II Regum CAPUT I 1 Recessit autem Moab contra Israelem postquam mortuus est Achab. 2 Ceciditque Ochozias per cancellos cubiculi sui superioris, quod erat in Samaria, et aegrotavit: misitque nuntios, dicens ad eos: Ite, consulite Beelzebub deum Accaron, utrum sanare possim de morbo hoc. 3 Angelus autem Domini dixit ad Eliam Thesbiten: Surge, ascende in occursum nuntiorum regis Samariae, et dic eis: Nonne est Deus in Israël, cur ivistis consulere Beelzebub deum Accaron? 4 Quam ob rem haec dicit Dominus: De lecto, super quem ascendisti, non descendes, sed morte morieris. Et abiit Elias. 5 Reversique sunt nuntii ad eum, qui dixit eis: Quare reversi estis? 6 Et dixerunt ad eum: Vir quidam ascendit in occursum nostrum et dixit nobis: Ite et revertimini ad regem qui misit vos, et dicite ei: Haec dicit Dominus: Non est Deus in Israel, quia mittis ad consulendum Beelzebub deum Accaron? Ideo de lecto, in quo ascendisti, non descendes, sed morte morieris. 7 Quibus dixit eis: Cuius habitus et habitus erat vir ille, qui occurrit vobis et haec vobis locutus est? 8 At illi responderunt: Vir pilosus erat, et zona coriacea accinctus lumbos. Qui dixit: Elias Thesbites est. 9 Misitque ad eum quinquagenarium principem et quinquaginta sub eo. Qui ascendit ad eum, sedebat autem in vertice montis. Qui ait: Vir Dei, rex dicit: Descende. 10 Respondensque Elias, dixit quinquagenario: Si homo Dei sum, descendat ignis de caelo et devoret te et quinquaginta tuos. Descendit ergo ignis de caelo et devoravit illum et quinquaginta eius. 11 Rursum misit ad eum principem quinquagenarium alterum, et quinquaginta cum eo. Qui locutus est illi: Homo Dei, haec dicit rex: Festina, descende. 12 Respondens Elias, ait ad eos: Si homo Dei ego sum, descendat ignis de caelo et devoret te et quinquaginta tuos. Descendit ergo ignis Dei de caelo et devoravit illum et quinquaginta eius. 13 Et misit iterum principem quinquagenarium tertium, et quinquaginta cum eo. Et ascendit princeps quinquagenarius tertius, et venit, et genua prostravit coram Elia, et oravit eum, et dixit ei: Vir Dei, obsecro te, sit anima mea, et anima quinquaginta servorum tuorum qui mecum sunt. 14 Ecce descendit ignis de caelo, et devoravit duos principes quinquagenarios primos, et quinquagenos qui cum eis erant: sed nunc sit anima mea pretiosa in oculis tuis. 15 Locutus est autem angelus Domini ad Eliam: Descende cum eo: ne timeas. Qui surrexit, et descendit cum eo ad regem. 16 Et dixit ad eum: Haec dicit Dominus: Quia misisti nuntios ad consulendum Beelzebub deum Accaron, nonne est Deus in Israel ad consulendum sermonem eius? Ideo de lecto, super quem ascendisti, non descendes, sed morte morieris.
17 Mortuus est ergo iuxta sermonem Domini quem locutus est Elias, et regnavit Ioram pro eo anno secundo Ioram filii Iosaphat regis Iudae; non enim habebat filium. 18 Reliqua autem verborum Ochoziae quae fecit, nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israel? CAPUT II Factum est autem cum Dominus Eliam per turbinem in caelum asportaret, ibant Elias cum Eliseo de Galgalis. 2 Dixit autem Elias ad Eliseum: Mane hic, quia Dominus misit me usque Bethel. Qui dixit ei Eliseus: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Descenderuntque Bethel. 3 egressi sunt filii prophetarum qui erant Bethel ad Eliseum et dixerunt ei: “Num nosti quia hodie Dominus tollat dominum tuum a capite tuo?” Qui respondit: “Etiam ego scio; tace.” 4 Dixit autem Elias ad eum: “Eliseus, mane hic, quia Dominus misit me in Jericho.” Et ille ait: “Vivit Dominus et vivit anima tua, quia non derelinquam te.” 3 Et venerunt Jericho. 5 accesserunt filii prophetarum qui erant in Hiericho ad Eliseum et dixerunt ei: “Num nosti quia hodie Dominus tollet dominum tuum a capite tuo?” Et ille respondit: “Etiam ego scio; tace.” 6 Dixit autem ei Elias: Mane hic, quia Dominus misit me ad Jordanem. Qui ait: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Abierunt ergo ambo. 7 et quinquaginta viri de filiis prophetarum secuti sunt, et steterunt e conspectu e regione: illi autem ambo stabant super Jordanem. 8 Tulitque Elias pallium suum, et involvit illud, et percussit aquas, quae divisæ sunt huc illuc, et transierunt ambo per siccum. 9 cumque transissent Elias dixit ad Eliseum postula quod vis ut faciam tibi antequam tollar a te cui dixit Eliseus fiat oro te ut fiat duplex spiritus tuus in me 10 Qui dixit: Rem difficilem petivi: attamen si me videris cum tollar a te, fiet tibi ita: si autem non videris, non erit ita. 11 Factum est autem, dum adhuc pergebant, et sermocinabantur, ecce currus igneus, et equi ignei, et diviserunt eos: et ascendit Elias turbine in caelum. 12 Eliseus autem vidit et clamavit: “Pater mi, pater mi, currus Israel et equites eius!” Et non vidit eum amplius: et adprehendit vestimenta sua et scidit ea in duas partes. 13 Et sustulit pallium Eliae, quod ceciderat ab eo, et reversus stetit iuxta ripam Iordanis. 14 et pallium Eliae, quod ceciderat ei, percussit aquas, et dixit: Ubi est Dominus Deus Eliae? Percussitque aquas, et divisae sunt huc illuc, et transiit Eliseus. 15 Videntes autem filii prophetarum qui erant in Jericho e contra, dixerunt: Requievit spiritus Eliae super Eliseum. Venerunt igitur in occursum eius et adoraverunt eum proni in terram. 16 dixeruntque ei: Ecce cum servis tuis sunt quinquaginta viri fortes; dimitte eos ire et quaerere dominum tuum, ne forte tulerit eum spiritus Domini et projecerit in unum montium aut in unam vallem. Qui ait: Nolite mittere. 17 Coëgentibus autem eum donec effugisset, dixit: Mittite. Miserunt ergo quinquaginta viros: qui cum tribus diebus quaesissent, non invenerunt.