KAPITEL 1 1 A Josias jo swěśił swójomu knězoju pasowy swěźeń w Jeruzalemje a jo woprował pasowy swěźeń na styrnastem dnju prědnego mjaseca. 2 A za tym až su měli duchownych pó swójom wšednem běgu w dłujkich płašćach do templa Kněza zdrastwjone. 3 a wón jo powědał k lewitam, swětego Dienera Israela, až su se měli knězoju swětemu, aby swětu ladu Kněza do domu stajili, kral Salomo, syn Dawida, natwarił. 4 a źašo: Wy njamaśo lodku wěcej na wašych ramjenjach njasć. Togodla te něnto Knězoju, wašomu Bogu, a słužy swójomu ludoju Israeloju a pśigótujo wam pó wašych familijach a rodach. 5 Ako Dawid, kral Israela, jo pśedpisał, a pó kšasnosći Salomosa, jogo syna, a w templu stojecy pó rozdźělnej dostojnosći rodow wót was, lewitow, kótarež w pśibytnosći wašych bratšow, źiśi Israela, słužy, źiśi Israela, słužy, 6 woporow jo pasion pó rěźe rozkładł a pśigótujo wopory za wašych bratšow a ma pasahm pó kazni Kněza, kótaryž su Mojza dali. 7 a ludoju, kótaryž jo se tam namakał, jo Dał Josias tśiźasća tysac jagnjetow a cicklein a tśi tysac śeletkow. 8 a Helkias, Zacharias a Syelus, město kubła templa, su dali mjeršnikam za pasowy swěźeń dwa tysacase wójcow a tśista śeletkow. 9 a Jeconias, Samaias, a Nathanael, jogo bratš, a Assabias, Ochiel a Joram, głownyleute pśez towzynty, su dali leviten pěś tysac wójcow a sedymstow kälberow. 10 a ako jo se to stało, su stojali mjeršniki a lewity, kótarež su měli njerowny klěb, w wjelgin rědnem pórěźe pó roźe. 11 a pó wšakich by nany pśed ludom, Knězoju woprowaś, ako jo to w knigłach Mojzasa napisane, a tak su wóni zajtša cynili. 12 a wóni su pasahmali z wognjom, ako se to słuša. Což wopory nastupa, tak su je w skerjej gjarncach a panwejach z dobrym słodom napórali. 13 a wóni su ju pśed ceły lud pśistajili, a pówucechu su sebje sami pśigótowali a mjeršnikam swójich bratšow, synow Aarona. 14 pśeto mjeršniki su woprowali tucne až do nocy, a lewity su se pśigótowali, a mjeršniki su pśigótowali swójich bratšow, synow Aarona. 15 teke swěte spiwarje, syny Asapha, su byli pó póstajenju Dawida w swójom pórěźe, rozmjej Asaph, Zacharias a Jeduthun, kenž jo był z pśewóźowanja krala. 16 a wrota su stojali pśi kuždem wrotach; Njejo nikomu dowólone, wót swójeje wšedneje słužby wótchyliś: Za swóje bratšy su lewity ju pśigótowali. 17 tak su wěcy wugbali, kótarež su słušali k woporam Kněza na wónem dnju, aby mógali pasionu źaržaś. 18 a woprowa na hołtarju Kněza, ako jo to kral Josias póbitował. 19 a źiśi Israela, kenž su byli tencas pśibytne, su źaržali pasowy swěźeń a swěźeń słodkego klěba sedym dnjow. 20 a taki pasowy swěźeń njejo se w Israelu wót casa profeta Samuel južo swěśił. 21 jo, wšykne krale Israela njejsu měli taki pastowy swěźeń ako Josias a mjeršniki a lewity a Žydy z cełeju Israelom, kenž jo w Jeruzalemje bydlił. 22 we wósymnasćo lětach kněžaŕstwa Josiasa jo se toś ten pasowy swěźeń swěśił. 23 a statki, Josias, su stojali rowne pśed jogo knězom z wutšobu połnu póbóžnosću.
24 Was pak jo se w jogo casu stało, to jo se w něgajšnych casach pisało, wót tych, kótarež su grěšyli a złe cynili wó wšyknych ludach a kralejstwach, a kak su jogo wó měrje wótwardowali, až słowa Kněza su se pśeśiwo Israeloju zwignuli. 25 pó wšych toś tych statkach Josiasa pódajo se: Farar, kral Egyptowskeje, jo pśišeł, aby na Euphratu wójnu wjadł, a Josias jo pśeśiwo njomu śěgnuł. 26 kralow z Egyptowskeje pak jo k njomu sanděrował a źašo: Co mam z tobu cyniś, o kral von Judä? 27 ja njejsom wupósłany wót Boga, Knězoju, pśeśiwo tebje; Pśeto mója wójna jo na Euphratu, a něnt jo Kněz ze mnu, jo, Kněz jo ze mnu a chwata mě doprědka, měko wóte mnjo a njebuź winika. 28 Josias pak njejo se wobrośił jogo wóz wót njogo, ale jo pśewjadł, z nim wójowaś, bźez togo až by na słowa profeta Jeremy źiwał, kótarež su se z wust kněza powědali: 29 jo pak z nim wójował w rowninje Magido, a wjerchy su śěgnuli pśeśiwo kraloju Josiasoju. 30 da jo kral k swójim słužabnikam powědał: Źćo pšec z bitwy! Pśeto som wjelgin słaby. A ned su jogo tenarje z bitwy wjadli. 31 a wón jo zalězł na jogo drugi wóz. Jogo su do Jeruzalema slědk zwjadli, jo wumrěł a bu w rowje swójogo nana zakopany. 32 a w cełem žydojstwje su žałowali wó Josias, jo, profet Jeremy, jo skjaržył wokoło Josiasa, a nejwósebnjejše muske ze žeńskimi su skjaržyli pśez njogo až na źinsajšny źeń. 33 to stoj napisane w knigłach stawiznow kralow Judy, a kuždy jadnotliwy statk, kótaryž jo Josias cynił, a jogo kšasnosć a jogo rozměśe za kazń kněza, a to, což jo do togo cynił, a to, což se něnto recitěrujo, rozpšawja se w knigłach kralow Israela a Judy. 34 a lud jo wzeł Joachaz, syna Josiasa, a jo jogo wucynił k kraloju město Josiasa, swójogo nana, ako jo był tśiadwaźasća lět stary. 35 a wón jo kněžył tśi mjasece w Judiji a w Jeruzalemje, a kral Egyptowskeje jo jogo wót kněžaŕstwa w Jeruzalemje wótsajźił. 36 a wón jo sajźił dank wót sto talentow slobra a talenta złota na kraj. 37 kral Egyptowskeje jo teke wucynił krala Joacima, swójogo bratša, krala Judy a Jeruzalema. 38 a wón jo band Joacim a Edlen, ale Zaraces, swójogo bratša, wzeł a jo jogo z Egyptowskeje wen dowjadł. 39 pěśadwaźasća lět stary jo był Joacim, ako jo se w kraju Juda a Jeruzalema do krala cynił. A wón jo złego pśed Knězom cynił. 40 wó to jo stupił Nabuchodonosor, kral Babylona, pśeśiwo njomu górjej, jo jogo zwězał z skerjej skerjej rjeśazom a jo jen do Babylona njasł. 41 nabuchodonosor jo teke swěte wobrědy Kněza wzeł, jo je dalej njasł a stajił ju do swójskego templa k Babylonoju. 42 Was pak wó njom a wó jogo njewězownosći a bźezbóžnej rozpšawja, stoj w chronikach kralow. 43 a joacim, jogo syn, jo se kněžył na swójom městnje, a wón bu kral, ako jo był wósymnasćo lět stary. 44 a jo kněžyło jano tśi mjasece a źaseś dnjow w Jeruzalemje. A złe jo cyniło pśed Knězom. 45 a pó jadnom lěśe jo pěskował Nabuchodonosor a dajo jen ze swětymi wobrědami kněza do Babylona pśinjasć. 46 a jo cynił Zedechiasa ku kraloju Judy a Jeruzalema, ako jo był jadnoadwaźasća lět stary. A wón jo se kněžył jadnasćo lět: 47 a wón jo cynił teke złego pśed Knězom a njejo se starał wó słowa, kótarež jo profet Jeremy z wust Kněza k njomu powědał. 48 a za tym až jo kral Nabuchodonosor jogo pśisegał na mě Kněza, pśisega se sam a jo se nalagnuł. A z tym až jo swóju šyju a swóju hutšobu pśesłyšał, jo wón kazni Kněza, Boga Israela pśesłyšał.
