a gëllene Gefässer gedronk, (d'Gefässer ware vuneneen ënnerschiddlech) a kinnekleche Wäin a villem, jee no dem Zoustand vum Kinnek. 8 An d'Drénken war no dem Gesetz; keen huet gezwongen; well sou hat de Kinnek all den Offizéier vu sengem Haus uginn, datt si no dem Wëlle vun all Mënsch maache sollten. 9 Och d'Kinnigin Vashti huet e Festmahl fir d'Fraen am kinnekleche Haus vum Kinnek Ahasverus gemaach. 10 Um siwenten Dag, wéi de Kinnek vum Wäin frëndlech war, huet hien dem Mehuman, der Biztha, der Harbona, der Bigtha an der Abagtha, dem Sethar an dem Karkas, de siwe Kammerhären, déi virum Kinnek Ahasverus gedéngt hunn, bestallt, 11 Fir d'Kinnigin Vashti mat der kinneklecher Kroun virum Kinnek ze bréngen, fir dem Vollek an de Prinzen hir Schéinheet ze weisen, well si war schéin ze gesinn. 12 Mä d'Kinnigin Vashti wollt net kommen, op dem Uerder vum Kinnek duerch seng Kammerhären: dofir war de Kinnek ganz rosen, a säi Roserei huet an him gebrannt. 13 Dunn huet de Kinnek zu de Weise Männer gesot, déi d'Zäiten kannt hunn (well sou war de Kinnek seng Manéier géintiwwer all deenen, déi Gesetz a Geriicht kannt hunn): 14 An den nächsten nieft him war de Karsena, de Shetar, den Admatha, den Tarschisch, de Meres, de Marsena an de Memukan, déi siwe Prënzen vu Persien a Medien, déi d'Gesiicht vum Kinnek gesinn hunn, an déi als Éischt am Kinnekräich souzen;) 15 Wat solle mir mat der Kinnigin Vashti no Gesetz maachen, well si dem Gebot vum Kinnek Ahasverus duerch d'Kammerhären net agehale huet? 16 An de Memukan huet virum Kinnek an de Prinzen geäntwert: D'Kinnigin Vashti huet net nëmmen dem Kinnek Onrecht ugedoen, mä och all de Prinzen an all de Leit, déi an all de Provënze vum Kinnek Ahasverus sinn. 17 Dës Dot vun der Kinnigin wäert all de Fraen erkennen, sou datt si hir Männer an hiren Ae veruechten, wann et
gesot gëtt: "De Kinnek Ahasverus huet bestallt, d'Kinnigin Vashti virun hie brénge soll, mä si ass net komm." 18 Och d'Dammen aus Persien a Medien wäerten haut all de Prënzen vum Kinnek soen, déi vun der Dot vun der Kinnigin héieren hunn. Sou wäert et ze vill Veruechtung a Roserei ginn. 19 Wann et dem Kinnek gefällt, da soll e kinneklecht Gebot vun him erausginn, an et soll an de Gesetzer vun de Perser a Meder geschriwwe ginn, datt et net geännert gëtt, datt d'Vaschti net méi virum Kinnek Ahasverus kënnt; an de Kinnek soll hire kinnekleche Besëtz engem aneren ginn, deen besser ass wéi si. 20 A wann dem Kinnek säin Dekret, dat hie gëtt, a sengem ganze Räich bekannt gemaach gëtt (well et ass grouss), da sollen all d'Fraen hire Männer Éier ginn, souwuel Grouss wéi Kleng. 21 An d'Wuert huet dem Kinnek an de Prënzen guttgeheescht; an de Kinnek huet no dem Wuert vum Memucan gemaach: 22 Well hie Bréiwer an all d'Provënze vum Kinnek geschéckt huet, an all Provënz no hirer Schrëft, an un all Vollek no hirer Sprooch, fir datt all Mann a sengem eegenen Haus d'Herrschaft iwwerhuelen soll, an datt et no der Sprooch vun all Vollek publizéiert soll ginn. KAPITEL 2 1 Nom dës Saachen, wéi de Roserei vum Kinnek Ahasverus berouegt war, huet hien sech un d'Vaschti erënnert, un dat wat si gemaach hat, an un dat wat géint si veruerteelt gi war. 2 Dunn hunn d'Dénger vum Kinnek, déi him gedéngt hunn, gesot: "Et solle schéin jonk Jongfrae fir de Kinnek gesicht ginn." 3 A soll de Kinnek Offizéier an all de Provënze vu sengem Räich ernennen, fir datt si all déi schéin jonk Jongfraen am Palais Susa, an d'Haus vun de Fraen, ënner der Opsiicht vum Hege, dem Kammerhär vum Kinnek, dem Oppasser vun de Fraen, zesummebrénge kënnen; a sollen hir Saachen fir d'Reinegung hinne ginn: 4 An d'Meedchen, dat dem Kinnek gefällt, soll Kinnigin amplaz vun der Vashti sinn. An d'Saach huet dem Kinnek gefall; an hien huet sou gemaach. 5 Zu Susa, dem Palais, war e Jud, deem säin Numm Mordechai war, de Jong vum Jair, dem Jong vum Schimei, dem Jong vum Kish, engem Benjaminiter; 6 Déi aus Jerusalem mat der Gefaangenschaft fortgefouert gi waren, déi mam Jekonja, dem Kinnek vu Juda, fortgefouert gi waren, deen den Nebukadnezar, de Kinnek vu Babylon, fortgefouert hat. 7 An hien huet d'Hadassa, dat heescht d'Ester, d'Duechter vu sengem Monni, opgefuerdert; well si hat weder Papp nach Mamm, an d'Meedche war schéin a schéin; si huet de Mordechai, wéi hire Papp a Mamm gestuerwen waren, fir seng eegen Duechter geholl. 8 Wéi dem Kinnek säi Gebot a säin Dekret héieren goufen, a vill Meedercher am Palais Susa ënner der Opsiicht vum Hegai versammelt goufen, gouf och d'Esther an d'Haus vum Kinnek bruecht, ënner der Opsiicht vum Hegai, dem Opsiichter vun de Fraen. 9 An d'Meedche huet him gefall, a si huet Frëndlechkeet vu him kritt; an hien huet hir séier hir Saachen fir d'Reinegung ginn, mat deem wat hir gehéiert huet, a siwe Meedercher,