Odae Salomonis INTRODUCTIO Hic sunt nonnulla ex pulcherrimis carminibus pacis et gaudii quae mundus possidet. Attamen origo eorum, dies scripturae eorum, et significatio exacta multorum versuum manet unum ex magnis mysteriis litterariis. Ad nos pervenerunt in uno documento antiquissimo lingua Syriaca scripto. Manifestum est illud documentum esse translationem ex Graeco originali. Disputatio critica circa has Odas saeviit; una ex explicationibus probabilissimis est eas esse carmina Christianorum nuper baptizatorum primi saeculi. Mirum in modum carent allusionibus historicis. Splendor eorum non est alius dies reflectens. Nec ex Vetere Testamento nec ex Evangeliis mutuantur. Inspiratio horum versuum est prima manu. Aristidis dictum tibi in memoriam revocant: "Novus populus cui aliquid divinum miscetur." Hic vigor et perspicacia sunt, quibus similitudines tantum in excelsissimis Scripturarum partibus invenire possumus. Pro his odis mysteriis fulgentibus, interpretationem nostram J. Rendel Harris, MA., Socio Honorario Collegii Clare Cantabrigiensis, debemus. De eis dicit: "Nihil esse videtur de quo omnes consentire videantur, nisi quod Odae singularis pulchritudinis et magni pretii spiritualis sunt." ODA I Dominus quasi corona capitis mei, et non ero sine eo. 2 Texuerunt mihi coronam veritatis, et ramos tuos germinaverunt in me. 3 Non enim est sicut corona arida quae non germinat: tu autem in capite meo habitas, et in capite meo floruisti. Fructus tui maturi et perfectos sunt, et salutare tuum plenum sunt. ODA II (Nulla pars huius Odae umquam cognita est.) ODA III 1. . . indui: 2 Et membra eius cum eo sunt. Et super ea sto, et ille me amat.
3 Nescissem enim Dominum diligere, nisi ille me dilexisset. 4 Quis enim potest discernere caritatem, nisi is qui amatur? 5 Diligo dilectum, et anima mea amat eum. 6 Et ubi requies eius est, ibi et ego sum; 7 Et non ero alienus, quoniam apud Dominum Altissimum et misericordem non est querela. 8 Cursui iunctus sum, nam Amator Amatum invenit, 9 Quoniam autem diligam Filium, fiam filius. 10 Qui enim adhaeret immortali, ipse quoque immortalis fiet; 11 Et qui delectatur in Vivo, fiet vivus. 12 Spiritus Domini est, qui non mentitur, qui docet filios hominum vias suas. 13 Estote sapientes et intelligentes et vigilate. Alleluia. ODA IV Nemo, Deus meus, mutat locum sanctum tuum; 2 Nec (facile) est ut id mutet et in alio loco ponat, quia nullam potestatem habet super id: 3 Sanctuarium enim tuum antequam loca faceres, tibi designasti: 4 Quod vetustius est, non mutabitur ab eo quod iunior est. 5 Cor tuum, Domine, dedisti credentibus tuis: numquam deficies neque sine fructibus eris. 6 Nam una hora fidei tuae pretiosior est omnibus diebus et annis. 7 Quis enim gratiam tuam induet et laedatur? 8 Notum est enim signum tuum, et creaturae tuae cognoscunt illud, et exercitus tui possident illud, et electi archangeli eo induti sunt. 9 Societatem nobis dedisti: non quasi tu egeres nobis, sed quasi nos te egeremus. 10 Rores tuos super nos stille et fontes tuos uberes aperi, qui lac et mel nobis effundunt: 11 Non enim est apud te paenitentia ut paeniteat te ullum quod promisisti: 12 Finis autem tibi revelatus est, quoniam quod dedisti, gratis dedisti: 13 Ut non retrahas eos et iterum capias: 14 Omnia enim coram te revelata sunt ut Deus, et ordinata sunt ab initio ante te: et tu, Deus, fecisti omnia. Alleluia. ODA V Confitebor tibi, Domine, quoniam dilexi te; 2 Altissime, non derelinques me, quoniam tu es spes mea. 3 Gratis gratiam tuam accepi, ex ea vivam: 4 Venient qui me persequuntur et non videbunt me: 5 Cadet nubes tenebrosa super oculos eorum, et caligo obscurabit eos; 6 Et lumen non erit illis videndum, neque me apprehendent.