D'Ernierung vun de 5000 Matthäus 14:13-21 13 Wéi de Jesus dovunner héieren huet, ass hien vun do aus mat engem Schëff op eng isoléiert Plaz fortgefuer, fir sech eleng ze fillen. An d'Leit hunn dovunner héieren a si him zu Fouss aus de Stied nogaangen. 14 De Jesus ass erausgaangen an huet eng grouss Masse Leit gesinn, an hie krut Matleed mat hinnen, an hien huet hir Krank geheelt. 15 Wéi et Owes war, koumen seng Jünger bei hie a soten: "Dës Plaz ass ofgeleeën, an d'Zäit ass schonn eriwwer; schéck d'Leit fort, fir datt se an d'Dierfer kënne goen a sech Iessen kafen." 16 Mä de Jesus sot zu hinnen: „ Si brauche net fortzegoen; gitt hinnen iech eppes ze iessen.“ 17 An si soten zu him: Mir hunn hei nëmme fënnef Brout an zwee Fësch. 18 Hie sot: Bréngt se mir heiher. 19 An hien huet der Masse gebueden, sech op d'Gras ze setzen, an huet déi fënnef Brout an déi zwee Fësch geholl, an huet an den Himmel gekuckt, huet geseent, an huet se gebrach, an d'Brout senge Jünger ginn, an d'Jünger der Masse. 20 An si hunn all giess a goufe satt; an si hunn zwielef Kuerf voll vun de Stécker opgeraapt, déi iwwereg bliwwe sinn. 21 An déi, déi giess haten, waren ongeféier fënnefdausend Männer, nieft Fraen a Kanner.
Markus 6:30-44 30 D'Apostele sinn bei de Jesus zesummekomm a si hunn him alles erzielt, wat si gemaach an wat si geléiert haten. 31 An hien huet zu hinnen gesot: " Kommt selwer eleng an eng isoléiert Plaz a rascht Iech e bëssen aus; well et koumen a goungen der vill, an si haten net emol Zäit fir ze iessen." 32 An si sinn eleng mat engem Schëff op eng isoléiert Plaz fortgefuer. 33 An d'Leit hunn se fortgoe gesinn, a vill hunn hien erkannt, a si sinn aus all de Stied dohinner gelaf, an hunn se iwwerholl a si bei hie versammelt.
1
34 Wéi de Jesus erauskoum, huet hien eng ganz Rëtsch Leit gesinn, an hie krut Matleed mat hinnen, well si waren ewéi Schof ouni Hiert. An hien huet ugefaangen, si vill ze léieren. 35 Wéi den Dag schonn wäit eriwwer war, koumen seng Jünger bei hie a soten: "Dës Plaz ass ofgeleeën, an d'Zäit ass schonn wäit eriwwer." 36 Schéckt se fort, fir datt se an d'Land an d'Dierfer ronderëm kënne goen a sech Brout kafen, well se näischt ze iessen hunn. 37 Hien huet geäntwert a gesot: „ Gitt hinnen ze iessen.“ An si soten zu him: „Solle mir goen a fir zweehonnert Pence Brout kafen a hinnen ze iessen ginn?“ 38 Hie sot zu hinnen: „ Wéi vill Brout hutt Dir? Gitt a kuckt.“ A wéi si dat woussten, soten si: „Fënnef, an zwéi Fësch.“ 39 An hien huet hinnen den Uerder ginn, sech all a Gruppen op dat gréngt Gras setzen ze loossen. 40 An si hunn sech a Reien niddergesat, zu Honnerte a zu Fofzeger. 41 Nodeems hien déi fënnef Brout an déi zwee Fësch geholl hat, huet hien an den Himmel opgekuckt, geseent, d'Brout gebrach an et senge Jünger ginn, fir datt se se hinne virstellen; an déi zwee Fësch huet hien ënner all deenen opgedeelt. 42 An si hunn all giess a goufe satt. 43 An si hunn zwielef Kuerf voll mat de Brochstécker an de Fësch opgehuewen. 44 An déi, déi vun de Brout giess hunn, waren ongeféier fënnefdausend Männer.
