Zefanja KAPITEL 1 1 Słowo KNĚZA, kótaraž jo se k Zefanjam zejšła, synoju Kuschisoju, synoju Gedaljasoju, synoju Amariasoju, synoju Hiskiasoju, w dnjach Josiasa, syna Amona, krala Judy. 2 Ja cu wšykno jěsć z kraja, źejo Kněz. 3 Ja budu cłowjek a zwěrje jěsć. Budu ptaški njebja a ryby mórja a kopolaki z złymi jěsć. A ja cu luźam z kraja, źejo Kněz. 4 a ja cu swóju ruku wupśestrěś pśez Judu a pśez wšyknych wobydlarjow Jeruzalema. A budu pśerestral wót toś togo městna wótrězaś a mě Chemarima z duchownymi. 5 a te, kenž su wójnske jagły njebja na kšywach domow pśiběžali; A te, kenž su se napšašali a na KNĚZA pśisegali, a kenž se na mólowanje šwyrju; 6 A te, kenž se wót KNĚZA wótwobrośiju; A te, kenž njejsu se kněza pytali a se za nim pšašali. 7 mjelcanjow pśed Bogom, Knězoju, pśeto źeń KNĚZA jo bliski; pśeto KNĚZ jo wopor, wón jo swóje gósći gronił. 8 A buźo se staś na dnju wopora KNĚZA: Budu wjerchy a źiśi krala a wšyknych, kenž su ze źiwnymi suknjami woblacone, pokuty. 9 na tom samskem dnju budu teke wšykne pokuty, kótarež skokaju na prog a domy swójich knězow z namócu a wobšudu połniju. 10 a buźo se na wónem dnju staś, powěda KNĚZ, až se kśik z rybjecego wrota wusłyšyjo a źiśe z drugego a wjelikego zogola wót górkow. 11 źiśe, jich wobydlarje Maktescha, pśeto wšykne pśekupce su wótrubjone; Wšykne, kenž slobro njasu, se wutupiś. 12 a buźo se we wónem casu staś: Budu Jeruzalem ze swěckami pśepytowaś a muskich wótštrofowaś, kótarež su se na jich droždźejach zasedlili, kótarež w jeje wutšobje gronje: KNĚZ njebuźo nic dobrego cyniś, hyšći buźo zły cyniś. 13 wó to budu swóje dobytki za góńtwu a swóje domy za zatšašenja, a wóni budu teke domy twariś, je pak wobydlaju; wóni pak njebudu bydliś; wóni pak njebudu wobydlaś A wóni maju winice sajźaś, ale nic wino piś. 14 Wjeliki źeń KNĚZA jo bliski, wón jo bliski a chwata namócny, teke głos dnja KNĚZA; Mócny buźo se tam górko kśikaś. 15 toś ten źeń jo źeń gniwa, źeń śamnosći a zachoda, źeń zaśěgowanja a zaśěgnjenja, źeń śamnosći a zaśěgnjenja, źeń śamnosći a śamnosći, źeń mrokawow a gustych śamnosćow.
16 źeń pozawny a alarma pśeśiwo pśecwiblujucym městam a pśeśiwo wusokim tormam. 17 a ja cu wobgnaźenje pśez luźi pśinjasć, až wóni su pśeměnili ako slěpy, dokulaž su grěšyli pśeśiwo KNĚZOJU, a jich kšej buźo se rozsypnuś ako proch a jich měso ako gnoj. 18 daniž swójo slobro daniž jeje złoto njebudu na dnju gniwa KNĚZA wumóžyś móc. Ale ceły kraj buźo wót wognja swójeje žałosći póžrěł, pśeto wón buźo wšykne znicyś, kenž w kraju bydle. KAPITEL 2 1 Gromaźćo se, jo, zgromaźćo se, o narod, kótaryž njejsćo witane; 2 Manźelstwoju se z radu naroźijo, nježli až se źeń ako pluzěrujo, nježli až gniw KNĚZA nad wami pśiźo, nježli až pśiźo źeń gniwa KNĚZA nad wami. 3 pytajśo KNĚZA, wšykne wy zmilne na zemi, kótarež sćo swójo sudnistwo statkowali; Narodna drastwa za spšawnosću, serbska drastwa za zmilnosć: Dobroś buźośo schowane na dnju gniwa Kněza. 4 Pśeto Gaza buźo spušćiś a Aschkelon zajśpjenja, a wóni budu Aschdod połdnjo wugnaś, a Ekron se wutupiś buźo. 5 Wjela wobydlarjam mórskego brjoga, ludoju Cheretow! SŁOWO KNĚZA jo pśeśiwo tebje; O Kanaan, kraj philisterow, cu śi znicyś, až njeby wěcej wobydlarjow było. 6 a mórski brjog buźo bydlenja a budki za pastyrjow a groźow za stadła. 7 a brjog buźo za pśeryw domu Judy. Wóni budu se wót togo zežywiś, a w domach Aschkelona budu se wjacor złožyś, pśeto Kněz, jeje Bog, jeje woglědaś a jeje popajźeństwo wótpokazaś. 8 ja som Paacha Moaba zamólił a sromośenje synow Ammona, dokulaž su mój lud sfalšowali a se na swójej granicy zagranjali. 9 wó to, tak ja bydlim, groni KNĚZ Zebaoth, kenž Bog Israela: Napšawdu, Moab buźo ako sodom a źiśi ammonsa ako Gomorra, jo, kubłanje kopśiwow a solowych jamow a nimjerne zapusćenje. 10 to změju k swójej gjardosći, dokulaž su se chwalili pśeśiwo ludoju KNĚZA Zebaotha. 11 KNĚZ buźo tšašnje k nim, pśeto wón buźo wšykne bogi zemje wusmjejkowaś. A luźe budu jogo pósromośiś, kuždy z jogo městnow, jo wšykne kupy gólow. 12 teke wy Etiopiska, buźośo pśez mój mjac wusmjerśony. 13 a wón buźo swóju ruku na pódpołnoc rozšyriś a asyrije znicyś. A buźo niniwny k pusćinje gótowaś a suchu ako źiwinu. 14 a stadłow buźo se srjejź njeje zasedliś, wšykne zwěrjeta narodow, a rowno tak kormorany ako teke