ການ ິສ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ ແລ ້ ວໂມເຊໄດ້ເອ ີ ້ ນພວກຜ ້ ູ ເຖ ົ ້ າແກ່ທັງໝົດຂອງອ ິ ດສະຣາເອນມາພົບ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຈົ່ງເອ ົ າລູກແກະອອກມາຕາມຄອບຄົວຂອງພວກເຈ ົ ້ າ ແລະ ຂ້າປ ັ ດສະຄາ. ແລະ ພວກເຈ ົ ້ າຈົ່ງເອ ົ າຕົ້ນຫຸສົບມາຈ ້ ຸ ມໜ ຶ່ ງ ແລະ ຈ່ ຸ ມມັນລົງໃນເລ ື ອດທ ີ ່ ຢູ່ໃນອ່າງ ແລະ ທາເລ ື ອດທ ີ ່ ຢູ່ໃນກະຕ່າໃສ່ຂອບປະຕູ ແລະ ວົງກົບທັງສອງຂ້າງ; ແລະ ຢ່າໃຫ ້ ຜູ້ໃດໃນພວກເຈ ົ ້ າອອກໄປທ ີ ່ ປະຕູເຮ ື ອນຂອງຕົນຈົນກວ່າຈະຮອດຕອນເຊ ົ ້ າ. ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຈະຜ່ານໄປເພ ື ່ ອລົງໂທດຊາວເອຢ ິ ບ; ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງເຫ ັ ນເລ ື ອດຢູ່ເທ ິ ງຂອບປະຕູ ແລະ ວົງກົບທັງສອງຂ້າງ, ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຈະຜ່ານປະຕູໄປ ແລະ ຈະບໍ່ອມໃຫ ້ ຜູ້ທທາລາ່ເຂ ົ ້ າໄປໃນເຮ ື ອນຂອງພວກເຈ ົ ້ າເພ ື ່ ອລົງໂທດພວກເຈ ົ ້ າ. ອົບພະ່ົບ 12:21-23 ຖ ້ າຜູ້ໃດໄດ້ກະທທາບາບທ ີ ່ ສົມຄວນເຖ ິ ງຕາ່ ແລະ ລາວຕ ້ ອງຖ ື ກປະຫານຊ ີ ວ ິ ດ ແລະ ເຈ ົ ້ າແຂວນລາວໄວ ້ ເທ ິ ງຕົ້ນໄມ້: ຢ່າໃຫ ້ ສົບຂອງລາວຄ້າງຢູ່ເທ ິ ງຕົ້ນໄມ້ຕະຫ ຼ ອດຄ ື ນ, ແຕ່ເຈ ົ ້ າຈົ່ງຝ ັ ງລາວໄວ ້ ໃນມ ື ້ ນັ້ນ (ເພາະວ່າຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ກແຂວນນັ້ນຖ ື ກສາບແຊ່ງຈາກພຣະເຈ ົ ້ າ;) ເພ ື ່ ອວ່າແຜ່ນດ ິ ນຂອງເຈ ົ ້ າຈະບໍເປ ັ ນມົນທ ິ ນ ຊ ຶ ່ ງພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າພຣະເຈ ົ ້ າຂອງເຈ ົ ້ າປະທານໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນມໍລະດົກ. ພຣະບັນ່ັດສອງ 21:22-23 ເພາະໝາໄດ້ລ ້ ອມຮອບຂ້ານ້ອ່ໄວ ້ : ຝູງຊົນຂອງຄົນຊົ່ວໄດ້ລ ້ ອມຂ້ານ້ອ່ໄວ ້ : ພວກເຂ ົ າໄດ້ແທງມ ື ແລະຕ ີ ນຂອງຂ້ານ້ອ່. ຂ້ານ້ອ່ອາດຈະບອກກະດູກທັງໝົດຂອງຂ້ານ້ອ່ໄດ້: ພວກເຂ ົ າເບ ິ ່ ງແລະຈ້ອງເບ ິ ່ ງຂ້ານ້ອ່. ພວກເຂ ົ າແບ່ງປ ັ ນເສ ື ້ ອຜ ້ າຂອງຂ້ານ້ອ່, ແລະຈັບສະຫລາກເສ ື ້ ອຄຸມຂອງຂ້ານ້ອ່. ຄທາເພງ 22:16-18 ແລະຫ ຼ ັ ງຈາກຫົກສ ິ ບສອງອາທ ິ ດ ພຣະເມຊ ີ ອາຈະຖ ື ກຕັດອອກ ແຕ່ບໍແມ່ນສທາລັບຕົວລາວເອງ ແລະປະຊາຊົນຂອງເຈ ົ ້ າຊາ່ທ ີ ່ ຈະມາຈະທທາລາ່ເມ ື ອງ ແລະສະຖານທ ີ ່ ສັກສ ິ ດ ແລະຈຸດຈົບຂອງມັນຈະເປ ັ ນດ້ວ່ນ້າຖ ້ ວມ ແລະຄວາມຮ້າງເປ ົ ່ າຈະຖ ື ກກທານົດໄວ ້ ຈົນເຖ ິ ງທ ີ ່ ສຸດ. ດານຽນ 9:26 ແລະ ເຮ ົ າຈະຖອກເທພຣະວ ິ ນ່ານແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະ ພຣະວ ິ ນ່ານແຫ່ງການອ ້ ອນວອນລົງມາສູ່ເຊ ື ້ ອສາ່ຂອງດາວ ິ ດ ແລະ ຊາວເມ ື ອງເຢຣູຊາເລ ັ ມ ແລະ ພວກເຂ ົ າຈະເບ ິ ່ ງເຮ ົ າຜ ູ້ ທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າໄດ້ແທງ ແລະ ພວກເຂ ົ າຈະໄວ ້ ທຸກໃຫ ້ ລາວ ຄ ື ກັບຄົນໜ ຶ ່ ງໄວ ້ ທຸກໃຫ ້ ລູກຊາ່ຄົນດຽວຂອງຕົນ ແລະ ຈະມ ີ ຄວາມຂົມຂ ື ່ ນເພ ື ່ ອລາວ ຄ ື ກັບຄົນທ ີ່ ມ ີ ຄວາມຂົມຂ ື ່ ນເພ ື ່ ອລູກຊາ່ກົກຂອງຕົນ. ຊາກາລ ີ 12:10
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ເພາະວ່າກ່ອນອ ື ່ ນໝົດຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ມອບໃຫ ້ ແກ່ທ່ານທັງຫ ຼ າ່ ເຊ ິ ່ ງຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ຮັບໄວ ້ ແລ ້ ວຄ ື ວ່າພຣະຄຣ ິ ດໄດ້ສ ິ ້ ນພຣະຊົນເພ ື ່ ອບາບຂອງພວກເຮ ົ າຕາມທ ີ ່ ຂຽນໄວ ້ ໃນພຣະຄທາພ ີ ແລະພຣະອົງໄດ້ຖ ື ກຝ ັ ງໄວ ້ ແລະພຣະອົງໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດໃນມ ື້ ທ ີ ສາມຕາມທ ີ ່ ຂຽນໄວ ້ ໃນພຣະຄທາພ ີ . 1 ໂກລ ິ ນໂທ 15:3-4
ສາດສະດາເອຊາຢາ ເອຊາຢາ 53 1 ໃຜ
ເຊ ື ່ ອ
ຂ່າວ
ສານ
ແດງ
ແກ່
ຜູ້ ໃດ?
ຂອງ
ເຮ ົ າ? ແລະ ພຣະ
ຫັດ
ຂອງ
ພຣະ
ຜ ້ ູ ເປ ັ ນ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ສະ
2 ເພາະວ່າລາວຈະເຕ ີ ບໃຫ່່ຂ ຶ ້ ນຕໍໜ ້ າລາວຄ ື ກັບຕົ້ນໄມ້ອ່ອນນ, ແລະຄ ື ກັບຮາກທ ີ ່ ອອກມາຈາກດ ິ ນແຫ ້ ງ: ລາວບໍມ ີ ຮູບຮ່າງ ຫ ື ຼ ຄວາມງົດງາມ; ແລະເມ ື ່ ອພວກເຮ ົ າເຫ ັ ນລາວ, ບໍມ ີ ຄວາມງາມໃດນທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າຄວນປາຖະໜາລາວ. 3 ເພ ິ ່ ນຖ ື ກດູຖ ູ ກ ແລະ ຖ ື ກປະຕ ິ ເສດຈາກມະນຸດ; ເປ ັ ນຄົນທ ີ່ ມ ີ ຄວາມໂສກເສ ົ ້ າ, ແລະ ຄ ້ ຸ ນເຄ ີ ່ກັບຄວາມໂສກເສ ົ ້ າ; ແລະ ພວກເຮ ົ າຫ ຼ ົ ບໜ ີ ຈາກເພ ິ ່ ນ; ເພ ິ ່ ນຖ ື ກດູຖ ູ ກ, ແລະ ພວກເຮ ົ າບໍນັບຖ ື ເພ ິ ່ ນ. 4 ແນ່ນອນ
ວ່າ ພຣະ
ອົງ
ແບກ
ຫາບ
ຄວາມ
ໂສກ
ຖ ື ກ
ຕ ີ ,ຖ ື ກ
ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້ ທົນ
ທຸກ
ເສ ົ ້ າ
ພວກ
ຂອງ
ຕ ີ , ແລະ ຖ ື ກ
ທຸກ
ກັບ
ຄວາມ
ໂສກ
ເສ ົ ້ າ
ຂອງ
ພວກ
ເຮ ົ າ, ແລະ
ເຮ ົ າ; ແຕ່
ພວກ
ເຮ ົ າ
່ັງ
ຖ ື ວ່າ
ພຣະ
ອົງ
ໃຈ.
5 ແຕ່ເພ ິ ່ ນໄດ້ຮັບບາດແຜເພາະການລ່ວງລະເມ ີ ດຂອງພວກເຮ ົ າ, ເພ ິ ່ ນມ ີ ຮອ່ຟ ົ ກຊ້າເພາະຄວາມຊົ່ວຮ້າ່ຂອງພວກເຮ ົ າ; ການລົງໂທດແຫ່ງສັນຕ ິ ສຸກຂອງພວກເຮ ົ າໄດ້ຕົກຢູ່ກັບເພ ິ ່ ນ; ແລະ ດ້ວ່ຮອ່ຟ ົ ກຊ້າຂອງເພ ິ ່ ນ, ພວກຂ້ານ້ອ່ຈ ຶ ່ ງໄດ້ຮັບການປ ິ ່ ນປ ົ ວໃຫ ້ ຫາ່ດ ີ . 6 ພວກເຮ ົ າທຸກຄົນຄ ື ກັບແກະໄດ້ຫ ຼ ົ ງທາງໄປ; ພວກເຮ ົ າແຕ່ລະຄົນໄດ້ຫັນໄປສູ່ທາງຂອງຕົນເອງ; ແລະ ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ວາງຄວາມຊົ່ວຮ້າ່ຂອງພວກເຮ ົ າທຸກຄົນໄວ ້ ເທ ິ ງລາວ. 7 ເພ ິ ່ ນຖ ື ກກົດຂ ີ ່ ຂົ່ມເຫ ັ ງ, ແລະ ເພ ິ ່ ນຖ ື ກທໍລະມານ, ແຕ່ເພ ິ ່ ນບໍໄດ້ເປ ປ ດປາກເລ ີ ່; ເພ ິ ່ ນຖ ື ກນທາໄປຂ້າຄ ື ກັບລູກແກະ, ແລະ ຄ ື ກັບແກະທ ີ ່ ໃບ ້ ຢູ່ຕໍໜ ້ າຜ ້ ູ ຕັດຂົນຂອງມັນ, ເພ ິ ່ ນກໍບໍໄດ້ເປ ປ ດປາກເລ ີ ່. 8 ເພ ິ ່ ນ
ຖ ື ກ
ເອ ົ າ
ອອກ
ຈາກ
ຄຸກ ແລະ ຈາກ
ເພ ິ ່ ນ? ເພາະ
ເພ ິ ່ ນ
ຖ ື ກ
ຕັດ
ຜູ້ ຄົນ
ຂອງ
ເຮ ົ າ ເພ ິ ່ ນ
ລ ້ ຸ ນ
ຂອງ
ລ່ວງ
ລະເມ ີ ດ
ຂອງ
ການ
ອອກ
ຈາກ ຖ ື ກ
ພ ິ ພາກສາ: ແລະ ຜ ູ້
ໃດ
ຈະ
ແຜ່ນດ ິ ນ
ຄົນ
ເປ ັ ນ: ເພາະ
ຂອງ
ປະກາດ
ລົງໂທດ.
9 ແລະ ເພ ິ ່ ນໄດ້ເຮ ັ ດຫລຸມຝ ັ ງສົບຂອງເພ ິ ່ ນໄວ ້ ກັບຄົນຊົ່ວ, ແລະ ກັບຄົນຮັ່ງມ ີ ໃນຄວາມຕາ່ຂອງເພ ິ ່ ນ; ເພາະວ່າເພ ິ ່ ນບໍໄດ້ກະທທາຄວາມຮຸນແຮງ, ແລະ ບໍມ ີ ການຫ ຼ ອກລວງໃດນຢູ່ໃນປາກຂອງເພ ິ ່ ນ. 10 ແຕ່ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າພ ໍ ພຣະໄທທ ີ ່ ຈະທທາຮ້າ່ລາວ; ພຣະອົງໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ລາວໂສກເສ ົ ້ າ; ເມ ື ່ ອພຣະອົງເຮ ັ ດໃຫ ້ ຈ ິ ດວ ິ ນ່ານຂອງລາວເປ ັ ນເຄ ື ່ ອງບູຊາໄຖ່ບາບ, ລາວຈະເຫ ັ ນລູກຫລານຂອງລາວ, ລາວຈະ່ ື ດອາຸ່ຂອງລາວ, ແລະ ຄວາມພ ໍ ໃຈຂອງພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຈະຈະເລ ີ ນຮ່ ຸ ງເຮ ື ອງໃນມ ື ຂອງລາວ. 11 ເພ ິ ່ ນຈະເຫ ັ ນຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງຈ ິ ດວ ິ ນ່ານຂອງເພ ິ ່ ນ, ແລະ ຈະພ ໍ ໃຈ; ໂດ່ຄວາມຮ້ ູ ຂອງເພ ິ ່ ນ, ຜ ້ ູ ຮັບໃຊ້ທ ີ ່ ຊອບທທາຂອງເຮ ົ າຈະເຮ ັ ດໃຫ ້ ຫ ຼ າ່ຄົນໄດ້ຮັບການພ ິ ສູດ; ເພາະວ່າເພ ິ ່ ນຈະຮັບຜ ິ ດຊອບຄວາມຊົ່ວຮ້າ່ຂອງພວກເຂ ົ າ. 2
ຄົນ ການ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
12 ສະນັ້ນ, ເຮ ົ າຈະແບ່ງສ່ວນໜ ຶ ່ ງໃຫ ້ ລາວກັບຄົນທ ີ່ ່ ິ ່ ງໃຫ່່, ແລະ ລາວຈະແບ່ງຊັບສົມບັດທ ີ່ ່ ຶ ດມາໄດ້ກັບຄົນທ ີ ່ ເຂ ັ ້ ມແຂງ; ເພາະວ່າລາວໄດ້ຖອກເທຈ ິ ດວ ິ ນ່ານຂອງລາວຈົນເຖ ິ ງຄວາມຕາ່: ແລະ ລາວຖ ື ກນັບເຂ ົ ້ າກັບຜ ້ ູ ລະເມ ີ ດ; ແລະ ລາວໄດ້ແບກຫາບບາບຂອງຫ ຼ າ່ຄົນ, ແລະ ໄດ້ອ ້ ອນວອນເພ ື ່ ອຜູ້ລະເມ ີ ດ.
ພຣະກ ິ ດຕ ິ ຄຸນຂອງມັດທາ່ ມັດທາ່ 26 1 ແລະ ເຫດການໄດ້ບັງເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ, ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ກ່າວຄທາທັງໝົດນ ີ ້ ຈົບແລ ້ ວ, ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບສານຸສ ິ ດຂອງພຣະອົງວ່າ, 2 ເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ຮ້ ູ ຢູ່ແລ ້ ວວ່າອ ີ ກສອງມ ື ້ ກໍເຖ ິ ງເທດສະການປ ັ ດສະຄາ ແລະ ບຸດມະນຸດຈະຖ ື ກມອບໄວ ້ ໃຫ ້ ຖ ື ກຄ ຶ ງທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 3 ແລ ້ ວພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ພວກທທາມະຈານ ແລະ ພວກເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງປະຊາຊົນກໍໄດ້ເຕ ົ ້ າໂຮມກັນຢູ່ທ ີ ່ ວັງຂອງມະຫາປະໂລຫ ິ ດຜ ູ້ ມ ີ ຊ ື ່ ວ່າ ກາຢະຟາ. 4 ແລະ ໄດ້ຶ ປກສາຫາລ ື ກັນວ່າຈະຈັບພຣະເຢຊ ູ ດ້ວ່ເລ່ຫ ຼ ່ ຽມ ແລະ ຂ້າພຣະອົງເສ່. 5 ແຕ່ພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າວ່າ, "ຢ່າເຮ ັ ດໃນວັນເທດສະການ, ຢ ້ ານວ່າຈະມ ີ ການປະທ ້ ວງເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນ." 6 ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ປະທັບຢູ່ບ ້ ານເບ ັ ດທານ ີ ໃນເຮ ື ອນຂອງຊ ີ ໂມນຄົນຂ ີ ້ ທູດ. 7ມ ີ ່ ິ ງຄົນໜ ຶ ່ ງມາຫາພຣະອົງຖ ື ກ່ອງຫ ີ ນອະລາບັດເຕ ີ ທ ີ່ ມ ີ ນ້າມັນຫອມທ ີ່ ມ ີ ຄ່າຫ ຼ າ່ ແລະ ໄດ້ຖອກນ້າມັນນັ້ນໃສ່ຫົວຂອງພຣະອົງ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງນັ່ງຮັບປະທານອາຫານ. 8 ແຕ່ເມ ື ່ ອສາວົກຂອງພຣະອົງເຫ ັ ນດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂ ົ າກໍມ ີ ຄວາມໂກດແຄ ້ ນ ແລະ ເວ ົ ້ າວ່າ, “ສ ິ ່ ງນ ີ ້ ເຮັດໃຫ ້ ເກ ີ ດຄວາມເສ່ໄປເພ ື ່ ອຫ່ັງ?” 9 ເພາະວ່ານ້າມັນຫອມນ ີ ້ ອາດຈະຂາ່ໄດ້ລາຄາຫ ຼ າ່ ແລະ ເອ ົ າໄປແຈກໃຫ ້ ຄົນທຸກ່າກ. 10 ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ເຂ ົ ້ າໃຈແລ ້ ວ ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າລົບກວນຜ ູ້ ່ ິ ງນ ີ ້ ເຮ ັ ດຫ່ັງ? ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮ ັ ດການດ ີ ໃຫ ້ ແກ່ເຮ ົ າ.” 11 ເພາະວ່າພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ຄົນທຸກ່າກຢູ່ກັບພວກເຈ ົ ້ າສະເໝ ີ ; ແຕ່ເຮ ົ າບໍໄດ້ຢູ່ກັບພວກເຈ ົ ້ າສະເໝ ີ ໄປ. 12 ເພາະວ່ານາງໄດ້ຖອກນ້າມັນຫອມນ ີ ້ ໃສ່ຮ່າງກາ່ຂອງຂ້ອ່, ນາງໄດ້ເຮ ັ ດເພ ື ່ ອການຝ ັ ງສົບຂອງຂ້ອ່. 13ເຮ ົ າບອກພວກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ຂ່າວປະເສ ີ ດນ ີ ້ ຈະຖ ື ກປະກາດໄປທຸກບ່ອນໃນທົ່ວໂລກ, ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນກໍຈະມ ີ ການເລ ົ ່ າຂານເຖ ິ ງສ ິ ່ ງທ ີ່ ຜ ູ້ ່ ິ ງຄົນນ ີ ້ ໄດ້ກະທທາເພ ື ່ ອເປ ັ ນທ ີ ່ ລະນ ຶ ກເຖ ິ ງນາງ. 14 ແລ ້ ວຜູ້ໜ ຶ ່ ງໃນສາວົກສ ິ ບສອງຄົນນັ້ນຊ ື ່ ວ່າ ຢູດາອ ິ ດສະກາຣ ີ ອົດ ໄດ້ໄປຫາພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ 15 ແລະ ໄດ້ຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າຈະໃຫ ້ ຫ່ັງຂ້ອ່, ແລະ ຂ້ອ່ຈະມອບລາວໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າ?” ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ເຮ ັ ດສັນ່າກັບລາວເພ ື ່ ອເອ ົ າເງ ິ ນສາມສ ິ ບແຜ່ນ. 16 ແລະ ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນມາ ລາວຈ ຶ ່ ງຊອກຫາໂອກາດເພ ື ່ ອທໍລະ່ົດພຣະອົງ. 17 ໃນປ ັ ດຈຸບັນໃນມ ື ້ ທທາອ ິ ດຂອງງານບຸນເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ບໍມ ີ ເຊ ື ້ ອ, ພວກສາວົກໄດ້ມາຫາພຣະເຢຊ ູ , ແລະເວ ົ ້ າກັບພຣະອົງວ່າ, ບ່ອນທ ີ ່ ພຣະອົງຢາກໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າກະກຽມສທາລັບພຣະອົງເພ ື ່ ອກ ິ ນປ ັ ດສະຄາ?
3
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
18 ພຣະອົງ ພຣະ
ກ່າວ
ວ່າ, “ ຈົ່ງ
ອາຈານ ກ່າວ
ປ ັ ດສະຄາ
ຢູ່
ທ ີ່
ເຂ ົ ້ າ
ວ່າ, ເວລາ
ເຮ ື ອນ
ຂອງ
ໄປ
ຫາ
ຄົນ
ແບບ
ຂອງ
ເຮ ົ າ
ໃກ ້
ຈະ
ເຈ ົ ້ າ
ກັບ ພວກ
ນ ີ້
ໃນ
ເມ ື ອງ ແລະ
ມາ
ເຖ ິ ງ
ແລ ້ ວ, ເຮ ົ າ
ສາວົກ
ຂອງ
ເຮ ົ າ.”
ບອກ ຈະ
ລາວ
ວ່າ,
ສະຫ ຼ ອງ
19 ແລະ ພວກສາວົກໄດ້ປະຕ ິ ບັດຕາມທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ສັ່ງໄວ ້ ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ກະກຽມປ ັ ດສະຄາ. 20 ເມ ື ່ ອເຖ ິ ງຄ ່າແລ ້ ວ ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງປະທັບຮ່ວມກັບສາວົກສ ິ ບສອງຄົນ. 21 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າກທາລັງຮັບປະທານອາຫານຢູ່ນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, ເຮ ົ າບອກພວກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ຄົນໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຈ ົ ້ າຈະທໍລະ່ົດເຮ ົ າ. 22 ແລະ ພວກເພ ິ ່ ນກໍໂສກເສ ົ ້ າຢ່າງ່ ິ ່ ງ, ແລະ ແຕ່ລະຄົນເລ ີ ່ ມທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, ພຣະອົງເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ແມ່ນຂ້ານ້ອ່ບໍ? 23 ພຣະອົງ
ຕອບ
ຈະ
ເຮ ົ າ.
ທໍລະ່ົດ
ວ່າ, ຜູ້ ໃດ
ທ ີ ່ ຈ່ ຸ ມ
ມ ື ລົງ
ໃນ
ຖ ້ ວ່
ຮ່ວມ
ກັບ
ເຮ ົ າຜ ູ້
ນັ້ນ
ແຫລະ
24 ບຸດມະນຸດຈະຈາກໄປ ຕາມທ ີ່ ມ ີ ຄທາຂຽນໄວ ້ ກ່ຽວກັບເພ ິ ່ ນ ແຕ່ວ ິ ບັດແກ່ຜ ູ້ ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດບຸດມະນຸດ ຖ ້ າຜ ້ ູ ນັ້ນບໍໄດ້ເກ ີ ດມາ ຜ ້ ູ ນັ້ນກໍຈະດ ີ . 25 ແລ ້ ວຢູດາຜູ້ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດພຣະອົງກໍຕອບວ່າ, “ພຣະອາຈານເອ ີ ່, ແມ່ນຂ້ານ້ອ່ບໍ?” ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ ທ່ານເວ ົ ້ າຖ ື ກແລ ້ ວ.” 26 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າກທາລັງຮັບປະທານອາຫານຢູ່ນັ້ນ, ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ຈັບເອ ົ າເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ມາ, ແລະ ອວ່ພອນມັນ, ແລະ ຫັກມັນ, ແລະ ່ ື ່ ນໃຫ ້ ສາວົກ, ແລະ ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຮັບກ ິ ນເຖ ີ ດ; ນ ີ ້ ແມ່ນຮ່າງກາ່ຂອງເຮ ົ າ. 27 ແລະ ພຣະອົງ ກ່າວ
ວ່າ, ຈົ່ງ
ໄດ້ ດ ື ່ ມ
ຈັບ
ເອ ົ າ
ຈອກ, ແລະ
ມັນ
ທຸກ
ຄົນ;
ຂອບ
ພຣະຄຸນ,
ແລະ
່ ື ່ ນ
ໃຫ ້
ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ, ໂດ່
28 ເພາະວ່ານ ີ ້ ແມ່ນເລ ື ອດຂອງເຮ ົ າແຫ່ງພຣະສັນ່າໃໝ່, ເຊ ິ ່ ງຖອກອອກເພ ື ່ ອຄົນຈທານວນຫ ຼ າ່ເພ ື ່ ອການອະໄພບາບ. 29 ແຕ່ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າວ່າ, ເຮ ົ າຈະບໍດ ື ່ ມໝາກໄມ້ຈາກເຄ ື ອນ ີ້ ອ ີ ກຕໍໄປ, ຈົນກວ່າຈະຮອດມ ື ້ ນັ້ນ ເມ ື ່ ອເຮ ົ າດ ື ່ ມມັນໃໝ່ກັບເຈ ົ ້ າໃນອານາຈັກຂອງພຣະບ ິ ດາຂອງເຮ ົ າ. 30 ແລະ ເມ ື ່ ອ ກອກ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ຮ້ອງ
ເພງ
ສວດ
ແລ ້ ວ, ພວກ
ເຂ ົ າ
ກໍ ອອກ
ໄປ
່ັງ
ພູ
ໝາກ
ເທດ.
31 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າທຸກຄົນຈະສະດຸດໃຈເພາະເຮ ົ າໃນຄ ື ນນ ີ ້ ເພາະມ ີ ຄທາຂຽນໄວ ້ ວ່າ, ເຮ ົ າຈະຕ ີ ຜ ູ້ ລ ້ ຽງແກະ ແລະ ແກະຝູງນັ້ນຈະກະຈັດກະຈາ່ໄປ.” 32 ແຕ່ເມ ື ່ ອເຮ ົ າຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດແລ ້ ວ ເຮ ົ າຈະໄປແຂວງຄາລ ິ ເລກ່ອນໜ້າເຈ ົ ້ າ. 33 ເປໂຕຕອບພຣະອົງວ່າ, ເຖ ິ ງແມ່ນວ່າມະນຸດທຸກຄົນຈະຂ່ ຸ ນເຄ ື ອງໃຈເພາະພຣະອົງ, ແຕ່ຂ້ານ້ອ່ຈະບໍຂ່ ຸ ນເຄ ື ອງໃຈເລ ີ ່. 34 ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ໃນຄ ື ນນ ີ ້ , ກ່ອນໄກ່ຂັນ, ເຈ ົ ້ າຈະປະຕ ິ ເສດເຮ ົ າສາມເທ ື ່ ອ. 35 ເປໂຕທູນພຣະອົງວ່າ, “ເຖ ິ ງແມ່ນວ່າຂ້ານ້ອ່ຈະຕ້ອງຕາ່ກັບພຣະອົງ, ຂ້ານ້ອ່ຈະບໍປະຕ ິ ເສດພຣະອົງ.” ພວກສາວົກທັງໝົດກໍກ່າວເຊ ັ ່ ນດຽວກັນ. 36 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກັບພວກສາວົກກໍມາຮອດບ່ອນໜ ຶ ່ ງທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າ ເຄ ັ ດເຊມາເນ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກສາວົກວ່າ, ຈົ່ງນັ່ງຢູ່ທ ີ່ ນ ີ ້ ໃນຂະນະທ ີ ່ ເຮ ົ າໄປອະທ ິ ຖານຢູ່ທາງນັ້ນ. 37 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ພາເປໂຕ ແລະ ລູກຊາ່ສອງຄົນຂອງເຊເບດາ່ ໄປນທາ ແລະ ເລ ີ ່ ມໂສກເສ ົ ້ າ ແລະ ໜັກໃຈຫ ຼ າ່. 38 ແລ ້ ວພຣະອົງກໍກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, ຈ ິ ດວ ິ ນ່ານຂອງເຮ ົ າໂສກເສ ົ ້ າຢ່າງ່ ິ ່ ງ, ເກ ື ອບຈະຕາ່; ຈົ່ງຢູ່ທ ີ່ ນ ີ ້ , ແລະ ເຝ ົ ້ າລະວັງຢູ່ກັບເຮ ົ າ. 4
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
39 ແລະ ພຣະອົງ ໄດ້ ່່າງ ໄປ ອ ີ ກໜ ້ ອ່ ໜ ຶ ່ ງ, ແລະ ຄຸເຂ ົ ່ າ ລົງ ຕໍໜ ້ າ ພຣະອົງ, ແລະ ອະທ ິ ຖານ ວ່າ, ໂອ ້ ພຣະ ບ ິ ດາ ຂອງ ຂ້ານ້ອ່, ຖ ້ າ ເປ ັ ນ ໄປ ໄດ້, ຂໍ ໃຫ ້ ຈອກ ນ ີ ້ ຜ່ານ ໄປ ຈາກ ຂ້ານ້ອ່ ເຖ ີ ດ: ແຕ່ ຢ່າ ໃຫ ້ ເປ ັ ນ ຕາມ ໃຈ ຂ້ານ້ອ່, ແຕ່ ໃຫ ້ ເປ ັ ນ ຕາມ ພຣະ ປະສົງ ຂອງ ພຣະ ອົງ. 40 ແລະ ພຣະອົງ
ໄດ້
ກັບ
ເປໂຕ
ວ່າ, ຊ່າງ
ຈັກ
ຊົ່ວໂມງ
ດຽວ
ສະເດ ັ ດ
ມາ
ເປ ັ ນ
ຫ່ັງ
ຫາ
ສາວົກ, ແລະ ພົບ
ລະ, ພວກ
ເຈ ົ ້ າ
ບໍ
ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ນອນ
ຫລັບ
ສາມາດ
ເຝ ົ ້ າ
ລະວັງ
ກັບ
ຢູ່, ແລະ ກ່າວ ເຮ ົ າ
ໄດ້
ບໍ?
41 ຈົ່ງເຝ ົ ້ າລະວັງແລະອະທ ິ ຖານເພ ື ່ ອວ່າພວກເຈ ົ ້ າຈະບໍຕົກໃນການທົດລອງ ຈ ິ ດວ ິ ນ່ານພ ້ ອມແລ ້ ວກໍຈ ິ ງ ແຕ່ຮ່າງກາ່ກໍອ່ອນແຮງ. 42 ພຣະອົງ ເອ ີ ່, ຖ ້ າ ຕາມ
ໄດ້
ສະເດ ັ ດ
ຈອກ ນ ີ ້ ບໍ
ພຣະປະສົງ
ໄປ
ອ ີ ກ
ເປ ັ ນ ເທ ື ່ ອ
ເລ ື ່ ອນ
ພົ້ນ
ຈາກ
ຂອງ
ທ ີ
ສອງ ແລະ
ຂ້ານ້ອ່ ຖ ້ າ
ຂ້ານ້ອ່
ອະທ ິ ຖານ
ວ່າ, “ ໂອ ້ ພຣະບ ິ ດາເຈ ົ ້ າ
ບໍ ດ ື ່ ມ
ມັນ ກໍ ໃຫ ້
ເປ ັ ນ ໄປ
ພຣະອົງ.”
43 ແລະພຣະອົງກັບໄປພົບພວກເຂ ົ ານອນຫລັບອ ີ ກ ເພາະຕາຂອງພວກເຂ ົ າມົວ. 44 ແລະ ພຣະອົງ
ໄດ້
ປະ
ເຂ ົ າ
ໄວ ້ , ແລະ
ທ ີ ສາມ, ໂດ່
ກ່າວ
ຖ ້ ອ່
ຄທາ
ຄ ື ກັນ.
ໄດ້
ສະ
ເດ ັ ດ
ໄປ
45 ແລ ້ ວພຣະອົງກໍສະເດ ັ ດມາຫາພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ແລະແກ່ເຂ ົ າວ່າ
ອ ີ ກ, ແລະ ອະທ ິ ຖານ
ເປ ັ ນ
ເທ ື ່ ອ
, “ພວກເຈ ົ້ າ
ຈົ່ງນອນຫລັບພັກຜ່ອນຕໍໄປເຖ ີ ດ ເບ ິ ່ ງແມ, ເວລານັ້ນໃກ ້ ເຂ ົ ້ າມາແລ ້ ວ ແລະບຸດມະນຸດຈະຖ ື ກມອບໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງຄົນບາບ.” 46 ຈົ່ງລຸກຂ ຶ ້ ນ, ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າໄປກັນເທາະ: ເບ ິ ່ ງແມ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຈະທໍລະ່ົດເຮ ົ າມາໃກ ້ ແລ ້ ວ. 47 ແລະໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງ່ັງກ່າວຢູ່ນັ້ນ, ເບ ິ ່ ງແມ, ຢູດາ, ໜ ຶ ່ ງໃນສ ິ ບສອງຄົນ, ໄດ້ມາຮອດ, ພ ້ ອມກັບຝູງຊົນຈທານວນຫ ຼ ວງຫ ຼ າ່ຖ ື ດາບແລະໄມ້ຄ ້ ອນ, ຈາກພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ແລະຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງປະຊາຊົນ. 48 ຜູ້ ນັ້ນ
ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດ ແຫລະ
ພຣະອົງ
ໄດ້
ໃຫ ້
ສັນ່ານ
ຄ ື ຜູ້ ນັ້ນ: ຈົ່ງ
ຈັບ
ລາວ ໄວ ້
ແກ່
ໃຫ ້
ເຂ ົ າ
ວ່າ, ຜ ້ ູ ໃດ
ທ ີ ່ ເຮ ົ າ
ຈະ
ຈູບ, ຜ ູ້
ແໜ້ນ.
49 ແລະ ທັນໃດນັ້ນລາວກໍມາຫາພຣະເຢຊ ູ ແລະ ກ່າວວ່າ, ສະບາ່ດ ີ , ອາຈານ; ແລະ ຈູບພຣະອົງ. 50 ພຣະເຢຊ ູ ຊົງກ່າວແກ່ລາວວ່າ, “ ເພ ື ່ ອນເອ ີ ່, ເຈ ົ ້ າມາເຮັດຫ່ັງ?” ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າກໍມາຈັບພຣະເຢຊ ູ . 51 ແລະ ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ຫນ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າທ ີ ່ ຢູ່ກັບພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ື ຢດມ ື ອອກ, ແລະດ ຶ ງດາບຂອງລາວອອກ, ແລະຟ ັ ນຜ ້ ູ ຮັບໃຊ້ຂອງປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່, ແລະຟ ັ ນຫູຂອງລາວອອກ. 52 ພຣະເຢຊ ູ ຈ ຶ ່ ງແກ່ຜ ້ ູ ນັ້ນວ່າ
, “ ຈົ່ງເອ ົ າດາບຂອງເຈ ົ ້ າເກ ັ ບໄວ ້ ໃນບ່ອນຂອງມັນເຖ ີ ດ
ເພາະວ່າທຸກຄົນທ ີ່ ຖ ື ດາບຈະຕາ່ດ້ວ່ດາບ.” 53 ເຈ ົ ້ າຄ ິ ດວ່າດຽວນ ີ ້ ເຮ ົ າບໍສາມາດອະທ ິ ຖານຫາພຣະບ ິ ດາຂອງເຮ ົ າໄດ້, ແລະ ໃນຕອນນ ີ ້ ພຣະອົງຈະປະທານທູດສະຫວັນໃຫ ້ ເຮ ົ າຫ ຼ າ່ກວ່າສ ິ ບສອງກອງທັບໄດ້ບໍ? 54 ແຕ່ຖ ້ າເປ ັ ນແນວນັ້ນ ພຣະຄທາພ ີ ທ ີ ່ ກ່າວວ່າມັນຕ ້ ອງເປ ັ ນແບບນ ີ ້ ຈະສທາເລ ັ ດໄດ້ແນວໃດ? 55 ໃນຂະນະດຽວກັນນັ້ນ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບຝູງຊົນວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າອອກມາຈັບເຮ ົ າຄ ື ກັບໂຈນຖ ື ດາບຖ ື ໄມ້ຄ້ອນຫລ ື ?” ເຮ ົ ານັ່ງສັ່ງສອນຢູ່ໃນພຣະວ ິ ຫານກັບພວກເຈ ົ ້ າທຸກນມ ື ້ ແລະພວກເຈ ົ ້ າບໍໄດ້ຈັບເຮ ົ າ.” 56 ແຕ່ທັງໝົດນ ີ ້ ໄດ້ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນເພ ື ່ ອພຣະຄທາພ ີ ຂອງພວກຜ ້ ູ ປະກາດພຣະທທາຈະໄດ້ສທາເລ ັ ດ. ແລ ້ ວສາວົກທັງໝົດກໍໄດ້ປະຖ ິ ້ ມພຣະອົງແລະໜ ີ ໄປ.
5
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
57 ແລະ ຜູ້ທ ີ ່ ໄດ້ຈັບພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ພາພຣະອົງໄປຫາຄາຢາຟາ ມະຫາປະໂລຫ ິ ດ ບ່ອນທ ີ ່ ພວກທທາມະຈານ ແລະ ພວກເຖ ົ ້ າແກ່ໄດ້ປະຊຸມກັນຢູ່. 58 ແຕ່ເປໂຕໄດ້ຕ ິ ດຕາມພຣະອົງໄປໄກນຈົນເຖ ິ ງວັງຂອງມະຫາປະໂລຫ ິ ດ ແລະເຂ ົ ້ າໄປນັ່ງຢູ່ກັບພວກຄົນໃຊ້ ເພ ື ່ ອເບ ິ ່ ງວ່າສຸດທ ້ າ່ຈະເປ ັ ນແນວໃດ. 59 ບັດນ ີ ້ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່, ພວກຜ ້ ູ ເຖ ົ ້ າແກ່, ແລະສະມາຊ ິ ກສະພາທັງໝົດ, ໄດ້ຊອກຫາພະ່ານທ ີ ່ ບໍຖ ື ກຕ້ອງຕໍສ ້ ູ ພຣະເຢຊ ູ , ເພ ື ່ ອປະຫານຊ ີ ວ ິ ດພຣະອົງ; 60 ແຕ່ບໍພົບພະ່ານໃດນເລ ີ ່ ເຖ ິ ງແມ່ນວ່າມ ີ ພະ່ານປອມຫ ຼ າ່ຄົນມາກໍຕາມ ແຕ່ພວກເຂ ົ າກໍບໍພົບພະ່ານໃດນເລ ີ ່ ໃນທ ີ ່ ສຸດມ ີ ພະ່ານປອມສອງຄົນມານທາ 61 ແລະ ກ່າວວ່າ, “ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ເວ ົ ້ າວ່າ, ຂ້ອ່ສາມາດທທາລາ່ວ ິ ຫານຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ ແລະ ສ ້ າງມັນຂ ຶ ້ ນໃໝ່ພາ່ໃນສາມມ ື ້ .” 62 ແລະ ມະຫາປະໂຣຫ ິ ດໄດ້ລຸກຂ ຶ ້ ນຖາມພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍຕອບຫ່ັງບໍ? ຄທາພະ່ານທ ີ ່ ຄົນເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ກ່າວຕໍສ ້ ູ ເຈ ົ ້ ານັ້ນແມ່ນຫ່ັງ?” 63 ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ຊົງງຽບຢູ່ ແລະ ມະຫາປະໂລຫ ິ ດໄດ້ຕອບພຣະອົງວ່າ, “ເຮ ົ າຂໍສັ່ງເຈ ົ ້ າໃນນາມພຣະເຈ ົ ້ າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ວ່າ ໃຫ ້ ບອກພວກເຮ ົ າວ່າເຈ ົ ້ າເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າຫ ື ຼ ບໍ.” 64 ພຣະເຢຊ ູ
, "ເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າແລ ້ ວ, ແຕ່ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າວ່າ,
ຕໍໄປພວກເຈ ົ ້ າຈະເຫ ັ ນບຸດມະນຸດນັ່ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາຂອງຜ ້ ູ ຊົງລ ິ ດອທານາດ, ແລະສະເດ ັ ດມາເທ ິ ງເມກແຫ່ງສະຫວັນ." 65 ແລ ້ ວມະຫາປະໂລຫ ິ ດກໍຈ ີ ກເສ ື ້ ອຜ ້ າຂອງຕົນອອກ ແລະກ່າວວ່າ, ລາວໄດ້ເວ ົ ້ າໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະເຈ ົ ້ າແລ ້ ວ ພວກເຮ ົ າ່ັງຕ້ອງການພະ່ານຫ່ັງອ ີ ກ? ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ບັດນ ີ ້ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້່ ິ ນລາວເວ ົ ້ າໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະເຈ ົ ້ າແລ ້ ວ. 66 ພວກທ່ານຄ ິ ດແນວໃດ? ພວກເຂ ົ າຕອບວ່າ, "ຜ ້ ູ ນັ້ນມ ີ ຄວາມຜ ິ ດເຖ ິ ງຕາ່." 67 ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າກໍຖົ່ມນ້າລາ່ໃສ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະ ຕ ີ ພຣະອົງ; ແລະ ຄົນອ ື ່ ນກໍຕ ີ ພຣະອົງດ້ວ່ຝາມ ື ຂອງພວກເຂ ົ າ. 68 ໂດ່ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງທທານາ່ແກ່ພວກເຮ ົ າເຖ ີ ດ, ພຣະຄຣ ິ ດ, ໃຜຄ ື ຜ ູ້ ທ ີ່ ຕ ີ ເຈ ົ ້ າ? 69 ຝ່າ່ເປໂຕນັ່ງຢູ່ຂ້າງນອກໃນວັງ ແລະ ່ ິ ງສາວຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ມາຫາລາວ ແລະ ເວ ົ ້ າວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເຄ ີ ່ຢູ່ກັບພຣະເຢຊ ູ ແຫ່ງຄາລ ິ ເລຄ ື ກັນ.” 70 ແຕ່ລາວປະຕ ິ ເສດຕໍໜ ້ າພວກເຂ ົ າທັງໝົດ, ໂດ່ກ່າວວ່າ, ຂ້ອ່ບໍຮ້ ູ ວ່າເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າຫ່ັງ. 71 ແລະ ເມ ື ່ ອລາວອອກໄປທ ີ ່ ລະບຽງ, ່ ິ ງສາວອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ເຫ ັ ນລາວ, ແລະ ເວ ົ ້ າກັບພວກເຂ ົ າທ ີ ່ ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນວ່າ, ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ່ັງຢູ່ກັບພຣະເຢຊ ູ ຊາວນາຊາເຣັດ. 72 ແລະ ລາວ ໄດ້ ປະຕ ິ ເສດ ອ ີ ກ ດ້ວ່ ຄທາ ສາບານ ວ່າ, ຂ້ອ່ ບໍ ຮ້ ູ ຈັກ ຜ ້ ູ ນັ້ນ. 73 ແລະ ຫ ຼ ັ ງຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າ ໄດ້ມາຫາພຣະອົງ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ຂ້າງນ , ແລະ ເວ ົ ້ າກັບ ເປໂຕ ວ່າ , ແນ່ນອນ ເຈ ົ ້ າ່ັງ ເປ ັ ນໜ ຶ ່ ງໃນນັ້ນ , ສທາລັບ ຄທາເວ ົ ້ າ ຂອງເຈ ົ ້ າ ເຮ ັ ດໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າ ຮ້ ູ ສ ຶ ກເຖ ິ ງ. 74 ແລ ້ ວ
ລາວ
ນັ້ນ
ກໍ ຂັນ.
ໄກ່
ກໍ ຕັ້ງຕົ້ນ
ສາບ
ແຊ່ງ
ແລະ
ສາບານ
ວ່າ, “ຂ້ອ່
ບໍ ຮ້ ູ ຈັກ
ຜ ້ ູ ນັ້ນ.” ທັນໃດ
75 ເປໂຕຈ ຶ ່ ງລະນ ຶ ກເຖ ິ ງຄທາເວ ົ ້ າຂອງພຣະເຢຊ ູ ທ ີ ່ ກ່າວກັບລາວວ່າ, “ກ່ອນໄກ່ຂັນເຈ ົ ້ າຈະປະຕ ິ ເສດເຮ ົ າເຖ ິ ງສາມເທ ື ່ ອ.” ລາວຈ ຶ ່ ງອອກໄປຮ້ອງໄຫ ້ ຢ່າງຂົມຂ ື ່ ນ.
6
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ມັດທາ່ 27 1 ເມ ື ່ ອຮ່ ຸ ງເຊ ົ ້ າມາ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກເຖ ົ ້ າແກ່ທັງໝົດຂອງປະຊາຊົນໄດ້ຶ ປກສາກັນຕໍຕ ້ ານພຣະເຢຊ ູ ເພ ື ່ ອຈະປະຫານຊ ີ ວ ິ ດພຣະອົງ. 2 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າມັດພຣະອົງແລ ້ ວ, ພວກເຂ ົ າກໍພາພຣະອົງໄປ ແລະ ມອບພຣະອົງໃຫ ້ ແກ່ ປອນຕຽສ ປ ປລາດ ຜ ້ ູ ວ່າການ. 3 ເມ ື ່ ອຢູດາຜ ູ້ ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດພຣະອົງເຫ ັ ນວ່າພຣະອົງຖ ື ກຕັດສ ິ ນລົງໂທດແລ ້ ວ, ລາວກໍກັບໃຈ ແລະ ນທາເງ ິ ນສາມສ ິ ບຫ ຼ ຽນຄ ື ນໃຫ ້ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່. 4 ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ເຮ ັ ດບາບໂດ່ການມອບເລ ື ອດຂອງຜ ້ ູ ບໍລ ິ ສຸດ.” ແລະພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າວ່າ, “ເລ ື ່ ອງນັ້ນກ່ຽວຂ້ອງກັບພວກເຮ ົ າຫ່ັງ? ທ່ານເບ ິ ່ ງເລ ື ່ ອງນັ້ນ.” 5 ແລະ ລາວ
ໄດ້
ຖ ິ ້ ມ
ເງ ິ ນ
ລົງ
ໃນ
ພຣະ
ວ ິ ຫານ, ແລະ ໄດ້
ໄປ, ແລະ ໄດ້
ໄປ
ຜູກ
ຄໍ
ຕາ່.
6 ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ໄດ້ເອ ົ າເງ ິ ນນັ້ນມາ ແລະ ກ່າວວ່າ, ການທ ີ ່ ຈະເອ ົ າເງ ິ ນນັ້ນໄວ ້ ໃນຄັງເງ ິ ນນັ້ນເປ ັ ນການຜ ິ ດກົດໝາ່ ເພາະວ່າມັນເປ ັ ນຄ່າເລ ື ອດ. 7 ແລະ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ຶ ປກສາກັນ, ແລະ ໄດ້ເອ ົ າທ ີ່ ດ ິ ນຂອງຊ່າງປ ັ ້ ນດ ິ ນເຜ ົ າໄປຊ ື ້ , ເພ ື ່ ອໃຊ້ເປ ັ ນບ່ອນຝ ັ ງສົບຄົນແປກໜ້າ. 8 ດັ່ງນັ້ນ ທົ່ງນານັ້ນຈ ຶ ່ ງຖ ື ກເອ ີ ້ ນວ່າ ທົ່ງເລ ື ອດ ຈົນເຖ ິ ງທຸກມ ື້ ນ ີ້ . 9 ແລ ້ ວ ກ່າວ ຕ ີ
ສ ິ ່ ງ
ທ ີ ່ ໄດ້
ກ່າວ
ໄວ ້
ໂດ່
ວ່າ, ແລະ ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ເອ ົ າ
ລາຄາ, ຜູ້ ທ ີ່
ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ຂອງ
ເງ ິ ນ
ນັ້ນ
ໄປ
ມອບ ໝາ່
ໃຫ ້
ຂ້າ
10 ແລະ ໄດ້ ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ເອ ົ າ
ເຢເຣມ ີ ຜ ູ້ ເງ ິ ນ
ປະກາດ
ສາມ
ສ ິ ບ
ພຣະທທາ
ຫ ຼ ຽນ, ເປ ັ ນ
ກໍ ສທາເລ ັ ດ
ລາຄາ
ຂອງ
ລູກ ຫລານ
ອ ິ ດສະ
ຣາ
ເອນ
ໄດ້
ຕ ີ
ຊ ື້
ນາ ຂອງ
ຊ່າງ
ປ ັ ້ ນ
ດ ິ ນ
ເຜ ົ າ ຕາມ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ.
ເປ ັ ນ
ຈ ິ ງ, ທ ີ່
ຜ ູ້ ທ ີ່
ຖ ື ກ
ລາຄາ; ທ ີ່
ພຣະ
ຜ ້ ູ ເປ ັ ນ
11 ແລະພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ື ຢນຢູ່ຕໍໜ້າຜ ້ ູ ົປກຄອງ ແລະຜູ້ົ ປກຄອງໄດ້ຖາມພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວບໍ?” ພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, “ ເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າຖ ື ກ.” 12 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກເຖ ົ ້ າແກ່ກ່າວຫາພຣະອົງ, ພຣະອົງບໍໄດ້ຕອບຫ່ັງເລ ີ ່. 13 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍໄດ້່ ິ ນບໍວ່າເຂ ົ າເຈ ົ ້ າກ່າວໂທດເຈ ົ ້ າຫລາ່ປານໃດ?” 14 ແລະ ພຣະອົງບໍເຄ ີ ່ຕອບລາວເລ ີ ່ ແມ່ນແຕ່ຄທາດຽວ; ເຖ ິ ງຂະໜາດທ ີ່ ຜ ້ ູ ວ່າການປະຫລາດໃຈຫ ຼ າ່. 15 ໃນ
ເທດສະການ
ທ ີ ່ ເຂ ົ າ
ຕ້ອງການ.
ນັ້ນ ຜູ້ ົ ປກຄອງ
ເຄ ີ ່
ປ່ອ່
ນັກໂທດ
ຄົນ
ໜ ຶ ່ ງ
ໃຫ ້
ແກ່ ປະຊາຊົນ ຕາມ
16 ແລະ ໃນເວລານັ້ນພວກເຂ ົ າມ ີ ນັກໂທດທ ີ່ ມ ີ ຊ ື ່ ສຽງຄົນໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ວ່າ ບາຣາບາ. 17 ດັ່ງນັ້ນ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນແລ ້ ວ ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າຢາກໃຫ ້ ເຮ ົ າປ່ອ່ຜ ້ ູ ໃດ? ບາຣາບາ ຫ ື ຼ ພຣະເຢຊ ູ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າພຣະຄຣ ິ ດ?” 18 ເພາະລາວຮ້ ູ ວ່າ່້ອນຄວາມອ ິ ດສາພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ມອບລາວໄວ ້ . 19 ເມ ື ່ ອ
ເພ ິ ່ ນ
ນັ່ງ
ລົງ
ເທ ິ ງ
ບັນລັງ
ວ່າ, “ຢ່າ
ມ ີ
ສ່ວນ
ກ່ຽວຂ້ອງ
ບອກ
ເພ ິ ່ ນ
ຂ້ອ່
ໄດ້ ຮັບ
ຄວາມ
ທຸກ
ລທາບາກ
ພ ິ ພາກສາ ຫ ຼ າ່
ກັບ
ແລ ້ ວ ເມ່
ຂອງ
ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ໃຊ້
ຄົນ
ມາ
ມ ື້
ນ ີ້
ຄົນ
ຊອບທທາ
ຄົນ
ນັ້ນ
ເລ ີ ່ ເພາະ
ໃນ
ຄວາມ
ຝ ັ ນ
່້ອນ
ລາວ.”
ຢ່າງ
20 ແຕ່ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກເຖ ົ ້ າແກ່ໄດ້ຊັກຊວນປະຊາຊົນໃຫ ້ ຂໍໃຫ ້ ບາຣາບາ ແລະ ປະຫານພຣະເຢຊ ູ .
7
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
21 ຜູ້ ົ ປກຄອງ ໄດ້
ຕອບ
ຜ ້ ູ ໃດ?” ເຂ ົ າ
ວ່າ, “ບາຣາບາ.”
ຕອບ
ເຂ ົ າ
ວ່າ, “ໃນ
ສອງ
ຄົນ
ນ ີ້
ພວກ
ທ່ານ
ຢາກ
ໃຫ ້
ເຮ ົ າ
ປ່ອ່
22 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຖ ້ າດັ່ງນັ້ນ, ເຮ ົ າຈະເຮ ັ ດແນວໃດກັບພຣະເຢຊ ູ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າພຣະຄຣ ິ ດ?” ພວກເຂ ົ າທຸກຄົນເວ ົ ້ າແກ່ລາວວ່າ, “ໃຫ ້ ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ.” 23 ແລະ ຜູ້ວ່າການຈ ຶ ່ ງຖາມວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງ, ລາວໄດ້ເຮ ັ ດຜ ິ ດຫ່ັງ?” ແຕ່ພວກເຂ ົ າ່ ິ ່ ງຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ໃຫ ້ ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ.” 24 ເມ ື ່ ອປ ປ ລາດເຫ ັ ນວ່າຕົນບໍສາມາດເອ ົ າຊະນະຫ່ັງໄດ້, ນອກຈາກມ ີ ຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ຫ ຼ າ່ຂ ຶ ້ ນ, ເພ ິ ່ ນຈ ຶ ່ ງເອ ົ ານ້າມາລ ້ າງມ ື ຕໍໜ ້ າຝູງຊົນ, ແລະກ່າວວ່າ, “ເຮ ົ າບໍມ ີ ຄວາມຜ ິ ດໃນເລ ື ອດຂອງຄົນຊອບທທາຜ ູ້ ນ ີ ້ . ຈົ່ງລະວັງຕົວ.” 25 ແລ ້ ວປະຊາຊົນທັງໝົດກໍຕອບວ່າ, ຂໍໃຫ ້ ເລ ື ອດຂອງລາວຕົກຢູ່ກັບພວກເຮ ົ າ ແລະ ລູກຫລານຂອງພວກເຮ ົ າ. 26 ແລ ້ ວ
ເພ ິ ່ ນ ກໍ ປ່ອ່
ບາຣາບາ
ໃຫ ້
ກໍ ມອບ
ພຣະ
ເຂ ົ າ
ໄວ ້ ທ ີ່
ອົງ
ໃຫ ້
ຄ ຶ ງ
ເຂ ົ າ ແລະ ເມ ື ່ ອ
ໄດ້
ໄມ້ ກາງ
ຂ້ຽນ
ຕ ີ
ພຣະ
ເຢ ູຊ
ແລ ້ ວ ເພ ິ ່ ນ
ແຂນ.
27 ແລ ້ ວພວກທະຫານຂອງຜ ້ ູ ວ່າລາຊະການໄດ້ພາພຣະເຢຊ ູ ເຂ ົ ້ າໄປໃນຫ ້ ອງປະຊຸມໃຫ່່ ແລະ ໄດ້ລວບລວມພວກທະຫານທັງໝົດມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນ. 28 ແລະ ພວກເຂ ົ າ ພຣະອົງ
ໄດ້ ແກ ້
ເສ ື ້ ອ
ຄຸມ
ຂອງ
ພຣະອົງ
ອອກ, ແລະ ເອ ົ າ
ເສ ື ້ ອ
ຄຸມ
ສ ີ ແດງ ໃຫ ້
ນ່ ຸ ງ.
29 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ົ າມົງກຸດໜາມມາສວມໃສ່ຫົວຂອງພຣະອົງ ແລະ ເອ ົ າໄມ້ອໍມາວາງໄວ ້ ທ ີ່ ມ ື ຂວາຂອງພຣະອົງ ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍຄຸເຂ ົ ່ າລົງຕໍໜ້າພຣະອົງ ແລະ ເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງວ່າ, “ຂໍສັນລະເສ ີ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ!” 30 ແລະ ພວກເຂ ົ າຖົ່ມນ້າລາ່ໃສ່ພຣະອົງ ແລະ ເອ ົ າໄມ້ອໍມາຕ ີ ຫົວພຣະອົງ. 31 ແລະ ຫ ຼ ັ ງຈາກພວກເຂ ົ າເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງແລ ້ ວ, ພວກເຂ ົ າກໍຖອດເສ ື ້ ອຄຸມອອກຈາກພຣະອົງ, ແລະ ເອ ົ າເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງຂອງພຣະອົງມາໃສ່ພຣະອົງ, ແລະ ພາພຣະອົງອອກໄປຄ ຶ ງ. 32 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າອອກມາ, ພວກເຂ ົ າພົບຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ວ່າ ຊ ີ ໂມນ ຊາວຊ ີ ເຣນ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງບັງຄັບລາວໃຫ ້ ແບກໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງ. 33 ແລະ ເມ ື ່ ອ ບ່ອນ
ທ ີ່
ພວກ
ເຂ ົ າ
ມາ
ມ ີ ກະ
ໂຫ ຼ ກ
ຫົວ.
ຮອດ
ບ່ອນ
ໜ ຶ ່ ງ
ທ ີ່
ມ ີ ຊ ື ່ ວ່າ ໂຄລະໂຄທາ, ຊ ຶ ່ ງ
ໝາ່
ເຖ ິ ງ
34 ພວກເຂ ົ າເອ ົ ານ້າສົ້ມປະສົມກັບນ້າບ ີ ໃຫ ້ ພຣະອົງດ ື ່ ມ ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງຊ ີ ມແລ ້ ວ ພຣະອົງກໍບໍ່ອມດ ື ່ ມ. 35 ແລະພວກເຂ ົ າໄດ້ຄ ຶ ງພຣະອົງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ, ແລະແບ່ງປ ັ ນເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງຂອງພຣະອົງ, ໂດ່ຈັບສະຫລາກ: ເພ ື ່ ອໃຫ ້ ສທາເລ ັ ດຕາມທ ີ ່ ໄດ້ກ່າວໄວ ້ ໂດ່ຜ ້ ູ ປະກາດພຣະທທາວ່າ, "ພວກເຂ ົ າໄດ້ແບ່ງປ ັ ນເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງຂອງຂ້ອ່, ແລະພວກເຂ ົ າໄດ້ຈັບສະຫລາກໃສ່ເສ ື ້ ອຄຸມຂອງຂ້ອ່." 36 ແລະ ພວກເຂ ົ ານັ່ງລົງເຝ ົ ້ າເບ ິ ່ ງພຣະອົງຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ; 37 ແລະ ຕ ິ ດ ພຣະ
ຂໍ
ກ່າວ
ເຢ ູຊ ກະ
ສັດ
ຫາ
ຂອງ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ໄວ ້
ເທ ິ ງ
ຫົວ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ວ່າ, ຜ ູ້
ຊາວ ິ ຢວ.
38 ແລ ້ ວກໍມ ີ ໂຈນສອງຄົນຖ ື ກຄ ຶ ງກັບພຣະອົງ, ຄົນໜ ຶ ່ ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາມ ື , ແລະອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຊ້າ່ມ ື . 39 ແລະ ຜູ້ທ ີ ່ ຜ່ານໄປມານັ້ນກໍດ່າພຣະອົງ ແລະ ສັ່ນຫົວ. 40 ແລະ ກ່າວວ່າ, “ເຈ ົ ້ າຜູ້ທ ີ ່ ທທາລາ່ພຣະວ ິ ຫານ ແລະ ສ ້ າງຄ ື ນໃໝ່ພາ່ໃນສາມມ ື ້ , ຈົ່ງຊ່ວ່ຕົນເອງໃຫ ້ ພົ້ນ. ຖ ້ າເຈ ົ ້ າເປ ັ ນບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ຈົ່ງລົງມາຈາກໄມ້ກາງແຂນ.” 8
ນ ີ້ ຄ ື
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
41 ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ພ ້ ອມກັບພວກທທາມະຈານແລະພວກເຖ ົ ້ າແກ່ກໍເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງເຊ ັ ່ ນດຽວກັນວ່າ, 42 ລາວໄດ້ຊ່ວ່ຄົນອ ື ່ ນໃຫ ້ ລອດພົ້ນໄດ້ ແຕ່ຕົວເອງກໍບໍສາມາດຊ່ວ່ໄດ້. ຖ ້ າລາວເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາດອ ິ ດສະຣາເອນ, ໃຫ ້ ລາວລົງມາຈາກໄມ້ກາງແຂນດຽວນ ີ ້ , ແລະພວກເຮ ົ າຈະເຊ ື ່ ອລາວ. 43 ລາວໄດ້ໄວ ້ ວາງໃຈໃນພຣະເຈ ົ ້ າ; ຖ ້ າພຣະອົງພ ໍ ໃຈກັບລາວ, ໃຫ ້ ພຣະອົງຊ່ວ່ລາວດຽວນ ີ ້ : ເພາະລາວໄດ້ເວ ົ ້ າວ່າ, " ເຮ ົ າເປ ັ ນບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ." 44 ພວກໂຈນຜູ້ທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງກັບພຣະອົງກໍ່ັງໃຊ້ໄມ້ກາງແຂນເພ ື ່ ອຕ ີ ແຂ້ວຂອງພຣະອົງຄ ື ກັນ. 45 ບັດນ ີ ້ ຕັ້ງແຕ່ເວລາຫົກໂມງແລງ ມັນກໍມ ື ດມົວທົ່ວແຜ່ນດ ິ ນຈົນເຖ ິ ງເວລາເກ ົ ້ າໂມງແລງ. 46 ປະມານ
ເວລາ
ເກ ົ ້ າ
ມາ ຊາ
ທາ
ນ ີ ?” ແປ
ອົງ
ບັກ
ເອ ີ ່, ເຫດ ສັນ
ໃດ
ໂມງ ພຣະ
ເຢ ູຊ ຊົງ
ວ່າ, “ພຣະ ພຣະ
ອົງ
ເຈ ົ ້ າ
ຮ້ອງ
ດ້ວ່
ສຽງ
ຂ້າ
ພຣະ
ອົງ, ພຣະ
ຂອງ
ຈ ຶ ່ ງ ປະ
ຖ ິ ້ ມ
ຂ້າ
ພຣະ
ດັງ
ວ່າ, “ ເອ ເຈ ົ ້ າ
ລ ີ , ເອ
ລ ີ , ລາ
ຂ້າ
ພຣະ
ຂອງ
ອົງ?”
47 ເມ ື ່ ອໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນ, ບາງຄົນທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ, ຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າວ່າ, "ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ຮ້ອງຫາເອລ ີ ຢາ." 48 ທັນໃດນັ້ນ, ຄົນໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າກໍແລ່ນໄປເອ ົ າຟອງນ້າຈ່ ຸ ມນ້າສົ້ມສາ່ຊ ູ ໃສ່ປາ່ໄມ້ອໍ ແລະ ່ ື ່ ນໃຫ ້ ພຣະອົງດ ື ່ ມ. 49 ຄົນອ ື ່ ນນເວ ົ ້ າວ່າ, "ຢ່າໄປ, ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າເບ ິ ່ ງວ່າເອລ ີ ຢາຈະມາຊ່ວ່ລາວຫ ື ຼ ບໍ." 50 ເມ ື ່ ອ ່ານ
ພຣະ
ເຢ ູຊ ຊົງ
ຮ້ອງ
ຂ ຶ ້ ນ
ດ້ວ່
ສຽງ
ດັງ
ອ ີ ກ ແລ ້ ວ
ກໍ
ຊົງ
ປ່ອ່
ຈ ິ ດ
ວ ິ ນ
ຊົນ
ຂອງ
ລົງ.
51 ແລະ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ຜ ້ າມ່ານຂອງພຣະວ ິ ຫານໄດ້ຖ ື ກຈ ີ ກອອກເປ ັ ນສອງທ່ອນຕັ້ງແຕ່ເທ ິ ງຫາລ່ ຸ ມ; ແລະ ແຜ່ນດ ິ ນໄດ້ສັ່ນສະເທ ື ອນ, ແລະ ໂງ່ນຫ ີ ນກໍແຕກອອກ; 52 ແລະ ຫລຸມຝ ັ ງສົບໄດ້ເປ ປ ດອອກ; ແລະ ສົບຂອງໄພ່ພົນຫລາ່ຄົນທ ີ ່ ນອນຫລັບຢູ່ນັ້ນໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນມາ. 53 ແລະ ໄດ້ ພຣະ
ອອກ
ມາ
ຈາກ
ຫລຸມ
ຝ ັ ງ
ສົບ
ຫ ຼ ັ ງ
ອົງ, ແລະ ໄດ້
ເຂ ົ ້ າ
ໄປ
ໃນ
ຈາກ
ການ
ນະຄອນ
ສັກ
ສ ິ ດ, ແລະ ໄດ້
ຟ ື ້ ນ
ຄ ື ນ
ພຣະ
ປະກົດ
ຕົວ
ຕໍ
ຫລາ່
ຄົນ.