49 teke měsćarje luda a mjeršniki su wjele pśeśiwo kaznjam cynili a su wšykne zanjerěšenja wšych ludow wó sebje pśejšli a zanjerěšone temple Kněza, kenž jo był w Jeruzalemje. 50 tola Bog swójich nanow jo pó swójich pósołach pěskował, aby ju slědk zwołał, dokulaž běšo ju a teke swóju budku pśelutował. 51 pak su měli jogo pósoły k směchoju; A lej, ako jo Kněz k nim powědał, su se pśez swóje profety wusměšowali: 52 tak daloko, až wón, dokulaž jo był pśez swój lud dla swójeje wjelikeje bźezbóžnego, krala Chaldy pśikazał, pśeśiwo nim śěgnuś. 53 swójich gólcow z mjacom zabili, jo, samo we wobkrejzu swójogo swětego templa, a daniž gólc daniž magd, starc daniž góle mjazy nimi sušyli; Pśeto wón jo wšo do swójich rukow pódał. 54 a wóni su wzeli wšykne swěte wobrědy Kněza, wjelike a małe, ze sudobjami Zwězkoweje lodki a pókłady krala a su je dalej do Babylona nosyli. 55 Dom Kněza pak su se spalili, su wóttergali murje Jeruzalema a su swóje tormy zapalili. 56 a což swóje kšasne wěcy nastupa, tak njejsu pśestali, daniž njejsu je wšykne jěźeli a znicyli, a lud, kótaryž njejo se z mjacom wusmjerśił, jo nosył do Babylona. 57 jomu a jogo źiśam su wótrošyli, daniž njejsu se perser kněžyli, aby słowo Kněza społnili, kótarež jo se pśez gubu jeremije powědało: 58 do kraja swóju sabatu družy, buźo ceły cas swójogo zapleśenja wótpócywaś, až do połnego traśa sedymźaset lět. KAPITEL 2 1 W prědnem lěśe kyros, krala Persera, aby słowo Kněza sfalšował, kótarež jo wón pśez gubu Jeremiesa zaginuł; 2 A KNĚZ jo wubuźił ducha Kyrosa, krala Persera, a wón jo wózjawił w swójom cełem mócnaŕstwje a jo teke pisał: 3 A tak powěda Cyrus, kral Perser; Kněz Israel, nejwušy kněz, jo mě ku kraloju cełego swěta cynił, 4 a wón jo mě kazał, jomu wjažu w žydojstwje twariś. 5 gaž jo něnto něchten z was, kenž słuša k swójomu ludoju, ga buź kněz, jogo kněz, z nim, a wón źo górjej do Jeruzalema w Judźe a twari dom kněza Israela; pśeto wón jo kněz, kenž w Jeruzalemje bydli. 6 Chtož něnto we wokolinje bydli, pomogaj jomu, gronim, gronim swójogo blišego ze złotom a slobrom. 7 z darami, z kónjami a ze zbóžom a drugimi wěcami, kótarež su pśez zlubjenje za templ Kněza k Jeruzalemoju póstajone. 8 a to zewšym familijow Judy a roda Benjamina jo se zwignuło. Teke mjeršniki a te lewity a wšykne, kótarychž zmysł jo kněz pógnuł, górjej hyś a knězoju dom k Jeruzalemoju twariś, twariś, twariś a knězoju dom k Jeruzalemoju twariś, twariś. 9 a te, kenž su wokoło njeje bydlili, su jim pomagali we wšom ze slobrom a złotom, z kónjami a zbóžom a z wjelgin wjele lichymi darami wjelikeje licby, kótarychž zmysł jo se k tomu pógnuł. 10 kral Cyrus jo teke pśinjasł swěte wobrědy, kótarež jo Nabuchodonor z Jeruzalema sobu wzeł a w swójom gjałmotempelu nastajił. 11 Ako něnto Cyrus, kótaryž jo kral Perser, ju naroźił, jo jen pśepódał swójomu pókładnikoju Sobuhridatoju. 12 a pśez njogo su se saněrowali Sanabassar, město kubłarja Judy, pśepódane.
13 a to jo była jeje licba; Tysac złotych bjacharjow a tysac slobra, swěśakow ze slobra źewjeśadwaźasća, wobrědow złota tśiźasća a slobra dwa tysac a tysac drugich wobrědow. 14 a wšykne wobrědy ze złota a slobra, kótarež su se wóttwarili, jo było pěś tysac styrirožkate. 15 tych su se wót Sanabassara gromaźe z nimi z popajźeństwa Babylona do Jeruzalema wrośili. 16 za cas artexerxa, krala Persera, Belemusa, Mithridata, Tabelliusa, Rathumusa, Beethmusa a Semelliusa, jo pisał sekretaŕ z drugimi, kenž su bydlili w Samaria a na drugich městnach, na njom, kótaryž jo bydlił w Judźe a Jerusalemje, slědujuce listy: 17 kraloju Artexerx, našomu Knězoju, twójomu słužabnikoju, radhumusoju, bajkowemu pisarjeju, a semelliusoju, pismarjeju, a zbytnej raźe a sudnikam, kótarež su w Celosyrijach a Phenike. 18 něnto wě to knězoju, kraloju, až Žyźi, kenž wót was k nam górjej pśidu, gaž pśidu do Jeruzalema, toś te grozne a złe město, wikowe městna twariś a murje pórěźiś a pśicynu k temploju połožyś. 19 gaž se něnto toś to město a jich murje zasej natwariju, ga njebudu se jano wopěrał, tribut płaśiś, ale se teke pśeśiwo kralam wótpokazaś. 20 a dokulaž wěcy, kenž słušaju k temploju, něnto w ruce su, mamy za pśicynu, taku wěc zanjechaś. 21 powědaj pak k našomu knězoju, kraloju, we wótglěźe, ga, gaž se śi spódoba, w knigłach twójich nanow pyta: 22 a ty dejš w chronikach namakaś, což wó toś tych wěcach stoj, a musyš rozměś, až jo było toś to město grozne a krale a města. 23 a daž su byli Žyźi grozne a su w nich pśecej wójnu wjadli; Z toś teje pśicyny su teke toś to město zaginuli. 24 wó to śi wózjawijomy, o kněz, kral, až, gaž toś to město zasej natwarili a swóje murje znowego natwariju, ty wótněnta wěcej žeden pśechod do Celosyrija a Phenike njamaš. 25 a kral jo pisał zasej na Rathumus, bajkowy pisaŕ, na beetmusu, pśi Semelliusu, pismarjach, a na zbytne, kótarež su byli w nadawku a w Samaria a Syriskej a Phenike su bydlili. 26 ja som list cytał, kótaryž sćo mě pósłali; togodla som póbitował, pilnje slěźiś, a jo se pokazało, až jo toś to město wót wšogo zachopjeńka pśeśiwo kralam zwucowało. 27 a muske w tom su se spušćili zběžkoju a wójnje, a su to byli mócne krale a źiwe w Jeruzalemje, kenž su se kněžyli a tributy pominali w Celosyrijach a Phenike. 28 wó to som pśikazał, tych muskich pśi twarjenju města zadoraś a na to źiwaś, až nic wěcej do njeje njezmakaju; 29 a tam toś te złe źěłaśerje k górjenju kralow dalej njepóstajaś, 30 a ako kral Artexer swóje listy su zalutował, su zachopili Rathumus a Semellius, pismowucaŕnju, a zbytne, kenž su z nimi w nadawku stojali, z truppom rejtaŕom a kopicu luźi w bitwowem pórěźe chwatnje do Jeruzalema śěgnuś, a su zachopili, twaŕskich luźi zajźowaś. A twaŕ templa w Jeruzalemje jo pśestała až do drugego lěta kněžaŕstwa Dariusa, krala Persera. KAPITEL 3 1 Ako pak Jo se Darius kněžył, jo wón dał wjeliki swěźeń za wšyknych swójich póddanow a za swój ceły dom a za wšyknych wjerchow media a persišćiny. 2 A na wšych guwernerow a głownych luźi a leutnantow, kótarež su jomu pódstojali, wót Indiskeje až do Etiopiskeje, wót stolětnych prowincow.
3 a ako su wóni jědli a pili a se sypnuli domoj, to jo darius, kral, do swójeje spańskeje śpy, jo spał a skóro na to wócuśeł. 4 a tśi młode, kenž su byli wót straže, kótarež su leicham krala pasli, su k sebje powědali. 5 jaden z nas powěda wusud: Chtož pśewinjo a kótaregož wusud pokazujo se ako druge, tomu buźo kral Darius wjelike dary a wjelike wěcy k znamjenju dobyśa. 6 a w purpurje zdrastwjony byś, w złośe piś a na złoto spaś a wóz ze złotymi wótnožkami a głowu z drobneju powrjozu a rjeśazk wokoło šyje njasć. 7 a wón buźo pódla Dariusa sejźeś dla swójeje mudrosći a buźo Darius, jogo vetr, pomjenjony. 8 a kuždy jo pisał swóju sadu, zazyglował jogo a połožył jen pód jogo głowowymi zagłowkami. 9 a wón jo gronił: Gaž jo kral stanuł, budu jomu někotare spisy daś. A z jogo boka kralow a tśich wjerchow Persiskeje suźiś, až jo jogo wusud nejmudrjejšy, jomu ma se dobyśe pśiźěliś, ako jo było póstajone. 10 Prědny jo pisał: Wino jo nejmócnjejše. 11 drugi jo pisał: Kral jo nejmócnjejšy. 12 tśeśich jo pisał: Žeńske su nejmócnjejše, ale pśedewšym njaso wěrnosć dobyśe. 13 pak jo kral stanuł, su pśiwzeli swóje pisma a su je jomu pśepódali, a wón jo je cytał: 14 a wón jo wudrěł a jo zawołał wšyknych wjerchow Persiskeje a medialne a die die město a diebicionarje a wuše oficěry. 15 a jo jen sajźił na kralojski sudnik. A spisy su se pśed nimi pśedcytali. 16 a wón źašo: Wołajśo młoźeńce, a wóni deje swójske wusudy wózjawiś. To su wołali a su nutś pśišli. 17 a wón źašo k nim: Wózjawijo nam, co wó spisach mysliśo! To jo zachopił prědny, kenž jo wó mócy wina powědał; 18 a wón jo pótakem powědał: O jeje luźe, kak pśestark jo wino! Wón jo wšyknych luźi zgubił, kótarež piju, móliś: 19 Wón cyni zmysł krala a wóścownego góleśa; Knechta a lichego, boga a boga: 20 Was pśeměnijo teke kuždu mysl do radosći a radosći, tak až cłowjek daniž na tužnosć daniž winu njemysli. 21 a cyni kužda wutšoba bogaśe, tak až se daniž krala daniž boga spomina. A cyni wšykno pśez talenty powědaś: 22 a gaž su w swójich bjacharjach, zabydnu swóju lubosć k pśijaśelam a bratšam a śěgnu krotko na to mjace: 23 gaž pak su wót wina, njedopominaju se na to, což su cynili. 24 O swójich luźi, njejo wino nejmócnjejše, kótarež k tomu nuzka? A ako jo to gronił, jo mjelcał. KAPITEL 4 1 Tam jo zachopił drugi, kenž jo wó mócnosći krala powědał, groniś: 2 O jeje luźe, njepśerěduju se luźe na mócnosći, kótarež kněstwo nad mórjom a krajom a wšykno, což jo w njom, njasu? 3 a weto jo kral mócnjejšy, pśeto wón jo Kněz nad wšymi tymi wěcami a nad nimi kněžy. A což jim pśikaza, to cynje. 4 Gaž jim pśikaza, jaden pśeśiwo drugej wójnje wjasć, ga cynje to; gaž jich pśeśiwo njepśijaśelam wusćeła, du tam a tergaju góry, murje a tormy. 5 Was wusmjerśiju a njebudu wusmjerśiś a njepśestupiś Kazń krala. Gaž dobyśe wuwójowaju, pśinjasu kraloju wšykno, teke wužytk, ako wšo druge. 6 a teke te, kenž njejsu wójaki a njamaju nic z wójnami cyniś, ale se husoju pósłužyju, zbližyju kraloju, gaž su zasej žněli, což su wóseli, a se mjazy sobu nuzkaju, kraloju tributa płaśiś.
