Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas, ku jê re Mînakên Wî tê gotin MÎNAQ 1 1 Û wî ji min re got: «Hûn dizanin ku hûn ên ku xulamên Xudan in, li vir wek ziyaretgehekê dijîn; çimkî bajarê we ji vî bajarî dûr e.» 2 Ji ber vê yekê, heke hûn bajarê xwe yê ku hûn lê dijîn dizanin, çima hûn li vir milk dikirin û xwe bi tiştên xweş, avahiyên mezin û xanîyên nehewce peyda dikin? Çimkî yê ku van tiştan li vî bajarî peyda dike, nafikire ku vegere bajarê xwe. 3 Ey mirovê bêaqil, gumanbar û belengaz; tu fêm nakî ku ev hemû tişt ên mirovên din in û di bin desthilatdariya yekî din de ne. Çimkî Xudanê vî bajarî ji te re dibêje: An guh bide qanûnên min, an jî ji bajarê min derkeve. 4 Ji ber vê yekê, tu yê ku di bajarê xwe de di bin qanûnekê de yî, dê çi bikî? Ma tu dikarî ji bo milkê xwe, an ji bo tiştekî ku te peyda kiriye, qanûna xwe înkar bikî? Lê eger tu wê înkar bikî û paşê vegerî bajarê xwe, tu dê neyên qebûlkirin, lê dê ji wir werî derxistin. 5 Ji ber vê yekê, binêre ku mîna mirovekî li welatekî din, tu ji xwe re ji tiştê ku pêwîst û têra te dike zêdetir bi dest naxî? Û amade be ku gava Xwedê an Xudanê vî bajarî te ji wî derxe, tu li dijî qanûna wî derkevî û herî bajarê xwe; li wir tu dikarî bi hemû kêfxweşiyê li gorî qanûna xwe bê neheqî bijî. 6 Ji ber vê yekê, hûn ên ku xulamtiya Xwedê dikin û wî di dilê xwe de digirin, bala xwe bidinê: karên Xwedê bikin, hem ferman û hem jî sozên wî yên ku wî soz daye bi bîr bînin; û piştrast bin ku ew ê wan ji we re baş bike; eger hûn fermanên wî bigirin. 7 Ji ber vê yekê, li şûna milkên ku hûn ê bikirin, li gorî ku her kes dikare, yên feqîr ji hewcedariyên wan rizgar bikin; jinebiyan rastdar bikin; doza sêwîyan dadgeh bikin; û dewlemendiya xwe û milkê xwe di karên weha de xerc bikin. 8 Çimkî Xwedê we dewlemend kiriye, da ku hûn bikaribin van xizmetan pêk bînin. Kirina vê yekê ji kirîna erd an
xaniyan pir çêtir e; çimkî hemû tiştên weha wê di vê demê de wêran bibin. 9 Lê tiştê ku hûn ê ji bo navê Xudan bikin, hûn ê li bajarê xwe bibînin û bê xemgînî û tirs dê kêfxweş bibin. Ji ber vê yekê çavnebariya dewlemendiya miletên din nekin; çimkî ew ji bo xulamên Xwedê wêranker in. 10 Lê bi dewlemendiya xwe ya ku di destê we de ye bazirganiyê bikin, da ku hûn bi wê bigihîjin kêfxweşiya herheyî. 11 Û zînayê neke, dest nede jina kesekî din û çavnebariya wê neke; lê çavnebariya karê xwe bike û tu ê xilas bibî. MÎNAQ 2 1 Dema ku ez diçim nav zeviyê û li ser gûz û rez difikirîm û bi xwe li ser fêkiyên wan difikirîm, milyaketek li ber min xuya bû û ji min re got: «Evqas dem e ku tu di hundirê xwe de li ser çi difikirî?» 2 Min jê re got: «Ezbenî, ez li ser vê rezê û vê gûzê difikirim, ji ber ku fêkiyên wan xweş in.» Û wî ji min re got: «Ev her du dar ji bo xulamên Xwedê wekî mînak hatine danîn.» 3 Û min jê re got: «Ezbenî, ez dixwazim bizanim ka şêweya van daran ku tu behs dikî çi ye. Guh bide, ew dibêje; tu vê rezê û vê dara gûzê dibînî? Ezbenî, min got, ez wan dibînim.» 4 Ew dibêje, ev rezê fêkî dide, lê dara gûzê dareke bê fêkî ye. Lê ev rezê fêkî, eger bi vê gûzê nehata danîn û pê nehata piştgirîkirin, zêde fêkî nedida; lê eger li erdê dirêj bibûya, tenê fêkî nexweş dida, ji ber ku bi gûzê ve ne zeliqiyabû; lê belê, gava ku bi gûzê ve hatibû piştgirîkirin, hem ji bo xwe û hem jî ji bo wê fêkî dida. 5 Ji ber vê yekê, bibînin ku çawa gûz ji rezê kêmtir, lê bêtir fêkî dide. Ezbenî, min got, ew çawa ji rezê bêtir fêkî dide? Ji ber ku, wî got, rezê ku li ser gûzê tê danîn hem pir û hem jî fêkî baş dide; lê heke ew li ser erdê dirêj bibe, ew ê hindik bide, û ew jî pir xirab. 6 Ji ber vê yekê, ev mînak ji xulamên Xwedê re tê pêşkêş kirin; û ew mirovê dewlemend û belengaz temsîl dike. Min bersiv da: "Ey Birêz, vê yekê ji min re eşkere bike." Wî got: "Guhdarî bike; mirovê dewlemend dewlemend e; lê ji bo Xudan ew belengaz e; ji ber ku ew bi dewlemendiya xwe
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
mijûl dibe û hindik dua dike ji Xudan re; û duayên ku ew dike tembel û bê zor in. 7 Ji ber vê yekê, dema ku mirovê dewlemend tiştên ku ew dixwaze dide feqîran, ew mirovê feqîr ji bo dewlemendan ji Xudan dua dike; û Xwedê hemû tiştên qenc dide mirovê dewlemend, ji ber ku mirovê feqîr di duayan de dewlemend e; û daxwazên wî li cem Xudan xwedî hêzek mezin in. 8 Hingê dewlemend her tiştî dide feqîran, ji ber ku ew dibîne ku Xudan dengê wî dibihîze: û ew bi dilxwazî û bêyî dudilî, tiştê ku ew dixwaze dide wî û hay ji xwe heye ku tiştek jê kêm nebe. 9 Û yê feqîr ji bo dewlemendan ji Xudan re şikir dike; ji ber ku ew herdu jî karê xwe ji Xudan dikin. 10 Ji ber vê yekê, ji bo mirovan, nayê bawerkirin ku gûz ti fêkî nade; û ew nizanin û fêm nakin ku bi zêdekirina hevaltiya wê li rezê, rez du qat zêde dibe, hem ji bo xwe û hem jî ji bo gûzê. 11 Her weha belengazên ku ji bo dewlemendan ji Xudan re dua dikin, ji hêla wî ve têne bihîstin; û dewlemendiya wan zêde dibe, ji ber ku ew ji dewlemendiya xwe ji belengaz re xizmetê dikin. Ji ber vê yekê ew herdu jî dibin hevparên qenciyên hev. 12 Ji ber vê yekê, her kesê ku van tiştan bike, ew ê ji hêla Xudan ve neyê hiştin, lê ew ê di pirtûka jiyanê de were nivîsandin. 13 Xwezî bi wan ên ku dewlemend in û dibînin ku ew zêde bûne: çimkî yê ku ji vê yekê haydar be, dê bikaribe hinekî xizmetê ji yên din re bike. MÎNAQ 3 1 Wî dîsa gelek dar nîşanî min dan ku pelên wan rijiyabûn û ji min re xuya bûn ku hişk bûne, ji ber ku hemî wek hev bûn. Û wî ji min re got: «Tu van daran dibînî?» Min got: «Ezbenî, ez dibînim ku ew dişibin darên hişk.» 2 Wî bersiv da û ji min re got: «Ev dar dişibin mirovên ku di vê dinyayê de dijîn.» Min bersiv da: «Ezbenî, çima ew dişibin darên hişkkirî? Çimkî, wî got, ne yên rast û ne jî yên neheq ji hev nayên naskirin; lê di vê dinyayê de hemû wek hev in. 3 Çimkî ev dinya ji bo mirovên rast wek zivistanê ye, çimkî ew nayên naskirin, lê di nav gunehkaran de dijîn. 4 Çawa ku di zivistanê de hemû dar pelên xwe winda kirine, mîna darên hişk in; ne jî tê fêmkirin ka kîjan hişk in û kîjan kesk in: wisa jî di vê dinyaya niha de ne yên rast û ne jî yên xerab ji hev nayên fêmkirin; lê ew hemî wek hev in. MÎNAQ 4 1 Wî dîsa gelek darên din nîşanî min dan, ku hin ji wan pel hebûn, û yên din hişk û hişk xuya dikirin. Û wî ji min re got: «Tu van daran dibînî?» Min bersiv da: «Ezbenî, ez wan dibînim; û hin ji wan hişk in, û yên din jî tijî pel in.» 2 Ew dibêje, ev darên kesk rast in ku wê cîhana pêşerojê bi dest bixin. Çimkî cîhana pêşerojê ji bo rastan havîn e; lê ji bo gunehkaran zivistan e. 3 Ji ber vê yekê, dema ku dilovaniya Xudan bibiriqe, wê hingê ew ên ku xizmeta Xwedê dikin wê ji bo her kesî eşkere û eşkere bibin. Çimkî çawa ku di havînê de fêkiyê her darekê tê nîşandan û eşkerekirin, karên rast jî wê werin ragihandin û eşkerekirin, û ew ê di wê dinyayê de bi şahî û şahî werin vegerandin.
4 Çimkî cureyê din ê mirovan, ango xerabkar, mîna darên ku te hişk dîtin, wê di wê dinyaya din de hişk û bê fêkî bên dîtin; û mîna darên hişk wê bên şewitandin; û wê eşkere bibe ku wan di tevahiya jiyana xwe de xerabî kirine; 5 Û ew ê bên şewitandin ji ber ku wan guneh kirine û ji gunehên xwe tobe nekirine. Û hemû miletên din jî wê bên şewitandin, ji ber ku wan Xwedê wekî Afirînerê xwe nas nekirine. 6 Ji ber vê yekê, fêkiyên baş bide, da ku di havînê de fêkiyên te bên zanîn; û xwe ji karên zêde dûr bigire, da ku tu nekevî xeterê. Çimkî yên ku bi karên zêde ve mijûl dibin, gelek guneh dikin; ji ber ku ew bi karên xwe ve mijûl in û ji Xwedê re xizmet nakin. 7 Û çawa mirovekî ku xizmeta Xwedê nake, dikare tiştekî ji Xwedê bixwaze û bistîne? Lê yên ku xizmeta wî dikin, tiştê ku dixwazin dixwazin û distînin. 8 Lê eger mirovek tenê tiştekî hebe ku bişopîne, ew dikare xizmetê bike. Xwedê, ji ber ku hişê wî ji Xwedê nayê veqetandin, lê ew bi hişê paqij xizmetê ji wî re dike. 9 Ji ber vê yekê, heke hûn vê yekê bikin, hûn dikarin di dinyaya bê de fêkî hebin; û her kesê ku bi vî rengî bike, dê fêkî bide. MÎNAQ 5 1 Gava ez rojî digirtim û li çiyayekî rûniştibûm û ji Xwedê re ji bo hemû tiştên ku wî bi min kiribû şikir dikir, min dît ku şivan, ku bi min re diaxivî, li kêleka min rûniştibû û ji min re digot: «Çi te îro zû anî vir?» Min got: «Ezbenî, îro ez li wir dimînim.» 2 Wî bersiv da: "Rojî çi ye?" Min bersiv da: "Rojî çi ye." Wî got: "Ew rojî çi ye?" Min bersiv da: "Ez rojî digirim, wekî ku min adet kiriye." Wî got: "Hûn nizanin ji bo Xwedê rojî girtin çi ye; ev rojî jî ne rojî ye ku hûn rojî digirin û tiştekî ji Xwedê re feydeyê nadin." 3 Ezbenî, min got, çi te dihêle ku wisa biaxivî? Wî bersiv da: «Ez wisa dibêjim, ji ber ku ev ne rojîya rast e ku hûn difikirin ku hûn rojî digirin; lê ez ê nîşanî we bidim ka çi rojîgirtinek bêkêmasî ye û ji Xwedê re maqûl e.» 4 Guh bidinê, wî got, Xudan rojîgirtineke wusa bêwate naxwaze, çimkî bi vî awayî rojîgirtinê, tu tiştekî rast pêş naxî. 5 Lê rojîya rast ev e: Di jiyana xwe de tiştekî xerab neke, lê bi hişek paqij ji Xwedê re xizmet bike; û fermanên wî biparêze û li gorî rêzikên wî bimeşe, û nehêle ku xwestekek xerab bikeve hişê te. 6 Lê baweriya xwe bi Xudan bîne, ku heke tu van tiştan bikî û jê bitirsî û ji her karê xerab dûr bisekinî, tu ê ji bo Xwedê bijî. 7 Eger tu vê yekê bikî, tu dê rojîyeke mezin û li ba Xudan qebûlkirî temam bikî. 8 Guh bide mînaka ku ez ê di vê mijarê de ji te re pêşniyar bikim. 9 Mirovekî xwedî zeviyek û gelek xulam bû, û wî li cihekî ji milkê xwe ji bo nifşên xwe rezek çand. 10 Û rêwîtiyek ber bi welatekî dûr ve kir, yek ji xulamên xwe hilbijart ku wî ew wekî herî dilsoz û pejirandî didît, û rez da destê wî; ferman da wî ku ew rez hilde. Ger wî wiha bikira û fermana xwe bicîh bianiya, soz da wî ku azadiya wî bide wî. Wî ferman neda wî ku tiştekî din bike; û bi vî awayî çû welatekî dûr.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
11 Û piştî ku wî xulam ew erk girt ser xwe, wî her tiştê ku axayê wî jê re gotibû kir. Û gava ku wî rez girêda û dît ku ew tijî giya ye, wî dest bi fikirînê kir û got; 12 Min ew kir ku efendiyê min ji min re got, ez ê niha vê rezê bikolim, û gava ew were kolandin, ew ê xweşiktir bibe; û gava giya were rakirin, ew ê bêtir fêkî bide û giya nefes bigire. 13 Piştî ku dest bi vî karî kir, ew kola û hemû giyayên tê de hilanî; bi vî awayî rezê rez pir xweşik û geş bû, bi giyayan nehat xeniqandin. 14 Piştî demekê xwediyê rezê hat û çû nav rezê, û gava dît ku ew bi awayekî baş hatiye stûnkirin û kolandin, giyayên tê de hatine çinîn û rez şîn bûne, ew ji lênêrîna xulamê xwe pir kêfxweş bû. 15 Û gazî kurê xwe yê ku ew jê hez dikir û yê ku dê bibe mîratgirê wî, û hevalên xwe yên ku ew bi wan re şêwir dikir kir; ew ji wan re dibêje ku wî çi ferman dabû xulamê xwe ku bike, û xulamê wî çi bêtir kiriye; û wan di cih de pîrozbahî li wî xulamî kirin, ku wî şahidiyek wusa temam ji axayê xwe wergirtiye. 16 Hingê wî ji wan re got: «Bi rastî, min soz da vî xulamî ku ew azad be, eger ew fermana ku min dabû wî bicîh bîne; û wî ew bicîh anî, û ji bilî vê, karekî baş ji rezê min re kir, ku ev yek pir kêfxweş kir.» 17 Ji ber vê yekê, ji bo vê karê ku wî kiriye, ez ê wî bi kurê xwe re bikim mîratgirê xwe, çimkî gava wî tiştê qenc dît, wî ew paşguh nekir, lê ew kir. 18 Ev plana axa hem kurê wî û hem jî hevalên wî erê kirin, ango xulamê wî bi kurê wî re mîratgir be. 19 Piştî vê yekê demek kurt, xwediyê malê hevalên xwe gazî cem xwe kir û ji şîva xwe çend cûre xwarin ji wî xulamî re şand. 20 Gava ku wî ew stend, ew qas ji wan ku têra xwe dikir hilda û yên mayî li hevalên xwe yên xulam belav kir. 21 Gava wan ev yek qebûl kir, kêfxweş bûn û xwestin ku ew ji bo tiştê ku bi wan re kiribû, li ber axayê xwe dilovaniyek hîn mezintir bibîne. 22 Gava axayê wî ev hemû tişt bihîst, dîsa gelek kêfxweş bû; û dîsa gazî hevalên xwe û kurê xwe kir, ji wan re got ku xulamê wî bi xwarinên ku ji wan re şandibû çi kiriye. 23 Ji ber vê yekê ew hîn bêtir bi xwediyê malê razî bûn; û divê ew xulam bi kurê xwe re bike mîratgirê xwe. 24 Min jê re got: «Ezbenî, ez van mînakan nizanim û ez nikarim wan fêm bikim, heta ku tu wan ji min re şîrove nekî. Ew dibêje, ez ê her tiştê ku min bi te re gotiye an nîşanî te daye ji te re şîrove bikim.» 25 Fermanên Xudan biparêze û tu dê werî pejirandin û di nav wan kesên ku fermanên wî diparêzin de bibî nivandin. Lê eger ji bilî wan tiştên ku Xudan ferman daye, tu tiştekî baş lê zêde bikî; tu dê ji xwe re rûmetek mezintir bikirî û li cem Xudan ji ya ku divê tu lê bûyayî bêtir dilovan bibî. 26 Ji ber vê yekê, heke hûn fermanên Xudan bicîh bînin û van mercan li wan zêde bikin, hûn ê kêfxweş bibin; lê bi taybetî heke hûn wan li gorî fermanên min bicîh bînin. 27 Min jê re got: «Ezbenî, çi ku tu fermanê bidî min, ez ê bicîh bînim; çimkî ez dizanim ku tu ê bi min re bî. Wî got, «Ez ê bi te re bim, yê ku biryarek wisa daye; û ez ê bi hemû kesên ku bi heman awayî biryar didin re bim.» 28 Ew dibêje, ev rojîgirtin, dema ku tu fermanên Xudan diparêzî, pir baş e. Li wir wê wisa be. Ji ber vê yekê tu wê bigirî.