54 ເມ ື ່ ອນາ່ຮ້ອ່ ແລະ ຜູ້ທ ີ ່ ຢູ່ກັບພຣະອົງ ເຝ ົ ້ າເບ ິ ່ ງພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ເຫ ັ ນແຜ່ນດ ິ ນໄຫວ ແລະ ສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນນັ້ນ ພວກເຂ ົ າກໍຢ ້ ານກົວຢ່າງ່ ິ ່ ງ ໂດ່ເວ ົ ້ າວ່າ, “ແທ ້ ຈ ິ ງແລ ້ ວນ ີ ້ ແມ່ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ.” 55 ແລະ ມ ີ ຜູ້່ ິ ງຫ ຼ າ່ຄົນຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນແນມເບ ິ ່ ງຢູ່ໄກນ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ຕ ິ ດຕາມພຣະເຢຊ ູ ມາຈາກແຂວງຄາລ ິ ເລ ເພ ື ່ ອຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. 56 ໃນນັ້ນມ ີ ມາຣ ີ ມັກດາລາ, ມາຣ ີ ແມ່ຂອງຢາໂກໂບແລະໂຢເຊ, ແລະແມ່ຂອງລູກຊາ່ຂອງເຊເບດາ່. 57 ເມ ື ່ ອຄ ່າແລ ້ ວມ ີ ເສດຖ ີ ຄົນໜ ຶ ່ ງມາຈາກເມ ື ອງອາຣ ີ ມາເທ່ຊ ື ່ ວ່າ ໂຢເຊບ ແລະ ລາວເອງກໍເປ ັ ນສາວົກຂອງພຣະເຢຊ ູ . 58 ລາວໄດ້ໄປຫາປ ປ ລາດ ແລະ ຂໍພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ . ແລ ້ ວປ ປ ລາດກໍສັ່ງໃຫ ້ ສົ່ງພຣະສົບມາ. 59 ແລະ ເມ ື ່ ອ ໂຢເຊບ ໄດ້ ຮັບ ພຣະສົບ ແລ ້ ວ, ເພ ິ ່ ນ ໄດ້ ຫໍ ພຣະສົບ ດ້ວ່ ຜ ້ າ ປ່ານ ທ ີ ່ ສະອາດ. 60 ແລະ ວາງໄວ ້ ໃນອຸບໂມງໃໝ່ຂອງຕົນ ຊ ຶ ່ ງລາວໄດ້ເຈາະໄວ ້ ໃນໂງ່ນຫ ີ ນ ແລະ ລາວໄດ້ກ ິ ້ ງຫ ີ ນໃຫ່່ິປດປະຕູອຸບໂມງແລ ້ ວກໍອອກໄປ. 61 ແລະ ມາຣ ີ ມັກດາລາ ແລະ ມາຣ ີ ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງ ນັ່ງຢູ່ຕໍໜ້າອຸບໂມງ. 62 ມ ື ້ ຕໍມາ ຫ ຼ ັ ງຈາກມ ື ້ ຈັດຕຽມ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກຟາຣ ີ ຊາ່ ໄດ້ມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນຫາປ ປ ລາດ 63 ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ທ່ານເອ ີ ່, ພວກຂ້າພະເຈ ົ ້ າຈ ື ່ ໄດ້ວ່າຄົນຫ ຼ ອກລວງຄົນນັ້ນເຄ ີ ່ເວ ົ ້ າໄວ ້ ເມ ື ່ ອລາວ່ັງມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດຢູ່ວ່າ, ‘ຫ ຼ ັ ງຈາກສາມມ ື ້ ເຮ ົ າຈະເປ ັ ນຄ ື ນມາ.’”
9
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
64 ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານສັ່ງໃຫ ້ ເຝ ົ ້ າອຸບໂມງໄວ ້ ຈົນຮອດມ ື້ ທ ີ ສາມ ຢ ້ ານວ່າພວກສາວົກຂອງລາວຈະມາລັກເອ ົ າສົບໄປໃນຕອນກາງຄ ື ນ ແລະ ບອກປະຊາຊົນວ່າ ລາວເປ ັ ນຄ ື ນມາຈາກຕາ່ແລ ້ ວ ຄວາມຜ ິ ດພາດຄັ້ງສຸດທ ້ າ່ຈະຮ້າ່ແຮງກວ່າຄັ້ງທທາອ ິ ດ. 65 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ່າມແລ ້ ວ ຈົ່ງໄປເຝ ົ ້ າ່າມໃຫ ້ ດ ີ ເທ ົ ່ າທ ີ ່ ຈະເປ ັ ນໄປໄດ້.” 66 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງໄປ ແລະ ເຮ ັ ດໃຫ ້ ອຸບໂມງນັ້ນໝັ້ນຄົງ, ປະທັບຕາກ ້ ອນຫ ີ ນໄວ ້ , ແລະ ວາງ່າມໄວ ້ . ມັດທາ່ 28 1 ໃນຕອນທ ້ າ່ຂອງວັນຊະບາໂຕ ເມ ື ່ ອເຖ ິ ງຮ່ ຸ ງເຊ ົ ້ າຂອງມ ື ້ ທທາອ ິ ດຂອງອາທ ິ ດ ມາຣ ີ ມັກດາລາ ແລະ ມາຣ ີ ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ມາເບ ິ ່ ງອຸບໂມງ. 2 ແລະ ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ໄດ້ເກ ີ ດແຜ່ນດ ິ ນໄຫວຢ່າງຮ້າ່ແຮງ: ເພາະວ່າທູດສະຫວັນຂອງພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະ ໄດ້ມາກ ິ ້ ງກ ້ ອນຫ ີ ນອອກຈາກປະຕູ, ແລະ ນັ່ງຢູ່ເທ ິ ງນັ້ນ. 3 ໃບໜ ້ າຂອງລາວຄ ື ກັບຟ ້ າຜ່າ, ແລະ ເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງຂອງລາວຂາວຄ ື ຫ ິ ມະ. 4 ແລະ ່້ອນ
ຢ ້ ານ
ລາວ ພວກ
ຄົນ
ເຝ ົ ້ າ ຈ ຶ ່ ງ
ສັ່ນ
ຕົວ, ແລະ ກາ່
ເປ ັ ນ
ຄ ື ກັບ
ຄົນ
ຕາ່.
5 ແລະ ທູດສະຫວັນໄດ້ຕອບ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກຜ ູ້ ່ ິ ງວ່າ, ຢ່າຢ ້ ານເລ ີ ່; ເພາະເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າພວກເຈ ົ ້ າຊອກຫາພຣະເຢຊ ູ ຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງ. 6 ພຣະອົງບໍໄດ້ຢູ່ທ ີ່ ນ ີ ້ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດແລ ້ ວ ຕາມທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ໄວ ້
. ມາເຖ ີ ດ,
ມາເບ ິ ່ ງສະຖານທ ີ່ ທ ີ ່ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ວາງພຣະສົບໄວ ້ . 7 ແລະ ຈົ່ງໄປໄວນ ແລະ ບອກພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງຊົງຟ ື ້ ນຄ ື ນຈາກຕາ່ແລ ້ ວ; ແລະ ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ພຣະອົງສະເດ ັ ດໄປແຂວງຄາລ ີ ເລກ່ອນພວກເຈ ົ ້ າ; ພວກເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ: ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ເຮ ົ າໄດ້ບອກພວກເຈ ົ ້ າແລ ້ ວ. 8 ແລະ ພວກ
ເຂ ົ າ
ິ ປ ຕ ິ
ດ ີ ຢ່າງ
່ ິ ນ
ໄດ້ ອອກ
ໄປ
ຢ່າງ
ໄວ
ຈາກ
່ ິ ່ ງ; ແລະ ໄດ້ ແລ່ນ ໄປ
ອຸບໂມງ
ດ້ວ່
ຂ່າວ
ໃຫ ້
ບອກ
ຄວາມ ສາ
ນຸ
ຢ ້ ານ ສ ິ ດ
ກົວ ແລະ ຄວາມ ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ຮ້ ູ . 9 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າກທາລັງໄປບອກສາວົກຂອງພຣະອົງ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ພົບພວກເຂ ົ າ, ແລະກ່າວວ່າ, " ສະບາ່ດ ີ ." ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງມາກອດຕ ີ ນຂອງພຣະອົງ, ແລະນະມັດສະການພຣະອົງ. 10 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, ຢ່າຢ ້ ານເລ ີ ່; ຈົ່ງໄປບອກພ ີ ່ ນ້ອງຂອງເຮ ົ າໃຫ ້ ໄປແຂວງຄາລ ີ ເລ, ແລະ ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນພວກເຂ ົ າຈະເຫ ັ ນເຮ ົ າ. 11 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າກທາລັງໄປນັ້ນ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ທະຫານ່າມບາງຄົນໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປໃນເມ ື ອງ ແລະ ໄດ້ບອກພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ກ່ຽວກັບເຫດການທັງໝົດທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ. 12 ແລະ ເມ ື ່ ອ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ພວກ
ໄດ້ ໃຫ ້
ເງ ິ ນ
ເຂ ົ າ
ໄດ້
ເຕ ົ ້ າ
ໂຮມ
ກັບ
ພວກ
ຈທານວນ
ຫ ຼ ວງ
ຫ ຼ າ່
ຜ ້ ູ ເຖ ົ ້ າ
ແກ່ ພວກ
ແກ່ ແລະ ໄດ້ ຶ ປກສາ
ກັນ
ແລ ້ ວ,
ທະຫານ.
13 ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງເວ ົ ້ າວ່າ, ພວກສາວົກຂອງລາວໄດ້ມາໃນຕອນກາງຄ ື ນ ແລະ ລັກເອ ົ າສົບໄປ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຮ ົ ານອນຫລັບຢູ່.” 14 ແລະ ຖ ້ າເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ໄດ້່ ິ ນເຖ ິ ງຫູຂອງຜ ້ ູ ວ່າການ, ພວກເຮ ົ າຈະຊັກຊວນລາວ, ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພໃຫ ້ ທ່ານ.
10
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
15 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຮັບເອ ົ າເງ ິ ນ, ແລະ ເຮ ັ ດຕາມທ ີ ່ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າໄດ້ຮັບຄທາສອນ, ແລະ ຖ ້ ອ່ຄທານ ີ ້ ກໍເປ ັ ນທ ີ່ ລ ື ກັນໄປທົ່ວໃນບັນດາຊາວຢ ິ ວຈົນເຖ ິ ງທຸກມ ື້ ນ ີ້ . 16 ແລ ້ ວສາວົກສ ິ ບເອ ັ ດຄົນກໍໄດ້ໄປແຂວງຄາລ ີ ເລ ຂ ຶ ້ ນເທ ິ ງພູເຂ ົ າທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ສັ່ງໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າໄປ. 17 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າເຫ ັ ນພຣະອົງແລ ້ ວ ພວກເຂ ົ າກໍນະມັດສະການພຣະອົງ ແຕ່ບາງຄົນ່ັງສົງໄສຢູ່. 18 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ສະເດ ັ ດມາ ແລະ ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ອທານາດທັງໝົດໃນສະຫວັນ ແລະ ໃນແຜ່ນດ ິ ນໂລກໄດ້ມອບໃຫ ້ ແກ່ເຮ ົ າແລ ້ ວ. 19 ເຫດສະນັ້ນ, ພວກເຈ ົ ້ າຈົ່ງໄປ ແລະ ສອນຄົນທຸກຊາດ, ໃຫ ້ ບັບຕ ິ ສະມາພວກເຂ ົ າໃນພຣະນາມຂອງພຣະບ ິ ດາ, ພຣະບຸດ, ແລະ ພຣະວ ິ ນ່ານບໍລ ິ ສຸດ. 20 ຈົ່ງສອນເຂ ົ າໃຫ ້ ຖ ື ຮັກສາທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເຮ ົ າໄດ້ສັ່ງພວກເຈ ົ ້ າໄວ ້ ແລະ ເຮ ົ າຢູ່ກັບພວກເຈ ົ ້ າສະເໝ ີ ໄປ ຈົນກວ່າຈະສ ິ ້ ນໂລກ ອາແມນ .
ພຣະກ ິ ດຕ ິ ຄຸນຂອງມາຣະໂກ ມາຣະໂກ 14 1ຫ ຼ ັ ງຈາກສອງມ ື ້ ມາແລ ້ ວ ກໍເຖ ິ ງເທດສະການປ ັ ດສະຄາ ແລະ ບຸນເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ບໍມ ີ ເຊ ື ້ ອ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກທທາມະຈານ ໄດ້ຊອກຫາຊ່ອງທາງທ ີ ່ ຈະຈັບພຣະອົງດ້ວ່ເລ່ຫ ຼ ່ ຽມ ແລະ ຂ້າພຣະອົງເສ່. 2 ແຕ່ພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າວ່າ, "ຢ່າເຮ ັ ດໃນວັນເທດສະການ, ຢ ້ ານວ່າປະຊາຊົນຈະເກ ີ ດການວ ້ ຸ ນວາ່." 3 ເມ ື ່ ອພຣະອົງຊົງປະທັບຢູ່ບ ້ ານເບ ັ ດທານ ີ ໃນເຮ ື ອນຂອງຊ ີ ໂມນຄົນຂ ີ ້ ທູດ ເມ ື ່ ອພຣະອົງຊົງນັ່ງຮັບປະທານອາຫານຢູ່ນັ້ນ ມ ີ ່ ິ ງຄົນໜ ຶ ່ ງຖ ື ກ່ອງຫ ີ ນອະລາບັດເຕ ີ ບັນຈຸນ້າມັນຫອມທ ີ່ ມ ີ ຄ່າຫ ຼ າ່ ນາງຈ ຶ ່ ງທຸບກ່ອງນັ້ນແລະຖອກໃສ່ຫົວຂອງພຣະອົງ. 4 ແລະ ມ ີ ບາງຄົນທ ີ່ ມ ີ ຄວາມໂກດແຄ ້ ນຢູ່ໃນຕົວເອງ, ແລະ ເວ ົ ້ າວ່າ, ເປ ັ ນຫ່ັງຈ ຶ ່ ງເຮ ັ ດນ້າມັນຂ ີ ້ ເຜ ິ ້ ງນ ີ ້ ເສ່ໄປ? 5 ເພາະວ່າມັນອາດຈະຂາ່ໄດ້ຫ ຼ າ່ກວ່າສາມຮ້ອ່ເປນ ີ ແລະ ເອ ົ າໄປແຈກໃຫ ້ ຄົນທຸກ່າກ. ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍຈົ່ມວ່ານາງ. 6 ພຣະເຢຊ ູ
, “ປ່ອ່ນາງໄປເຖ ີ ດ; ພວກເຈ ົ ້ າລົບກວນນາງເຮ ັ ດຫ່ັງ? ນາງໄດ້ເຮ ັ ດສ ິ ່ ງທ ີ່ ດ ີ ໃຫ ້ ແກ່ເຮ ົ າ.”
7 ເພາະວ່າພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ຄົນທຸກ່າກຢູ່ກັບພວກເຈ ົ ້ າສະເໝ ີ , ແລະ ເມ ື ່ ອໃດກໍຕາມທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າຕ້ອງການ, ພວກເຈ ົ ້ າສາມາດເຮ ັ ດດ ີ ກັບເຂ ົ າເຈ ົ ້ າໄດ້, ແຕ່ເຮ ົ າກັບພວກເຈ ົ ້ າບໍໄດ້ຢູ່ກັບພວກເຈ ົ ້ າສະເໝ ີ ໄປ. 8 ນາງໄດ້ເຮ ັ ດທຸກຢ່າງທ ີ ່ ນາງສາມາດເຮັດໄດ້: ນາງໄດ້ມາລ່ວງໜ້າເພ ື ່ ອເອ ົ ານ້າມັນຫອມມາທາຮ່າງກາ່ຂອງຂ້ອ່ສທາລັບການຝ ັ ງສົບ. 9 ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ບ່ອນໃດກໍຕາມທ ີ ່ ຂ່າວປະເສ ີ ດນ ີ ້ ຈະຖ ື ກປະກາດໄປທົ່ວໂລກ ສ ິ ່ ງນັ້ນທ ີ ່ ນາງໄດ້ເຮັດກໍຈະຖ ື ກກ່າວເຖ ິ ງເພ ື ່ ອເປ ັ ນການລະນ ຶ ກເຖ ິ ງນາງ. 10 ແລະ ຢູດາ ອ ິ ດສະກາຣ ີ ອົດ ຫນ ຶ ່ ງໃນສ ິ ບສອງຄົນ ໄດ້ໄປຫາ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ເພ ື ່ ອຈະມອບພຣະອົງໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າ. 11 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂ ົ າກໍດ ີ ໃຈ ແລະ ສັນ່າວ່າຈະໃຫ ້ ເງ ິ ນແກ່ລາວ. ແລະ ລາວໄດ້ຊອກຫາວ ິ ທ ີ ທ ີ ່ ຈະທໍລະ່ົດລາວ. 12 ແລະໃນວັນທທາອ ິ ດຂອງເທດສະການເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ບໍມ ີ ເຊ ື ້ ອ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າຂ້າປ ັ ດສະຄາ ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, ພຣະອົງຢາກໃຫ ້ ພວກຂ້ານ້ອ່ໄປຈັດຕຽມປ ັ ດສະຄາໄວ ້ ໃຫ ້ ພຣະອົງຮັບປະທານຢູ່ໃສ?
11
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
13 ແລະພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ສາວົກສອງຄົນອອກໄປ ແລະສັ່ງເຂ ົ າວ່າ, “ ຈົ່ງເຂ ົ ້ າໄປໃນເມ ື ອງ ແລະຈະມ ີ ຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງແບກນ້າມາພົບເຈ ົ ້ າ ຈົ່ງຕາມລາວໄປ.” 14 ແລະ ບໍວ່າລາວຈະເຂ ົ ້ າໄປໃນບ່ອນໃດກໍຕາມ, ຈົ່ງບອກເຈ ົ ້ າຂອງເຮ ື ອນວ່າ, ພຣະອາຈານຖາມວ່າ, ຫ ້ ອງແຂກບ່ອນທ ີ ່ ເຮ ົ າຈະກ ິ ນປ ັ ດສະຄາກັບສາວົກຂອງເຮ ົ າຢູ່ໃສ? 15 ແລະ ເພ ິ ່ ນຈະສະແດງໃຫ ້ ທ່ານເຫ ັ ນຫ ້ ອງໃຫ່່ຊັ້ນເທ ິ ງທ ີ ່ ຕົກແຕ່ງໄວ ້ ຢ່າງຄົບຖ ້ ວນແລ ້ ວ ຈົ່ງຕຽມໄວ ້ ສທາລັບພວກເຮ ົ າຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ. 16 ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ອອກໄປ ແລະ ເຂ ົ ້ າໄປໃນເມ ື ອງ ແລະ ໄດ້ພົບເຫ ັ ນຕາມທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ ້ ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ກະກຽມປ ັ ດສະຄາ. 17 ແລະ ໃນຕອນແລງພຣະອົງຈະສະເດ ັ ດມາພ ້ ອມກັບສາວົກສ ິ ບສອງຄົນ. 18 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ ານັ່ງຮັບປະທານອາຫານຢູ່ນັ້ນ, ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວວ່າ, ເຮ ົ າບອກພວກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ຜ ູ້ ໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຈ ົ ້ າທ ີ ່ ຮັບປະທານອາຫານກັບເຮ ົ າຈະທໍລະ່ົດເຮ ົ າ. 19 ແລະ ພວກເຂ ົ າເລ ີ ່ ມໂສກເສ ົ ້ າ ແລະ ຖາມພຣະອົງເທ ື ່ ອລະຄົນວ່າ, “ແມ່ນຂ້ານ້ອ່ບໍ?” ແລະ ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າວ່າ, “ແມ່ນຂ້ານ້ອ່ບໍ?” 20 ແລະ ພຣະອົງຊົງຕອບເຂ ົ າວ່າ, “ ຜູ້ນັ້ນຄ ື ໜ ຶ ່ ງໃນສ ິ ບສອງຄົນນັ້ນ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ຈ່ ຸ ມລົງໃນຖ ້ ວ່ກັບເຮ ົ າ.” 21 ບຸດມະນຸດຈະຈາກໄປແທ ້ ຕາມທ ີ່ ມ ີ ຄທາຂຽນໄວ ້ ກ່ຽວກັບເພ ິ ່ ນ ແຕ່ວ ິ ບັດແກ່ຜ ູ້ ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດບຸດມະນຸດ ຖ ້ າຜູ້ນັ້ນບໍເຄ ີ ່ເກ ີ ດມາ ຜູ້ນັ້ນກໍດ ີ . 22 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າກທາລັງຮັບປະທານອາຫານ, ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ຈັບເອ ົ າເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ , ແລະ ອວ່ພອນ, ແລະ ຫັກມັນ, ແລະ ່ ື ່ ນໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າ, ແລະ ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຮັບປະທານ; ນ ີ ້ ແມ່ນຮ່າງກາ່ຂອງເຮ ົ າ. 23 ແລະ ພຣະອົງ ໄດ້ ່ ື ່ ນ
ໃຫ ້
ເຂ ົ າ
ໄດ້
ຈັບ
ເອ ົ າ
ຈອກ, ແລະ ເມ ື ່ ອ
ພຣະອົງ
ໄດ້
ເຈ ົ ້ າ: ແລະ ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ທຸກ
ຄົນ
ໄດ້
ໄດ້
ກ່າວ
ກັບ
ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, ນ ີ້
ຄ ື ເລ ື ອດ
ຫລັ່ງ
ເພ ື ່ ອ
ຄົນ
ຈທານວນ ຫລາ່.
24 ແລະ ພຣະອົງ ໃໝ່, ຊ ຶ ່ ງ
ໄດ້
ດ ື ່ ມ
ຂອບ ຈາກ ຂອງ
ພຣະຄຸນ
ແລ ້ ວ, ພຣະອົງ
ຈອກ
ນັ້ນ.
ເຮ ົ າ
ແຫ່ງ
ພຣະ
ສັນ່າ
ໄປ
ພູ
ໝາກ
25 ຕາມຄວາມຈ ິ ງແລ ້ ວ ເຮ ົ າບອກພວກເຈ ົ ້ າວ່າ, ເຮ ົ າຈະບໍດ ື ່ ມໝາກໄມ້ຈາກເຄ ື ອອ ີ ກແລ ້ ວ, ຈົນກວ່າຈະຮອດມ ື ້ ນັ້ນທ ີ ່ ເຮ ົ າດ ື ່ ມມັນໃໝ່ໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 26 ແລະ ເມ ື ່ ອ ກອກ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ຮ້ອງ
ເພງ
ສວດ
ແລ ້ ວ, ພວກ
ເຂ ົ າ
ກໍ ອອກ
່ັງ
ເທດ.
27 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າທຸກຄົນຈະສະດຸດໃຈເພາະເຮ ົ າໃນຄ ື ນນ ີ ້ ເພາະມ ີ ຄທາຂຽນໄວ ້ ວ່າ, ເຮ ົ າຈະຕ ີ ຜ ູ້ ລ ້ ຽງແກະ ແລະ ແກະຈະກະຈັດກະຈາ່ໄປ.” 28 ແຕ່ຫລັງຈາກເຮ ົ າໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດແລ ້ ວ, ເຮ ົ າຈະໄປແຂວງຄາລ ິ ເລກ່ອນໜ້າເຈ ົ ້ າ. 29 ແຕ່ເປໂຕໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, “ເຖ ິ ງແມ່ນວ່າທຸກຄົນຈະສະດຸດໃຈ, ແຕ່ຂ້ານ້ອ່ຈະບໍສະດຸດໃຈ.” 30 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ມ ື້ ນ ີ ້ , ແມ່ນແຕ່ໃນຄ ື ນນ ີ ້ , ກ່ອນໄກ່ຂັນສອງເທ ື ່ ອ, ເຈ ົ ້ າຈະປະຕ ິ ເສດເຮ ົ າສາມເທ ື ່ ອ. 31 ແຕ່ເພ ິ ່ ນເວ ົ ້ າຢ່າງເຂ ັ ້ ມງວດຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ເຖ ິ ງວ່າຂ້ານ້ອ່ຈະຕາ່ກັບພຣະອົງ, ຂ້ານ້ອ່ຈະບໍປະຕ ິ ເສດພຣະອົງເລ ີ ່.” ພວກເຂ ົ າທຸກຄົນກໍເວ ົ ້ າເຊ ັ ່ ນດຽວກັນ.
12
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
32 ແລະ ພວກເພ ິ ່ ນໄດ້ມາຮອດບ່ອນໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ວ່າ ເຄ ັ ດເຊມາເນ ແລະ ພຣະອົງກ່າວກັບພວກສາວົກວ່າ, “ ຈົ່ງນັ່ງຢູ່ທ ີ່ ນ ີ້ ໃນຂະນະທ ີ ່ ເຮ ົ າອະທ ິ ຖານ.” 33 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ພາເປໂຕ, ຢາໂກໂບ ແລະ ໂຢຮັນ ໄປນທາ, ແລະ ເລ ີ ່ ມຮ້ ູ ສ ຶ ກປະຫ ຼ າດໃຈຢ່າງ່ ິ ່ ງ ແລະ ໜັກໃຈຫ ຼ າ່; 34 ແລະ ກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, ຈ ິ ດໃຈຂອງເຮ ົ າໂສກເສ ົ ້ າຢ່າງ່ ິ ່ ງຈົນຕາ່; ຈົ່ງຄອ່ເຝ ົ ້ າຢູ່ທ ີ່ ນ ີ້ . 35 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ ້ າວໄປຂ້າງໜ້າໜ້ອ່ໜ ຶ ່ ງ, ແລະ ຄຸເຂ ົ ່ າລົງກັບພ ື ້ ນດ ິ ນ, ແລະ ອະທ ິ ຖານວ່າ, ຖ ້ າເປ ັ ນໄປໄດ້, ຊົ່ວໂມງນັ້ນຈະຜ່ານພົ້ນໄປຈາກພຣະອົງ. 36 ແລະ ພຣະອົງ ตรัส
, ອັບບາ, ພຣະບ ິ ດາເອ ີ ່, ທຸກສ ິ ່ ງເປ ັ ນໄປໄດ້ສທາລັບພຣະອົງ; ຂໍຊົງເອ ົ າຈອກນ ີ ້ ໄປຈາກຂ້ານ້ອ່:
ແຕ່ຢ່າໃຫ ້ ເປ ັ ນສ ິ ່ ງທ ີ ່ ຂ້ານ້ອ່ປາດຖະໜາ, ແຕ່ໃຫ ້ ເປ ັ ນສ ິ ່ ງທ ີ ່ ພຣະອົງປາດຖະໜາ. 37 ແລະພຣະອົງກັບມາຮອດແລະພົບພວກສາວົກນອນຫລັບຢູ່ ແລະກ່າວແກ່ເປໂຕວ່າ, “ ຊ ີ ໂມນເອ ີ ່, ເຈ ົ ້ ານອນຫລັບຢູ່ບໍ? ເຈ ົ ້ າບໍສາມາດເຝ ົ ້ າຢູ່ເຖ ິ ງຊົ່ວໂມງດຽວໄດ້ບໍ?” 38 ຈົ່ງເຝ ົ ້ າລະວັງ ແລະ ອະທ ິ ຖານ, ຢ ້ ານວ່າເຈ ົ ້ າຈະຕົກຢູ່ໃນການລໍລວງ. ຈ ິ ດວ ິ ນ່ານພ ້ ອມແລ ້ ວແທ ້ ນ, ແຕ່ເນ ື ້ ອໜັງ່ັງອ່ອນແອ. 39 ແລະ ພຣະອົງ
ໄດ້
ສະເດ ັ ດ
ໄປ
ອະທ ິ ຖານ
ອ ີ ກ, ແລະ ກ່າວ
ຖ ້ ອ່
ຄທາ
ຄ ື ກັນ.
40 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງກັບຄ ື ນມາ, ພຣະອົງກໍພົບເຂ ົ ານອນຫລັບຢູ່ອ ີ ກ, (ເພາະຕາຂອງເຂ ົ າມົວນ,) ແລະ ເຂ ົ າບໍຮ້ ູ ວ່າຈະຕອບພຣະອົງແນວໃດ. 41 ແລະພຣະອົງສະເດ ັ ດມາເປ ັ ນເທ ື ່ ອທ ີ ສາມ ແລະ ຊົງກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າ ຈົ່ງນອນຫລັບຕໍໄປ ແລະ ພັກຜ່ອນເຖ ີ ດ, ພ ໍ ແລ ້ ວ ເວລານັ້ນມາຮອດແລ ້ ວ; ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ບຸດມະນຸດຖ ື ກມອບໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງຄົນບາບ.” 42 ຈົ່ງລຸກຂ ຶ ້ ນ, ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າໄປກັນເທາະ; ເບ ິ ່ ງແມ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຈະທໍລະ່ົດເຮ ົ າມາໃກ ້ ແລ ້ ວ. 43 ແລະທັນໃດນັ້ນ, ໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງ່ັງກ່າວຢູ່, ຢູດາ, ໜ ຶ ່ ງໃນສ ິ ບສອງຄົນ, ໄດ້ມາຮອດ, ພ ້ ອມກັບຝູງຊົນຈທານວນຫ ຼ ວງຫ ຼ າ່ຖ ື ດາບແລະໄມ້ຄ ້ ອນ, ເຊ ິ ່ ງມາຈາກພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່, ພວກທທາມະຈານ, ແລະພວກຜ ້ ູ ເຖ ົ ້ າແກ່. 44 ແລະ ຜູ້ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດພຣະອົງໄດ້ໃຫ ້ ສັນ່ານແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, "ຜ ້ ູ ໃດທ ີ ່ ເຮ ົ າຈະຈູບ, ຜ ້ ູ ນັ້ນແຫ ຼ ະຄ ື ຜ ້ ູ ນັ້ນ; ຈົ່ງຈັບລາວໄປ, ແລະ ພາລາວໄປຢ່າງປອດໄພ." 45 ແລະທັນທ ີ ທ ີ ່ ລາວມາຮອດ, ລາວກໍ່່າງໄປຫາພຣະອົງທັນທ ີ , ແລະກ່າວວ່າ, ອາຈານ, ອາຈານ; ແລະຈູບພຣະອົງ. 46 ແລະ ພວກເຂ ົ າວາງມ ື ໃສ່ພຣະອົງ ແລະ ຈັບພຣະອົງໄວ ້ . 47 ແລະ ຫນ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ໃກ ້ ນນັ້ນໄດ້ຊັກດາບອອກ ແລະ ຟ ັ ນຄົນຮັບໃຊ້ຂອງມະຫາປະໂລຫ ິ ດ ແລະ ຟ ັ ນຫູຂອງລາວຂາດ. 48 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ຕອບພວກເຂ ົ າວ່າ, ພວກເຈ ົ ້ າອອກມາຈັບເຮ ົ າຄ ື ກັບວ່າພວກເຈ ົ ້ າຖ ື ດາບແລະໄມ້ຄ ້ ອນບໍ? 49 ເຮ ົ າຢູ່ກັບພວກເຈ ົ ້ າທຸກວັນ ແລະ ສັ່ງສອນຢູ່ໃນພຣະວ ິ ຫານ ແລະ ພວກເຈ ົ ້ າບໍໄດ້ຈັບເຮ ົ າ ແຕ່ພຣະຄທາພ ີ ຕ້ອງສທາເລ ັ ດ. 50 ແລະ ພວກເຂ ົ າທັງໝົດໄດ້ປະຖ ິ ້ ມພຣະອົງ, ແລະ ໜ ີ ໄປ. 51 ແລະ ມ ີ ຊາ່ໜ່ ຸ ມຄົນໜ ຶ ່ ງຕາມພຣະອົງໄປ ມ ີ ຜ ້ າປ່ານຜ ື ນໜ ຶ ່ ງປ ົ ກຮ່າງກາ່ທ ີ ່ ເປ ື ອ່ກາ່ຂອງລາວ ແລະ ພວກຊາ່ໜ່ ຸ ມໄດ້ຈັບລາວໄວ ້ . 52 ແລະ ລາວ
ໄດ້ ປະ
ບໍ ໃສ່ ເສ ື ້ ອ
ຜ ້ າ.
ຜ ້ າ
ລ ິ ນ ິ ນ
ຜ ື ນ
ນັ້ນ
ໄວ ້ ແລະ ແລ່ນ
13
ໜ ີ ໄປ
ຈາກ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ໂດ່
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
53 ແລະ ພວກເຂ ົ າພາພຣະເຢຊ ູ ໄປຫາມະຫາປະໂຣຫ ິ ດ ແລະ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່, ພວກຜ ້ ູ ເຖ ົ ້ າແກ່ ແລະ ພວກທທາມະຈານທັງໝົດໄດ້ມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນ. 54 ເປໂຕໄດ້ຕ ິ ດຕາມພຣະອົງໄປໄລ່ະໄກ ຈົນເຂ ົ ້ າໄປໃນວັງຂອງມະຫາປະໂຣຫ ິ ດ ແລະ ນັ່ງຝ ປ ງໄຟກັບພວກຄົນຮັບໃຊ້. 55 ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ສະມາຊ ິ ກສະພາທັງໝົດໄດ້ຫາພະ່ານມາຕໍສ ້ ູ ພຣະເຢຊ ູ ເພ ື ່ ອປະຫານຊ ີ ວ ິ ດພຣະອົງ ແຕ່ບໍພົບພະ່ານເລ ີ ່. 56 ດ້ວ່ວ່າມ ີ ຫ ຼ າ່ຄົນໄດ້ໃຫ ້ ພະ່ານຕົວະຕໍສ ້ ູ ພຣະອົງ, ແຕ່ຄທາພະ່ານຂອງພວກເຂ ົ າບໍສອດຄ່ອງກັນ. 57 ແລະ ມ ີ ບາງຄົນລຸກຂ ຶ ້ ນກ່າວຄທາພະ່ານທ ີ ່ ບໍຖ ື ກຕ ້ ອງຕໍພຣະອົງວ່າ, 58 ພວກເຮ ົ າໄດ້່ ິ ນລາວເວ ົ ້ າວ່າ, ເຮ ົ າຈະທທາລາ່ວ ິ ຫານນ ີ້ ທ ີ່ ສ ້ າງດ້ວ່ມ ື ມະນຸດ, ແລະພາ່ໃນສາມມ ື ້ ເຮ ົ າຈະສ ້ າງອ ີ ກວ ິ ຫານໜ ຶ ່ ງທ ີ່ ສ ້ າງດ້ວ່ມ ື ມະນຸດ. 59 ແຕ່
ທັງ
ພະ່ານ
ຂອງ
ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ບໍ ໄດ້
ເປ ັ ນ
ແບບ
ນັ້ນ
ຮ່ວມ
ກັນ.
60 ຝ່າ່ມະຫາປະໂຣຫ ິ ດໄດ້ື ຢນຂ ຶ ້ ນຢູ່ທ່າມກາງ ແລະຖາມພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍຕອບຫ່ັງບໍ? ຄທາເວ ົ ້ າທ ີ ່ ຄົນເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ກ່າວຕໍສ ້ ູ ເຈ ົ ້ ານັ້ນແມ່ນຫ່ັງ?” 61 ແຕ່ພຣະອົງຊົງງຽບຢູ່ ແລະບໍໄດ້ຕອບຫ່ັງເລ ີ ່. ມະຫາປະໂຣຫ ິ ດຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງອ ີ ກວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດ ພຣະບຸດຂອງຜູ້ທ ີ ່ ໄດ້ຮັບພອນບໍ?” 62 ພຣະເຢຊ ູ
, “ ເຮ ົ າເປ ັ ນດັ່ງນັ້ນ.” ແລະພວກເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ເຫ ັ ນບຸດມະນຸດນັ່ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາຂອງຜ ້ ູ ຊົງລ ິ ດອທານາດ
ແລະກທາລັງສະເດ ັ ດມາເທ ິ ງເມກແຫ່ງສະຫວັນ. 63 ແລ ້ ວມະຫາປະໂລຫ ິ ດກໍຈ ີ ກເສ ື ້ ອຜ ້ າຂອງຕົນແລະກ່າວວ່າ, “ພວກເຮ ົ າ່ັງຕ້ອງການພະ່ານຫ່ັງອ ີ ກ?” 64 ທ່ານທັງຫ ຼ າ່ໄດ້່ ິ ນຄທາໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະເຈ ົ ້ າແລ ້ ວ: ທ່ານຄ ິ ດແນວໃດ? ແລະພວກເຂ ົ າທຸກຄົນໄດ້ຕັດສ ິ ນລົງໂທດພຣະອົງໃຫ ້ ມ ີ ຄວາມຜ ິ ດເຖ ິ ງຕາ່. 65 ແລະ ບາງຄົນໄດ້ຖົ່ມນ້າລາ່ໃສ່ພຣະອົງ, ົ ປກໜ ້ າພຣະອົງ, ແລະ ຕ ີ ພຣະອົງ, ແລະ ເວ ົ ້ າກັບພຣະອົງວ່າ, “ທທານາ່ເຖ ີ ດ.” ແລະ ພວກຂ້າໃຊ້ໄດ້ຕົບພຣະອົງດ້ວ່ຝາມ ື ຂອງພວກເຂ ົ າ. 66 ເມ ື ່ ອເປໂຕ່ັງຢູ່ໃນວັງນັ້ນ ມ ີ ່ ິ ງສາວຄົນໜ ຶ ່ ງຂອງມະຫາປະໂລຫ ິ ດມາຮອດ. 67 ເມ ື ່ ອນາງເຫ ັ ນເປໂຕກທາລັງອ່ ຸ ນເຄ ື ່ ອງຢູ່ ນາງຈ ຶ ່ ງຫ ຼ ຽວເບ ິ ່ ງລາວ ແລະ ເວ ົ ້ າວ່າ, “ເຈ ົ ້ າກໍເຄ ີ ່ຢູ່ກັບພຣະເຢຊ ູ ໄທນາຊາເຣັດຄ ື ກັນ.” 68 ແຕ່ລາວປະຕ ິ ເສດວ່າ, “ຂ້ອ່ບໍຮ້ ູ ແລະ ບໍເຂ ົ ້ າໃຈວ່າເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າຫ່ັງ.” ແລ ້ ວລາວກໍອອກໄປທ ີ ່ ລະບຽງ ແລະ ໄກ່ກໍຂັນ. 69 ່ ິ ງສາວຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ເຫ ັ ນເພ ິ ່ ນອ ີ ກ ແລະ ເລ ີ ່ ມເວ ົ ້ າກັບຄົນທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ຂ້າງນວ່າ, “ຄົນນ ີ ້ ແຫລະ, ເປ ັ ນຄົນໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າ.” 70 ແລະ ເປໂຕ ໄດ້ປະຕ ິ ເສດອ ີ ກ. ແລະ ບໍດົນຫ ຼ ັ ງຈາກນັ້ນ, ຜ ້ ູ ຄົນທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ໃກ ້ ນນັ້ນ ໄດ້ເວ ົ ້ າກັບ ເປໂຕ ອ ີ ກວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າແນ່ນອນ ເພາະເຈ ົ ້ າເປ ັ ນຄົນຄາລ ິ ເລ ແລະ ຄທາເວ ົ ້ າຂອງເຈ ົ ້ າກໍສອດຄ່ອງກັບຄທາເວ ົ ້ ານັ້ນ.” 71 ແຕ່ລາວເລ ີ ່ ມສາບແຊ່ງ ແລະ ສາບານວ່າ, ຂ້ອ່ບໍຮ້ ູ ຈັກຜູ້ຊາ່ຄົນນ ີ້ ທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າເຖ ິ ງ. 72 ແລະ ໄກ່ກໍຂັນເປ ັ ນຄັ້ງທ ີ ສອງ. ເປໂຕກໍລະນ ຶ ກເຖ ິ ງຄທາທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, “ ກ່ອນໄກ່ຂັນສອງເທ ື່ ອ ເຈ ົ ້ າຈະປະຕ ິ ເສດເຮ ົ າສາມເທ ື ່ ອ.” ແລະ ເມ ື ່ ອຄ ິ ດເຖ ິ ງເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ແລ ້ ວ ເປໂຕກໍຮ້ອງໄຫ ້ . ມາຣະໂກ 15 1 ແລະທັນໃດນັ້ນໃນຕອນເຊ ົ ້ າ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ໄດ້ຶ ປກສາຫາລ ື ກັບພວກເຖ ົ ້ າແກ່ ພວກທທາມະຈານ ແລະສະມາຊ ິ ກສະພາທັງໝົດ ແລະມັດພຣະເຢຊ ູ ແລະພາພຣະອົງໄປ ແລະມອບພຣະອົງໃຫ ້ ປ ປລາດ. 14
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
2 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວບໍ?” ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ ທ່ານເວ ົ ້ າຖ ື ກແລ ້ ວ.” 3 ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ໄດ້ກ່າວຫາພຣະອົງຫລາ່ຢ່າງ ແຕ່ພຣະອົງບໍໄດ້ຕອບຫ່ັງເລ ີ ່. 4 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງອ ີ ກວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍຕອບຫ່ັງບໍ? ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າກ່າວຄທາຕໍສ ້ ູ ເຈ ົ ້ າຫລາ່ຢ່າງ.” 5 ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ບໍໄດ້ຕອບຫ່ັງເລ ີ ່ ຈົນປ ປ ລາດປະຫລາດໃຈ. 6 ໃນງານເທດສະການນັ້ນ ເພ ິ ່ ນໄດ້ປ່ອ່ນັກໂທດຄົນໜ ຶ ່ ງໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າ, ຕາມທ ີ ່ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າຕ້ອງການ. 7 ແລະ ່ັງມ ີ ຜູ້ໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ບາຣາບາທ ີ່ ຖ ື ກກັກຂັງຢູ່ກັບພວກທ ີ ່ ໄດ້ກໍຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ຮ່ວມກັບລາວ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເຄ ີ ່ຂ້າຄົນໃນການກໍຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ນັ້ນ. 8 ແລະ ຝູງຊົນໄດ້ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນດັງນ ແລະ ເລ ີ ່ ມຮຽກຮ້ອງໃຫ ້ ລາວເຮ ັ ດຕາມທ ີ ່ ລາວເຄ ີ ່ເຮ ັ ດກັບພວກເຂ ົ າ. 9 ແຕ່ປປລາດຕອບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າຢາກໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າປ່ອ່ກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າບໍ?” 10 ເພາະລາວຮ້ ູ ວ່າພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ໄດ້ມອບພຣະອົງໄວ ້ ່້ອນຄວາມອ ິ ດສາ. 11 ແຕ່ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ໄດຸ້່່ົງປະຊາຊົນໃຫ ້ ເພ ິ ່ ນປ່ອ່ບາຣາບາໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າດ ີ ກວ່າ. 12 ແລະ ປ ປລາດ ໄດ້ຕອບພວກເຂ ົ າອ ີ ກວ່າ, “ຖ ້ າດັ່ງນັ້ນ ພວກທ່ານຢາກໃຫ ້ ເຮ ົ າເຮ ັ ດຫ່ັງແກ່ຜ ູ້ ທ ີ ່ ພວກທ່ານເອ ີ ້ ນວ່າກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ?” 13 ແລະ ພວກເຂ ົ າຮ້ອງຂ ຶ ້ ນອ ີ ກວ່າ, ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 14 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງ, ລາວໄດ້ເຮ ັ ດຜ ິ ດຫ່ັງ?” ພວກເຂ ົ າ່ ິ ່ ງຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ.” 15 ດັ່ງນັ້ນ ປ ປລາດ ຈ ຶ ່ ງເຕ ັ ມໃຈທ ີ ່ ຈະເຮ ັ ດໃຫ ້ ປະຊາຊົນພ ໍ ໃຈ ຈ ຶ ່ ງໄດ້ປ່ອ່ບາຣາບາໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າ ແລະ ເມ ື ່ ອເຂ ົ າຂ້ຽນພຣະເຢຊ ູ ແລ ້ ວ ເຂ ົ າກໍໄດ້ມອບພຣະເຢຊ ູ ໃຫ ້ ເຂ ົ າຄ ຶ ງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 16 ແລະ ພວກທະຫານໄດ້ນທາພຣະອົງເຂ ົ ້ າໄປໃນຫ ້ ອງໂຖງທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າ ປຣ ີ ໂຕຣຽມ ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ີ ້ ນກອງທະຫານທັງໝົດມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນ. 17 ແລະ ພວກເຂ ົ າເອ ົ າຜ ້ າສ ີ ມ່ວງມາໃຫ ້ ພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ສວມມົງກຸດໜາມ ແລະ ວາງໄວ ້ ເທ ິ ງຫົວຂອງພຣະອົງ. 18 ແລະ ເລ ີ ່ ມຄທານັບພຣະອົງວ່າ, “ກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວເອ ີ ່, ຈົ່ງຈະເລ ີ ນ!” 19 ພວກເຂ ົ າເອ ົ າໄມ້ອໍຕ ີ ຫົວພຣະອົງ, ຖົ່ມນ້າລາ່ໃສ່ພຣະອົງ, ແລະ ຄຸເຂ ົ ່ າລົງນະມັດສະການພຣະອົງ. 20 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງແລ ້ ວ, ພວກເຂ ົ າກໍຖອດເສ ື ້ ອສ ີ ມ່ວງອອກຈາກພຣະອົງ, ແລະ ເອ ົ າເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງຂອງພຣະອົງມາໃສ່ພຣະອົງ, ແລະ ພາພຣະອົງອອກໄປເພ ື ່ ອຄ ຶ ງພຣະອົງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 21 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ຊ ີ ໂມນຊາວຊ ີ ເຣເນ ຜູ້ທ ີ ່ ມາຈາກຊົນນະບົດຜ່ານໄປນັ້ນ ເປ ັ ນຜູ້ມ ີ ອທານາດບັງຄັບລາວໃຫ ້ ແບກໄມ້ກາງແຂນຂອງລາວ. 22 ແລະ ພວກເຂ ົ າພາພຣະອົງໄປສະຖານທ ີ ່ ໂຄລະໂຄທາ, ຊ ຶ ່ ງແປວ່າ ສະຖານທ ີ ່ ຂອງກະໂຫ ຼ ກຫົວ. 23 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ົ າເຫ ົ ້ຼ າແວງປະສົມກັບຢາງໄມ້ຫອມໃຫ ້ ພຣະອົງດ ື ່ ມ, ແຕ່ພຣະອົງບໍຮັບ. 24 ແລະ ເມ ື ່ ອ
ເຂ ົ າ
ຂອງ
ອົງ, ໂດ່
ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ຄ ຶ ງ
ພຣະ
ອົງ
ແລ ້ ວ, ພວກ
ຈັບ
ສະ
ຫ ຼ າກ
ວ່າ
ທຸກ
ຄົນ
ຈະ
ເຂ ົ າ
ໄດ້
ແບ່ງ
ປ ັ ນ
ເຄ ື ່ ອງ
ນ່ ຸ ງ
ໄດ້ ຫ່ັງ.
25 ແລະ ມັນແມ່ນຊົ່ວໂມງທ ີ ສາມ, ແລະ ພວກເຂ ົ າຄ ຶ ງພຣະອົງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 26 ແລະ
ຂໍ
ກ່າວ
ຫາ
ຂອງ
ລາວ
ໄດ້
ຂຽນ
ໄວ ້
ເທ ິ ງ
ວ່າ, “ກະສັດ
ຂອງ
ຊາວ ິ ຢວ.”
27 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ຄ ຶ ງໂຈນສອງຄົນພ ້ ອມກັບພຣະອົງ; ຄົນໜ ຶ ່ ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາຂອງພຣະອົງ, ແລະ ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຊ້າ່ຂອງພຣະອົງ. 15
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
28 ແລະ ພຣະຄທາພ ີ ໄດ້ສທາເລ ັ ດ, ຊ ຶ ່ ງກ່າວວ່າ, ແລະ ເພ ິ ່ ນຖ ື ກນັບເຂ ົ ້ າກັບຜ ້ ູ ລ່ວງລະເມ ີ ດ. 29 ແລະ ຜູ້ທ ີ ່ ຜ່ານໄປມານັ້ນ ໄດ້ເວ ົ ້ າໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະອົງ ແລະ ສັ່ນຫົວວ່າ, “ໂອ ້ ່ ເຈ ົ ້ າຜ ້ ູ ທທາລາ່ພຣະວ ິ ຫານ ແລະ ສ ້ າງຄ ື ນໃໝ່ພາ່ໃນສາມມ ື້ 30 ຈົ່ງຊ່ວ່ຕົວເອງໃຫ ້ ລອດ, ແລະ ລົງມາຈາກໄມ້ກາງແຂນ. 31 ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກທທາມະຈານ ກໍໄດ້ເວ ົ ້ າເ່າະເ່ ີ ້ ່ກັນວ່າ, “ລາວໄດ້ຊ່ວ່ຄົນອ ື ່ ນໃຫ ້ ລອດ ແຕ່ຕົນເອງບໍໄດ້.” 32 ຂໍໃຫ ້ ພຣະຄຣ ິ ດກະສັດຂອງອ ິ ດສະຣາເອນລົງມາຈາກໄມ້ກາງແຂນດຽວນ ີ ້ ເພ ື ່ ອພວກເຮ ົ າຈະໄດ້ເຫ ັ ນແລະເຊ ື ່ ອ. ແລະຜູ້ທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງກັບພຣະອົງກໍດ່າພຣະອົງ. 33 ແລະ ເມ ື ່ ອຮອດເວລາຫົກໂມງ, ກໍມ ີ ຄວາມມ ື ດມົວທົ່ວແຜ່ນດ ິ ນຈົນຮອດເວລາເກ ົ ້ າໂມງ. 34 ແລະໃນເວລາເກ ົ ້ າໂມງພຣະເຢຊ ູ ຮ້ອງດ້ວ່ສຽງດັງວ່າ, ເອໂລອ ີ , ເອໂລອ ີ , ລາມາ ຊາບັກທານ ີ ?ຊ ຶ ່ ງໝາ່ຄວາມວ່າ, ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ເປ ັ ນຫ່ັງພຣະອົງຈ ຶ ່ ງປະຖ ິ ້ ມຂ້າພະເຈ ົ ້ າ? 35 ແລະ ເມ ື ່ ອໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນ, ບາງຄົນທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ຂ້າງນ, ກໍເວ ົ ້ າວ່າ, "ເບ ິ ່ ງແມ, ລາວເອ ີ ້ ນເອລ ີ ຢາ." 36 ແລະ ມ ີ ຜູ້ໜ ຶ ່ ງແລ່ນໄປເອ ົ າຟອງນ້າສົ້ມມາ່ັດໃສ່ນ້າສົ້ມສາ່ຊ ູ ແລະ ໃສ່ປາ່ໄມ້ອໍ ແລະ ໃຫ ້ ພຣະອົງດ ື ່ ມ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ຢ່າເວ ົ ້ າຫ່ັງອ ີ ກ, ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າເບ ິ ່ ງວ່າ ເອລ ີ ຢາ ຈະມາເອ ົ າລາວລົງຫ ື ຼ ບໍ.” 37 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນດ້ວ່ສຽງດັງ ແລະ ຊົງສ ິ ້ ນພຣະຊົນ. 38 ແລະ ຜ ້ າມ່ານໃນພຣະວ ິ ຫານກໍຖ ື ກຈ ີ ກອອກເປ ັ ນສອງທ່ອນຕັ້ງແຕ່ເທ ິ ງຫາລ່ ຸ ມ. 39 ເມ ື ່ ອນາ່ຮ້ອ່ຜ ູ້ ທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ຕໍໜ້າພຣະອົງໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງຮ້ອງຂ ຶ ້ ນແລະສ ິ ້ ນພຣະຊົນດັ່ງນັ້ນ ລາວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າວ່າ, “ແທ ້ ຈ ິ ງແລ ້ ວ, ທ່ານຜູ້ນ ີ ້ ແມ່ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ.” 40 ່ັງມ ີ ຜູ້່ ິ ງບາງຄົນທ ີ ່ ຫລຽວເບ ິ ່ ງຢູ່ໄກນ ໃນນັ້ນມ ີ ມາຣ ີ ມັກດາລາ ມາຣ ີ ແມ່ຂອງຢາໂກໂບຜ ້ ູ ນ້ອ່ ແລະ ຂອງໂຢເຊ ແລະ ຊາໂລເມ. 41 (ຜູ້ທ ີ່ ຕ ິ ດຕາມພຣະອົງ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ເມ ື ່ ອພຣະອົງຢູ່ໃນແຂວງຄາລ ິ ເລ;) ແລະ ຜ ູ້ ່ ິ ງອ ື ່ ນນອ ີ ກຫລາ່ຄົນ ທ ີ ່ ໄດ້ຂ ຶ ້ ນໄປເຢຣູຊາເລ ັ ມກັບພຣະອົງ. 42 ແລະ ບັດນ ີ ້ ເມ ື ່ ອເຖ ິ ງຄ ່າແລ ້ ວ ເພາະວ່າມັນເປ ັ ນວັນກະກຽມ ນັ້ນຄ ື ມ ື ້ ກ່ອນວັນຊະບາໂຕ 43 ໂຢເຊ ັ ບ ຊາວອາຣ ີ ມາເທ່ ເປ ັ ນທ ີ ່ ຶປກສາທ ີ່ ມ ີ ກຽດ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຄອ່ຖ ້ າລາຊະອານາຈັກຂອງພຣະເຈ ົ້ າ ໄດ້ມາຫາປ ປ ລາດຢ່າງກ ້ າຫານ ແລະ ຂໍພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ . 44 ແລະປ ປ ລາດກໍປະຫລາດໃຈທ ີ ່ ພຣະອົງສ ິ ້ ນພຣະຊົນແລ ້ ວຈ ຶ ່ ງເອ ີ ້ ນນາ່ຮ້ອ່ມາຖາມພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງສ ິ ້ ນພຣະຊົນແລ ້ ວຫລ ື . 45 ເມ ື ່ ອ
ໄດ້
46 ແລະ ລາວ ສົບ
ດ້ວ່
ຫ ີ ນ, ແລະ ໄດ້
ຮ້ ູ ເລ ື ່ ອງ ໄດ້ ຊ ື້ ຜ ້ າ ກ ິ ້ ງ
ນ ີ້ ຜ ້ າ
ຈາກ ລ ິ
ນ ິ ນ
ລ ິ ນ ິ ນ, ແລະ ວາງ ຫ ີ ນ
ກ ້ ອນ
ນາ່ ຮ້ອ່ ຢ່າງ
ຈ ຶ ່ ງ
ດ ີ , ແລະ ໄດ້ ເອ ົ າ
ພຣະ ສົບ
ໜ ຶ ່ ງ ິ ປດ
ແລ ້ ວ ເພ ິ ່ ນ
ປະຕູ
ໄວ ້ ອຸບ
ໃນ
ອຸບ
ມອບ
ພຣະສົບ
ພຣະ
ສົບ
ລົງ
ໂມງ
ທ ີ່
ເຈາະ
ໂມງ.
47 ແລະ ມາຣ ີ ມັກດາລາ ແລະ ມາຣ ີ ແມ່ຂອງໂຢເຊ ໄດ້ ເຫ ັ ນບ່ອນທ ີ ່ ພຣະອົງຖ ື ກວາງໄວ ້ .
16
ໃຫ ້
ໂຢເຊ ັ ບ.
ມາ, ແລະ ຫໍ ລົງ
ໃນ
ພຣະ ໂງ່ນ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ມາຣະໂກ 16 1 ເມ ື ່ ອວັນຊະບາໂຕຜ່ານໄປແລ ້ ວ ນາງມາຣ ີ ມັກດາລາ ນາງມາຣ ີ ແມ່ຂອງຢາໂກໂບ ແລະ ນາງຊາໂລເມ ໄດ້ຊ ື ້ ເຄ ື ່ ອງຫອມ ເພ ື ່ ອໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າມາຫົດສົງພຣະເຢຊ ູ . 2 ແລະ ຕອນເຊ ົ ້ າມ ື ດຂອງມ ື ້ ທທາອ ິ ດຂອງອາທ ິ ດ, ພວກນາງໄດ້ມາຮອດອຸບໂມງຕອນດວງອາທ ິ ດຂ ຶ ້ ນ. 3 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ກ່າວກັນວ່າ, ໃຜຈະກ ິ ້ ງກ ້ ອນຫ ີ ນອອກຈາກປະຕູອຸບໂມງໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າ? 4 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າຫລຽວເບ ິ ່ ງ, ພວກເຂ ົ າເຫ ັ ນວ່າຫ ີ ນນັ້ນຖ ື ກກ ິ ້ ງອອກໄປແລ ້ ວ: ເພາະວ່າມັນໃຫ່່ຫ ຼ າ່. 5 ແລະ ເມ ື ່ ອ ນັ່ງ
ຢູ່
ເຂ ົ ້ າ
ທາງ
6 ແລະ ລາວ
ໄປ
ໃນ
ຂວາ, ນ່ ຸ ງ
ໄດ້
ກ່າວ
ອຸບໂມງ ເສ ື ້ ອ
ກັບ
່າວ ພວກ
ເຢ ູຊ
ແຫ່ງ
ນາ
ຊາ
ເຣັດ, ຜູ້
ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ຢູ່
ທ ີ່
ບໍ
ແລ ້ ວ ພວກ
ກໍ ໄດ້
ເຫ ັ ນ
ຊາ່
ກໍ
ຕົກ
ໜ່ ຸ ມ
ເຂ ົ າ
ວ່າ, ຢ່າ
ເລ ີ ່: ພວກ
ເຈ ົ ້ າ
ຊອກ
ຫາ
ພຣະ
ຖ ື ກ
ຄ ຶ ງ: ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ຟ ື ້ ນ
ຄ ື ນ
ພຣະ
ຊົນ
ແລ ້ ວ;
ບ່ອນ
ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ວາງ
ພຣະ
ອົງ
ໄວ ້ .
ເບ ິ ່ ງ
ທ ີ່
ຢ່າງ
ໜ ຶ ່ ງ
ນາງ
ຕົກໃຈ
ໃຈ
ຄົນ
ສ ີ ຂາວ; ແລະ ພວກ
ທ ີ່
ນ ີ ້ : ຈົ່ງ
ນາງ
່ ິ ່ ງ.
7 ແຕ່ຈົ່ງໄປບອກພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ແລະ ເປໂຕ ວ່າພຣະອົງສະເດ ັ ດໄປ່ັງແຂວງຄາລ ິ ເລກ່ອນທ່ານທັງຫລາ່ ພວກເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ ດັ່ງທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ບອກໄວ ້ ແກ່ທ່ານແລ ້ ວ. 8 ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍອອກໄປຢ່າງໄວ ແລະ ໜ ີ ອອກຈາກອຸບໂມງ; ເພາະພວກເຂ ົ າສັ່ນສະເທ ື ອນ ແລະ ປະຫລາດໃຈ; ພວກເຂ ົ າບໍໄດ້ເວ ົ ້ າຫ່ັງກັບຜູ້ໃດເລ ີ ່; ເພາະວ່າພວກເຂ ົ າຢ ້ ານ. 9 ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ຊົງຄ ື ນພຣະຊົນໃນຕອນເຊ ົ ້ າມ ື ດຂອງມ ື ້ ທທາອ ິ ດຂອງອາທ ິ ດ, ພຣະອົງຊົງປາກົດແກ່ນາງມາຣ ີ ມັກດາລາກ່ອນ, ຜູ້ທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຂັບໄລ່ຜ ີ ມານຮ້າ່ເຈ ັ ດໂຕອອກຈາກນາງ. 10 ແລະ ນາງ ກທາລັງ
ໄວ ້
11 ເມ ື ່ ອ
ໄດ້ ໄປ ທຸກ
ເຂ ົ າ
ບອກ
ພວກ
ແລະ
ຮ້ອງໄຫ ້ .
່ ິ ນ
ວ່າ
ໄດ້
ພຣະ
ເຂ ົ າ ທ ີ່
ເຄ ີ ່
ຢູ່
ກັບ
ອົງ
ພຣະ
ຊົນ
ຢູ່ ແລະ ໄດ້
ຊົງ
ລາວ, ໃນ
ຂະນະ
ເຫ ັ ນ
ທ ີ່
ນາງ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ແລ ້ ວ ເຂ ົ າ
ກໍ
ບໍ ເຊ ື ່ ອ. 12ຫລັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງກໍໄດ້ປາກົດໃນລັກສະນະອ ື ່ ນແກ່ສອງຄົນ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າກທາລັງ່່າງເຂ ົ ້ າໄປໃນຊົນນະບົດ. 13 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ໄປບອກເລ ື ່ ອງນັ້ນແກ່ຄົນທ ີ ່ ເຫ ື ຼ ອຢູ່, ແຕ່ພວກເຂ ົ າກໍບໍເຊ ື ່ ອ. 14 ຕໍມາ ພຣະອົງໄດ້ປະກົດຕົວຕໍສາວົກສ ິ ບເອ ັ ດຄົນ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າກທາລັງນັ່ງກ ິ ນເຂ ົ ້ າ, ແລະ ໄດ້ຕທານ ິ ພວກເຂ ົ າດ້ວ່ຄວາມບໍເຊ ື ່ ອ ແລະ ໃຈແຂງກະດ້າງຂອງພວກເຂ ົ າ, ເພາະພວກເຂ ົ າບໍເຊ ື ່ ອຜ ູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງຫ ຼ ັ ງຈາກທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດ. 15 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ຈົ່ງອອກໄປທົ່ວໂລກ, ແລະ ປະກາດພຣະກ ິ ດຕ ິ ຄຸນແກ່ມະນຸດທຸກຄົນ. 16 ຜູ້
ທ ີ ່ ເຊ ື ່ ອ
ແລະ
ຮັບ
ບັບຕ ິ
ສະມາ
ຈະ
ລອດ; ແຕ່
ຜ ູ້ ທ ີ່
ບໍ
ເຊ ື ່ ອ
ຈະ
ຖ ື ກ
ສາບ
ຜ ູ້ ທ ີ່
ເຊ ື ່ ອ; ໃນ
ນາມ
ຂອງ
ເຮ ົ າ ພວກ
ເຂ ົ າ
ຈະ
ທ ີ່
ມ ີ ພ ິ ດ
ແຊ່ງ. 17 ແລະ ເຄ ື ່ ອງໝາ່ ຂັບ
ໄລ່
ເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້
ຈະ
ຕ ິ ດຕາມ
ຜ ີ ປ ປສາດ; ພວກ
ເຂ ົ າ
ຈະ
ເວ ົ ້ າ
ພາສາ
ໃໝ່;
ງູ; ແລະ ຖ ້ າ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ດ ື ່ ມ
ຈະ
ວາງ
ມ ື ໃສ່ ຄົນ
18 ພວກ
ເຂ ົ າ ຈະ
ບໍ ເຮ ັ ດ
ຮ້າ່ ພວກ
ຈະ
ດ ີ .
ຫາ່
ຈັບ
ເຂ ົ າ; ພວກ
ເຂ ົ າ
17
ສ ິ ່ ງ
ເຈ ັ ບ
ເຖ ິ ງ
ຕາ່, ມັນ
ປ່ວ່, ແລະ ພວກ
ເຂ ົ າ
ຈະ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
19 ດັ່ງນັ້ນ, ເມ ື ່ ອພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າແລ ້ ວ, ພຣະອົງກໍຖ ື ກຮັບຂ ຶ ້ ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະ ນັ່ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 20 ແລະ ພວກເພ ິ ່ ນໄດ້ອອກໄປປະກາດຂ່າວປະເສ ີ ດທົ່ວທຸກແຫ່ງຫົນ, ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ເຮ ັ ດວຽກຮ່ວມກັບພວກເພ ິ ່ ນ, ແລະ ື ຢນຢ ັ ນພຣະຄທາດ້ວ່ໝາ່ສທາຄັນຕ່າງນ. ອາແມນ.
ພຣະກ ິ ດຕ ິ ຄຸນຂອງລ ູ ກາ ລູກາ 22 1 ເທດສະການເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ບໍມ ີ ເຊ ື ້ ອ ເຊ ິ ່ ງເອ ີ ້ ນວ່າປ ັ ດສະຄາ ກໍໃກ ້ ເຂ ົ ້ າມາແລ ້ ວ. 2 ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກນັກທທາມະຈານ ໄດ້ຊອກຫາວ ິ ທ ີ ທ ີ ່ ຈະຂ້າພຣະອົງ ເພາະພວກເຂ ົ າຢ ້ ານປະຊາຊົນ. 3ແລ ້ ວ
ຊາຕານ ກໍ
ເປ ັ ນ
ເຂ ົ ້ າ
ສ ິ ງ
ຢູ່
ໃນ
ສາວົກ
ສ ິ ບ
ຕົວ
ຜ ູ້
ຄົນ
ນັ້ນ.
