Liber Secundus Pastoris Hermatis, qui Praecepta Eius appellatur INTRODUCTIO 1 Cum domi orassem et in lecto sedissem, vir quidam ad me venit vultu reverenti, habitu pastoris, albo pallio indutus, peram in dorso et baculum in manu gerens, et me salutavit. 2 Salutationem eius reddidi, et statim iuxta me consedit et dixit mihi: Missus sum ab illo venerabili nuntio, ut tecum maneam omnibus reliquis diebus vitae tuae. 3 Sed existimavi eum venisse ad me tentandum, et dixi ei: Quis es tu? Scio enim cui commissa sum. Dixit mihi: Non nosti me? Dixi: Non. Ego sum, inquit, ille pastor cuius curae commissa es. 4 Dum adhuc loquebatur, species eius mutata est; et cum scivissem eum esse cui commissa eram, erubui, et subito timor me invasit, et tristitia penitus perterritus sum, quia tam stulte ei locutus eram. 5 Et dixit mihi: Noli erubescere, sed accipe vires in animo tuo per mandata quae tibi traditurus sum. Missus enim sum, inquit, ut ostendam tibi omnia quae antea vidisti, sed maxime quae tibi utilia esse possunt. 6 Et primum omnium scribe praecepta mea et similitudines, cetera ita scribes ut tibi demonstrabo. Sed ideo te iubeo primum omnium praecepta mea et similitudines scribere, ut saepe ea legendis facilius memoria teneas. 7 Post haec, praecepta eius et similitudines scripsi, sicut mihi iussit. 8 Quae si cum audieritis, et observaveritis facere, et secundum ea ambulaveritis, et in eis vos exerceveritis mente pura, accipietis a Domino quae vobis promisit. 9 Quod si audientes haec non paenitentiam egeritis, sed adderitis ad peccata vestra, ab eo puniemini. 10 Haec omnia mihi scribere mandavit Pastor ille, angelus paenitentiae.
2 Omnia comprehendit, et est tantum immensus, neminem comprehendere. 3 Qui neque verbis ullis definiri, neque mente concipi potest. 4 Credite ergo in eum et timete eum et metuentes eum abstinete ab omni malo. 5 Haec custodi, et omnem concupiscentiam et iniquitatem procul abice a te, et induere iustitiam, et vives Deo, si hoc mandatum custodieris. MANDATUM II 1 Dixit mihi: Esto innocens et sine occultatione; eris sicut infans qui nescit malitiam quae vitam hominis perdit. 2 Cave maxime neminem maledicas, neque libenter audias quemquam maledicentem. 3 Si enim hoc non observaveris, et tu qui audis, particeps peccati eris maledicentis, credendo maledictioni, et habebis et tu peccatum, quia credidisti ei qui maledicebat fratri tuo. 4 Detractio res perniciosa est, spiritus inconstans, malus, qui numquam in pace permanet, sed semper in discordia est. Quare te ab ea abstine, et pacem semper cum fratre tuo serva. 5 Indue sanctam constantiam, in qua nulla sunt peccata, sed omnia plena sunt gaudio, et benefac ex laboribus tuis. 6 Omnibus egentibus sine discrimine tribue, sine dubitatione cui dederis. 7 Omnibus autem date, Deus enim vult nos omnibus dare ex omnibus donis suis. Qui ergo accipiunt, Deo rationem reddent, cur acceperint et propter quid. 8 Et qui non egent, rationem reddent pro eo; qui autem dat, innocens erit. 9 Officium enim suum, sicut a Deo accepit, implevit, non decernens cui daret et cui non, et hoc ministerium cum simplicitate ad gloriam Dei perfecit. 10 Serva ergo hoc mandatum sicut tradidi tibi, ut inveniatur paenitentia tua sincera, et eveniat bona domui tuae, et habe cor purum.
MANDATUM 1
MANDATUM III
1 Primum omnium crede unum Deum esse qui omnia ex nihilo in unum ens creavit et finxit.
1 Et dixit mihi: Dilige veritatem, et omnis sermo qui procedit de ore tuo verus sit.