Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef Aarbechtsplaz Hiob 33:27-30 27 Hie kuckt d'Mënschen un, a wann iergendeen seet: Ech hunn gesënnegt an dat Richtegt verdréit, an et huet mir näischt gehollef; 28 Hie wäert seng Séil dovunner befreien, an d'Lach ze falen, a säi Liewe wäert d'Liicht gesinn. 29 Kuckt, all dës Saachen wierkt Gott dacks mam Mënsch, 30 Fir seng Séil aus dem Gruef zréckzebréngen, fir vum Liicht vun de Liewegen erliicht ze ginn. Hiob 36:5-15 5 Kuckt, Gott ass mächteg, a veruecht keen; hie ass mächteg a Kraaft a Wäisheet. 6 Hie bewahrt net d'Liewe vun de Béisen, mä gëtt den Aarme Recht. 7 Hie zitt seng Aen net vun de Gerechten zréck, mä si sinn zesumme mat Kinneken um Troun; jo, hie setzt se fir ëmmer op d'Been, a si gi erhéicht. 8 A wann se a Fesselen gebonnen sinn, a Seeler vun der Leed festgehale ginn; 9 Dann weist hien hinnen hir Wierker, an hir Iwwertrëtter, déi si iwwerschratt hunn. 10 Hie mécht och hiert Ouer fir d'Zefriddenheet op a befielt hinnen, sech vun der Ongerechtegkeet zréckzekéieren. 11 Wann si him gehorchen an him déngen, da wäerte si hir Deeg a Wuelstand verbréngen, an hir Joren a Freed. 12 Mee wann si net gehorchen, da gi si duerch d'Schwäert ëm, a si stierwen ouni Wëssen. 13 Mee d'Heuchler am Häerz sammelen Roserei op sech; si ruffen net, wann hie se bindt. 14 Si stierwen an der Jugend, an hiert Liewen ass ënnert den Onreinen. 15 Hie befreit déi Aarm a senger Leed, an an der Ënnerdréckung mécht hien hinnen d'Oueren op. Hiob 42:1-6 1 Dunn huet den Hiob dem Här geäntwert a gesot: 1
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
2 Ech weess, datt du alles maache kanns, an datt dir kee Gedanke ka vernoléissegt ginn. 3 Wien ass deen, deen e Rot ouni Wëssen verstoppt? Dofir hunn ech gesot, wat ech net verstanen hunn; Saachen, déi mir ze wonnerbar sinn, déi ech net kannt hunn. 4 Lauschter, ech bieden dech, an ech wäert schwätzen; ech wäert dech froen, a verkënneg et mir. 5 Ech hunn vun dir héieren, andeems ech nëmmen héieren hunn, mä elo huet mäin A dech gesinn. 6 Dofir veruechten ech mech selwer a bereien mech a Stëbs an Äsche.
Samson Riichter 16:28-31 28 De Samson huet den Här geruff a gesot: "Här Gott, denk un mech, a stäerk mech, nëmmen dës Kéier, Gott, fir datt ech mech direkt un de Philistiner fir meng zwou Aen räche kann." 29 An de Samson huet déi zwou mëttler Sailen gegraff, op deenen d'Haus stoung an op deenen et gedroe gouf, eng mat senger rietser Hand an déi aner mat senger lénkser. 30 De Samson sot: „Loosst mech mat de Philistiner stierwen.“ An hie verbeugt sech mat all senger Kraaft; an d'Haus ass op d'Hären an op all d'Leit, déi dran waren, zesummegefall. Sou waren déi Doudeg, déi hie bei sengem Doud ëmbruecht huet, méi wéi déi, déi hie bei sengem Liewen ëmbruecht huet. 31 Dunn koumen seng Bridder a säi ganzt Papp sengem Haus erof, hunn hien opgeholl, eropbruecht a begruewen tëscht Zora an Eshtaol am Graf vu sengem Papp Manoach. An hien huet Israel zwanzeg Joer laang geriicht.