ໜ ຶ ່ ງ
ໃນ
ພວກ
4 ແລະ ລາວ
ໄດ້
ໄປ
ຫາ
ພວກ
ຈະ
ພຣະ
ອົງ
ໃຫ ້
ແກ່ ພວກ ເຂ ົ າ
ມອບ
ສອງ
ຢູດາ
ປະໂລຫ ິ ດ
ທ ີ່
ມ ີ ຊ ື່
ໃຫ່່ ແລະ ພວກ
ອ ີ ກ
ນາ່
ໄດ້
ແນວ
ໃດ.
ທ ີ່
ຈະ
ທໍລະ່ົດ
ວ່າ ອ ິ ດສະກາຣ ີ ອົດ ຜ ູ້
ທະຫານ, ເພ ື ່ ອ
ວ່າ
ທ ີ່
ລາວ
5 ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍດ ີ ໃຈ, ແລະ ໄດ້ໃຫ ້ ເງ ິ ນແກ່ລາວ. 6 ແລະ ລາວ ເຂ ົ າ
ໃນ
7 ແລ ້ ວ
ກໍ
ໄດ້
ສັນ່າ
ໄວ ້ , ແລະ ຫາ
ທ່າມກາງ
ຝູງ
ເຖ ິ ງ
ມ ື້ ກ ິ ນ
ໂອກາດ
ພຣະອົງ
ໃຫ ້
ແກ່
ພວກ
ຊົນ. ເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ບໍ ມ ີ ເຊ ື ້ ອ ເມ ື ່ ອ
ຕ້ອງ
ຂ້າ
ສັດ
ປ ັ ດສະຄາ.
8 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ເປໂຕ ແລະ ໂຢຮັນໄປ ໂດ່ຊົງກ່າວວ່າ, ຈົ່ງໄປຈັດຕຽມປ ັ ດສະຄາໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າ ເພ ື ່ ອພວກເຮ ົ າຈະໄດ້ກ ິ ນ. 9 ແລະ ພວກເພ ິ ່ ນໄດ້ຖາມເພ ິ ່ ນວ່າ, ພຣະອົງຢາກໃຫ ້ ພວກຂ້ານ້ອ່ກະກຽມຢູ່ໃສ? 10 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ເມ ື ່ ອພວກເຈ ົ ້ າເຂ ົ ້ າໄປໃນເມ ື ອງ, ຈະມ ີ ຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງກທາລັງຖ ື ໂຖນ້າມາພົບພວກເຈ ົ ້ າ; ຈົ່ງຕາມລາວເຂ ົ ້ າໄປໃນເຮ ື ອນທ ີ ່ ລາວເຂ ົ ້ າໄປ. 11 ແລະ ພວກເຈ ົ ້ າຈົ່ງເວ ົ ້ າກັບເຈ ົ ້ າຂອງເຮ ື ອນວ່າ, ພຣະອາຈານຖາມເຈ ົ ້ າວ່າ, ຫ ້ ອງແຂກບ່ອນທ ີ ່ ເຮ ົ າຈະກ ິ ນປ ັ ດສະຄາກັບສາວົກຂອງເຮ ົ າຢູ່ໃສ? 12 ແລະ ເພ ິ ່ ນຈະສະແດງຫ ້ ອງໃຫ່່ຊັ້ນເທ ິ ງທ ີ ່ ຕົກແຕ່ງໄວ ້ ແລ ້ ວໃຫ ້ ທ່ານເບ ິ ່ ງ. ຈົ່ງຕຽມຕົວໄວ ້ ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ. 13 ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍໄດ້ໄປ ແລະ ພົບເຫ ັ ນຕາມທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າ ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍໄດ້ກະກຽມປ ັ ດສະຄາ. 14 ແລະ ເມ ື ່ ອເຖ ິ ງເວລາແລ ້ ວ ພຣະອົງກໍນັ່ງລົງພ ້ ອມກັບອັກຄະສາວົກສ ິ ບສອງຄົນນັ້ນ. 15 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ດ້ວ່ຄວາມປາຖະຫນາ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າປາຖະໜາທ ີ ່ ຈະກ ິ ນປ ັ ດສະຄານ ີ ້ ກັບພວກເຈ ົ ້ າກ່ອນທ ີ ່ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຈະທົນທຸກທໍລະມານ. 16 ເພາະເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າວ່າ, ເຮ ົ າຈະບໍກ ິ ນມັນອ ີ ກແລ ້ ວ, ຈົນກວ່າມັນຈະສທາເລ ັ ດໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 17 ແລະ ພຣະອົງ ຈອກ
ນ ີ້
ມາ
ໄດ້
່ົກ
ຈອກ
ແບ່ງ
ກັນ
ກ ິ ນ.
ຂ ຶ ້ ນ, ແລະ
ໄດ້
ຂອບ
ພຣະ
ຄຸນ, ແລະ ກ່າວ
ວ່າ, ຈົ່ງ
18 ເພາະເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າວ່າ, ເຮ ົ າຈະບໍດ ື ່ ມນ້າຈາກໝາກອະງ່ ງ ນຈົນກວ່າອານາຈັກຂອງພຣະເຈ ົ ້ າຈະມາເຖ ິ ງ.
18
ເອ ົ າ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
19 ແລະພຣະອົງໄດ້ຈັບເອ ົ າເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ມາ, ໂມທະນາພຣະຄຸນ, ແລະຫັກເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ນັ້ນແລະ່ ື ່ ນໃຫ ້ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າ, ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ນ ີ ້ ແມ່ນຮ່າງກາ່ຂອງເຮ ົ າຊ ຶ ່ ງໄດ້ມອບໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າ; ຈົ່ງເຮ ັ ດສ ິ ່ ງນ ີ ້ ເພ ື ່ ອລະນ ຶ ກເຖ ິ ງເຮ ົ າ.” 20 ຈອກຫລັງອາຫານຄ ່າແລ ້ ວກໍເຊ ັ ່ ນດຽວກັນ ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ ຈອກນ ີ ້ ແມ່ນພຣະສັນ່າໃໝ່ໃນເລ ື ອດຂອງເຮ ົ າ ຊ ຶ ່ ງຕ້ອງຫົດລົງເພ ື ່ ອເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່.” 21 ແຕ່ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ມ ື ຂອງຜ ູ້ ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດເຮ ົ າຢູ່ກັບເຮ ົ າຢູ່ເທ ິ ງໂຕະ. 22 ແລະ ບຸດມະນຸດຈະໄປແທ ້ ນ ຕາມທ ີ ່ ໄດ້ກທານົດໄວ ້ ແລ ້ ວ; ແຕ່ວ ິ ບັດແກ່ຜ ູ້ ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດລາວ! 23 ແລະ ພວກ ເຂ ົ າ 24 ແລະ ່ັງ ຜ ້ ູ ໃດ
ມ ີ
ເລ ີ ່ ມ
ການ
ຄວນ ຈະ
ສອບ
ຜ ິ ດ
ຖ ື ກ
ຖາມ
ກັນ
ເອງ
ວ່າ ໃນ
ກັນ
ໃນ
ບັນ
ດາ
ພວກ
ເປ ັ ນ
ຜ ູ້
ໃຫ່່ ທ ີ່
ສຸດ.
ຖຽງ
ນັບ
ວ່າ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ເຂ ົ າ
ຜ ້ ູ ໃດ
ອ ີ ກ, ວ່າ
ຈະ
ໃນ
ເຮ ັ ດ
ພວກ
ສ ິ ່ ງ
ນ ີ້ .
ເຂ ົ າ
25 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ກະສັດຂອງຊາວຕ່າງຊາດມ ີ ອທານາດເໜ ື ອພວກເຂ ົ າ; ແລະ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ໃຊ້ອທານາດເໜ ື ອພວກເຂ ົ ານັ້ນຖ ື ກເອ ີ ້ ນວ່າ ຜູ້ອຸປະຖທາ. 26 ແຕ່ພວກເຈ ົ ້ າຢ່າເປ ັ ນດັ່ງນັ້ນ, ແຕ່ຜ ້ ູ ໃດເປ ັ ນໃຫ່່ທ ີ ່ ສຸດໃນບັນດາພວກເຈ ົ ້ າ, ໃຫ ້ ຜ ້ ູ ນັ້ນເປ ັ ນຄ ື ກັບຜ ້ ູ ນ້ອ່ທ ີ ່ ສຸດ, ແລະຜູ້ໃດເປ ັ ນຫົວໜ ້ າ, ໃຫ ້ ຜ ້ ູ ນັ້ນເປ ັ ນຄ ື ກັບຜ ້ ູ ຮັບໃຊ້. 27 ເພາະວ່າຜ ້ ູ ໃດ່ ິ ່ ງໃຫ່່ກວ່າກັນ ຜູ້ທ ີ ່ ນັ່ງກ ິ ນເຂ ົ້ າ ຫ ືຼ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຮັບໃຊ້? ຜ ູ້ ທ ີ ່ ນັ່ງກ ິ ນເຂ ົ ້ າບໍແມ່ນບໍ? ແຕ່ເຮ ົ າຢູ່ໃນບັນດາພວກເຈ ົ້ າ ຄ ື ກັບຜູ້ທ ີ ່ ຮັບໃຊ້. 28 ພວກ
ເຈ ົ ້ າ
29 ແລະ ເຮ ົ າ ໃຫ ້
ຄ ື ຜູ້ ທ ີ່
ຈະ
ມອບ
ໄດ້
ຢູ່
ກັບ
ເຮ ົ າ
ອານາຈັກ
ໃຫ ້
ເຈ ົ ້ າ, ດັ່ງ
ໃນ
ການ
ທົດ
ທ ີ ່ ພຣະ
ລອງ
ບ ິ ດາ
ຂອງ
ຂອງ
ເຮ ົ າ.
ເຮ ົ າ
ໄດ້
ມອບ
ໝາ່
ໄປ
ເຮ ົ າ;
30 ເພ ື ່ ອວ່າພວກເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ກ ິ ນແລະດ ື ່ ມທ ີ ່ ໂຕະຂອງເຮ ົ າໃນອານາຈັກຂອງເຮ ົ າ, ແລະນັ່ງເທ ິ ງບັນລັງເພ ື ່ ອພ ິ ພາກສາຊາວອ ິ ດສະລາເອນສ ິ ບສອງເຜ ົ ່ າ. 31 ແລະ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ກ່າວວ່າ, ຊ ີ ໂມນ, ຊ ີ ໂມນ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ຊາຕານໄດ້ປາຖະໜາຢາກໄດ້ເຈ ົ ້ າ, ເພ ື ່ ອມັນຈະໄດ້ຝ ັ ດເຈ ົ ້ າຄ ື ກັບຝ ັ ດເຂ ົ ້ າສາລ ີ . 32 ແຕ່ເຮ ົ າໄດ້ອະທ ິ ຖານເພ ື ່ ອເຈ ົ ້ າ, ເພ ື ່ ອຄວາມເຊ ື ່ ອຂອງເຈ ົ ້ າຈະບໍຂາດໄປ, ແລະເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າກັບໃຈແລ ້ ວ, ຈົ່ງເສ ີ ມກທາລັງພ ີ ່ ນ້ອງຂອງເຈ ົ ້ າ. 33 ແລະ ລາວ ກັບ
ພຣະອົງ, ທັງ
34 ພຣະອົງ ວ່າ
ໄດ້ ກ່າວ
ບໍ
ກ່າວ
ຮ້ ູ ຈັກ ເຮ ົ າ
ແກ່
ພຣະອົງ
ວ່າ, ພຣະອົງເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຂ້ານ້ອ່
ພ ້ ອມ
ແລ ້ ວ
ທ ີ່
ຈະ
ໄກ່ ຂັນ ເຈ ົ ້ າ
ຈະ
ປະຕ ິ ເສດ
ເຂ ົ ້ າຄຸກ ແລະ ຕາ່. ວ່າ, “ ເປໂຕ, ເຮ ົ າ ເຖ ິ ງ
ສາມ
ບອກ
ເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, ວັນ
ນ ີ້
ກ່ອນ
ເທ ື ່ ອ.”
35 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ເມ ື ່ ອເຮ ົ າໃຊ້ພວກເຈ ົ ້ າອອກໄປໂດ່ບໍມ ີ ກະເປ ົ າເງ ິ ນ ບໍມ ີ ກະເປ ົ າ ແລະ ບໍມ ີ ເກ ີ ບ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ຂາດເຂ ີ ນສ ິ ່ ງໃດບໍ?” ພວກເຂ ົ າຕອບວ່າ, “ບໍໄດ້ຂາດເຂ ີ ນຫ່ັງເລ ີ ່.” 36 ແລ ້ ວພຣະອົງກໍກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, ແຕ່ບັດນ ີ ້ , ຜູ້ໃດມ ີ ກະເປ ົ າເງ ິ ນ, ໃຫ ້ ຜ ້ ູ ນັ້ນເອ ົ າໄປ, ແລະ ກະເປ ົ າຂອງຕົນກໍໃຫ ້ ຜ ້ ູ ນັ້ນເອ ົ າໄປຄ ື ກັນ. ແລະ ຜູ້ໃດບໍມ ີ ດາບ, ໃຫ ້ ຜ ້ ູ ນັ້ນຂາ່ເສ ື ້ ອຜ ້ າຂອງຕົນ ແລະ ຊ ື ້ ດາບດວງໜ ຶ ່ ງ. 37 ເພາະເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ວ່າ ສ ິ ່ ງທ ີ ່ ຂຽນໄວ ້ ນັ້ນຈະຕ້ອງສທາເລ ັ ດໃນເຮ ົ າ, ແລະ ເພ ິ ່ ນຖ ື ກນັບຢູ່ໃນບັນດາຜ ້ ູ ລ່ວງລະເມ ີ ດ, ເພາະວ່າສ ິ ່ ງຕ່າງນກ່ຽວກັບເຮ ົ າມ ີ ຈຸດຈົບແລ ້ ວ.
19
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
38 ແລະ ພວກເຂ ົ າທູນວ່າ, “ພຣະອົງເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ເບ ິ ່ ງແມ, ນ ີ ້ ແມ່ນດາບສອງດວງ.” ແລະ ພຣະອົງກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພ ໍ ແລ ້ ວ.” 39 ແລ ້ ວພຣະອົງກໍສະເດ ັ ດອອກໄປ່ັງພູເຂ ົ າໝາກກອກເທດຕາມທ ີ ່ ພຣະອົງເຄ ີ ່ເຮັດ ແລະພວກສາວົກກໍຕ ິ ດຕາມພຣະອົງໄປ. 40 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງໄປຮອດບ່ອນນັ້ນແລ ້ ວ ພຣະອົງກໍກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, “ ຈົ່ງອະທ ິ ຖານເພ ື ່ ອເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ຢ່າໃຫ ້ ຕົກໃນການທົດລອງ.” 41 ແລະ ພຣະອົງ ໄດ້ ສະເດ ັ ດໜ ີ ຈາກ ພວກ ເຂ ົ າ ໄປ ໄກ ປະມານ ແກວ່ງ ກ ້ ອນ ຫ ີ ນ ແລະ ຄຸເຂ ົ ່ າ ລົງ ອະທ ິ ຖານ ວ່າ, 42 ກ່າວວ່າ, ພຣະບ ິ ດາເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຖ ້ າພຣະອົງພ ໍ ໃຈ, ຂໍໃຫ ້ ຈອກນ ີ ້ ເອ ົ າໄປຈາກຂ້ານ້ອ່: ແຕ່ຢ່າໃຫ ້ ເປ ັ ນໄປຕາມນ້າພຣະໄທຂອງຂ້ານ້ອ່, ແຕ່ໃຫ ້ ເປ ັ ນໄປຕາມນ້າພຣະໄທຂອງພຣະອົງ. 43 ແລະ ມ ີ ທູດສະຫວັນອົງໜ ຶ ່ ງປະກົດຕົວຈາກສະຫວັນມາຫາພຣະອົງ ເພ ື ່ ອເສ ີ ມກທາລັງພຣະອົງ. 44 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງຊົງເປ ັ ນທຸກຫລາ່ ພຣະອົງກໍຊົງອະທ ິ ຖານຢ່າງຈ ິ ງຈັງຫລາ່ຂ ື ້ ນ ແລະ ເຫ ື ່ ອຂອງພຣະອົງກໍເປ ັ ນເໝ ື ອນເລ ື ອດໄຫລຢອດໃຫ່່ນຕົກລົງສູ່ດ ິ ນ. 45 ເມ ື ່ ອພຣະອົງລຸກຂ ຶ ້ ນຈາກການອະທ ິ ຖານແລ ້ ວ ແລະ ກັບໄປຫາພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງພົບພວກເຂ ົ ານອນຫລັບຢູ່ດ້ວ່ຄວາມໂສກເສ ົ ້ າ. 46 ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເພ ິ ່ ນວ່າ, “ ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງນອນຫລັບຢູ່? ລຸກຂ ຶ ້ ນແລະອະທ ິ ຖານ ເພ ື ່ ອວ່າພວກເຈ ົ ້ າຈະຕົກຢູ່ໃນການທົດລອງ.” 47 ແລະໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງ່ັງກ່າວຢູ່, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ຝູງຊົນ, ແລະຜ ູ້ ທ ີ່ ຊ ື ່ ວ່າຢູດາ, ໜ ຶ ່ ງໃນສ ິ ບສອງຄົນ, ໄດ້ນທາໜ ້ າພວກເຂ ົ າ, ແລະໄດ້ຫ່ັບເຂ ົ ້ າມາໃກ ້ ພຣະເຢຊ ູ ເພ ື ່ ອຈູບພຣະອົງ. 48 ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, " ຢູດາເອ ີ ່, ເຈ ົ ້ າຈະທໍລະ່ົດບຸດມະນຸດດ້ວ່ການຈູບບໍ?" 49 ເມ ື ່ ອຜູ້ທ ີ ່ ຢູ່ອ ້ ອມຮອບພຣະອົງເຫ ັ ນວ່າມ ີ ຫ່ັງເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອົງເຈ ົ ້ າ, ພວກຂ້ານ້ອ່ຄວນຈະຟ ັ ນມັນດ້ວ່ດາບບໍ?” 50 ແລະ ຜູ້ໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າໄດ້ຟ ັ ນຄົນຮັບໃຊ້ຂອງມະຫາປະໂລຫ ິ ດ ແລະ ຟ ັ ນຫູຂວາຂອງລາວຂາດ. 51 ແລະພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, “ ຈົ່ງອົດທົນຢູ່ດຽວນ ີ ້ .” ແລະພຣະອົງໄດ້ແຕະຫູຂອງລາວ ແລະຊົງປ ິ ່ ນປ ົ ວລາວໃຫ ້ ຫາ່ດ ີ . 52 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍກ່າວແກ່ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ນາ່ທະຫານຮັກສາພຣະວ ິ ຫານ ແລະ ພວກເຖ ົ ້ າແກ່ທ ີ ່ ມາຫາພຣະອົງວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າອອກມາຈັບດາບ ແລະ ໄມ້ຄ ້ ອນຄ ື ກັບອອກມາຕໍສ ້ ູ ກັບໂຈນບໍ?” 53 ເມ ື ່ ອເຮ ົ າຢູ່ກັບພວກເຈ ົ ້ າໃນພຣະວ ິ ຫານທຸກນມ ື ້ ພວກເຈ ົ ້ າບໍໄດ້ຢຽດມ ື ອອກມາຈັບເຮ ົ າ ແຕ່ນ ີ ້ ແຫລະເປ ັ ນເວລາຂອງພວກເຈ ົ ້ າ ແລະເປ ັ ນອທານາດຂອງຄວາມມ ື ດ. 54 ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າກໍຈັບພຣະອົງ ແລະ ພາພຣະອົງເຂ ົ ້ າໄປໃນເຮ ື ອນຂອງມະຫາປະໂລຫ ິ ດ ແລະ ເປໂຕກໍໄດ້ຕ ິ ດຕາມໄປໄກນ. 55 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າໄດ້ກໍໄຟຢູ່ກາງຫ ້ ອງໂຖງແລ ້ ວ ແລະ ໄດ້ນັ່ງລົງຮ່ວມກັນ ເປໂຕກໍນັ່ງລົງທ່າມກາງພວກເຂ ົ າ. 56 ແຕ່່ ິ ງສາວຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ເຫ ັ ນເພ ິ ່ ນນັ່ງຢູ່ຂ້າງເຕ ົ າໄຟ ແລະ ແນມເບ ິ ່ ງເພ ິ ່ ນດ້ວ່ຄວາມຕັ້ງໃຈ ແລະ ເວ ົ ້ າວ່າ, “ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ກໍຢູ່ກັບເພ ິ ່ ນຄ ື ກັນ.” 57 ແລະ ເປໂຕ ໄດ້ປະຕ ິ ເສດວ່າ, “່ ິ ງເອ ີ ່, ຂ້ອ່ບໍຮ້ ູ ຈັກລາວ.” 58 ແລະຕໍມາບໍດົນ ມ ີ ຄົນອ ື ່ ນເຫ ັ ນເປໂຕ ແລະ ເວ ົ ້ າວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນຄົນໃນນັ້ນຄ ື ກັນ.” ແຕ່ເປໂຕກ່າວວ່າ, “ບໍແມ່ນ.”
20
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
59 ປະມານຊົ່ວໂມງຕໍມາ ມ ີ ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງຢ ື ນຢ ັ ນດ້ວ່ໃຈໝັ້ນວ່າ, “ແທ ້ ຈ ິ ງແລ ້ ວ ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ເຄ ີ ່ຢູ່ກັບລາວ ເພາະລາວເປ ັ ນຄົນຄາລ ິ ເລ.” 60 ເປໂຕ
ຕອບ
ວ່າ, “ອ ້ າ່
ເອ ີ ່, ຂ້ອ່
ເປໂຕ
ເວ ົ ້ າ
ຢູ່ ໄກ່ ກໍ
ຂັນ.
່ັງ
ບໍ
ຮ້ ູ ວ່າ
ເຈ ົ ້ າ
ເວ ົ ້ າ
ຫ່ັງ.” ແລະ
ທັນໃດ
ນັ້ນ ເມ ື ່ ອ
61 ແລະພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ຫັນມາເບ ິ ່ ງເປໂຕ ແລະເປໂຕໄດ້ລະນ ຶ ກເຖ ິ ງພຣະຄທາຂອງພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, " ກ່ອນໄກ່ຂັນ, ເຈ ົ ້ າຈະປະຕ ິ ເສດເຮ ົ າສາມເທ ື ່ ອ." 62 ເປໂຕ
ຈ ຶ ່ ງ
ອອກ
ໄປ
ຮ້ອງໄຫ ້
ຢ່າງ
ຂົມຂ ື ່ ນ.
63 ແລະ ພວກຜູ້ຊາ່ທ ີ ່ ຄຸມພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ເ່າະເ່ ີ ້ ່ແລະຕົບພຣະອົງ. 64 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ົ າຜ ້ າພັນຕາຂອງພຣະອົງແລ ້ ວ ພວກເຂ ົ າກໍໄດ້ຕົບພຣະພັກພຣະອົງ ແລະ ຖາມພຣະອົງວ່າ, “ທທານວາ່ເຖ ີ ດ, ຜູ້ໃດຕ ີ ເຈ ົ ້ າ?” 65 ແລະ ່ັງມ ີ ອ ີ ກຫ ຼ າ່ສ ິ ່ ງຫ ຼ າ່ຢ່າງທ ີ ່ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າໄດ້ເວ ົ ້ າໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະອົງ. 66 ພ ໍ ຮ່ ຸ ງເຊ ົ ້ າພວກເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງປະຊາຊົນ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກທທາມະຈານໄດ້ມາປະຊຸມກັນ ແລະ ໄດ້ພາພຣະອົງເຂ ົ ້ າໄປໃນສະພາສູງ ແລະ ກ່າວວ່າ, 67 ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດບໍ? ບອກພວກເຮ ົ າແດ່.” ພຣະອົງຕອບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ເຖ ິ ງເຮ ົ າຈະບອກເຈ ົ ້ າກໍຕາມ, ພວກເຈ ົ ້ າກໍຈະບໍເຊ ື ່ ອ.” 68 ແລະ ຖ ້ າ
ຂ້ອ່
ຖາມ
ເຈ ົ ້ າ
ນທາ, ເຈ ົ ້ າ
ກໍ ຈະ
ບໍ ຕອບ
ຂ້ອ່, ແລະ ບໍ
ປ່ອ່
ຂ້ອ່
ໄປ.
69 ຕໍໄປນ ີ ້ ບຸດມະນຸດຈະນັ່ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາຂອງລ ິ ດອທານາດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 70 ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າທຸກຄົນກໍຖາມວ່າ, “ຖ ້ າດັ່ງນັ້ນເຈ ົ ້ າເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າບໍ?” ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງຕອບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າວ່າເຮ ົ າເປ ັ ນ.” 71 ແລະ ພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າວ່າ, “ພວກເຮ ົ າ່ັງຕ້ອງການພະ່ານຫ່ັງອ ີ ກ? ເພາະພວກເຮ ົ າເອງກໍໄດ້່ ິ ນຈາກປາກຂອງລາວເອງ.” ລູກາ 23 1 ແລະ ຝູງຊົນທັງໝົດໄດ້ລຸກຂ ຶ ້ ນ ແລະ ນທາພາພຣະອົງໄປຫາປ ປ ລາດ. 2 ແລະ ພວກເຂ ົ າເລ ີ ່ ມກ່າວຫາພຣະອົງວ່າ, “ພວກເຮ ົ າພົບຊາ່ຄົນນ ີ ້ ກທາລັງເຮ ັ ດໃຫ ້ ປະເທດຊາດວ ້ ຸ ນວາ່ ແລະ ຫ ້ າມບໍໃຫ ້ ເສ່ສ່ວ່ສາອາກອນແກ່ກາ່ຊາ ໂດ່ກ່າວວ່າຕົນເອງເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດຜ ້ ູ ເປ ັ ນກະສັດ.” 3 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວບໍ?” ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ ເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າຖ ື ກແລ ້ ວ.” 4 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ປະຊາຊົນວ່າ, “ເຮ ົ າບໍພົບຄວາມຜ ິ ດໃນຊາ່ຄົນນ ີ ້ .” 5 ແລະ ພວກເຂ ົ າ່ ິ ່ ງຮຸນແຮງຂ ຶ ້ ນ, ໂດ່ກ່າວວ່າ, ລາວໄດຸ້່່ົງປະຊາຊົນ, ສັ່ງສອນທົ່ວທັງຊາວຢ ິ ວ, ເລ ີ ່ ມຕົ້ນຈາກຄາລ ິ ເລຈົນເຖ ິ ງບ່ອນນ ີ້ . 6 ເມ ື ່ ອປ ປ ລາດໄດ້່ ິ ນເຖ ິ ງແຂວງຄາລ ິ ເລ ເພ ິ ່ ນຈ ຶ ່ ງຖາມວ່າຊາ່ຄົນນັ້ນເປ ັ ນຄົນຄາລ ິ ເລຫ ື ຼ ບໍ. 7 ແລະ ເມ ື ່ ອຮ້ ູ ວ່າພຣະອົງເປ ັ ນຄົນໃນອທານາດຂອງເຮໂຣດ ເພ ິ ່ ນຈ ຶ ່ ງສົ່ງພຣະອົງໄປຫາເຮໂຣດ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມໃນເວລານັ້ນຄ ື ກັນ.
21
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
8 ແລະ ເມ ື ່ ອເຮໂຣດໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ , ເພ ິ ່ ນກໍດ ີ ໃຈຫ ຼ າ່, ເພາະເພ ິ ່ ນຢາກເຫ ັ ນພຣະອົງມາດົນແລ ້ ວ, ເພາະເພ ິ ່ ນໄດ້່ ິ ນຫ ຼ າ່ເລ ື ່ ອງກ່ຽວກັບພຣະອົງ; ແລະ ເພ ິ ່ ນຫວັງວ່າຈະໄດ້ເຫ ັ ນການອັດສະຈັນບາງຢ່າງທ ີ ່ ພຣະອົງເຮັດ. 9 ແລ ້ ວ
ເພ ິ ່ ນ
ກໍ ຖາມ
ເພ ິ ່ ນ
ຫລາ່
ຄທາ ແຕ່
ເພ ິ ່ ນ
ບໍ
ໄດ້ ຕອບ
ຫ່ັງ
ເລ ີ ່.
10 ແລະ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກທທາມະຈານ ໄດ້ື ຢນຂ ຶ ້ ນ ແລະ ກ່າວຫາພຣະອົງຢ່າງຮຸນແຮງ. 11 ແລະ ເຮໂຣດ ພ ້ ອມກັບພວກທະຫານຂອງລາວໄດ້ດູຖ ູ ກພຣະອົງ ແລະ ເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ເອ ົ າເສ ື ້ ອຄຸມທ ີ ່ ສວ່ງາມໃຫ ້ ພຣະອົງນ່ ຸ ງ, ແລະ ສົ່ງພຣະອົງກັບຄ ື ນໄປຫາປ ປ ລາດ. 12 ແລະໃນມ ື ້ ດຽວກັນນັ້ນ ປ ປລາດ ແລະ ເຮໂຣດ ໄດ້ເປ ັ ນເພ ື ່ ອນກັນ ເພາະວ່າກ່ອນໜ ້ ານ ີ ້ ພວກເຂ ົ າເປ ັ ນສັດຕູກັນ. 13 ແລະປ ປ ລາດໄດ້ເອ ີ ້ ນພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ພວກຜ ້ ູ ົ ປກຄອງ ແລະປະຊາຊົນມາປະຊຸມກັນແລ ້ ວ. 14 ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ນທາຊາ່ຄົນນ ີ ້ ມາຫາເຮ ົ າ ໃນຖານະທ ີ ່ ເປ ັ ນຄົນທ ີ ່ ເຮັດໃຫ ້ ປະຊາຊົນຫ ຼ ົ ງຜ ິ ດ ແລະ ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ຫ ຼ ັ ງຈາກໄດ້ສອບສວນລາວຕໍໜ ້ າພວກເຈ ົ ້ າແລ ້ ວ, ຂ້ອ່ບໍພົບຄວາມຜ ິ ດໃນຕົວລາວໃນເລ ື ່ ອງທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າກ່າວຫາລາວ. 15 ບໍ, ເຮໂຣດກໍບໍໄດ້ເຮັດເຊ ັ ່ ນນັ້ນ: ເພາະເຮ ົ າໄດ້ສົ່ງເຈ ົ ້ າໄປຫາລາວ; ແລະ ເບ ິ ່ ງແມ, ບໍມ ີ ສ ິ ່ ງໃດທ ີ ່ ສົມຄວນກັບໂທດປະຫານຊ ີ ວ ິ ດລາວ. 16 ສະນັ້ນ, ເຮ ົ າຈະລົງໂທດລາວ ແລະ ປ່ອ່ລາວໄປ. 17 (ເພາະ
ວ່າ ໃນ
ງານ
ເທດສະການ
ນັ້ນ ເພ ິ ່ ນ
ຕ້ອງ
ປ່ອ່
ຄົນ
ໜ ຶ ່ ງ
ໃຫ ້
ພວກ
ເຂ ົ າ.)
18 ແລະພວກເຂ ົ າຮ້ອງຂ ຶ ້ ນພ ້ ອມກັນວ່າ, “ຂ້າຊາ່ຄົນນ ີ ້ , ແລະປ່ອ່ບາຣາບາໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າ.” 19 (ຜູ້ນັ້ນຖ ື ກຄຸກ ເພາະການກໍຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນໃນເມ ື ອງ ແລະ ການຄາດຕະກທາ.) 20 ປ ປລາດ
ຈ ຶ ່ ງ ເຕ ັ ມ
ໃຈ
ທ ີ ່ ຈະ
ປ່ອ່
ພຣະ
ເຢ ູຊ ຈ ຶ ່ ງ
ໄດ້
ກ່າວ
ກັບ
ເຂ ົ າ
ອ ີ ກ.
21 ແຕ່ພວກເຂ ົ າຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ, ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 22 ແລະ ເພ ິ ່ ນໄດ້ເວ ົ ້ າກັບພວກເຂ ົ າເປ ັ ນເທ ື ່ ອທ ີ ສາມວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງ, ລາວໄດ້ເຮ ັ ດຜ ິ ດຫ່ັງ? ຂ້ອ່ບໍພົບສາເຫດອັນໃດທ ີ ່ ຄວນຈະຕາ່ໃນລາວ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້ອ່ຈະລົງໂທດລາວ ແລະ ປ່ອ່ລາວໄປ.” 23 ແລະພວກເຂ ົ າກໍຮ້ອງຂ ຶ ້ ນດ້ວ່ສຽງດັງຮຽກຮ້ອງໃຫ ້ ຄ ຶ ງພຣະອົງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ ແລະສຽງຂອງພວກເຂ ົ າ ແລະສຽງຂອງພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ກໍມ ີ ໄຊຊະນະ. 24 ແລະ ປ ປລາດໄດ້ຕັດສ ິ ນໃຫ ້ ມັນເປ ັ ນໄປຕາມທ ີ ່ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າຕ້ອງການ. 25 ແລະ ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ປ່ອ່
ຄາດ
ຕະ
ກທາ, ຜູ້ ທ ີ່
ໃຈ
ຊອບ
ຂອງ
26 ເມ ື ່ ອ
ເຂ ົ າ
ຊ ີ ເຣ
ເນ່ ທ ີ່
ໃຫ ້
ລາວ
ພຣະ
ໃຫ ້
ເຈ ົ ້ າ
ຜູ້ ທ ີ່ ປາດ
ຖ ື ກ
ຂັງ
ຖະໜາ; ແຕ່
ອົງ
ອອກ
ຈາກ
ໄປ ເຂ ົ າ
ອອກ
ມາ
ຕາມ
ພຣະ
ເຢ ູຊ
ໄປ.
ຈທານວນ
ຫ ຼ ວງ
ຫ ຼ າ່
27 ແລະ ມ ີ ປະຊາຊົນ ໄວ ້ ທຸກ
ເຂ ົ າ
ເຂ ົ າ
ຄຸກ
ໃນ
ຂໍ ຫາ
ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ມອບ
ກໍ ການ
ກະບົດ ແລະ
ພຣະ
ເຢ ູຊ ໃຫ ້
ຕາມ
ເຂ ົ າ.
ພາ
ແບກ
ຕົວ
ໄດ້
ຊົນນະບົດ ແລະ
ຈັບ
ຊ ີ ໂມນ
ຄົນ
ໜ ຶ ່ ງ
ຊ ື່
ຊ ີ ໂມນ ຊາວ
ວາງ
ໄມ້ ກາງ
ແຂນ
ໄວ ້
ເທ ິ ງ
ລາວ ເພ ື ່ ອ
ໄປ, ແລະ ພວກ
ຜ ູ້ ່ ິ ງ
ກໍ ໄດ້
ຕ ິ ດຕາມ
ພຣະອົງ
ພຣະອົງ.
28 ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ຫັນມາຫາເຂ ົ າເຈ ົ ້ າ ແລະ ตรัส
, “ ລູກສາວເຢຣູຊາເລ ັ ມເອ ີ ່, ຢ່າຮ້ອງໄຫ ້ ສົງສານເຮ ົ າ,
ແຕ່ຈົ່ງຮ້ອງໄຫ ້ ສົງສານຕົວເອງ ແລະ ເພ ື ່ ອລູກນຂອງເຈ ົ ້ າ.”
22
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
29 ເພາະຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ວັນເວລາກທາລັງຈະມາເຖ ິ ງ, ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າຈະເວ ົ ້ າວ່າ, ແມ່່ ິ ງທ ີ ່ ເປ ັ ນຫມັນ, ແລະ ມົດລູກທ ີ ່ ບໍເຄ ີ ່ເກ ີ ດລູກ, ແລະ ຫົວນົມທ ີ ່ ບໍເຄ ີ ່ດູດນົມ, ຜ ້ ູ ນັ້ນຈະເປ ັ ນສຸກ. 30 ເມ ື ່ ອນັ້ນ
ເຂ ົ າ
ຈະ
ກ່າວ
ກັບ
ພູ
ກ່າວ
ເນ ີ ນ
ພູ ວ່າ, ຈົ່ງ ົ ປກ
ບັງ
ພວກ
ກັບ
ເລ ີ ່ ມ
ເຂ ົ າ
ວ່າ, ຈົ່ງ ເຮ ົ າ
ລົ້ມ
ລົງ
ມາ
ທັບ
ພວກ
ເຮ ົ າ; ແລະ
ໄວ ້ .
31 ເພາະວ່າຖ ້ າພວກເຂ ົ າເຮ ັ ດສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ໃນຕົ້ນໄມ້ທ ີ ່ ່ັງຂຽວສົດ, ພວກເຂ ົ າຈະເຮັດແນວໃດໃນຕົ້ນໄມ້ແຫ ້ ງ? 32 ແລະ ່ັງມ ີ ອ ີ ກສອງຄົນທ ີ ່ ເປ ັ ນຜ ້ ູ ຮ້າ່ທ ີ່ ຖ ື ກນທາຕົວໄປປະຫານຊ ີ ວ ິ ດພ ້ ອມກັບລາວ. 33 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າມາຮອດສະຖານທ ີ່ ທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າ ຄາວາລ ີ , ພວກເຂ ົ າກໍຄ ຶ ງພຣະອົງຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ, ພ ້ ອມກັບພວກຜູ້ຮ້າ່, ຄົນໜ ຶ ່ ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາມ ື , ແລະ ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງຢູ່ເບ ື ້ ອງຊ້າ່ມ ື . 34 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກ່າວວ່າ, “ ພຣະບ ິ ດາເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຂໍໂຜດອະໄພໃຫ ້ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າດ້ວ່ເຖ ີ ດ, ເພາະເຂ ົ າເຈ ົ ້ າບໍຮ້ ູ ວ່າເຂ ົ າເຈ ົ ້ າກທາລັງເຮ ັ ດຫ່ັງ.” ແລະ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າໄດ້ແບ່ງປ ັ ນເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຈັບສະຫລາກ. 35 ແລະປະຊາຊົນກໍື ຢນເບ ິ ່ ງຢູ່. ແລະພວກຜ ້ ູ ົປກຄອງທ ີ ່ ຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າກໍເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງວ່າ, “ລາວໄດ້ຊ່ວ່ຄົນອ ື ່ ນໃຫ ້ ລອດ; ຖ ້ າລາວເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດຜ ູ້ ທ ີ ່ ພຣະເຈ ົ ້ າເລ ື ອກໄວ ້ , ໃຫ ້ ລາວຊ່ວ່ຕົນເອງໃຫ ້ ລອດ.” 36 ພວກທະຫານກໍເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງຄ ື ກັນ ໂດ່ເຂ ົ ້ າມາຫາພຣະອົງ ແລະ ່ ື ່ ນນ້າສົ້ມໃຫ ້ ພຣະອົງ. 37 ແລະ ກ່າວວ່າ, ຖ ້ າເຈ ົ ້ າເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ, ຈົ່ງຊ່ວ່ຕົວເອງໃຫ ້ ພົ້ນ. 38 ແລະ ມ ີ ຄທາຈາລ ຶ ກຂຽນໄວ ້ ເທ ິ ງພຣະອົງດ້ວ່ຕົວອັກສອນກຣ ີ ກ ລາຕ ິ ນ ແລະ ເຮ ັ ບເຣ ີ ວ່າ, “ຜ ູ້ ນ ີ ້ ເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ.” 39 ແລະ ຄົນຮ້າ່ຄົນໜ ຶ ່ ງທ ີ່ ຖ ື ກແຂວນໄວ ້ ໄດ້ໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະອົງວ່າ, “ຖ ້ າເຈ ົ ້ າເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດ ຈົ່ງຊ່ວ່ຕົນເອງກັບພວກເຮ ົ າໃຫ ້ ພົ້ນ.” 40 ແຕ່ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງຕອບວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍຢ ້ ານພຣະເຈ ົ ້ າບໍ, ໃນເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າກໍຖ ື ກລົງໂທດຄ ື ກັນ?” 41 ແລະ ພວກເຮ ົ າກໍສົມຄວນແລ ້ ວ ເພາະພວກເຮ ົ າໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນຕາມການກະທທາຂອງພວກເຮ ົ າ ແຕ່ຜູ້ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ບໍໄດ້ເຮັດຫ່ັງຜ ິ ດ. 42 ແລະ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ຂໍໂຜດລະນ ຶ ກເຖ ິ ງຂ້ານ້ອ່ເມ ື ່ ອພຣະອົງສະເດ ັ ດມາໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. 43 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, “ ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ມ ື້ ນ ີ ້ ເຈ ົ ້ າຈະຢູ່ກັບເຮ ົ າໃນສະຫວັນ.” 44 ແລະ ມັນ
ເປ ັ ນ
ຈົນ
ເກ ົ ້ າ
ຮອດ
ເວລາ
ປະມານ
ຫົກ
ໂມງ, ແລະ ມັນ
ມ ີ ຄວາມ
ມ ື ດ
ທົ່ວ
ແຜ່ນດ ິ ນ
ໂລກ
ໂມງ.
45 ແລະ ດວງອາທ ິ ດກໍມ ື ດລົງ, ແລະ ຜ ້ າມ່ານໃນພຣະວ ິ ຫານກໍຖ ື ກຈ ີ ກຂາດຢູ່ກາງ. 46 ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນດ້ວ່ສຽງດັງວ່າ, “ ພຣະບ ິ ດາເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຂ້ານ້ອ່ຂໍມອບຈ ິ ດວ ິ ນ່ານຂອງຂ້ານ້ອ່ໄວ ້ ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ .” ແລະ ເມ ື ່ ອກ່າວດັ່ງນ ີ ້ ແລ ້ ວ ພຣະອົງກໍຊົງສ ິ ້ ນພຣະຊົນ. 47 ເມ ື ່ ອນາ່ຮ້ອ່ໄດ້ເຫ ັ ນສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ, ລາວຈ ຶ ່ ງສັນລະເສ ີ ນພຣະເຈ ົ ້ າວ່າ, “ຜ ູ້ ນ ີ ້ ເປ ັ ນຄົນຊອບທທາແທ ້ ນ.” 48 ແລະ ຜູ້ຄົນທັງປວງທ ີ ່ ມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນເພ ື ່ ອຊົມເຫດການນັ້ນ, ເມ ື ່ ອໄດ້ເຫ ັ ນເຫດການທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ, ພວກເຂ ົ າກໍຕົບໜ້າເອ ິ ກຂອງພວກເຂ ົ າ ແລະ ກັບຄ ື ນມາ. 49 ແລະ ຄົນຮ້ ູ ຈັກພຣະອົງທັງໝົດ ແລະ ຜູ້່ ິ ງທ ີ່ ຕ ິ ດຕາມພຣະອົງມາຈາກແຂວງຄາລ ິ ເລ ໄດ້ື ຢນຢູ່ຫ່າງນ ແລະ ແນມເບ ິ ່ ງສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້ . 50 ແລະ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ມ ີ ຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ວ່າ ໂຢເຊ ັ ບ, ເປ ັ ນທ ີ ່ ຶປກສາ; ແລະ ລາວເປ ັ ນຄົນດ ີ , ແລະ ເປ ັ ນຄົນຊອບທທາ. 23
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
51 (ຜູ້ນັ້ນບໍໄດ້ເຫ ັ ນດ ີ ກັບຄທາແນະນທາແລະການກະທທາຂອງພວກເຂ ົ າ;) ລາວເປ ັ ນຄົນອາຣ ີ ມາເທ່ ເມ ື ອງໜ ຶ ່ ງຂອງຊາວຢ ິ ວ ແລະລາວເອງກໍລໍຄອ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 52 ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ໄດ້ໄປຫາປ ປ ລາດ ແລະ ຂໍພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ . 53 ແລະ ເພ ິ ່ ນ ໄດ້ ເອ ົ າ ພຣະສົບ ລົງ ມາ, ແລະ ຫໍ ດ້ວ່ ຜ ້ າ ປ່ານ, ແລະ ວາງ ໄວ ້ ໃນ ອຸບໂມງ ທ ີ ່ ເຈາະ ໄວ ້ ໃນ ຫ ີ ນ, ບ່ອນ ນັ້ນ ບໍ ເຄ ີ ່ມ ີ ໃຜ ວາງ ໄວ ້ ໃນ ອຸບໂມງ ນັ້ນ ກ່ອນ. 54 ແລະມ ື ້ ນັ້ນເປ ັ ນວັນຈັດຕຽມ, ແລະວັນຊະບາໂຕກໍມາເຖ ິ ງ. 55 ແລະ ພວກຜູ້່ ິ ງທ ີ ່ ມາພ ້ ອມກັບພຣະອົງຈາກແຂວງຄາລ ິ ເລກໍໄດ້ຕ ິ ດຕາມໄປ ແລະ ໄດ້ເຫ ັ ນອຸບໂມງ ແລະ ວ ິ ທ ີ ທ ີ ່ ພຣະສົບຂອງພຣະອົງຖ ື ກວາງໄວ ້ . 56 ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍໄດ້ກັບຄ ື ນມາ, ແລະ ໄດ້ກະກຽມເຄ ື ່ ອງເທດ ແລະ ນ້າມັນຫອມ; ແລະ ໄດ້ພັກຜ່ອນໃນວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະບັນ່ັດ. ລູກາ 24 1 ໃນມ ື ້ ທທາອ ິ ດຂອງອາທ ິ ດ, ຕອນເຊ ົ ້ າມ ື ດນ, ພວກເຂ ົ າໄດ້ມາຮອດອຸບໂມງ, ໂດ່ເອ ົ າເຄ ື ່ ອງເທດທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າໄດ້ກະກຽມໄວ ້ , ແລະຄົນອ ື ່ ນນຈທານວນໜ ຶ ່ ງມານທາ. 2 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ພົບເຫ ັ ນກ ້ ອນຫ ີ ນໄດ້ຖ ື ກກ ິ ້ ງອອກຈາກປາກອຸບໂມງ. 3 ແລະ ພວກ
ເຂ ົ າ
ໄດ້ ເຂ ົ ້ າ
ໄປ, ແລະ ບໍ ພົບ
ພຣະ
ສົບ
ຂອງ
ພຣະ
ເຢ ູຊ.
4 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າກທາລັງສັບສົນກ່ຽວກັບເລ ື ່ ອງນ ີ ້ , ເບ ິ ່ ງແມ, ມ ີ ຊາ່ສອງຄົນຢ ື ນຢູ່ໃກ ້ ນພວກເຂ ົ າໃນເສ ື ້ ອຜ ້ າທ ີ ່ ເຫ ື ້ຼ ອມເປ ັ ນເງ ົ າ. 5 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າຢ ້ ານກົວ, ແລະ ກົ້ມໜ້າລົງເຖ ິ ງພ ື ້ ນດ ິ ນ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງຊອກຫາຄົນເປ ັ ນຢູ່ໃນບັນດາຄົນຕາ່? 6 ພຣະອົງບໍໄດ້ຢູ່ທ ີ່ ນ ີ ້ , ພຣະອົງໄດ້ຄ ື ນພຣະຊົນແລ ້ ວ, ຈົ່ງຈ ື ່ ໄວ ້ ວ່າພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບພວກເຈ ົ ້ າແນວໃດ ເມ ື ່ ອພຣະອົງ່ັງຢູ່ໃນແຂວງຄາລ ີ ເລ, 7 ໂດ່ກ່າວວ່າ, ບຸດມະນຸດຈະຕ້ອງຖ ື ກມອບໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງຄົນບາບ ແລະ ຖ ື ກຄ ຶ ງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ ແລະ ໃນວັນທ ີ ສາມຈະຊົງຄ ື ນມາຈາກຕາ່. 8 ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍລະນ ຶ ກເຖ ິ ງຄທາເວ ົ ້ າຂອງພຣະອົງ 9 ແລະ ໄດ້ກັບມາຈາກອຸບໂມງ, ແລະ ໄດ້ບອກເລ ື ່ ອງທັງໝົດນ ີ ້ ແກ່ສາວົກສ ິ ບເອ ັ ດຄົນ, ແລະ ແກ່ຄົນອ ື ່ ນນທັງໝົດ. 10 ນາງມາຣ ີ ມັກດາລາ, ນາງໂຢຮັນນາ, ນາງມາຣ ີ ແມ່ຂອງຢາໂກໂບ, ພ ້ ອມກັບຜູ້່ ິ ງຄົນອ ື ່ ນນທ ີ ່ ຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ບອກເຫດການເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແກ່ພວກອັກຄະສາວົກ. 11 ແລະ ຄທາເວ ົ ້ າຂອງພວກເຂ ົ າເບ ິ ່ ງຄ ື ວ່າເປ ັ ນເລ ື ່ ອງທ ີ ່ ບໍມ ີ ປະໂຫ່ດສທາລັບພວກເຂົ າ, ແລະ ພວກເຂ ົ າບໍເຊ ື ່ ອ. 12 ແລ ້ ວເປໂຕກໍລຸກຂ ຶ ້ ນແລ່ນໄປຫາອຸບໂມງ; ແລະ ເມ ື ່ ອກົ້ມລົງເບ ິ ່ ງຜ ້ າປ່ານທ ີ ່ ວາງໄວ ້ ຕ່າງຫາກ ລາວກໍອອກໄປ ແລະ ຮ້ ູ ສ ຶ ກປະຫ ຼ າດໃຈກັບເຫດການທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ. 13 ແລະ ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ໃນມ ື ້ ດຽວກັນນັ້ນ, ສອງຄົນໃນພວກສາວົກໄດ້ໄປບ ້ ານໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ວ່າ ເອມມາອຸດ ຊ ຶ ່ ງຢູ່ຫ່າງຈາກເຢຣູຊາເລ ັ ມປະມານຫົກສ ິ ບຟາລອງ. 14 ແລະ ພວກ ເຂ ົ າ
ໄດ້ ລົມ
ກັນ
ກ່ຽວ
ກັບ
ເລ ື ່ ອງ
ທັງ
ໝົດ
ທ ີ່
ໄດ້
15 ແລະ ເຫດການໄດ້ບັງເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນຄ ື ໃນຂະນະທ ີ ່ ເຂ ົ າກທາລັງສົນທະນາ ແລະ ໂຕ້ຖຽງກັນຢູ່ນັ້ນ ພຣະເຢຊ ູ ເອງກໍໄດ້ສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າມາໃກ ້ ແລະ ໄດ້ເດ ີ ນທາງໄປກັບເຂ ົ າ. 24
ເກ ີ ດ
ຂ ຶ ້ ນ.
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
16 ແຕ່
ຕາ
ຂອງ
17 ແລະ ພຣະອົງ ໄປ ແລະ ເສ ົ ້ າ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ຖ ື ກ
ກ່າວ
ກັບ
ພວກ
ໄດ້
ບັງ
ໄວ ້ ເພ ື ່ ອ ເຂ ົ າ
ພວກ
ວ່າ, ພວກ
ເຂ ົ າ ເຈ ົ ້ າ
ຈະ ເວ ົ ້ າ
ບໍ
ຮ້ ູ ຈັກ
ກັນ
ແບບ
ພຣະ
ໃດ
ອົງ.
ເມ ື ່ ອ
່່າງ
ໃຈ?
18 ແລະ ຜູ້ໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າຊ ື ່ ວ່າ ເຄລໂອປາ ໄດ້ຕອບລາວວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນຄົນຕ່າງດ້າວຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມເທ ົ ່ ານັ້ນບໍ ແລະ ບໍຮ້ ູ ເຫດການທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນໃນສະໄໝນ ີ ້ ?” 19 ພຣະອົງ ເຢ ູຊ
ຈ ຶ ່ ງ
ຊົງ
ຖາມ
ເຂ ົ າ
ຊາວ
ນາ
ຊາ
ກະທທາ ແລະ ໃນ
ຄທາ
ເວ ົ ້ າ ຕໍໜ ້ າ
ວ່າ, “ ເລ ື ່ ອງ
ເຣັດ ຜູ້ ເປ ັ ນ
ຫ່ັງ?” ເຂ ົ າ
ຜູ້ ປະກາດ
ພຣະ
ຈ ຶ ່ ງ
ທູນ
ຕອບ
ທ ີ່
ມ ີ
ລ ິ ດ
ອທານາດ
ຊາ
ຊົນ
ທັງ
ປວງ.
ພຣະທທາ
ເຈ ົ ້ າ ແລະ ຕໍ
ໜ ້ າ
ປະ
ວ່າ, “ກ່ຽວ
ກັບ
ໃນ
ການ
20 ແລະ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກຜ ້ ູ ົ ປກຄອງຂອງພວກເຮ ົ າ ໄດ້ມອບພຣະອົງໃຫ ້ ຖ ື ກຕັດສ ິ ນປະຫານຊ ີ ວ ິ ດ ແລະ ໄດ້ຄ ຶ ງພຣະອົງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 21 ແຕ່ພວກເຮ ົ າໄວ ້ ວາງໃຈວ່າພຣະອົງເປ ັ ນຜ ູ້ ທ ີ ່ ຄວນຈະໄຖ່ອ ິ ດສະລາເອນ: ແລະນອກຈາກທັງໝົດນ ີ້ , ມ ື້ ນ ີ ້ ແມ່ນມ ື້ ທ ີ ສາມແລ ້ ວນັບຕັ້ງແຕ່ເຫດການເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ. 22 ແທ ້
ຈ ິ ງ
ພວກ
ເຮ ົ າ
ປະຫ ຼ າດ
ໃຈ
ເຊ ັ ່ ນ
23 ແລະ ເມ ື ່ ອ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ບໍ
ພົບ
ສົບ
ຂອງ
ທູດ
ສະຫວັນ ຊ ຶ ່ ງ
ໄດ້ ເຫ ັ ນ
ແລ ້ ວ, ແລະ ຜູ້່ ິ ງ
ພາບ
ນ ິ ມ ິ ດ
ບາງ
ຄົນ
ໃນ
ກ່ ຸ ມ
ຂອງ
ພວກ
ກັນ, ຊ ຶ ່ ງ
ໄປ
ຮອດ
ອຸບໂມງ
ແຕ່
ເຊ ົ ້ າ;
ຂອງ
ເພ ິ ່ ນ, ພວກ
ເຂ ົ າ
ກໍ
ບອກ
ເພ ິ ່ ນ
ວ່າ
ເຮ ົ າ
ກໍ ໄດ້ ມາ
່ັງ
ເຮ ັ ດ
ໃຫ ້
ບອກ
ວ່າ ພວກ
ມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ
ຢູ່.
ເຂ ົ າ
24 ແລະບາງຄົນທ ີ ່ ຢູ່ກັບພວກເຮ ົ າກໍໄດ້ໄປທ ີ ່ ອຸບໂມງ ແລະພົບຄ ື ກັບທ ີ່ ຜ ູ້ ່ ິ ງໄດ້ເວ ົ ້ ານັ້ນ ແຕ່ພວກເຂ ົ າບໍໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງ. 25 ແລ ້ ວ ເຊ ື ່ ອ
ພຣະອົງ
ທຸກ
ສ ິ ່ ງ
ໄດ້
ທ ີ່
ກ່າວ
ກັບ
ເຂ ົ າ ເຈ ົ ້ າ
ສາດສະດາ
ໄດ້
ກ່າວ
ວ່າ, ໂອ ້ ຄົນ
ໂງ່
ເອ ີ ່, ແລະ ຄົນ
ໃຈ
ຊ້າ
ທ ີ່
ຈະ
ເລ ື ່ ອງ
ຕ່າງນ
ໄວ ້ :
26 ພຣະຄຣ ິ ດບໍຄວນທົນທຸກທໍລະມານກັບສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ , ແລະ ເຂ ົ ້ າສູ່ລັດສະໝ ີ ພາບຂອງພຣະອົງບໍ? 27 ແລະ ເລ ີ ່ ມ ທ ີ ່ ກ່ຽວ
ຕົ້ນ
ແຕ່
ກັບ ພຣະ
ໂມເຊ ແລະ ສາດສະດາ
ທັງ
ໝົດ, ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ອະທ ິ ບາ່
ອົງ
ຟ ັ ງ
ໃນ
ຄທາ
ພ ີ
ທັງ
ໃຫ ້
ພວກ
ເຂ ົ າ
ພຣະ
ໝົດ.
28 ແລະ ພວກເພ ິ ່ ນກໍມາໃກ ້ ບ ້ ານທ ີ ່ ພວກເພ ິ ່ ນໄປນັ້ນ ແລະ ພຣະອົງເຮັດຄ ື ກັບວ່າພຣະອົງຈະໄປຕໍ. 29 ແຕ່ພວກເຂ ົ າຂໍຮ້ອງພຣະອົງວ່າ, “ເຊ ີ ນພັກຢູ່ກັບພວກເຮ ົ າເຖ ີ ດ ເພາະໃກ ້ ຄ ່າແລ ້ ວ ແລະ ຕາເວ ັ ນກໍມ ື ດແລ ້ ວ.” ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງເຂ ົ ້ າໄປພັກຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າ. 30 ແລະ ເຫດການໄດ້ບັງເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນວ່າ, ໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງນັ່ງຮັບປະທານອາຫານກັບພວກເຂ ົ າ, ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງໄດ້ຈັບເອ ົ າເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ມາ, ແລະ ອວ່ພອນມັນ, ແລະ ຫັກເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ນັ້ນ, ແລະ ່ ື ່ ນໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າ. 31 ແລະ ຕາຂອງພວກເຂ ົ າໄດ້ເປ ປ ດອອກ, ແລະ ພວກເຂ ົ າຮ້ ູ ຈັກພຣະອົງ; ແລະ ພຣະອົງກໍຫາ່ໄປຈາກສາ່ຕາຂອງພວກເຂ ົ າ. 32 ແລະ ພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າກັນວ່າ, “ໃຈຂອງພວກເຮ ົ າບໍໄດ້ຮ້ອນຮົນພາ່ໃນພວກເຮ ົ າບໍ ເມ ື ່ ອພຣະອົງກທາລັງສົນທະນາກັບພວກເຮ ົ າຕາມທາງ ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງກທາລັງອະທ ິ ບາ່ພຣະຄທາພ ີ ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າຟ ັ ງ?” 33 ແລະພວກເຂ ົ າກໍລຸກຂ ຶ ້ ນໃນທັນໃດນັ້ນ ແລະກັບຄ ື ນໄປເຢຣູຊາເລ ັ ມ ແລະພົບອັກຄະສາວົກສ ິ ບເອ ັ ດຄົນມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນຢູ່ພ ້ ອມກັບຜ ູ້ ທ ີ ່ ຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າ. 34 ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ຊົງຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດແລ ້ ວແທ ້ ຈ ິ ງ ແລະ ໄດ້ຊົງປະກົດແກ່ຊ ີ ໂມນ.” 25
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
35 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ເລ ົ ່ າເລ ື ່ ອງທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນຕາມທາງ ແລະ ວ ິ ທ ີ ທ ີ ່ ພຣະອົງເປ ັ ນທ ີ ່ ຮ້ ູ ຈັກຂອງພວກເຂ ົ າໃນການຫັກເຂ ົ ້ າຈ ີ່ . 36 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າກທາລັງເລ ົ ່ າເລ ື ່ ອງຢູ່ນັ້ນ ພຣະເຢຊ ູ ເອງກໍື ຢນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂ ົ າ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ສັນຕ ິ ສຸກຈົ່ງມ ີ ແກ່ເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່.” 37 ແຕ່ພວກເຂ ົ າຕົກໃຈແລະຕົກໃຈຫ ຼ າ່, ແລະຄ ິ ດວ່າພວກເຂ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນຜ ີ . 38 ແລະ ພຣະອົງ ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງວ ້ ຸ ນວາ່? ແລະ ເປ ັ ນຫ່ັງຄວາມຄ ິ ດຈ ຶ ່ ງເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນໃນໃຈຂອງພວກເຈ ົ ້ າ?” 39 ຈົ່ງເບ ິ ່ ງມ ື ແລະຕ ີ ນຂອງເຮ ົ າ, ວ່ານ ີ ້ ແມ່ນເຮ ົ າເອງ; ຈົ່ງຄທາຫາເຮ ົ າ, ແລະ ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ; ເພາະວ່າວ ິ ນ່ານບໍມ ີ ເນ ື ້ ອໜັງແລະກະດູກ, ຄ ື ກັບທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າເຫ ັ ນເຮ ົ າມ ີ . 40 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນ ີ ້ ແລ ້ ວ, ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າເຫ ັ ນພຣະຫັດ ແລະ ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ. 41 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າ່ັງບໍເຊ ື ່ ອ່້ອນຄວາມ່ ິ ນດ ີ ແລະ ປະຫ ຼ າດໃຈ, ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, ພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ອາຫານຫ່ັງຢູ່ທ ີ່ ນ ີ ້ ບໍ? 42 ແລະ ພວກເຂ ົ າເອ ົ າປາປ ປ ້ ງຊ ິ ້ ນໜ ຶ ່ ງ ແລະ ຮັງເຜ ິ ້ ງມາໃຫ ້ ພຣະອົງ. 43 ແລະ ພຣະອົງ
ໄດ້
ຮັບ
ມັນ, ແລະ ໄດ້
ຮັບ
ປະທານ
ຕໍໜ ້ າ
ພວກ
ເຂ ົ າ.
44 ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ນ ີ ້ ແມ່ນຖ ້ ອ່ຄທາທ ີ ່ ເຮ ົ າໄດ້ກ່າວກັບເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່, ໃນຂະນະທ ີ ່ ເຮ ົ າ່ັງຢູ່ກັບເຈ ົ ້ າ, ວ່າທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ຂຽນໄວ ້ ໃນພຣະບັນ່ັດຂອງໂມເຊ, ແລະໃນພຣະທທາຂອງສາດສະດາ, ແລະໃນພຣະທທາເພງສັນລະເສ ີ ນ, ກ່ຽວກັບເຮ ົ າຈະຕ້ອງສທາເລ ັ ດ. 45 ແລ ້ ວພຣະອົງກໍໄດ້ເປ ປ ດຄວາມເຂ ົ ້ າໃຈຂອງເຂ ົ າ ເພ ື ່ ອເຂ ົ າຈະໄດ້ເຂ ົ ້ າໃຈພຣະຄທາພ ີ 46 ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, ມ ີ ຄທາຂຽນໄວ ້ ດັ່ງນ ີ ້ , ແລະ ພຣະຄຣ ິ ດຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານ ແລະ ຟ ື ້ ນຄ ື ນຈາກຄວາມຕາ່ໃນມ ື້ ທ ີ ສາມ. 47 ແລະ ການກັບໃຈ ແລະ ການອະໄພບາບຄວນຖ ື ກສັ່ງສອນໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງໃນບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ, ເລ ີ ່ ມຕົ້ນທ ີ ່ ເຢຣູຊາເລ ັ ມ. 48 ແລະ ພວກທ່ານເປ ັ ນພະ່ານເຖ ິ ງສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້ . 49 ແລະ ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ເຮ ົ າສົ່ງຄທາສັນ່າຂອງພຣະບ ິ ດາຂອງເຮ ົ າມາສູ່ພວກເຈ ົ ້ າ, ແຕ່ພວກເຈ ົ ້ າຈົ່ງຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມ, ຈົນກວ່າພວກເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ຮັບລ ິ ດອທານາດຈາກເບ ື ້ ອງເທ ິ ງ. 50 ແລະ ພຣະອົງ ຊົງ ພາ ພວກເຂ ົ າ ອອກ ໄປ ເຖ ິ ງ ເມ ື ອງ ເບທານ ີ ແລະ ພຣະອົງ ່ົກ ພຣະຫັດ ຂ ຶ ້ ນ ອວ່ພອນ ພວກເຂ ົ າ. 51 ແລະ ເຫດການໄດ້ບັງເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນວ່າ, ໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງກທາລັງອວ່ພອນພວກເຂ ົ າຢູ່ນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ຖ ື ກແ່ກອອກຈາກພວກເຂ ົ າ ແລະ ຖ ື ກຮັບຂ ຶ ້ ນສູ່ສະຫວັນ. 52 ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍໄດ້ນະມັດສະການພຣະອົງ ແລະ ກັບຄ ື ນໄປເຢຣູຊາເລ ັ ມດ້ວ່ຄວາມຊ ື ່ ນຊົມ່ ິ ນດ ີ ຢ່າງ່ ິ ່ ງ. 53 ແລະ ໄດ້ຢູ່ໃນພຣະວ ິ ຫານສະເໝ ີ , ສັນລະເສ ີ ນ ແລະ ສັນລະເສ ີ ນພຣະເຈ ົ ້ າ. ອາແມນ.
