(b) Alter praesentat. 4. Descriptio Hierosolymitanae. (a) Templum (et systema aquarum cloacarum). (b) Caerimonia. (c) Arx. (d) Urbs. (e) Rus. 5. Valedictio Eleazari. 6. Explanatio legis ab Eleazar data (haec est sapientia profunda). 7. Receptio. 8. Convivium (quaestiones et responsa 72). 9. Libri interpretatio. CAPUT I
Epistula Aristeae INTRODUCTIO In epistula Aristeae, una ex notabilissimis et antiquissimis recuperationibus huius collectionis, longam viam ab Adamo et Eva, longam viam a Diluvio progressi sumus. Haec scriptura spectaculum praebet firmitatis generis humani, quod terram denuo populos implevit, nationibus potentibus in pompa et splendore viventibus. Hic leges de primo magno bibliophilo — Ptolemaeo Philadelpho. Is cupit in bibliothecam suam Alexandrinam "omnes libros mundi" colligere. Tandem, cupiditate sua ut unum magnum opus — Leges Iudaicas — obtineret, centum milia captivorum pro illo libro permutavit. Hoc pretium fortasse est summum umquam pro uno opere solutum. Causam insolitam finis Magnae Captivitatis praebet. Res gestae huius narrationis tempore viventis clarae reginae Arsinoe, quae anno CCLXX a.C.n. mortua est, acciderunt. Dies exacta scripturae incertus est. Vitae aulicae singula, disputatio de rebus socialibus illius temporis, summi momenti et vivacitatis sunt. Inventio mirabilis est hoc tempore regem et hospites eius interrogationibus et responsis ludentes videre inter convivia. Structura huius operis absorbentis haec est: 1. Dedicatio libri Philocrati. 2. Actio praeliminaris: (a) Propositum Bibliothecarii ut captivos Iudaeos pro libro liberaret. (b) Emancipatio. (c) Epistula Philadelphi ad Eleazarum. (d) Responsum. (e) Nomina commissionis ad librum convertendum designatae. 3. Descriptio munerum regalium: (a) Mensa (probabiliter supellex elaboratissima umquam producta).
Tempore captivitatis Iudaeorum in Aegypto, Ptolemaeus Philadelphus se primum magnum bibliophilum esse ostendit. Cupit omnes libros mundi in bibliotheca sua habere; ut Leges Mosaicas adipiscatur, centum milia captivorum pro illo opere permutare offert, clamans, "Parvum sane beneficium est!" 1 Cum materiam collegerim ad historiam memorabilem visitationis meae ad Eleazarum, summum Iudaeorum sacerdotem, conscribendam, et quia tu, Philocrates, ut nullam occasionem me admonendi amittas, magni aestimavisti ut causae et finis missionis meae acciperem, conatus sum tibi perspicuam rei expositionem conficere, nam video te inesse naturali studio discendi, quae qualitas est summum hominis possessio — ut semper coneris 'scientiam suam et doctrinam augere' sive per studium historiae sive per ipsam participationem in eventibus. 2 Hoc modo, nobilissima in se elementa amplectendo, anima in puritate firmatur, et in pietate, nobilissimo omnium fine, proposito suo constituto, hac ut infallibili duce utitur atque ita propositum definitum acquirit. 3 Studium meum in rebus religionis colendis me impulit ut legationem ad virum, quem memoravi, susciperem, qui et a civibus suis et ab aliis, et propter virtutem et maiestatem, summi aestimabatur, et qui documenta Iudaeis in patria sua et in terris externis ad interpretandam divinam legem maximi pretii possidebat, nam leges eorum in membranis coriaceis litteris Iudaicis scriptae sunt. 4 Hanc igitur legationem cum studio suscepi, cum primum occasionem nactus esset regem orandi pro captivis Iudaeis, qui a patre regis e Iudaea in Aegyptum abducti erant, cum primum hanc urbem occupavisset et terram Aegypti expugnasset. 5 Operae pretium est hanc quoque fabulam tibi narrare, cum mihi persuasum sit te, propter tuam ad sanctitatem inclinationem et propter tuam benevolentiam erga homines qui secundum legem sanctam vivunt, libentius narrationem quam tibi exponere proposui auditurum esse, cum ipse nuper ex insula ad nos venisti et omnia quae ad animam aedificandam pertinent audire cupias. 6 Olim quoque tibi commentarium misi eorum quae de gente Iudaica narranda esse putavi, quod a doctissimis summis sacerdotibus terrae Aegypti eruditissimae acceperam. 7 Cum tam cupidus sis earum rerum scientiam adipisci quae animo prodesse possunt, mihi necesse esse videtur ut omnia quae in mea potestate sunt tibi impertiam praebeam.