29 Berî her tiştî, hay ji xwe hebe û xwe ji her kiryarek xerab, ji her gotinek qirêj û ji her xwestekek zirardar biparêze; û hişê xwe ji hemî pûçbûna vê dinyayê paqij bike. Ger tu van tiştan biparêzî, ev rojî wê rast be. 30 Ji ber vê yekê wisa bike. Piştî ku te tiştê ku berê hatiye nivîsandin pêk anî, di wê roja ku tu rojî bigirî de, ji bilî nan û avê tiştekî din tam nakî; û bi hesabkirina mîqdara xwarina ku tu di rojên din de dixwî, divê tu mesrefa ku te di wê rojê de kiribûya veqetînî û bidî jinebiyan, sêwîyan û feqîran. 31 Û bi vî awayî tu yê şermkirina canê xwe temam bikî; da ku yê ku jê werdigire canê xwe têr bike û duaya wî ji bo te bigihêje Xudan Xwedê. 32 Ji ber vê yekê, eger tu rojiya xwe bi vî awayî, wekî ku ez ferman didim te, bi cih bînî, qurbana te wê ji Xudan re qebûl be û rojiya te wê di pirtûka wî de were nivîsandin. 33 Ev meqam, bi vî awayî pêk hat, ji bo Xudan baş û xweş e û qebûl e. Ger tu van tiştan bi zarokên xwe û bi hemû mala xwe re bicîh bînî, tu dê bextewar bî. 34 Û her kesê ku gava van tiştan bibihîzin, wan bikin, ew ê jî bextewar bibin; û her tiştê ku ew ji Xudan bixwazin, ew ê wê bistînin. 35 Û min jê lava kir ku ew mînaka zevî, û Xudan, û rezê, û xulamê ku rezê girêdabû ji min re rave bike; û giyayên ku ji rezê hatibûn çinîn; û kurê wî û hevalên wî yên ku wî bi xwe re şêwir kir. Ji ber ku ez fêm dikim ku ew mînakek bû. 36 Wî ji min re got: «Tu di pirsînê de pir wêrek î, çimkî divê tu tiştekî nepirsî; çimkî eger guncaw be ku ez wê nîşanî te bidim, wê ji te re bê gotin.» 37 Min jê re got: «Birêz, çi ku tu nîşanî min bidî bêyî ku ji min re şîrove bikî, ez ê bê feyde bibînim, eger ez fêm nekim ka ew çi ye. Û eger tu mînakan pêşkêş bikî û wan şîrove nekî, ez ê bê feyde guh bidim wan.» 38. Wî dîsa bersiva min da û got: Her kesê ku xulamê Xwedê ye û Xudan di dilê wî de ye, ew dixwaze fêmkirina wî bike û wê qebûl dike; û ew her mînakê rave dike û gotinên Xudan ên ku hewceyê lêpirsînê ne, fêm dike. 39 Lê ewên ku di dua kirinê de tembel û hêdî ne, dudilî dikin ku ji Xudan bipirsin; her çend Xudan xwedî qenciyeke ewqas bêhempa be jî, ku bê rawestan her tiştî dide wan ên ku jê dixwazin. 40 Ji ber vê yekê tu yê ku ji hêla wî peyamberê rêzdar ve hatî hêzdar kirin û te diyariyek wusa bihêz a dua wergirtiye; ji ber ku tu ne tembel î, çima tu niha ji Xudan têgihîştinê naxwazî û wê wernagirî? 41 Min jê re got: Ji ber ku tu li cem min î, divê ez ji te bipirsim û ji te bipirsim; çimkî tu her tiştî nîşanî min didî û gava tu li cem min î, tu bi min re diaxivî. 42 Lê eger ez van tiştan bibînim an bibihîzim dema ku tu ne li wir bî, ez ê wê hingê ji Xudan bixwazim ku ew wan nîşanî min bide. 43 Û wî bersiv da: «Min hinekî berê jî gotibû ku tu jîr û wêrek î, ji ber ku tu wateya van mînakan dipirsî.» 44 Lê ji ber ku tu hîn jî israr dikî, ez ê vê meselê ku tu dixwazî ji te re vebêjim, da ku tu wê ji hemû mirovan re bidî zanîn. 45 Ji ber vê yekê guhdarî bike, wî got, û fêm bike. Zeviya ku li jor hatî behs kirin tevahiya erdê nîşan dide. Xudanê zeviyê ew e ku her tişt afirand û qedand, û fezîlet da wan. 46 Kurê wî Ruhê Pîroz e: xulam Kurê Xwedê ye: rez ew gelê ku ew rizgar dike ye. Çîp peyamber in ku ji hêla Xudan ve li ser wan hatine danîn, da ku piştgiriyê bidin
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
gelê wî. Giyayên ku ji rezê têne rakirin, gunehên ku xulamên Xwedê kirine ne. 47 Xwarina ku wî ji şîva xwe şandiye, ew ferman in ku wî bi rêya Kurê xwe daye gelê xwe. Hevalên ku wî gazî wan kir ku bi wî re şêwir bikin, milyaketên pîroz in ku wî pêşî afirandine. Nebûna xwediyê malê, ew dem e ku heta hatina wî maye. 48 Min jê re got: «Birêz, ev hemû tişt pir baş, ecêb û baş in.» Lê min berdewam kir, gelo ez an jî kesekî din ji bilî wî, her çend ewqas jîr nebe jî, dikarîbû van tiştan fêm bikira? 49 Niha, efendim, ji min re bêje ez çi dipirsim. Wî bersiv da: «Çi dixwazî ji min bipirse. Min got, çima Kurê Xwedê di vê meselê de li şûna xulamekî tê danîn?» 50 Guh bidinê, wî got; Kurê Xwedê ne di rewşa xulamekî de, lê di hêz û desthilatdariyeke mezin de tê danîn. Min jê re got 'Çawa, efendim? Ez fêm nakim.' 51 Ji ber ku wî got, Kur peyamberên xwe li ser wan kesên ku Bav radestî wî kiriye danîne, da ku her yek ji wan biparêze; lê wî bi xwe gelek xebitî û gelek êş kişand, da ku sûcên wan paqij bike. 52 Çimkî bêyî gelek ked û êşan, tu rez nayê kolandin. Ji ber vê yekê, piştî ku gunehên gelê xwe paqij kir, rêyên jiyanê nîşanî wan da û qanûna ku ji Bav wergirtibû da wan. 53 Wî got, hûn dibînin ku ew Xudanê gelê xwe ye, ji ber ku hemû desthilatî ji Bavê xwe wergirtiye. Lê niha bibihîzin ka çima Xudan Kurê xwe li ser parvekirina mîratê û milyaketên qenc girt nav şêwirê. 54 Ew Ruhê Pîroz, ku pêşî hatibû afirandin, wî ew di laşê ku Xwedê tê de rûdinişt de danî; ango, di laşekî bijartî de, wekî ku jê re baş xuya dikir. Ji ber vê yekê, ev laşê ku Ruhê Pîroz tê de hatibû anîn, xizmeta wî Ruhî kir, bi awayekî rast û paqij di nav şermokiyê de meşiya; û qet ew Ruh neqişand. 55 Ji ber vê yekê, ji ber ku laş her dem guh dida Ruhê Pîroz û bi awayekî rast û pak bi wî re dixebitî, û qet neşikestî; ew laş, ji ber ku westiyabû, bi rastî jî bi koletî diaxivî, lê bi Ruhê Pîroz ji Xwedê re bi hêz hatibû pejirandin, ji hêla wî ve dihat pejirandin. 56 Çimkî rêyeke wisa ya saxlem li Xwedê xweş hat, ji ber ku ew li ser erdê neqirêj bû, Ruhê Pîroz diparast. Ji ber vê yekê wî gazî Kurê xwe û milyaketên baş kir ku şîret bikin, da ku cihekî ji vê laşê ku bêqusûr xizmeta Ruhê Pîroz kiriye re were dayîn; da ku xuya neke ku xelata xizmeta xwe winda kiriye. 57 Çimkî her laşekî paqij xelata xwe werdigire; ew laşekî bê lekeyê ku Ruhê Pîroz lê hatiye destnîşankirin ku lê bijî. Û bi vî awayî niha şîrovekirina vê meselê jî heye. 58 Ezbenî, min got, ez niha wateya te fam dikim, ji ber ku min ev şîrove bihîstiye. Wî got, "Hîn bêtir guhdarî bike: vê laşê xwe paqij û saf bihêle, da ku Ruhê ku tê de rûdine şahidiyê bide wê û were hesibandin ku bi te re bûye." 59 Her wiha hay ji xwe hebe ku di hişê te de neyê çandin ku ev laş têk diçe, û tu wê ji bo her şehwetê bikar bînî. Çimkî eger tu laşê xwe qirêj bikî, tu di heman demê de Ruhê Pîroz jî qirêj dikî; û eger tu Ruhê Pîroz qirêj bikî, tu najî. 60 Û min got: «Ger ev yek ji nezanînê ve hatiba kirin, berî ku mirov van gotinan bibihîze, wê çawa bibe? Ew ê ku bi vî awayî laşê xwe qirêj kiriye, çawa dikare bigihîje xilasiyê?»
61 Wî bersiv da: "Ji bo kiryarên berê yên mirovan ku ji nezanînê kirine, tenê Xwedê dikare ji wan re çareyek peyda bike; ji ber ku hemû hêz aîdî wî ye." 62 Lê niha xwe biparêze; û ji ber ku Xwedê hemûkar û dilovan e, ew ê ji bo tiştê ku te berê xelet kiriye dermanek bide, heke di pêşerojê de tu beden û giyanê xwe qirêj nekî; 63 Çimkî ew bi hev re heval in, û yek ji wan nikare qirêj bibe lê yê din jî wê qirêj bibe. Ji ber vê yekê herduyan jî paqij bihêle, û tu yê ji bo Xwedê bijî. MÎNAQ 6 1 Dema ku ez li malê rûniştibûm û ji bo hemû tiştên ku min dîtibûn pesnê Xwedê didam; û li ser fermanan difikirîm, ku ew pir baş, mezin, rast û xweş bûn; û yên ku dikarin mirovekî bigihînin xilasiyê; min di hundurê xwe de wiha got; Ez ê bextewar bim ger ez li gorî van fermanan bimeşim, û her kesê ku di wan de bimeşe dê ji bo Xwedê bijî. 2 Dema ku ez di hundirê xwe de bi vî rengî diaxivîm, min ew dît ku min berê dîtibû, li kêleka min rûniştibû; û wî bi min re wiha got: 3 Tu di derbarê fermanên min ên ku min dane te de çi guman dikî? Ew baş in, guman neke, lê baweriya xwe bi Xudan bîne, û tu ê di wan de bimeşî. Çimkî ez ê hêz bidim te ku tu wan bicîh bînî. 4 Ev ferman ji bo wan kesên ku ji gunehên ku berê kirine tobe bikin sûdmend in; eger di pêşerojê de ew di wan gunehan de nemînin. 5 Ji ber vê yekê, her kesê ku tobe dike, xerabiya vê dinyayê ji xwe bavêje û hemû qencî û rastdariyê li xwe bike, da ku hûn bikaribin van fermanan biparêzin û ji niha û pê ve guneh nekin. 6 Çimkî eger hûn ji bo pêşerojê xwe ji gunehan biparêzin, hûn ê gelek ji gunehên xwe yên berê jê bikin. Li gor fermanên min bimeşin û hûn ê ji bo Xwedê bijîn. Min ev tişt ji we re gotine. 7 Û gava wî ev got, wî got: «Werin em herin zeviyê, ez ê şivanên pez nîşanî te bidim.» Min got: «Ezbenî, bila em herin.» 8 Em gihîştin zeviyekê û li wir şivanekî ciwan nîşanî min da, cilên wî yên binefşî li xwe kiribûn. Keriyên mezin dixwarin û pezên wî tijî kêf û şahî bûn. Ew bi bazdan û bazdanê diçûn û dihatin. 9 Û şivan ji keriyê xwe gelek razî bû; û rûyê wî şivanî şad bû, di nav keriyê xwe de diçû û dihat. 10 Hingê milyaket ji min re got: «Tu vî şivanî dibînî?» Min bersiv da: «Ezbenî, ez wî dibînim.» Wî ji min re got: «Ev peyamberê kêf û şahî ye.» Ji ber vê yekê ew hişê xulamên Xwedê xera dike û wan ji rastiyê dûr dixe, wan bi gelek kêfan kêfxweş dike û ew dimirin. 11 Çimkî ew fermanên Xwedayê zindî ji bîr dikin û di kêf û şahiyên pûç de dijîn û ji aliyê milyaketê xerab ve tên xerakirin, hinek ji wan heta mirinê; û yên din jî ji rê derketinê. 12 Min bersiv da: «Ez fêm nakim ku tu bi gotina mirin û ji rê derketinê çi dibêjî. Guhdarî bike, dibêje; hemû ev miyên ku te pir şa dîtin, ew kes in ku ji Xwedê dûr ketine û xwe dane xwestekên vê demê.» 13 Ji bo van, bi tobekirinê veger tune, ji bo jiyanê; çimkî wan ev yek li ser gunehên xwe yên din zêde kirine, ku wan
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
navê Xudan çêr kirine. Ev celeb mirov ji bo mirinê hatine mehkûmkirin. 14 Lê ew pezên ku te dîtin ne diqelişin, lê li yek cîhî diçêrin, ew kes in ku bi rastî xwe dane kêf û şahî û kêfan, lê tiştekî xerab li dijî Xudan negotine. 15 Ji ber vê yekê, ev tenê ji rastiyê dûr ketine, û ji bo wan hîn jî hêvî heye ku di tobekirinê de bimînin. Çimkî ji ber vê ketinê hîn jî hêviyek ji bo nûbûnê maye; lê yên ku mirine, bi tevahî ji bo her û her çûne. 16 Em dîsa hinekî pêş de çûn; û wî şivanekî mezin nîşanî min da, ku fîgurekî gundî hebû, bi çermê bizinê yê spî li xwe kiribû, çenteyê wî li ser milê wî bû, û di destê wî de darek tijî girêk û pir hişk, û qamçiyek di destê wî yê din de; û rûyê wî hişk û tirş bû; têra ku mirovekî bitirsîne; awira wî wisa bû. 17 Wî ji wî şivanê ciwan pezên ku di kêf û şahiyê de dijiyan girt, lê neqelişî; û ew ajot cihekî bilind û zinarî ku tijî stir û giya bû, ewqas ku ew nekarîn xwe ji wan rizgar bikin. 18 Lê belê di nav wan de asê mabûn, bi stiriyan û giyayan dixwarin û bi qamçiyan pir êş dikişandin. Çimkî ew hîn jî wan diajot û cih û dem nedida wan ku li cihê xwe bisekinin. 19 Ji ber vê yekê, gava min ew bi hovane hatin qamçiyan û êş kişandin dîtin, ez ji bo wan xemgîn bûm; ji ber ku ew pir dihatin êşandin û tu rihetî nedidan wan. 20 Û min ji şivanê ku bi min re bû re got: «Ezbenî, ev şivanê hov û bêrehm kî ye, ku bêrehmî li hember van miyan nîşan dide?» Wî bersiv da: «Bi rastî jî ev şivan yek ji milyaketên pîroz e, lê ji bo cezakirina gunehkaran hatiye destnîşankirin.» 21 Ji ber vê yekê ew ên ku ji Xwedê dûr ketine û ji xwestek û kêfên vê dinyayê re xizmet kirine, radestî wî dibin. Ji bo vê yekê ew her yekî li gorî kiryarên wan bi êşên hovane û cûrbecûr ceza dike. 22 Ezbenî, min got, ez dixwazim bizanim ew çi celeb êş in ku her kes dikişîne? Guhdarî bike, wî got; Ew êş û azarên cûrbecûr in ku mirov her roj di jiyana xwe ya niha de dikişînin. Hin ji wan windahiyan dikişînin; yên din feqîriyê dikişînin; yên din jî nexweşiyên cûrbecûr dikişînin. Hin ji wan bêaram in; yên din ji ber kesên ne hêja birîndar dibin; yên din jî dikevin gelek ceribandin û nerehetiyên din. 23 Çimkî gelek kes bi planeke ne aram gelek tiştan dixwazin, lê ew sûdê nade wan; û dibêjin ku ew di karên xwe de bi ser nakevin. 24 Ew tiştê ku wan xelet kiriye naynin bîra xwe û gazinan ji Xudan dikin. Ji ber vê yekê, dema ku ew her cûre êş û tengahiyê derbas dikin, ew ji bo şîreta baş radestî min dibin û di baweriya Xudan de têne piştrast kirin û di tevahiya rojên xwe yên mayî de bi hişek paqij xizmeta Xudan dikin. 25 Û gava ku ew dest bi tobekirina gunehên xwe dikin, wê demê ew kirinên xwe yên ku wan xelet kirine tînin bîra xwe û pesnê Xwedê didin û dibêjin ku ew Dadwerekî dadperwer e û ew li gorî kirinên xwe heq dikin ku her tişt cefayê bikişînin. 26 Hingê, ji bo tiştê ku ji jiyana wan dimîne, ew bi hişek paqij xizmeta Xwedê dikin; û di hemî karên xwe de serfiraz dibin, û her tiştê ku ew dixwazin ji Xudan distînin. 27 Û piştre ew şikir ji Xudan re dikin ku ew radestî min hatine kirin; û ew êdî zilmê nabînin. 28 Min jê re got: «Birêz, ez ji te rica dikim ku niha tiştekî nîşanî min bidî.» Wî got, «Tu çi dipirsî?» Min jê re got: «Ma ew ên ku ji tirsa Xwedê dûr dikevin, heman demê ku