David Psalm 6:1-10 1 Här, rätsel mech net an dengem Roserei, a bestrof mech net an dengem brennenden Ongléck. 2 HÄR, erbarm dech mat mir, well ech sinn schwaach; HÄR, heel mech, well meng Schanken si geplot. 3 Meng Séil ass och ganz opgereegt: awer du, Här, wéi laang nach? 4 Komm zeréck, Här, befreit meng Séil; rett mech wéinst denger Barmhäerzegkeet. 5 Well am Doud gëtt un dech net erënnert; am Graf, wien soll dir Merci soen? 6 Ech sinn midd vu mengem Gestéin; déi ganz Nuecht maachen ech mäi Bett zum Schwammen; ech Waasser mäi Canapé mat mengen Tréinen. 7 Mäi Aa ass vir Trauer erschöpft; et gëtt al wéinst all menge Feinde. 8 Gitt fort vu mir, all Dir Wierker vun der Ongerechtegkeet; well den Här huet d'Stëmm vu mengem Tréinen héieren. 9 Den Här huet meng Bidden héieren; den Här wäert mäi Gebied uhuelen. 10 Loosst all meng Feinde sech beschämen a ganz rosen sinn; loosst se sech op eemol zréckzéien a sech beschämen. Psalm 51:1-19 1 (Fir den Chefmusiker. E Psalm vum David, wéi de Prophet Nathan bei hie koum, nodeems hien bei d'Batseba gaangen war.) Gott, erbarm dech iwwer mech no denger Léift, läsch meng Iwwertrëtter aus no denger Villfalt vun denger zäertlecher Barmhäerzegkeet. 2 Wäsch mech grëndlech vu menger Ongerechtegkeet a rein mech vu menger Sënn. 3 Well ech bekennen meng Iwwertrëtter, a meng Sënn ass ëmmer viru mir. 4 Géint dech, nëmmen dech, hunn ech gesënnegt, an dëst Béist an dengen Ae gemaach, fir datt du gerechtfäerdegt bass, wann du schwätzt, a kloer bass, wann du urteils.
2
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
5 Kuckt, ech sinn an Ongerechtegkeet geformt ginn; an an der Sënn huet meng Mamm mech empfänkt. 6 Kuckt, du wëlls d'Wourecht am bannenzegen, an am verstoppten Deel wäerts du mir Wäisheet erkennen loossen. 7 Reinigt mech mat Ysop, an ech wäert reng sinn; wäscht mech, an ech wäert wäisser si wéi Schnéi. 8 Loos mech Freed a Freed héieren, fir datt d'Schanken, déi du gebrach hues, sech freeën. 9 Verstopp däi Gesiicht viru menge Sënnen, a läsch all meng Ongerechtegkeeten aus. 10 Schaf a mir e proppert Häerz, o Gott; an erneier e feste Geescht a mir. 11 Verwerf mech net vun denger Präsenz; an huel däin hellege Geescht net vu mir. 12 Gëff mir d'Freed vun denger Erléisung zeréck; an hält mech mat dengem fräie Geescht op. 13 Dann wäert ech den Iwwertrieder deng Weeër léieren; an d'Sünder wäerten sech zu dir bekéieren. 14 Befrei mech vu Bluttschold, o Gott, du Gott vu mengem Heil; a meng Zong soll vun denger Gerechtegkeet jubelen. 15 Här, maach mir meng Lëpsen op, a mäi Mond soll däi Luef verkënnegen. 16 Well du wëlls kee Affer; soss géif ech et ginn; du hues keng Freed u Brandoffer. 17 D'Affer vu Gott sinn e gebrachene Geescht: e gebrachent an e verzerrt Häerz, o Gott, wäerts du net veruechten. 18 Maach Gutt fir Sion no dengem gudde Wëllen; baut d'Mauere vu Jerusalem op. 19 Dann wäerts du de Gerechtegkeetsofferen, Brandofferen a ganz Brandofferen, zefridde stellen; dann wäerte si Ochs op däin Altor opferen. Psalm 86:1-17 1 (E Gebied vum David.) Néig däin Ouer, Här, héier mech, well ech sinn aarm an bedürfteg. 2 Bewaar meng Séil, well ech sinn helleg: mäi Gott, rett däi Knecht, deen op dech vertraut. 3 Sidd mir barmhäerzeg, Här, well ech ruffen dech all Dag un. 4 Erfreet d'Séil vun Ärem Dénger, well zu dir, Här, hiewen ech meng Séil op. 5 Well du, Här, bass gutt a verzeihbar; a räich u Barmhäerzegkeet fir all déi, déi dech uruffen. 6 HÄR, lauschter mäi Gebied zou, a lauschter op d'Stëmm vu menge Bidden. 7 Am Dag vu menger Nout ruffen ech dech un, well du wäerts mir äntweren. 8 Ënnert de Götter gëtt et keen wéi du, Här; et gëtt och keen esou Wierk wéi deng Wierker. 