Teleportatioun an der Schrëft Habakkuk Bel an den Draach 1:33-42 33 Et gouf am Judaismus e Prophet mam Numm Habbakuk, deen e Plat gemaach hat, Brout an enger Schossel gebrach hat an op d'Feld gaangen ass, fir et den Ernteaarbechter ze bréngen. 34 Mä den Engel vum Här sot zum Habbakuk: "Géi, bréng d'Iessen, dat s du hues, op Babylon bei den Daniel, deen an der Léiwenhiel ass." 35 An den Habbakuc sot: „Här, ech hunn Babylon ni gesinn; an ech weess och net, wou d'Hiel ass.“ 36 Dunn huet den Engel vum Här hien un der Kroun geholl, hien un den Hoer vu sengem Kapp gedroen, an duerch d'Vehämenz vu sengem Geescht hien zu Babylon iwwer d'Hiel gesat. 37 An den Habbakuc huet geruff a gesot: "O Daniel, Daniel, huel d'Iessen, dat Gott dir geschéckt huet." 38 An den Daniel sot: Du hues u mech geduecht, o Gott; an du hues déi och net verlooss, déi dech sichen a gär hunn. 39 Dunn ass den Daniel opgestan an huet giess; an den Engel vum Här huet den Habbakuk direkt erëm op seng Plaz gesat. 40 Um siwenten Dag ass de Kinnek gaangen, fir den Daniel ze beklaagen; an wéi hien an d'Hiel koum, huet hien eragekuckt, an do souz den Daniel do. 41 Dunn huet de Kinnek mat lauter Stëmm geruff a gesot: Groussen Här, Gott vum Daniel, an et gëtt keen aneren ausser dir. 42 An hien huet hien erausgezunn an déi, déi d'Ursaach vu sengem Ënnergang waren, an d'Hiel gehäit; an si goufen an engem Ament viru sengem Gesiicht verschlongen.
Raphael den Engel Tobit 12:1-22 1 Dunn huet den Tobit säi Jong Tobias geruff a gesot: „Mäi Jong, suerg dofir, datt de Mann säi Loun kritt, deen Dir matgeholl hutt, an Dir musst him méi ginn.“ 2 An den Tobias sot zu him: „O Papp, et schued mir näischt, him d'Halschent vun deenen Saachen ze ginn, déi ech matbruecht hunn.“ 3 Well hien huet mech sécher bei dech zréckbruecht, a meng Fra geheelt, a mir d'Suen bruecht, an dech och geheelt. 4 Dunn huet den ale Mann gesot: "Et ass him zougestanen." 5 Dunn huet hien den Engel geruff, an hien huet zu him gesot: "Huel d'Halschent vun allem, wat Dir matbruecht hutt, a gitt sécher fort."
1
Teleportatioun an der Schrëft
6 Dunn huet hien se béid ausernee geholl a sot zu hinnen: "Lueft Gott, lueft hien a verherrlecht hien, a lueft hien fir dat, wat hien iech gemaach huet, virun den Ae vun allen, déi liewen. Et ass gutt, Gott ze luewen, säin Numm ze erhiewen, an d'Wierker vu Gott mat Éier ze verkënnegen; dofir zéckt net, hien ze luewen." 7 Et ass gutt, d'Geheimnis vun engem Kinnek geheim ze halen, awer et ass éierbar, d'Wierker vu Gott ze verroden. Maacht dat Gutt, an näischt Béises wäert Iech beréieren. 8 Gebied ass gutt mat Fasten, Almosen a Gerechtegkeet. E bëssen mat Gerechtegkeet ass besser wéi vill mat Ongerechtegkeet. Et ass besser Almosen ze ginn wéi Gold ze sammelen: 9 Well Almosen befreit vum Doud a wäert all Sënn ewechhuelen. Déi, déi Almosen a Gerechtegkeet praktizéieren, ginn duerch d'Liewe gefëllt. 10 Mee déi, déi sënnegen, sinn Feinde vun hirem eegene Liewen. 11 Ech wäert sécherlech näischt virun dir verstoppen. Well ech hunn gesot: Et wier gutt, d'Geheimnis vun engem Kinnek verstoppt ze halen, awer et wier éierlech, d'Wierker vu Gott ze verroden. 12 Also, wéi du gebiet hues, an d'Sara, deng Schwiegerduechter, hunn ech den Hellegen un är Gebieder erënnert; an wéi du déi Doudeg begruewe hues, war ech och bei dir. 13 An wéi du net gezéckt hues, opzestoen an däi Mëttegiessen ze verloossen, fir ze goen an déi Doudeg ze bedecken, war deng gutt Dot mir net verstoppt, mä ech war mat dir. 14 An elo huet Gott mech geschéckt, fir dech an d'Sara, deng Schwiegerduechter, ze heelen. 15 Ech sinn de Raphael, ee vun de siwen hellegen Engelen, déi d'Gebieder vun den Hellegen opbréngen, an déi virun der Herrlechkeet vum Hellegen eran- an erausgoen. 16 Dunn waren si béid erschreckt a sinn op d'Gesiicht gefall, well si Angscht haten. 17 Mä hien huet zu hinnen gesot: „Hutt keng Angscht, et wäert iech gutt goen; dofir lueft Gott.“ 18 Well ech sinn net aus Grënn vu menger Gnod komm, mä duerch de Wëlle vun eisem Gott; dofir lueft hien fir ëmmer. 19 Déi ganz Deeg sinn ech iech erschéngen; mee ech hunn weder giess nach gedronk, mee dir hutt eng Visioun gesinn. 20 Also, elo gitt Gott Merci, well ech ginn erop bei deen, deen mech geschéckt huet; awer schreift alles, wat geschitt, an engem Buch. 21 An wéi si opgestan sinn, hunn si hien net méi gesinn. 22 Dunn hunn si déi grouss a wonnerbar Wierker vu Gott bekennt, an datt den Engel vum Här hinne erschénge war.
Ezekiel Ezekiel 3:12-15 12 Dunn huet de Geescht mech eropgeholl, an ech hunn hannert mir eng grouss Stëmm héieren, déi sot: "Gelueft sief d'Herrlechkeet vum Här vu senger Plaz." 13 Ech hunn och de Kaméidi vun de Flilleke vun de liewege Wiesen héieren, déi sech géigesäiteg beréiert hunn, an de Kaméidi vun de Rieder géintiwwer hinnen, an e Kaméidi vun engem grousse Geduer. 14 Dunn huet de Geescht mech opgehuewen a fortgeholl, an ech sinn fortgaang a Bitterkeet, an der Hëtzt vu mengem Geescht; awer d'Hand vum Här war staark op mir. 15 Dunn sinn ech bei déi aus der Gefaangenschaft zu Telabib komm, déi um Floss Chebar gewunnt hunn, an ech sinn do souz, wou si souzen, a sinn do siwen Deeg erstaunt ënnert hinne bliwwen. Ezekiel 8:1-4 1 An et ass geschitt am sechste Joer, am sechste Mount, um fënneften Dag vum Mount, wéi ech a mengem Haus souz, an d'Eelst vu Juda viru mir souzen, datt d'Hand vum Här Gott do op mech gefall ass. 2
Teleportatioun an der Schrëft
2 Dunn hunn ech gesinn, an do war eng Ähnlechkeet wéi Feier: vun der Erscheinung vu senge Lenden erof Feier; a vu senge Lenden erop, wéi d'Erscheinung vu Glanz, wéi d'Faarf vun Amber. 3 An hien huet d'Form vun enger Hand erausgestreckt an huet mech bei der Hoer vu mengem Kapp gegraff; an de Geescht huet mech tëscht der Äerd an dem Himmel gehuewen a mech a Visiounen vu Gott op Jerusalem bruecht, bei d'Dier vum bannenzege Paart, dat no Norden kuckt; wou de Sëtz vum Bild vun der Jalousie war, dat Jalousie provozéiert. 4 An, kuck, d'Herrlechkeet vum Gott vun Israel war do, no der Visioun, déi ech an der Fläch gesinn hunn.
