Den Antichrist Ech hunn d'Hénger ugekuckt, an do koum en anert klengt Hénger tëscht hinnen op, virun deem dräi vun den éischten Hénger vun de Wuerzelen erausgerappt goufen; an do waren Aen ewéi d'Aen vun engem Mënsch, an e Mond, deen grouss Saache geschwat huet. Daniel 7:8 An aus engem vun hinnen ass e klengt Horn erauskomm, dat ganz grouss gouf, no Süden, no Osten a Richtung vum agreablen Land. An et gouf grouss, souguer bis bei d'Här vum Himmel; an et huet e puer vun der Här an de Stären op de Buedem gehäit, an huet drop getrëppelt. Jo, hien huet sech souguer bis bei de Prënz vun der Här vergréissert, an duerch hien gouf dat deeglecht Affer ewechgeholl, an d'Plaz vu sengem Hellegtum gouf ofgehäit. An eng Här gouf him géint dat deeglecht Affer ginn wéinst der Iwwertriedung, an et huet d'Wourecht op de Buedem gehäit; an et huet geübt, an et huet geklappt. Daniel 8:9-12 Dofir sollt Dir wëssen a verstoen, datt vum Ufank vum Gebot, Jerusalem erëm opzebauen an ze restauréieren, bis zum Messias, dem Prënz, siwe Wochen daueren, an zwouanzwanzeg Wochen: d'Strooss an d'Mauer ginn nees opgebaut, och a schwieregen Zäiten. An no zwouanzwanzeg Wochen gëtt de Messias ausgeschloss, awer net fir sech selwer: an d'Vollek vum Prënz, deen kënnt, wäert d'Stad an den Heiligtum zerstéieren; an d'Enn dovun wäert mat enger Iwwerschwemmung sinn, a bis zum Enn vum Krich sinn d'Verwüstungen festgeluecht. An hie wäert de Bund mat ville fir eng Woch bestätegen: an an der Mëtt vun der Woch wäert hien d'Affer an d'Oblatioun ophalen, an duerch d'Iwwerverbreedung vun den Ofgräiflechkeeten wäert hien et zerstéieren, bis zur Fäerdegstellung, an dat wat festgeluecht ass, gëtt iwwer déi Verwüst gegoss. Daniel 9:25-27 An de Kinnek wäert no sengem Wëlle maachen; an hie wäert sech erheben, a sech iwwer all Gott verherrlechen, a wäert wonnerbar Saachen géint de Gott vun de Götter schwätzen, a wäert erfollegräich sinn bis d'Indignatioun erfëllt ass: well dat wat festgeluecht ass, wäert gemaach ginn. Hie wäert weder de Gott vu senge Pappen nach d'Begierde vu Fraen respektéieren, nach iergendeen Gott respektéieren; well hie wäert sech iwwer all verherrlechen. Daniel 11:36-37 Well et wäerten falsch Christusen a falsch Prophéiten opstoen, a si wäerten grouss Zeeche a Wonner weisen, fir datt si, wa méiglech, och déi Erwählten täuschen. Matthäus 24:24 A wann dann iergendeen zu iech seet: "Kuckt, hei ass de Christus!" oder: "Kuckt, do ass hien!" gleeft him net. Well falsch Christusen a falsch Prophéiten wäerten opstoen a wäerten Zeeche a Wonner weisen, fir, wann et méiglech wier, souguer déi Erwählten ze verféieren. Markus 13:21-22 Mir bieden iech elo, Bridder, bei der Komm vun eisem Här Jesus Christus a bei eiser Versammlung zu him, datt Dir net séier am Kapp gerëselt oder opgereegt gitt, weder vum Geescht, nach vum Wuert, nach vum Bréif, wéi wann den Dag vu Christus no wier. Loosst iech op iergendeng Manéier vun engem Mënsch täuschen, well deen Dag kënnt net, ausser et kënnt als éischt den Offall, an de Mënsch vun der Sënn gëtt opgedeckt, de Jong vum Verdéngscht; deen sech géint alles stellt, wat Gott genannt gëtt oder ugebiet gëtt, an sech iwwer dat erhieft; sou datt hien als Gott am Tempel vu Gott sëtzt a sech als Gott ausgëtt. Erënnert Dir Iech net drun, datt ech iech dës Saachen gesot hunn, wéi ech nach bei iech war? An elo wësst Dir, wat hien zréckhält, fir datt hien zu senger Zäit opgedeckt gëtt. Well de Geheimnis vun der Ongerechtegkeet ass schonn aktiv: nëmmen deen, deen elo zréckhält, wäert zréckhalen, bis hien aus dem Wee geholl gëtt. An dann gëtt dee Béisen opgedeckt, deen den Här mam Geescht vu sengem Mond vernichte wäert, an deen duerch d'Hellegkeet vu sengem Kommen zerstéiert wäert: Dee, deem säi Kommen no der Wierkung vum Satan ass, mat all Kraaft a Zeechen a Wonner vun der Ligen, a mat all Bedruch vun der Ongerechtegkeet an deenen, déi verginn, well se d'Léift zur Wourecht net ugeholl hunn, fir gerett ze