9 All Natiounen, déi du gemaach hues, sollen kommen a virun dir ubieden, Här, a sollen däin Numm verherrlechen. 10 Well du bass grouss a méchs wonnerbar Saachen; du bass nëmmen Gott. 11 Léier mir däi Wee, Här; ech wäert an denger Wourecht wanderen; vereenegt mäin Häerz, fir däin Numm ze fäerten. 12 Ech wäert dech luewen, Här, mäi Gott, mat ganzem Häerz, an ech wäert däin Numm fir ëmmer verherrlechen. 13 Well grouss ass deng Barmhäerzegkeet géintiwwer mir, an du hues meng Séil aus der déifster Häll befreit. 14 O Gott, déi Stolz hunn sech géint mech erhuewen, an d'Versammlunge vu Gewaltmänner hunn meng Séil gesicht; an hunn dech net virun hinne gestallt. 15 Mä du, Här, bass e Gott voller Barmhäerzegkeet a gnädeg, laangweileg a räich u Barmhäerzegkeet a Wourecht. 16 Wend dech zu mir a erbarm dech mat mir; gëff dengem Knecht deng Kraaft a rett de Jong vun denger Déngerin. 17 Weis mir e Zeechen fir dat Gutt, fir datt déi, déi mech haassen, et gesinn a sech schummen, well du, Här, hues mir gehollef a mech getréischt. Psalm 103:1-22 1 (E Psalm vum David.) Luef den HÄR, o meng Séil; a alles wat a mir ass, luef säin hellegen Numm.
3
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
2 Luef den HÄR, o meng Séil, a vergiess net all seng Gutt: 3 Deen all deng Ongerechtegkeeten verzeit; deen all deng Krankheeten heelt; 4 Deen däi Liewen vun der Ënnergang befreit; deen dech mat Léift a Barmhäerzegkeet kréint; 5 Deen däi Mond mat gudde Saachen sättegt; sou datt däi Jugend sech erneiert wéi déi vum Aadler. 6 Den Här mécht Gerechtegkeet a Geriicht fir all déi Ënnerdréckt. 7 Hien huet dem Moses seng Weeër bekannt gemaach, seng Dote de Kanner vun Israel. 8 Den Här ass barmhäerzeg a gnädeg, lues a lues rosen a räich u Barmhäerzegkeet. 9 Hie wäert net ëmmer kritiséieren, a säi Roserei wäert hie net fir ëmmer behalen. 10 Hie huet mat eis net no eise Sënne gehandelt; hien huet eis net no eise Schold belount. 11 Well sou héich wéi den Himmel iwwer der Äerd ass, sou grouss ass seng Barmhäerzegkeet iwwer déi, déi hien äerzen. 12 Sou wäit wéi den Osten vum Westen ewech ass, sou wäit huet hien eis Iwwertrëtter vun eis ewechgeholl. 13 Wéi e Papp sech mat senge Kanner bedauert, sou bedauert den Här déi, déi hien äerzen. 14 Well hie kennt eis Gestaltung; hie denkt drun, datt mir Stëbs sinn. 15 De Mënsch seng Deeg sinn ewéi d'Gras, ewéi eng Blumm um Feld, sou bléit hie. 16 Well de Wand driwwer geet, an et ass fort; a seng Plaz wäert et net méi kennen. 17 Mä d'Barmhäerzegkeet vum Här ass vun Éiwegkeet bis Éiwegkeet iwwer déi, déi hien äerzen, a seng Gerechtegkeet fir d'Kandskanner; 18 Fir déi, déi säi Bund halen, an déi, déi sech un seng Geboter erënneren, fir se ze maachen. 19 Den Här huet säin Troun am Himmel virbereet; a säi Kinnekräich herrscht iwwer alles. 20 Lueft den HÄR, seng Engelen, déi kräfteg sinn, déi seng Geboter erfëllen, andeems Dir op d'Stëmm vu sengem Wuert lauschtert. 21 Lueft den HÄR, all seng Arméien, seng Dénger, déi säi Wëlle maachen. 22 Luef den HÄR, all seng Wierker op all de Plazen vu sengem Räich; luef den HÄR, o meng Séil. Psalm 130:1-8 1 Aus den Déiften hunn ech zu dir geruff, Här. 2 Här, héiert meng Stëmm; loosst Är Oueren op d'Stëmm vu menge Gebieder opmierksam sinn. 3 Wann du, Här, op Ongerechtegkeeten opmierksam gëss, Här, wien kann dann bestoen? 4 Mee bei dir ass Verzeiung, fir datt een dech gefaart ka ginn. 5 Ech waarden op den Här, meng Séil waart, an op säi Wuert hoffen ech. 6 Meng Séil waart op den Här méi wéi déi, déi op de Moien waarden: ech soen, méi wéi déi, déi op de Moien waarden. 7 Israel soll op den Här hoffen, well beim Här ass Barmhäerzegkeet, a bei him ass eng grouss Erléisung. 8 An hie wäert Israel vun all senge Schold befreien.