26
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ພຣະກ ິ ດຕ ິ ຄຸນຂອງໂຢຮັນ ໂຢຮັນ 18 1 ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ກ່າວຖ ້ ອ່ຄທາເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແລ ້ ວ, ພຣະອົງໄດ້ສະເດ ັ ດອອກໄປພ ້ ອມກັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງຂ້າມຫ ້ ວ່ເຄດໂຣນ, ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນມ ີ ສວນແຫ່ງໜ ຶ ່ ງ, ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າໄປໃນສວນນັ້ນ, ແລະພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ. 2 ແລະຢູດາຜູ້ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດພຣະອົງກໍຮ້ ູ ຈັກສະຖານທ ີ ່ ນັ້ນຄ ື ກັນ ເພາະວ່າພຣະເຢຊ ູ ມັກໄປຮ່ວມກັບສາວົກຂອງພຣະອົງຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນເລ ື ້ ອ່ນ. 3 ຝ່າ່ຢູດາຈ ຶ ່ ງໄດ້ຮັບເອ ົ າກອງທັບ ແລະເຈ ົ ້ າໜ ້ າທ ີ ່ ຈາກພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະພວກຟາຣ ີ ຊາ່ ແລ ້ ວກໍຖ ື ໂຄມໄຟ ບັ້ງໄຟ ແລະອາວຸດມາທ ີ ່ ນັ້ນ. 4 ພຣະເຢຊ ູ ຊົງຊາບທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ຈະເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນກັບພຣະອົງ ຈ ຶ ່ ງສະເດ ັ ດອອກໄປຖາມເຂ ົ າວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າຊອກຫາໃຜ?” 5 ພວກເຂ ົ າຕອບພຣະອົງວ່າ, “ເຢຊ ູ ໄທນາຊາເຣັດ.” ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ເຮ ົ າຄ ື ຜ ້ ູ ນັ້ນ.” ແລະຢູດາຜ ູ້ ທ ີ ່ ທໍລະ່ົດພຣະອົງກໍື ຢນຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າຄ ື ກັນ. 6ພ ໍ ພຣະ ພ ື ້ ນ
ອົງ
ຊົງ
ກ່າວ
ແກ່
ເຂ ົ າ
ວ່າ, “ເຮ ົ າ
ນ ີ້
ແຫລະ,” ເຂ ົ າ
ກໍ
ຖອ່
ຫລັງ
ລົ້ມ
ລົງ
ຜ ູ້
ທ ີ່
ດ ິ ນ.
7 ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງຖາມເຂ ົ າອ ີ ກວ່າ, “ ພວກເຈ ົ ້ າຊອກຫາໃຜ?” ເຂ ົ າຕອບວ່າ, “ເຢຊ ູ ໄທນາຊາເຣ ັ ດ.” 8 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, “ ເຮ ົ າບອກພວກເຈ ົ ້ າແລ ້ ວວ່າ ເຮ ົ າຄ ື ຜ ້ ູ ນັ້ນ ເພາະເຫດນັ້ນຖ ້ າພວກເຈ ົ ້ າຊອກຫາເຮ ົ າ ຈົ່ງປ່ອ່ໃຫ ້ ຄົນເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ໄປຕາມທາງຂອງເຂ ົ າ.” 9 ເພ ື ່ ອ
ຄທາ
ທ ີ່
ພຣະອົງ
ພຣະອົງ
ໄດ້
ປະທານ
ໄດ້
ໃຫ ້
ກ່າວ
ແກ່
ໄວ ້
ນັ້ນ
ຈະ
ຂ້ານ້ອ່, ຂ້ານ້ອ່
ໄດ້ ບໍ
ສທາເລ ັ ດ
ໄດ້ ສູນ
ທ ີ ່ ວ່າ, ໃນ ເສ່
ໃຜ
ບັນດາ
ໄປ.
10 ແລ ້ ວຊ ີ ໂມນເປໂຕຜ ູ້ ຖ ື ດາບໄດ້ດ ຶ ງມັນອອກແລະຟ ັ ນຄົນຮັບໃຊ້ຂອງມະຫາປະໂລຫ ິ ດ ແລະ ຟ ັ ນຫູຂວາຂອງລາວຂາດ. ຄົນຮັບໃຊ້ຄົນນັ້ນຊ ື ່ ວ່າ ມັນກຸ. 11 ພຣະເຢຊ ູ ຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ເປໂຕວ່າ, “ ຈົ່ງເອ ົ າດາບຂອງເຈ ົ ້ າໃສ່ຝ ັ ກໄວ ້ : ຈອກທ ີ ່ ພຣະບ ິ ດາໄດ້ປະທານໃຫ ້ ເຮ ົ າ, ເຮ ົ າຈະບໍດ ື ່ ມບໍ?” 12 ແລ ້ ວພວກທະຫານ, ນາ່ທະຫານ, ແລະເຈ ົ ້ າໜ ້ າທ ີ ່ ຂອງຊາວຢ ິ ວໄດ້ຈັບພຣະເຢຊ ູ , ແລະມັດພຣະອົງໄວ ້ . 13 ແລະ ໄດ້ພາພຣະອົງໄປຫາອັນນາກ່ອນ ເພາະພຣະອົງເປ ັ ນພ ໍ ເຖ ົ ້ າຂອງກາຢາຟາ ຜ ູ້ ຊ ຶ ່ ງເປ ັ ນມະຫາປະໂລຫ ິ ດໃນປ ປ ດຽວກັນນັ້ນ. 14 ບັດນ ີ ້ ກາຢາຟາສ ຄ ື ຜູ້ທ ີ ່ ໃຫ ້ ຄທາແນະນທາແກ່ຊາວຢ ິ ວວ່າ ມັນສົມຄວນທ ີ ່ ຈະໃຫ ້ ຄົນຜ ູ້ ໜ ຶ ່ ງຕາ່ເພ ື ່ ອປະຊາຊົນ. 15 ຊ ີ ໂມນເປໂຕໄດ້ຕ ິ ດຕາມພຣະເຢຊ ູ ໄປ ແລະສາວົກອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງກໍໄດ້ຕ ິ ດຕາມໄປດ້ວ່ ສາວົກຄົນນັ້ນເປ ັ ນທ ີ ່ ຮ້ ູ ຈັກຂອງມະຫາປະໂຣຫ ິ ດ ແລະໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປກັບພຣະເຢຊ ູ ໃນວັງຂອງມະຫາປະໂຣຫ ິ ດ. 16 ແຕ່ເປໂຕຢ ື ນຢູ່ທ ີ ່ ປະຕູຂ້າງນອກ. ແລ ້ ວສາວົກອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງທ ີ ່ ມະຫາປະໂຣຫ ິ ດຮ້ ູ ຈັກນັ້ນກໍອອກໄປເວ ົ ້ າກັບຜ ູ້ ່ ິ ງທ ີ ່ ເຝ ົ ້ າປະຕູ ແລະ ພາເປໂຕເຂ ົ ້ າມາ. 17 ່ ິ ງ
ທ ີ ່ ເຝ ົ ້ າ
ປະຕູ
ໄດ້
ກ່າວ
ເໝ ື ອນ
ກັນ
ກັບ
ບໍ?” ລາວ
ຕອບ
ວ່າ, “ຂ້ອ່
ເປໂຕ ບໍ
ວ່າ, “ເຈ ົ ້ າ ແມ່ນ.”
27
ບໍ ແມ່ນ
ສາວົກ
ຂອງ
ຜ ູ້ ນ ີ້
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
18 ພວກຂ້ອ່ໃຊ້ແລະເຈ ົ ້ າໜ ້ າທ ີ ່ ກໍື ຢນຢູ່ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ, ພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ົ າຖ່ານມາເຮັດໄຟ, ເພາະອາກາດໜາວ, ແລະພວກເຂ ົ າກໍອ່ ຸ ນເຄ ື ່ ອງ. ແລະເປໂຕກໍື ຢນຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າແລະກໍອ່ ຸ ນເຄ ື ່ ອງ. 19 ແລ ້ ວມະຫາປະໂຣຫ ິ ດໄດ້ຖາມພຣະເຢຊ ູ ກ່ຽວກັບສາວົກຂອງພຣະອົງ ແລະ ຄທາສອນຂອງພຣະອົງ. 20 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບເຂ ົ າວ່າ, “ ເຮ ົ າໄດ້ກ່າວແກ່ໂລກຢ່າງເປ ປ ດເຜ ີ ່ ເຮ ົ າເຄ ີ ່ສັ່ງສອນຢູ່ໃນໂຮງທທາ ແລະ ໃນພຣະວ ິ ຫານ ບ່ອນທ ີ ່ ພວກຢ ິ ວມັກຊຸມນຸມກັນຢູ່ສະເໝ ີ ແລະ ເຮ ົ າບໍໄດ້ເວ ົ ້ າຫ່ັງໃນທ ີ ່ ລັບນ.” 21 ເຈ ົ ້ າຖາມເຮ ົ າເຮ ັ ດຫ່ັງ? ຖາມພວກເຂ ົ າທ ີ ່ ໄດ້່ ິ ນເຮ ົ າວ່າ ເຮ ົ າໄດ້ເວ ົ ້ າຫ່ັງກັບພວກເຂ ົ າ ເບ ິ ່ ງແມ, ພວກເຂ ົ າຮ້ ູ ສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເຮ ົ າເວ ົ ້ າ. 22 ເມ ື ່ ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ ້ ວ ເຈ ົ ້ າໜ້າທ ີ ່ ຄົນໜ ຶ ່ ງທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ໃກ ້ ນໄດ້ຕົບພຣະເຢຊ ູ ດ້ວ່ຝາມ ື ຂອງພຣະອົງ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຈ ົ ້ າຕອບມະຫາປະໂຣຫ ິ ດຢ່າງນ ີ ້ ບໍ?” 23 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບລາວວ່າ, “ ຖ ້ າເຮ ົ າເວ ົ ້ າບໍດ ີ ຈົ່ງເປ ັ ນພະ່ານເຖ ິ ງຄວາມຊົ່ວນັ້ນ ແຕ່ຖ ້ າເວ ົ ້ າດ ີ ເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງຕ ີ ເຮ ົ າເຮ ັ ດຫ່ັງ?” 24 ອັນນາສໄດ້ສົ່ງພຣະອົງທ ີ່ ຖ ື ກມັດໄວ ້ ໄປຫາກາຢາຟາສ ມະຫາປະໂລຫ ິ ດ. 25 ຝ່າ່ຊ ີ ໂມນເປໂຕໄດ້ື ຢນອ່ ຸ ນເຄ ື ່ ອງຢູ່. ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຖາມລາວວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍແມ່ນສາວົກຂອງລາວຄ ື ກັນບໍ?” ລາວປະຕ ິ ເສດວ່າ, “ຂ້ອ່ບໍແມ່ນ.” 26 ຄົນຮັບໃຊ້ຄົນໜ ຶ ່ ງຂອງມະຫາປະໂຣຫ ິ ດ, ເປ ັ ນ່າດພ ີ ່ ນ້ອງຂອງລາວທ ີ ່ ເປໂຕໄດ້ຕັດຫູຂອງລາວຂາດ, ໄດ້ກ່າວວ່າ, " ຂ້ອ່ບໍໄດ້ເຫ ັ ນເຈ ົ ້ າຢູ່ໃນສວນກັບລາວບໍ?" 27 ເປໂຕ
ໄດ້
ປະຕ ິ ເສດ
ອ ີ ກ ແລະ
ທັນໃດນັ້ນ
ໄກ່
ກໍ
ຂັນ.
28 ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າກໍພາພຣະເຢຊ ູ ອອກຈາກຄາຢາຟາໄປ່ັງຫ ້ ອງພ ິ ພາກສາ ແລະເວລານັ້ນ່ັງເປ ັ ນຕອນເຊ ົ ້ ານ; ແລະພວກເຂ ົ າເອງບໍໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປໃນຫ ້ ອງພ ິ ພາກສາ ເພາະຢ ້ ານວ່າພວກເຂ ົ າຈະເຮ ັ ດຜ ິ ດບາບ ແຕ່ເພ ື ່ ອໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າກ ິ ນປ ັ ດສະຄາໄດ້. 29 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງອອກໄປຫາພວກເຂ ົ າ ແລະຖາມວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າກ່າວຫາຊາ່ຄົນນ ີ ້ ໃນຂໍຫາຫ່ັງ?” 30 ພວກເຂ ົ າຕອບວ່າ, ຖ ້ າລາວບໍແມ່ນຜ ້ ູ ຮ້າ່, ພວກຂ້ານ້ອ່ຄົງຈະບໍມອບລາວໃຫ ້ ທ່ານ. 31 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຈົ່ງເອ ົ າລາວໄປຕັດສ ິ ນຕາມກົດໝາ່ຂອງພວກເຈ ົ ້ າ.” ດັ່ງນັ້ນພວກຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບລາວວ່າ, “ການທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າຈະປະຫານຊ ີ ວ ິ ດຜ ້ ູ ໃດນັ້ນເປ ັ ນການຜ ິ ດກົດໝາ່.” 32 ເພ ື ່ ອ
ໃຫ ້ ຄທາ
ເວ ົ ້ າ
ບອກ
ພຣະ
ອົງ
ວ່າ
ຂອງ ຈະ
ສ ິ ້ ນ
ພຣະ ພຣະ
ເຢ ູຊ
ສທາ
ເລ ັ ດຊ ຶ ່ ງ
ຊົນ
ຢ່າງ
ໃດ.
ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ກ່າວ
ໄວ ້ ຊ ຶ ່ ງ
ບົ່ງ
33 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງເຂ ົ ້ າໄປໃນສານຕັດສ ິ ນອ ີ ກ ແລະ ເອ ີ ້ ນພຣະເຢຊ ູ ມາ ແລະ ທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວບໍ?” 34 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບລາວວ່າ, “ ເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ຕາມໃຈຕົວເອງ ຫ ືຼ ມ ີ ຄົນອ ື ່ ນບອກເຈ ົ ້ າເຖ ິ ງເຮ ົ າ?” 35 ປ ປລາດຕອບວ່າ, “ເຮ ົ າເປ ັ ນຢ ິ ວບໍ? ແມ່ນແຕ່ຊົນຊາດຂອງເຈ ົ ້ າເອງ ແລະພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ໄດ້ມອບເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ເຮ ົ າ. ເຈ ົ ້ າໄດ້ເຮ ັ ດຫ່ັງລົງໄປ?” 36 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, “ ອານາຈັກຂອງເຮ ົ າບໍເປ ັ ນຂອງໂລກນ ີ້ ຖ ້ າອານາຈັກຂອງເຮ ົ າເປ ັ ນຂອງໂລກນ ີ້ ຜ ້ ູ ຮັບໃຊ້ຂອງເຮ ົ າຄົງຈະຕໍສ ້ ູ ເພ ື ່ ອບໍໃຫ ້ ເຮ ົ າຖ ື ກມອບໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງພວກຢ ິ ວ ແຕ່ບັດນ ີ ້ ອານາຈັກຂອງເຮ ົ າບໍເປ ັ ນຂອງໂລກນ ີ ້ .” 37 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງວ່າ, “ຖ ້ າດັ່ງນັ້ນເຈ ົ ້ າເປ ັ ນກະສັດບໍ?” ພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, “ ເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າວ່າເຮ ົ າເປ ັ ນກະສັດ. ເພ ື ່ ອຈຸດປະສົງນ ີ ້ ເຮ ົ າເກ ີ ດມາ, ແລະເພ ື ່ ອເຫດຜົນນ ີ ້ ເຮ ົ າຈ ຶ ່ ງເຂ ົ ້ າມາໃນໂລກ, ເພ ື ່ ອເຮ ົ າຈະເປ ັ ນພະ່ານເຖ ິ ງຄວາມຈ ິ ງ. ທຸກຄົນທ ີ ່ ຢູ່ຝ່າ່ຄວາມຈ ິ ງກໍຟ ັ ງສຽງຂອງເຮ ົ າ.” 28
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
38 ປ ປລາດທູນພຣະອົງວ່າ, “ຄວາມຈ ິ ງນັ້ນແມ່ນຫ່ັງ?” ເມ ື ່ ອເພ ິ ່ ນກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ ້ ວ ເພ ິ ່ ນກໍອອກໄປຫາພວກຢ ິ ວອ ີ ກ ແລະກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ເຮ ົ າບໍພົບຄວາມຜ ິ ດໃນຕົວລາວເລ ີ ່.” 39 ແຕ່ພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ທທານຽມຄ ື ເຮ ົ າຕ້ອງປ່ອ່ຄົນໜ ຶ ່ ງໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າໃນວັນປ ັ ດສະຄາ ດັ່ງນັ້ນພວກເຈ ົ ້ າຢາກໃຫ ້ ເຮ ົ າປ່ອ່ກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າບໍ? 40 ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າທຸກຄົນກໍຮ້ອງຂ ຶ ້ ນອ ີ ກວ່າ, "ຢ່າບອກຊາ່ຄົນນ ີ ້ , ແຕ່ໃຫ ້ ບອກບາຣາບາ." ບາຣາບານັ້ນເປ ັ ນໂຈນ. ໂຢຮັນ 19 1 ດັ່ງນັ້ນ ປ ປລາດ ຈ ຶ ່ ງ
ເອ ົ າ
ພຣະ
ເຢ ູຊ ໄປ
ຂ້ຽນ
ຕ ີ
ພຣະ
ອົງ.
2 ພວກທະຫານໄດ້ເອ ົ າມົງກຸດໜາມມາສວມໃສ່ຫົວຂອງພຣະອົງ ແລະ ເອ ົ າເສ ື ້ ອຄຸມສ ີ ມ່ວງມາໃຫ ້ ພຣະອົງ. 3 ແລະ ເວ ົ ້ າວ່າ, “ຂໍພຣະຈະເລ ີ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ!” ແລະ ພວກເຂ ົ າຕົບພຣະອົງດ້ວ່ມ ື ຂອງພວກເຂ ົ າ. 4 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງອອກໄປອ ີ ກ ແລະ ເວ ົ ້ າກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ເຮ ົ ານທາລາວອອກມາຫາເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່, ເພ ື ່ ອເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ຈະໄດ້ຮ້ ູ ວ່າ ຂ້ອ່ບໍພົບຄວາມຜ ິ ດໃນລາວ.” 5 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍສະເດ ັ ດອອກມາ ຊົງມົງກຸດໜາມ ແລະ ເສ ື ້ ອຄຸມສ ີ ມ່ວງ. ປ ປລາດກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຈົ່ງເບ ິ ່ ງຊາ່ຄົນນ ີ ້ !” 6 ເມ ື ່ ອພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະ ພວກເຈ ົ ້ າໜ ້ າທ ີ ່ ເຫ ັ ນພຣະອົງ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ, ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ.” ປ ປລາດກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຈົ່ງເອ ົ າລາວໄປຄ ຶ ງເສ່, ເພາະເຮ ົ າບໍເຫ ັ ນຄວາມຜ ິ ດໃນລາວ.” 7 ພວກຢ ິ ວຕອບລາວວ່າ, “ພວກເຮ ົ າມ ີ ກົດໝາ່, ແລະ ຕາມກົດໝາ່ຂອງພວກເຮ ົ າລາວຄວນຕາ່, ເພາະລາວຕັ້ງຕົວເອງເປ ັ ນບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ.” 8 ເມ ື ່ ອປ ປ ລາດໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນ, ເພ ິ ່ ນກໍ່ ິ ່ ງຢ ້ ານກົວຫ ຼ າ່ຂ ຶ ້ ນ; 9 ແລະ ໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປໃນສານຕັດສ ິ ນອ ີ ກ ແລະ ທູນຖາມພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, “ເຈ ົ ້ າມາແຕ່ໃສ?” ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ບໍໄດ້ຕອບຫ່ັງເລ ີ ່. 10 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍເວ ົ ້ າກັບເຮ ົ າບໍ? ເຈ ົ ້ າບໍຮ້ ູ ບໍວ່າພວກເຮ ົ າມ ີ ອທານາດທ ີ ່ ຈະຄ ຶ ງເຈ ົ ້ າໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ ແລະ ມ ີ ອທານາດທ ີ ່ ຈະປ່ອ່ເຈ ົ ້ າໄດ້?” 11 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, “ ເຈ ົ ້ າບໍມ ີ ອທານາດເໜ ື ອເຮ ົ າເລ ີ ່ ນອກຈາກອທານາດນັ້ນທ ີ ່ ປະທານໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າຈາກເບ ື ້ ອງເທ ິ ງ: ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ທ ີ ່ ມອບເຮ ົ າໄວ ້ ໃຫ ້ ເຈ ົ ້ ານັ້ນມ ີ ບາບໃຫ່່ກວ່າ.” 12 ແລະຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ ປ ປລາດໄດ້ພະ່າ່າມປ່ອ່ພຣະອົງ ແຕ່ພວກຢ ິ ວຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ຖ ້ າພຣະອົງປ່ອ່ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ໄປ ພຣະອົງກໍບໍແມ່ນເພ ື ່ ອນຂອງກາ່ຊາ ຜູ້ໃດກໍຕາມທ ີ ່ ຕັ້ງຕົນເປ ັ ນກະສັດ ຜ ້ ູ ນັ້ນກໍຕໍຕ ້ ານກາ່ຊາ.” 13 ເມ ື ່ ອປ ປ ລາດໄດ້່ ິ ນຄທາເວ ົ ້ ານັ້ນ, ເພ ິ ່ ນຈ ຶ ່ ງພາພຣະເຢຊ ູ ອອກມາ ແລະ ນັ່ງລົງເທ ິ ງບັນລັງພ ິ ພາກສາ ໃນສະຖານທ ີ່ ທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າ ຖະໜົນປູຢາງ ແຕ່ໃນພາສາເຮ ັ ບເຣ ີ ວ່າ ກັບບາທາ. 14 ແລະມັນແມ່ນການກະກຽມປ ັ ດສະຄາ, ແລະປະມານເວລາຫົກໂມງແລງ: ແລະເພ ິ ່ ນໄດ້ກ່າວກັບຊາວຢ ິ ວວ່າ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງກະສັດຂອງພວກເຈ ົ ້ າ! 15 ແຕ່ພວກເຂ ົ າຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, ເອ ົ າລາວໄປ, ເອ ົ າລາວໄປ, ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. ປ ປລາດຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ເຮ ົ າຄວນຄ ຶ ງກະສັດຂອງພວກເຈ ົ ້ າບໍ?” ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ຕອບວ່າ, “ພວກເຮ ົ າບໍມ ີ ກະສັດນອກຈາກຊ ີ ຊາ.” 16 ດັ່ງນັ້ນ ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງມອບພຣະເຢຊ ູ ໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າຄ ຶ ງທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ ແລະ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ຈັບພຣະເຢຊ ູ ໄປ. 17 ແລະພຣະອົງໄດ້ແບກໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງອອກໄປ່ັງບ່ອນໜ ຶ ່ ງທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າບ່ອນກະໂຫ ຼ ກຫົວ ຊ ຶ ່ ງໃນພາສາເຮັບເຣ ີ ເອ ີ ້ ນວ່າ ໂຄລະໂຄທາ. 29
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
18ບ່ອນທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າໄດ້ຄ ຶ ງພຣະອົງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ, ພ ້ ອມກັບອ ີ ກສອງຄົນທ ີ ່ ຢູ່ກັບພຣະອົງ, ຢູ່ຂ້າງລະຂ້າງ, ແລະພຣະເຢຊ ູ ຢູ່ກາງ. 19 ປ ປລາດໄດ້ຂຽນປ ້ າ່ໂຄສະນາຕ ິ ດໄວ ້ ເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນ ແລະຂໍຄວາມນັ້ນຂຽນວ່າ, ເຢຊ ູ ຊາວນາຊາເຣັດ ກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ. 20 ແລ ້ ວ
ຊາວ ິ ຢວ
ຄ ຶ ງ
ນັ້ນ
ຢູ່
ລາ
ຕ ິ ນ.
ໃກ ້
ຫ ຼ າ່ ກັບ
ຄົນ
ກໍ ໄດ້
ເມ ື ອງ ແລະ
ມັນ
ອ່ານ
ປ ້ າ່
ນ ີ ້ ເພາະ
ບ່ອນ
ທ ີ ່ ພຣະ
ຂຽນ
ເປ ັ ນ
ພາສາ
ເຮ ັ ບເຣ ີ , ພາສາ
ເຢ ູຊ ຖ ື ກ
ກຣ ີ ກ, ແລະ
ພາສາ
21 ແລ ້ ວພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ຂອງຊາວຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບປ ປ ລາດວ່າ, “ຢ່າຂຽນວ່າ, ກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ; ແຕ່ໃຫ ້ ຂຽນວ່າ, ລາວເວ ົ ້ າວ່າ, ເຮ ົ າເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ.” 22 ປ ປລາດຕອບວ່າ, “ສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເຮ ົ າຂຽນໄວ ້ ນັ້ນ ເຮ ົ າກໍຂຽນໄວ ້ ແລ ້ ວ.” 23 ເມ ື ່ ອພວກທະຫານຄ ຶ ງພຣະເຢຊ ູ ແລ ້ ວ, ພວກເຂ ົ າກໍເອ ົ າເສ ື ້ ອຜ ້ າຂອງພຣະອົງມາເຮ ັ ດສ ີ ່ ສ່ວນ, ໃຫ ້ ທະຫານແຕ່ລະຄົນໄດ້ສ່ວນໜ ຶ ່ ງ; ແລະເອ ົ າເສ ື ້ ອຄຸມຂອງພຣະອົງມາແບ່ງກັນ: ເສ ື ້ ອຄຸມນັ້ນບໍມ ີ ຮອ່ຕໍ, ທໍຕັ້ງແຕ່ເທ ິ ງລົງມາທົ່ວ. 24 ດັ່ງນັ້ນພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັນວ່າ, “ຢ່າໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າຈ ີ ກມັນ, ແຕ່ໃຫ ້ ຈັບສະຫລາກກັນວ່າໃຜຈະເປ ັ ນ.” ເພ ື ່ ອໃຫ ້ ສທາເລ ັ ດຕາມພຣະຄທາພ ີ ທ ີ ່ ກ່າວວ່າ, “ພວກເຂ ົ າແບ່ງປ ັ ນເສ ື ້ ອຜ ້ າຂອງຂ້ອ່, ແລະພວກເຂ ົ າຈັບສະຫລາກໃຫ ້ ເສ ື ້ ອຂອງຂ້ອ່.” ດັ່ງນັ້ນພວກທະຫານຈ ຶ ່ ງເຮັດຕາມ. 25 ມ ີ ແມ່ຂອງພຣະເຢຊ ູ ື ຢນຢູ່ຂ້າງໄມ້ກາງແຂນ, ແມ່ຂອງພຣະເຢຊ ູ , ນ້ອງສາວຂອງແມ່ຂອງພຣະອົງ, ມາຣ ີ ພັນລະ່າຂອງເຄລໂອຟາ, ແລະ ມາຣ ີ ມັກດາລາ. 26 ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ເຫ ັ ນມານດາຂອງພຣະອົງ ແລະສາວົກຜ ູ້ ທ ີ ່ ພຣະອົງຮັກຢ ື ນຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງກ່າວກັບມານດາວ່າ, “ ນາງເອ ີ ່, ນ ີ້ ຄ ື ລູກຊາ່ຂອງເຈ ົ ້ າ!” 27 ແລ ້ ວພຣະອົງກໍກ່າວແກ່ສາວົກວ່າ, “ ນ ີ ້ ແຫ ຼ ະແມ່ຂອງເຈ ົ ້ າ!” ແລະຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນມາ ສາວົກຄົນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບນາງໄປຢູ່ເຮ ື ອນຂອງຕົນ. 28ຫລັງຈາກນ ີ ້ , ພຣະເຢຊ ູ ຮ້ ູ ວ່າທຸກສ ິ ່ ງທຸກຢ່າງໄດ້ສທາເລ ັ ດແລ ້ ວ, ເພ ື ່ ອໃຫ ້ ພຣະຄທາພ ີ ສທາເລ ັ ດ, ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງວ່າ
,
“ ເຮ ົ າຫ ິ ວນ້າ.” 29 ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນມ ີ ພາຊະນະໜ ຶ ່ ງທ ີ່ ມ ີ ນ້າສົ້ມສາ່ຊ ູ ເຕ ັ ມ, ແລະພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ົ າຟອງນ້າມາທານ້າສົ້ມສາ່ຊ ູ ໃສ່ຕົ້ນໄມ້ຫ ີ ສົບແລະເອ ົ າໃສ່ປາກຂອງພຣະອົງ. 30 ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ຊົງຮັບນ້າສົ້ມສົ້ມແລ ້ ວ ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງວ່າ
, “ ສທາເລ ັ ດແລ ້ ວ.”
ແລະພຣະອົງກໍກົ້ມຫົວລົງແລະຊົງມອບວ ິ ນ່ານ. 31 ດັ່ງນັ້ນ, ເນ ື ່ ອງຈາກວ່າເປ ັ ນວັນຈັດແຈງ, ພວກຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງຂໍຮ້ອງປ ປ ລາດໃຫ ້ ຫັກຂາຂອງພວກນັ້ນ ແລະ ໃຫ ້ ເອ ົ າສົບອອກໄປ, ເພາະວ່າວັນນັ້ນເປ ັ ນວັນຈັດແຈງ, ເພ ື ່ ອບໍໃຫ ້ ສົບຄ ້ າງຢູ່ເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນໃນວັນຊະບາໂຕ (ເພາະວ່າວັນຊະບາໂຕນັ້ນເປ ັ ນວັນສທາຄັນ), 32 ແລ ້ ວພວກທະຫານກໍມາທຸບຂາຂອງຜູ້ທທາອ ິ ດ ແລະ ຂອງຜູ້ອ ື ່ ນທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງພ ້ ອມກັບພຣະອົງ. 33 ແຕ່ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າມາຮອດພຣະເຢຊ ູ ແລະເຫ ັ ນວ່າພຣະອົງສ ິ ້ ນພຣະຊົນແລ ້ ວ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງບໍໄດ້ທຸບຂາຂອງພຣະອົງ. 34 ແຕ່ທະຫານຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ເອ ົ າຫອກແທງຂ້າງຂອງພຣະອົງ ແລະເລ ື ອດກັບນ້າກໍໄຫ ຼ ອອກມາທັນທ ີ .
30
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
35 ແລະຜູ້ທ ີ ່ ເຫ ັ ນເຫດການນັ້ນໄດ້ເປ ັ ນພະ່ານ, ແລະຄທາພະ່ານຂອງລາວເປ ັ ນຄວາມຈ ິ ງ: ແລະລາວຮ້ ູ ວ່າລາວເວ ົ ້ າຄວາມຈ ິ ງເພ ື ່ ອວ່າເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ເຊ ື ່ ອ. 36 ເພາະວ່າສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ໄດ້ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນເພ ື ່ ອພຣະຄທາພ ີ ຈະສທາເລ ັ ດ, ທ ີ ່ ວ່າ, ກະດູກຂອງລາວຈະບໍຖ ື ກຫັກ. 37 ແລະ ອ ີ ກ
ຂໍ ພຣະ
ຄທາ
ພ ີ ໜ ຶ ່ ງ
ກ່າວ
ໄວ ້
ວ່າ, “ເຂ ົ າ
ຈະ
ຫລຽວ
ເບ ິ ່ ງ
ຜ ູ້ ທ ີ່
ເຂ ົ າ
ແທງ.”
38 ຫລັງຈາກນ ີ ້ , ໂຢເຊບ ຊາວອາຣ ີ ມາເທ່, ເປ ັ ນສາວົກຂອງພຣະເຢຊ ູ , ແຕ່ໄດ້ລັບນເພາະຢ ້ ານພວກຢ ິ ວ, ຈ ຶ ່ ງໄດ້ອ ້ ອນວອນປ ປ ລາດໃຫ ້ ເອ ົ າພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ໄປ. ປ ປລາດກໍອະນຸ່າດ. ດັ່ງນັ້ນ, ລາວຈ ຶ ່ ງມາເອ ົ າພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ໄປ. 39 ແລະ ນ ີ ໂກເດມ ກໍມານທາ, ຜູ້ທ ີ ່ ເຄ ີ ່ມາຫາພຣະເຢຊ ູ ໃນຕອນກາງຄ ື ນ, ແລະ ໄດ້ເອ ົ າຢາງໄມ້ປະສົມກັບນ້າຫອມມາ, ນ້າໜັກປະມານຮ້ອ່ປອນ. 40 ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງເອ ົ າສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ມາພັນດ້ວ່ຜ ້ າປ່ານທ ີ່ ມ ີ ເຄ ື ່ ອງເທດພັນຕາມທທານຽມການຝ ັ ງສົບຂອງຊາວຢ ິ ວ. 41 ໃນ
ບ່ອນ
ທ ີ່
ພຣະ
ອຸບໂມງ
ໃໝ່
ແຫ່ງ
ອົງ
ຖ ື ກ
ຄ ຶ ງ
ນັ້ນ
ໜ ຶ່ ງ ຊ ຶ ່ ງ
່ັງ
ບໍ
ເຄ ີ ່
ມ ີ ສວນ
ແຫ່ງ
ວາງ
ຜ ້ ູ ໃດ
ສົບ
ໜ ຶ ່ ງ; ແລະ ໃນ ໄວ ້
ສວນ
ນັ້ນ
ມ ີ
ເລ ີ ່.
42 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງວາງພຣະເຢຊ ູ ໄວ ້ ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ ເພາະວັນຈັດຕຽມຂອງຊາວຢ ິ ວ ເພາະວ່າອຸບໂມງນັ້ນຢູ່ໃກ ້ ນແລ ້ ວ. ໂຢຮັນ 20 1 ໃນ ່ັງ
ມ ື ້ ທທາ ມ ື ດ
ອ ິ ດ
ຂອງ
ຢູ່, ແລະ ນາງ
ອາທ ິ ດ, ນາງ
ໄດ້
ເຫ ັ ນ
ມາຣ ີ ມັກດາລາ ໄດ້
ກ ້ ອນ ຫ ີ ນ
ຖ ື ກ
່້າ່
ມາ
ເຖ ິ ງ
ອອກ
ອຸບ
ຈາກ
ໂມງ ອຸບ
ແຕ່
ເຊ ົ ້ ານ, ເມ ື ່ ອ
ໂມງ.
2 ແລ ້ ວນາງກໍແລ່ນໄປຫາຊ ີ ໂມນເປໂຕ ແລະ ສາວົກອ ີ ກຄົນໜ ຶ່ ງ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ຮັກ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, ພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ົ າພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າອອກຈາກອຸບໂມງແລ ້ ວ, ແລະ ພວກເຮ ົ າບໍຮ້ ູ ວ່າພວກເຂ ົ າເອ ົ າພຣະອົງໄປໄວ ້ ໃສ. 3ດັ່ງນັ້ນ ເປໂຕ ແລະ ສາວົກອ ີ ກຄົນນັ້ນ ຈ ຶ ່ ງອອກໄປ ແລະ ໄປຮອດອຸບໂມງ. 4 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂ ົ າທັງສອງຈ ຶ ່ ງແລ່ນໄປນທາກັນ, ແລະສາວົກຄົນອ ື ່ ນໄດ້ແລ່ນໄວກວ່າເປໂຕ ແລະມາຮອດອຸບໂມງກ່ອນ. 5 ແລະ ເມ ື ່ ອລາວກົ້ມລົງເບ ິ ່ ງຂ້າງໃນ ເຫ ັ ນຜ ້ າປ່ານວາງຢູ່ ແຕ່ລາວບໍໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປຂ້າງໃນ. 6 ແລ ້ ວຊ ີ ໂມນເປໂຕກໍຕາມລາວມາ ແລະເຂ ົ ້ າໄປໃນອຸບໂມງ ແລະເຫ ັ ນຜ ້ າປ່ານວາງຢູ່. 7 ແລະ ຜ ້ າເຊ ັ ດໂຕທ ີ ່ ົປກຫົວຂອງພຣະອົງນັ້ນ ບໍໄດ້ວາງຢູ່ກັບຜ ້ າປ່ານ ແຕ່ຖ ື ກພັນໄວ ້ ຕ່າງຫາກ. 8 ແລ ້ ວສາວົກອ ີ ກຄົນນັ້ນຄ ື ຜູ້ທ ີ ່ ມາຮອດອຸບໂມງກ່ອນນັ້ນກໍໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປ ແລະ ລາວໄດ້ເຫ ັ ນແລະເຊ ື ່ ອ. 9 ເພາະ ຈະ
ຕ້ອງ
10ແລ ້ ວ
ວ່າ
ໃນ
ຕອນ
ຟ ື ້ ນ
ຄ ື ນ
ພວກ
ສາວົກ
ນັ້ນ
ມາ
ພວກ
ຈາກ
ຕາ່.
ກໍ ກັບ
ໄປ
ເຂ ົ າ
່ັງ
ບໍ
ບ ້ ານ
ຂອງ
ຮ້ ູ ຈັກ ຕົນ
ພຣະ
ຄທາ
ພ ີ ທ ີ່
ວ່າ
ພຣະ
ອົງ
ອ ີ ກ.
11 ແຕ່ນາງມາຣ ີ ໄດ້ື ຢນຢູ່ຂ້າງນອກອຸບໂມງຮ້ອງໄຫ ້ ແລະໃນຂະນະທ ີ ່ ນາງຮ້ອງໄຫ ້ ຢູ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ກົ້ມລົງແລະຫລຽວເບ ິ ່ ງເຂ ົ ້ າໄປໃນອຸບໂມງ 12 ແລະ ເຫ ັ ນ ທູດສະຫວັນ ສອງ ອົງ ໃນ ຊຸດ ສ ີ ຂາວ ນັ່ງ ຢູ່ ບ່ອນ ທ ີ ່ ພຣະສົບ ຂອງ ພຣະເຢຊ ູ ເຄ ີ ່ ວາງ ໄວ ້ ອົງໜ ຶ ່ ງ ຢູ່ ຫົວ ແລະ ອ ີ ກ ອົງໜ ຶ ່ ງ ຢູ່ ຕ ີ ນ. 13 ແລະ ພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າກັບນາງວ່າ, “ນາງເອ ີ ່, ເຈ ົ ້ າຮ້ອງໄຫ ້ ເພ ື ່ ອຫ່ັງ?” ນາງຕອບວ່າ, “ເພາະເຂ ົ າເອ ົ າພຣະອາຈານຂອງຂ້ານ້ອ່ໄປ ແລະ ຂ້ານ້ອ່ບໍຮ້ ູ ວ່າເຂ ົ າເອ ົ າພຣະອົງໄປໄວ ້ ໃສ.” 14 ແລະ ເມ ື ່ ອນາງໄດ້ເວ ົ ້ າດັ່ງນັ້ນແລ ້ ວ, ນາງໄດ້ຫັນຫລັງໄປ ແລະ ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ື ຢນຢູ່, ແລະ ບໍຮ້ ູ ວ່າແມ່ນພຣະເຢຊ ູ . 31
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
15 ພຣະເຢຊ ູ ຊົງກ່າວແກ່ນາງວ່າ, “ ນາງເອ ີ ່, ເຈ ົ ້ າຮ້ອງໄຫ ້ ເພ ື ່ ອຫ່ັງ? ເຈ ົ ້ າຊອກຫາຜ ້ ູ ໃດ?” ນາງຄ ິ ດວ່າຄົນເຮ ັ ດສວນຈ ຶ ່ ງຕອບວ່າ, “ທ່ານເອ ີ ່, ຖ ້ າທ່ານໄດ້ເອ ົ າລາວມາຈາກບ່ອນນັ້ນ, ບອກຂ້າພະເຈ ົ ້ າແດ່ວ່າທ່ານໄດ້ເອ ົ າລາວໄປໄວ ້ ໃສ, ແລະຂ້າພະເຈ ົ ້ າຈະໄປເອ ົ າລາວໄປ.” 16 ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວກັບນາງວ່າ, “ມາຣ ີ .” ນາງຫັນໜ້າມາຫາພຣະອົງ ແລະ ທູນວ່າ, “ຣັບໂບນ ີ ;ຊ ຶ ່ ງໝາ່ຄວາມວ່າ, ພຣະອາຈານ.” 17 ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວກັບນາງວ່າ, ຢ່າແຕະຕ້ອງເຮ ົ າ; ເພາະເຮ ົ າ່ັງບໍທັນໄດ້ຂ ຶ ້ ນໄປຫາພຣະບ ິ ດາຂອງເຮ ົ າ: ແຕ່ຈົ່ງໄປຫາພ ີ ່ ນ້ອງຂອງເຮ ົ າ, ແລະບອກເຂ ົ າວ່າ, ເຮ ົ າຂ ຶ ້ ນໄປຫາພຣະບ ິ ດາຂອງເຮ ົ າ, ແລະພຣະບ ິ ດາຂອງພວກເຈ ົ ້ າ, ແລະໄປຫາພຣະເຈ ົ ້ າຂອງເຮ ົ າ, ແລະພຣະເຈ ົ ້ າຂອງພວກເຈ ົ ້ າ. 18 ນາງມາຣ ີ ມັກດາລາ ໄດ້ມາບອກພວກສາວົກວ່າ ນາງໄດ້ເຫ ັ ນພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແກ່ນາງ. 19 ໃນຕອນແລງຂອງມ ື ້ ດຽວກັນນັ້ນ, ເຊ ິ ່ ງເປ ັ ນມ ື ້ ທທາອ ິ ດຂອງອາທ ິ ດ, ເມ ື ່ ອປະຕູຖ ື ກປ ິ ດບ່ອນທ ີ ່ ພວກສາວົກໄດ້ເຕ ົ ້ າໂຮມກັນຢູ່ເພາະຢ ້ ານພວກຢ ິ ວ, ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ສະເດ ັ ດມາຢ ື ນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂ ົ າ, ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ ສັນຕ ິ ສຸກຈົ່ງມ ີ ແກ່ທ່ານທັງຫ ຼ າ່.” 20 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ ້ ວ, ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ ້ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າເຫ ັ ນພຣະຫັດ ແລະ ຂ້າງຂອງພຣະອົງ. ແລ ້ ວພວກສາວົກກໍມ ີ ຄວາມ່ ິ ນດ ີ ເມ ື ່ ອໄດ້ເຫ ັ ນພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ. 21 ພຣະເຢຊ ູ ຈ ຶ ່ ງກັບພວກເຂ ົ າອ ີ ກວ່າ
, “ ສັນຕ ິ ສຸກຈົ່ງມ ີ ແກ່ເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່: ພຣະບ ິ ດາຂອງເຮ ົ າໄດ້ຊົງໃຊ້ເຮ ົ າມາຢ່າງໃດ
ເຮ ົ າກໍຈະສົ່ງພວກເຈ ົ ້ າໄປຢ່າງນັ້ນ.” 22 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນ ີ ້ ແລ ້ ວ, ພຣະອົງກໍໄດ້ລະບາ່ລົມຫາ່ໃຈໃສ່ພວກເຂ ົ າ, ແລະ ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ຈົ່ງຮັບເອ ົ າພຣະວ ິ ນ່ານບໍລ ິ ສຸດ. 23 ບາບຂອງຜູ້ໃດກໍຕາມທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າອະໄພ, ບາບນັ້ນຈະຖ ື ກອະໄພໃຫ ້ ; ແລະ ບາບຂອງຜູ້ໃດກໍຕາມທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າ່ັງຮັກສາໄວ ້ , ບາບນັ້ນຈະຖ ື ກຮັກສາໄວ ້ . 24 ແຕ່ໂທມາ ຜູ້ທ ີ່ ມ ີ ຊ ື ່ ວ່າ ດ ີ ດ ີ ມັສ ຜູ້ໜ ຶ ່ ງໃນສາວົກສ ິ ບສອງຄົນນັ້ນ ບໍໄດ້ຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ສະເດ ັ ດມາ. 25 ສາວົກຄົນອ ື ່ ນນຈ ຶ ່ ງບອກເພ ິ ່ ນວ່າ, “ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າແລ ້ ວ.” ແຕ່ເພ ິ ່ ນຕອບເຂ ົ າເຈ ົ ້ າວ່າ, “ຖ ້ າຂ້ອ່ບໍເຫ ັ ນຮອ່ຕະປູທ ີ ່ ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ແລະ ບໍໄດ້ເອ ົ ານ ິ ້ ວມ ື ຂອງຂ້ອ່ໃສ່ຮອ່ຕະປູ ແລະ ບໍໄດ້ເອ ົ າມ ື ຂອງຂ້ອ່ໃສ່ຂ້າງຂອງພຣະອົງ ຂ້ອ່ຈະບໍເຊ ື ່ ອ.” 26 ແລະຕໍມາແປດມ ື ້ ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງກໍຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າອ ີ ກ ແລະໂທມາກໍຢູ່ກັບພວກເຂ ົ າ. ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍສະເດ ັ ດມາ ເມ ື ່ ອປະຕູຖ ື ກປ ິ ດແລ ້ ວ ແລະຢ ື ນຢູ່ທ່າມກາງພຣະອົງ ແລະວ່າ
,
“ ສັນຕ ິ ສຸກຈົ່ງມ ີ ແກ່ທ່ານທັງຫ ຼ າ່.” 27 ແລ ້ ວພຣະອົງກໍກ່າວແກ່ໂທມາວ່າ, “ ຈົ່ງ່ ື ່ ນນ ິ ້ ວມ ື ຂອງເຈ ົ ້ າມານ ີ ້ ແລະ ເບ ິ ່ ງມ ື ຂອງເຮ ົ າ; ແລະ ່ ື ່ ນມ ື ຂອງເຈ ົ ້ າມານ ີ ້ ແລະ ແ່່ມັນມາທ ີ ່ ຂ້າງຂອງເຮ ົ າ: ແລະ ຢ່າຂາດຄວາມເຊ ື ່ ອ ແຕ່ຈົ່ງເຊ ື ່ ອ.” 28 ແລະ ໂທມາຕອບພຣະອົງວ່າ, ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ ແລະ ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ. 29 ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວແກ່ລາວວ່າ, “ ໂທມາເອ ີ ່, ເພາະເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນເຮ ົ າ, ເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງເຊ ື ່ ອ. ຜ ູ້ ທ ີ ່ ບໍເຫ ັ ນແຕ່່ັງເຊ ື ່ ອກໍເປ ັ ນສຸກ.” 30 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ເຮ ັ ດໝາ່ສທາຄັນອ ື ່ ນນອ ີ ກຫ ຼ າ່ຢ່າງຕໍໜ້າສາວົກຂອງພຣະອົງ ຊ ຶ ່ ງບໍໄດ້ຂຽນໄວ ້ ໃນໜັງສ ື ເຫ ັ ຼ້ ມນ ີ້ : 31 ແຕ່ສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້ ຖ ື ກຂຽນໄວ ້ ເພ ື ່ ອເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ຈະເຊ ື ່ ອວ່າພຣະເຢຊ ູ ເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ້ າ ແລະເພ ື ່ ອວ່າເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າເຊ ື ່ ອແລ ້ ວເຈ ົ ້ າຈະມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດໂດ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ.
32
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ໂຢຮັນ 21 1 ຫລັງ
ຈາກ ສ ິ ່ ງ
ເຫລົ່າ
ນ ີ ້ ພຣະ
ອ ີ ກ
ທະ
ຕ ິ
ເຣ່; ແລະ ໃນ
ທ ີ່
ເລ
ເບ
ເຢ ູຊ
ໄດ້ ສະ
ວ ິ ທ ີ
ແດງ
ຕົວ
ເອງ
ຕໍ
ພວກ
ສາ
ວົກ
ນ ີ ້ ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ສະ
ແດງ
ຕົວ
ເອງ.
2ຊ ີ ໂມນເປໂຕ, ໂທມາທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າດ ີ ດ ີ ມ, ນາທານາເອນຈາກບ ້ ານການາໃນແຂວງຄາລ ິ ເລ, ລູກຊາ່ຂອງເຊເບດາ່, ແລະສາວົກອ ີ ກສອງຄົນຂອງພະອົງໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັນ. 3ຊ ີ ໂມນເປໂຕບອກເຂ ົ າວ່າ, “ຂ້ອ່ໄປຫາປາ.” ເຂ ົ າຕອບວ່າ, “ພວກເຮ ົ າໄປນທາເຈ ົ ້ າຄ ື ກັນ.” ເຂ ົ າອອກໄປແລະລົງເຮ ື ອທັນທ ີ , ແຕ່ໃນຄ ື ນນັ້ນເຂ ົ າບໍໄດ້ປາຫ່ັງເລ ີ ່. 4 ແຕ່ເມ ື ່ ອຮ່ ຸ ງເຊ ົ ້ າມາແລ ້ ວ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ື ຢນຢູ່ແຄມຝ ັ ່ ງ ແຕ່ພວກສາວົກບໍຮ້ ູ ວ່າແມ່ນພຣະເຢຊ ູ . 5 ພຣະເຢຊ ູ ຈ ຶ ່ ງຖາມເຂ ົ າວ່າ, “ ລູກເອ ີ ່, ພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ອາຫານກ ິ ນບໍ?” ເຂ ົ າຕອບວ່າ, “ບໍມ ີ .” 6 ພຣະອົງ
ຈ ຶ ່ ງ
ກ່າວ
ແກ່ ເຂ ົ າ
ວ່າ, “ ຈົ່ງ
ເຂ ົ າ
ຖ ິ ້ ມ
ມອງ
ລົງ ແລະ
ບັດ
ຈ ຶ ່ ງ
ຖ ິ ້ ມ
ນ ີ ້ ເຂ ົ າ
ມອງ ດ ຶ ງ
ລົງ
ມອງ
ທາງ ຂ ຶ ້ ນ
ຂວາ
ເຮ ື ອ
ແລະ
ໄດ້
ເພາະ
ມ ີ ປາ
ບໍ
ຈະ
ພົບ.” ຫ ຼ າ່.
7 ດັ່ງນັ້ນສາວົກຜູ້ທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ຮັກຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບເປໂຕວ່າ, “ແມ່ນພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ.” ເມ ື ່ ອຊ ີ ໂມນເປໂຕໄດ້່ ິ ນວ່າແມ່ນພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ລາວຈ ຶ ່ ງເອ ົ າເສ ື ້ ອຄຸມຊາວປະມົງຂອງລາວມາຄາດໄວ ້ (ເພາະລາວເປ ື ອ່ກາ່) ແລະໂດດລົງທະເລ. 8 ແລະ ສາວົກຄົນອ ື ່ ນນ ໄດ້ມາໃນເຮ ື ອນ້ອ່; (ເພາະວ່າພວກເຂ ົ າບໍໄກຈາກຝ ັ ່ ງ, ແຕ່ຄ ື ກັບວ່າມັນ່າວເຖ ິ ງສອງຮ້ອ່ສອກ,) ລາກມອງທ ີ່ ມ ີ ປາມາ. 9ພ ໍ ພວກ ເທ ິ ງ
ເຂ ົ າ
ນັ້ນ ແລະ
ມາ
ຮອດ
ຝ ັ ່ ງ
ມ ີ ເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ວາງ
10 ພຣະເຢຊ ູ
ທັນ
ໃດ
ກໍ ເຫ ັ ນ
ຖ່ານ
ໄຟ
ລຸກ
ຢູ່ ມ ີ
ປາ
ວາງ
ໄວ ້
ໄວ ້ . , “ ຈົ່ງເອ ົ າປາທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າຫາມາໄດ້ນັ້ນມາ.”
11 ຊ ີ ໂມນເປໂຕໄດ້ຂ ຶ ້ ນໄປດ ຶ ງມອງຂ ຶ ້ ນຝ ັ ່ ງທ ີ ່ ເຕ ັ ມໄປດ້ວ່ປາໃຫ່່ ຈທານວນໜ ຶ ່ ງຮ້ອ່ຫ ້ າສ ິ ບສາມໂຕ ແລະເຖ ິ ງວ່າມ ີ ປາຫ ຼ າ່ປານນັ້ນກໍຕາມ ແຕ່ມອງກໍ່ັງບໍຂາດ. 12 ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, “ ມາກ ິ ນເຂ ົ ້ າເຖ ີ ດ.” ແຕ່ບໍມ ີ ສາວົກຄົນໃດກ ້ າຖາມພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານແມ່ນໃຜ” ເພາະເຂ ົ າຮ້ ູ ວ່າແມ່ນພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ. 13 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍມາ ແລະ ເອ ົ າເຂ ົ ້ າຈ ີ ່ ມາໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າ ແລະ ປາກໍມາໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າຄ ື ກັນ. 14 ນ ີ້
ເປ ັ ນ
ເທ ື ່ ອ
ທ ີ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ ຫ ຼ ັ ງ
ສາມ ຈາກ
ທ ີ ່ ພຣະ ທ ີ່
ພຣະ
ເຢ ູຊ ໄດ້ ອົງ
ໄດ້
ຊົງ
ສະ
ແດງ
ຕົວ
ຕໍ
ພວກ
ຟ ື ້ ນ
ຄ ື ນ
ມາ
ຈາກ
ຕາ່.
ສາ
ວົກ
15 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າຮັບປະທານອາຫານແລ ້ ວ, ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວກັບຊ ີ ໂມນເປໂຕວ່າ, ຊ ີ ໂມນລູກຊາ່ຂອງໂຢນາເອ ີ ່, ເຈ ົ ້ າຮັກເຮ ົ າຫ ຼ າ່ກວ່າຄົນເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ບໍ? ລາວທູນຕອບວ່າ, "ແມ່ນແລ ້ ວ, ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ; ພຣະອົງຮ້ ູ ວ່າຂ້ານ້ອ່ຮັກພຣະອົງ." ພຣະອົງກ່າວກັບລາວວ່າ, " ຈົ່ງລ ້ ຽງລູກແກະຂອງເຮ ົ າ." 16 ພຣະອົງ
ຊົງ
ຖາມ
ຮັກ
ເຮ ົ າ
ຮັກ
ພຣະອົງ.” ພຣະອົງ
17 ພຣະອົງ ເຈ ົ ້ າ
ຮັກ
ທ ີ ສາມ
ບໍ? ເພ ິ ່ ນ ຊົງ
ເພ ິ ່ ນ
ທູນ
ກ່າວ
ເປ ັ ນ
ຕອບ
ທ ີ
ວ່າ, “ແມ່ນ
ສອງ
ວ່າ, ຊ ີ ໂມນ
ລູກ
ຂອງ
ແລ ້ ວ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ; ພຣະອົງ
ໂຢນາ
ເອ ີ ່, ເຈ ົ ້ າ
ຊົງ
ຮ້ ູ ວ່າ
ຂ້ານ້ອ່ ເຖ ີ ດ.”
ຊົງ
ກ່າວ
ກັບ
ເພ ິ ່ ນ
ວ່າ, “ ຈົ່ງ
ລ ້ ຽງ
ແກະ
ຂອງ
ຂ້ານ້ອ່
ກັບ
ເພ ິ ່ ນ
ເປ ັ ນ
ເທ ື ່ ອ
ທ ີ
ວ່າ, ຊ ີ ໂມນ
ລູກ
ຂອງ
ໂຢນາ
ເອ ີ ່,
ພຣະອົງ
ຊົງ
ກ່າວ
ກັບ
ເພ ິ ່ ນ
ເປ ັ ນ
ເທ ື ່ ອ
ຕອບ
ວ່າ, “ພຣະອົງ
ເຈ ົ ້ າ
ເອ ີ ່, ພຣະອົງ
ເຮ ົ າ ບໍ? ເປໂຕ
ຮ້ ູ ສ ຶ ກ
ວ່າ, ເຈ ົ ້ າ
ເຮ ົ າ
ຮັກ
ເທ ື ່ ອ
ທຸກ
ບໍ? ແລະ
ໃຈ
ເພາະ
ເພ ິ ່ ນ
ທູນ 33
ສາມ
ຊົງ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ຮ້ ູ ທຸກ ເພ ິ ່ ນ
ສ ິ ່ ງ; ພຣະອົງ
ວ່າ, “ ຈົ່ງ
ລ ້ ຽງ
ຊົງ
ຮ້ ູ ວ່າ
ຂ້ານ້ອ່
ແກະ
ຂອງ
ເຮ ົ າ
ຮັກ
ພຣະອົງ.” ພຣະ
ເຢ ູຊ
ຊົງ
ກ່າວ
ກັບ
ເຖ ີ ດ.”
18ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ ເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າ່ັງໜ່ ຸ ມ ເຈ ົ ້ າໄດ້ຄາດແອວຕົວເອງ ແລະ ່່າງໄປໃສມາໃສກໍໄດ້ຕາມທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າຕ້ອງການ ແຕ່ເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າເຖ ົ ້ າແລ ້ ວ ເຈ ົ ້ າຈະຢຽດມ ື ອອກ ແລະ ຄົນອ ື ່ ນຈະຄາດແອວເຈ ົ ້ າ ແລະ ພາເຈ ົ ້ າໄປໃສມາໃສກໍຈະພາເຈ ົ ້ າໄປ. 19 ພຣະອົງ ພຣະເຈ ົ ້ າ ກ່າວ
ກ່າວ
ດ້ວ່
ແກ່
ດັ່ງນ ີ ້ ເພ ື ່ ອ
ຄວາມ
ເພ ິ ່ ນ
ຕາ່
ວ່າ, “ ຈົ່ງ
ສະແດງ
ໃຫ ້
ເຫ ັ ນ
ແນວ
ໃດ ແລະ
ເມ ື ່ ອ
ຕາມ
ເຮ ົ າ
ວ່າ
ເພ ິ ່ ນ
ຄວນ
ຖວາ່
ກຽດຕ ິ ່ົດ
ແກ່
ພຣະອົງ
ກ່າວ
ດັ່ງນ ີ້
ແລ ້ ວ ພຣະອົງ
ກໍ
ມາ.”
20 ເມ ື ່ ອເປໂຕຫັນຫລັງເຫ ັ ນສາວົກຜ ູ້ ທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ຮັກກທາລັງຕ ິ ດຕາມມາ; ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເອນຕົວລົງທ ີ ່ ເອ ິ ກຂອງພຣະອົງໃນຄ ່າຄ ື ນນັ້ນ ແລະຖາມວ່າ, “ພຣະອົງເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຜູ້ທ ີ ່ ຈະທໍລະ່ົດພຣະອົງຄ ື ຜ ້ ູ ໃດ?” 21 ເມ ື ່ ອ
ເປ
ໂຕ
ນ ີ ້ ຈະ
ເຮ ັ ດ
ຢ່າງ
ເຫ ັ ນ
ລາວ
ຈ ຶ ່ ງ
ທູນ
ພຣະ
ເຢ ູຊ
ວ່າ, “ພຣະ
ອົງ
ເຈ ົ ້ າ
ເອ ີ ່, ຊາ່
ຄົນ
ໃດ?”
22 ພຣະເຢຊ ູ
,“ຖ ້ າເຮ ົ າຢາກໃຫ ້ ລາວຢູ່ຈົນກວ່າເຮ ົ າກັບມາ, ມັນກ່ຽວຂ້ອງຫ່ັງກັບເຈ ົ ້ າ?
ຈົ່ງຕາມເຮ ົ າມາ.” 23 ແລ ້ ວຄທາເວ ົ ້ ານ ີ ້ ກໍແຜ່ລາມໄປໃນບັນດາພ ີ ່ ນ້ອງວ່າ ສາວົກຄົນນັ້ນຈະບໍຕາ່ ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ບໍໄດ້ກັບລາວວ່າ ລາວຈະບໍຕາ່ ແຕ່ກ່າວວ່າ ຖ ້ າເຮ ົ າຢາກໃຫ ້ ລາວຢູ່ຈົນກວ່າເຮ ົ າກັບມາ ຈະກ່ຽວຂ້ອງຫ່ັງກັບເຈ ົ ້ າ? 24 ນ ີ ້ ແຫ ຼ ະ ສາວົກຜ ູ້ ນ ີ ້ ແຫລະ ທ ີ ່ ເປ ັ ນພະ່ານເຖ ິ ງສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແລະ ໄດ້ຂຽນສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ໄວ ້ ແລະ ພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າຄທາພະ່ານຂອງລາວເປ ັ ນຄວາມຈ ິ ງ. 25 ແລະ ່ັງມ ີ ອ ີ ກຫລາ່ສ ິ ່ ງຫລາ່ຢ່າງທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ເຮັດ ຊ ຶ ່ ງຖ ້ າມັນຖ ື ກຂຽນໄວ ້ ທຸກສ ິ່ ງ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຄ ິ ດວ່າແມ່ນແຕ່ໂລກເອງກໍບໍສາມາດບັນຈຸໜັງສ ື ທ ີ ່ ຄວນຈະຖ ື ກຂຽນໄວ ້ ໄດ້. ອາແມນ.
ກ ິ ດຈະການຂອງອັກຄະສາວົກ ກ ິ ດຈະການ 1 1 ໂອ ້ ທ ີ ໂອຟ ປ ໂລ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ຂຽນບົດບັນທ ຶ ກກ່ອນໜ ້ ານ ີ ້ ກ່ຽວກັບທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ເລ ີ ່ ມເຮ ັ ດ ແລະ ສອນ, 2 ຈົນກວ່າວັນທ ີ ່ ພຣະອົງຖ ື ກຮັບຂ ຶ ້ ນໄປ, ຫ ຼ ັ ງຈາກທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະບັນ່ັດໂດ່ພຣະວ ິ ນ່ານບໍລ ິ ສຸດແກ່ພວກອັກຄະສາວົກຜ ູ້ ທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ເລ ື ອກໄວ ້ : 3 ຫລັງຈາກການຖ ື ກທໍລະມານຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງ່ັງໄດ້ສະແດງພຣະອົງເອງວ່າພຣະອົງ່ັງມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດຢູ່ໂດ່ຫ ຼ ັ ກຖານຫ ຼ າ່ຢ່າງທ ີ ່ ບໍມ ີ ຂໍຜ ິ ດພາດ ຊົງປາກົດແກ່ພວກເຂ ົ າສ ີ່ ສ ິ ບວັນ ແລະ ຊົງກ່າວເຖ ິ ງເຫດການຕ່າງນທ ີ ່ ກ່ຽວຂ້ອງກັບອານາຈັກຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 4 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງໄດ້ເຕ ົ ້ າໂຮມກັນກັບພວກສາວົກແລ ້ ວ, ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງສັ່ງພວກເຂ ົ າວ່າ ບໍຄວນອອກຈາກເຢຣູຊາເລ ັ ມ, ແຕ່ໃຫ ້ ລໍຖ ້ າຄທາສັນ່າຂອງພຣະບ ິ ດາ, ຊ ຶ ່ ງ ພຣະອົງກ່າວວ່າ, ເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ໄດ້່ ິ ນກ່ຽວກັບເຮ ົ າແລ ້ ວ. 5 ເພາະ ໂຢຮັນ ໄດ້ ໃຫ ້ ບັບຕ ິ ສະມາ ໄດ້ ຮັບ
ບັບຕ ິ ສະມາ ດ້ວ່
ພຣະ ວ ິ ນ
ດ້ວ່ ນ້າ ່ານ
ແທ ້ ນ; ແຕ່ ໃນ ບໍ
ເທ ົ ່ າ ໃດ
ບໍລ ິ ສຸດ.
6 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນແລ ້ ວ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອົງເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ພຣະອົງຈະຊົງຟ ື ້ ນຟູລາຊະອານາຈັກຄ ື ນໃຫ ້ ແກ່ຊົນຊາດອ ິ ດສະຣາເອນໃນຄັ້ງນ ີ ້ ບໍ?”
34
ມ ື້
ຕໍ
ໄປ
ພວກ ເຈ ົ ້ າ
ຈະ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
7 ແລະ ພຣະອົງ
ໄດ້
ກ່າວ ກັບ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ວ່າ, ມັນ ບໍ
ລະດູການ ຊ ຶ ່ ງ ພຣະ ບ ິ ດາ ໄດ້ ກທານົດ
ໄວ ້
ໃນ
ແມ່ນ
ໜ ້ າທ ີ ່ ຂອງ
ອທານາດ ຂອງ ພຣະ
ພວກ ເຈ ົ ້ າ
ທ ີ ່ ຈະ
ຮ້ ູ
ເວລາ ຫ ືຼ
ອົງ ເອງ.
8 ແຕ່ພວກເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ຮັບລ ິ ດເດດຫ ຼ ັ ງຈາກທ ີ ່ ພຣະວ ິ ນ່ານບໍລ ິ ສຸດຈະສະເດ ັ ດມາເທ ິ ງພວກເຈ ົ້ າ ແລະພວກເຈ ົ ້ າຈະເປ ັ ນພະ່ານໃຫ ້ ເຮ ົ າທັງໃນເຢຣູຊາເລ ັ ມ, ແລະທົ່ວແຂວງຢູດາ່, ແລະໃນແຂວງຊາມາເຣ່, ແລະຈົນເຖ ິ ງທ ີ ່ ສຸດປາ່ແຜ່ນດ ິ ນໂລກ. 9 ແລະ ເມ ື ່ ອ
ພຣະ ອົງ
ອົງ ໄດ້ ຖ ື ກ ຮັບ
ໄດ້
ກ່າວ ສ ິ ່ ງ ເຫລົ່າ ນ ີ້
ຂ ຶ ້ ນ ໄປ; ແລະ ເມກ
ໄດ້
ຮັບ
ແລ ້ ວ, ໃນ ຂະນະ ທ ີ່
ພວກ ເຂ ົ າ
ພຣະ ອົງ
ສາ່
ໄປ
ຈາກ
ກທາລັງ ເບ ິ ່ ງ ຢູ່, ພຣະ
ຕາ ຂອງ ພວກ ເຂ ົ າ.