Jesus Christus Matthäus 4:1-11 1 Dunn ass de Jesus vum Geescht an d'Wüst gefouert ginn, fir vum Däiwel an d'Versuchung ze kommen. 2 An nodeems hie véierzeg Deeg a véierzeg Nuechte gefastet hat, krut hien duerno Honger. 3 An wéi den Verféierer bei hie koum, sot hien: "Wann s du de Jong vu Gott bass, da befiel, datt dës Steng Brout solle ginn." 4 Mä hien huet geäntwert a gesot: Et steet geschriwwen: De Mënsch lieft net nëmme vu Brout, mä vu jidderem Wuert, dat aus dem Mond vu Gott kënnt. 5 Dunn huet den Däiwel hien an déi helleg Stad matgeholl a setzt hien op d'Spëtzt vum Tempel, 6 An hie sot zu him: „Wann s du de Jong vu Gott bass, da werf dech erof; well et steet geschriwwen: „Hie gëtt senge Engelen den Uerder iwwer dech, an si droen dech op den Hänn, fir datt s du net däi Fouss un engem Steen stéisss.“ 7 De Jesus sot zu him: Et steet nach eng Kéier geschriwwen: Du solls den Här, däi Gott, net op d'Prouf stellen. 8 Nach eng Kéier huet den Däiwel hien op en immens héije Bierg geholl a weist him all d'Kinnekräicher vun der Welt an hir Herrlechkeet; 9 An hien sot zu him: All dat ginn ech dir, wann s du mech eroffälls a mech ubieds. 10 Dunn sot de Jesus zu him: „ Géi fort, Satan! et steet geschriwwen: Du solls den Här, däi Gott, ubidden, an him eleng solls du déngen.“ 11 Dunn huet den Däiwel hien verlooss, an, kuck, Engelen koumen a hunn him gedéngt. Lukas 4:1-13 1 An de Jesus, voll vum Hellege Geescht, ass vum Jordan zréckkomm, a gouf vum Geescht an d'Wüst gefouert, 2 Véierzeg Deeg laang gouf hien vum Däiwel a Versuchung bruecht. An an deenen Deeg huet hien näischt giess; an nodeems se eriwwer waren, huet hien duerno Honger kritt. 3 An den Däiwel sot zu him: "Wann s du de Jong vu Gott bass, da befiel dësem Steen, datt e Brout soll ginn." 4 An de Jesus huet him geäntwert a gesot: " Et steet geschriwwen: De Mënsch lieft net nëmme vu Brout, mä vu jidderem Wuert vu Gott." 5 An den Däiwel huet hien op en héije Bierg geholl a him all d'Kinnekräicher vun der Welt an engem Ament gewisen. 6 An den Däiwel sot zu him: Ech ginn dir all dës Muecht, an hir Herrlechkeet; well se ass mir iwwerginn; an deem, wien ech wëll, ginn ech se. 7 Wann s du mech also ubieds, da soll alles däint sinn. 8 An de Jesus huet geäntwert a gesot zu him: " Géi fort vu mir, Satan! Et steet geschriwwen: Du solls den Här, däi Gott, ubidden an him eleng déngen." 9 An hien huet hien op Jerusalem bruecht, hien op d'Spëtzt vum Tempel gestallt a sot zu him: "Wann s du de Jong vu Gott bass, da gehei dech vun hei erof!" 3
Teleportatioun an der Schrëft