ji kêf û şahiyên xwe yên derewîn kêf girtine, êş dikişînin?» Wî bersiva min da: «Ew heman demê êş dikişînin.» 29 Û min jê re got: «Ew hindik tên êşandin; lê ewên ku ji kêfên xwe kêfê digirin da ku Xwedê ji bîr bikin, divê heft qat cezayê zêdetir bistînin.» 30 Wî bersiva min da: «Tu bêaqil î, tu bandora vê cezayê jî fam nakî.» Min jê re got: «Birêz, eger min fêm bikira, ez naxwazim tu ji min re bibêjî.» 31 Guhdarî bike, wî got, û fêr bibe ka hêza herduyan çi ye, hem ya kêfê û hem jî ya cezayê. Saetek kêfê di nav wextê xwe de bi dawî dibe; lê saetek ceza bandora sî rojan heye. Ji ber vê yekê, her kesê ku ji bo rojekê kêfa xwe ya derewîn kêf bike û rojekê êşê bikişîne; ew roja cezakirinê bi qasî tevahiya salekê ye. 32 Bi vî awayî, li çend rojan kesek li pey kêfên xwe diçe, ewqas sal jî ceza lê tê birîn. Ji ber vê yekê hûn dibînin ku dema kêfên dinyayê kurt e, lê ya êş û azaran pir zêdetir e. 33 Min bersiv da; Birêz, ji ber ku ez van demên kêf û êşê qet fam nakim; Ez ji te rica dikim ku tu xwe di derbarê wan de zelaltir rave bikî. Wî bersiva min da û got: «Ehmeqiya te hîn jî li te dimîne.» 34 Ma ne hewce ye ku tu hişê xwe paqij bikî û xizmeta Xwedê bikî? Hay ji xwe hebe, nebe ku gava wextê te temam bibe, tu hîn jî bêaqil bibî. Loma guhdarî bike, wekî ku tu dixwazî, da ku tu hêsantir fêm bikî. 35 Yê ku rojekê xwe dide kêf û şahî û kêfên xwe û her tiştê ku canê wî dixwaze dike, tijî bêaqiliyeke mezin e, û fêm nake ka çi dike, lê roja din ji bîr dike ka wî roja berê çi kiriye. 36 Ji ber bêaqiliya ku di wan de kok heye, kêf û şahî di bîra mirov de nayên hiştin. Lê gava ku êş û azar rojekê bi ser mirovekî de tê, ew tevahiya salê di tengasiyê de ye; ji ber ku cezayê wî di bîra wî de dimîne. 37 Ji ber vê yekê ew tevahiya salê bi xemgînî wê bi bîr tîne; û dû re kêf û şahîya xwe ya pûç tîne bîra xwe, û fêm dike ku ji bo wê yekê ew hatiye cezakirin. 38 Ji ber vê yekê, her kesê ku xwe radestî kêfên weha kiriye, bi vî rengî tê cezakirin; ji ber ku gava ew jiyan digirtin, xwe dispêrin mirinê. 39 Min jê re got: «Ezbenî, kîjan kêf zirardar in?» Wî bersiv da: «Ew kêfa her mirovî ye ku ew bi dilxwazî dike.» 40 Çimkî mirovê hêrsbûyî, dema ku şehweta xwe têr dike, jê kêfê dibîne; û bi vî awayî zînakar û serxweş; buxtankar û derewîn; çavbirçî û sextekar; û her kesê ku tiştekî weha bike, ji ber ku ew li pey xûyê xwe yê xerab diçe, ew di kirina wê de razîbûnekê distîne. 41 Ev hemû kêf û şahî ji bo xulamên Xwedê zirardar in. Ji ber van tiştan ew tên êşandin û cezakirin. 42 Her wiha kêfên ku ji mirovan re xilasiyê tînin hene. Çimkî gelek kes, gava ku tiştên qenc dikin, jê kêfê dibînin û ji kêfên wê dikişînin. 43 Ev kêf ji bo xulamên Xwedê sûdmend e û jiyanê dide mirovên weha; lê ew kêfên zirardar ên ku berê hatine behs kirin, êş û cezayê tînin. 44 Û her kesê ku di wan de bimîne û ji kirinên xwe poşman nebe, dê mirinê bîne ser xwe.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
MÎNAQ 7
MÎNAQ 8
1 Piştî çend rojan min heman kesê ku berê bi min re diaxivî, li heman zeviyê dît ku min ew şivan lê dîtibûn. Û wî ji min re got: «Tu li çi digerî?» 2 Ezbenî, min got, ez hatim ku ji te rica bikim ku tu ferman bidî şivan, ku xizmetkarê cezadanê ye, ku ji mala min derkeve, çimkî ew gelek êşê dikişîne min. 3 Û wî bersiv da: «Pêdivî ye ku tu tengasî û tengahiyê tehemûl bikî; ji ber ku wî milyaketî qenc ferman daye te, ji bo ku ew te biceribîne.» 4 Ezbenî, min got; Min çi sûcekî ewqas mezin kiriye ku ez teslîmî vî peyamberî bibim? Guhdarî bike, wî got: Bi rastî jî tu gelek gunehan dikî, lê ne ewqas ku tu teslîmî vî peyamberî bibî. 5 Lê mala te gelek guneh û sûc kirine, û ji ber vê yekê ew peyamberê qenc ji ber kirinên wan xemgîn bû, ferman da ku tu demekê êşê bikişînî; da ku ew hem ji tiştê ku kirine poşman bibin û hem jî xwe ji hemî xwestekên vê dinyayê bişon. 6 Ji ber vê yekê, gava ew tobe bikin û paqij bibin, wê hingê ew peyamberê ku ji bo cezakirina te hatiye tayînkirin, dê ji te dûr bikeve. 7 Min jê re got: «Ey xudanê min, eger wan bi vî awayî ew milyaketê qenc hêrs kirine, min çi kiriye?» Wî bersiv da: «Ew nikarin bi awayekî din bên êşandin, heta ku tu, yê ku serê malbatê yî, cefayê nekişînî.» 8 Ji ber ku çi êşê bikşînî bila bikşînî, divê ew hîs bikin; lê heta ku tu baş bisekinî, ew nikarin tu êşê biceribînin. 9 Min bersiv da: Lê belê, efendim, va ye, ew niha bi hemû dilê xwe tobe dikin. Ez dizanim, dibêje ew, ku ew bi hemû dilê xwe tobe dikin; lê gelo tu difikirî ku sûcên wan ên ku tobe dikin, tavilê têne paqijkirin? 10 Na, ew niha nînin; lê yê ku tobe dike divê canê xwe êş bike û di hemû karûbarên xwe de xwe dilnizm nîşan bide, û gelek û cûrbecûr êşan bikişîne. 11 Û gava ku ew hemû tiştên ku ji bo wî hatine destnîşankirin êş kişandibe; wê hingê dibe ku ewê ku ew çêkiriye û her tişt ji bilî wê afirandîye, dê bi dilovanî li hember wî were tevgerandin û dermanek bide wî; û nemaze heke ew dilê xwe yê ku tobe dike, ji her karê xerab paqij bibîne. 12 Lê niha ji bo te û ji bo mala te baş e ku tu xemgîn bibî; û pêdivî ye ku tu gelek tengahiyê tehemûl bikî, wek ku milyaketê Xudan ê ku te spartiye min, ferman daye. 13 Lê belê şikir ji Xudan re bike, ku wî dizanibû çi wê bihata, wî te hêja dît ku ji wî re pêşbînî bike ku tengahiyê li ser te tê, yên ku dikarin wê tehemûl bikin. 14 Min jê re got: «Ey birêz, tu jî bi min re be, û ez ê bi hêsanî her tengahiyê bikşînim.» Wî got, «Ez ê bi te re bim; û ez ê ji qasidê ku li ser cezayê te hatiye danîn rica bikim ku ew êşên xwe li ser te sivik bike.» 15 Û ji bilî vê, tu dê ji bo demek kurt tengahiyê bikişînî; û dû re tu dê dîsa vegerî rewşa xwe ya berê; tenê bi dilnizmiya hişê xwe berdewam bike. 16 Bi dilekî paqij guh bide Xudan; tu, mala te û zarokên te; û di fermanên ku min dane te de bimeşe; û wê demê tobeya te dikare xurt û paqij be. 17 Û eger tu van tiştan li mala xwe bihêlî, wê tengahiyên te ji te dûr bikevin. 18 Û her cure acizî wê ji hemû kesên ku li gor van fermanan dimeşin dûr bikeve.
1 Dîsa wî kendalek nîşanî min da ku zevî û çiya nixumandibû, di bin siya wê de hemû yên ku bi navê Xudan hatine gazîkirin dihatin. 2 Û li kêleka wê bira milyaketekî Xudan ê pir mezin û bilind rawestiyabû; û bi çengelekî mezin şaxên wê birî; û destê xwe dirêjî mirovên ku di bin siya çîpên piçûk ên wê bira de bûn, ku bi qasî lingê dirêj bûn, kir. 3 Û gava hemûyan ew girtin, wî çengel danî aliyekî, û dar bi tevahî ma, wekî ku min berê dîtibû. Li ser vê yekê ez matmayî mam û di hundurê xwe de fikirîm. 4 Hingê wî şivanî ji min re got: «Netirse ku ew dar sax maye, tevî ku ewqas şax jê hatine birîn, lê hinekî bisekine, çimkî niha wê ji te re were gotin ku ew milyaket, yê ku ew çoq dane mirovan, çi dixwaze.» 5 Ji ber vê yekê wî dîsa çokên wan xwest, û bi heman rêza ku her kesî ew wergirtibûn, ew gazî wî kirin, û çoka wî vegerand; gava ku wî wergirt, ew lêkolîn kir. 6 Ji hinan ew hişk û rizî wergirtin, û wekî ku bi perperokê lê ketibin; yên din ferman da ku ji yên din werin veqetandin û bi tena serê xwe werin danîn. Yên din jî çokên xwe yên hişk, lê bi perperokê lê nehatine danîn, dan: yên din jî ferman da ku bi tena serê xwe werin danîn. 7 Hinekên din çokên xwe yên nîv hişk dan; ev jî ji hev veqetandî bûn. Hinekên din çokên xwe yên nîv hişk û şikestî dan; ev jî bi serê xwe hatibûn danîn. Hinekên din çokên xwe yên nîv hişk û nîv kesk anîn û ew jî bi heman awayî bi serê xwe hatin danîn. 8 Yên din jî du parên çokên xwe yên kesk û sê parên din ên hişk radest kirin; û ew jî ji hev veqetandin. Yên din jî du parên çokên xwe yên hişk û sê parên din ên kesk anîn; û ew jî bi tena serê xwe hatin danîn. 9 Yên din jî çokên xwe yên kêmtir hişk radest kirin, (çimkî serê wan pir hindik hişk bû) lê wan jî şikestin hebûn, û ev jî bi heman awayî bi serê xwe hatibûn danîn. Di çokên yên din de jî hinekî kesk hebû, yên mayî jî hişk bûn; û ev bi serê xwe hatibûn danîn. 10 Yên din hatin û çokên xwe yên kesk anîn, wekî ku wan ew wergirtibûn, û piraniya mirovan çokên xwe bi vî rengî anîn; û peyamnêr ji van pir kêfxweş bû, û ew jî ji hev cuda bûn. 11 Yên din jî çîpên xwe yên kesk, lê yên tijî şax anîn; û ew danîn aliyekî, û milyaket jî bi kêfxweşiyeke mezin pêşwazî lê kir. Yên din jî çîpên xwe yên kesk bi şax anîn, û ew jî fêkî li ser wan bûn. 12 Ewên ku çokên weha hebûn, pir kêfxweş bûn; û milyaket bi xwe jî ji wan gelek kêfxweş bû; şivanê ku bi min re rawestiyabû jî ji wan kêmtir razî nebû. 13 Hingê milyaketê Xudan ferman da ku tac bên anîn: û tacên ji xurmeyan hatin anîn; û milyaket wan zilamên ku di nav çîpên wan de şaxên ciwan dîtibûn, bi fêkiyan tac kir; û ferman da wan ku bikevin nav bircê. 14 Wî ew kesên ku di çîpên wan de şaxên bê fêkî dît, şandin nav bircê û mohr li wan kir. Çimkî cilên wan jî eynî bûn, ango cilekî spî wek berfê; bi wî cil û berg ji wan re hat xwestin ku biçin nav bircê. Û wî bi wan kesên ku çîpên xwe yên kesk vegerandin, wekî ku ew qebûl kiribû, wisa kir; cilekî spî da wan û wan şand nav bircê. 15 Piştî vê yekê, wî ji şivanê ku bi min re bû re got: «Ez diçim; lê van di nav sûran de bişîne, her kes bikeve cihê ku lê hêjayî rûniştinê ye; pêşî çokên wan kontrol bike, lê wan
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
bi baldarî kontrol bike da ku kes te nexapîne. Lê heke kesek ji te bireve, ez ê wan li ser gorîgehê biceribînim.» Piştî ku ev ji şivan re got, ew çû. 16 Piştî ku ew çû, şivan ji min re got: «Werin em daran ji wan bistînin û biçînin, eger dibe ku ew dîsa şîn bibin.» Min jê re got: «Ezbenî, ew daran çawa dikarin dîsa şîn bibin?» 17 Wî bersiva min da: "Ew dar bih e û her tim ji jiyanê hez dike. Ji ber vê yekê, heke ev çîp bên çandin û hinekî şil bibin, gelek ji wan dê xwe baş bikin." 18 Ji ber vê yekê ez ê biceribînim û avê li ser wan birijînim, û heke yek ji wan bikaribe bijî, ez ê bi wî re şa bibim; lê heke ne wisa be, bi kêmanî bi vê rêbazê ez ê bibînim ku rola xwe paşguh nekiriye. 19 Hingê wî ferman da min ku ez wan gazî bikim; û ew hemû hatin ba wî, her yek di rêza ku ew lê radiwestiya de, û çokên xwe dan wî; piştî ku ew wergirtin, wî her yek ji wan li gorî rêzên xwe çandin. 20 Û piştî ku wî hemû çandin, wî gelek av li ser wan rijand, heta ku ew bi avê hatin nixumandin û li jor xuya nedibûn. Paşê gava wî ew av dan, ji min re got: Werin em herin, û piştî demek kurt em ê vegerin û serdana wan bikin. 21 Çimkî ewê ku ev dar afirand, dixwest hemû ewên ku ji wê dar çîp wergirtine, sax bihêle. Û ez hêvî dikim ku niha ku ev dar bi vî rengî têne avdan, gelek ji wan ên ku şilbûnê distînin, dê baş bibin. 22 Min jê re got: «Ey Xudayê min, ji min re bêje ev dar çi nîşan dide? Çimkî ez pir matmayî mam ku piştî ewqas şax hatine birîn, ew hîn jî sax xuya dike; û tiştek ji wê kêmtir jî xuya nake ku mayî ye, ku ev yek min pir matmayî dike. 23 Wî bersiv da: «Guh bidin. Ev dara mezin a ku deşt û çiya û hemû erdê vedişêre, qanûna Xwedê ye, ku li seranserê cîhanê hatiye weşandin.» 24 Ev Şerîet Kurê Xwedê ye, ku li hemû deverên dinyayê tê belavkirin. Ew mirovên ku di bin siya wê de radiwestin, ew in ku belavkirina wî bihîstine û bawer kirine. 25 Milyaketê mezin û bi rûmet ku we dît, Mîxaîl bû, ku desthilatdariya wî li ser gelê xwe heye û wan rêve dibe. Çimkî wî qanûn di dilê wan kesên ku bawer kirine de çandiye; û ji ber vê yekê ew serdana wan dike ku wî qanûn daye wan, da ku bibîne ka wan ew parastiye an na. 26 Û ew çopa her kesî dinirxîne; û ji wan gelekên qelsbûyî hene: çimkî ew çopa qanûna Xudan in. Hingê ew hemû yên ku qanûnê neparastine vedibêje, cihê her yek ji wan dizane. 27 Min jê re got: «Ezbenî, çima wî hin şandin bircê û yên din li vir ji we re hiştin?» Wî bersiv da: «Ewên ku qanûna ku ji wî wergirtine binpê kirine, di destê min de mane, da ku ew ji gunehên xwe tobe bikin: lê ewên ku qanûnan pêk anîne û ew parastine, di bin destê wî de ne.» 28 Lê min got, ew kesên ku bi tac ketine nav bircê kî ne? Wî bersiv da û got: Hemû yên ku bi Îblîs re şer kirine û pê re serketine, bi tac hatine girtin: û ew kesên ku ji bo parastina şerîetê gelek zehmetiyan kişandine. 29 Lê ewên ku çîpên xwe yên kesk û bi şaxên ciwan, lê bê fêkî berdan, bi rastî jî ji bo heman qanûnê êş kişandine, lê mirin nekişandine; û wan qanûna xwe ya pîroz înkar nekirine. 30 Ewên ku çokên xwe yên kesk wekî ku wergirtine radest kirin, ew kesên ku dilnizm û dadperwer bûn, û bi hişek pir paqij jiyane, û fermanên Xwedê bicîh anîne. 31 Ya mayî tu dê bizanibî, gava ez li ser wan çîtikên ku min çandiye û av dane bifikirim.