7 a weto jo jano cłowjek: Gaž pśikaza, wusmjerśiś; wusmjerśiju; wusmjerśiju; Gaž wón pśikazujo, južo wumjatowaś, tak južo wóni; 8 gaž wón pśikazujo biś, tak biju; Gaž wón pśikaza, zaśamniś, tak cynje zakusane; Gaž wón pśiwdajo, twarje; twariś; 9 gaž wón pśikaza, pušćiś, ga wóni hawenuju; Gaž wón pśikazujo, sajźaś, ju sajźaś. 10 a jogo ceły lud a jogo wójnstwa su jomu słuchali, a wón se złožyjo, wón se pokuśijo a se wótpócywa. 11 a toś te stražuju wokoło njogo, a nichten njesmějo wótejś a za swójskimi wobchodami hyś, hyšći jomu w někakej měrje pitśku njepósłušne byś. 12 O jeje luźi, kak njedejał kral nejmócnjejšy byś, gaž jomu na taku wašnju słuchaš? A wón jo mjelcał. 13 a tśeśi, kenž jo wó žeńskich a wó wěrnosći powědał (to jo był Zorobabel), jo zachopił powědaś. 14 O jeje muskich, njejo to wjeliki kral a nic mań luźi, a njejo wino, kenž jo docasnje. Chto ga to jo, kenž ju kněžy abo kněžaŕstwo nad nju ma? Njejsćo wóni žeńske? 15 žeńskich su krala a ceły lud, kótaryž kněžy k wóźe a do kraja, njasone. 16 teke z nich su pśišli, a wóni su te šyli, kótarež winice su sajźali, z kótarychž wino pśiźo. 17 toś tych cynje teke drastwy za muskich; Toś te pśinjasu cłowjeka kšasnosć; A bźez žeńskich njamógu to muske byś. 18 jo, a gaž su luźe złoto a slobro abo irgend něco drugego dobrego gromadu znosyli, njelubuju pón žeńsku, kótaraž jo na pśichylnosći a rědnosći rědna? 19 a pušćiju je wšykne toś te wěcy, gafuju a pśiklapju sami z wótcynjoneju gubu swójej wócy kšuśe na nju; A njamaju wšykne luźe wěcej póžedanja za njeju ako za slobrom abo złotom abo irgendy něco dobrego? 20 muski spušćijo swójogo nana, kenž jo jogo wótkubłał, a jogo wóścojska a źaržy se na swóju žeńsku. 21 wón njoco swójo žywjenje ze swójeju žeńskeju pśežywiś. A njemysli se daniž wóśca, daniž maśerje, daniž wóścojska. 22 na tom dejśo teke spóznaś, až maju žeńske kněstwo nad wami: Müht a se njesmjertnjośo a pśinjasośo žeńskej wšykno? 23 jo, muski wzejo swój mjac a źo swóju drogu, aby rubił a kšadnuł, aby na mórju a na rěkach płachtał. 24 a glědajśo na lawa a źiśo do śamnosći; A gaž jo kšadnuł, wurubił a rubił, tak pśinjaso to swójej lubosći. 25 wó to lubujo muski swóju žeńsku wěcej ako nan abo maś. 26 jo, dajo wjele, kenž su swój rozym za žeńske zgubili a wó swójich wólech dietow stali. 27 wjele jo teke wó žeńske zaginuło, jo se móliło a grěło. 28 a njewěriśo mě? Njejo kral wjeliki w swójej mócy? Njamaju wšykne strony tšach, jogo dotyknuś? 29 a weto som jogo wiźeł a apam, konkubinu krala, źowku wjelicneje Bartacusa, k pšawicy krala sejźeś. 30 a wóna jo wzeła kronu z głownego krala a jo ju na swójsku głownu stajiła. Wóna jo teke krala z lěweju ruku biła. 31 a weto jo kral zakwiśił a jo ju z wótcynjoneju gubu glědał; jo se jomu smjał, ga jo se teke smjał; gaž pak jo něco pśez njogo góriło, tak jo kral pśichylony, jomu łagodnje, aby se zasej z nim wujadnał. 32 O jeje muskich, kak mógało hynac byś, ako až su žeńske mócne, gaž to cynje? 33 dawny kral a wjerchy su se mjazy sobu wiźeli, a wón jo chopił wó wěrnosći powědaś. 34 O swójch muskich, njejsu žeńske mócne? Wjelika jo zemja, wusoko jo njebjo, malsnje jo słyńco w swójom běgu, dokulaž
wobrubujo njebjo kołowokoło a pśinjaso swój běg na jadnom dnju zasej na swójskem městnje. 35 njejo ten wjeliki, kenž toś te wěcy gótujo? Togodla jo wěrnosć wjelika a mócnjejša ako wšykne wěcy. 36 ceła zemja woła za wěrnosću, a njebjo žognujo; wšykne twóŕby tśěskocu a tśěskocu pśed njeju, a z njeju njejo nic njespšawne. 37 wino jo złe, kral jo zły, žeńske su złe, wšykne cłowjeske źiśi su złe, a to su wšykne jeje złe twóŕby. A njejo žedna wěrnosć w nich; W jeje njepšawźe budu teke wóni zakłady hyś. 38 což wěrnosć nastupa, tak wóstanjo wobstaś a jo pśecej mócne; Wóna jo žywa a jich do nimjernosći góni. 39 pla njeje njedajo žedno pśiwześe wósobow abo mytow; Ale wóna cyni, což jo spšawne, a wopśimjejo se wše njespšawne a złe wěcy; A wšykne luźe lubuju swóje twóŕby. 40 teke w jeje wusuźe njejo žedna njepšawda; A wóna jo mócnosć, kralojstwo, móc a majestet wšyknych casow. Wugóniś jo Bog wěrnosći. 41 a z tym jo mjelcał. A ceły lud jo zakśikał a źašo: Wjelika jo wěrnosć a mócna nad wšym. 42 Da jo kral k njomu powědał: Pšosym, co coš wěcej, ako jo w pismje póstajone, a comy śi daś, dokulaž sy nejspulicnjejšy; A ty dejš pódla mě sejźeś a mój etraŕ pomjeniś. 43 Da jo wón powědał na krala: Spominaj swójo zlubjenja, kótarež sy chwalił, Jeruzalem twariś na tom dnju, dokulaž sy do swójogo mócnaŕstwa pśišeł. 44 a wšykne wobrědy su dalej pósłali, kótarež su se z Jeruzalema wótwónoźeli, cyrus wusortěrowaś, ako jo wón chwalił, Babylon znicyś, a ju zasej tam wusćełaś. 45 du sy teke chwalił, templ twariś, kótaryž su edomisty spalili, ako su Judy wót Chaldow zapleśili. 46 a něnt, o kněz, kral, jo to, což pominam a což wót tebje pominam, a to jo wjerchna darnosć, kótaruž sy wót tebje samego wuchadał; togodla cu, až sy zlubjenje z twójim tšachom wuzgónił, kótaregož dopołnjenje sy z twójim gubu kraloju njebja tył. 47 Da jo se Darius zwignuł, kral, jo jogo kusał a jo pisał za njogo listy na wšyknych pókładnikow a leutnantow a głownych luźi a kubłarjow, aby jogo a wšyknych, kenž z nim górjej śěgnuli, aby Jeruzalem twariś dejał, wěsće na drogu pśinjasć. 48 jo pisał teke listy na město źaržarjow, kótarež su byli w Celosyrijach a Phenike, a na nje w Libanusu, až su musali cedrowe drjewo z Libanusa do Jeruzalema pśinjasć a z nim město twariś. 49 a wón jo pisał za wšyknych Žydow, kenž su ze swójogo mócnaŕstwa do žydojstwa górjej śěgnuli, wó jich lichośe, až žeden oficěr, žeden kněžaŕ, žeden leutnant a žeden pókładnik namócnje do swójich źuri zadobyś njesmějo; njesmějo se zadobyś; njesmějo se žeden oficěr, žeden žar a žeden pókładnik namócnje do swójich źuri zadobyś; njesmějo se zadobyś; njesmějo se žeden oficěr, žeden žar a žeden pókładnik namócnje do swójich źuri zadobyś; njesmějo se žeden oficěr zadobyś; njesmějo se zadobyś; njesmějo 50 a tam ceły kraj, kótaryž wobsejźe, lichy jo bźez tributa; A až su dejali Edomisty Židam jsy pśepódaś, kótarež su tencas źaržali: 51 jo, až se lětnje dwaźasća talentow za twaŕ templa dajo, daniž se natwarja; wón se natwari; 52 a dalšnych źaseś talentow lětnje, aby wopory wognjowych woporow kuždy źeń na hołtarju źaržali, ako su měli kazń, sedymnasćo pśedstajiś:
53 až su wšykne, kenž su wót Babylona zajmjeli, aby město twarili, lichu lichotu měli, teke wóni a jich pótomniki a wšykne mjeršniki, kenž su wótejšli. 54 wón jo pisał teke tšašne. Wobskjaržbu a płašće duchownych, w kótarychž słuže; 55 a rowno tak za wótedanki lewitow, kótarež maju se jim až do togo dnja daś, na kótaremž jo dom gótowy a Jeruzalem natwarjony. 56 a wón jo pśikazał, wšyknym, kenž su město źaržali, pensije a myta daś. 57 wón jo teke wšykne łoźi ze Babylona dalej pěskował, kótarež jo cyrus wótsmjał. A wšykno, což jo Cyrus póbitował, jo teke wón pśikazał cyniś a jo jen do Jeruzalema pěskował. 58 ako jo něnto gólc wótejšeł, jo pózwignuł swójo woblico k njebju k Jeruzalemoju a jo krala njebja prignuł. 59 a źašo: Wót tebje pśiźo dobyśe, wót tebje pśiźo mudrosć, a twója jo kšasnosć, a ja som twój słužabnik. 60 towarišow sy ty, kenž sy mě mudrosć dał, pśeto źěkujom se, o kněz našych wóścow. 61 a tak jo wón wzeł listy a jo šeł wen a jo pśišeł do Babylona a jo to wulicował wšyknym swójim bratšam. 62 a wóna jo Bogu jich nanam, dokulaž jo jim lichotu a lichotu dała. 63 a wóni su šli górjej a su twarili Jeruzalem a templ, kótaryž jo pó njom pomjenjony, a su swěśili sedym dnjow dłujko z muzikowymi a wjaselowymi rědami. KAPITEL 5 1 na to su se nejwósebnjejše muske familije pó swójich rodach wubrali, aby ze swójimi žeńskimi a synami a źowkami, ze swójimi słužabnikami a młoźecymi a jich zbóžom górjej śěgnuli. 