10 Et steet nämlech geschriwwen: Hie gëtt senge Engelen den Uerder, dech ze bewahren. 11 An op hiren Hänn droe si dech, fir datt s du net jeemools däi Fouss un engem Steen stéisss. 12 An de Jesus huet geäntwert a gesot: „ Et steet gesot: Du solls den Här, däi Gott, net op d'Prouf stellen.“ 13 An nodeems den Däiwel all d'Versuchung fäerdeg gemaach hat, ass hie fir eng Zäit vun him fortgaang. Lukas 24:13-53 13 An, kuck, zwee vun hinne sinn deeselwechten Dag an en Duerf mam Numm Emmaus gaangen, dat ongeféier siechzeg Stadien vu Jerusalem ewech war. 14 An si hunn iwwer all dës Saachen geschwat, déi geschitt waren. 15 An et ass geschitt, datt, während si matenee geschwat an diskutéiert hunn, de Jesus selwer bei si koum a mat hinne gaangen ass. 16 Mä hir Aen ware verstoppt, fir datt si hien net erkannt hunn. 17 An hien huet zu hinnen gesot: " Wat fir Gespréicher hutt Dir ënnerwee, an Dir sidd traureg?" 18 An ee vun hinnen, deem säin Numm Kleopas war, huet him geäntwert a gesot: "Bass du deen eenzege Friemen zu Jerusalem a weess net, wat do an dësen Deeg geschitt ass?" 19 An hien huet zu hinnen gefrot: „ Wat fir Saachen?“ An si hunn zu him gesot: „Wat de Jesus vun Nazareth ugeet, deen e Prophet war, mächteg a Wierker a Wuert viru Gott a viru ganzem Vollek: 20 A wéi d'Hohepriister an eis Herrscher hien zum Doudsveruerteelung iwwerginn an hien gekräizegt hunn. 21 Mir hunn awer gegleeft, datt et dee gewiescht wier, deen Israel erléise sollt; an nieft all deem ass et haut den drëtten Dag, zënter datt all dat geschitt ass. 22 Jo, an och e puer Fraen aus eiser Gesellschaft hunn eis erstaunt, well se fréi beim Graf waren; 23 An wéi si säi Kierper net fonnt hunn, koumen si a soten, si hätten och eng Visioun vun Engelen gesinn, déi gesot hunn, datt hie lieweg wier. 24 An e puer vun deenen, déi mat eis waren, sinn bei d'Graf gaangen a fonnt et esou, wéi d'Frae gesot haten; mä hien hunn si net gesinn. 25 Dunn huet hien zu hinnen gesot: " O Narren, an Häerzensswierdegkeeten, fir net all dat ze gleewen, wat d'Prophéite gesot hunn! 26 Hätt de Christus net dës Saachen missen leiden an a seng Herrlechkeet eragoen? 27 Ugefaange mam Moses an all de Prophéiten huet hien hinnen an all de Schrëften dat erkläert, wat hie betreffe géif. 28 An si koumen no beim Duerf, wou se higaange sinn; an hien huet gemaach, wéi wann hie weidergoe géif. 29 Mä si hunn hien ugehalen a gesot: „Bleif bei eis, well et ass géint den Owend, an den Dag ass wäit fort.“ An hien ass eran gaangen, fir bei hinne ze bleiwen. 30 An et ass geschitt, wéi hie mat hinne souz, datt hie Brout geholl huet, et geseent huet, et gebrach huet an hinnen et ginn huet. 31 An hir Aen goufen opgemaach, an si hunn hien erkannt; an hien ass aus hire Siichten verschwonnen. 32 An si soten een zu deem aneren: Huet eist Häerz net an eis gebrannt, wéi hien ënnerwee mat eis geschwat huet an eis d'Schrëft opgemaach huet? 33 An der selwechter Stonn sinn si opgestan, sinn zréck op Jerusalem gaangen, an hunn déi Eelef zesummefonnt, an déi, déi mat hinne waren, 34 a sot: „Den Här ass wierklech opgestan an ass dem Simon erschéngen.“ 35 An si hunn erzielt, wat um Wee geschitt war, a wéi hie vun hinne beim Broch vum Brout erkannt gouf. 36 Wéi si sou geschwat hunn, stoung de Jesus selwer an hirer Mëtt a sot zu hinnen: " Fridden sief iech!"