32 Piştî çend rojan em vegeriyan, û ew milyaketê bi heybet li heman cihî sekinîbû, û ez jî li kêleka wî rawestiyam. Hingê wî ji min re got: «Destmalekê li xwe bike û xizmeta min bike.» 33 Û min destmaleke paqij, ku ji qumaşê qalind hatibû çêkirin, li xwe kir. Û gava wî dît ku ez li xwe kiriye û amade me ku xizmetê jê re bikim, wî got: «Gazî wan mirovan bike ku çokên wan hatine çandin, her yek li gorî rêza xwe, wekî ku wî daye wan.» 34 Û wî ez bir zeviyê, û min hemûyan gazî wan kir, û ew hemû di rêzên xwe de amade bûn. Piştre wî ji wan re got: «Bila her kes çopê xwe rake û bîne ba min.» Û pêşî yên xwe, yên ku çopên wan hişk û rizî bûn, radest kirin. 35 Û ewên ku çokên wan hîn jî wisa bûn, wî ferman da ku ji hev veqetin. Paşê ew hatin ku çokên wan hişk bûn lê ne rizî bûn. Hin ji wan çokên xwe yên kesk anîn; yên din hişk û rizî bûn, mîna ku perperokê dest lê dabe wan. 36 Ewên ku çîpên wan kesk û rizî bûn, wî ferman da ku ji hev veqetin; lê ewên ku çîpên wan hişk û rizî bûn, wî ew bi yên pêşîn re dan sekinandin. Paşê ewên ku çîpên wan nîv hişk û şikestî bûn hatin: gelek ji van çîpên xwe yên kesk û dizî berdan. 37 Yên din ew bi şaxên kesk û fêkî li ser şaxan radest kirin, mîna yên ku bi tac ketine bircê. Yên din ew hişk radest kirin, lê ne rizî; û hinan ew wekî berê, nîv hişk û şikestî, radest kirin. 38 Wî ferman da ku her yek ji van ji hev cuda bisekinin; hin bi tena serê xwe, hin jî di nav rêzên xwe de. 39 Paşê ewên ku çokên wan kesk lê çirç bûn hatin. Van çokên xwe yên bi tevahî kesk radest kirin û li gorî rêza xwe sekinîn. Û şivan ji van kêfxweş bû, ji ber ku ew hemî guherîbûn û ji çirçên xwe azad bûbûn. 40 Paşê wan çokên xwe dan, yên ku nîv kesk û nîv hişk bûn. Ji van hinek bi tevahî kesk, yên din nîv hişk bûn; yên din kesk bûn, bi şaxên ciwan. Û ev hemû, her yek ji wan, li gor rêza xwe hatin şandin. 41 Paşê wan çokên xwe berdan, yên ku berê du par kesk û sê par hişk bûn. Gelek ji wan çokên xwe kesk dan; gelek nîv hişk; yên mayî hişk lê ne rizî bûn. Ji ber vê yekê, her yek ji wan çû cihê xwe. 42 Paşê ewên ku du parên wan hişk û sê parên wan kesk bûn hatin; gelek ji van çoyên xwe nîv hişk, yên din hişk û rizî; yên din nîv hişk û şikestî; lê hindik kesk dan. Û hemû ji van her yek li gorî rêza xwe hatin danîn. 43 Paşê wan dest dan ser çokên xwe, ku berê tenê hinekî kesk bûn û yên mayî hişk bûn. Çokên wan piraniya wan kesk bûn, şaxên wan ên piçûk hebûn, fêkî li ser wan hebûn, û yên mayî jî bi tevahî kesk bûn. 44 Û gava şivan van dît, gelek kêfxweş bû, ji ber ku wî ew bi vî rengî dîtibûn; û ew jî çûn gor fermanên xwe. 45 Niha piştî ku wî hemû çîpên wan lêkolîn kirin, ji min re got ku min ji te re got ku ev dar ji jiyanê hez dike: tu dibînî ku çend kes tobe kirine û gihîştine xilasiyê. Ezbenî, min got, ez dibînim. 46 Ew dibêje, da ku tu bizanî ku qencî û dilovaniya Xudan mezin e û divê were rûmetdarkirin; yê ku ruhê xwe da wan ên ku hêjayî tobekirinê bûn. 47 Min bersiv da: «Ey Xudan, çima hingê hemûyan tobe nekir?» Wî bersiv da: «Ewên ku Xudan pêşbînî kir ku hişê wan paqij be û ew ê bi hemû dilê xwe xizmeta wî bikin, wî tobe da wan.»
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
48 Lê ji bo wan kesên ku wî xapandin û xerabiya wan dît û fêm kir ku ew bi rastî venagerin cem wî; wî ji wan re her vegera tobekirinê red kir, da ku ew dîsa bi gotinên xerab şerîeta wî neşkînin. 49 Min jê re got: Niha, ey Xudan, ji min re bêje ku cihê her yek ji wan ên ku çokên xwe berdane çi ye û para wan çi ye; da ku gava wan mohra xwe bi tevahî neparastibe, lê mohra ku wergirtiye xira kiribe, van tiştan bibihîzin û bawer bikin, kirinên xwe yên xerab qebûl bikin û tobe bikin; 50 Û gava ew mohra xwe ji we distînin, bila pesnê Xwedê bidin ku ew li wan dilovan bû û we şand da ku hûn giyanê wan nû bikin. 51 Guh bidinê, wî got: ewên ku çokên wan hişk û rizî bûne, û mîna ku bi perperokê lê hatiye xistin; ew kesên ku ji dêrê reviyane û xayîn in. 52 Yên ku bi sûcên xwe yên mayî re, Xwedê jî kufr kirine û navê wî yê ku li ser wan hatibû gazîkirin înkar kirine. Ji ber vê yekê ev hemû ji bo Xwedê mirî ne: û tu dibînî ku yek ji wan tobe nekiriye, her çend wan fermanên min ên ku te dane wan bihîstine. Ji ber vê yekê jiyan ji van mirovan pir dûr e. 53 Ewên ku çokên xwe yên hişk, lê ne rizî radest kirine, ji wan dûr neketin. Çimkî ew sextekar bûn û hînkirinên xerab anîn; û xulamên Xwedê xera kirin: lê bi taybetî yên ku guneh kiribûn; nehiştin ku ew vegerin tobekirinê, lê bi hînkirinên wan ên derewîn wan paşve xistin. 54 Ji ber vê yekê, ev hêvî dikin; û tu dibînî ku gelek ji wan ji dema ku te fermanên min danîne ber wan ve tobe kirine; û gelekên din jî wê tobe bikin. Lê yên ku tobe nekin, dê hem tobe û hem jî jiyanê winda bikin. 55 Lê yên ku tobe kirine, cihê wan di nav dîwarên pêşîn de dest pê kiriye, û hin ji wan jî çûne nav bircê. Ji ber vê yekê, wî got, tu dibînî ku di tobekirina gunehkaran de jiyan heye; lê ji bo yên ku tobe nakin, mirin amade ye. 56 Niha li ser wan kesên ku çokên xwe nîv hişk û tijî şikestinan dane bibihîzin. Ewên ku çokên wan nîv hişk bûn, ew gumanbar in; ji ber ku ew ne zindî ne û ne jî mirî ne. 57 Lê ewên ku bi çokên xwe, ne tenê nîv-hişk lê di heman demê de tijî şikestinan, radest kirin, hem gumanbar û hem jî xerabkar in; yên ku ji yên ne li wir in kêm dibînin, di navbera xwe de qet aştî tune û çavnebariya hev dikin. 58 Lê belê ji wan re jî tobe tê pêşkêş kirin; çimkî tu dibînî ku hin ji van tobe kirine. 59 Niha hemû kesên ji vî rengî yên ku zû tobe kirine, dê di bircê de cih bigirin; lê yên ku di tobekirina xwe de hêdîtir bûne, dê di nav dîwaran de bijîn; lê yên ku tobe nekin, lê di kirinên xwe yên xerab de berdewam bikin, dê bimirin. 60 Her çiqas ew kesên ku çokên wan kesk lê şikestî bûn; ew her gav dilsoz û baş bûn, lê di navbera wan de li ser rûmet û serdestiyê hin çavnebarî û pevçûn hebû. 61 Niha hemû yên weha pûç û bêfêm in, yên ku li ser van tiştan bi hev re nîqaş dikin. 62 Lêbelê, ji ber ku ew ji hêla din ve baş in, ger gava ew van fermanan bibihîzin xwe sererast bikin, û bi razîkirina min ji nişkê ve tobe bikin; ew ê di dawiyê de di bircê de bijîn, wekî yên ku bi rastî û bi hêjayî tobe kirine. 63 Lê eger kesek dîsa vegere ser nerazîbûna xwe, ew ê ji bircê were dûrxistin û jiyana xwe winda bike. Çimkî jiyana wan kesên ku fermanên Xudan diparêzin, ew e ku tiştê ku ji wan re hatiye ferman kirin pêk bînin; ne di serweriyê de, ne jî di ti rûmetek din de.
64 Çimkî bi sebir û dilnizmiyê mirov wê bigihêjin jiyanê, lê bi serhildan û bêhurmetiya qanûnê wê mirinê ji xwe re bikirin. 65 Ewên ku di çokên xwe de nîv hişk û nîv kesk hebûn, ew in ku di gelek karûbarên cîhanê de mijûl in û bi pîrozan re ne girêdayî ne. Ji ber vê yekê nîvê wan sax e û nîvê wan mirî ye. 66 Ji ber vê yekê, ji dema ku wan fermanên min bihîstine, gelek ji van tobe kirine û dest bi jiyana di bircê de kirine. Lê hin ji wan bi tevahî ji rê derketine; ji bo van êdî cih ji bo tobekirinê tune. 67 Ji ber berjewendiyên xwe yên niha, wan Xwedê kufr kirine û înkar kirine: û ji ber vê xerabiyê wan jiyana xwe ji dest dane. Û gelek ji van hîn jî di gumanê de ne; dibe ku ev dîsa vegerin; û heke ew zû tobe bikin, dê di bircê de cihek wan hebe; lê heke ew hêdîtir bin, ew ê di nav dîwaran de bijîn; lê heke ew tobe nekin, ew ê bimirin. 68 Ji bo wan kesên ku du beşên çokên wan kesk û yên sêyem hişk bûn, wan bi gelek awayan Xudan înkar kirine. Ji wan gelekan tobe kirine û di bircê de cihek dîtine: û gelek ji wan bi tevahî ji Xwedê dûr ketine. Van bi tevahî jiyana xwe winda kirine. 69 Û hin ji wan di rewşek gumanbar de nelihevkirin derxistine holê: eger ew ji nişkê ve tobe bikin û di şehweta xwe de berdewam nekin, dibe ku ev dîsa vegerin; lê eger ew di xerabiya xwe de berdewam bikin, ew ê bimirin. 70 Ewên ku di çokên xwe de du par hişk û yê din kesk dane; ew in ku bi rastî jî dilsoz bûne, lê di heman demê de dewlemend û tijî tiştên baş bûne; û ji ber vê yekê xwestine ku di nav miletên nepak ên li derve de navdar bibin, û bi vî rengî ketine nav serbilindiyek mezin, û dest bi armancên bilind kirine, û rastiyê terk kirine. 71 Ew ne bi pîrozan ve girêdayî bûn, lê bi miletên din re dijiyan; û ev jiyan ji wan re xweştir xuya dikir. Lê ew ji Xwedê dûr neketin, lê di baweriyê de domandin; tenê wan karên baweriyê nekirine. 72 Ji ber vê yekê gelek ji van tobe kirine û dest bi jiyana li bircê kirine. Lê yên din jî hîn jî di nav miletê nezan de dijîn û bi xudperestiyên xwe bilind bûne, bi tevahî ji Xwedê dûr ketine û li pey kar û xerabiyên nezanan çûne. Ji ber vê yekê, ev celeb mirov di nav xerîbên Mizgîniyê de têne hesibandin. 73 Yên din ji van di hişê xwe de guman kirin; ji ber kirinên xwe yên xerab bêhêvî bûn ku bigihîjin xilasiyê: Yên din jî bi vî rengî guman kirin, û ji bilî vê yekê nakokî derxistin holê. 74 Ji bo van û ji bo wan kesên ku ji ber kirinên xwe guman dikin, hîn jî hêviya vegerê heye; lê divê ew zû tobe bikin, da ku cihê wan di bircê de be. Lê ew ên ku tobe nakin, lê di kêfên xwe de berdewam dikin, nêzîkî mirinê ne. 75 Ji bo wan kesên ku çokên xwe yên kesk dane, ji bilî serê wan, ku tenê hişk bûn û şikestin hebûn; ev her gav baş, dilsoz û 2 li ber Xwedê rast bûn: lêbelê wan ji ber kêfên xwe yên vala û ramanên xwe yên bêwate yên ku di hundurê xwe de hebûn, hinekî guneh kirin. 76 Ji ber vê yekê gelek ji wan gava gotinên min bihîstin, tavilê poşman bûn û dest bi jiyana li bircê kirin. Lêbelê, hin ji wan guman kirin, û yên din jî li hişê xwe yê gumanbar nakokî zêde kirin. Ji ber vê yekê, ji bo van hîn jî hêviya vegerê heye, ji ber ku ew her gav baş bûn; lê ew ê bi zorê neyên hejandin.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
77 Di dawiyê de, yên ku çokên xwe yên hişk, tenê serê wan kesk dan, ji bilî wan: ew kes in ku bi rastî baweriya xwe bi Xwedê anîne, lê di xerabiyê de jiyane; lê bêyî ku ji Xwedê dûr bikevin: her gav bi dilxwazî navê Xudan hilgirtine; û bi dilxwazî xizmetkarên Xwedê qebûl kirine malên xwe. 78 Ji ber vê yekê, gava ev tişt bihîstin, ew vegeriyan û bêyî derengmayînê tobe kirin û di hemû rastiyê de jiyan. Û hin ji wan mirin kişandin: yên din jî bi hêsanî gelek ceribandin derbas kirin, ji ber ku ji kirinên xwe yên xerab haydar bûn. 79 Û gava wî şîrovekirina hemû çokan qedand, ji min re got: «Here û ji hemû mirovan re bêje ku tobe bikin, da ku ew ji bo Xwedê bijîn. Çimkî Xudan bi dilovaniyeke mezin ez şandime ku ez ji hemûyan re tobekirinê belav bikim.» 80 Heta ji bo wan kesên ku ji ber kirinên xwe yên xerab, ne hêjayî xilasbûnê ne. Lê Xudan dê sebir bike û vexwendina ku ji hêla Kurê wî ve hatiye kirin bigire. 81 Min jê re got: «Birêz, ez hêvî dikim ku gava hemû kes van tiştan bibihîzin, tobe bikin. Çimkî ez bawer dikim ku her kesê ku sûcên xwe qebûl bike û tirsa Xudan bigire ser xwe, dê vegere tobekirinê.» 82 Wî ji min re got: «Her kesê ku bi hemû dilê xwe tobe bike û xwe ji hemû xerabiyên ku min berê behs kirine paqij bike û tiştekî din li gunehên xwe zêde neke, eger ew ji van fermanan guman nekin û ji bo Xwedê bijîn, dê ji Xudan dermanê gunehên xwe yên berê werbigire.» 83 Lê ewên ku berdewam li gunehên xwe zêde bikin û hîn jî bi xwestekên vê dinyayê re biaxivin, wê xwe mehkûmî mirinê bikin. Lê tu di van fermanan de bimeşe, û her kesê ku di van de bimeşe û wan bi awayekî rast bicîh bîne, wê ji bo Xwedê bijî. 84 Û piştî ku van hemû tiştan nîşanî min da, wî got: «Ez ê di çend rojan de yên mayî nîşanî te bidim.» MÎNAQ 9 1 Piştî ku min Ferman û Mînakên Şivan, Milyaketê Tobekirinê nivîsandin, ew hat ba min û ji min re got: Ez ê hemû tiştên ku Ruh di bin şiklê Dêrê de bi te re gotiye nîşanî te bidim. Çimkî ew Ruh Kurê Xwedê ye. 2 Û ji ber ku tu di bedenê de qels bûyî, ji aliyê milyaket ve ev yek ji te re nehat ragihandin, heta ku tu bi Ruh xurt nebûyî û hêza te zêde nebû, da ku tu jî milyaket bibînî. 3 Çimkî wê demê bi rastî avakirina bircê ji aliyê dêrê ve bi awayekî pir baş û bi heybet ji te re hat nîşandan; lêbelê te dît ku her tişt ji te re wekî ku ji aliyê keçikekê ve hat nîşandan. 4 Lê niha tu ji aliyê milyaket ve, lê dîsa jî ji aliyê heman Ruh ve, ronî bûyî. Lê divê tu li ser her tiştî bi baldarî bifikirî; ji ber vê yekê ez ji aliyê wî peyamberê rêzdar ve hatime şandin mala te, da ku gava tu her tiştî bi hêz bibînî, tu wekî berê netirsî. 5 Û wî ez bir lûtkeya çiyayekî li Arcadia, û em li ser lûtkeya wî rûniştin. Û wî deşteke mezin nîşanî min da, û li dora wê diwanzdeh çiyayên bi şiklên cuda. 6 Ya yekem wek dûmanê reş bû. Ya duyem nerm bû, bê giya bû. Ya sêyem tijî tirî û kerpîçan bû. Ya çarem giyayên nîv hişk hebûn; beşa jorîn a wan kesk bû, lê paşê kok hişk bû; û hin ji giyayan, dema ku roj germ dibû, hişk dibûn. 7 Çiyayê pêncemîn pir asê bû; lê dîsa jî giyayên kesk hebûn. Çiyayê şeşemîn tijî şikestinan bû, hin ji wan biçûktir û hin jî mezintir; û di van şikestinan de giya şîn dibû, ne geş bû, lê xuya bû ku hişk dibe.