2 A Darius jo pěskował tysac rejtarjow z nimi, daniž njejsu je derje źaržali a z muzikowymi instrumentami, tabretami a šwicałkami do Jeruzalema slědk pśinjasli. 3 a wšykne jeje bratšy su grali, a wón jo jich z nimi górjej hyś dał. 4 a to su mjenja muskich, kenž su pó swójich familijach pód jich rodami pó swójich wšakich głowach górjej šli. 5 duchownych, syny Phine, syna Aarona: Jezus, syn Josedeks, syna Saraiasa, a Joacim, syn Zorobabela, syna Salathielsa, z doma Dawida, z pśiswójźbnosći farmaresa, z roda Juda; 6 Wón jo powědał wusudy pśed Dariusom, kralom Persiskeje w drugem lěśe swójogo kněžaŕstwa, mjasec Nisan, kenž jo prědny mjasec. 7 a to su Žydy z popajźeństwa, źož su bydlili ako cuzba, nabuchodonosor, kral Babylona, do Babylona. 8 a wóni su se wrośili do Jeruzalema a do drugich źělow žydojstwa, kuždy do swójogo města, kótaryž jo pśišeł z Zorobabelom, z Jezusom, Nehemia a Zachariasom a Reesaiju, Eneniusom a Mardocheusom. Beelsarus, Aspharasus, Reelius, Roimus a Baana, jeje wjednik. 9 licba pśiswójźbnych luda a jich kubłarjow, synow foorosa, dwa tysacstow a dweju; Syny Saphats, styristasebcig a dwě: 10 synow aresa, sedymstatow a šesć: 11 synow Pphaaths Moabs, dwa tysacźaketowy wólej: 12 synow Elams, tysac nastawnego źewjeśnastego rewěra, syny Zathuls, źewjeśstowastyrźasća, synow Corbes, sedymstowfünf, synow Banis, šesćstowastyrźasća. 13 synow Bebai, šesćstowadwaźasća, synow sada, tśi tysacweistowadwaźasća.
14 Synow Adonikams, šesćstowe styrisechnostne a sedym, synow Bagois, dwa tysac a šesć, synow Adins, styristafrowe krotkowjacinging. 15 synow Aterezije, dwaaźewjeśźaset, synow Ceilans a Azetas, tśista a sedym, synow Azurana, styristadne a dwa. 16 synow Hanniasa, stoddnego, syny Arom, dwaatśiźasća, a synow Bassasa, tśistaadwaźasća, syny acefurith, stoasty. 17 synow metrusa, tśi tysacfi, syny Bethlomona, stoddwaźasty. 18 Was wót Netopha, połsta a pěś, wóna wót Anathoth, stofisow a wósym, jich wót Bethsamosa, styrźasća a dweju. 19 Was wót Kiriathiariusa, dwaźasća a pěśadwaźasća, jich wót Caphira a Beroth, sedymstow rewěrow a tśich, wóna wót Piry, sedymstow. 20 Was wót Čadije a Ammidoi, styristaceadwaźasća, jich wót Ciramy a Gabdesa, šesćstowadwaźasća. 21 Was wót Macalon, stodwadwa, wóna wót Betoliusa, połstaundzweije, synow Nephisa, stofundsecha. 22 synow Calamolalusa a Onusa, sedymstowow a źewjeśadwaźasća; syny Jerechusa, dwěsćěfrajowego kombin; 23 synow Hany, tśi tysacźastatśiźasća. 24 duchownych: syny Jeddus, syna Jezusa mjazy synoma Sanasibsom, źewjeśstasedy a dwa, syna Meruthsa, tysacfiniga a dwa. 25 synow Phassarona, tysacsiebenźasća, synow Carmes, tysacsiebze. 26 Levitow, syny Jessues a Cadmiels a Banuas a Sudias, styriundsiebzig. 27 swětych spiwarjow: syny Asapha, stotaadwaźasća. 28 nosarjow: syny Salumsa, syny Jatals, syny Talmons, syny Dacobis, syny Tetas, synow Samis, w cełku stonatśiźasća. 29 Diener templa: syny Esaus, syny Asiphas, syny Tabaoths, syny Ceras, syny Suds, syny Phaleasa, syny Labanasa, syny rowa, syny rowa, syny Sudsa, syny Phaleasa, syny Labanasa, syny Rowa, syny Rowa, syny Sudsa, syny Phaleasa, syny Labanasa, syny Rowa, 30 synow Acua, syny Uta, syny Cetaba, syny Agaba, syny Subai, syny Anana, syny Catua, syny Gedura, syny gedura, 31 synow Airusa, syny Daisana, syna Noebasa, syny Chasebasa, syny Gazera, syny Azije, syny Phinees, syny Azaresa, syny Bastai, syny Asanasa, synow Meanisa, syny Naphisisa, syny Acub, syny Acifa, syny Acifa, syny Acifa, syny Acifa, syny Acifa, syny Acifa, syny Asanasa, syny Asanasa, syny Meanisa, syny Naphisisa, syny Acifa, syny Acifa, syny Acifa, syny Acifa, syny Acifa, syny Asanasa, syny Acify, syny Acifa, syny Acifa, syny Ac Syny Assursa, syny Pharakimsa, synow Basaloths, 32 synow Meedas, syny Couthas, syny Chareas, syny Charcusa, synow Aserersa, synow Thomoi, synow Nasiths, syny Atiphas. 33 synow słužabnikow Salomos, synow Azaphions, synow Phariras, syny Jeelis, syny Lozons, syny Israela, syny Saphetsa, synow Saphets, syny Jeelisa, syny Lozonsa, syny Israela, synow Saphets, syny Lozonsa, syny Israela, synow Saphetsa, synow Saphen 34 synow Hagije, syny Pharakaretsa, syny Sabisa, syny Sarothie, syny Masiasa, syny swětnišća, syny Allom. 35 wšykne suny templa a syny Dienera Salomosa su byli tśistacedusowe. 36 toś tych jo pśišło wót Termeletha a Thelersasa, Charaathalara na jeje cole, a Aalar; 37 a wóni njejsu mógali daniž swóje familije daniž swójogo roda pokazaś, kak su póchadali z Israela: syny Ladans, syn Bans, syny Necodans, šesćstowafis a dwa. 38 a wót duchownych, kótarež su amt mjeršnika na sebje tergali a namakali: syny Obdije, syny Accoz, syny dodanka,
kenž jo se Augia, jadna ze źowkow barzelusa, wóženiła a pó jogo mjenju pomjeniła. 39 a ako su wopisanje pśiswójźbnosći toś tych muskich w registrje pytali a namakali, su se wót wugbaśa duchownego amta wótwónoźeli. 40 Pśeto Nehemia a Atharias stej k nim groniłej, až njedejali se wóni swětej wěcy źěliś, daniž njejo wusoka promštowka stanuła, kótaraž jo była z wucbu a wěrnosću woblacona. 41 wót Israelarjow, kótarež su byli dwanasćo lět a starše, su byli wšykne styrźasća tysac na licbje, mimo słužabnikow a žeńskich dwa tysacstow. 42 Wašych słužabnikow a śeletkow jo było sedym tysacźastych kaźastych, spiwajucych muskich a spiwajucych žeńskich dwěsćěasty. 43 styristawnych a pěś kamelow, sedym tysac a šesć kónjow, dwěsćěrožkate a pěś pjenkow, pěś tysac a pěś tysacow a pěś zwěrjetow, kótarež su byli na jochu zwucone. 44 a ako su do templa Boga pśišli, kótaryž jo w Jeruzalemje, su chwalili, dom na jogo městnje zasej wusměriś, ako jo jim móžno było. 45 a do swětego pókłada twórbow tysac puntow złota, pěś tysac slobra a sto duchownych płašćow daś. 46 a tak su bydlili mjeršniki a lewity a lud w Jeruzalemje a na kraju, teke spiwarje a nosarje; A ceło Israel w swójich jsach. 47 ako pak jo był sedymy mjasec blisko a su źiśi Israela kuždy na swójom městnje byli, su wšykne pśišli na wótwórjone městno prědnych wrotow, kótarež su na pódzajtšo. 48 a Jezus, syn Josedez, a jogo bratšy, mjeršniki, a Orobabel, syn Salatowy syn, a jogo bratšy su stojali a pśigótowali hołtaŕ Boga Israela. 49 woporow wognja rozkładujo, ako jo to w knigłach Mojzasa, Muskego Boga, wuraznje pśikazane. 50 a jo se zgromaźiło k nim z drugich ludow kraja, a su natwarili hołtaŕ na swójskem městnje, dokulaž wšykne ludy kraja z nimi su stojali w njepśijaśelstwje a jich pódtłocyli. A wóni su pśinjasli wopory pó casu a su spalili Knězoju rano a wjacor. 51 a wóni su źaržali listowy swěźeń, ako to kazń pśedpisujo, a su wšednje wopory pśedstajili, ako jo se słušała. 52 a pó tom njepśestawne wopory a wopor sabatow a młodych mjaseckow a wšych swětych swěźenjow. 53 a wšyknych, kenž su Bog zlubjenje wótpołožyli, su zachopili, Bog wopory pśednjasć wót prědnego dnja sedymego mjaseca, lěcrownož templ Kněza hyšći natwarjony był njejo. 54 a wóni su dali murjarjam a twaŕcam pjenjeze, jěź a piśe z wjaselim. 55 a teke tym z Cidona a Tyrusa su dali wóze, až su musali se ze zarywowych bomow z Libanusa spóraś, kótarež su se z wózami pó pśistawje Joppe dowjasć dejali, ako jo jim Cyrus, kral Perser, pśikazał. 56 a w drugem lěśe a drugi mjasec, za tym až jo do templa Boga k Jeruzalemoju pśišeł, su zachopili Zorobabel, syn Salathiels, a Jezus, syn Josedez, a jeje bratšow a mjeršniki a te lewity a wšykne, kenž su z popajźeństwa do Jeruzalema pśijěli. 57 a wóni su połožyli fundament Bóžego domu na prědnem dnju drugego mjaseca, w drugem lěśe, za tym až su do Žydojstwa a do Jeruzalema pśijěli. 58 a wóni su sajźili lewity, kótarež su byli dwaźasća lět stare, wó twórbach Kněza. To su stojali Jezus a jogo syny a bratšy, a cadmiel, jogo bratš, a syny Madiabuns, a syny Jodas, syna Eliaduna, ze swójimi synami a bratšami, wšykne lewity, ze zamólenim, kenž jo wobchod doprědka spórał a se wótmólił, twóŕby w domje Boga doprědka spóraś. Tak su źěłaśerje twarili templ Kněza.