10 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າແນມເບ ິ ່ ງທ ້ ອງຟ ້ າຢ່າງຕັ້ງໃຈ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະອົງສະເດ ັ ດຂ ຶ ້ ນໄປນັ້ນ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ມ ີ ຊາ່ສອງຄົນຢ ື ນຢູ່ຂ້າງພວກເຂ ົ າໃນຊຸດສ ີ ຂາວ; 11 ຊ ຶ ່ ງ ່ັງ ໄດ້ ກ່າວ ອ ີ ກ
ວ່າ, ພວກ ທ່ານ ຊາວ
ຄາ
ລ ີ
ເບ ິ ່ ງ ທ ້ ອງຟ ້ າ? ພຣະ ເຢ ູຊ ອົງ ດຽວ
ກັນ
ນ ີ້ , ຜ ູ້
ໄປ
ທທາ
ນອງ ດຽວ
ສູ່ ສະຫວັນ, ຈະ ສະ ເດ ັ ດ
ເດ ັ ດ ຂ ຶ ້ ນ
ໄປ
ມາ
ໃນ
ເລ
ເອ ີ ່, ເປ ັ ນ
ທ ີ ່ ໄດ້ ຖ ື ກ ຮັບ ກັບ
ທ ີ່
ຫ່ັງ ພວກ
ທ່ານ ຈ ຶ ່ ງ ື ຢນ
ຂ ຶ ້ ນ ໄປ ຈາກ ພວກ
ພວກ
ທ່ານ
ທ່ານ ຂ ຶ ້ ນ
ໄດ້ ເຫ ັ ນ ພຣະ
ອົງ ສະ
ສູ່ ສະຫວັນ.
ພຣະກ ິ ດຕ ິ ຄຸນຂອງນ ີ ໂກເດມ ບົດທ ີ 1 1 ອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ, ແລະ ຊຸມມາ, ແລະ ດາຕາມ, ຄາມາລ ີ ເອນ, ຢູດາ, ເລວ ີ , ເນ ັ ບທາລ ິ ມ, ອາເລ ັ ກຊານເດ ີ , ໄຊຣັສ, ແລະ ຊາວຢ ິ ວຄົນອ ື ່ ນນ, ໄດ້ໄປຫາປ ປ ລາດກ່ຽວກັບພຣະເຢຊ ູ , ໂດ່ກ່າວຫາພຣະອົງວ່າກະທທາຜ ິ ດຮ້າ່ແຮງຫ ຼ າ່ຢ່າງ. 2 ແລະ ກ່າວ
ວ່າ, ພວກ
ເຮ ົ າ
ແນ່
ໃຈ
ໄດ້
ວ່າ ພຣະ
ເຢ ູຊ
ໂຢ
ເຊ ັ ບ ຊ່າງ
ໄດ້ ປະ
ກາດ
ຕົນ
ເອງ
ແຕ່
ເທ ົ ່ າ
ນັ້ນ, ແຕ່
່ັງ
ໝາ່
ຂອງ
ບັນ
ພະ
ບຸ
ສ ິ ່ ງ
ທ ີ່
ລາວ
ພະ
່າ
ທ ີ ່ ເກ ີ ດ
ຈາກ
ນາງ
ເປ ັ ນ
ພຣະ
ຂອງ
ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ, ແລະ ເປ ັ ນ
ກະສັດ; ແລະ ບໍ ພຽງ
ພະ
່າ
່າມ
ຸ່ບ
ເລ ີ ກ
ວັນ ຊະ
ບາ
ລຸດ
ຂອງ
ພວກ
ທ ີ່
ລາວ
ກ່າວ
ແມ່ນ
3 ປ ປລາດ ່າມ
ຈະ
ໂຕ, ແລະ ກົດ
ວ່າ
ເຮ ົ າ.
ຕອບ ວ່າ, “ສ ິ ່ ງ
ລະລາ່ ນັ້ນ
ອົງ
ຂອງ
ແຜ່ນດ ິ ນ
ທ ີ່
ພຣະ
ບຸດ
ເປ ັ ນ
ບຸດ
ມາຣ ີ , ແລະ ວ່າ
ເປ ັ ນ
ແມ່ນ
ນັ້ນ
ຫ່ັງ? ແລະ
ຫ່ັງ?”
4 ພວກຢ ິ ວໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈ ົ ້ າມ ີ ກົດໝາ່ທ ີ່ ຫ ້ າມບໍໃຫ ້ ິປ ່ ນປ ົ ວພະ່າດໃນວັນຊະບາໂຕ ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ິ ປ ່ ນປ ົ ວທັງຄົນງ່ອ່ ແລະ ຄົນຫູໜວກ, ຄົນງ່ອ່, ຄົນຕາບອດ, ຄົນຂ ີ ້ ທູດ, ແລະ ຄົນຜ ີ ປປສາດເຂ ົ ້ າສ ິ ງໃນວັນນັ້ນດ້ວ່ວ ິ ທ ີ ຊົ່ວຮ້າ່.” 5 ປ ປລາດຕອບວ່າ, “ລາວຈະເຮ ັ ດແບບນ ີ ້ ດ້ວ່ວ ິ ທ ີ ຊົ່ວຮ້າ່ໄດ້ແນວໃດ?” ພວກເຂ ົ າຕອບວ່າ, “ລາວເປ ັ ນໝໍຜ ີ ແລະ ຂັບໄລ່ຜ ີ ອອກໂດ່ນາ່ຜ ີ ; ແລະດັ່ງນັ້ນທຸກສ ິ ່ ງທຸກຢ່າງຈ ຶ ່ ງຢູ່ພາ່ໃຕ້ລາວ.” 6 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວວ່າ, ການຂັບໄລ່ຜ ີ ປ ປສາດເບ ິ ່ ງຄ ື ວ່າບໍແມ່ນວຽກງານຂອງວ ິ ນ່ານທ ີ ່ ບໍສະອາດ, ແຕ່ເປ ັ ນການກະທທາຈາກລ ິ ດເດດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 7 ພວກຢ ິ ວໄດ້ຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈ ົ ້ າຂໍຮ້ອງພະລາຊາໃຫ ້ ເອ ີ ້ ນລາວມາປາກົດຕົວຕໍໜ ້ າສານຂອງພະລາຊາ ແລະຟ ັ ງລາວດ້ວ່ຕົວທ່ານເອງ.” 8 ແລ ້ ວປ ປ ລາດຈ ຶ ່ ງເອ ີ ້ ນທູດມາ ແລະຖາມລາວວ່າ, “ພຣະຄຣ ິ ດຈະຖ ື ກນທາມາທ ີ່ ນ ີ ້ ໂດ່ວ ິ ທ ີ ໃດ?” 35
ໄມ້,
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
9 ແລ ້ ວ
ທູດ
ຜູ້ ນັ້ນ
ພຣະ
ອົງ; ແລະ ເມ ື ່ ອ
ລາວ
ໄດ້ ກ່າວ
ຄອງ
ເອ ີ ້ ນ
ກໍ ໄດ້
ອອກ
ໄປ, ແລະ ຮ້ ູ ຈັກ
ໄດ້ ວາງ
ເສ ື ້ ອ
ຄຸມ
ທ ີ່
ເຈ ົ ້ າ
ເອ ີ ່, ່່າງ
ວ່າ, ພຣະ
ພຣະ
ອົງ
ກັບ
ພຣະ
ຄຣ ິ ດ, ຈ ຶ ່ ງ
ລາວ
ຖ ື ຢູ່
ໃນ
ໄປ
ທາງ
ນ ີ ້ , ແລະ ເຂ ົ ້ າ
ມ ື ອອກ
ໄດ້ ນະມັດສະການ ເທ ິ ງ
ພ ື ້ ນ
ໄປ, ເພາະ
ດ ິ ນ,
ຜ ້ ູ ົ ປກ
ອົງ.
10 ເມ ື ່ ອພວກຢ ິ ວຮ້ ູ ວ່າຜ ້ ູ ສົ່ງຂ່າວໄດ້ເຮ ັ ດຫ່ັງ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຮ້ອງຂ ຶ ້ ນຕໍປປລາດວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງບໍສົ່ງຄທາຮຽກໃຫ ້ ລາວດ້ວ່ລູກປ ັ ດ ແລະບໍແມ່ນດ້ວ່ຜ ້ ູ ສົ່ງຂ່າວ?” ເພາະເມ ື ່ ອຜ ້ ູ ສົ່ງຂ່າວເຫ ັ ນລາວແລ ້ ວ ລາວກໍນະມັດສະການລາວ ແລະວາງເສ ື ້ ອຄຸມທ ີ ່ ລາວຖ ື ຢູ່ໃນມ ື ລົງຕໍໜ ້ າລາວ ແລະເວ ົ ້ າແກ່ລາວວ່າ, “ນາ່ເຈ ົ ້ າ, ຜ ້ ູ ວ່າການເອ ີ ້ ນທ່ານ.” 11 ແລ ້ ວປ ປ ລາດຈ ຶ ່ ງເອ ີ ້ ນຜ ້ ູ ສົ່ງຂ່າວມາ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງເຮ ັ ດເຊ ັ ່ ນນ ີ ້ ?” 12 ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຕອບວ່າ, “ເມ ື ່ ອພຣະອົງໄດ້ສົ່ງຂ້າພະເຈ ົ ້ າຈາກເຢຣູຊາເລ ັ ມໄປຫາອາເລ ັ ກຊານເດ ີ , ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ນັ່ງຢູ່ໃນຮູບຮ່າງທ ີ ່ ຊົ່ວຮ້າ່ຢູ່ເທ ິ ງລາແມ່, ແລະລູກຫ ຼ ານຂອງຊາວເຮ ັ ບເຣ ີ ໄດ້ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ໂຮຊັນນາ, ຖ ື ກ ິ ່ ງໄມ້ຢູ່ໃນມ ື ຂອງພວກເຂ ົ າ.” 13 ຄົນອ ື ່ ນນໄດ້ປູເສ ື ້ ອຜ ້ າຂອງຕົນລົງຕາມທາງ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ພຣະອົງຜ ້ ູ ສະຖ ິ ດຢູ່ໃນສະຫວັນ, ຂໍໂຜດຊ່ວ່ພວກຂ້ານ້ອ່ດ້ວ່ເຖ ີ ດ; ຂໍໃຫ ້ ທ່ານຜູ້ທ ີ ່ ສະເດ ັ ດມາໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຈົ່ງໄດ້ຮັບພອນ.” 14 ແລ ້ ວ
ຊາວ ິ ຢວ
ກໍ
ຮ້ອງ
ໄດ້ ຮ້ອງ
ຂ ຶ ້ ນ ເປ ັ ນ
ພາສາ
ໄດ້ ແນວ
ໃດ?
ຂ ຶ ້ ນ
ຕໍ
ທູດ
ສະຫວັນ
ເຮ ັ ບເຣ ີ ; ແລະ ເຈ ົ ້ າ, ຜ ູ້
ວ່າ, ລູກ
ເປ ັ ນ
ຫລານ
ຂອງ
ຊາວ
ເຮ ັ ບເຣ ີ
ຄົນ
ກຣ ີ ກ, ຈະ
ເຂ ົ ້ າ
ໃຈ
ພາສາ
ເຮ ັ ບເຣ ີ
ກ່າວ
ວ່າ, ເຂ ົ າ
ເຈ ົ ້ າ
ຮ້ອງ
ຂ ຶ ້ ນ
ວ່າ
ເຖ ີ ດ; ຫ ື ຼ , ໂອ ້ ພຣະ
ຜ ູ້
15 ຜູ້ສົ່ງຂ່າວໄດ້ຕອບພວກເຂ ົ າວ່າ, ຂ້ອ່ໄດ້ຖາມຊາວຢ ິ ວຄົນໜ ຶ ່ ງວ່າ, “ນ ີ ້ ແມ່ນຫ່ັງທ ີ ່ ເດ ັ ກນ້ອ່ຮ້ອງອອກມາເປ ັ ນພາສາເຮັບເຣ ີ ?” 16 ແລະ ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ອະທ ິ ບາ່
ໂຮຊັນນາ, ຊ ຶ ່ ງ
ແປ
ວ່າ, ໂອ ້ , ພຣະ
ເປ ັ ນ
ເຈ ົ ້ າ, ຊ່ວ່
ໃຫ ້
ໃຫ ້
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ ຜູ້ ເປ ັ ນ
ຟ ັ ງ, ໂດ່ ເຈ ົ ້ າ, ຊ່ວ່
ຂ້າ
ນ້ອ່
ດ້ວ່
ລອດ.
17 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງເປ ັ ນພະ່ານຕໍຄທາເວ ົ ້ າຂອງເດ ັ ກນ້ອ່, ຄ ື ໂດ່ການງຽບຂອງພວກເຈ ົ ້ າ? ຜູ້ສົ່ງຂ່າວໄດ້ເຮ ັ ດຫ່ັງຜ ິ ດ?” ແລະພວກເຂ ົ າກໍງຽບຢູ່. 18 ຫ ຼ ັ ງຈາກນັ້ນ, ຜ ້ ູ ວ່າການໄດ້ບອກຜ ້ ູ ສົ່ງຂ່າວວ່າ, ຈົ່ງອອກໄປ ແລະ ພະ່າ່າມດ້ວ່ທຸກວ ິ ທ ີ ທາງເພ ື ່ ອນທາລາວເຂ ົ ້ າມາ. 19 ແຕ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວໄດ້ອອກໄປ, ແລະເຮ ັ ດຕາມທ ີ ່ ເຄ ີ ່ເຮັດ; ແລະກ່າວວ່າ, ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ເຊ ີ ນເຂ ົ ້ າມາ, ເພາະວ່າຜູ້ົ ປກຄອງກທາລັງເອ ີ ້ ນທ່ານ. 20 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າໄປໃກ ້ ທຸງຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ທຸງ, ພວກຜູ້ຊາ່ທ ີ່ ຖ ື ທຸງກໍກົ້ມຂາບລົງນະມັດສະການພຣະເຢຊ ູ . 21 ດັ່ງນັ້ນ ຊາວ ິ ຢວ ຈ ຶ ່ ງ ຮ້ອງ ຂ ຶ ້ ນ ຢ່າງ ຮຸນ ແຮງ ຕໍ ທຸງ ສັນ່ານ. 22 ແຕ່ປປລາດໄດ້ເວ ົ ້ າກັບຊາວຢ ິ ວວ່າ, ເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າມັນບໍເປ ັ ນທ ີ່ ພ ໍ ໃຈຂອງພວກເຈ ົ ້ າທ ີ ່ ່ອດທຸງກົ້ມລົງນະມັດສະການພຣະເຢຊ ູ ດ້ວ່ຕົນເອງ; ແຕ່ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງຮ້ອງຕໍຕ້ານທຸງ, ຄ ື ກັບວ່າພວກເຂ ົ າກົ້ມລົງນະມັດສະການ? 23 ພວກເຂ ົ າຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນທຸງກທາລັງກົ້ມລົງນະມັດສະການພຣະເຢຊ ູ .” 24 ຈາກ
ນັ້ນ ຜູ້ ວ່າ
ຫ່ັງ
ເຈ ົ ້ າ
ພວກ
ຈ ຶ ່ ງ
ການ ເຮ ັ ດ
ໄດ້
ເອ ີ ້ ນ
ເຊ ັ ່ ນ
ທຸງ
ອອກ
ນ ີ້ ? 36
ມາ ແລະ ກ່າວ
ກັບ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ວ່າ, ເປ ັ ນ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
25 ພວກ
ທະຫານ
ໄດ້
ກ່າວ
ແລະ
ນະມັດສະການ
ພະ
ຢູ່ ໃນ
ການ
ນະມັດສະການ
ເພ ິ ່ ນ?” ພວກ
ແລະ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ກໍ ກົ້ມ
ຕໍ ປ ປລາດ ວ່າ, “ພວກ
ຂາບ
ເຮ ົ າ
ທຸກ
ຄົນ
ເປ ັ ນ
ຄົນ
ນອກ
ຮ ີ ດ
ເຮ ົ າ
ຈະ
ຄ ິ ດ
ແນວ
ໃດ
ກ່ຽວ
ກັບ
ຖ ື ທຸງ
ໄວ ້
ໃນ
ມ ື ຂອງ
ພວກ
ເຮ ົ າ
ວ ິ ຫານ; ແລະ
ພວກ
ເຮ ົ າ
ແຕ່
ພຽງ
ນະມັດສະການ
ເພ ິ ່ ນ.
26 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພວກຜ ້ ູ ົປກຄອງໂຮງທທາວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າຈົ່ງເລ ື ອກຄົນທ ີ ່ ເຂ ັ ້ ມແຂງບາງຄົນ ແລະ ໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າຖ ື ທຸງ ແລະ ພວກເຮ ົ າຈະເບ ິ ່ ງວ່າພວກເຂ ົ າຈະ່ອມຢູ່ໃຕ ້ ອທານາດຫ ື ຼ ບໍ.” 27 ດັ່ງນັ້ນ ພວກຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງຊາວຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງຊອກຫາຊາ່ເຖ ົ ້ າສ ິ ບສອງຄົນທ ີ ່ ແຂງແຮງ ແລະ ມ ີ ຄວາມສາມາດທ ີ ່ ສຸດ, ແລະ ໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າຖ ື ທຸງ ແລະ ພວກເຂ ົ າຢ ື ນຢູ່ຕໍໜ ້ າຜູ້ວ່າການ. 28 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງສັ່ງຜ ້ ູ ສົ່ງຂ່າວວ່າ, “ຈົ່ງພາພຣະເຢຊ ູ ອອກໄປ, ແລະ ເອ ົ າພຣະອົງກັບຄ ື ນມາ.” ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກັບຜ ້ ູ ສົ່ງຂ່າວກໍອອກໄປຈາກຫ ້ ອງໂຖງ. 29 ແລະ ປ ປລາດ ໄດ້ ເອ ີ ້ ນ ພວກ ທະຫານ ທ ີ ່ ເຄ ີ ່ຖ ື ທຸງ ມາ ກ່ອນ, ແລະ ໄດ້ ສາບານ ກັບ ພວກ ເຂ ົ າ ວ່າ ຖ ້ າ ພວກ ເຂ ົ າ ບໍ ໄດ້ ຖ ື ທຸງ ໃນ ວ ິ ທ ີ ນັ້ນ ເມ ື ່ ອ ພຣະ ເຢ ູຊ ສະເດ ັ ດ ເຂ ົ ້ າ ໄປ, ພຣະ ອົງ ຈະ ຕັດ ຫົວ ຂອງ ພວກ ເຂ ົ າ ອອກ. 30 ແລ ້ ວຜູ້ວ່າການໄດ້ສັ່ງໃຫ ້ ພຣະເຢຊ ູ ສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າມາອ ີ ກ. 31 ແລະ ທູດສະຫວັນໄດ້ປະຕ ິ ບັດຕາມທ ີ ່ ເຄ ີ ່ເຮ ັ ດມາກ່ອນ, ແລະ ໄດ້ອ ້ ອນວອນພຣະເຢຊ ູ ຢ່າງໜັກແໜ້ນໃຫ ້ ພຣະອົງນ່ ຸ ງເສ ື ້ ອຄຸມຂອງພຣະອົງ, ແລະ ່່າງມັນ, ແລະ ພຣະອົງໄດ້່່າງມັນ, ແລະ ເຂ ົ ້ າໄປ. 32 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າໄປ, ພວກທຸງກໍກົ້ມຂາບລົງແລະນະມັດສະການພຣະອົງຄ ື ແຕ່ກ່ອນ. ບົດທ ີ 2 1 ເມ ື ່ ອປ ປ ລາດເຫ ັ ນດັ່ງນັ້ນ, ເພ ິ ່ ນກໍຢ ້ ານ ແລະ ກທາລັງຈະລຸກຂ ຶ ້ ນຈາກບ່ອນນັ່ງຂອງຕົນ. 2 ແຕ່ໃນຂະນະທ ີ ່ ລາວຄ ິ ດຈະລຸກຂ ຶ ້ ນ, ເມ່ຂອງລາວເອງທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ໄກນ ໄດ້ສົ່ງຄົນມາບອກລາວວ່າ, " ຢ່າໄປກ່ຽວຂ້ອງກັບຄົນຊອບທທາຄົນນັ້ນເລ ີ ່; ເພາະຂ້ອ່ໄດ້ທົນທຸກຫ ຼ າ່ກ່ຽວກັບລາວໃນນ ິ ມ ິ ດໃນຄ ື ນນ ີ ້ ." 3 ເມ ື ່ ອພວກຢ ິ ວໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບປ ປ ລາດວ່າ, “ພວກເຮ ົ າບໍໄດ້ບອກເຈ ົ ້ າບໍວ່າ, ລາວເປ ັ ນໝໍຜ ີ ? ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ລາວໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ພັນລະ່າຂອງເຈ ົ ້ າຝ ັ ນ.” 4 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງເອ ີ ້ ນພຣະເຢຊ ູ ມາຖາມວ່າ, “ເຈ ົ ້ າໄດ້່ ິ ນຄທາໃຫ ້ ການທ ີ ່ ເຂ ົ າກ່າວຕໍສ ້ ູ ເຈ ົ ້ າແລ ້ ວ ແຕ່ບໍຕອບຫ່ັງບໍ?” 5 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, ຖ ້ າພວກເຂ ົ າບໍມ ີ ຄວາມສາມາດໃນການເວ ົ ້ າ, ພວກເຂ ົ າກໍຄົງຈະເວ ົ ້ າບໍໄດ້; ແຕ່ເພາະວ່າທຸກຄົນມ ີ ອທານາດໃນລ ີ ້ ນຂອງຕົນເອງ, ທ ີ ່ ຈະເວ ົ ້ າທັງດ ີ ແລະບໍດ ີ , ໃຫ ້ ຜ ້ ູ ນັ້ນພ ິ ຈາລະນາເບ ິ ່ ງ. 6 ແຕ່ພວກຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງຊາວຢ ິ ວໄດ້ຕອບພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, ພວກຂ້ານ້ອ່ຄວນເບ ິ ່ ງສ ິ ່ ງໃດ? 7 ກ່ອນອ ື ່ ນໝົດ, ພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ກ່ຽວກັບເຈ ົ ້ າ, ວ່າເຈ ົ ້ າເກ ີ ດມາໂດ່ການຫລ ິ ້ ນຊ ູ ້ ; ອັນທ ີ ສອງ, ວ່າເດ ັ ກນ້ອ່ຖ ື ກຂ້າຕາ່ໃນເບ ັ ດເລເຮ ັ ມ່້ອນການເກ ີ ດຂອງເຈ ົ ້ າ; ອັນທ ີ ສາມ, ວ່າບ ິ ດາມານດາຂອງເຈ ົ ້ າຊ ື ່ ມາຣ ີ ໄດ້ໜ ີ ໄປປະເທດເອຢ ິ ບ, ເພາະວ່າພວກເຂ ົ າບໍສາມາດໄວ ້ ວາງໃຈຄົນຂອງຕົນເອງໄດ້. 8 ພວກຢ ິ ວບາງຄົນທ ີ ່ ື ຢນຢູ່ໃກ ້ ນນັ້ນເວ ົ ້ າດ ີ ວ່າ, “ພວກເຮ ົ າເວ ົ ້ າບໍໄດ້ວ່າລາວເກ ີ ດມາຈາກການຫລ ິ ້ ນຊ ູ້ ແຕ່ພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າມາຣ ີ ແມ່ຂອງລາວໄດ້ໝັ້ນໄວ ້ ກັບໂຢເຊບ ແລະລາວບໍໄດ້ເກ ີ ດມາຈາກການຫລ ິ ້ ນຊ ູ ້ .” 9 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ພວກຢ ິ ວຜ ູ້ ທ ີ ່ ື ຢນຢ ັ ນວ່າພຣະອົງເກ ີ ດມາໂດ່ການຫລ ິ ້ ນຊ ູ ້ ວ່າ, “ເລ ື ່ ອງຂອງເຈ ົ ້ ານ ີ ້ ບໍເປ ັ ນຄວາມຈ ິ ງ ເພາະວ່າມ ີ ການໝັ້ນໄວ ້ ແລ ້ ວ ດັ່ງທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າເປ ັ ນພະ່ານເຖ ິ ງຄົນໃນຊາດຂອງເຈ ົ ້ າເອງ.” 37
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
10 ອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ ໄດ້ ເວ ົ ້ າກັບ ປ ປລາດ ວ່າ, “ປະຊາຊົນ ຈທານວນ ຫ ຼ ວງຫ ຼ າ່ ນ ີ ້ ເປ ັ ນທ ີ ່ ສົມຄວນ ໄດ້ ຮັບ ຟ ັ ງ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຮ້ອງ ຂ ຶ ້ ນ ວ່າ ພຣະອົງ ເກ ີ ດ ມາ ໂດ່ ການ ຫລ ິ ້ ນ ູຊ້ ແລະ ເປ ັ ນ ໝໍຜ ີ ; ແຕ່ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ປະຕ ິ ເສດ ວ່າ ພຣະອົງ ເກ ີ ດ ມາ ໂດ່ ການ ຫລ ິ ້ ນ ູຊ້ ນັ້ນ ແມ່ນ ພວກ ທ ີ ່ ເຂ ົ ້ າ ນັບຖ ື ສາສະໜາ ແລະ ເປ ັ ນ ສາວົກ ຂອງ ພຣະອົງ.” 11 ປ ປລາດໄດ້ຖາມອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາວ່າ, “ຜູ້ທ ີ ່ ເຂ ົ ້ າສາສະໜານັ້ນແມ່ນໃຜ?” ພວກເຂ ົ າຕອບວ່າ, “ພວກເຂ ົ າເປ ັ ນລູກຫ ຼ ານຂອງຄົນນອກສາສະໜາ ແລະບໍໄດ້ກາ່ມາເປ ັ ນຢ ິ ວ ແຕ່ເປ ັ ນຜູ້ຕ ິ ດຕາມລາວ.” 12 ແລ ້ ວເອເລອາເຊ ີ , ອາສະເຕຣ ິ ອຸສ, ອັນໂຕນ ີ ອຸສ, ຢາໂກໂບ, ຄາຣາສ ແລະ ຊາມູເອນ, ອ ີ ຊາກ ແລະ ຟ ປ ເນຮ, ຄຣ ິ ສໂປ ແລະ ອາກຣ ິ ບປາ, ອັນນາ ແລະ ຢູດາ ໄດ້ຕອບວ່າ, “ພວກເຮ ົ າບໍແມ່ນຜູ້ທ ີ ່ ປ່ຽນສາສະໜາ, ແຕ່ເປ ັ ນລູກຫລານຂອງຊາວຢ ິ ວ, ແລະ ເວ ົ ້ າຄວາມຈ ິ ງ, ແລະ ພວກເຂ ົ າຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນເມ ື ່ ອນາງມາຣ ີ ໝັ້ນໄວ ້ .” 13 ແລ ້ ວປ ປ ລາດກໍໄດ້ກ່າວແກ່ຊາ່ສ ິ ບສອງຄົນທ ີ ່ ກ່າວດັ່ງນ ີ ້ ວ່າ, “ເຮ ົ າຂໍຮ້ອງພວກເຈ ົ ້ າດ້ວ່ຊ ີ ວ ິ ດຂອງຊ ີ ຊາ ໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າຢ ື ນຢ ັ ນຢ່າງສັດຊ ື ່ ວ່າລາວເກ ີ ດມາຈາກການຫລ ິ ້ ນຊ ູ້ ຫ ື ຼ ບໍ ແລະສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ເລ ົ ່ ານັ້ນຈະເປ ັ ນຄວາມຈ ິ ງ.” 14 ພວກເຂ ົ າຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ພວກເຮ ົ າມ ີ ກົດໝາ່ທ ີ່ ຫ ້ າມພວກເຮ ົ າບໍໃຫ ້ ສາບານ ເພາະມັນເປ ັ ນບາບ. ໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າສາບານໂດ່ອ ້ າງເຖ ິ ງຊ ີ ວ ິ ດຂອງຊ ີ ຊາວ່າ ມັນບໍແມ່ນດັ່ງທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າເວ ົ ້ າ, ແລະພວກເຮ ົ າກໍພ ໍ ໃຈທ ີ ່ ຈະຖ ື ກປະຫານຊ ີ ວ ິ ດ.” 15 ອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ ຈ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ປ ປລາດວ່າ, “ຊາ່ສ ິ ບສອງຄົນນັ້ນຈະບໍເຊ ື ່ ອວ່າພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າລາວເກ ີ ດມາຢ່າງຕ່າ ແລະ ເປ ັ ນໝໍຜ ີ , ເຖ ິ ງແມ່ນວ່າລາວຈະປອມຕົວວ່າເປ ັ ນບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ ແລະ ເປ ັ ນກະສັດກໍຕາມ, ຊ ຶ ່ ງພວກເຮ ົ າ່ັງບໍສາມາດເຊ ື ່ ອໄດ້ ຈົນພວກເຮ ົ າສັ່ນເມ ື ່ ອໄດ້່ ິ ນ.” 16 ແລ ້ ວປ ປ ລາດຈ ຶ ່ ງສັ່ງໃຫ ້ ທຸກຄົນອອກໄປ ່ົກເວ ັ ້ ນສ ິ ບສອງຄົນທ ີ ່ ເວ ົ ້ າວ່າພຣະອົງບໍໄດ້ເກ ີ ດມາຈາກການຫລ ິ ້ ນຊ ູ້ ແລະພຣະເຢຊ ູ ໃຫ ້ ຖອ່ອອກໄປໄກນ ແລະກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ເປ ັ ນຫ່ັງຊາວຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງມ ີ ໃຈທ ີ ່ ຈະຂ້າພຣະເຢຊ ູ ? 17 ພວກເຂ ົ າຕອບພຣະອົງວ່າ, “ພວກເຂ ົ າໃຈຮ້າ່ເພາະພຣະອົງໄດ້ິ ປ ່ ນປ ົ ວພະ່າດໃນວັນຊະບາໂຕ.” ປ ປລາດຖາມວ່າ, “ພວກເຂ ົ າຈະຂ້າພຣະອົງ່້ອນການກະທທາທ ີ່ ດ ີ ບໍ?” ພວກເຂ ົ າຕອບພຣະອົງວ່າ, “ແມ່ນແລ ້ ວທ່ານເອ ີ ່.” ບົດທ ີ 3 1 ແລ ້ ວປ ປ ລາດກໍເຕ ັ ມໄປດ້ວ່ຄວາມໂກດແຄ ້ ນຈ ຶ ່ ງອອກໄປນອກຫ ້ ອງປະຊຸມ ແລະກ່າວແກ່ພວກຢ ິ ວວ່າ, “ເຮ ົ າຂໍຮ້ອງທົ່ວໂລກໃຫ ້ ເປ ັ ນພະ່ານວ່າ ເຮ ົ າບໍພົບຄວາມຜ ິ ດໃນຕົວຄົນນັ້ນເລ ີ ່.” 2 ພວກຢ ິ ວໄດ້ຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ຖ ້ າລາວບໍແມ່ນຄົນຊົ່ວ ພວກຂ້າພະເຈ ົ ້ າຄົງບໍໄດ້ພາລາວມາຫາທ່ານ.” 3 ປ ປລາດ ຂອງ
ກ່າວ ແກ່ ເຂ ົ າ
ພວກ
ເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, “ພວກ
ເຈ ົ ້ າ
ເອ ົ າ
ລາວ
ໄປ
ທົດ
ລອງ
ລາວ
ຕາມ
ກົດໝາ່
ເປ ັ ນ
ຂອງ
ເຖ ີ ດ.”
4 ພວກຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າວ່າ, “ພວກເຮ ົ າບໍຖ ື ກຕ້ອງຕາມກົດໝາ່ທ ີ ່ ຈະປະຫານຊ ີ ວ ິ ດຜູ້ໃດ.” 5 ປ ປລາດ
ກ່າວ ແກ່ ພວກ ິ ຢວ
ພວກ
ບໍ ແມ່ນ
ເຈ ົ ້ າ, ແຕ່
ຂອງ
ວ່າ, “ດັ່ງນັ້ນ, ຄທາສັ່ງ
ທ ີ ່ ວ່າ, ຢ່າ
ຂ້າ
ຄົນ
ນັ້ນ
ເຮ ົ າ.”
6 ແລະ ລາວໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປໃນຫ ້ ອງໂຖງອ ີ ກຄັ້ງ ແລະ ເອ ີ ້ ນພຣະເຢຊ ູ ໂດ່ລທາພັງ ແລະ ທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວບໍ?” 7 ພຣະເຢຊ ູ ຈ ຶ ່ ງຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າແບບນ ີ ້ ຕາມລທາພັງຕົວເຈ ົ ້ າເອງ ຫ ື ຼ ພວກຢ ິ ວບອກເຈ ົ ້ າກ່ຽວກັບເຮ ົ າ?”
38
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
8 ປ ປລາດທູນຖາມພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, “ເຮ ົ າເປ ັ ນຄົນຢ ິ ວບໍ? ທົ່ວປະເທດແລະຜ ້ ູ ົ ປກຄອງຂອງຊາວຢ ິ ວໄດ້ມອບເຈ ົ ້ າໄວ ້ ກັບເຮ ົ າ ເຈ ົ ້ າໄດ້ເຮ ັ ດຫ່ັງ?” 9 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບວ່າ, “ອານາຈັກຂອງເຮ ົ າບໍເປ ັ ນຂອງໂລກນ ີ້ ຖ ້ າອານາຈັກຂອງເຮ ົ າເປ ັ ນຂອງໂລກນ ີ້ ຜ ້ ູ ຮັບໃຊ້ຂອງເຮ ົ າຄົງຈະຕໍສ ້ ູ ແລະ ເຮ ົ າຈະບໍຖ ື ກມອບໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງພວກຢ ິ ວ ແຕ່ບັດນ ີ ້ ອານາຈັກຂອງເຮ ົ າບໍເປ ັ ນຂອງໂລກນ ີ ້ .” 10 ປ ປລາດ
ຖາມ
ວ່າ, “ຖ ້ າ
“ເຈ ົ ້ າ
ເວ ົ ້ າ
ວ່າ ເຮ ົ າ
ຈຸດ
ປະ
ເພ ື ່ ອ
ເປ ັ ນ
ພະ່ານ
ສຽງ
ຂອງ
ເຮ ົ າ.”
ສົງ ນ ີ້
11 ປ ປລາດ
ທູນ
13 ປ ປລາດ
ເປ ັ ນ
ເຮ ົ າ
ແນວ
ກະສັດ
ຈ ຶ ່ ງ
ມາ
ເຖ ິ ງ
ພຣະອົງ
12 ພຣະເຢຊ ູ
ເປ ັ ນ
ນັ້ນ ເຈ ົ ້ າ
ຫລ ື : ເພ ື ່ ອ ໃນ
ຄວາມ
ເປ ັ ນ
ກະສັດ
ບໍ?” ພຣະ
ເຢ ູຊ ຕອບ
ວ່າ,
ຈຸດ
ປະ
ສົງ
ນ ີ ້ ເຮ ົ າ
ເກ ີ ດ
ມາ, ແລະ
ເພ ື ່ ອ
ໂລກ; ແລະ
ເພ ື ່ ອ
ຈຸດ
ປະ
ນ ີ້
ເຮ ົ າ
ມາ
ຄົນ
ທ ີ່
ຢູ່ ຝ່າ່
ຈ ິ ງ; ແລະ
ວ່າ, “ຄວາມຈ ິ ງ
ທຸກ
ນັ້ນ
ແມ່ນ
ສົງ
ຄວາມ
ຈ ຶ ່ ງ
ຈ ິ ງ
ກໍ ຟ ັ ງ
ຫ່ັງ?”
, ຄວາມຈ ິ ງມາຈາກສະຫວັນ. ກ່າວ
ວ່າ, “ດັ່ງນັ້ນ
ຄວາມ
ຈ ິ ງ ຈ ຶ ່ ງ
ບໍ ມ ີ
ຢູ່ ໃນ
ໂລກ.”
14 ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວກັບປ ປ ລາດວ່າ, “ຈົ່ງເຊ ື ່ ອວ່າຄວາມຈ ິ ງມ ີ ຢູ່ໃນໂລກນ ີ ້ ໃນບັນດາຜູ້ທ ີ ່ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າມ ີ ອທານາດຕັດສ ິ ນແລ ້ ວ, ພວກເຂ ົ າກໍຖ ື ກປ ົ ກຄອງດ້ວ່ຄວາມຈ ິ ງ, ແລະສ ້ າງການຕັດສ ິ ນທ ີ່ ຖ ື ກຕ ້ ອງ.” ບົດທ ີ 4 1 ປ ປລາດ ກ່າວ
ໄດ້
ປະ
ວ່າ, “ເຮ ົ າ
ພຣະ
ບໍ ພົບ
ເຢ ູຊ ໄວ ້
ໃນ
ຫ ້ ອງ
ໂຖງ ແລະ
ອອກ
ຄວາມ
ຈັກ
ຢ່າງ
ໃນ
ເຢ ູຊ.”
ຜ ິ ດ
ພຣະ
ໄປ
ຫາ
ພວກ ິ ຢວ ແລະ
2 ພວກຢ ິ ວເວ ົ ້ າກັບລາວວ່າ, ແຕ່ລາວເວ ົ ້ າວ່າ, ຂ້ອ່ສາມາດທທາລາ່ວ ິ ຫານຂອງພຣະເຈ ົ ້ າໄດ້, ແລະສ ້ າງມັນຂ ຶ ້ ນໃໝ່ພາ່ໃນສາມມ ື້ . 3 ປ ປລາດຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ວ ິ ຫານທ ີ ່ ລາວກ່າວເຖ ິ ງນັ້ນເປ ັ ນວ ິ ຫານແບບໃດ?” 4 ພວກຢ ິ ວໄດ້ທູນເພ ິ ່ ນວ່າ, “ສ ິ ່ ງທ ີ ່ ຊາໂລໂມນໄດ້ໃຊ້ເວລາດົນນານສ ີ່ ສ ິ ບຫົກປ ປ ໃນການສ ້ າງນັ້ນ ເພ ິ ່ ນໄດ້ກ່າວວ່າເພ ິ ່ ນຈະທທາລາ່ ແລະ ສ ້ າງມັນຂ ຶ ້ ນໃໝ່ພາ່ໃນສາມມ ື ້ .” 5 ປ ປລາດ ທ່ານ
ຈົ່ງ
ກ່າວ ແກ່ ເຂ ົ າ ພ ິ ນ ິ ດ
ພ ິ ນ ິ ດ
ອ ີ ກ
ວ່າ, “ເຮ ົ າ
ເບ ິ ່ ງ
ເຖ ີ ດ.”
ບໍ ມ ີ ໂທດ
ຈາກ
ເລ ື ອດ
ຂອງ
ຜ ້ ູ ນັ້ນ; ພວກ
6 ພວກຢ ິ ວກ່າວແກ່ເພ ິ ່ ນວ່າ, “ຂໍໃຫ ້ ເລ ື ອດຂອງລາວຕົກຢູ່ກັບພວກເຮ ົ າ ແລະ ລູກຫລານຂອງພວກເຮ ົ າ.” ແລ ້ ວປ ປ ລາດຈ ຶ ່ ງເອ ີ ້ ນພວກຜ ້ ູ ເຖ ົ ້ າແກ່ ພວກອາຈານ ພວກປະໂລຫ ິ ດ ແລະ ພວກເລວ ີ ມາປະຊຸມກັນ ແລະ ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າເປ ັ ນສ່ວນຕົວວ່າ, “ຢ່າເຮ ັ ດແບບນ ີ ້ ເລ ີ ່; ຂ້ອ່ບໍພົບສ ິ ່ ງໃດໃນຂໍກ່າວຫາຂອງເຈ ົ ້ າກ່ຽວກັບການປ ິ ່ ນປ ົ ວຄົນເຈ ັ ບປ່ວ່ ແລະ ການລະເມ ີ ດວັນຊະບາໂຕທ ີ ່ ສົມຄວນແກ່ໂທດປະຫານຊ ີ ວ ິ ດ.” 7 ພວກປະໂລຫ ິ ດ ແລະ ຊາວເລວ ີ ໄດ້ຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ໂດ່ຊ ີ ວ ິ ດຂອງຊ ີ ຊາ, ຖ ້ າຜ ້ ູ ໃດໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະເຈ ົ້ າ ຜ ້ ູ ນັ້ນສົມຄວນໄດ້ຮັບໂທດເຖ ິ ງຕາ່; ແຕ່ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ໄດ້ໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ.” 8 ຜູ້ ົ ປກຄອງ ຈ ຶ ່ ງ ເຢຊ ູ
ມາ
ຖາມ
ສັ່ງ
ວ່າ, “ເຮ ົ າ
ພວກ ິ ຢວ ຈະ
ເຮ ັ ດ
ໃຫ ້
ອອກ
ຫ່ັງ
ກັບ
ໄປ
ຈາກ
ເຈ ົ ້ າ?”
9 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບລາວວ່າ, “ຈົ່ງເຮ ັ ດຕາມທ ີ່ ມ ີ ຂຽນໄວ ້ .” 39
ຫໍ
ປະຊຸມ
ອ ີ ກ ແລະ
ເອ ີ ້ ນ
ພະ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
10 ປ ປລາດ
ຖາມ
ພຣະອົງ
ວ່າ, “ມ ີ ຄທາ
ຂຽນ
ໄວ ້
ຢ່າງ
ໃດ?”
11 ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, “ໂມເຊ ແລະ ພວກຜ ້ ູ ປະກາດພຣະທທາໄດ້ທທານາ່ກ່ຽວກັບຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະ ການຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດຂອງເຮ ົ າ. 12 ເມ ື ່ ອພວກຢ ິ ວໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂ ົ າກໍຮ້ ູ ສ ຶ ກລທາຄານ ແລະ ເວ ົ ້ າກັບປ ປ ລາດວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງທ່ານຈ ຶ ່ ງ່ັງຢາກຟ ັ ງຄທາໝ ິ ່ ນປະໝາດຂອງຜ ້ ູ ຊາ່ຄົນນັ້ນອ ີ ກ?” 13 ປ ປລາດໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຖ ້ າຄທາເວ ົ ້ າເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ເບ ິ ່ ງຄ ື ວ່າເປ ັ ນການໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະເຈ ົ ້ າ, ຈົ່ງເອ ົ າລາວໄປສານຂອງພວກເຈ ົ ້ າ, ແລະ ພ ິ ຈາລະນາຄະດ ີ ຕາມກົດໝາ່ຂອງພວກເຈ ົ ້ າ.” 14 ພວກຢ ິ ວຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ກົດໝາ່ຂອງພວກເຮ ົ າກ່າວວ່າ, ລາວຈະຕ້ອງຖ ື ກຕ ີ ເກ ົ ້ າບາດ ແລະ ສາມສ ິ ບບາດ, ແຕ່ຖ ້ າລາວໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຕາມວ ິ ທ ີ ນ ີ ້ , ລາວຈະຕ້ອງຖ ື ກຫ ີ ນຄວ່າງໃສ່.” 15 ປ ປລາດໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຖ ້ າຄທາເວ ົ ້ າຂອງລາວເປ ັ ນການໝ ິ ່ ນປະໝາດພຣະເຈ ົ ້ າ, ຈົ່ງທົດລອງລາວຕາມກົດໝາ່ຂອງພວກເຈ ົ ້ າເຖ ີ ດ.” 16 ພວກຢ ິ ວເວ ົ ້ າກັບປ ປ ລາດວ່າ, “ກົດໝາ່ຂອງພວກເຮ ົ າສັ່ງພວກເຮ ົ າບໍໃຫ ້ ປະຫານຊ ີ ວ ິ ດຜ ້ ູ ໃດເລ ີ ່ ພວກເຮ ົ າຢາກໃຫ ້ ລາວຖ ື ກຄ ຶ ງທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ ເພາະວ່າລາວສົມຄວນໄດ້ຮັບໂທດປະຫານຊ ີ ວ ິ ດທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ.” 17 ປ ປລາດ
ກ່າວ
ເຂ ົ າ
ຕ ີ
ຖ ື ກ
ແກ່
ແລະ
ເຂ ົ າ ສົ່ງ
ວ່າ, “ບໍ ໄປ
ເທ ົ ່ າ
ສົມຄວນ
ທ ີ່
ຈະ
ຄ ຶ ງ
ລາວ
ໄວ ້
ທ ີ່
ໄມ້ ກາງ
ແຂນ ໃຫ ້
ນັ້ນ.”
18 ແຕ່ເມ ື ່ ອຜູ້ວ່າການຫລຽວເບ ິ ່ ງປະຊາຊົນທ ີ ່ ຢູ່ນັ້ນ ແລະ ພວກຢ ິ ວ, ເພ ິ ່ ນໄດ້ເຫ ັ ນຊາວຢ ິ ວຫ ຼ າ່ຄົນຮ້ອງໄຫ ້ , ແລະ ໄດ້ກ່າວກັບພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ຂອງຊາວຢ ິ ວວ່າ, “ປະຊາຊົນທັງໝົດບໍປາຖະໜາໃຫ ້ ລາວຕາ່.” 19 ພວກເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງຊາວຢ ິ ວໄດ້ຕອບປ ປ ລາດວ່າ, “ພວກເຮ ົ າ ແລະ ປະຊາຊົນທັງໝົດໄດ້ມາທ ີ່ ນ ີ ້ ເພ ື ່ ອຈຸດປະສົງນ ີ ້ ເອງ ຄ ື ເພ ື ່ ອໃຫ ້ ລາວຕາ່.” 20 ປ ປລາດ
ກ່າວ
ແກ່
ເຂ ົ າ
ວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງ
ລາວ
ຈ ຶ ່ ງ
ຕ້ອງ
ຕາ່?”
21 ພວກເຂ ົ າຕອບເພ ິ ່ ນວ່າ, ເພາະວ່າເພ ິ ່ ນປະກາດຕົວເອງວ່າເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ແລະເປ ັ ນກະສັດ. ບົດທ ີ 5 1 ແຕ່ນ ີ ໂກເດມ ເປ ັ ນຄົນຢ ິ ວຄົນໜ ຶ ່ ງ ໄດ້ື ຢນຢູ່ຕໍໜ ້ າຜ ້ ູ ວ່າລາຊະການ ແລະ ທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ທ່ານຜ ູ້ ພ ິ ພາກສາຜ ້ ູ ຊອບທທາ, ຂໍໂຜດ ... 2 ປ ປລາດ
ກ່າວ ແກ່ ພຣະອົງ
ວ່າ, “ຈົ່ງ
ເວ ົ ້ າ
ຕໍ
ໄປ.”
3ນ ີ ໂກເດມກ່າວວ່າ, “ຂ້ອ່ໄດ້ເວ ົ ້ າກັບພວກຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງຊາວຢ ິ ວ, ພວກທທາມະຈານ, ພວກປະໂລຫ ິ ດ, ພວກເລວ ີ , ແລະພວກຢ ິ ວທັງໝົດໃນທ ີ ່ ປະຊຸມຂອງພວກເຂ ົ າວ່າ, ພວກທ່ານຢາກເຮັດແນວໃດກັບຊາ່ຄົນນ ີ ້ ?” 4 ລາວເປ ັ ນຜູ້ຊາ່ທ ີ ່ ໄດ້ກະທທາການອັດສະຈັນທ ີ ່ ເປ ັ ນປະໂຫ່ດ ແລະ ຮ່ ຸ ງເຮ ື ອງຫ ຼ າ່ຢ່າງ, ເຊ ິ ່ ງບໍມ ີ ມະນຸດຄົນໃດໃນໂລກນ ີ ້ ເຄ ີ ່ເຮັດມາກ່ອນ, ແລະ ຈະບໍເຄ ີ ່ເຮ ັ ດວຽກ. ປ່ອ່ລາວໄປ, ແລະ ຢ່າເຮ ັ ດອັນຕະລາ່ຕໍລາວ; ຖ ້ າລາວມາຈາກພຣະເຈ ົ ້ າ, ການອັດສະຈັນຂອງລາວ, (ການປ ິ ່ ນປ ົ ວທ ີ່ ໜ ້ າອັດສະຈັນຂອງລາວ) ຈະສ ື ບຕໍ; ແຕ່ຖ ້ າມາຈາກມະນຸດ, ສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນຈະບໍມ ີ ປະໂຫ່ດ. 5 ດັ່ງນັ້ນ, ເມ ື ່ ອໂມເຊຖ ື ກສົ່ງເຂ ົ ້ າໄປໃນປະເທດເອຢ ິ ບ, ເພ ິ ່ ນຈ ຶ ່ ງໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນທ ີ ່ ພຣະເຈ ົ ້ າໄດ້ບັນຊາເພ ິ ່ ນ, ຕໍໜ ້ າຟາໂຣກະສັດເອຢ ິ ບ; ແລະ ເຖ ິ ງແມ່ນວ່ານັກວ ິ ເສດຂອງແຜ່ນດ ິ ນນັ້ນ, ຢາເນສ ແລະ ຢໍາເບຣສ,
40
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນດ້ວ່ເວດມົນຂອງເຂ ົ າເຈ ົ ້ າຄ ື ກັນກັບທ ີ ່ ໂມເຊໄດ້ເຮ ັ ດ, ແຕ່ພວກເຂ ົ າກໍບໍສາມາດເຮັດທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເພ ິ ່ ນໄດ້ເຮ ັ ດໄດ້; 6 ແລະ ການອັດສະຈັນທ ີ ່ ພວກນັກວ ິ ເສດໄດ້ເຮັດນັ້ນບໍໄດ້ມາຈາກພຣະເຈ ົ ້ າ, ດັ່ງທ ີ ່ ທ່ານຮ້ ູ , ໂອ ້ ພວກທທາມະຈານ ແລະ ພວກຟາຣ ີ ຊາ່; ແຕ່ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເຮ ັ ດມັນກໍພ ິ ນາດໄປ, ແລະທຸກຄົນທ ີ ່ ເຊ ື ່ ອໃນສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນ. 7 ແລະ ບັດ
ນ ີ ້ ປ່ອ່
ຊາ່
ຄົນ
ລາວ
ມາ
ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ; ແລະ ລາວ
ນັ້ນ
ຈາກ
ນ ີ້
ໄປ; ເພາະ
ສ ິ ່ ງ
ມະຫັດສະຈັນ
ບໍ ສົມຄວນ
ກັບ
ທ ີ ່ ພວກ
ຄວາມ
ທ່ານ
ກ່າວ
ຫາ
ຕາ່.
8 ພວກຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງຖາມນ ີ ໂກເດມວ່າ, “ເຈ ົ ້ າກາ່ເປ ັ ນສາວົກຂອງລາວ ແລະ ປະກາດພຣະຄຸນຂອງລາວແລ ້ ວບໍ?” 9ນ ີ ໂກເດມ ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຜູ້ວ່າການໄດ້ເປ ັ ນສາວົກຂອງລາວແລ ້ ວບໍ, ແລະ ລາວກທາລັງກ່າວຄທາປາໄສໃຫ ້ ລາວບໍ?” ຊ ີ ຊາບໍໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງລາວໄວ ້ ໃນຕທາແໜ່ງສູງນັ້ນບໍ?” 10 ເມ ື ່ ອພວກຢ ິ ວໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ພວກເຂ ົ າກໍສັ່ນສະເທ ື ອນ ແລະ ຂົບແຂ້ວໃສ່ນ ີ ໂກເດມ ແລະ ເວ ົ ້ າກັບລາວວ່າ, ຂໍໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າຮັບຄທາສອນຂອງລາວເປ ັ ນຄວາມຈ ິ ງ ແລະ ຈົ່ງມ ີ ສ່ວນແບ່ງຂອງເຈ ົ ້ າກັບພຣະຄຣ ິ ດ! 11 ນ ີ ໂກເດມຕອບວ່າ, ອາແມນ; ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຈະຮັບຄທາສອນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ສ່ວນຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າກັບພຣະອົງ, ດັ່ງທ ີ ່ ທ່ານໄດ້ເວ ົ ້ າໄວ ້ . 12 ແລ ້ ວ ເພ ື ່ ອ
ມ ີ ຄົນ ິ ຢວ
ຟ ັ ງ
ລາວ
ເວ ົ ້ າ
13 ແລະ ຜູ້ ົ ປກຄອງ
ອ ີ ກ
ຄົນ
ບາງ
ຄທາ.
ໄດ້
ກ່າວ
ໜ ຶ ່ ງ
ໄດ້ ລຸກ
ຂ ຶ ້ ນ
ເວ ົ ້ າ
ທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, ຈົ່ງ
ສ ິ ່ ງ
ໄປ
ຂໍ
ອະນຸ່າດ
ຄ ິ ດ
ອອກ.
ຈາກ
ຜ ້ ູ ົ ປກຄອງ
14 ແລະ ເພ ິ ່ ນ ໄດ້ ກ່າວ ວ່າ, ຂ້ານ້ອ່ ໄດ້ ນອນ ຢູ່ ແຄມ ສະ ນ້າ ແກະ ທ ີ ່ ກຸງ ເຢຣູຊາເລ ັ ມ ເປ ັ ນ ເວລາ ສາມ ສ ິ ບ ແປດ ປ ປ, ທົນ ທຸກ ທໍລະມານ ່້ອນ ຄວາມ ເຈ ັ ບປ່ວ່ ຢ່າງ ໜັກ, ແລະ ລໍຖ ້ າ ການ ິ ປ ່ ນປ ົ ວ ເຊ ິ ່ ງ ຈະ ໄດ້ ຮັບ ການ ປະຕ ິ ບັດ ໂດ່ ການ ມາ ຂອງ ທູດ ສະຫວັນ ອົງ ຫນ ຶ ່ ງ, ຜູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ ກວນ ນ້າ ໃນ ເວລາ ຫນ ຶ ່ ງ; ແລະ ຜ ້ ູ ໃດ ຫ ຼ ັ ງ ຈາກ ທ ີ ່ ກວນ ນ້າ ແລ ້ ວຜ ູ້ ນັ້ນ ກໍ ໄດ້ ຫາ່ ດ ີ ຈາກ ພະ່າດ ທ ີ ່ ລາວ ເປ ັ ນ. 15 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະເຢຊ ູ ເຫ ັ ນຂ້າພະເຈ ົ ້ າກທາລັງນອນຫລັບຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ, ພຣະອົງຈ ຶ ່ ງຖາມຂ້າພະເຈ ົ ້ າວ່າ, “ເຈ ົ ້ າຈະຫາ່ດ ີ ບໍ?” ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຕອບວ່າ, “ທ່ານເອ ີ ່, ເມ ື ່ ອນ້າສັ່ນ, ບໍມ ີ ໃຜເອ ົ າຂ້າພະເຈ ົ ້ າລົງໄປໃນສະລອ່ນ້າ.” 16 ແລະ ເພ ິ ່ ນ ແລະ ທັນໃດ ່່າງ
ໄດ້
ບອກ
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, “ລຸກ
ຂ ຶ ້ ນ ່ົກ
ເອ ົ າ
ນັ້ນ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ກໍ ຫາ່
ດ ີ ພະ່າດ ແລະ ່ົກ
ຕຽງ
ເອ ົ າ
ນອນ
ຕຽງ
ຂອງ
ນອນ
ເຈ ົ ້ າ ແລະ ່່າງ
ຂອງ
ໄປ.”
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ ແລະ
ໄປ.”
17 ພວກຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບປ ປ ລາດວ່າ, “ທ່ານຜ ້ ູ ວ່າການເອ ີ ່, ຂໍທ່ານຖາມເພ ິ ່ ນວ່າ ເພ ິ ່ ນໄດ້ຮັບການປ ິ ່ ນປ ົ ວໃຫ ້ ຫາ່ດ ີ ຈາກພະ່າດໃນວັນໃດ?” 18 ຄົນ
ປ່ວ່
ຕອບ
ວ່າ, “ວັນ
ນັ້ນ
ເປ ັ ນ
ວັນ
ຊະບາໂຕ.”
19 ພວກຢ ິ ວໄດ້ເວ ົ ້ າກັບປ ປ ລາດວ່າ, “ພວກເຮ ົ າບໍໄດ້ເວ ົ ້ າຫ ື ຼ ວ່າ ເພ ິ ່ ນໄດ້ິປ ່ ນປ ົ ວພະ່າດໃນວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຂັບໄລ່ຜ ີ ອອກໂດ່ອທານາດຂອງຜູ້ົ ປກຄອງຜ ີ ?” 20 ແລ ້ ວ
ມ ີ ຄົນ ິ ຢວ
ອ ີ ກ
ຄົນ
ໜ ຶ ່ ງ
່ ິ ນ
ສຽງ
ແຕ່ ເຫ ັ ນ
ຜູ້
ໃດ
ບໍ
່ ິ ນ
ສຽງ
ປະ ຊາ
ຊົນ
່່າງ
ຜ່ານ
ໄດ້ ອອກ
ໄດ້.” ເມ ື ່ ອ ໄປ, ຂ້າ
ມາ
ກ່າວ
ວ່າ, “ຂ້າ
ນ້ອ່
ຕາ
ບອດ, ໄດ້
ນັ້ນ, ຂ້າ
ນ້ອ່
ພຣະ
ເຢ ູຊ ສະ
ເດ ັ ດ
ໄປ
ນ້ອ່
ຈ ຶ ່ ງ
ວ່າ
ມ ີ ຫ່ັງ
41
ຖາມ
ຢູ່
ໄດ້
ທ ີ ່ ນັ້ນ?”
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
21 ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າບອກຂ້ອ່ວ່າພຣະເຢຊ ູ ກທາລັງຜ່ານໄປ; ແລ ້ ວຂ້ອ່ກໍຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ພຣະເຢຊ ູ , ບຸດດາວ ິ ດ, ຂໍໂຜດເມດຕາຂ້ານ້ອ່ດ້ວ່.” ແລະພຣະອົງກໍື ຢນນ ິ ້ ງຢູ່, ແລະສັ່ງໃຫ ້ ພາຂ້ອ່ມາຫາພຣະອົງ, ແລະຖາມຂ້ອ່ວ່າ, “ເຈ ົ ້ າຕ້ອງການຫ່ັງ?” 22 ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ໄດ້ ທູນ
ວ່າ, ພຣະ
ອົງ
23 ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ກ່າວ
ກັບ
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ກໍ ເຫ ັ ນ
ຮ່ ຸ ງ ແລະ
ໄດ້
ຕ ິ ດຕາມ
ເຈ ົ ້ າ, ຂໍ ໂຜດ
ວ່າ, “ຈົ່ງ
ເພ ິ ່ ນ
ເຫ ັ ນ
ໄປ ດ້ວ່
ໃຫ ້
ຂ້າ
ຮ່ ຸ ງ
ເຖ ີ ດ.” ແລະ
ຄວາມ ິ ປຕ ິ
ນ້ອ່
ໄດ້
ເຫ ັ ນ
ທັນໃດ
່ ິ ນດ ີ ແລະ
ຮ່ ຸ ງ
ນັ້ນ
ຂອບ
ແດ່
ທ ້ ອນ.
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ພຣະຄຸນ.
24 ຊາວຢ ິ ວອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ອອກມາກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າເປ ັ ນຄົນຂ ີ ້ ທູດ, ແລະເພ ິ ່ ນໄດ້ິ ປ ່ ນປ ົ ວຂ້າພະເຈ ົ ້ າດ້ວ່ຄທາເວ ົ ້ າຂອງພຣະອົງເທ ົ ່ ານັ້ນ, ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ເຮ ົ າພ ໍ ໃຈ, ຈົ່ງສະອາດເຖ ີ ດ.” ແລະໃນທັນໃດນັ້ນຂ້າພະເຈ ົ ້ າກໍຫາ່ດ ີ ຈາກພະ່າດຂ ີ ້ ທູດ. 25 ແລະຊາວຢ ິ ວອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ອອກມາກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າເປ ັ ນຄົນໂງ່, ແລະລາວໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຊ ື ່ ຕົງດ້ວ່ຄທາເວ ົ ້ າຂອງພຣະອົງ.” 26 ແລະ ່ ິ ງຄົນໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ເວໂຣນ ິ ກາ ກ່າວວ່າ, “ຂ້ອ່ເປ ັ ນພະ່າດເລ ື ອດໄຫ ຼ ມາສ ິ ບສອງປ ປ ແລ ້ ວ, ແລະ ຂ້ອ່ໄດ້ແຕະຂອບເສ ື ້ ອຂອງລາວ, ແລະ ບໍດົນເລ ື ອດຂອງຂ້ອ່ກໍຢຸດໄຫ ຼ .” 27 ພວກຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າວ່າ, “ພວກເຮ ົ າມ ີ ກົດໝາ່ວ່າ ຫ ້ າມບໍໃຫ ້ ຜ ູ້ ່ ິ ງເປ ັ ນຫ ຼ ັ ກຖານ.” 28 ແລະຫລັງຈາກນັ້ນ, ຊາວຢ ິ ວອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ຖ ື ກເຊ ີ ນໄປງານແຕ່ງງານກັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ, ແລະ ມ ີ ການຂາດເຫ ົ ້ຼ າອະງ່ ງ ນຢູ່ໃນບ ້ ານການາແຂວງຄາລ ິ ເລ. 29 ແລະ ເມ ື ່ ອ ໝໍ ຫົກ
ໜ່ວ່
ອະງ່ ງ ນ ດ ື ່ ມ ໝົດ ແລ ້ ວ, ເພ ິ ່ ນ ໄດ້ ສັ່ງ ໃຫ ້ ພວກ ຄົນ ໃຊ້ ຕ ື ່ ມ ນ້າ ໃສ່ ທ ີ ່ ຢູ່ ທ ີ ່ ນັ້ນ, ແລະ ພວກ ເຂ ົ າ ໄດ້ ຕ ື ່ ມ ນ້າ ໃສ່ ຈົນ ເຕ ັ ມ, ແລະ ເພ ິ ່ ນ ໄດ້
ອວ່ພອນ
ພວກ
ເຂ ົ າ, ແລະ ປ່ຽນ
ໂດ່
ປະຫ ຼ າດ
ເຫ ົ ້ຼ າ
ໃຈ
ກັບ
ການ
ນ້າ ໃຫ ້ ອັດສະຈັນ
ເປ ັ ນ
ເຫ ົ ້ຼ າ
ອະງ່ ງ ນ, ແລະ ຜ ູ້
ນ ີ້ .
ຄົນ
ທັງ
ປວງ
ໄດ້ ດ ື ່ ມ,
30 ແລະ ມ ີ ຊາວຢ ິ ວອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ື ຢນຢູ່ຕໍໜ ້ າ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ກທາລັງສັ່ງສອນຢູ່ໃນໂຮງທທາໃນເມ ື ອງກາເປນາອູມ; ແລະ ຢູ່ໃນໂຮງທທານັ້ນມ ີ ຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງທ ີ່ ມ ີ ຜ ີ ສ ິ ງຢູ່; ລາວຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ຢ່າໃຫ ້ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຢູ່ຄົນດຽວ; ພຣະເຢຊ ູ ຊາວນາຊາເຣັດເອ ີ ່, ພວກເຮ ົ າມາກ່ຽວຂ້ອງຫ່ັງກັບພຣະອົງ? ພຣະອົງມາເພ ື ່ ອທທາລາ່ພວກເຮ ົ າບໍ? ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຮ້ ູ ວ່າພຣະອົງເປ ັ ນຜ ້ ູ ບໍລ ິ ສຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ.” 31 ແລະ ພຣະ
ເຢຊ ູ
ຊາ່
ໄປ; ແລະ ທັນ
ຄົນ
ນ ີ້
ໄດ້ ຕທາ
ໜ ິ ມັນ
ວ່າ, ຈົ່ງ
ໃດ
ມັນ
ນັ້ນ
ມ ິ ດ
ກໍ ອອກ
ຢູ່
ເຖ ີ ດ, ຜ ີ ຊົ່ວ
ຈາກ
ຮ້າ່, ແລະ ອອກ
ລາວ, ແລະ ບໍ
ໄດ້ ທທາ
ຈາກ
ຮ້າ່
ລາວ
ເລ ີ ່. 32 ຂໍຄວາມຕໍໄປນ ີ ້ ່ັງໄດ້ຖ ື ກກ່າວໂດ່ຟາຣ ີ ຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງວ່າ: ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນຝູງຊົນຈທານວນຫ ຼ ວງຫ ຼ າ່ມາຫາພຣະເຢຊ ູ ຈາກແຂວງຄາລ ິ ເລ ແລະແຂວງຢູດາ່ ແລະຈາກແຄມຝ ັ ່ ງທະເລ ແລະຈາກຫ ຼ າ່ປະເທດທ ີ ່ ຢູ່ອ ້ ອມຮອບແມ່ນ້າຈໍແດນ ແລະມ ີ ຄົນເຈ ັ ບປ່ວ່ຫ ຼ າ່ຄົນມາຫາພຣະອົງ ແລະພຣະອົງໄດ້ິປ ່ ນປ ົ ວພວກເຂ ົ າທຸກຄົນ. 33 ແລະ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້່ ິ ນວ ິ ນ່ານຊົ່ວຮ້າ່ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ພຣະອົງເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ.” ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ສັ່ງຫ ້ າມພວກມັນຢ່າງເຂ ັ ້ ມງວດວ່າ ພວກມັນບໍຄວນປະກາດພຣະອົງ. 42
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
34 ຫລັງຈາກນ ີ ້ ່ັງມ ີ ອ ີ ກຄົນໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ວ່າ ເຊ ັ ນຕູຣ ິ ໂອ ໄດ້ເວ ົ ້ າວ່າ, “ຂ້ານ້ອ່ໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ຢູ່ໃນເມ ື ອງກາເປນາອູມ ແລະ ຂ້ານ້ອ່ໄດ້ອ ້ ອນວອນພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອົງເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຜ ້ ູ ຮັບໃຊ້ຂອງຂ້ານ້ອ່ນອນຢູ່ເຮ ື ອນ່້ອນເປ ັ ນອທາມະພາດ.” 35 ແລະ ພຣະ
ເຢຊ ູ
ໄດ້ ກ່າວ
ກັບ
ຂ້າ ພະ
ເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, ເຮ ົ າ
ຈະ
ໄປ ິ ປ ່ ນ ົ ປວ
ລາວ.