4
Teleportatioun an der Schrëft
37 Mä si ware ganz erschreckt an hunn ugeholl, si hätten e Geescht gesinn. 38 An hien huet zu hinnen gesot: " Firwat sidd Dir opgeregt? Firwat kommen Gedanken an Ären Häerzer op?" 39 Kuckt meng Hänn a meng Féiss, et sinn ech selwer; beréiert mech a kuckt; well e Geescht huet kee Fleesch a Schanken, wéi Dir gesitt, datt ech hunn. 40 An nodeems hien dat gesot hat, huet hien hinnen seng Hänn a seng Féiss gewisen. 41 An iwwerdeems si aus Freed nach net gegleeft hunn a sech gewonnert hunn, sot hien zu hinnen: " Hutt Dir hei eppes ze iessen?" 42 An si hunn him e Stéck vun engem gebratenen Fësch an e Stéck Hunneg ginn. 43 An hien huet et geholl an huet virun hinne giess. 44 An hien huet zu hinnen gesot: " Dëst sinn d'Wierder, déi ech zu iech gesot hunn, wéi ech nach bei iech war, datt alles erfëllt muss ginn, wat am Gesetz vum Moses, an de Prophéiten an an de Psalmen iwwer mech geschriwwe steet." 45 Dunn huet hien hinnen d'Verstand opgemaach, fir datt si d'Schrëften verstinn, 46 An hien huet zu hinnen gesot: " Sou steet et geschriwwen, an esou huet et missen, datt de Christus leiden an den drëtten Dag vun den Doudegen opstoe soll." 47 An datt d'Bereitung an d'Verzeiung vun de Sënnen a sengem Numm ënner allen Natiounen gepriedegt soll ginn, ugefaange vu Jerusalem. 48 An Dir sidd Zeie vun dësen Saachen. 49 An, kuck, ech schécken iech d'Versprieche vu mengem Papp; awer bleift an der Stad Jerusalem, bis Dir mat Kraaft vun uewen bekleed gitt. 50 An hien huet si bis bei Bethanien gefouert, an huet seng Hänn opgehuewen a si geseent. 51 An et ass geschitt, wéi hien si geseent huet, datt hie sech vun hinne getrennt huet a gouf an den Himmel opgehuewen. 52 An si hunn hien ugebiet a sinn mat grousser Freed op Jerusalem zréckgaangen: 53 An si ware stänneg am Tempel a hunn Gott gelueft a geseent. Amen. Johannes 6:16-21 16 Wéi et schonn Owes gouf, sinn seng Jünger bei d'Mier erofgaangen, 17 An si sinn an e Schëff gestiegen a sinn iwwer d'Mier op Kapernaum gefuer. An et war schonn däischter, an de Jesus war nach net bei si komm. 18 An d'Mier huet sech opgehuewen, well e staarke Wand geblosen huet. 19 Wéi si ongeféier fënnefanzwanzeg oder drësseg Stadien gerudert haten, hunn si de Jesus um Mier goen gesinn, an hien ass beim Schëff nokomm; an si kruten Angscht. 20 Mä hie sot zu hinnen: „ Ech sinn et; hutt keng Angscht.“ 21 Dunn hunn si hie fräiwëlleg an d'Schëff opgeholl, an direkt war d'Schëff um Land, wou se hi gefuer sinn.