59 a mjeršniki su stojali w swójich woblaceńce z muzikowymi instrumentami a trompetami woblacone. A lewity, syny Asaphs, su měli cymble, 60 Wy spiwaśo źěk a chwalśo kněza, ako jo to Dawid, kral Israela, sfalšował. 61 a wóni su spiwali z głosnym głosom spiwy k chwalbje Kněza, pśeto jogo zmilnosć a kšasnosć jo na pśecej w cełej Israelu. 62 a ceły lud jo dał pozawny wusłyšaś a jo zakśikał z głosnym głosom a jo spiwał źěk źěk na kněza za natwaŕ Domu Kněza. 63 teke wót duchownych a lewitow a zewšym swójich familijow su pśišli stare, kenž su něgajšny dom wiźeli, ze łdzami a wjelikim kśikanim k jogo twari. 64 ale wjele z pozawnami a wjaselim su wołali z głosnym głosom: 65 sonow njejo było pozawny pśed płakanim luda słyšaś, a weto jo wjele wjelicnje wusłyšała, tak až sy to južo znazdala słyšał. 66 Ako su něnto njepśijaśele roda Juda a Benjamina to słyšali, su zgónili, co jo dejało toś ten trompetowy nasyp wóznamjeniś. 67 a wóni wiźeli, až te, kenž su byli w popajźeństwje, Knězoju, Bogu Israeloju, templa twarili. 68 a wóni su šli k Coorobabeloju a Jezusoju a k wušej jich familijow a su k nim powědali: Comy z wami twariś. 69 pśeto teke my słuchamy twójomu knězoju a woprowamy jomu wót dnjow Azbazareta, krala Assyrera, kenž jo nas sem wjadł. 70 a Zorobabel a Jezus a głowa familijow Israela stej jim powědałej: Njejo na nas a na was, Knězoju, našomu Bogu, gromaźe dom twariś. 71 My sami comy knězoju Israeloju twariś, ako jo nam Cyrus, kral Perser, póbitował. 72 pak góla kraja, kótarež su śěžko na wobydlarjach Judy wuśěžyli a ju w šachu źaržali, su se pó twarjenju zajźowali. 73 a pśez swóje pótajmne napoje, jeje pśerywowanja a znjeměrnjenja su zajźowali dokóńcenju twari, tak dłujko ako kral Cyrus jo był, a tak su byli dwě lěśe dłujko pśi twarjenju zajźowane, až k kněstwoju Dariusa. KAPITEL 6 1 W drugem lěśe kněžaŕstwa Dariusa Aggeusa a Zachariasa, syna Addosa, wěšći profety Žydow w žydojstwje a w Jeruzalemje w mjenju Kněza, Boga Israela, kenž jo na nich wótpócywał. 2 To jo se zwignuło Zorobabel, syn salatije, a Jezus, syn Josedeks, a jo zachopił, dom Kněza k Jeruzalemoju twariś, a profety Kněza su byli pla nich a su jim pomagali. 3 k samskemu casoju jo pśišeł Sisinnes, měsćan wót Syriskeje a Phenike, ze Sathrabuzanom a jogo towarišami k nim a źašo jim: 4 Pó cejidejce twariśo toś ten dom a toś ten kšywo a wugbajo wšo druge? A chto su źěłaśerje, kenž toś te wěcy wugbaju? 5 tola nejstarše Žydow jo dostało gnadu, dokulaž jo kněz popajźeństwo woglědał. 6 a wóni njejsu se zajźowali, daniž njejo Darius znamje wó nich dał a wótegrono pśiwzeł. 7 wótpisanja listow, kótarež su pisarje, źaržarje Syriskeje a Phenike, a Sathrabuzanes ze swójimi towarišami, kněžarjami w Syriskej a Phenike, na Dariusu pisali a sandentije pisali; Na kralu Dariusa, póstrowjenju: 8 našogo kněza, krala, ma se wšykno znate cyniś: Ako jo pśišeł do kraja Judy a do města Jeruzalem, smy namakali w měsće Jeruzalem stare Žydow, kótarež su byli w popajźeństwje.
9 KNĚZoju dom twariś, wjelike a nowe, zhawne a drogotnych kamjenjow a drjewa, kótarež su južo na sćěny połožone. 10 a toś te twórjenja se z wjelikeju malsnosću wugbajo, a twórba źo w swójima rukoma spómóžnje pśed sobu, a ze wšeju sławu a pilnosću se cyni. 11 a my smy se pšašali toś te nejstarše a smy se pšašali: Ceji Kazń twariśo toś ten dom a scynijośo fundamenty k toś tym twórjenjam? 12 wótglědow, śi pśez pisanje dopóznaś daś, smy pominali wót tych, kenž su byli głowne złosniki, a smy pominali wót nich mjenja swójich głownych luźi. 13 a wóni su nam dali slědujuce wótegrono: Smy słužabniki Kněza, njebjo a zemja cynili. 14 a toś ten dom jo se pśed wjele lětami wót wjelikego a mócnego krala Israela natwarił a dokóńcył. 15 als pak su našych nanow Bog na gniw wabili a grěšyli pśeśiwo knězoju Israeloju, kenž jo na njebju, pśepódajo jich namócy Nabukodosora, krala Babylona, Chaldy. 16 Er jo dom wóttergnuł a jo jen spalił a wlaco popajźonych do Babylona. 17 w prědnem lěśe pak, ako kral Cyrus nad krajom Babylon jo kněžył, jo pisał kral, až dejał toś ten dom twariś. 18 a swěte wobrědy ze złota a slobra, kótarež jo Nabuchodonosor z domu Jeruzalema wótnjasł a do swójskich templow stajił, kótaryž jo Cyrus, kral, z templa k Babylonoju zasej wuśěgnuł, a wóni su se zorobabela a Sanabassarusa, kněžarja, pśepódali. 19 z kaznju, ten samski wobrěd dalej njasć a je do templa k Jeruzalemoju stajiś; stajiś; A až templ Kněza na jogo městnje natwariju. 20 a ten samski sanabassarus, kenž jo sem pśišeł, jo połožył zakładny kamjeń za dom Kněza w Jeruzalemje. A wót togo casa, až do togo, což jo pśecej hyšći twarjenje, njejo hyšći ceło dokóńcone. 21 gaž se něnto kraloju derje zda, tak pytaj w zapiskach krala Cyrusa: 22 a gaž se wupokazujo, až jo se twaŕ domu Kněza k Jeruzalemoju z pśigłosowanim krala Cyrusa stała, a jo-lic jo naš kněz, kral, tak zmyslony, tak daś nam to rozměś dajo. 23 a kral Darius jo pśikazał kraloju Dariusoju, w zapiskach w Babylonje pytaś, a tak su namakali w Ekbatanje, palastje, kótaryž lažy w kraju medialny, w kótaremž jo to nacerjone. 24 w prědnem lěśe kněžaŕstwa Cyrusa jo pśikazał kral Cyrus, dom Kněza k Jeruzalemoju zasej twariś, źož z wobstawnym wognjom wopruju. 25 wón ma šesćźaset łochśow wusoki a šesćźaset łochśow šyroki byś, z tśimi rědami wobrubnych kamjenjow a rěda nowych drjewa z wónego kraja; A pśedłogi z togo, kótarež maju se z domu krala Cyrusa daś: 26 a da su měli swěte wobrědy domu Kněza, ze złota ako teke ze slobra, kenž su dejali nakopki z domu Jeruzalema wen wześ a do Babylona dowjasć, do domu k Jeruzalemoju slědk spóraś a na městno stajiś, na kótaremž su wóni do togo byli. 27 a wón jo teke pśikazał, až su se dali simy, kubłarjow Syriskeje a Pheniki, a Sathrabuzana, a jich towariše a te, kótarež su k kněžarjam w Syriskej a Phenike pomjenili, se pasć daś na městno nutś, ale cyrobabel, słužabnik kněza a město Judra, a die nejstaršych Žydow dom Kněza na wónem městnje twariś. 28 som teke pśikazał, ju zasej ceło natwariś daś; A až su wóni pilnje na to wobmyslili, tym pomagaś, kótarež su w popajźeństwje Žydow, daniž njejo dom Kněza docynił.