ginn. An dofir schéckt Gott hinnen eng staark Täuschung, fir datt se enger Ligen gleewen: Fir datt all déi veruerteelt ginn, déi der Wourecht net gegleeft hunn, mä Freed un der Ongerechtegkeet haten. 2 Thessalonicher 2:1-12 Kleng Kanner, et ass déi lescht Kéier: an Dir hutt héieren, datt den Antichrist kënnt, sou gëtt et elo och vill Antichristen; doduerch wësse mir, datt et déi lescht Kéier ass. Si sinn aus eis erausgaangen, awer si waren net vun eis; well wa si vun eis gewiescht wieren, wiere si sécherlech bei eis bliwwen: awer si sinn erausgaangen, fir datt et hinne kloer gëtt, datt si net all vun eis sinn. Awer Dir hutt eng Salbung vum Hellegen, an Dir wësst alles. Ech hunn iech net geschriwwen, well Dir d'Wourecht net wësst, mee well Dir se wësst, an datt keng Ligen aus der Wourecht ass. Wien ass e Léigner ausser deen, deen leugnt, datt Jesus de Christus ass? Hie ass den Antichrist, deen de Papp an de Jong leugnt. 1 Johannes 2:18-22 Léif Leit, gleeft net all Geescht, mee préift d'Geeschter, ob se vu Gott sinn, well vill falsch Prophéiten an d'Welt erausgaange sinn. Doduerch erkennt Dir de Geescht vu Gott: All Geescht, deen bekennt, datt Jesus Christus am Fleesch komm ass, ass vu Gott. An all Geescht, deen net bekennt, datt Jesus Christus am Fleesch komm ass, ass net vu Gott. An dëst ass de Geescht vum Antichrist, vun deem Dir héieren hutt, datt e komme soll; an elo ass en och schonn an der Welt. Dir sidd vu Gott, kleng Kanner, an hutt se iwwerwonnen: well deen, deen an Iech ass, ass méi grouss wéi deen, deen an der Welt ass. Si sinn aus der Welt: dofir schwätze si vun der Welt, an d'Welt héiert hinnen. Mir sinn vu Gott: Wien Gott kennt, héiert eis; wien net vu Gott ass, héiert eis net. Doduerch erkennen mir de Geescht vun der Wourecht an de Geescht vun der Irrtum. 1 Johannes 4:1-6 Well vill Bedréier sinn an d'Welt komm, déi net bekennen, datt Jesus Christus am Fleesch komm ass. Dëst ass en Bedréier an en Antichrist. 2 Johannes 1:7 Offenbarung 13:1-18 1 An ech stoung um Sand vum Mier a gesinn e Béischt aus dem Mier opkommen, mat siwe Käpp an zéng Hénger, an op senge Hénger zéng Krounen, an op senge Käpp den Numm vun der Gotteslästerung. 2 An d'Béischter, dat ech gesinn hunn, war wéi e Leopard, a seng Féiss ware wéi d'Féiss vun engem Bier, a säi Mond wéi de Mond vun engem Léiw; an den Draach huet him seng Muecht, säi Troun a grouss Muecht ginn. 3 An ech hunn ee vu senge Käpp gesinn, wéi wann e blesséiert wier, an seng déidlech Wonn war geheelt, an déi ganz Welt ass dem Déier nogewonnert. 4 An si hunn den Draach ugebiet, deen dem Déier Muecht ginn huet, an d'Déier ugebiet a gesot: Wien ass dem Déier gläich? Wien kann géint hie Krich féieren? 5 An him gouf e Mond ginn, deen grouss Wierder a Gotteslästerunge schwätzt; an him gouf d'Muecht ginn, et véierzeg-zwee Méint laang ze maachen. 6 An hien huet säi Mond opgemaach a Gott gelästert, fir säin Numm a säin Tabernakel an déi, déi am Himmel wunnen, ze lästeren. 7 An et gouf him ginn, géint d'Hellegen ze kämpfen an se ze besiegen; an et gouf him Muecht iwwer all Stämm, Sproochen a Natiounen ginn. 8 An all déi, déi op der Äerd wunnen, wäerten hien ubidden, deenen hir Nimm net vun der Grënnung vun der Welt un am Buch vum Liewen vum Lämmche geschriwwe sinn, dat geschluecht gouf. 9 Wann iergendeen en Ouer huet, soll hien héieren. 10 Wien a Gefaangenschaft féiert, geet a Gefaangenschaft; wien mam Schwäert ëmbréngt, muss mam Schwäert ëmbruecht ginn. Hei ass d'Gedold an de Glawen vun den Hellegen. 11 An ech hunn en anert Déier aus der Äerd eropkommen gesinn; an et hat zwou Hénger wéi e Lämmchen, an et huet geschwat wéi en Draach.