Manasse O Här, allmächtege Gott vun eisen Väter, Abraham, Isaak a Jakob, a vun hirem gerechte Nokommen; du hues Himmel an Äerd erschaf, mat all hirem Ornament; du hues d'Mier duerch d'Wuert vun dengem Gebot gebonnen; du hues d'Déift zougemaach, an et duerch dengem schrecklechen a glorräichen Numm versiegelt; deen all Mënsche fäerten, a virun denger Kraaft zidderen; well d'Majestéit vun denger Herrlechkeet kann net erdroe ginn, an deng rosen Drohung géintiwwer Sënner ass bedeitend: awer däi barmhäerzegt Verspriechen ass onmoossbar an onerfuerschlech; well du bass den héchsten Här, vu grousser Matgefill, laangweileg, ganz barmhäerzeg, an du hues Berouegung iwwer d'Béises vun de Mënschen. Du, o Här, hues no denger grousser Guttheet Berouegung a Verzeiung versprach deenen, déi géint dech gesënnegt hunn: an aus denger onendlecher Barmhäerzegkeet hues du de Sënner Berouegung bestëmmt, fir datt se gerett kënne ginn. 4
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
Du dofir, o Här, du bass de Gott vun de Gerechten, hues de Gerechten d'Berouegung net bestëmmt, wéi dem Abraham, dem Isaak an dem Jakob, déi net géint dech gesënnegt hunn; mee du hues mir, deen e Sënner sinn, d'Berouegung uginn: well ech hunn iwwer d'Zuel vum Sand um Mier gesënnegt. Meng Iwwertrëtter, o Här, si multiplizéiert: meng Iwwertrëtter si multiplizéiert, an ech sinn et net wäert, d'Héicht vum Himmel ze gesinn, wéinst der Villzuel vu menge Scholdgefiller. Ech sinn mat ville eiserne Bänner erofgebéit, sou datt ech mäi Kapp net hiewe kann, nach keng Entloossung hunn: well ech däi Roserei provozéiert hunn, an dat Béist virun dir gemaach hunn: ech hunn däi Wëllen net gemaach, an ech hunn däi Geboter net agehalen: ech hunn Ofgräiflechkeeten opgeriicht, an hunn d'Beleidegungen multiplizéiert. Elo dofir béien ech d'Knéi vu mengem Häerz, a bieden dech ëm Gnod. Ech hunn gesënnegt, o Här, ech hunn gesënnegt, an ech erkennen meng Scholdgefiller un: dofir bieden ech dech demüteg, verzei mir, o Här, verzei mir, an zerstéier mech net mat menge Scholdgefiller. Sidd net fir ëmmer rosen op mech, andeems Dir dat Béist fir mech reservéiert; veruerteel mech net an déi ënnescht Deeler vun der Äerd. Well du bass de Gott, souguer de Gott vun deenen, déi sech bekéieren; an an mir wäerts du all deng Guttheet weisen, well du wäerts mech retten, deen onwierdeg sinn, no denger grousser Barmhäerzegkeet. Dofir wäert ech dech fir ëmmer luewen, all d'Deeg vu mengem Liewen, well all d'Muechte vum Himmel luewen dech, an deng ass d'Herrlechkeet fir ëmmer an ëmmer. Amen.
