Үмүт туткундары Поэзия Анткени Теңир кедейлерди угат, туткундарын жек көрбөйт. Забур 69:33 Туткундардын үшкүрүгү Сага жетсин; Өзүңдүн улуу күчүң менен өлүмгө дуушар болгондорду сакта; Забур 79:11 Бул келечек муун үчүн жазылат, ошондо жарала турган эл Теңирди даңктайт. Анткени Ал Өзүнүн ыйык жайынын бийиктигинен карады; Теңир асмандан жерди карады; туткундардын онтогонун угуу үчүн; өлүмгө өкүм кылынгандарды бошотуу үчүн; Забур 102:18-20 Жанымды түрмөдөн чыгар, ошондо мен Сенин ысымыңды даңктайм: адил адамдар мени курчап алышат, анткени Сен мага берешендик кыласың. Забур 142:7 Жакыптын Кудайынан жардам күткөн, Кудай-Теңиринен үмүттөнгөн адам бактылуу. Ал асман менен жерди, деңизди жана андагылардын баарын жараткан, чындыкты түбөлүккө сактаган, эзилгендерге өкүм чыгарган, ачкаларга тамак берген. Теңир туткундарды коё берет. Забур 146:5-7
Пайгамбарлар Асманды жаратып, жайган, жерди жана андан чыккан нерселерди жайган, анда жашаган элге дем берген, анда жашагандарга рух берген Кудай-Теңир мындай дейт: Мен, Теңир, сени адилдик менен чакырдым, колуңдан кармап, коргойм, элдер үчүн келишим, бутпарастар үчүн жарык кылам; сокурлардын көзүн ачам, туткундарды түрмөдөн, караңгыда отургандарды түрмөдөн чыгарам. Ышайа 42:5-7 Кудай-Теңирдин Руху мага тийди; анткени Теңир мени момундарга жакшы кабар айтууга майлады; Ал мени жүрөгү жаралангандарды айыктырууга, туткундарга боштондук жарыялоого, байлангандарга түрмөнүн ачылышын жарыялоого жиберди; Ышая 61:1 Сени да келишимиңдин каны менен суусу жок ордон туткундарыңды чыгардым. Үмүт туткундары, силерди бекем чепке кайтаргыла. Мен бүгүн силерге эки эсе көп кайтарып берем деп жарыялайм; Захария 9:11-12
Инжилдер Ошондо Падыша оң жагындагыларга мындай дейт: «Атамдан бата алгандар, келгиле, дүйнө жаралгандан бери силер үчүн даярдалган Падышачылыкты мурастагыла. Анткени Мен ачка болчумун, силер Мага тамак бердиңер; суусадым, силер Мага суу бердиңер; Мен бейтааныш болчумун, силер Мени кабыл алдыңар; жылаңач болчумун, силер Мени кийинттиңер; ооруп болчумун, силер Мага келдиңер; түрмөдө болчумун, силер Мага келдиңер». Ошондо адил адамдар Ага: «Теңир, биз Сени качан ачка көрүп, тамактандырдык? Же суусаганда, сенден суу бердик? Биз Сени качан бейтааныш көрүп, кабыл алдык? Же жылаңач болуп, кийинттик? Же качан Сени ооруп же түрмөдө көрүп, сага келдик?» – деп жооп беришет. Падыша аларга:
1