8 Çiyayê heftemîn çêregehek xweş hebû û bi tevahî berhemdar bû: û her cûre pez û çûkên ezmanan jê dixwarin; û her ku ew jê dixwarin, giya ewqas zêdetir û çêtir dibû. 9 Çiyayê heştemîn tijî kaniyan bû, û ji wan kaniyan her cûre afirîdên Xwedê av didan. Çiyayê nehan qet av tunebû, lê bi tevahî bê av bû; û marên kujer û wêranker ji bo mirovan xwedî dikir. 10 Çiyayê dehemîn tijî darên bilind û bi tevahî siya bû: û di bin siya wan de pez radizan û xwe diçandin. 11 Çiyayê yanzdehemîn tijî darên herî stûr bû; û ew dar xuya bûn ku bi gelek celeb fêkî tijî bûn; ku her kesê ku wan didît, nikaribû ji bilî xwarina fêkiyên wan hilbijêre. 12 Çiyayê diwanzdeh bi tevahî spî bû, û xuyangek pir xweş bû, û xwe bi xwe bedewiyek pir xweş dida xwe. 13 ¶ Li nîvê deştê 1 wî kevirêkî spî yê mezin nîşanî min da, ku ji deştê bilind dibû, û kevir ji wan çiyayan bilindtir û çargoşe bû; wisa xuya bû ku ew dikare tevahiya cîhanê hilgire. 14 Ji min re kevin xuya dikir, lê dîsa jî deriyekî nû lê hebû, ku xuya bû nû lê hatibû kolandin. Niha ew derî ji rojê wêdetir geş bû; ewqas ku ez ji ronahiya wê pir heyran bûm. 15 Li dora derî diwanzdeh keçikên biçûk rawestiyabûn; ji wan çarên ku li quncikên derî rawestiyabûn, ji min re xuya bûn ku yên sereke ne, her çend yên din jî hêja bûn: û ew li çar aliyên derî rawestiyabûn. 16 Her wiha li kerema wan keçikan zêde kir ku ew cot bi cot radiwestin, cilên keten li xwe kiribûn û bi kemberên xweşik girêdayî bûn, destên wan ên rastê azad bûn, mîna ku ew ê barekî hilgirin; ji ber ku ew bi vî rengî xemilandî bûn û pir şa û amade bûn. 17 Dema min ev dît, min bi xwe matmayî mam ku tiştên ewqas mezin û bi rûmet dibînim. Û dîsa min ji ber wan keçikan matmayî mam ku ew ewqas xweşik û nazik bûn; û bi ewqas hişkî û domdarî sekinîbûn, mîna ku ew ê tevahiya ezman hilgirin. 18 Û gava ez di hundirê xwe de wisa difikirîm, şivan ji min re got: «Tu di hundirê xwe de çi difikirî û aciz dibî û xwe bi xeman tijî dikî?» 19 Li ser tiştê ku tu fam nakî, mîna ku tu jîr bî, nefikire, lê ji Xudan re dua bike, da ku tu bikaribî wê fêm bikî: tiştê ku wê were tu nikarî fêm bikî, lê tu tiştê ku li pêşiya te ye dibînî. 20 Ji ber vê yekê, ji tiştên ku tu nabînî aciz nebe; lê ji tiştên ku tu dibînî fêm bike. 21 Ji meraqê dûr bisekine; û ez ê her tiştê ku divê ez ji te re eşkere bikim nîşanî te bidim; lê pêşî li tiştên ku mane binêre. 22 Û gava wî ev ji min re got, min serê xwe rakir û min şeş zilamên dirêj û bi rûmet dîtin ku tên; rûyên wan hemûyan dişibiyan hev; û wan komek zilam gazî kirin; û yên ku bi gazîkirina wan hatin jî dirêj û qelew bûn. 23 Û wan şeş kesan ferman da wan ku li ser wê derî bircê ava bikin. Û di cih de dengek mezin ji wan mirovan dest pê kir ku li dora derî li vir û wir direvin, yên ku ji bo avakirina bircê li hev civiyabûn. 24 Lê ew keçikên ku li dora derî rawestiyabûn, fêm kirin ku avakirina bircê dê ji hêla wan ve bi lez were kirin. Û wan destên xwe dirêj kirin, mîna ku ew dixwazin tiştek ji wan bistînin ku bikin. 25 Hingê wan şeş kesan ferman dan ku keviran ji cihekî kûr derxînin û ji bo avakirina bircê amade bikin. Û deh kevirên spî yên çargoşe û nebirrî hatin rakirin.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
26 Hingê wan şeş zilaman deh keçik gazî ba xwe kirin û ferman dan wan ku hemû kevirên ku dê werin avêtin nav avahiyê hilgirin û wan ji derî derbas bikin da ku bidin wan kesên ku li ber avakirina bircê bûn. 27 Di cih de keçikên keçik hemû bi hev re dest bi rakirina wan kevirên ku berê ji kûrahiyê hatibûn derxistin kirin. 28 Û ewên ku li dora derî rawestiyabûn, bi vî awayî kevir hildigirtin, ku ew kevirên ku herî xurt xuya dikirin li quncikan hatin danîn, yên mayî jî li kêlekan hatin danîn. 29 Û bi vî awayî wan hemû kevir hilgirtin û ji derî derxistin û ew radestî avakeran kirin, wekî ku ji wan re hatibû ferman kirin: yên ku ew ji destên xwe wergirtin, bi wan ava kirin. 30 Lê ev avahî li ser wî kevirê mezin û li ser derî hatibû çêkirin; û tevahiya bircê bi van ve hatibû girtin. Lê avahiya deh keviran tevahiya derî tijî kir, ku ji bo bingeha wê bircê dest bi çêkirinê kiribû. 31 Piştî wan deh keviran, bîst û pênc kevirên din ji kûrahiyê derketin; û ev di avahiya heman bircê de hatin danîn; ji hêla wan keçikan ve hatin rakirin, mîna yên din berê. 32 Piştî van sî û pênc kevirên din rabûn; û ev jî bi heman awayî di heman karî de hatin bicihkirin. Piştre çil kevirên din hatin rakirin û ev hemû li avahiya wê bircê hatin zêdekirin. 33 Ji ber vê yekê di bingeha wê bircê de çar rêz hebûn; û kevir ji kûrahiyê derneketin; û yên ku ava dikirin jî hinekî bêhna xwe vedan. 34 Dîsa wan şeş zilaman ferman dan elaletê ku ji wan diwanzdeh çiyayan keviran bînin bo avakirina heman bircê. 35 Ji ber vê yekê wan ji hemû çiyayan kevirên bi rengên cûrbecûr birîn û anîn û dan keçikan; gava ku wan ew wergirtin, ew hilgirtin û radestî avahiya bircê kirin. 36 Dema ku ew hatin avakirin, ew spî bûn û ji yên berê cuda bûn; ji ber ku ew hemî dişibin hev û rengên xwe yên berê guhertin. Û hin ji wan ji hêla mêran ve hatin bilindkirin, ku gava ew ketin avahiyê, wekî ku ew hatin danîn, berdewam kirin. 37 Ev ne spî bûn, ne jî ji yên berê cuda bûn; ji ber ku keçikên keçik ew ji derî nebirin. Ji ber vê yekê ev kevir di avahiyê de nebaş bûn: gava wan şeş zilaman ev yek fêm kirin, wan ferman da ku ew werin rakirin û dîsa li cihê ku ew jê hatine anîn werin danîn. 38 Û ji yên ku ew kevir anîn re gotin: «Ji bo vê avahiyê keviran dirêjî me nekin, lê wan li kêleka bircê deynin û ev keçik dikarin wan hilgirin û bigihînin me.» 39 Çimkî heta ku ev keçikên piçûk wan ji vî derî derbas nekin, ew nikarin rengên xwe biguherînin; ji ber vê yekê bê feyde nexebitin. 40 ¶ Avakirin wê rojê qediya, lê birc hîn temam nebûbû; ji ber ku ew paşê dihat avakirin, ji ber vê yekê niha jî hinekî dereng ket. 41 Û van şeş zilaman ferman dan avakeran ku biçin û demekê bêhna xwe vedin; lê wan ferman da wan keçikan ku ji bircê dernekevin; niha ji min re xuya bû ku ew ji bo parastina wê hatine hiştin. 42 Dema ku hemû çûn, min ji wî şivanî re got: «Ezbenî, çima avakirina bircê temam nebûye? Ji ber ku ew nikare heta ku Xudanê wê were û avahiyê erê bike, temam bibe; da ku heke ew kevirên nebaş tê de bibîne, ew dikarin werin guhertin; ji ber ku ev birc li gorî daxwaza wî hatiye avakirin.»
43 Ezbenî, min got, ez dixwazim bizanim avakirina vê bircê çi nîşan dide; her weha ez dixwazim di derbarê vê kevir û vê derî de agahdar bibim. 44 Û derbarê çiyayan, û keçikên piçûk, û kevirên ku ji kûrahiyê derketine û nehatine birîn, lê belê tam wekî ku derketine, di avahiyê de hatine danîn; û çima deh kevir pêşî di bingehê de hatine danîn; paşê bîst û pênc; paşê sî û pênc; paşê çil? 45 Her wiha derbarê van kevirên ku hatine danîn nav avahiyê û dîsa hatine derxistin û vegerandin cihê xwe? Ez dua dikim ku daxwaza giyanê min a li ser van hemû tiştan pêk bîne û hemûyan ji min re eşkere bike. 46 Û wî ji min re got: «Heke tu bêzar nebî, tu ê her tiştî bizanibî û hemû tiştên din ên ku li vê bircê diqewimin bibînî; û van hemû mînakan bi baldarî fam bikî.» 47 Û piştî çend rojan em gihîştin heman cihê ku em berê lê rûniştibûn; û wî ji min re got: «Werin em herin bircê; çimkî Xudanê wê wê were û wê lêkolîn bike.» 48 Loma em gihîştin wir û ji bilî wan keçikên piçûk kesek nedît. Û wî ji wan pirsî gelo Xudanê wê bircê hatiye wir? Û wan bersiv da ku ew ê di demek nêzîk de li wir be da ku avahiyê vekole. 49 Piştî demek pir kurt min komeke mezin ji mirovan dît ku tên, û di nav wan de zilamekî ewqas dirêj hebû ku ji bircê bilindtir bû. 50 Li dora wî ew şeş kes hebûn, yên ku berê fermandariya avahiyê dikirin, û hemû yên din ên ku ew birc ava kiribûn, û gelekên din ên bi rûmet: û keçikên ku bircê diparastin bazdan pêşwaziya wî kirin, û ew maç kirin, û dest bi meşê kirin nêzîkî wî. 51 Lê wî avahî bi ewqas baldarî lêkolîn kir ku dest da ser her kevirî; û bi çoqek ku di destê xwe de digirt li her yekî da. 52 Ji wan hin ji wan bi vî rengî ketin wek dûmanê reş bûn; yên din xav bûn; hin xuya dikirin ku şikestin di wan de hebin; yên din xuya dikirin ku seqet in: hin ne reş û ne jî spî ne; hin tûj xuya dikirin û bi kevirên din re li hev nedikirin, û yên din tijî lekeyan bûn. 53 Ev çend cureyên keviran bûn ku di avahiyê de guncaw nehatin dîtin; hemû yên ku Xudan ferman da ku ji bircê werin derxistin û li nêzîkî wê werin danîn, û kevirên din werin anîn û li cihên xwe werin danîn. 54 Û yên ku ava dikirin, jê pirsîn ku ew dixwaze ji kîjan çiyayan keviran bîne da ku li şûna yên ku hatine danîn deyne. Lê wî qedexe kir ku ji çiyayan kevir bînin û ferman da ku ji zeviyek nêzîk keviran bînin. 55 Loma wan li zeviyê kolandin û gelek kevirên çargoşe yên geş û hin jî yên gilover dîtin. Lêbelê, hemû yên ku di wê zeviyê de hatin dîtin, ji aliyê wan keçikan ve hatin birin û ji derî derbas bûn; û yên ku çargoşe bûn hatin bicihkirin û li cihên yên ku hatin derxistin hatin danîn. 56 Lê yên gilover nehatin danîn nav avahiyê, ji ber ku ew hişk bûn, û birîna wan dê pir wext bigirta; lê ew li dora bircê hatin danîn, mîna ku ew ê paşê çargoşe werin birîn, û werin danîn nav avahiyê; ji ber ku ew pir spî bûn. 57 Gava ku ew kesê ku bi rûmet bû û xwediyê tevahiya bircê bû ev yek dît, wî şivanê ku bi min re bû gazî ba xwe kir û kevirên ku hatibûn redkirin û li dora bircê hatibûn danîn dan wî û jê re got: Van keviran bi baldarî paqij bike û wan di avahiya bircê de bicîh bike, da ku ew bi yên din re li hev bikin; lê yên ku bi yên din re li hev nakin, ji bircê dûr bavêjin.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
58 Piştî ku wî ev ferman da wî, ew û hemû yên ku bi wî re hatibûn ber bi bircê ve çûn: lê ew keçikên biçûk hîn jî li dora bircê rawestiyane da ku wê biparêzin. 59 Û min ji wî şivanî re got: «Ev kevir, ji ber ku hatine redkirin, çawa dikarin vegerin avahiya vê bircê?» Wî bersiv da: «Ez ê beşa herî mezin a ji ber van keviran bibirrim û wan li avahiyê zêde bikim û ew ê bi yên mayî re li hev bikin.» 60 Û min got: «Ezbenî, ew ê çawa bikaribin heman cîh tijî bikin, gava ku ew qas werin birîn?» Wî bersiv da: «Yên ku pir kêm bên dîtin, wê di nîvê avahiyê de bên danîn û yên mezintir wê li derve bên danîn û wan tê de bihêlin.» 61 Gava wî ev tişt ji min re got, wî zêde kir: «Werin em herin, û piştî sê rojan em ê vegerin, û ez ê van keviran, piştî paqijkirinê, têxim nav bircê.» 62 Ji ber ku divê hemû yên li dora bircê bên paqijkirin, da ku xwediyê malê ji nişkê ve neyê û yên li dora bircê nepak bibîne; û ewqas aciz bibe ku ev kevir qet neyên avêtin nav avahiya vê bircê, û ez ê wekî ku ji fermanên xwediyê xwe bêxeber bûme were dîtin. 63 Piştî sê rojan, gava em gihîştin bircê, wî ji min re got: «Werin em van hemû keviran lêkolîn bikin û bibînin ka kîjan ji wan dikare bikeve avahiyê.» Min bersiv da: «Ezbenî, bila em bibînin.» 64 ¶ Û berî her tiştî me dest bi nirxandina yên ku reş bûn kir; ji ber ku ew tam wekî dema ku ji bircê hatin derxistin hatin dîtin: ji ber vê yekê wî ferman da ku ew ji bircê werin derxistin û bi tena serê xwe werin danîn. 65 Piştre wî yên ku xav bûn lêkolîn kirin; û ferman da ku gelek ji wan werin birîn û ji hêla keçikan ve di avahiya bircê de werin bicihkirin; ji ber vê yekê wan ew girtin û di nîvê avahiyê de bicîh kirin; û wî ferman da ku yên mayî bi yên reş re werin danîn, ji ber ku ew jî reş bûbûn. 66 Piştre wî ewên ku tijî şikestin bûn nirxandin, û gelek ji wan jî ferman da ku werin rakirin, û bi vî awayî ji hêla heman keçikan ve li mayî avahiyê werin zêdekirin. 67 Ev hatin danîn derve ji ber ku ew tevahî hatin dîtin; lê bermayiyên ji ber pirbûna şikestinên wan nehatin sererastkirin, û ji ber vê yekê ji avahiya bircê hatin avêtin. 68 Paşê wî li yên seqet nihêrî; gelek ji wan şikestin hebûn û reş bûbûn; yên din jî şikestinên mezin bûn; wî ferman da ku ev bi yên ku hatine redkirin re werin danîn. 69 Lê yên mayî piştî ku paqij bûn û sererast bûn, wî ferman da ku bên avêtin nav avahiyê. Ji ber vê yekê, ew keçik hildan û li navenda avahiyê bicîh bûn, ji ber ku ew qels bûn. 70 Piştî van, wî ew kesên ku nîv spî û nîv reş dîtin, lêkolîn kirin; û gelek ji wan niha reş bûn; ew jî ferman da ku di nav yên ku hatine avêtin de werin danîn. 71 Yên mayî bi tevahî spî hatin dîtin; ew ji hêla keçikan ve hatin hildan û di heman bircê de hatin bicihkirin: û ev li derve hatin danîn, ji ber ku ew tevahî hatin dîtin; da ku ew bikaribin yên ku di navîn de hatine danîn tê de bihêlin, ji ber ku tiştek ji wan nehat qutkirin. 72 Piştre wî li yên hişk û tûj nihêrî; lê çend ji van hatin bikaranîn, ji ber ku ew nekarîn werin birîn, ji ber ku ew pir hişk hatin dîtin: lê yên mayî ji hêla keçikan ve hatin çêkirin û li navenda avahiyê hatin bicihkirin, ji ber ku ew qelstir bûn. 73 Paşê wî li yên ku xal hebûn nihêrî; ji van çend kes reş hatin dîtin, û ew birin cem hevalên xwe. Yên mayî spî û temam bûn; û ji ber xurtbûna wan, ew ji hêla keçikan ve di avahiyê de hatin bicihkirin û li derve hatin danîn.
74 Piştî vê yekê ew hat û li wan kevirên spî û gilover nihêrî û ji min re got: «Em ê bi van keviran çi bikin?» Min bersiv da: «Ezbenî, ez nizanim.» 75 Wî bersiv da: «Ma tu nikarî tiştekî ji bo van bifikirî?» Min bersiv da: «Birêz, ez vê hunerê fêm nakim; ez ne kevirbir im, ne jî dikarim tiştekî bibêjim.» 76 Û wî got, "Ma tu nabînî ku ew pir gilover in? Niha ji bo ku wan çargoşe bikim, divê ez gelek ji wan bibirrim; lêbelê, pêdivî ye ku hin ji van bikevin avahiya bircê. 77 Min bersiv da; Ger pêwîst be, çima tu xwe tevlihev dikî û, ger di nav wan de bijarteyek hebe, tu hilnabijêrî û wan di avahiyê de bicîh nakî. 78 Li ser vê yekê wî yên herî mezin û geş hilbijartin û wan çargoşe kirin; piştî ku wî qedand, keçikan ew hildan û li derveyî avahiyê danîn. 79 Û yên mayî jî vegeriyan heman zeviyê ku jê hatibûn girtin; lêbelê, ew nehatin avêtin; ji ber ku, wî got, hîn jî kêmasiyek di vê bircê de, ku dê were çêkirin, tune ye; û dibe ku Xudan van keviran di vê avahiyê de bicîh bike, ji ber ku ew pir spî ne. ٨٠Paşê duwanzdeh jinên pir bi heybet hatin gazîkirin, cilên reş li xwe kiribûn, kemberên wan girtî bûn, milên wan vekirî û porê wan fireh bû. Ev ji min re wek jinên gundî xuya bûn. 81 Û şivan ferman da wan ku ew kevirên ku ji avahiyê hatine avêtin rakin û bibin çiyayên ku ew jê hatine derxistin. 82 Û wan hemû bi kêfxweşî hildan û ew birin cihên wan ên ku ew jê hatibûn birin. 83 Dema ku kevir li dora bircê nema, wî ji min re got: «Werin em li dora vê bircê bigerin û bibînin ka tiştek jê kêm e.» 84 Ji ber vê yekê me dest bi gerandina li dora wê kir; û gava wî dît ku ew bi rengekî xweşik hatiye çêkirin, ew gelek kêfxweş bû; ji ber ku ew ewqas xweşik hatibû çêkirin ku her kesê ku ew dîtibû divê ji avahiyê hez bikira: 85 Ji ber ku ew ji kevirekî tenê xuya dikir, û tu girêdanek jî li tu derê xuya nedikir; lê xuya dikir ku ew hemû ji kevirekî hatibe birîn. 86 ¶ Û gava min bi baldarî fikirî ka ew çi birc e, ez pir kêfxweş bûm: û wî ji min re got: Hinek kil û qalikên piçûk bîne vir, da ku ez valahiyên wan kevirên ku ji avahiyê hatine derxistin û dîsa hatine danîn tijî bikim; ji ber ku divê her tiştê li dora bircê were çêkirin. 87 Û min wekî ku wî ferman da min kir, û wî ji min re got: Amade be ku alîkariya min bikî, û ev kar dê zû biqede. ٨٨Ji ber vê yekê wî valahiya wan keviran tijî kir û ferman da ku cihê li dora bircê were paqijkirin. 89 Piştre wan keçikan bêrîk girtin û hemû derdor paqij kirin û hemû zibil rakirin û av rijandin ser; piştî vê yekê, cih xweş bû û birc jî xweşik bû. 90 Hingê wî ji min re got: «Niha her tişt paqij e: eger Xudan were ku bircê temam bike, ew ê tiştekî nebîne ku gazinan ji me bike.» 91 Dema ku wî ev got, ew dixwest biçe. Lê min çenteyê wî girt û ji bo xatirê Xudan dest bi lava kirina wî kir ku ew hemû tiştên ku nîşanî min dabû ji min re rave bike. 92 Wî ji min re got: «Niha karekî min ê biçûk heye; lê ez ê ji nişkê ve her tiştî ji te re eşkere bikim. Li vir bimîne heta ku ez bêm.»