Jona Jona 2:1-10 1 Dunn huet de Jona aus dem Bauch vum Fësch zum Här, sengem Gott, gebiet, 2 An hien huet gesot: „Ech hunn aus menger Leed zum Här geruff, an hien huet mech héieren; aus dem Bauch vun der Häll hunn ech geruff, an du hues meng Stëmm héieren.“ 3 Well du hues mech an d'Déift gehäit, an d'Mëtt vum Mier; an d'Iwwerschwemmunge hunn mech ëmginn; all deng Wellen an deng Wellen sinn iwwer mech gaangen. 4 Dunn hunn ech gesot: Ech sinn aus dengem Aen verdriwwen; awer ech wäert erëm op däin hellegen Tempel kucken. 5 D'Waasser huet mech ëmginn, bis an d'Séil; d'Déift huet mech ëmginn, d'Onkraut war ëm mäi Kapp gewéckelt. 6 Ech sinn erof op d'Fouss vun de Bierger; d'Äerd mat hire Riegel war fir ëmmer ëm mech; awer du hues mäi Liewen aus der Verdorwenheet erhuewen, o Här mäi Gott. 7 Wéi meng Séil a mir geschwächt ass, hunn ech un den Här geduecht, a mäi Gebied ass bei dech komm, an däin hellegen Tempel. 8 Déi, déi sech un déi léif Eitelkeet halen, verloossen hir eege Barmhäerzegkeet. 9 Mee ech wäert dir mat der Stëmm vun der Dankbarkeet Affer bréngen; ech wäert dat bezuelen, wat ech versprach hunn. D'Hëllung ass vum Här. 10 An den Här huet zum Fësch geschwat, an hien huet de Jona op d'dréchent Land erausgespochen.
Asarja Gebied vum Asarja 1:1-22 1 An si sinn am Mëtt vum Feier gaang, hunn Gott gelueft an den Här gelueft. 2 Dunn ass den Azarias opgestan an huet op dës Manéier gebiet; an huet säi Mond am Feier opgemaach a gesot: 3 Gelueft bass du, Här, Gott vun eisen Pappen; däin Numm ass et wäert, fir ëmmer gepréiert a verherrlecht ze ginn. 4 Well du bass gerecht an all de Saachen, déi du eis gemaach hues: jo, all deng Wierker sinn wouer, deng Weeër sinn gerecht, an all deng Uerteeler Wourecht.
5
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
5 An all deenen Saachen, déi Dir iwwer eis an iwwer déi helleg Stad vun eise Pappen, Jerusalem, bruecht hutt, hutt Dir e richtegt Uerteel gemaach; well no Wourecht a Gerechtegkeet hutt Dir all dës Saachen wéinst eise Sënne iwwer eis bruecht. 6 Well mir hunn gesënnegt a falsch Handlungen duerch d'Verweigerung vun dir gemaach. 7 Mir hunn a allem falsch verstanen a mir hunn Är Geboter net gefollegt oder agehalen, a mir hunn och net gemaach, wat Dir eis gebueden hutt, fir datt et eis gutt goe soll. 8 Dofir hues du alles, wat du iwwer eis bruecht hues, an alles, wat du eis ugedoe hues, mat richtegem Uerteel gemaach. 9 An du hues eis an d'Hänn vu gesetzlose Feinde iwwerginn, déi ganz haassvoll Gottesverloosser, an engem ongerechte Kinnek, an dem Béisten op der ganzer Welt. 10 An elo kënne mir eise Mond net opmaachen, mir sinn zu enger Schimmt a Spott fir Är Dénger ginn; fir déi, déi Iech ubidden. 11 Awer gitt eis net ganz aus, fir däin Numm, a bréch däi Bund net op. 12 A loosst Är Barmhäerzegkeet net vun eis ewechgoen, fir d'Wuel vun Ärem beléiften Abraham, fir d'Wuel vun Ärem Dénger Isaak a fir d'Wuel vun Ärem hellegen Israel; 13 Zu deenen du geschwat a versprach hues, datt du hir Nokommen esou multiplizéiere wéi d'Stäre vum Himmel a wéi de Sand, deen um Mier läit. 14 Well mir, Här, si manner wéi all aner Natioun ginn a gi wéinst eise Sënnen haut op der ganzer Welt ënner Drock gesat. 