29 a wót tributa Celosyriensa a Phänikensa ma se źěl kradosćiwje toś tym muskim za wopory Kněza, to groni městoju Zorobabela, za woła, widder a jagnjeta; daś se dawaju; 30 a teke sewo, sol, wino a wólej, a to stawnje kužde lěto bźeze dalšnego pšašanja, kak mjeršniki, kótarež su w Jeruzalemje, wóznamjeniju, až se wšednje pśetrjebaju. 31 Daß nejwušemu Bogu za krala a jogo źiśi wopory pśedstaja a až se wó swójo žywjenje módle. 32 a wón jo pśikazał, až kuždy, kenž jo něco gronjone abo pisanego pśeregał abo bźezbarwny, ze swójskego doma bom wzeł a jen na tom wise a wšykne swóje wóry za krala zajmjeł. 33 wó to znicy KNĚZ, kótaregož mě se tam woła, kuždego krala a kuždego naroda, kenž swóju ruku wupśestrějo, aby dom Kněza w Jeruzalemje zadorał abo wobškóźeł. 34 ja, Darius, kral, jo pśikazał, až jo pó toś tych wěcach z pilnosću šmótlił. KAPITEL 7 1 A sisinnes, wobsejźaŕ celosyrijow a phenikow, a Sathrabuzanes, ze swójimi towarišami, kótarež su slědowali kaznjam kralojskego krala Dariusa, su slědowali. 2 Wón jo doglědował swěte twóŕby wjelgin kradosćiwje a jo pomagał nejstaršemu Žydam a wobsejźarjam templa. 3 a tak su se gronili swěte twóŕby, ako ageus a Zacharias, profety, profety, wěšćiś. 4 a wóni su to zakóńcyli pó kazni Kněza, Boga Israela, a z pśigłosowanim kyrosa, dariusa a arteksa, krale Persiskeje. 5 a tak bu swěty dom dokóńcony tśiadwaźasty źeń mjaseca Adara, w šestem lěśe Dariusa, krala Persera, 6 a źiśi Israela, mjeršniki a lewity a druge, kótarež su byli w popajźeństwje a su se jim pśidali, su cynili pó tom, což stoj w knigłach Mojzasa. 7 a na wuswěśenje templa Kněza su woprowali sto bydlarjow, dwěsćě widderow a styrista jagnjeta; 8 a dwanasćo bantow za grěchy cełeje Israela, pó licbje głownikowych rodow Israela. 9 teke mjeršniki a lewity su stojali w swójich płašćach pó swójich pśiswójźbnych w słužbje Kněza, Boga Israela, pó knigłach Mojzasa, a Wrotarja na kuždem wrotach. 10 a źiśi Israela, kótarež su byli w popajźeństwje, su źaržali pasowy swěźeń styrnastego dnja prědnego mjaseca, pó tom su se duchowne a lewity pósunuli. 11 tych, kenž su byli w popajźeństwje, njejsu wšykne gromaźe byli, ale lewity su se wšykne gromaźe popadnuli. 12 a tak su woprowali pasahma za wšyknych, kenž su byli w popajźeństwje, a za swóje bratšy, mjeršniki, a za sebje samego. 13 a syny Israela, kenž su z popajźeństwa pśišli, su wšykne jědli, kótarež su se wót gruzlow luda kraja źělili a kněza pytali. 14 a wóni su źaržali swěźeń njecesanego klěba sedym dnjow dłujko a su wjasele pśed Knězom swěśili. 15 wó to jo wón jim radu krala Assyrijow pśiwobrośił, aby swójej ruce skšuśili we twórbach Kněza, Boga Israela. KAPITEL 8 1 A za tymi wěcami, ako artexerx, kral Perser, jo kněžył, jo pśišeł Esdras, syn Sariasa, syn Ezeriasa, syn Helchiasa, syn Helchias, syn Saluma, syn Salume 2 Syn Sadduz, syn Achitob, syn Amariasa, syn Eziasa, syn Meremoth, syn Zaraiasa, syn Zaraiasa, syn Saviasa, syn Boccasa, syn Abisuma, syn Phisum, syn Phinees, syn Eleazara, syn Aaronsa, Wusokegopriestera.
3 a Esdras jo šeł ako pismawucone ze Babylona górjej a jo był wjelgin zwólniwy w kazni Mojzasa, kenž jo Bog Israela dał. 4 a kral jo jomu cesć wopokazał, pśeto wón jo namakał gnadu w swójima wócyma we wšyknych swójich pšoseri. 5 a z nim su śěgnuli teke někotare ze źiśi Israela, wót mjeršnika Levitow, wót swětych spiwarjow, pförtow a wóścow templa do Jeruzalema górjej. 6 W sedymem lěśe kněžaŕstwa artexerxa, w pětem mjasecu, jo to było sedyme lěto krala; Wšako su spušćili Babylon prědny źeń prědnego mjaseca a su pśišli do Jeruzalema pó glucnem drogowanju, kótarež jo kněz jim darił. 7 Pśeto Esdras jo měł wjelgin wjeliku šykownosć, tak až njejo nic wó kazni a pśikazach Kněza wuzamknuł, ale ceło Israel wukaze a sudnistwa wucył. 8 wótpisanja nadawka, kótaryž jo se wót Artexerxa, krala, pisał a k esdrasoju, mjeršnikoju a cytarjam Kazni Kněza, jo slědujuce: 9 kral Artexerx wusćeła Esdras, mjeršnikoju a pśedcytaŕ kazni Kněza, póstrowjenje: 10 pó tom až som wobzamknuł, gnadny jadnaś, som pśikazał, až maju te z luda Židow a duchownych a lewitow, kenž su w našom mócnaŕstwje, kenž su kśěli a póžedajucy, z tobu do Jeruzalema hyś. 11 wšyknych, kenž maju k tomu w myslach, maju z tobu hyś, pśeto jo se mě zdało a mójogo sedym pśijaśelow, póraźowarjam, derje; 12 z tym glědaju na nastupnosći Judy a Jeruzalema, kótarež tomu wótpowěduju, co stoj w kazni Kněza; 13 a njasu dary kněza Israela do Jeruzalema, kótarež som a móje pśijaśele chwalił, a wšykno złoto a slobro, kótarež mógu se w kraju Babylon namakaś, na kněza do Jeruzalema. 14 a teke to, což se ludoju dawa za temple Kněza, swójogo Boga w Jeruzalemje, a z tym slobro a złoto zběraju se za jagły, widły a k tomu słušajuce wěcy; 15 z tym knězoju wopor pśinjasu na hołtarju Kněza, swójogo Boga, kótaryž jo w Jeruzalemje. 16 a wšykno, což coš a twójich bratšow ze slobrom a złotom cyniś, to cyni pó wóli twójogo Boga. 17 a swěte wobrědy Kněza, kenž su śi dane k wužywanju templa twójogo Boga, kenž jo w Jeruzalemje, dejš pśed twójim Bogom w Jeruzalemje stajiś. 18 a což ty howac hyšći k wužywanju templa swójogo Boga dopominaš, to dejš z pókładoweje komory krala daś. 19 a ja, kral Artexerx, jo teke kłobykam pókładow w Syriskej a Phenike pśikazał: Wšykno, což mjeršnik Esdras a cytaŕ kazni nejwušego Boga pomina, maju jomu pśesmyknjeś. 20 zubow wót sto talentow slobra, rowno tak teke wót pšenice až do sto sewo a sto kuskow wina a drugich wěcow w wobalki a połnosći. 21 wšykno jo pó Kazni Boga zagórjuło nejwušemu Bogu, až njeby gniw pśez raj krala a jogo synow pśišeł. 22 ja wam teke pśikazujom, až njamaśo wót žednogo mjeršnika abo lewitow abo swětego spiwarja abo wrotaŕ abo wóścenja templa abo wót kuždego, kenž w toś tom templu swójo žywjenje wugbajo, danki abo druge wótedanki njepominaju a tam nichten njama połnomóc, jim něco napołožyś. 23 a ty, esdras, zasajź pó mudrosći Boga Sudnikow a sudnikow, aby wóni měli pó cełej Syriskej a Phänike wšykne, kenž kazń twójogo Boga znaju. A te, kenž to njewěźe, musyš wucyś. 24 a chtož kazń twójogo Boga a krala pśestupijo, buźo se pilnje wótštrofowaś, lěc jo to ze smjerśu abo drugeju štrofu, z pjenjezymi abo z popajźeństwom.