36 ແຕ່ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ກ່າວວ່າ, ພຣະອົງເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຂ້ານ້ອ່ບໍສົມຄວນທ ີ ່ ພຣະອົງຈະສະເດ ັ ດມາຢູ່ໃຕ ້ ຫລັງຄາຂອງຂ້ານ້ອ່; ຂໍພຽງແຕ່ກ່າວພຣະຄທາເທ ົ ່ ານັ້ນ, ແລະ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຂ້ານ້ອ່ຈະຫາ່ດ ີ . 37 ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈ ົ ້ າວ່າ, “ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈ ົ ້ າ; ແລະ ຕາມທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າເຊ ື ່ ອ, ຂໍໃຫ ້ ເປ ັ ນໄປຕາມທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າເຊ ື ່ ອ.” ແລະ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າກໍໄດ້ຮັບການປ ິ ່ ນປ ົ ວຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ. 38 ແລ ້ ວເຈ ົ ້ ານາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າມ ີ ລູກຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງຢູ່ເມ ື ອງກາເປນາອູມ ແລະ ລາວກທາລັງຈະຕາ່, ແລະ ເມ ື ່ ອຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້່ ິ ນວ່າພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ສະເດ ັ ດມາ່ັງແຂວງຄາລ ີ ເລ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງໄປອ ້ ອນວອນພຣະອົງໃຫ ້ ສະເດ ັ ດລົງມາທ ີ ່ ເຮ ື ອນຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ ແລະ ິ ປ ່ ນປ ົ ວລູກຊາ່ຂອງຂ້າພະເຈ ົ້ າ ເພາະລາວກທາລັງຈະຕາ່.” 39 ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ກ່າວ
ກັບ
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, “ໄປ
ເຖ ີ ດ, ລູກ
ຊາ່
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
່ັງ
ມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ
ຢູ່.”
40 ແລະລູກຊາ່ຂອງຂ້ອ່ກໍຫາ່ດ ີ ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ. 41ນອກຈາກຄົນເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແລ ້ ວ ່ັງມ ີ ຊາວຢ ິ ວຄົນອ ື ່ ນນຈທານວນຫ ຼ າ່ ທັງຊາ່ແລະ່ ິ ງ ໄດ້ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ພຣະອົງເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າຢ່າງແທ ້ ຈ ິ ງຜ ້ ູ ຊົງປ ິ ່ ນປ ົ ວພະ່າດທຸກຊະນ ິ ດດ້ວ່ພຣະຄທາຂອງພຣະອົງ ແລະຜ ີ ປ ປສາດກໍຢູ່ພາ່ໃຕ້ອທານາດຂອງພຣະອົງຢ່າງສ ິ ້ ນເຊ ີ ງ.” 42 ບາງຄົນໃນພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າຕ ື ່ ມອ ີ ກວ່າ, ອທານາດນ ີ ້ ບໍສາມາດດທາເນ ີ ນຕໍໄປຈາກຜູ້ໃດໄດ້ນອກຈາກພຣະເຈ ົ າ. ້ 43 ປ ປລາດ ຢູ່
ໃຕ້
ຈ ຶ ່ ງ ກ່າວ
ບັງຄັບ
ບັນຊາ
ແກ່
ພວກ ິ ຢວ
ຂອງ
ພວກ
ວ່າ, “ດ້ວ່
ໝໍ ຂອງ
ເຫດ
ໃດ
ພວກ
ເຈ ົ ້ າ?”
ພວກ
ຜ ີ ປ ປສາດ
ຈ ຶ ່ ງ
ບໍ
່ອມ
44 ບາງຄົນໃນພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າວ່າ, “ອທານາດຂອງການບັງຄັບຜ ີ ປ ປສາດນັ້ນບໍໄດ້ມາຈາກພຣະເຈ ົ ້ າ.” 45 ແຕ່ຄົນອ ື ່ ນໄດ້ບອກປ ປ ລາດວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປຸກລາຊະໂລໃຫ ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນມາຈາກຕາ່ ຫ ຼ ັ ງຈາກລາວຢູ່ໃນອຸບໂມງໄດ້ສ ີ່ ມ ື ້ ແລ ້ ວ. 46 ເມ ື ່ ອຜູ້ວ່າການໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນກໍສັ່ນສະເທ ື ອນ ແລະ ກ່າວແກ່ຝູງຊົນຊາວຢ ິ ວວ່າ, “ການທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າຂ້າຄົນບໍລ ິ ສຸດນັ້ນຈະເປ ັ ນປະໂຫ່ດຫ່ັງແກ່ພວກເຈ ົ ້ າ?” ບົດທ ີ 6 1 ເມ ື ່ ອປ ປ ລາດເອ ີ ້ ນນ ີ ໂກເດມກັບຊາ່ສ ິ ບຫ ້ າຄົນຜູ້ທ ີ ່ ເວ ົ ້ າວ່າພຣະເຢຊ ູ ບໍໄດ້ເກ ີ ດມາຈາກການຫລ ິ ້ ນຊ ູ ້ ມາປະຊຸມກັນແລ ້ ວ ຈ ຶ ່ ງຖາມພວກເຂ ົ າວ່າ, “ເຮ ົ າຄວນເຮ ັ ດແນວໃດດ ີ ເພາະກທາລັງເກ ີ ດຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ຢູ່ໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນ.” 2 ພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າກັບລາວວ່າ, ພວກເຮ ົ າບໍຮ້ ູ ; ໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າເບ ິ ່ ງຜ ູ້ ທ ີ ່ ກໍຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ນັ້ນ. 3 ປ ປລາດຈ ຶ ່ ງເອ ີ ້ ນຝູງຊົນມາອ ີ ກ ແລະ ກ່າວແກ່ເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າຮ້ ູ ຢູ່ແລ ້ ວວ່າພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ທທານຽມທ ີ ່ ເຮ ົ າຈະປ່ອ່ນັກໂທດຄົນໜ ຶ ່ ງໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າໃນເທດສະການປ ັ ດສະຄາ. 4 ຂ້ອ່ມ ີ ນັກໂທດທ ີ່ ມ ີ ຊ ື ່ ສຽງຄົນໜ ຶ ່ ງຄ ື ຄາດຕະກອນຊ ື ່ ບາຣາບາ ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ຊ ື ່ ພຣະຄຣ ິ ດ ຂ້ອ່ບໍພົບສ ິ ່ ງໃດໃນຕົວລາວທ ີ ່ ສົມຄວນຕາ່ ດັ່ງນັ້ນພວກເຈ ົ ້ າມ ີ ໃຜໃນພວກເຂ ົ າທ ີ່ ຄ ິ ດວ່າຂ້ອ່ຈະປ່ອ່ຕົວໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າ? 5 ພວກເຂ ົ າທຸກຄົນຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ຈົ່ງປ່ອ່ບາຣາບາໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າ.”
43
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
6 ປ ປລາດ
ຖາມ ເຂ ົ າ
ເອ ີ ້ ນ
ພຣະ
ວ່າ
ວ່າ, “ຖ ້ າ
ຢ່າງ
ນັ້ນ ພວກ
ເຮ ົ າ
ຈະ
ເຮ ັ ດ
ຢ່າງ
ໃດ
ກັບ
ເຢ ູຊ
ຜ ູ້ ທ ີ່
ຄຣ ິ ດ?”
7 ພວກເຂ ົ າທຸກຄົນຕອບວ່າ, ໃຫ ້ ຄ ຶ ງລາວໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 8 ພວກເຂ ົ າຮ້ອງຂ ຶ ້ ນອ ີ ກ ແລະ ບອກປ ປ ລາດວ່າ, “ຖ ້ າເຈ ົ ້ າປ່ອ່ຊາ່ຄົນນ ີ ້ ເຈ ົ ້ າກໍບໍແມ່ນເພ ື ່ ອນຂອງຊ ີ ຊາບໍ? ເພາະລາວໄດ້ປະກາດວ່າລາວເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ ແລະ ເປ ັ ນກະສັດ. ແຕ່ເຈ ົ ້ າຢາກໃຫ ້ ລາວເປ ັ ນກະສັດ ບໍແມ່ນຊ ີ ຊາບໍ?” 9 ແລ ້ ວປ ປ ລາດກໍມ ີ ຄວາມໂກດແຄ ້ ນຢ່າງໜັກ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ຊົນຊາດຂອງພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ກໍຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ມາຕະຫ ຼ ອດ ແລະພວກເຈ ົ ້ າກໍຕໍຕ ້ ານຜ ູ້ ທ ີ ່ ເຄ ີ ່ຮັບໃຊ້ພວກເຈ ົ ້ າຢູ່ສະເໝ ີ ບໍ?” 10 ພວກຢ ິ ວຕອບວ່າ, “ຜູ້ໃດທ ີ ່ ເຄ ີ ່ຮັບໃຊ້ພວກເຮ ົ າ?” 11 ປ ປລາດຕອບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງພວກເຈ ົ ້ າຜູ້ທ ີ ່ ຊ່ວ່ພວກເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ພົ້ນຈາກການເປ ັ ນຂ້າທາດທ ີ ່ ໜັກໜ່ວງຂອງຊາວເອຢ ິ ບ, ແລະ ນທາພວກເຈ ົ ້ າຂ້າມທະເລແດງຄ ື ກັບວ່າມັນເປ ັ ນດ ິ ນແຫ ້ ງ, ແລະ ໄດ້ລ ້ ຽງພວກເຈ ົ ້ າໃນຖ ິ ່ ນແຫ ້ ງແລ ້ ງກັນດານດ້ວ່ມານາ ແລະ ຊ ີ ້ ນນົກກະທາ, ແລະ ນທານ້າອອກຈາກຫ ີ ນ, ແລະ ໄດ້ປະທານກົດໝາ່ຈາກສະຫວັນໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າ: 12 ພວກເຈ ົ ້ າໄດຸ້່່ົງພຣະອົງໃນທຸກວ ິ ທ ີ ທາງ, ແລະ ພວກທ່ານໄດ້ຢາກໄດ້ຮູບງົວແມ່ຫລໍສທາລັບພວກເຈ ົ ້ າເອງ, ແລະ ໄດ້ນະມັດສະການມັນ, ແລະ ໄດ້ຖວາ່ບູຊາມັນ, ແລະ ກ່າວວ່າ, ໂອ ້ ອ ິ ດສະລາເອນ, ສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແມ່ນພະຂອງພວກເຈ ົ ້ າ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ນທາພາພວກເຈ ົ ້ າອອກຈາກແຜ່ນດ ິ ນເອຢ ິ ບ. 13 ດ້ວ່ເຫດນ ີ ້ ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງມ ີ ພຣະປະສົງຈະທທາລາ່ພວກເຈ ົ ້ າ; ແຕ່ໂມເຊໄດ້ອ ້ ອນວອນແທນພວກເຈ ົ ້ າ, ແລະພຣະເຈ ົ ້ າຂອງພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ຟ ັ ງເພ ິ ່ ນ, ແລະໄດ້ໃຫ ້ ອະໄພຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຈ ົ ້ າ. 14 ຕໍມາ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ຄຽດແຄ ້ ນ ແລະ ຢາກຂ້າສາດສະດາຂອງພວກເຈ ົ ້ າຄ ື ໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າໜ ີ ໄປຫໍເຕ ັ ນ, ແລະ ພວກເຈ ົ ້ າກໍ່ັງຈົ່ມວ່າຕໍຕ້ານພຣະເຈ ົ ້ າ ແລະ ສາດສະດາຂອງພຣະອົງຢູ່ສະເໝ ີ . 15 ແລະ ເພ ິ ່ ນໄດ້ລຸກຂ ຶ ້ ນຈາກບັນລັງພ ິ ພາກສາຂອງຕົນ ແລະ ຢາກຈະອອກໄປ; ແຕ່ພວກຢ ິ ວທັງໝົດໄດ້ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ພວກເຮ ົ າຮັບຮ້ ູ ຊ ີ ຊາເປ ັ ນກະສັດ, ບໍແມ່ນພຣະເຢຊ ູ .” 16 ໃນຂະນະທ ີ ່ ຜູ້ນ ີ ້ , ທັນທ ີ ທ ີ ່ ລາວເກ ີ ດມາ, ພວກໂຫລາຈານໄດ້ມາແລະໄດ້ຖວາ່ຂອງຂວັນແກ່ລາວ; ເມ ື ່ ອເຮໂຣດໄດ້່ ິ ນ, ລາວກໍຕົກໃຈຫ ຼ າ່ແລະຢາກຂ້າລາວ. 17 ເມ ື ່ ອບ ິ ດາຂອງລາວຮ້ ູ ເລ ື ່ ອງນ ີ ້ , ລາວໄດ້ໜ ີ ໄປພ ້ ອມກັບລາວ ແລະ ນາງມາຣ ີ ແມ່ຂອງລາວໄປ່ັງປະເທດເອຢ ິ ບ. ເມ ື ່ ອເຮໂຣດໄດ້່ ິ ນວ່າລາວເກ ີ ດມາ, ລາວຢາກຂ້າລາວ; ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈ ຶ ່ ງໄດ້ສົ່ງຄົນໄປຂ້າເດ ັ ກນ້ອ່ທັງໝົດທ ີ ່ ຢູ່ໃນເມ ື ອງເບ ັ ດເລເຮ ັ ມ ແລະ ໃນທົ່ວເຂດແດນທັງໝົດ, ຕັ້ງແຕ່ອາຸ່ສອງປ ປ ລົງມາ. 18 ເມ ື ່ ອປ ປ ລາດໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ແລ ້ ວກໍຢ ້ ານ ແລະ ສັ່ງໃຫ ້ ປະຊາຊົນງຽບລົງ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ພາກັນຮ້ອງໂຮຂ ຶ ້ ນນັ້ນຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, “ຖ ້ າດັ່ງນັ້ນ ທ່ານເປ ັ ນກະສັດບໍ?” 19 ພວກຢ ິ ວທັງໝົດຕອບປ ປ ລາດວ່າ, ລາວຄ ື ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເຮໂຣດພະ່າ່າມຂ້າ. 20 ປ ປລາດ ເລ ື ອດ
ຈ ຶ ່ ງ ເອ ົ າ
ຂອງ
ຄົນ
ນ້າ ລ ້ າງ
ຊອບທທາ
ມ ື ຕໍໜ ້ າ
ຜູ້ ນ ີ ້ ; ຈົ່ງ
ຮັບ
ປະຊາຊົນ ແລະ ຟ ັ ງ
ກ່າວ
ວ່າ, “ເຮ ົ າ
ບໍ ມ ີ
ຜ ິ ດ
ເຖ ີ ດ.”
21 ພວກຢ ິ ວຕອບວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ ້ ເລ ື ອດຂອງລາວຕົກຢູ່ກັບພວກເຮ ົ າ ແລະ ລູກຫລານຂອງພວກເຮ ົ າ.” 22 ແລ ້ ວປ ປ ລາດໄດ້ສັ່ງໃຫ ້ ນທາພຣະເຢຊ ູ ມາຫາພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງດ້ວ່ຖ ້ ອ່ຄທາດັ່ງຕໍໄປນ ີ້ : 44
ໃນ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
23 ປະຊາຊາດຂອງເຈ ົ ້ າເອງໄດ້ກ່າວຫາເຈ ົ ້ າວ່າຕັ້ງຕົວເອງເປ ັ ນກະສັດ; ດັ່ງນັ້ນເຮ ົ າ, ປ ປລາດ, ຈ ຶ ່ ງຕັດສ ິ ນລົງໂທດເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ຖ ື ກຂ້ຽນຕ ີ ຕາມກົດໝາ່ຂອງຜ ້ ູ ົ ປກຄອງຄົນກ່ອນ; ແລະ ໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າຖ ື ກມັດກ່ອນ, ຈາກນັ້ນຖ ື ກແຂວນຄໍໄວ ້ ເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນຢູ່ບ່ອນນັ້ນບ່ອນທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າເປ ັ ນນັກໂທດຢູ່ດຽວນ ີ ້ ; ແລະ ່ັງມ ີ ອາດຊະ່າກອນສອງຄົນຢູ່ກັບເຈ ົ ້ າ, ຜູ້ທ ີ່ ມ ີ ຊ ື ່ ວ່າ ດ ີ ມາສ ແລະ ເກສຕາສ. ບົດທ ີ 7 1 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍອອກຈາກຫ ້ ອງໂຖງພ ້ ອມກັບໂຈນສອງຄົນນັ້ນ. 2 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າມາຮອດສະຖານທ ີ່ ທ ີ ່ ເອ ີ ້ ນວ່າ ໂຄລະໂຄທາ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ແກ ້ ເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງຂອງພຣະອົງອອກ, ແລະ ເອ ົ າຜ ້ າລ ີ ນ ິ ນພັນຮອບພຣະອົງ, ແລະ ເອ ົ າມົງກຸດໜາມມາສວມໃສ່ຫົວຂອງພຣະອົງ, ແລະ ເອ ົ າໄມ້ອໍມາວາງໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງພຣະອົງ. 3 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ເຮ ັ ດຢ່າງດຽວກັນກັບໂຈນສອງຄົນທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງກັບພຣະອົງ ຄ ື ດ ີ ມາຢູ່ເບ ື ້ ອງຂວາມ ື ແລະ ເກສຕາຢູ່ເບ ື ້ ອງຊ້າ່ມ ື . 4 ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ກ່າວວ່າ, ພຣະບ ິ ດາເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຂໍໂຜດ່ົກໂທດໃຫ ້ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າດ້ວ່ເຖ ີ ດ; ເພາະເຂ ົ າເຈ ົ ້ າບໍຮ້ ູ ວ່າເຂ ົ າເຈ ົ ້ າກທາລັງເຮ ັ ດຫ່ັງ. 5 ແລະ ພວກເຂ ົ າ ຈັບ
ໄດ້ ແບ່ງປ ັ ນ
ເຄ ື ່ ອງນ່ ຸ ງ
ຂອງ
ພຣະອົງ, ແລະ ເສ ື ້ ອຄຸມ
ຂອງ
ພຣະອົງ
ໄດ້
ຖ ື ກ
ສະຫລາກ.
6 ໃນລະຫວ່າງນັ້ນປະຊາຊົນໄດ້ື ຢນຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ, ແລະພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ແລະຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງຊາວຢ ິ ວໄດ້ເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງວ່າ, ລາວໄດ້ຊ່ວ່ຄົນອ ື ່ ນໃຫ ້ ລອດ, ໃຫ ້ ລາວຊ່ວ່ຕົນເອງດຽວນ ີ້ ຖ ້ າລາວສາມາດຊ່ວ່ໄດ້; ຖ ້ າລາວເປ ັ ນບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ໃຫ ້ ລາວລົງມາຈາກໄມ້ກາງແຂນດຽວນ ີ້ . 7 ພວກທະຫານ່ັງໄດ້ເ່າະເ່ ີ ້ ່ພຣະອົງ, ແລະ ເອ ົ ານ້າສົ້ມສາ່ຊ ູ ແລະ ນ້າບ ີ ມາ່ ື ່ ນໃຫ ້ ພຣະອົງດ ື ່ ມ, ແລະ ກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ, ຖ ້ າເຈ ົ ້ າເປ ັ ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ ຈົ່ງປ ົ ດປ່ອ່ຕົວເອງໃຫ ້ ພົ້ນ. 8 ແລ ້ ວ Longinus ທະຫານຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ເອ ົ າຫອກແທງຂ້າງຂອງລາວ ແລະ ເລ ື ອດແລະນ້າກໍໄຫ ຼ ອອກມາ. 9 ແລະ ປ ປລາດໄດ້ຂຽນຫົວຂໍນັ້ນໄວ ້ ເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນດ້ວ່ຕົວອັກສອນພາສາເຮ ັ ບເຣ ີ , ພາສາລາແຕ ັ ງ, ແລະ ພາສາກຣ ີ ກ, ຄ ື :ນ ີ ້ ແມ່ນກະສັດຂອງຊາວຢ ິ ວ. 10 ແຕ່ໂຈນຄົນໜ ຶ ່ ງໃນສອງຄົນທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງກັບພຣະເຢຊ ູ ຊ ື ່ ວ່າ ເກສະຕາ ໄດ້ເວ ົ ້ າກັບພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, "ຖ ້ າເຈ ົ ້ າເປ ັ ນພຣະຄຣ ິ ດ ຈົ່ງຊ່ວ່ຕົວເອງກັບພວກເຮ ົ າໃຫ ້ ພົ້ນ." 11 ແຕ່ໂຈນຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນເບ ື ້ ອງຂວາຂອງພຣະອົງ ຊ ື່ ດ ີ ມາສ ໄດ້ຕອບ ແລະ ຕທາໜ ິ ພຣະອົງວ່າ, “ເຈ ົ ້ າບໍຢ ້ ານພຣະເຈ ົ ້ າຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ກລົງໂທດນ ີ ້ ບໍ? ພວກເຮ ົ າໄດ້ຮັບຄວາມຊົ່ວຈາກການກະທທາຂອງພວກເຮ ົ າຢ່າງຸ່ດຕ ິ ທທາ ແລະ ຸ່ດຕ ິ ທທາ; ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ຜ ູ້ ນ ີ ້ , ລາວໄດ້ເຮ ັ ດຄວາມຊົ່ວອັນໃດ?” 12 ຫ ຼ ັ ງຈາກຮ້ອງຄາງນ ີ ້ ແລ ້ ວ, ລາວໄດ້ເວ ົ ້ າກັບພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, “ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ຂໍໂຜດລະນ ຶ ກເຖ ິ ງຂ້ານ້ອ່ເມ ື ່ ອພຣະອົງສະເດ ັ ດມາໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ.” 13 ພຣະເຢຊ ູ ຕອບລາວວ່າ, “ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າຕາມຄວາມຈ ິ ງວ່າ, ມ ື້ ນ ີ ້ ເຈ ົ ້ າຈະຢູ່ກັບເຮ ົ າໃນສະຫວັນ.”
45
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ບົດທ ີ 8 1 ແລະ ມັນ
ເປ ັ ນ
ເວລາ
ປະມານ
ໂລກ
ຮອດ
ເກ ົ ້ າ
ໂມງ.
ຈົນ
ຫົກ
ໂມງ, ແລະ ຄວາມ
ມ ື ດ
ໄດ້ ົ ປກ
ຄຸມ
ທົ່ວ
ແຜ່ນດ ິ ນ
2 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ດວງອາທ ິ ດຖ ື ກສຸລ ິ ່ະຄາດ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງຜ ້ າມ່ານຂອງພຣະວ ິ ຫານໄດ້ຖ ື ກຈ ີ ກອອກຈາກເທ ິ ງຫາລ່ ຸ ມ; ແລະ ຫ ີ ນກໍຖ ື ກຈ ີ ກອອກຄ ື ກັນ, ແລະ ຫລຸມຝ ັ ງສົບກໍເປ ປ ດອອກ, ແລະ ສົບຂອງໄພ່ພົນຫລາ່ອົງທ ີ ່ ນອນຫລັບຢູ່ນັ້ນໄດ້ລຸກຂ ຶ ້ ນ. 3 ປະມານ
ເວລາ
ເກ ົ ້ າ
ມາ ຊາ
ບັກ
ທາ
ພຣະ
ອົງ, ດ້ວ່
ໂມງ ພຣະ
ເຢ ູຊ ຊົງ
ຮ້ອງ
ຂ ຶ ້ ນ
ດ້ວ່
ສຽງ
ດັງ
ວ່າ, “ເຮລ ີ , ເຮລ ີ , ລາ
ນ ີ ?” ຊ ຶ ່ ງ
ແປ
ວ່າ, “ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ
ຂອງ
ຂ້າ
ພຣະ
ອົງ, ພຣະ
ເຫດ
ພຣະ
ອົງ
ປະ
ຖ ິ ້ ມ
ຂ້າ
ພຣະ
ອົງ?”
ໃດ
ຈ ຶ ່ ງ
ເຈ ົ ້ າ
ຂອງ
ຂ້າ
4 ແລະ ຫ ຼ ັ ງຈາກເຫດການເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ , ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ກ່າວວ່າ, ພຣະບ ິ ດາເຈ ົ ້ າເອ ີ ່, ຂ້ານ້ອ່ຂໍມອບວ ິ ນ່ານຂອງຂ້ານ້ອ່ໄວ ້ ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ; ແລະ ເມ ື ່ ອກ່າວດັ່ງນ ີ ້ ແລ ້ ວ, ພຣະອົງກໍຊົງສ ິ ້ ນພຣະຊົນ. 5 ແຕ່ເມ ື ່ ອນາ່ຮ້ອ່ເຫ ັ ນວ່າພຣະເຢຊ ູ ຊົງຮ້ອງດັງຂ ຶ ້ ນແລະຊົງສ ິ ້ ນພຣະຊົນແລ ້ ວ, ລາວຈ ຶ ່ ງສັນລະເສ ີ ນພຣະເຈ ົ ້ າແລະກ່າວວ່າ, “ຈ ິ ງແທ ້ , ຜູ້ນ ີ ້ ເປ ັ ນຄົນຊອບທທາ.” 6 ແລະ ຜູ້ ຄົນ
ທັງ
ປວງ
ທ ີ ່ ື ຢນ
ຢູ່
ຜ່ານ
ໄປ, ໄດ້ ຕົບ
ແລະ ຄ ິ ດ
ເຖ ິ ງ ສ ິ ່ ງ
ທ ີ່
ກໍ ກັບ
ຄ ື ນ
ເມ ື ອງ
ໄປ
ໄດ້
ໃກ ້ ນ
ນັ້ນ
ກໍ ຕົກໃຈ
ໜ ້ າ
ເອ ິ ກ
ຢ່າງ
ຂອງ
່ ິ ່ ງ ຕົນ
ຕໍ
ສ ິ ່ ງ
ທ ີ່
ເຫ ັ ນ
ເອງ, ແລະ ຈາກ
ນັ້ນ
ນັ້ນ;
ເຢຣູຊາເລ ັ ມ.
7 ນາ່ຮ້ອ່ໄດ້ໄປຫາຜ ້ ູ ວ່າລາຊະການ ແລະ ເລ ົ ່ າເລ ື ່ ອງທັງໝົດທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນນັ້ນໃຫ ້ ເພ ິ ່ ນຟ ັ ງ. 8 ແລະ ເມ ື ່ ອລາວໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງທັງໝົດນ ີ ້ ແລ ້ ວ, ລາວກໍເສ ົ ້ າສະຫລົດໃຈຢ່າງ່ ິ ່ ງ; 9 ແລະ ໄດ້ເອ ີ ້ ນພວກຢ ິ ວມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນການອັດສະຈັນຂອງສຸລ ິ ່ະຄາດ ແລະ ເຫດການອ ື ່ ນນທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ກທາລັງຈະສ ິ ້ ນພຣະຊົນແລ ້ ວບໍ?” 10 ເມ ື ່ ອພວກຢ ິ ວໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຕອບຜ ້ ູ ວ່າການວ່າ, “ສຸລ ິ ່ະຄາດຂອງດວງອາທ ິ ດເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນຕາມທທານຽມປ ົ ກກະຕ ິ .” 11 ແຕ່ຄົນທັງປວງທ ີ ່ ເປ ັ ນຄົນຮ້ ູ ຈັກພຣະຄຣ ິ ດໄດ້ື ຢນຢູ່ຫ່າງນ ເຊ ັ ່ ນດຽວກັບພວກຜ ູ້ ່ ິ ງທ ີ ່ ໄດ້ຕ ິ ດຕາມພຣະເຢຊ ູ ມາຈາກແຂວງຄາລ ິ ເລ ໄດ້ື ຢນຢູ່ ແລະ ສັງເກດເຫດການທັງໝົດເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້ . 12 ແລະ ເບ ິ ່ ງແມ, ມ ີ ຊາ່ຄົນໜ ຶ ່ ງຈາກເມ ື ອງອາຣ ີ ມາເທ່ຊ ື ່ ວ່າ ໂຢເຊບ ເປ ັ ນສາວົກຂອງພຣະເຢຊ ູ ແຕ່ບໍໄດ້ເປ ປ ດເຜ ີ ່ເພາະຢ ້ ານພວກຢ ິ ວຈ ຶ ່ ງໄດ້ໄປຫາຜ ້ ູ ວ່າການ ແລະ ອ ້ ອນວອນຜ ້ ູ ວ່າການໃຫ ້ ອະນຸ່າດເອ ົ າພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ອອກຈາກໄມ້ກາງແຂນ. 13 ແລະ ຜູ້ວ່າການໄດ້ອະນຸ່າດໃຫ ້ ລາວ. 14 ຝ່າ່ນ ີ ໂກເດມໄດ້ມານທາ, ເອ ົ າຢາງໄມ້ປະສົມກັບນ້າຫອມອາໂລເອມານທາ, ແລະພວກເຂ ົ າໄດ້ເອ ົ າພຣະເຢຊ ູ ລົງຈາກໄມ້ກາງແຂນດ້ວ່ນ້າຕາ, ແລະມັດພຣະອົງດ້ວ່ຜ ້ າປ່ານທ ີ່ ມ ີ ເຄ ື ່ ອງເທດ, ຕາມທທານຽມຂອງການຝ ັ ງສົບໃນບັນດາຊາວຢ ິ ວ. 15 ແລະ ໄດ້
ວາງ
ພຣະ
ອົງ
ແກະ
ອອກ
ຈາກ
ຫ ີ ນ, ຊ ຶ ່ ງ
ໃຫ່່ ິ ປດ
ປະຕູ
ອຸບ
ໄວ ້
ໃນ
ອຸບ
ໂມງ
ບໍ
ເຄ ີ ່
ມ ີ ໃຜ
ຖ ື ກ
ໂມງ.
46
ໃໝ່, ຊ ຶ ່ ງ
ໂຢເຊ ັ ບ
ໄດ້
ຝ ັ ງ
ໄວ ້ ; ແລະ ພວກ
ສ ້ າງ, ແລະ ໄດ້
ໃຫ ້
ເຂ ົ າ
ຫ ີ ນ
ໄດ້ ກ ິ ້ ງ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ບົດທ ີ 9 1 ເມ ື ່ ອຊາວຢ ິ ວທ ີ ່ ບໍຊອບທທາໄດ້່ ິ ນວ່າໂຢເຊບໄດ້ອ ້ ອນວອນແລະຝ ັ ງພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ , ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຊອກຫານ ີ ໂກເດມ ແລະຊາ່ສ ິ ບຫ ້ າຄົນນັ້ນທ ີ ່ ໄດ້ເປ ັ ນພະ່ານຕໍໜ ້ າຜູ້ວ່າການວ່າພຣະເຢຊ ູ ບໍໄດ້ເກ ີ ດມາໂດ່ການຫລ ິ ້ ນຊ ູ້ ແລະຄົນດ ີ ຄົນອ ື ່ ນນທ ີ ່ ໄດ້ກະທທາດ ີ ຕໍພຣະອົງ. 2 ແຕ່ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າທຸກຄົນໄດ້ລ ີ ້ ຊ່ອນຕົວເອງເພາະຢ ້ ານພວກຢ ິ ວ, ນ ິ ໂຄເດມຜ ້ ູ ດຽວໄດ້ປາກົດຕົວຕໍພວກເຂ ົ າ ແລະກ່າວວ່າ, “ຄົນເຊ ັ ່ ນນ ີ ້ ຈະເຂ ົ ້ າໄປໃນໂຮງທທາໄດ້ແນວໃດ?” 3 ພວກຢ ິ ວຕອບລາວວ່າ, “ແຕ່ເຈ ົ ້ າກ ້ າເຂ ົ ້ າໄປໃນໂຮງທທາມະສາລາໄດ້ແນວໃດ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເປ ັ ນພັນທະມ ິ ດກັບພຣະຄຣ ິ ດ? ໃຫ ້ ສ່ວນແບ່ງຂອງເຈ ົ ້ າຢູ່ກັບລາວໃນໂລກອ ື ່ ນ.” 4ນ ິ ໂຄເດມຕອບວ່າ, “ອາແມນ; ຂໍໃຫ ້ ເປ ັ ນດັ່ງນັ້ນ, ເພ ື ່ ອວ່າຂ້າພະເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ຮ່ວມກັບເພ ິ ່ ນໃນອານາຈັກຂອງເພ ິ ່ ນ.” 5 ໂຢເຊ ັ ບ, ເມ ື ່ ອລາວມາຫາຊາວຢ ິ ວ, ໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງໃຈຮ້າ່ໃສ່ເຮ ົ າທ ີ ່ ຢາກໄດ້ສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ຈາກປ ປ ລາດ? ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ເຮ ົ າໄດ້ວາງລາວໄວ ້ ໃນອຸບໂມງຂອງເຮ ົ າ, ແລະຫໍລາວດ້ວ່ຜ ້ າປ່ານທ ີ ່ ສະອາດ, ແລະວາງກ ້ ອນຫ ີ ນໄວ ້ ທ ີ ່ ປະຕູອຸບໂມງ. 6 ເຮ ົ າ
ໄດ້
ປະພ ຶ ດ
ຕໍ ລາວ
ຢ່າງ
ຖ ື ກ ຕ້ອງ; ແຕ່
ເຮ ັ ດ
ໃຫ ້
ຄົນ
ຊອບ
ທທາ
ຄົນ
ນັ້ນ
ຕົກໃຈ, ໂດ່
ການ
ສົ້ມ
ດ ື ່ ມ, ໂດ່
ການ
ສວມ
ມົງ
ກຸດ
ລາວ
ໜາມ, ໂດ່
ລາວ
ດ້ວ່
ແສ ້ , ແລະ
ໄດ້
ອະ
ທ ິ
ເທ ິ ງ
ພວກ
ເຈ ົ ້ າ.
ຖານ
ດ້ວ່ ໃຫ ້
ພວກ
ຄວາມ
ເຈ ົ ້ າ ຄ ຶ ງ
ຜ ິ ດ
ໄດ້
ປະພ ຶ ດ
ລາວ, ໂດ່ ການ ຈາກ
ຢ່າງ
ບໍ ຸ່ຕ ິ ທທາ
ໃຫ ້
ນ້າ ສົ້ມ
ການ
ຈ ີ ກ
ຮ່າງ
ກາ່
ຂອງ
ເລ ື ອດ
ຂອງ
ລາວ
ຕົກ ຢູ່
7 ເມ ື ່ ອຊາວຢ ິ ວໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ພວກເຂ ົ າກໍຮ້ ູ ສ ຶ ກວ ້ ຸ ນວາ່ ແລະ ວ ້ ຸ ນວາ່ໃຈ; ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຈັບໂຢເຊ ັ ບ ແລະ ສັ່ງໃຫ ້ ກັກຂັງລາວໄວ ້ ກ່ອນວັນຊະບາໂຕ ແລະ ກັກຂັງໄວ ້ ທ ີ ່ ນັ້ນຈົນກວ່າວັນຊະບາໂຕຈະໝົດໄປ. 8 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ກ່າວກັບລາວວ່າ, ຈົ່ງສາລະພາບສາ, ເພາະວ່າໃນເວລານ ີ ້ ມັນບໍຖ ື ກຕ້ອງຕາມກົດໝາ່ທ ີ ່ ຈະເຮ ັ ດອັນຕະລາ່ຕໍເຈ ົ ້ າຈົນກວ່າມ ື ້ ທທາອ ິ ດຂອງອາທ ິ ດຈະມາເຖ ິ ງ. ແຕ່ພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າເຈ ົ ້ າຈະບໍໄດ້ຖ ື ກຖ ື ວ່າສົມຄວນກັບການຝ ັ ງສົບ; ແຕ່ພວກເຮ ົ າຈະເອ ົ າເນ ື ້ ອຂອງເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ແກ່ນົກໃນອາກາດ ແລະ ສັດເດ່ລະສານຂອງແຜ່ນດ ິ ນໂລກ. 9 ໂຢເຊ ັ ບຕອບວ່າ, “ຄທາເວ ົ ້ ານັ້ນຄ ື ກັບຄທາເວ ົ ້ າຂອງໂກລ ິ ອາດທ ີ ່ ຈອງຫອງ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ຕທານ ິ ພຣະເຈ ົ ້ າຜ ້ ູ ຊົງພຣະຊົນຢູ່ໃນການກ່າວໂທດດາວ ິ ດ. ແຕ່ພວກນັກທທາແລະພວກໝໍຮ້ ູ ຢູ່ວ່າພຣະເຈ ົ ້ າກ່າວຜ່ານທາງຜ ້ ູ ປະກາດພຣະທທາວ່າ, “ການແກ ້ ແຄ ້ ນເປ ັ ນຂອງເຮ ົ າ, ແລະເຮ ົ າຈະຕອບແທນຄວາມຊົ່ວໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າເທ ົ ່ າກັບສ ິ ່ ງທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ຂົ່ມຂູ່ຕໍເຮ ົ າ.” 10ພຣະເຈ ົ ້ າຜ ູ້ ທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ແຂວນໄວ ້ ເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນນັ້ນ ສາມາດຊ່ວ່ເຮ ົ າໃຫ ້ ພົ້ນຈາກມ ື ຂອງເຈ ົ ້ າໄດ້ ແລະ ຄວາມຊົ່ວຮ້າ່ທັງໝົດຂອງເຈ ົ ້ າຈະກັບຄ ື ນມາຫາເຈ ົ ້ າ. 11 ເພາະວ່າເມ ື ່ ອຜູ້ວ່າການລ ້ າງມ ື ແລ ້ ວ, ເພ ິ ່ ນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າພົ້ນຈາກເລ ື ອດຂອງຄົນຊອບທທາຜ ູ້ ນ ີ ້ .” ແຕ່ພວກເຈ ົ ້ າຕອບແລະຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ເລ ື ອດຂອງລາວຈົ່ງຕົກຢູ່ກັບພວກເຮ ົ າແລະລູກຫລານຂອງພວກເຮ ົ າ. ຂໍໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າຕາ່ໄປຕະຫ ຼ ອດການຕາມທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ເວ ົ ້ າ.” 12 ເມ ື ່ ອພວກຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່ຂອງຊາວຢ ິ ວໄດ້່ ິ ນຖ ້ ອ່ຄທາເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ , ພວກເຂ ົ າກໍຄຽດແຄ ້ ນຢ່າງ່ ິ ່ ງ; ແລະ ພວກເຂ ົ າກໍຈັບໂຢເຊ ັ ບໄປຂັງໄວ ້ ໃນຫ ້ ອງທ ີ ່ ບໍມ ີ ປ່ອງຢ ້ ຽມ; ພວກເຂ ົ າໄດ້ິປດປະຕູຢ່າງແໜ ້ ນໜາ ແລະ ິ ປດກະແຈໄວ ້ . 47
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
13 ແລະ ອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ ໄດ້ວາງທະຫານ່າມໄວ ້ ເທ ິ ງນັ້ນ, ແລະ ໄດ້ຶ ປກສາຫາລ ື ກັບພວກປະໂລຫ ິ ດ ແລະ ຊາວເລວ ີ ວ່າພວກເຂ ົ າທຸກຄົນຄວນພົບກັນຫ ຼ ັ ງຈາກວັນຊະບາໂຕ, ແລະ ພວກເຂ ົ າວາງແຜນວ່າຈະປະຫານຊ ີ ວ ິ ດໂຢເຊ ັ ບແນວໃດ. 14 ເມ ື ່ ອ
ພວກ
ໃຫ ້
ໂຢເຊບ
ນທາ
ເຂ ົ າ
ເຮ ັ ດ
ອອກ
ເຊ ັ ່ ນ
ນັ້ນ
ແລ ້ ວ ພວກ
ຜ ້ ູ ົ ປກ
ຄອງ ຄ ື ອັນນາ ແລະ ກາຢະຟາ ໄດ້
ດັ່ງນັ້ນ, ພວກ
ເຂ ົ າ
ກໍ
ຊົມ
ດຽວ
ກັນ
ນ ີ ້ ຢູ່
ສັ່ງ
ມາ.
ບົດທ ີ 10 1 ເມ ື ່ ອ
ຜູ້ ຄົນ
ເພາະ
ພວກ
ບໍ ພົບ
ໂຢ
ທັງ
ເຂ ົ າ
ປວງ
ໄດ້ ່ ິ ນ
ພົບ
ປະ
ໄດ້
ທັບ
ຕາ
ອັນ
ເຊ ີ ່ ແລະ ປະ ເທ ິ ງ
ຫລາດ
ກະແຈ
ໃຈ
ຫ ້ ອງ, ແຕ່
ເຊ ັ ບ.
2 ແລ ້ ວອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາກໍອອກໄປ, ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າທຸກຄົນກທາລັງຊົມເຊ ີ ່ໂຢເຊ ັ ບທ ີ ່ ໄປແລ ້ ວ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ທະຫານຄົນໜ ຶ ່ ງທ ີ ່ ເຝ ົ ້ າອຸບໂມງຂອງພຣະເຢຊ ູ ກທາລັງກ່າວຢູ່ໃນທ ີ ່ ປະຊຸມ. 3 ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າກທາລັງເຝ ົ ້ າອຸບໂມງຂອງພຣະເຢຊ ູ ຢູ່ນັ້ນ, ໄດ້ເກ ີ ດແຜ່ນດ ິ ນໄຫວ; ແລະ ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈ ົ ້ າໄດ້ກ ິ ້ ງຫ ີ ນອຸບໂມງອອກ ແລະ ນັ່ງຢູ່ເທ ິ ງນັ້ນ; 4 ແລະ ໃບໜ ້ າ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ຜ່ານ
ຢ ້ ານ
ກົວ
ພວກ
ຄວາມ
ຄ ື ຟ ້ າ ເຮ ົ າ
ຜ່າ ແລະ ເຄ ື ່ ອງ
ກໍ ກາ່
ເປ ັ ນ
ນ່ ຸ ງ ຄ ື
ຂອງ
ພຣະ
ຄົນ
ຕາ່.
ກັບ
ອົງ
ຄ ື ຫ ິ ມະ; ແລະ
5 ແລະ ພວກເຮ ົ າໄດ້່ ິ ນທູດສະຫວັນອົງໜ ຶ ່ ງກ່າວແກ່ຜ ູ້ ່ ິ ງຢູ່ທ ີ ່ ອຸບໂມງຂອງພຣະເຢຊ ູ ວ່າ, ຢ່າຢ ້ ານ; ເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າພວກເຈ ົ ້ າຊອກຫາພຣະເຢຊ ູ ຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງ; ພຣະອົງໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດແລ ້ ວ ຕາມທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ບອກໄວ ້ ລ່ວງໜ້າ. 6 ມາເບ ິ ່ ງສະຖານທ ີ່ ທ ີ ່ ພຣະອົງຖ ື ກວາງໄວ ້ ; ແລະ ຈົ່ງໄປທັນທ ີ , ແລະ ບອກສານຸສ ິ ດຂອງພຣະອົງວ່າພຣະອົງໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນຈາກຄວາມຕາ່ແລ ້ ວ, ແລະ ພຣະອົງຈະໄປກ່ອນທ່ານໄປ່ັງແຂວງຄາລ ີ ເລ; ຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນທ່ານຈະເຫ ັ ນພຣະອົງຕາມທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ບອກທ່ານໄວ ້ . 7 ແລ ້ ວຊາວຢ ິ ວກໍເອ ີ ້ ນທະຫານທັງໝົດທ ີ ່ ເຝ ົ ້ າອຸບໂມງຂອງພຣະເຢຊ ູ ມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນ ແລະ ເວ ົ ້ າກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ຜ ູ້ ່ ິ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນທ ີ ່ ທູດສະຫວັນໄດ້ເວ ົ ້ າກັບນັ້ນແມ່ນໃຜ? ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງບໍຈັບພວກເຂ ົ າ? 8 ພວກທະຫານຕອບວ່າ, “ພວກເຮ ົ າບໍຮ້ ູ ວ່າຜ ູ້ ່ ິ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນແມ່ນໃຜ, ພວກເຮ ົ າກາ່ເປ ັ ນຄົນຕາ່່້ອນຄວາມຢ ້ ານກົວ, ແລະພວກເຮ ົ າຈະຈັບຜ ູ້ ່ ິ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນໄດ້ແນວໃດ?” 9 ພວກຢ ິ ວໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຊົງພຣະຊົນຢູ່ ພວກເຮ ົ າບໍເຊ ື ່ ອທ່ານ.” 10 ພວກທະຫານຕອບພວກຢ ິ ວວ່າ, “ເມ ື ່ ອພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນແລະໄດ້່ ິ ນພຣະເຢຊ ູ ເຮ ັ ດການອັດສະຈັນຫ ຼ າ່ຢ່າງ ແລະ ບໍເຊ ື ່ ອພຣະອົງ, ພວກເຈ ົ ້ າຈະເຊ ື ່ ອພວກເຮ ົ າໄດ້ແນວໃດ?” ພວກທ່ານເວ ົ ້ າຖ ື ກແລ ້ ວວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຊົງພຣະຊົນຢູ່ຢ່າງແນ່ນອນ, ເພາະວ່າພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຊົງພຣະຊົນຢູ່ແທ ້ ນ.” 11 ພວກເຮ ົ າໄດ້່ ິ ນວ່າພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ກັກຂັງໂຢເຊ ັ ບ, ຜ ູ້ ທ ີ່ ຝ ັ ງພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ , ໄວ ້ ໃນຫ ້ ອງ, ພາ່ໃຕ້ກະແຈທ ີ ່ ິ ປດສະໜ ິ ດ; ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຈ ົ ້ າເປ ປ ດມັນ, ບໍພົບລາວຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ. 12 ດັ່ງນັ້ນພວກເຈ ົ ້ າຄວນນທາເອ ົ າໂຢເຊ ັ ບຜ ູ້ ທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ວາງໄວ ້ ໃຫ ້ ຢູ່ໃນຫ ້ ອງນັ້ນມາ, ແລະ ພວກເຮ ົ າຈະນທາເອ ົ າພຣະເຢຊ ູ ຜູ້ທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຝ ົ ້ າໄວ ້ ໃນອຸບໂມງມາ. 13 ພວກຢ ິ ວຕອບວ່າ, “ພວກເຮ ົ າຈະສ ້ າງໂຢເຊ ັ ບ, ພວກເຈ ົ ້ າຈະສ ້ າງເຢຊ ູ ບໍ?” ແຕ່ໂຢເຊ ັ ບຢູ່ໃນເມ ື ອງອາຣ ີ ມາເທອາຂອງຕົນເອງ. 48
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
14 ພວກທະຫານຕອບວ່າ, “ຖ ້ າໂຢເຊ ັ ບຢູ່ໃນເມ ື ອງອາຣ ີ ມາເທ່ ແລະ ພຣະເຢຊ ູ ຢູ່ໃນແຂວງຄາລ ີ ເລ ພວກເຮ ົ າໄດ້່ ິ ນທູດສະຫວັນບອກພວກຜ ູ້ ່ ິ ງ.” 15 ເມ ື ່ ອພວກຢ ິ ວໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນກໍ້ຢານກົວ ແລະ ເວ ົ ້ າກັນວ່າ, “ຖ ້ າເຫດການເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້ ຖ ື ກເປ ປ ດເຜ ີ ່ອອກສູ່ສາທາລະນະຊົນ ທຸກຄົນກໍຈະເຊ ື ່ ອໃນພຣະເຢຊ ູ .” 16 ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າກໍເກ ັ ບເງ ິ ນຈທານວນຫ ຼ ວງຫ ຼ າ່ ແລະ ມອບໃຫ ້ ພວກທະຫານ ໂດ່ກ່າວວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າບອກປະຊາຊົນບໍວ່າ ພວກສາວົກຂອງພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ມາໃນຄ ື ນທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ ານອນຫລັບ ແລະ ລັກເອ ົ າພຣະສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ໄປ; ແລະ ຖ ້ າປ ປ ລາດຜ ້ ູ ວ່າການໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ , ພວກເຮ ົ າຈະເຮ ັ ດໃຫ ້ ລາວພ ໍ ໃຈ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພໃຫ ້ ພວກເຈ ົ ້ າ.” 17 ພວກທະຫານຈ ຶ ່ ງຮັບເອ ົ າເງ ິ ນ, ແລະເວ ົ ້ າຕາມທ ີ ່ ຊາວຢ ິ ວໄດ້ສັ່ງ, ແລະຂ່າວຂອງພວກເຂ ົ າໄດ້ແຜ່ລາມໄປທົ່ວໝູ່ປະຊາຊົນ. 18 ແຕ່ມ ີ ປະໂລຫ ິ ດຄົນໜ ຶ ່ ງຊ ື່ ຟ ປ ເນ, ອາດາຜູ້ສອນສາດສະໜາ, ແລະຄົນເລວ ີ ຄົນໜ ຶ ່ ງຊ ື ່ ອາເກອຸສ, ທັງສາມຄົນນ ີ ້ ໄດ້ມາຈາກແຂວງຄາລ ິ ເລມາ່ັງນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມ, ແລະໄດ້ບອກພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ ແລະຄົນທັງປວງທ ີ ່ ຢູ່ໃນໂຮງທທາວ່າ, 19 ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ຜູ້ຊ ຶ ່ ງທ່ານໄດ້ຄ ຶ ງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ ຊົງສົນທະນາກັບສາວົກສ ິ ບເອ ັ ດຄົນຂອງພຣະອົງ ແລະ ຊົງປະທັບຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂ ົ າຢູ່ເທ ິ ງພູເຂ ົ າໝາກກອກເທດ ແລະ ຊົງກ່າວແກ່ພວກເຂ ົ າວ່າ, 20 ຈົ່ງອອກໄປທົ່ວໂລກ, ສັ່ງສອນພຣະກ ິ ດຕ ິ ຄຸນແກ່ທຸກປະຊາຊາດ, ໃຫ ້ ບັບຕ ິ ສະມາພວກເຂ ົ າໃນພຣະນາມຂອງພຣະບ ິ ດາ, ແລະພຣະບຸດ, ແລະພຣະວ ິ ນ່ານບໍລ ິ ສຸດ; ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທ ີ ່ ເຊ ື ່ ອແລະຮັບບັບຕ ິ ສະມາ, ຜູ້ນັ້ນຈະລອດ. 21 ແລະ ເມ ື ່ ອພຣະອົງກ່າວສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແກ່ສາວົກຂອງພຣະອົງແລ ້ ວ, ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງສະເດ ັ ດຂ ຶ ້ ນສູ່ສະຫວັນ. 22 ເມ ື ່ ອພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່, ຜູ້ເຖ ົ ້ າແກ່, ແລະ ຊາວເລວ ີ ໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ , ພວກເຂ ົ າໄດ້ກ່າວກັບຊາ່ສາມຄົນນ ີ ້ ວ່າ, ຈົ່ງຖວາ່ລັດສະໝ ີ ພາບແກ່ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງອ ິ ດສະຣາເອນ, ແລະສາລະພາບຕໍພຣະອົງວ່າສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນເປ ັ ນຄວາມຈ ິ ງຫ ື ຼ ບໍ, ຊ ຶ ່ ງພວກເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າວ່າພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນແລະໄດ້່ ິ ນ. 23 ພວກເຂ ົ າຕອບວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮ ົ າ ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງອັບຣາຮາມ, ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງອ ີ ຊາກ, ແລະພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຢາໂຄບ ຊົງພຣະຊົນຢູ່ສັນໃດ, ພວກເຮ ົ າໄດ້່ ິ ນພຣະເຢຊ ູ ສົນທະນາກັບສາວົກຂອງພຣະອົງ, ແລະພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງສະເດ ັ ດຂ ຶ ້ ນສູ່ສະຫວັນສັນນັ້ນ, ພວກເຮ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ບອກຄວາມຈ ິ ງແກ່ທ່ານ.” 24 ແລະ ຊາ່
ສາມ
ຖ ້ ອ່
ຄທາ
ພວກ
ອົງ
ສະເດ ັ ດ
ທ ີ່
ຂ ຶ ້ ນ
ຄົນ ສູ່
ໄດ້
ເຮ ົ າ
ຕອບ ໄດ້
ຕ ື ່ ມ ອ ີ ກ
ວ່າ, ຖ ້ າ
່ ິ ນ
ພຣະ
ເຢຊ ູ
ສະຫວັນ, ພວກ
ເຮ ົ າ
ຈະ
ພວກ
ກ່າວ, ແລະ ວ່າ ມ ີ ຄວາມ
ຜ ິ ດ
ເຮ ົ າ
ບໍ
ພວກ
ໄດ້ ເປ ັ ນ
ເຈ ົ ້ າ
ຂອງ
ເຮ ົ າ
ເຫ ັ ນ
ພຣະ
ໄດ້
ບາບ.
25 ແລ ້ ວພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ກໍລຸກຂ ຶ ້ ນທັນທ ີ , ແລະຖ ື ໜັງສ ື ພຣະບັນ່ັດໄວ ້ ໃນມ ື , ແລະໄດ້ໃຫ ້ ຄົນເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ເຊ ື ່ ອ, ໂດ່ກ່າວວ່າ, ພວກເຈ ົ ້ າຈະບໍປະກາດສ ິ ່ ງທ ີ ່ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ເວ ົ ້ າກ່ຽວກັບພຣະເຢຊ ູ ອ ີ ກຕໍໄປ. 26 ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ໃຫ ້ ເງ ິ ນຈທານວນຫ ຼ ວງຫ ຼ າ່ແກ່ພວກເຂ ົ າ, ແລະ ໄດ້ສົ່ງຄົນອ ື ່ ນນໄປນທາພວກເຂ ົ າ, ເພ ື ່ ອພວກເຂ ົ າຈະບໍໄດ້ພັກຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມອ ີ ກຕໍໄປ. 27 ແລ ້ ວຊາວຢ ິ ວກໍມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນທັງໝົດ, ແລະ ເມ ື ່ ອໄດ້ສະແດງຄວາມເປ ັ ນຫ່ວງເປ ັ ນໄ່ຢ່າງໜ ້ າເສ ົ ້ າໃຈທ ີ ່ ສຸດ, ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າກໍເວ ົ ້ າວ່າ, ມ ີ ເຫດການພ ິ ເສດອັນໃດເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນໃນເຢຣູຊາເລ ັ ມ? 49
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
28 ແຕ່ອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ ໄດ້ປອບໃຈເຂ ົ າເຈ ົ ້ າວ່າ, “ເປ ັ ນຫ່ັງພວກເຮ ົ າຄວນເຊ ື ່ ອພວກທະຫານທ ີ ່ ເຝ ົ ້ າອຸບໂມງຂອງພຣະເຢຊ ູ ໃນການບອກພວກເຮ ົ າວ່າ ທູດສະຫວັນອົງໜ ຶ ່ ງໄດ້ກ ິ ້ ງກ ້ ອນຫ ີ ນອອກຈາກປະຕູອຸບໂມງ?” 29 ບາງທ ີ ສາວົກຂອງພຣະອົງເອງອາດບອກເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າຮ້ ູ ແລະ ໃຫ ້ ເງ ິ ນແກ່ພວກເຂ ົ າເພ ື ່ ອໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າເວ ົ ້ າແນວນັ້ນ, ແລະ ພວກເຂ ົ າເອງກໍໄດ້ເອ ົ າສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ໄປ. 30 ນອກຈາກນັ້ນ, ຈົ່ງພ ິ ຈາລະນາເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ວ່າບໍມ ີ ກຽດຕ ິ ່ົດທ ີ ່ ຈະມອບໃຫ ້ ຄົນຕ່າງປະເທດ, ເພາະວ່າພວກເຂ ົ າ່ັງໄດ້ເອ ົ າເງ ິ ນຈທານວນຫ ຼ ວງຫ ຼ າ່ຈາກພວກເຮ ົ າ, ແລະພວກເຂ ົ າໄດ້ປະກາດໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າຕາມຄທາແນະນທາທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າໃຫ ້ ພວກເຂ ົ າ. ພວກເຂ ົ າຕ ້ ອງຊ ື ່ ສັດຕໍພວກເຮ ົ າ, ຫ ື ຼ ຕໍສາວົກຂອງພຣະເຢຊ ູ . ບົດທ ີ 11 1 ແລ ້ ວນ ິ ໂກເດມກໍລຸກຂ ຶ ້ ນກ່າວວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າເວ ົ ້ າຖ ື ກແລ ້ ວ, ໂອ ້ ພວກເຊ ື ້ ອສາ່ອ ິ ດສະຣາເອນເອ ີ ່, ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້່ ິ ນສ ິ ່ ງທ ີ ່ ຊາ່ສາມຄົນນັ້ນໄດ້ສາບານໂດ່ພຣະບັນ່ັດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ກ່າວວ່າ, “ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ກ່າວກັບສາວົກຂອງພຣະອົງຢູ່ເທ ິ ງພູເຂ ົ າໝາກກອກເທດ, ແລະພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງສະເດ ັ ດຂ ຶ ້ ນສູ່ສະຫວັນ.” 2 ແລະ ພຣະຄທາພ ີ ສອນພວກເຮ ົ າວ່າ ເອລ ີ ຢາ ສາດສະດາຜູ້ໄດ້ຮັບພອນ ໄດ້ຖ ື ກຮັບຂ ຶ ້ ນໄປສະຫວັນ; ແລະ ເອລ ີ ຊາ ໄດ້ຖ ື ກຖາມໂດ່ພວກລູກຊາ່ຂອງສາດສະດາວ່າ, ເອລ ີ ຢາ ພ ໍ ຂອງພວກເຮ ົ າຢູ່ໃສ? ເພ ິ ່ ນໄດ້ຕອບພວກເຂ ົ າວ່າ ເພ ິ ່ ນໄດ້ຖ ື ກຮັບຂ ຶ ້ ນໄປສະຫວັນ. 3 ແລະ ພວກລູກຊາ່ຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທທາໄດ້ກ່າວກັບເພ ິ ່ ນວ່າ, “ບາງທ ີ ວ ິ ນ່ານອາດຈະພາເພ ິ ່ ນໄປເທ ິ ງພູສູງແຫ່ງໜ ຶ ່ ງຂອງອ ິ ດສະຣາເອນ, ບາງທ ີ ພວກເຮ ົ າອາດຈະພົບເພ ິ ່ ນຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ.” ພວກເຂ ົ າໄດ້ອ ້ ອນວອນເອລ ີ ຊາ, ແລະ ເພ ິ ່ ນໄດ້່່າງໄປກັບເພ ິ ່ ນເປ ັ ນເວລາສາມມ ື ້ , ແຕ່ເພ ິ ່ ນກໍບໍພົບເພ ິ ່ ນ. 4 ແລະ ບັດ ຄົນ
ໄປ
ເຢ ູຊ
ນ ີ ້ ຈົ່ງ ໃນ
ພູ
ຟ ັ ງ
ເຮ ົ າ, ໂອ ້ ລູກ
ຫລານ
ເຂ ົ າ
ຂອງ
ຣາເອນ, ຢ ້ ານ
ໄປ, ແລະ ບາງ
ອ ິ ດສະ
ທ ີ ພວກ
ເຮ ົ າ
ອາດ
ຂອງ ຈະ
ອ ິ ດສະ ວ່າ
ພົບ
ຣາເອນ, ແລະ ໃຫ ້
ພຣະ
ວ ິ ນ
ພວກ
ເຮ ົ າ
ສົ່ງ
່ານ
ຈະ
ໄດ້
ພາ
ພຣະ
ພຣະ ອົງ, ແລະ ພ ໍ
ໃຈ
ຢູ່
ທ ີ່
ນັ້ນ.
5 ແລະ ຄທາແນະນທາຂອງນ ີ ໂກເດມເຮ ັ ດໃຫ ້ ປະຊາຊົນທັງໝົດພ ໍ ໃຈ; ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້ສົ່ງຄົນໄປຊອກຫາພຣະເຢຊ ູ , ແຕ່ບໍສາມາດພົບພຣະອົງໄດ້: ແລະ ພວກເຂ ົ າກັບຄ ື ນມາເວ ົ ້ າວ່າ, ພວກເຮ ົ າໄດ້ໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ແຕ່ບໍພົບພຣະເຢຊ ູ , ແຕ່ພວກເຮ ົ າໄດ້ພົບໂຢເຊ ັ ບໃນເມ ື ອງອາຣ ິ ມາເທອາຂອງລາວ. 6 ພວກຜ ້ ູ ົ ປກຄອງ ແລະ ປະຊາຊົນທັງໝົດໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ກໍດ ີ ໃຈ ແລະ ສັນລະເສ ີ ນພຣະເຈ ົ ້ າຂອງອ ິ ດສະຣາເອນ ເພາະວ່າໂຢເຊ ັ ບໄດ້ຖ ື ກພົບເຫ ັ ນ ຜູ້ທ ີ ່ ພວກເຂ ົ າໄດ້ກັກຂັງໄວ ້ ໃນຫ ້ ອງແຕ່ຫາບໍເຫ ັ ນ. 7 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າໄດ້ເຕ ົ ້ າໂຮມກັນເປ ັ ນກຸ່ມໃຫ່່ແລ ້ ວ, ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າວ່າ, “ພວກເຮ ົ າຈະພາໂຢເຊ ັ ບມາຫາພວກເຮ ົ າເພ ື ່ ອເວ ົ ້ າກັບລາວໂດ່ວ ິ ທ ີ ໃດ?” 8 ແລະ ພວກເຂ ົ າເອ ົ າເຈ ້ ່ມາຂຽນຫາເພ ິ ່ ນວ່າ, “ຂໍໃຫ ້ ສັນຕ ິ ສຸກຈົ່ງມ ີ ແກ່ທ່ານ ແລະ ຄອບຄົວຂອງທ່ານທຸກຄົນ. ພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າພວກເຮ ົ າໄດ້ຜ ິ ດຕໍພຣະເຈ ົ ້ າ ແລະ ຕໍທ່ານ. ຂໍສະແດງຄວາມ່ ິ ນດ ີ ທ ີ ່ ຈະໄປຢ ້ ຽມຢາມບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ, ເພາະພວກເຮ ົ າປະຫ ຼ າດໃຈຫ ຼ າ່ທ ີ ່ ທ່ານລອດພົ້ນຈາກຄຸກ.