15 Weder gëtt et zu dëser Zäit Prënz, nach Prophet, nach Leader, nach Brandoffer, nach Affer, nach Offer, nach Räucherstäbchen, nach eng Plaz fir virun dir ze opferen a Barmhäerzegkeet ze fannen. 16 Trotzdeem loosst eis mat engem verzweifelten Häerz an engem demütegen Geescht ugeholl ginn. 17 Wéi bei de Brandoffere vu Widder a Stéier, a wéi bei Zéngdausende vu fettege Lämmcher: sou soll eist Affer haut virun dengen Ae sinn, a gitt eis, datt mir ganz no dir kënne goen, well déi, déi hiert Vertrauen op dech setzen, wäerten net beschämt ginn. 18 An elo verfollege mir dir mat ganzem Häerz, mir fäerten dech a sichen däi Gesiicht. 19 Bréng eis net a Schimmt, mä handel mat eis no Ärer Léift a no der Villzuel vun Ärer Barmhäerzegkeet. 20 Befrei eis och no dengen wonnerbare Wierker, a gëff dengem Numm Éier, o Här; a loosst all déi, déi dengen Dénger Schued maachen, sech schummen; 21 A loosst si a senger ganzer Kraaft a Muecht verwiesselt ginn, a loosst hir Stäerkt zerstéiert ginn; 22 A loosst si wëssen, datt du Gott bass, den eenzege Gott, an herrlech iwwer déi ganz Welt.
Nehemia Nehemia 1:1-11 1 D'Wierder vum Nehemia, dem Jong vum Hakalja. An et ass geschitt am Mount Kisleu, am zwanzegsten Joer, wéi ech am Palais Susa war, 2 Datt den Hanani, ee vu menge Bridder, koum, hien a verschidde Männer aus Juda; an ech hunn si no de Judden gefrot, déi entkomm waren, déi aus der Gefaangenschaft iwwreg bliwwe sinn, a wat Jerusalem ugeet. 3 An si soten zu mir: Déi Iwwerreschter, déi aus der Gefaangenschaft do an der Provënz iwwreg sinn, sinn a grousser Leed a Schand; d'Mauer vu Jerusalem ass och ofgebrach, an hir Paarte si mat Feier verbrannt. 4 An et ass geschitt, wéi ech dës Wierder héieren hunn, hunn ech mech néiergesat a gekrasch, an hunn Deeg laang gekrasch, an hunn gefastet a virum Gott vum Himmel gebiet, 5 An huet gesot: Ech bieden dech, Här, Gott vum Himmel, de groussen an schrecklechen Gott, deen de Bund an d'Barmhäerzegkeet fir déi hält, déi hien gär hunn a seng Geboter befollegen: 6 Loos elo däin Ouer opmierksam sinn an deng Aen op, fir datt du d'Gebied vun dengem Dénger héiers, dat ech elo Dag an Nuecht virun dir bieden, fir d'Kanner vun Israel, deng Dénger, an d'Sënne 6
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
vun de Kanner vun Israel bekennen, déi mir géint dech gesëndigt hunn: souwuel ech wéi och mäi Papp säi Haus hunn gesëndigt. 7 Mir hunn eis ganz korrupt géint dech verhalen a mir hunn d'Geboter, d'Statuten an d'Uerteeler net agehalen, déi du dengem Dénger Moses gebueden hues. 8 Denk, ech bieden dech, un d'Wuert, dat du dengem Knecht Moses gebueden hues, wéi du gesot hues: Wann Dir iwwertrëtt, wäert ech iech ënner d'Natiounen zerstreeën. 9 Mee wann Dir Iech zu mir ëmdréit a meng Geboter behält a se maacht, och wann e puer vun Iech bis an d'Enn vum Himmel verdriwwe goufen, wäert ech se awer vun do sammelen a se op déi Plaz bréngen, déi ech erausgewielt hunn, fir mäin Numm do ze setzen. 10 Dëst sinn elo Är Dénger an Äert Vollek, déi Dir duerch Är grouss Kraaft an duerch Är staark Hand erléist hutt. 11 O Här, ech bieden dech, loosst elo Äert Ouer op d'Gebied vun Ärem Dénger an op d'Gebied vun Äre Dénger opmierksam sinn, déi Ären Numm fäerten wëllen; a loosst Ärem Dénger haut erfollegräich sinn, ech bieden dech, a gitt him Barmhäerzegkeet virun dësem Mann. Well ech war de Schënkbier vum Kinnek.