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
93 Min jê re got: «Ezbenî, ez ê li vir bi tenê çi bikim?» Wî bersiv da: «Tu ne bi tenê yî, ji ber ku ev hemû keçikên biçûk bi te re ne.» 94 Min got: «Ey Xudan, min radestî wan bike.» Hingê wî gazî wan kir û ji wan re got: «Heta ku ez bêm, ez vî mirovî dispêrim we.» 95 Loma ez li cem wan keçikan mam: niha ew bi min re dilşad û bi rêz bûn; bi taybetî ew çar, ku xuya bû ku di nav wan de yên herî sereke bûn. 96 Hingê wan keçikan ji min re gotin: «Ew şivan îro venagere vir.» Min ji wan re got: «Ez çi bikim?» Wan bersiv da: «Heta êvarê li benda wî bimînin, eger ew were û bi te re bipeyive; lê eger na, tu dê heta ku ew bimire, bi me re bimînî.» 97 Min ji wan re got, ez ê heta êvarê li cem wî bimînim; lê eger ew heta wê demê neyê, ez ê biçim malê û sibê dîsa vegerim vir. 98 Wan bersiv da min û gotin: «Tu teslîmî me bûyî, tu nikarî ji me dûr bikevî.» Min got: «Ez li ku bimînim?» 99 Wan bersiv da: «Tu wek birayekî li cem me razê, ne wek mêrekî: çimkî tu birayê me yî, û em ji niha û pê ve amade ne ku li cem te bijîn; çimkî tu ji me re pir delal î.» 100 Lê ez şerm dikir ku bi wan re bimînim. Lê ew a ku di nav wan de ya herî sereke xuya dikir, min hembêz kir û dest bi maçkirina min kir. Û yên din jî gava dîtin ku wê ez maç kirim, dest pê kirin ku min wek bira maç bikin; û min li dora bircê gerandin û bi min re lîstin. ١٠١Hin ji wan zebûr jî digotin, hinên din jî bi wan re koroyê çêdikirin. Lê ez bi wan re li dora bircê digeriyam, bêdeng kêfxweş dibûm û ji xwe re xuya dikir ku ez dîsa ciwan bûme. ١٠٢Dema ku êvar hat, min xwest ku ez tavilê biçim malê, lê wan ez nehiştim û nehiştin ez biçim. Ji ber vê yekê ez wê şevê li nêzîkî heman bircê bi wan re mam. 103 Îdî wan cilên xwe yên ketenî li ser erdê raxistin û min di navîn de danîn û tiştekî din nekirin, tenê nimêj kirin. ١٠٤Min jî bênavber bi wan re dua kir, ne kêmtir ji wan. Gava wan dît ku ez bi vî rengî dua dikim, gelek kêfxweş bûn; û ez heta roja din li wir bi wan re mam. ١٠٥Û gava me ji Xwedê re îbadet kir, şivan hat û ji wan re got: «We tu zirar nedaye vî mirovî.» Wan bersiv da: «Ji wî bipirsin.» Min jê re got: «Ezbenî, ez gelek kêfxweş bûm ku ez li cem wan mam.» 106 Û wî ji min re got: «Çawa şîvê dixwî?» Min bersiv da: «Birêz, min tevahiya şevê bi gotinên Xudan xwar.» Wî got: «Wê demê wan tu baş qebûl kir.» Min got: «Birêz, pir baş.» 107 Wî bersiv da: «Ma tu niha dixwazî bizanî ka te çi dixwest?» Min got: «Ezbenî, ez ê bizanim.» Û ez pêşî ji te rica dikim ku tu her tiştî li gor rêza ku min ji wan pirsî nîşanî min bidî. 108 Wî bersiv da: «Ez ê her tiştî bikim wekî ku tu dixwazî, û ez tiştekî ji te venaşêrim.» ١٠٩¶ Berî her tiştî, Birêz, min got, ji min re bêje, ev kevir û ev derî çi nîşan didin? Guhdarî bike, wî got; ev kevir û ev derî Kurê Xwedê ne. Min bersiv da, Birêz, ev çawa dikare bibe; ji ber ku kevir kevin e, lê derî nû ye. ١١٠Guhdarî bike, got, ey mirovê bêaqil! û fêm bike. Kurê Xwedê bi rastî ji her afirîdeyekî kevintir e; ewqas ku ew di afirandina her tiştî de bi Bavê xwe re di şêwirê de bû.
111 Lê derî ji ber vê yekê nû ye, ji ber ku ew di rojên dawîn de di temamiya demê de xuya bû; da ku ew ên ku bigihîjin xilasiyê, bi wê bikevin Padîşahiya Xwedê. 112 Wî got, te dîtiye ew kevirên ku ji derî derbas bûn, çawa di avahiya bircê de hatin danîn; lê yên ku ji derî derbas nebûn, hatin şandin cihên xwe? 113 Min bersiv da: «Ezbenî, min dît.» Wî got: «Tu kes nakeve Padîşahiya Xwedê, lê ewê ku navê Kurê Xwedê li xwe bike.» 114 Çimkî eger tu bixwazî bikevî bajarekî, û ew bajar bi dîwarekî dorpêçkirî be û tenê deriyekî wî hebe, ma tu dikarî bikevî wî bajarî bêyî ku bi wî derî re derbas bibî? 115 Min bersiv da: «Ezbenî, ez çawa dikarim tiştekî din bikim?» Ji ber vê yekê, wî got, ji bilî deriyê wî rêyek din ji bo ketina wî bajarî tune ye, her weha kes nikare bikeve Padîşahiya Xwedê, ji bilî navê Kurê wî, yê ku ji wî re pir delal e. 116 Û wî ji min re got: «Te elaleta wan kesên ku ew birc ava kirine dît? Ezbenî, min got, min ew dît.» Wî bersiv da: «Ew hemû milyaket in, di rûmeta xwe de pir bi rûmet in.» ١١٧Xudan bi wan re wek dîwarekî dorpêçkirî ye: lê derî Kurê Xwedê ye, ku tenê rêya hatina ba Xwedê ye. Çimkî tu kes nikare biçe ba Xwedê, bêyî ku bi Kurê wî be. 118 Wî got, te ew şeş zilam jî dîtin, û di nav wan de ew zilamê mezin ê rêzdar, ku li dora bircê digeriya û kevirên ji bircê red dikir? ١١٩Ezbenî, min got, min ew dîtin. Wî bersiv da, ew mirovê dirêj Kurê Xwedê bû: û ew şeş milyaketên wî yên bi rûmettirîn bûn, ku li milê rastê û çepê li dora wî radiwestin. ١٢٠Ji van milyaketên hêja tu kes bêyî wî nayê ba Xwedê. Wî zêde kir: «Ji ber vê yekê, her kesê ku navê wî li ser xwe negire, ew ê nekeve Padîşahiya Xwedê.» 121 Hingê min got: «Ev birca çi ye?» Wî got: «Ev dêr e.» Û ezbenî, ev keçikên biçûk çi ne? Wî ji min re got: «Ev ruhên pîroz in, çimkî tu kes nikare bikeve Padîşahiya Xwedê, heta ku ev cilên xwe li wî nekin.» 122 Çimkî bikaranîna navê Kurê Xwedê ji te re tiştekî feyde nake, heta ku tu cilên wan jî ji wan nestînî. Çimkî ev keçikên biçûk hêzên Kurê Xwedê ne. Bi vî awayî mirovek jî wê bi pûç navê xwe hilgire, heta ku ew jî bi hêzên xwe neyê xemilandin. 123 Û wî ji min re got: «Te ew kevir dîtin ku hatin avêtin? Bi rastî jî nav li wan bû, lê cilên xwe li xwe nekirin. Min got: «Ezbenî, cilên wan çi ne? Navên wan, wî got, cilên wan in.» 124 Ji ber vê yekê, her kesê ku navê Kurê Xwedê hildigire, divê navên wan jî hilgire, çimkî Kurê Xwedê bi xwe jî navên wan hildigire. 125 Wî berdewam kir, di derbarê wan keviran de, yên ku bi destên wan hatin radestkirin, te dît ku di avahiyê de mane, ew bi hêza xwe hatine pêçan; ji ber vê yekê tu tevahiya bircê bi heman rengê kevir dibînî, û wekî ku ji yek kevirî be hatiye çêkirin. 126 Bi vî awayî, ewên ku bi Kurê wî bawerî bi Xwedê anîne, ruhê wî li xwe kirine. Va ye, ruh û beden û rengê cilên wan dê yek be; û hemû yên ku navên van keçikên piçûk hildigirin, dê bigihîjin vê yekê. 127 Û min got: «Birêz, çima ew kevirên ku hatin redkirin hatin avêtin, ji ber ku ew jî ji derî hatin birin û bi destên van keçikan hatin radestkirin nav avahiya vê bircê?»
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
128 Wî got, "Ji ber ku tu li ser her tiştî bi baldarî lêkolîn dikî, li ser wan kevirên ku hatine redkirin jî bibihîze. Van hemûyan navê Kurê Xwedê wergirtin, û bi vê re hêza van keçikan. 129 Ji ber vê yekê, piştî wergirtina van ruhan, ew hatin temamkirin û ketin nav hejmara xulamên Xwedê; û ew dest pê kirin ku bibin yek laş û yek cil, ji ber ku ew bi heman rastdariyê, ku wan bi hev re pêk dianîn, hatibûn xemilandin. 130 Lê piştî wê, ew jinên ku te cilên reş li xwe kiribûn, milên wan azad û porê wan fireh dîtibûn, hatin girtin; wan xwestekên xwe li ser wan danîn, bi bedewiya xwe hatin ceribandin; û bi hêza xwe hatin cilkirin û cilên keçikan avêtin. 131 Ji ber vê yekê ew ji mala Xwedê hatin avêtin û radestî wan jinan hatin kirin. Lê ew ên ku bi bedewiya xwe xera nebûn, di mala Xwedê de man. Wî got, ev nîşana wan kevirên ku hatin redkirin e. ١٣٢Min got: «Ey Xuda, eger yek ji van mirovan tobe bike û dev ji xwesteka xwe ya ji bo wan jinan berde, vegere ser ola xwe û dîsa exlaqê xwe li xwe bike, wê çi bibe?» ١٣٣Ewê bikevin, wî got, eger ew hemû karên wan jinan bidin aliyekî û hêza van keçikan ji nû ve bi dest bixin û di karên wan de bimeşin. 134 Û ji ber vê sedemê di avakirinê de rawestgehek heye, da ku heke ew tobe bikin, ew dikarin li avahiya vê bircê werin zêdekirin; lê heke ew tobe nekin, da ku yên din li şûna wan werin avakirin, û bi vî awayî ew bi tevahî werin avêtin. 135 Ji bo van hemû tiştan min spasiya Xudan kir, ku ji ber ku bi dilovanî li hember hemû kesên ku navê wî lê tê gotin, wî milyaketê tobekirinê ji me re şand da ku serokatiya me bike yên ku li dijî wî guneh kirine; û ku wî giyanên me yên ku hema bêje çûbûn, û yên ku hêviya xilasiyê tunebû, lê niha ji bo nûkirina jiyanê nû bûne, teze kiriye. ١٣٦Hingê min got: «Niha ji min re bibêje, ey Birêz, çima ev birca ne li ser erdê, lê li ser kevir û li ser derî hatiye avakirin?» Wî bersiv da: «Tu bêaqil û bêfêm î, ji ber vê yekê tu vê dipirsî.» ١٣٧Û min got: «Birêz, divê ez her tiştî ji te bipirsim, ji ber ku ez tiştekî fêm nakim. Çimkî hemû bersivên te mezin û hêja ne; û mirovek nikare wan fêm bike.» 138 Guhdarî bikin, wî got: Navê Kurê Xwedê mezin û bê sînor e, û tevahiya cîhanê jê tê piştgirîkirin. Ji ber vê yekê, min got, eger her afirîdeyek Xwedê ji hêla Kurê wî ve tê piştgirîkirin, çima ew ê piştgiriyê nede wan kesên ku ji hêla wî ve hatine vexwendin, yên ku navê wî hildigirin û li gor fermanên wî dimeşin? 139 Wî got, "Ma tu nabînî ku ew piştgiriyê dide wan ên ku bi hemû dilê xwe navê wî hildigirin? Ji ber vê yekê ew bingeha wan e û bi kêfxweşî piştgiriyê dide wan ên ku navê wî înkar nakin, lê bi dilxwazî wê hildigirin." ١٤٠¶ Min got: Birêz, navên van keçikên piçûk û yên wan jinên ku cilên reş li xwe kiribûn ji min re bêje. 141 Guhdarî bikin, got, navên wan keçikên bi hêztir û li quncikên derî rawestin. Ev navên wan in: 142 Ya yekem Bawerî ye; ya duyem Sergiranî; ya sêyem Hêz; ya çarem Sebir; yên mayî yên ku di bin van de ne ev in: Sadehî, Bêgunehî, Paqijî, Dilşadî, Rastî, Têgihîştin, Lihevhatin, Xêrxwazî. 143 Ji ber vê yekê, her kesê ku van navan û navên Kurê Xwedê hildigire, wê bikeve Padîşahiya Xwedê.
144 Niha bibihîzin, wî got, navên wan jinan, yên ku cilên reş li xwe kiribûn. Ji van çar sereke ne: ya yekem xiyanet e; ya duyem, bêserûberî; ya sêyem, bêwefayî; ya çarem, kêf. 145 Û yên mayî yên ku li pey tên bi vî awayî têne binavkirin: Xemgînî, Xerabî, Şewq, Hêrs, Derew, Bêaqilî, Serbilindî û Nefret. Xizmetkarê Xwedê, ku van giyanan hildigire, dê bi rastî Padîşahiya Xwedê bibîne, lê ew ê nekeve nav wê. 146 Lê belê, Birêz, ew kevirên ku ji kûrahiyê hatine derxistin û li avahiyê hatine bicihkirin çi ne? Wî got, ew deh kevirên ku li bingehê hatine danîn, serdema yekem in; ya piştî wan bîst û pênc, ya duyem, ya mirovên rast e. ١٤٧Sî û pênc pêxember û xizmetkarên Xudan in. Û çil jî Şandiyan û mamosteyên mizgîniya Kurê Xwedê ne. 148 Û min got: «Birêz, çima keçikên piçûk piştî ku ji derî derbas bûn, ew kevir jî xistin nav avahiyê?» Û wî got: «Ji ber ku van pêşî ew giyan hilgirtin, û ew ne yek ji yekê dûr ketin, ne mêr ji giyanan, ne jî giyan ji mirovan.» 149 Lê giyan heta roja mirina xwe bi wan mirovan ve girêdayî bûn; yên ku eger ev giyan bi wan re nebûna, ew ê nikaribin ji bo avakirina vê bircê bikêrhatî bin. 150 Û min got: «Birêz, vê yekê hîn bêtir nîşanî min bide.» Wî bersiv da: «Tu çi dipirsî? Çima ev kevir ji kûrahiyê derketin û di avahiya vê bircê de hatin danîn, ji ber ku ew demek dirêj berê ew ruhên pîroz hildigirtin.» 151 Wî got, "Pêwîst bû ku ew bi avê hilkişin jor da ku ew rihet bibin. Çimkî ew bi awayekî din nikaribûn bikevin Padîşahiya Xwedê, bêyî ku jiyana xwe ya berê ya mirî berdin. 152 Ji ber vê yekê, tevî ku ew mirin, bi mohra Kurê Xwedê hatin mohrkirin û bi vî awayî ketin Padîşahiya Xwedê. 153 Çimkî berî ku mirov navê Kurê Xwedê werbigire, ew ji bo mirinê tê destnîşankirin; lê gava ew wê mohrê werdigire, ew ji mirinê azad dibe û ji bo jiyanê tê destnîşankirin. 154 Ew mohr ava vaftîzmê ye, ku mirov di bin deynê mirinê de dadikevin nav wê, lê ji bo jiyanê tên rakirin. 155 Ji ber vê yekê ev mohr ji wan re jî hat belavkirin û wan jê sûd wergirt da ku bikevin Padîşahiya Xwedê. 156 Û min got: «Çima ey birêz, ev çil kevir jî bi wan re ji kûrahiyê derketin, piştî ku ew mohr wergirtibûn?» 157 Wî bersiv da: Ji ber ku ev Şandiyan û mamosteyên ku navê Kurê Xwedê belav dikirin, piştî ku bawerî û hêza wî wergirtin mirin, ji wan ên ku berê miribûn re jî belav kirin; û ev mohr dan wan. 158 Ew bi wan re daketin nav avê û dîsa hatin jor. Lê evên ha dema ku ew sax bûn daketin û dîsa sax derketin jor: lê yên ku berê mirî bûn, mirî daketin û sax derketin jor; 159 Ji ber vê yekê, bi saya van, wan jiyan wergirt û Kurê Xwedê nas kir: ji ber vê yekê ew bi wan re hatin û hêja bûn ku bikevin avahiya bircê; û ne hatin birîn, lê bi tevahî hatin danîn; ji ber ku ew di rastdariyê de û bi paqijiyek mezin mirin; tenê ev mohr ji wan re kêm bû. ١٦٠Bi vî awayî şirovekirina van tiştan ji te re heye. 161 ¶ Min bersiv da: Birêz, niha ji min re bêje ka çi bi wan çiyayan ve girêdayî ye, çima ew ewqas cûda ne; hin ji wan bi şiklekî ne, û hin jî bi şiklekî din. 162 Guhdarî bike, wî got; Ev diwanzdeh çiyayên ku tu dibînî, diwanzdeh milet in, ku tevahiya cîhanê pêk tînin. Ji ber vê yekê Kurê Xwedê ji hêla wan ve tê mizgîn kirin, ji wan re, yên ku wî ji wan re şandiye.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
١٦٣Lê çima, min got, ew ji hev cuda ne, û her yek ji wan xwedî şiklek e? Wî bersiv da, Guhdarî bike. Ew diwanzdeh miletên ku hemû cîhanê di destê xwe de digirin, diwanzdeh kes in. 164 Û çawa ku te ev çiya cuda dîtine, ew jî cuda ne. Ji ber vê yekê ez ê wate û kiryarên her çiyayî ji te re vekim. 165 Lê pêşî, efendim, min got, vê nîşanî min bide; Ji ber ku ev çiya ewqas cuda ne, ew çawa di avakirina vê bircê de li hev kirine; û bûne yek reng; û ji yên ku ji kûrahiyê derketine ne kêmtir geş in? 166 Ji ber ku, wî bersiv da, hemû miletên ku di bin ezmanan de ne, heman navê Kurê Xwedê yê ku ew pê têne gazîkirin bihîstine û bawer kirine. 167 Ji ber vê yekê, piştî ku mohra wî wergirtin, ew hemî bûne beşdarên heman têgihîştin û zanînê; û bawerî û xêrxwaziya wan yek bûye; û wan giyanên van keçikan bi navê wî re hilgirtine. 168 Û ji ber vê yekê avahiya vê bircê xuya bû ku bi heman rengî ye, û mîna ronahiya rojê dibiriqî. 169 Lê piştî wê ew bi yek hizrê li hev kirin ku dest pê kir ku yek laş ji hemûyan çêbibe; lê hin ji wan xwe qirêj kirin û ji celebê rastgoyan hatin avêtin, û dîsa vegeriyan rewşa xwe ya berê, û ji berê jî xerabtir bûn. 170 ¶ Min got, efendim, ew ên ku Xudan nas dikirin çawa xerabtir bûn? Wî bersiv da: Ger ew kesê ku Xudan nas nake bi xerabî bijî, cezayê xerabiya wî tê ser wî. 171 Lê belê yê ku Xudan nas kiriye, divê bi tevahî ji her xerabiyê dûr bisekine û bêtir û bêtir xizmetkarê rastdariyê be. 172 Ma ew kesê ku divê li pey qencîyê here, eger ew para gunehê tercîh bike, ji wî kesê ku bêyî ku hêza Xwedê bizanibe, guneh dike, ji wî bêtir gunehkar xuya nake? 173 Ji ber vê yekê, ev bi rastî jî ji bo mirinê hatine mehkûmkirin; lê ew ên ku Xudan nas kirine û karên wî yên ecêb dîtine, heke ew bi xerabî bijîn, ew ê du qat werin cezakirin û her û her bimirin. 174 Ji ber vê yekê, wekî ku te dît ku piştî ku kevir ji bircê hatin avêtin, yên ku hatibûn redkirin; ew radestî giyanên xerab û hov hatin kirin; û te dît ku birc ewqas paqij bûye, mîna ku hemî ji kevirekî hatibe çêkirin: 175 Loma dêra Xwedê, dema ku were paqijkirin: (xerab û sextekar, xerabkar û gumanbar, û hemû yên ku tê de bi xerabî tevgeriyane û cûrbecûr guneh kirine, hatine derxistin) dê bibin yek beden, û dê yek têgihîştin, yek raman, yek bawerî û heman xêrxwazî hebe. 176 Û wê demê Kurê Xwedê wê di nav wan de şa bibe û gelê xwe bi îradeyeke paqij qebûl bike. 177 Û min got: Ezbenî, ev hemû tişt mezin û bi rûmet in; lê niha bandor û hêza her çiyayî nîşanî min bide: da ku her giyanek ku baweriya xwe bi Xudan tîne, dema ku van tiştan bibihîze, navê wî yê mezin, ecêb û pîroz bi rûmet bike. ١٧٨Bibihîze, got, cûrbecûrîya van çiyayan, ango ya diwanzdeh miletan. 179 Ewên ku baweriya xwe bi çiyayê yekem, yê reş, anîne, ew in ku ji baweriyê derketine; û li dijî Xwedê tiştên xerab gotine; û xiyanet li xulamên Xwedê kirine. 180 Ev bi mirinê hatine mehkûmkirin, tobe ji bo wan tune ye: û ji ber vê yekê ew reş in, ji ber ku cinsê wan xerab e. 181 Ji çiyayê duyem ê ku asê bû, ew durûyên ku bawer kirine û mamosteyên nebaşiyê hene. Evên ha li kêleka yên berê ne, ku di wan de fêkiyê qencîyê tune ye.