50
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
9 ພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ວ່າມັນເປ ັ ນຄທາແນະນທາທ ີ ່ ຊົ່ວຮ້າ່ທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຮ ັ ດຕໍເຈ ົ າ, ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ດູແລເຈ ົ ້ າ, ້ ແລະພຣະຜ
ແລະພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າເອງໄດ້ົປດປ່ອ່ເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ພົ້ນຈາກແຜນການຂອງພວກເຮ ົ າ. ຂໍໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າມ ີ ສັນຕ ິ ສຸກ, ໂຢເຊ ັ ບ, ຜ ້ ູ ເປ ັ ນທ ີ ່ ນັບຖ ື ໃນບັນດາປະຊາຊົນທັງໝົດ. 10 ແລະ ພວກເຂ ົ າເລ ື ອກເອ ົ າເພ ື ່ ອນເຈ ັ ດຄົນຂອງໂຢເຊ ັ ບ, ແລະ ເວ ົ ້ າກັບພວກເຂ ົ າວ່າ, ເມ ື ່ ອພວກເຈ ົ ້ າມາຫາໂຢເຊ ັ ບ, ຈົ່ງຄທານັບລາວດ້ວ່ຄວາມສະຫງົບສຸກ, ແລະ ໃຫ ້ ຈົດໝາ່ສະບັບນ ີ ້ ແກ່ລາວ. 11 ດັ່ງນັ້ນ, ເມ ື ່ ອພວກຜູ້ຊາ່ມາຫາໂຢເຊ ັ ບ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ທັກທາ່ລາວຢ່າງສັນຕ ິ ສຸກ, ແລະ ໄດ້ມອບຈົດໝາ່ໃຫ ້ ລາວ. 12 ແລະ ເມ ື ່ ອໂຢເຊ ັ ບໄດ້ອ່ານມັນແລ ້ ວ, ເພ ິ ່ ນໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ ້ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າພຣະເຈ ົ ້ າຊົງສັນລະເສ ີ ນ, ຜ ້ ູ ຊົງຊ່ວ່ກ ້ ູ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ພົ້ນຈາກຊາວອ ິ ດສະລາເອນ, ເພ ື ່ ອວ່າພວກເຂ ົ າຈະບໍສາມາດເຮັດໃຫ ້ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າເສ່ເລ ື ອດ. ຂໍໃຫ ້ ພຣະເຈ ົ ້ າຊົງສັນລະເສ ີ ນ, ຜູ້ຊົງປ ົ ກປ ້ ອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າພາ່ໃຕ້ປ ປກຂອງພຣະອົງ. 13 ແລະ ໂຢເຊ ັ ບ ໄດ້ ຈູບ ພວກເຂ ົ າ ແລະ ພາ ພວກເຂ ົ າ ເຂ ົ ້ າໄປໃນ ເຮ ື ອນ ຂອງຕົນ. ແລະ ໃນມ ື ້ ຕໍມາ ໂຢເຊ ັ ບ ໄດ້ ຂ ຶ ້ ນ ໄປ ກັບ ພວກເຂ ົ າ ແລະ ໄປ ເຢຣູຊາເລ ັ ມ. 14 ເມ ື ່ ອຊາວຢ ິ ວທັງໝົດໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ , ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງອອກໄປຕ້ອນຮັບເພ ິ ່ ນ ແລະ ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ໂຢເຊ ັ ບພ ໍ ເອ ີ ່, ຂໍໃຫ ້ ທ່ານມາທ ີ່ ນ ີ ້ ດ້ວ່ຄວາມສະຫງົບສຸກ.” 15 ເພ ິ ່ ນ
ຕອບ ວ່າ, “ຂໍ ໃຫ ້
ສູ່ ປະ
ຊາ
ຊົນ
ທັງ
ຄວາມ
ຈະເລ ີ ນ
ຮ່ ຸ ງເຮ ື ອງ
ຈາກ
ພຣະ
ຜ ້ ູ ເປ ັ ນ
ເຈ ົ ້ າ
ຈົ່ງ
ມາ
ປວງ.”
16 ພວກເຂ ົ າທຸກຄົນໄດ້ຈູບເພ ິ ່ ນ; ແລະ ນ ີ ໂກເດມໄດ້ພາເພ ິ ່ ນໄປເຮ ື ອນຂອງຕົນ, ໂດ່ໄດ້ຈັດງານລ ້ ຽງໃຫ່່. 17 ແຕ່ໃນມ ື ້ ຕໍມາ, ເປ ັ ນມ ື ້ ກະກຽມ, ອັນນາ, ກາຢາຟາ, ແລະ ນ ີ ໂກເດມ, ໄດ້ເວ ົ ້ າກັບໂຢເຊ ັ ບວ່າ, “ຂໍທ່ານສາລະພາບຕໍພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຊາວອ ິ ດສະຣາເອນ, ແລະຕອບຄທາຖາມທັງໝົດທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າຈະຖາມທ່ານ.” 18 ເພາະວ່າພວກເຮ ົ າມ ີ ຄວາມທຸກໃຈຫ ຼ າ່ທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າໄດ້ຝ ັ ງສົບຂອງພຣະເຢຊ ູ ; ແລະເມ ື ່ ອພວກເຮ ົ າໄດ້ກັກຂັງເຈ ົ ້ າໄວ ້ ໃນຫ ້ ອງ, ພວກເຮ ົ າກໍບໍສາມາດພົບເຈ ົ ້ າ; ແລະພວກເຮ ົ າກໍ້ຢານກົວຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ, ຈົນເຖ ິ ງເວລາທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າປະກົດຕົວໃນບັນດາພວກເຮ ົ າ. ສະນັ້ນ, ຈົ່ງບອກພວກເຮ ົ າຕໍໜ ້ າພຣະເຈ ົ ້ າ, ທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນ. 19 ໂຢເຊ ັ ບຕອບວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ກັກຂັງຂ້ອ່ໄວ ້ ຈົນຮອດເຊ ົ ້ າໃນມ ື ້ ກະກຽມແທ ້ .” 20 ແຕ່ໃນຂະນະທ ີ ່ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຢ ື ນຢູ່ອະທ ິ ຖານຢູ່ໃນກາງຄ ື ນ, ເຮ ື ອນຫ ຼ ັ ງນັ້ນຖ ື ກອ ້ ອມຮອບດ້ວ່ທູດສະຫວັນສ ີ ່ ອົງ; ແລະ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ເປ ັ ນຄວາມສະຫວ່າງຂອງດວງອາທ ິ ດ, ແລະ ໄດ້ລົ້ມລົງເທ ິ ງແຜ່ນດ ິ ນໂລກ່້ອນຄວາມຢ ້ ານກົວ. 21 ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ຈັບມ ື ຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ່ົກຂ້າພະເຈ ົ ້ າຂ ຶ ້ ນຈາກພ ື ້ ນດ ິ ນ, ແລະ ນ້າຄ ້ າງກໍຕົກລົງມາໃສ່ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ; ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ເຊ ັ ດໜ ້ າຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ແລະ ຈູບຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ແລະ ກ່າວກັບຂ້າພະເຈ ົ ້ າວ່າ: ຢ່າຢ ້ ານ, ໂຢເຊ ັ ບ; ຈົ່ງເບ ິ ່ ງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ເພາະວ່າແມ່ນຂ້າພະເຈ ົ ້ າ. 22 ແລ ້ ວຂ້າພະເຈ ົ ້ າກໍໄດ້ຫລຽວເບ ິ ່ ງພຣະອົງ ແລະກ່າວວ່າ, “ພຣະຣາໂບນ ີ ເອລ ີ ຢາ!” ພຣະອົງຕອບຂ້າພະເຈ ົ ້ າວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າບໍແມ່ນເອລ ີ ຢາ ແຕ່ແມ່ນພຣະເຢຊ ູ ຊາວນາຊາເຣ ັ ດຜ ູ້ ທ ີ ່ ທ່ານໄດ້ຝ ັ ງສົບຂອງພຣະອົງ.” 23 ຂ້ອ່ໄດ້ເວ ົ ້ າກັບລາວວ່າ, ຈົ່ງບອກຂ້ອ່ເບ ິ ່ ງອຸບໂມງທ ີ ່ ຂ້ອ່ໄດ້ວາງເຈ ົ ້ າໄວ ້ . 24 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ກໍຈັບມ ື ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ ແລະ ພາຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄປບ່ອນທ ີ ່ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ວາງພຣະອົງໄວ ້ ແລະ ຊົງສະແດງໃຫ ້ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າເຫ ັ ນຜ ້ າປ່ານ ແລະ ຜ ້ າເຊ ັ ດໂຕທ ີ ່ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າເອ ົ າມາພັນຫົວຂອງພຣະອົງ. ແລ ້ ວຂ້າພະເຈ ົ ້ າກໍຮ້ ູ ວ່າແມ່ນພຣະເຢຊ ູ ແລະ ໄດ້ນະມັດສະການພຣະອົງ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ ້ ພຣະອົງຜູ້ທ ີ ່ ມາໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຈົ່ງໄດ້ຮັບພຣະພອນ.”
51
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
25 ພຣະເຢຊ ູ ຈັບມ ື ຂ້າພະເຈ ົ ້ າອ ີ ກເທ ື ່ ອໜ ຶ ່ ງ, ພາຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄປຫາອາຣ ີ ມາເທ່, ແລະກ່າວກັບຂ້າພະເຈ ົ ້ າວ່າ, ສັນຕ ິ ສຸກຈົ່ງມ ີ ແກ່ທ່ານ; ແຕ່ຢ່າອອກຈາກເຮ ື ອນຂອງທ່ານຈົນກວ່າວັນທ ີ ສ ີ່ ສ ິ ບ; ແຕ່ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຕ້ອງໄປຫາສາວົກຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ. ບົດທ ີ 12 1 ເມ ື ່ ອພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ໄດ້່ ິ ນເຫດການທັງໝົດນ ີ ້ , ພວກເຂ ົ າກໍປະຫລາດໃຈຫລາ່ ແລະ ກົ້ມໜ້າລົງກັບພ ື ້ ນດ ິ ນຄ ື ກັບຄົນຕາ່ ແລະ ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, “ໝາ່ສທາຄັນອັນໃດນ ີ້ ທ ີ ່ ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນໃນເຢຣູຊາເລ ັ ມ? ພວກເຮ ົ າຮ້ ູ ຈັກພຣະບ ິ ດາແລະພຣະມານດາຂອງພຣະເຢຊ ູ .” 2 ແລະ ຄົນເລວ ີ ຄົນໜ ຶ ່ ງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຮ້ ູ ຈັກ່າດພ ີ ່ ນ້ອງຂອງລາວຫ ຼ າ່ຄົນ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ນັບຖ ື ສາສະໜາ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ມັກຖວາ່ເຄ ື ່ ອງບູຊາ ແລະ ເຄ ື ່ ອງເຜ ົ າບູຊາແກ່ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຊາດອ ິ ດສະຣາເອນໃນພຣະວ ິ ຫານ, ພ ້ ອມດ້ວ່ການອະທ ິ ຖານ.” 3 ເມ ື ່ ອມະຫາປະໂລຫ ິ ດຊ ີ ເມໂອນໄດ້ອ ້ ູ ມພຣະອົງໄວ ້ ໃນອ ້ ອມແຂນຂອງພຣະອົງ, ເພ ິ ່ ນໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອົງເຈ ົ ້ າ, ບັດນ ີ ້ ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ ້ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງໄປຢ່າງສະຫງົບສຸກ ຕາມພຣະຄທາຂອງພຣະອົງ ເພາະຕາຂອງຂ້ານ້ອ່ໄດ້ເຫ ັ ນຄວາມລອດຂອງພຣະອົງ, ຊ ຶ ່ ງພຣະອົງໄດ້ຊົງກະກຽມໄວ ້ ຕໍໜ ້ າປະຊາຊົນທັງປວງ, ເປ ັ ນແສງສະຫວ່າງເພ ື ່ ອສ່ອງສະຫວ່າງຄົນຕ່າງຊາດ, ແລະ ເປ ັ ນລັດສະໝ ີ ພາບຂອງຊົນຊາດອ ິ ດສະຣາເອນຂອງພຣະອົງ.” 4ຊ ີ ເມໂອນໄດ້ອວ່ພອນນາງມາຣ ີ ແມ່ຂອງພຣະເຢຊ ູ ດ້ວ່ທທານອງດຽວກັນ ແລະ ໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ, “ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຂໍບອກເຈ ົ ້ າກ່ຽວກັບເດ ັ ກນ້ອ່ຄົນນັ້ນວ່າ ລາວໄດ້ຖ ື ກແຕ່ງຕັ້ງໄວ ້ ສທາລັບການລົ້ມລົງ ແລະ ການລຸກຂ ຶ ້ ນອ ີ ກຂອງຫ ຼ າ່ຄົນ ແລະ ເປ ັ ນເຄ ື ່ ອງໝາ່ທ ີ ່ ຈະຖ ື ກກ່າວຕໍຕ້ານ.” 5 ແທ ້
ຈ ິ ງ
ແລ ້ ວ, ດາບ
ຈະ
ແທງ
ທະ ລຸ ຈ ິ ດ
ຂອງ
ໃຈ
ຫລາ່
ຈະ
ຖ ື ກ
ເປ ປ ດ
ຄົນ
ວ ິ ນ
່ານ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ເອງ, ແລະ ຄວາມ
ຄ ິ ດ
ເຜ ີ ່.
6 ແລ ້ ວພວກຢ ິ ວທັງໝົດກໍເວ ົ ້ າວ່າ, “ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າໃຊ້ຄົນໄປຫາຊາ່ສາມຄົນນັ້ນ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ບອກວ່າພວກເຂ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງກທາລັງສົນທະນາກັບສາວົກຂອງພຣະອົງຢູ່ເທ ິ ງພູເຂ ົ າໝາກກອກເທດ.” 7ຫ ຼ ັ ງຈາກນັ້ນ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຖາມພວກເຂ ົ າວ່າໄດ້ເຫ ັ ນຫ່ັງແດ່, ພວກເພ ິ ່ ນຕອບເປ ັ ນສຽງດຽວກັນວ່າ, “ພວກເຮ ົ າຢ ື ນຢ ັ ນຕໍໜ ້ າພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຊາດອ ິ ດສະຣາເອນວ່າ ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ສົນທະນາກັບສາວົກຂອງພຣະອົງຢູ່ເທ ິ ງພູເຂ ົ າໝາກກອກເທດ ແລະສະເດ ັ ດຂ ຶ ້ ນສູ່ສະຫວັນຢ່າງຈະແຈ ້ ງ.” 8 ແລ ້ ວອັນນາ ແລະ ກາຢະຟາ ໄດ້ພາພວກເຂ ົ າໄປບ່ອນແ່ກຕ່າງຫາກ ແລະ ສອບສວນພວກເຂ ົ າແ່ກຕ່າງຫາກ, ຜ ້ ູ ທັງສອງໄດ້ສາລະພາບຄວາມຈ ິ ງຢ່າງເປ ັ ນເອກະສັນ ແລະ ກ່າວວ່າ, ພວກເຂ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ . 9 ອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພຣະບັນ່ັດຂອງພວກເຮ ົ າກ່າວວ່າ, ດ້ວ່ປາກຂອງພະ່ານສອງຫ ື ຼ ສາມຄົນ ທຸກນຄທາເວ ົ ້ າຈະເປ ັ ນທ ີ ່ ື ຢນຢ ັ ນ.” 10 ແຕ່ພວກເຮ ົ າໄດ້ເວ ົ ້ າຫ່ັງ? ເອນົກຜ ້ ູ ໄດ້ຮັບພອນໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ພຣະເຈ ົ ້ າພ ໍ ໃຈ, ແລະ ໄດ້ຖ ື ກແປໂດ່ພຣະຄທາຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ; ແລະ ສະຖານທ ີ່ ຝ ັ ງສົບຂອງໂມເຊຜ ້ ູ ໄດ້ຮັບພອນເປ ັ ນທ ີ ່ ຮ້ ູ ຈັກ. 11 ແຕ່ພຣະເຢຊ ູ ຖ ື ກສົ່ງໄປຫາປ ປ ລາດ, ຖ ື ກຂ້ຽນຕ ີ ,ຖ ື ກສວມມົງກຸດດ້ວ່ໜາມ, ຖ ື ກຖົ່ມນ້າລາ່ໃສ່, ຖ ື ກແທງດ້ວ່ຫອກ, ຖ ື ກຄ ຶ ງ, ສ ິ ້ ນພຣະຊົນຢູ່ເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນ, ແລະ ຖ ື ກຝ ັ ງ, ແລະ
52
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ພຣະສົບຂອງພຣະອົງໄດ້ຖ ື ກຝ ັ ງໄວ ້ ໃນອຸບໂມງໃໝ່ຂອງໂຢເຊ ັ ບ, ແລະ ພຣະອົງເປ ັ ນພະ່ານວ່າພຣະອົງໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດຢູ່. 12 ແລະ ນອກ
ຈາກ
ຊົງ
ສົນ
ທະ ນາ
ສະ
ເດ ັ ດ
ຂ ຶ ້ ນ
ນ ີ ້ , ຄົນ ກັບ
ສູ່ ສະ
ເຫລົ່າ
ສາ
ນ ີ້
ໄດ້
ປະ
ກາດ
ນຸ ສ ິ ດ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ວ່າ ພວກ
ເຂ ົ າ
ຢູ່
ພູ
ເທ ິ ງ
ໄດ້
ເຫ ັ ນ
ໝາກ
ພຣະ
ກອກ
ອົງ
ເທດ, ແລະ
ຫວັນ.
13 ແລ ້ ວໂຢເຊບກໍລຸກຂ ຶ ້ ນກ່າວແກ່ອັນນາແລະກາຢາຟາວ່າ, “ພວກເຈ ົ ້ າຄົງແປກໃຈຫ ຼ າ່ທ ີ ່ ໄດ້່ ິ ນຂ່າວວ່າພຣະເຢຊ ູ ຊົງພຣະຊົນຢູ່ແລະສະເດ ັ ດຂ ຶ ້ ນສູ່ສະຫວັນ.” 14 ມັນເປ ັ ນເລ ື ່ ອງທ ີ່ ໜ ້ າປະຫລາດໃຈແທ ້ ນທ ີ ່ ພຣະອົງບໍພຽງແຕ່ຟ ື ້ ນຄ ື ນມາຈາກຕາ່ເທ ົ ່ ານັ້ນ ແຕ່່ັງຊົງປຸກຄົນອ ື ່ ນນໃຫ ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນມາຈາກຫລຸມຝ ັ ງສົບຂອງເຂ ົ າເຈ ົ ້ າອ ີ ກດ້ວ່ ເຊ ິ ່ ງຫ ຼ າ່ຄົນໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມ. 15 ແລະ ບັດນ ີ້ ຟ ັ ງຂ້ອ່ໜ ້ ອ່ໜ ຶ ່ ງ: ພວກເຮ ົ າທຸກຄົນຮ້ ູ ຈັກຊ ີ ເມໂອນຜ ້ ູ ໄດ້ຮັບພອນ, ມະຫາປະໂລຫ ິ ດ, ຜ ູ້ ທ ີ່ ອ ້ ູ ມພຣະເຢຊ ູ ໄວ ້ ໃນອ ້ ອມແຂນຂອງພຣະອົງໃນພຣະວ ິ ຫານເມ ື ່ ອ່ັງເປ ັ ນເດ ັ ກນ້ອ່. 16 ຊ ີ ເມໂອນຜູ້ນ ີ້ ມ ີ ລູກຊາ່ສອງຄົນ, ແລະ ພວກເຮ ົ າທຸກຄົນໄດ້ຢູ່ໃນງານສົບ ແລະ ງານສົບຂອງເຂ ົ າເຈ ົ ້ າ. 17 ສະນັ້ນ, ຈົ່ງໄປເບ ິ ່ ງອຸບໂມງຝ ັ ງສົບຂອງພວກເຂ ົ າ, ເພາະວ່າອຸບໂມງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ໄດ້ເປ ປ ດອອກ, ແລະພວກເຂ ົ າໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດແລ ້ ວ: ແລະຈົ່ງເບ ິ ່ ງ, ພວກເຂ ົ າຢູ່ໃນເມ ື ອງອາຣ ິ ມາເທອາ, ໃຊ້ເວລາຂອງພວກເຂ ົ າຮ່ວມກັນໃນການອຸທ ິ ດຕົນ. 18 ມ ີ ບາງຄົນໄດ້່ ິ ນສຽງອະທ ິ ຖານຂອງເຂ ົ າເຈ ົ ້ າ, ແຕ່ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າຈະບໍສົນທະນາກັບໃຜເລ ີ ່, ແຕ່ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າ່ັງຄົງປາກກ ື ກຄ ື ຄົນຕາ່. 19 ແຕ່ມາເຖ ີ ດ, ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າໄປຫາພວກເຂ ົ າ, ແລະ ປະພ ຶ ດຕົວຕໍພວກເຂ ົ າດ້ວ່ຄວາມເຄ ົ າລົບນັບຖ ື ແລະ ຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງເໝາະສົມ. ແລະ ຖ ້ າພວກເຮ ົ າສາມາດນທາພວກເຂ ົ າມາສາບານໄດ້, ບາງທ ີ ພວກເຂ ົ າອາດຈະບອກພວກເຮ ົ າເຖ ິ ງຄວາມລ ຶ ກລັບບາງຢ່າງຂອງການຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດຂອງພວກເຂ ົ າ. 20 ເມ ື ່ ອ
ພວກ ິ ຢວ
ໄດ້ ່ ິ ນ
ດັ່ງນັ້ນ, ພວກ
ເຂ ົ າ
ກໍ
ດ ີ ໃຈ
ຢ່າງ
່ ິ ່ ງ.
21 ແລ ້ ວອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ, ນ ີ ໂກເດມ, ໂຢເຊ ັ ບ, ແລະ ຄາມາລ ີ ເອວ ໄດ້ໄປອາຣ ີ ມາເທຢາ, ແຕ່ບໍພົບພວກເພ ິ ່ ນຢູ່ໃນອຸບໂມງຝ ັ ງສົບ; ແຕ່ເມ ື ່ ອ່່າງໄປມາໃນເມ ື ອງ, ພວກເພ ິ ່ ນໄດ້ຄຸເຂ ົ ່ າລົງ ແລະ ນະມັດສະການພວກເພ ິ ່ ນ. 22 ແລ ້ ວພວກເຂ ົ າກໍຄທານັບພວກເຂ ົ າດ້ວ່ຄວາມເຄ ົ າລົບນັບຖ ື ຢ່າງສຸດຊ ຶ ້ ງຕໍພຣະເຈ ົ ້ າ, ແລະໄດ້ພາພວກເຂ ົ າໄປທ ີ ່ ທທາມະສາລາໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມ, ແລະເມ ື ່ ອປ ິ ດປະຕູແລ ້ ວ, ພວກເຂ ົ າກໍໄດ້ເອ ົ າໜັງສ ື ພຣະບັນ່ັດຂອງພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າອອກໄປ. 23 ແລະ ວາງມັນໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງພວກເຂ ົ າ, ແລະ ໄດ້ສາບານຕໍພວກເຂ ົ າໂດ່ອ ້ າງເຖ ິ ງພຣະເຈ ົ ້ າ Adonai, ແລະ ພຣະເຈ ົ ້ າຂອງອ ິ ດສະຣາເອນ, ຜູ້ໄດ້ກ່າວກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮ ົ າໂດ່ທາງກົດໝາ່ ແລະ ສາດສະດາວ່າ, ຖ ້ າພວກເຈ ົ ້ າເຊ ື ່ ອພຣະອົງຜ ູ້ ທ ີ ່ ປຸກພວກເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນຈາກຕາ່, ວ່າຄ ື ພຣະເຢຊ ູ , ຈົ່ງບອກພວກເຮ ົ າວ່າພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ເຫ ັ ນຫ່ັງ, ແລະ ພວກເຈ ົ ້ າໄດ້ຟ ື ້ ນຄ ື ນຈາກຕາ່ແນວໃດ. 24 ຊາຣ ິ ນຸສ ແລະ ເລນທ ິ ອຸສ ລູກຊາ່ສອງຄົນຂອງຊ ີ ເມໂອນ ໄດ້່ ິ ນສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ກໍສັ່ນສະເທ ື ອນ ແລະ ຕົກໃຈ ແລະ ຮ້ອງຄາງ; ແລະ ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຂ ົ າກໍໄດ້ເງ ີ ່ໜ້າຂ ຶ ້ ນເບ ິ ່ ງຟ ້ າ ແລະ ເຮ ັ ດເຄ ື ່ ອງໝາ່ຂອງໄມ້ກາງແຂນດ້ວ່ນ ິ ້ ວມ ື ຂອງພວກເຂ ົ າຢູ່ເທ ິ ງລ ີ ້ ນຂອງພວກເຂ ົ າ. 53
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
25 ແລະພວກເຂ ົ າກໍເວ ົ ້ າທັນທ ີ ວ່າ, “ຈົ່ງເອ ົ າເຈ ້ ່ມາໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າແຕ່ລະຄົນ, ແລະພວກເຮ ົ າຈະຂຽນທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນມາໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າ.” ແລະພວກເຂ ົ າແຕ່ລະຄົນກໍນັ່ງລົງແລະຂຽນວ່າ, ບົດທ ີ 13 1 ໂອ ້ ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າພຣະເຢຊ ູ ແລະ ພຣະບ ິ ດາ, ຜ ້ ູ ຊົງເປ ັ ນພຣະເຈ ົ ້ າ, ທັງເປ ັ ນຜ ູ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດ ແລະ ຊ ີ ວ ິ ດຂອງຄົນຕາ່, ຂໍໂຜດປະທານສ ິ ດໃຫ ້ ພວກຂ້ານ້ອ່ປະກາດຄວາມລ ຶ ກລັບຂອງພຣະອົງ, ຊ ຶ ່ ງພວກຂ້ານ້ອ່ໄດ້ເຫ ັ ນຫ ຼ ັ ງຈາກຄວາມຕາ່, ເປ ັ ນຂອງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງ; ເພາະວ່າພວກຂ້ານ້ອ່ໄດ້ສາບານໂດ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. 2 ເພາະ
ພຣະ
ຊ ຶ ່ ງ
ເຮ ັ ດ ຂ ຶ ້ ນ
ໂດ່
ອທານາດ
ອັນ
ສູງ
3 ເມ ື ່ ອ
ພວກ ເຮ ົ າ
ຖ ື ກ
ວາງ
ໄວ ້
ກັບ
ບັນພະບຸລຸດ
ຂອງ
ນະລົກ, ໃນ
ຄວາມ
ມ ື ດ
ມົວ, ທັນ
ຂ ຶ ້ ນ
ຄ ື ກັບ
ຄທາ, ແລະ
ແສງ
ສະ
ຖ ື ກ
ອົງ
ໄດ້ ຫ ້ າມ
ບໍ ໃຫ ້ ຜ ູ້
ໃດ
ຫວ່າງ
ຮັບ
ໃຊ້
ສົ່ງ
ຂອງ
ນັ້ນ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ປະ
ອົງ
ໃນ
ນະລົກ.
ຂອງ ພວກ
ເຮ ົ າ
ໃນ
ຄວາມ
ເລ ິ ກ
ດວງ
ຕາ
ເວ ັ ນ
ປະກົດ
ພຣະ
ກໍ ມ ີ ສ ີ
ສ ີ ມ່ວງ
ຂອງ
ທ ີ ່ ສ່ອງ
ແສງ
ສະ
ກາດ
ສ ິ ່ ງ
ຫວ່າງ
ທົ່ວ
ລັບ,
ບ່ອນ
ນັ້ນ. 4 ໃນເວລານ ີ ້ , ອາດາມ, ບ ິ ດາຂອງມະນຸດຊາດທັງປວງ, ພ ້ ອມກັບບັນພະບຸລຸດ ແລະ ສາດສະດາທັງໝົດ, ໄດ້ິ ປຕ ິ ່ ິ ນດ ີ ແລະ ກ່າວວ່າ, ຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນຄ ື ຜ ູ້ ສ ້ າງຄວາມສະຫວ່າງອັນເປ ັ ນນ ິ ດ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ສັນ່າວ່າຈະແປພວກເຮ ົ າໄປສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນເປ ັ ນນ ິ ດ. 5 ແລ ້ ວ ພຣະ
ສາດສະດາ ບຸດ
ແຜ່ນດ ິ ນ
ເອຊາຢາ
ຂອງ
ພຣະ
ໄດ້
ຮ້ອງ
ຂ ຶ ້ ນ
ເຈ ົ ້ າ, ຕາມ
ຄທາ
ວ່າ, ນ ີ້ ຄ ື ຄວາມ
ທທານາ່
ຂອງ
ສະຫວ່າງ
ເຮ ົ າ, ເມ ື ່ ອ
ເຮ ົ າ
ຂອງ
່ັງ
ພຣະ
ບ ິ ດາ, ແລະ
ມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ
ຢູ່ ເທ ິ ງ
ໂລກ.
6 ແຜ່ນດ ິ ນຊາບູລອນ, ແລະ ແຜ່ນດ ິ ນເນ ັ ບທາລ ີ ມ ຟາກແມ່ນ້າຈໍແດນ, ຜ ້ ູ ຄົນທ ີ ່ ່່າງຢູ່ໃນຄວາມມ ື ດ, ໄດ້ເຫ ັ ນແສງສະຫວ່າງອັນ່ ິ ່ ງໃຫ່່; ແລະ ແສງສະຫວ່າງໄດ້ເກ ີ ດຂ ຶ ້ ນແກ່ຜ ູ້ ທ ີ ່ ອາໄສຢູ່ໃນພາກພ ື ້ ນແຫ່ງເງ ົ າແຫ່ງຄວາມຕາ່. ແລະ ບັດນ ີ ້ ພຣະອົງໄດ້ສະເດ ັ ດມາແລ ້ ວ, ແລະ ໄດ້ໃຫ ້ ແສງສະຫວ່າງແກ່ພວກເຮ ົ າຜູ້ທ ີ ່ ນັ່ງຢູ່ໃນຄວາມຕາ່. 7 ແລະ ໃນຂະນະທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າທຸກຄົນກທາລັງປ ິ ຕ ິ ່ ິ ນດ ີ ໃນຄວາມສະຫວ່າງທ ີ ່ ສ່ອງມາສູ່ພວກເຮ ົ າ, ຊ ີ ເມໂອນພ ໍ ຂອງພວກເຮ ົ າໄດ້ມາຫາພວກເຮ ົ າ, ແລະ ຊົມເຊ ີ ່ທຸກຄົນທ ີ ່ ມາຮ່ວມງານ, ໂດ່ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຖວາ່ລັດສະໝ ີ ພາບແກ່ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ. 8 ຜູ້ ທ ີ່
ຂ້າ
ນ້ອ່
ໄດ້ ອ ້ ູ ມ
ໄວ ້
ໃນ
ອ ້ ອມ
ແລະ
ໄດ້
ຮັບ
ການ
ດົນ
ໃຈ
ຈາກ
ພຣະ
ວ ິ ນ
່ານ
ແລະ
່ອມ
ຮັບ
ວ່າ, 1 ບັດ
ນ ີ້
ຕາ
ຂອງ
ຂ້າ
ຊ ຶ ່ ງ
ພຣະ
ອົງ
ໄດ້ ຊົງ
ກະ
ກຽມ
ໄວ ້
ຕໍໜ ້ າ
ຫວ່າງ
ເພ ື ່ ອ
ສ່ອງ
ແສງ
ແກ່
ຄົນ
ຕ່າງ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ອ ິ ດ
ສະ
ຣາ
ເອນ.
ຄ ື
ແຂນ
ຂອງ
ຂ້າ
ນ້ອ່
ໃນ
ພຣະ
ບໍ
ລ ິ
ສຸດ, ໄດ້
ກ່າວ
ກັບ
ນ້ອ່
ໄດ້
ເຫ ັ ນ
ຄວາມ
ລອດ
ຂອງ
ພຣະ
ປະ
ຊາ
ຊົນ
ທັງ
ປວງ, ເປ ັ ນ
ຄວາມ
ສະ
ຊາດ ແລະ
ລັດ
ສະ
ໝ ີ
ພາບ
ປະ
ຊາ ຊົນ
ຂອງ
ວ ິ
9 ພວກໄພ່ພົນທັງໝົດທ ີ ່ ຢູ່ໃນຄວາມເລ ິ ກຂອງນະລົກ ເມ ື ່ ອໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ ແລ ້ ວ ກໍ່ ິ ່ ງຊ ື ່ ນຊົມ່ ິ ນດ ີ ຫ ຼ າ່ຂ ຶ ້ ນ. 10ຕໍມາ ມ ີ ຜູ້ໜ ຶ ່ ງອອກມາຄ ື ກັບພະ່າມານນ້ອ່ ແລະ ທຸກຄົນຖາມວ່າ, ເຈ ົ ້ າແມ່ນໃຜ?
54
ຫານ, ພຣະ
ອົງ, ອົງ,
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
11 ແລະ ເພ ິ ່ ນຕອບວ່າ, ເຮ ົ າເປ ັ ນສຽງຂອງຜູ້ທ ີ ່ ຮ້ອງຢູ່ໃນຖ ິ ່ ນແຫ ້ ງແລ ້ ງກັນດານ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ ້ ບັບຕ ິ ສະມາ, ແລະ ເປ ັ ນສາດສະດາຂອງຜ ້ ູ ສູງສຸດ, ຜູ້ທ ີ ່ ໄດ້ໄປກ່ອນການສະເດ ັ ດມາຂອງພຣະອົງ ເພ ື ່ ອກະກຽມທາງຂອງພຣະອົງ, ເພ ື ່ ອໃຫ ້ ຄວາມຮ້ ູ ກ່ຽວກັບຄວາມລອດແກ່ຜ ້ ູ ຄົນຂອງພຣະອົງ ເພ ື ່ ອການອະໄພບາບ. 12 ແລະ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ ໂຢຮັນ, ເມ ື ່ ອຂ້າພະເຈ ົ ້ າເຫ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ກທາລັງສະເດ ັ ດມາຫາຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ໂດ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກພຣະວ ິ ນ່ານບໍລ ິ ສຸດ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງລູກແກະຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ຈົ່ງເບ ິ ່ ງພຣະອົງຜ ້ ູ ຊົງຮັບເອ ົ າບາບຂອງໂລກໄປ. 13 ແລະ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ໃຫ ້ ບັບຕ ິ ສະມາລາວໃນແມ່ນ້າຈໍແດນ, ແລະ ໄດ້ເຫ ັ ນພຣະວ ິ ນ່ານບໍລ ິ ສຸດສະເດ ັ ດລົງມາເທ ິ ງລາວໃນຮູບນົກເຂ ົ າ, ແລະ ໄດ້່ ິ ນສຽງຈາກສະຫວັນ, ໂດ່ກ່າວວ່າ, ນ ີ ້ ແມ່ນບຸດທ ີ ່ ຮັກຂອງເຮ ົ າ, ຜູ້ທ ີ ່ ເຮ ົ າພ ໍ ໃຈຫລາ່. 14 ແລະ ບັດນ ີ ້ ໃນຂະນະທ ີ ່ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າກທາລັງໄປກ່ອນໜ້າເພ ິ ່ ນ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ລົງມາທ ີ່ ນ ີ ້ ເພ ື ່ ອແນະນທາໃຫ ້ ທ່ານຮ້ ູ ຈັກວ່າ ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າຈະມາຢ ້ ຽມຢາມພວກເຮ ົ າຕໍໄປ, ແລະ ເມ ື ່ ອຮ່ ຸ ງເຊ ົ ້ າຈາກສະຫວັນມາສູ່ພວກເຮ ົ າ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຢູ່ໃນຄວາມມ ື ດ ແລະ ເງ ົ າແຫ່ງຄວາມຕາ່. ບົດທ ີ 14 1 ແຕ່ເມ ື ່ ອອາດາມບ ິ ດາຂອງພວກເຮ ົ າຜູ້ທທາອ ິ ດໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ວ່າພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ຮັບບັບຕ ິ ສະມາໃນແມ່ນ້າຈໍແດນ, ລາວຈ ຶ ່ ງຮ້ອງບອກລູກຊາ່ຂອງລາວວ່າ ເຊດ ແລະ ກ່າວວ່າ: 2 ຈົ່ງ
ປະກາດ ແກ່
ພວກ
ທຸກ
ສ ິ ່ ງ
ໄດ້
ທ ີ່
ເຈ ົ ້ າ
ທ ີ ່ ປະຕູ
ສຸລະສຸຂະ
ເຮ ົ າ
ເຮ ົ າ ເຈ ັ ບ
ເມ ື ່ ອ
ລູກ
່ ິ ນ
ຊາ່
ຈາກ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ, ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ຜ ້ ູ ປະກາດ
ມ ີ ຄາເອນ, ອັກຄະ
ເທດສະໜາ, ເພ ື ່ ອ
ອ ້ ອນວອນ
ທູດ
ພຣະ
ສະຫວັນ, ເມ ື ່ ອ
ເຈ ົ ້ າ
ພ ີ ,
ສົ່ງ
ເຈ ົ ້ າ
ໄປ ຂອງ
ພຣະອົງ
ເຈ ີ ມ
ຫົວ
ວ່າ, ຂ້າ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ ເຊດ, ເມ ື ່ ອ
ປ່ວ່. ໄປ
ໃກ ້ ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ສາດສະດາ, ແລະ ກ່າວ
ຂ້າ
ພະ
ທ ິ
ຖານ
ຂອງ
ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ຖ ື ກ ສົ່ງ
ຕັ້ງ
ໃຫ ້
ເປ ັ ນ
ອະ
ຄທາ
ໃຫ ້
3 ແລ ້ ວ ເຊດ, ໄດ້ ເຂ ົ ້ າ ເຈ ົ ້ າ
ເຮ ົ າ
ພຣະ
ຜູ້ ເປ ັ ນ
ຕໍ
ພຣະ ເຈ ົ ້ າ
ຢູ່
ເອນ ມາ
ປະກົດ
ເຈ ົ ້ າ, ມ ີ ຄາ
ມາ
ຫາ
ເຈ ົ ້ າ
ຜູ້ ົ ປກ
ຄອງ
ຮ່າງ
ທ ີ່
ປະ ຕໍ
ຂ້າ
ຈາກ ພຣະ
ຜ ້ ູ ເປ ັ ນ
ກາ່
ມະ
ຂອງ
ຕູ
ສຸ ຂະ
ພາບ, ໄດ້
ເຫ ັ ນ
ທູດ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ ໂດ່
ກ່າວ
ວ່າ, ຂ້າ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ; ຂ້າ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ຮັບ
ແຕ່ງ
ສຸດ
ທ ້ າ່ ແລະ ເວລາ
ສຸດ
ນຸດ.
4 ເຮ ົ າບອກເຈ ົ ້ າວ່າ ເຊດ, ຢ່າອະທ ິ ຖານຫາພຣະເຈ ົ ້ າດ້ວ່ນ້າຕາ, ແລະ ຂໍພຣະອົງໃຫ ້ ເອ ົ ານ້າມັນຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ເພ ື ່ ອໃຊ້ທາອາດາມພ ໍ ຂອງເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ຫາ່ດ ີ ຈາກອາການເຈ ັ ບຫົວຂອງລາວ; 5 ເພາະ
ວ່າ
ເຈ ົ ້ າ
ຈະ
ບໍ ສາມາດ
ທ ້ າ່, ຄ ື ຈົນ
ກວ່າ
ຫ ້ າ
ພັນ
ຫ ້ າ
ໄດ້
ຮັບ
ຮ້ອ່ ປ ປ
ມັນ
ຈົນ
ກວ່າ
ຈະ
ຜ່ານ
ໄປ.
ວັນ
6 ແລ ້ ວພຣະຄຣ ິ ດ, ພຣະບຸດຜູ້ເມດຕາປານ ີ ສູງສຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ຈະສະເດ ັ ດມາເທ ິ ງແຜ່ນດ ິ ນໂລກເພ ື ່ ອປຸກຮ່າງກາ່ມະນຸດຂອງອາດາມໃຫ ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນມາ, ແລະໃນເວລາດຽວກັນເພ ື ່ ອປຸກຮ່າງກາ່ຂອງຄົນຕາ່ໃຫ ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນມາ, ແລະເມ ື ່ ອພຣະອົງສະເດ ັ ດມາ ພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບບັບຕ ິ ສະມາໃນແມ່ນ້າຈໍແດນ:
55
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
7 ແລ ້ ວ ຕາ
ພຣະ
ຂອງ
ອົງ
ພຣະ
ຈະ
ເຈ ີ ມ
ຜູ້ ທ ີ່
ອົງ; ແລະ ນ້າມັນ
ສູ່ ຄົນ
ລ ້ ຸ ນ
ຕໍນ
ໄປ, ເພ ື ່ ອ
ຊ ີ ວ ິ ດ
ນ ິ
ລັນ
ດອນ.
ເຊ ື ່ ອ
ແຫ່ງ
ຜູ້ ທ ີ່
ໃນ
ພຣະ
ອົງ
ດ້ວ່
ຂອງ
ນ້າມັນ
ພຣະ
ເມດ
ຕາ
ພຣະ
ຈະ ເກ ີ ດ
ຈາກ
ນ້າ ແລະ ພຣະ
ແຫ່ງ
ພຣະ
ເມດ
ຈະ
ສ ື ບ
ໄປ
່ານ
ບໍ ລ ິ
ອົງ
ວ ິ ນ
ຕໍ
ສຸດ
ສູ່
8 ແລະ ເມ ື ່ ອເວລານັ້ນ ພຣະບຸດຜູ້ເມດຕາອັນສູງສຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ, ຈະສະເດ ັ ດລົງມາເທ ິ ງແຜ່ນດ ິ ນໂລກ, ພຣະອົງຈະແນະນທາພ ໍ ອາດາມຂອງພວກເຮ ົ າໃຫ ້ ເຂ ົ ້ າໄປໃນອຸທ ິ ່ານ, ໃຫ ້ ຮ້ ູ ຈັກກັບຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມເມດຕາ. 9 ເມ ື ່ ອບັນດາບັນພະບຸລຸດ ແລະ ຜູ້ປະກາດພຣະທທາໄດ້່ ິ ນສ ິ ່ ງທັງໝົດນ ີ ້ ຈາກເຊດແລ ້ ວ ພວກເຂ ົ າກໍດ ີ ໃຈຫ ຼ າ່ກວ່າເກ ົ ່ າ. ບົດທ ີ 15 1 ໃນ
ຂະນະ
ທ ີ່
ໄພ່ ພົນ
ທັງ
ປວງ
ກທາລັງ ິ ປຕ ິ
ນາ່
ແຫ່ງ
ຄວາມ
ຕາ່, ໄດ້
ກ່າວ
ກັບ
ເຈ ົ ້ າຊາ່
່ ິ ນດ ີ
ແຫ່ງ
ຢູ່, ຈົ່ງ
ນະລົກ
ເບ ິ ່ ງ ຊາຕານ, ເຈ ົ ້ າຊາ່ ແລະ ວ່າ,
2 ຈົ່ງຕຽມຕົວຕ້ອນຮັບພຣະເຢຊ ູ ແຫ່ງນາຊາເຣັດ, ຜູ້ທ ີ ່ ອວດອ ້ າງວ່າພຣະອົງເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ແຕ່່ັງເປ ັ ນຄົນທ ີ່ ຢ ້ ານກົວຄວາມຕາ່, ແລະກ່າວວ່າ, ຈ ິ ດວ ິ ນ່ານຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າໂສກເສ ົ ້ າຢ່າງໜັກຈົນຕາ່. 3 ນອກຈາກນັ້ນ, ລາວ່ັງໄດ້ທທາຮ້າ່ຂ້ອ່ ແລະ ຄົນອ ື ່ ນນອ ີ ກຫ ຼ າ່ຄົນ; ເພາະວ່າຜ ູ້ ທ ີ ່ ເຮ ົ າເຮ ັ ດໃຫ ້ ຕາບອດ ແລະ ເປ ັ ນງ່ອ່ ແລະ ຜູ້ທ ີ ່ ເຮ ົ າໄດ້ທໍລະມານດ້ວ່ຜ ີ ມານຮ້າ່ຫ ຼ າ່ໂຕ, ລາວ່ັງໄດ້ິ ປ ່ ນປ ົ ວໃຫ ້ ຫາ່ດ ີ ໂດ່ພຣະຄທາຂອງພຣະອົງ; ແທ ້ ຈ ິ ງແລ ້ ວ, ແລະ ຜູ້ທ ີ ່ ເຮ ົ າໄດ້ນທາມາຕາ່ໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າ, ລາວ່ັງໄດ້ເອ ົ າໄປຈາກເຈ ົ ້ າໂດ່ການບັງຄັບ. 4 ເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກໄດ້ຕອບຊາຕານວ່າ, “ເຈ ົ ້ າຊາ່ຜ ູ້ ມ ີ ອທານາດຫ ຼ າ່ນັ້ນແມ່ນໃຜ, ແລະ່ັງເປ ັ ນຄົນທ ີ່ ຢ ້ ານຄວາມຕາ່ຢູ່?” 5 ເພາະ
ຜູ້ ມ ີ ອທານາດ
ເຮ ົ າ, ຜູ້ ທ ີ່
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້ ນທາ
ທັງ ມາ
ໝົດ
ຂອງ
ຢູ່ ໃຕ້
ແຜ່ນ
ດ ິ ນ
ໂລກ
ອທານາດ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ.
ລ ້ ວນ
ແຕ່
ຢູ່
ໃຕ້
ອທານາດ
ຂອງ
6 ແຕ່ຖ ້ າຫາກພຣະອົງມ ີ ອທານາດໃນລັກສະນະມະນຸດຂອງພຣະອົງ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຢ ື ນຢ ັ ນຕໍທ່ານເພ ື ່ ອຄວາມຈ ິ ງວ່າພຣະອົງມ ີ ລ ິ ດອທານາດສູງສຸດໃນລັກສະນະອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງ, ແລະບໍມ ີ ມະນຸດຄົນໃດສາມາດຕ້ານທານອທານາດຂອງພຣະອົງໄດ້. 7 ດັ່ງນັ້ນ ເມ ື ່ ອມັນເວ ົ ້ າວ່າມັນຢ ້ ານຄວາມຕາ່ ມັນຈ ຶ ່ ງວາງແຜນທ ີ ່ ຈະຈັບເຈ ົ ້ າໄວ ້ ແລະ ມັນຈະເປ ັ ນຄວາມທຸກແກ່ເຈ ົ ້ າຕະຫ ຼ ອດໄປເປ ັ ນນ ິ ດ. 8 ແລ ້ ວຊາຕານກໍຕອບເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກວ່າ, ເປ ັ ນຫ່ັງເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງສະແດງຄວາມສົງໄສ ແລະ ຢ ້ ານທ ີ ່ ຈະ່ອມຮັບພຣະເຢຊ ູ ແຫ່ງນາຊາເຣັດ, ທັງສັດຕູຂອງເຈ ົ ້ າ ແລະ ຂອງຂ້ອ່? 9 ສ່ວນຂ້ອ່, ຂ້ອ່ໄດ້ລໍລວງລາວ ແລະ ຸ່່ົງຄົນເຖ ົ ້ າຂອງຂ້ອ່ຄ ື ຊາວຢ ິ ວ ດ້ວ່ຄວາມກະຕ ື ລ ື ລົ້ນ ແລະ ຄວາມໂກດແຄ ້ ນຕໍລາວບໍ? 10 ເຮ ົ າໄດ້ລັບຫອກເພ ື ່ ອຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງລາວ; ເຮ ົ າໄດ້ປະສົມນ້າບ ີ ແລະນ້າສົ້ມສາ່ຊ ູ , ແລະສັ່ງໃຫ ້ ລາວດ ື ່ ມມັນ; ເຮ ົ າໄດ້ກະກຽມໄມ້ກາງແຂນເພ ື ່ ອຄ ຶ ງລາວ, ແລະຕະປູເພ ື ່ ອແທງຜ່ານມ ື ແລະຕ ີ ນຂອງນົກອ ິ ນຊ ີ ; ແລະບັດນ ີ ້ ຄວາມຕາ່ຂອງລາວໃກ ້ ເຂ ົ ້ າມາແລ ້ ວ, ເຮ ົ າຈະນທາລາວມາທ ີ່ ນ ີ ້ , ທັງຂ ຶ ້ ນກັບເຈ ົ ້ າແລະເຮ ົ າ. 11 ແລ ້ ວເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກກໍຕອບວ່າ, “ເຈ ົ ້ າໄດ້ບອກຂ້ອ່ເມ ື ່ ອບໍດົນມານ ີ ້ ວ່າ ລາວໄດ້ເອ ົ າຄົນຕາ່ໄປຈາກຂ້ອ່ດ້ວ່ກທາລັງ.”
56
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
12 ພວກ
ເຂ ົ າ ຜູ້
ທ ີ່ ຖ ື ກ
ຊ ີ ວ ິ ດ
ຢູ່
ເທ ິ ງ
ໂລກ
ອ ີ ກ, ຖ ື ກ
ເຂ ົ າ
ເອງ, ແຕ່
ໂດ່
ການ
ຂອງ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ໄດ້
ກັກ
ເອ ົ າ
ຂັງ
ໄວ ້
ຢູ່
ທ ີ່ ນ ີ້
ຈົນ ກວ່າ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ນ ີ ້ , ບໍ
ໂດ່
ອທານາດ
ພາ
ໄປ
ຈາກ
ບ່ອນ
ອະທ ິ ຖານ
ຕໍ
ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ, ແລະ
ພວກ
ເຂ ົ າ ໄປ
ຈາກ
ຂ້າ
ແມ່ນ
ພຣະ ພະ
ເຈ ົ ້ າ
ຜ ູ້
ຈະ
ຊົງ
ໄດ້
ມ ີ
ຂອງ
ພວກ
ລ ິ ດ
ອທານາດ
ເຈ ົ ້ າ.
13 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ແຫ່ງນາຊາເຣັດຜ ້ ູ ນັ້ນ ແມ່ນໃຜກັນແທ ້ ທ ີ ່ ໂດ່ພຣະຄທາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເອ ົ າຄົນຕາ່ໄປຈາກຂ້າພະເຈ ົ້ າ ໂດ່ບໍໄດ້ອະທ ິ ຖານຕໍພຣະເຈ ົ ້ າ? 14 ບາງທ ີ ມັນອາດຈະເປ ັ ນຄົນດຽວກັນນ ີ້ ທ ີ ່ ເອ ົ າລາຊະໂລໄປຈາກຂ້ອ່, ຫ ຼ ັ ງຈາກລາວຕາ່ໄດ້ສ ີ່ ມ ື ້ ແລ ້ ວ, ແລະ ລາວທັງເໝ ັ ນແລະເນ ົ ່ າເປ ື ່ ອ່, ແລະ ຂ້ອ່ເຄ ີ ່ຖ ື ກຄອບຄອງໃນຖານະເປ ັ ນຄົນຕາ່, ແຕ່ລາວໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ລາວມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດອ ີ ກໂດ່ອທານາດຂອງລາວ. 15 ຊາຕານ ຊາ
ຕອບ
ເຈ ົ ້ າຊາ່
ແຫ່ງ
ນະລົກ
ວ່າ, “ຜ ້ ູ ດຽວ
ກັນ
ນ ີ ້ ແຫ ຼ ະ, ຄ ື ເຢ ູຊ
ຊາວ
ນາ
ເຣັດ.”
16 ເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກໄດ້່ ິ ນດັ່ງນັ້ນ, ລາວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບລາວວ່າ, “ເຮ ົ າຂໍສາບານຕໍເຈ ົ ້ າດ້ວ່ອທານາດທ ີ ່ ເປ ັ ນຂອງເຮ ົ າ ແລະ ເປ ັ ນຂອງເຮ ົ າວ່າ ຢ່າພາລາວມາຫາເຮ ົ າ.” 17 ເພາະເມ ື ່ ອຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້່ ິ ນເຖ ິ ງອທານາດຂອງພຣະຄທາຂອງພຣະອົງ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າກໍສັ່ນສະເທ ື ອນດ້ວ່ຄວາມຢ ້ ານກົວ, ແລະ ຝູງຊົນທັງໝົດຂອງຂ້າພະເຈ ົ ້ າທ ີ ່ ຊົ່ວຮ້າ່ກໍຮ້ ູ ສ ຶ ກວ ້ ຸ ນວາ່ໃນເວລາດຽວກັນ; 18 ແລະ ພວກ ເຮ ົ າ
ບໍ ສາມາດ
ກັກ
ຂັງ
ດ້ວ່
ຮ້າ່
ກາດ
ທັງ
ໝົດ, ລາວ
ໄດ້
ຂອງ
ລາຊະໂລ
ນັ້ນ, ໃນ
ທັນໃດ
ອາການ ທ ີ່
ແຜ່ນດ ິ ນ
ທ ີ່
ຄ ື ນ
ມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ.
ມາ
ສົບ
ຢູ່
ລາຊະໂລ
ໄດ້, ແຕ່
ລາວ
ໄດ້
ໜ ີ
ໄປ
ຈາກ
ນັ້ນ
ກໍ ໄດ້
ສັ່ນ
ຕົວ
ເອງ, ແລະ
ພວກ
ເຮ ົ າ
ທັນທ ີ ; ແລະ
ເຮ ັ ດ
ໃຫ ້
ລາວ
ຟ ື ້ ນ
19 ແລະ ບັດນ ີ ້ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຮ້ ູ ແລ ້ ວວ່າ ພຣະອົງເປ ັ ນພຣະເຈ ົ ້ າຜ ້ ູ ຊົງລ ິ ດອທານາດສູງສຸດຜ ູ້ ທ ີ ່ ສາມາດກະທທາສ ິ ່ ງດັ່ງກ່າວໄດ້, ຜ ູ້ ມ ີ ລ ິ ດອທານາດໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ
, ແລະ ມ ີ ລ ິ ດອທານາດໃນລັກສະນະມະນຸດຂອງພຣະອົງ,
ຜ ້ ູ ຊົງເປ ັ ນພຣະຜູ້ຊ່ວ່ໃຫ ້ ລອດຂອງມະນຸດ. 20 ສະນັ້ນຢ່າເອ ົ າຄົນນ ີ ້ ມາທ ີ່ ນ ີ ້ , ເພາະວ່າລາວຈະປ່ອ່ຄົນທັງປວງທ ີ ່ ເຮ ົ າກັກຂັງຢູ່ໃນຄຸກພາ່ໃຕ ້ ຄວາມບໍເຊ ື ່ ອ, ແລະຖ ື ກຜູກມັດດ້ວ່ບາບຂອງພວກເຂ ົ າ, ແລະຈະນທາພາພວກເຂ ົ າໄປສູ່ຊ ີ ວ ິ ດນ ິ ລັນດອນ. ບົດທ ີ 16 1 ແລະ ໃນ ທັນໃດ
ນັ້ນ
ຂະນະ
ທ ີ່
ຊາຕານ ແລະ ເຈ ົ ້ າຊາ່
ກໍ ມ ີ ສຽງ
່ົກ
ປະຕູ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ແຫ່ງ
ລັດສະໝ ີ ພາບ
ດັງ
ຂ ຶ ້ ນ
ແຫ່ງ
ຄ ື ສຽງ
ຂ ຶ ້ ນ, ໂອ ້ ເຈ ົ ້ າຊາ່; ແລະ ຈົ່ງ ຈະ
ສະ
ເດ ັ ດ
ນະລົກ
ກທາລັງ
ສົນທະນາ
ກັນ
ຟ ້ າຮ້ອງ ແລະ ສຽງ
ລົມ
ພັດ
ແຮງ, ໂດ່
່ົກ
ອັນ
ເປ ັ ນນ ິ ດ, ແລະ ກະສັດ
ຂ ຶ ້ ນ, ໂອ ້ ປະຕູ
ຢູ່ ຢ່າງ
ມາ.
2 ເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ ້ , ລາວຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າກັບຊາຕານວ່າ, ຈົ່ງໄປຈາກຂ້ອ່, ແລະ ອອກໄປຈາກບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງຂ້ອ່; ຖ ້ າເຈ ົ ້ າເປ ັ ນນັກຮົບທ ີ່ ມ ີ ອທານາດ, ຈົ່ງຕໍສ ້ ູ ກັບກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບ. ແຕ່ເຈ ົ ້ າມ ີ ຫ່ັງກ່ຽວຂ້ອງກັບລາວ? 3 ແລະ ລາວ
ໄດ້
ໄລ່ ລາວ
ອອກ
ຈາກ
ບ່ອນ
ຢູ່
57
ອາໄສ
ຂອງ
ລາວ.
ນ ີ້ ,
ກ່າວ
ວ່າ:
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
4 ແລະ ເຈ ົ ້ າຊາ່ໄດ້ເວ ົ ້ າກັບພວກນາ່ທະຫານທ ີ ່ ຊົ່ວຮ້າ່ຂອງລາວວ່າ, ຈົ່ງປ ິ ດປະຕູທອງເຫລ ື ອງແຫ່ງຄວາມໂຫດຮ້າ່, ແລະ ເຮ ັ ດໃຫ ້ ພວກມັນແໜ ້ ນດ້ວ່ທ່ອນເຫ ັ ຼ ກ, ແລະ ຕໍສ ້ ູ ຢ່າງກ ້ າຫານ, ຢ ້ ານວ່າພວກເຮ ົ າຈະຖ ື ກຈັບເປ ັ ນຊະເລ ີ ່. 5 ແຕ່ເມ ື ່ ອພວກໄພ່ພົນທັງໝົດໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງນ ີ້ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງເວ ົ ້ າດ້ວ່ສຽງດັງແຫ່ງຄວາມໂກດແຄ ້ ນຕໍເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກວ່າ: 6 ຈົ່ງເປ ປ ດປະຕູຂອງເຈ ົ ້ າ ເພ ື ່ ອວ່າກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບຈະສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າມາ. 7 ແລະ ດາວ ິ ດ ຜູ້ ເປ ັ ນ ສາດສະດາ ແຫ່ງ ສະຫວັນ ໄດ້ ຮ້ອງ ຂ ຶ ້ ນ ວ່າ, ຕອນ ທ ີ ່ ເຮ ົ າ ຢູ່ ເທ ິ ງ ແຜ່ນດ ິ ນ ໂລກ ເຮ ົ າ ບໍ ໄດ້ ທທານາ່ ແລະ ກ່າວ ຢ່າງ ແທ ້ ຈ ິ ງ ວ່າ, ໂອ ້ ຂໍໃຫ ້ ມະນຸດ ສັນລະເສ ີ ນ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ ເພາະ ພຣະຄຸນ ຂອງ ພຣະອົງ, ແລະ ເພາະ ວຽກງານ ອັນ ອັດສະຈັນ ຂອງ ພຣະອົງ ຕໍ ລູກ ຫລານ ມະນຸດ. 8 ເພາະ
ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ພຣະ
ອົງ
ຄວາມ
ບໍ
ທທາລາ່
ປະຕູ
ໄດ້
ເອ ົ າ
ພວກ
ເຂ ົ າ
ຊອບ
ທທາ
ຂອງ
ພວກ
ທອງ
ເຫລ ື ອງ, ແລະ ຕັດ
ທ່ອນ
ເຫ ັ ຼ ກ
ອອກ
ເພາະ
ຄວາມ
ຊົ່ວ
ຮ້າ່
ຂອງ
ພວກ
ເຂ ົ າ, ແລະ ເພາະ
ເຂ ົ າ ພວກ
ເຂ ົ າ
ຈ ຶ ່ ງ
ທຸກ
ໃຈ.
ໄປ
ເປ ັ ນ
ຕ່ອນນ.
9 ຫລັງຈາກນ ີ ້ ຜູ້ປະກາດພຣະທທາອ ີ ກອົງໜ ຶ່ ງ ຄ ື ເອຊາຢາຜ ້ ູ ບໍລ ິ ສຸດ ໄດ້ກ່າວໃນທທານອງດຽວກັນກັບໄພ່ພົນທັງໝົດວ່າ ເມ ື ່ ອເຮ ົ າ່ັງມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດຢູ່ ເຮ ົ າບໍໄດ້ທທານາ່ຕໍເຈ ົ ້ າຢ່າງຖ ື ກຕ ້ ອງບໍ? 10 ຄົນຕາ່ຈະມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ, ແລະ ພວກເຂ ົ າຈະຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດຜູ້ທ ີ ່ ຢູ່ໃນຫລຸມຝ ັ ງສົບຂອງເຂ ົ າເຈ ົ ້ າ, ແລະ ພວກເຂ ົ າຈະປ ິ ຕ ິ ່ ິ ນດ ີ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ຢູ່ໃນແຜ່ນດ ິ ນໂລກ; ເພາະວ່ານ້າຄ້າງຊ ຶ ່ ງມາຈາກພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຈະນທາເອ ົ າຄວາມລອດພົ້ນມາສູ່ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າ. 11 ແລະ ເຮ ົ າໄດ້ກ່າວໃນບ່ອນອ ື ່ ນວ່າ, ໂອ ້ ຄວາມຕາ່, ໄຊຊະນະຂອງເຈ ົ ້ າຈະຢູ່ໃສ? ໂອ ້ ຄວາມຕາ່, ຄວາມເຈ ັ ບປວດຂອງເຈ ົ ້ າຈະຢູ່ໃສ? 12 ເມ ື ່ ອ
ໄພ່
ພົນ
ທັງ
ໝົດ
ກ່າວ
ກັບ
ເຈ ົ ້ າ
ຊາ່
ເຫ ັ ຼ ກ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ອອກ; ເພາະ
13 ແລ ້ ວ
ກໍ ມ ີ
ສຽງ
ທັງ
ຫລາ່, ໂອ ້ ເຈ ົ ້ າ
ເຈ ົ ້ າ
ແຫ່ງ
ລັດ
ສະ
ແຫ່ງ ດັງ
ໄດ້ ່ ິ ນ ນະລົກ ວ່າ
ວ່າ, ຈົ່ງ ເຈ ົ ້ າ
ກ ້ ອງ
ສ ິ ່ ງ ຈະ
ທ ີ່
ເອຊາຢາ
ເວ ົ ້ າ
ໄວ ້
ເຫລົ່າ
ເປ ປ ດ
ປະຕູ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ດຽວນ ີ ້ , ແລະ ເອ ົ າ
ຖ ື ກ
ມັດ
ຂ ຶ ້ ນ, ເໝ ື ອນ
ສຽງ
ໄວ ້ , ແລະ ບໍ
ຟ ້ າ
ຮ້ອງ
ຊາ່; ແລະ ຈົ່ງ
່ົກ
ຂ ຶ ້ ນ, ເຈ ົ ້ າ
ທັງ
ຫລາ່
ໝ ີ ພາບ
ຈະ
ສະ
ເຂ ົ ້ າ
ໄປ.
ເດ ັ ດ
ເຂ ົ າ ໄດ້ ຮາວ
ມ ີ ອທານາດ.
ວ່າ, ່ົກ
ປະ
ນ ີ ້ , ພວກ
ປະຕູ
ຕູ ນະ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ລົກ, ແລະ ພຣະ
14 ເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກ ເມ ື ່ ອໄດ້່ ິ ນສຽງດຽວກັນນັ້ນຊ້າແລ ້ ວຊ້າອ ີ ກຈ ຶ ່ ງຮ້ອງຂ ຶ ້ ນຄ ື ກັບວ່າລາວບໍຮ້ ູ , ວ່າ ກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບນັ້ນແມ່ນໃຜ? 15 ດາວ ິ ດຕອບເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກວ່າ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າເຂ ົ ້ າໃຈຄທາເວ ົ ້ າຂອງສຽງນັ້ນ, ເພາະວ່າຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ເວ ົ ້ າມັນໂດ່ວ ິ ນ່ານຂອງພຣະອົງ. ແລະ ບັດນ ີ ້ , ດັ່ງທ ີ ່ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ກ່າວໄວ ້ ຂ້າງເທ ິ ງ, ຂ້າພະເຈ ົ ້ າຂໍກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຜ ້ ູ ຊົງຣ ິ ດທານຸພາບ ແລະ ຊົງລ ິ ດອທານາດ, ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຜູ້ຊົງລ ິ ດອທານາດໃນການສ ້ ູ ຮົບ: ພຣະອົງເປ ັ ນກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບ, ແລະ ພຣະອົງເປ ັ ນພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໃນສະຫວັນ ແລະ ໃນແຜ່ນດ ິ ນໂລກ; 16 ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ຫລຽວ
ລົງ
ມາ
ປ່ອ່
ທ ີ່ ຖ ື ກ
ກທານົດ
ໃຫ ້
ປະຫານ ຊ ີ ວ ິ ດ.
ຜູ້
ເພ ື ່ ອ
ຟ ັ ງ
ສຽງ
58
ຄວນ
ຄາງ
ຂອງ
ນັກ
ໂທດ, ແລະ ເພ ື ່ ອ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
17 ແລະ ບັດນ ີ ້ , ເຈ ົ ້ າຊາ່ນະລົກທ ີ ່ ສົກກະປ ົ ກ ແລະ ມ ີ ກ ິ ່ ນເໝ ັ ນເອ ີ ່, ຈົ່ງເປ ປ ດປະຕູຂອງເຈ ົ ້ າ, ເພ ື ່ ອວ່າກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບຈະສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າມາ; ເພາະວ່າພຣະອົງເປ ັ ນພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຂອງສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດ ິ ນໂລກ. 18 ໃນຂະນະທ ີ ່ ດາວ ິ ດກທາລັງກ່າວຄທາເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ຢູ່, ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຜ ້ ູ ຊົງລ ິ ດອທານາດໄດ້ປະກົດຕົວໃນຮູບຮ່າງຂອງມະນຸດ, ແລະໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງສະຖານທ ີ ່ ເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນທ ີ ່ ເຄ ີ ່ຢູ່ໃນຄວາມມ ື ດມາກ່ອນ. 19 ແລະ ໄດ້ ມ ີ ໃຜ ອັນ
ທທາລາ່
ເອ ົ າຊະນະ
ເລ ິ ກ
ຊ ຶ ້ ງ
ໂສ ້ ທ ີ່ ໄດ້
ບໍ
ຂອງ
ໂດ່
ສາມາດ
ພຣະ
ຄວາມ
ຫັກ
ອົງ ໄດ້
ໄດ້
ມາ
ຊົ່ວຊ້າ, ແລະ ເງ ົ າ
ກ່ອນ
ໜ ້ າ
ຢ ້ ຽມຢາມ
ຜ ູ້ ທ ີ່
ນັ່ງ
ຢູ່
ຕາ່
ໂດ່
ບາບ.