25 da jo powědał pismawucony Esdras: »Gepriesen jo jadnučki kněz, Bog mójich nanow, kenž jo to do wutšoby krala połožył, aby swój dom w Jeruzalemje zagralił«. 26 a jo mě pócesćił pśed kralom a jogo póraźowarjami a wšyknymi swójimi pśijaśelami a drogotnymi luźimi. 27 wó to som se pśez pomoc Kněza, mójogo Boga, pózbuźił a zgromaźonym muskim Israela, aby ze mnu górjej śěgnuł. 28 a to su głowniki za swójimi familijami a někotarymi dostojnymi nosarjami, kótarež su ze mnu z Babylona górjej śěgnuli pód kněstwom kralojskego artexera. 29 wót synow Phine, Gerson, wót synow Ithamarsa, Gamaela, wót synow Dawida, Lettosa, syna Secheniasa, 30 wót synow Pharez, Zacharias; A z nim su sto adk móžno licyli. 31 wót synow Pahath Moabs, Eliaonias, syn Carraiasa, a z nim dwěsćě muskich: 32 wót synow Zathoes, Secheniasa, syna Jezelusa, a z nim tśista muskich, wót synow Adinsa, Obeth, syna Jonathansa, a z nim dwěsćěfomanfignig muskich. 33 wót synow Elamsa, Josiasa, syn Gotholiasa, a z nim sedymźaset muskich: 34 ze synow Safatije, Zaraije, syna Michała, a z nim tśista a źaseś muskich: 35 wót synow Joabsa, Abadije, syna Jezelusa, a z nim dwěsćěwólf muskich: 36 wót synow Banidsa, Assalimoth, syn Josaphiasa, a z nim stodunddowyst muski: 37 wót synow Babi, Zachariasa, syna Bebaisa, a z nim dwaźasća a wósym muskich: 38 wót synow Astathsa, Jan, syn Akatansa, a z nim stognasty muski: 39 wót synow Adonikama, slědny, a to su jich mjenja, elifalet, juwel a Samaias, a z nimi sedymźaset muskich: 40 wót synow Bagosa jo był Uthi syn Istalkura a z nim sedymźaset muskich. 41 a toś te som zgromaźił pśi rěce, kótarejž groni se Teras, źož smy tśi dny dłujko naše stany rozbili, a pón som sebje je woglědał. 42 Ako pak njejsom tam žednogo mjeršnika a lewitow namakał, namakał. 43 a ja som pěskował k Eleazaroju a Idueloju a Masmanoju, 44 a Alathan a Mamaias a Joribas a Nathan, Eunatan, Zacharias a Mosollamon su byli nejwažnjejše muske a wucone. 45 a ja som jim pśikazał, k sadowemu tesoju, stotnikoju, hyś, kenž jo był na městnje pókładoweje komory. 46 a wón jo jim pśikazał, k Dadźe a k swójim bratšam a pókładnikoju na wónem městnje powědaś, aby nam take muske pósłali, kótarež mógali zastojnstwo duchownych w domje Kněza wugbaś. 47 a pśez mócnu ruku našogo kněza su nam pśinjasli šykowne muske wót synow Molisa, syna Levisa, syna Israela, Asebebiskeje, a jogo synow a jogo bratšow, kenž su byli wósymnasćo lět stare. 48 a Asebia a Annus a Osaias, jogo bratš, wót synow Channuniusa a jich synow, jo było dwaźasća muskich. 49 a wót tych sunow templa, kótarež jo Dawid sfalšował, a wót nejwósebnjejšych muskich za słužbu lewitow, rozmjej wót tych suwarjow templa dwěsćěadwaźasća, kótarychž mjenja su byli pomjenjone. 50 a tam som chwalił gólca pśed našym knězom a zapustom a som žycył wót njogo glucne drogowanje za nas ako teke za tych, kenž su byli pla nas, za naše źiśi a za zbóžo. 51 Dokulaž som se sromotała, krala wó šćit pśed našymi pśeśiwnikami pšosyś.
52 Pśeto my smy kraloju gronili: Móc Kněza, našogo Boga, daś z tymi byś, kenž jogo pytaju, aby jich na wšych drogach pódpěrali. 53 a zasej smy našogo kněza pšosyli, toś te wěcy dotyknuś, a namakali, až jo nam derje rozmyslił. 54 a ja som źělił dwanasćo wót nejwušych duchownych, esebriasow a Asaniasa, a źaseś muskich jich bratšow z nimi. 55 a ja som jim złoto a slobro a swěte wobrědy domu našogo kněza, kótarež stej kral a jogo rada a wjerchy cełeje Israela dałej. 56 A ako som to wurownał, som jim šesćstowasty talenty slobra a slobrane wobrědy sta talentow a sto talentow złota pśepódał. 57 a dwaźasća złotych sudobjow a dwanasćo wobrědow z rudy, samo z drobneje rudy, kótarež su se błyšćili ako złoto. 58 a ja som k nim powědał: Wy sćo Knězoju swěte, a sudobja su swěte, a złoto a slobro jo zlubjenje za Kněza, Kněza našych nanow. 59 kłobykow je a wobchowajo je, daniž jeju nejwušym duchownym a lewitow a nejwósebnjejšym muskim rodow Israela w Jeruzalemje do tych rodow našogo Boga pśeběžyjo. 60 a mjeršniki a lewity, kótarež su slobro a złoto a wobrědy pśiwzeli, su do Jeruzalema do templa Kněza pśinjasli. 61 a wót rěki Terasa smy śěgnuli dwanasty źeń prědnego mjaseca a smy pśišli do Jeruzalema pśez mócnu ruku našogo kněza, kenž jo był z nami. A wót zachopjeńka našogo drogowanja jo nam KNĚZ wót wšych njepśijaśelow wulichował, a tak smy pśišli do Jeruzalema. 62 a ako smy byli tśi dny tam, jo se złoto a slobro, kótarež jo se wurownało, stwórty źeń w domje našogo kněza mjeršnikoju Maršothoju, synoju Iris, pśepódało. 63 a z nim jo była Eleasar, syn Phinees, a z nimi Josabad, syn Jezusa, a Moeth, syn Sabbans, Leviten. 64 a jeje ceła waga jo se w samskej góźinje napisała. 65 a te z popajźeństwa su pśijěli Knězoju, Bogu Israeloju, wopor, rozmjej dwanasćo woła za cełu Israel, styrista a šesnasćo widow. 66 tśista a dwanasćo jagnjetow, kózow k woporoju měra, dwanasćo; Wšykne jaden wopor kněza. 67 a wóni su pśepódali kazni krala zastojnikam krala a kubłarjam celosyrijow a foenikow. A wóni su cesćili lud a templ Boga. 68 ako jo se něnto to stało, su wjerchy ku mnjo pśišli a powědali: 69 Lud Israel, wjerchy, mjeršniki a lewity njejsu daniž cuzy lud kraja daniž zanjerěšenja gólow, kanaanistow, hethiterow, fetiterow, feiterow, jebusiter, moabiter, Egejske a Edomiter wót se wzeli. 70 dokulaž stej wóna a jeje syny stej se ze swójimi źowkoma wóženiłej, a swěty Sam jo změšany z cuzymi ludami kraja. A wót wšogo zachopjeńka su byli kněžarje a wjelike na toś tej njepšawźe wobźělone. 71 a ako som to zmawił, som rozkusał swóje drastwy a swěte woblacenje, jo mě włose głowy a brody a mě tužnje a śěžko wótsajźił. 72 a wšykne, kenž su byli tencas pśez słowo Kněza, Boga Israela, gnute, su se mě zgromaźili, mjaztym až som wó njepšawźe skjaržył. 73 pón som se zwignuł z zapusta ze swójimi suknjami a ze swětym woblacenim, som pókłonił mójo kóleno a som wupśestrěł mójej ruce za Knězom, jo pókłonił mójo kóleno a som wupśestrěł mójej ruce za Knězom, jo pókłonił mójo kóleno a som wupśestrěł mójej ruce za Knězom, jo pókłonił
mójo kóleno a som wupśestrěł mójej ruce za Knězom, jo pókłonił mójo kóleno a som zatkał mójej ruce za Knězom, 74 som gronił: Kněžo, som zamuśony a sromotny pśed twójim hoblicejom; 75 pśeto naše grěchy rozměwaju se pśez našich głowowych chach, a naša njewěda jo až do njebja górjej šła. 76 pśeto wót casa našych nanow jo było a smy we wjelikem grěchu, až na źinsajšny źeń. 77 a wokoło našych grěchow a grěchow našych nanow dla smy z našymi bratšami a našymi kralami a našymi mjeršnikami kraloma zemje wustajone, mjacoju a popajźeństwje a góńtwje sromoty až na źinsajšny źeń. 78 a něnt jo se nam do wěsteje měry zmilnosći wopokazało wót tebje, o kněz, až wóstanjo nam kórjenje a mě wušej wóstanjo na městnje twójogo swěśenja; 79 a aby sebje swětło wótekšyło w domje Kněza, našogo Boga, a aby nas jěze w casu našogo bonaŕstwa. 80 jo, ako smy byli w słužabnikojstwje, njejsmy našogo kněza spušćili. Ale wón jo nas gnadny wucynił pśed kralami Persiskeje, tak až su nam k jěźi dali; 81 Jo, a wóni su wucesćili templ našogo kněza a su zbuźili zajśpite Sion, až su nam dali wěste pśebywanje w žydojstwje a w Jeruzalemje. 82 a něnt, o Kněžo, co dejmy groniś, gaž mamy toś te wěcy? Pśeto smy twóje kazni pśestupili, kótarež sy pśez ruku swójich słužabnikow, profetow, dał, z tym až sy powědał: 83 Daß kraj, do kótarychž zatyjośo, aby to ako derbstwo wobsejźeł, kraj jo, kótaryž jo z zanjeroźenim cuzych kraja zanjerěšony, a wóni su to ze swójeju njerownosću społnili. 84 wó to njesmějośo něnto waše źowki ze swójimi synami zwězaś a jeje źowki k wašym synam pśinjasć. 85 a wy njesmějośo žednje pó tom drastwu měś, měr z nimi měś, aby mócne byli a dobre wěcy kraja wobstojali a wašym źiśam derbstwo kraja do nimjernosći zaslěpnuli. 86 a wšykno, což se nam stawa, stawa se nam za naše złe statki a wjelike grěchy; Pśeto ty, o kněz, su naše grěchy lažko cynili, sy wšen tył. 87 a wón jo nam taki kórjenje dał, ale smy se zasej wrośili, aby twóju kazń pśestupili a se z njerownosću ludow kraja měšali. 88 njeby mógała gniwna na nas byś, aby nas znicyła, daniž njejsy nas daniž kórjenk, daniž semjenja daniž mjenja wóstajił? 89 O kněz Israela, ty sy napšawdny, wšako smy źinsa kórjenje. 90 glej, něnto stojmy pśed tobu w našych njestatkach, wšako njamóžomy wó to dlej pśed tobu stojaś. 91 a ako jo Esdras w swójej módlitwje płakajucy a płony na zemi pśed templom lažecy swóju kopicu wótleśeł, jo se z Jeruzalema wjelika kopica muskich, žeńskich a źiśi k njomu zgromaźiła, dokulaž jo to było wjelike płakanje w kopicy. 92 a Jechonias, syn Jeela, jaden ze synow Israela, jo zawołał a powědał: O Esdras, smy grěšyli pśeśiwo Bogu, kněza, my mamy cuze žeńske z ludow kraja wóženiś, a něnto jo ceło Israel we wusokosći. 93 liž nam knězoju pśisegu pśisegaju, až smy wšykne naše žeńske, kótarež smy gólam wzeli, ze swójimi źiśimi pšec połožyś. 94 Kak sy to wobzamknuł, a wšykne, kenž kazni Kněza pósłuchaju. 95 stoj a wuwjeźo, pśeto tebje słuša ta wěc, a comy pla tebje byś. 96 Da jo se Esdras zwignuł a jo nejwušemu mjeršnikoju a lewitam wó cełej Israelu, pó toś tych wěcach jadnaś. A tak wóni pśisegaju.