Lukas 9:10-17 10 Wéi d'Apostele zréckkoumen, hunn si him alles erzielt, wat si gemaach haten. An hien huet si matgeholl a goung eleng op eng isoléiert Plaz, déi zu der Stad Bethsaida gehéiert huet. 11 An d'Leit, wéi se dat woussten, sinn him nogaangen; an hien huet se opgeholl, a mat hinnen iwwer d'Kinnekräich vu Gott geschwat, an huet déi geheelt, déi Heelung gebraucht hunn. 12 Wéi den Dag ugefaangen huet ze vergiessen, koumen déi Zwielef a soten zu him: "Schéckt d'Leit fort, fir datt se an d'Stied an d'Land ronderëm kënne goen, fir ze nuechten a Liewensmëttel ze kafen, well mir sinn hei an enger isoléierter Plaz." 13 Mä hie sot zu hinnen: „ Gitt hinnen eppes ze iessen.“ An si soten: „Mir hunn net méi wéi fënnef Brout an zwee Fësch; ausser mir géife goen a Fleesch fir dëst ganzt Vollek kafen.“ 14 Et waren nämlech ongeféier fënnefdausend Männer. An hien huet zu senge Jünger gesot: " Loosst si sech zu fofzeg an enger Grupp niddersetzen." 15 An si hunn dat gemaach, an hunn se all sëtze gelooss. 16 Dunn huet hien déi fënnef Brout an déi zwee Fësch geholl, an den Himmel opgekuckt, se geseent, se gebrach an den Jünger ginn, fir se der Masse ze presentéieren. 17 An si hunn giess a goufen all satt; an et goufen zwielef Kuerf vun de Reschtstécker opgesammelt.
Johannes 6:1-14 1 Duerno ass de Jesus iwwer d'Mier vu Galiläa gefuer, dat heescht d'Mier vun Tiberias. 2 An eng grouss Masse Leit sinn him nogaang, well si seng Wonner gesinn hunn, déi hien un de Krank gemaach huet. 3 An de Jesus ass op e Bierg eropgaangen, an huet sech do mat senge Jünger gesat. 4 An d'Pessach, e Fest vun de Judden, war no. 5 Wéi de Jesus seng Aen opgehuewen huet a gesinn huet, datt eng grouss Masse Leit bei hie koumen, sot hien zum Philippus: " Wou solle mir Brout kafen, fir datt dës iessen kënnen?" 6 An dat sot hien, fir hien op d'Prouf ze stellen, well hie selwer wousst, wat hie maache géif. 7 De Philippe huet him geäntwert: „Brout fir zweehonnert Pence ass net genuch fir si, fir datt jidderee vun hinnen e bëssen huelen kann.“
2
8 Ee vu senge Jünger, den Andreas, dem Simon Péitrus säi Brudder, sot zu him: 9 Hei ass e Jong, deen fënnef Gerstebrout an zwee kleng Fësch huet; awer wat soll dat fir sou vill Leit sinn? 10 An de Jesus sot: „ Loosst d'Männer sech setzen.“ Et war vill Gras op der Plaz. Dunn hunn sech d'Männer gesat, ongeféier fënnefdausend an Zuel. 11 An de Jesus huet d'Brout geholl, an nodeems hien Merci gesot hat, huet hien et un d'Jünger verdeelt, an d'Jünger un déi, déi do souzen, an och vun de Fësch, sou vill wéi se wollten. 12 Wéi si satt waren, sot hien zu senge Jünger: " Sammelt déi iwwereg Stécker zesummen, fir datt näischt verluer geet." 13 Dofir hunn si alles zesummegesammelt a zwielef Kuerf mat de Stécker vun de fënnef Gerstebrout gefëllt, déi vun deenen, déi giess haten, iwwereg bliwwe sinn. 14 Wéi d'Männer dat Wonner gesinn haten, dat de Jesus gemaach huet, soten si: "Dësen ass wierklech dee Prophet, deen op d'Welt komme soll."
3