ແຫ່ງ
ຄວາມ
ນ ີ ້ ; ແລະ ດ້ວ່
ອທານາດ ໃນ
ທ ີ່
ຄວາມ
ບໍ
ມ ື ດ
ບົດທ ີ 17 1 ເມ ື ່ ອຄວາມຕາ່ທ ີ ່ ໂຫດຮ້າ່ ແລະ ພວກເຈ ົ ້ າໜ ້ າທ ີ່ ທ ີ ່ ໂຫດຮ້າ່ຂອງນາງໄດ້່ ິ ນສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້ , ພວກເຂ ົ າກໍຢ ້ ານກົວໃນອານາຈັກຕ່າງນຂອງພວກເຂ ົ າ, ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າເຫ ັ ນຄວາມແຈ່ມແຈ້ງຂອງແສງສະຫວ່າງ. 2 ແລະ ທັນໃດນັ້ນ ພຣະຄຣ ິ ດເອງກໍໄດ້ປະກົດຕົວຢູ່ໃນທ ີ ່ ພັກຂອງພວກເຂ ົ າ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, ພວກເຮ ົ າຖ ື ກຜູກມັດໂດ່ເຈ ົ ້ າ; ເຈ ົ ້ າເບ ິ ່ ງຄ ື ວ່າຕັ້ງໃຈຈະສ ້ າງຄວາມວ ້ ຸ ນວາ່ໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າຕໍໜ ້ າພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ. 3 ເຈ ົ ້ າ
ແມ່ນ
ໃຜ, ຜູ້ ທ ີ່
ບໍ ມ ີ
ຮ່ອງຮອ່ ຫ ຼ ັ ກ
ສະຫວ່າງ
ສະໄຫວ
ນັ້ນ
ຊ ຶ ່ ງ
ເຈ ົ ້ າ, ເຊ ິ ່ ງ
ເຈ ົ ້ າ
ເບ ິ ່ ງ
ຄ ື ວ່າ
່ັງ
ເປ ັ ນ
ບໍ
ຂອງ
ການ
ເນ ົ ່ າ ເປ ື ່ ອ່, ມ ີ ແຕ່
ຖານ
ຢ່າງ
ເຕ ັ ມ
ໄດ້ ສົນ
ໃຈ
ເຖ ິ ງ?
ທ ີ່
ຂອງ
ຄວາມ
ຮູບ
ຮ່າງ
ທ ີ່
່ ິ ່ ງ
ໃຫ່່ ຂອງ
4 ເຈ ົ ້ າແມ່ນໃຜ, ມ ີ ອທານາດແລະອ່ອນແອຫ ຼ າ່, ໃຫ່່ແລະນ້ອ່ຫ ຼ າ່, ເປ ັ ນທະຫານຊັ້ນໜ ຶ ່ ງທ ີ ່ ຊົ່ວຮ້າ່, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ສາມາດບັນຊາການໃນຮູບແບບຂອງຄົນຮັບໃຊ້ຄ ື ກັບທະຫານທທາມະດາ? 5 ກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບ, ສ ິ ້ ນພຣະຊົນແລະມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດຢູ່, ເຖ ິ ງແມ່ນວ່າເຄ ີ ່ຖ ື ກປະຫານຊ ີ ວ ິ ດຢູ່ເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນແລ ້ ວບໍ? 6 ໃຜ
ທ ີ່
ຕາ່
ຢູ່
ໃນ
ຫລຸມ
ຝ ັ ງ
ສົບ, ແລະ ໄດ້
ໃນ
ຄວາມ
ຕາ່
ຂອງ
ເຈ ົ້ າ ສ ິ ່ ງ
ທ ີ່
ມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ
ດາວ
ທັງ
ໝົດ
ໄດ້
ບັນ
ດາ
ຄົນ
7 ເຈ ົ ້ າ ແລະ ນທາ 8 ເຈ ົ ້ າ ທ ີ່ ຖ ື ກ
ແມ່ນ
ເຮ ັ ດ
ທ ີ ່ , ແລະ ບັດ
ຕາ່, ແລະ ເປ ັ ນ ໃຜ, ຜູ້ ທ ີ່
ພວກ ແມ່ນ
ເຄ ື ່ ອນ
ເຂ ົ າ
ມາ
ປ່ອ່ ສູ່
ຜູ້ ກໍ ຕົວ ອ ິ ດ
ໃຜ, ຜູ້ ທ ີ່
ໄດ້ ແຜ່
ໃຫ ້
ບອດ
ຕາ
ໂດ່
ທັງ
ມາ ຫາ
ພວກ
ເຮ ົ າ
ໝົດ
ໄດ້ ສັ່ນ
ສະ
ສະ
ພາບ
ເປ ັ ນ, ແລະ
ເທ ື ອນ, ແລະ ດວງ
ເຈ ົ ້ າ
ມ ີ ອ ິ ດ
ຄວາມ
ວ ້ ຸ ນ
ວາ່
ໃຫ ້
ແກ່
ກອງ
ທັບ
ຂອງ
ພວກ
ຜ ູ້ ທ ີ່
ຖ ື ກ
ລ່າມ
ໄວ ້
ດ້ວ່
ບາບ
ກທາ
ໃນ
ເມ ື ່ ອ
ກ່ອນ
ຂອງ
ຫວ່າງ
ອັນ
ຮ່ ຸ ງ
ເລ ີ ່ ລະ
ຄວາມ ຄວາມ
ພາບ ສະ ມ ື ດ
ແຫ່ງ
ລະ
ທັງ
ນ ີ້
ຊະ ສະ
ລົງ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ໃນ
ພວກ
ເຂ ົ າ?
ໂລດ ແລະ ສັກສ ິ ດ
ມາ
ເນ ີ ດ,
ສູ່ ຜ ູ້
ບາບ?
9 ໃນທທານອງດຽວກັນ ຝູງຜ ີ ມານຮ້າ່ທັງໝົດກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ ້ ານຢໍາຄ ື ກັນ, ແລະ ດ້ວ່ຄວາມຢ ້ ານກົວທ ີ ່ ສຸດກໍຮ້ອງອອກມາວ່າ, 10 ໂອ ້ ພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດເຈ ົ ້ າ, ມັນມາຈາກໃສກັນແທ ້ ທ ີ ່ ພຣະອົງເປ ັ ນຜູ້ຊາ່ທ ີ່ ມ ີ ອທານາດ ແລະ ສະຫງ່າງາມໃນຄວາມສະຫງ່າງາມ, ສະຫວ່າງສະໄຫວຈົນບໍມ ີ ຮອ່ດ່າງ, ແລະ ບໍລ ິ ສຸດຈົນບໍມ ີ ຄວາມຜ ິ ດ? ເພາະວ່າໂລກລ່ ຸ ມນັ້ນຂອງໂລກ, ເຊ ິ ່ ງເຄ ີ ່ຂ ຶ ້ ນກັບພວກເຮ ົ າຈົນເຖ ິ ງປະຈຸບັນ, ແລະ ບ່ອນທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າໄດ້ຮັບເຄ ື ່ ອງບູຊາ, ບໍເຄ ີ ່ສົ່ງຄົນທ ີ ່ ຕາ່ໄປແລ ້ ວມາໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າມາກ່ອນ, ບໍເຄ ີ ່ສົ່ງຂອງຂວັນແບບນ ີ ້ ໄປໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກ.
59
ເຮ ົ າ?
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
11 ດັ່ງນັ້ນ ເຈ ົ ້ າແມ່ນໃຜ, ຜູ້ທ ີ່ ມ ີ ຄວາມກ ້ າຫານເຊ ັ ່ ນນ ີ ້ ເຂ ົ ້ າມາໃນບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງພວກເຮ ົ າ, ແລະ ບໍພຽງແຕ່ບໍຢ ້ ານທ ີ ່ ຈະຂົ່ມຂູ່ພວກເຮ ົ າດ້ວ່ການລົງໂທດທ ີ ່ ຮ້າ່ແຮງທ ີ ່ ສຸດເທ ົ ່ ານັ້ນ, ແຕ່່ັງພະ່າ່າມຊ່ວ່ກ ້ ູ ຄົນອ ື ່ ນນທັງໝົດອອກຈາກໂສ ້ ທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າກັກຂັງພວກເຂ ົ າໄວ ້ ? 12 ບາງທ ີ ເຈ ົ ້ າອາດເປ ັ ນພຣະເຢຊ ູ ຜູ້ທ ີ ່ ຊາຕານຫາກໍເວ ົ ້ າເຖ ິ ງເຈ ົ ້ າຊາ່ຂອງພວກເຮ ົ າວ່າ ໂດ່ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນເທ ິ ງໄມ້ກາງແຂນ ເຈ ົ ້ າຈະໄດ້ຮັບອທານາດແຫ່ງຄວາມຕາ່. 13 ແລ ້ ວກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບໄດ້ຢຽບ່ ່າຄວາມຕາ່, ຈັບເອ ົ າເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກ, ່ ຶ ດເອ ົ າອທານາດທັງໝົດຂອງລາວ, ແລະ ໄດ້ພາອາດາມພ ໍ ຂອງພວກເຮ ົ າໃນໂລກໄປສູ່ລັດສະໝ ີ ພາບຂອງລາວໄປນທາ. ບົດທ ີ 18 1 ແລ ້ ວເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງນະລົກໄດ້ຈັບຊາຕານ, ແລະກ່າວກັບລາວດ້ວ່ຕົວຊ ີ ້ ບອກຢ່າງ່ ິ ່ ງວ່າ, ໂອ ້ ເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງຄວາມພ ິ ນາດ, ຜ ້ ູ ຂຽນຄວາມພ່າ່ແພ ້ ແລະການເນລະເທດຂອງເບເອນເຊບູນ, ເປ ັ ນການດູຖ ູ ກຂອງທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈ ົ້ າ ແລະເປ ັ ນທ ີ ່ ກຽດຊັງຂອງຄົນຊອບທທາທຸກຄົນ! ສ ິ ່ ງໃດກະຕ ້ ຸ ນໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າກະທທາເຊ ັ ່ ນນ ີ້ ? 2 ເຈ ົ ້ າ
ຢາກ
ຄ ຶ ງ
ກະສັດ
ໃຫ ້
ຄທາ
ໝັ້ນ ສັນ່າ
ກັບ
ຄົນ
ໂງ່
ທ ີ່
3 ເພາະ
ຈົ່ງ
ເບ ິ ່ ງ ບັດ
ລັດ
ໝ ີ ພາບ
ສະ
ແຫ່ງ
ກັບ
ພວກ
ບໍ ຮ້ ູ ວ່າ
ຄວາມ
ມ ື ດ ແລະ ຄວາມ
4 ພຣະ
ອົງ
ລັດສະໝ ີ
ຂອງ
ເຮ ົ າ
ເຖ ິ ງ
ເປ ັ ນ
ຫ່ັງ.
ເຈ ົ ້ າ
ນ ີ ້ ພຣະ
ພາບ, ແລະ ໂດ່
ເຢ ູຊ ແຫ່ງ
ພຣະ
ອົງ, ໄດ້
ທທາລາ່
ປະ
ໂຫ່ດ
ອັນ
ໃຫ່່
ຫ ຼ ວງ, ແຕ່
ຊາ
ເຣ ັ ດ, ດ້ວ່
ຄວາມ
ສະ
ຜົນ
ການ
ນາ
ກທາຈັດ
ຂອງ
ລາວ, ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ຄ ື
ຫວ່າງ
ແຫ່ງ
ໝົດ
ຂອງ
ອທາ
ນາດ
ອັນ
ໜ ້ າ
ຢ ້ ານ
ທັງ
ລົງ
ມາ
ແຕ່
ເທ ິ ງ
ຫາ
ລ່ ຸ ມ, ປ່ອ່
ນັກ
ເຄ ີ ່
ຄາງ
ຕາ່;
ໄດ້ ທທາລາ່
ຄຸກ
ຂອງ
ພວກ
ຖ ື ກ
ຜູກ
ມັດ
ທັງ
ໝົດ, ແລະ ທຸກ
ຄົນ
ທ ີ່
ທໍລະ
ມານ
ຂອງ
ຕົນ ບັດ
ໄດ້
ດູ ຖ ູ ກ
ອະ
ທ ິ ຖານ
ໂທດ
ທັງ
ໝົດ, ປ່ອ່
ຜູ້ ທ ີ່
ພາ່
ໃຕ້
ນ້າ ໜັກ
ຂອງ
ພວກ
ເຮ ົ າ
ຄ ື ກັບ
ວ່າ
ການ ພ່າ່
ແພ ້
ດ້ວ່
ເຮ ົ າ
ຄທາ
ນ ີ້
ຂອງ
ຮ້ອງ
ພວກ
ເຮ ົ າ, ແລະ
ຕົນ.
5 ອານາຈັກທ ີ ່ ບໍສັດຊ ື ່ ຂອງພວກເຮ ົ າຖ ື ກປາບປາມແລ ້ ວ, ແລະ ບໍມ ີ ສ່ວນໃດຂອງມະນຸດຊາດເຫ ື ຼ ອຢູ່ໃນການບັງຄັບບັນຊາຂອງພວກເຮ ົ າ, ແຕ່ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພວກມັນທັງໝົດທ ້ າທາ່ພວກເຮ ົ າຢ່າງກ ້ າຫານ; 6 ເຖ ິ ງ
ແມ່ນ
ພວກ
ເຮ ົ າ, ແລະ ໂດ່
ໂອ
ໃດ
ກາດ
ວ່າ, ກ່ອນ
ໜ ້ າ
ນ ີ ້ , ຄົນ
ຕາ່
ທ ີ ່ ເປ ັ ນ
ນັກ
ໂທດ, ກໍ
ບໍ
ເຄ ີ ່ ບໍ ສາ
ກ ້ າ
ປະພ ຶ ດ
ມາດ
ຕົວ
ທ ີ່
ຫ່າບ
ຄາ່
ມ ີ ຄວາມ
ສຸກ
ສັນ
ໄດ້
ເລ ີ ່.
7 ໂອ ້ ຊາຕານ, ເຈ ົ ້ ານາ່ຂອງຄວາມຊົ່ວຮ້າ່ທັງໝົດ, ພ ໍ ຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າ່ ແລະ ຄົນທ ີ່ ຖ ື ກປະຖ ິ ້ ມ, ເປ ັ ນຫ່ັງເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງພະ່າ່າມຂູດຮ ີ ດນ ີ້ , ໂດ່ທ ີ ່ ນັກໂທດຂອງພວກເຮ ົ າຈົນເຖ ິ ງປະຈຸບັນນ ີ ້ ບໍມ ີ ຄວາມຫວັງຫ່ັງເລ ີ ່ກ່ຽວກັບຄວາມລອດ ແລະ ຊ ີ ວ ິ ດ? 8 ແຕ່ບັດນ ີ ້ ບໍມ ີ ຜູ້ໃດໃນພວກເຂ ົ າທ ີ ່ ເຄ ີ ່ຮ້ອງຄາງເລ ີ ່, ແລະ ບໍມ ີ ນ້າຕາເລ ີ ່ໃນໃບໜ້າຂອງພວກເຂ ົ າ. 9 ໂອ ້ ເຈ ົ ້ າຊາ່ຊາຕານ, ເຈ ົ ້ າຜູ້ຮັກສາພາກພ ື ້ ນນະລົກທ ີ່ ່ ິ ່ ງໃຫ່່, ຂໍໄດ້ປຽບທັງໝົດຂອງເຈ ົ ້ າທ ີ ່ ເຈ ົ ້ າໄດ້ມາໂດ່ຕົ້ນໄມ້ຕ້ອງຫ ້ າມ, ແລະ ການສູນເສ່ອຸທ ິ ່ານ, ບັດນ ີ ້ ເຈ ົ ້ າໄດ້ສູນເສ່ໄປໂດ່ໄມ້ກາງແຂນ; 60
ໃນ
ຕໍ
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
10 ແລະ ຄວາມສຸກທັງໝົດຂອງເຈ ົ ້ າໄດ້ໝົດໄປເມ ື ່ ອເຈ ົ ້ າໄດ້ຄ ຶ ງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ ກະສັດແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບ. 11 ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ກະທທາ
ຕໍ
ຜົນ
ປະ
ໂຫ່ດ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ເອງ ແລະ ຜົນ
ດັ່ງ
ທ ີ່
ເຈ ົ ້ າ
ຈະ
ເຫ ັ ນ
ໄດ້
ໃນ
ປ ັ ດ ຈຸ ບັນ
ໂດ່
ການ
ແລະ ການ
ລົງ
ໂທດ
ອັນ
ບໍ
ມ ີ ທ ີ່
ສຸດ ຊ ຶ ່ ງ
ເຈ ົ ້ າ
ກທາ
ທໍ
ລັງ
ປະ
ໂຫ່ດ
ລະ
ມານ
ໄດ້
ຮັບ.
ຈະ
ອັນ
ຂອງ
ຂ້ອ່,
ໃຫ່່ ຫ ຼ ວງ
12 ໂອ ້ ຊາຕານ, ເຈ ົ ້ າຊາ່ແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າ່ທັງປວງ, ຜ ູ້ ສ ້ າງຄວາມຕາ່, ແລະ ແຫ ຼ ່ ງທ ີ ່ ມາຂອງຄວາມທະນົງຕົວທັງປວງ, ເຈ ົ ້ າຄວນສອບສວນກ່ຽວກັບອາຊະ່າກທາທ ີ ່ ຊົ່ວຮ້າ່ຂອງພຣະເຢຊ ູ ແຫ່ງນາຊາເຣັດກ່ອນ, ແລະ ຫ ຼ ັ ງຈາກນັ້ນເຈ ົ ້ າກໍຈະພົບວ່າພຣະອົງບໍມ ີ ຄວາມຜ ິ ດທ ີ ່ ສົມຄວນກັບຄວາມຕາ່. 13 ເປ ັ ນຫ່ັງເຈ ົ ້ າຈ ຶ ່ ງກ ້ າທ ີ ່ ຈະຄ ຶ ງລາວໂດ່ທ ີ ່ ບໍມ ີ ເຫດຜົນ ຫ ື ຼ ຄວາມຸ່ຕ ິ ທທາ, ແລະ ໄດ້ນທາເອ ົ າຄົນບໍລ ິ ສຸດ ແລະ ຊອບທທາລົງມາສູ່ພາກພ ື ້ ນຂອງພວກເຮ ົ າ, ແລະ ດ້ວ່ເຫດນ ີ້ ຈ ຶ ່ ງໄດ້ສູນເສ່ຄົນບາບທັງໝົດ, ຄົນທ ີ ່ ບໍຊ ື ່ ສັດ ແລະ ຄົນທ ີ ່ ບໍຊອບທທາໃນທົ່ວໂລກ? 14 ໃນ
ຂະນະ ທ ີ່
ລັດສະໝ ີ ພາບ
ເຈ ົ ້ າຊາ່
ໄດ້
ຕ້ອງ
ຢູ່
ໃຕ້
ທທາ
ຂອງ
ລາວ, ຜູ້
ແຫ່ງ
ກ່າວ
ອທານາດ
ກັບ
ນະລົກ
ກທາລັງ
ເວ ົ ້ າ
ເບເອນເຊບູນ, ເຈ ົ ້ າຊາ່
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ຕະຫ ຼ ອດ
ທ ີ ່ ເປ ັ ນ
ຂອງ
ເຮ ົ າ.
ໄປ, ໃນ
ກັບ
ຊາຕານ
ຢູ່
ນັ້ນ, ກະສັດ
ແຫ່ງ
ນະລົກ
ວ່າ, ຊາຕານ, ເຈ ົ ້ າຊາ່
ແທນ
ອາດາມ ແລະ ລູກ
ຊາ່
ທ ີ່
ແຫ່ງ ຈະ ຊອບ
ບົດທ ີ 19 1 ແລ ້ ວພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ື ຢດພຣະຫັດອອກ, ແລະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງມາຫາເຮ ົ າ, ພວກທ່ານໄພ່ພົນທັງປວງຂອງເຮ ົ າ, ຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ກສ ້ າງຂ ຶ ້ ນຕາມຮູບຂອງເຮ ົ າ, ຜູ້ທ ີ່ ຖ ື ກຕັດສ ິ ນລົງໂທດໂດ່ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງໝາກໄມ້ຕ້ອງຫ ້ າມ, ແລະໂດ່ມານຮ້າ່ ແລະ ຄວາມຕາ່; 2 ຈົ່ງດທາລົງຊ ີ ວ ິ ດດຽວນ ີ ້ ດ້ວ່ໄມ້ກາງແຂນຂອງເຮ ົ າ; ມານຮ້າ່, ເຈ ົ ້ າຊາ່ຂອງໂລກນ ີ ້ , ໄດ້ຖ ື ກເອ ົ າຊະນະ, ແລະຄວາມຕາ່ໄດ້ຖ ື ກເອ ົ າຊະນະ. 3 ໃນ
ທັນ
ທ ີ ນັ້ນ ໄພ່
ພົນ
ຂອງ
ພຣະ
ເຈ ົ ້ າ
ຜູ້ ສູງ
ສຸດ; ແລະ
ພຣະ
ກ່າວ
ກັບ
ລາວ
ວ່າ, ສັນຕ ິ
ສຸກ
ຈົ່ງ
ມ ີ ແກ່
ໝົດ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ, ຊ ຶ ່ ງ
ຂອງ
ເຮ ົ າ.
ເປ ັ ນ
ທັງ
ໝົດ
ໄດ້
ມາ
ເຕ ົ ້ າ
ໂຮມ
ເຢ ູຊ ເຈ ົ ້ າ ເຈ ົ ້ າ, ແລະ
ກັນ
ຢູ່ ພາ່
ໃຕ້ ພຣະ
ໄດ້ ຈັບ
ມ ື ຂອງ
ອາດາມ ແລະ
ລູກ
ຫລານ
ທ ີ່
ຊອບ
ທທາ
ຫັດ
ທັງ
4 ແລ ້ ວອາດາມກໍກົ້ມຕົວລົງທ ີ່ ຕ ີ ນຂອງພຣະເຢຊ ູ ແລະ ໄດ້ກ່າວກັບລາວດ້ວ່ນ້າຕາ, ດ້ວ່ພາສາທ ີ ່ ຖ່ອມຕົວ ແລະ ດ້ວ່ສຽງດັງວ່າ, 5 ໂອ ້ ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ຂ້ານ້ອ່ຈະສັນລະເສ ີ ນພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງໄດ້່ົກຂ້ານ້ອ່ຂ ຶ ້ ນ ແລະ ບໍໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອ່ປ ິ ຕ ິ ່ ິ ນດ ີ ເພາະຂ້ານ້ອ່. ໂອ ້ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າພຣະເຈ ົ ້ າຂອງຂ້ານ້ອ່, ຂ້ານ້ອ່ໄດ້ຮ້ອງຫາພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງກໍໄດ້ິ ປ ່ ນປ ົ ວຂ້ານ້ອ່ໃຫ ້ ຫາ່ດ ີ . 6 ໂອ ້ ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ ພຣະອົງ ຝ ັ ງ ຫລຸມ
ສົບ; ພຣະອົງ ຝ ັ ງ
ໄດ້
ໄດ້
ຮັກສາ
ນທາ
ຈ ິ ດ
ຂ້ານ້ອ່
ວ ິ ນ ໃຫ ້
່ານ ມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ
ສົບ.
61
ຂອງ
ຂ້ານ້ອ່
ຢູ່ ເພ ື ່ ອ
ຂ ຶ ້ ນ
ມາ
ຈາກ
ຫລຸມ
ຂ້ານ້ອ່
ຈະ
ບໍ ລົງ
ໄປ
ສູ່
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
7 ຈົ່ງຮ້ອງເພງສັນລະເສ ີ ນພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ພວກທ່ານໄພ່ພົນທັງໝົດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ສັນລະເສ ີ ນຄວາມບໍລ ິ ສຸດຂອງພຣະອົງ. ເພາະພຣະພ ິ ໂລດຂອງພຣະອົງດທາລົງຢູ່ພຽງແຕ່ຊົ່ວຄາວ; ໃນພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດ. 8 ໃນທທານອງດຽວກັນ, ໄພ່ພົນທັງໝົດ, ຂາບລົງທ ີ ່ ພຣະບາດຂອງພຣະເຢຊ ູ , ກ່າວດ້ວ່ສຽງດຽວວ່າ, ພຣະອົງສະເດ ັ ດມາແລ ້ ວ, ໂອ ້ ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງໂລກ, ແລະ ໄດ້ເຮັດສທາເລ ັ ດທຸກສ ິ ່ ງທັງໝົດແລ ້ ວ, ຊ ຶ ່ ງພຣະອົງໄດ້ບອກໄວ ້ ລ່ວງໜ ້ າໂດ່ກົດ ແລະ ສາດສະດາຜ ້ ູ ບໍລ ິ ສຸດຂອງພຣະອົງ. 9 ພຣະ
ອົງ
ໄດ້ ໄຖ່
ຄົນ
ເປ ັ ນ
ລົງ
ຫາ
ພວກ
ຂ້າ
ນ້ອ່, ເພ ື ່ ອ
ວ່າ
ໂດ່
ປ່ອ່
ຂ້າ
ນ້ອ່
ມາ
ພຣະ
ອົງ
ຈະ
ໄດ້ ົ ປດ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ໃຫ ້
ພົ້ນ
ໂດ່
ໄມ້ ກາງ
ພວກ
ຈາກ
ແຂນ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ, ແລະ ໄດ້ ສະ
ການ
ສ ິ ້ ນ
ພຣະ
ຊົນ
ຂອງ
ໄມ້
ໃຫ ້
ພົ້ນ
ຈາກ
ນະລົກ, ແລະ ໂດ່
ເດ ັ ດ
ກາງ
ແຂນ
ອທານາດ
ຄວາມ ຕາ່.
10 ໂອ ້ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ດັ່ງທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ວາງສັນ່ານແຫ່ງລັດສະໝ ີ ພາບຂອງພຣະອົງໄວ ້ ໃນສະຫວັນ, ແລະ ໄດ້ຕັ້ງເຄ ື ່ ອງໝາ່ແຫ່ງການໄຖ່ຂອງພຣະອົງ, ແມ່ນແຕ່ໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງໄວ ້ ເທ ິ ງແຜ່ນດ ິ ນໂລກ! ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ຂໍພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງເຄ ື ່ ອງໝາ່ແຫ່ງໄຊຊະນະຂອງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງໃນນະລົກ, ເພ ື ່ ອວ່າຄວາມຕາ່ຈະບໍມາທທາຮ້າ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ອ ີ ກຕໍໄປ. 11 ແລ ້ ວ ກາງ
ພຣະ
ແຂນ
ຜູ້
ໃສ່
ເປ ັ ນ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້ ື ຢດ
ອາດາມ, ແລະ ໃສ່ ໄພ່
ພຣະ
ພົນ
12 ແລະ ຈັບ
ມ ື ຂວາ
ຂອງ
ອາດາມ, ລາວ
ຂອງ
ເຈ ົ ້ າ
ຕ ິ ດ
ຕາມ
ພຣະ
ໄດ້
13 ແລ ້ ວ
ສາດສະດາ
ວ່າ, 1 ຈົ່ງ
ຮ້ອງ
ດາວ ິ ດ
ຜູ້ ປະກາດ
ໃໝ່
ຖວາ່
ການ
ອັດສະຈັນ ພຣະ
ຫັດ
ຂວາ
ເອ ົ າ
ໄຊຊະນະ
ໃຫ ້
ພຣະ
ທັງ ໄດ້
ອອກ
ໝົດ
ໄປ, ເຮ ັ ດ
ເຄ ື ່ ອງ
ພຣະ
ອົງ.
ຂອງ
ໝາ່
ຂອງ
ໄມ້
ຂ ຶ ້ ນ
ຈາກ
ນະລົກ, ແລະ ໄພ່
ພົນ
ທັງ
ໝົດ
ພຣະທທາ
ຂອງ
ກະສັດ
ກ ້ າຫານ
ລາວ.
ເພງ ມາ
ຫັດ
ແກ່ ພຣະ
ແລະ
ພຣະ
ຜ ້ ູ ເປ ັ ນ ຫັດ
ອັນ
ໄດ້
ຮ້ອງ
ຂ ຶ ້ ນ
ຢ່າງ
ເຈ ົ ້ າ ເພາະ
ພຣະ
ອົງ
ໄດ້ ກະທທາ
ບໍລ ິ ສຸດ
ຂອງ
ພຣະ
ອົງ
ໄດ້
ນທາ
ອົງ.
14 ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ເປ ປ ດເຜ ີ ່ຄວາມລອດຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ສະແດງຄວາມຊອບທທາຂອງພຣະອົງຢ່າງເປ ປ ດເຜ ີ ່ຕໍສາ່ຕາຂອງປະຊາຊາດ. 15 ແລະ ຝູງຊົນແຫ່ງໄພ່ພົນທັງໝົດຕອບວ່າ, “ໄພ່ພົນທັງໝົດຂອງພຣະອົງຈົ່ງມ ີ ກຽດສັກສ ີ ນ ີ ້ , ອາແມນ, ຈົ່ງສັນລະເສ ີ ນພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ.” 16 ຕໍມາ, ສາດສະດາຮາບາກຸກ ບົດທ ີ 3 ໄດ້ຮ້ອງຂ ຶ ້ ນວ່າ, ພຣະອົງໄດ້ສະເດ ັ ດອອກໄປເພ ື ່ ອຄວາມລອດພົ້ນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແມ່ນແຕ່ເພ ື ່ ອຄວາມລອດພົ້ນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. 17 ແລະ ໄພ່ພົນທັງປວງໄດ້ກ່າວວ່າ, 4 ຂໍໃຫ ້ ພຣະອົງຜ ູ້ ທ ີ ່ ມາໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ຮັບພອນ; ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ໃຫ ້ ແສງສະຫວ່າງແກ່ພວກເຮ ົ າ. ນ ີ ້ ແມ່ນພຣະເຈ ົ ້ າຂອງພວກເຮ ົ າຕະຫ ຼ ອດໄປເປ ັ ນນ ິ ດ; ພຣະອົງຈະປ ົ ກຄອງພວກເຮ ົ າຕະຫ ຼ ອດໄປເປ ັ ນນ ິ ດ, ອາແມນ. 18 ໃນທທານອງດຽວກັນ ສາດສະດາທັງໝົດໄດ້ກ່າວເຖ ິ ງສ ິ ່ ງສັກສ ິ ດແຫ່ງການສັນລະເສ ີ ນພຣະອົງ, ແລະ ຕ ິ ດຕາມພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ.
62
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ບົດທ ີ 20 1 ແລ ້ ວພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າໄດ້ຈັບມ ື ອາດາມ, ມອບລາວໃຫ ້ ມ ີ ຄາເອນ ອັກຄະທູດສະຫວັນ; ແລະ ພຣະອົງໄດ້ນທາພາພວກເຂ ົ າເຂ ົ ້ າໄປໃນສຸຂະຕ ິ , ເຕ ັ ມໄປດ້ວ່ຄວາມເມດຕາ ແລະ ລັດສະໝ ີ ພາບ; 2 ແລະ ຊາ່
ສອງ
ຄົນ
ໄດ້ ຖາມ
ວ່າ, ພວກ
ເຈ ົ ້ າ
ແມ່ນ
ໄດ້ ເອ ົ າ
ຮ່າງ
ຂອງ
ພວກ
ກາ່
ທ ີ່ ມ ີ
ອາຸ່ ສູງ
ໄດ້
ໃຜ, ຜູ້
ທ ີ່
ເຈ ົ ້ າ ໄປ
ພົບ
ກັບ
ພວກ
່ັງ
ບໍ ໄດ້
ຢູ່
ວາງ
ໄວ ້
ໃນ
ເຂ ົ າ, ແລະ ພວກ
ກັບ
ພວກ
ສຸຂະ
ໄພ່ ພົນ
ເຮ ົ າ
ໃນ
ນະລົກ, ແລະ
ອະທ ິ ຖານ?
3 ຜູ້ໜ ຶ ່ ງໃນພວກເຂ ົ າຕອບວ່າ, ຂ້ອ່ຄ ື ເອນົກ, ຜູ້ທ ີ່ ຖ ື ກແປໂດ່ພຣະຄທາຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ; ແລະຜ ້ ູ ຊາ່ຄົນນ ີ້ ທ ີ ່ ຢູ່ກັບຂ້ອ່, ຄ ື ເອລ ີ ຢາຊາວຕ ີ ຊະບ ີ , ຜູ້ທ ີ່ ຖ ື ກແປໃນລົດມ້າໄຟ. 4 ພວກເຮ ົ າເຄ ີ ່ຢູ່ນ ີ ້ ມາກ່ອນ, ແລະ ່ັງບໍທັນໄດ້ຊ ີ ມລົດຊາດຄວາມຕາ່, ແຕ່ດຽວນ ີ ້ ກທາລັງຈະກັບມາໃນ່າມທ ີ່ ຜ ້ ູ ຕໍຕ້ານພຣະຄຣ ິ ດມາ, ໂດ່ມ ີ ອາວຸດດ້ວ່ເຄ ື ່ ອງໝາ່ ແລະ ການອັດສະຈັນອັນສູງສົ່ງ, ເພ ື ່ ອຕໍສ ້ ູ ກັບມັນໃນສະໜາມຮົບ, ແລະ ຖ ື ກມັນຂ້າທ ີ ່ ເຢຣູຊາເລ ັ ມ, ແລະ ຖ ື ກຮັບຂ ຶ ້ ນສູ່ກ ້ ອນເມກອ ີ ກຄັ້ງ, ຫ ຼ ັ ງຈາກສາມມ ື ້ ເຄ ິ ່ ງ. 5 ແລະ ໃນ
ຂະນະ
ທ ີ່
ເອນົກ
ຊາ່
ອ ີ ກ
ຄົນ ໜ ຶ ່ ງ
ມາ
ໃນ
ກາງ
ແຂນ
ໄວ ້
ບ່າ
ຂອງ
ເທ ິ ງ
ຜູ້
ບໍລ ິ ສຸດ ແລະ ອ ີ ລາ່ ຮູບ
ຮ່າງ
ທ ີ່
ພວມ
ໜ ້ າ
ເລ ົ ່ າ
ສົງສານ
ເລ ື ່ ອງ
ແບກ
ນ ີ ້ ຢູ່, ຈົ່ງ
ເຄ ື ່ ອງ
ເບ ິ່ ງ ມ ີ
ໝາ່
ຂອງ
ໄມ້
ລາວ.
6 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກໄພ່ພົນທັງໝົດເຫ ັ ນພຣະອົງ, ພວກເຂ ົ າຈ ຶ ່ ງຖາມພຣະອົງວ່າ, ທ່ານແມ່ນໃຜ? ເພາະວ່າໜ້າຕາຂອງທ່ານຄ ື ກັບຂະໂມ່; ແລະ ເປ ັ ນຫ່ັງທ່ານຈ ຶ ່ ງແບກໄມ້ກາງແຂນໄວ ້ ເທ ິ ງບ່າຂອງທ່ານ? 7 ແລະ ເພ ິ ່ ນ ໄດ້ ຕອບ ວ່າ, “ພວກ ທ່ານ ເວ ົ້ າ ຖ ື ກ ແລ ້ ວ, ເພາະ ເຮ ົ າ ເປ ັ ນ ໂຈນ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເຮ ັ ດ ຄວາມ ຊົ່ວ ຮ້າ່ ທຸກ ປະການ ໃນ ໂລກ.” 8 ແລະ ຊາວ ິ ຢວ ໄດ້ ຄ ຶ ງ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ ໄວ ້ ກັບ ພຣະ ເຢຊ ູ ; ແລະ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າໄດ້ ສັງເກດເຫ ັ ນສ ິ ່ ງ ແປກ ປະຫ ຼ າດ ທ ີ ່ ໄດ້ ເກ ີ ດ ຂ ຶ ້ ນ ໃນ ການ ສ ້ າງ ໃນວັນ ທ ີ ່ ພຣະ ເຢຊ ູ ຖ ື ກຄ ຶ ງ. 9 ແລະ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າເຊ ື ່ ອວ່າພຣະອົງເປ ັ ນຜູ້ສ ້ າງທຸກສ ິ ່ ງທັງປວງ, ແລະ ເປ ັ ນກະສັດຜູ້ຊົງລ ິ ດອທານາດສູງສຸດ; ແລະ ຂ້າພະເຈ ົ ້ າອະທ ິ ຖານຕໍພຣະອົງວ່າ, ພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ຂໍໂຜດລະນ ຶ ກເຖ ິ ງຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ເມ ື ່ ອພຣະອົງສະເດ ັ ດເຂ ົ ້ າມາໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. 10 ພຣະອົງ
ໄດ້
ຟ ັ ງ
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ວ່າ, ເຮ ົ າ
ຄທາ
ບອກ
ອ ້ ອນວອນ
ຂອງ
ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ
ໃນ
ທັນໃດ
ເຈ ົ ້ າ
ຈ ິ ງ
ວ່າ, ວັນ
ນ ີ ້ ເຈ ົ ້ າ
ຈະ
ຂອງ
ໄມ້
ກາງ
ແຂນ
ນ ີ ້ ແກ່
ສຸຂະ
ອະ
ທ ິ
ຖານ; ແລະ ຖ ້ າ
ຕາມ
ນັ້ນ, ແລະ ກ່າວ ຢູ່
ກັບ
ເຮ ົ າ
ກັບ ໃນ
ທ ີ່
ສຸຂະ
ອະທ ິ ກະ. 11 ແລະ ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ຈົ່ງ
ຖ ື
ນ ີ ້ ໄປ, ແລະ
ເປ ັ ນ
ຜູ້ ົ ປກ
ຄອງ
ສຸ ຂະ
ອະ
ຂອງ
ໄມ້ ກາງ
ແຂນ
ໃຫ ້
ເພ ິ ່ ນ
ເບ ິ ່ ງ, ແລະ
ບອກ
ຖ ື ກ
ຄ ຶ ງ
ຫາ
12 ເມ ື ່ ອ ຄອງ
ອັນ
ໃຫ ້
ເຄ ື ່ ອງໝາ່ ໄປ
ທ ີ່
ທ ິ
ຖານ
ບໍ
່ອມ
ຮັບ
ເພ ິ ່ ນ
ແລ ້ ວ, ໄດ້
ສົ່ງ
ຂ້າ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ
ມາ
ຂ້າ
ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ເຮ ັ ດ
ສ ິ ່ ງ
ນ ີ ້ , ແລະ ໄດ້
ບອກ
ນ ີ ້ , ແລະ ເພ ິ ່ ນ
ໄດ້
ອຸທ ິ ່ານ
ພະ ເຖ ິ ງ
ສ ິ ່ ງ
ທັງ
ໝົດ
63
ເຈ ົ ້ າ
ຂ້າ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ ໂດ່
ກ່າວ
ຫາກ
ທູດ
ສະຫວັນ
ຜ ູ້
ສະແດງ
ເຄ ື ່ ອງ
ໝາ່
ເຈ ົ ້ າ, ຈົ່ງ
ວ່າ: ພຣະ
ທ ີ່
ເຢ ູຊ
ຄຣ ິ ດ
ຜ ູ້ ທ ີ່
ຜ ້ ູ ເປ ັ ນ
ຜ ້ ູ ົ ປກ
ນ ີ້ . ທູດ
່ ິ ນ
ສະຫວັນ
ພວກ
ເຂ ົ າ, ທັນ
ທ ີ
ນັ້ນ
ເພ ິ ່ ນ
ວ່າ, ທ ີ່
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
ໄດ້ ເປ ປ ດ
ປະຕູ, ນທາ
ພາ
ຂ້າ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ, ແລະ ວາງ
ຂ້າ
ພະ
ເຈ ົ ້ າ
ໄວ ້
ທາງ
ຂວາ ມ ື ໃນ
ອຸທ ິ ່ານ, 13 ໂດ່ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຢູ່ທ ີ່ ນ ີ ້ ລໍຖ ້ າອ ີ ກໜ ້ ອ່ໜ ຶ່ ງ ຈົນກວ່າອາດາມບ ິ ດາຂອງມະນຸດທັງປວງຈະເຂ ົ ້ າໄປພ ້ ອມກັບລູກຊາ່ທັງໝົດຂອງລາວ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ເປ ັ ນຜູ້ຮັບໃຊ້ທ ີ ່ ບໍລ ິ ສຸດແລະຊອບທທາຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດຜ ູ້ ທ ີ່ ຖ ື ກຄ ຶ ງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ. 14 ເມ ື ່ ອພວກເຂ ົ າໄດ້່ ິ ນເລ ື ່ ອງລາວທັງໝົດນ ີ ້ ຈາກໂຈນ, ບັນພະບຸລຸດທັງໝົດໄດ້ກ່າວດ້ວ່ສຽງດຽວກັນວ່າ, ຂໍພຣະອົງຊົງອວ່ພອນ, ໂອ ້ ພຣະເຈ ົ ້ າຜູ້ຊົງລ ິ ດອທານາດ, ພຣະບ ິ ດາແຫ່ງຄວາມດ ີ ອັນເປ ັ ນນ ິ ດ, ແລະ ພຣະບ ິ ດາແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຜູ້ໄດ້ສະແດງຄວາມໂປດປານດັ່ງກ່າວຕໍຜ ູ້ ທ ີ ່ ເປ ັ ນຄົນບາບຕໍຕ້ານພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ນທາພວກເຂ ົ າມາສູ່ຄວາມເມດຕາຂອງສະຫວັນ, ແລະ ໄດ້ວາງພວກເຂ ົ າໄວ ້ ທ່າມກາງສະບຽງອາຫານອັນອຸດົມສົມບູນ ແລະ ທາງວ ິ ນ່ານຂອງພຣະອົງ, ໃນຊ ີ ວ ິ ດທາງວ ິ ນ່ານ ແລະ ບໍລ ິ ສຸດ. ອາແມນ. ບົດທ ີ 21 1ສ ິ ່ ງເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ແມ່ນຄວາມລ ຶ ກລັບອັນສູງສົ່ງ ແລະ ສັກສ ິ ດທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນ ແລະ ໄດ້່ ິ ນ. ຂ້າພະເຈ ົ ້ າ, ຊາຣ ິ ນຸສ ແລະ ເລນທ ິ ອຸສ ບໍໄດ້ຮັບອະນຸ່າດໃຫ ້ ປະກາດຄວາມລ ຶ ກລັບອ ື ່ ນນຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ດັ່ງທ ີ ່ ທູດສະຫວັນມ ີ ຄາເອນໄດ້ສັ່ງພວກເຮ ົ າ, 2 ໂດ່ກ່າວວ່າ, ພວກເຈ ົ ້ າຈົ່ງໄປກັບພ ີ ່ ນ້ອງຂອງເຮ ົ າໄປ່ັງນະຄອນເຢຣູຊາເລ ັ ມ, ແລະຈົ່ງສ ື ບຕໍອະທ ິ ຖານ, ປະກາດ ແລະ ສັນລະເສ ີ ນການຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ, ເພາະວ່າພຣະອົງໄດ້ຊົງປຸກພວກເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນຈາກຕາ່ໃນເວລາດຽວກັນກັບພຣະອົງເອງ. 3 ແລະ ເຈ ົ ້ າຈະບໍເວ ົ ້ າກັບຜູ້ໃດ, ແຕ່ຈົ່ງນັ່ງຢູ່ຢ່າງໂງ່ນຈົນກວ່າຈະເຖ ິ ງເວລາ ເມ ື ່ ອພຣະຜູ້ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຈະອະນຸ່າດໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າເລ ົ ່ າເລ ື ່ ອງລ ຶ ກລັບຂອງຄວາມເປ ັ ນພຣະເຈ ົ ້ າຂອງພຣະອົງ. 4 ທູດສະຫວັນມ ີ ຄາເອນໄດ້ສັ່ງພວກເຮ ົ າໃຫ ້ ໄປອ ີ ກຟາກໜ ຶ ່ ງຂອງແມ່ນ້າຈໍແດນໄປ່ັງດ ິ ນແດນທ ີ ່ ອຸດົມສົມບູນແລະອຸດົມສົມ ບູນ ບ່ອນທ ີ່ ມ ີ ຫ ຼ າ່ຄົນຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດພ ້ ອມກັບພວກເຮ ົ າ ເພ ື ່ ອເປ ັ ນຫ ຼ ັ ກຖານແຫ່ງການຟ ື ້ ນຄ ື ນຊ ີ ວ ິ ດຂອງພຣະຄຣ ິ ດ. 5 ເພາະວ່າພວກເຮ ົ າມ ີ ເວລາພຽງສາມມ ື ້ ເທ ົ ່ ານັ້ນທ ີ ່ ອະນຸ່າດໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າຈາກຄວາມຕາ່, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ລຸກຂ ຶ ້ ນເພ ື ່ ອສະເຫ ີ ຼ ມສະຫ ຼ ອງປ ັ ດສະຄາຂອງພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າຂອງພວກເຮ ົ າກັບພ ໍ ແມ່ຂອງພວກເຮ ົ າ, ແລະເພ ື ່ ອສະແດງປະຈັກພະ່ານຂອງພວກເຮ ົ າເພ ື ່ ອພຣະຄຣ ິ ດພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ, ແລະພວກເຮ ົ າໄດ້ຮັບບັບຕ ິ ສະມາໃນແມ່ນ້າບໍລ ິ ສຸດຂອງຈໍແດນ. ແລະບັດນ ີ ້ ບໍມ ີ ໃຜເຫ ັ ນພວກເຂ ົ າ. 6ນ ີ ້ ແມ່ນສ ິ ່ ງທ ີ ່ ພຣະເຈ ົ ້ າອະນຸ່າດໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າສ ື ່ ສານກັບທ່ານ; ສະນັ້ນ, ຈົ່ງສັນລະເສ ີ ນແລະໃຫ ້ ກຽດແກ່ພຣະອົງ, ແລະກັບໃຈ, ແລະພຣະອົງຈະມ ີ ຄວາມເມດຕາຕໍທ່ານ. ຂໍໃຫ ້ ສັນຕ ິ ສຸກແກ່ທ່ານຈາກພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າພຣະເຈ ົ ້ າພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ, ແລະພຣະຜູ້ຊ່ວ່ໃຫ ້ ລອດຂອງພວກເຮ ົ າທຸກຄົນ. ອາແມນ, ອາແມນ, ອາແມນ. 7 ແລະ ຫ ຼ ັ ງຈາກພວກເຂ ົ າຂຽນສທາເລ ັ ດແລ ້ ວ ແລະ ຂຽນໃສ່ເຈ ້ ່ສອງແຜ່ນທ ີ ່ ແຕກຕ່າງກັນ, ຊາຣ ິ ນັດໄດ້ມອບສ ິ ່ ງທ ີ ່ ລາວຂຽນໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງອັນນາ, ແລະ ກາຢາຟາ, ແລະ ກາມາລ ີ ເອນ. 8 ເລນທ ິ ອຸສ ໄດ້ມອບສ ິ ່ ງທ ີ ່ ລາວຂຽນໄວ ້ ໃນມ ື ຂອງ ນ ີ ໂຄເດມ ແລະ ໂຢເຊບ ເຊ ັ ່ ນດຽວກັນ; ແລະ ທັນໃດນັ້ນ ພວກເຂ ົ າກໍປ່ຽນເປ ັ ນຮູບຮ່າງສ ີ ຂາວທ ີ ່ ເກ ີ ນຈ ິ ງ ແລະ ບໍເຫ ັ ນອ ີ ກແລ ້ ວ. 9 ແຕ່ສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເຂ ົ າເຈ ົ ້ າຂຽນນັ້ນ ເຫ ັ ນວ່າສອດຄ່ອງກັນຢ່າງສົມບູນ, ຄ ື ບໍມ ີ ຕົວອັກສອນໜ ຶ ່ ງຫ ຼ າ່ກວ່າ ຫ ືຼ ໜ ້ ອ່ກວ່າອ ີ ກຕົວອັກສອນໜ ຶ ່ ງ. 64
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
10 ເມ ື ່ ອ
ຝູງ
ຊົນ ິ ຢວ
ທັງ
ໝົດ
ໄດ້ ່ ິ ນ
ຄວາມ
ສທາພັນ
ເຈ ົ ້ າ
ເວ ົ ້ າ
ກັນ
ຂອງ Charinus ແລະ Lenthius, ເຂ ົ າ ເຈ ົ ້ າ
ໄດ້
ເຮ ັ ດ ຂ ຶ ້ ນ
ແທ ້ ນ, ແລະ
ໄປ
ເປ ັ ນ
ນ ິ ດ, ອາ
ແມນ.”
ຂໍ ໃຫ ້
ໄດ້ ພຣະ
ທ ີ່
ໜ ້ າ
ປະຫ ຼ າດ
ວ່າ, “ສ ິ ່ ງ
ທັງ
ໝົດ
ນ ີ້
ແມ່ນ
ພຣະ
ສະ
ເຫ ີ ຼ ມ
ສະ
ຫ ຼ ອງ
ສ ື ບນ
ເຢ ູຊ ເຈ ົ ້ າ
ຊົງ
ໃຈ
ທັງ
ໝົດ
11 ແລະ ພວກເຂ ົ າໄປມາດ້ວ່ຄວາມກັງວົນ, ຄວາມຢ ້ ານກົວ, ແລະ ຄວາມສັ່ນສະເທ ື ອນຢ່າງ່ ິ ່ ງ, ແລະ ຕ ີ ເອ ິ ກຂອງພວກເຂ ົ າ ແລະ ແຕ່ລະຄົນກັບບ ້ ານຂອງຕົນ. 12 ແຕ່ທັນທ ີ ທັນໃດ ໂຢເຊບ ແລະ ນ ີ ໂກເດມ ໄດ້ບອກເລ ື ່ ອງທັງໝົດເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ້ ຊ ຶ ່ ງພວກຢ ິ ວໄດ້ເລ ົ ່ າໃນໂຮງທທາຂອງພວກເຂ ົ າກ່ຽວກັບພຣະເຢຊ ູ ໃຫ ້ ຜ ້ ູ ວ່າການຮ້ ູ . 13 ແລະ ປ ປລາດໄດ້ບັນທ ຶ ກທຸລະກທາທັງໝົດເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ລົງ ແລະ ບັນທ ຶ ກໄວ ້ ໃນບັນທ ຶ ກສາທາລະນະຂອງຫ ້ ອງໂຖງຂອງລາວ. ບົດທ ີ 22 1 ຫລັງຈາກເຫດການເຫ ົ ຼ ່ ານ ີ ້ ປ ປລາດໄດ້ໄປທ ີ່ ວ ິ ຫານຂອງຊາວຢ ິ ວ ແລະ ໄດ້ເອ ີ ້ ນພວກຜ ້ ູ ົ ປກຄອງ ແລະ ພວກທທາມະຈານ ແລະ ພວກນັກກົດໝາ່ທັງໝົດມາປະຊຸມກັນ ແລະ ໄດ້ເຂ ົ ້ າໄປໃນວ ິ ຫານຂອງວ ິ ຫານກັບພວກເຂ ົ າ. 2 ແລະ ສັ່ງ ໃຫ ້ ິ ປດ ປະຕູ ທຸກ ແຫ່ງ ແລະ ກ່າວ ກັບ ເຂ ົ າ ວ່າ, “ເຮ ົ າ ໄດ້່ ິ ນ ວ່າ ເຈ ົ້ າ ມ ີ ໜັງສ ື ເຫ ັ ຼ້ ມ ໃຫ່່ ເຫ ັ ຼ້ ມ ຫນ ຶ ່ ງ ຢູ່ ໃນ ພຣະວ ິ ຫານ ນ ີ ້ ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮ ົ າຈ ຶ ່ ງ ປາດຖະໜາ ໃຫ ້ ເຈ ົ ້ າ ນທາ ມັນ ມາ ຕໍໜ ້ າ ເຮ ົ າ.” 3 ແລະ ເມ ື ່ ອໜັງສ ື ໃຫ່່, ເຊ ິ ່ ງຖ ື ກນທາມາໂດ່ຜ ້ ູ ຮັບໃຊ້ສ ີ ່ ຄົນຂອງພຣະວ ິ ຫານ, ແລະ ປະດັບດ້ວ່ຄທາ ແລະ ແກ ້ ວປະເສ ີ ດ, ປ ປລາດໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂ ົ າທຸກຄົນວ່າ, ເຮ ົ າຂໍສັ່ງເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ໃນນາມພຣະເຈ ົ ້ າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຈ ົ ້ າ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ສ ້ າງ ແລະ ບັນຊາໃຫ ້ ສ ້ າງພຣະວ ິ ຫານນ ີ ້ , ວ່າເຈ ົ ້ າທັງຫ ຼ າ່ຢ່າປ ິ ດບັງຄວາມຈ ິ ງຈາກເຮ ົ າ. 4 ທ່ານທັງຫ ຼ າ່ຮ້ ູ ທຸກສ ິ ່ ງທ ີ ່ ຂຽນໄວ ້ ໃນໜັງສ ື ເຫ ັ ຼ້ ມນັ້ນ; ບັດນ ີ ້ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈ ົ ້ າວ່າ ຖ ້ າໃນພຣະຄທາພ ີ ທ່ານໄດ້ພົບເຫ ັ ນສ ິ ່ ງໃດກ່ຽວກັບພຣະເຢຊ ູ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ທ່ານໄດ້ຄ ຶ ງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນ ແລະ ພຣະອົງຄວນຈະສະເດ ັ ດມາໃນເວລາໃດຂອງໂລກ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈ ົ ້ າ. 5 ເມ ື ່ ອ
ໄດ້
ຢູ່
ພວກ
ນທາ
ສາບານ ເຂ ົ າ
ກັບ
ອັນນາ ແລະ ກາຢາຟາ
ອອກ
ໄປ
ຈາກ
ແລ ້ ວ, ພວກ
ເຂ ົ າ
ກໍ ສັ່ງ
ໃຫ ້
ຄົນ
ອ ື ່ ນນ
ທ ີ່
ວ ິ ຫານ.
6 ແລະ ພວກເຂ ົ າປ ິ ດປະຕູພຣະວ ິ ຫານ ແລະ ປະຕູໂບດນ້ອ່, ແລະ ເວ ົ ້ າກັບປ ປ ລາດວ່າ, ທ່ານໄດ້ເຮ ັ ດໃຫ ້ ພວກເຮ ົ າສາບານ, ໂອ ້ ຜູ້ພ ິ ພາກສາ, ໂດ່ການສ ້ າງພຣະວ ິ ຫານນ ີ ້ , ເພ ື ່ ອປະກາດຕໍທ່ານເຖ ິ ງສ ິ ່ ງທ ີ ່ ເປ ັ ນຄວາມຈ ິ ງ ແລະ ຖ ື ກຕ ້ ອງ. 7ຫ ຼ ັ ງຈາກພວກເຮ ົ າຄ ຶ ງພຣະເຢຊ ູ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນແລ ້ ວ, ໂດ່ບໍຮ້ ູ ວ່າພຣະອົງເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ແຕ່ຄ ິ ດວ່າພຣະອົງໄດ້ກະທທາການອັດສະຈັນດ້ວ່ສ ິ ລະປະບາງຢ່າງ, ພວກເຮ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ເອ ີ ້ ນຝູງຊົນມາເຕ ົ ້ າໂຮມກັນຢູ່ໃນພຣະວ ິ ຫານນ ີ້ . 8 ແລະ ເມ ື ່ ອພວກເຮ ົ າກທາລັງປ ຶ ກສາຫາລ ື ກັນກ່ຽວກັບສ ິ ່ ງມະຫັດສະຈັນທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ເຮ ັ ດ, ພວກເຮ ົ າໄດ້ພົບກັບພະ່ານຫ ຼ າ່ຄົນຈາກປະເທດຂອງພວກເຮ ົ າເອງ, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ປະກາດວ່າພວກເຂ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພຣະອົງມ ີ ຊ ີ ວ ິ ດຢູ່ຫ ຼ ັ ງຈາກຄວາມສ ິ ້ ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພວກເຂ ົ າໄດ້່ ິ ນພຣະອົງສົນທະນາກັບສາວົກຂອງພຣະອົງ, ແລະ ເຫ ັ ນພຣະອົງສະເດ ັ ດຂ ຶ ້ ນສູ່ຄວາມສູງຂອງສະຫວັນ, ແລະ ເຂ ົ ້ າໄປໃນສະຫວັນເຫ ົ ຼ ່ ານັ້ນ;
65
ການສ ິ ້ ນພຣະຊົນ, ການຝ ັ ງສົບ, ແລະ ການຟ ື້ ນຄ ື ນຊ ີ ິ ວດຂອງພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດ
9 ແລະ ພວກເຮ ົ າໄດ້ເຫ ັ ນພະ່ານສອງຄົນ, ຜູ້ທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ຊົງປຸກຮ່າງກາ່ຂອງເຂ ົ າເຈ ົ ້ າໃຫ ້ ຟ ື ້ ນຄ ື ນຈາກຕາ່, ຜ ູ້ ທ ີ ່ ໄດ້ບອກພວກເຮ ົ າກ່ຽວກັບສ ິ ່ ງແປກປະຫ ຼ າດຫ ຼ າ່ຢ່າງທ ີ ່ ພຣະເຢຊ ູ ໄດ້ເຮ ັ ດໃນບັນດາຄົນຕາ່, ຊ ຶ ່ ງພວກເຮ ົ າມ ີ ບັນທ ຶ ກກ່ຽວກັບເລ ື ່ ອງນັ້ນເປ ັ ນລາ່ລັກອັກສອນຢູ່ໃນມ ື ຂອງພວກເຮ ົ າ. 10 ແລະ ມັນເປ ັ ນທທານຽມຂອງພວກເຮ ົ າທຸກນປ ປ ທ ີ ່ ຈະເປ ປ ດປ ຶ ້ ມສັກສ ິ ດນ ີ ້ ຕໍໜ ້ າຜ ້ ູ ຊຸມນຸມ, ແລະ ຄົ້ນຫາຄທາແນະນທາຂອງພຣະເຈ ົ ້ າຢູ່ທ ີ ່ ນັ້ນ. 11 ແລະ ພວກເຮ ົ າພົບເຫ ັ ນໃນໜັງສ ື ເຫ ັ ຼ້ ມທທາອ ິ ດຂອງເຈ ັ ດສ ິ ບເອ ັ ດເຫ ັ ຼ້ ມ, ບ່ອນທ ີ່ ມ ີ ຄາເອນ ອັກຄະທູດສະຫວັນ ກທາລັງເວ ົ ້ າກັບລູກຊາ່ຄົນທ ີ ສາມຂອງອາດາມ ມະນຸດຄົນທທາອ ິ ດ, ບັນທ ຶ ກວ່າຫ ຼ ັ ງຈາກຫ ້ າພັນຫ ້ າຮ້ອ່ປ ປ , ພຣະຄຣ ິ ດພຣະບຸດທ ີ ່ ຮັກທ ີ ່ ສຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າໄດ້ສະເດ ັ ດມາເທ ິ ງແຜ່ນດ ິ ນໂລກ, 12 ແລະ ພວກເຮ ົ າພ ິ ຈາລະນາຕ ື ່ ມອ ີ ກວ່າ ບາງທ ີ ພຣະອົງອາດເປ ັ ນພຣະເຈ ົ ້ າຂອງອ ິ ດສະຣາເອນຜ ູ້ ທ ີ ່ ກ່າວກັບໂມເຊວ່າ, “ເຈ ົ ້ າຈົ່ງສ ້ າງຫ ີ ບພຣະສັນ່າ; ໃຫ ້ ່າວສອງສອກເຄ ິ ່ ງ, ກວ ້ າງໜ ຶ ່ ງສອກເຄ ິ ່ ງ, ແລະສູງໜ ຶ ່ ງສອກເຄ ິ ່ ງ.” 13 ດ້ວ່
ຄວາມ
່າວ
ຫ ້ າ
ສອກ
ເຄ ິ ່ ງ
ເຮ ົ າ
ໄດ້
ຮັບ
ຮ້ ູ ແລະ ຮ້ ູ ວ່າ ໃນ
ຫ ້ າ
ພັນ ປ ປ
ເດ ັ ດ
ມາ
ໃນ
ຫ ີ ບຫ ື ຼ ເຕ ັ ້ ນ
ຮ່າງ
ກາ່;
ຂອງ
ນ ີ ້ ສທາລັບ
ການ
ເຄ ິ ່ ງ (ໜ ຶ ່ ງ
ສ ້ າງ
ຫ ີ ບ
ພຣະ
ພັນ) ປ ປ, ພຣະ
ສັນ່າ
ເຢຊ ູ
ເດ ີ ມ, ພວກ
ຄຣ ິ ດ
ຈະ
ສະ
14 ແລະ ພຣະຄທາພ ີ ຂອງພວກເຮ ົ າຈ ຶ ່ ງເປ ັ ນພະ່ານວ່າ ພຣະອົງເປ ັ ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ ້ າ, ແລະ ພຣະຜ ້ ູ ເປ ັ ນເຈ ົ ້ າ ແລະ ກະສັດຂອງອ ິ ດສະລາເອນ. 15 ແລະ ເນ ື ່ ອງຈາກຫ ຼ ັ ງຈາກພຣະອົງໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານແລ ້ ວ ພວກປະໂລຫ ິ ດໃຫ່່ຂອງພວກເຮ ົ າກໍປະຫລາດໃຈກັບໝາ່ສທາຄັນຕ່າງນທ ີ ່ ພຣະອົງໄດ້ກະທທາ, ພວກເຮ ົ າຈ ຶ ່ ງໄດ້ເປ ປ ດໜັງສ ື ເຫ ັ ຼ້ ມນັ້ນເພ ື ່ ອຄົ້ນຫາຄົນທຸກລ ້ ຸ ນຄົນລົງມາຈົນເຖ ິ ງລ ້ ຸ ນຂອງໂຢເຊບ ແລະ ມາຣ ີ ແມ່ຂອງພຣະເຢຊ ູ , ໂດ່ຄ ິ ດວ່າພຣະອົງເປ ັ ນເຊ ື ້ ອສາ່ຂອງດາວ ິ ດ; 16 ແລະ ພວກ ເຮ ົ າ
ໄດ້ ພົບ
ບັນ
ໄດ້ ສ ້ າງ
ຟ ້ າ ສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນ
ແຕ່
ນັ້ນ
ບ່ອນ
ຈົນ
ເຖ ິ ງ
ທ ຶ ກ ຂອງ ດ ິ ນ
ການ
ສ ້ າງ, ແລະ ໃນ
ໂລກ ແລະ ມະນຸດ
ນ້າ ຖ ້ ວມ, ແມ່ນ
ສອງ
ພັນ
ເວ
ພຣະ
ອົງ
ອ ິ ດ ອາດາມ, ແລະ ນັບ
ຕັ້ງ
ຄົນ
ທທາ
ສອງ
ຮ້ອ່
ລາ
ສ ິ ບ
ທ ີ່
ສອງ ປ ປ.
17 ແລະ ຕັ້ງແຕ່ນ້າຖ ້ ວມໂລກຈົນເຖ ິ ງອັບຣາຮາມ, ເກ ົ ້ າຮ້ອ່ສ ິ ບສອງ. ແລະ ຕັ້ງແຕ່ອັບຣາຮາມຈົນເຖ ິ ງໂມເຊ, ສ ີ ່ ຮ້ອ່ສາມສ ິ ບ. ແລະ ຕັ້ງແຕ່ໂມເຊຈົນເຖ ິ ງດາວ ິ ດກະສັດ, ຫ ້ າຮ້ອ່ສ ິ ບ. 18 ແລະ ຈາກດາວ ິ ດເຖ ິ ງການເປ ັ ນຊະເລ ີ ່ຂອງບາບ ີ ໂລນ, ຫ ້ າຮ້ອ່ປ ປ . ແລະ ຈາກການເປ ັ ນຊະເລ ີ ່ຂອງບາບ ີ ໂລນເຖ ິ ງການມາເກ ີ ດເປ ັ ນມະນຸດຂອງພຣະຄຣ ິ ດ, ສ ີ ່ ຮ້ອ່ປ ປ . 19 ຜົນລວມທັງໝົດແມ່ນຫ ້ າພັນເຄ ິ ່ ງ (ໜ ຶ ່ ງພັນ). 20 ແລະດັ່ງນັ້ນຈ ຶ ່ ງປາກົດວ່າພຣະເຢຊ ູ ຜ ູ້ ທ ີ ່ ພວກເຮ ົ າຄ ຶ ງໄວ ້ ທ ີ ່ ໄມ້ກາງແຂນນັ້ນຄ ື ພຣະເຢຊ ູ ຄຣ ິ ດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈ ົ້ າ ແລະເປ ັ ນພຣະເຈ ົ ້ າທ ີ ່ ແທ ້ ຈ ິ ງ ແລະຊົງລ ິ ດທານຸພາບສູງສຸດ. ອາແມນ.
66