182 Çawa ku çiyayê wan bêber û bêber e, wisa jî mirovên weha bi rastî navê Xiristiyanan hene, lê ji baweriyê vala ne; û di wan de tu fêkiyê rastiyê tune. 183 Lêbelê, heke ew ji nişkê ve li dû tobeyê biçin, ji bo wan cih heye: lê heke ew dereng bimînin, ew ê bi heman celebê mirinê re jî beşdar bibin. 184 Min got, Birêz, çima ji bo tobekirinê cîh ji bo wan hatiye hiştin, û ji bo yên jorîn cih tune, ji ber ku gunehên wan hema hema wek hev in? 185 Ji ber vê yekê, wî ji van re got ku vegera jiyanê bi tobekirinê heye, ji ber ku wan li hember Xudanê xwe kufr nekirine û xiyanet li xulamên Xwedê nekirine: lê bi xwesteka xwe ya qezencê mirovan xapandine û wan li gorî xwestekên gunehkaran rêve birine; ji ber vê yekê ew ê ji bo vê yekê cefayê bikişînin. 186 Lêbelê, hîn jî ji bo tobekirinê cih maye, ji ber ku wan tiştekî xerab li dijî Xudan negotine. 187 ¶ Ewên ku ji çiyayê sêyem in ku stir û kerpîç hebûn, ew in ku bawer kirin, lê hin ji wan dewlemend bûn, hinên din bi gelek karan ve mijûl bûn: kerpîç dewlemendiya wan e: kerpîç, ew karûbarên ku ew tê de mijûl bûn. 188 Ewên ku di gelek kar û barên cûrbecûr de mijûl in, xwe bi bendeyên Xwedê ve nagirin, lê di rê de diçin û ji ber wan kar û barên ku pê difetisin, tên gazîkirin. 189 Û bi vî awayî ewên dewlemend, bi zehmetî xwe dispêrin axaftina xulamên Xwedê; ji tirsa ku tiştek ji wan neyê xwestin. Ji ber vê yekê, ew bi zehmetî dikevin Padîşahiya Xwedê. 190 Çimkî çawa ku mirov bi zehmetî li ser stiriyan dimeşin, wisa jî ev celeb mirov bi zehmetî dikevin Padîşahiya Xwedê. 191 Lêbelê, ji van hemûyan re vegera tobeyê hatiye ferzkirin; eger ew zû vegerin tobeyê; da ku ji ber ku di rojên xwe yên berê de wan ji xebatê paşguh kirine, di dema ku tê de ew karibin qenciyekê bikin. 192 Ji ber vê yekê, eger piştî tobekirinê karên rast bikin, ew ê bijîn; lê eger ew di rêça xwe ya xerab de berdewam bikin, ew ê radestî wan jinan bibin ku dê canê wan bistînin. 193 ¶ Derbarê çiyayê çaremîn de, ku gelek giya lê hebûn, beşa jorîn a wî kesk e, lê reh hişk in, û hin ji wan bi germahiya rojê hişk bûne; 194 Ew gumanbaran nîşan dide, yên ku bawer kirine, û hinên din ên ku Xudan di zimanê xwe de hildigirin, lê ew di dilê xwe de nîne: ji ber vê yekê giyayê wan hişk û bê reh e; ji ber ku ew tenê bi gotinan dijîn, lê kirinên wan mirî ne. 195 Ji ber vê yekê ev ne mirî ne û ne jî zindî ne, û bi ser de jî gumanbar in. Çimkî yên gumanbar ne kesk in û ne jî hişk in; ango ne mirî ne jî zindî ne. 196 Çawa ku giya li ber dîtina rojê hişk dibin, wisa jî gumanbar gava ku li ser zilmê dibihîzin û ji nerehetiyan ditirsin, vedigerin ba pûtên xwe û dîsa xizmeta wan dikin û ji hilgirtina navê Xudanê xwe şerm dikin. 197 Ev cure mêr ne mirî ne jî zindî ne; lêbelê, eger ew di cih de tobe bikin, ew dikarin bijîn; lê eger ne wisa be, ew ê radestî wan jinan werin kirin, ku ew ê canê wan bistînin. 198 ¶ Derbarê çiyayê pêncemîn ê ku kevirî ye û giyayên wê kesk in: ew ji vî rengî ne ku bawer kirine û bi rastî jî dilsoz in, lê bi zehmetî bawer dikin; û wêrek û xweperest in; yên ku dê werin fikirîn ku her tiştî dizanin, lê bi rastî tiştek nizanin. 199 Ji ber vê baweriyê, zanîn ji wan dûr dikeve û texmînek bêwijdan tê de çêdibe.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
200 Lê ew xwe bilind û wek mirovên aqilmend nîşan didin; û her çend ew ehmeq bin jî, dîsa jî wekî mamoste xuya dikin. 201 Ji ber vê bêaqiliyê gelek ji wan, her çend xwe mezin dikin jî, dibin pûç û vala. Çimkî wêrekî û baweriya pûç ruhekî pir xerab e. 202 Ji ber vê yekê gelek ji van hatine avêtin; lê yên din jî şaşiya xwe qebûl kirine, tobe kirine û xwe radestî wan kesên ku dizanin kirine. 203 Û ji bo hemû yên din ên ji vî rengî tobe destûr heye; ji ber ku ew ne ewqas xerab bûn, lê ewqas bêaqil bûn, û ewqas jî bêhiş bûn. 204 Eger ev kes tobe bikin, ew ê ji bo Xwedê bijîn; lê eger ne wisa be, ew ê bi wan jinan re bijîn, yên ku wê xerabiya xwe li ser wan bikin. 205 ¶ Derbarê çiyayê şeşemîn ê ku şikestinên wî mezintir û piçûktir in, ew in ku bawer kirine; lê ewên ku şikestinên wan kêmtir bûn ew in ku di nav xwe de nakokî hebûn; û ji ber nakokiyên xwe di baweriyê de sist dibin; 206 Lêbelê gelek ji van tobe kirine, û yên din jî wê gava ku ew fermanên min bibihîzin tobe bikin; ji ber ku nakokiyên wan tenê piçûk in, û ew ê bi hêsanî vegerin tobekirinê. 207 Lê ew kesên ku şikestinên mezintir hene, dê wek kevirên hişk bin, ji kîn û sûcan haydar bin û di nav xwe de tijî hêrs bin. Ji ber vê yekê ev ji bircê têne avêtin û red dikin ku werin danîn nav avahiya wê; ji ber ku ev celeb mirov bi zorê dijîn. 208 Xwedayê me û Xudanê me, yê ku li ser her tiştî hukum dike û li ser hemû afirîdên xwe desthilatdar e, sûcên me nayne bîra xwe, lê ji hêla kesên ku gunehên xwe îtîraf dikin ve bi hêsanî tê aram kirin: lê mirov ji ber ku bêhal, mirindar, bêhêz û tijî gunehan e, di hêrsa xwe ya li dijî mirovan de berdewam dike; mîna ku di destê wî de be ku wî xilas bike an jî tune bike. 209 Lê ez, wek milyaketê ku li ser tobeya we hatiye danîn, we şîret dikim ku her kesê ku di nav we de niyetek wusa hebe, divê ew dev jê berde û vegere tobeyê; û Xudan dê gunehên we yên berê qenc bike, heke hûn xwe ji vî ruhê xerab paqij bikin; lê heke hûn wiya nekin, hûn ê radestî wî bibin mirinê. 210 ¶ Derbarê çiyayê heftemîn de ku giya lê kesk û geş bû, û hemû çiya dilsoz bû; û her cûre pez bi giya wê dixwarin, û her ku giya bêtir dihat xwarin, ew ewqas bêtir geş dibû: 211 Ew kesên ku bawer pê hat kirin in, û her gav baş û rast bûn; û di nav xwe de tu cûdahî tunebûn, lê dîsa jî bi xulamên Xwedê kêfxweş bûn, ku giyanê van keçikên piçûk li xwe kiribûn; û her gav amade bûn ku dilovaniyê nîşanî hemî mirovan bidin, bi dilxwazî ji hemî mirovan re bêyî şermezarkirin û bêyî fikirîn ji keda wan didin. 212 Ji ber vê yekê Xudan sadebûn û bêgunehiya wan dît, di karên destên wan de wan zêde kir û di hemû karên wan de kerem da wan. 213 Lê ez, ku milyaketê ku li ser tobeya we hatiye destnîşankirin im, we teşwîq dikim ku hemû yên ji vî rengî di heman armancê de berdewam bikin, da ku tovê we heta hetayê neyê kokirin. 214 Çimkî Xudan we ceriband û di nav hejmara me de nivîsand; û hemû nifşa we wê bi Kurê Xwedê re bijî; çimkî hûn hemû ji ruhê wî ne. 215 ¶ Derbarê çiyayê heştemîn de ku gelek kaniyên mezin lê hebûn, ku her cûre afirîdên Xwedê jê av didan; ew kes in
ku baweriya xwe bi Şandiyan anîne ku Xudan ji bo mizgîniyê şandine hemû cîhanê; 216 Û hin ji wan mamoste bûn û bi awayekî samîmî û bi dilpakî waaz û hînkirin kirin, û qet teslîmî ti xwestekên xerab nebûn, lê her tim di rastdarî û rastiyê de meşiyan. 217 Ji ber vê yekê evên ha di nav milyaketan de sohbetên xwe dikin. 218 ¶ Dîsa; di derbarê çiyayê nehemîn de ku çol e û tijî mar e; ew kes in ku bawer kirine, lê gelek leke li ser wan hene: 219 Ev xizmetkarên weha ne ku xizmeta xwe bi awayekî xirab dikin; malên jinebiyan û sêwiyan talan dikin; û ji tiştên ku wergirtine, ne yên din, xizmeta xwe dikin. 220 Ev, eger ew di vê çavbirçîtiyê de berdewam bikin, xwe radestî mirinê kirine, û ji bo wan tu hêviya jiyanê tune. Lê eger ew werin vegerandin û xizmeta xwe bi dilsozî bikin, ew dikarin bijîn. 221 Ji bo wan kesên ku rastî hovane hatine, ew in ku navê Xudan înkar kirine û venegeriyane ba Xudan, lê bûne hov û bêexlaq; xwe nedane xizmetkarên Xwedê; lê ji wan veqetiyane, ji ber bêxemiyek piçûk jiyana xwe ji dest dane. 222 Çimkî wek rezê ku di nav çêrê de tê hiştin û qet nayê xemilandin, dimire û ji aliyê giya ve tê xeniqandin, û bi demê re çol dibe û êdî ji bo xwediyê xwe ne kêrhatî ye; bi vî rengî mirovên ku ji xwe bêhêvî dibin û tirş dibin, dest pê kirine ku ji bo Xudanê xwe bêkêr bin. 223 Lêbelê, ji bo van, heke ji dilê xwe ve neyê dîtin ku Mesîh înkar kirine, tobekirin destûr heye; lê heke were dîtin ku yek ji van ji dilê xwe wî înkar kiriye, ez nizanim gelo ew dikare bigihêje jiyanê. 224 Ji ber vê yekê ez dibêjim ku eger kesek înkar kiribe, divê di van rojan de vegere tobekirinê; ji ber ku nabe ku kesek ku niha Xudan înkar dike, paşê bigihîje xilasiyê: lêbelê tobe ji wan ên ku berê înkar kirine re tê pêşniyar kirin. 225 Lê belê ew kesê ku tobe bike, divê berî ku avakirina vê bircê biqede, lezê bide tobekirina xwe: wekî din ew ê ji hêla wan jinan ve ji bo mirinê were radest kirin. 226 Lê yên seqet xapînok in; û yên ku bi hev re tevlihev dibin, ev marên ku te li wî çiyayî tevlihev dîtin in. 227 Çimkî çawa jehra maran ji bo mirovan kujer e, gotinên van kesan jî mirovan nexweş dikin û wêran dikin. Ji ber vê yekê, ew di baweriya xwe de seqet dibin, ji ber wê cureyê jiyana ku ew dijîn. 228 Lê belê hin ji wan, piştî ku tobe kirin, hatine xilas kirin, û heke tobe bikin, yên din ên ji heman celebê jî wê werin xilas kirin; lê heke ne wisa be, ew ê ji hêla wan jinan ve bimirin ku hêz û hêza wan di destê wan de ye. 229 ¶ Ji bo çiyayê dehemîn, ku darên ku pez lê dipêçin hebûn, ew kesên ku bawer kirine ne, û hin ji wan keşîş, ango walîyên dêran bûne. 230 Yên din, kevirên wisa ne ku ne bi sextekarî, lê bi hişek şad xizmetkarên Xwedê mêvan kirine. 231 Hingê yên ku li ser xizmetên nizm hatine danîn; û belengazan û jinên jinebî parastine; û her gav danûstandinek paqij kirine: ji ber vê yekê ew jî ji hêla Xudan ve têne parastin. 232 Her kesê ku bi vî awayî bike, ji Xudan re rûmetdar dibe; û cihê wan di nav milyaketan de ye, eger ew heta dawiyê guh bidin Xudan. 233 ¶ Derbarê çiyayê yanzdehemîn de ku tê de dar bi cûrbecûr fêkiyan barkirî bûn, ew kes in ku bawer kirine û ji
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
bo navê Xudan mirin kişandine; û bi dilxwazî tehemûl kirine û bi hemû dilê xwe jiyana xwe dane. 234 Û min got: «Çima, efendim, ev hemû fêkî hene, lê hin ji wan ji yên din xweştir in?» 235 Guh bidinê, wî got: Her kesê ku ji bo navê Xudan êş kişandiye, ji hêla Xudan ve bi rûmet tê hesibandin; û hemû sûcên wan têne paqijkirin, ji ber ku wan ji bo navê Kurê Xwedê mirin kişandiye. 236 Niha bibihîzin, çima fêkiyên wan cuda ne, û hin ji wan ji yên din çêtir in, ew ên ku dema ku li ber dadweran hatin birin û ji wan hat pirsîn, Xudan înkar nekirin, lê bi dilxwazî cefa kişandin; ev li cem Xudan rûmetdartir in. Ji ber vê yekê fêkiyên herî xweş ev in. 237 Lê ew ên ku tirsonek û gumanbar bûn, û bi xwe re şêwirîn ka gelo ew ê Mesîh îtîraf bikin an înkar bikin, û dîsa jî êş kişandin; fêkiyên wan piçûktir in, ji ber ku ev fikir ket dilê wan. 238 Çimkî ew fikrek xerab û xerab e ku xulamek bifikire ka gelo ew ê xwediyê xwe înkar bike. Ji ber vê yekê, hûn ên ku ramanên weha hene, hay ji xwe hebin ku ev hiş di we de nemîne û hûn ji bo Xwedê nemirin. 239 Lê hûn ên ku ji bo navê wî dimirin, divê hûn rûmeta Xudan bigirin, ji ber ku wî we hêjayî hilgirtina navê wî dîtiye; û da ku hûn ji hemû gunehên xwe xilas bibin. 240 Û çima hûn xwe bextewar nabînin? Belê, bi rastî difikirin ku ger yek ji we cefayê bikişîne, ew karekî mezin dike? Çimkî Xudan jiyanê dide we, û hûn fêm nakin. Çimkî sûcên we we zilm kirin; û eger we ji bo navê wî cefayê nekişanda, hûn niha ji bo Xudan mirî bûn, 241 Ji ber vê yekê ez vê yekê ji we re dibêjim, yên ku difikirin gelo hûn wî îqrar bikin an înkar bikin; îqrar bikin ku Xudan Xwedayê we ye; da ku hûn di tu demê de wî înkar nekin û nekevin zincîran. 242 Çimkî hemû milet xulamên xwe yên ku axayên xwe înkar dikin ceza dikin; Hûn çi difikirin ku Xudan wê bi we bike, yê ku hêza her tiştî heye? 243 Ji ber vê yekê van gumanan ji dilê xwe derxînin, da ku hûn heta hetayê ji Xwedê re bijîn. 244 Ji bo çiyayê diwanzdehemîn, ku spî bû, ew kesên ku mîna zarokên dilsoz bawer kirine, di hişê wan de qet xerabî nehatiye, û wan qet nizaniye ka guneh çi ye, lê her gav di dilsoziya xwe de mane. 245 Ji ber vê yekê, bê guman ev celeb mirov wê Padîşahiya Xwedê mîras bigirin; ji ber ku wan qet di tiştekî de emrên Xwedê neşikandine, lê di tevahiya rojên jiyana xwe de bi dilsozî di heman rewşê de mane. 246 Ji ber vê yekê, wî got, her kesê ku wek zarokan bê xerabî bimîne; ew ê ji hemû yên ku min heta niha qala wan kiriye bi rûmettir be: ji ber ku hemû zarokên weha ji aliyê Xudan ve têne rûmetdarkirin û ji hemûyan pêşîntir têne qedirgirtin. 247 Ji ber vê yekê, xwezî bi we, yên ku hûn hemû xerabiyê ji xwe dûr dixin û bêgunehiyê li xwe dikin; çimkî hûnê pêşî Xudan bibînin. 248 Û piştî ku wî şirovekirina hemû çiyayan bi vî awayî qedand, min jê re got: "Birêz, niha nîşanî min bide ka çi bi kevirên ku ji deştê hatine anîn û li cihê yên ku hatine redkirin hatine danîn, hatiye kirin: 249 Her wiha derbarê wan kevirên gilover de ku li avahiya bircê hatine zêdekirin: û her wiha yên ku hîn jî li dora xwe domandine.
