Iosue Caput 1 1 Post mortem autem Moysi servi Domini locutus est Dominus ad Josue filium Nun ministrum Moysi, dicens: 2 Moyses servus meus mortuus est; nunc ergo surge et transi Iordanem istum tu et omnis populus iste in terram quam ego dabo eis filiis Israhel 3 Omnis locus quem calcaverit vestigium pedis vestri, quod dedi vobis, sicut dixi ad Moysen. 4 A deserto et Libano usque ad fluvium magnum, fluvium Euphraten, omnem terram Hetthæi, et usque ad mare magnum ad solis occasum, erit terminus vester. Nullus poterit vobis resistere cunctis diebus vitæ tuæ: sicut fui cum Moyse, ita ero tecum: non dimittam, nec derelinquam te. 6 Viriliter agite, et confortamini: populo enim huic divides hæreditatem terræ, quam juravi patribus eorum ut darem eis. 7 Tantum esto, confortare, et esto robustus, ut custodias et facias omnem legem, quam praecepit tibi Moyses servus meus: ne declines ab eo ad dexteram vel ad sinistram, ut prospereris quocumque ieris. 8 Non recedat liber legis hujus de ore tuo; sed in eo meditaberis die ac nocte ut custodias et facias omnia quae scripta sunt in eo tunc diriges viam tuam et tunc prosperaberis 9 Ecce præcepi tibi? Confortare, et viriliter age; ne timeas, neque paveas : Dominus enim Deus tuus tecum est, quocumque perrexeris. 10 praecepitque Iosue principibus populi dicens 11 transi exercitum et praecipe populo dicens parate vobis cibaria tribus enim diebus transibitis Jordanem istum, ut possideatis terram, quam Dominus Deus vester daturus est vobis possidendam. 12 Rubenitis et Gad et dimidiae tribui Manasse locutus est Iosue dicens 13 Mementote sermonis quem præcepit vobis Moyses famulus Domini, dicens: Dominus Deus vester daturus est vobis, et dedit terram hanc. Uxores vestræ, et filii, ac jumenta manebunt in terra, quam tradidit vobis Moyses trans Jordanem. sed transibitis ante fratres vestros armatos, omnes fortes bellatores et adiutores; 15 Donec requiescat fratres vestros, sicut dedit vobis, sed etiam possederunt terram, quam Dominus Deus vester daturus est eis: revertimini in terram possessionis vestrae, et fruamini, quam tradidit vobis Moyses servus Domini trans Iordanem ad orientem solem. 16 Responderuntque ad Josue, atque dixerunt: Omnia quæ præcepisti nobis, faciemus, et quocumque miseris, ibimus. 17 Sicut obedivimus in cunctis Moysi, ita obediemus et tibi: tantum sit Dominus Deus tuus tecum, sicut fuit cum Moyse. 18 Omnis qui contradixerit mandatis tuis, et non audierit sermonem tuum, in omnibus quæ præcepisti ei, morte moriatur: tantum confortare, et esto robustus. CAPITULUM 2 1 Misit ergo Josue filius Nun de Settim duos viros exploratores clam, dicens: Ite et videte terram Jericho. Et
ingressi sunt, et venerunt in domum mulieris meretricis, nomine Rahab, et habitavit ibi. 2 Nuntiatumque est regi Iericho, dicens: Viri huc advenerunt de filiis Israël ut explorarent terram. 3 Misitque rex Jericho ad Rahab, dicens: Educ viros, qui venerunt ad te, qui ingressi sunt domum tuam: venerunt enim, ut scrutentur universam regionem. 4 Tollensque mulier viros, abscondit, et ait: Viri venerunt ad me, sed nescio unde essent. 5 cumque porta clauderetur in tenebris, et illi pariter exierunt; nescio quo abierunt: persequimini cito, et comprehendetis eos. comprehendetis enim eos. 6 Ipsa autem introduxit eos in tectum domus, et stipulam lini, quam in tecto jacuerat, abscondit. 7 Sequebantur autem eos per viam Jordanis usque ad vada: et illi egressi sunt, clauseruntque portam. 8 Priusquam autem dormirent, ascendit in tectum. 9 Et ait ad viros: “ Scio, inquit, quod Dominus dedit vobis terram et quod terror vester invaserit nos, et quod omnes habitatores terrae propter vos deficiant. 10 audivimus enim quomodo arefecit Dominus vobis aquam Rubri maris cum egrederemini de Aegypto duobus Amorrhæorum regibus trans Jordanem, Sehon et Og, quos delestis, quæ feceritis. 11 Ut autem hæc audivimus, liquefacta est cor nostrum, nec dereliquit cor nostrum in ullis propter vos: Dominus enim Deus vester ipse est Deus in cælo sursum et in terra deorsum. 12 Nunc ergo jurate mihi per Dominum, quoniam prævi vobis misericordiam, ut et vos faciatis mihi misericordiam in domum patris mei, et da mihi signum verum: 13 et salvete patrem meum et matrem meam et fratres meos et sorores meas et omnia quae habent et liberate animas nostras de morte 14 Dixeruntque ei viri: Animam nostram de te, si non enunties hoc negotium nostrum. Cumque tradiderit nobis Dominus terram, faciemus misericordiam et veritatem tecum. 15 Tunc demisit eos per funem in fenestra: domus enim eius erat in muro oppidi, et in muro morabatur. 16 Quibus dixit: Ite in montem, ne forte occurrant vobis persequentes. et occultate ibi tribus diebus, donec revertantur insequentes: et postea vadat. 17 Dixeruntque ad eam: Inculpabiles erimus a juramento hoc, quod adjurasti nos. 18 Ecce, cum intramus ad terram, alligabis lineam hanc coccineam in fenestra, quam demisisti de nobis, et introduces patrem tuum, et matrem, et fratres tuos, et omnem domum patris tui, domum ad te. 19 Qui ostium domus tuæ egressus fuerit, sanguis ipsius erit in caput ejus, et nos erimus innoxii : et quicumque domi fuerit tecum, sanguis ejus in capite nostro erit, si manus super eum fuerit. 20 Et si hoc negotium nostrum dixeris, erimus a iuramento, quod adiurasti nos. 21 et dixit: Secundum verba tua, fiat. Dimisitque eos, et profecti sunt: et ligavit lineam coccineam in fenestra. 22 Illi vero ambulantes pervenerunt ad montana, et manserunt ibi tres dies, donec reverterentur qui fuerant persecuti: quærentes enim per omnem viam, non repererunt eos.