Actus Pauli et Theclae CAPUT I 1 Cum autem Paulus, post fugam ab Antiochia, Iconium ascenderet, Demas et Hermogenes socii eius facti sunt, qui tunc temporis hypocrisi pleni erant. 2 Paulus autem solam Dei bonitatem aspiciens non nocuit eis, sed vehementer eos amavit. 3 Itaque studuit ut omnibus Christi oraculis et doctrinarum praeceptis, et consilio Evangelii dilecti Filii Dei, eis placituras redderet, instruens eos in cognitione Christi, sicut illi revelata erat. 4 Vir autem quidam nomine Onesiphorus, audiens quod Paulus venisse Iconium, celeriter obviam ei processit cum uxore sua Lectra, et filiis Simmia et Zenone, ut eum in domum suam vocarent. 5 Nam Titus descriptionem personae Pauli dederat eis, nondum enim cognoscentibus eum in persona, sed tantummodo cognitis moribus eius. 6 Per viam regiam Lystram profecti sunt, ibique exspectantes eum, omnibus praetereuntibus comparantes ea quae illis dederat Titus. 7 Tandem viderunt virum quendam venientem (vide Paulum), statura humili, calvum, femoribus curvatis, cruribus pulchris, oculis cavis, naso curvo, plenum gratia, interdum enim specie virili, interdum vultu angelico. Et Paulus, viso Onesiphoro, gavisus est. 8 Onesiphorus autem dixit: Ave, serve Dei benedicti. Paulus respondens dixit: Gratia Dei tecum sit et familia tua. 9 Demos autem et Hermogenes invidia moti, sub specie magnae religionis dixit Demas: Nonne et nos servi Dei benedicti sumus? Quare nos non salutasti? 10 Respondit Onesiphorus: Quia non cognovi in vobis fructus iustitiae: sed si tales estis, et in domum meam benigne recipiemini. 11 Paulus autem intravit in domum Onesiphori, et factum est gaudium magnum in familia ob id, et orationibus perseverabant, et fractione panis, et audiebant Paulum verbum Dei de temperantia et resurrectione praedicantem, hoc modo: 12 Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt. 13 Beati qui carnem suam immaculatam (vel puram) servant, quoniam ipsi templum Dei erunt. 14 Beati sobrii (vel casti), quoniam illis Deus se revelabit. 15 Beati qui voluptates saeculares deserunt, quoniam a Deo acceptabuntur. 16 Beati qui habent uxores, tamquam non habentes, quoniam angeli Dei fient. 17 Beati qui tremunt verbum Dei, quoniam ipsi consolabuntur. 18 Beati qui baptismum suum purum servant; quoniam pacem invenient cum Patre, Filio, et Spiritu Sancto. 19 Beati qui sapientiam (sive doctrinam) Iesu Christi sequuntur, quoniam filii Altissimi vocabuntur.
20 Beati qui custodiunt praecepta Iesu Christi, quoniam ipsi habitabunt in luce aeterna. 21 Beati qui propter amorem Christi glorias mundi deserunt; quoniam ipsi angelos iudicabunt, et ad dexteram Christi collocabuntur, et amaritudinem iudicii extremi non patientur. 22 Beata corpora et animae virginum, quoniam accepta sunt Deo, et non perdent mercedem virginitatis suae, quia verbum Patris eorum proderit ad salutem illorum in die Filii sui, et percipient requiem aeternam. CAPUT II 1 Dum Paulus sermonem hunc in ecclesia, quae erat in domo Onesiphori, habebat, virgo quaedam nomine Thecla, cuius mater nomen erat Theoclia, desponsata viro nomine Thamyri, ad fenestram domus suae sedebat. 2 Unde, per fenestram quandam in domo ubi Paulus erat, audiebat sermones Pauli de Deo, de caritate, de fide in Christum, et de oratione nocte ac die. 3 Nec a fenestra discedebat, donec cum gaudio maximo doctrinis fidei subdita esset. 4 Tandem cum multas mulieres ac virgines ad Paulum ingredientes videret, vehementer postulavit ut digna haberetur in conspectu eius apparere et verbum Christi audire; nondum enim personam Pauli viderat, sed tantummodo sermones eius audiverat, et id solum. 5 Cum autem illa per fenestram discedere non posset, mater eius ad Thamyrim misit, quae cum summo gaudio venerat, quasi sperans iam eam in matrimonium ducere. Itaque dixit Theocliae: "Ubi est mea Thecla?" 6 Respondit Theoclia, "Thamyri, rem permirum tibi dicere habeo; nam Thecla, per triduum, a fenestra non movet ne ad edendum aut bibendum quidem, sed tam intenta est ad audiendum callidis et fallacibus sermonibus cuiusdam peregrini, ut plane admirerer, Thamyri, quod iuvenis, nota eius modestia, se sic persuaderi patitur." 7 Ille enim totam urbem Iconii turbavit, inter alias etiam Theclam tuam. Omnes mulieres et iuvenes ad eum concurrunt ut doctrinam eius accipiant; qui, praeter omnes alios, eis dicit unum esse Deum, qui solus colendus sit, et nos in castitate vivere debere. 8 Nihilominus, filia mea Thecla, velut tela araneae fenestrae affixa, sermonibus Pauli captivatur, et eis ingenti studio et voluptate attendit; atque ita, dum dicit, puella seducitur. Nunc igitur vade, et loquere cum ea, nam desponsata est tibi. 9 Itaque Thamyris abiit, et eam salutans, cavens ne eam attonitam faceret, dixit, "Thecla, uxor mea, cur in hac tristi positione sedes? Quae mirae impressiones in te inducuntur?" Ad Thamyrim verte, et erubesce. 10 Locuta est mater eius ad eam similiter, et dixit: Filia, cur tam maesta sedes, et quasi attonita nihil respondes? 11 Tum vehementer flebant, Thamyria, quod uxorem amisit, Theoclia, quod filiam amisit, ancillae autem, quod concubinam amissam habebant; et luctus per totam familiam factus est. 12 Sed haec omnia Theclae nihil adfecerunt, ut ad haec omnia converteret et ea animadverteret; nam sermones Pauli adhuc intendebat. 13 Cucurrit autem Thamyris in viam, ut videret qui essent qui ad Paulum introiissent et ab eo exissent, et vidisset duos viros inter se contendentes, et dixit eis: