Dat verluerent Schof, déi verluerent Mënz an de verluerene Jong Lukas 15:1-32 1 Dunn sinn all d'Steierzueler an d'Sënner bei hie komm, fir hien ze lauschteren. 2 An d'Pharisäer an d'Schrëftgeléiert hunn gemurmelt a gesot: "Dëse Mann hëlt Sënner op a ësst mat hinnen." 3 An hien huet hinnen dëst Gläichnes erzielt a gesot: 4 Wéi ee Mënsch vun iech, deen honnert Schof huet a vun hinne ee verléiert, léisst net déi nénganzwanzeg an der Wüst stoen a geet deem no, wat verluer ass, bis hien et fënnt? 5 A wann hien et fonnt huet, leet hien et sech op d'Schëlleren a freet sech. 6 A wann hien heemkënnt, rifft hien seng Frënn a Noperen zesummen a seet zu hinnen: "Freet iech mat mir, well ech hunn mäi Schof fonnt, dat verluer war." 7 Ech soen iech: Sou wäert et och am Himmel Freed sinn iwwer ee Sënner, deen sech bekéiert, méi wéi iwwer nénganzwanzeg gerecht Leit, déi keng Bekéierung brauchen. 8 Oder wéi eng Fra, déi zéng Sëlwermënzen huet a just ee Mënz verléiert, mécht dann net eng Käerz un, feiert d'Haus of a sicht grëndlech, bis si se fënnt? 9 A wann si et fonnt huet, rifft si hir Frënn an hir Noperen zesummen a seet: "Freet iech mat mir, well ech hunn dat Stéck fonnt, dat ech verluer hat." 10 Ech soen iech och: Et gëtt Freed virun den Engelen vu Gott iwwer ee Sënner, deen sech bekéiert. 11 An hien huet gesot: E bestëmmte Mann hat zwéi Jongen: 12 An de Jéngste vun hinnen sot zu sengem Papp: „Papp, gëff mir den Deel vum Besëtz, deen mir zoukënnt.“ An hien huet säi Liewensënnerhalt ënner hinne verdeelt. 13 An net vill Deeg duerno huet de jéngere Jong alles zesummegesammelt, ass op d'Rees an e wäit Land gaangen, an huet do säi Verméige mat engem iwwerdriwwenen Liewen verschwend. 14 An nodeems hien alles ausginn hat, koum eng staark Hongersnout an deem Land; an hien huet ugefaangen Mangel ze leiden. 15 An hien ass gaangen a sech mat engem Bierger vun deem Land verbonnen; an dësen huet hien op seng Felder geschéckt fir Schwäin ze weiden.
1
16 An hie wollt säi Bauch mat de Schuel fëllen, déi d'Schwäin giess hunn; awer keen huet him eppes ginn. 17 Wéi hien zu sech koum, sot hien: "Wéi vill Dénger vu mengem Papp hunn nach genuch Brout, an ech verginn vum Honger!" 18 Ech wäert opstoen a bei mäi Papp goen, a wäert zu him soen: Papp, ech hunn géint den Himmel a virun dir gesënnegt, 19 An ech sinn et net méi wäert, däi Jong genannt ze ginn; maach mech wéi ee vun dengen Dagaarbechter. 20 An hien ass opgestan an ass bei säi Papp gaangen. Mä wéi hien nach wäit ewech war, huet säi Papp hien gesinn, an et huet him matleed gehat, ass gerannt, huet him ëm den Hals gefall a gekësst. 21 An de Jong sot zu him: Papp, ech hunn géint den Himmel a virun dir gesënnegt, an ech sinn et net méi wäert, däi Jong genannt ze ginn. 22 Mä de Papp sot zu senge Knechten: Bréngt dat bescht Kleed eraus a setzt et him un, maacht him e Rank op d'Hand a Schong un d'Féiss. 23 A bréngt dat gemäst Kalb hier, schlacht et; a loosst eis iessen a frou sinn. 24 Well dëse Jong vu mir war dout, an ass erëm lieweg ginn; hie war verluer, an ass erëmfonnt ginn. An si hunn ugefaange sech ze freeën. 25 Säin eelste Jong war um Feld; an wéi hien komm ass a méi no beim Haus koum, huet hien Musek an Danz héieren. 26 An hien huet ee vun den Dénger geruff a gefrot, wat dat alles bedeite géif. 27 An hien huet zu him gesot: "Däi Brudder ass komm, an däi Papp huet dat gemäst Kalb geschluecht, well hien hien nees gesond a gesond zeréckkritt huet." 28 An hie war rosen a wollt net eran goen; dofir ass säi Papp erauskomm a gebiet, wéi hie wollt. 29 An hien huet zu sengem Papp geäntwert: "Kuckt, sou vill Jore déngen ech dir, an ech hunn ni däi Gebot iwwertrueden, an du hues mir ni e Bébchen ginn, fir datt ech mat menge Frënn feiere kéint." 30 Mä soubal dëse Jong vun dir koum, deen däi Verméige mat Huren verschléngt huet, hues du fir hien dat gemäst Kalb geschluecht. 31 An hien huet zu him gesot: „Mäi Jong, du bass ëmmer bei mir, an alles wat ech hunn, ass däin.“ 32 Et war ubruecht, datt mir eis freeën a frou maachen, well dëse Brudder, Äre Brudder, war dout an ass erëm lieweg ginn; hie war verluer an ass erëmfonnt ginn.
2