D'Gebied vum Här Matthäus 6:9-13 9 Dofir biet Dir op dës Manéier: Eise Papp, deen am Himmel ass, däin Numm soll geheiligt ginn. 10 Däi Räich soll kommen. Däi Wëlle soll geschéien, sou wéi am Himmel, sou wéi och op der Äerd. 11 Gëff eis haut eist deeglecht Brout. 12 A verzeih eis eis Scholden, sou wéi mir eisen Schëllegen verzeien. 13 A féier eis net an d'Versuchung, mä befreit eis vum Béisen. Well däin ass d'Kinnekräich, an d'Muecht an d'Herrlechkeet fir ëmmer. Amen. Lukas 11:1-4 1 An et ass geschitt, wéi hien op enger bestëmmter Plaz gebiet huet, sot ee vu senge Jünger zu him, nodeems hien opgehalen hat: "Här, léier eis bieden, sou wéi de Johannes et senge Jünger geléiert huet." 2 An hien huet zu hinnen gesot: " Wann Dir biet, sot: 'Eise Papp, deen am Himmel ass, däin Numm soll geheiligt ginn. Däi Räich soll kommen. Däi Wëlle soll geschéien, sou wéi am Himmel, sou och op der Äerd." 3 Gëff eis Dag fir Dag eist deeglecht Brout. 4 A verzeih eis eis Sënnen, well mir verzeihen och jidderengem, deen eis schëlleg ass. A féier eis net an d'Versuchung, mä befreit eis vum Béisen.
De Steierbeamten Lukas 18:9-14 9 An hien huet dëst Gläichnes erzielt zu e puer Leit, déi op sech selwer vertraut hunn, datt si gerecht wieren, an anerer veruecht hunn: 10 Zwee Männer sinn an den Tempel eropgaang fir ze bieden; deen ee war e Pharisäer an deen aneren e Steierzueler. 11 De Pharisäer ass do opgestan an huet sou bei sech selwer gebiet: Gott, ech soen dir Merci, datt ech net wéi aner Mënsche sinn: Erpresser, ongerecht, Ehebriecher oder souguer wéi dëse Steierzueler. 12 Ech fasten zweemol d'Woch, ech ginn Zéngtel vun allem, wat ech besëtzen. 13 An de Steierzueler, deen wäit ewech stoung, wollt net emol seng Aen an den Himmel hiewen, mä huet sech op d'Broscht geschloen a gesot: "Gott, si mir, Sünder, barmhäerzeg!"
7
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
14 Ech soen iech, dëse Mann ass gerechtfäerdegt heemgaang, amplaz vun deem aneren; well jiddereen, deen sech selwer erhéicht, gëtt erofgesat; a wien sech selwer erofsetzt, gëtt erhéicht.
Verschidde Versen An den Här ass dem Salomo an der Nuecht erschéngen a sot zu him: "Ech hunn däi Gebied héieren an hunn dës Plaz fir mech als Afferhaus erausgesicht. Wann ech den Himmel zoumaachen, datt et kee Reen gëtt, oder wann ech den Heeschrecken befielen, d'Land ze verschléngen, oder wann ech Pescht ënner mäi Vollek schécken; wann mäi Vollek, dat no mengem Numm genannt gëtt, sech demüteg mécht a biet a mäi Gesiicht sicht a sech vun hire béise Weeër ëmdréit; dann héieren ech vum Himmel a verzeien hir Sënnen a heelen hiert Land. Elo wäerten meng Aen op sinn a meng Oueren op d'Gebied oppassen, dat op dëser Plaz gemaach gëtt." 2 Chroniken 7:12-15 Well e gerechte Mann fällt siwe Mol a steet erëm op, mä déi Béis falen an d'Ongléck. Spréch 24:16 Wäscht Iech, maacht Iech propper; hëlt dat Béist vun Äre Wierker virun mengen Aen ewech; héiert op, Béises ze maachen; Léiert gutt ze maachen; sicht Gerechtegkeet, hëlleft den Ënnerdréckten, riicht de Weesen, plädéiert fir d'Witfra. Kommt elo, a loosst eis zesumme streiden, seet den HÄR: Och wann Är Sënne wéi Scharlachroun