2
12 An et übt all d'Muecht vum éischte Déier virun him aus, a léisst d'Äerd an déi, déi drop wunnen, dat éischt Déier ubidden, deem seng déidlech Wonn geheelt gouf. 13 An hie mécht grouss Wonner, sou datt hie Feier vum Himmel op d'Äerd erofkomme léisst, virun den Ae vun de Mënschen, 14 An hien täuscht déi, déi op der Äerd wunnen, duerch déi Wonner, déi hie virum Déier maache konnt, andeems hie seet, datt si dem Déier, dat d'Wonn vum Schwäert krut an awer lieweg bliwwen ass, e Bild maache sollen. 15 An et hat d'Muecht, dem Bild vum Déier Liewen ze ginn, fir datt d'Bild vum Déier schwätze kéint a sou vill ëmbrénge kéinten, déi d'Bild vum Déier net ubidden wollten. 16 An hie léisst all, kleng a grouss, räich an aarm, fräi a geklaut, e Zeechen op hir riets Hand oder op hir Stir kréien: 17 An datt keen eppes kafe oder verkafen, ausser deen, deen d'Zeechen oder den Numm vum Déier oder d'Zuel vu sengem Numm huet. 18 Hei ass Wäisheet. Dee Verstand huet, soll d'Zuel vum Déier berechnen, well et ass d'Zuel vun engem Mënsch; a seng Zuel ass sechshonnertsechsechzeg. Offenbarung 17:1-18 1 An ee vun de siwen Engelen, déi déi siwe Fläsche gehat hunn, koum a schwätzt mat mir a sot zu mir: Komm heiher; ech wäert dir d'Uerteel vun der grousser Hure weisen, déi op ville Waasser sëtzt. 2 Mat där d'Kinneke vun der Äerd sech ugehuert hunn, an d'Awunner vun der Äerd sech vum Wäin vun hirer Uhuertschaft bedrénkt hunn. 3 Dunn huet hien mech am Geescht an d'Wüst fortgefouert; an ech hunn eng Fra op engem scharlachrout Déier sëtze gesinn, voller Nimm vun der Gotteslästerung, mat siwe Käpp an zéng Hénger. 4 An d'Fra war a Purpur a Scharlachroun gekleet a mat Gold, Edelsteier a Pärelen dekoréiert, an hat e gëllene Becher an hirer Hand, voller Gräueltätegkeeten an dem Dreck vun hirer Hoerlechkeet: 5 An op hirer Stirn war en Numm geschriwwen: GEHEIMNIS, BABYLON DAT GROUSS, D'MAMM VUN DEN HUEREN AN DEN GRUEWLECHKEETEN OP DER ÄERD. 6 An ech hunn d'Fra gesinn, déi vum Blutt vun den Hellegen an dem Blutt vun de Märtyrer vum Jesus betrunken war; an wéi ech si gesinn hunn, hunn ech mech mat grousser Bewonnerung erstaunt. 7 An den Engel sot zu mir: Firwat hues du dech gewonnert? Ech wäert dir dat Geheimnis vun der Fra an dem Déier erklären, dat si dréit, dat déi siwe Käpp an zéng Hénger huet. 8 D'Béischt, dat du gesinn hues, war et, awer ass net méi; et wäert aus dem Buedemlosen opkommen an an den Ënnergank goen. An déi, déi op der Äerd wunnen, deenen hir Nimm net vun der Grënnung vun der Welt un am Buch vum Liewen geschriwwe sinn, wäerten sech wonneren, wa se d'Béischt gesinn, dat war, awer net méi ass, an awer ass. 9 An hei ass de Geescht, deen d'Weisheet huet. Déi siwe Käpp sinn siwe Bierger, op deenen d'Fra sëtzt. 