Philipp Apostelgeschicht 8:26-40 26 An den Engel vum Här huet zum Philippus gesot: "Steh op a gitt Richtung Süden op de Wee, deen vu Jerusalem op Gaza erofgeet, well dat Wüst ass." 27 An hien ass opgestan an ass fortgaang. An do war e Mann aus Äthiopien, en Eunuch mat grousser Autoritéit ënner der Kandake, der Kinnigin vun den Äthiopier, deen iwwer all hir Schätz opgepasst hat, an deen op Jerusalem komm war fir ze bieden, 28 Hie war op der Réckrees a souz a sengem Won a liest de Prophet Jesaja. 29 Dunn huet de Geescht zum Philippus gesot: "Géi bei dëse Won a schléisst dech un." 30 De Philip ass bei hie gelaf an huet héieren, wéi hien de Prophet Jesaja gelies huet, a sot: "Verstees du, wat du liesst?" 5
Teleportatioun an der Schrëft
31 An hien huet gesot: „Wéi kann ech dat, wann net een mech féiert?“ An hien huet de Philippe gefrot, ob hie géif no vir kommen a bei hie sëtzen. 32 D'Plaz vun der Schrëft, déi hie gelies huet, war dës: Hie gouf wéi e Schof zum Schlachten gefouert; a wéi e Lämmche, dat stomm viru sengem Schéier ass, sou huet hie säi Mond net opgemaach. 33 An senger Demütigung gouf säi Geriicht ewechgeholl; a wien kann seng Generatioun erzielen? Well säi Liewen ass vun der Äerd geholl. 34 An den Eunuch huet dem Philip geäntwert a gesot: Ech froen dech, vu wiem seet de Prophet dat? Vu sech selwer oder vun engem anere Mann? 35 Dunn huet de Philippe säi Mond opgemaach, vun der selwechter Schrëft un ugefaangen an him de Jesus gepriedegt. 36 Wéi si weidergaange sinn, koumen si bei e bestëmmt Waasser; an den Eunuch sot: "Kuckt, hei ass Waasser; wat hält mech dovun of, gedeeft ze ginn?" 37 De Philippus sot: „Wann s du mat ganzem Häerz gleeft, kanns du dat maachen.“ An hien huet geäntwert a gesot: „Ech gleewen, datt Jesus Christus de Jong vu Gott ass.“ 38 An hien huet dem Won gebueden, stoe ze bleiwen; an si sinn allebéid an d'Waasser erofgaang, de Philip an den Eunuch; an hien huet hien gedeeft. 39 Wéi si aus dem Waasser eropkoumen, huet de Geescht vum Här de Philipp ewechgeholl, sou datt den Eunuch hien net méi gesinn huet; an hie ass frou weidergaangen. 40 Mä de Philippe gouf zu Asdod fonnt; an hien ass duerch d'Stad gaangen an huet an all de Stied gepriedegt, bis hien op Caesarea koum.
Paul Ech kannte viru véierzéng Joer e Mann a Christus (ob hien am Kierper war, kann ech net soen, oder ob hien ausserhalb vum Kierper war, kann ech net soen: Gott weess et), deen bis an den drëtten Himmel opgeholl gouf. An ech kannte sou e Mann (ob hien am Kierper war oder ausserhalb vum Kierper, kann ech net soen: Gott weess et), datt hien an d'Paradies opgeholl gouf an onschreiflech Wierder héieren huet, déi engem Mënsch net erlaabt sinn ze soen. 2 Korinther 12:2-4
Enoch Et ass geschitt, wéi den Enoch et senge Jongen erzielt hat, datt d'Engele hien op hir Flilleke geholl hunn an hien an den éischten Himmel gedroen hunn an hien op d'Wolleke gesat hunn. An do hunn ech gekuckt, an nach eng Kéier hunn ech méi héich gekuckt, an den Äther gesinn, an si hunn mech op den éischten Himmel gesat a mir e ganz grousst Mier gewisen, méi grouss wéi dat ierdescht Mier. Geheimnisser vum Enoch 3:1 Wéi den Enoch mat de Leit geschwat hat, huet den Här Däischtert op d'Äerd geschéckt, an et gouf Däischtert, an et huet déi Männer bedeckt, déi mam Enoch stoungen, an si hunn den Enoch an den héchsten Himmel geholl, wou den Här ass; an hien huet hien opgeholl a viru sengem Gesiicht gestallt, an d'Däischtert ass vun der Äerd fortgaang, an d'Liicht koum erëm. An d'Leit hunn gesinn a verstanen net, wéi den Enoch geholl gi war, a si hunn Gott verherrlecht, a si hunn eng Roll fonnt, an där den 'onsichtbare Gott' ofgezeichnet war; an all sinn an hir Heiser gaangen. Geheimnisser vum Enoch 67:1-2
6