Некемия 1-ГЛАВА 1 Хахалиянын уулу Некемиянын сөздөрү. 20-жылы Кислеу айында, мен Шушан ак сарайында болгонумда, 2 Менин бир туугандарымдын бири Ханани менен Жүйүттүн кээ бир адамдары келди. Мен алардан туткундан калган, качып кеткен жүйүттөр жана Иерусалим жөнүндө сурадым. 3 Алар мага мындай дешти: «Ошол дубанда туткундан калгандар абдан кыйналып, кордук көрүп жатышат. 4 Бу сёзлерни эшиткенимде, мен олтуруп, агълайман, бир нече гюнлер аза тутуп, ораза тутуп, Асман Аллагьны алдында сыйындым. 5 Анан мындай деди: «Оо, Теңир, асмандын Кудайы, улуу жана коркунучтуу Кудай, Өзүн сүйгөн жана Анын осуяттарын аткаргандар үчүн келишимди жана ырайым кылуучу. 6 Кулуңдун Ысрайыл уулдары үчүн, сенин алдыңда күнү-түнү тиленип жаткан сыйынуусун угуп, Ысрайыл уулдарынын сага каршы күнөө кылган күнөөлөрүн мойнуна алышың үчүн, азыр кулагыңды ук, көзүңдү ач. 7 Биз сага каршы абдан бузукулук кылдык, кулуң Мусага буйруган осуяттарыңды, мыйзамдарыңды, мыйзамдарыңды сактаган жокпуз. 8 Сен кулуң Мусага: “Эгер кылмыш кылсаң, сени элдердин арасына чачыратып жиберем”, – деп айткан сөзүңдү эсиңден чыгарба. 9 Эгерде Мага кайрылып, Менин осуяттарымды аткарып, аларды аткарсаңар. Араңарда асмандын учукыйырына куулуп чыгарылгандар бар болсо да, Мен аларды ошол жерден чогултуп, өз ысымымды коюу үчүн тандап алган жерге алып келем. 10 Булар — Сенин улуу күчүң жана күчтүү колуң менен сатып алган кулдарың жана элиң. 11 Оо, Теңир, Сенден суранам, кулуңдун сыйынуусуна жана Сенин ысымыңдан корккусу келген кулдарыңдын тиленүүсүнө кулак сал. Сенин кулуң бүгүн ийгиликке жетип, ага бул адамдын көз алдында ырайым кыла көр. Анткени мен падышанын шарап сунуучусу болчумун. 2-ГЛАВА 1 Артакшашта падышанын башкаруусунун жыйырманчы жылында, нисан айында, шарап анын алдында турган эле, мен шарапты алып, падышага бердим. Эми анын жанында мурда капа болгон эмесмин. 2 Ошондо падыша мага мындай деди: «Оорубайсыңбы, эмне үчүн жүзүң кайгылуу? бул жүрөктүн кайгысынан башка эч нерсе эмес. Ошондо аябай коркуп кеттим, 3 Анан падышага мындай деди: «Падыша түбөлүк жашасын: ата-бабаларымдын мүрзөлөрү турган шаар талкаланып, анын дарбазалары өрттөнүп жатканда, менин жүзүм эмне үчүн кайгырбайт? 4 Ошондо падыша мага: «Эмне үчүн сурап жатасың? Ошентип, мен асмандагы Кудайга сыйындым. 5 Анан мен падышага: «Эгер падышага жакса, кулуң сенин алдыңда ырайым тапса, мени Жүйүткө, ата-
бабаларымдын мүрзөлөрү турган шаарга жиберип, аны курайын», – дедим. 6 Падыша мага мындай деди: (анын жанында ханыша да отурат:) Жолуң канчага созулат? сен качан кайтасың? Ошентип, падыша мени жиберүүнү жактырды. Мен ага убакыт койдум. 7 Анан мен падышага мындай дедим: «Эгер падыша кааласа, дарыянын аркы өйүзүндөгү башкаруучуларга кат жазышсын, алар мени Жүйүт жерине барганга чейин жеткиришсин. 8 Падышанын токоюн кайтарган Асапка кат жаздым, ал мага үйдүн жанындагы ак сарайдын дарбазаларына, шаардын дубалдарына жана мен кире турган үйгө устун жасоо үчүн жыгач бериши үчүн. Ошондо падыша мага Кудайымдын жакшы колу менен берди. 9 Ошондо мен дарыянын аркы өйүзүндөгү башкаруучуларга келип, аларга падышанын каттарын бердим. Падыша мени менен аскер башчыларын жана атчандарды жиберди. 10 Хорондук Санбалат менен амондук кул Тобия бул жөнүндө укканда, Ысрайыл уулдарынын жыргалчылыгын издегени келген адамдын келгени аларды абдан капалантты. 11 Ошентип, мен Иерусалимге келдим, ал жерде үч күн болдум. 12 Мен түн ичинде турдум, жанымда бир нече киши бар эле. Кудайым Иерусалимде эмне кылайын деп жүрөгүмө эмне койгонун эч кимге айткан жокмун. Менин жанымда мен минген жырткычтан башка эч ким болгон жок. 13 Мен түн ичинде өрөөндүн дарбазасынын жанынан, ажыдаар кудугунун алдына жана тезек кампасына чыгып, Иерусалимдин талкаланган дубалдарын жана анын дарбазалары өрттөнүп жатканын көрдүм. 14 Анан мен булактын дарбазасына жана падышанын көлмөсүнө бардым, бирок астымда жырткыч өтө турган жер жок эле. 15 Анан түн ичинде дарыянын жанына чыгып, дубалды карап, артка бурулдум да, өрөөндүн дарбазасынан кирдим да, кайра кайттым. 16 Бийликтегилер менин кайда барганымды, эмне кылганымды билишкен жок. Мен муну жүйүттөргө да, ыйык кызмат кылуучуларга да, ак сөөктөргө да, башкаруучуларга да, башка жумуш кылгандарга да айткан эмесмин. 17 Ошондо мен аларга мындай дедим: «Силер биздин кыйналып жатканыбызды көрүп турасыңар, Иерусалим кандайча талкаланып, анын дарбазалары өрттөлүп жатат. 18 Ошондо мен аларга Кудайымдын мага жакшы колу жөнүндө айттым. Ошондой эле падышанын мага айткан сөздөрү. Алар: «Турулуп, куралы», – дешти. Ошентип, алар бул жакшы ишке колдорун бекемдешти. 19 Бирок хорондук Санбалат, кул, амондук Тобия жана арабиялык Гешем муну укканда, бизди шылдыңдап күлүштү, бизди жек көрүп: «Бул эмне кылып жатасыңар? падышага каршы чыгасыңарбы? 20 Ошондо мен аларга мындай деп жооп бердим: «Асмандагы Кудай, Ал бизди ийгиликке жеткирет. Ошондуктан биз анын кулдары туруп, курабыз, бирок Иерусалимде силерде үлүш да, укук да, эстелик да жок.