sinn, si wäerte wäiss wéi Schnéi sinn; och wann se rout wéi Karmesin sinn, si wäerte wéi Woll sinn. Jesaja 1:16-18 Et ass aus dem Gottesdéngscht, datt mir net ëmbruecht ginn, well säi Matgefill ni ophält. Si sinn all Moien nei: grouss ass deng Trei. Klagelieder 3:22-23 Kommt, loosst eis zum Här zréckkommen, well hien huet eis gerappt an hie wäert eis heelen; hien huet geschloen an hie wäert eis verbannen. No zwee Deeg wäert hien eis erëmbeliewen; um drëtten Dag wäert hien eis opstoen, a mir wäerte viru senge Ae liewen. Hosea 6:1-2 Dofir wäert ech op den HÄR kucken; ech wäert op de Gott vu menger Rettung waarden: mäi Gott wäert mech héieren. Frei dech net iwwer mech, du mäi Feind! Wann ech falen, wäert ech opstoen; wann ech an der Däischtert sëtzen, wäert den HÄR e Liicht fir mech sinn. Ech wäert d'Roserei vum HÄR droen, well ech géint hie gesënnegt hunn, bis hie meng Saach vertrëtt a fir mech Recht gëtt; hie wäert mech an d'Liicht bréngen, an ech wäert seng Gerechtegkeet gesinn. Micha 7:7-9 Well mir also e groussen Hohepriister hunn, deen an den Himmel gaangen ass, Jesus, de Jong vu Gott, loosst eis un eisem Gebot festhalen. Well mir hunn keen Hohepriister, deen net mat eise Schwächten mitleede kann; mä deen a jiddfer Hisiicht an d'Versuchung komm ass, genee wéi mir, awer ouni Sënn. Loosst eis dofir fräiwëlleg un den Troun vun der Gnod kommen, fir datt mir Barmhäerzegkeet kréien a Gnod fannen, fir an der Zäit vun der Nout ze hëllefen. Hebräer 4:14-16 Wa mir soen, datt mir Gemeinschaft mat him hunn, awer an der Däischtert wanderen, da léie mir a maachen net d'Wourecht. Mee wa mir am Liicht wanderen, wéi hien am Liicht ass, da hu mir Gemeinschaft mateneen, an d'Blutt vu Jesus Christus, sengem Jong, botzt eis vun all Sënn. Wa mir soen, datt mir keng Sënn hunn, da bedréie mir eis selwer, an d'Wourecht ass net an eis. Wa mir eis Sënne bekennen, ass hien trei a gerecht, fir eis eis Sënne ze verzeien an eis vun all Ongerechtegkeet ze botzen. 10 Wa mir soen, datt mir net gesënnegt hunn, da maache mir hien zu engem Léigner, a säi Wuert ass net an eis. 1 Johannes 1:6-10 Schimmt Iech net, Är Sënnen ze bekennen; a forcéiert net de Laf vum Floss. Ecclesiasticus 4:26
8
Gebieder a Geschichten iwwer Beicht, Reue, Restauratioun a Luef
Mä deenen, déi sech bekéieren, huet hien hinnen d'Réckkehr zougestanen, an déi getréischt, déi an der Gedold versoen hunn. Kënnt zréck zum Här, a verléisst Är Sënnen, maacht Äert Gebied viru sengem Gesiicht, a beleidegt manner. Kënnt zréck zum Allerhéchsten, a kéiert Iech vun der Ongerechtegkeet ewech: well hie wäert dech aus der Däischtert an d'Liicht vun der Gesondheet féieren, an haasst dech, den Ofgräiflechkeet, vehement. Ecclesiasticus 17:24-26 Sidd gutt gemuntert, meng Kanner, a rufft zu Gott, well Dir vun deem erënnert gitt, deen Iech dës Saachen bruecht huet. Well wéi et Äre Wonsch war, vu Gott ofzewäichen, sou sicht hien zéngmol méi, wann Dir zréckkënnt. Well deen, deen Iech dës Plagen bruecht huet, wäert Iech éiweg Freed mat Ärer Erléisung bréngen. Halt e gutt Häerz, Jerusalem, well deen, deen Iech dësen Numm ginn huet, wäert Iech tréischten. Baruch 4:27-30
9