1 Regum CAPUT I 1 Rex autem David senex erat, dierumque provectus; cumque operiretur vestibus, calefaciebat autem non. 2 Dixerunt igitur ei servi sui: Quaeratur domino nostro regi puella virgo, et stet coram rege, et foveat eum, dormiatque in sinu tuo, et incalescat dominus meus rex. 3 Quaesierunt igitur puellam pulchram in omnibus finibus Israel et invenerunt Abisag Sunamitidem et adduxerunt eam ad regem. 4 Erat autem puella pulchra valde, et curabat regem et ministrabat ei; rex autem non cognovit eam. 5 Adonias autem filius Haggith elevavit se, dicens: Ego regnabo. Fecitque sibi currus et equites, et quinquaginta viros qui ante eum currerent. 6 Nec displicuit ei pater suus numquam, dicens: Quare hoc fecisti? Erat autem vir pulcherrimus, natu autem post Absalom. 7 Et sermo eius cum Ioab filio Sarviae et cum Abiathar sacerdote; qui adiuvabant eum. 8 Sadoc vero sacerdos, et Banaias filius Ioiadae, et Nathan propheta, et Semei et Rei, et fortes viri David, non erant cum Adonia. 9 Immolavit ergo Adonias oves et boves et pinguia iuxta lapidem Zoheleth, qui erat vicinus Enrogel, vocavitque omnes fratres suos filios regis et omnes viros Iuda servos regis. 10 Nathan autem prophetam et Banaiam et robustos quosque et Salomonem fratrem suum non vocavit. 11 Dixit ergo Nathan ad Bethsabee matrem Salomonis, dicens: Num audisti quod Adonias filius Haggith regnaverit, et dominus noster David hoc ignorat? 12 Nunc ergo veni, obsecro te ut tibi consilium dem, ut serves animam tuam, filiique tui Salomonis. 13 Vade et ingredere ad regem David, et dic ei: Nonne tu, domine mi rex, jurasti ancillae tuae, dicens: Salomon filius tuus regnabit post me, et ipse sedebit in throno meo? Quare ergo regnat Adonias? 14 Ecce, dum adhuc ibi te loquentes cum rege, ego veniam post te et confirmabo verba tua. 15 Ingressa est itaque Bethsabee ad regem in cubiculum; rex autem senuerat valde, et Abisag Sunamitis regi ministrabat. 16 Inclinavit se Bathsabee et adoravit regem. Ad quem rex: Quid tibi vis? 17 Quae respondens, ait ei: “Domine mi, tu iurasti per Dominum Deum tuum ancillae tuae: Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit in throno meo.” 18 Et ecce nunc Adonias regnat, te, domine mi rex, hoc ignoras. Mactavit etiam boves et pingues armenta et oves plurimos et vocavit omnes filios regis, Abiathar quoque sacerdotem et Ioab principem exercitus; Salomonem autem servum tuum non vocavit. 20 Sed tu, domine mi rex, oculi totius Israël in te sunt, ut indices eis quis sedere debeat in solio domini mei regis post te. 21 Eritque cum dormierit dominus meus rex cum patribus suis, ego et filius meus Salomon peccatores erimus.
22 Et ecce, dum adhuc illa loquebatur cum rege, Nathan propheta venit. 23 Et nuntiaverunt regi, dicentes: Ecce Nathan propheta. Cum autem venisset coram rege, adoravit se pronus in terram. 24 Dixit quoque Nathan: Domine mi rex, tu dixisti: Adonias regnet post me, et ipse sedeat super thronum meum? 25 Descendit enim hodie et mactavit boves et pingues et oves plurimos et vocavit omnes filios regis et principes exercitus Abiatharque sacerdotem; qui edunt et bibunt coram eo et dicunt: “Vivat rex Adonias!” 26 Me autem servum tuum, et Sadoc sacerdotem, et Banaiam filium Ioiadae, et Salomonem servum tuum non vocavit. 27 Num a domino meo rege factum est hoc verbum, et non indicasti servo tuo quis sessurus sit super thronum domini mei regis post eum? 28 Respondit autem rex David, dicens: Vocate mihi Bathsabee. Et ingressa est coram rege, et stetit coram eo. 29 Iuravit quoque rex, dicens: Vivit Dominus, qui eripuit animam meam de omni angustia, 30 Sicut iuravi tibi per Dominum Deum Israel, dicens: Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit super solium meum pro me, sic faciam hodie. 31 Inclinavitque Bethsabee faciem in terram, et adoravit regem, dicens: Vivat dominus meus rex David in aeternum! 32 Dixit quoque rex David: Vocate mihi Sadoc sacerdotem, et Nathan prophetam, et Banaiam filium Jojadæ. Qui cum advenissent coram rege. 33 Dixit quoque rex ad eos: Tollite vobiscum servos domini vestri, et imponite Salomonem filium meum super mulam meam, et ducite eum in Gihon. 34 Et ungat eum ibi Sadoc sacerdos et Nathan propheta in regem super Israël: et clangite buccina, atque dicite: Vivat rex Salomon. 35 Et ascendetis post eum, et veniet et sedebit super solium meum, et ipse erit rex pro me: illique constitui ut sit dux super Israel et super Iudam. 36 Et respondit Banaias filius Jojadæ regi, dicens: Amen: sic loquatur Dominus Deus domini mei regis. 37 Sicut fuit Dominus cum domino meo rege, sic sit cum Salomone, et sublimius faciat solium eius a solio domini mei regis David. 38 Descendit ergo Sadoc sacerdos, et Nathan propheta, et Banaias filius Ioiadae, et Cerethi, et Phelethi, et imposuerunt Salomonem super mulam regis David, et adduxerunt eum in Gihon. 39 Sumpsitque Sadoc sacerdos cornu olei de tabernaculo, et unxit Salomonem: et clanxerunt buccina, et dixit omnis populus: Vivat rex Salomon! 40 Et ascendit universus populus post eum, et populus tibiis canebat, et laetabatur gaudio magno, ita ut terra commoveretur a sonitu eorum. 41 Audivit autem Adonias, et omnes qui invitati erant cum eo, iamque cibum finierant. Audito autem Ioab sonitu tubae, ait: Quare hic clamor civitatis tumultuosae est? 42 Adhuc illo loquente, ecce Ionathan filius Abiathar sacerdotis venit, cui dixit Adonias: Ingredere, quia vir fortis es et bona nuntia nuntias. 43 Responditque Jonathas Adoniae: Vere dominus noster rex David Salomonem regem constituit.