250 ¶ Niha guhdarî bikin, dibêje ew, li ser wan kevirên ku ji deştê hatine anîn nav avahiya bircê û li odeya kesên ku hatine redkirin hatine danîn; ew kokên wî çiyayê spî ne. 251 Ji ber ku ew kesên ku baweriya xwe bi wî çiyayî anîne pir bêguneh bûn; xwediyê vê bircê ferman da ku ew kesên ku ji kokên vî çiyayî bûn, di avahiyê de werin bicihkirin. 252 Çimkî wî dizanibû ku eger ew di vê avahiyê de werin bicihkirin, ew ê geş bimînin; û êdî tu kes ji wan reş nabe. 253 Lê eger wî ev rêbaz ji çiyayên mayî zêde bikira, hema bêje dîsa hewce bû ku serdana bircê bike û wê paqij bike. 254 Niha hemû ev kevirên spî ew xortên ku bawer kirine, an jî wê bawer bikin in; ji ber ku hemû ji heman celebê ne. Xwezî bi vî rengî be, ji ber ku ew bêguneh e. 255 Niha li ser wan kevirên gilover û geş jî bibihîzin: ev hemû ji vî çiyayê spî ne. Lê ji ber vê yekê ew gilover in, ji ber ku dewlemendiya wan hinekî wan ji rastiyê tarî kiriye û çavên wan matmayî kiriye: 256 Lê ew qet ji Xudan dûr neketin, û tu peyvek xerab ji devê wan derneket; lê hemû rastdarî, exlaq û rastî. 257 Ji ber vê yekê, gava Xudan hişê wan dît û ew dikarin rastiyê xemilînin, wî ferman da ku ew qenciyê bidomînin û dewlemendiya wan were kêmkirin: 258 Çimkî ew naxwaze ew bi tevahî ji holê bên rakirin, da ku ew bi tiştê mayî qenciyekê bikin û ji bo Xwedê bijîn; ji ber ku ew jî ji cureyekî baş in. 259 Ji ber vê yekê hinekî ji wan qut bû, û ji ber vê yekê ew di avakirina vê bircê de hatin bicihkirin. 260 ¶ Ji bo yên mayî yên ku hîn jî dorveger man û ji bo avakirina vê bircê ne guncaw hatin dîtin, ji ber ku hîn mohr nestendiye; ew vegeriyan cihê xwe, ji ber ku ew pir dorveger hatin dîtin. 261 Lê divê ev dinyaya niha ji wan û ji dewlemendiya wan a bêqîmet bê qutkirin; û wê demê ew ê ji bo Padîşahiya Xwedê guncaw bin. Çimkî divê ew bikevin Padîşahiya Xwedê, ji ber ku Xwedê ev cureyê bêguneh pîroz kiriye. 262 Ji vî rengî kes ji rê dernakeve; çimkî her çend yek ji wan ji aliyê şeytan ve were ceribandin jî, ew ê zû vegere cem Xudanê xwe Xwedê. 263 Ez milyaketê tobeyê we bextewar dibînim, her kesê ku wek zarokên biçûk bêguneh e, ji ber ku para we li cem Xudan baş û bi rûmet e. 264 Û ez ji we hemû yên ku ev mohr wergirtine re dibêjim; sadetiyê biparêzin, û sûcên ku li dijî we hatine kirin ji bîr nekin, û bi bîranîna sûcên xwe di xerabiyê an jî di tehlî de berdewam nekin. 265 Lê bibin yek ruh, û ji bo van kirêyên xerab dermanan peyda bikin, û wan ji xwe dûr bixin; da ku xwediyê miyan pê şa bibe; çimkî ew ê şa bibe, ger ew hemî saxlem bibîne. 266 Lê eger yek ji van miyan belavbûyî bê dîtin, wey li şivanan be; lê eger şivan bi xwe belav bibin, ew ê çi bersivê bidin xwediyê keriyê? Ma ew ê bibêjin ku ew ji ber miyan aciz bûne? Lê ew ê neyên bawerkirin. 267 Çimkî tiştekî ecêb e ku şivan ji ber keriyê xwe cefayê bikişîne; û ew ê ji ber derewa xwe bêtir were cezakirin. 268 Niha ez şivan im; û bi taybetî divê ez hesabê we bidim. 269 Ji ber vê yekê, dema ku birc hîn tê avakirin, xwe biparêzin. Xudan di nav wan de dimîne ku ji aştiyê hez dikin; çimkî aştî hezkirî ye; lê ew ji yên ku bi şer û xerabiyê tije ne dûr e. 270 Ji ber vê yekê, ruhê xwe bi tevahî vegerînin wî, wekî ku we ew wergirtiye. Çimkî eger tu cilekî nû û tevahî bidî tijîker, tu dê hêvî bikî ku dîsa wê bi tevahî werbigirî; ji ber
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
vê yekê, eger tijîker wê çiriyayî vegerîne te, ma tu yê wê qebûl bikî? 271 Ma tu niha hêrs nabî û wî şermezar nakî û nabêjî: Min cilên xwe bi tevahî da te; çima te ew çirand û ji min re bêkêr kir? Niha ew ji bo min bêkêr e, ji ber çiraya ku te lê kiriye. Ma tu van hemûyan ji kesekî ku cilên te çirandiye re nabêjî? 272 Ji ber vê yekê, eger tu ji bo cilê xwe xemgîn bibî û gazinan bikî ku te ew bi tevahî nestandiye, tu difikirî ku Xudan wê çi bike, yê ku Ruhê xwe bi tevahî daye te, û te ew bi tevahî bêkêr kiriye, da ku ew ji Xudanê xwe re ne kêrhatî be? Ji ber ku ji hêla te ve xera bûye, ew êdî ji bo wî sûdmend nîne. 273 Ma ji ber vê yekê Xudan, ji ber kirina te, wê heman tiştî li ser Ruhê xwe neke? Bê guman, min got, ew ê heman tiştî li ser hemû kesên ku ew ê bibîne ku di bîranîna êşan de berdewam dikin bike. 274 Hingê wî got, di bin lingan de neçe, dilovaniya wî; lê belê rêzê li wî bigirin, ji ber ku ew di sûcên we de pir sebir dike, û ne mîna yek ji we ye; lê tobe bikin, çimkî ew ê ji we re sûdmend be. 275 ¶ Ev hemû tiştên ku li jor hatine nivîsandin, min şivan, milyaketê tobekirinê, ji xulamên Xwedê re nîşan dane û gotine. 276 Ji ber vê yekê, heke hûn bawer bikin û guh bidin van gotinan, û hûn di wan de bimeşin û rêyên xwe rast bikin, hûn ê bijîn. Lê heke hûn di xerabiyê de û di bîranîna zilmê de berdewam bikin, tu gunehkarek wusa ji bo Xwedê najî. 277 Hemû tiştên ku min dixwest bigota, min ji te re ragihandin. Hingê şivan ji min re got: «Te her tişt ji min pirsî?» Min bersiv da: «Ezbenî, min pirsî.» 278 Wî got, çima te li ser cîhên van kevirên ku di avahiyê de hatine danîn nepirsî, da ku ez vê jî ji te re şîrove bikim? Min bersiv da, Birêz, min ji bîr kir. Wî got, "Guhdarî bike, wê demê li ser van jî." 279 Ew ew in ku niha van fermanan bihîstine û bi hemû dilê xwe tobe kirine; 280 Û gava Xudan dît ku tobeya wan baş û pak e, û ew dikarin di wê de berdewam bikin, wî ferman da ku gunehên wan ên berê werin paqijkirin. Ji ber ku ev cîh gunehên wan bûn, û ji ber vê yekê ew hatine çêkirin da ku ew xuya nebin. MÎNAQ 10 1 Piştî ku min ev pirtûk nivîsand, milyaketê ku min radestî wî şivanî kiribû, hat mala ku ez lê bûm û li ser nivînan rûnişt, û ew şivan li milê wî yê rastê rawestiya. 2 Hingê wî gazî min kir û ji min re got: «Min tu û mala te radestî vî şivanî kirin, da ku tu ji aliyê wî ve biparêzî.» Min got: «Belê, Xudan.» 3 Ji ber vê yekê, wî got, eger tu ji hemû tengahiyê û ji hemû zilmê bê parastin û di her gotin û karekî baş de serkeftî bî; û hemû exlaq û rastdariyê bi dest bixî; di wan fermanên ku wî dane te de bimeşe, û tu dê li ser hemû gunehan serdest bî. 4 Çimkî eger tu wan fermanan biparêzî, hemû şehwet û kêfa vê dinyayê wê bi te ve girêdayî be; û serkeftin wê di her karekî baş de li pey te be. 5 Ji ber vê yekê, giranî û dilnizmiya wî ya li hember xwe bigire û ji hemûyan re bêje ku ew li cem Xwedê xwedî rûmet û navdariyeke mezin e, û mîrekekî xwedî desthilatdariyeke mezin e û di wezîfeya xwe de bi hêz e.
6 Tenê ji wî re hêza tobekirinê li seranserê cîhanê hatiye spartin. Ma ew ji te re wekî xwedî desthilatek mezin xuya nake? 7 Lê hûn qencî û dilnizmiya wî ya ku ew li hember we dixwê kêm dibînin. 8 Min jê re got: «Ezbenî, ji gava ku ew ketiye mala min ve jê bipirse, gelo min tiştekî bêserûber kiriye, an jî di tiştekî de wî aciz kiriye?» 9 Wî got, "Ez dizanim ku te tiştekî bêserûber nekiriye û tu êdî tiştekî wisa jî nakî; ji ber vê yekê ez van tiştan ji te re dibêjim da ku tu berdewam bikî; çimkî wî ji min re behsa te kir. 10 Lê divê tu van tiştan ji yên din re bibêjî, da ku ew ên ku tobe kirine an jî dê tobe bikin, bi te re heman fikrê bikin; û ew jî ji min re jî heman tiştî baş bibêje, û ez jî heman tiştî ji Xudan re bikim. 11 Min bersiv da: «Ey Xuda, ez ji hemû mirovan re karên ecêb ên Xwedê radigihînim; û ez hêvî dikim ku hemû yên ku ji wan hez dikin û berê guneh kirine, gava van tiştan bibihîzin, tobe bikin û jiyana xwe dîsa bibînin.» 12 Ji ber vê yekê, wî got, di vê xizmetê de berdewam bikin û wê bi cih bînin. Û her kesê ku li gorî fermanên vî şivanî bike, ew ê bijî; û hem li vir û hem jî li cem Xudan rûmetek mezin hebe. 13 Lê ewên ku fermanên wî nagirin, ji jiyana xwe direvin û dijminên wê ne. Û ewên ku fermanên wî nagirin, wê xwe radestî mirinê bikin û her yek ji wan wê bibe sûcdarê xwîna xwe. 14 Lê ez ji te re dibêjim, van fermanan biparêze, û tu dê ji bo hemû gunehên xwe dermanek bibînî. 15 Û min ev keçik şandine cem te da ku li cem te bimînin; ji ber ku min dît ku ew pir dilovan in ji te re. Ji ber vê yekê, ew ê alîkarên te bin, da ku tu bikaribî fermanên ku wî dane te baştir biparêzî; ji ber ku ev ferman bêyî van keçikan nayên parastin. 16 Ez dibînim ku ew çawa dixwazin bi te re bin; û ez ê ferman bidim wan ku ew hemû ji mala te dernekevin. 17 Tenê mala xwe paqij bike, çimkî ew ê bi dilxwazî di malek paqij de bijîn. Çimkî ew paqij û pak û xebatkar in; û hemî jî li ba Xudan kerem hene. 18 Ji ber vê yekê, eger mala te paqij be, ew ê li cem te bimînin. Lê eger ew qet ewqas qirêj nebe, ew ê tavilê ji mala te derkevin: çimkî ev keçik nikarin tu cûre qirêjiyê tehemûl bikin. 19 Min jê re got: «Ezbenî, ez hêvî dikim ku ez ê wan razî bikim, da ku ew her gav kêfa xwe ji mayîna li mala min bînin. Û çawa ku ewê ku te ez spartî wî/wê kiriye, gazinan li min nake, ew jî wê gazinan nekin.» 20 Hingê wî ji wî şivanî re got: «Ez dibînim ku xulamê Xwedê wê bijî û van fermanan bicîh bîne, û van keçikan di wargehek paqij de bi cih bike.» 21 Piştî ku wî ev got, ez dîsa da destê wî şivanî û gazî keçikan kir û ji wan re got: «Çimkî ez dibînim ku hûn ê bi dilxwazî di mala vî mirovî de bimînin, ez wî û mala wî dispêrim we, da ku hûn qet ji mala wî dernekevin.» Û wan bi dilxwazî ev gotin guh dan. 22 Hingê wî ji min re got: «Di xizmeta xwe de bi mêrxasî berdewam bike; tiştên mezin ên Xwedê ji hemûyan re ragihîne, û tu dê di vê xizmetê de keremê bibînî.» 23 Û her kesê ku li gor van fermanan bimeşe, dê bijî û di jiyana xwe de bextewar be. Lê yê ku wan paşguh bike, dê nejî û di jiyana xwe de bêbext be.
Pirtûka Sêyemîn a Şivanê Hermas - Mînaq
24 Ji hemûyan re bêje ku her kesê ku dikare qenciyê bike, dev ji werzîşa qenciyê bernede, çimkî ew ji bo wan sûdmend e. Çimkî ez dixwazim ku hemû mirov ji tengasiyên ku ew tê de ne rizgar bibin. 25 Çimkî ew kesê ku di jiyana xwe ya rojane de bêzar e û di tengasiyên mezin de ye, di êş û belengaziyeke mezin de ye. Ji ber vê yekê, her kesê ku giyanekî wisa ji belengaziyê rizgar bike, kêfxweşiyeke mezin ji xwe re distîne. 26 Çimkî ew kesê ku bi van nerehetiyan xemgîn dibe, wekî ku di zincîran de be, heman êşê dikişîne. Û gelek kes ji ber van belayan, ji ber ku nikarin wan tehemûl bikin, tercîh kirine ku xwe jî tune bikin. 27 Loma yê ku karesata mirovekî wisa dizane û wî jê rizgar nake, gunehekî mezin dike û sûcdarê xwîna xwe ye. 28 Ji ber vê yekê, hemû yên ku ji Xudan şiyan wergirtine, xwe di karên qenc de bidin nasîn; nebe ku hûn dereng bimînin û avakirina bircê biqede; ji ber ku avahî ji bo we hatiye rawestandin. 29 Ji bilî ku hûn lez bikin ku qenciyê bikin, bircê wê were temamkirin û hûn ê ji wê dûr bimînin. 30 Û piştî ku wî ev tişt bi min re peyivî, ew ji nivînan rabû û çû, şivan û keçikên keçik bi xwe re birin. 31 Lê wî ji min re got ku ew ê şivan û keçikên keçik vegerîne mala min. Amîn.