Жоголгон кой, жоголгон тыйын жана адашкан уул Лука 15:1-32 1 Ошондо бардык салык жыйноочулар жана күнөөкөрлөр Аны угуу үчүн Ага келишти. 2 Фарисейлер менен дин мугалимдери нааразы болуп: «Бул күнөөкөрлөрдү кабыл алып, алар менен бирге тамактанат», – дешти. 3 Анан Ыйса аларга мындай үлгү-насаат аңгемени айтып берди: 4 Араңардан жүз кою бар кимиңер бирин жоготуп алса, токсон тогузун чөлдө калтырып, жоголгон коюн тапканга чейин издебейби? 5 Аны тапканда, кубанып, ийнине көтөрүп алат. 6 Үйүнө келгенде, досторун жана кошуналарын чакырып: «Мени менен бирге кубангыла, анткени мен жоголгон койумду таптым», – дейт. 7 Силерге айтып коёюн, ошол сыяктуу эле, тобо кылган бир күнөөкөр үчүн асманда тобо кылууга муктаж болбогон токсон тогуз адил адамга караганда көбүрөөк кубаныч болот. 8 Же он күмүш тыйыны бар аял бир тыйынын жоготуп алса, чырак күйгүзүп, үйүн шыпырып, аны тапканга чейин тырышып издебейби? 9 Аны тапкандан кийин, досторун жана кошуналарын чакырып: “Мен жоготкон тыйынды таптым, мага кошулуп кубангыла”, – дейт. 10 Ошо сыяктуу эле, силерге айтып коёюн, Кудайдын периштелеринин алдында бир күнөөкөрдүн тобо кылганы үчүн кубаныч болот. 11 Ал мындай деди: « Бир кишинин эки уулу болгон экен. 12 Кичүүсү атасына: «Ата, мага тиешелүү мүлктү бер», – деди. Атасы аларга мал-мүлкүн бөлүштүрдү. 13 Көп өтпөй кичүү уулу баарын чогултуп, алыскы бир өлкөгө жөнөп кетти. Ал жерде ал ээнбаштык менен мал-мүлкүн ысырап кылды. 14 Ал баарын түгөткөндөн кийин, ал жерде катуу ачарчылык болуп, ал муктаж боло баштады. 15 Ал барып, ошол өлкөнүн бир тургунуна жабышып, аны өзүнүн талаасына чочколорун кайтарууга жиберди. 16 Ал чочколор жеген кабыктар менен курсагын тойгузгусу келди, бирок ага эч ким берген жок.
1
17 Ал өзүнө келгенде: «Атамдын канчалаган жалданма кызматчыларынын наны жетиштүү жана ашыкча, мен болсо ачкадан өлүп жатам!» – деди. 18 Мен ордуман туруп, атама барып: “Ата, мен асманга жана сенин алдыңда күнөө кылдым. 19 Мен мындан ары сенин уулуң деп аталууга татыктуу эмесмин. Мени жалданма кызматчыларыңдын бири кылып ал. 20 Ал ордунан туруп, атасына келди. Ал алыстан келе жатканда, атасы аны көрүп, боору ооруп, чуркап барып, мойнунан кучактап өптү. 21 Уулу ага: «Ата, мен асманга жана сенин алдыңда күнөө кылдым, эми сенин уулуң деп аталууга татыксызмын», – деди. 22 Бирок атасы кулдарына: «Эң жакшы кийим алып келип, ага кийгизгиле, колуна шакек, бутуна бут кийим кийгизгиле», – деди. 23 Анан семиртилген торпокту алып келип, союп, жеп-ичип, көңүл ачалы. 24 Анткени менин уулум өлгөн эле, тирилди, жоголгон эле, табылды. Алар көңүл ача башташты. 25 Анын улуу уулу талаада жүргөн. Ал үйгө жакындаганда, музыка менен бийдин үнүн укту. 26 Анан ал кулдардын бирин чакырып, бул эмнени билдирерин сурады. 27 Ол ога: «Сенинъ ининъ кельди, ве атанъ оны сакъ-аман коьрип алганын коьрген, семиртилген торпакты сойган», – деди. 28 Ал ачууланып, үйгө киргиси келген жок. Ошондо атасы сыртка чыгып, ага жалынды. 29 Ал атасына мындай деп жооп берди: «Мына, мен сага көп жылдан бери кызмат кылып келем, сенин буйругуңду эч качан бузган жокмун, бирок сен мага досторум менен көңүл ачуу үчүн бир да улак берген жоксуң. 30 Бирок бул уулуң сенин малыңды сойкулар менен жеп-ичип келгени менен, сен ага бордолгон торпокту сойдуң. 31 Атасы ага: «Уулум, сен ар дайым мени мененсиң, менин бардык нерсем сеники», – деди. 32 Биз кубанып, кубанышыбыз керек болчу, анткени бул иниң өлүп, тирилди, жоголгон эле, табылды».
2