KAPITEL 9 1 A esdras jo se zwignuł z dwóra templa a pódajo se do gemacha Johannasa, syna Eliasibsa. 2 a tam su wóstali a njejsu měso jědli a njejsu wódu pili a njejsu žałowali wó wjelikich njestatkach licby. 3 a jo šło wózjawjenje w cełem žydojstwje a w Jeruzalemje na wšyknych, kenž su byli w popajźeństwje, až su dejali se w Jeruzalemje zgromaźiś. 4 a chtož njejo se w běgu dweju abo tśich dnjow tam zgromaźił, ako su to nejstarše póstajili, togo zbóža jo dejało se k wužywanju templa pśimnuś a wón sam z popajźeństwa wugnaś. 5 a za tśi dny su byli wšykne z roda Judy a Benjamina zgromaźone k Jeruzalemoju na dwaźastem dnju źewjetego mjaseca. 6 a ceła ludowa mań jo sejźeła tśěskotajucy w dalokem dwórje templa dla špatnego wjedra. 7 a Esdras jo se pózwignuł a jo k nim powědał: Sćo kazń pśestupiś, z tym až sćo se cuze žeńske wóženili, aby pśez to grěchy Israela rozměli. 8 a něnto dajśo Knězoju, Bogu našych wóścow, pśez wuznaśe cesć, 9 a cyń swóju wólu a ale wót gólow kraja a wót cuzych žeńskich. 10 tam jo se ceła ludowa kopica kśikała a jo powědała z głosnym głosom: Kak sy powědał, to comy cyniś. 11 dokulaž pak jo lud wjele a jo špatne wjedro, tak až njamóžomy wence wurušowaś, a to njejo twórba wót jadnogo abo dweju dnjowu, tak jo naš grěch w tych wěcach daloko rozšyrjony. 12 wó to maju kněžarje licby wóstaś, a wšykne naše bydlenja, kótarež maju cuze žeńske, maju k póstajonemu casoju pśiś. 13 a z nimi kněžarje a sudniki wšych jsow, daniž se gniw KNĚZA wótwobrośijomy. 14 a Jonathan, syn Azaela, a Hesechias, syn Theokanusa, stej sebje wzełej wěc, a Mosollam a Levis a Sabbathäus stej jima pomagałej. 15 a te, kenž su byli w popajźeństwje, su cynili za wšym. 16 a mjeršnik Esdras wuzwólijo jomu nejwósebnjejše muske swójeje familije, wšykne z mjenim, a prědny źeń źasetego mjaseca su sejźeli gromaźe, aby wěc pśespytowali. 17 a jich wěc, kótaraž jo cuze žeńske źaržała, jo se na prědnem dnju prědnego mjaseca zakóńcyła. 18 a wót duchownych, kenž su gromaźe pśišli a cuze žeńske měli, su se namakali: 19 wót synow Jezusa, syna Josedeksa, a jogo bratšow; Matthelas a Eleasar a Joribus a Joadanus. 20 a wóni su pódali swójej ruce, aby swóje žeńske pšec chyśili a Widder woprowali, aby swóje zmólki wujadnali. 21 a wót synow Emmers; Ananias a Zabrjołd a Eanes a Sameius a Hiereel a Azarias. 22 a wót synow Phaisursa; Elionas, Massias Israel a Nathanael a Ocidelus a Talsas. 23 a wót lewitow; Jozabad a Semis a Colius, kótaryž jo se gronił Calitas, a Pateteus a Judas a Jonas. 24 wót swětych spiwarjow; Eleazurus, Bacchurus. 25 wót nosarjow; Sallumus a Tolbanes. 26 z nich z Israela, wót synow foororozy; Hiermas a Eddias a Melchias a Maelus a Eleasar a Asibias a Baanias. 27 wót synow Elasa; Matthanias, Zacharias a Hierielus a Hieremoth a Aedias. 28 a wót synow Zamoths; Eliadas, Elisimus, Othonias, Jarimoth, Sabatus und Sardeus.
29 wót synow Babais; Jan a Hananias a Josabad a Amatheis. 30 wót synow mani; Olamus, Mamuchus, Jedeus, Jasubus, Jasael a Hieremoth. 31 a wót synow addis; Naathus a Mechias, Lacunus a Naidus a Mathanias a Sesthel, Balnuus a Manasseas. 32 a wót synow Hany; Elionas a Aseas, a Melchias, a Sabbeus, a Simon Chosameus. 33 a wót synow Asoms; Altaneus a Matthias a Baanaia, Eliphalet a Manasses a Semei. 34 a wót synow Maanis; Jeremias, Momdis, Omaerus, Juel, Mabdai a Pelias a Anos, Carabasion a Enasibus a Mamnitanaimus, Eliasis, Bannus, Eliali, Samis, Selemias, Nathanias a syn Ozora; Sesis, Esril, Azaelus, Samatus, Zambis, Josephus. 35 a wót synow etmas; Mazitias, Zabadaias, Edes, Juel, Banaias. 36 Was wšyknych su sebje cuze žeńske brali a je ze swójimi źiśimi wótnjasli. 37 a mjeršniki a lewity a te, kenž su byli z Israela, su bydlili w Jeruzalemje a na kraju na prědnem dnju sedymego mjaseca, a źiśi Israela su byli w swójich bydlenjach. 38 a ceła ludowa licba jo se zgromaźiła z wjelikim městnom swěteje pśedhale na pódzajtšo. 39 a wóni su powědali k Esdrasoju, mjeršnikoju a pśedcytaŕoju, až jo kazń mosy pśinjasła, kótaraž jo se wót Kněza, Boga Israela, dała. 40 a Esdras, wusoki mjeršnik, jo pśinjasł kazń k cełej ludowej mańi, wót muskego k žeńsce a k wšyknym duchownym, aby prědny źeń sedymego mjaseca kazń słyšali. 41 a wón jo cytał w dalokem dwórje pśed swěteju pśedhalu wót zajtša až do połdnja, pśed muskimi a žeńskimi. A mań jo źiwała na kazń. 42 a esdras, mjeršnik a pśedcytaŕ kazni, jo se stajił na klětku z drjewa, kótaraž jo była za toś ten zaměr gótowana. 43 a pódla njogo su stojali Mattathias, Sammus, Ananias, Azarias, Urias, Ezecias, Balasamus, k pšawicy: 44 a k jogo Lěwicy su stojali Phaldaius, Misael, Melchias, Lothasubus a Nabarias. 45 a Esdras jo wzeł knigły kazni pśed kopicu, pśeto jo sejźeł cesny na prědnem městnje pśed wócyma wšyknych. 46 a ako jo kazń wótcyniła, su wšykne wurownali. A Esdras jo žognował Kněza, kótaregož togo, kótaregož Bog wójnskeje študy, wšogomóžnego. 47 a ceły lud jo wótegronił: Amen! A stej zwignułej swójej ruce, stej padnułej na zemju a módliłej se knězoju. 48 teke Jezus, Anus, Sarabias, Adinus, Jacubus, Sabateas, Auteas, Maianeas, Calitas, Asrias, Joazabdus, Ananias, Biatas, leviten, stej wucynej kazń kněza a dałej ju rozměś. 49 a attharates jo powědał k Esdrasoju, Wusokemupriesteroju. A k lewitam, kótarež su licbu wucyli, jo k wšyknym, z tym až su powědali: 50 toś ten źeń jo knězoju swěte; (pśeto wóni su wšykne płakali, ako su kazń słyšali: 51 źo něnto a kusa tucne a pijo to słodke a pósćelo něco k tym, kenž nic njamaju. 52 pśeto toś ten źeń jo knězoju swěte, a njebuźćo hobchowane; Pśeto KNĚZ was k cesći pśinjaso. 53 a lewity su ludoju wšykno wózjawili, z tym až su powědali: Toś ten źeń jo Knězoju swěty; Njebuź hobchowany. 54 a wóni su šli swóju drogu, kuždy by dejał jěsć a piś a se rozwjaseliś a tym, kenž nic njejsu měli, něco daś a se rozwjaseliś. 55 dokulaž su słowa rozměli, w kótarychž su pód łuki a ku kótarymž su byli zgromaźone.