10 An et gëtt siwe Kinneken: fënnef sinn gefall, an ee ass do, an deen aneren ass nach net komm; a wann hie kënnt, muss hie just nach eng kuerz Zäit bleiwen. 11 An d'Béischt, dat war, awer net ass, ass och den aachten, an ass vun de siwen, a geet an den Ënnergang. 12 An déi zéng Hénger, déi du gesinn hues, sinn zéng Kinneken, déi nach kee Kinnekräich kritt hunn, mä déi eng Stonn laang Muecht wéi Kinneken zesumme mam Déier kréien. 13 Dës hunn een Geescht, a ginn hir Kraaft a Stäerkt dem Déier. 14 Dës wäerten dem Lämmche Krich féieren, an d'Lämmche wäert si iwwerwannen, well et ass den Här vun den Hären a Kinnek vun de Kinneken, an déi, déi mat him sinn, sinn geruff an ausgewielt a trei. 15 An hie sot zu mir: D'Waasser, déi du gesinn hues, wou d'Hure sëtzt, sinn Vëlker a Massen a Natiounen a Sproochen.
3
16 An déi zéng Hénger, déi du um Déier gesinn hues, déi wäerten d'Hure haassen, si verloossen a plakeg maachen, hiert Fleesch iessen a si mat Feier verbrennen. 17 Well Gott huet hinnen an d'Häerzer geluecht, säi Wëllen ze erfëllen, an sech eens ze ginn an hiert Räich dem Déier ze ginn, bis d'Wierder vu Gott erfëllt sinn. 18 An d'Fra, déi du gesinn hues, ass déi grouss Stad, déi iwwer d'Kinneke vun der Äerd regéiert. Dunn huet den Här den Adam un der Hand gehalen an hien dem Michael, dem Äerzengel, iwwerginn; an hien huet si an d'Paradies gefouert, gefëllt mat Barmhäerzegkeet a Herrlechkeet; An zwee ganz al Männer sinn hinne begéint, an d'Helleger hunn si gefrot: "Wien sidd Dir, déi nach net mat eis an der Hell waren, an Är Kierper am Paradäis geluecht goufen?" Ee vun hinnen huet geäntwert a gesot: "Ech sinn den Henoch, deen duerch d'Wuert vu Gott bruecht gouf; an dëse Mann, deen mat mir ass, ass den Elia den Tischbiter, deen an engem feierleche Won bruecht gouf. Hei ware mir bis elo, an hunn den Doud net geschmaacht, awer elo si mir amgaang zréckzekommen beim Komme vum Antichrist, bewaffnet mat göttleche Zeeche a Wonner, fir géint hien an der Schluecht ze kämpfen, a vun him zu Jerusalem ëmbruecht ze ginn, an no dräi an en halleft Deeg lieweg erëm an d'Wolleken opgeholl ze ginn." Evangelium vum Nikodemus 20:1-4 Well jiddereen, deen net bekennt, datt Jesus Christus am Fleesch komm ass, ass den Antichrist, a jiddereen, deen säi Leed um Kräiz net bekennt, ass vum Däiwel. A jiddereen, deen d'Orakelen vum Här no senge eegene Begierden verféiert a seet, datt et weder Operstéiung nach Uerteel gëtt, ass den Éischtgebuerene vum Satan. Dofir loosse mer d'Eitelkeet vu ville loossen an hir falsch Léier zréckkommen; loosst eis zréck op d'Wuert goen, dat eis vun Ufank un iwwerginn gouf; waakreg fir ze bieden a mat der Festung duerchzehalen. Bréif vum Polykarp un d'Philipper 3:1-3
4