Epistola Petri Secunda Caput 1 1 Simon Petrus servus et apostolus Iesu Christi his qui tamquam pretiosum fidem consecuti sunt nobis per iustitiam Dei et salvatoris nostri Iesu Christi 2 gratia vobis et pax multiplicetur in cognitione Dei et Iesu Domini nostri 3 secundum virtutem suam dedit nobis omnia quae pertinent ad vitam et pietatem per scientiam eius qui vocavit nos in gloriam et virtutem 4 in quo magnae et pretiosae promissiones datae sunt nobis ut per haec participes sitis divinae naturae fugientes corruptionem quae in mundo est per concupiscentiam 5 Et super hoc omnem sollicitudinem dante, fidei vestrse virtutem; et ad virtutem scientiam; 6 Ad scientiam et temperantiam; ad temperantiam, patientiam; ad pietatem et patientiam; 7 et fraternitatis caritatem. et fraternitatis caritatem. 8 Si enim hæc in vobis sunt, et habundantia, faciunt vos, ut nec steriles, nec sine fructu eritis in cognitione Domini nostri Jesu Christi. 9 Qui autem his caret, caecus est, et a longe videre non potest, et oblitus esto. 10 Itaque magis, fratres, festinate dare vocationem vestram et electionem firmam; si enim haec feceritis, non cadetis. 11 Sic enim abundanter ministrabitur vobis introitus in æternum regnum Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi. 12 Propter quod non negligemus te in omnibus his commonere te, et scies ea, et confirmaberis in præsenti veritate. 13 Etiam dignum censeo, dum in hoc tabernaculo sum, ad memoriam vos reducens. 14 Scientes quod cito differrem hoc tabernaculum meum, sicut ostendit mihi Dominus noster Jesus Christus. 15 Hoc autem volo, ut et post obitum meum possitis hæc semper habere in memoria. 16 non enim doctas fabulas secuti notam fecimus vobis Domini nostri Iesu Christi virtutem et praesentiam sed speculatores facti illius magnitudinis 17 Accipiens enim a Deo Patre honorem et gloriam, voce delapsa ad eum huiuscemodi a magnifica gloria: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui. 18 Et hanc vocem nos audivimus de cælo allatam, cum essemus cum ipso in monte sancto. 19 Habemus etiam certius prophetiae verbum; ad quod benefacientes attendentes quasi luci fulgenti in caliginoso loco usque ad auroram diem et luciferum oriatur in cordibus vestris 20 hoc primum scientes quod omnis prophetia Scripturæ propria interpretatione non fit. 21 Non enim voluntate humana allata sunt olim prophetia: sed Spiritu Sancto inspirati, locuti sunt sancti Dei homines.
Caput 2 Sed et pseudoprophetae fuerunt in populo, sicut erunt in vobis doctores seductores, qui introducent sectas damnabiles, et Dominum ementem abnegantes, et celerem exitium sibi afferant. 2 Et multi vias suas sequentur; per quem uia ueritatis blasphemabitur. 3 et per avaritiam fictis verbis negotiabuntur de vobis, quorum nunc non morabitur judicium, et damnatio eorum non dormit. 4 si enim Deus angelis peccantibus non pepercit sed rudentibus inferni detractos in tartarum tradidit in iudicium reservari 5 et originali mundo non pepercit sed octavum Noë justitiæ præconem custodivit, diluvium mundo impiorum inducens. 6 Et civitates Sodomorum et Gomorrhæorum in cinerem redigens, eversione damnavit: exemplum eorum, qui impie acturi sunt, ponens: 7 et justum Lot oppressum a nefandorum injuria, ac luxuriosa conversatione eripuit: 8 Justus enim ille, habitans apud eos, videndo et audiendo, angebat animam suam de die in diem injustis operibus suis. 9 Scit Dominus pios de tentationibus eruere, et reservare injustos in diem judicii: 10 Sed praecipue eos qui secundum carnem in concupiscentia immunditiae ambulant, et contemnunt principatus. arrogantiae sunt, non timent detrahere dignitates. 11 Angeli autem, qui majores sunt potestate, et virtute, non blasphemant illos coram Domino. 12 Hi autem, quasi animalia bruta, in his, quae non intellegunt, destruuntur et destruuntur; et in corruptione sua funditus peribunt; 13 et mercedem injustitiæ accipient, sicut qui cœperunt lætari in die. Macula sunt et naevos, dum convivunt apud te, suis se fallaciis ludunt; 14 Oculos habentes plenos adulterii, et non cessat a peccato. animas instabiles decipiunt: cor exercitati sunt in avaritiis; filii maledicti: 15 qui derelinquentes rectam viam erraverunt, secuti viam Balaam ex Bosor, qui mercedem iniquitatis amavit: 16 Sed increpatus est propter iniquitatem suam; 17 Hi sunt fontes sine aqua, et nebulæ turbinibus exagitatæ, quibus caligo tenebrarum reservatur. cui caligo tenebrarum in aeternum servata est. 18 superba enim vanitatis loquentes pellicent in desideriis carnis luxuriae eos qui paululum effugiunt qui in errore conversantur 19 Dum libertatem promittunt, ipsi servi sunt corruptionis: a quo enim quis superatus est, hic servitus est. 20 Nam si cum evaserunt mundi inquinamenta per agnitionem Domini et salvatoris nostri Iesu Christi, iterum intricati sunt et superati, peius est illis hic finis quam principium. 21 Melius enim erat illis non cognoscere viam justitiæ, quam post agnitionem, retrorsum converti ab eo, quod illis traditum est, sancto mandato. 22 Contigit enim eis illud veri proverbii: Canis reversus ad suum vomitum: et, Sus lota in volutabro luti. Sus lota in volutabro luti.